diff summa/latin/sth3027.html @ 53:d777cc3962f2

div-wrapped
author ht
date Mon, 28 Dec 2009 13:00:58 +0000
parents 544e12f679ad
children
line wrap: on
line diff
--- a/summa/latin/sth3027.html	Sun Dec 27 22:45:01 2009 +0000
+++ b/summa/latin/sth3027.html	Mon Dec 28 13:00:58 2009 +0000
@@ -1,439 +1,419 @@
-<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN"
-    "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd">
-<html lang="LA" xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA">
+<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
+<!DOCTYPE html
+  PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "file:///c:/cygwin/usr/local/share/lib/xml/xhtml1-transitional.dtd">
+<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA" lang="LA">
 <head>
-<meta name="generator" content=
-"HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" />
-<meta http-equiv="Content-Type" content=
-"text/html; charset=us-ascii" />
-<meta http-equiv="Content-Style-Type" content="text/css" />
-<meta http-equiv="Content-Script-Type" content="text/javascript" />
-<meta name="keywords" content=
-"Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" />
-<meta name="language" content="Latin" />
-<meta name="security" content="public" />
-<meta name="owner" content="ealarcon@unav.es" />
-<meta name="author" content="Enrique Alarc&oacute;n" />
-<meta name="abstract" content="" />
-<link rel="stylesheet" media="screen" href="vscreen.css" type=
-"text/css" />
-<link rel="stylesheet" media="print" href="vprint.css" type=
-"text/css" />
-<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, II&ordf;-IIae q.
+<meta content="HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" name="generator"/>
+<meta content="text/html; charset=us-ascii" http-equiv="Content-Type"/>
+<meta content="text/css" http-equiv="Content-Style-Type"/>
+<meta content="text/javascript" http-equiv="Content-Script-Type"/>
+<meta content="Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" name="keywords"/>
+<meta content="Latin" name="language"/>
+<meta content="public" name="security"/>
+<meta content="ealarcon@unav.es" name="owner"/>
+<meta content="Enrique Alarcón" name="author"/>
+<meta content="" name="abstract"/>
+<link type="text/css" href="vscreen.css" media="screen" rel="stylesheet"/>
+<link type="text/css" href="vprint.css" media="print" rel="stylesheet"/>
+<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, IIª-IIae q.
 27-33</title>
 </head>
-<body>
-<a href="http://www.corpusthomisticum.org/"></a>
-<div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div>
-<div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div>
-<div class="uno">Summa Theologiae</div>
-<div class="dos">secunda pars secundae partis a quaestione XXVII ad
-XXXIII</div>
-<br />
-<div class="centro">
-<table align="center" summary="Imago">
+<body><a href="http://www.corpusthomisticum.org/"/><div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div><div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div><div class="uno">Summa Theologiae</div><div class="dos">secunda pars secundae partis a quaestione XXVII ad
+XXXIII</div><div class="centro">
+<table summary="Imago" align="center">
 <tr>
-<th><img src="icons/fugit190.jpg" width="275" height="190" border=
-"0" alt=
-"Thomas de Aquino a Filippino Lippi depictus (Cappella Carafa, S. Maria sopra Minerva, Roma)"
-align="middle" /></th>
+<th><img align="middle" alt="Thomas de Aquino a Filippino Lippi depictus (Cappella Carafa, S. Maria sopra Minerva, Roma)" border="0" height="190" width="275" src="icons/fugit190.jpg"/></th>
 </tr>
 </table>
-<br />
-<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1895 editum<br />
+<br/>
+<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1895 editum<br/>
 ac automato translatum a Roberto Busa SJ in taenias
-magneticas<br />
-denuo recognovit Enrique Alarc&oacute;n atque instruxit<br />
-<br /></span><br />
-<hr />
-<br />
-<p><a href="sth3025.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth3034.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<script language="JavaScript" type="text/javascript">
-//<![CDATA[
-<!--
+magneticas<br/>
+denuo recognovit Enrique Alarcón atque instruxit<br/>
+<br/></span><br/>
+<hr/>
+<br/>
+<p><a href="sth3025.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth3034.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<script type="text/javascript" language="JavaScript">
+//
+&lt;!--
 // original code by Bill Trefzger 12/12/96; revised by Enrique Alarcon 12/9/2000
 function go(){if(document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value !="none"){location=document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value}}
-document.write('<FORM NAME="selecter"><SELECT NAME="select1">');
-document.write('<OPTION VALUE="none">INDEX');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="index.html">Corpus Thomisticum');
-document.write('<OPTION VALUE="iopera.html">Opera omnia');
-document.write('<OPTION VALUE="zbiblia.html">Bibliographia Thomistica');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="#40093">II&ordf;-IIae q. 27 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40094">II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40095">II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40096">II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40097">II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40098">II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40099">II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40100">II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40101">II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40102">II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40103">II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40104">II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40105">II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40106">II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40107">II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40108">II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40109">II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40110">II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40111">II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40112">II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40113">II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40114">II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40115">II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40116">II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40117">II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40118">II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40119">II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40120">II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40121">II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40122">II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40123">II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40124">II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40125">II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40126">II&ordf;-IIae q. 27 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40127">II&ordf;-IIae q. 27 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40128">II&ordf;-IIae q. 27 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40129">II&ordf;-IIae q. 27 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40130">II&ordf;-IIae q. 27 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40131">II&ordf;-IIae q. 27 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40132">II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40133">II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40134">II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40135">II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40136">II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40137">II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40138">II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40139">II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40140">II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40141">II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40142">II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40143">II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40144">II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40145">II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40146">II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40147">II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40148">II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40149">II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40150">II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40151">II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40152">II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40153">II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40154">II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40155">II&ordf;-IIae q. 28 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40156">II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40157">II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40158">II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40159">II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40160">II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40161">II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40162">II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40163">II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40164">II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40165">II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40166">II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40167">II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40168">II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40169">II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40170">II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40171">II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40172">II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40173">II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40174">II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40175">II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40176">II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40177">II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40178">II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40179">II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40180">II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40181">II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40182">II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40183">II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40184">II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40185">II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40186">II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40187">II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40188">II&ordf;-IIae q. 29 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40189">II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40190">II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40191">II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40192">II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40193">II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40194">II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40195">II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40196">II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40197">II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40198">II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40199">II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40200">II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40201">II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40202">II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40203">II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40204">II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40205">II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40206">II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40207">II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40208">II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40209">II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40210">II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40211">II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40212">II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40213">II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40214">II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40215">II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40216">II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40217">II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40218">II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40219">II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40220">II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40221">II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40222">II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40223">II&ordf;-IIae q. 30 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40224">II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40225">II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40226">II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40227">II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40228">II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40229">II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40230">II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40231">II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40232">II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40233">II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40234">II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40235">II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40236">II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40237">II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40238">II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40239">II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40240">II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40241">II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40242">II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40243">II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40244">II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40245">II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40246">II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40247">II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40248">II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40249">II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40250">II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40251">II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40252">II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40253">II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40254">II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40255">II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40256">II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40257">II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40258">II&ordf;-IIae q. 31 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40259">II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40260">II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40261">II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40262">II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40263">II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40264">II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40265">II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40266">II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40267">II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40268">II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40269">II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40270">II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40271">II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40272">II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40273">II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40274">II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40275">II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40276">II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40277">II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40278">II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40279">II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40280">II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40281">II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40282">II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40283">II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40284">II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40285">II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40286">II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40287">II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40288">II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40289">II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40290">II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40291">II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40292">II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40293">II&ordf;-IIae q. 32 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40294">II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40295">II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40296">II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40297">II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40298">II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40299">II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40300">II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40301">II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40302">II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40303">II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40304">II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40305">II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40306">II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40307">II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40308">II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40309">II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40310">II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40311">II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40312">II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40313">II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40314">II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40315">II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40316">II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40317">II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40318">II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40319">II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40320">II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40321">II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40322">II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40323">II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40324">II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40325">II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40326">II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40327">II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40328">II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40329">II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40330">II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40331">II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40332">II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40333">II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40334">II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40335">II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40336">II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40337">II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40338">II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40339">II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40340">II&ordf;-IIae q. 32 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40341">II&ordf;-IIae q. 32 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40342">II&ordf;-IIae q. 32 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40343">II&ordf;-IIae q. 32 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40344">II&ordf;-IIae q. 32 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40345">II&ordf;-IIae q. 32 a. 6 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#40346">II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40347">II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40348">II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40349">II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40350">II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40351">II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40352">II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40353">II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40354">II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40355">II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40356">II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40357">II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40358">II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40359">II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40360">II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40361">II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40362">II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40363">II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40364">II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40365">II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40366">II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40367">II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40368">II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40369">II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40370">II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40371">II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40372">II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40373">II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40374">II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40375">II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40376">II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40377">II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40378">II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40379">II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40380">II&ordf;-IIae q. 33 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40381">II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40382">II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40383">II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40384">II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40385">II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40386">II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40387">II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40388">II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40389">II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40390">II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40391">II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40392">II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40393">II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40394">II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40395">II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40396">II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40397">II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40398">II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40399">II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40400">II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40401">II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40402">II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40403">II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40404">II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40405">II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40406">II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40407">II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40408">II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40409">II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40410">II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40411">II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40412">II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40413">II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40414">II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40415">II&ordf;-IIae q. 33 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40416">II&ordf;-IIae q. 33 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40417">II&ordf;-IIae q. 33 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40418">II&ordf;-IIae q. 33 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40419">II&ordf;-IIae q. 33 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40420">II&ordf;-IIae q. 33 a. 5 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#40421">II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40422">II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40423">II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40424">II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40425">II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40426">II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40427">II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40428">II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40429">II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40430">II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40431">II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40432">II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40433">II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#40434">II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40435">II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40436">II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40437">II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40438">II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40439">II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40440">II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#40441">II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40442">II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40443">II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40444">II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#40445">II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40446">II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#40447">II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#40448">II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#40449">II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#40450">II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 ad 4');
-document.write('<\/SELECT>');
-document.write('<BR><BR>');
-document.write('<INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()">');
-document.write('<\/FORM>');
-// -->
-//]]>
-</script><br />
-<hr />
-<br /></div>
-<div class="D">Quaestio 27</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 27 pr."><a name="40093"><span class=
-"ref">[40093] II&ordf;-IIae q. 27 pr.</span></a> Deinde
+document.write('&lt;FORM NAME="selecter"&gt;&lt;SELECT NAME="select1"&gt;');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;INDEX');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="index.html"&gt;Corpus Thomisticum');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="iopera.html"&gt;Opera omnia');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="zbiblia.html"&gt;Bibliographia Thomistica');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40093"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40094"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40095"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40096"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40097"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40098"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40099"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40100"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40101"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40102"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40103"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40104"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40105"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40106"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40107"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40108"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40109"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40110"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40111"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40112"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40113"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40114"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40115"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40116"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40117"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40118"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40119"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40120"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40121"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40122"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40123"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40124"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40125"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40126"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40127"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40128"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40129"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40130"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40131"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40132"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40133"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40134"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40135"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40136"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40137"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40138"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40139"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40140"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40141"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40142"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40143"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40144"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40145"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40146"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40147"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40148"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40149"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40150"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40151"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40152"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40153"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40154"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 27 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40155"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40156"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40157"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40158"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40159"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40160"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40161"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40162"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40163"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40164"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40165"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40166"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40167"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40168"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40169"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40170"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40171"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40172"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40173"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40174"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40175"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40176"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40177"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40178"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40179"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40180"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40181"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40182"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40183"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40184"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40185"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40186"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40187"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 28 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40188"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40189"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40190"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40191"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40192"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40193"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40194"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40195"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40196"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40197"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40198"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40199"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40200"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40201"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40202"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40203"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40204"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40205"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40206"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40207"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40208"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40209"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40210"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40211"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40212"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40213"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40214"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40215"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40216"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40217"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40218"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40219"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40220"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40221"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40222"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 29 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40223"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40224"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40225"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40226"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40227"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40228"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40229"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40230"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40231"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40232"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40233"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40234"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40235"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40236"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40237"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40238"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40239"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40240"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40241"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40242"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40243"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40244"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40245"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40246"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40247"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40248"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40249"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40250"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40251"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40252"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40253"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40254"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40255"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40256"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40257"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 30 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40258"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40259"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40260"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40261"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40262"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40263"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40264"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40265"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40266"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40267"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40268"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40269"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40270"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40271"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40272"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40273"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40274"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40275"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40276"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40277"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40278"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40279"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40280"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40281"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40282"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40283"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40284"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40285"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40286"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40287"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40288"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40289"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40290"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40291"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40292"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 31 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40293"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40294"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40295"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40296"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40297"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40298"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40299"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40300"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40301"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40302"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40303"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40304"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40305"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40306"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40307"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40308"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40309"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40310"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40311"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40312"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40313"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40314"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40315"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40316"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40317"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40318"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40319"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40320"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40321"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40322"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40323"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40324"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40325"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40326"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40327"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40328"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40329"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40330"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40331"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40332"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40333"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 5 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40334"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40335"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40336"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40337"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40338"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40339"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 5 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40340"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40341"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40342"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40343"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40344"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40345"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 6 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40346"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40347"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40348"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40349"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40350"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40351"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40352"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40353"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40354"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40355"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40356"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40357"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 8 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40358"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40359"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40360"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40361"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40362"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40363"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 8 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40364"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 9 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40365"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 9 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40366"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 9 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40367"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 9 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40368"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 9 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40369"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 9 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40370"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 9 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40371"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 9 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40372"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 10 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40373"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 10 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40374"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 10 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40375"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 10 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40376"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 10 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40377"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 10 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40378"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 10 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40379"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 32 a. 10 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40380"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40381"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40382"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40383"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40384"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40385"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40386"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40387"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40388"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40389"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40390"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40391"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40392"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40393"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40394"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40395"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40396"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40397"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40398"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40399"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40400"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40401"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40402"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40403"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40404"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40405"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40406"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40407"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40408"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40409"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40410"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40411"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40412"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40413"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40414"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40415"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40416"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40417"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40418"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40419"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40420"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 5 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40421"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40422"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40423"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40424"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40425"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40426"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40427"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40428"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40429"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40430"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40431"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40432"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40433"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40434"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40435"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40436"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40437"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40438"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40439"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40440"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40441"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40442"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40443"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40444"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 8 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40445"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40446"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40447"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40448"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40449"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#40450"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 33 a. 8 ad 4');
+document.write('&lt;\/SELECT&gt;');
+document.write('&lt;BR&gt;&lt;BR&gt;');
+document.write('&lt;INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()"&gt;');
+document.write('&lt;\/FORM&gt;');
+// --&gt;
+//
+</script><br/>
+<hr/>
+<br/></div><div class="q" id="q27"><h2>Quaestio 27</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 27 pr."><a name="40093"><span class="ref">[40093] IIª-IIae q. 27 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de actu caritatis. Et primo, de principali actu
 caritatis, qui est dilectio; secundo, de aliis actibus vel
 effectibus consequentibus. Circa primum quaeruntur octo. Primo,
@@ -443,36 +423,24 @@
 possit in hac vita immediate amari. Quinto, utrum possit amari
 totaliter. Sexto, utrum eius dilectio habeat modum. Septimo, quid
 sit melius, utrum diligere amicum vel diligere inimicum. Octavo,
-quid sit melius, utrum diligere Deum vel diligere proximum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 27 a. 1 arg. 1"><a name="40094"><span class=
-"ref">[40094] II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+quid sit melius, utrum diligere Deum vel diligere proximum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 27 a. 1 arg. 1"><a name="40094"><span class="ref">[40094] IIª-IIae q. 27 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod caritatis magis sit proprium amari
 quam amare. Caritas enim in melioribus melior invenitur. Sed
 meliores debent magis amari. Ergo caritatis magis est proprium
-amari.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 1 arg. 2"><a name="40095"><span class=
-"ref">[40095] II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+amari.</p><p title="II-II q. 27 a. 1 arg. 2"><a name="40095"><span class="ref">[40095] IIª-IIae q. 27 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 illud quod in pluribus invenitur videtur esse magis conveniens
 naturae, et per consequens melius. Sed sicut dicit philosophus, in
 VIII Ethic., <i>multi magis volunt amari quam amare, propter quod
 amatores adulationis sunt multi</i>. Ergo melius est amari quam
-amare, et per consequens magis conveniens caritati.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 1 arg. 3"><a name="40096"><span class=
-"ref">[40096] II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+amare, et per consequens magis conveniens caritati.</p><p title="II-II q. 27 a. 1 arg. 3"><a name="40096"><span class="ref">[40096] IIª-IIae q. 27 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 propter quod unumquodque, illud magis. Sed homines propter hoc quod
 amantur, amant, dicit enim Augustinus, in libro de Catechiz. Rud.,
 quod <i>nulla est maior provocatio ad amandum quam praevenire
 amando</i>. Ergo caritas magis consistit in amari quam in
-amare.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 1 s. c."><a name="40097"><span class=
-"ref">[40097] II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+amare.</p><p title="II-II q. 27 a. 1 s. c."><a name="40097"><span class="ref">[40097] IIª-IIae q. 27 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus dicit, in VIII Ethic., quod <i>magis existit
 amicitia in amare quam in amari</i>. Sed caritas est amicitia
-quaedam. Ergo caritas magis consistit in amare quam in amari.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 1 co."><a name="40098"><span class=
-"ref">[40098] II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+quaedam. Ergo caritas magis consistit in amare quam in amari.</p><p title="II-II q. 27 a. 1 co."><a name="40098"><span class="ref">[40098] IIª-IIae q. 27 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod amare convenit caritati inquantum est caritas.
 Caritas enim, cum sit virtus quaedam, secundum suam essentiam habet
 inclinationem ad proprium actum. Amari autem non est actus
@@ -487,17 +455,13 @@
 Secundo, quia matres, quae maxime amant, plus quaerunt amare quam
 amari, <i>quaedam enim</i>, ut philosophus dicit, in eodem libro,
 <i>filios suos dant nutrici, et amant quidem, reamari autem non
-quaerunt, si non contingat</i>.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 1 ad 1"><a name="40099"><span class=
-"ref">[40099] II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+quaerunt, si non contingat</i>.</p><p title="II-II q. 27 a. 1 ad 1"><a name="40099"><span class="ref">[40099] IIª-IIae q. 27 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod meliores ex eo quod meliores sunt, sunt magis
 amabiles. Sed ex eo quod in eis est perfectior caritas, sunt magis
 amantes, secundum tamen proportionem amati. Non enim melior minus
 amat id quod infra ipsum est quam amabile sit, sed ille qui est
 minus bonus non attingit ad amandum meliorem quantum amabilis
-est.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 1 ad 2"><a name="40100"><span class=
-"ref">[40100] II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+est.</p><p title="II-II q. 27 a. 1 ad 2"><a name="40100"><span class="ref">[40100] IIª-IIae q. 27 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut philosophus dicit ibidem, homines volunt amari
 inquantum volunt honorari. Sicut enim honor exhibetur alicui ut
 quoddam testimonium boni in ipso qui honoratur, ita per hoc quod
@@ -507,44 +471,30 @@
 existentis. Amare autem quaerunt caritatem habentes secundum se,
 quasi ipsum sit bonum caritatis, sicut et quilibet actus virtutis
 est bonum virtutis illius. Unde magis pertinet ad caritatem velle
-amare quam velle amari.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 1 ad 3"><a name="40101"><span class=
-"ref">[40101] II&ordf;-IIae q. 27 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+amare quam velle amari.</p><p title="II-II q. 27 a. 1 ad 3"><a name="40101"><span class="ref">[40101] IIª-IIae q. 27 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod propter amari aliqui amant, non ita quod amari sit
 finis eius quod est amare, sed eo quod est via quaedam ad hoc
-inducens quod homo amet.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 27 a. 2 arg. 1"><a name="40102"><span class=
-"ref">[40102] II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+inducens quod homo amet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 27 a. 2 arg. 1"><a name="40102"><span class="ref">[40102] IIª-IIae q. 27 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod amare, secundum quod est
 actus caritatis, nihil sit aliud quam benevolentia. Dicit enim
 philosophus, in II Rhet. amare est velle alicui bona. Sed hoc est
 benevolentia. Ergo nihil aliud est actus caritatis quam
-benevolentia.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 2 arg. 2"><a name="40103"><span class=
-"ref">[40103] II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+benevolentia.</p><p title="II-II q. 27 a. 2 arg. 2"><a name="40103"><span class="ref">[40103] IIª-IIae q. 27 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 cuius est habitus, eius est actus. Sed habitus caritatis est in
 potentia voluntatis, ut supra dictum est. Ergo etiam actus
 caritatis est actus voluntatis. Sed non nisi in bonum tendens, quod
 est benevolentia. Ergo actus caritatis nihil est aliud quam
-benevolentia.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 2 arg. 3"><a name="40104"><span class=
-"ref">[40104] II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+benevolentia.</p><p title="II-II q. 27 a. 2 arg. 3"><a name="40104"><span class="ref">[40104] IIª-IIae q. 27 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 philosophus, in IX Ethic., ponit quinque ad amicitiam pertinentia,
 quorum primum est quod homo velit amico bonum; secundum est quod
 velit ei esse et vivere; tertium est quod ei convivat; quartum est
 quod eadem eligat; quintum est quod condoleat et congaudeat. Sed
 prima duo ad benevolentiam pertinent. Ergo primus actus caritatis
-est benevolentia.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 2 s. c."><a name="40105"><span class=
-"ref">[40105] II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+est benevolentia.</p><p title="II-II q. 27 a. 2 s. c."><a name="40105"><span class="ref">[40105] IIª-IIae q. 27 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus dicit, in eodem libro, quod benevolentia neque
 est amicitia neque est amatio, sed est amicitiae principium. Sed
 caritas est amicitia, ut supra dictum est. Ergo benevolentia non
-est idem quod dilectio, quae est caritatis actus.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 2 co."><a name="40106"><span class=
-"ref">[40106] II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+est idem quod dilectio, quae est caritatis actus.</p><p title="II-II q. 27 a. 2 co."><a name="40106"><span class="ref">[40106] IIª-IIae q. 27 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod benevolentia proprie dicitur actus voluntatis quo
 alteri bonum volumus. Hic autem voluntatis actus differt ab actuali
 amore tam secundum quod est in appetitu sensitivo, quam etiam
@@ -568,55 +518,37 @@
 affectus ad ipsum. Sic igitur in dilectione, secundum quod est
 actus caritatis, includitur quidem benevolentia, sed dilectio sive
 amor addit unionem affectus. Et propter hoc philosophus dicit
-ibidem quod benevolentia est principium amicitiae.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 2 ad 1"><a name="40107"><span class=
-"ref">[40107] II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+ibidem quod benevolentia est principium amicitiae.</p><p title="II-II q. 27 a. 2 ad 1"><a name="40107"><span class="ref">[40107] IIª-IIae q. 27 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod philosophus ibi definit amare non ponens totam
 rationem ipsius, sed aliquid ad rationem eius pertinens in quo
-maxime manifestatur dilectionis actus.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 2 ad 2"><a name="40108"><span class=
-"ref">[40108] II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+maxime manifestatur dilectionis actus.</p><p title="II-II q. 27 a. 2 ad 2"><a name="40108"><span class="ref">[40108] IIª-IIae q. 27 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod dilectio est actus voluntatis in bonum tendens, sed
 cum quadam unione ad amatum, quae quidem in benevolentia non
-importatur.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 2 ad 3"><a name="40109"><span class=
-"ref">[40109] II&ordf;-IIae q. 27 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+importatur.</p><p title="II-II q. 27 a. 2 ad 3"><a name="40109"><span class="ref">[40109] IIª-IIae q. 27 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod intantum illa quae philosophus ibi ponit ad amicitiam
 pertinent, inquantum proveniunt ex amore quem quis habet ad
 seipsum, ut ibidem dicitur, ut scilicet haec omnia aliquis erga
 amicum agat sicut ad seipsum. Quod pertinet ad praedictam unionem
-affectus.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 27 a. 3 arg. 1"><a name="40110"><span class=
-"ref">[40110] II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+affectus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 27 a. 3 arg. 1"><a name="40110"><span class="ref">[40110] IIª-IIae q. 27 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod Deus non propter seipsum, sed propter
 aliud diligatur ex caritate. Dicit enim Gregorius, in quadam
 homilia, <i>ex his quae novit animus discit incognita amare</i>.
 Vocat autem incognita intelligibilia et divina, cognita autem
-sensibilia. Ergo Deus est propter alia diligendus.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 3 arg. 2"><a name="40111"><span class=
-"ref">[40111] II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+sensibilia. Ergo Deus est propter alia diligendus.</p><p title="II-II q. 27 a. 3 arg. 2"><a name="40111"><span class="ref">[40111] IIª-IIae q. 27 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 amor sequitur cognitionem. Sed Deus per aliud cognoscitur, secundum
 illud Rom. I. <i>Invisibilia Dei per ea quae facta sunt intellecta
 conspiciuntur</i>. Ergo etiam propter aliud amatur, et non propter
-se.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 3 arg. 3"><a name="40112"><span class=
-"ref">[40112] II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+se.</p><p title="II-II q. 27 a. 3 arg. 3"><a name="40112"><span class="ref">[40112] IIª-IIae q. 27 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 spes generat caritatem, ut dicitur in Glossa Matth. I. <i>Timor
 etiam caritatem introducit</i>; ut Augustinus dicit, super Prim.
 Canonic. Ioan. Sed spes expectat aliquid adipisci a Deo, timor
 autem refugit aliquid quod a Deo infligi potest. Ergo videtur quod
 Deus propter aliquod bonum speratum, vel propter aliquod malum
-timendum sit amandus. Non ergo est amandus propter seipsum.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 3 s. c."><a name="40113"><span class=
-"ref">[40113] II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+timendum sit amandus. Non ergo est amandus propter seipsum.</p><p title="II-II q. 27 a. 3 s. c."><a name="40113"><span class="ref">[40113] IIª-IIae q. 27 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod, sicut Augustinus dicit, in I de Doct. Christ., <i>frui
 est amore inhaerere alicui propter seipsum</i>. Sed Deo fruendum
 est, ut in eodem libro dicitur. Ergo Deus diligendus est propter
-seipsum.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 3 co."><a name="40114"><span class=
-"ref">[40114] II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+seipsum.</p><p title="II-II q. 27 a. 3 co."><a name="40114"><span class="ref">[40114] IIª-IIae q. 27 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ly propter importat habitudinem alicuius causae. Est
 autem quadruplex genus causae, scilicet finalis, formalis,
 efficiens et materialis, ad quam reducitur etiam materialis
@@ -641,55 +573,37 @@
 modo potest diligi propter aliud, quia scilicet ex aliquibus aliis
 disponimur ad hoc quod in Dei dilectione proficiamus, puta per
 beneficia ab eo suscepta, vel etiam per praemia sperata, vel per
-poenas quas per ipsum vitare intendimus.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 3 ad 1"><a name="40115"><span class=
-"ref">[40115] II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+poenas quas per ipsum vitare intendimus.</p><p title="II-II q. 27 a. 3 ad 1"><a name="40115"><span class="ref">[40115] IIª-IIae q. 27 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ex his quae animus novit discit incognita amare,
 non quod cognita sint ratio diligendi ipsa incognita per modum
 causae formalis vel finalis vel efficientis, sed quia per hoc homo
-disponitur ad amandum incognita.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 3 ad 2"><a name="40116"><span class=
-"ref">[40116] II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+disponitur ad amandum incognita.</p><p title="II-II q. 27 a. 3 ad 2"><a name="40116"><span class="ref">[40116] IIª-IIae q. 27 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod cognitio Dei acquiritur quidem per alia, sed postquam
 iam cognoscitur, non per alia cognoscitur, sed per seipsum;
 secundum illud Ioan. IV. <i>Iam non propter tuam loquelam credimus,
 ipsi enim vidimus, et scimus quia hic est vere salvator
-mundi</i>.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 3 ad 3"><a name="40117"><span class=
-"ref">[40117] II&ordf;-IIae q. 27 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+mundi</i>.</p><p title="II-II q. 27 a. 3 ad 3"><a name="40117"><span class="ref">[40117] IIª-IIae q. 27 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod spes et timor ducunt ad caritatem per modum
-dispositionis cuiusdam, ut ex supradictis patet.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 27 a. 4 arg. 1"><a name="40118"><span class=
-"ref">[40118] II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+dispositionis cuiusdam, ut ex supradictis patet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 27 a. 4 arg. 1"><a name="40118"><span class="ref">[40118] IIª-IIae q. 27 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod Deus in hac vita non possit immediate
 amari. Incognita enim amari non possunt; ut Augustinus dicit, X de
 Trin. Sed Deum non cognoscimus immediate in hac vita, quia
 <i>videmus nunc per speculum in aenigmate</i>, ut dicitur I ad Cor.
