Mercurial > hg > Aquinas

diff summa/latin/sth3001.html @ 53:d777cc3962f2

Find changesets by keywords (author, files, the commit message), revision number or hash, or revset expression.
div-wrapped
author ht
date Mon, 28 Dec 2009 13:00:58 +0000
parents 544e12f679ad
children c352b56f8053
line wrap: on
line diff
--- a/summa/latin/sth3001.html	Sun Dec 27 22:45:01 2009 +0000
+++ b/summa/latin/sth3001.html	Mon Dec 28 13:00:58 2009 +0000
@@ -1,783 +1,764 @@
-<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN"
-    "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd">
-<html lang="LA" xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA">
+<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
+<!DOCTYPE html
+  PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "file:///c:/cygwin/usr/local/share/lib/xml/xhtml1-transitional.dtd">
+<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA" lang="LA">
 <head>
-<meta name="generator" content=
-"HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" />
-<meta http-equiv="Content-Type" content=
-"text/html; charset=us-ascii" />
-<meta http-equiv="Content-Style-Type" content="text/css" />
-<meta http-equiv="Content-Script-Type" content="text/javascript" />
-<meta name="keywords" content=
-"Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" />
-<meta name="language" content="Latin" />
-<meta name="security" content="public" />
-<meta name="owner" content="ealarcon@unav.es" />
-<meta name="author" content="Enrique Alarc&oacute;n" />
-<meta name="abstract" content="" />
-<link rel="stylesheet" media="screen" href="vscreen.css" type=
-"text/css" />
-<link rel="stylesheet" media="print" href="vprint.css" type=
-"text/css" />
-<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, II&ordf;-IIae q.
+<meta content="HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" name="generator"/>
+<meta content="text/html; charset=us-ascii" http-equiv="Content-Type"/>
+<meta content="text/css" http-equiv="Content-Style-Type"/>
+<meta content="text/javascript" http-equiv="Content-Script-Type"/>
+<meta content="Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" name="keywords"/>
+<meta content="Latin" name="language"/>
+<meta content="public" name="security"/>
+<meta content="ealarcon@unav.es" name="owner"/>
+<meta content="Enrique Alarcón" name="author"/>
+<meta content="" name="abstract"/>
+<link type="text/css" href="vscreen.css" media="screen" rel="stylesheet"/>
+<link type="text/css" href="vprint.css" media="print" rel="stylesheet"/>
+<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, IIª-IIae q.
 1-16</title>
 </head>
-<body>
-<a href="http://www.corpusthomisticum.org/"></a>
-<div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div>
-<div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div>
-<div class="uno">Summa Theologiae</div>
-<div class="dos">secunda pars secundae partis a quaestione I ad
-quaestionem XVI</div>
-<br />
-<div class="centro">
-<table align="center" summary="Imago">
+<body><a href="http://www.corpusthomisticum.org/"/><div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div><div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div><div class="uno">Summa Theologiae</div><div class="dos">secunda pars secundae partis a quaestione I ad
+quaestionem XVI</div><div class="centro">
+<table summary="Imago" align="center">
 <tr>
-<th><img src="icons/fugit190.jpg" width="275" height="190" border=
-"0" alt=
-"Thomas de Aquino a Filippino Lippi depictus (Cappella Carafa, S. Maria sopra Minerva, Roma)"
-align="middle" /></th>
+<th><img align="middle" alt="Thomas de Aquino a Filippino Lippi depictus (Cappella Carafa, S. Maria sopra Minerva, Roma)" border="0" height="190" width="275" src="icons/fugit190.jpg"/></th>
 </tr>
 </table>
-<br />
-<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1895 editum<br />
+<br/>
+<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1895 editum<br/>
 ac automato translatum a Roberto Busa SJ in taenias
-magneticas<br />
-denuo recognovit Enrique Alarc&oacute;n atque instruxit<br />
-<br /></span><br />
-<hr />
-<br />
-<p><a href="sth3000.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth3017.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<script language="JavaScript" type="text/javascript">
-//<![CDATA[
-<!--
+magneticas<br/>
+denuo recognovit Enrique Alarcón atque instruxit<br/>
+<br/></span><br/>
+<hr/>
+<br/>
+<p><a href="sth3000.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth3017.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<script type="text/javascript" language="JavaScript">
+//
+&lt;!--
 // original code by Bill Trefzger 12/12/96; revised by Enrique Alarcon 12/9/2000
 function go(){if(document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value !="none"){location=document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value}}
-document.write('<FORM NAME="selecter"><SELECT NAME="select1">');
-document.write('<OPTION VALUE="none">INDEX');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="index.html">Corpus Thomisticum');
-document.write('<OPTION VALUE="iopera.html">Opera omnia');
-document.write('<OPTION VALUE="zbiblia.html">Bibliographia Thomistica');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="#38737">II&ordf;-IIae q. 1 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38738">II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38739">II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38740">II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38741">II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38742">II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38743">II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38744">II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38745">II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38746">II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38747">II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38748">II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38749">II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38750">II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38751">II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38752">II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38753">II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38754">II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38755">II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38756">II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38757">II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38758">II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38759">II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38760">II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38761">II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38762">II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38763">II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38764">II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38765">II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38766">II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38767">II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38768">II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38769">II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38770">II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38771">II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38772">II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38773">II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38774">II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38775">II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38776">II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38777">II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38778">II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38779">II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38780">II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38781">II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38782">II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38783">II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38784">II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38785">II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38786">II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38787">II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38788">II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38789">II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38790">II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38791">II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38792">II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38793">II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38794">II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38795">II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38796">II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38797">II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38798">II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38799">II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38800">II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38801">II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38802">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38803">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38804">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38805">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38806">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#38807">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#38808">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38809">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38810">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38811">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38812">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38813">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38814">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#38815">II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#38816">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38817">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38818">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38819">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38820">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#38821">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#38822">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38823">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38824">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38825">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38826">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38827">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38828">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#38829">II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#38830">II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38831">II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38832">II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38833">II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38834">II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38835">II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38836">II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38837">II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38838">II&ordf;-IIae q. 2 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38839">II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38840">II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38841">II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38842">II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38843">II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38844">II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38845">II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38846">II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38847">II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38848">II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38849">II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38850">II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38851">II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38852">II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38853">II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38854">II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38855">II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38856">II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38857">II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38858">II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38859">II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38860">II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38861">II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38862">II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38863">II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38864">II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38865">II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38866">II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38867">II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38868">II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38869">II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38870">II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38871">II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38872">II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38873">II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38874">II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38875">II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38876">II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38877">II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38878">II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38879">II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38880">II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38881">II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38882">II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38883">II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38884">II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38885">II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38886">II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38887">II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38888">II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38889">II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38890">II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38891">II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38892">II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38893">II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38894">II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38895">II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38896">II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38897">II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38898">II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38899">II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38900">II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38901">II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38902">II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38903">II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38904">II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38905">II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38906">II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38907">II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38908">II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38909">II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38910">II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38911">II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38912">II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38913">II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38914">II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38915">II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38916">II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38917">II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38918">II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38919">II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38920">II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38921">II&ordf;-IIae q. 3 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38922">II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38923">II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38924">II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38925">II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38926">II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38927">II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38928">II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38929">II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38930">II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38931">II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38932">II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38933">II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38934">II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38935">II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38936">II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38937">II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38938">II&ordf;-IIae q. 4 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38939">II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38940">II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38941">II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38942">II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38943">II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#38944">II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38945">II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38946">II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38947">II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38948">II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38949">II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38950">II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#38951">II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38952">II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38953">II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38954">II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38955">II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38956">II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38957">II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38958">II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38959">II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38960">II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38961">II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38962">II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38963">II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38964">II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38965">II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38966">II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38967">II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38968">II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38969">II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38970">II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38971">II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38972">II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38973">II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38974">II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38975">II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38976">II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38977">II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38978">II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38979">II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38980">II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38981">II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38982">II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38983">II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38984">II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38985">II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38986">II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38987">II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38988">II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38989">II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38990">II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38991">II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38992">II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38993">II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38994">II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38995">II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38996">II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38997">II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38998">II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38999">II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#39000">II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39001">II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39002">II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39003">II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39004">II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39005">II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#39006">II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#39007">II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39008">II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39009">II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39010">II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39011">II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39012">II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39013">II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39014">II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39015">II&ordf;-IIae q. 5 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39016">II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39017">II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39018">II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39019">II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39020">II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39021">II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39022">II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39023">II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39024">II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39025">II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39026">II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39027">II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39028">II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39029">II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39030">II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39031">II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39032">II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39033">II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39034">II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39035">II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39036">II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39037">II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39038">II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39039">II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39040">II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39041">II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39042">II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39043">II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39044">II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39045">II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39046">II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39047">II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39048">II&ordf;-IIae q. 6 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39049">II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39050">II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39051">II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39052">II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39053">II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39054">II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39055">II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39056">II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39057">II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39058">II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39059">II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39060">II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39061">II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39062">II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39063">II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39064">II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39065">II&ordf;-IIae q. 7 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39066">II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39067">II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39068">II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39069">II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39070">II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39071">II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39072">II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39073">II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39074">II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39075">II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39076">II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39077">II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39078">II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39079">II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39080">II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39081">II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39082">II&ordf;-IIae q. 8 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39083">II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39084">II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39085">II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39086">II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39087">II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39088">II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39089">II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39090">II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39091">II&ordf;-IIae q. 8 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39092">II&ordf;-IIae q. 8 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39093">II&ordf;-IIae q. 8 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39094">II&ordf;-IIae q. 8 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39095">II&ordf;-IIae q. 8 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39096">II&ordf;-IIae q. 8 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39097">II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39098">II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39099">II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39100">II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39101">II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39102">II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39103">II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39104">II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39105">II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39106">II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39107">II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39108">II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39109">II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39110">II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39111">II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39112">II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39113">II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39114">II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39115">II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39116">II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39117">II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39118">II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39119">II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39120">II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39121">II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39122">II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39123">II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39124">II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39125">II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39126">II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39127">II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39128">II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39129">II&ordf;-IIae q. 8 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39130">II&ordf;-IIae q. 8 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39131">II&ordf;-IIae q. 8 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39132">II&ordf;-IIae q. 8 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39133">II&ordf;-IIae q. 8 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39134">II&ordf;-IIae q. 8 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39135">II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39136">II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39137">II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39138">II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39139">II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39140">II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39141">II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39142">II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39143">II&ordf;-IIae q. 9 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39144">II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39145">II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39146">II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39147">II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39148">II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39149">II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39150">II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39151">II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39152">II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39153">II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39154">II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39155">II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39156">II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39157">II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39158">II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39159">II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39160">II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39161">II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39162">II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39163">II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39164">II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39165">II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39166">II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39167">II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39168">II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39169">II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39170">II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39171">II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39172">II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39173">II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39174">II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39175">II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39176">II&ordf;-IIae q. 10 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39177">II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39178">II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39179">II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39180">II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39181">II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39182">II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39183">II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39184">II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39185">II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39186">II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39187">II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39188">II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39189">II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39190">II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39191">II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39192">II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39193">II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39194">II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39195">II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39196">II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39197">II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39198">II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39199">II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39200">II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39201">II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39202">II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39203">II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39204">II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39205">II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39206">II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39207">II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39208">II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39209">II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39210">II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39211">II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39212">II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39213">II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39214">II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39215">II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39216">II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39217">II&ordf;-IIae q. 10 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39218">II&ordf;-IIae q. 10 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39219">II&ordf;-IIae q. 10 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39220">II&ordf;-IIae q. 10 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39221">II&ordf;-IIae q. 10 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39222">II&ordf;-IIae q. 10 a. 6 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#39223">II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39224">II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39225">II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39226">II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39227">II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39228">II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39229">II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39230">II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39231">II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39232">II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39233">II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39234">II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#39235">II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39236">II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39237">II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39238">II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39239">II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39240">II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#39241">II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39242">II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39243">II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39244">II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39245">II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39246">II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39247">II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39248">II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39249">II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39250">II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39251">II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39252">II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39253">II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39254">II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39255">II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39256">II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39257">II&ordf;-IIae q. 10 a. 11 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39258">II&ordf;-IIae q. 10 a. 11 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39259">II&ordf;-IIae q. 10 a. 11 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39260">II&ordf;-IIae q. 10 a. 11 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39261">II&ordf;-IIae q. 10 a. 11 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39262">II&ordf;-IIae q. 10 a. 11 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#39263">II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39264">II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39265">II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39266">II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#39267">II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#39268">II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39269">II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39270">II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39271">II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39272">II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39273">II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#39274">II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#39275">II&ordf;-IIae q. 11 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39276">II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39277">II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39278">II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39279">II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39280">II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39281">II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39282">II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39283">II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39284">II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39285">II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39286">II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39287">II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39288">II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39289">II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39290">II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39291">II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39292">II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39293">II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39294">II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39295">II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39296">II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39297">II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39298">II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39299">II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39300">II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39301">II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39302">II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39303">II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39304">II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39305">II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39306">II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39307">II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39308">II&ordf;-IIae q. 12 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39309">II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39310">II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39311">II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39312">II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39313">II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39314">II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39315">II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39316">II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39317">II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39318">II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39319">II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39320">II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39321">II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39322">II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39323">II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39324">II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39325">II&ordf;-IIae q. 13 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39326">II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39327">II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39328">II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39329">II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39330">II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39331">II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39332">II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39333">II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39334">II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39335">II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39336">II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39337">II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39338">II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39339">II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39340">II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39341">II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39342">II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39343">II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39344">II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39345">II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39346">II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39347">II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39348">II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39349">II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39350">II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39351">II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39352">II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39353">II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39354">II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39355">II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39356">II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39357">II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39358">II&ordf;-IIae q. 14 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39359">II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39360">II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39361">II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39362">II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39363">II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39364">II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39365">II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39366">II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39367">II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39368">II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39369">II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39370">II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#39371">II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39372">II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39373">II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39374">II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39375">II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39376">II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#39377">II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39378">II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39379">II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39380">II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39381">II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39382">II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39383">II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39384">II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39385">II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39386">II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39387">II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39388">II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39389">II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39390">II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39391">II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39392">II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39393">II&ordf;-IIae q. 15 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39394">II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39395">II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39396">II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39397">II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39398">II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39399">II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39400">II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39401">II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39402">II&ordf;-IIae q. 15 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39403">II&ordf;-IIae q. 15 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39404">II&ordf;-IIae q. 15 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39405">II&ordf;-IIae q. 15 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39406">II&ordf;-IIae q. 15 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39407">II&ordf;-IIae q. 15 a. 2 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#39408">II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39409">II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39410">II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39411">II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39412">II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39413">II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39414">II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39415">II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39416">II&ordf;-IIae q. 16 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39417">II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39418">II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39419">II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39420">II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#39421">II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#39422">II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39423">II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39424">II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39425">II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39426">II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39427">II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#39428">II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#39429">II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39430">II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39431">II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39432">II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#39433">II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39434">II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#39435">II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#39436">II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#39437">II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#39438">II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 ad 4');
-document.write('<\/SELECT>');
-document.write('<BR><BR>');
-document.write('<INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()">');
-document.write('<\/FORM>');
-// -->
-//]]>
-</script><br />
-<hr />
-<br /></div>
-<div class="D">Quaestio 1</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 1 pr."><a name="38737"><span class="ref">[38737]
-II&ordf;-IIae q. 1 pr.</span></a> Circa virtutes igitur theologicas
+document.write('&lt;FORM NAME="selecter"&gt;&lt;SELECT NAME="select1"&gt;');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;INDEX');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="index.html"&gt;Corpus Thomisticum');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="iopera.html"&gt;Opera omnia');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="zbiblia.html"&gt;Bibliographia Thomistica');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38737"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38738"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38739"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38740"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38741"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38742"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38743"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38744"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38745"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38746"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38747"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38748"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38749"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38750"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38751"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38752"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38753"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38754"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38755"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38756"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38757"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38758"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38759"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38760"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38761"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38762"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38763"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38764"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38765"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38766"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38767"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 4 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38768"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38769"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38770"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38771"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38772"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38773"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 4 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38774"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38775"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38776"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38777"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 5 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38778"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38779"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38780"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38781"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38782"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38783"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 5 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38784"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38785"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38786"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38787"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38788"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38789"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38790"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38791"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38792"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38793"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38794"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38795"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 7 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38796"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38797"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38798"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38799"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38800"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38801"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 7 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38802"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38803"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38804"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38805"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38806"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38807"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38808"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38809"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38810"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38811"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38812"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38813"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38814"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38815"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38816"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38817"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38818"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38819"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38820"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38821"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38822"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38823"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38824"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38825"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38826"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38827"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38828"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38829"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38830"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 10 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38831"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 10 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38832"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 10 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38833"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 10 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38834"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 10 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38835"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 10 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38836"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 10 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38837"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 1 a. 10 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38838"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38839"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38840"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38841"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38842"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38843"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38844"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38845"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38846"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38847"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38848"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38849"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38850"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38851"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38852"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38853"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38854"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38855"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38856"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38857"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38858"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38859"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38860"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38861"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38862"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38863"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38864"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38865"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38866"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38867"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38868"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38869"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38870"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38871"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38872"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38873"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38874"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38875"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38876"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38877"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38878"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38879"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38880"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38881"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38882"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38883"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38884"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38885"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38886"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38887"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38888"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38889"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38890"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38891"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38892"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38893"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38894"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38895"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38896"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38897"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38898"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38899"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38900"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38901"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38902"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38903"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38904"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38905"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 9 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38906"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 9 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38907"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 9 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38908"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 9 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38909"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 9 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38910"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 9 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38911"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 9 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38912"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 9 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38913"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 10 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38914"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 10 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38915"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 10 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38916"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 10 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38917"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 10 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38918"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 10 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38919"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 10 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38920"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 2 a. 10 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38921"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38922"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38923"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38924"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38925"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38926"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38927"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38928"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38929"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38930"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38931"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38932"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38933"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38934"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38935"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38936"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38937"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 3 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38938"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38939"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38940"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38941"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38942"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38943"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38944"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38945"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38946"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38947"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38948"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38949"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38950"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38951"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38952"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38953"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38954"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38955"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38956"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38957"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38958"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38959"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38960"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38961"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38962"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38963"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38964"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38965"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38966"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38967"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38968"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38969"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38970"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 4 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38971"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38972"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38973"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38974"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38975"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38976"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 4 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38977"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38978"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38979"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38980"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 5 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38981"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38982"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38983"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38984"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38985"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38986"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 5 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38987"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38988"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38989"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38990"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38991"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38992"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38993"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38994"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38995"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38996"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38997"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38998"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38999"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39000"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39001"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39002"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39003"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39004"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39005"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39006"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39007"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39008"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39009"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39010"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39011"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39012"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39013"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39014"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 4 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39015"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39016"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39017"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39018"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39019"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39020"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39021"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39022"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39023"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39024"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39025"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39026"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39027"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39028"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39029"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39030"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39031"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39032"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39033"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39034"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39035"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39036"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39037"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39038"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39039"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39040"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39041"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39042"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39043"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39044"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39045"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39046"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39047"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 5 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39048"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39049"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39050"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39051"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39052"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39053"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39054"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39055"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39056"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39057"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39058"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39059"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39060"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39061"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39062"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39063"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39064"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 6 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39065"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39066"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39067"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39068"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39069"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39070"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39071"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39072"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39073"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39074"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39075"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39076"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39077"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39078"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39079"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39080"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39081"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 7 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39082"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39083"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39084"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39085"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39086"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39087"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39088"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39089"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39090"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39091"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39092"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39093"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39094"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39095"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39096"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39097"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39098"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39099"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39100"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39101"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39102"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39103"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39104"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39105"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39106"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39107"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39108"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39109"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39110"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39111"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39112"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39113"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39114"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39115"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39116"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39117"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39118"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39119"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39120"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39121"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39122"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39123"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39124"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39125"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39126"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39127"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39128"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39129"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39130"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39131"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39132"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39133"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39134"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39135"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39136"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39137"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39138"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39139"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39140"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39141"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39142"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 8 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39143"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39144"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39145"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39146"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39147"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39148"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39149"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39150"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39151"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39152"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39153"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39154"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39155"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39156"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39157"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39158"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39159"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39160"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39161"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39162"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39163"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39164"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39165"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39166"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39167"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39168"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39169"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39170"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39171"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39172"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39173"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39174"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39175"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 9 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39176"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39177"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39178"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39179"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39180"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39181"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39182"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39183"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39184"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39185"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39186"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39187"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39188"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39189"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39190"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39191"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39192"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39193"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39194"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39195"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39196"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39197"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39198"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39199"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39200"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39201"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39202"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39203"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39204"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39205"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39206"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39207"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39208"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39209"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39210"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39211"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39212"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39213"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39214"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39215"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39216"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39217"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39218"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39219"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39220"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39221"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39222"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 6 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39223"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39224"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39225"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39226"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39227"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39228"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39229"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39230"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39231"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39232"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39233"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39234"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 8 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39235"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39236"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39237"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39238"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39239"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39240"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 8 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39241"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 9 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39242"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 9 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39243"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 9 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39244"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 9 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39245"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 9 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39246"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 9 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39247"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 9 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39248"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 9 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39249"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 10 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39250"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 10 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39251"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 10 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39252"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 10 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39253"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 10 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39254"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 10 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39255"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 10 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39256"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 10 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39257"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 11 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39258"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 11 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39259"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 11 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39260"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 11 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39261"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 11 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39262"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 11 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39263"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39264"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39265"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39266"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39267"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39268"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 12 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39269"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 12 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39270"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39271"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39272"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39273"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39274"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39275"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39276"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39277"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39278"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39279"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39280"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39281"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39282"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39283"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39284"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39285"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39286"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39287"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39288"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39289"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39290"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39291"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39292"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39293"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39294"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39295"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39296"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39297"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39298"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39299"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39300"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39301"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39302"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39303"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39304"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39305"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39306"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39307"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 11 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39308"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39309"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39310"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39311"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39312"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39313"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39314"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39315"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39316"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39317"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39318"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39319"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39320"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39321"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39322"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39323"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39324"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 12 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39325"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39326"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39327"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39328"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39329"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39330"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39331"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39332"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39333"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39334"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39335"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39336"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39337"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39338"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39339"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39340"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39341"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39342"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39343"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39344"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39345"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39346"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39347"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39348"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39349"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39350"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39351"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39352"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39353"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39354"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39355"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39356"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39357"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 13 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39358"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39359"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39360"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39361"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39362"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39363"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39364"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39365"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39366"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39367"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39368"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39369"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39370"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39371"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39372"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39373"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39374"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39375"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39376"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39377"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39378"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39379"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39380"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39381"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39382"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39383"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39384"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39385"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39386"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39387"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39388"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39389"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39390"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39391"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39392"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 14 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39393"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39394"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39395"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39396"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39397"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39398"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39399"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39400"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39401"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39402"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39403"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39404"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39405"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39406"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39407"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 2 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39408"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39409"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39410"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39411"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39412"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39413"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39414"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39415"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 15 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39416"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39417"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39418"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39419"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39420"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39421"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39422"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39423"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39424"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39425"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39426"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39427"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39428"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39429"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39430"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39431"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39432"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39433"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39434"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39435"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39436"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39437"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#39438"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 16 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;\/SELECT&gt;');
+document.write('&lt;BR&gt;&lt;BR&gt;');
+document.write('&lt;INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()"&gt;');
+document.write('&lt;\/FORM&gt;');
+// --&gt;
+//
+</script><br/>
+<hr/>
+<br/></div><div class="q" id="q1"><h2>Quaestio 1</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 1 pr."><a name="38737"><span class="ref">[38737]
+IIª-IIae q. 1 pr.</span></a> Circa virtutes igitur theologicas
 primo erit considerandum de fide; secundo, de spe; tertio, de
 caritate. Circa fidem vero quadruplex consideratio occurrit, prima
 quidem de ipsa fide; secunda de donis intellectus et scientiae sibi
@@ -793,39 +774,27 @@
 articulos. Septimo, utrum iidem articuli subsint fidei secundum
 omne tempus. Octavo, de numero articulorum. Nono, de modo tradendi
 articulos in symbolo. Decimo, cuius sit fidei symbolum
-constituere.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 1 a. 1 arg. 1"><a name="38738"><span class=
-"ref">[38738] II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+constituere.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 1 a. 1 arg. 1"><a name="38738"><span class="ref">[38738] IIª-IIae q. 1 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod obiectum fidei non sit veritas prima.
 Illud enim videtur esse obiectum fidei quod nobis proponitur ad
 credendum. Sed non solum proponuntur nobis ad credendum ea quae
 pertinent ad divinitatem, quae est veritas prima; sed etiam ea quae
 pertinent ad humanitatem Christi et Ecclesiae sacramenta et
 creaturarum conditionem. Ergo non solum veritas prima est fidei
-obiectum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 1 arg. 2"><a name="38739"><span class=
-"ref">[38739] II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+obiectum.</p><p title="II-II q. 1 a. 1 arg. 2"><a name="38739"><span class="ref">[38739] IIª-IIae q. 1 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 fides et infidelitas sunt circa idem, cum sint opposita. Sed circa
 omnia quae in sacra Scriptura continentur potest esse infidelitas,
 quidquid enim horum homo negaverit, infidelis reputatur. Ergo etiam
 fides est circa omnia quae in sacra Scriptura continentur. Sed ibi
 multa continentur de hominibus et de aliis rebus creatis. Ergo
 obiectum fidei non solum est veritas prima, sed etiam veritas
-creata.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 1 arg. 3"><a name="38740"><span class=
-"ref">[38740] II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+creata.</p><p title="II-II q. 1 a. 1 arg. 3"><a name="38740"><span class="ref">[38740] IIª-IIae q. 1 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 fides caritati condividitur, ut supra dictum est. Sed caritate non
 solum diligimus Deum, qui est summa bonitas, sed etiam diligimus
-proximum. Ergo fidei obiectum non est solum veritas prima.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 1 s. c."><a name="38741"><span class=
-"ref">[38741] II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+proximum. Ergo fidei obiectum non est solum veritas prima.</p><p title="II-II q. 1 a. 1 s. c."><a name="38741"><span class="ref">[38741] IIª-IIae q. 1 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Dionysius dicit, VII cap. de Div. Nom., quod <i>fides est
 circa simplicem et semper existentem veritatem</i>. Haec autem est
-veritas prima. Ergo obiectum fidei est veritas prima.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 1 co."><a name="38742"><span class=
-"ref">[38742] II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+veritas prima. Ergo obiectum fidei est veritas prima.</p><p title="II-II q. 1 a. 1 co."><a name="38742"><span class="ref">[38742] IIª-IIae q. 1 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod cuiuslibet cognoscitivi habitus obiectum duo habet,
 scilicet id quod materialiter cognoscitur, quod est sicut materiale
 obiectum; et id per quod cognoscitur, quod est formalis ratio
@@ -843,50 +812,32 @@
 hac parte obiectum fidei est quodammodo veritas prima, inquantum
 nihil cadit sub fide nisi in ordine ad Deum, sicut etiam obiectum
 medicinae est sanitas, quia nihil medicina considerat nisi in
-ordine ad sanitatem.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 1 ad 1"><a name="38743"><span class=
-"ref">[38743] II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+ordine ad sanitatem.</p><p title="II-II q. 1 a. 1 ad 1"><a name="38743"><span class="ref">[38743] IIª-IIae q. 1 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ea quae pertinent ad humanitatem Christi et ad
 sacramenta Ecclesiae vel ad quascumque creaturas cadunt sub fide
 inquantum per haec ordinamur ad Deum. Et eis etiam assentimus
-propter divinam veritatem.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 1 ad 2"><a name="38744"><span class=
-"ref">[38744] II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 ad 2</span></a> Et similiter
+propter divinam veritatem.</p><p title="II-II q. 1 a. 1 ad 2"><a name="38744"><span class="ref">[38744] IIª-IIae q. 1 a. 1 ad 2</span></a> Et similiter
 dicendum est ad secundum, de omnibus illis quae in sacra Scriptura
-traduntur.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 1 ad 3"><a name="38745"><span class=
-"ref">[38745] II&ordf;-IIae q. 1 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+traduntur.</p><p title="II-II q. 1 a. 1 ad 3"><a name="38745"><span class="ref">[38745] IIª-IIae q. 1 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod etiam caritas diligit proximum propter Deum; et sic
-obiectum eius proprie est ipse Deus, ut infra dicetur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 1 a. 2 arg. 1"><a name="38746"><span class=
-"ref">[38746] II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
+obiectum eius proprie est ipse Deus, ut infra dicetur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 1 a. 2 arg. 1"><a name="38746"><span class="ref">[38746] IIª-IIae q. 1 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
 sic proceditur. Videtur quod obiectum fidei non sit aliquid
 complexum per modum enuntiabilis. Obiectum enim fidei est veritas
 prima, sicut dictum est. Sed prima veritas est aliquid incomplexum.