-XIII. Ergo neque etiam eum immediate amamus.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 4 arg. 2"><a name="40119"><span class=
-"ref">[40119] II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+XIII. Ergo neque etiam eum immediate amamus.</p><p title="II-II q. 27 a. 4 arg. 2"><a name="40119"><span class="ref">[40119] IIª-IIae q. 27 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 qui non potest quod minus est non potest quod maius est. Sed maius
 est amare Deum quam cognoscere ipsum, qui enim adhaeret Deo per
 amorem unus spiritus cum illo fit, ut dicitur I ad Cor. VI. Sed
 homo non potest Deum cognoscere immediate. Ergo multo minus
-amare.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 4 arg. 3"><a name="40120"><span class=
-"ref">[40120] II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+amare.</p><p title="II-II q. 27 a. 4 arg. 3"><a name="40120"><span class="ref">[40120] IIª-IIae q. 27 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 homo a Deo disiungitur per peccatum, secundum illud Isaiae LIX,
 <i>peccata vestra diviserunt inter vos et Deum vestrum</i>. Sed
 peccatum magis est in voluntate quam in intellectu. Ergo minus
 potest homo Deum diligere immediate quam immediate eum
-cognoscere.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 4 s. c."><a name="40121"><span class=
-"ref">[40121] II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+cognoscere.</p><p title="II-II q. 27 a. 4 s. c."><a name="40121"><span class="ref">[40121] IIª-IIae q. 27 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod cognitio Dei, quia est mediata, dicitur aenigmatica, et
 evacuatur in patria, ut patet I ad Cor. XIII. Sed caritas non
 evacuatur, ut dicitur I ad Cor. XIII. Ergo caritas viae immediate
-Deo adhaeret.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 4 co."><a name="40122"><span class=
-"ref">[40122] II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+Deo adhaeret.</p><p title="II-II q. 27 a. 4 co."><a name="40122"><span class="ref">[40122] IIª-IIae q. 27 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, actus cognitivae virtutis
 perficitur per hoc quod cognitum est in cognoscente, actus autem
 virtutis appetitivae perficitur per hoc quod appetitus inclinatur
@@ -707,55 +621,37 @@
 secundum hoc caritas Deum immediate diligit, alia vero mediante
 Deo. In cognitione vero est e converso, quia scilicet per alia Deum
 cognoscimus, sicut causam per effectus, vel per modum eminentiae
-aut negationis ut patet per Dionysium, in libro de Div. Nom.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 4 ad 1"><a name="40123"><span class=
-"ref">[40123] II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+aut negationis ut patet per Dionysium, in libro de Div. Nom.</p><p title="II-II q. 27 a. 4 ad 1"><a name="40123"><span class="ref">[40123] IIª-IIae q. 27 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod quamvis incognita amari non possint, tamen non
 oportet quod sit idem ordo cognitionis et dilectionis. Nam dilectio
 est cognitionis terminus. Et ideo ubi desinit cognitio, scilicet in
 ipsa re quae per aliam cognoscitur, ibi statim dilectio incipere
-potest.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 4 ad 2"><a name="40124"><span class=
-"ref">[40124] II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+potest.</p><p title="II-II q. 27 a. 4 ad 2"><a name="40124"><span class="ref">[40124] IIª-IIae q. 27 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod quia dilectio Dei est maius aliquid quam eius
 cognitio, maxime secundum statum viae, ideo praesupponit ipsam. Et
 quia cognitio non quiescit in rebus creatis, sed per eas in aliud
 tendit, in illo dilectio incipit, et per hoc ad alia derivatur, per
 modum cuiusdam circulationis, dum cognitio, a creaturis incipiens,
 tendit in Deum; et dilectio, a Deo incipiens sicut ab ultimo fine,
-ad creaturas derivatur.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 4 ad 3"><a name="40125"><span class=
-"ref">[40125] II&ordf;-IIae q. 27 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+ad creaturas derivatur.</p><p title="II-II q. 27 a. 4 ad 3"><a name="40125"><span class="ref">[40125] IIª-IIae q. 27 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod per caritatem tollitur aversio a Deo quae est per
 peccatum; non autem per solam cognitionem. Et ideo caritas est
 quae, diligendo, animam immediate Deo coniungit spiritualis vinculo
-unionis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 27 a. 5 arg. 1"><a name="40126"><span class=
-"ref">[40126] II&ordf;-IIae q. 27 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+unionis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 27 a. 5 arg. 1"><a name="40126"><span class="ref">[40126] IIª-IIae q. 27 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod Deus non possit totaliter amari. Amor
 enim sequitur cognitionem. Sed Deus non potest totaliter a nobis
 cognosci, quia hoc esset eum comprehendere. Ergo non potest a nobis
-totaliter amari.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 5 arg. 2"><a name="40127"><span class=
-"ref">[40127] II&ordf;-IIae q. 27 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+totaliter amari.</p><p title="II-II q. 27 a. 5 arg. 2"><a name="40127"><span class="ref">[40127] IIª-IIae q. 27 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 amor est unio quaedam, ut patet per Dionysium, IV cap. de Div. Nom.
 Sed cor hominis non potest ad Deum uniri totaliter, quia Deus est
 maior corde nostro, ut dicitur I Ioan. III. Ergo Deus non potest
-totaliter amari.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 5 arg. 3"><a name="40128"><span class=
-"ref">[40128] II&ordf;-IIae q. 27 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+totaliter amari.</p><p title="II-II q. 27 a. 5 arg. 3"><a name="40128"><span class="ref">[40128] IIª-IIae q. 27 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Deus seipsum totaliter amat. Si igitur ab aliquo alio totaliter
 amatur, aliquis alius diligit Deum tantum quantum ipse se diligit.
 Hoc autem est inconveniens. Ergo Deus non potest totaliter diligi
-ab aliqua creatura.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 5 s. c."><a name="40129"><span class=
-"ref">[40129] II&ordf;-IIae q. 27 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+ab aliqua creatura.</p><p title="II-II q. 27 a. 5 s. c."><a name="40129"><span class="ref">[40129] IIª-IIae q. 27 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Deut. VI, <i>diliges dominum Deum tuum ex toto
-corde tuo</i>.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 5 co."><a name="40130"><span class=
-"ref">[40130] II&ordf;-IIae q. 27 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+corde tuo</i>.</p><p title="II-II q. 27 a. 5 co."><a name="40130"><span class="ref">[40130] IIª-IIae q. 27 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, cum dilectio intelligatur quasi medium inter amantem
 et amatum, cum quaeritur an Deus possit totaliter diligi,
 tripliciter potest intelligi. Uno modo, ut modus totalitatis
@@ -771,43 +667,29 @@
 intantum diligibile sit inquantum est bonum, Deus, cuius bonitas
 est infinita, est infinite diligibilis, nulla autem creatura potest
 Deum infinite diligere, quia omnis virtus creaturae, sive naturalis
-sive infusa, est finita.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 5 ad 1"><a name="40131"><span class=
-"ref">[40131] II&ordf;-IIae q. 27 a. 5 ad 1</span></a> Et per hoc
+sive infusa, est finita.</p><p title="II-II q. 27 a. 5 ad 1"><a name="40131"><span class="ref">[40131] IIª-IIae q. 27 a. 5 ad 1</span></a> Et per hoc
 patet responsio ad obiecta. Nam primae tres obiectiones procedunt
 secundum hunc tertium sensum, ultima autem ratio procedit in sensu
-secundo.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 27 a. 6 arg. 1"><a name="40132"><span class=
-"ref">[40132] II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+secundo.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 27 a. 6 arg. 1"><a name="40132"><span class="ref">[40132] IIª-IIae q. 27 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod divinae dilectionis sit aliquis modus
 habendus. Ratio enim boni consistit in modo, specie et ordine, ut
 patet per Augustinum, in libro de Nat. boni. Sed dilectio Dei est
 optimum in homine, secundum illud ad Coloss. III, <i>super omnia
-caritatem habete</i>. Ergo dilectio Dei debet modum habere.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 6 arg. 2"><a name="40133"><span class=
-"ref">[40133] II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+caritatem habete</i>. Ergo dilectio Dei debet modum habere.</p><p title="II-II q. 27 a. 6 arg. 2"><a name="40133"><span class="ref">[40133] IIª-IIae q. 27 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Augustinus dicit, in libro de Morib. Eccles., <i>dic mihi, quaeso
 te, quis sit diligendi modus. Vereor enim ne plus minusve quam
 oportet inflammer desiderio et amore domini mei</i> frustra autem
 quaereret modum nisi esset aliquis divinae dilectionis modus. Ergo
-est aliquis modus divinae dilectionis.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 6 arg. 3"><a name="40134"><span class=
-"ref">[40134] II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+est aliquis modus divinae dilectionis.</p><p title="II-II q. 27 a. 6 arg. 3"><a name="40134"><span class="ref">[40134] IIª-IIae q. 27 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sicut Augustinus dicit, IV super Gen. ad Litt., <i>modus est quem
 unicuique propria mensura praefigit</i>. Sed mensura voluntatis
 humanae, sicut et actionis exterioris, est ratio. Ergo sicut in
 exteriori effectu caritatis oportet habere modum a ratione
 praestitum, secundum illud Rom. XII, <i>rationabile obsequium
 vestrum</i>; ita etiam ipsa interior dilectio Dei debet modum
-habere.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 6 s. c."><a name="40135"><span class=
-"ref">[40135] II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+habere.</p><p title="II-II q. 27 a. 6 s. c."><a name="40135"><span class="ref">[40135] IIª-IIae q. 27 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Bernardus dicit, in libro de diligendo Deum, <i>quod causa
-diligendi Deum Deus est; modus, sine modo diligere</i>.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 6 co."><a name="40136"><span class=
-"ref">[40136] II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+diligendi Deum Deus est; modus, sine modo diligere</i>.</p><p title="II-II q. 27 a. 6 co."><a name="40136"><span class="ref">[40136] IIª-IIae q. 27 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut patet ex inducta auctoritate Augustini, modus
 importat quandam mensurae determinationem. Haec autem determinatio
 invenitur et in mensura et in mensurato, aliter tamen et aliter. In
@@ -834,21 +716,15 @@
 sicut in re mensurata, ut sit in ea accipere plus et minus, sed
 sicut invenitur modus in mensura, in qua non potest esse excessus,
 sed quanto plus attingitur regula, tanto melius est. Et ita quanto
-plus Deus diligitur, tanto est dilectio melior.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 6 ad 1"><a name="40137"><span class=
-"ref">[40137] II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+plus Deus diligitur, tanto est dilectio melior.</p><p title="II-II q. 27 a. 6 ad 1"><a name="40137"><span class="ref">[40137] IIª-IIae q. 27 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod illud quod est per se potius est eo quod est per
 aliud. Et ideo bonitas mensurae, quae per se habet modum, potior
 est quam bonitas mensurati, quod habet modum per aliud. Et sic
 etiam caritas, quae habet modum sicut mensura, praeeminet aliis
-virtutibus, quae habent modum sicut mensuratae.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 6 ad 2"><a name="40138"><span class=
-"ref">[40138] II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+virtutibus, quae habent modum sicut mensuratae.</p><p title="II-II q. 27 a. 6 ad 2"><a name="40138"><span class="ref">[40138] IIª-IIae q. 27 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Augustinus ibidem subiungit quod modus diligendi Deum
 est ut ex toto corde diligatur, idest ut diligatur quantumcumque
-potest diligi. Et hoc pertinet ad modum qui convenit mensurae.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 6 ad 3"><a name="40139"><span class=
-"ref">[40139] II&ordf;-IIae q. 27 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+potest diligi. Et hoc pertinet ad modum qui convenit mensurae.</p><p title="II-II q. 27 a. 6 ad 3"><a name="40139"><span class="ref">[40139] IIª-IIae q. 27 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod affectio illa cuius obiectum subiacet iudicio
 rationis, est ratione mensuranda. Sed obiectum divinae dilectionis,
 quod est Deus, excedit iudicium rationis. Et ideo non mensuratur
@@ -858,40 +734,28 @@
 quod anima Deo inhaereat, secundum illud Psalm., <i>mihi adhaerere
 Deo bonum est</i>. Exteriores autem actus sunt sicut ad finem. Et
 ideo sunt commensurandi et secundum caritatem et secundum
-rationem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 27 a. 7 arg. 1"><a name="40140"><span class=
-"ref">[40140] II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
+rationem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 27 a. 7 arg. 1"><a name="40140"><span class="ref">[40140] IIª-IIae q. 27 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
 septimum sic proceditur. Videtur quod magis meritorium sit diligere
 inimicum quam amicum. Dicitur enim Matth. V, <i>si diligitis eos
 qui vos diligunt, quam mercedem habebitis?</i> Diligere ergo amicum
 non meretur mercedem. Sed diligere inimicum meretur mercedem, ut
 ibidem ostenditur. Ergo magis est meritorium diligere inimicos quam
-diligere amicos.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 7 arg. 2"><a name="40141"><span class=
-"ref">[40141] II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+diligere amicos.</p><p title="II-II q. 27 a. 7 arg. 2"><a name="40141"><span class="ref">[40141] IIª-IIae q. 27 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 tanto aliquid est magis meritorium quanto ex maiori caritate
 procedit. Sed diligere inimicum est perfectorum filiorum Dei, ut
 Augustinus dicit, in Enchirid., diligere autem amicum est etiam
 caritatis imperfectae. Ergo maioris meriti est diligere inimicum
-quam diligere amicum.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 7 arg. 3"><a name="40142"><span class=
-"ref">[40142] II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+quam diligere amicum.</p><p title="II-II q. 27 a. 7 arg. 3"><a name="40142"><span class="ref">[40142] IIª-IIae q. 27 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ubi est maior conatus ad bonum, ibi videtur esse maius meritum,
 <i>quia unusquisque propriam mercedem accipiet secundum suum
 laborem</i>, ut dicitur I Cor. III. Sed maiori conatu indiget homo
 ad hoc quod diligat inimicum quam ad hoc quod diligat amicum, quia
 difficilius est. Ergo videtur quod diligere inimicum sit magis
-meritorium quam diligere amicum.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 7 s. c."><a name="40143"><span class=
-"ref">[40143] II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+meritorium quam diligere amicum.</p><p title="II-II q. 27 a. 7 s. c."><a name="40143"><span class="ref">[40143] IIª-IIae q. 27 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quia illud quod est melius est magis meritorium. Sed melius est
 diligere amicum, quia melius est diligere meliorem; amicus autem,
 qui amat, est melior quam inimicus, qui odit. Ergo diligere amicum
-est magis meritorium quam diligere inimicum.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 7 co."><a name="40144"><span class=
-"ref">[40144] II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+est magis meritorium quam diligere inimicum.</p><p title="II-II q. 27 a. 7 co."><a name="40144"><span class="ref">[40144] IIª-IIae q. 27 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ratio diligendi proximum ex caritate Deus est, sicut
 supra dictum est. Cum ergo quaeritur quid sit melius, vel magis
 meritorium, utrum diligere amicum vel inimicum, dupliciter istae
@@ -915,51 +779,35 @@
 fortius agit quam in remotiora, ita etiam caritas ferventius
 diligit coniunctos quam remotos. Et quantum ad hoc dilectio
 amicorum, secundum se considerata, est ferventior et melior quam
-dilectio inimicorum.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 7 ad 1"><a name="40145"><span class=
-"ref">[40145] II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+dilectio inimicorum.</p><p title="II-II q. 27 a. 7 ad 1"><a name="40145"><span class="ref">[40145] IIª-IIae q. 27 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod verbum domini est per se intelligendum. Tunc
 enim dilectio amicorum apud Deum mercedem non habet, quando propter
 hoc solum amantur quia amici sunt, et hoc videtur accidere quando
 sic amantur amici quod inimici non diliguntur. Est tamen meritoria
 amicorum dilectio si propter Deum diligantur, et non solum quia
-amici sunt.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 7 ad 2"><a name="40146"><span class=
-"ref">[40146] II&ordf;-IIae q. 27 a. 7 ad 2</span></a> Ad alia
+amici sunt.</p><p title="II-II q. 27 a. 7 ad 2"><a name="40146"><span class="ref">[40146] IIª-IIae q. 27 a. 7 ad 2</span></a> Ad alia
 patet responsio per ea quae dicta sunt. Nam duae rationes sequentes
 procedunt ex parte rationis diligendi; ultima vero ex parte eorum
-qui diliguntur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 27 a. 8 arg. 1"><a name="40147"><span class=
-"ref">[40147] II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+qui diliguntur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 27 a. 8 arg. 1"><a name="40147"><span class="ref">[40147] IIª-IIae q. 27 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod magis sit meritorium diligere proximum
 quam diligere Deum. Illud enim videtur esse magis meritorium quod
 apostolus magis elegit. Sed apostolus praeelegit dilectionem
 proximi dilectioni Dei, secundum illud ad Rom. IX, <i>optabam
 anathema esse a Christo pro fratribus meis</i>. Ergo magis est
-meritorium diligere proximum quam diligere Deum.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 8 arg. 2"><a name="40148"><span class=
-"ref">[40148] II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+meritorium diligere proximum quam diligere Deum.</p><p title="II-II q. 27 a. 8 arg. 2"><a name="40148"><span class="ref">[40148] IIª-IIae q. 27 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 minus videtur esse meritorium aliquo modo diligere amicum, ut
 dictum est. Sed Deus maxime est amicus, <i>qui prior dilexit
 nos</i>, ut dicitur I Ioan. IV. Ergo diligere eum videtur esse
-minus meritorium.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 8 arg. 3"><a name="40149"><span class=
-"ref">[40149] II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+minus meritorium.</p><p title="II-II q. 27 a. 8 arg. 3"><a name="40149"><span class="ref">[40149] IIª-IIae q. 27 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 illud quod est difficilius videtur esse virtuosius et magis
 meritorium, quia virtus est circa difficile et bonum, ut dicitur in
 II Ethic. Sed facilius est diligere Deum quam proximum, tum quia
 naturaliter omnia Deum diligunt; tum quia in Deo nihil occurrit
 quod non sit diligendum, quod circa proximum non contingit. Ergo
-magis est meritorium diligere proximum quam diligere Deum.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 8 s. c."><a name="40150"><span class=
-"ref">[40150] II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra,
+magis est meritorium diligere proximum quam diligere Deum.</p><p title="II-II q. 27 a. 8 s. c."><a name="40150"><span class="ref">[40150] IIª-IIae q. 27 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra,
 propter quod unumquodque, illud magis. Sed dilectio proximi non est
 meritoria nisi propter hoc quod proximus diligitur propter Deum.
-Ergo dilectio Dei est magis meritoria quam dilectio proximi.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 8 co."><a name="40151"><span class=
-"ref">[40151] II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+Ergo dilectio Dei est magis meritoria quam dilectio proximi.</p><p title="II-II q. 27 a. 8 co."><a name="40151"><span class="ref">[40151] IIª-IIae q. 27 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod comparatio ista potest intelligi dupliciter. Uno
 modo, ut seorsum consideretur utraque dilectio. Et tunc non est
 dubium quod dilectio Dei est magis meritoria, debetur enim ei
@@ -975,9 +823,7 @@
 etiam ad proximum, ad dilectionem Dei insufficientem et
 imperfectam, quia hoc mandatum <i>habemus a Deo, ut qui diligit
 Deum, diligat et fratrem suum</i>. Et in hoc sensu dilectio proximi
-praeeminet.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 8 ad 1"><a name="40152"><span class=
-"ref">[40152] II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+praeeminet.</p><p title="II-II q. 27 a. 8 ad 1"><a name="40152"><span class="ref">[40152] IIª-IIae q. 27 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod secundum unam Glossae expositionem, hoc
 apostolus tunc non optabat quando erat in statu gratiae, ut
 scilicet separaretur a Christo pro fratribus suis, sed hoc
@@ -987,24 +833,15 @@
 diligeret proximum quam Deum, sed quod plus diligebat Deum quam
 seipsum. Volebat enim ad tempus privari fruitione divina, quod
 pertinet ad dilectionem sui, ad hoc quod honor Dei procuraretur in
-proximis, quod pertinet ad dilectionem Dei.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 8 ad 2"><a name="40153"><span class=
-"ref">[40153] II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+proximis, quod pertinet ad dilectionem Dei.</p><p title="II-II q. 27 a. 8 ad 2"><a name="40153"><span class="ref">[40153] IIª-IIae q. 27 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod dilectio amici pro tanto est quandoque minus
 meritoria quia amicus diligitur propter seipsum, et ita deficit a
 vera ratione amicitiae caritatis, quae Deus est. Et ideo quod Deus
 diligatur propter seipsum non diminuit meritum, sed hoc constituit
-totam meriti rationem.</p>
-<p title="II-II q. 27 a. 8 ad 3"><a name="40154"><span class=
-"ref">[40154] II&ordf;-IIae q. 27 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+totam meriti rationem.</p><p title="II-II q. 27 a. 8 ad 3"><a name="40154"><span class="ref">[40154] IIª-IIae q. 27 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod plus facit ad rationem meriti et virtutis bonum quam
 difficile. Unde non oportet quod omne difficilius sit magis
-meritorium, sed quod sic est difficilius ut etiam sit melius.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 28</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 28 pr."><a name="40155"><span class=
-"ref">[40155] II&ordf;-IIae q. 28 pr.</span></a> Deinde
+meritorium, sed quod sic est difficilius ut etiam sit melius.</p></div></div><div class="q" id="q28"><h2>Quaestio 28</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 28 pr."><a name="40155"><span class="ref">[40155] IIª-IIae q. 28 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de effectibus consequentibus actum caritatis
 principalem, qui est dilectio. Et primo, de effectibus
 interioribus; secundo, de exterioribus. Circa primum tria
@@ -1012,38 +849,26 @@
 misericordia. Circa primum quaeruntur quatuor. Primo, utrum gaudium
 sit effectus caritatis. Secundo, utrum huiusmodi gaudium
 compatiatur secum tristitiam. Tertio, utrum istud gaudium possit
-esse plenum. Quarto, utrum sit virtus.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 28 a. 1 arg. 1"><a name="40156"><span class=
-"ref">[40156] II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+esse plenum. Quarto, utrum sit virtus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 28 a. 1 arg. 1"><a name="40156"><span class="ref">[40156] IIª-IIae q. 28 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod gaudium non sit effectus caritatis in
 nobis. Ex absentia enim rei amatae magis sequitur tristitia quam
 gaudium. Sed Deus, quem per caritatem diligimus, est nobis absens,
 quandiu in hac vita vivimus, <i>quandiu enim sumus in corpore,
 peregrinamur a domino</i>, ut dicitur II ad Cor. V. Ergo caritas in
-nobis magis causat tristitiam quam gaudium.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 1 arg. 2"><a name="40157"><span class=
-"ref">[40157] II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+nobis magis causat tristitiam quam gaudium.</p><p title="II-II q. 28 a. 1 arg. 2"><a name="40157"><span class="ref">[40157] IIª-IIae q. 28 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 per caritatem maxime meremur beatitudinem. Sed inter ea per quae
 beatitudinem meremur ponitur luctus, qui ad tristitiam pertinet,
 secundum illud Matth. V, <i>beati qui lugent, quoniam
 consolabuntur</i>. Ergo magis est effectus caritatis tristitia quam
-gaudium.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 1 arg. 3"><a name="40158"><span class=
-"ref">[40158] II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+gaudium.</p><p title="II-II q. 28 a. 1 arg. 3"><a name="40158"><span class="ref">[40158] IIª-IIae q. 28 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 caritas est virtus distincta a spe, ut ex supradictis patet. Sed
 gaudium causatur ex spe, secundum illud Rom. XII, <i>spe
-gaudentes</i>. Non ergo causatur ex caritate.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 1 s. c."><a name="40159"><span class=
-"ref">[40159] II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+gaudentes</i>. Non ergo causatur ex caritate.</p><p title="II-II q. 28 a. 1 s. c."><a name="40159"><span class="ref">[40159] IIª-IIae q. 28 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quia, sicut dicitur Rom. V, <i>caritas Dei diffusa est in
 cordibus nostris per spiritum sanctum, qui datus est nobis</i>. Sed
 gaudium in nobis causatur ex spiritu sancto, secundum illud Rom.
 XIV, <i>non est regnum Dei esca et potus, sed iustitia et pax et
-gaudium in spiritu sancto</i>. Ergo caritas est causa gaudii.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 1 co."><a name="40160"><span class=
-"ref">[40160] II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+gaudium in spiritu sancto</i>. Ergo caritas est causa gaudii.</p><p title="II-II q. 28 a. 1 co."><a name="40160"><span class="ref">[40160] IIª-IIae q. 28 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, cum de passionibus ageretur,
 ex amore procedit et gaudium et tristitia, sed contrario modo.
 Gaudium enim ex amore causatur vel propter praesentiam boni amati;
@@ -1057,24 +882,18 @@
 est sua bonitas. Et ex hoc ipso quod amatur est in amante per
 nobilissimum sui effectum, secundum illud I Ioan. IV, <i>qui manet
 in caritate, in Deo manet et Deus in eo</i>. Et ideo spirituale
-gaudium, quod de Deo habetur, ex caritate causatur.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 1 ad 1"><a name="40161"><span class=
-"ref">[40161] II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+gaudium, quod de Deo habetur, ex caritate causatur.</p><p title="II-II q. 28 a. 1 ad 1"><a name="40161"><span class="ref">[40161] IIª-IIae q. 28 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod quandiu sumus in corpore dicimur peregrinari a
 domino, in comparatione ad illam praesentiam qua quibusdam est
 praesens per speciei visionem, unde et apostolus subdit ibidem,
 <i>per fidem enim ambulamus, et non per speciem</i>. Est autem
 praesens etiam se amantibus etiam in hac vita per gratiae
-inhabitationem.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 1 ad 2"><a name="40162"><span class=
-"ref">[40162] II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+inhabitationem.</p><p title="II-II q. 28 a. 1 ad 2"><a name="40162"><span class="ref">[40162] IIª-IIae q. 28 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod luctus qui beatitudinem meretur est de his quae sunt
 beatitudini contraria. Unde eiusdem rationis est quod talis luctus
 ex caritate causetur, et gaudium spirituale de Deo, quia eiusdem
 rationis est gaudere de aliquo bono et tristari de his quae ei
-repugnant.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 1 ad 3"><a name="40163"><span class=
-"ref">[40163] II&ordf;-IIae q. 28 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+repugnant.</p><p title="II-II q. 28 a. 1 ad 3"><a name="40163"><span class="ref">[40163] IIª-IIae q. 28 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod de Deo potest esse spirituale gaudium dupliciter, uno
 modo, secundum quod gaudemus de bono divino in se considerato; alio
 modo, secundum quod gaudemus de bono divino prout a nobis
@@ -1082,11 +901,7 @@
 principaliter ex caritate. Sed secundum gaudium procedit etiam ex
 spe, per quam expectamus divini boni fruitionem. Quamvis etiam ipsa
 fruitio, vel perfecta vel imperfecta, secundum mensuram caritatis
-obtineatur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 28 a. 2 arg. 1"><a name="40164"><span class=
-"ref">[40164] II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+obtineatur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 28 a. 2 arg. 1"><a name="40164"><span class="ref">[40164] IIª-IIae q. 28 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod gaudium spirituale quod ex
 caritate causatur recipiat admixtionem tristitiae. Congaudere enim
 bonis proximi ad caritatem pertinet, secundum illud I ad Cor. XIII,
@@ -1094,28 +909,20 @@
 veritati</i>. Sed hoc gaudium recipit permixtionem tristitiae,
 secundum illud Rom. XII, <i>gaudere cum gaudentibus, flere cum
 flentibus</i>. Ergo gaudium spirituale caritatis admixtionem
-tristitiae patitur.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 2 arg. 2"><a name="40165"><span class=
-"ref">[40165] II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+tristitiae patitur.</p><p title="II-II q. 28 a. 2 arg. 2"><a name="40165"><span class="ref">[40165] IIª-IIae q. 28 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 poenitentia, sicut dicit Gregorius, est <i>anteacta mala flere, et
 flenda iterum non committere</i>. Sed vera poenitentia non est sine
-caritate. Ergo gaudium caritatis habet tristitiae admixtionem.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 2 arg. 3"><a name="40166"><span class=
-"ref">[40166] II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+caritate. Ergo gaudium caritatis habet tristitiae admixtionem.</p><p title="II-II q. 28 a. 2 arg. 3"><a name="40166"><span class="ref">[40166] IIª-IIae q. 28 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ex caritate contingit quod aliquis desiderat esse cum Christo,
 secundum illud Philipp. I, <i>desiderium habens dissolvi et esse
 cum Christo</i>. Sed ex isto desiderio sequitur in homine quaedam
 tristitia, secundum illud Psalm., <i>heu mihi, quia incolatus meus
 prolongatus est</i>. Ergo gaudium caritatis recipit admixtionem
-tristitiae.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 2 s. c."><a name="40167"><span class=
-"ref">[40167] II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+tristitiae.</p><p title="II-II q. 28 a. 2 s. c."><a name="40167"><span class="ref">[40167] IIª-IIae q. 28 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod gaudium caritatis est gaudium de divina sapientia. Sed
 huiusmodi gaudium non habet permixtionem tristitiae, secundum illud
 Sap. VIII, <i>non habet amaritudinem conversatio illius</i>. Ergo
-gaudium caritatis non patitur permixtionem tristitiae.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 2 co."><a name="40168"><span class=
-"ref">[40168] II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+gaudium caritatis non patitur permixtionem tristitiae.</p><p title="II-II q. 28 a. 2 co."><a name="40168"><span class="ref">[40168] IIª-IIae q. 28 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ex caritate causatur duplex gaudium de Deo, sicut
 supra dictum est. Unum quidem principale, quod est proprium
 caritatis, quo scilicet gaudemus de bono divino secundum se
@@ -1128,56 +935,38 @@
 ideo ex hac parte gaudium caritatis potest habere permixtionem
 tristitiae, prout scilicet aliquis tristatur de eo quod repugnat
 participationi divini boni vel in nobis vel in proximis, quos
-tanquam nosipsos diligimus.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 2 ad 1"><a name="40169"><span class=
-"ref">[40169] II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+tanquam nosipsos diligimus.</p><p title="II-II q. 28 a. 2 ad 1"><a name="40169"><span class="ref">[40169] IIª-IIae q. 28 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod fletus proximi non est nisi de aliquo malo. Omne
 autem malum importat defectum participationis summi boni. Et ideo
 intantum caritas facit condolere proximo inquantum participatio
-divini boni in eo impeditur.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 2 ad 2"><a name="40170"><span class=
-"ref">[40170] II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+divini boni in eo impeditur.</p><p title="II-II q. 28 a. 2 ad 2"><a name="40170"><span class="ref">[40170] IIª-IIae q. 28 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod peccata dividunt inter nos et Deum, ut dicitur Isaiae
 LIX. Et ideo haec est ratio dolendi de peccatis praeteritis
 nostris, vel etiam aliorum, inquantum per ea impedimur a
-participatione divini boni.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 2 ad 3"><a name="40171"><span class=
-"ref">[40171] II&ordf;-IIae q. 28 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+participatione divini boni.</p><p title="II-II q. 28 a. 2 ad 3"><a name="40171"><span class="ref">[40171] IIª-IIae q. 28 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, quamvis in incolatu huius miseriae aliquo modo
 participemus divinum bonum per cognitionem et amorem, tamen huius
 vitae miseria impedit a perfecta participatione divini boni, qualis
 erit in patria. Et ideo haec etiam tristitia qua quis luget de
 dilatione gloriae pertinet ad impedimentum participationis divini
-boni.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 28 a. 3 arg. 1"><a name="40172"><span class=
-"ref">[40172] II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+boni.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 28 a. 3 arg. 1"><a name="40172"><span class="ref">[40172] IIª-IIae q. 28 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod spirituale gaudium quod ex caritate
 causatur non possit in nobis impleri. Quanto enim maius gaudium de
 Deo habemus, tanto gaudium eius in nobis magis impletur. Sed
 nunquam possumus tantum de Deo gaudere quantum dignum est ut de eo
 gaudeatur, quia semper bonitas eius, quae est infinita, excedit
 gaudium creaturae, quod est finitum. Ergo gaudium de Deo nunquam
-potest impleri.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 3 arg. 2"><a name="40173"><span class=
-"ref">[40173] II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+potest impleri.</p><p title="II-II q. 28 a. 3 arg. 2"><a name="40173"><span class="ref">[40173] IIª-IIae q. 28 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 illud quod est impletum non potest esse maius. Sed gaudium etiam
 beatorum potest esse maius, quia unius gaudium est maius quam
-alterius. Ergo gaudium de Deo non potest in creatura impleri.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 3 arg. 3"><a name="40174"><span class=
-"ref">[40174] II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+alterius. Ergo gaudium de Deo non potest in creatura impleri.</p><p title="II-II q. 28 a. 3 arg. 3"><a name="40174"><span class="ref">[40174] IIª-IIae q. 28 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 nihil aliud videtur esse comprehensio quam cognitionis plenitudo.
 Sed sicut vis cognoscitiva creaturae est finita, ita et vis
 appetitiva eiusdem. Cum ergo Deus non possit ab aliqua creatura
 comprehendi, videtur quod non possit alicuius creaturae gaudium de
-Deo impleri.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 3 s. c."><a name="40175"><span class=
-"ref">[40175] II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+Deo impleri.</p><p title="II-II q. 28 a. 3 s. c."><a name="40175"><span class="ref">[40175] IIª-IIae q. 28 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dominus discipulis dixit, Ioan. XV, <i>gaudium meum in
-vobis sit, et gaudium vestrum impleatur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 3 co."><a name="40176"><span class=
-"ref">[40176] II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+vobis sit, et gaudium vestrum impleatur</i>.</p><p title="II-II q. 28 a. 3 co."><a name="40176"><span class="ref">[40176] IIª-IIae q. 28 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod plenitudo gaudii potest intelligi dupliciter. Uno
 modo, ex parte rei de qua gaudetur, ut scilicet tantum gaudeatur de
 ea quantum est dignum de ea gauderi. Et sic solum Dei gaudium est
@@ -1204,13 +993,9 @@
 nulla creatura est capax gaudii de Deo ei condigni, inde est quod
 illud gaudium omnino plenum non capitur in homine, sed potius homo
 intrat in ipsum, secundum illud Matth. XXV, <i>intra in gaudium
-domini tui</i>.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 3 ad 1"><a name="40177"><span class=
-"ref">[40177] II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+domini tui</i>.</p><p title="II-II q. 28 a. 3 ad 1"><a name="40177"><span class="ref">[40177] IIª-IIae q. 28 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ratio illa procedit de plenitudine gaudii ex
-parte rei de qua gaudetur.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 3 ad 2"><a name="40178"><span class=
-"ref">[40178] II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+parte rei de qua gaudetur.</p><p title="II-II q. 28 a. 3 ad 2"><a name="40178"><span class="ref">[40178] IIª-IIae q. 28 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod cum perventum fuerit ad beatitudinem, unusquisque
 attinget terminum sibi praefixum ex praedestinatione divina, nec
 restabit ulterius aliquid quo tendatur, quamvis in illa
@@ -1218,39 +1003,25 @@
 minorem. Et ideo uniuscuiusque gaudium erit plenum ex parte
 gaudentis, quia uniuscuiusque desiderium plene quietabitur. Erit
 tamen gaudium unius maius quam alterius, propter pleniorem
-participationem divinae beatitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 3 ad 3"><a name="40179"><span class=
-"ref">[40179] II&ordf;-IIae q. 28 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+participationem divinae beatitudinis.</p><p title="II-II q. 28 a. 3 ad 3"><a name="40179"><span class="ref">[40179] IIª-IIae q. 28 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod comprehensio importat plenitudinem cognitionis ex
 parte rei cognitae, ut scilicet tantum cognoscatur res quantum
 cognosci potest. Habet tamen etiam cognitio aliquam plenitudinem ex
 parte cognoscentis, sicut et de gaudio dictum est. Unde et
 apostolus dicit, ad Coloss. I, <i>impleamini agnitione voluntatis
-eius in omni sapientia et intellectu spirituali</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 28 a. 4 arg. 1"><a name="40180"><span class=
-"ref">[40180] II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+eius in omni sapientia et intellectu spirituali</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 28 a. 4 arg. 1"><a name="40180"><span class="ref">[40180] IIª-IIae q. 28 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod gaudium sit virtus. Vitium enim
 contrariatur virtuti. Sed tristitia ponitur vitium, ut patet de
-acedia et de invidia. Ergo etiam gaudium debet poni virtus.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 4 arg. 2"><a name="40181"><span class=
-"ref">[40181] II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+acedia et de invidia. Ergo etiam gaudium debet poni virtus.</p><p title="II-II q. 28 a. 4 arg. 2"><a name="40181"><span class="ref">[40181] IIª-IIae q. 28 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut amor et spes sunt passiones quaedam quarum obiectum est
 bonum, ita et gaudium. Sed amor et spes ponuntur virtutes. Ergo et
-gaudium debet poni virtus.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 4 arg. 3"><a name="40182"><span class=
-"ref">[40182] II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+gaudium debet poni virtus.</p><p title="II-II q. 28 a. 4 arg. 3"><a name="40182"><span class="ref">[40182] IIª-IIae q. 28 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 praecepta legis dantur de actibus virtutum. Sed praecipitur nobis
 quod de Deo gaudeamus, secundum illud ad Philipp. IV, <i>gaudete in
-domino semper</i>. Ergo gaudium est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 4 s. c."><a name="40183"><span class=
-"ref">[40183] II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+domino semper</i>. Ergo gaudium est virtus.</p><p title="II-II q. 28 a. 4 s. c."><a name="40183"><span class="ref">[40183] IIª-IIae q. 28 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod neque connumeratur inter virtutes theologicas, neque inter
 virtutes morales, neque inter virtutes intellectuales, ut ex
-supradictis patet.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 4 co."><a name="40184"><span class=
-"ref">[40184] II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+supradictis patet.</p><p title="II-II q. 28 a. 4 co."><a name="40184"><span class="ref">[40184] IIª-IIae q. 28 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod virtus, sicut supra habitum est, est habitus quidam
 operativus; et ideo secundum propriam rationem habet inclinationem
 ad aliquem actum. Est autem contingens ex uno habitu plures actus
@@ -1267,63 +1038,40 @@
 desiderio, sed a dilectione, et dicitur caritas. Sic ergo gaudium
 non est aliqua virtus a caritate distincta, sed est quidam
 caritatis actus sive effectus. Et propter hoc connumeratur inter
-fructus, ut patet Gal. V.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 4 ad 1"><a name="40185"><span class=
-"ref">[40185] II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+fructus, ut patet Gal. V.</p><p title="II-II q. 28 a. 4 ad 1"><a name="40185"><span class="ref">[40185] IIª-IIae q. 28 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod tristitia quae est vitium causatur ex inordinato
 amore sui, quod non est aliquod speciale vitium, sed quaedam
 generalis radix vitiorum, ut supra dictum est. Et ideo oportuit
 tristitias quasdam particulares ponere specialia vitia, quia non
 derivantur ab aliquo speciali vitio, sed a generali. Sed amor Dei
 ponitur specialis virtus, quae est caritas, ad quam reducitur
-gaudium, ut dictum est, sicut proprius actus eius.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 4 ad 2"><a name="40186"><span class=
-"ref">[40186] II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+gaudium, ut dictum est, sicut proprius actus eius.</p><p title="II-II q. 28 a. 4 ad 2"><a name="40186"><span class="ref">[40186] IIª-IIae q. 28 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod spes consequitur ex amore sicut et gaudium, sed spes
 addit ex parte obiecti quandam specialem rationem, scilicet arduum
 et possibile adipisci; et ideo ponitur specialis virtus. Sed
 gaudium ex parte obiecti nullam rationem specialem addit supra
-amorem quae possit causare specialem virtutem.</p>
-<p title="II-II q. 28 a. 4 ad 3"><a name="40187"><span class=
-"ref">[40187] II&ordf;-IIae q. 28 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+amorem quae possit causare specialem virtutem.</p><p title="II-II q. 28 a. 4 ad 3"><a name="40187"><span class="ref">[40187] IIª-IIae q. 28 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod intantum datur praeceptum legis de gaudio inquantum
-est actus caritatis; licet non sit primus actus eius.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 29</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 29 pr."><a name="40188"><span class=
-"ref">[40188] II&ordf;-IIae q. 29 pr.</span></a> Deinde
+est actus caritatis; licet non sit primus actus eius.</p></div></div><div class="q" id="q29"><h2>Quaestio 29</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 29 pr."><a name="40188"><span class="ref">[40188] IIª-IIae q. 29 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de pace. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo,
 utrum pax sit idem quod concordia. Secundo, utrum omnia appetant
 pacem. Tertio, utrum pax sit effectus caritatis. Quarto, utrum pax
-sit virtus.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 29 a. 1 arg. 1"><a name="40189"><span class=
-"ref">[40189] II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+sit virtus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 29 a. 1 arg. 1"><a name="40189"><span class="ref">[40189] IIª-IIae q. 29 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod pax sit idem quod concordia. Dicit
 enim Augustinus, XIX de Civ. Dei, quod <i>pax hominum est ordinata
 concordia</i>. Sed non loquimur nunc nisi de pace hominum. Ergo pax
-est idem quod concordia.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 1 arg. 2"><a name="40190"><span class=
-"ref">[40190] II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+est idem quod concordia.</p><p title="II-II q. 29 a. 1 arg. 2"><a name="40190"><span class="ref">[40190] IIª-IIae q. 29 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 concordia est quaedam unio voluntatum. Sed ratio pacis in tali
 unione consistit, dicit enim Dionysius, XI cap. de Div. Nom., quod
 <i>pax est omnium unitiva et consensus operativa</i>. Ergo pax est
-idem quod concordia.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 1 arg. 3"><a name="40191"><span class=
-"ref">[40191] II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+idem quod concordia.</p><p title="II-II q. 29 a. 1 arg. 3"><a name="40191"><span class="ref">[40191] IIª-IIae q. 29 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quorum est idem oppositum, et ipsa sunt idem. Sed idem opponitur
 concordiae et paci, scilicet dissensio, unde dicitur, I ad Cor.
 XIV, <i>non est dissensionis Deus, sed pacis</i>. Ergo pax est idem
-quod concordia.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 1 s. c."><a name="40192"><span class=
-"ref">[40192] II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+quod concordia.</p><p title="II-II q. 29 a. 1 s. c."><a name="40192"><span class="ref">[40192] IIª-IIae q. 29 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod concordia potest esse aliquorum impiorum in malo. Sed non
 est pax impiis, ut dicitur Isaiae XLVIII. Ergo pax non est idem
-quod concordia.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 1 co."><a name="40193"><span class=
-"ref">[40193] II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+quod concordia.</p><p title="II-II q. 29 a. 1 co."><a name="40193"><span class="ref">[40193] IIª-IIae q. 29 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod pax includit concordiam et aliquid addit. Unde
 ubicumque est pax, ibi est concordia, non tamen ubicumque est
 concordia, est pax, si nomen pacis proprie sumatur. Concordia enim,
@@ -1341,9 +1089,7 @@
 aliquid volendum quod simul habere non potest. Haec autem unio non
 est de ratione concordiae. Unde concordia importat unionem
 appetituum diversorum appetentium, pax autem, supra hanc unionem,
-importat etiam appetituum unius appetentis unionem.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 1 ad 1"><a name="40194"><span class=
-"ref">[40194] II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+importat etiam appetituum unius appetentis unionem.</p><p title="II-II q. 29 a. 1 ad 1"><a name="40194"><span class="ref">[40194] IIª-IIae q. 29 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Augustinus loquitur ibi de pace quae est unius
 hominis ad alium. Et hanc pacem dicit esse concordiam, non
 quamlibet, sed ordinatam, ex eo scilicet quod unus homo concordat
@@ -1353,46 +1099,28 @@
 quia non servatur ordo utriusque concordantis, sed perturbatur ab
 aliquo timorem inferente. Et propter hoc praemittit quod pax est
 tranquillitas ordinis. Quae quidem tranquillitas consistit in hoc
-quod omnes motus appetitivi in uno homine conquiescunt.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 1 ad 2"><a name="40195"><span class=
-"ref">[40195] II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+quod omnes motus appetitivi in uno homine conquiescunt.</p><p title="II-II q. 29 a. 1 ad 2"><a name="40195"><span class="ref">[40195] IIª-IIae q. 29 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, si homo simul cum alio homine in idem consentiat,
 non tamen consensus eius est omnino unitus nisi etiam sibi invicem
-omnes motus appetitivi eius sint consentientes.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 1 ad 3"><a name="40196"><span class=
-"ref">[40196] II&ordf;-IIae q. 29 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+omnes motus appetitivi eius sint consentientes.</p><p title="II-II q. 29 a. 1 ad 3"><a name="40196"><span class="ref">[40196] IIª-IIae q. 29 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod paci opponitur duplex dissensio, scilicet dissensio
 hominis ad seipsum, et dissensio hominis ad alterum. Concordiae
-vero opponitur haec sola secunda dissensio.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 29 a. 2 arg. 1"><a name="40197"><span class=
-"ref">[40197] II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+vero opponitur haec sola secunda dissensio.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 29 a. 2 arg. 1"><a name="40197"><span class="ref">[40197] IIª-IIae q. 29 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod non omnia appetant pacem. Pax
 enim, secundum Dionysium, est unitiva consensus. Sed in his quae
 cognitione carent non potest uniri consensus. Ergo huiusmodi pacem
-appetere non possunt.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 2 arg. 2"><a name="40198"><span class=
-"ref">[40198] II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+appetere non possunt.</p><p title="II-II q. 29 a. 2 arg. 2"><a name="40198"><span class="ref">[40198] IIª-IIae q. 29 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 appetitus non fertur simul ad contraria. Sed multi sunt appetentes
-bella et dissensiones. Ergo non omnes appetunt pacem.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 2 arg. 3"><a name="40199"><span class=
-"ref">[40199] II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+bella et dissensiones. Ergo non omnes appetunt pacem.</p><p title="II-II q. 29 a. 2 arg. 3"><a name="40199"><span class="ref">[40199] IIª-IIae q. 29 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 solum bonum est appetibile. Sed quaedam pax videtur esse mala,
 alioquin dominus non diceret, Matth. X, <i>non veni mittere
-pacem</i>. Ergo non omnia pacem appetunt.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 2 arg. 4"><a name="40200"><span class=
-"ref">[40200] II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
+pacem</i>. Ergo non omnia pacem appetunt.</p><p title="II-II q. 29 a. 2 arg. 4"><a name="40200"><span class="ref">[40200] IIª-IIae q. 29 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
 illud quod omnia appetunt videtur esse summum bonum, quod est
 ultimus finis. Sed pax non est huiusmodi, quia etiam in statu viae
 habetur; alioquin frustra dominus mandaret, Marc. IX, <i>pacem
-habete inter vos</i>. Ergo non omnia pacem appetunt.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 2 s. c."><a name="40201"><span class=
-"ref">[40201] II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+habete inter vos</i>. Ergo non omnia pacem appetunt.</p><p title="II-II q. 29 a. 2 s. c."><a name="40201"><span class="ref">[40201] IIª-IIae q. 29 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, XIX de Civ. Dei, quod omnia pacem
-appetunt. Et idem etiam dicit Dionysius, XI cap. de Div. Nom.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 2 co."><a name="40202"><span class=
-"ref">[40202] II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+appetunt. Et idem etiam dicit Dionysius, XI cap. de Div. Nom.</p><p title="II-II q. 29 a. 2 co."><a name="40202"><span class="ref">[40202] IIª-IIae q. 29 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ex hoc ipso quod homo aliquid appetit, consequens est
 ipsum appetere eius quod appetit assecutionem, et per consequens
 remotionem eorum quae consecutionem impedire possunt. Potest autem
@@ -1401,18 +1129,14 @@
 dictum est. Et ideo necesse est quod omne appetens appetat pacem,
 inquantum scilicet omne appetens appetit tranquille et sine
 impedimento pervenire ad id quod appetit, in quo consistit ratio
-pacis, quam Augustinus definit tranquillitatem ordinis.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 2 ad 1"><a name="40203"><span class=
-"ref">[40203] II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+pacis, quam Augustinus definit tranquillitatem ordinis.</p><p title="II-II q. 29 a. 2 ad 1"><a name="40203"><span class="ref">[40203] IIª-IIae q. 29 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod pax importat unionem non solum appetitus
 intellectualis seu rationalis aut animalis, ad quos potest
 pertinere consensus, sed etiam appetitus naturalis. Et ideo
 Dionysius dicit quod <i>pax est operativa et consensus et
 connaturalitatis</i>, ut in consensu importetur unio appetituum ex
 cognitione procedentium; per connaturalitatem vero importatur unio
-appetituum naturalium.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 2 ad 2"><a name="40204"><span class=
-"ref">[40204] II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+appetituum naturalium.</p><p title="II-II q. 29 a. 2 ad 2"><a name="40204"><span class="ref">[40204] IIª-IIae q. 29 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod illi etiam qui bella quaerunt et dissensiones non
 desiderant nisi pacem, quam se habere non aestimant. Ut enim dictum
 est, non est pax si quis cum alio concordet contra id quod ipse
@@ -1420,9 +1144,7 @@
 bellando, tanquam defectum pacis habentem, ut ad pacem perveniant
 in qua nihil eorum voluntati repugnet. Et propter hoc omnes
 bellantes quaerunt per bella ad pacem aliquam pervenire
-perfectiorem quam prius haberent.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 2 ad 3"><a name="40205"><span class=
-"ref">[40205] II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+perfectiorem quam prius haberent.</p><p title="II-II q. 29 a. 2 ad 3"><a name="40205"><span class="ref">[40205] IIª-IIae q. 29 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, quia pax consistit in quietatione et unione
 appetitus; sicut autem appetitus potest esse vel boni simpliciter
 vel boni apparentis, ita etiam et pax potest esse et vera et
@@ -1433,9 +1155,7 @@
 non potest esse nisi in bonis et bonorum. Pax autem quae malorum
 est, est pax apparens et non vera. Unde dicitur Sap. XIV, <i>in
 magno viventes inscientiae bello, tot et tanta mala pacem arbitrati
-sunt</i>.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 2 ad 4"><a name="40206"><span class=
-"ref">[40206] II&ordf;-IIae q. 29 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+sunt</i>.</p><p title="II-II q. 29 a. 2 ad 4"><a name="40206"><span class="ref">[40206] IIª-IIae q. 29 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod, cum vera pax non sit nisi de bono, sicut dupliciter
 habetur verum bonum, scilicet perfecte et imperfecte, ita est
 duplex pax vera. Una quidem perfecta, quae consistit in perfecta
@@ -1444,35 +1164,23 @@
 Psalm., <i>qui posuit fines tuos pacem</i>. Alia vero est pax
 imperfecta, quae habetur in hoc mundo. Quia etsi principalis animae
 motus quiescat in Deo, sunt tamen aliqua repugnantia et intus et
-extra quae perturbant hanc pacem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 29 a. 3 arg. 1"><a name="40207"><span class=
-"ref">[40207] II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+extra quae perturbant hanc pacem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 29 a. 3 arg. 1"><a name="40207"><span class="ref">[40207] IIª-IIae q. 29 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod pax non sit proprius effectus
 caritatis. Caritas enim non habetur sine gratia gratum faciente.
 Sed pax a quibusdam habetur qui non habent gratiam gratum
 facientem, sicut et gentiles aliquando habent pacem. Ergo pax non
-est effectus caritatis.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 3 arg. 2"><a name="40208"><span class=
-"ref">[40208] II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+est effectus caritatis.</p><p title="II-II q. 29 a. 3 arg. 2"><a name="40208"><span class="ref">[40208] IIª-IIae q. 29 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 illud non est effectus caritatis cuius contrarium cum caritate esse
 potest. Sed dissensio, quae contrariatur paci, potest esse cum
 caritate, videmus enim quod etiam sacri doctores, ut Hieronymus et
 Augustinus, in aliquibus opinionibus dissenserunt; Paulus etiam et
 Barnabas dissensisse leguntur, Act. XV. Ergo videtur quod pax non
-sit effectus caritatis.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 3 arg. 3"><a name="40209"><span class=
-"ref">[40209] II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+sit effectus caritatis.</p><p title="II-II q. 29 a. 3 arg. 3"><a name="40209"><span class="ref">[40209] IIª-IIae q. 29 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 idem non est proprius effectus diversorum. Sed pax est effectus
 iustitiae, secundum illud Isaiae XXXII, <i>opus iustitiae pax</i>.
-Ergo non est effectus caritatis.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 3 s. c."><a name="40210"><span class=
-"ref">[40210] II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+Ergo non est effectus caritatis.</p><p title="II-II q. 29 a. 3 s. c."><a name="40210"><span class="ref">[40210] IIª-IIae q. 29 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur in Psalm., <i>pax multa diligentibus legem
-tuam</i>.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 3 co."><a name="40211"><span class=
-"ref">[40211] II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+tuam</i>.</p><p title="II-II q. 29 a. 3 co."><a name="40211"><span class="ref">[40211] IIª-IIae q. 29 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod duplex unio est de ratione pacis, sicut dictum est,
 quarum una est secundum ordinationem propriorum appetituum in unum;
 alia vero est secundum unionem appetitus proprii cum appetitu
@@ -1483,17 +1191,13 @@
 quo contingit quod homo vult implere voluntatem proximi sicut et
 sui ipsius. Et propter hoc inter amicabilia unum ponitur identitas
 electionis, ut patet in IX Ethic.; et Tullius dicit, in libro de
-amicitia, quod <i>amicorum est idem velle et nolle</i>.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 3 ad 1"><a name="40212"><span class=
-"ref">[40212] II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+amicitia, quod <i>amicorum est idem velle et nolle</i>.</p><p title="II-II q. 29 a. 3 ad 1"><a name="40212"><span class="ref">[40212] IIª-IIae q. 29 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod a gratia gratum faciente nullus deficit nisi
 propter peccatum, ex quo contingit quod homo sit aversus a fine
 debito, in aliquo indebito finem constituens. Et secundum hoc
 appetitus eius non inhaeret principaliter vero finali bono, sed
 apparenti. Et propter hoc sine gratia gratum faciente non potest
-esse vera pax, sed solum apparens.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 3 ad 2"><a name="40213"><span class=
-"ref">[40213] II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+esse vera pax, sed solum apparens.</p><p title="II-II q. 29 a. 3 ad 2"><a name="40213"><span class="ref">[40213] IIª-IIae q. 29 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut philosophus dicit, in IX Ethic., ad amicitiam
 non pertinet concordia in opinionibus, sed concordia in bonis
 conferentibus ad vitam, et praecipue in magnis, quia dissentire in
@@ -1509,39 +1213,25 @@
 dissensio de minimis et de opinionibus repugnat quidem paci
 perfectae, in qua plene veritas cognoscetur et omnis appetitus
 complebitur, non tamen repugnat paci imperfectae, qualis habetur in
-via.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 3 ad 3"><a name="40214"><span class=
-"ref">[40214] II&ordf;-IIae q. 29 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+via.</p><p title="II-II q. 29 a. 3 ad 3"><a name="40214"><span class="ref">[40214] IIª-IIae q. 29 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod pax est opus iustitiae indirecte, inquantum scilicet
 removet prohibens. Sed est opus caritatis directe, quia secundum
 propriam rationem caritas pacem causat. Est enim amor vis unitiva,
 ut Dionysius dicit, IV cap. de Div. Nom. pax autem est unio
-appetitivarum inclinationum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 29 a. 4 arg. 1"><a name="40215"><span class=
-"ref">[40215] II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+appetitivarum inclinationum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 29 a. 4 arg. 1"><a name="40215"><span class="ref">[40215] IIª-IIae q. 29 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod pax sit virtus. Praecepta enim non
 dantur nisi de actibus virtutum. Sed dantur praecepta de habendo
 pacem, ut patet Marc. IX, <i>pacem habete inter vos</i>. Ergo pax
-est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 4 arg. 2"><a name="40216"><span class=
-"ref">[40216] II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+est virtus.</p><p title="II-II q. 29 a. 4 arg. 2"><a name="40216"><span class="ref">[40216] IIª-IIae q. 29 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 non meremur nisi actibus virtutum. Sed facere pacem est meritorium,
 secundum illud Matth. V, <i>beati pacifici, quoniam filii Dei
-vocabuntur</i>. Ergo pax est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 4 arg. 3"><a name="40217"><span class=
-"ref">[40217] II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+vocabuntur</i>. Ergo pax est virtus.</p><p title="II-II q. 29 a. 4 arg. 3"><a name="40217"><span class="ref">[40217] IIª-IIae q. 29 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 vitia virtutibus opponuntur. Sed dissensiones, quae opponuntur
 paci, numerantur inter vitia; ut patet ad Gal. V. Ergo pax est
-virtus.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 4 s. c."><a name="40218"><span class=
-"ref">[40218] II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra,
+virtus.</p><p title="II-II q. 29 a. 4 s. c."><a name="40218"><span class="ref">[40218] IIª-IIae q. 29 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra,
 virtus non est finis ultimus, sed via in ipsum. Sed pax est
 quodammodo finis ultimus; ut Augustinus dicit, XIX de Civ. Dei.