-Ergo obiectum fidei non est aliquid complexum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 2 arg. 2"><a name="38747"><span class=
-"ref">[38747] II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo obiectum fidei non est aliquid complexum.</p><p title="II-II q. 1 a. 2 arg. 2"><a name="38747"><span class="ref">[38747] IIª-IIae q. 1 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 expositio fidei in symbolo continetur. Sed in symbolo non ponuntur
 enuntiabilia, sed res, non enim dicitur ibi quod Deus sit
 omnipotens, sed, credo in Deum omnipotentem. Ergo obiectum fidei
-non est enuntiabile, sed res.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 2 arg. 3"><a name="38748"><span class=
-"ref">[38748] II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+non est enuntiabile, sed res.</p><p title="II-II q. 1 a. 2 arg. 3"><a name="38748"><span class="ref">[38748] IIª-IIae q. 1 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 fidei succedit visio, secundum illud I ad Cor. XIII, <i>videmus
 nunc per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem</i>. Sed
 visio patriae est de incomplexo, cum sit ipsius divinae essentiae.
-Ergo etiam fides viae.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 2 s. c."><a name="38749"><span class=
-"ref">[38749] II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra,
+Ergo etiam fides viae.</p><p title="II-II q. 1 a. 2 s. c."><a name="38749"><span class="ref">[38749] IIª-IIae q. 1 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra,
 fides est media inter scientiam et opinionem. Medium autem et
 extrema sunt eiusdem generis. Cum igitur scientia et opinio sint
 circa enuntiabilia, videtur quod similiter fides sit circa
 enuntiabilia. Et ita obiectum fidei, cum fides sit circa
-enuntiabilia, est aliquid complexum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 2 co."><a name="38750"><span class=
-"ref">[38750] II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+enuntiabilia, est aliquid complexum.</p><p title="II-II q. 1 a. 2 co."><a name="38750"><span class="ref">[38750] IIª-IIae q. 1 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod cognita sunt in cognoscente secundum modum
 cognoscentis. Est autem modus proprius humani intellectus ut
 componendo et dividendo veritatem cognoscat, sicut in primo dictum
@@ -899,63 +850,43 @@
 modo, ex parte credentis, et secundum hoc obiectum fidei est
 aliquid complexum per modum enuntiabilis. Et ideo utrumque vere
 opinatum fuit apud antiquos, et secundum aliquid utrumque est
-verum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 2 ad 1"><a name="38751"><span class=
-"ref">[38751] II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+verum.</p><p title="II-II q. 1 a. 2 ad 1"><a name="38751"><span class="ref">[38751] IIª-IIae q. 1 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ratio illa procedit de obiecto fidei ex parte
-ipsius rei creditae.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 2 ad 2"><a name="38752"><span class=
-"ref">[38752] II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+ipsius rei creditae.</p><p title="II-II q. 1 a. 2 ad 2"><a name="38752"><span class="ref">[38752] IIª-IIae q. 1 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in symbolo tanguntur ea de quibus est fides inquantum
 ad ea terminatur actus credentis, ut ex ipso modo loquendi apparet.
 Actus autem credentis non terminatur ad enuntiabile, sed ad rem,
 non enim formamus enuntiabilia nisi ut per ea de rebus cognitionem
-habeamus, sicut in scientia, ita et in fide.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 2 ad 3"><a name="38753"><span class=
-"ref">[38753] II&ordf;-IIae q. 1 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+habeamus, sicut in scientia, ita et in fide.</p><p title="II-II q. 1 a. 2 ad 3"><a name="38753"><span class="ref">[38753] IIª-IIae q. 1 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod visio patriae erit veritatis primae secundum quod in
 se est, secundum illud I Ioan. III, <i>cum apparuerit, similes ei
 erimus et videbimus eum sicuti est</i>. Et ideo visio illa erit non
 per modum enuntiabilis, sed per modum simplicis intelligentiae. Sed
 per fidem non apprehendimus veritatem primam sicut in se est. Unde
-non est similis ratio.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 1 a. 3 arg. 1"><a name="38754"><span class=
-"ref">[38754] II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+non est similis ratio.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 1 a. 3 arg. 1"><a name="38754"><span class="ref">[38754] IIª-IIae q. 1 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod fidei possit subesse falsum. Fides
 enim condividitur spei et caritati. Sed spei potest aliquid subesse
 falsum, multi enim sperant se habituros vitam aeternam qui non
 habebunt. Similiter etiam et caritati, multi enim diliguntur
 tanquam boni qui tamen boni non sunt. Ergo etiam fidei potest
-aliquid subesse falsum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 3 arg. 2"><a name="38755"><span class=
-"ref">[38755] II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+aliquid subesse falsum.</p><p title="II-II q. 1 a. 3 arg. 2"><a name="38755"><span class="ref">[38755] IIª-IIae q. 1 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Abraham credidit Christum nasciturum, secundum illud Ioan. VIII,
 <i>Abraham, pater vester, exultavit ut videret diem meum</i>. Sed
 post tempus Abrahae Deus poterat non incarnari, sola enim sua
 voluntate carnem accepit, et ita esset falsum quod Abraham de
-Christo credidit. Ergo fidei potest subesse falsum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 3 arg. 3"><a name="38756"><span class=
-"ref">[38756] II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Christo credidit. Ergo fidei potest subesse falsum.</p><p title="II-II q. 1 a. 3 arg. 3"><a name="38756"><span class="ref">[38756] IIª-IIae q. 1 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 fides antiquorum fuit quod Christus esset nasciturus, et haec fides
 duravit in multis usque ad praedicationem Evangelii. Sed Christo
 iam nato, antequam praedicare inciperet, falsum erat Christum
-nasciturum. Ergo fidei potest subesse falsum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 3 arg. 4"><a name="38757"><span class=
-"ref">[38757] II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
+nasciturum. Ergo fidei potest subesse falsum.</p><p title="II-II q. 1 a. 3 arg. 4"><a name="38757"><span class="ref">[38757] IIª-IIae q. 1 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
 unum de pertinentibus ad fidem est ut aliquis credat sub sacramento
 altaris verum corpus Christi contineri. Potest autem contingere,
 quando non recte consecratur, quod non est ibi verum corpus
-Christi, sed solum panis. Ergo fidei potest subesse falsum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 3 s. c."><a name="38758"><span class=
-"ref">[38758] II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
+Christi, sed solum panis. Ergo fidei potest subesse falsum.</p><p title="II-II q. 1 a. 3 s. c."><a name="38758"><span class="ref">[38758] IIª-IIae q. 1 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
 nulla virtus perficiens intellectum se habet ad falsum secundum
 quod est malum intellectus, ut patet per philosophum, in VI Ethic.
 Sed fides est quaedam virtus perficiens intellectum, ut infra
-patebit. Ergo ei non potest subesse falsum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 3 co."><a name="38759"><span class=
-"ref">[38759] II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+patebit. Ergo ei non potest subesse falsum.</p><p title="II-II q. 1 a. 3 co."><a name="38759"><span class="ref">[38759] IIª-IIae q. 1 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod nihil subest alicui potentiae vel habitui aut etiam
 actui, nisi mediante ratione formali obiecti, sicut color videri
 non potest nisi per lucem, et conclusio sciri non potest nisi per
@@ -963,9 +894,7 @@
 obiecti fidei est veritas prima. Unde nihil potest cadere sub fide
 nisi inquantum stat sub veritate prima. Sub qua nullum falsum stare
 potest, sicut nec non ens sub ente, nec malum sub bonitate. Unde
-relinquitur quod fidei non potest subesse aliquod falsum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 3 ad 1"><a name="38760"><span class=
-"ref">[38760] II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+relinquitur quod fidei non potest subesse aliquod falsum.</p><p title="II-II q. 1 a. 3 ad 1"><a name="38760"><span class="ref">[38760] IIª-IIae q. 1 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, quia verum est bonum intellectus, non autem est
 bonum appetitivae virtutis, ideo omnes virtutes quae perficiunt
 intellectum excludunt totaliter falsum, quia de ratione virtutis
@@ -980,55 +909,35 @@
 gratiae, in qua si perseveraverit, omnino infallibiliter vitam
 aeternam consequetur. Similiter etiam ad caritatem pertinet
 diligere Deum in quocumque fuerit. Unde non refert ad caritatem
-utrum in isto sit Deus qui propter Deum diligitur.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 3 ad 2"><a name="38761"><span class=
-"ref">[38761] II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+utrum in isto sit Deus qui propter Deum diligitur.</p><p title="II-II q. 1 a. 3 ad 2"><a name="38761"><span class="ref">[38761] IIª-IIae q. 1 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Deum non incarnari, secundum se consideratum, fuit
 possibile etiam post tempus Abrahae. Sed secundum quod cadit sub
 praescientia divina, habet quandam necessitatem infallibilitatis,
 ut in primo dictum est. Et hoc modo cadit sub fide. Unde prout
-cadit sub fide, non potest esse falsum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 3 ad 3"><a name="38762"><span class=
-"ref">[38762] II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+cadit sub fide, non potest esse falsum.</p><p title="II-II q. 1 a. 3 ad 3"><a name="38762"><span class="ref">[38762] IIª-IIae q. 1 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod hoc ad fidem credentis pertinebat post Christi
 nativitatem quod crederet eum quandoque nasci. Sed illa
 determinatio temporis, in qua decipiebatur, non erat ex fide, sed
 ex coniectura humana. Possibile est enim hominem fidelem ex
 coniectura humana falsum aliquid aestimare. Sed quod ex fide falsum
-aestimet, hoc est impossibile.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 3 ad 4"><a name="38763"><span class=
-"ref">[38763] II&ordf;-IIae q. 1 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+aestimet, hoc est impossibile.</p><p title="II-II q. 1 a. 3 ad 4"><a name="38763"><span class="ref">[38763] IIª-IIae q. 1 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod fides credentis non refertur ad has species panis vel
 illas, sed ad hoc quod verum corpus Christi sit sub speciebus panis
 sensibilis quando recte fuerit consecratum. Unde si non sit recte
-consecratum, fidei non suberit propter hoc falsum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 1 a. 4 arg. 1"><a name="38764"><span class=
-"ref">[38764] II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+consecratum, fidei non suberit propter hoc falsum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 1 a. 4 arg. 1"><a name="38764"><span class="ref">[38764] IIª-IIae q. 1 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod obiectum fidei sit aliquid visum.
 Dicit enim dominus Thomae, Ioan. XX, <i>quia vidisti me,
-credidisti</i>. Ergo et de eodem est visio et fides.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 4 arg. 2"><a name="38765"><span class=
-"ref">[38765] II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+credidisti</i>. Ergo et de eodem est visio et fides.</p><p title="II-II q. 1 a. 4 arg. 2"><a name="38765"><span class="ref">[38765] IIª-IIae q. 1 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 apostolus, I ad Cor. XIII, dicit, <i>videmus nunc per speculum in
 aenigmate</i>. Et loquitur de cognitione fidei. Ergo id quod
-creditur videtur.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 4 arg. 3"><a name="38766"><span class=
-"ref">[38766] II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+creditur videtur.</p><p title="II-II q. 1 a. 4 arg. 3"><a name="38766"><span class="ref">[38766] IIª-IIae q. 1 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 fides est quoddam spirituale lumen. Sed quolibet lumine aliquid
-videtur. Ergo fides est de rebus visis.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 4 arg. 4"><a name="38767"><span class=
-"ref">[38767] II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
+videtur. Ergo fides est de rebus visis.</p><p title="II-II q. 1 a. 4 arg. 4"><a name="38767"><span class="ref">[38767] IIª-IIae q. 1 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
 quilibet sensus visus nominatur, ut Augustinus dicit, in libro de
 Verb. Dom. Sed fides est de auditis, secundum illud ad Rom. X,
-fides ex auditu. Ergo fides est de rebus visis.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 4 s. c."><a name="38768"><span class=
-"ref">[38768] II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+fides ex auditu. Ergo fides est de rebus visis.</p><p title="II-II q. 1 a. 4 s. c."><a name="38768"><span class="ref">[38768] IIª-IIae q. 1 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, ad Heb. XI, quod <i>fides est argumentum
-non apparentium</i>.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 4 co."><a name="38769"><span class=
-"ref">[38769] II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+non apparentium</i>.</p><p title="II-II q. 1 a. 4 co."><a name="38769"><span class="ref">[38769] IIª-IIae q. 1 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod fides importat assensum intellectus ad id quod
 creditur. Assentit autem alicui intellectus dupliciter. Uno modo,
 quia ad hoc movetur ab ipso obiecto, quod est vel per seipsum
@@ -1042,68 +951,46 @@
 erit fides. Illa autem videri dicuntur quae per seipsa movent
 intellectum nostrum vel sensum ad sui cognitionem. Unde manifestum
 est quod nec fides nec opinio potest esse de visis aut secundum
-sensum aut secundum intellectum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 4 ad 1"><a name="38770"><span class=
-"ref">[38770] II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+sensum aut secundum intellectum.</p><p title="II-II q. 1 a. 4 ad 1"><a name="38770"><span class="ref">[38770] IIª-IIae q. 1 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod <i>Thomas aliud vidit et aliud credidit. Hominem
 vidit et Deum credens confessus est, cum dixit, dominus meus et
-Deus meus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 4 ad 2"><a name="38771"><span class=
-"ref">[38771] II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+Deus meus</i>.</p><p title="II-II q. 1 a. 4 ad 2"><a name="38771"><span class="ref">[38771] IIª-IIae q. 1 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ea quae subsunt fidei dupliciter considerari possunt.
 Uno modo, in speciali, et sic non possunt esse simul visa et
 credita, sicut dictum est. Alio modo, in generali, scilicet sub
 communi ratione credibilis. Et sic sunt visa ab eo qui credit, non
 enim crederet nisi videret ea esse credenda, vel propter evidentiam
-signorum vel propter aliquid huiusmodi.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 4 ad 3"><a name="38772"><span class=
-"ref">[38772] II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+signorum vel propter aliquid huiusmodi.</p><p title="II-II q. 1 a. 4 ad 3"><a name="38772"><span class="ref">[38772] IIª-IIae q. 1 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod lumen fidei facit videre ea quae creduntur. Sicut
 enim per alios habitus virtutum homo videt illud quod est sibi
 conveniens secundum habitum illum, ita etiam per habitum fidei
 inclinatur mens hominis ad assentiendum his quae conveniunt rectae
-fidei et non aliis.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 4 ad 4"><a name="38773"><span class=
-"ref">[38773] II&ordf;-IIae q. 1 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
+fidei et non aliis.</p><p title="II-II q. 1 a. 4 ad 4"><a name="38773"><span class="ref">[38773] IIª-IIae q. 1 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod auditus est verborum significantium ea quae sunt
 fidei, non autem est ipsarum rerum de quibus est fides. Et sic non
-oportet ut huiusmodi res sint visae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 1 a. 5 arg. 1"><a name="38774"><span class=
-"ref">[38774] II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+oportet ut huiusmodi res sint visae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 1 a. 5 arg. 1"><a name="38774"><span class="ref">[38774] IIª-IIae q. 1 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod ea quae sunt fidei possint esse scita.
 Ea enim quae non sciuntur videntur esse ignorata, quia ignorantia
 scientiae opponitur. Sed ea quae sunt fidei non sunt ignorata,
 horum enim ignorantia ad infidelitatem pertinet, secundum illud I
 ad Tim. I, <i>ignorans feci in incredulitate mea</i>. Ergo ea quae
-sunt fidei possunt esse scita.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 5 arg. 2"><a name="38775"><span class=
-"ref">[38775] II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+sunt fidei possunt esse scita.</p><p title="II-II q. 1 a. 5 arg. 2"><a name="38775"><span class="ref">[38775] IIª-IIae q. 1 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 scientia per rationes acquiritur. Sed ad ea quae sunt fidei a
 sacris auctoribus rationes inducuntur. Ergo ea quae sunt fidei
-possunt esse scita.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 5 arg. 3"><a name="38776"><span class=
-"ref">[38776] II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+possunt esse scita.</p><p title="II-II q. 1 a. 5 arg. 3"><a name="38776"><span class="ref">[38776] IIª-IIae q. 1 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ea quae demonstrative probantur sunt scita, quia demonstratio est
 syllogismus faciens scire. Sed quaedam quae in fide continentur
 sunt demonstrative probata a philosophis, sicut Deum esse, et Deum
 esse unum, et alia huiusmodi. Ergo ea quae sunt fidei possunt esse
-scita.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 5 arg. 4"><a name="38777"><span class=
-"ref">[38777] II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea,
+scita.</p><p title="II-II q. 1 a. 5 arg. 4"><a name="38777"><span class="ref">[38777] IIª-IIae q. 1 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea,
 opinio plus distat a scientia quam fides, cum fides dicatur esse
 media inter opinionem et scientiam. Sed opinio et scientia possunt
 esse aliquo modo de eodem, ut dicitur in I Poster. Ergo etiam fides
-et scientia.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 5 s. c."><a name="38778"><span class=
-"ref">[38778] II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+et scientia.</p><p title="II-II q. 1 a. 5 s. c."><a name="38778"><span class="ref">[38778] IIª-IIae q. 1 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius dicit, quod <i>apparentia non habent fidem, sed
 agnitionem</i>. Ea ergo de quibus est fides agnitionem non habent.
 Sed ea quae sunt scita habent agnitionem. Ergo de his quae sunt
-scita non potest esse fides.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 5 co."><a name="38779"><span class=
-"ref">[38779] II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+scita non potest esse fides.</p><p title="II-II q. 1 a. 5 co."><a name="38779"><span class="ref">[38779] IIª-IIae q. 1 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod omnis scientia habetur per aliqua principia per se
 nota, et per consequens visa. Et ideo oportet quaecumque sunt scita
 aliquo modo esse visa. Non autem est possibile quod idem ab eodem
@@ -1119,16 +1006,12 @@
 demonstrative non novit. Id tamen quod communiter omnibus hominibus
 proponitur ut credendum est communiter non scitum. Et ista sunt
 quae simpliciter fidei subsunt. Et ideo fides et scientia non sunt
-de eodem.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 5 ad 1"><a name="38780"><span class=
-"ref">[38780] II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+de eodem.</p><p title="II-II q. 1 a. 5 ad 1"><a name="38780"><span class="ref">[38780] IIª-IIae q. 1 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod infideles eorum quae sunt fidei ignorantiam
 habent, quia nec vident aut sciunt ea in seipsis, nec cognoscunt ea
 esse credibilia. Sed per hunc modum fideles habent eorum notitiam,
 non quasi demonstrative, sed inquantum per lumen fidei videntur
-esse credenda, ut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 5 ad 2"><a name="38781"><span class=
-"ref">[38781] II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+esse credenda, ut dictum est.</p><p title="II-II q. 1 a. 5 ad 2"><a name="38781"><span class="ref">[38781] IIª-IIae q. 1 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod rationes quae inducuntur a sanctis ad probandum ea
 quae sunt fidei non sunt demonstrativae, sed persuasiones quaedam
 manifestantes non esse impossibile quod in fide proponitur. Vel
@@ -1137,15 +1020,11 @@
 autem principiis ita probatur aliquid apud fideles sicut etiam ex
 principiis naturaliter notis probatur aliquid apud omnes. Unde
 etiam theologia scientia est, ut in principio operis dictum
-est.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 5 ad 3"><a name="38782"><span class=
-"ref">[38782] II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+est.</p><p title="II-II q. 1 a. 5 ad 3"><a name="38782"><span class="ref">[38782] IIª-IIae q. 1 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ea quae demonstrative probari possunt inter credenda
 numerantur, non quia de ipsis sit simpliciter fides apud omnes, sed
 quia praeexiguntur ad ea quae sunt fidei, et oportet ea saltem per
-fidem praesupponi ab his qui horum demonstrationem non habent.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 5 ad 4"><a name="38783"><span class=
-"ref">[38783] II&ordf;-IIae q. 1 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
+fidem praesupponi ab his qui horum demonstrationem non habent.</p><p title="II-II q. 1 a. 5 ad 4"><a name="38783"><span class="ref">[38783] IIª-IIae q. 1 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod, sicut philosophus ibidem dicit, a diversis hominibus
 de eodem omnino potest haberi scientia et opinio, sicut et nunc
 dictum est de scientia et fide. Sed ab uno et eodem potest quidem
@@ -1163,40 +1042,28 @@
 certitudinem, existimatur etiam impossibile aliter se habere, sed
 ea ratione non potest simul idem et secundum idem esse scitum et
 creditum, quia scitum est visum et creditum est non visum, ut
-dictum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 1 a. 6 arg. 1"><a name="38784"><span class=
-"ref">[38784] II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 1 a. 6 arg. 1"><a name="38784"><span class="ref">[38784] IIª-IIae q. 1 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod credibilia non sint per certos
 articulos distinguenda. Eorum enim omnium quae in sacra Scriptura
 continentur est fides habenda. Sed illa non possunt reduci ad
 aliquem certum numerum, propter sui multitudinem. Ergo superfluum
-videtur articulos fidei distinguere.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 6 arg. 2"><a name="38785"><span class=
-"ref">[38785] II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+videtur articulos fidei distinguere.</p><p title="II-II q. 1 a. 6 arg. 2"><a name="38785"><span class="ref">[38785] IIª-IIae q. 1 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 materialis distinctio, cum in infinitum fieri possit, est ab arte
 praetermittenda. Sed formalis ratio obiecti credibilis est una et
 indivisibilis, ut supra dictum est, scilicet veritas prima, et sic
 secundum rationem formalem credibilia distingui non possunt. Ergo
 praetermittenda est credibilium materialis distinctio per
-articulos.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 6 arg. 3"><a name="38786"><span class=
-"ref">[38786] II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+articulos.</p><p title="II-II q. 1 a. 6 arg. 3"><a name="38786"><span class="ref">[38786] IIª-IIae q. 1 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sicut a quibusdam dicitur, <i>articulus est indivisibilis veritas
 de Deo arctans nos ad credendum</i>. Sed credere est voluntarium,
 quia, sicut Augustinus dicit, nullus credit nisi volens. Ergo
 videtur quod inconvenienter distinguantur credibilia per
-articulos.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 6 s. c."><a name="38787"><span class=
-"ref">[38787] II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+articulos.</p><p title="II-II q. 1 a. 6 s. c."><a name="38787"><span class="ref">[38787] IIª-IIae q. 1 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Isidorus dicit, <i>articulus est perceptio divinae
 veritatis tendens in ipsam</i>. Sed perceptio divinae veritatis
 competit nobis secundum distinctionem quandam, quae enim in Deo
 unum sunt in nostro intellectu multiplicantur. Ergo credibilia
-debent per articulos distingui.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 6 co."><a name="38788"><span class=
-"ref">[38788] II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+debent per articulos distingui.</p><p title="II-II q. 1 a. 6 co."><a name="38788"><span class="ref">[38788] IIª-IIae q. 1 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod nomen articuli ex Graeco videtur esse derivatum.
 Arthron enim in Graeco, quod in Latino articulus dicitur,
 significat quandam coaptationem aliquarum partium distinctarum. Et
@@ -1219,9 +1086,7 @@
 ab articulo passionis. Sed quod sit passus, mortuus et sepultus,
 unam et eandem difficultatem habent, ita quod, uno suscepto, non
 est difficile alia suscipere, et propter hoc omnia haec pertinent
-ad unum articulum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 6 ad 1"><a name="38789"><span class=
-"ref">[38789] II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+ad unum articulum.</p><p title="II-II q. 1 a. 6 ad 1"><a name="38789"><span class="ref">[38789] IIª-IIae q. 1 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod aliqua sunt credibilia de quibus est fides
 secundum se; aliqua vero sunt credibilia de quibus non est fides
 secundum se, sed solum in ordine ad alia, sicut etiam in aliis
@@ -1238,18 +1103,14 @@
 Elisaei suscitatus est mortuus, et alia huiusmodi, quae narrantur
 in sacra Scriptura in ordine ad manifestationem divinae maiestatis
 vel incarnationis Christi. Et secundum talia non oportet articulos
-distinguere.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 6 ad 2"><a name="38790"><span class=
-"ref">[38790] II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+distinguere.</p><p title="II-II q. 1 a. 6 ad 2"><a name="38790"><span class="ref">[38790] IIª-IIae q. 1 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ratio formalis obiecti fidei potest accipi
 dupliciter. Uno modo, ex parte ipsius rei creditae. Et sic ratio
 formalis omnium credibilium est una, scilicet veritas prima. Et ex
 hac parte articuli non distinguuntur. Alio modo potest accipi
 formalis ratio credibilium ex parte nostra. Et sic ratio formalis
 credibilis est ut sit non visum. Et ex hac parte articuli fidei
-distinguuntur, ut visum est.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 6 ad 3"><a name="38791"><span class=
-"ref">[38791] II&ordf;-IIae q. 1 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+distinguuntur, ut visum est.</p><p title="II-II q. 1 a. 6 ad 3"><a name="38791"><span class="ref">[38791] IIª-IIae q. 1 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod illa definitio datur de articulo magis secundum
 quandam etymologiam nominis prout habet derivationem Latinam, quam
 secundum eius veram significationem prout a Graeco derivatur. Unde
@@ -1257,17 +1118,11 @@
 necessitate coactionis nullus arctetur, cum credere sit
 voluntarium; arctatur tamen necessitate finis, quia <i>accedentem
 ad Deum oportet credere, et sine fide impossibile est placere
-Deo</i>, ut apostolus dicit, Heb. XI.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 1 a. 7 arg. 1"><a name="38792"><span class=
-"ref">[38792] II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum
+Deo</i>, ut apostolus dicit, Heb. XI.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 1 a. 7 arg. 1"><a name="38792"><span class="ref">[38792] IIª-IIae q. 1 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum
 sic proceditur. Videtur quod articuli fidei non creverint secundum
 temporum successionem. Quia, ut apostolus dicit, ad Heb. XI,
 <i>fides est substantia sperandarum rerum</i>. Sed omni tempore
-sunt eadem speranda. Ergo omni tempore sunt eadem credenda.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 7 arg. 2"><a name="38793"><span class=
-"ref">[38793] II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+sunt eadem speranda. Ergo omni tempore sunt eadem credenda.</p><p title="II-II q. 1 a. 7 arg. 2"><a name="38793"><span class="ref">[38793] IIª-IIae q. 1 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 in scientiis humanitus ordinatis per successionem temporum
 augmentum factum est propter defectum cognitionis in primis qui
 scientias invenerunt, ut patet per philosophum, in II Metaphys. Sed
@@ -1275,16 +1130,12 @@
 enim donum est, ut dicitur Ephes. II. Cum igitur in Deum nullus
 defectus scientiae cadat, videtur quod a principio cognitio
 credibilium fuerit perfecta, et quod non creverit secundum
-successionem temporum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 7 arg. 3"><a name="38794"><span class=
-"ref">[38794] II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+successionem temporum.</p><p title="II-II q. 1 a. 7 arg. 3"><a name="38794"><span class="ref">[38794] IIª-IIae q. 1 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 operatio gratiae non minus ordinate procedit quam operatio naturae.