-Ergo pax non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 4 co."><a name="40219"><span class=
-"ref">[40219] II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+Ergo pax non est virtus.</p><p title="II-II q. 29 a. 4 co."><a name="40219"><span class="ref">[40219] IIª-IIae q. 29 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, cum omnes actus se invicem
 consequuntur, secundum eandem rationem ab agente procedentes, omnes
 huiusmodi actus ab una virtute procedunt, nec habent singuli
@@ -1552,59 +1242,36 @@
 Cum igitur pax causetur ex caritate secundum ipsam rationem
 dilectionis Dei et proximi, ut ostensum est, non est alia virtus
 cuius pax sit proprius actus nisi caritas, sicut et de gaudio
-dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 4 ad 1"><a name="40220"><span class=
-"ref">[40220] II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+dictum est.</p><p title="II-II q. 29 a. 4 ad 1"><a name="40220"><span class="ref">[40220] IIª-IIae q. 29 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ideo praeceptum datur de pace habenda, quia est
 actus caritatis. Et propter hoc etiam est actus meritorius. Et ideo
 ponitur inter beatitudines, quae sunt actus virtutis perfectae, ut
 supra dictum est. Ponitur etiam inter fructus, inquantum est
-quoddam finale bonum spiritualem dulcedinem habens.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 4 ad 2"><a name="40221"><span class=
-"ref">[40221] II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 ad 2</span></a> Et per hoc
-patet solutio ad secundum.</p>
-<p title="II-II q. 29 a. 4 ad 3"><a name="40222"><span class=
-"ref">[40222] II&ordf;-IIae q. 29 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+quoddam finale bonum spiritualem dulcedinem habens.</p><p title="II-II q. 29 a. 4 ad 2"><a name="40221"><span class="ref">[40221] IIª-IIae q. 29 a. 4 ad 2</span></a> Et per hoc
+patet solutio ad secundum.</p><p title="II-II q. 29 a. 4 ad 3"><a name="40222"><span class="ref">[40222] IIª-IIae q. 29 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod uni virtuti multa vitia opponuntur, secundum diversos
 actus eius. Et secundum hoc caritati non solum opponitur odium,
 ratione actus dilectionis; sed etiam acedia vel invidia, ratione
-gaudii; et dissensio, ratione pacis.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 30</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 30 pr."><a name="40223"><span class=
-"ref">[40223] II&ordf;-IIae q. 30 pr.</span></a> Deinde
+gaudii; et dissensio, ratione pacis.</p></div></div><div class="q" id="q30"><h2>Quaestio 30</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 30 pr."><a name="40223"><span class="ref">[40223] IIª-IIae q. 30 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de misericordia. Et circa hoc quaeruntur quatuor.
 Primo, utrum malum sit causa misericordiae ex parte eius cuius
 miseremur. Secundo, quorum sit misereri. Tertio, utrum misericordia
-sit virtus. Quarto, utrum sit maxima virtutum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 30 a. 1 arg. 1"><a name="40224"><span class=
-"ref">[40224] II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+sit virtus. Quarto, utrum sit maxima virtutum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 30 a. 1 arg. 1"><a name="40224"><span class="ref">[40224] IIª-IIae q. 30 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod malum non sit proprie motivum ad
 misericordiam. Ut enim supra ostensum est, culpa est magis malum
 quam poena. Sed culpa non est provocativum ad misericordiam, sed
 magis ad indignationem. Ergo malum non est misericordiae
-provocativum.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 1 arg. 2"><a name="40225"><span class=
-"ref">[40225] II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+provocativum.</p><p title="II-II q. 30 a. 1 arg. 2"><a name="40225"><span class="ref">[40225] IIª-IIae q. 30 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ea quae sunt crudelia seu dira videntur quendam excessum mali
 habere. Sed philosophus dicit, in II Rhet., quod <i>dirum est aliud
 a miserabili, et expulsivum miserationis</i>. Ergo malum, inquantum
-huiusmodi, non est motivum ad misericordiam.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 1 arg. 3"><a name="40226"><span class=
-"ref">[40226] II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+huiusmodi, non est motivum ad misericordiam.</p><p title="II-II q. 30 a. 1 arg. 3"><a name="40226"><span class="ref">[40226] IIª-IIae q. 30 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 signa malorum non vere sunt mala. Sed signa malorum provocant ad
 misericordiam; ut patet per philosophum, in II Rhet. Ergo malum non
-est proprie provocativum misericordiae.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 1 s. c."><a name="40227"><span class=
-"ref">[40227] II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+est proprie provocativum misericordiae.</p><p title="II-II q. 30 a. 1 s. c."><a name="40227"><span class="ref">[40227] IIª-IIae q. 30 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Damascenus dicit, in II Lib., quod misericordia est
 species tristitiae. Sed motivum ad tristitiam est malum. Ergo
-motivum ad misericordiam est malum.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 1 co."><a name="40228"><span class=
-"ref">[40228] II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+motivum ad misericordiam est malum.</p><p title="II-II q. 30 a. 1 co."><a name="40228"><span class="ref">[40228] IIª-IIae q. 30 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, IX de Civ. Dei,
 <i>misericordia est alienae miseriae in nostro corde compassio, qua
 utique, si possumus, subvenire compellimur</i>, dicitur enim
@@ -1632,9 +1299,7 @@
 sunt contra totam voluntatem, puta si aliquis semper sectatus est
 bona et eveniunt ei mala. Et ideo philosophus dicit, in eodem
 libro, quod <i>misericordia maxime est super malis eius qui
-indignus patitur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 1 ad 1"><a name="40229"><span class=
-"ref">[40229] II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+indignus patitur</i>.</p><p title="II-II q. 30 a. 1 ad 1"><a name="40229"><span class="ref">[40229] IIª-IIae q. 30 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod de ratione culpae est quod sit voluntaria. Et
 quantum ad hoc non habet rationem miserabilis, sed magis rationem
 puniendi. Sed quia culpa potest esse aliquo modo poena, inquantum
@@ -1644,9 +1309,7 @@
 dicit, in quadam homilia, quod vera iustitia non habet
 dedignationem, scilicet ad peccatores, sed compassionem. Et Matth.
 IX dicitur, <i>videns Iesus turbas misertus est eis, quia erant
-vexati, et iacentes sicut oves non habentes pastorem</i>.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 1 ad 2"><a name="40230"><span class=
-"ref">[40230] II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+vexati, et iacentes sicut oves non habentes pastorem</i>.</p><p title="II-II q. 30 a. 1 ad 2"><a name="40230"><span class="ref">[40230] IIª-IIae q. 30 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod quia misericordia est compassio miseriae alterius,
 proprie misericordia est ad alterum, non autem ad seipsum, nisi
 secundum quandam similitudinem, sicut et iustitia, secundum quod in
@@ -1657,43 +1320,29 @@
 sint aliquae personae ita nobis coniunctae ut sint quasi aliquid
 nostri, puta filii aut parentes, in eorum malis non miseremur, sed
 dolemus, sicut in vulneribus propriis. Et secundum hoc philosophus
-dicit quod dirum est expulsivum miserationis.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 1 ad 3"><a name="40231"><span class=
-"ref">[40231] II&ordf;-IIae q. 30 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+dicit quod dirum est expulsivum miserationis.</p><p title="II-II q. 30 a. 1 ad 3"><a name="40231"><span class="ref">[40231] IIª-IIae q. 30 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod sicut ex spe et memoria bonorum sequitur delectatio,
 ita ex spe et memoria malorum sequitur tristitia, non autem tam
 vehemens sicut ex sensu praesentium. Et ideo signa malorum,
 inquantum repraesentant nobis mala miserabilia sicut praesentia,
-commovent ad miserendum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 30 a. 2 arg. 1"><a name="40232"><span class=
-"ref">[40232] II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+commovent ad miserendum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 30 a. 2 arg. 1"><a name="40232"><span class="ref">[40232] IIª-IIae q. 30 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod defectus non sit ratio
 miserendi ex parte miserentis. Proprium enim Dei est misereri, unde
 dicitur in Psalm., <i>miserationes eius super omnia opera eius</i>.
 Sed in Deo nullus est defectus. Ergo defectus non potest esse ratio
-miserendi.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 2 arg. 2"><a name="40233"><span class=
-"ref">[40233] II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+miserendi.</p><p title="II-II q. 30 a. 2 arg. 2"><a name="40233"><span class="ref">[40233] IIª-IIae q. 30 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 si defectus est ratio miserendi, oportet quod illi qui maxime sunt
 cum defectu maxime miserentur. Sed hoc est falsum, dicit enim
 philosophus, in II Rhet., quod <i>qui ex toto perierunt non
 miserentur</i>. Ergo videtur quod defectus non sit ratio miserendi
-ex parte miserentis.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 2 arg. 3"><a name="40234"><span class=
-"ref">[40234] II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+ex parte miserentis.</p><p title="II-II q. 30 a. 2 arg. 3"><a name="40234"><span class="ref">[40234] IIª-IIae q. 30 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sustinere aliquam contumeliam ad defectum pertinet. Sed philosophus
 dicit ibidem quod <i>illi qui sunt in contumeliativa dispositione
 non miserentur</i>. Ergo defectus ex parte miserentis non est ratio
-miserendi.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 2 s. c."><a name="40235"><span class=
-"ref">[40235] II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+miserendi.</p><p title="II-II q. 30 a. 2 s. c."><a name="40235"><span class="ref">[40235] IIª-IIae q. 30 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod misericordia est quaedam tristitia. Sed defectus est ratio
 tristitiae, unde infirmi facilius contristantur, ut supra dictum
-est. Ergo ratio miserendi est defectus miserentis.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 2 co."><a name="40236"><span class=
-"ref">[40236] II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+est. Ergo ratio miserendi est defectus miserentis.</p><p title="II-II q. 30 a. 2 co."><a name="40236"><span class="ref">[40236] IIª-IIae q. 30 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, cum misericordia sit compassio super miseria aliena,
 ut dictum est, ex hoc contingit quod aliquis misereatur ex quo
 contingit quod de miseria aliena doleat. Quia autem tristitia seu
@@ -1716,19 +1365,13 @@
 potentes quod nihil mali putant se posse pati, non ita miserentur.
 Sic igitur semper defectus est ratio miserendi, vel inquantum
 aliquis defectum alicuius reputat suum, propter unionem amoris; vel
-propter possibilitatem similia patiendi.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 2 ad 1"><a name="40237"><span class=
-"ref">[40237] II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+propter possibilitatem similia patiendi.</p><p title="II-II q. 30 a. 2 ad 1"><a name="40237"><span class="ref">[40237] IIª-IIae q. 30 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Deus non miseretur nisi propter amorem,
-inquantum amat nos tanquam aliquid sui.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 2 ad 2"><a name="40238"><span class=
-"ref">[40238] II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+inquantum amat nos tanquam aliquid sui.</p><p title="II-II q. 30 a. 2 ad 2"><a name="40238"><span class="ref">[40238] IIª-IIae q. 30 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod illi qui iam sunt in infimis malis non timent se
 ulterius pati aliquid, et ideo non miserentur. Similiter etiam nec
 illi qui valde timent, quia tantum intendunt propriae passioni quod
-non intendunt miseriae alienae.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 2 ad 3"><a name="40239"><span class=
-"ref">[40239] II&ordf;-IIae q. 30 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+non intendunt miseriae alienae.</p><p title="II-II q. 30 a. 2 ad 3"><a name="40239"><span class="ref">[40239] IIª-IIae q. 30 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod illi qui sunt in contumeliativa dispositione, sive
 quia sint contumeliam passi, sive quia velint contumeliam inferre,
 provocantur ad iram et audaciam, quae sunt quaedam passiones
@@ -1740,11 +1383,7 @@
 contemnunt alios et reputant eos malos. Unde reputant quod digne
 patiantur quidquid patiuntur. Unde et Gregorius dicit quod falsa
 iustitia, scilicet superborum, non habet compassionem, sed
-dedignationem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 30 a. 3 arg. 1"><a name="40240"><span class=
-"ref">[40240] II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+dedignationem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 30 a. 3 arg. 1"><a name="40240"><span class="ref">[40240] IIª-IIae q. 30 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod misericordia non sit virtus.
 Principale enim in virtute est electio, ut patet per philosophum,
 in libro Ethic. Electio autem est appetitus praeconsiliati, ut in
@@ -1753,37 +1392,27 @@
 Sallustii, <i>omnes homines qui de rebus dubiis consultant ab ira
 et misericordia vacuos esse decet, non enim animus facile verum
 providet ubi ista officiunt</i>. Ergo misericordia non est
-virtus.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 3 arg. 2"><a name="40241"><span class=
-"ref">[40241] II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+virtus.</p><p title="II-II q. 30 a. 3 arg. 2"><a name="40241"><span class="ref">[40241] IIª-IIae q. 30 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 nihil quod est contrarium virtuti est laudabile. Sed Nemesis
 contrariatur misericordiae, ut philosophus dicit, in II Rhet.
 Nemesis autem est passio laudabilis, ut dicitur in II Ethic. Ergo
-misericordia non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 3 arg. 3"><a name="40242"><span class=
-"ref">[40242] II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+misericordia non est virtus.</p><p title="II-II q. 30 a. 3 arg. 3"><a name="40242"><span class="ref">[40242] IIª-IIae q. 30 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 gaudium et pax non sunt speciales virtutes quia consequuntur ex
 caritate, ut supra dictum est. Sed etiam misericordia consequitur
 ex caritate, sic enim ex caritate flemus cum flentibus sicut
 gaudemus cum gaudentibus. Ergo misericordia non est specialis
-virtus.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 3 arg. 4"><a name="40243"><span class=
-"ref">[40243] II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
+virtus.</p><p title="II-II q. 30 a. 3 arg. 4"><a name="40243"><span class="ref">[40243] IIª-IIae q. 30 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
 cum misericordia ad vim appetitivam pertineat, non est virtus
 intellectualis. Nec est virtus theologica, cum non habeat Deum pro
 obiecto. Similiter etiam non est virtus moralis, quia nec est circa
 operationes, hoc enim pertinet ad iustitiam; nec est circa
 passiones, non enim reducitur ad aliquam duodecim medietatum quas
 philosophus ponit, in II Ethic. Ergo misericordia non est
-virtus.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 3 s. c."><a name="40244"><span class=
-"ref">[40244] II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+virtus.</p><p title="II-II q. 30 a. 3 s. c."><a name="40244"><span class="ref">[40244] IIª-IIae q. 30 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in IX de Civ. Dei, <i>longe melius et
 humanius et piorum sensibus accommodatius Cicero in Caesaris laude
 locutus est, ubi ait, nulla de virtutibus tuis nec admirabilior nec
-gratior misericordia est</i>. Ergo misericordia est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 3 co."><a name="40245"><span class=
-"ref">[40245] II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+gratior misericordia est</i>. Ergo misericordia est virtus.</p><p title="II-II q. 30 a. 3 co."><a name="40245"><span class="ref">[40245] IIª-IIae q. 30 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod misericordia importat dolorem de miseria aliena. Iste
 autem dolor potest nominare, uno quidem modo, motum appetitus
 sensitivi. Et secundum hoc misericordia passio est, et non virtus.
@@ -1796,15 +1425,11 @@
 misericordia ut iustitia conservetur, sive cum indigenti tribuitur,
 sive cum ignoscitur poenitenti</i>. Et quia ratio virtutis humanae
 consistit in hoc quod motus animi ratione reguletur, ut ex
-superioribus patet, consequens est misericordiam esse virtutem.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 3 ad 1"><a name="40246"><span class=
-"ref">[40246] II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+superioribus patet, consequens est misericordiam esse virtutem.</p><p title="II-II q. 30 a. 3 ad 1"><a name="40246"><span class="ref">[40246] IIª-IIae q. 30 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod auctoritas illa Sallustii intelligitur de
 misericordia secundum quod est passio ratione non regulata. Sic
 enim impedit consilium rationis, dum facit a iustitia
-discedere.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 3 ad 2"><a name="40247"><span class=
-"ref">[40247] II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+discedere.</p><p title="II-II q. 30 a. 3 ad 2"><a name="40247"><span class="ref">[40247] IIª-IIae q. 30 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod philosophus loquitur ibi de misericordia et Nemesi
 secundum quod utrumque est passio. Et habent quidem contrarietatem
 ex parte aestimationis quam habent de malis alienis, de quibus
@@ -1812,55 +1437,39 @@
 Nemeseticus autem gaudet, inquantum aestimat aliquos digne pati, et
 tristatur si indignis bene accidat. Et utrumque est laudabile, et
 ab eodem more descendens, ut ibidem dicitur. Sed proprie
-misericordiae opponitur invidia, ut infra dicetur.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 3 ad 3"><a name="40248"><span class=
-"ref">[40248] II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+misericordiae opponitur invidia, ut infra dicetur.</p><p title="II-II q. 30 a. 3 ad 3"><a name="40248"><span class="ref">[40248] IIª-IIae q. 30 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod gaudium et pax nihil adiiciunt super rationem boni
 quod est obiectum caritatis, et ideo non requirunt alias virtutes
 quam caritatem. Sed misericordia respicit quandam specialem
-rationem, scilicet miseriam eius cuius miseretur.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 3 ad 4"><a name="40249"><span class=
-"ref">[40249] II&ordf;-IIae q. 30 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+rationem, scilicet miseriam eius cuius miseretur.</p><p title="II-II q. 30 a. 3 ad 4"><a name="40249"><span class="ref">[40249] IIª-IIae q. 30 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod misericordia, secundum quod est virtus, est moralis
 virtus circa passiones existens, et reducitur ad illam medietatem
 quae dicitur Nemesis, quia ab eodem more procedunt, ut in II Rhet.
 dicitur. Has autem medietates philosophus non ponit virtutes, sed
 passiones, quia etiam secundum quod sunt passiones, laudabiles
 sunt. Nihil tamen prohibet quin ab aliquo habitu electivo
-proveniant. Et secundum hoc assumunt rationem virtutis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 30 a. 4 arg. 1"><a name="40250"><span class=
-"ref">[40250] II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+proveniant. Et secundum hoc assumunt rationem virtutis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 30 a. 4 arg. 1"><a name="40250"><span class="ref">[40250] IIª-IIae q. 30 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod misericordia sit maxima virtutum.
 Maxime enim ad virtutem pertinere videtur cultus divinus. Sed
 misericordia cultui divino praefertur, secundum illud Osee VI et
 Matth. XII, <i>misericordiam volo, et non sacrificium</i>. Ergo
-misericordia est maxima virtus.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 4 arg. 2"><a name="40251"><span class=
-"ref">[40251] II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+misericordia est maxima virtus.</p><p title="II-II q. 30 a. 4 arg. 2"><a name="40251"><span class="ref">[40251] IIª-IIae q. 30 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 super illud I ad Tim. IV, <i>pietas ad omnia utilis est</i>, dicit
 Glossa Ambrosii, <i>omnis summa disciplinae Christianae in
 misericordia et pietate est</i>. Sed disciplina Christiana continet
 omnem virtutem. Ergo summa totius virtutis in misericordia
-consistit.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 4 arg. 3"><a name="40252"><span class=
-"ref">[40252] II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+consistit.</p><p title="II-II q. 30 a. 4 arg. 3"><a name="40252"><span class="ref">[40252] IIª-IIae q. 30 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 virtus est quae bonum facit habentem. Ergo tanto aliqua virtus est
 melior quanto facit hominem Deo similiorem, quia per hoc melior est
 homo quod Deo est similior. Sed hoc maxime facit misericordia, quia
 de Deo dicitur in Psalm. quod <i>miserationes eius sunt super omnia
 opera eius</i>. Unde et Luc. VI dominus dicit, <i>estote
 misericordes, sicut et pater vester misericors est</i>.
-Misericordia igitur est maxima virtutum.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 4 s. c."><a name="40253"><span class=
-"ref">[40253] II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+Misericordia igitur est maxima virtutum.</p><p title="II-II q. 30 a. 4 s. c."><a name="40253"><span class="ref">[40253] IIª-IIae q. 30 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus, ad Coloss. III, cum dixisset, <i>induite vos,
 sicut dilecti Dei, viscera misericordiae</i> etc., postea subdit,
 <i>super omnia, caritatem habete</i>. Ergo misericordia non est
-maxima virtutum.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 4 co."><a name="40254"><span class=
-"ref">[40254] II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+maxima virtutum.</p><p title="II-II q. 30 a. 4 co."><a name="40254"><span class="ref">[40254] IIª-IIae q. 30 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod aliqua virtus potest esse maxima dupliciter, uno
 modo, secundum se; alio modo, per comparationem ad habentem.
 Secundum se quidem misericordia maxima est. Pertinet enim ad
@@ -1876,9 +1485,7 @@
 proximorum supplet. Sed inter omnes virtutes quae ad proximum
 pertinent potissima est misericordia, sicut etiam est potioris
 actus, nam supplere defectum alterius, inquantum huiusmodi, est
-superioris et melioris.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 4 ad 1"><a name="40255"><span class=
-"ref">[40255] II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+superioris et melioris.</p><p title="II-II q. 30 a. 4 ad 1"><a name="40255"><span class="ref">[40255] IIª-IIae q. 30 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Deum non colimus per exteriora sacrificia aut
 munera propter ipsum, sed propter nos et propter proximos, non enim
 indiget sacrificiis nostris, sed vult ea sibi offerri propter
@@ -1886,60 +1493,39 @@
 qua subvenitur defectibus aliorum, est sacrificium ei magis
 acceptum, utpote propinquius utilitatem proximorum inducens,
 secundum illud Heb. ult., <i>beneficentiae et communionis nolite
-oblivisci, talibus enim hostiis promeretur Deus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 4 ad 2"><a name="40256"><span class=
-"ref">[40256] II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+oblivisci, talibus enim hostiis promeretur Deus</i>.</p><p title="II-II q. 30 a. 4 ad 2"><a name="40256"><span class="ref">[40256] IIª-IIae q. 30 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod summa religionis Christianae in misericordia
 consistit quantum ad exteriora opera. Interior tamen affectio
 caritatis, qua coniungimur Deo, praeponderat et dilectioni et
-misericordiae in proximos.</p>
-<p title="II-II q. 30 a. 4 ad 3"><a name="40257"><span class=
-"ref">[40257] II&ordf;-IIae q. 30 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+misericordiae in proximos.</p><p title="II-II q. 30 a. 4 ad 3"><a name="40257"><span class="ref">[40257] IIª-IIae q. 30 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod per caritatem assimilamur Deo tanquam ei per affectum
 uniti. Et ideo potior est quam misericordia, per quam assimilamur
-Deo secundum similitudinem operationis.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 31</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 31 pr."><a name="40258"><span class=
-"ref">[40258] II&ordf;-IIae q. 31 pr.</span></a> Deinde
+Deo secundum similitudinem operationis.</p></div></div><div class="q" id="q31"><h2>Quaestio 31</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 31 pr."><a name="40258"><span class="ref">[40258] IIª-IIae q. 31 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de exterioribus actibus vel effectibus caritatis.
 Et primo, de beneficentia; secundo, de eleemosyna, quae est quaedam
 pars beneficentiae; tertio, de correctione fraterna, quae est
 quaedam eleemosyna. Circa primum quaeruntur quatuor. Primo, utrum
 beneficentia sit actus caritatis. Secundo, utrum sit omnibus
 benefaciendum. Tertio, utrum magis coniunctis sit magis
-benefaciendum. Quarto, utrum beneficentia sit virtus specialis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 31 a. 1 arg. 1"><a name="40259"><span class=
-"ref">[40259] II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+benefaciendum. Quarto, utrum beneficentia sit virtus specialis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 31 a. 1 arg. 1"><a name="40259"><span class="ref">[40259] IIª-IIae q. 31 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod beneficentia non sit actus caritatis.
 Caritas enim maxime habetur ad Deum. Sed ad eum non possumus esse
 benefici, secundum illud Iob XXXV, <i>quid dabis ei? Aut quid de
 manu tua accipiet?</i> Ergo beneficentia non est actus
-caritatis.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 1 arg. 2"><a name="40260"><span class=
-"ref">[40260] II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+caritatis.</p><p title="II-II q. 31 a. 1 arg. 2"><a name="40260"><span class="ref">[40260] IIª-IIae q. 31 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 beneficentia maxime consistit in collatione donorum. Sed hoc
 pertinet ad liberalitatem. Ergo beneficentia non est actus
-caritatis, sed liberalitatis.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 1 arg. 3"><a name="40261"><span class=
-"ref">[40261] II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+caritatis, sed liberalitatis.</p><p title="II-II q. 31 a. 1 arg. 3"><a name="40261"><span class="ref">[40261] IIª-IIae q. 31 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 omne quod quis dat, vel dat sicut debitum vel dat sicut non
 debitum. Sed beneficium quod impenditur tanquam debitum pertinet ad
 iustitiam, quod autem impenditur tanquam non debitum, gratis datur,
 et secundum hoc pertinet ad misericordiam. Ergo omnis beneficentia
 vel est actus iustitiae vel est actus misericordiae. Non est ergo
-actus caritatis.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 1 s. c."><a name="40262"><span class=
-"ref">[40262] II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
+actus caritatis.</p><p title="II-II q. 31 a. 1 s. c."><a name="40262"><span class="ref">[40262] IIª-IIae q. 31 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
 caritas est amicitia quaedam, ut dictum est. Sed philosophus, in IX
 Ethic., inter alios amicitiae actus ponit hoc unum quod est operari
 bonum ad amicos, quod est amicis benefacere. Ergo beneficentia est
-actus caritatis.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 1 co."><a name="40263"><span class=
-"ref">[40263] II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+actus caritatis.</p><p title="II-II q. 31 a. 1 co."><a name="40263"><span class="ref">[40263] IIª-IIae q. 31 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod beneficentia nihil aliud importat quam facere bonum
 alicui. Potest autem hoc bonum considerari dupliciter. Uno modo,
 secundum communem rationem boni. Et hoc pertinet ad communem
@@ -1952,18 +1538,14 @@
 rationem, est amicitiae vel caritatis actus. Si autem bonum quod
 quis facit alteri accipiatur sub aliqua speciali ratione boni, sic
 beneficentia accipiet specialem rationem, et pertinebit ad aliquam
-specialem virtutem.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 1 ad 1"><a name="40264"><span class=
-"ref">[40264] II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+specialem virtutem.</p><p title="II-II q. 31 a. 1 ad 1"><a name="40264"><span class="ref">[40264] IIª-IIae q. 31 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut Dionysius dicit, IV cap. de Div. Nom.,
 <i>amor movet ordinata ad mutuam habitudinem, et inferiora
 convertit in superiora ut ab eis perficiantur, et superiora movet
 ad inferiorum provisionem</i>. Et quantum ad hoc beneficentia est
 effectus dilectionis. Et ideo nostrum non est Deo benefacere, sed
 eum honorare, nos ei subiiciendo, eius autem est ex sua dilectione
-nobis benefacere.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 1 ad 2"><a name="40265"><span class=
-"ref">[40265] II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+nobis benefacere.</p><p title="II-II q. 31 a. 1 ad 2"><a name="40265"><span class="ref">[40265] IIª-IIae q. 31 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in collatione donorum duo sunt attendenda, quorum
 unum est exterius datum; aliud autem est interior passio quam habet
 quis ad divitias, in eis delectatus. Ad liberalitatem autem
@@ -1975,39 +1557,25 @@
 pertinet in generali ad amicitiam vel caritatem. Unde hoc non
 derogat amicitiae, si aliquis rem quam concupiscit retinere det
 alicui propter amorem; sed magis ex hoc ostenditur amicitiae
-perfectio.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 1 ad 3"><a name="40266"><span class=
-"ref">[40266] II&ordf;-IIae q. 31 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+perfectio.</p><p title="II-II q. 31 a. 1 ad 3"><a name="40266"><span class="ref">[40266] IIª-IIae q. 31 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod sicut amicitia seu caritas respicit in beneficio
 collato communem rationem boni, ita iustitia respicit ibi rationem
 debiti. Misericordia vero respicit ibi rationem relevantis miseriam
-vel defectum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 31 a. 2 arg. 1"><a name="40267"><span class=
-"ref">[40267] II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+vel defectum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 31 a. 2 arg. 1"><a name="40267"><span class="ref">[40267] IIª-IIae q. 31 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod non sit omnibus
 benefaciendum. Dicit enim Augustinus, in I de Doct. Christ., quod
 omnibus prodesse non possumus. Sed virtus non inclinat ad
-impossibile. Ergo non oportet omnibus benefacere.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 2 arg. 2"><a name="40268"><span class=
-"ref">[40268] II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+impossibile. Ergo non oportet omnibus benefacere.</p><p title="II-II q. 31 a. 2 arg. 2"><a name="40268"><span class="ref">[40268] IIª-IIae q. 31 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Eccli. XII dicitur, <i>da iusto, et non recipias peccatorem</i>.
 Sed multi homines sunt peccatores. Non ergo omnibus est
-benefaciendum.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 2 arg. 3"><a name="40269"><span class=
-"ref">[40269] II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 arg. 3</span></a>
+benefaciendum.</p><p title="II-II q. 31 a. 2 arg. 3"><a name="40269"><span class="ref">[40269] IIª-IIae q. 31 a. 2 arg. 3</span></a>
 <i>Praeterea, caritas non agit perperam</i>, ut dicitur I ad Cor.
 XIII. Sed benefacere quibusdam est agere perperam, puta si aliquis
 benefaciat inimicis reipublicae; vel si benefaciat excommunicato,
 quia per hoc ei communicat. Ergo, cum benefacere sit actus
-caritatis, non est omnibus benefaciendum.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 2 s. c."><a name="40270"><span class=
-"ref">[40270] II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+caritatis, non est omnibus benefaciendum.</p><p title="II-II q. 31 a. 2 s. c."><a name="40270"><span class="ref">[40270] IIª-IIae q. 31 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, ad Gal. ult., <i>dum tempus habemus,
-operemur bonum ad omnes</i>.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 2 co."><a name="40271"><span class=
-"ref">[40271] II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+operemur bonum ad omnes</i>.</p><p title="II-II q. 31 a. 2 co."><a name="40271"><span class="ref">[40271] IIª-IIae q. 31 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, beneficentia consequitur
 amorem ex ea parte qua movet superiora ad provisionem inferiorum.
 Gradus autem in hominibus non sunt immutabiles, sicut in Angelis,
@@ -2016,9 +1584,7 @@
 secundum aliud. Et ideo, cum dilectio caritatis se extendat ad
 omnes, etiam beneficentia se debet extendere ad omnes, pro loco
 tamen et tempore, omnes enim actus virtutum sunt secundum debitas
-circumstantias limitandi.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 2 ad 1"><a name="40272"><span class=
-"ref">[40272] II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+circumstantias limitandi.</p><p title="II-II q. 31 a. 2 ad 1"><a name="40272"><span class="ref">[40272] IIª-IIae q. 31 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, simpliciter loquendo, non possumus omnibus
 benefacere in speciali, nullus tamen est de quo non possit
 occurrere casus in quo oporteat ei benefacere etiam in speciali. Et
@@ -2026,56 +1592,38 @@
 habeat tamen hoc in sui animi praeparatione, ut benefaciat
 cuicumque si tempus adesset. Aliquod tamen beneficium est quod
 possumus omnibus impendere, si non in speciali saltem in generali,
-sicut cum oramus pro omnibus fidelibus et infidelibus.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 2 ad 2"><a name="40273"><span class=
-"ref">[40273] II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+sicut cum oramus pro omnibus fidelibus et infidelibus.</p><p title="II-II q. 31 a. 2 ad 2"><a name="40273"><span class="ref">[40273] IIª-IIae q. 31 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in peccatore duo sunt, scilicet culpa et natura. Est
 ergo subveniendum peccatori quantum ad sustentationem naturae, non
 est autem ei subveniendum ad fomentum culpae; hoc enim non esset
-benefacere, sed potius malefacere.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 2 ad 3"><a name="40274"><span class=
-"ref">[40274] II&ordf;-IIae q. 31 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+benefacere, sed potius malefacere.</p><p title="II-II q. 31 a. 2 ad 3"><a name="40274"><span class="ref">[40274] IIª-IIae q. 31 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod excommunicatis et reipublicae hostibus sunt beneficia
 subtrahenda inquantum per hoc arcentur a culpa. Si tamen immineret
 necessitas, ne natura deficeret, esset eis subveniendum, debito
 tamen modo, puta ne fame aut siti morerentur, aut aliquod huiusmodi
-dispendium, nisi secundum ordinem iustitiae, paterentur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 31 a. 3 arg. 1"><a name="40275"><span class=
-"ref">[40275] II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+dispendium, nisi secundum ordinem iustitiae, paterentur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 31 a. 3 arg. 1"><a name="40275"><span class="ref">[40275] IIª-IIae q. 31 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod non sit magis benefaciendum his qui
 sunt nobis magis coniuncti. Dicitur enim Luc. XIV, <i>cum facis
 prandium aut cenam, noli vocare amicos tuos neque fratres neque
 cognatos</i>. Sed isti sunt maxime coniuncti. Ergo non est magis
 benefaciendum coniunctis, sed potius extraneis indigentibus,
 sequitur enim, <i>sed cum facis convivium, voca pauperes et
-debiles,</i> et cetera.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 3 arg. 2"><a name="40276"><span class=
-"ref">[40276] II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+debiles,</i> et cetera.</p><p title="II-II q. 31 a. 3 arg. 2"><a name="40276"><span class="ref">[40276] IIª-IIae q. 31 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 maximum beneficium est quod homo aliquem in bello adiuvet. Sed
 miles in bello magis debet iuvare extraneum commilitonem quam
 consanguineum hostem. Ergo beneficia non sunt magis exhibenda magis
-coniunctis.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 3 arg. 3"><a name="40277"><span class=
-"ref">[40277] II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+coniunctis.</p><p title="II-II q. 31 a. 3 arg. 3"><a name="40277"><span class="ref">[40277] IIª-IIae q. 31 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 prius sunt debita restituenda quam gratuita beneficia impendenda.
 Sed debitum est quod aliquis impendat beneficium ei a quo accepit.
-Ergo benefactoribus magis est benefaciendum quam propinquis.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 3 arg. 4"><a name="40278"><span class=
-"ref">[40278] II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
+Ergo benefactoribus magis est benefaciendum quam propinquis.</p><p title="II-II q. 31 a. 3 arg. 4"><a name="40278"><span class="ref">[40278] IIª-IIae q. 31 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
 magis sunt diligendi parentes quam filii, ut supra dictum est. Sed
 magis est benefaciendum filiis, quia non debent filii thesaurizare
 parentibus, ut dicitur II ad Cor. XII. Ergo non est magis
-benefaciendum magis coniunctis.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 3 s. c."><a name="40279"><span class=
-"ref">[40279] II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+benefaciendum magis coniunctis.</p><p title="II-II q. 31 a. 3 s. c."><a name="40279"><span class="ref">[40279] IIª-IIae q. 31 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in I de Doct. Christ., <i>cum omnibus
 prodesse non possis, his potissimum consulendum est qui, pro
 locorum et temporum vel quarumlibet rerum opportunitatibus,
-constrictius tibi, quasi quadam sorte, iunguntur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 3 co."><a name="40280"><span class=
-"ref">[40280] II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+constrictius tibi, quasi quadam sorte, iunguntur</i>.</p><p title="II-II q. 31 a. 3 co."><a name="40280"><span class="ref">[40280] IIª-IIae q. 31 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod gratia et virtus imitantur naturae ordinem, qui est
 ex divina sapientia institutus. Est autem talis ordo naturae ut
 unumquodque agens naturale per prius magis diffundat suam actionem
@@ -2094,9 +1642,7 @@
 coniunctus, simpliciter loquendo. Tamen hoc potest variari secundum
 diversitatem locorum et temporum et negotiorum, nam in aliquo casu
 est magis subveniendum extraneo, puta si sit in extrema
-necessitate, quam etiam patri non tantam necessitatem patienti.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 3 ad 1"><a name="40281"><span class=
-"ref">[40281] II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+necessitate, quam etiam patri non tantam necessitatem patienti.</p><p title="II-II q. 31 a. 3 ad 1"><a name="40281"><span class="ref">[40281] IIª-IIae q. 31 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod dominus non prohibet simpliciter vocare amicos
 aut consanguineos ad convivium, sed vocare eos ea intentione quod
 te ipsi reinvitent. Hoc enim non erit caritatis, sed cupiditatis.
@@ -2106,9 +1652,7 @@
 autem duorum unus sit magis coniunctus et alter magis indigens, non
 potest universali regula determinari cui sit magis subveniendum,
 quia sunt diversi gradus et indigentiae et propinquitatis, sed hoc
-requirit prudentis iudicium.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 3 ad 2"><a name="40282"><span class=
-"ref">[40282] II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+requirit prudentis iudicium.</p><p title="II-II q. 31 a. 3 ad 2"><a name="40282"><span class="ref">[40282] IIª-IIae q. 31 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod bonum commune multorum divinius est quam bonum unius.
 Unde pro bono communi reipublicae vel spiritualis vel temporalis
 virtuosum est quod aliquis etiam propriam vitam exponat periculo.
@@ -2116,9 +1660,7 @@
 reipublicae, in hoc miles impendens commilitoni auxilium, non
 impendit ei tanquam privatae personae, sed sicut totam rempublicam
 iuvans. Et ideo non est mirum si in hoc praefertur extraneus
-coniuncto secundum carnem.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 3 ad 3"><a name="40283"><span class=
-"ref">[40283] II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+coniuncto secundum carnem.</p><p title="II-II q. 31 a. 3 ad 3"><a name="40283"><span class="ref">[40283] IIª-IIae q. 31 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod duplex est debitum. Unum quidem quod non est
 numerandum in bonis eius qui debet, sed potius in bonis eius cui
 debetur. Puta si aliquis habet pecuniam aut rem aliam alterius vel
@@ -2140,73 +1682,48 @@
 praeponderaret, vel aliqua alia conditio, puta communis utilitas
 Ecclesiae vel reipublicae. In aliis autem est aestimatio habenda et
 coniunctionis et beneficii suscepti. Quae similiter non potest
-communi regula determinari.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 3 ad 4"><a name="40284"><span class=
-"ref">[40284] II&ordf;-IIae q. 31 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+communi regula determinari.</p><p title="II-II q. 31 a. 3 ad 4"><a name="40284"><span class="ref">[40284] IIª-IIae q. 31 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod parentes sunt sicut superiores, et ideo amor parentum
 est ad benefaciendum, amor autem filiorum ad honorandum parentes.
 Et tamen in necessitatis extremae articulo magis liceret deserere
 filios quam parentes; quos nullo modo deserere licet, propter
 obligationem beneficiorum susceptorum; ut patet per philosophum, in
-VIII Ethic.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 31 a. 4 arg. 1"><a name="40285"><span class=
-"ref">[40285] II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+VIII Ethic.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 31 a. 4 arg. 1"><a name="40285"><span class="ref">[40285] IIª-IIae q. 31 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod beneficentia sit specialis virtus.
 Praecepta enim ad virtutes ordinantur, <i>quia legislatores
 intendunt facere homines virtuosos</i>, sicut dicitur in II Ethic.
 Sed seorsum datur praeceptum de beneficentia et de dilectione,
 dicitur enim Matth. V, <i>diligite inimicos vestros, benefacite his
 qui oderunt vos</i>. Ergo beneficentia est virtus distincta a
-caritate.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 4 arg. 2"><a name="40286"><span class=
-"ref">[40286] II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+caritate.</p><p title="II-II q. 31 a. 4 arg. 2"><a name="40286"><span class="ref">[40286] IIª-IIae q. 31 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 vitia virtutibus opponuntur. Sed beneficentiae opponuntur aliqua
 specialia vitia, per quae nocumentum proximo infertur, puta rapina,
 furtum et alia huiusmodi. Ergo beneficentia est specialis
-virtus.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 4 arg. 3"><a name="40287"><span class=
-"ref">[40287] II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+virtus.</p><p title="II-II q. 31 a. 4 arg. 3"><a name="40287"><span class="ref">[40287] IIª-IIae q. 31 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 caritas non distinguitur in multas species. Sed beneficentia
 videtur distingui in multas species, secundum diversas beneficiorum
-species. Ergo beneficentia est alia virtus a caritate.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 4 s. c."><a name="40288"><span class=
-"ref">[40288] II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+species. Ergo beneficentia est alia virtus a caritate.</p><p title="II-II q. 31 a. 4 s. c."><a name="40288"><span class="ref">[40288] IIª-IIae q. 31 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod actus interior et exterior non requirunt diversas
 virtutes. Sed beneficentia et benevolentia non differunt nisi sicut
 actus exterior et interior, quia beneficentia est executio
 benevolentiae. Ergo, sicut benevolentia non est alia virtus a
-caritate, ita nec beneficentia.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 4 co."><a name="40289"><span class=
-"ref">[40289] II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+caritate, ita nec beneficentia.</p><p title="II-II q. 31 a. 4 co."><a name="40289"><span class="ref">[40289] IIª-IIae q. 31 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod virtutes diversificantur secundum diversas rationes
 obiecti. Eadem autem est ratio formalis obiecti caritatis et
 beneficentiae, nam utraque respicit communem rationem boni, ut ex
 praedictis patet. Unde beneficentia non est alia virtus a caritate,
-sed nominat quendam caritatis actum.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 4 ad 1"><a name="40290"><span class=
-"ref">[40290] II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+sed nominat quendam caritatis actum.</p><p title="II-II q. 31 a. 4 ad 1"><a name="40290"><span class="ref">[40290] IIª-IIae q. 31 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod praecepta non dantur de habitibus virtutum, sed
 de actibus. Et ideo diversitas praeceptorum non significat diversos
-habitus virtutum, sed diversos actus.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 4 ad 2"><a name="40291"><span class=
-"ref">[40291] II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+habitus virtutum, sed diversos actus.</p><p title="II-II q. 31 a. 4 ad 2"><a name="40291"><span class="ref">[40291] IIª-IIae q. 31 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod sicut omnia beneficia proximo exhibita, inquantum
 considerantur sub communi ratione boni, reducuntur ad amorem; ita
 omnia nocumenta, inquantum considerantur secundum communem rationem
 mali, reducuntur ad odium. Prout autem considerantur secundum
 aliquas speciales rationes vel boni vel mali, reducuntur ad aliquas
 speciales virtutes vel vitia. Et secundum hoc etiam sunt diversae
-beneficiorum species.</p>
-<p title="II-II q. 31 a. 4 ad 3"><a name="40292"><span class=
-"ref">[40292] II&ordf;-IIae q. 31 a. 4 ad 3</span></a> Unde patet
-responsio ad tertium.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 32</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 32 pr."><a name="40293"><span class=
-"ref">[40293] II&ordf;-IIae q. 32 pr.</span></a> Deinde
+beneficiorum species.</p><p title="II-II q. 31 a. 4 ad 3"><a name="40292"><span class="ref">[40292] IIª-IIae q. 31 a. 4 ad 3</span></a> Unde patet
+responsio ad tertium.</p></div></div><div class="q" id="q32"><h2>Quaestio 32</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 32 pr."><a name="40293"><span class="ref">[40293] IIª-IIae q. 32 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de eleemosyna. Et circa hoc quaeruntur decem.
 Primo, utrum eleemosynae largitio sit actus caritatis. Secundo, de
 distinctione eleemosynarum. Tertio, quae sint potiores eleemosynae,
@@ -2215,42 +1732,28 @@
 eleemosynas sit in praecepto. Sexto, utrum corporalis eleemosyna
 sit danda de necessario. Septimo, utrum sit danda de iniuste
 acquisito. Octavo, quorum sit dare eleemosynam. Nono, quibus sit
-danda. Decimo, de modo dandi eleemosynas.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 32 a. 1 arg. 1"><a name="40294"><span class=
-"ref">[40294] II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+danda. Decimo, de modo dandi eleemosynas.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 32 a. 1 arg. 1"><a name="40294"><span class="ref">[40294] IIª-IIae q. 32 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod dare eleemosynam non sit actus
 caritatis. Actus enim caritatis non potest esse sine caritate. Sed
 largitio eleemosynarum potest esse sine caritate, secundum illud I
 ad Cor. XIII, <i>si distribuero in cibos pauperum omnes facultates
 meas, caritatem autem non habuero</i>. Ergo dare eleemosynam non
-est actus caritatis.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 1 arg. 2"><a name="40295"><span class=
-"ref">[40295] II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+est actus caritatis.</p><p title="II-II q. 32 a. 1 arg. 2"><a name="40295"><span class="ref">[40295] IIª-IIae q. 32 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 eleemosyna computatur inter opera satisfactionis, secundum illud
 Dan. IV, <i>peccata tua eleemosynis redime</i>. Sed satisfactio est
 actus iustitiae. Ergo dare eleemosynam non est actus caritatis, sed
-iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 1 arg. 3"><a name="40296"><span class=
-"ref">[40296] II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+iustitiae.</p><p title="II-II q. 32 a. 1 arg. 3"><a name="40296"><span class="ref">[40296] IIª-IIae q. 32 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 offerre hostiam Deo est actus latriae. Sed dare eleemosynam est
 offerre hostiam Deo, secundum illud ad Heb. ult., <i>beneficentiae
 et communionis nolite oblivisci, talibus enim hostiis promeretur
 Deus</i>. Ergo caritatis non est actus dare eleemosynam, sed magis
-latriae.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 1 arg. 4"><a name="40297"><span class=
-"ref">[40297] II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
+latriae.</p><p title="II-II q. 32 a. 1 arg. 4"><a name="40297"><span class="ref">[40297] IIª-IIae q. 32 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
 philosophus dicit, in IV Ethic., quod dare aliquid propter bonum
 est actus liberalitatis. Sed hoc maxime fit in largitione
-eleemosynarum. Ergo dare eleemosynam non est actus caritatis.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 1 s. c."><a name="40298"><span class=
-"ref">[40298] II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+eleemosynarum. Ergo dare eleemosynam non est actus caritatis.</p><p title="II-II q. 32 a. 1 s. c."><a name="40298"><span class="ref">[40298] IIª-IIae q. 32 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur I Ioan. III, <i>qui habuerit substantiam huius
 mundi, et viderit fratrem suum necessitatem patientem, et clauserit
-viscera sua ab eo, quomodo caritas Dei manet in illo?</i></p>
-<p title="II-II q. 32 a. 1 co."><a name="40299"><span class=
-"ref">[40299] II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+viscera sua ab eo, quomodo caritas Dei manet in illo?</i></p><p title="II-II q. 32 a. 1 co."><a name="40299"><span class="ref">[40299] IIª-IIae q. 32 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod exteriores actus ad illam virtutem referuntur ad quam
 pertinet id quod est motivum ad agendum huiusmodi actus. Motivum
 autem ad dandum eleemosynas est ut subveniatur necessitatem
@@ -2262,9 +1765,7 @@
 Graeco a misericordia derivatur, sicut in Latino miseratio. Et quia
 misericordia est effectus caritatis, ut supra ostensum est, ex
 consequenti dare eleemosynam est actus caritatis, misericordia
-mediante.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 1 ad 1"><a name="40300"><span class=
-"ref">[40300] II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+mediante.</p><p title="II-II q. 32 a. 1 ad 1"><a name="40300"><span class="ref">[40300] IIª-IIae q. 32 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod aliquid dicitur esse actus virtutis dupliciter.
 Uno modo, materialiter, sicut actus iustitiae est facere iusta. Et
 talis actus virtutis potest esse sine virtute, multi enim non
@@ -2276,29 +1777,19 @@
 virtute. Secundum hoc ergo dare eleemosynas materialiter potest
 esse sine caritate, formaliter autem eleemosynas dare, idest
 propter Deum, delectabiliter et prompte et omni eo modo quo debet,
-non est sine caritate.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 1 ad 2"><a name="40301"><span class=
-"ref">[40301] II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+non est sine caritate.</p><p title="II-II q. 32 a. 1 ad 2"><a name="40301"><span class="ref">[40301] IIª-IIae q. 32 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod nihil prohibet actum qui est proprie unius virtutis
 elicitive, attribui alteri virtuti sicut imperanti et ordinanti ad
 suum finem. Et hoc modo dare eleemosynam ponitur inter opera
 satisfactoria, inquantum miseratio in defectum patientis ordinatur
 ad satisfaciendum pro culpa. Secundum autem quod ordinatur ad
 placandum Deum, habet rationem sacrificii, et sic imperatur a
-latria.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 1 ad 3"><a name="40302"><span class=
-"ref">[40302] II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 ad 3</span></a> Unde patet
-responsio ad tertium.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 1 ad 4"><a name="40303"><span class=
-"ref">[40303] II&ordf;-IIae q. 32 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+latria.</p><p title="II-II q. 32 a. 1 ad 3"><a name="40302"><span class="ref">[40302] IIª-IIae q. 32 a. 1 ad 3</span></a> Unde patet
+responsio ad tertium.</p><p title="II-II q. 32 a. 1 ad 4"><a name="40303"><span class="ref">[40303] IIª-IIae q. 32 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod dare eleemosynam pertinet ad liberalitatem inquantum
 liberalitas aufert impedimentum huius actus, quod esse posset ex
 superfluo amore divitiarum, propter quem aliquis efficitur nimis
-retentivus earum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 32 a. 2 arg. 1"><a name="40304"><span class=
-"ref">[40304] II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+retentivus earum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 32 a. 2 arg. 1"><a name="40304"><span class="ref">[40304] IIª-IIae q. 32 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod inconvenienter eleemosynarum
 genera distinguantur. Ponuntur enim septem eleemosynae corporales,
 scilicet pascere esurientem, potare sitientem, vestire nudum,
@@ -2318,28 +1809,20 @@
 amplius quid faciant</i>. Unde et dominus, Matth. XXV, commemorans
 misericordiae opera, de sepultura mortuorum mentionem non facit.
 Ergo videtur quod inconvenienter huiusmodi eleemosynae
-distinguantur.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 2 arg. 2"><a name="40305"><span class=
-"ref">[40305] II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+distinguantur.</p><p title="II-II q. 32 a. 2 arg. 2"><a name="40305"><span class="ref">[40305] IIª-IIae q. 32 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 eleemosyna datur ad subveniendum necessitatibus proximi, sicut
 dictum est. Sed multae aliae sunt necessitates humanae vitae quam
 praedictae, sicut quod caecus indiget ductore, claudus
 sustentatione, pauper divitiis. Ergo inconvenienter praedictae
-eleemosynae enumerantur.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 2 arg. 3"><a name="40306"><span class=
-"ref">[40306] II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+eleemosynae enumerantur.</p><p title="II-II q. 32 a. 2 arg. 3"><a name="40306"><span class="ref">[40306] IIª-IIae q. 32 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 dare eleemosynam est actus misericordiae. Sed corrigere
 delinquentem magis videtur ad severitatem pertinere quam ad
 misericordiam. Ergo non debet computari inter eleemosynas
-spirituales.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 2 arg. 4"><a name="40307"><span class=
-"ref">[40307] II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
+spirituales.</p><p title="II-II q. 32 a. 2 arg. 4"><a name="40307"><span class="ref">[40307] IIª-IIae q. 32 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
 eleemosyna ordinatur ad subveniendum defectui. Sed nullus est homo
 qui defectum ignorantiae non patiatur in aliquibus. Ergo videtur
 quod quilibet debeat quemlibet docere, si ignoret id quod ipse
-scit.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 2 s. c."><a name="40308"><span class=
-"ref">[40308] II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+scit.</p><p title="II-II q. 32 a. 2 s. c."><a name="40308"><span class="ref">[40308] IIª-IIae q. 32 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius dicit, in quadam homilia, <i>habens intellectum
 curet omnino ne taceat; habens rerum affluentiam vigilet ne a
 misericordiae largitate torpescat; habens artem qua regitur
@@ -2348,9 +1831,7 @@
 retento talento timeat si, cum valet, non apud eum pro pauperibus
 intercedat</i>. Ergo praedictae eleemosynae convenienter
 distinguuntur secundum ea in quibus homines abundant et
-deficiunt.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 2 co."><a name="40309"><span class=
-"ref">[40309] II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+deficiunt.</p><p title="II-II q. 32 a. 2 co."><a name="40309"><span class="ref">[40309] IIª-IIae q. 32 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod praedicta eleemosynarum distinctio convenienter
 sumitur secundum diversos defectus proximorum. Quorum quidam sunt
 ex parte animae, ad quos ordinantur spirituales eleemosynae; quidam
@@ -2393,9 +1874,7 @@
 aliorum portare</i>. Et non solum secundum quod infirmi sunt graves
 ex inordinatis actibus, sed etiam quaecumque eorum onera sunt
 supportanda, secundum illud Galat. VI, <i>alter alterius onera
-portate</i>.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 2 ad 1"><a name="40310"><span class=
-"ref">[40310] II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+portate</i>.</p><p title="II-II q. 32 a. 2 ad 1"><a name="40310"><span class="ref">[40310] IIª-IIae q. 32 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod sepultura mortui non confert ei quantum ad
 sensum quem corpus post mortem habeat. Et secundum hoc dominus
 dicit quod interficientes corpus non habent amplius quid faciant.
@@ -2408,9 +1887,7 @@
 affectus conformari debet post mortem ipsius. Et secundum hoc
 aliqui commendantur de mortuorum sepultura, ut Tobias et illi qui
 dominum sepelierunt; ut patet per Augustinum, in libro de cura pro
-mortuis agenda.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 2 ad 2"><a name="40311"><span class=
-"ref">[40311] II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+mortuis agenda.</p><p title="II-II q. 32 a. 2 ad 2"><a name="40311"><span class="ref">[40311] IIª-IIae q. 32 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod omnes aliae necessitates ad has reducuntur. Nam et
 caecitas et claudicatio sunt infirmitates quaedam, unde dirigere
 caecum et sustentare claudum reducitur ad visitationem infirmorum.