 Sed natura semper initium sumit a perfectis ut Boetius dicit, in
 libro de Consol. Ergo etiam videtur quod operatio gratiae a
 perfectis initium sumpserit, ita quod illi qui primo tradiderunt
-fidem perfectissime eam cognoverunt.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 7 arg. 4"><a name="38795"><span class=
-"ref">[38795] II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea,
+fidem perfectissime eam cognoverunt.</p><p title="II-II q. 1 a. 7 arg. 4"><a name="38795"><span class="ref">[38795] IIª-IIae q. 1 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea,
 sicut per apostolos ad nos fides Christi pervenit, ita etiam in
 veteri testamento per priores patres ad posteriores devenit
 cognitio fidei, secundum illud Deut. XXXII, <i>interroga patrem
@@ -1293,15 +1144,11 @@
 ita et ceteris abundantius</i>, ut dicit Glossa, super illud Rom.
 VIII, <i>nos ipsi primitias spiritus habentes</i>. Ergo videtur
 quod cognitio credibilium non creverit per temporum
-successionem.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 7 s. c."><a name="38796"><span class=
-"ref">[38796] II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+successionem.</p><p title="II-II q. 1 a. 7 s. c."><a name="38796"><span class="ref">[38796] IIª-IIae q. 1 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius dicit, quod <i>secundum incrementa temporum
 crevit scientia sanctorum patrum, et quanto viciniores adventui
 salvatoris fuerunt, tanto sacramenta salutis plenius
-perceperunt</i>.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 7 co."><a name="38797"><span class=
-"ref">[38797] II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+perceperunt</i>.</p><p title="II-II q. 1 a. 7 co."><a name="38797"><span class="ref">[38797] IIª-IIae q. 1 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ita se habent in doctrina fidei articuli fidei sicut
 principia per se nota in doctrina quae per rationem naturalem
 habetur. In quibus principiis ordo quidam invenitur, ut quaedam in
@@ -1330,9 +1177,7 @@
 eis</i>. Et David dicit, <i>super senes intellexi</i>. Et apostolus
 dicit, ad Ephes. III, <i>aliis generationibus non est agnitum
 mysterium Christi sicut nunc revelatum est sanctis apostolis eius
-et prophetis</i>.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 7 ad 1"><a name="38798"><span class=
-"ref">[38798] II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+et prophetis</i>.</p><p title="II-II q. 1 a. 7 ad 1"><a name="38798"><span class="ref">[38798] IIª-IIae q. 1 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod semper fuerunt eadem speranda apud omnes. Quia
 tamen ad haec speranda homines non pervenerunt nisi per Christum,
 quanto a Christo fuerunt remotiores secundum tempus, tanto a
@@ -1341,9 +1186,7 @@
 repromissionibus, sed a longe eas respicientes</i>. Quanto autem
 aliquid a longinquioribus videtur, tanto minus distincte videtur.
 Et ideo bona speranda distinctius cognoverunt qui fuerunt adventui
-Christi vicini.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 7 ad 2"><a name="38799"><span class=
-"ref">[38799] II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+Christi vicini.</p><p title="II-II q. 1 a. 7 ad 2"><a name="38799"><span class="ref">[38799] IIª-IIae q. 1 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod profectus cognitionis dupliciter contingit. Uno modo,
 ex parte docentis, qui in cognitione proficit, sive unus sive
 plures, per temporum successionem. Et ista est ratio augmenti in
@@ -1353,9 +1196,7 @@
 paulatim, condescendens eius capacitati. Et hac ratione profecerunt
 homines in cognitione fidei per temporum successionem. Unde
 apostolus, ad Gal. III, comparat statum veteris testamenti
-pueritiae.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 7 ad 3"><a name="38800"><span class=
-"ref">[38800] II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+pueritiae.</p><p title="II-II q. 1 a. 7 ad 3"><a name="38800"><span class="ref">[38800] IIª-IIae q. 1 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ad generationem naturalem duae causae praeexiguntur,
 scilicet agens et materia. Secundum igitur ordinem causae agentis,
 naturaliter prius est quod est perfectius, et sic natura a
@@ -1372,64 +1213,44 @@
 talibus ad utilitatem communem</i>, ut dicitur I ad Cor. XII. Et
 ideo tantum dabatur patribus qui erant instructores fidei de
 cognitione fidei, quantum oportebat pro tempore illo populo tradi
-vel nude vel in figura.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 7 ad 4"><a name="38801"><span class=
-"ref">[38801] II&ordf;-IIae q. 1 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum
+vel nude vel in figura.</p><p title="II-II q. 1 a. 7 ad 4"><a name="38801"><span class="ref">[38801] IIª-IIae q. 1 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod ultima consummatio gratiae facta est per Christum,
 unde et tempus eius dicitur tempus plenitudinis, ad Gal. IV. Et
 ideo illi qui fuerunt propinquiores Christo vel ante, sicut Ioannes
 Baptista, vel post, sicut apostoli, plenius mysteria fidei
 cognoverunt. Quia et circa statum hominis hoc videmus, quod
 perfectio est in iuventute, et tanto habet homo perfectiorem statum
-vel ante vel post, quanto est iuventuti propinquior.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 arg. 1"><a name="38802"><span class=
-"ref">[38802] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+vel ante vel post, quanto est iuventuti propinquior.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 1 a. 8 arg. 1"><a name="38802"><span class="ref">[38802] IIª-IIae q. 1 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod inconvenienter articuli fidei
 enumerentur. Ea enim quae possunt ratione demonstrativa sciri non
 pertinent ad fidem ut apud omnes sint credibilia, sicut supra
 dictum est. Sed Deum esse unum potest esse scitum per
 demonstrationem, unde et philosophus hoc in XII Metaphys. probat,
 et multi alii philosophi ad hoc demonstrationes induxerunt. Ergo
-Deum esse unum non debet poni unus articulus fidei.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 arg. 2"><a name="38803"><span class=
-"ref">[38803] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Deum esse unum non debet poni unus articulus fidei.</p><p title="II-II q. 1 a. 8 arg. 2"><a name="38803"><span class="ref">[38803] IIª-IIae q. 1 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut de necessitate fidei est quod credamus Deum omnipotentem, ita
 etiam quod credamus eum omnia scientem et omnibus providentem; et
 circa utrumque eorum aliqui erraverunt. Debuit ergo inter articulos
 fidei fieri mentio de sapientia et providentia divina, sicut et de
-omnipotentia.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 arg. 3"><a name="38804"><span class=
-"ref">[38804] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+omnipotentia.</p><p title="II-II q. 1 a. 8 arg. 3"><a name="38804"><span class="ref">[38804] IIª-IIae q. 1 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 eadem est notitia patris et filii, secundum illud Ioan. XIV, <i>qui
 videt me videt et patrem</i>. Ergo unus tantum articulus debet esse
-de patre et filio; et, eadem ratione, de spiritu sancto.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 arg. 4"><a name="38805"><span class=
-"ref">[38805] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 4</span></a> Praeterea,
+de patre et filio; et, eadem ratione, de spiritu sancto.</p><p title="II-II q. 1 a. 8 arg. 4"><a name="38805"><span class="ref">[38805] IIª-IIae q. 1 a. 8 arg. 4</span></a> Praeterea,
 persona patris non est minor quam filii et spiritus sancti. Sed
 plures articuli ponuntur circa personam spiritus sancti, et
 similiter circa personam filii. Ergo plures articuli debent poni
-circa personam patris.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 arg. 5"><a name="38806"><span class=
-"ref">[38806] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 5</span></a> Praeterea,
+circa personam patris.</p><p title="II-II q. 1 a. 8 arg. 5"><a name="38806"><span class="ref">[38806] IIª-IIae q. 1 a. 8 arg. 5</span></a> Praeterea,
 sicuti personae patris et personae spiritus sancti aliquid
 appropriatur, ita et personae filii secundum divinitatem. Sed in
 articulis ponitur aliquod opus appropriatum patri, scilicet opus
 creationis; et similiter aliquod opus appropriatum spiritui sancto,
 scilicet quod locutus est per prophetas. Ergo etiam inter articulos
 fidei debet aliquod opus appropriari filio secundum
-divinitatem.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 arg. 6"><a name="38807"><span class=
-"ref">[38807] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 arg. 6</span></a> Praeterea,
+divinitatem.</p><p title="II-II q. 1 a. 8 arg. 6"><a name="38807"><span class="ref">[38807] IIª-IIae q. 1 a. 8 arg. 6</span></a> Praeterea,
 sacramentum Eucharistiae specialem habet difficultatem prae multis
 articulis. Ergo de ea debuit poni specialis articulus. Non videtur
-ergo quod articuli sufficienter enumerentur.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 s. c."><a name="38808"><span class=
-"ref">[38808] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 s. c.</span></a> Sed in
-contrarium est auctoritas Ecclesiae sic enumerantis.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 co."><a name="38809"><span class=
-"ref">[38809] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+ergo quod articuli sufficienter enumerentur.</p><p title="II-II q. 1 a. 8 s. c."><a name="38808"><span class="ref">[38808] IIª-IIae q. 1 a. 8 s. c.</span></a> Sed in
+contrarium est auctoritas Ecclesiae sic enumerantis.</p><p title="II-II q. 1 a. 8 co."><a name="38809"><span class="ref">[38809] IIª-IIae q. 1 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, illa per se pertinent ad fidem
 quorum visione in vita aeterna perfruemur, et per quae ducemur in
 vitam aeternam. Duo autem nobis ibi videnda proponuntur, scilicet
@@ -1462,24 +1283,18 @@
 sub uno, quia eadem est cognitio trium personarum. Articulum vero
 de opere glorificationis distinguunt in duos, scilicet in
 resurrectionem carnis et gloriam animae. Similiter articulum
-conceptionis et nativitatis coniungunt in unum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 ad 1"><a name="38810"><span class=
-"ref">[38810] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+conceptionis et nativitatis coniungunt in unum.</p><p title="II-II q. 1 a. 8 ad 1"><a name="38810"><span class="ref">[38810] IIª-IIae q. 1 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod multa per fidem tenemus de Deo quae naturali
 ratione investigare philosophi non potuerunt, puta circa
 providentiam eius et omnipotentiam, et quod ipse solus sit
-colendus. Quae omnia continentur sub articulo unitatis Dei.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 ad 2"><a name="38811"><span class=
-"ref">[38811] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+colendus. Quae omnia continentur sub articulo unitatis Dei.</p><p title="II-II q. 1 a. 8 ad 2"><a name="38811"><span class="ref">[38811] IIª-IIae q. 1 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ipsum nomen divinitatis importat provisionem quandam,
 ut in primo libro dictum est. Potentia autem in habentibus
 intellectum non operatur nisi secundum voluntatem et cognitionem.
 Et ideo omnipotentia Dei includit quodammodo omnium scientiam et
 providentiam, non enim posset omnia quae vellet in istis
 inferioribus agere nisi ea cognosceret et eorum providentiam
-haberet.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 ad 3"><a name="38812"><span class=
-"ref">[38812] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+haberet.</p><p title="II-II q. 1 a. 8 ad 3"><a name="38812"><span class="ref">[38812] IIª-IIae q. 1 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod patris et filii et spiritus sancti est una cognitio
 quantum ad unitatem essentiae, quae pertinet ad primum articulum.
 Quantum vero ad distinctionem personarum, quae est per relationes
@@ -1497,87 +1312,61 @@
 nativitas, et etiam resurrectio et vita aeterna, secundum unam
 rationem possunt comprehendi sub uno articulo, inquantum ad unum
 ordinantur, et secundum aliam rationem possunt distingui, inquantum
-seorsum habent speciales difficultates.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 ad 4"><a name="38813"><span class=
-"ref">[38813] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 4</span></a> Ad quartum
+seorsum habent speciales difficultates.</p><p title="II-II q. 1 a. 8 ad 4"><a name="38813"><span class="ref">[38813] IIª-IIae q. 1 a. 8 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod filio et spiritui sancto convenit mitti ad
 sanctificandam creaturam, circa quod plura credenda occurrunt. Et
 ideo circa personam filii et spiritus sancti plures articuli
 multiplicantur quam circa personam patris, qui nunquam mittitur, ut
-in primo dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 ad 5"><a name="38814"><span class=
-"ref">[38814] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 5</span></a> Ad quintum
+in primo dictum est.</p><p title="II-II q. 1 a. 8 ad 5"><a name="38814"><span class="ref">[38814] IIª-IIae q. 1 a. 8 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod sanctificatio creaturae per gratiam et consummatio
 per gloriam fit etiam per donum caritatis, quod appropriatur
 spiritui sancto, et per donum sapientiae, quod appropriatur filio.
 Et ideo utrumque opus pertinet et ad filium et ad spiritum sanctum
-per appropriationem secundum rationes diversas.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 8 ad 6"><a name="38815"><span class=
-"ref">[38815] II&ordf;-IIae q. 1 a. 8 ad 6</span></a> Ad sextum
+per appropriationem secundum rationes diversas.</p><p title="II-II q. 1 a. 8 ad 6"><a name="38815"><span class="ref">[38815] IIª-IIae q. 1 a. 8 ad 6</span></a> Ad sextum
 dicendum quod in sacramento Eucharistiae duo possunt considerari.
 Unum scilicet quod sacramentum est, et hoc habet eandem rationem
 cum aliis effectibus gratiae sanctificantis. Aliud est quod
 miraculose ibi corpus Christi continetur, et sic concluditur sub
 omnipotentia, sicut et omnia alia miracula, quae omnipotentiae
-attribuuntur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 9</div>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 arg. 1"><a name="38816"><span class=
-"ref">[38816] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
+attribuuntur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 9</h3><p title="II-II q. 1 a. 9 arg. 1"><a name="38816"><span class="ref">[38816] IIª-IIae q. 1 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
 sic proceditur. Videtur quod inconvenienter articuli fidei in
 symbolo ponantur. Sacra enim Scriptura est regula fidei, cui nec
 addere nec subtrahere licet, dicitur enim Deut. IV, <i>non addetis
 ad verbum quod vobis loquor, neque auferetis ab eo</i>. Ergo
 illicitum fuit aliquod symbolum constituere quasi regulam fidei,
-post sacram Scripturam editam.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 arg. 2"><a name="38817"><span class=
-"ref">[38817] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
+post sacram Scripturam editam.</p><p title="II-II q. 1 a. 9 arg. 2"><a name="38817"><span class="ref">[38817] IIª-IIae q. 1 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut apostolus dicit, ad Ephes. IV, <i>una est fides</i>. Sed
 symbolum est professio fidei. Ergo inconvenienter traditur
-multiplex symbolum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 arg. 3"><a name="38818"><span class=
-"ref">[38818] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
+multiplex symbolum.</p><p title="II-II q. 1 a. 9 arg. 3"><a name="38818"><span class="ref">[38818] IIª-IIae q. 1 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
 confessio fidei quae in symbolo continetur pertinet ad omnes
 fideles. Sed non omnibus fidelibus convenit credere in Deum, sed
 solum illis qui habent fidem formatam. Ergo inconvenienter symbolum
 fidei traditur sub hac forma verborum, <i>credo in unum
-Deum</i>.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 arg. 4"><a name="38819"><span class=
-"ref">[38819] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 4</span></a> Praeterea,
+Deum</i>.</p><p title="II-II q. 1 a. 9 arg. 4"><a name="38819"><span class="ref">[38819] IIª-IIae q. 1 a. 9 arg. 4</span></a> Praeterea,
 descensus ad Inferos est unus de articulis fidei, sicut supra
 dictum est. Sed in symbolo patrum non fit mentio de descensu ad
-Inferos. Ergo videtur insufficienter collectum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 arg. 5"><a name="38820"><span class=
-"ref">[38820] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 5</span></a> Praeterea,
+Inferos. Ergo videtur insufficienter collectum.</p><p title="II-II q. 1 a. 9 arg. 5"><a name="38820"><span class="ref">[38820] IIª-IIae q. 1 a. 9 arg. 5</span></a> Praeterea,
 sicut Augustinus dicit, exponens illud Ioan. XIV, <i>creditis in
 Deum, et in me credite</i>, Petro aut Paulo credimus, sed non
 dicimur credere nisi in Deum. Cum igitur Ecclesia Catholica sit
 pure aliquid creatum, videtur quod inconvenienter dicatur, <i>in
-unam sanctam, Catholicam et apostolicam Ecclesiam</i>.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 arg. 6"><a name="38821"><span class=
-"ref">[38821] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 arg. 6</span></a> Praeterea,
+unam sanctam, Catholicam et apostolicam Ecclesiam</i>.</p><p title="II-II q. 1 a. 9 arg. 6"><a name="38821"><span class="ref">[38821] IIª-IIae q. 1 a. 9 arg. 6</span></a> Praeterea,
 symbolum ad hoc traditur ut sit regula fidei. Sed regula fidei
 debet omnibus proponi et publice. Quodlibet igitur symbolum deberet
 in Missa cantari, sicut symbolum patrum. Non videtur ergo esse
-conveniens editio articulorum fidei in symbolo.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 s. c."><a name="38822"><span class=
-"ref">[38822] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
+conveniens editio articulorum fidei in symbolo.</p><p title="II-II q. 1 a. 9 s. c."><a name="38822"><span class="ref">[38822] IIª-IIae q. 1 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Ecclesia universalis non potest errare, quia spiritu
 sancto gubernatur, qui est spiritus veritatis, hoc enim promisit
 dominus discipulis, Ioan. XVI, dicens, <i>cum venerit ille spiritus
 veritatis, docebit vos omnem veritatem</i>. Sed symbolum est
 auctoritate universalis Ecclesiae editum. Nihil ergo inconveniens
-in eo continetur.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 co."><a name="38823"><span class=
-"ref">[38823] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 co.</span></a> Respondeo
+in eo continetur.</p><p title="II-II q. 1 a. 9 co."><a name="38823"><span class="ref">[38823] IIª-IIae q. 1 a. 9 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut apostolus dicit, ad Heb. XI, <i>accedentem ad
 Deum oportet credere</i>. Credere autem non potest aliquis nisi ei
 veritas quam credat proponatur. Et ideo necessarium fuit veritatem
 fidei in unum colligi, ut facilius posset omnibus proponi, ne
 aliquis per ignorantiam a fidei veritate deficeret. Et ab huiusmodi
-collectione sententiarum fidei nomen symboli est acceptum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 ad 1"><a name="38824"><span class=
-"ref">[38824] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum
+collectione sententiarum fidei nomen symboli est acceptum.</p><p title="II-II q. 1 a. 9 ad 1"><a name="38824"><span class="ref">[38824] IIª-IIae q. 1 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod veritas fidei in sacra Scriptura diffuse
 continetur et variis modis, et in quibusdam obscure; ita quod ad
 eliciendum fidei veritatem ex sacra Scriptura requiritur longum
@@ -1587,54 +1376,40 @@
 necessarium ut ex sententiis sacrae Scripturae aliquid manifestum
 summarie colligeretur quod proponeretur omnibus ad credendum. Quod
 quidem non est additum sacrae Scripturae, sed potius ex sacra
-Scriptura assumptum.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 ad 2"><a name="38825"><span class=
-"ref">[38825] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
+Scriptura assumptum.</p><p title="II-II q. 1 a. 9 ad 2"><a name="38825"><span class="ref">[38825] IIª-IIae q. 1 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in omnibus symbolis eadem fidei veritas docetur. Sed
 ibi oportet populum diligentius instrui de fidei veritate ubi
 errores insurgunt, ne fides simplicium per haereticos corrumpatur.
 Et haec fuit causa quare necesse fuit edere plura symbola. Quae in
 nullo alio differunt nisi quod in uno plenius explicantur quae in
 alio continentur implicite, secundum quod exigebat haereticorum
-instantia.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 ad 3"><a name="38826"><span class=
-"ref">[38826] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
+instantia.</p><p title="II-II q. 1 a. 9 ad 3"><a name="38826"><span class="ref">[38826] IIª-IIae q. 1 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod confessio fidei traditur in symbolo quasi ex persona
 totius Ecclesiae, quae per fidem unitur. Fides autem Ecclesiae est
 fides formata, talis enim fides invenitur in omnibus illis qui sunt
 numero et merito de Ecclesia. Et ideo confessio fidei in symbolo
 traditur secundum quod convenit fidei formatae, ut etiam si qui
 fideles fidem formatam non habent, ad hanc formam pertingere
-studeant.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 ad 4"><a name="38827"><span class=
-"ref">[38827] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 4</span></a> Ad quartum
+studeant.</p><p title="II-II q. 1 a. 9 ad 4"><a name="38827"><span class="ref">[38827] IIª-IIae q. 1 a. 9 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod de descensu ad Inferos nullus error erat exortus apud
 haereticos, et ideo non fuit necessarium aliquam explicationem
 circa hoc fieri. Et propter hoc non reiteratur in symbolo patrum,
 sed supponitur tanquam praedeterminatum in symbolo apostolorum. Non
 enim symbolum sequens abolet praecedens, sed potius illud exponit,
-ut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 ad 5"><a name="38828"><span class=
-"ref">[38828] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 5</span></a> Ad quintum
+ut dictum est.</p><p title="II-II q. 1 a. 9 ad 5"><a name="38828"><span class="ref">[38828] IIª-IIae q. 1 a. 9 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod, si dicatur in sanctam Ecclesiam Catholicam, est hoc
 intelligendum secundum quod fides nostra refertur ad spiritum
 sanctum, qui sanctificat Ecclesiam, ut sit sensus, credo in
 spiritum sanctum sanctificantem Ecclesiam. Sed melius est et
 secundum communiorem usum, ut non ponatur ibi in, sed simpliciter
 dicatur sanctam Ecclesiam Catholicam, sicut etiam Leo Papa
-dicit.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 9 ad 6"><a name="38829"><span class=
-"ref">[38829] II&ordf;-IIae q. 1 a. 9 ad 6</span></a> Ad sextum
+dicit.</p><p title="II-II q. 1 a. 9 ad 6"><a name="38829"><span class="ref">[38829] IIª-IIae q. 1 a. 9 ad 6</span></a> Ad sextum
 dicendum quod, quia symbolum patrum est declarativum symboli
 apostolorum, et etiam fuit conditum fide iam manifestata et
 Ecclesia pacem habente, propter hoc publice in Missa cantatur.
 Symbolum autem apostolorum, quod tempore persecutionis editum fuit,
 fide nondum publicata, occulte dicitur in prima et in completorio,
-quasi contra tenebras errorum praeteritorum et futurorum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 10</div>
-<p title="II-II q. 1 a. 10 arg. 1"><a name="38830"><span class=
-"ref">[38830] II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 arg. 1</span></a> Ad decimum
+quasi contra tenebras errorum praeteritorum et futurorum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 10</h3><p title="II-II q. 1 a. 10 arg. 1"><a name="38830"><span class="ref">[38830] IIª-IIae q. 1 a. 10 arg. 1</span></a> Ad decimum
 sic proceditur. Videtur quod non pertineat ad summum pontificem
 fidei symbolum ordinare. Nova enim editio symboli necessaria est
 propter explicationem articulorum fidei, sicut dictum est. Sed in
@@ -1643,9 +1418,7 @@
 manifestabatur secundum maiorem propinquitatem ad Christum, ut
 supra dictum est. Cessante ergo tali causa in nova lege, non debet
 fieri maior ac maior explicatio articulorum fidei. Ergo non videtur
-ad auctoritatem summi pontificis pertinere nova symboli editio.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 10 arg. 2"><a name="38831"><span class=
-"ref">[38831] II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 arg. 2</span></a> Praeterea,
+ad auctoritatem summi pontificis pertinere nova symboli editio.</p><p title="II-II q. 1 a. 10 arg. 2"><a name="38831"><span class="ref">[38831] IIª-IIae q. 1 a. 10 arg. 2</span></a> Praeterea,
 illud quod est sub anathemate interdictum ab universali Ecclesia
 non subest potestati alicuius hominis. Sed nova symboli editio
 interdicta est sub anathemate auctoritate universalis Ecclesiae.
@@ -1655,21 +1428,15 @@
 sanctis patribus qui in Nicaea congregati sunt cum spiritu
 sancto</i>, et subditur anathematis poena; et idem etiam reiteratur
 in gestis Chalcedonensis synodi. Ergo videtur quod non pertineat ad
-auctoritatem summi pontificis nova editio symboli.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 10 arg. 3"><a name="38832"><span class=
-"ref">[38832] II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 arg. 3</span></a> Praeterea,
+auctoritatem summi pontificis nova editio symboli.</p><p title="II-II q. 1 a. 10 arg. 3"><a name="38832"><span class="ref">[38832] IIª-IIae q. 1 a. 10 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Athanasius non fuit summus pontifex, sed Alexandrinus patriarcha.