@@ -2418,35 +1895,25 @@
 illatam extrinsecus reducitur ad redemptionem captivorum. Divitiae
 autem, quibus paupertati subvenitur, non quaeruntur nisi ad
 subveniendum praedictis defectibus, et ideo non fuit specialis
-mentio de hoc defectu facienda.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 2 ad 3"><a name="40312"><span class=
-"ref">[40312] II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+mentio de hoc defectu facienda.</p><p title="II-II q. 32 a. 2 ad 3"><a name="40312"><span class="ref">[40312] IIª-IIae q. 32 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod correctio peccantium, quantum ad ipsam executionem
 actus, severitatem iustitiae continere videtur. Sed quantum ad
 intentionem corrigentis, qui vult hominem a malo culpae liberare,
 pertinet ad misericordiam et dilectionis affectum, secundum illud
 Prov. XXVII, <i>meliora sunt verbera diligentis quam fraudulenta
-oscula odientis</i>.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 2 ad 4"><a name="40313"><span class=
-"ref">[40313] II&ordf;-IIae q. 32 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+oscula odientis</i>.</p><p title="II-II q. 32 a. 2 ad 4"><a name="40313"><span class="ref">[40313] IIª-IIae q. 32 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod non quaelibet nescientia pertinet ad hominis
 defectum, sed solum ea qua quis nescit ea quae convenit eum scire,
 cui defectui per doctrinam subvenire ad eleemosynam pertinet. In
 quo tamen observandae sunt debitae circumstantiae personae et loci
-et temporis, sicut et in aliis actibus virtuosis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 32 a. 3 arg. 1"><a name="40314"><span class=
-"ref">[40314] II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+et temporis, sicut et in aliis actibus virtuosis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 32 a. 3 arg. 1"><a name="40314"><span class="ref">[40314] IIª-IIae q. 32 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod eleemosynae corporales sint potiores
 quam spirituales. Laudabilius enim est magis indigenti eleemosynam
 facere, ex hoc enim eleemosyna laudem habet quod indigenti
 subvenit. Sed corpus, cui subvenitur per eleemosynas corporales,
 est indigentioris naturae quam spiritus, cui subvenitur per
 eleemosynas spirituales. Ergo eleemosynae corporales sunt
-potiores.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 3 arg. 2"><a name="40315"><span class=
-"ref">[40315] II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+potiores.</p><p title="II-II q. 32 a. 3 arg. 2"><a name="40315"><span class="ref">[40315] IIª-IIae q. 32 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 recompensatio beneficii laudem et meritum eleemosynae minuit, unde
 et dominus dicit, Luc. XIV, <i>cum facis prandium aut cenam, noli
 vocare vicinos divites, ne forte et ipsi te reinvitent</i>. Sed in
@@ -2454,26 +1921,20 @@
 pro alio sibi proficit, secundum illud Psalm., <i>oratio mea in
 sinu meo convertetur</i>; qui etiam alium docet, ipse in scientia
 proficit. Quod non contingit in eleemosynis corporalibus. Ergo
-eleemosynae corporales sunt potiores quam spirituales.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 3 arg. 3"><a name="40316"><span class=
-"ref">[40316] II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+eleemosynae corporales sunt potiores quam spirituales.</p><p title="II-II q. 32 a. 3 arg. 3"><a name="40316"><span class="ref">[40316] IIª-IIae q. 32 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ad laudem eleemosynae pertinet quod pauper ex eleemosyna data
 consoletur, unde Iob XXXI dicitur, <i>si non benedixerunt mihi
 latera eius</i>; et ad Philemonem dicit apostolus, <i>viscera
 sanctorum requieverunt per te, frater</i>. Sed quandoque magis est
 grata pauperi eleemosyna corporalis quam spiritualis. Ergo
-eleemosyna corporalis potior est quam spiritualis.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 3 s. c."><a name="40317"><span class=
-"ref">[40317] II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+eleemosyna corporalis potior est quam spiritualis.</p><p title="II-II q. 32 a. 3 s. c."><a name="40317"><span class="ref">[40317] IIª-IIae q. 32 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus, in libro de Serm. Dom. in monte, super illud,
 <i>qui petit a te, da ei</i>, dicit, <i>dandum est quod nec tibi
 nec alteri noceat, et cum negaveris quod petit, indicanda est
 iustitia, ut non eum inanem dimittas. Et aliquando melius aliquid
 dabis, cum iniuste petentem correxeris</i>. Correctio autem est
 eleemosyna spiritualis. Ergo spirituales eleemosynae sunt
-corporalibus praeferendae.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 3 co."><a name="40318"><span class=
-"ref">[40318] II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+corporalibus praeferendae.</p><p title="II-II q. 32 a. 3 co."><a name="40318"><span class="ref">[40318] IIª-IIae q. 32 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod comparatio istarum eleemosynarum potest attendi
 dupliciter. Uno modo, simpliciter loquendo, et secundum hoc
 eleemosynae spirituales praeeminent, triplici ratione. Primo quidem
@@ -2489,54 +1950,36 @@
 particularem casum, in quo quaedam corporalis eleemosyna alicui
 spirituali praefertur. Puta, magis esset pascendum fame morientem
 quam docendum, sicut et indigenti, secundum philosophum, melius est
-ditari quam philosophari, quamvis hoc sit simpliciter melius.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 3 ad 1"><a name="40319"><span class=
-"ref">[40319] II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+ditari quam philosophari, quamvis hoc sit simpliciter melius.</p><p title="II-II q. 32 a. 3 ad 1"><a name="40319"><span class="ref">[40319] IIª-IIae q. 32 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod dare magis indigenti melius est, ceteris
 paribus. Sed si minus indigens sit melior, et melioribus indigeat,
-dare ei melius est. Et sic est in proposito.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 3 ad 2"><a name="40320"><span class=
-"ref">[40320] II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+dare ei melius est. Et sic est in proposito.</p><p title="II-II q. 32 a. 3 ad 2"><a name="40320"><span class="ref">[40320] IIª-IIae q. 32 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod recompensatio non minuit meritum et laudem
 eleemosynae si non sit intenta, sicut etiam humana gloria, si non
 sit intenta, non minuit rationem virtutis; sicut et de Catone
 Sallustius dicit quod <i>quo magis gloriam fugiebat, eo magis eum
 gloria sequebatur</i>. Et ita contingit in eleemosynis
 spiritualibus. Et tamen intentio bonorum spiritualium non minuit
-meritum, sicut intentio bonorum corporalium.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 3 ad 3"><a name="40321"><span class=
-"ref">[40321] II&ordf;-IIae q. 32 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+meritum, sicut intentio bonorum corporalium.</p><p title="II-II q. 32 a. 3 ad 3"><a name="40321"><span class="ref">[40321] IIª-IIae q. 32 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod meritum dantis eleemosynam attenditur secundum id in
 quo debet rationabiliter requiescere voluntas accipientis, non in
-eo in quo requiescit si sit inordinata.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 32 a. 4 arg. 1"><a name="40322"><span class=
-"ref">[40322] II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+eo in quo requiescit si sit inordinata.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 32 a. 4 arg. 1"><a name="40322"><span class="ref">[40322] IIª-IIae q. 32 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod eleemosynae corporales non habeant
 effectum spiritualem. Effectus enim non est potior sua causa. Sed
 bona spiritualia sunt potiora corporalibus. Non ergo eleemosynae
-corporales habent spirituales effectus.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 4 arg. 2"><a name="40323"><span class=
-"ref">[40323] II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+corporales habent spirituales effectus.</p><p title="II-II q. 32 a. 4 arg. 2"><a name="40323"><span class="ref">[40323] IIª-IIae q. 32 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 dare corporale pro spirituali vitium simoniae est. Sed hoc vitium
 est omnino vitandum. Non ergo sunt dandae eleemosynae ad
-consequendum spirituales effectus.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 4 arg. 3"><a name="40324"><span class=
-"ref">[40324] II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+consequendum spirituales effectus.</p><p title="II-II q. 32 a. 4 arg. 3"><a name="40324"><span class="ref">[40324] IIª-IIae q. 32 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 multiplicata causa, multiplicatur effectus. Si igitur eleemosyna
 corporalis causaret spiritualem effectum, sequeretur quod maior
 eleemosyna magis spiritualiter proficeret. Quod est contra illud
 quod legitur Luc. XXI de vidua mittente duo aera minuta in
 gazophylacium, quae, secundum sententiam domini, plus omnibus
 misit. Non ergo eleemosyna corporalis habet spiritualem
-effectum.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 4 s. c."><a name="40325"><span class=
-"ref">[40325] II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+effectum.</p><p title="II-II q. 32 a. 4 s. c."><a name="40325"><span class="ref">[40325] IIª-IIae q. 32 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Eccli. XXIX, <i>eleemosyna viri gratiam hominis
-quasi pupillam conservabit</i>.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 4 co."><a name="40326"><span class=
-"ref">[40326] II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+quasi pupillam conservabit</i>.</p><p title="II-II q. 32 a. 4 co."><a name="40326"><span class="ref">[40326] IIª-IIae q. 32 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod eleemosyna corporalis tripliciter potest considerari.
 Uno modo, secundum suam substantiam. Et secundum hoc non habet nisi
 corporalem effectum, inquantum scilicet supplet corporales defectus
@@ -2549,39 +1992,25 @@
 habet spiritualem fructum, inquantum scilicet proximus, cui per
 corporalem eleemosynam subvenitur, movetur ad orandum pro
 benefactore. Unde et ibidem subditur, <i>conclude eleemosynam in
-sinu pauperis, et haec pro te exorabit ab omni malo</i>.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 4 ad 1"><a name="40327"><span class=
-"ref">[40327] II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+sinu pauperis, et haec pro te exorabit ab omni malo</i>.</p><p title="II-II q. 32 a. 4 ad 1"><a name="40327"><span class="ref">[40327] IIª-IIae q. 32 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ratio illa procedit de corporali eleemosyna
-secundum suam substantiam.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 4 ad 2"><a name="40328"><span class=
-"ref">[40328] II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+secundum suam substantiam.</p><p title="II-II q. 32 a. 4 ad 2"><a name="40328"><span class="ref">[40328] IIª-IIae q. 32 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ille qui dat eleemosynam non intendit emere aliquid
 spirituale per corporale, quia scit spiritualia in infinitum
 corporalibus praeeminere, sed intendit per caritatis affectum
-spiritualem fructum promereri.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 4 ad 3"><a name="40329"><span class=
-"ref">[40329] II&ordf;-IIae q. 32 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+spiritualem fructum promereri.</p><p title="II-II q. 32 a. 4 ad 3"><a name="40329"><span class="ref">[40329] IIª-IIae q. 32 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod vidua, quae minus dedit secundum quantitatem, plus
 dedit secundum suam proportionem; ex quo pensatur in ipsa maior
 caritatis affectus, ex qua corporalis eleemosyna spiritualem
-efficaciam habet.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 32 a. 5 arg. 1"><a name="40330"><span class=
-"ref">[40330] II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+efficaciam habet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 32 a. 5 arg. 1"><a name="40330"><span class="ref">[40330] IIª-IIae q. 32 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod dare eleemosynam non sit in praecepto.
 Consilia enim a praeceptis distinguuntur. Sed dare eleemosynam est
 consilium, secundum illud Dan. IV, <i>consilium meum regi placeat,
 peccata tua eleemosynis redime</i>. Ergo dare eleemosynam non est
-in praecepto.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 5 arg. 2"><a name="40331"><span class=
-"ref">[40331] II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+in praecepto.</p><p title="II-II q. 32 a. 5 arg. 2"><a name="40331"><span class="ref">[40331] IIª-IIae q. 32 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 cuilibet licet sua re uti et eam retinere. Sed retinendo rem suam
 aliquis eleemosynam non dabit. Ergo licitum est eleemosynam non
-dare. Non ergo dare eleemosynam est in praecepto.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 5 arg. 3"><a name="40332"><span class=
-"ref">[40332] II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+dare. Non ergo dare eleemosynam est in praecepto.</p><p title="II-II q. 32 a. 5 arg. 3"><a name="40332"><span class="ref">[40332] IIª-IIae q. 32 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 omne quod cadit sub praecepto aliquo tempore obligat transgressores
 ad peccatum mortale, quia praecepta affirmativa obligant pro
 tempore determinato. Si ergo dare eleemosynam caderet sub
@@ -2590,20 +2019,14 @@
 probabiliter aestimari potest quod pauperi aliter subveniri possit;
 et quod id quod est in eleemosynas erogandum possit ei esse
 necessarium vel in praesenti vel in futuro. Ergo videtur quod dare
-eleemosynam non sit in praecepto.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 5 arg. 4"><a name="40333"><span class=
-"ref">[40333] II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea,
+eleemosynam non sit in praecepto.</p><p title="II-II q. 32 a. 5 arg. 4"><a name="40333"><span class="ref">[40333] IIª-IIae q. 32 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea,
 omnia praecepta reducuntur ad praecepta Decalogi. Sed inter illa
 praecepta nihil continetur de datione eleemosynarum. Ergo dare
-eleemosynas non est in praecepto.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 5 s. c."><a name="40334"><span class=
-"ref">[40334] II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra,
+eleemosynas non est in praecepto.</p><p title="II-II q. 32 a. 5 s. c."><a name="40334"><span class="ref">[40334] IIª-IIae q. 32 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra,
 nullus punitur poena aeterna pro omissione alicuius quod non cadit
 sub praecepto. Sed aliqui puniuntur poena aeterna pro omissione
 eleemosynarum; ut patet Matth. XXV. Ergo dare eleemosynam est in
-praecepto.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 5 co."><a name="40335"><span class=
-"ref">[40335] II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+praecepto.</p><p title="II-II q. 32 a. 5 co."><a name="40335"><span class="ref">[40335] IIª-IIae q. 32 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod cum dilectio proximi sit in praecepto, necesse est
 omnia illa cadere sub praecepto sine quibus dilectio proximi non
 conservatur. Ad dilectionem autem proximi pertinet ut proximo non
@@ -2638,16 +2061,12 @@
 occidisti</i>. Sic igitur dare eleemosynam de superfluo est in
 praecepto; et dare eleemosynam ei qui est in extrema necessitate.
 Alias autem eleemosynam dare est in consilio, sicut et de quolibet
-meliori bono dantur consilia.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 5 ad 1"><a name="40336"><span class=
-"ref">[40336] II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+meliori bono dantur consilia.</p><p title="II-II q. 32 a. 5 ad 1"><a name="40336"><span class="ref">[40336] IIª-IIae q. 32 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Daniel loquebatur regi qui non erat legi Dei
 subiectus. Et ideo ea etiam quae pertinent ad praeceptum legis,
 quam non profitebatur, erant ei proponenda per modum consilii. Vel
 potest dici quod loquebatur in casu illo in quo dare eleemosynam
-non est in praecepto.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 5 ad 2"><a name="40337"><span class=
-"ref">[40337] II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+non est in praecepto.</p><p title="II-II q. 32 a. 5 ad 2"><a name="40337"><span class="ref">[40337] IIª-IIae q. 32 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod bona temporalia, quae homini divinitus conferuntur,
 eius quidem sunt quantum ad proprietatem, sed quantum ad usum non
 solum debent esse eius, sed etiam aliorum, qui ex eis sustentari
@@ -2660,9 +2079,7 @@
 discalceati calceus qui penes te marcescit, indigentis argentum
 quod possides inhumatum. Quocirca tot iniuriaris quot dare
 valeres</i>. Et hoc idem dicit Ambrosius, in Decret., dist.
-XLVII.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 5 ad 3"><a name="40338"><span class=
-"ref">[40338] II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+XLVII.</p><p title="II-II q. 32 a. 5 ad 3"><a name="40338"><span class="ref">[40338] IIª-IIae q. 32 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod est aliquod tempus dare in quo mortaliter peccat si
 eleemosynam dare omittat, ex parte quidem recipientis, cum apparet
 evidens et urgens necessitas, nec apparet in promptu qui ei
@@ -2672,49 +2089,35 @@
 possunt contingere in futurum, hoc enim esset de crastino cogitare,
 quod dominus prohibet, Matth. VI. Sed debet diiudicari superfluum
 et necessarium secundum ea quae probabiliter et ut in pluribus
-occurrunt.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 5 ad 4"><a name="40339"><span class=
-"ref">[40339] II&ordf;-IIae q. 32 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
+occurrunt.</p><p title="II-II q. 32 a. 5 ad 4"><a name="40339"><span class="ref">[40339] IIª-IIae q. 32 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod omnis subventio proximi reducitur ad praeceptum de
 honoratione parentum. Sic enim et apostolus interpretatur, I ad
 Tim. IV, dicens, <i>pietas ad omnia utilis est, promissionem habens
 vitae quae nunc est et futurae</i>, quod dicit quia in praecepto de
 honoratione parentum additur promissio, ut sis longaevus super
 terram. Sub pietate autem comprehenditur omnis eleemosynarum
-largitio.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 32 a. 6 arg. 1"><a name="40340"><span class=
-"ref">[40340] II&ordf;-IIae q. 32 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+largitio.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 32 a. 6 arg. 1"><a name="40340"><span class="ref">[40340] IIª-IIae q. 32 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod aliquis non debeat eleemosynam dare de
 necessario. Ordo enim caritatis non minus attenditur penes effectum
 beneficii quam penes interiorem affectum. Peccat autem qui
 praepostere agit in ordine caritatis, quia ordo caritatis est in
 praecepto. Cum ergo ex ordine caritatis plus debeat aliquis se quam
 proximum diligere, videtur quod peccet si subtrahat sibi necessaria
-ut alteri largiatur.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 6 arg. 2"><a name="40341"><span class=
-"ref">[40341] II&ordf;-IIae q. 32 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+ut alteri largiatur.</p><p title="II-II q. 32 a. 6 arg. 2"><a name="40341"><span class="ref">[40341] IIª-IIae q. 32 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 quicumque largitur de his quae sunt necessaria sibi est propriae
 substantiae dissipator, quod pertinet ad prodigum, ut patet per
 philosophum, in IV Ethic. Sed nullum opus vitiosum est faciendum.
-Ergo non est danda eleemosyna de necessario.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 6 arg. 3"><a name="40342"><span class=
-"ref">[40342] II&ordf;-IIae q. 32 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Ergo non est danda eleemosyna de necessario.</p><p title="II-II q. 32 a. 6 arg. 3"><a name="40342"><span class="ref">[40342] IIª-IIae q. 32 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 apostolus dicit, I ad Tim. V, <i>si quis suorum, et maxime
 domesticorum curam non habet, fidem negavit et est infideli
 deterior</i>. Sed quod aliquis det de his quae sunt sibi necessaria
 vel suis videtur derogare curae quam quis debet habere de se et de
 suis. Ergo videtur quod quicumque de necessariis eleemosynam dat,
-quod graviter peccet.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 6 s. c."><a name="40343"><span class=
-"ref">[40343] II&ordf;-IIae q. 32 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+quod graviter peccet.</p><p title="II-II q. 32 a. 6 s. c."><a name="40343"><span class="ref">[40343] IIª-IIae q. 32 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dominus dicit, Matth. XIX, <i>si vis perfectus esse, vade
 et vende omnia quae habes, et da pauperibus</i>. Sed ille qui dat
 omnia quae habet pauperibus non solum dat superflua sed etiam
-necessaria. Ergo de necessariis potest homo eleemosynam dare.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 6 co."><a name="40344"><span class=
-"ref">[40344] II&ordf;-IIae q. 32 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+necessaria. Ergo de necessariis potest homo eleemosynam dare.</p><p title="II-II q. 32 a. 6 co."><a name="40344"><span class="ref">[40344] IIª-IIae q. 32 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod necessarium dupliciter dicitur. Uno modo, sine quo
 aliquid esse non potest. Et de tali necessario omnino eleemosyna
 dari non debet, puta si aliquis in articulo necessitatis
@@ -2746,21 +2149,13 @@
 occurreret extrema necessitas alicuius privatae personae, vel etiam
 aliqua magna necessitas reipublicae. In his enim casibus
 laudabiliter praetermitteret aliquis id quod ad decentiam sui
-status pertinere videretur, ut maiori necessitati subveniret.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 6 ad arg."><a name="40345"><span class=
-"ref">[40345] II&ordf;-IIae q. 32 a. 6 ad arg.</span></a> Et per
-hoc patet de facili responsio ad obiecta.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 32 a. 7 arg. 1"><a name="40346"><span class=
-"ref">[40346] II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
+status pertinere videretur, ut maiori necessitati subveniret.</p><p title="II-II q. 32 a. 6 ad arg."><a name="40345"><span class="ref">[40345] IIª-IIae q. 32 a. 6 ad arg.</span></a> Et per
+hoc patet de facili responsio ad obiecta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 32 a. 7 arg. 1"><a name="40346"><span class="ref">[40346] IIª-IIae q. 32 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
 septimum sic proceditur. Videtur quod possit eleemosyna fieri de
 illicite acquisitis. Dicitur enim Luc. XVI, <i>facite vobis amicos
 de mammona iniquitatis</i>. Mammona autem significat divitias. Ergo
 de divitiis inique acquisitis potest sibi aliquis spirituales
-amicos facere, eleemosynas largiendo.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 7 arg. 2"><a name="40347"><span class=
-"ref">[40347] II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+amicos facere, eleemosynas largiendo.</p><p title="II-II q. 32 a. 7 arg. 2"><a name="40347"><span class="ref">[40347] IIª-IIae q. 32 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 omne turpe lucrum videtur esse illicite acquisitum. Sed turpe
 lucrum est quod de meretricio acquiritur, unde et de huiusmodi
 sacrificium vel oblatio Deo offerri non debet, secundum illud Deut.
@@ -2770,24 +2165,18 @@
 lucrantur, quibus oportet dare</i>. Turpissime etiam acquiritur
 aliquid per simoniam, per quam aliquis spiritui sancto iniuriam
 facit. Et tamen de huiusmodi eleemosyna fieri potest. Ergo de male
-acquisitis potest aliquis eleemosynam facere.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 7 arg. 3"><a name="40348"><span class=
-"ref">[40348] II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+acquisitis potest aliquis eleemosynam facere.</p><p title="II-II q. 32 a. 7 arg. 3"><a name="40348"><span class="ref">[40348] IIª-IIae q. 32 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 maiora mala sunt magis vitanda quam minora. Sed minus peccatum est
 detentio rei alienae quam homicidium, quod aliquis incurrit nisi
 alicui in ultima necessitate subveniat, ut patet per Ambrosium, qui
 dicit, <i>pasce fame morientem, quoniam si non paveris,
 occidisti</i>. Ergo aliquis potest eleemosynam facere in aliquo
-casu de male acquisitis.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 7 s. c."><a name="40349"><span class=
-"ref">[40349] II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+casu de male acquisitis.</p><p title="II-II q. 32 a. 7 s. c."><a name="40349"><span class="ref">[40349] IIª-IIae q. 32 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro de Verb. Dom., <i>de iustis
 laboribus facite eleemosynas. Non enim corrupturi estis iudicem
 Christum, ut non vos audiat cum pauperibus, quibus tollitis. Nolite
 velle eleemosynas facere de faenore et usuris. Fidelibus dico,
-quibus corpus Christi erogamus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 7 co."><a name="40350"><span class=
-"ref">[40350] II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+quibus corpus Christi erogamus</i>.</p><p title="II-II q. 32 a. 7 co."><a name="40350"><span class="ref">[40350] IIª-IIae q. 32 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod tripliciter potest esse aliquid illicite acquisitum.
 Uno enim modo id quod illicite ab aliquo acquiritur debetur ei a
 quo est acquisitum, nec potest ab eo retineri qui acquisivit, sicut
@@ -2807,9 +2196,7 @@
 mulier meretricium exerceat, turpiter agit et contra legem Dei, sed
 in eo quod accipit non iniuste agit nec contra legem. Unde quod sic
 illicite acquisitum est retineri potest, et de eo eleemosyna
-fieri.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 7 ad 1"><a name="40351"><span class=
-"ref">[40351] II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+fieri.</p><p title="II-II q. 32 a. 7 ad 1"><a name="40351"><span class="ref">[40351] IIª-IIae q. 32 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in libro de Verb. Dom.,
 <i>illud verbum domini quidam male intelligendo, rapiunt res
 alienas, et aliquid inde pauperibus largiuntur, et putant se facere
@@ -2822,9 +2209,7 @@
 iniuste usurpavit aliena, quamvis tu nescias</i> ut Basilius dicit.
 Vel omnes divitiae dicuntur iniquitatis, idest inaequalitatis, quia
 non aequaliter sunt omnibus distributae uno egente et alio
-superabundante.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 7 ad 2"><a name="40352"><span class=
-"ref">[40352] II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+superabundante.</p><p title="II-II q. 32 a. 7 ad 2"><a name="40352"><span class="ref">[40352] IIª-IIae q. 32 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod de acquisito per meretricium iam dictum est qualiter
 eleemosyna fieri possit. Non autem fit de eo sacrificium vel
 oblatio ad altare, tum propter scandalum; tum propter sacrorum
@@ -2846,9 +2231,7 @@
 traxit eum ad ludum. In quo casu non teneretur restituere, quia
 ille qui amisit non est dignus recipere; nec potest licite
 retinere, tali iure positivo durante; unde debet de hoc eleemosynam
-facere in hoc casu.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 7 ad 3"><a name="40353"><span class=
-"ref">[40353] II&ordf;-IIae q. 32 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+facere in hoc casu.</p><p title="II-II q. 32 a. 7 ad 3"><a name="40353"><span class="ref">[40353] IIª-IIae q. 32 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in casu extremae necessitatis omnia sunt communia.
 Unde licet ei qui talem necessitatem patitur accipere de alieno ad
 sui sustentationem, si non inveniat qui sibi dare velit. Et eadem
@@ -2856,11 +2239,7 @@
 quinimmo et accipere, si aliter subveniri non possit necessitatem
 patienti. Si tamen fieri potest sine periculo, debet requisita
 domini voluntate pauperi providere extremam necessitatem
-patienti.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 32 a. 8 arg. 1"><a name="40354"><span class=
-"ref">[40354] II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+patienti.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 32 a. 8 arg. 1"><a name="40354"><span class="ref">[40354] IIª-IIae q. 32 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod ille qui est in potestate alterius
 constitutus possit eleemosynam facere. Religiosi enim sunt in
 potestate eorum quibus obedientiam voverunt. Sed si eis non liceret
@@ -2868,16 +2247,12 @@
 sicut Ambrosius dicit, <i>summa Christianae religionis in pietate
 consistit</i>, quae maxime per eleemosynarum largitionem
 commendatur. Ergo illi qui sunt in potestate alterius constituti
-possunt eleemosynam facere.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 8 arg. 2"><a name="40355"><span class=
-"ref">[40355] II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+possunt eleemosynam facere.</p><p title="II-II q. 32 a. 8 arg. 2"><a name="40355"><span class="ref">[40355] IIª-IIae q. 32 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 uxor est sub potestate viri, ut dicitur Gen. III. Sed uxor potest
 eleemosynam facere, cum assumatur in viri societatem, unde et de
 beata Lucia dicitur quod, ignorante sponso, eleemosynas faciebat.