 Et tamen symbolum constituit quod in Ecclesia cantatur. Ergo non
 magis videtur pertinere editio symboli ad summum pontificem quam ad
-alios.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 10 s. c."><a name="38833"><span class=
-"ref">[38833] II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra
+alios.</p><p title="II-II q. 1 a. 10 s. c."><a name="38833"><span class="ref">[38833] IIª-IIae q. 1 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod editio symboli facta est in synodo generali. Sed huiusmodi
 synodus auctoritate solius summi pontificis potest congregari, ut
 habetur in decretis, dist. XVII. Ergo editio symboli ad
-auctoritatem summi pontificis pertinet.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 10 co."><a name="38834"><span class=
-"ref">[38834] II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 co.</span></a> Respondeo
+auctoritatem summi pontificis pertinet.</p><p title="II-II q. 1 a. 10 co."><a name="38834"><span class="ref">[38834] IIª-IIae q. 1 a. 10 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, nova editio symboli
 necessaria est ad vitandum insurgentes errores. Ad illius ergo
 auctoritatem pertinet editio symboli ad cuius auctoritatem pertinet
@@ -1687,17 +1454,13 @@
 eius sententia a tota Ecclesia firmiter teneatur. Et ideo ad solam
 auctoritatem summi pontificis pertinet nova editio symboli, sicut
 et omnia alia quae pertinent ad totam Ecclesiam, ut congregare
-synodum generalem et alia huiusmodi.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 10 ad 1"><a name="38835"><span class=
-"ref">[38835] II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
+synodum generalem et alia huiusmodi.</p><p title="II-II q. 1 a. 10 ad 1"><a name="38835"><span class="ref">[38835] IIª-IIae q. 1 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod in doctrina Christi et apostolorum veritas fidei
 est sufficienter explicata. Sed quia perversi homines apostolicam
 doctrinam et ceteras Scripturas <i>pervertunt ad sui ipsorum
 perditionem</i>, sicut dicitur II Pet. ult.; ideo necessaria est,
 temporibus procedentibus, explanatio fidei contra insurgentes
-errores.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 10 ad 2"><a name="38836"><span class=
-"ref">[38836] II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum
+errores.</p><p title="II-II q. 1 a. 10 ad 2"><a name="38836"><span class="ref">[38836] IIª-IIae q. 1 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod prohibitio et sententia synodi se extendit ad
 privatas personas, quarum non est determinare de fide. Non enim per
 huiusmodi sententiam synodi generalis ablata est potestas sequenti
@@ -1706,19 +1469,13 @@
 observavit, ut sequens synodus aliquid exponeret supra id quod
 praecedens synodus exposuerat, propter necessitatem alicuius
 haeresis insurgentis. Unde pertinet ad summum pontificem, cuius
-auctoritate synodus congregatur et eius sententia confirmatur.</p>
-<p title="II-II q. 1 a. 10 ad 3"><a name="38837"><span class=
-"ref">[38837] II&ordf;-IIae q. 1 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
+auctoritate synodus congregatur et eius sententia confirmatur.</p><p title="II-II q. 1 a. 10 ad 3"><a name="38837"><span class="ref">[38837] IIª-IIae q. 1 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod Athanasius non composuit manifestationem fidei per
 modum symboli, sed magis per modum cuiusdam doctrinae, ut ex ipso
 modo loquendi apparet. Sed quia integram fidei veritatem eius
 doctrina breviter continebat, auctoritate summi pontificis est
-recepta, ut quasi regula fidei habeatur.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 2</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 2 pr."><a name="38838"><span class="ref">[38838]
-II&ordf;-IIae q. 2 pr.</span></a> Deinde considerandum est de actu
+recepta, ut quasi regula fidei habeatur.</p></div></div><div class="q" id="q2"><h2>Quaestio 2</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 2 pr."><a name="38838"><span class="ref">[38838]
+IIª-IIae q. 2 pr.</span></a> Deinde considerandum est de actu
 fidei. Et primo, de actu interiori; secundo, de actu exteriori.
 Circa primum quaeruntur decem. Primo, quid sit credere, quod est
 actus interior fidei. Secundo, quot modis dicatur. Tertio, utrum
@@ -1730,33 +1487,21 @@
 Christo semper sit necessarium ad salutem. Octavo, utrum credere
 Trinitatem explicite sit de necessitate salutis. Nono, utrum actus
 fidei sit meritorius. Decimo, utrum ratio humana diminuat meritum
-fidei.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 2 a. 1 arg. 1"><a name="38839"><span class=
-"ref">[38839] II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+fidei.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 2 a. 1 arg. 1"><a name="38839"><span class="ref">[38839] IIª-IIae q. 2 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod credere non sit cum assensione
 cogitare. Cogitatio enim importat quandam inquisitionem, dicitur
 enim cogitare quasi simul agitare. Sed Damascenus dicit, in IV
 Lib., quod <i>fides est non inquisitus consensus</i>. Ergo cogitare
-non pertinet ad actum fidei.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 1 arg. 2"><a name="38840"><span class=
-"ref">[38840] II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+non pertinet ad actum fidei.</p><p title="II-II q. 2 a. 1 arg. 2"><a name="38840"><span class="ref">[38840] IIª-IIae q. 2 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 fides in ratione ponitur, ut infra dicetur. Sed cogitare est actus
 cogitativae potentiae, quae pertinet ad partem sensitivam, ut in
-primo dictum est. Ergo cogitatio ad fidem non pertinet.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 1 arg. 3"><a name="38841"><span class=
-"ref">[38841] II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+primo dictum est. Ergo cogitatio ad fidem non pertinet.</p><p title="II-II q. 2 a. 1 arg. 3"><a name="38841"><span class="ref">[38841] IIª-IIae q. 2 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 credere est actus intellectus, quia eius obiectum est verum. Sed
 assentire non videtur esse actus intellectus, sed voluntatis, sicut
 et consentire, ut supra dictum est. Ergo credere non est cum
-assensione cogitare.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 1 s. c."><a name="38842"><span class=
-"ref">[38842] II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 s. c.</span></a> In
+assensione cogitare.</p><p title="II-II q. 2 a. 1 s. c."><a name="38842"><span class="ref">[38842] IIª-IIae q. 2 a. 1 s. c.</span></a> In
 contrarium est quod Augustinus sic definit credere in libro de
-Praed. Sanct.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 1 co."><a name="38843"><span class=
-"ref">[38843] II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+Praed. Sanct.</p><p title="II-II q. 2 a. 1 co."><a name="38843"><span class="ref">[38843] IIª-IIae q. 2 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod cogitare tripliciter sumi potest. Uno modo,
 communiter pro qualibet actuali consideratione intellectus, sicut
 Augustinus dicit, in XIV de Trin., <i>hanc nunc dico intelligentiam
@@ -1794,56 +1539,36 @@
 perfecta per manifestam visionem, in quo convenit cum dubitante,
 suspicante et opinante. Et sic proprium est credentis ut cum
 assensu cogitet, et per hoc distinguitur iste actus qui est credere
-ab omnibus actibus intellectus qui sunt circa verum vel falsum.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 1 ad 1"><a name="38844"><span class=
-"ref">[38844] II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+ab omnibus actibus intellectus qui sunt circa verum vel falsum.</p><p title="II-II q. 2 a. 1 ad 1"><a name="38844"><span class="ref">[38844] IIª-IIae q. 2 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod fides non habet inquisitionem rationis naturalis
 demonstrantis id quod creditur. Habet tamen inquisitionem quandam
 eorum per quae inducitur homo ad credendum, puta quia sunt dicta a
-Deo et miraculis confirmata.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 1 ad 2"><a name="38845"><span class=
-"ref">[38845] II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+Deo et miraculis confirmata.</p><p title="II-II q. 2 a. 1 ad 2"><a name="38845"><span class="ref">[38845] IIª-IIae q. 2 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod cogitare non sumitur hic prout est actus cogitativae
-virtutis, sed prout pertinet ad intellectum, ut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 1 ad 3"><a name="38846"><span class=
-"ref">[38846] II&ordf;-IIae q. 2 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+virtutis, sed prout pertinet ad intellectum, ut dictum est.</p><p title="II-II q. 2 a. 1 ad 3"><a name="38846"><span class="ref">[38846] IIª-IIae q. 2 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod intellectus credentis determinatur ad unum non per
 rationem, sed per voluntatem. Et ideo assensus hic accipitur pro
 actu intellectus secundum quod a voluntate determinatur ad
-unum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 2 a. 2 arg. 1"><a name="38847"><span class=
-"ref">[38847] II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
+unum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 2 a. 2 arg. 1"><a name="38847"><span class="ref">[38847] IIª-IIae q. 2 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
 sic proceditur. Videtur quod inconvenienter distinguatur actus
 fidei per hoc quod est <i>credere Deo, credere Deum et credere in
 Deum</i>. Unius enim habitus unus est actus. Sed fides est unus
 habitus, cum sit una virtus. Ergo inconvenienter ponuntur plures
-actus eius.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 2 arg. 2"><a name="38848"><span class=
-"ref">[38848] II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+actus eius.</p><p title="II-II q. 2 a. 2 arg. 2"><a name="38848"><span class="ref">[38848] IIª-IIae q. 2 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 illud quod est commune omni actui fidei non debet poni ut
 particularis actus fidei. Sed credere Deo invenitur communiter in
 quolibet actu fidei, quia fides innititur primae veritati. Ergo
 videtur quod inconvenienter distinguatur a quibusdam aliis actibus
-fidei.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 2 arg. 3"><a name="38849"><span class=
-"ref">[38849] II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+fidei.</p><p title="II-II q. 2 a. 2 arg. 3"><a name="38849"><span class="ref">[38849] IIª-IIae q. 2 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 illud quod convenit etiam non fidelibus non potest poni fidei
 actus. Sed credere Deum esse convenit etiam infidelibus. Ergo non
-debet poni inter actus fidei.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 2 arg. 4"><a name="38850"><span class=
-"ref">[38850] II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
+debet poni inter actus fidei.</p><p title="II-II q. 2 a. 2 arg. 4"><a name="38850"><span class="ref">[38850] IIª-IIae q. 2 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
 moveri in finem pertinet ad voluntatem, cuius obiectum est bonum et
 finis. Sed credere non est actus voluntatis, sed intellectus. Ergo
 non debet poni differentia una eius quod est credere in Deum, quod
-importat motum in finem.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 2 s. c."><a name="38851"><span class=
-"ref">[38851] II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+importat motum in finem.</p><p title="II-II q. 2 a. 2 s. c."><a name="38851"><span class="ref">[38851] IIª-IIae q. 2 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus hanc distinctionem ponit, in libris de Verb.
-Dom., et super Ioan.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 2 co."><a name="38852"><span class=
-"ref">[38852] II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+Dom., et super Ioan.</p><p title="II-II q. 2 a. 2 co."><a name="38852"><span class="ref">[38852] IIª-IIae q. 2 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod actus cuiuslibet potentiae vel habitus accipitur
 secundum ordinem potentiae vel habitus ad suum obiectum. Obiectum
 autem fidei potest tripliciter considerari. Cum enim credere ad
@@ -1862,60 +1587,40 @@
 consideretur tertio modo obiectum fidei, secundum quod intellectus
 est motus a voluntate, sic ponitur actus fidei credere in Deum,
 veritas enim prima ad voluntatem refertur secundum quod habet
-rationem finis.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 2 ad 1"><a name="38853"><span class=
-"ref">[38853] II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+rationem finis.</p><p title="II-II q. 2 a. 2 ad 1"><a name="38853"><span class="ref">[38853] IIª-IIae q. 2 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod per ista tria non designantur diversi actus
 fidei, sed unus et idem actus habens diversam relationem ad fidei
-obiectum.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 2 ad 2"><a name="38854"><span class=
-"ref">[38854] II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 ad 2</span></a> Et per hoc
-etiam patet responsio ad secundum.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 2 ad 3"><a name="38855"><span class=
-"ref">[38855] II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+obiectum.</p><p title="II-II q. 2 a. 2 ad 2"><a name="38854"><span class="ref">[38854] IIª-IIae q. 2 a. 2 ad 2</span></a> Et per hoc
+etiam patet responsio ad secundum.</p><p title="II-II q. 2 a. 2 ad 3"><a name="38855"><span class="ref">[38855] IIª-IIae q. 2 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod credere Deum non convenit infidelibus sub ea ratione
 qua ponitur actus fidei. Non enim credunt Deum esse sub his
 conditionibus quas fides determinat. Et ideo nec vere Deum credunt,
 quia, ut philosophus dicit, IX Metaphys., in simplicibus defectus
-cognitionis est solum in non attingendo totaliter.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 2 ad 4"><a name="38856"><span class=
-"ref">[38856] II&ordf;-IIae q. 2 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+cognitionis est solum in non attingendo totaliter.</p><p title="II-II q. 2 a. 2 ad 4"><a name="38856"><span class="ref">[38856] IIª-IIae q. 2 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod, sicut supra dictum est, voluntas movet intellectum
 et alias vires animae in finem. Et secundum hoc ponitur actus fidei
-credere in Deum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 2 a. 3 arg. 1"><a name="38857"><span class=
-"ref">[38857] II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+credere in Deum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 2 a. 3 arg. 1"><a name="38857"><span class="ref">[38857] IIª-IIae q. 2 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod credere non sit necessarium ad
 salutem. Ad salutem enim et perfectionem cuiuslibet rei ea
 sufficere videntur quae conveniunt ei secundum suam naturam. Sed ea
 quae sunt fidei excedunt naturalem hominis rationem, cum sint non
 apparentia, ut supra dictum est. Ergo credere non videtur esse
-necessarium ad salutem.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 3 arg. 2"><a name="38858"><span class=
-"ref">[38858] II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+necessarium ad salutem.</p><p title="II-II q. 2 a. 3 arg. 2"><a name="38858"><span class="ref">[38858] IIª-IIae q. 2 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 periculose homo assentit illis in quibus non potest iudicare utrum
 illud quod ei proponitur sit verum vel falsum, secundum illud Iob
 XII, <i>nonne auris verba diiudicat?</i> Sed tale iudicium homo
 habere non potest in his quae sunt fidei, quia non potest homo ea
 resolvere in principia prima, per quae de omnibus iudicamus. Ergo
 periculosum est talibus fidem adhibere. Credere ergo non est
-necessarium ad salutem.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 3 arg. 3"><a name="38859"><span class=
-"ref">[38859] II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+necessarium ad salutem.</p><p title="II-II q. 2 a. 3 arg. 3"><a name="38859"><span class="ref">[38859] IIª-IIae q. 2 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 salus hominis in Deo consistit, secundum illud Psalm., <i>salus
 autem iustorum a domino. Sed invisibilia Dei per ea quae facta sunt
 intellecta conspiciuntur; sempiterna quoque virtus eius et
 divinitas</i>, ut dicitur Rom. I. Quae autem conspiciuntur
 intellectu non creduntur. Ergo non est necessarium ad salutem ut
-homo aliqua credat.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 3 s. c."><a name="38860"><span class=
-"ref">[38860] II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+homo aliqua credat.</p><p title="II-II q. 2 a. 3 s. c."><a name="38860"><span class="ref">[38860] IIª-IIae q. 2 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Heb. XI, <i>sine fide impossibile est placere
-Deo</i>.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 3 co."><a name="38861"><span class=
-"ref">[38861] II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+Deo</i>.</p><p title="II-II q. 2 a. 3 co."><a name="38861"><span class="ref">[38861] IIª-IIae q. 2 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod in omnibus naturis ordinatis invenitur quod ad
 perfectionem naturae inferioris duo concurrunt, unum quidem quod
 est secundum proprium motum; aliud autem quod est secundum motum
@@ -1943,55 +1648,37 @@
 scientiam perveniat, sicut etiam philosophus dicit quod oportet
 addiscentem credere. Unde ad hoc quod homo perveniat ad perfectam
 visionem beatitudinis praeexigitur quod credat Deo tanquam
-discipulus magistro docenti.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 3 ad 1"><a name="38862"><span class=
-"ref">[38862] II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+discipulus magistro docenti.</p><p title="II-II q. 2 a. 3 ad 1"><a name="38862"><span class="ref">[38862] IIª-IIae q. 2 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, quia natura hominis dependet a superiori
 natura, ad eius perfectionem non sufficit cognitio naturalis, sed
-requiritur quaedam supernaturalis, ut supra dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 3 ad 2"><a name="38863"><span class=
-"ref">[38863] II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+requiritur quaedam supernaturalis, ut supra dictum est.</p><p title="II-II q. 2 a. 3 ad 2"><a name="38863"><span class="ref">[38863] IIª-IIae q. 2 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut homo per naturale lumen intellectus assentit
 principiis, ita homo virtuosus per habitum virtutis habet rectum
 iudicium de his quae conveniunt virtuti illi. Et hoc modo etiam per
 lumen fidei divinitus infusum homini homo assentit his quae sunt
 fidei, non autem contrariis. Et ideo <i>nihil periculi vel
 damnationis inest his qui sunt in Christo Iesu</i>, ab ipso
-illuminati per fidem.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 3 ad 3"><a name="38864"><span class=
-"ref">[38864] II&ordf;-IIae q. 2 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+illuminati per fidem.</p><p title="II-II q. 2 a. 3 ad 3"><a name="38864"><span class="ref">[38864] IIª-IIae q. 2 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod invisibilia Dei altiori modo, quantum ad plura,
 percipit fides quam ratio naturalis ex creaturis in Deum procedens.
 Unde dicitur Eccli. III, <i>plurima super sensum hominis ostensa
-sunt tibi</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 2 a. 4 arg. 1"><a name="38865"><span class=
-"ref">[38865] II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+sunt tibi</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 2 a. 4 arg. 1"><a name="38865"><span class="ref">[38865] IIª-IIae q. 2 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod ea quae ratione naturali probari
 possunt non sit necessarium credere. In operibus enim Dei nihil
 superfluum invenitur, multo minus quam in operibus naturae. Sed ad
 id quod per unum potest fieri superflue apponitur aliud. Ergo ea
 quae per naturalem rationem cognosci possunt superfluum esset per
-fidem accipere.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 4 arg. 2"><a name="38866"><span class=
-"ref">[38866] II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+fidem accipere.</p><p title="II-II q. 2 a. 4 arg. 2"><a name="38866"><span class="ref">[38866] IIª-IIae q. 2 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ea necesse est credere de quibus est fides. Sed non est de eodem
 scientia et fides, ut supra habitum est. Cum igitur scientia sit de
 omnibus illis quae naturali ratione cognosci possunt, videtur quod
-non oporteat credere ea quae per naturalem rationem probantur.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 4 arg. 3"><a name="38867"><span class=
-"ref">[38867] II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+non oporteat credere ea quae per naturalem rationem probantur.</p><p title="II-II q. 2 a. 4 arg. 3"><a name="38867"><span class="ref">[38867] IIª-IIae q. 2 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 omnia scibilia videntur esse unius rationis. Si igitur quaedam
 eorum proponuntur homini ut credenda, pari ratione omnia huiusmodi
 necesse esset credere. Hoc autem est falsum. Non ergo ea quae per
-naturalem rationem cognosci possunt necesse est credere.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 4 s. c."><a name="38868"><span class=
-"ref">[38868] II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+naturalem rationem cognosci possunt necesse est credere.</p><p title="II-II q. 2 a. 4 s. c."><a name="38868"><span class="ref">[38868] IIª-IIae q. 2 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quia necesse est Deum credere esse unum et incorporeum, quae
-naturali ratione a philosophis probantur.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 4 co."><a name="38869"><span class=
-"ref">[38869] II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+naturali ratione a philosophis probantur.</p><p title="II-II q. 2 a. 4 co."><a name="38869"><span class="ref">[38869] IIª-IIae q. 2 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod necessarium est homini accipere per modum fidei non
 solum ea quae sunt supra rationem, sed etiam ea quae per rationem
 cognosci possunt. Et hoc propter tria. Primo quidem, ut citius homo
@@ -2010,36 +1697,24 @@
 in multis erraverunt et sibi ipsis contraria senserunt. Ut ergo
 esset indubitata et certa cognitio apud homines de Deo, oportuit
 quod divina eis per modum fidei traderentur, quasi a Deo dicta, qui
-mentiri non potest.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 4 ad 1"><a name="38870"><span class=
-"ref">[38870] II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+mentiri non potest.</p><p title="II-II q. 2 a. 4 ad 1"><a name="38870"><span class="ref">[38870] IIª-IIae q. 2 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod investigatio naturalis rationis non sufficit
 humano generi ad cognitionem divinorum etiam quae ratione ostendi
-possunt. Et ideo non est superfluum ut talia credantur.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 4 ad 2"><a name="38871"><span class=
-"ref">[38871] II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+possunt. Et ideo non est superfluum ut talia credantur.</p><p title="II-II q. 2 a. 4 ad 2"><a name="38871"><span class="ref">[38871] IIª-IIae q. 2 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod de eodem non potest esse scientia et fides apud
 eundem. Sed id quod est ab uno scitum potest esse ab alio creditum,
-ut supra dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 4 ad 3"><a name="38872"><span class=
-"ref">[38872] II&ordf;-IIae q. 2 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+ut supra dictum est.</p><p title="II-II q. 2 a. 4 ad 3"><a name="38872"><span class="ref">[38872] IIª-IIae q. 2 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, si omnia scibilia conveniant in ratione scientiae,
 non tamen conveniunt in hoc quod aequaliter ordinent ad
 beatitudinem. Et ideo non aequaliter omnia proponuntur ut
-credenda.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 2 a. 5 arg. 1"><a name="38873"><span class=
-"ref">[38873] II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+credenda.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 2 a. 5 arg. 1"><a name="38873"><span class="ref">[38873] IIª-IIae q. 2 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod non teneatur homo ad credendum aliquid
 explicite. Nullus enim tenetur ad id quod non est in eius
 potestate. Sed credere aliquid explicite non est in hominis
 potestate, dicitur enim Rom. X, <i>quomodo credent ei quem non
 audierunt? Quomodo audient sine praedicante? Quomodo autem
 praedicabunt nisi mittantur?</i> Ergo credere aliquid explicite
-homo non tenetur.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 5 arg. 2"><a name="38874"><span class=
-"ref">[38874] II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+homo non tenetur.</p><p title="II-II q. 2 a. 5 arg. 2"><a name="38874"><span class="ref">[38874] IIª-IIae q. 2 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut per fidem ordinamur in Deum, ita et per caritatem. Sed ad
 servandum praecepta caritatis homo non tenetur, sed sufficit sola
 praeparatio animi, sicut patet in illo praecepto domini quod
@@ -2047,9 +1722,7 @@
 ei et aliam</i>, et in aliis consimilibus, ut Augustinus exponit,
 in libro de Serm. Dom. in monte. Ergo etiam non tenetur homo
 explicite aliquid credere, sed sufficit quod habeat animum paratum
-ad credendum ea quae a Deo proponuntur.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 5 arg. 3"><a name="38875"><span class=
-"ref">[38875] II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+ad credendum ea quae a Deo proponuntur.</p><p title="II-II q. 2 a. 5 arg. 3"><a name="38875"><span class="ref">[38875] IIª-IIae q. 2 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 bonum fidei in quadam obedientia consistit, secundum illud Rom. I,
 <i>ad obediendum fidei in omnibus gentibus</i>. Sed ad virtutem
 obedientiae non requiritur quod homo aliqua determinata praecepta
@@ -2058,13 +1731,9 @@
 custodiam mandata tua</i>. Ergo videtur quod etiam ad fidem
 sufficiat quod homo habeat promptum animum ad credendum ea quae ei
 divinitus proponi possent, absque hoc quod explicite aliquid
-credat.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 5 s. c."><a name="38876"><span class=
-"ref">[38876] II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+credat.</p><p title="II-II q. 2 a. 5 s. c."><a name="38876"><span class="ref">[38876] IIª-IIae q. 2 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur ad Heb. XI, <i>accedentem ad Deum oportet credere
-quia est, et quod inquirentibus se remunerator est</i>.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 5 co."><a name="38877"><span class=
-"ref">[38877] II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+quia est, et quod inquirentibus se remunerator est</i>.</p><p title="II-II q. 2 a. 5 co."><a name="38877"><span class="ref">[38877] IIª-IIae q. 2 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod praecepta legis quae homo tenetur implere dantur de
 actibus virtutum qui sunt via perveniendi ad salutem. Actus autem
 virtutis, sicut supra dictum est, sumitur secundum habitudinem
@@ -2092,9 +1761,7 @@
 explicite credere, sed solum implicite vel in praeparatione animi,
 inquantum paratus est credere quidquid in divina Scriptura
 continetur. Sed tunc solum huiusmodi tenetur explicite credere
-quando hoc ei constiterit in doctrina fidei contineri.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 5 ad 1"><a name="38878"><span class=
-"ref">[38878] II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+quando hoc ei constiterit in doctrina fidei contineri.</p><p title="II-II q. 2 a. 5 ad 1"><a name="38878"><span class="ref">[38878] IIª-IIae q. 2 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, si in potestate hominis esse dicatur aliquid
 excluso auxilio gratiae, sic ad multa tenetur homo ad quae non
 potest sine gratia reparante, sicut ad diligendum Deum et proximum;
@@ -2103,51 +1770,35 @@
 divinitus datur, misericorditer datur; quibus autem non datur, ex
 iustitia non datur, in poenam praecedentis peccati, saltem
 originalis peccati; ut Augustinus dicit, in libro de Cor. et
-gratia.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 5 ad 2"><a name="38879"><span class=
-"ref">[38879] II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+gratia.</p><p title="II-II q. 2 a. 5 ad 2"><a name="38879"><span class="ref">[38879] IIª-IIae q. 2 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod homo tenetur ad determinate diligendum illa
 diligibilia quae sunt proprie et per se caritatis obiecta, scilicet
 Deus et proximus. Sed obiectio procedit de illis praeceptis
 caritatis quae quasi consequenter pertinent ad obiectum
-caritatis.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 5 ad 3"><a name="38880"><span class=
-"ref">[38880] II&ordf;-IIae q. 2 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+caritatis.</p><p title="II-II q. 2 a. 5 ad 3"><a name="38880"><span class="ref">[38880] IIª-IIae q. 2 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod virtus obedientiae proprie in voluntate consistit. Et
 ideo ad actum obedientiae sufficit promptitudo voluntatis subiecta
 praecipienti, quae est proprium et per se obiectum obedientiae. Sed
 hoc praeceptum vel illud per accidens vel consequenter se habet ad
-proprium et per se obiectum obedientiae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 2 a. 6 arg. 1"><a name="38881"><span class=
-"ref">[38881] II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+proprium et per se obiectum obedientiae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 2 a. 6 arg. 1"><a name="38881"><span class="ref">[38881] IIª-IIae q. 2 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod aequaliter omnes teneantur ad habendum
 fidem explicitam. Ad ea enim quae sunt de necessitate salutis omnes
 tenentur, sicut patet de praeceptis caritatis. Sed explicatio
 credendorum est de necessitate salutis, ut dictum est. Ergo omnes
-aequaliter tenentur ad explicite credendum.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 6 arg. 2"><a name="38882"><span class=
-"ref">[38882] II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+aequaliter tenentur ad explicite credendum.</p><p title="II-II q. 2 a. 6 arg. 2"><a name="38882"><span class="ref">[38882] IIª-IIae q. 2 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 nullus debet examinari de eo quod explicite credere non tenetur.
 Sed quandoque etiam simplices examinantur de minimis articulis
-fidei. Ergo omnes tenentur explicite omnia credere.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 6 arg. 3"><a name="38883"><span class=
-"ref">[38883] II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+fidei. Ergo omnes tenentur explicite omnia credere.</p><p title="II-II q. 2 a. 6 arg. 3"><a name="38883"><span class="ref">[38883] IIª-IIae q. 2 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 si minores non tenentur habere fidem explicitam, sed solum
 implicitam, oportet quod habeant fidem implicitam in fide maiorum.
 Sed hoc videtur esse periculosum, quia posset contingere quod illi
 maiores errarent. Ergo videtur quod minores etiam debeant habere
 fidem explicitam. Sic ergo omnes aequaliter tenentur ad explicite
-credendum.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 6 s. c."><a name="38884"><span class=
-"ref">[38884] II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+credendum.</p><p title="II-II q. 2 a. 6 s. c."><a name="38884"><span class="ref">[38884] IIª-IIae q. 2 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Iob I, quod <i>boves arabant et asinae pascebantur
 iuxta eos</i>, quia videlicet minores, qui significantur per
 asinos, debent in credendis adhaerere maioribus, qui per boves
-significantur; ut Gregorius exponit, in II Moral.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 6 co."><a name="38885"><span class=
-"ref">[38885] II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+significantur; ut Gregorius exponit, in II Moral.</p><p title="II-II q. 2 a. 6 co."><a name="38885"><span class="ref">[38885] IIª-IIae q. 2 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod explicatio credendorum fit per revelationem divinam,
 credibilia enim naturalem rationem excedunt. Revelatio autem divina
 ordine quodam ad inferiores pervenit per superiores, sicut ad
@@ -2158,23 +1809,17 @@
 illuminant, habent pleniorem notitiam de rebus divinis quam
 inferiores, ut dicit Dionysius, XII cap. Cael. Hier.; ita etiam
 superiores homines, ad quos pertinet alios erudire, tenentur habere
-pleniorem notitiam de credendis et magis explicite credere.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 6 ad 1"><a name="38886"><span class=
-"ref">[38886] II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+pleniorem notitiam de credendis et magis explicite credere.</p><p title="II-II q. 2 a. 6 ad 1"><a name="38886"><span class="ref">[38886] IIª-IIae q. 2 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod explicatio credendorum non aequaliter quantum ad
 omnes est de necessitate salutis, quia plura tenentur explicite
 credere maiores, qui habent officium alios instruendi, quam
-alii.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 6 ad 2"><a name="38887"><span class=
-"ref">[38887] II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+alii.</p><p title="II-II q. 2 a. 6 ad 2"><a name="38887"><span class="ref">[38887] IIª-IIae q. 2 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod simplices non sunt examinandi de subtilitatibus fidei
 nisi quando habetur suspicio quod sint ab haereticis depravati, qui
 in his quae ad subtilitatem fidei pertinent solent fidem simplicium
 depravare. Si tamen inveniuntur non pertinaciter perversae
 doctrinae adhaerere, si in talibus ex simplicitate deficiant, non
-eis imputatur.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 6 ad 3"><a name="38888"><span class=
-"ref">[38888] II&ordf;-IIae q. 2 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+eis imputatur.</p><p title="II-II q. 2 a. 6 ad 3"><a name="38888"><span class="ref">[38888] IIª-IIae q. 2 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod minores non habent fidem implicitam in fide maiorum
 nisi quatenus maiores adhaerent doctrinae divinae, unde et
 apostolus dicit, I ad Cor. IV, <i>imitatores mei estote, sicut et
@@ -2184,11 +1829,7 @@
 pertinaciter eorum erroribus in particulari adhaereant contra
 universalis Ecclesiae fidem, quae non potest deficere, domino
 dicente, Luc. XXII, <i>ego pro te rogavi, Petre, ut non deficiat
-fides tua</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 2 a. 7 arg. 1"><a name="38889"><span class=
-"ref">[38889] II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum
+fides tua</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 2 a. 7 arg. 1"><a name="38889"><span class="ref">[38889] IIª-IIae q. 2 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum
 sic proceditur. Videtur quod credere explicite mysterium Christi
 non sit de necessitate salutis apud omnes. Non enim tenetur homo
 explicite credere ea quae Angeli ignorant, quia explicatio fidei
@@ -2198,31 +1839,23 @@
 gloriae?</i> Et Isaiae LXIII, <i>quis est iste qui venit de
 Edom?</i> Ut Dionysius exponit, cap. VII Cael. Hier. Ergo ad
 credendum explicite mysterium incarnationis homines non
-tenebantur.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 7 arg. 2"><a name="38890"><span class=
-"ref">[38890] II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+tenebantur.</p><p title="II-II q. 2 a. 7 arg. 2"><a name="38890"><span class="ref">[38890] IIª-IIae q. 2 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 constat beatum Ioannem Baptistam de maioribus fuisse, et
 propinquissimum Christo, de quo dominus dicit, Matth. XI, quod
 <i>inter natos mulierum nullus maior eo surrexit</i>. Sed Ioannes
 Baptista non videtur Christi mysterium explicite cognovisse, cum a
 Christo quaesierit, <i>tu es qui venturus es, an alium
 expectamus?</i> Ut habetur Matth. XI. Ergo non tenebantur etiam
-maiores ad habendum explicitam fidem de Christo.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 7 arg. 3"><a name="38891"><span class=
-"ref">[38891] II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+maiores ad habendum explicitam fidem de Christo.</p><p title="II-II q. 2 a. 7 arg. 3"><a name="38891"><span class="ref">[38891] IIª-IIae q. 2 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 multi gentilium salutem adepti sunt per ministerium Angelorum, ut
 Dionysius dicit, IX cap. Cael. Hier. Sed gentiles non habuerunt
 fidem de Christo nec explicitam nec implicitam, ut videtur, quia
 nulla eis revelatio facta est. Ergo videtur quod credere explicite
-Christi mysterium non fuerit omnibus necessarium ad salutem.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 7 s. c."><a name="38892"><span class=
-"ref">[38892] II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+Christi mysterium non fuerit omnibus necessarium ad salutem.</p><p title="II-II q. 2 a. 7 s. c."><a name="38892"><span class="ref">[38892] IIª-IIae q. 2 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro de Cor. et gratia, <i>illa
 fides sana est qua credimus nullum hominem, sive maioris sive
 parvae aetatis, liberari a contagio mortis et obligatione peccati
-nisi per unum mediatorem Dei et hominum Iesum Christum</i>.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 7 co."><a name="38893"><span class=
-"ref">[38893] II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+nisi per unum mediatorem Dei et hominum Iesum Christum</i>.</p><p title="II-II q. 2 a. 7 co."><a name="38893"><span class="ref">[38893] IIª-IIae q. 2 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, illud proprie et per se
 pertinet ad obiectum fidei per quod homo beatitudinem consequitur.
 Via autem hominibus veniendi ad beatitudinem est mysterium
@@ -2257,15 +1890,11 @@
 incarnationis, de quibus supra dictum est. Alias autem subtiles
 considerationes circa incarnationis articulos tenentur aliqui magis
 vel minus explicite credere secundum quod convenit statui et
-officio uniuscuiusque.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 7 ad 1"><a name="38894"><span class=
-"ref">[38894] II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+officio uniuscuiusque.</p><p title="II-II q. 2 a. 7 ad 1"><a name="38894"><span class="ref">[38894] IIª-IIae q. 2 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod <i>Angelos non omnino latuit mysterium regni
 Dei</i>, sicut Augustinus dicit, V super Gen. ad Litt. Quasdam
 tamen rationes huius mysterii perfectius cognoverunt Christo
-revelante.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 7 ad 2"><a name="38895"><span class=
-"ref">[38895] II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+revelante.</p><p title="II-II q. 2 a. 7 ad 2"><a name="38895"><span class="ref">[38895] IIª-IIae q. 2 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Ioannes Baptista non quaesivit de adventu Christi in
 carnem quasi hoc ignoraret, cum ipse hoc expresse confessus fuerit,
 dicens, <i>ego vidi, et testimonium perhibui quia hic est filius
@@ -2287,9 +1916,7 @@
 dici, sicut Chrysostomus dicit, quod non quaesivit quasi ipse
 ignoraret, sed ut per Christum satisfieret eius discipulis. Unde et
 Christus ad discipulorum instructionem respondit, signa operum
-ostendens.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 7 ad 3"><a name="38896"><span class=
-"ref">[38896] II&ordf;-IIae q. 2 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+ostendens.</p><p title="II-II q. 2 a. 7 ad 3"><a name="38896"><span class="ref">[38896] IIª-IIae q. 2 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod multis gentilium facta fuit revelatio de Christo, ut
 patet per ea quae praedixerunt. Nam Iob XIX dicitur, <i>scio quod
 redemptor meus vivit</i>. Sibylla etiam praenuntiavit quaedam de
@@ -2304,19 +1931,13 @@
 tamen fidem implicitam in divina providentia, credentes Deum esse
 liberatorem hominum secundum modos sibi placitos et secundum quod
 aliquibus veritatem cognoscentibus ipse revelasset, secundum illud
-Iob XXXV, <i>qui docet nos super iumenta terrae</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 2 a. 8 arg. 1"><a name="38897"><span class=
-"ref">[38897] II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+Iob XXXV, <i>qui docet nos super iumenta terrae</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 2 a. 8 arg. 1"><a name="38897"><span class="ref">[38897] IIª-IIae q. 2 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod credere Trinitatem explicite non
 fuerit de necessitate salutis. Dicit enim apostolus, ad Heb. XI,
 <i>credere oportet accedentem ad Deum quia est, et quia
 inquirentibus se remunerator est</i>. Sed hoc potest credi absque
 fide Trinitatis. Ergo non oportebat explicite fidem de Trinitate
-habere.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 8 arg. 2"><a name="38898"><span class=
-"ref">[38898] II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+habere.</p><p title="II-II q. 2 a. 8 arg. 2"><a name="38898"><span class="ref">[38898] IIª-IIae q. 2 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 dominus dicit, Ioan. XVII, <i>pater, manifestavi nomen tuum
 hominibus</i>, quod exponens Augustinus dicit, <i>non illud nomen
 tuum quo vocaris Deus, sed illud quo vocaris pater meus</i>. Et
@@ -2326,22 +1947,16 @@
 quem tollit peccatum mundi, hoc nomen eius, prius occultum, nunc
 manifestavit eis</i>. Ergo ante Christi adventum non erat cognitum
 quod in deitate esset paternitas et filiatio. Non ergo Trinitas
-explicite credebatur.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 8 arg. 3"><a name="38899"><span class=
-"ref">[38899] II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+explicite credebatur.</p><p title="II-II q. 2 a. 8 arg. 3"><a name="38899"><span class="ref">[38899] IIª-IIae q. 2 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 illud tenemur explicite credere in Deo quod est beatitudinis
 obiectum. Sed obiectum beatitudinis est bonitas summa, quae potest
 intelligi in Deo etiam sine personarum distinctione. Ergo non fuit
-necessarium credere explicite Trinitatem.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 8 s. c."><a name="38900"><span class=
-"ref">[38900] II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
+necessarium credere explicite Trinitatem.</p><p title="II-II q. 2 a. 8 s. c."><a name="38900"><span class="ref">[38900] IIª-IIae q. 2 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod in veteri testamento multipliciter expressa est Trinitas
 personarum, sicut statim in principio Gen. dicitur, ad expressionem
 Trinitatis, <i>faciamus hominem ad imaginem et similitudinem
 nostram</i>. Ergo a principio de necessitate salutis fuit credere
-Trinitatem.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 8 co."><a name="38901"><span class=
-"ref">[38901] II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+Trinitatem.</p><p title="II-II q. 2 a. 8 co."><a name="38901"><span class="ref">[38901] IIª-IIae q. 2 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod mysterium Christi explicite credi non potest sine
 fide Trinitatis, quia in mysterio Christi hoc continetur quod
 filius Dei carnem assumpserit, quod per gratiam spiritus sancti
@@ -2353,40 +1968,26 @@
 credendum mysterium Trinitatis. Et omnes qui renascuntur in Christo
 hoc adipiscuntur per invocationem Trinitatis, secundum illud Matth.
 ult., <i>euntes, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine
-patris et filii et spiritus sancti</i>.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 8 ad 1"><a name="38902"><span class=
-"ref">[38902] II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+patris et filii et spiritus sancti</i>.</p><p title="II-II q. 2 a. 8 ad 1"><a name="38902"><span class="ref">[38902] IIª-IIae q. 2 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod illa duo explicite credere de Deo omni tempore
 et quoad omnes necessarium fuit. Non tamen est sufficiens omni
-tempore et quoad omnes.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 8 ad 2"><a name="38903"><span class=
-"ref">[38903] II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+tempore et quoad omnes.</p><p title="II-II q. 2 a. 8 ad 2"><a name="38903"><span class="ref">[38903] IIª-IIae q. 2 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ante Christi adventum fides Trinitatis erat occulta
 in fide maiorum. Sed per Christum manifestata est mundo per
-apostolos.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 8 ad 3"><a name="38904"><span class=
-"ref">[38904] II&ordf;-IIae q. 2 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+apostolos.</p><p title="II-II q. 2 a. 8 ad 3"><a name="38904"><span class="ref">[38904] IIª-IIae q. 2 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod summa bonitas Dei secundum modum quo nunc
 intelligitur per effectus, potest intelligi absque Trinitate
 personarum. Sed secundum quod intelligitur in seipso, prout videtur
 a beatis, non potest intelligi sine Trinitate personarum. Et iterum
-ipsa missio personarum divinarum perducit nos in beatitudinem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 9</div>
-<p title="II-II q. 2 a. 9 arg. 1"><a name="38905"><span class=
-"ref">[38905] II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
+ipsa missio personarum divinarum perducit nos in beatitudinem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 9</h3><p title="II-II q. 2 a. 9 arg. 1"><a name="38905"><span class="ref">[38905] IIª-IIae q. 2 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
 sic proceditur. Videtur quod credere non sit meritorium. Principium
 enim merendi est caritas, ut supra dictum est. Sed fides est
 praeambula ad caritatem, sicut et natura. Ergo, sicut actus naturae
 non est meritorius (quia naturalibus non meremur), ita etiam nec
-actus fidei.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 9 arg. 2"><a name="38906"><span class=
-"ref">[38906] II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
+actus fidei.</p><p title="II-II q. 2 a. 9 arg. 2"><a name="38906"><span class="ref">[38906] IIª-IIae q. 2 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
 credere medium est inter opinari et scire vel considerare scita.
 Sed consideratio scientiae non est meritoria; similiter autem nec
-opinio. Ergo etiam neque credere est meritorium.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 9 arg. 3"><a name="38907"><span class=
-"ref">[38907] II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
+opinio. Ergo etiam neque credere est meritorium.</p><p title="II-II q. 2 a. 9 arg. 3"><a name="38907"><span class="ref">[38907] IIª-IIae q. 2 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ille qui assentit alicui rei credendo aut habet causam sufficienter
 inducentem ipsum ad credendum, aut non. Si habet sufficiens
 inductivum ad credendum, non videtur hoc ei esse meritorium, quia
@@ -2394,23 +1995,17 @@
 sufficiens inductivum ad credendum, levitatis est credere, secundum
 illud Eccli. XIX, <i>qui cito credit levis est corde</i>, et sic
 non videtur esse meritorium. Ergo credere nullo modo est
-meritorium.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 9 s. c."><a name="38908"><span class=
-"ref">[38908] II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
+meritorium.</p><p title="II-II q. 2 a. 9 s. c."><a name="38908"><span class="ref">[38908] IIª-IIae q. 2 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur ad Heb. XI, quod <i>sancti per fidem adepti sunt
 repromissiones</i>. Quod non esset nisi credendo mererentur. Ergo
-ipsum credere est meritorium.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 9 co."><a name="38909"><span class=
-"ref">[38909] II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 co.</span></a> Respondeo
+ipsum credere est meritorium.</p><p title="II-II q. 2 a. 9 co."><a name="38909"><span class="ref">[38909] IIª-IIae q. 2 a. 9 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, actus nostri sunt meritorii
 inquantum procedunt ex libero arbitrio moto a Deo per gratiam. Unde
 omnis actus humanus qui subiicitur libero arbitrio, si sit relatus
 in Deum, potest meritorius esse. Ipsum autem credere est actus
 intellectus assentientis veritati divinae ex imperio voluntatis a
 Deo motae per gratiam, et sic subiacet libero arbitrio in ordine ad
-Deum. Unde actus fidei potest esse meritorius.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 9 ad 1"><a name="38910"><span class=
-"ref">[38910] II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum
+Deum. Unde actus fidei potest esse meritorius.</p><p title="II-II q. 2 a. 9 ad 1"><a name="38910"><span class="ref">[38910] IIª-IIae q. 2 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod natura comparatur ad caritatem, quae est merendi
 principium, sicut materia ad formam. Fides autem comparatur ad
 caritatem sicut dispositio praecedens ultimam formam. Manifestum
@@ -2422,9 +2017,7 @@
 Sic ergo neque natura neque fides sine caritate possunt producere
 actum meritorium, sed caritate superveniente, actus fidei fit
 meritorius per caritatem, sicut et actus naturae et naturalis
-liberi arbitrii.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 9 ad 2"><a name="38911"><span class=
-"ref">[38911] II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
+liberi arbitrii.</p><p title="II-II q. 2 a. 9 ad 2"><a name="38911"><span class="ref">[38911] IIª-IIae q. 2 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in scientia duo possunt considerari, scilicet ipse
 assensus scientis ad rem scitam, et consideratio rei scitae.
 Assensus autem scientiae non subiicitur libero arbitrio, quia
@@ -2439,48 +2032,34 @@
 enim quoddam debile et infirmum, secundum philosophum, in I Poster.
 Unde non videtur procedere ex perfecta voluntate. Et sic ex parte
 assensus non multum videtur habere rationem meriti. Sed ex parte
-considerationis actualis potest meritoria esse.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 9 ad 3"><a name="38912"><span class=
-"ref">[38912] II&ordf;-IIae q. 2 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
+considerationis actualis potest meritoria esse.</p><p title="II-II q. 2 a. 9 ad 3"><a name="38912"><span class="ref">[38912] IIª-IIae q. 2 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ille qui credit habet sufficiens inductivum ad
 credendum, inducitur enim auctoritate divinae doctrinae miraculis
 confirmatae, et, quod plus est, interiori instinctu Dei invitantis.
 Unde non leviter credit. Tamen non habet sufficiens inductivum ad
-sciendum. Et ideo non tollitur ratio meriti.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 10</div>
-<p title="II-II q. 2 a. 10 arg. 1"><a name="38913"><span class=
-"ref">[38913] II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 arg. 1</span></a> Ad decimum
+sciendum. Et ideo non tollitur ratio meriti.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 10</h3><p title="II-II q. 2 a. 10 arg. 1"><a name="38913"><span class="ref">[38913] IIª-IIae q. 2 a. 10 arg. 1</span></a> Ad decimum
 sic proceditur. Videtur quod ratio inducta ad ea quae sunt fidei
 diminuat meritum fidei. Dicit enim Gregorius, in quadam homilia,
 quod <i>fides non habet meritum cui humana ratio praebet
 experimentum</i>. Si ergo ratio humana sufficienter experimentum
 praebens totaliter excludit meritum fidei, videtur quod
 qualiscumque ratio humana inducta ad ea quae sunt fidei diminuat
-meritum fidei.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 10 arg. 2"><a name="38914"><span class=
-"ref">[38914] II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 arg. 2</span></a> Praeterea,
+meritum fidei.</p><p title="II-II q. 2 a. 10 arg. 2"><a name="38914"><span class="ref">[38914] IIª-IIae q. 2 a. 10 arg. 2</span></a> Praeterea,
 quidquid diminuit rationem virtutis diminuit rationem meriti, quia
 felicitas virtutis est praemium ut etiam philosophus dicit, in I
 Ethic. Sed ratio humana videtur diminuere rationem virtutis ipsius
 fidei, quia de ratione fidei est quod sit non apparentium, ut supra
 dictum est; quanto autem plures rationes inducuntur ad aliquid,
 tanto minus est non apparens. Ergo ratio humana inducta ad ea quae
-sunt fidei meritum fidei diminuit.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 10 arg. 3"><a name="38915"><span class=
-"ref">[38915] II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 arg. 3</span></a> Praeterea,
+sunt fidei meritum fidei diminuit.</p><p title="II-II q. 2 a. 10 arg. 3"><a name="38915"><span class="ref">[38915] IIª-IIae q. 2 a. 10 arg. 3</span></a> Praeterea,
 contrariorum contrariae sunt causae. Sed id quod inducitur in
 contrarium fidei auget meritum fidei, sive sit persecutio cogentis
 ad recedendum a fide, sive etiam sit ratio aliqua hoc persuadens.
-Ergo ratio coadiuvans fidem diminuit meritum fidei.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 10 s. c."><a name="38916"><span class=
-"ref">[38916] II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra
+Ergo ratio coadiuvans fidem diminuit meritum fidei.</p><p title="II-II q. 2 a. 10 s. c."><a name="38916"><span class="ref">[38916] IIª-IIae q. 2 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod I Petri III dicitur, <i>parati semper ad satisfactionem
 omni poscenti vos rationem de ea quae in vobis est fide et spe</i>.
 Non autem ad hoc induceret apostolus si per hoc meritum fidei
-diminueretur. Non ergo ratio diminuit meritum fidei.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 10 co."><a name="38917"><span class=
-"ref">[38917] II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 co.</span></a> Respondeo
+diminueretur. Non ergo ratio diminuit meritum fidei.</p><p title="II-II q. 2 a. 10 co."><a name="38917"><span class="ref">[38917] IIª-IIae q. 2 a. 10 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, actus fidei potest esse meritorius
 inquantum subiacet voluntati non solum quantum ad usum, sed etiam
 quantum ad assensum. Ratio autem humana inducta ad ea quae sunt
@@ -2502,17 +2081,13 @@
 moralibus est signum promptioris voluntatis, ut supra dictum est.
 Et hoc significatur Ioan. IV, ubi Samaritani ad mulierem, per quam
 ratio humana figuratur, dixerunt, <i>iam non propter tuam loquelam
-credimus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 10 ad 1"><a name="38918"><span class=
-"ref">[38918] II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
+credimus</i>.</p><p title="II-II q. 2 a. 10 ad 1"><a name="38918"><span class="ref">[38918] IIª-IIae q. 2 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Gregorius loquitur in casu illo quando homo non
 habet voluntatem credendi nisi propter rationem inductam. Quando
 autem homo habet voluntatem credendi ea quae sunt fidei ex sola
 auctoritate divina, etiam si habeat rationem demonstrativam ad
 aliquid eorum, puta ad hoc quod est Deum esse, non propter hoc
-tollitur vel minuitur meritum fidei.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 10 ad 2"><a name="38919"><span class=
-"ref">[38919] II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum
+tollitur vel minuitur meritum fidei.</p><p title="II-II q. 2 a. 10 ad 2"><a name="38919"><span class="ref">[38919] IIª-IIae q. 2 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod rationes quae inducuntur ad auctoritatem fidei non
 sunt demonstrationes quae in visionem intelligibilem intellectum
 humanum reducere possunt. Et ideo non desinunt esse non apparentia.
@@ -2523,9 +2098,7 @@
 diminuant rationem fidei, quia faciunt esse apparens id quod
 proponitur; non tamen diminuunt rationem caritatis, per quam
 voluntas est prompta ad ea credendum etiam si non apparerent. Et
-ideo non diminuitur ratio meriti.</p>
-<p title="II-II q. 2 a. 10 ad 3"><a name="38920"><span class=
-"ref">[38920] II&ordf;-IIae q. 2 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
+ideo non diminuitur ratio meriti.</p><p title="II-II q. 2 a. 10 ad 3"><a name="38920"><span class="ref">[38920] IIª-IIae q. 2 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ea quae repugnant fidei, sive in consideratione
 hominis sive in exteriori persecutione, intantum augent meritum
 fidei inquantum ostenditur voluntas magis prompta et firma in fide.
@@ -2534,46 +2107,30 @@
 habent non recedentes a fide propter rationes philosophorum vel
 haereticorum contra fidem inductas. Sed ea quae conveniunt fidei
 non semper diminuunt promptitudinem voluntatis ad credendum. Et
-ideo non semper diminuunt meritum fidei.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 3</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 3 pr."><a name="38921"><span class="ref">[38921]
-II&ordf;-IIae q. 3 pr.</span></a> Deinde considerandum est de
+ideo non semper diminuunt meritum fidei.</p></div></div><div class="q" id="q3"><h2>Quaestio 3</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 3 pr."><a name="38921"><span class="ref">[38921]
+IIª-IIae q. 3 pr.</span></a> Deinde considerandum est de
 exteriori fidei actu, qui est confessio. Et circa hoc quaeruntur
 duo. Primo, utrum confessio sit actus fidei. Secundo, utrum
-confessio sit necessaria ad salutem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 3 a. 1 arg. 1"><a name="38922"><span class=
-"ref">[38922] II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+confessio sit necessaria ad salutem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 3 a. 1 arg. 1"><a name="38922"><span class="ref">[38922] IIª-IIae q. 3 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod confessio non sit actus fidei. Non
 enim idem actus pertinet ad diversas virtutes. Sed confessio
 pertinet ad poenitentiam, cuius ponitur pars. Ergo non est actus
-fidei.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 1 arg. 2"><a name="38923"><span class=
-"ref">[38923] II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+fidei.</p><p title="II-II q. 3 a. 1 arg. 2"><a name="38923"><span class="ref">[38923] IIª-IIae q. 3 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ab hoc quod homo confiteatur fidem retrahitur interdum per timorem,
 vel etiam propter aliquam confusionem, unde et apostolus, ad Ephes.
 ult., petit orari pro se ut detur sibi <i>cum fiducia notum facere
 mysterium Evangelii</i>. Sed non recedere a bono propter
 confusionem vel timorem pertinet ad fortitudinem, quae moderatur
 audacias et timores. Ergo videtur quod confessio non sit actus
-fidei, sed magis fortitudinis vel constantiae.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 1 arg. 3"><a name="38924"><span class=
-"ref">[38924] II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+fidei, sed magis fortitudinis vel constantiae.</p><p title="II-II q. 3 a. 1 arg. 3"><a name="38924"><span class="ref">[38924] IIª-IIae q. 3 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sicut per fidei fervorem inducitur aliquis ad confitendum fidem
 exterius, ita etiam inducitur ad alia exteriora bona opera
 facienda, dicitur enim Gal. V quod <i>fides per dilectionem
 operatur</i>. Sed alia exteriora opera non ponuntur actus fidei.