 Ergo per hoc quod aliquis est in potestate alterius constitutus,
-non impeditur quin possit eleemosynas facere.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 8 arg. 3"><a name="40356"><span class=
-"ref">[40356] II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+non impeditur quin possit eleemosynas facere.</p><p title="II-II q. 32 a. 8 arg. 3"><a name="40356"><span class="ref">[40356] IIª-IIae q. 32 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 naturalis quaedam subiectio est filiorum ad parentes, unde
 apostolus, ad Ephes. VI, dicit, <i>filii, obedite parentibus
 vestris in domino</i>. Sed filii, ut videtur, possunt de rebus
@@ -2885,23 +2260,17 @@
 haeredes; et cum possint eis uti ad usum corporis, multo magis
 videtur quod possint eis uti, eleemosynas dando, ad remedium animae
 suae. Ergo illi qui sunt in potestate constituti possunt
-eleemosynas dare.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 8 arg. 4"><a name="40357"><span class=
-"ref">[40357] II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 arg. 4</span></a> Praeterea,
+eleemosynas dare.</p><p title="II-II q. 32 a. 8 arg. 4"><a name="40357"><span class="ref">[40357] IIª-IIae q. 32 a. 8 arg. 4</span></a> Praeterea,
 servi sunt sub potestate dominorum, secundum illud ad Tit. II,
 <i>servos dominis suis subditos esse</i>. Licet autem eis aliquid
 in utilitatem domini facere, quod maxime fit si pro eis eleemosynas
 largiantur. Ergo illi qui sunt in potestate constituti possunt
-eleemosynas facere.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 8 s. c."><a name="40358"><span class=
-"ref">[40358] II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
+eleemosynas facere.</p><p title="II-II q. 32 a. 8 s. c."><a name="40358"><span class="ref">[40358] IIª-IIae q. 32 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod eleemosynae non sunt faciendae de alieno, sed de iustis
 laboribus propriis unusquisque eleemosynam facere debet; ut
 Augustinus dicit, in libro de Verb. Dom. Sed si subiecti aliis
 eleemosynam facerent, hoc esset de alieno. Ergo illi qui sunt sub
-potestate aliorum non possunt eleemosynam facere.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 8 co."><a name="40359"><span class=
-"ref">[40359] II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+potestate aliorum non possunt eleemosynam facere.</p><p title="II-II q. 32 a. 8 co."><a name="40359"><span class="ref">[40359] IIª-IIae q. 32 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ille qui est sub potestate alterius constitutus,
 inquantum huiusmodi, secundum superioris potestatem regulari debet,
 hic est enim ordo naturalis, ut inferiora secundum superiora
@@ -2912,9 +2281,7 @@
 quatenus ei a superiore fuerit permissum. Si quis vero habeat
 aliquid secundum quod potestati superioris non subsit, iam secundum
 hoc non est potestati subiectus, quantum ad hoc proprii iuris
-existens. Et de hoc potest eleemosynam facere.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 8 ad 1"><a name="40360"><span class=
-"ref">[40360] II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+existens. Et de hoc potest eleemosynam facere.</p><p title="II-II q. 32 a. 8 ad 1"><a name="40360"><span class="ref">[40360] IIª-IIae q. 32 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod monachus, si habet dispensationem a praelato
 commissam, potest facere eleemosynam de rebus monasterii, secundum
 quod sibi est commissum. Si vero non habet dispensationem, quia
@@ -2925,9 +2292,7 @@
 conditionis, quia sicut dicitur in libro de Eccles. Dogmat.,
 <i>bonum est facultates cum dispensatione pauperibus erogare, sed
 melius est, pro intentione sequendi dominum, insimul donare, et,
-absolutum sollicitudine, egere cum Christo</i>.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 8 ad 2"><a name="40361"><span class=
-"ref">[40361] II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+absolutum sollicitudine, egere cum Christo</i>.</p><p title="II-II q. 32 a. 8 ad 2"><a name="40361"><span class="ref">[40361] IIª-IIae q. 32 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod si uxor habeat alias res praeter dotem, quae
 ordinatur ad sustentanda onera matrimonii, vel ex proprio lucro vel
 quocumque alio licito modo, potest dare eleemosynas, etiam
@@ -2938,28 +2303,18 @@
 mulier sit aequalis in actu matrimonii, tamen in his quae ad
 dispositionem domus pertinent vir caput est mulieris, secundum
 apostolum, I ad Cor. XI. Beata autem Lucia sponsum habebat, non
-virum. Unde de consensu matris poterat eleemosynam facere.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 8 ad 3"><a name="40362"><span class=
-"ref">[40362] II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+virum. Unde de consensu matris poterat eleemosynam facere.</p><p title="II-II q. 32 a. 8 ad 3"><a name="40362"><span class="ref">[40362] IIª-IIae q. 32 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ea quae sunt filiifamilias sunt patris. Et ideo non
 potest eleemosynam facere (nisi forte aliquam modicam, de qua
 potest praesumere quod patri placeat), nisi forte alicuius rei
 esset sibi a patre dispensatio commissa. Et idem dicendum de
-servis.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 8 ad 4"><a name="40363"><span class=
-"ref">[40363] II&ordf;-IIae q. 32 a. 8 ad 4</span></a> Unde patet
-solutio ad quartum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 9</div>
-<p title="II-II q. 32 a. 9 arg. 1"><a name="40364"><span class=
-"ref">[40364] II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
+servis.</p><p title="II-II q. 32 a. 8 ad 4"><a name="40363"><span class="ref">[40363] IIª-IIae q. 32 a. 8 ad 4</span></a> Unde patet
+solutio ad quartum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 9</h3><p title="II-II q. 32 a. 9 arg. 1"><a name="40364"><span class="ref">[40364] IIª-IIae q. 32 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
 sic proceditur. Videtur quod non sit magis propinquioribus
 eleemosyna facienda. Dicitur enim Eccli. XII, <i>da misericordi, et
 ne suscipias peccatorem, benefac humili, et non des impio</i>. Sed
 quandoque contingit quod propinqui nostri sunt peccatores et impii.
-Ergo non sunt eis magis eleemosynae faciendae.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 9 arg. 2"><a name="40365"><span class=
-"ref">[40365] II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo non sunt eis magis eleemosynae faciendae.</p><p title="II-II q. 32 a. 9 arg. 2"><a name="40365"><span class="ref">[40365] IIª-IIae q. 32 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
 eleemosynae sunt faciendae propter retributionem mercedis aeternae,
 secundum illud Matth. VI, <i>et pater tuus, qui videt in
 abscondito, reddet tibi</i>. Sed retributio aeterna maxime
@@ -2970,19 +2325,13 @@
 habebunt aeterna habitacula nisi sancti Dei? Et qui sunt qui ab eis
 accipiendi sunt in tabernacula nisi qui eorum indigentiae
 serviunt?</i> Ergo magis sunt eleemosynae dandae sanctioribus quam
-propinquioribus.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 9 arg. 3"><a name="40366"><span class=
-"ref">[40366] II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
+propinquioribus.</p><p title="II-II q. 32 a. 9 arg. 3"><a name="40366"><span class="ref">[40366] IIª-IIae q. 32 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
 maxime homo est sibi propinquus. Sed sibi non potest homo
 eleemosynam facere. Ergo videtur quod non sit magis facienda
-eleemosyna personae magis coniunctae.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 9 s. c."><a name="40367"><span class=
-"ref">[40367] II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
+eleemosyna personae magis coniunctae.</p><p title="II-II q. 32 a. 9 s. c."><a name="40367"><span class="ref">[40367] IIª-IIae q. 32 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, I ad Tim. V, <i>si quis suorum, et maxime
 domesticorum curam non habet, fidem negavit et est infideli
-deterior</i>.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 9 co."><a name="40368"><span class=
-"ref">[40368] II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 co.</span></a> Respondeo
+deterior</i>.</p><p title="II-II q. 32 a. 9 co."><a name="40368"><span class="ref">[40368] IIª-IIae q. 32 a. 9 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in I de Doct. Christ., illi
 qui sunt nobis magis coniuncti quasi quadam sorte nobis obveniunt,
 ut eis magis providere debemus. Est tamen circa hoc discretionis
@@ -2991,14 +2340,10 @@
 magis utili ad commune bonum, est magis eleemosyna danda quam
 personae propinquiori; maxime si non sit multum coniuncta, cuius
 cura specialis nobis immineat, et si magnam necessitatem non
-patiatur.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 9 ad 1"><a name="40369"><span class=
-"ref">[40369] II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum
+patiatur.</p><p title="II-II q. 32 a. 9 ad 1"><a name="40369"><span class="ref">[40369] IIª-IIae q. 32 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod peccatori non est subveniendum inquantum
 peccator est, idest ut per hoc in peccato foveatur, sed inquantum
-homo est, idest ut natura sustentetur.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 9 ad 2"><a name="40370"><span class=
-"ref">[40370] II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
+homo est, idest ut natura sustentetur.</p><p title="II-II q. 32 a. 9 ad 2"><a name="40370"><span class="ref">[40370] IIª-IIae q. 32 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod opus eleemosynae ad mercedem retributionis aeternae
 dupliciter valet. Uno quidem modo, ex radice caritatis. Et secundum
 hoc eleemosyna est meritoria prout in ea servatur ordo caritatis,
@@ -3009,43 +2354,29 @@
 ab aliis sumptum deposcere</i>. Alio modo valet eleemosyna ad
 retributionem vitae aeternae ex merito eius cui donatur, qui orat
 pro eo qui eleemosynam dedit. Et secundum hoc loquitur ibi
-Augustinus.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 9 ad 3"><a name="40371"><span class=
-"ref">[40371] II&ordf;-IIae q. 32 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
+Augustinus.</p><p title="II-II q. 32 a. 9 ad 3"><a name="40371"><span class="ref">[40371] IIª-IIae q. 32 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, cum eleemosyna sit opus misericordiae, sicut
 misericordia non est proprie ad seipsum, sed per quandam
 similitudinem, ut supra dictum est; ita etiam, proprie loquendo,
 nullus sibi eleemosynam facit, nisi forte ex persona alterius.
 Puta, cum aliquis distributor ponitur eleemosynarum, potest et ipse
-sibi accipere, si indigeat, eo tenore quo et aliis ministrat.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 10</div>
-<p title="II-II q. 32 a. 10 arg. 1"><a name="40372"><span class=
-"ref">[40372] II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 arg. 1</span></a> Ad
+sibi accipere, si indigeat, eo tenore quo et aliis ministrat.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 10</h3><p title="II-II q. 32 a. 10 arg. 1"><a name="40372"><span class="ref">[40372] IIª-IIae q. 32 a. 10 arg. 1</span></a> Ad
 decimum sic proceditur. Videtur quod eleemosyna non sit abundanter
 facienda. Eleemosyna enim maxime debet fieri coniunctioribus. Sed
 illis non debet sic dari ut ditiores inde fieri velint; sicut
 Ambrosius dicit, in I de Offic. Ergo nec aliis debet abundanter
-dari.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 10 arg. 2"><a name="40373"><span class=
-"ref">[40373] II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 arg. 2</span></a>
+dari.</p><p title="II-II q. 32 a. 10 arg. 2"><a name="40373"><span class="ref">[40373] IIª-IIae q. 32 a. 10 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Ambrosius dicit ibidem, <i>non debent simul effundi
 opes, sed dispensari</i>. Sed abundantia eleemosynarum ad
 effusionem pertinet. Ergo eleemosyna non debet fieri
-abundanter.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 10 arg. 3"><a name="40374"><span class=
-"ref">[40374] II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 arg. 3</span></a>
+abundanter.</p><p title="II-II q. 32 a. 10 arg. 3"><a name="40374"><span class="ref">[40374] IIª-IIae q. 32 a. 10 arg. 3</span></a>
 Praeterea, II ad Cor. VIII dicit apostolus, non ut aliis sit
 remissio, idest ut alii de nostris otiose vivant; vobis autem sit
 tribulatio, idest paupertas. Sed hoc contingeret si eleemosyna
 daretur abundanter. Ergo non est abundanter eleemosyna
-largienda.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 10 s. c."><a name="40375"><span class=
-"ref">[40375] II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra
+largienda.</p><p title="II-II q. 32 a. 10 s. c."><a name="40375"><span class="ref">[40375] IIª-IIae q. 32 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Tob. IV, <i>si multum tibi fuerit, abundanter
-tribue</i>.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 10 co."><a name="40376"><span class=
-"ref">[40376] II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 co.</span></a> Respondeo
+tribue</i>.</p><p title="II-II q. 32 a. 10 co."><a name="40376"><span class="ref">[40376] IIª-IIae q. 32 a. 10 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod abundantia eleemosynae potest considerari et ex parte
 dantis, et ex parte recipientis. Ex parte quidem dantis cum
 scilicet aliquis dat quod est multum secundum proportionem propriae
@@ -3060,20 +2391,14 @@
 elargiri. Unde et apostolus dicit, I ad Cor. XIII, <i>si
 distribuero in cibos pauperum</i>; ubi Glossa dicit, <i>per hoc
 cautela eleemosynae docetur, ut non uni sed multis detur, ut
-pluribus prosit</i>.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 10 ad 1"><a name="40377"><span class=
-"ref">[40377] II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
+pluribus prosit</i>.</p><p title="II-II q. 32 a. 10 ad 1"><a name="40377"><span class="ref">[40377] IIª-IIae q. 32 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ratio illa procedit de abundantia superexcedente
-necessitatem recipientis eleemosynam.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 10 ad 2"><a name="40378"><span class=
-"ref">[40378] II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum
+necessitatem recipientis eleemosynam.</p><p title="II-II q. 32 a. 10 ad 2"><a name="40378"><span class="ref">[40378] IIª-IIae q. 32 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod auctoritas illa loquitur de abundantia eleemosynae ex
 parte dantis. Sed intelligendum est quod Deus non vult simul
 effundi omnes opes, nisi in mutatione status. Unde subdit ibidem,
 <i>nisi forte ut Elisaeus boves suos occidit, et pavit pauperes ex
-eo quod habuit, ut nulla cura domestica teneretur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 32 a. 10 ad 3"><a name="40379"><span class=
-"ref">[40379] II&ordf;-IIae q. 32 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
+eo quod habuit, ut nulla cura domestica teneretur</i>.</p><p title="II-II q. 32 a. 10 ad 3"><a name="40379"><span class="ref">[40379] IIª-IIae q. 32 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod auctoritas inducta, quantum ad hoc quod dicit, non ut
 alii sit remissio vel refrigerium, loquitur de abundantia
 eleemosynae quae superexcedit necessitatem recipientis, cui non est
@@ -3088,12 +2413,7 @@
 abundantia ex parte dantis. Sed, sicut Glossa ibi dicit, non hoc
 ideo dicit quin melius esset, scilicet abundanter dare. <i>Sed de
 infirmis timet, quos sic dare monet ut egestatem non
-patiantur</i>.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 33</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 33 pr."><a name="40380"><span class=
-"ref">[40380] II&ordf;-IIae q. 33 pr.</span></a> Deinde
+patiantur</i>.</p></div></div><div class="q" id="q33"><h2>Quaestio 33</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 33 pr."><a name="40380"><span class="ref">[40380] IIª-IIae q. 33 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de correctione fraterna. Et circa hoc quaeruntur
 octo. Primo, utrum fraterna correctio sit actus caritatis. Secundo,
 utrum sit sub praecepto. Tertio, utrum hoc praeceptum extendat se
@@ -3102,36 +2422,24 @@
 corrigere. Sexto, utrum aliquis debeat corrigi qui ex correctione
 fit deterior. Septimo, utrum secreta correctio debeat praecedere
 denuntiationem. Octavo, utrum testium inductio debeat praecedere
-denuntiationem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 33 a. 1 arg. 1"><a name="40381"><span class=
-"ref">[40381] II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+denuntiationem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 33 a. 1 arg. 1"><a name="40381"><span class="ref">[40381] IIª-IIae q. 33 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod fraterna correctio non sit actus
 caritatis. Dicit enim Glossa Matth. XVIII, super illud, <i>si
 peccaverit in te frater tuus</i>, quod frater est arguendus ex zelo
 iustitiae. Sed iustitia est virtus distincta a caritate. Ergo
-correctio fraterna non est actus caritatis, sed iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 1 arg. 2"><a name="40382"><span class=
-"ref">[40382] II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+correctio fraterna non est actus caritatis, sed iustitiae.</p><p title="II-II q. 33 a. 1 arg. 2"><a name="40382"><span class="ref">[40382] IIª-IIae q. 33 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 correctio fraterna fit per secretam admonitionem. Sed admonitio est
 consilium quoddam, quod pertinet ad prudentiam, prudentis enim est
 esse bene consiliativum, ut dicitur in VI Ethic. Ergo fraterna
-correctio non est actus caritatis, sed prudentiae.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 1 arg. 3"><a name="40383"><span class=
-"ref">[40383] II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+correctio non est actus caritatis, sed prudentiae.</p><p title="II-II q. 33 a. 1 arg. 3"><a name="40383"><span class="ref">[40383] IIª-IIae q. 33 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 contrarii actus non pertinent ad eandem virtutem. Sed supportare
 peccantem est actus caritatis, secundum illud ad Gal. VI, <i>alter
 alterius onera portate, et sic adimplebitis legem Christi</i>, quae
 est lex caritatis. Ergo videtur quod corrigere fratrem peccantem,
-quod est contrarium supportationi, non sit actus caritatis.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 1 s. c."><a name="40384"><span class=
-"ref">[40384] II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
+quod est contrarium supportationi, non sit actus caritatis.</p><p title="II-II q. 33 a. 1 s. c."><a name="40384"><span class="ref">[40384] IIª-IIae q. 33 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
 corripere delinquentem est quaedam eleemosyna spiritualis. Sed
 eleemosyna est actus caritatis, ut supra dictum est. Ergo et
-correctio fraterna est actus caritatis.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 1 co."><a name="40385"><span class=
-"ref">[40385] II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+correctio fraterna est actus caritatis.</p><p title="II-II q. 33 a. 1 co."><a name="40385"><span class="ref">[40385] IIª-IIae q. 33 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod correctio delinquentis est quoddam remedium quod
 debet adhiberi contra peccatum alicuius. Peccatum autem alicuius
 dupliciter considerari potest, uno quidem modo, inquantum est
@@ -3155,16 +2463,12 @@
 adhibet remedium peccati delinquentis secundum quod est in malum
 aliorum, et etiam praecipue in nocumentum communis boni. Et talis
 correctio est actus iustitiae, cuius est conservare rectitudinem
-iustitiae unius ad alium.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 1 ad 1"><a name="40386"><span class=
-"ref">[40386] II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+iustitiae unius ad alium.</p><p title="II-II q. 33 a. 1 ad 1"><a name="40386"><span class="ref">[40386] IIª-IIae q. 33 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Glossa illa loquitur de secunda correctione,
 quae est actus iustitiae. Vel, si loquatur etiam de prima, iustitia
 ibi sumitur secundum quod est universalis virtus, ut infra dicetur,
 prout etiam omne peccatum est iniquitas, <i>ut dicitur I Ioan.
-III</i>, quasi contra iustitiam existens.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 1 ad 2"><a name="40387"><span class=
-"ref">[40387] II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+III</i>, quasi contra iustitiam existens.</p><p title="II-II q. 33 a. 1 ad 2"><a name="40387"><span class="ref">[40387] IIª-IIae q. 33 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut philosophus dicit, in VI Ethic., <i>prudentia
 facit rectitudinem in his quae sunt ad finem</i>, de quibus est
 consilium et electio. Tamen cum per prudentiam aliquid recte agimus
@@ -3174,40 +2478,28 @@
 fraterna ordinatur ad amovendum peccatum fratris, quod pertinet ad
 caritatem; manifestum est quod talis admonitio principaliter est
 actus caritatis, quasi imperantis, prudentiae vero secundario,
-quasi exequentis et dirigentis actum.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 1 ad 3"><a name="40388"><span class=
-"ref">[40388] II&ordf;-IIae q. 33 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+quasi exequentis et dirigentis actum.</p><p title="II-II q. 33 a. 1 ad 3"><a name="40388"><span class="ref">[40388] IIª-IIae q. 33 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod correctio fraterna non opponitur supportationi
 infirmorum, sed magis ex ea consequitur. Intantum enim aliquis
 supportat peccantem inquantum contra eum non turbatur, sed
 benevolentiam ad eum servat. Et ex hoc contingit quod eum satagit
-emendare.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 33 a. 2 arg. 1"><a name="40389"><span class=
-"ref">[40389] II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+emendare.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 33 a. 2 arg. 1"><a name="40389"><span class="ref">[40389] IIª-IIae q. 33 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod correctio fraterna non sit in
 praecepto. Nihil enim quod est impossibile cadit sub praecepto,
 secundum illud Hieronymi, <i>maledictus qui dicit Deum aliquid
 impossibile praecepisse</i>. Sed Eccle. VII dicitur, <i>considera
 opera Dei, quod nemo possit corrigere quem ille despexerit</i>.
-Ergo correctio fraterna non est in praecepto.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 2 arg. 2"><a name="40390"><span class=
-"ref">[40390] II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo correctio fraterna non est in praecepto.</p><p title="II-II q. 33 a. 2 arg. 2"><a name="40390"><span class="ref">[40390] IIª-IIae q. 33 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 omnia praecepta legis divinae ad praecepta Decalogi reducuntur. Sed
 correctio fraterna non cadit sub aliquo praeceptorum Decalogi. Ergo
-non cadit sub praecepto.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 2 arg. 3"><a name="40391"><span class=
-"ref">[40391] II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+non cadit sub praecepto.</p><p title="II-II q. 33 a. 2 arg. 3"><a name="40391"><span class="ref">[40391] IIª-IIae q. 33 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 omissio praecepti divini est peccatum mortale, quod in sanctis
 viris non invenitur. Sed omissio fraternae correctionis invenitur
 in sanctis et in spiritualibus viris, dicit enim Augustinus, I de
 Civ. Dei, quod <i>non solum inferiores, verum etiam hi qui
 superiorem vitae gradum tenent ab aliorum reprehensione se
 abstinent, propter quaedam cupiditatis vincula, non propter officia
-caritatis</i>. Ergo correctio fraterna non est in praecepto.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 2 arg. 4"><a name="40392"><span class=
-"ref">[40392] II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
+caritatis</i>. Ergo correctio fraterna non est in praecepto.</p><p title="II-II q. 33 a. 2 arg. 4"><a name="40392"><span class="ref">[40392] IIª-IIae q. 33 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
 illud quod est in praecepto habet rationem debiti. Si ergo
 correctio fraterna caderet sub praecepto, hoc fratribus deberemus
 ut eos peccantes corrigeremus. Sed ille qui debet alicui debitum
@@ -3218,15 +2510,11 @@
 peccantium, ad quorum correctionem unus homo non posset sufficere;
 tum etiam quia oporteret quod religiosi de claustris suis exirent
 ad homines corrigendos, quod est inconveniens. Non ergo fraterna
-correctio est in praecepto.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 2 s. c."><a name="40393"><span class=
-"ref">[40393] II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+correctio est in praecepto.</p><p title="II-II q. 33 a. 2 s. c."><a name="40393"><span class="ref">[40393] IIª-IIae q. 33 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro de Verb. Dom., <i>si neglexeris
 corrigere, peior eo factus es qui peccavit</i>. Sed hoc non esset
 nisi per huiusmodi negligentiam aliquis praeceptum omitteret. Ergo
-correctio fraterna est in praecepto.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 2 co."><a name="40394"><span class=
-"ref">[40394] II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+correctio fraterna est in praecepto.</p><p title="II-II q. 33 a. 2 co."><a name="40394"><span class="ref">[40394] IIª-IIae q. 33 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod correctio fraterna cadit sub praecepto. Sed
 considerandum est quod sicut praecepta negativa legis prohibent
 actus peccatorum, ita praecepta affirmativa inducunt ad actus
@@ -3250,23 +2538,17 @@
 fraterna ordinatur ad fratris emendationem. Et ideo hoc modo cadit
 sub praecepto, secundum quod est necessaria ad istum finem, non
 autem ita quod quolibet loco vel tempore frater delinquens
-corrigatur.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 2 ad 1"><a name="40395"><span class=
-"ref">[40395] II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+corrigatur.</p><p title="II-II q. 33 a. 2 ad 1"><a name="40395"><span class="ref">[40395] IIª-IIae q. 33 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod in omnibus bonis agendis operatio hominis non
 est efficax nisi adsit auxilium divinum, et tamen homo debet facere
 quod in se est. Unde Augustinus dicit, in libro de Corr. et Grat.,
 <i>nescientes quis pertineat ad praedestinatorum numerum et quis
 non pertineat, sic affici debemus caritatis affectu ut omnes
 velimus salvos fieri</i>. Et ideo omnibus debemus fraternae
-correctionis officium impendere sub spe divini auxilii.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 2 ad 2"><a name="40396"><span class=
-"ref">[40396] II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+correctionis officium impendere sub spe divini auxilii.</p><p title="II-II q. 33 a. 2 ad 2"><a name="40396"><span class="ref">[40396] IIª-IIae q. 33 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut supra dictum est, omnia praecepta quae
 pertinent ad impendendum aliquod beneficium proximo reducuntur ad
-praeceptum de honoratione parentum.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 2 ad 3"><a name="40397"><span class=
-"ref">[40397] II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+praeceptum de honoratione parentum.</p><p title="II-II q. 33 a. 2 ad 3"><a name="40397"><span class="ref">[40397] IIª-IIae q. 33 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod correctio fraterna tripliciter omitti potest. Uno
 quidem modo, meritorie, quando ex caritate aliquis correctionem
 omittit. Dicit enim Augustinus, in I de Civ. Dei, <i>si propterea
@@ -3287,9 +2569,7 @@
 non tamen ita quod, si ei constaret quod fratrem posset a peccato
 retrahere, propter timorem vel cupiditatem dimitteret, quibus in
 animo suo praeponit caritatem fraternam. Et hoc modo quandoque viri
-sancti negligunt corrigere delinquentes.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 2 ad 4"><a name="40398"><span class=
-"ref">[40398] II&ordf;-IIae q. 33 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+sancti negligunt corrigere delinquentes.</p><p title="II-II q. 33 a. 2 ad 4"><a name="40398"><span class="ref">[40398] IIª-IIae q. 33 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod illud quod debetur alicui determinatae et certae
 personae, sive sit bonum corporale sive spirituale, oportet quod ei
 impendamus non expectantes quod nobis occurrat, sed debitam
@@ -3308,38 +2588,26 @@
 vitae aliorum, contra id quod dicitur Prov. XXIV, <i>ne quaeras
 impietatem in domo iusti, et non vastes requiem eius</i>. Unde
 patet quod nec religiosos oportet exire claustrum ad corrigendum
-delinquentes.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 33 a. 3 arg. 1"><a name="40399"><span class=
-"ref">[40399] II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+delinquentes.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 33 a. 3 arg. 1"><a name="40399"><span class="ref">[40399] IIª-IIae q. 33 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod correctio fraterna non pertineat nisi
 ad praelatos. Dicit enim Hieronymus, <i>sacerdotes studeant illud
 Evangelii implere, si peccaverit in te frater tuus</i>, et cetera.