-Ergo etiam neque confessio.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 1 s. c."><a name="38925"><span class=
-"ref">[38925] II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+Ergo etiam neque confessio.</p><p title="II-II q. 3 a. 1 s. c."><a name="38925"><span class="ref">[38925] IIª-IIae q. 3 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod, II ad Thess. I, super illud, <i>et opus fidei in
 virtute</i>, dicit Glossa, <i>idest confessionem, quae proprie est
-opus fidei</i>.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 1 co."><a name="38926"><span class=
-"ref">[38926] II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+opus fidei</i>.</p><p title="II-II q. 3 a. 1 co."><a name="38926"><span class="ref">[38926] IIª-IIae q. 3 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod actus exteriores illius virtutis proprie sunt actus
 ad cuius fines secundum suas species referuntur, sicut ieiunare
 secundum suam speciem refertur ad finem abstinentiae, quae est
@@ -2584,9 +2141,7 @@
 loquimur</i>, exterior enim locutio ordinatur ad significandum id
 quod in corde concipitur. Unde sicut conceptus interior eorum quae
 sunt fidei est proprie fidei actus, ita etiam et exterior
-confessio.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 1 ad 1"><a name="38927"><span class=
-"ref">[38927] II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+confessio.</p><p title="II-II q. 3 a. 1 ad 1"><a name="38927"><span class="ref">[38927] IIª-IIae q. 3 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod triplex est confessio quae in Scripturis
 laudatur. Una est confessio eorum quae sunt fidei. Et ista est
 proprius actus fidei, utpote relata ad fidei finem, sicut dictum
@@ -2594,50 +2149,34 @@
 actus latriae, ordinatur enim ad honorem Deo exterius exhibendum,
 quod est finis latriae. Tertia est confessio peccatorum. Et haec
 ordinatur ad deletionem peccati, quae est finis poenitentiae. Unde
-pertinet ad poenitentiam.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 1 ad 2"><a name="38928"><span class=
-"ref">[38928] II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+pertinet ad poenitentiam.</p><p title="II-II q. 3 a. 1 ad 2"><a name="38928"><span class="ref">[38928] IIª-IIae q. 3 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod removens prohibens non est causa per se, sed per
 accidens, ut patet per philosophum, in VIII Phys. Unde fortitudo,
 quae removet impedimentum confessionis fidei, scilicet timorem vel
 erubescentiam, non est proprie et per se causa confessionis, sed
-quasi per accidens.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 1 ad 3"><a name="38929"><span class=
-"ref">[38929] II&ordf;-IIae q. 3 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+quasi per accidens.</p><p title="II-II q. 3 a. 1 ad 3"><a name="38929"><span class="ref">[38929] IIª-IIae q. 3 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod fides interior, mediante dilectione, causat omnes
 exteriores actus virtutum mediantibus aliis virtutibus, imperando,
 non eliciendo. Sed confessionem producit tanquam proprium actum,
-nulla alia virtute mediante.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 3 a. 2 arg. 1"><a name="38930"><span class=
-"ref">[38930] II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
+nulla alia virtute mediante.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 3 a. 2 arg. 1"><a name="38930"><span class="ref">[38930] IIª-IIae q. 3 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
 sic proceditur. Videtur quod confessio fidei non sit necessaria ad
 salutem. Illud enim videtur ad salutem sufficere per quod homo
 attingit finem virtutis. Sed finis proprius fidei est coniunctio
 humanae mentis ad veritatem divinam, quod potest etiam esse sine
 exteriori confessione. Ergo confessio fidei non est necessaria ad
-salutem.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 2 arg. 2"><a name="38931"><span class=
-"ref">[38931] II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+salutem.</p><p title="II-II q. 3 a. 2 arg. 2"><a name="38931"><span class="ref">[38931] IIª-IIae q. 3 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 per exteriorem confessionem fidei homo fidem suam alii homini
 patefacit. Sed hoc non est necessarium nisi illis qui habent alios
 in fide instruere. Ergo videtur quod minores non teneantur ad fidei
-confessionem.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 2 arg. 3"><a name="38932"><span class=
-"ref">[38932] II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+confessionem.</p><p title="II-II q. 3 a. 2 arg. 3"><a name="38932"><span class="ref">[38932] IIª-IIae q. 3 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 illud quod potest vergere in scandalum et turbationem aliorum non
 est necessarium ad salutem, dicit enim apostolus, I ad Cor. X,
 <i>sine offensione estote Iudaeis et gentibus et Ecclesiae Dei</i>.
 Sed per confessionem fidei quandoque ad perturbationem infideles
 provocantur. Ergo confessio fidei non est necessaria ad
-salutem.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 2 s. c."><a name="38933"><span class=
-"ref">[38933] II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+salutem.</p><p title="II-II q. 3 a. 2 s. c."><a name="38933"><span class="ref">[38933] IIª-IIae q. 3 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, ad Rom. X, <i>corde creditur ad
-iustitiam, ore autem confessio fit ad salutem</i>.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 2 co."><a name="38934"><span class=
-"ref">[38934] II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+iustitiam, ore autem confessio fit ad salutem</i>.</p><p title="II-II q. 3 a. 2 co."><a name="38934"><span class="ref">[38934] IIª-IIae q. 3 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ea quae sunt necessaria ad salutem cadunt sub
 praeceptis divinae legis. Confessio autem fidei, cum sit quoddam
 affirmativum, non potest cadere nisi sub praecepto affirmativo.
@@ -2654,23 +2193,17 @@
 et ex hoc crederetur vel quod non haberet fidem vel quod fides non
 esset vera, vel alii per eius taciturnitatem averterentur a fide.
 In huiusmodi enim casibus confessio fidei est de necessitate
-salutis.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 2 ad 1"><a name="38935"><span class=
-"ref">[38935] II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+salutis.</p><p title="II-II q. 3 a. 2 ad 1"><a name="38935"><span class="ref">[38935] IIª-IIae q. 3 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod finis fidei, sicut et aliarum virtutum, referri
 debet ad finem caritatis, qui est amor Dei et proximi. Et ideo
 quando honor Dei vel utilitas proximi hoc exposcit, non debet esse
 contentus homo ut per fidem suam ipse veritati divinae coniungatur;
-sed debet fidem exterius confiteri.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 2 ad 2"><a name="38936"><span class=
-"ref">[38936] II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+sed debet fidem exterius confiteri.</p><p title="II-II q. 3 a. 2 ad 2"><a name="38936"><span class="ref">[38936] IIª-IIae q. 3 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in casu necessitatis, ubi fides periclitatur,
 quilibet tenetur fidem suam aliis propalare, vel ad instructionem
 aliorum fidelium sive confirmationem, vel ad reprimendum infidelium
 insultationem. Sed aliis temporibus instruere homines de fide non
-pertinet ad omnes fideles.</p>
-<p title="II-II q. 3 a. 2 ad 3"><a name="38937"><span class=
-"ref">[38937] II&ordf;-IIae q. 3 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+pertinet ad omnes fideles.</p><p title="II-II q. 3 a. 2 ad 3"><a name="38937"><span class="ref">[38937] IIª-IIae q. 3 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, si turbatio infidelium oriatur de confessione fidei
 manifesta absque aliqua utilitate fidei vel fidelium, non est
 laudabile in tali casu fidem publice confiteri, unde dominus dicit,
@@ -2681,12 +2214,8 @@
 Matth. XV dicitur quod, cum discipuli dixissent domino quod
 Pharisaei, audito eius verbo, scandalizati sunt, dominus respondit,
 sinite illos, scilicet turbari, <i>caeci sunt et duces
-caecorum</i>.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 4</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 4 pr."><a name="38938"><span class="ref">[38938]
-II&ordf;-IIae q. 4 pr.</span></a> Deinde considerandum est de ipsa
+caecorum</i>.</p></div></div><div class="q" id="q4"><h2>Quaestio 4</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 4 pr."><a name="38938"><span class="ref">[38938]
+IIª-IIae q. 4 pr.</span></a> Deinde considerandum est de ipsa
 fidei virtute. Et primo quidem, de ipsa fide; secundo, de
 habentibus fidem; tertio, de causa fidei; quarto, de effectibus
 eius. Circa primum quaeruntur octo. Primo, quid sit fides. Secundo,
@@ -2695,43 +2224,27 @@
 informis. Quinto, utrum fides sit virtus. Sexto, utrum sit una
 virtus. Septimo, de ordine eius ad alias virtutes. Octavo, de
 comparatione certitudinis eius ad certitudinem virtutum
-intellectualium.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 4 a. 1 arg. 1"><a name="38939"><span class=
-"ref">[38939] II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+intellectualium.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 4 a. 1 arg. 1"><a name="38939"><span class="ref">[38939] IIª-IIae q. 4 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod sit incompetens fidei definitio quam
 apostolus ponit, ad Heb. XI, dicens, <i>est autem fides substantia
 sperandarum rerum, argumentum non apparentium</i>. Nulla enim
 qualitas est substantia. Sed fides est qualitas, cum sit virtus
-theologica, ut supra dictum est. Ergo non est substantia.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 1 arg. 2"><a name="38940"><span class=
-"ref">[38940] II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+theologica, ut supra dictum est. Ergo non est substantia.</p><p title="II-II q. 4 a. 1 arg. 2"><a name="38940"><span class="ref">[38940] IIª-IIae q. 4 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 diversarum virtutum diversa sunt obiecta. Sed res speranda est
 obiectum spei. Non ergo debet poni in definitione fidei tanquam
-eius obiectum.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 1 arg. 3"><a name="38941"><span class=
-"ref">[38941] II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+eius obiectum.</p><p title="II-II q. 4 a. 1 arg. 3"><a name="38941"><span class="ref">[38941] IIª-IIae q. 4 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 fides magis perficitur per caritatem quam per spem, quia caritas
 est forma fidei, ut infra dicetur. Magis ergo poni debuit in
-definitione fidei res diligenda quam res speranda.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 1 arg. 4"><a name="38942"><span class=
-"ref">[38942] II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
+definitione fidei res diligenda quam res speranda.</p><p title="II-II q. 4 a. 1 arg. 4"><a name="38942"><span class="ref">[38942] IIª-IIae q. 4 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
 idem non debet poni in diversis generibus. Sed substantia et
 argumentum sunt diversa genera non subalternatim posita. Ergo
-inconvenienter fides dicitur esse substantia et argumentum.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 1 arg. 5"><a name="38943"><span class=
-"ref">[38943] II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea,
+inconvenienter fides dicitur esse substantia et argumentum.</p><p title="II-II q. 4 a. 1 arg. 5"><a name="38943"><span class="ref">[38943] IIª-IIae q. 4 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea,
 per argumentum veritas manifestatur eius ad quod inducitur
 argumentum. Sed illud dicitur esse apparens cuius veritas est
 manifestata. Ergo videtur implicari oppositio in hoc quod dicitur
 argumentum non apparentium. Inconvenienter ergo describitur
-fides.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 1 s. c."><a name="38944"><span class=
-"ref">[38944] II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 s. c.</span></a> In
-contrarium sufficit auctoritas apostoli.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 1 co."><a name="38945"><span class=
-"ref">[38945] II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+fides.</p><p title="II-II q. 4 a. 1 s. c."><a name="38944"><span class="ref">[38944] IIª-IIae q. 4 a. 1 s. c.</span></a> In
+contrarium sufficit auctoritas apostoli.</p><p title="II-II q. 4 a. 1 co."><a name="38945"><span class="ref">[38945] IIª-IIae q. 4 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, licet quidam dicant praedicta apostoli verba non
 esse fidei definitionem, tamen, si quis recte consideret, omnia ex
 quibus fides potest definiri in praedicta descriptione tanguntur,
@@ -2796,56 +2309,38 @@
 apostolus dicit, argumentum non apparentium. Quod vero Dionysius
 dicit, VII cap. de Div. Nom., quod <i>fides est manens credentium
 fundamentum, collocans eos in veritate et in ipsis veritatem</i>,
-idem est ei quod dicitur, substantia sperandarum rerum.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 1 ad 1"><a name="38946"><span class=
-"ref">[38946] II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+idem est ei quod dicitur, substantia sperandarum rerum.</p><p title="II-II q. 4 a. 1 ad 1"><a name="38946"><span class="ref">[38946] IIª-IIae q. 4 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod substantia non sumitur hic secundum quod est
 genus generalissimum contra alia genera divisum, sed secundum quod
 in quolibet genere invenitur quaedam similitudo substantiae, prout
 scilicet primum in quolibet genere, continens in se alia virtute,
-dicitur esse substantia illorum.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 1 ad 2"><a name="38947"><span class=
-"ref">[38947] II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+dicitur esse substantia illorum.</p><p title="II-II q. 4 a. 1 ad 2"><a name="38947"><span class="ref">[38947] IIª-IIae q. 4 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, cum fides pertineat ad intellectum secundum quod
 imperatur a voluntate, oportet quod ordinetur, sicut ad finem, ad
 obiecta illarum virtutum quibus perficitur voluntas. Inter quas est
 spes, ut infra patebit. Et ideo in definitione fidei ponitur
-obiectum spei.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 1 ad 3"><a name="38948"><span class=
-"ref">[38948] II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+obiectum spei.</p><p title="II-II q. 4 a. 1 ad 3"><a name="38948"><span class="ref">[38948] IIª-IIae q. 4 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod dilectio potest esse et visorum et non visorum, et
 praesentium et absentium. Et ideo res diligenda non ita proprie
 adaptatur fidei sicut res speranda, cum spes sit semper absentium
-et non visorum.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 1 ad 4"><a name="38949"><span class=
-"ref">[38949] II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+et non visorum.</p><p title="II-II q. 4 a. 1 ad 4"><a name="38949"><span class="ref">[38949] IIª-IIae q. 4 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod substantia et argumentum, secundum quod in
 definitione fidei ponuntur, non important diversa genera fidei
 neque diversos actus, sed diversas habitudines unius actus ad
-diversa obiecta, ut ex dictis patet.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 1 ad 5"><a name="38950"><span class=
-"ref">[38950] II&ordf;-IIae q. 4 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
+diversa obiecta, ut ex dictis patet.</p><p title="II-II q. 4 a. 1 ad 5"><a name="38950"><span class="ref">[38950] IIª-IIae q. 4 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod argumentum quod sumitur ex propriis principiis rei
 facit rem esse apparentem. Sed argumentum quod sumitur ex
 auctoritate divina non facit rem in se esse apparentem. Et tale
-argumentum ponitur in definitione fidei.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 4 a. 2 arg. 1"><a name="38951"><span class=
-"ref">[38951] II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
+argumentum ponitur in definitione fidei.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 4 a. 2 arg. 1"><a name="38951"><span class="ref">[38951] IIª-IIae q. 4 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
 sic proceditur. Videtur quod fides non sit in intellectu sicut in
 subiecto. Dicit enim Augustinus, in libro de Praed. Sanct., quod
 <i>fides in credentium voluntate consistit</i>. Sed voluntas est
 alia potentia ab intellectu. Ergo fides non est in intellectu sicut
-in subiecto.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 2 arg. 2"><a name="38952"><span class=
-"ref">[38952] II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+in subiecto.</p><p title="II-II q. 4 a. 2 arg. 2"><a name="38952"><span class="ref">[38952] IIª-IIae q. 4 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 assensus fidei ad aliquid credendum provenit ex voluntate Deo
 obediente. Tota ergo laus fidei ex obedientia esse videtur. Sed
 obedientia est in voluntate. Ergo et fides. Non ergo est in
-intellectu.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 2 arg. 3"><a name="38953"><span class=
-"ref">[38953] II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+intellectu.</p><p title="II-II q. 4 a. 2 arg. 3"><a name="38953"><span class="ref">[38953] IIª-IIae q. 4 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 intellectus est vel speculativus vel practicus. Sed fides non est
 in intellectu speculativo, qui, cum nihil dicat de imitabili et
 fugiendo, ut dicitur in III de anima, non est principium
@@ -2853,14 +2348,10 @@
 dicitur ad Gal. V. Similiter etiam nec in intellectu practico,
 cuius obiectum est verum contingens factibile vel agibile, obiectum
 enim fidei est verum aeternum, ut ex supradictis patet. Non ergo
-fides est in intellectu sicut in subiecto.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 2 s. c."><a name="38954"><span class=
-"ref">[38954] II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+fides est in intellectu sicut in subiecto.</p><p title="II-II q. 4 a. 2 s. c."><a name="38954"><span class="ref">[38954] IIª-IIae q. 4 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod fidei succedit visio patriae, secundum illud I ad Cor.
 XIII, <i>videmus nunc per speculum in aenigmate, tunc autem facie
-ad faciem</i>. Sed visio est in intellectu. Ergo et fides.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 2 co."><a name="38955"><span class=
-"ref">[38955] II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+ad faciem</i>. Sed visio est in intellectu. Ergo et fides.</p><p title="II-II q. 4 a. 2 co."><a name="38955"><span class="ref">[38955] IIª-IIae q. 4 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, cum fides sit quaedam virtus, oportet quod actus
 eius sit perfectus. Ad perfectionem autem actus qui ex duobus
 activis principiis procedit requiritur quod utrumque activorum
@@ -2881,56 +2372,38 @@
 actus intellectus, quia obiectum huius actus est verum, quod
 proprie pertinet ad intellectum. Et ideo necesse est quod fides,
 quae est proprium principium huius actus, sit in intellectu sicut
-in subiecto.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 2 ad 1"><a name="38956"><span class=
-"ref">[38956] II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+in subiecto.</p><p title="II-II q. 4 a. 2 ad 1"><a name="38956"><span class="ref">[38956] IIª-IIae q. 4 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Augustinus fidem accipit pro actu fidei, qui
 dicitur consistere in credentium voluntate inquantum ex imperio
-voluntatis intellectus credibilibus assentit.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 2 ad 2"><a name="38957"><span class=
-"ref">[38957] II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+voluntatis intellectus credibilibus assentit.</p><p title="II-II q. 4 a. 2 ad 2"><a name="38957"><span class="ref">[38957] IIª-IIae q. 4 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod non solum oportet voluntatem esse promptam ad
 obediendum, sed etiam intellectum esse bene dispositum ad sequendum
 imperium voluntatis, sicut oportet concupiscibilem esse bene
 dispositam ad sequendum imperium rationis. Et ideo non solum
 oportet esse habitum virtutis in voluntate imperante, sed etiam in
-intellectu assentiente.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 2 ad 3"><a name="38958"><span class=
-"ref">[38958] II&ordf;-IIae q. 4 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+intellectu assentiente.</p><p title="II-II q. 4 a. 2 ad 3"><a name="38958"><span class="ref">[38958] IIª-IIae q. 4 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod fides est in intellectu speculativo sicut in
 subiecto, ut manifeste patet ex fidei obiecto. Sed quia veritas
 prima, quae est fidei obiectum, est finis omnium desideriorum et
 actionum nostrarum, ut patet per Augustinum, in I de Trin.; inde
 est quod per dilectionem operatur. Sicut etiam intellectus
 speculativus extensione fit practicus, ut dicitur in III de
-anima.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 4 a. 3 arg. 1"><a name="38959"><span class=
-"ref">[38959] II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+anima.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 4 a. 3 arg. 1"><a name="38959"><span class="ref">[38959] IIª-IIae q. 4 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod caritas non sit forma fidei.
 Unumquodque enim sortitur speciem per suam formam. Eorum ergo quae
 ex opposito dividuntur sicut diversae species unius generis, unum
 non potest esse forma alterius. Sed fides et caritas dividuntur ex
 opposito, I ad Cor. XIII, sicut diversae species virtutis. Ergo
-caritas non potest esse forma fidei.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 3 arg. 2"><a name="38960"><span class=
-"ref">[38960] II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+caritas non potest esse forma fidei.</p><p title="II-II q. 4 a. 3 arg. 2"><a name="38960"><span class="ref">[38960] IIª-IIae q. 4 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 forma et id cuius est forma sunt in eodem, quia ex eis fit unum
 simpliciter. Sed fides est in intellectu, caritas autem in
-voluntate. Ergo caritas non est forma fidei.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 3 arg. 3"><a name="38961"><span class=
-"ref">[38961] II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+voluntate. Ergo caritas non est forma fidei.</p><p title="II-II q. 4 a. 3 arg. 3"><a name="38961"><span class="ref">[38961] IIª-IIae q. 4 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 forma est principium rei. Sed principium credendi ex parte
 voluntatis magis videtur esse obedientia quam caritas, secundum
 illud ad Rom. I, <i>ad obediendum fidei in omnibus gentibus</i>.
-Ergo obedientia magis est forma fidei quam caritas.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 3 s. c."><a name="38962"><span class=
-"ref">[38962] II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+Ergo obedientia magis est forma fidei quam caritas.</p><p title="II-II q. 4 a. 3 s. c."><a name="38962"><span class="ref">[38962] IIª-IIae q. 4 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod unumquodque operatur per suam formam. Fides autem per
-dilectionem operatur. Ergo dilectio caritatis est forma fidei.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 3 co."><a name="38963"><span class=
-"ref">[38963] II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+dilectionem operatur. Ergo dilectio caritatis est forma fidei.</p><p title="II-II q. 4 a. 3 co."><a name="38963"><span class="ref">[38963] IIª-IIae q. 4 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut ex superioribus patet, actus voluntarii
 speciem recipiunt a fine, qui est voluntatis obiectum. Id autem a
 quo aliquid speciem sortitur se habet ad modum formae in rebus
@@ -2941,58 +2414,38 @@
 ad obiectum voluntatis, quod est bonum, sicut ad finem. Hoc autem
 bonum quod est finis fidei, scilicet bonum divinum, est proprium
 obiectum caritatis. Et ideo caritas dicitur forma fidei, inquantum
-per caritatem actus fidei perficitur et formatur.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 3 ad 1"><a name="38964"><span class=
-"ref">[38964] II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+per caritatem actus fidei perficitur et formatur.</p><p title="II-II q. 4 a. 3 ad 1"><a name="38964"><span class="ref">[38964] IIª-IIae q. 4 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod caritas dicitur esse forma fidei inquantum
 informat actum ipsius. Nihil autem prohibet unum actum a diversis
 habitibus informari, et secundum hoc ad diversas species reduci
 ordine quodam, ut supra dictum est, cum de actibus humanis in
-communi ageretur.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 3 ad 2"><a name="38965"><span class=
-"ref">[38965] II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+communi ageretur.</p><p title="II-II q. 4 a. 3 ad 2"><a name="38965"><span class="ref">[38965] IIª-IIae q. 4 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod obiectio illa procedit de forma intrinseca. Sic autem
 caritas non est forma fidei, sed prout informat actum eius, ut
-supra dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 3 ad 3"><a name="38966"><span class=
-"ref">[38966] II&ordf;-IIae q. 4 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+supra dictum est.</p><p title="II-II q. 4 a. 3 ad 3"><a name="38966"><span class="ref">[38966] IIª-IIae q. 4 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod etiam ipsa obedientia, et similiter spes et
 quaecumque alia virtus posset praecedere actum fidei, formatur a
 caritate, sicut infra patebit. Et ideo ipsa caritas ponitur forma
-fidei.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 4 a. 4 arg. 1"><a name="38967"><span class=
-"ref">[38967] II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+fidei.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 4 a. 4 arg. 1"><a name="38967"><span class="ref">[38967] IIª-IIae q. 4 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod fides informis non fiat formata, nec e
 converso. Quia ut dicitur I ad Cor. XIII, <i>cum venerit quod
 perfectum est, evacuabitur quod ex parte est</i>. Sed fides
 informis est imperfecta respectu formatae. Ergo, adveniente fide
 formata, fides informis excluditur, ut non sit unus habitus
-numero.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 4 arg. 2"><a name="38968"><span class=
-"ref">[38968] II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+numero.</p><p title="II-II q. 4 a. 4 arg. 2"><a name="38968"><span class="ref">[38968] IIª-IIae q. 4 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 illud quod est mortuum non fit vivum. Sed fides informis est
 mortua, secundum illud Iac. II, <i>fides sine operibus mortua
-est</i>. Ergo fides informis non potest fieri formata.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 4 arg. 3"><a name="38969"><span class=
-"ref">[38969] II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+est</i>. Ergo fides informis non potest fieri formata.</p><p title="II-II q. 4 a. 4 arg. 3"><a name="38969"><span class="ref">[38969] IIª-IIae q. 4 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 gratia Dei adveniens non habet minorem effectum in homine fideli
 quam in infideli. Sed adveniens homini infideli causat in eo
 habitum fidei. Ergo etiam adveniens fideli qui habebat prius
-habitum fidei informis causat in eo alium habitum fidei.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 4 arg. 4"><a name="38970"><span class=
-"ref">[38970] II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
+habitum fidei informis causat in eo alium habitum fidei.</p><p title="II-II q. 4 a. 4 arg. 4"><a name="38970"><span class="ref">[38970] IIª-IIae q. 4 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
 sicut Boetius dicit, accidentia alterari non possunt. Sed fides est
 quoddam accidens. Ergo non potest eadem fides quandoque esse
-formata et quandoque informis.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 4 s. c."><a name="38971"><span class=
-"ref">[38971] II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+formata et quandoque informis.</p><p title="II-II q. 4 a. 4 s. c."><a name="38971"><span class="ref">[38971] IIª-IIae q. 4 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Iac. II, super illud, <i>fides sine operibus mortua
 est</i>, dicit Glossa, quibus reviviscit. Ergo fides quae erat
-prius mortua et informis fit formata et vivens.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 4 co."><a name="38972"><span class=
-"ref">[38972] II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+prius mortua et informis fit formata et vivens.</p><p title="II-II q. 4 a. 4 co."><a name="38972"><span class="ref">[38972] IIª-IIae q. 4 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod circa hoc fuerunt diversae opiniones. Quidam enim
 dixerunt quod alius est habitus fidei formatae et informis, sed,
 adveniente fide formata, tollitur fides informis. Et similiter,
@@ -3014,9 +2467,7 @@
 fidei. Distinctio autem fidei formatae et informis est secundum id
 quod pertinet ad voluntatem, idest secundum caritatem, non autem
 secundum illud quod pertinet ad intellectum. Unde fides formata et
-informis non sunt diversi habitus.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 4 ad 1"><a name="38973"><span class=
-"ref">[38973] II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+informis non sunt diversi habitus.</p><p title="II-II q. 4 a. 4 ad 1"><a name="38973"><span class="ref">[38973] IIª-IIae q. 4 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod verbum apostoli est intelligendum quando
 imperfectio est de ratione imperfecti. Tunc enim oportet quod,
 adveniente perfecto, imperfectum excludatur, sicut, adveniente
@@ -3026,16 +2477,12 @@
 perfectum, sicut pueritia non est de ratione hominis, et ideo idem
 numero qui erat puer fit vir. Informitas autem fidei non est de
 ratione fidei, sed per accidens se habet ad ipsam, ut dictum est.
-Unde ipsamet fides informis fit formata.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 4 ad 2"><a name="38974"><span class=
-"ref">[38974] II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+Unde ipsamet fides informis fit formata.</p><p title="II-II q. 4 a. 4 ad 2"><a name="38974"><span class="ref">[38974] IIª-IIae q. 4 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod illud quod facit vitam animalis est de ratione
 ipsius, quia est forma essentialis eius, scilicet anima. Et ideo
 mortuum vivum fieri non potest, sed aliud specie est quod est
 mortuum et quod est vivum. Sed id quod facit fidem esse formatam
-vel vivam non est de essentia fidei. Et ideo non est simile.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 4 ad 3"><a name="38975"><span class=
-"ref">[38975] II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+vel vivam non est de essentia fidei. Et ideo non est simile.</p><p title="II-II q. 4 a. 4 ad 3"><a name="38975"><span class="ref">[38975] IIª-IIae q. 4 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod gratia facit fidem non solum quando fides de novo
 incipit esse in homine, sed etiam quandiu fides durat, dictum est
 enim supra quod Deus semper operatur iustificationem hominis, sicut
@@ -3046,45 +2493,29 @@
 scilicet propter dispositionem subiecti, quod gratia non causat
 fidem in eo qui habet. Sicut e contrario secundum peccatum mortale
 non tollit gratiam ab eo qui eam amisit per peccatum mortale
-praecedens.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 4 ad 4"><a name="38976"><span class=
-"ref">[38976] II&ordf;-IIae q. 4 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
+praecedens.</p><p title="II-II q. 4 a. 4 ad 4"><a name="38976"><span class="ref">[38976] IIª-IIae q. 4 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod per hoc quod fides formata fit informis non mutatur
 ipsa fides, sed mutatur subiectum fidei, quod est anima, quod
 quandoque quidem habet fidem sine caritate, quandoque autem cum
-caritate.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 4 a. 5 arg. 1"><a name="38977"><span class=
-"ref">[38977] II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+caritate.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 4 a. 5 arg. 1"><a name="38977"><span class="ref">[38977] IIª-IIae q. 4 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod fides non sit virtus. Virtus enim
 ordinatur ad bonum, nam virtus est quae bonum facit habentem, ut
 dicit philosophus, in II Ethic. Sed fides ordinatur ad verum. Ergo
-fides non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 5 arg. 2"><a name="38978"><span class=
-"ref">[38978] II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+fides non est virtus.</p><p title="II-II q. 4 a. 5 arg. 2"><a name="38978"><span class="ref">[38978] IIª-IIae q. 4 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 perfectior est virtus infusa quam acquisita. Sed fides, propter sui
 imperfectionem, non ponitur inter virtutes intellectuales
 acquisitas, ut patet per philosophum, in VI Ethic. Ergo multo minus
-potest poni virtus infusa.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 5 arg. 3"><a name="38979"><span class=
-"ref">[38979] II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+potest poni virtus infusa.</p><p title="II-II q. 4 a. 5 arg. 3"><a name="38979"><span class="ref">[38979] IIª-IIae q. 4 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 fides formata et informis sunt eiusdem speciei, ut dictum est. Sed
 fides informis non est virtus, quia non habet connexionem cum aliis
-virtutibus. Ergo nec fides formata est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 5 arg. 4"><a name="38980"><span class=
-"ref">[38980] II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea,
+virtutibus. Ergo nec fides formata est virtus.</p><p title="II-II q. 4 a. 5 arg. 4"><a name="38980"><span class="ref">[38980] IIª-IIae q. 4 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea,
 gratiae gratis datae et fructus distinguuntur a virtutibus. Sed
 fides enumeratur inter gratias gratis datas, I ad Cor. XII, et
-similiter inter fructus, ad Gal. V. Ergo fides non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 5 s. c."><a name="38981"><span class=
-"ref">[38981] II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+similiter inter fructus, ad Gal. V. Ergo fides non est virtus.</p><p title="II-II q. 4 a. 5 s. c."><a name="38981"><span class="ref">[38981] IIª-IIae q. 4 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod homo per virtutes iustificatur, nam iustitia est tota
 virtus, ut dicitur in V Ethic. Sed per fidem homo iustificatur,
 secundum illud ad Rom. V, <i>iustificati ergo ex fide pacem
-habemus</i> et cetera. Ergo fides est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 5 co."><a name="38982"><span class=
-"ref">[38982] II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+habemus</i> et cetera. Ergo fides est virtus.</p><p title="II-II q. 4 a. 5 co."><a name="38982"><span class="ref">[38982] IIª-IIae q. 4 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut ex supradictis patet, virtus humana est per
 quam actus humanus redditur bonus. Unde quicumque habitus est
 semper principium boni actus, potest dici virtus humana. Talis
@@ -3105,30 +2536,22 @@
 prudentia non esset in rationali, temperantia non esset virtus, ut
 supra dictum est, quia ad actum temperantiae requiritur et actus
 rationis et actus concupiscibilis, sicut ad actum fidei requiritur
-actus voluntatis et actus intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 5 ad 1"><a name="38983"><span class=
-"ref">[38983] II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+actus voluntatis et actus intellectus.</p><p title="II-II q. 4 a. 5 ad 1"><a name="38983"><span class="ref">[38983] IIª-IIae q. 4 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ipsum verum est bonum intellectus, cum sit eius
 perfectio. Et ideo inquantum per fidem intellectus determinatur ad
 verum, fides habet ordinem in bonum quoddam. Sed ulterius,
 inquantum fides formatur per caritatem, habet etiam ordinem ad
-bonum secundum quod est voluntatis obiectum.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 5 ad 2"><a name="38984"><span class=
-"ref">[38984] II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+bonum secundum quod est voluntatis obiectum.</p><p title="II-II q. 4 a. 5 ad 2"><a name="38984"><span class="ref">[38984] IIª-IIae q. 4 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod fides de qua philosophus loquitur innititur rationi
 humanae non ex necessitate concludenti, cui potest subesse falsum.
 Et ideo talis fides non est virtus. Sed fides de qua loquimur
 innititur veritati divinae quae est infallibilis, et ita non potest
-ei subesse falsum. Et ideo talis fides potest esse virtus.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 5 ad 3"><a name="38985"><span class=
-"ref">[38985] II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+ei subesse falsum. Et ideo talis fides potest esse virtus.</p><p title="II-II q. 4 a. 5 ad 3"><a name="38985"><span class="ref">[38985] IIª-IIae q. 4 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod fides formata et informis non differunt specie sicut
 in diversis speciebus existentes, differunt autem sicut perfectum
 et imperfectum in eadem specie. Unde fides informis, cum sit
 imperfecta, non pertingit ad perfectam rationem virtutis, nam
-virtus est perfectio quaedam, ut dicitur in VII Physic.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 5 ad 4"><a name="38986"><span class=
-"ref">[38986] II&ordf;-IIae q. 4 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
+virtus est perfectio quaedam, ut dicitur in VII Physic.</p><p title="II-II q. 4 a. 5 ad 4"><a name="38986"><span class="ref">[38986] IIª-IIae q. 4 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod quidam ponunt quod fides quae connumeratur inter
 gratias gratis datas est fides informis. Sed hoc non convenienter
 dicitur. Quia gratiae gratis datae, quae ibi enumerantur, non sunt
@@ -3141,11 +2564,7 @@
 pro sermone fidei. Fides autem ponitur fructus secundum quod habet
 aliquam delectationem in suo actu, ratione certitudinis. Unde ad
 Gal. V, ubi enumerantur fructus, exponitur fides de invisibilibus
-certitudo.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 4 a. 6 arg. 1"><a name="38987"><span class=
-"ref">[38987] II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+certitudo.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 4 a. 6 arg. 1"><a name="38987"><span class="ref">[38987] IIª-IIae q. 4 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod non sit una fides. <i>Sicut enim fides
 est donum Dei</i>, ut dicitur ad Ephes. II, ita etiam sapientia et
 scientia inter dona Dei computantur, ut patet Isaiae XI. Sed
@@ -3153,24 +2572,16 @@
 aeternis, scientia vero de temporalibus, ut patet per Augustinum,
 XII de Trin. Cum igitur fides sit et de aeternis et de quibusdam
 temporalibus, videtur quod non sit una fides, sed distinguatur in
-partes.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 6 arg. 2"><a name="38988"><span class=
-"ref">[38988] II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+partes.</p><p title="II-II q. 4 a. 6 arg. 2"><a name="38988"><span class="ref">[38988] IIª-IIae q. 4 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 confessio est actus fidei, ut supra dictum est. Sed non est una et
 eadem confessio fidei apud omnes, nam quod nos confitemur factum
 antiqui patres confitebantur futurum, ut patet Isaiae VII, <i>ecce
-virgo concipiet</i>. Ergo non est una fides.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 6 arg. 3"><a name="38989"><span class=
-"ref">[38989] II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+virgo concipiet</i>. Ergo non est una fides.</p><p title="II-II q. 4 a. 6 arg. 3"><a name="38989"><span class="ref">[38989] IIª-IIae q. 4 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 fides est communis omnibus fidelibus Christi. Sed unum accidens non
 potest esse in diversis subiectis. Ergo non potest esse una fides
-omnium.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 6 s. c."><a name="38990"><span class=
-"ref">[38990] II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+omnium.</p><p title="II-II q. 4 a. 6 s. c."><a name="38990"><span class="ref">[38990] IIª-IIae q. 4 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, ad Ephes. IV, <i>unus dominus, una
-fides</i>.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 6 co."><a name="38991"><span class=
-"ref">[38991] II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+fides</i>.</p><p title="II-II q. 4 a. 6 co."><a name="38991"><span class="ref">[38991] IIª-IIae q. 4 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod fides, si sumatur pro habitu, dupliciter potest
 considerari. Uno modo, ex parte obiecti. Et sic est una fides,
 obiectum enim formale fidei est veritas prima, cui inhaerendo
@@ -3182,66 +2593,44 @@
 sic fides est una specie, et differens numero in diversis. Si vero
 sumatur pro eo quod creditur, sic etiam est una fides. Quia idem
 est quod ab omnibus creditur, et si sint diversa credibilia quae
-communiter omnes credunt, tamen omnia reducuntur ad unum.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 6 ad 1"><a name="38992"><span class=
-"ref">[38992] II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+communiter omnes credunt, tamen omnia reducuntur ad unum.</p><p title="II-II q. 4 a. 6 ad 1"><a name="38992"><span class="ref">[38992] IIª-IIae q. 4 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod temporalia quae in fide proponuntur non
 pertinent ad obiectum fidei nisi in ordine ad aliquod aeternum,
 quod est veritas prima, sicut supra dictum est. Et ideo fides una
 est de temporalibus et aeternis. Secus autem est de sapientia et
 scientia, quae considerant temporalia et aeterna secundum proprias
-rationes utrorumque.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 6 ad 2"><a name="38993"><span class=
-"ref">[38993] II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+rationes utrorumque.</p><p title="II-II q. 4 a. 6 ad 2"><a name="38993"><span class="ref">[38993] IIª-IIae q. 4 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod illa differentia praeteriti et futuri non contingit
 ex aliqua diversitate rei creditae, sed ex diversa habitudine
-credentium ad unam rem creditam, ut etiam supra habitum est.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 6 ad 3"><a name="38994"><span class=
-"ref">[38994] II&ordf;-IIae q. 4 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+credentium ad unam rem creditam, ut etiam supra habitum est.</p><p title="II-II q. 4 a. 6 ad 3"><a name="38994"><span class="ref">[38994] IIª-IIae q. 4 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod illa ratio procedit ex diversitate fidei secundum
-numerum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 4 a. 7 arg. 1"><a name="38995"><span class=
-"ref">[38995] II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum
+numerum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 4 a. 7 arg. 1"><a name="38995"><span class="ref">[38995] IIª-IIae q. 4 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum
 sic proceditur. Videtur quod fides non sit prima inter virtutes.
 Dicitur enim Luc. XII, in Glossa super illud, dico vobis amicis
 meis, quod fortitudo est fidei fundamentum. Sed fundamentum est
 prius eo cuius est fundamentum. Ergo fides non est prima
-virtus.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 7 arg. 2"><a name="38996"><span class=
-"ref">[38996] II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+virtus.</p><p title="II-II q. 4 a. 7 arg. 2"><a name="38996"><span class="ref">[38996] IIª-IIae q. 4 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 quaedam Glossa dicit, super illum Psalmum, noli aemulari, quod spes
 introducit ad fidem. Spes autem est virtus quaedam, ut infra
-dicetur. Ergo fides non est prima virtutum.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 7 arg. 3"><a name="38997"><span class=
-"ref">[38997] II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+dicetur. Ergo fides non est prima virtutum.</p><p title="II-II q. 4 a. 7 arg. 3"><a name="38997"><span class="ref">[38997] IIª-IIae q. 4 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 supra dictum est quod intellectus credentis inclinatur ad
 assentiendum his quae sunt fidei ex obedientia ad Deum. Sed
 obedientia etiam est quaedam virtus. Non ergo fides est prima
-virtus.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 7 arg. 4"><a name="38998"><span class=
-"ref">[38998] II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea,
+virtus.</p><p title="II-II q. 4 a. 7 arg. 4"><a name="38998"><span class="ref">[38998] IIª-IIae q. 4 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea,
 fides informis non est fundamentum, sed fides formata, sicut in
 Glossa dicitur, I ad Cor. III. Formatur autem fides per caritatem,
 ut supra dictum est. Ergo fides a caritate habet quod sit
 fundamentum. Caritas ergo est magis fundamentum quam fides, nam
 fundamentum est prima pars aedificii. Et ita videtur quod sit prior
-fide.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 7 arg. 5"><a name="38999"><span class=
-"ref">[38999] II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 arg. 5</span></a> Praeterea,
+fide.</p><p title="II-II q. 4 a. 7 arg. 5"><a name="38999"><span class="ref">[38999] IIª-IIae q. 4 a. 7 arg. 5</span></a> Praeterea,
 secundum ordinem actuum intelligitur ordo habituum. Sed in actu
 fidei actus voluntatis, quem perficit caritas, praecedit actum
 intellectus, quem perficit fides, sicut causa, quae praecedit
 effectum. Ergo caritas praecedit fidem. Non ergo fides est prima
-virtutum.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 7 s. c."><a name="39000"><span class=
-"ref">[39000] II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+virtutum.</p><p title="II-II q. 4 a. 7 s. c."><a name="39000"><span class="ref">[39000] IIª-IIae q. 4 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, ad Heb. XI, quod <i>fides est substantia
 sperandarum rerum</i>. Sed substantia habet rationem primi. Ergo
-fides est prima inter virtutes.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 7 co."><a name="39001"><span class=
-"ref">[39001] II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+fides est prima inter virtutes.</p><p title="II-II q. 4 a. 7 co."><a name="39001"><span class="ref">[39001] IIª-IIae q. 4 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod aliquid potest esse prius altero dupliciter, uno
 modo, per se; alio modo, per accidens. Per se quidem inter omnes
 virtutes prima est fides. Cum enim in agibilibus finis sit
@@ -3263,20 +2652,14 @@
 superbiam, per quam intellectus recusat se submittere veritati
 fidei. Et idem potest dici de aliquibus aliis virtutibus, quamvis
 non sint verae virtutes nisi praesupposita fide, ut patet per
-Augustinum, in libro contra Iulianum.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 7 ad 1"><a name="39002"><span class=
-"ref">[39002] II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 1</span></a> Unde patet
-responsio ad primum.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 7 ad 2"><a name="39003"><span class=
-"ref">[39003] II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+Augustinum, in libro contra Iulianum.</p><p title="II-II q. 4 a. 7 ad 1"><a name="39002"><span class="ref">[39002] IIª-IIae q. 4 a. 7 ad 1</span></a> Unde patet
+responsio ad primum.</p><p title="II-II q. 4 a. 7 ad 2"><a name="39003"><span class="ref">[39003] IIª-IIae q. 4 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod spes non potest universaliter introducere ad fidem.
 Non enim potest spes haberi de aeterna beatitudine nisi credatur
 possibile, quia impossibile non cadit sub spe, ut ex supradictis
 patet. Sed ex spe aliquis introduci potest ad hoc quod perseveret
 in fide, vel quod fidei firmiter adhaereat. Et secundum hoc dicitur
-spes introducere ad fidem.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 7 ad 3"><a name="39004"><span class=
-"ref">[39004] II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+spes introducere ad fidem.</p><p title="II-II q. 4 a. 7 ad 3"><a name="39004"><span class="ref">[39004] IIª-IIae q. 4 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod obedientia dupliciter dicitur. Quandoque enim
 importat inclinationem voluntatis ad implendum divina mandata. Et
 sic non est specialis virtus, sed generaliter includitur in omni
@@ -3287,26 +2670,18 @@
 habent rationem debiti. Et sic obedientia est specialis virtus, et
 est pars iustitiae, reddit enim superiori debitum obediendo sibi.
 Et hoc modo obedientia sequitur fidem, per quam manifestatur homini
-quod Deus sit superior, cui debeat obedire.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 7 ad 4"><a name="39005"><span class=
-"ref">[39005] II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum
+quod Deus sit superior, cui debeat obedire.</p><p title="II-II q. 4 a. 7 ad 4"><a name="39005"><span class="ref">[39005] IIª-IIae q. 4 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod ad rationem fundamenti non solum requiritur quod sit
 primum, sed etiam quod sit aliis partibus aedificii connexum, non
 enim esset fundamentum nisi ei aliae partes aedificii cohaererent.
 Connexio autem spiritualis aedificii est per caritatem, secundum
 illud Coloss. III, <i>super omnia caritatem habete, quae est
 vinculum perfectionis</i>. Et ideo fides sine caritate fundamentum
-esse non potest, nec tamen oportet quod caritas sit prior fide.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 7 ad 5"><a name="39006"><span class=
-"ref">[39006] II&ordf;-IIae q. 4 a. 7 ad 5</span></a> Ad quintum
+esse non potest, nec tamen oportet quod caritas sit prior fide.</p><p title="II-II q. 4 a. 7 ad 5"><a name="39006"><span class="ref">[39006] IIª-IIae q. 4 a. 7 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod actus voluntatis praeexigitur ad fidem, non tamen
 actus voluntatis caritate informatus, sed talis actus praesupponit
 fidem, quia non potest voluntas perfecto amore in Deum tendere nisi
-intellectus rectam fidem habeat circa ipsum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 4 a. 8 arg. 1"><a name="39007"><span class=
-"ref">[39007] II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+intellectus rectam fidem habeat circa ipsum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 4 a. 8 arg. 1"><a name="39007"><span class="ref">[39007] IIª-IIae q. 4 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod fides non sit certior scientia et
 aliis virtutibus intellectualibus. Dubitatio enim opponitur
 certitudini, unde videtur illud esse certius quod minus potest
@@ -3314,31 +2689,23 @@
 impermixtius. Sed intellectus et scientia, et etiam sapientia, non
 habent dubitationem circa ea quorum sunt, credens autem interdum
 potest pati motum dubitationis et dubitare de his quae sunt fidei.
-Ergo fides non est certior virtutibus intellectualibus.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 8 arg. 2"><a name="39008"><span class=
-"ref">[39008] II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo fides non est certior virtutibus intellectualibus.</p><p title="II-II q. 4 a. 8 arg. 2"><a name="39008"><span class="ref">[39008] IIª-IIae q. 4 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 visio est certior auditu. Sed fides est ex auditu, ut dicitur ad
 Rom. X, in intellectu autem et scientia et sapientia includitur
 quaedam intellectualis visio. Ergo certior est scientia vel
-intellectus quam fides.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 8 arg. 3"><a name="39009"><span class=
-"ref">[39009] II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+intellectus quam fides.</p><p title="II-II q. 4 a. 8 arg. 3"><a name="39009"><span class="ref">[39009] IIª-IIae q. 4 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quanto aliquid est perfectius in his quae ad intellectum pertinent,
 tanto est certius. Sed intellectus est perfectior fide, quia per
 fidem ad intellectum pervenitur, secundum illud Isaiae VII, <i>nisi
 credideritis, non intelligetis</i>, secundum aliam litteram. Et
 Augustinus dicit etiam de scientia, XIV de Trin., quod per
 scientiam roboratur fides. Ergo videtur quod certior sit scientia
-vel intellectus quam fides.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 8 s. c."><a name="39010"><span class=
-"ref">[39010] II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
+vel intellectus quam fides.</p><p title="II-II q. 4 a. 8 s. c."><a name="39010"><span class="ref">[39010] IIª-IIae q. 4 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, I ad Thess. II, <i>cum accepissetis a
 nobis verbum auditus</i>, scilicet per fidem, <i>accepistis illud
 non ut verbum hominum, sed, sicut vere est, verbum Dei</i>. Sed
 nihil certius verbo Dei. Ergo scientia non est certior fide, nec
-aliquid aliud.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 8 co."><a name="39011"><span class=
-"ref">[39011] II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+aliquid aliud.</p><p title="II-II q. 4 a. 8 co."><a name="39011"><span class="ref">[39011] IIª-IIae q. 4 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, virtutum intellectualium
 duae sunt circa contingentia, scilicet prudentia et ars. Quibus
 praefertur fides in certitudine, ratione suae materiae, quia est de
@@ -3364,23 +2731,17 @@
 secundum quid, scilicet quoad nos. Similiter etiam, si accipiantur
 tria praedicta secundum quod sunt dona praesentis vitae,
 comparantur ad fidem sicut ad principium quod praesupponunt. Unde
-etiam secundum hoc fides est eis certior.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 8 ad 1"><a name="39012"><span class=
-"ref">[39012] II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+etiam secundum hoc fides est eis certior.</p><p title="II-II q. 4 a. 8 ad 1"><a name="39012"><span class="ref">[39012] IIª-IIae q. 4 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod illa dubitatio non est ex parte causae fidei,
 sed quoad nos, inquantum non plene assequimur per intellectum ea
-quae sunt fidei.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 8 ad 2"><a name="39013"><span class=
-"ref">[39013] II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+quae sunt fidei.</p><p title="II-II q. 4 a. 8 ad 2"><a name="39013"><span class="ref">[39013] IIª-IIae q. 4 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, ceteris paribus, visio est certior auditu. Sed si
 ille a quo auditur multum excedit visum videntis, sic certior est
 auditus quam visus. Sicut aliquis parvae scientiae magis
 certificatur de eo quod audit ab aliquo scientissimo quam de eo
 quod sibi secundum suam rationem videtur. Et multo magis homo
 certior est de eo quod audit a Deo, qui falli non potest, quam de
-eo quod videt propria ratione, quae falli potest.</p>
-<p title="II-II q. 4 a. 8 ad 3"><a name="39014"><span class=
-"ref">[39014] II&ordf;-IIae q. 4 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+eo quod videt propria ratione, quae falli potest.</p><p title="II-II q. 4 a. 8 ad 3"><a name="39014"><span class="ref">[39014] IIª-IIae q. 4 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod perfectio intellectus et scientiae excedit
 cognitionem fidei quantum ad maiorem manifestationem, non tamen
 quantum ad certiorem inhaesionem. Quia tota certitudo intellectus
@@ -3389,21 +2750,13 @@
 certitudine principiorum. Secundum autem quod scientia et sapientia
 et intellectus sunt virtutes intellectuales, innituntur naturali
 lumini rationis, quod deficit a certitudine verbi Dei, cui
-innititur fides.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 5</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 5 pr."><a name="39015"><span class="ref">[39015]
-II&ordf;-IIae q. 5 pr.</span></a> Deinde considerandum est de
+innititur fides.</p></div></div><div class="q" id="q5"><h2>Quaestio 5</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 5 pr."><a name="39015"><span class="ref">[39015]
+IIª-IIae q. 5 pr.</span></a> Deinde considerandum est de
 habentibus fidem. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum
 Angelus aut homo in prima sui conditione habuerit fidem. Secundo,
 utrum Daemones habeant fidem. Tertio, utrum haeretici errantes in
 uno articulo fidei habeant fidem de aliis articulis. Quarto, utrum
-fidem habentium unus alio habeat maiorem fidem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 5 a. 1 arg. 1"><a name="39016"><span class=
-"ref">[39016] II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+fidem habentium unus alio habeat maiorem fidem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 5 a. 1 arg. 1"><a name="39016"><span class="ref">[39016] IIª-IIae q. 5 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod Angelus aut homo in sua prima
 conditione fidem non habuerit. Dicit enim Hugo de sancto Victore,
 <i>quia homo oculum contemplationis non habet, Deum et quae in Deo
@@ -3417,28 +2770,20 @@
 sed ea quae intus per inspirationem ministratur, non ea qua Deus
 modo a credentibus absens fide quaeritur, sed ea qua per
 praesentiam contemplationis manifestius cernebatur</i>. Ergo homo
-vel Angelus in statu primae conditionis fidem non habuit.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 1 arg. 2"><a name="39017"><span class=
-"ref">[39017] II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+vel Angelus in statu primae conditionis fidem non habuit.</p><p title="II-II q. 5 a. 1 arg. 2"><a name="39017"><span class="ref">[39017] IIª-IIae q. 5 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 cognitio fidei est aenigmatica et obscura, secundum illud I ad Cor.
 XIII, <i>videmus nunc per speculum in aenigmate</i>. Sed in statu
 primae conditionis non fuit aliqua obscuritas neque in homine neque
 in Angelo, quia tenebrositas est poena peccati. Ergo fides in statu
 primae conditionis esse non potuit neque in homine neque in
-Angelo.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 1 arg. 3"><a name="39018"><span class=
-"ref">[39018] II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Angelo.</p><p title="II-II q. 5 a. 1 arg. 3"><a name="39018"><span class="ref">[39018] IIª-IIae q. 5 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 apostolus dicit, ad Rom. X, quod <i>fides est ex auditu</i>. Sed
 hoc locum non habuit in primo statu angelicae conditionis aut
 humanae, non enim erat ibi auditus ab alio. Ergo fides in statu
-illo non erat neque in homine neque in Angelo.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 1 s. c."><a name="39019"><span class=
-"ref">[39019] II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+illo non erat neque in homine neque in Angelo.</p><p title="II-II q. 5 a. 1 s. c."><a name="39019"><span class="ref">[39019] IIª-IIae q. 5 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, ad Heb. XI, <i>accedentem ad Deum oportet
 credere</i>. Sed Angelus et homo in sui prima conditione erant in
-statu accedendi ad Deum. Ergo fide indigebant.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 1 co."><a name="39020"><span class=
-"ref">[39020] II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+statu accedendi ad Deum. Ergo fide indigebant.</p><p title="II-II q. 5 a. 1 co."><a name="39020"><span class="ref">[39020] IIª-IIae q. 5 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod quidam dicunt quod in Angelis ante confirmationem et
 lapsum, et in homine ante peccatum, non fuit fides, propter
 manifestam contemplationem quae tunc erat de rebus divinis. Sed cum
@@ -3474,9 +2819,7 @@
 dictum est. Et secundum hoc etiam potest dici quod Angelus ante
 confirmationem et homo ante peccatum quaedam de divinis mysteriis
 manifesta cognitione cognoverunt quae nunc non possumus cognoscere
-nisi credendo.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 1 ad 1"><a name="39021"><span class=
-"ref">[39021] II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+nisi credendo.</p><p title="II-II q. 5 a. 1 ad 1"><a name="39021"><span class="ref">[39021] IIª-IIae q. 5 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, quamvis dicta Hugonis de sancto Victore
 magistralia sint et robur auctoritatis non habeant, tamen potest
 dici quod contemplatio quae tollit necessitatem fidei est
@@ -3488,53 +2831,37 @@
 mysteriis quam nos possumus. Unde non inerat eis fides qua ita
 quaereretur Deus absens sicut a nobis quaeritur. Erat enim eis
 magis praesens per lumen sapientiae quam sit nobis, licet nec eis
-esset ita praesens sicut est beatis per lumen gloriae.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 1 ad 2"><a name="39022"><span class=
-"ref">[39022] II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+esset ita praesens sicut est beatis per lumen gloriae.</p><p title="II-II q. 5 a. 1 ad 2"><a name="39022"><span class="ref">[39022] IIª-IIae q. 5 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in statu primae conditionis hominis vel Angeli non
 erat obscuritas culpae vel poenae. Inerat tamen intellectui hominis
 et Angeli quaedam obscuritas naturalis, secundum quod omnis
 creatura tenebra est comparata immensitati divini luminis. Et talis
-obscuritas sufficit ad fidei rationem.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 1 ad 3"><a name="39023"><span class=
-"ref">[39023] II&ordf;-IIae q. 5 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+obscuritas sufficit ad fidei rationem.</p><p title="II-II q. 5 a. 1 ad 3"><a name="39023"><span class="ref">[39023] IIª-IIae q. 5 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in statu primae conditionis non erat auditus ab
 homine exterius loquente, sed a Deo interius inspirante, sicut et
 prophetae audiebant, secundum illud Psalm., <i>audiam quid loquatur
-in me dominus Deus</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 5 a. 2 arg. 1"><a name="39024"><span class=
-"ref">[39024] II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
+in me dominus Deus</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 5 a. 2 arg. 1"><a name="39024"><span class="ref">[39024] IIª-IIae q. 5 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
 sic proceditur. Videtur quod in Daemonibus non sit fides. Dicit
 enim Augustinus, in libro de Praed. Sanct., quod <i>fides consistit
 in credentium voluntate</i>. Haec autem voluntas bona est qua quis
 vult credere Deo. Cum igitur in Daemonibus non sit aliqua voluntas
 deliberata bona, ut in primo dictum est, videtur quod in Daemonibus
-non sit fides.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 2 arg. 2"><a name="39025"><span class=
-"ref">[39025] II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+non sit fides.</p><p title="II-II q. 5 a. 2 arg. 2"><a name="39025"><span class="ref">[39025] IIª-IIae q. 5 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 fides est quoddam donum divinae gratiae, secundum illud Ephes. II,
 <i>gratia estis salvati per fidem, donum enim Dei est</i>. Sed
 Daemones dona gratuita amiserunt per peccatum, ut dicitur in
 Glossa, super illud Osee III, <i>ipsi respiciunt ad deos alienos,
 et diligunt vinacia uvarum</i>. Ergo fides in Daemonibus post
-peccatum non remansit.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 2 arg. 3"><a name="39026"><span class=
-"ref">[39026] II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+peccatum non remansit.</p><p title="II-II q. 5 a. 2 arg. 3"><a name="39026"><span class="ref">[39026] IIª-IIae q. 5 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 infidelitas videtur esse gravius inter peccata, ut patet per
 Augustinum, super illud Ioan. XV, <i>si non venissem, et locutus
 eis non fuissem, peccatum non haberent, nunc autem excusationem non
 habent de peccato suo</i>. Sed in quibusdam hominibus est peccatum
 infidelitatis. Si igitur fides esset in Daemonibus, aliquorum
 hominum peccatum esset gravius peccato Daemonum. Quod videtur esse
-inconveniens. Non ergo fides est in Daemonibus.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 2 s. c."><a name="39027"><span class=
-"ref">[39027] II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+inconveniens. Non ergo fides est in Daemonibus.</p><p title="II-II q. 5 a. 2 s. c."><a name="39027"><span class="ref">[39027] IIª-IIae q. 5 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Iac. II, <i>Daemones credunt et
-contremiscunt</i>.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 2 co."><a name="39028"><span class=
-"ref">[39028] II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+contremiscunt</i>.</p><p title="II-II q. 5 a. 2 co."><a name="39028"><span class="ref">[39028] IIª-IIae q. 5 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, intellectus credentis
 assentit rei creditae non quia ipsam videat vel secundum se vel per
 resolutionem ad prima principia per se visa, sed propter imperium
@@ -3553,55 +2880,37 @@
 enim multa manifesta indicia ex quibus percipiunt doctrinam
 Ecclesiae esse a Deo; quamvis ipsi res ipsas quas Ecclesia docet
 non videant, puta Deum esse trinum et unum, vel aliquid
-huiusmodi.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 2 ad 1"><a name="39029"><span class=
-"ref">[39029] II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+huiusmodi.</p><p title="II-II q. 5 a. 2 ad 1"><a name="39029"><span class="ref">[39029] IIª-IIae q. 5 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Daemonum fides est quodammodo coacta ex signorum
 evidentia. Et ideo non pertinet ad laudem voluntatis ipsorum quod
-credunt.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 2 ad 2"><a name="39030"><span class=
-"ref">[39030] II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+credunt.</p><p title="II-II q. 5 a. 2 ad 2"><a name="39030"><span class="ref">[39030] IIª-IIae q. 5 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod fides quae est donum gratiae inclinat hominem ad
 credendum secundum aliquem affectum boni, etiam si sit informis.