 Sed nomine sacerdotum consueverunt significari praelati, qui habent
 curam aliorum. Ergo videtur quod ad solos praelatos pertineat
-fraterna correctio.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 3 arg. 2"><a name="40400"><span class=
-"ref">[40400] II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+fraterna correctio.</p><p title="II-II q. 33 a. 3 arg. 2"><a name="40400"><span class="ref">[40400] IIª-IIae q. 33 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 fraterna correctio est quaedam eleemosyna spiritualis. Sed
 corporalem eleemosynam facere pertinet ad eos qui sunt superiores
 in temporalibus, scilicet ad ditiores. Ergo etiam fraterna
 correctio pertinet ad eos qui sunt superiores in spiritualibus,
-scilicet ad praelatos.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 3 arg. 3"><a name="40401"><span class=
-"ref">[40401] II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+scilicet ad praelatos.</p><p title="II-II q. 33 a. 3 arg. 3"><a name="40401"><span class="ref">[40401] IIª-IIae q. 33 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ille qui corripit alium movet eum sua admonitione ad melius. Sed in
 rebus naturalibus inferiora moventur a superioribus. Ergo etiam
 secundum ordinem virtutis, qui sequitur ordinem naturae, ad solos
-praelatos pertinet inferiores corrigere.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 3 s. c."><a name="40402"><span class=
-"ref">[40402] II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+praelatos pertinet inferiores corrigere.</p><p title="II-II q. 33 a. 3 s. c."><a name="40402"><span class="ref">[40402] IIª-IIae q. 33 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur XXIV, qu. III, <i>tam sacerdotes quam reliqui
 fideles omnes summam debent habere curam de his qui pereunt,
 quatenus eorum redargutione aut corrigantur a peccatis, aut, si
-incorrigibiles appareant, ab Ecclesia separentur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 3 co."><a name="40403"><span class=
-"ref">[40403] II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+incorrigibiles appareant, ab Ecclesia separentur</i>.</p><p title="II-II q. 33 a. 3 co."><a name="40403"><span class="ref">[40403] IIª-IIae q. 33 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, duplex est correctio. Una quidem
 quae est actus caritatis, qui specialiter tendit ad emendationem
 fratris delinquentis per simplicem admonitionem. Et talis correctio
@@ -3349,9 +2617,7 @@
 admonitionem fratris, sed interdum etiam per punitionem, ut alii a
 peccato timentes desistant. Et talis correctio pertinet ad solos
 praelatos, qui non solum habent admonere, sed etiam corrigere
-puniendo.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 3 ad 1"><a name="40404"><span class=
-"ref">[40404] II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+puniendo.</p><p title="II-II q. 33 a. 3 ad 1"><a name="40404"><span class="ref">[40404] IIª-IIae q. 33 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod etiam in correctione fraterna, quae ad omnes
 pertinet, gravior est cura praelatorum; ut dicit Augustinus, in I
 de Civ. Dei. Sicut enim temporalia beneficia potius debet aliquis
@@ -3360,51 +2626,35 @@
 debet exhibere illis qui sunt suae spirituali curae commissi. Non
 ergo intendit Hieronymus dicere quod ad solos sacerdotes pertineat
 praeceptum de correctione fraterna, sed quod ad hos specialiter
-pertinet.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 3 ad 2"><a name="40405"><span class=
-"ref">[40405] II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+pertinet.</p><p title="II-II q. 33 a. 3 ad 2"><a name="40405"><span class="ref">[40405] IIª-IIae q. 33 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod sicut ille qui habet unde corporaliter subvenire
 possit quantum ad hoc dives est, ita ille qui habet sanum rationis
 iudicium, ex quo possit alterius delictum corrigere quantum ad hoc
-est superior habendus.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 3 ad 3"><a name="40406"><span class=
-"ref">[40406] II&ordf;-IIae q. 33 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+est superior habendus.</p><p title="II-II q. 33 a. 3 ad 3"><a name="40406"><span class="ref">[40406] IIª-IIae q. 33 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod etiam in rebus naturalibus quaedam mutuo in se agunt,
 quia quantum ad aliquid sunt se invicem superiora, prout scilicet
 utrumque est quodammodo in potentia et quodammodo in actu respectu
 alterius. Et similiter aliquis, inquantum habet sanum rationis
 iudicium in hoc in quo alter delinquit, potest eum corrigere, licet
-non sit simpliciter superior.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 33 a. 4 arg. 1"><a name="40407"><span class=
-"ref">[40407] II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+non sit simpliciter superior.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 33 a. 4 arg. 1"><a name="40407"><span class="ref">[40407] IIª-IIae q. 33 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod aliquis non teneatur corrigere
 praelatum suum. Dicitur enim Exod. XIX, <i>bestia quae tetigerit
 montem lapidabitur</i>, et II Reg. VI dicitur quod Oza percussus
 est a domino quia tetigit arcam. Sed per montem et arcam
 significatur praelatus. Ergo praelati non sunt corrigendi a
-subditis.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 4 arg. 2"><a name="40408"><span class=
-"ref">[40408] II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+subditis.</p><p title="II-II q. 33 a. 4 arg. 2"><a name="40408"><span class="ref">[40408] IIª-IIae q. 33 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Gal. II, super illud, <i>in faciem ei restiti</i>, dicit Glossa,
 <i>ut par</i>. Ergo, cum subditus non sit par praelato, non debet
-eum corrigere.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 4 arg. 3"><a name="40409"><span class=
-"ref">[40409] II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+eum corrigere.</p><p title="II-II q. 33 a. 4 arg. 3"><a name="40409"><span class="ref">[40409] IIª-IIae q. 33 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Gregorius dicit, <i>sanctorum vitam corrigere non praesumat nisi
 qui de se meliora sentit</i>. Sed aliquis non debet de se meliora
 sentire quam de praelato suo. Ergo praelati non sunt
-corrigendi.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 4 s. c."><a name="40410"><span class=
-"ref">[40410] II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+corrigendi.</p><p title="II-II q. 33 a. 4 s. c."><a name="40410"><span class="ref">[40410] IIª-IIae q. 33 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in regula, <i>non solum vestri, sed
 etiam ipsius, idest praelati, miseremini, qui inter vos quanto in
 loco superiore, tanto in periculo maiore versatur</i>. Sed
 correctio fraterna est opus misericordiae. Ergo etiam praelati sunt
-corrigendi.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 4 co."><a name="40411"><span class=
-"ref">[40411] II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+corrigendi.</p><p title="II-II q. 33 a. 4 co."><a name="40411"><span class="ref">[40411] IIª-IIae q. 33 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod correctio quae est actus iustitiae per coercionem
 poenae non competit subditis respectu praelati. Sed correctio
 fraterna, quae est actus caritatis, pertinet ad unumquemque
@@ -3419,14 +2669,10 @@
 corrigantur. Unde apostolus dicit, I ad Tim. V, <i>seniorem ne
 increpaveris, sed obsecra ut patrem</i>. Et ideo Dionysius
 redarguit Demophilum monachum quia sacerdotem irreverenter
-correxerat, eum percutiens et de Ecclesia eiiciens.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 4 ad 1"><a name="40412"><span class=
-"ref">[40412] II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+correxerat, eum percutiens et de Ecclesia eiiciens.</p><p title="II-II q. 33 a. 4 ad 1"><a name="40412"><span class="ref">[40412] IIª-IIae q. 33 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod tunc praelatus inordinate tangi videtur quando
 irreverenter obiurgatur, vel etiam quando ei detrahitur. Et hoc
-significatur per contactum montis et arcae damnatum a Deo.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 4 ad 2"><a name="40413"><span class=
-"ref">[40413] II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+significatur per contactum montis et arcae damnatum a Deo.</p><p title="II-II q. 33 a. 4 ad 2"><a name="40413"><span class="ref">[40413] IIª-IIae q. 33 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in faciem resistere coram omnibus excedit modum
 fraternae correctionis, et ideo sic Paulus Petrum non
 reprehendisset nisi aliquo modo par esset, quantum ad fidei
@@ -3439,9 +2685,7 @@
 scandali circa fidem, Petrum publice arguit. Et sicut Glossa
 Augustini dicit, ad Gal. II, <i>ipse Petrus exemplum maioribus
 praebuit ut, sicubi forte rectum tramitem reliquissent, non
-dedignentur etiam a posterioribus corrigi</i>.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 4 ad 3"><a name="40414"><span class=
-"ref">[40414] II&ordf;-IIae q. 33 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+dedignentur etiam a posterioribus corrigi</i>.</p><p title="II-II q. 33 a. 4 ad 3"><a name="40414"><span class="ref">[40414] IIª-IIae q. 33 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod praesumere se esse simpliciter meliorem quam
 praelatus sit, videtur esse praesumptuosae superbiae. Sed aestimare
 se meliorem quantum ad aliquid non est praesumptionis, quia nullus
@@ -3449,36 +2693,24 @@
 considerandum est quod cum aliquis praelatum caritative monet, non
 propter hoc se maiorem existimat, sed auxilium impartitur ei qui,
 <i>quanto in loco superiori, tanto in periculo maiori versatur</i>,
-ut Augustinus dicit, in regula.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 33 a. 5 arg. 1"><a name="40415"><span class=
-"ref">[40415] II&ordf;-IIae q. 33 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+ut Augustinus dicit, in regula.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 33 a. 5 arg. 1"><a name="40415"><span class="ref">[40415] IIª-IIae q. 33 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod peccator corrigere debeat
 delinquentem. Nullus enim propter peccatum quod commisit a
 praecepto observando excusatur. Sed correctio fraterna cadit sub
 praecepto, ut dictum est. Ergo videtur quod propter peccatum quod
-quis commisit non debeat praetermittere huiusmodi correctionem.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 5 arg. 2"><a name="40416"><span class=
-"ref">[40416] II&ordf;-IIae q. 33 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+quis commisit non debeat praetermittere huiusmodi correctionem.</p><p title="II-II q. 33 a. 5 arg. 2"><a name="40416"><span class="ref">[40416] IIª-IIae q. 33 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 eleemosyna spiritualis est potior quam eleemosyna corporalis. Sed
 ille qui est in peccato non debet abstinere quin eleemosynam
 corporalem faciat. Ergo multo minus debet abstinere a correctione
-delinquentis propter peccatum praecedens.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 5 arg. 3"><a name="40417"><span class=
-"ref">[40417] II&ordf;-IIae q. 33 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+delinquentis propter peccatum praecedens.</p><p title="II-II q. 33 a. 5 arg. 3"><a name="40417"><span class="ref">[40417] IIª-IIae q. 33 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 I Ioan. I dicitur, <i>si dixerimus quia peccatum non habemus,
 nosipsos seducimus</i>. Si igitur propter peccatum aliquis
 impeditur a correctione fraterna, nullus erit qui possit corrigere
-delinquentem. Hoc autem est inconveniens. Ergo et primum.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 5 s. c."><a name="40418"><span class=
-"ref">[40418] II&ordf;-IIae q. 33 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+delinquentem. Hoc autem est inconveniens. Ergo et primum.</p><p title="II-II q. 33 a. 5 s. c."><a name="40418"><span class="ref">[40418] IIª-IIae q. 33 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Isidorus dicit, in libro de summo bono, <i>non debet vitia
 aliorum corrigere qui est vitiis subiectus</i>. Et Rom. II dicitur,
 <i>in quo alium iudicas, teipsum condemnas, eadem enim agis quae
-iudicas</i>.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 5 co."><a name="40419"><span class=
-"ref">[40419] II&ordf;-IIae q. 33 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+iudicas</i>.</p><p title="II-II q. 33 a. 5 co."><a name="40419"><span class="ref">[40419] IIª-IIae q. 33 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, correctio delinquentis pertinet ad
 aliquem inquantum viget in eo rectum iudicium rationis. Peccatum
 autem, ut supra dictum est, non tollit totum bonum naturae, quin
@@ -3515,14 +2747,8 @@
 igitur patet quod peccator, si cum humilitate corripiat
 delinquentem, non peccat, nec sibi novam condemnationem acquirit;
 licet per hoc vel in conscientia fratris, vel saltem sua, pro
-peccato praeterito condemnabilem se esse ostendat.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 5 ad arg."><a name="40420"><span class=
-"ref">[40420] II&ordf;-IIae q. 33 a. 5 ad arg.</span></a> Unde
-patet responsio ad obiecta.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 33 a. 6 arg. 1"><a name="40421"><span class=
-"ref">[40421] II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+peccato praeterito condemnabilem se esse ostendat.</p><p title="II-II q. 33 a. 5 ad arg."><a name="40420"><span class="ref">[40420] IIª-IIae q. 33 a. 5 ad arg.</span></a> Unde
+patet responsio ad obiecta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 33 a. 6 arg. 1"><a name="40421"><span class="ref">[40421] IIª-IIae q. 33 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod aliquis non debeat a correctione
 cessare propter timorem ne ille fiat deterior. Peccatum enim est
 quaedam infirmitas animae, secundum illud Psalm., <i>miserere mei,
@@ -3530,30 +2756,22 @@
 etiam propter eius contradictionem vel contemptum non debet
 cessare, quia tunc imminet maius periculum, sicut patet circa
 furiosos. Ergo multo magis debet homo peccantem corrigere,
-quantumcumque graviter ferat.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 6 arg. 2"><a name="40422"><span class=
-"ref">[40422] II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+quantumcumque graviter ferat.</p><p title="II-II q. 33 a. 6 arg. 2"><a name="40422"><span class="ref">[40422] IIª-IIae q. 33 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 secundum Hieronymum, <i>veritas vitae non est dimittenda propter
 scandalum</i>. Praecepta autem Dei pertinent ad veritatem vitae.
 Cum ergo correctio fraterna cadat sub praecepto, ut dictum est,
 videtur quod non sit dimittenda propter scandalum eius qui
-corripitur.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 6 arg. 3"><a name="40423"><span class=
-"ref">[40423] II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+corripitur.</p><p title="II-II q. 33 a. 6 arg. 3"><a name="40423"><span class="ref">[40423] IIª-IIae q. 33 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 secundum apostolum, ad Rom. III, <i>non sunt facienda mala ut
 veniant bona</i>. Ergo, pari ratione, non sunt praetermittenda bona
 ne veniant mala. Sed correctio fraterna est quoddam bonum. Ergo non
 est praetermittenda propter timorem ne ille qui corripitur fiat
-deterior.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 6 s. c."><a name="40424"><span class=
-"ref">[40424] II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+deterior.</p><p title="II-II q. 33 a. 6 s. c."><a name="40424"><span class="ref">[40424] IIª-IIae q. 33 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Prov. IX, <i>noli arguere derisorem, ne oderit
 te</i>, ubi dicit Glossa, <i>non est timendum ne tibi derisor, cum
 arguitur, contumelias inferat, sed hoc potius providendum, ne,
 tractus ad odium, inde fiat peior</i>. Ergo cessandum est a
-correctione fraterna quando timetur ne fiat ille inde deterior.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 6 co."><a name="40425"><span class=
-"ref">[40425] II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+correctione fraterna quando timetur ne fiat ille inde deterior.</p><p title="II-II q. 33 a. 6 co."><a name="40425"><span class="ref">[40425] IIª-IIae q. 33 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, duplex est correctio delinquentis.
 Una quidem pertinens ad praelatos, quae ordinatur ad bonum commune,
 et habet vim coactivam. Et talis correctio non est dimittenda
@@ -3568,31 +2786,21 @@
 admonitionem. Et ideo ubi probabiliter aestimatur quod peccator
 admonitionem non recipiat, sed ad peiora labatur, est ab huiusmodi
 correctione desistendum, quia ea quae sunt ad finem debent regulari
-secundum quod exigit ratio finis.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 6 ad 1"><a name="40426"><span class=
-"ref">[40426] II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+secundum quod exigit ratio finis.</p><p title="II-II q. 33 a. 6 ad 1"><a name="40426"><span class="ref">[40426] IIª-IIae q. 33 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod medicus quadam coactione utitur in phreneticum,
 qui curam eius recipere non vult. Et huic similatur correctio
 praelatorum, quae habet vim coactivam, non autem simplex correctio
-fraterna.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 6 ad 2"><a name="40427"><span class=
-"ref">[40427] II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+fraterna.</p><p title="II-II q. 33 a. 6 ad 2"><a name="40427"><span class="ref">[40427] IIª-IIae q. 33 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod de correctione fraterna datur praeceptum secundum
 quod est actus virtutis. Hoc autem est secundum quod proportionatur
 fini. Et ideo quando est impeditiva finis, puta cum efficitur homo
 deterior, iam non pertinet ad veritatem vitae, nec cadit sub
-praecepto.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 6 ad 3"><a name="40428"><span class=
-"ref">[40428] II&ordf;-IIae q. 33 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+praecepto.</p><p title="II-II q. 33 a. 6 ad 3"><a name="40428"><span class="ref">[40428] IIª-IIae q. 33 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ea quae ordinantur ad finem habent rationem boni ex
 ordine ad finem. Et ideo correctio fraterna, quando est impeditiva
 finis, scilicet emendationis fratris, iam non habet rationem boni.
 Et ideo cum praetermittitur talis correctio, non praetermittitur
-bonum ne eveniat malum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 33 a. 7 arg. 1"><a name="40429"><span class=
-"ref">[40429] II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
+bonum ne eveniat malum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 33 a. 7 arg. 1"><a name="40429"><span class="ref">[40429] IIª-IIae q. 33 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
 septimum sic proceditur. Videtur quod in correctione fraterna non
 debeat, ex necessitate praecepti, admonitio secreta praecedere
 denuntiationem. Operibus enim caritatis praecipue debemus Deum
@@ -3600,9 +2808,7 @@
 filii carissimi, et ambulate in dilectione</i>. Deus autem interdum
 publice punit hominem pro peccato nulla secreta monitione
 praecedente. Ergo videtur quod non sit necessarium admonitionem
-secretam praecedere denuntiationem.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 7 arg. 2"><a name="40430"><span class=
-"ref">[40430] II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+secretam praecedere denuntiationem.</p><p title="II-II q. 33 a. 7 arg. 2"><a name="40430"><span class="ref">[40430] IIª-IIae q. 33 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut Augustinus dicit, in libro contra mendacium, <i>ex gestis
 sanctorum intelligi potest qualiter sunt praecepta sacrae
 Scripturae intelligenda</i>. Sed in gestis sanctorum invenitur
@@ -3613,41 +2819,31 @@
 agri, publice denuntiavit nulla secreta admonitione praemissa. Ipse
 etiam dominus non legitur secreto admonuisse Iudam antequam eum
 denuntiaret. Non ergo est de necessitate praecepti ut secreta
-admonitio praecedat publicam denuntiationem.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 7 arg. 3"><a name="40431"><span class=
-"ref">[40431] II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+admonitio praecedat publicam denuntiationem.</p><p title="II-II q. 33 a. 7 arg. 3"><a name="40431"><span class="ref">[40431] IIª-IIae q. 33 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 accusatio est gravior quam denuntiatio. Sed ad publicam
 accusationem potest aliquis procedere nulla admonitione secreta
 praecedente, determinatur enim in decretali quod accusationem debet
 praecedere inscriptio. Ergo videtur quod non sit de necessitate
 praecepti quod secreta admonitio praecedat publicam
-denuntiationem.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 7 arg. 4"><a name="40432"><span class=
-"ref">[40432] II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea,
+denuntiationem.</p><p title="II-II q. 33 a. 7 arg. 4"><a name="40432"><span class="ref">[40432] IIª-IIae q. 33 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea,
 non videtur esse probabile quod ea quae sunt in communi
 consuetudine religiosorum sint contra praecepta Christi. Sed
 consuetum est in religionibus quod in capitulis aliqui proclamantur
 de culpis nulla secreta admonitione praemissa. Ergo videtur quod
-hoc non sit de necessitate praecepti.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 7 arg. 5"><a name="40433"><span class=
-"ref">[40433] II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 arg. 5</span></a> Praeterea,
+hoc non sit de necessitate praecepti.</p><p title="II-II q. 33 a. 7 arg. 5"><a name="40433"><span class="ref">[40433] IIª-IIae q. 33 a. 7 arg. 5</span></a> Praeterea,
 religiosi tenentur suis praelatis obedire. Sed quandoque praelati
 praecipiunt, vel communiter omnibus vel alicui specialiter, ut si
 quid scit corrigendum, ei dicatur. Ergo videtur quod teneantur ei
 dicere etiam ante secretam admonitionem. Non ergo est de
 necessitate praecepti ut secreta admonitio praecedat publicam
-denuntiationem.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 7 s. c."><a name="40434"><span class=
-"ref">[40434] II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+denuntiationem.</p><p title="II-II q. 33 a. 7 s. c."><a name="40434"><span class="ref">[40434] IIª-IIae q. 33 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro de verbis Dom., exponens illud,
 <i>corripe ipsum inter te et ipsum solum, studens correctioni,
 parcens pudori. Forte enim prae verecundia incipit defendere
 peccatum suum, et quem vis facere meliorem, facis peiorem</i>. Sed
 ad hoc tenemur per praeceptum caritatis ut caveamus ne frater
 deterior efficiatur. Ergo ordo correctionis fraternae cadit sub
-praecepto.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 7 co."><a name="40435"><span class=
-"ref">[40435] II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+praecepto.</p><p title="II-II q. 33 a. 7 co."><a name="40435"><span class="ref">[40435] IIª-IIae q. 33 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod circa publicam denuntiationem peccatorum
 distinguendum est. Aut enim peccata sunt publica, aut sunt occulta.
 Si quidem sint publica, non est tantum adhibendum remedium ei qui
@@ -3693,9 +2889,7 @@
 saltem cum dispendio famae fratris conscientia per publicam
 denuntiationem a peccato liberetur. Unde patet de necessitate
 praecepti esse quod secreta admonitio publicam denuntiationem
-praecedat.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 7 ad 1"><a name="40436"><span class=
-"ref">[40436] II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+praecedat.</p><p title="II-II q. 33 a. 7 ad 1"><a name="40436"><span class="ref">[40436] IIª-IIae q. 33 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod omnia occulta Deo sunt nota. Et ideo hoc modo se
 habent occulta peccata ad iudicium divinum sicut publica ad
 humanum. Et tamen plerumque Deus peccatores quasi secreta
@@ -3703,9 +2897,7 @@
 dormienti, secundum illud Iob XXXIII, <i>per somnium in visione
 nocturna, quando irruit sopor super homines, tunc aperit aures
 virorum, et erudiens eos instruit disciplina, ut avertat hominem ab
-his quae fecit</i>.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 7 ad 2"><a name="40437"><span class=
-"ref">[40437] II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+his quae fecit</i>.</p><p title="II-II q. 33 a. 7 ad 2"><a name="40437"><span class="ref">[40437] IIª-IIae q. 33 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod dominus peccatum Iudae, tanquam Deus, sicut publicum
 habebat. Unde statim poterat ad publicandum procedere. Tamen ipse
 non publicavit, sed obscuris verbis eum de peccato suo admonuit.
@@ -3713,22 +2905,16 @@
 tanquam executor Dei, cuius revelatione peccatum cognovit. De
 Ioseph autem credendum est quod fratres suos quandoque admonuerit,
 licet non sit scriptum. Vel potest dici quod peccatum publicum erat
-inter fratres, unde dicit pluraliter, accusavit fratres suos.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 7 ad 3"><a name="40438"><span class=
-"ref">[40438] II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+inter fratres, unde dicit pluraliter, accusavit fratres suos.</p><p title="II-II q. 33 a. 7 ad 3"><a name="40438"><span class="ref">[40438] IIª-IIae q. 33 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quando imminet periculum multitudinis, non habent ibi
 locum haec verba domini, quia tunc frater peccans non peccat in te
-tantum.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 7 ad 4"><a name="40439"><span class=
-"ref">[40439] II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum
+tantum.</p><p title="II-II q. 33 a. 7 ad 4"><a name="40439"><span class="ref">[40439] IIª-IIae q. 33 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod huiusmodi proclamationes quae in capitulis
 religiosorum fiunt sunt de aliquibus levibus, quae famae non
 derogant. Unde sunt quasi quaedam commemorationes potius oblitarum
 culparum quam accusationes vel denuntiationes. Si essent tamen
 talia de quibus frater infamaretur, contra praeceptum domini ageret
-qui per hunc modum peccatum fratris publicaret.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 7 ad 5"><a name="40440"><span class=
-"ref">[40440] II&ordf;-IIae q. 33 a. 7 ad 5</span></a> Ad quintum
+qui per hunc modum peccatum fratris publicaret.</p><p title="II-II q. 33 a. 7 ad 5"><a name="40440"><span class="ref">[40440] IIª-IIae q. 33 a. 7 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod praelato non est obediendum contra praeceptum
 divinum, secundum illud Act. V, <i>obedire oportet Deo magis quam
 hominibus</i>. Et ideo quando praelatus praecipit ut sibi dicatur
@@ -3743,38 +2929,24 @@
 indicia manifestantur, puta per infamiam vel aliquas suspiciones;
 in quibus casibus potest praelatus praecipere eodem modo sicut et
 iudex saecularis vel ecclesiasticus potest exigere iuramentum de
-veritate dicenda.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 33 a. 8 arg. 1"><a name="40441"><span class=
-"ref">[40441] II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+veritate dicenda.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 33 a. 8 arg. 1"><a name="40441"><span class="ref">[40441] IIª-IIae q. 33 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod testium inductio non debeat praecedere
 publicam denuntiationem. Peccata enim occulta non sunt aliis
 manifestanda, quia sic homo magis esset proditor criminis quam
 corrector fratris, ut Augustinus dicit. Sed ille qui inducit testes
 peccatum fratris alteri manifestat. Ergo in peccatis occultis non
-debet testium inductio praecedere publicam denuntiationem.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 8 arg. 2"><a name="40442"><span class=
-"ref">[40442] II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+debet testium inductio praecedere publicam denuntiationem.</p><p title="II-II q. 33 a. 8 arg. 2"><a name="40442"><span class="ref">[40442] IIª-IIae q. 33 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 homo debet diligere proximum sicut seipsum. Sed nullus ad suum
 peccatum occultum inducit testes. Ergo neque ad peccatum occultum
-fratris debet inducere.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 8 arg. 3"><a name="40443"><span class=
-"ref">[40443] II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+fratris debet inducere.</p><p title="II-II q. 33 a. 8 arg. 3"><a name="40443"><span class="ref">[40443] IIª-IIae q. 33 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 testes inducuntur ad aliquid probandum. Sed in occultis non potest
 fieri probatio per testes. Ergo frustra huiusmodi testes
-inducuntur.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 8 arg. 4"><a name="40444"><span class=
-"ref">[40444] II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 arg. 4</span></a> Praeterea,
+inducuntur.</p><p title="II-II q. 33 a. 8 arg. 4"><a name="40444"><span class="ref">[40444] IIª-IIae q. 33 a. 8 arg. 4</span></a> Praeterea,
 Augustinus dicit, in regula, quod <i>prius praeposito debet ostendi
 quam testibus</i>. Sed ostendere praeposito sive praelato est
 dicere Ecclesiae. Non ergo testium inductio debet praecedere
-publicam denuntiationem.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 8 s. c."><a name="40445"><span class=
-"ref">[40445] II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
-est quod dominus dicit, Matth. XVIII.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 8 co."><a name="40446"><span class=
-"ref">[40446] II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+publicam denuntiationem.</p><p title="II-II q. 33 a. 8 s. c."><a name="40445"><span class="ref">[40445] IIª-IIae q. 33 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
+est quod dominus dicit, Matth. XVIII.</p><p title="II-II q. 33 a. 8 co."><a name="40446"><span class="ref">[40446] IIª-IIae q. 33 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod de uno extremo ad aliud extremum convenienter
 transitur per medium. In correctione autem fraterna dominus voluit
 quod principium esset occultum, dum frater corriperet fratrem inter
@@ -3782,9 +2954,7 @@
 Ecclesiae denuntiaretur. Et ideo convenienter in medio ponitur
 testium inductio, ut primo paucis indicetur peccatum fratris, qui
 possint prodesse et non obesse, ut saltem sic sine multitudinis
-infamia emendetur.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 8 ad 1"><a name="40447"><span class=
-"ref">[40447] II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+infamia emendetur.</p><p title="II-II q. 33 a. 8 ad 1"><a name="40447"><span class="ref">[40447] IIª-IIae q. 33 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod quidam sic intellexerunt ordinem fraternae
 correctionis esse servandum ut primo frater sit in secreto
 corripiendus, et si audierit, bene quidem. Si autem non audierit,
@@ -3801,40 +2971,29 @@
 occultum, ad testium inductionem. Nisi forte probabiliter
 aestimaretur quod hoc ad emendationem fratris non proficeret, sed
 exinde deterior redderetur, quia propter hoc est totaliter a
-correctione cessandum, ut supra dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 8 ad 2"><a name="40448"><span class=
-"ref">[40448] II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+correctione cessandum, ut supra dictum est.</p><p title="II-II q. 33 a. 8 ad 2"><a name="40448"><span class="ref">[40448] IIª-IIae q. 33 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod homo non indiget testibus ad emendationem sui
 peccati, quod tamen potest esse necessarium ad emendationem peccati
-fratris. Unde non est similis ratio.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 8 ad 3"><a name="40449"><span class=
-"ref">[40449] II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+fratris. Unde non est similis ratio.</p><p title="II-II q. 33 a. 8 ad 3"><a name="40449"><span class="ref">[40449] IIª-IIae q. 33 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod testes possunt induci propter tria. Uno modo, ad
 ostendendum quod hoc sit peccatum de quo aliquis arguitur; ut
 Hieronymus dicit. Secundo, ad convincendum de actu, si actus
 iteretur; ut Augustinus dicit, in regula. Tertio, <i>ad
 testificandum quod frater admonens fecit quod in se fuit</i>; ut
-Chrysostomus dicit.</p>
-<p title="II-II q. 33 a. 8 ad 4"><a name="40450"><span class=
-"ref">[40450] II&ordf;-IIae q. 33 a. 8 ad 4</span></a> Ad quartum
+Chrysostomus dicit.</p><p title="II-II q. 33 a. 8 ad 4"><a name="40450"><span class="ref">[40450] IIª-IIae q. 33 a. 8 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod Augustinus intelligit quod prius dicatur praelato
 quam testibus secundum quod praelatus est quaedam singularis
 persona quae magis potest prodesse quam alii, non autem quod
 dicatur ei tanquam Ecclesiae, idest sicut in loco iudicis
-residenti.</p>
-<div class="centro"><br />
-<p><a href="sth3025.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth3034.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<br />
-<hr />
-<br />
-<address>&copy; 2006 Fundaci&oacute;n Tom&aacute;s de Aquino quoad
-hanc editionem<br />
-Iura omnia asservantur<br />
-OCLC nr. <a href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264"
-style="text-decoration=none">49644264</a></address>
-</div>
-</body>
-</html>
+residenti.</p></div></div><div class="centro"><br/>
+<p><a href="sth3025.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth3034.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<br/>
+<hr/>
+<br/>
+<address>© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad
+hanc editionem<br/>
+Iura omnia asservantur<br/>
+OCLC nr. <a style="text-decoration=none" href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264">49644264</a></address>
+</div></body>
+</html>
\ No newline at end of file