 Unde fides quae est in Daemonibus non est donum gratiae; sed magis
-coguntur ad credendum ex perspicacitate naturalis intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 2 ad 3"><a name="39031"><span class=
-"ref">[39031] II&ordf;-IIae q. 5 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+coguntur ad credendum ex perspicacitate naturalis intellectus.</p><p title="II-II q. 5 a. 2 ad 3"><a name="39031"><span class="ref">[39031] IIª-IIae q. 5 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod hoc ipsum Daemonibus displicet quod signa fidei sunt
 tam evidentia ut per ea credere compellantur. Et ideo in nullo
-malitia eorum minuitur per hoc quod credunt.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 5 a. 3 arg. 1"><a name="39032"><span class=
-"ref">[39032] II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+malitia eorum minuitur per hoc quod credunt.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 5 a. 3 arg. 1"><a name="39032"><span class="ref">[39032] IIª-IIae q. 5 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod haereticus qui discredit unum
 articulum fidei possit habere fidem informem de aliis articulis.
 Non enim intellectus naturalis haeretici est potentior quam
 intellectus Catholici. Sed intellectus Catholici indiget adiuvari,
 ad credendum quemcumque articulum fidei, dono fidei. Ergo videtur
 quod nec haeretici aliquos articulos credere possint sine dono
-fidei informis.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 3 arg. 2"><a name="39033"><span class=
-"ref">[39033] II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+fidei informis.</p><p title="II-II q. 5 a. 3 arg. 2"><a name="39033"><span class="ref">[39033] IIª-IIae q. 5 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut sub fide continentur multi articuli fidei, ita sub una
 scientia, puta geometria, continentur multae conclusiones. Sed homo
 aliquis potest habere scientiam geometriae circa quasdam
 geometricas conclusiones, aliis ignoratis. Ergo homo aliquis potest
-habere fidem de aliquibus articulis fidei, alios non credendo.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 3 arg. 3"><a name="39034"><span class=
-"ref">[39034] II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+habere fidem de aliquibus articulis fidei, alios non credendo.</p><p title="II-II q. 5 a. 3 arg. 3"><a name="39034"><span class="ref">[39034] IIª-IIae q. 5 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sicut homo obedit Deo ad credendum articulos fidei, ita etiam ad
 servanda mandata legis. Sed homo potest esse obediens circa quaedam
 mandata et non circa alia. Ergo potest habere fidem circa quosdam
-articulos et non circa alios.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 3 s. c."><a name="39035"><span class=
-"ref">[39035] II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
+articulos et non circa alios.</p><p title="II-II q. 5 a. 3 s. c."><a name="39035"><span class="ref">[39035] IIª-IIae q. 5 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
 sicut peccatum mortale contrariatur caritati, ita discredere unum
 articulum contrariatur fidei. Sed caritas non remanet in homine
 post unum peccatum mortale. Ergo neque fides postquam discredit
-unum articulum fidei.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 3 co."><a name="39036"><span class=
-"ref">[39036] II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+unum articulum fidei.</p><p title="II-II q. 5 a. 3 co."><a name="39036"><span class="ref">[39036] IIª-IIae q. 5 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod haereticus qui discredit unum articulum fidei non
 habet habitum fidei neque formatae neque informis. Cuius ratio est
 quia species cuiuslibet habitus dependet ex formali ratione
@@ -3624,16 +2933,12 @@
 pertinaciter, iam non est haereticus, sed solum errans). Unde
 manifestum est quod talis haereticus circa unum articulum fidem non
 habet de aliis articulis, sed opinionem quandam secundum propriam
-voluntatem.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 3 ad 1"><a name="39037"><span class=
-"ref">[39037] II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+voluntatem.</p><p title="II-II q. 5 a. 3 ad 1"><a name="39037"><span class="ref">[39037] IIª-IIae q. 5 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod alios articulos fidei, de quibus haereticus non
 errat, non tenet eo modo sicut tenet eos fidelis, scilicet
 simpliciter inhaerendo primae veritati, ad quod indiget homo
 adiuvari per habitum fidei, sed tenet ea quae sunt fidei propria
-voluntate et iudicio.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 3 ad 2"><a name="39038"><span class=
-"ref">[39038] II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+voluntate et iudicio.</p><p title="II-II q. 5 a. 3 ad 2"><a name="39038"><span class="ref">[39038] IIª-IIae q. 5 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in diversis conclusionibus unius scientiae sunt
 diversa media per quae probantur, quorum unum potest cognosci sine
 alio. Et ideo homo potest scire quasdam conclusiones unius
@@ -3641,45 +2946,31 @@
 fides propter unum medium, scilicet propter veritatem primam
 propositam nobis in Scripturis secundum doctrinam Ecclesiae
 intellectis sane. Et ideo qui ab hoc medio decidit totaliter fide
-caret.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 3 ad 3"><a name="39039"><span class=
-"ref">[39039] II&ordf;-IIae q. 5 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+caret.</p><p title="II-II q. 5 a. 3 ad 3"><a name="39039"><span class="ref">[39039] IIª-IIae q. 5 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod diversa praecepta legis possunt referri vel ad
 diversa motiva proxima, et sic unum sine alio servari potest. Vel
 ad unum motivum primum, quod est perfecte obedire Deo, a quo
 decidit quicumque unum praeceptum transgreditur, secundum illud
-Iac. II, <i>qui offendit in uno factus est omnium reus</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 5 a. 4 arg. 1"><a name="39040"><span class=
-"ref">[39040] II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+Iac. II, <i>qui offendit in uno factus est omnium reus</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 5 a. 4 arg. 1"><a name="39040"><span class="ref">[39040] IIª-IIae q. 5 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod fides non possit esse maior in uno
 quam in alio. Quantitas enim habitus attenditur secundum obiecta.
 Sed quicumque habet fidem credit omnia quae sunt fidei, quia qui
 deficit ab uno totaliter amittit fidem, ut supra dictum est. Ergo
-videtur quod fides non possit esse maior in uno quam in alio.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 4 arg. 2"><a name="39041"><span class=
-"ref">[39041] II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+videtur quod fides non possit esse maior in uno quam in alio.</p><p title="II-II q. 5 a. 4 arg. 2"><a name="39041"><span class="ref">[39041] IIª-IIae q. 5 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ea quae sunt in summo non recipiunt magis neque minus. Sed ratio
 fidei est in summo, requiritur enim ad fidem quod homo inhaereat
 primae veritati super omnia. Ergo fides non recipit magis et
-minus.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 4 arg. 3"><a name="39042"><span class=
-"ref">[39042] II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+minus.</p><p title="II-II q. 5 a. 4 arg. 3"><a name="39042"><span class="ref">[39042] IIª-IIae q. 5 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ita se habet fides in cognitione gratuita sicut intellectus
 principiorum in cognitione naturali, eo quod articuli fidei sunt
 prima principia gratuitae cognitionis, ut ex dictis patet. Sed
 intellectus principiorum aequaliter invenitur in omnibus hominibus.
-Ergo et fides aequaliter invenitur in omnibus fidelibus.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 4 s. c."><a name="39043"><span class=
-"ref">[39043] II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra,
+Ergo et fides aequaliter invenitur in omnibus fidelibus.</p><p title="II-II q. 5 a. 4 s. c."><a name="39043"><span class="ref">[39043] IIª-IIae q. 5 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra,
 ubicumque invenitur parvum et magnum, ibi invenitur maius et minus.
 Sed in fide invenitur magnum et parvum, dicit enim dominus Petro,
 Matth. XIV, <i>modicae fidei, quare dubitasti?</i> Et mulieri
 dixit, Matth. XV, <i>mulier, magna est fides tua</i>. Ergo fides
-potest esse maior in uno quam in alio.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 4 co."><a name="39044"><span class=
-"ref">[39044] II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+potest esse maior in uno quam in alio.</p><p title="II-II q. 5 a. 4 co."><a name="39044"><span class="ref">[39044] IIª-IIae q. 5 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, quantitas habitus ex duobus
 attendi potest, uno modo, ex obiecto; alio modo, secundum
 participationem subiecti. Obiectum autem fidei potest dupliciter
@@ -3697,66 +2988,44 @@
 ex voluntate, ut supra dictum est. Potest ergo fides in aliquo dici
 maior uno modo ex parte intellectus, propter maiorem certitudinem
 et firmitatem, alio modo ex parte voluntatis, propter maiorem
-promptitudinem seu devotionem vel confidentiam.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 4 ad 1"><a name="39045"><span class=
-"ref">[39045] II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+promptitudinem seu devotionem vel confidentiam.</p><p title="II-II q. 5 a. 4 ad 1"><a name="39045"><span class="ref">[39045] IIª-IIae q. 5 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ille qui pertinaciter discredit aliquid eorum
 quae sub fide continentur non habet habitum fidei, quem tamen habet
 ille qui non explicite omnia credit, sed paratus est omnia credere.
 Et secundum hoc ex parte obiecti unus habet maiorem fidem quam
-alius, inquantum plura explicite credit, ut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 4 ad 2"><a name="39046"><span class=
-"ref">[39046] II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+alius, inquantum plura explicite credit, ut dictum est.</p><p title="II-II q. 5 a. 4 ad 2"><a name="39046"><span class="ref">[39046] IIª-IIae q. 5 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod de ratione fidei est ut veritas prima omnibus
 praeferatur. Sed tamen eorum qui eam omnibus praeferunt quidam
 certius et devotius se ei subiiciunt quam alii. Et secundum hoc
-fides est maior in uno quam in alio.</p>
-<p title="II-II q. 5 a. 4 ad 3"><a name="39047"><span class=
-"ref">[39047] II&ordf;-IIae q. 5 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+fides est maior in uno quam in alio.</p><p title="II-II q. 5 a. 4 ad 3"><a name="39047"><span class="ref">[39047] IIª-IIae q. 5 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod intellectus principiorum consequitur ipsam naturam
 humanam, quae aequaliter in omnibus invenitur. Sed fides
 consequitur donum gratiae, quod non est aequaliter in omnibus, ut
 supra dictum est. Unde non est eadem ratio. Et tamen secundum
 maiorem capacitatem intellectus, unus magis cognoscit virtutem
-principiorum quam alius.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 6</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 6 pr."><a name="39048"><span class="ref">[39048]
-II&ordf;-IIae q. 6 pr.</span></a> Deinde considerandum est de causa
+principiorum quam alius.</p></div></div><div class="q" id="q6"><h2>Quaestio 6</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 6 pr."><a name="39048"><span class="ref">[39048]
+IIª-IIae q. 6 pr.</span></a> Deinde considerandum est de causa
 fidei. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum fides sit homini
-infusa a Deo. Secundo, utrum fides informis sit donum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 6 a. 1 arg. 1"><a name="39049"><span class=
-"ref">[39049] II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+infusa a Deo. Secundo, utrum fides informis sit donum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 6 a. 1 arg. 1"><a name="39049"><span class="ref">[39049] IIª-IIae q. 6 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod fides non sit homini infusa a Deo.
 Dicit enim Augustinus, XIV de Trin., quod <i>per scientiam gignitur
 in nobis fides, nutritur, defenditur et roboratur</i>. Sed ea quae
 per scientiam in nobis gignuntur magis videntur acquisita esse quam
 infusa. Ergo fides non videtur in nobis esse ex infusione
-divina.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 1 arg. 2"><a name="39050"><span class=
-"ref">[39050] II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+divina.</p><p title="II-II q. 6 a. 1 arg. 2"><a name="39050"><span class="ref">[39050] IIª-IIae q. 6 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 illud ad quod homo pertingit audiendo et videndo videtur esse ab
 homine acquisitum. Sed homo pertingit ad credendum et videndo
 miracula et audiendo fidei doctrinam, dicitur enim Ioan. IV,
 <i>cognovit pater quia illa hora erat in qua dixit ei Iesus, filius
 tuus vivit, et credidit ipse et domus eius tota</i>; et Rom. X
 dicitur quod <i>fides est ex auditu</i>. Ergo fides habetur ab
-homine tanquam acquisita.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 1 arg. 3"><a name="39051"><span class=
-"ref">[39051] II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+homine tanquam acquisita.</p><p title="II-II q. 6 a. 1 arg. 3"><a name="39051"><span class="ref">[39051] IIª-IIae q. 6 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 illud quod consistit in hominis voluntate ab homine potest acquiri.
 Sed fides consistit in credentium voluntate, ut Augustinus dicit,
 in libro de Praed. Sanct. Ergo fides potest esse ab homine
-acquisita.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 1 s. c."><a name="39052"><span class=
-"ref">[39052] II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+acquisita.</p><p title="II-II q. 6 a. 1 s. c."><a name="39052"><span class="ref">[39052] IIª-IIae q. 6 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur ad Ephes. II, <i>gratia estis salvati per fidem,
-et non ex vobis, ne quis glorietur, Dei enim donum est</i>.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 1 co."><a name="39053"><span class=
-"ref">[39053] II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+et non ex vobis, ne quis glorietur, Dei enim donum est</i>.</p><p title="II-II q. 6 a. 1 co."><a name="39053"><span class="ref">[39053] IIª-IIae q. 6 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ad fidem duo requiruntur. Quorum unum est ut homini
 credibilia proponantur, quod requiritur ad hoc quod homo aliquid
 explicite credat. Aliud autem quod ad fidem requiritur est assensus
@@ -3783,54 +3052,36 @@
 suam, oportet quod hoc insit ei ex supernaturali principio interius
 movente, quod est Deus. Et ideo fides quantum ad assensum, qui est
 principalis actus fidei, est a Deo interius movente per
-gratiam.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 1 ad 1"><a name="39054"><span class=
-"ref">[39054] II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+gratiam.</p><p title="II-II q. 6 a. 1 ad 1"><a name="39054"><span class="ref">[39054] IIª-IIae q. 6 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod per scientiam gignitur fides et nutritur per
 modum exterioris persuasionis, quae fit ab aliqua scientia. Sed
 principalis et propria causa fidei est id quod interius movet ad
-assentiendum.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 1 ad 2"><a name="39055"><span class=
-"ref">[39055] II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+assentiendum.</p><p title="II-II q. 6 a. 1 ad 2"><a name="39055"><span class="ref">[39055] IIª-IIae q. 6 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod etiam ratio illa procedit de causa proponente
 exterius ea quae sunt fidei, vel persuadente ad credendum vel verbo
-vel facto.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 1 ad 3"><a name="39056"><span class=
-"ref">[39056] II&ordf;-IIae q. 6 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+vel facto.</p><p title="II-II q. 6 a. 1 ad 3"><a name="39056"><span class="ref">[39056] IIª-IIae q. 6 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod credere quidem in voluntate credentium consistit, sed
 oportet quod voluntas hominis praeparetur a Deo per gratiam ad hoc
 quod elevetur in ea quae sunt supra naturam, ut supra dictum
-est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 6 a. 2 arg. 1"><a name="39057"><span class=
-"ref">[39057] II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
+est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 6 a. 2 arg. 1"><a name="39057"><span class="ref">[39057] IIª-IIae q. 6 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
 sic proceditur. Videtur quod fides informis non sit donum Dei.
 Dicitur enim Deut. XXXII, quod Dei perfecta sunt opera. Fides autem
 informis est quiddam imperfectum. Ergo fides informis non est opus
-Dei.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 2 arg. 2"><a name="39058"><span class=
-"ref">[39058] II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Dei.</p><p title="II-II q. 6 a. 2 arg. 2"><a name="39058"><span class="ref">[39058] IIª-IIae q. 6 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut actus dicitur deformis propter hoc quod caret debita forma,
 ita etiam fides dicitur informis propter hoc quod caret debita
 forma. Sed actus deformis peccati non est a Deo, ut supra dictum
-est. Ergo neque etiam fides informis est a Deo.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 2 arg. 3"><a name="39059"><span class=
-"ref">[39059] II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+est. Ergo neque etiam fides informis est a Deo.</p><p title="II-II q. 6 a. 2 arg. 3"><a name="39059"><span class="ref">[39059] IIª-IIae q. 6 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quaecumque Deus sanat totaliter sanat, dicitur enim Ioan. VII,
 <i>si circumcisionem accipit homo in sabbato ut non solvatur lex
 Moysi, mihi indignamini quia totum hominem salvum feci in
 sabbato</i>. Sed per fidem homo sanatur ab infidelitate. Quicumque
 ergo donum fidei a Deo accipit simul sanatur ab omnibus peccatis.
 Sed hoc non fit nisi per fidem formatam. Ergo sola fides formata
-est donum Dei. Non ergo fides informis.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 2 s. c."><a name="39060"><span class=
-"ref">[39060] II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+est donum Dei. Non ergo fides informis.</p><p title="II-II q. 6 a. 2 s. c."><a name="39060"><span class="ref">[39060] IIª-IIae q. 6 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod quaedam Glossa dicit, I ad Cor. XIII, quod <i>fides quae
 est sine caritate est donum Dei</i>. Sed fides quae est sine
-caritate est fides informis. Ergo fides informis est donum Dei.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 2 co."><a name="39061"><span class=
-"ref">[39061] II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+caritate est fides informis. Ergo fides informis est donum Dei.</p><p title="II-II q. 6 a. 2 co."><a name="39061"><span class="ref">[39061] IIª-IIae q. 6 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod informitas privatio quaedam est. Est autem
 considerandum quod privatio quandoque quidem pertinet ad rationem
 speciei, quandoque autem non, sed supervenit rei iam habenti
@@ -3849,14 +3100,10 @@
 defectum cuiusdam exterioris formae, sicut dictum est. Et ideo
 illud est causa fidei informis quod est causa fidei simpliciter
 dictae. Hoc autem est Deus, ut dictum est. Unde relinquitur quod
-fides informis sit donum Dei.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 2 ad 1"><a name="39062"><span class=
-"ref">[39062] II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+fides informis sit donum Dei.</p><p title="II-II q. 6 a. 2 ad 1"><a name="39062"><span class="ref">[39062] IIª-IIae q. 6 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod fides informis, etsi non sit perfecta
 simpliciter perfectione virtutis, est tamen perfecta quadam
-perfectione quae sufficit ad fidei rationem.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 2 ad 2"><a name="39063"><span class=
-"ref">[39063] II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+perfectione quae sufficit ad fidei rationem.</p><p title="II-II q. 6 a. 2 ad 2"><a name="39063"><span class="ref">[39063] IIª-IIae q. 6 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod deformitas actus est de ratione speciei ipsius actus
 secundum quod est actus moralis, ut supra dictum est, dicitur enim
 actus deformis per privationem formae intrinsecae, quae est debita
@@ -3868,9 +3115,7 @@
 fidem. Et ideo sicut actus deformis non est a Deo, ita nec aliqua
 fides falsa. Et sicut fides informis est a Deo, ita etiam actus qui
 sunt boni ex genere, quamvis non sint caritate formati, sicut
-plerumque in peccatoribus contingit.</p>
-<p title="II-II q. 6 a. 2 ad 3"><a name="39064"><span class=
-"ref">[39064] II&ordf;-IIae q. 6 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+plerumque in peccatoribus contingit.</p><p title="II-II q. 6 a. 2 ad 3"><a name="39064"><span class="ref">[39064] IIª-IIae q. 6 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ille qui accipit a Deo fidem absque caritate non
 simpliciter sanatur ab infidelitate, quia non removetur culpa
 praecedentis infidelitatis, sed sanatur secundum quid, ut scilicet
@@ -3879,40 +3124,24 @@
 actu alterius peccati non desistit, propria iniquitate suggerente.
 Et per hunc modum datur aliquando a Deo homini quod credat, non
 tamen datur ei caritatis donum, sicut etiam aliquibus absque
-caritate datur donum prophetiae vel aliquid simile.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 7</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 7 pr."><a name="39065"><span class="ref">[39065]
-II&ordf;-IIae q. 7 pr.</span></a> Deinde considerandum est de
+caritate datur donum prophetiae vel aliquid simile.</p></div></div><div class="q" id="q7"><h2>Quaestio 7</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 7 pr."><a name="39065"><span class="ref">[39065]
+IIª-IIae q. 7 pr.</span></a> Deinde considerandum est de
 effectibus fidei. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum timor
 sit effectus fidei. Secundo, utrum purificatio cordis sit effectus
-fidei.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 7 a. 1 arg. 1"><a name="39066"><span class=
-"ref">[39066] II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+fidei.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 7 a. 1 arg. 1"><a name="39066"><span class="ref">[39066] IIª-IIae q. 7 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod timor non sit effectus fidei. Effectus
 enim non praecedit causam. Sed timor praecedit fidem, dicitur enim
 Eccli. II, <i>qui timetis Deum, credite illi</i>. Ergo timor non
-est effectus fidei.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 1 arg. 2"><a name="39067"><span class=
-"ref">[39067] II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+est effectus fidei.</p><p title="II-II q. 7 a. 1 arg. 2"><a name="39067"><span class="ref">[39067] IIª-IIae q. 7 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 idem non est causa contrariorum. Sed timor et spes sunt contraria,
 ut supra dictum est, fides autem generat spem, ut dicitur in
-Glossa, Matth. I. Ergo non est causa timoris.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 1 arg. 3"><a name="39068"><span class=
-"ref">[39068] II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Glossa, Matth. I. Ergo non est causa timoris.</p><p title="II-II q. 7 a. 1 arg. 3"><a name="39068"><span class="ref">[39068] IIª-IIae q. 7 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 contrarium non est causa contrarii. Sed obiectum fidei est quoddam
 bonum, quod est veritas prima, obiectum autem timoris est malum, ut
 supra dictum est. Actus autem habent speciem ex obiectis, secundum
-supradicta. Ergo fides non est causa timoris.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 1 s. c."><a name="39069"><span class=
-"ref">[39069] II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+supradicta. Ergo fides non est causa timoris.</p><p title="II-II q. 7 a. 1 s. c."><a name="39069"><span class="ref">[39069] IIª-IIae q. 7 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Iac. II, <i>Daemones credunt et
-contremiscunt</i>.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 1 co."><a name="39070"><span class=
-"ref">[39070] II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+contremiscunt</i>.</p><p title="II-II q. 7 a. 1 co."><a name="39070"><span class="ref">[39070] IIª-IIae q. 7 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod timor est quidam motus appetitivae virtutis, ut supra
 dictum est. Omnium autem appetitivorum motuum principium est bonum
 vel malum apprehensum. Unde oportet quod timoris et omnium
@@ -3927,9 +3156,7 @@
 pessimum et cui velle aequari est malum. Sed primi timoris,
 scilicet servilis, est causa fides informis. Sed secundi timoris,
 scilicet filialis, est causa fides formata, quae per caritatem
-facit hominem Deo inhaerere et ei subiici.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 1 ad 1"><a name="39071"><span class=
-"ref">[39071] II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+facit hominem Deo inhaerere et ei subiici.</p><p title="II-II q. 7 a. 1 ad 1"><a name="39071"><span class="ref">[39071] IIª-IIae q. 7 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod timor Dei non potest universaliter praecedere
 fidem, quia si omnino eius ignorantiam haberemus quantum ad praemia
 vel poenas de quibus per fidem instruimur, nullo modo eum
@@ -3937,47 +3164,31 @@
 excellentia divina, sequitur timor reverentiae, ex quo sequitur
 ulterius ut homo intellectum suum Deo subiiciat ad credendum omnia
 quae sunt promissa a Deo. Unde ibi sequitur, <i>et non evacuabitur
-merces vestra</i>.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 1 ad 2"><a name="39072"><span class=
-"ref">[39072] II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+merces vestra</i>.</p><p title="II-II q. 7 a. 1 ad 2"><a name="39072"><span class="ref">[39072] IIª-IIae q. 7 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod idem secundum contraria potest esse contrariorum
 causa, non autem idem secundum idem. Fides autem generat spem
 secundum quod facit nobis existimationem de praemiis quae Deus
 retribuit iustis. Est autem causa timoris secundum quod facit nobis
-aestimationem de poenis quas peccatoribus infliget.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 1 ad 3"><a name="39073"><span class=
-"ref">[39073] II&ordf;-IIae q. 7 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+aestimationem de poenis quas peccatoribus infliget.</p><p title="II-II q. 7 a. 1 ad 3"><a name="39073"><span class="ref">[39073] IIª-IIae q. 7 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod obiectum fidei primum et formale est bonum quod est
 veritas prima. Sed materialiter fidei proponuntur credenda etiam
 quaedam mala, puta quod malum sit Deo non subiici vel ab eo
 separari, et quod peccatores poenalia mala sustinebunt a Deo. Et
-secundum hoc fides potest esse causa timoris.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 7 a. 2 arg. 1"><a name="39074"><span class=
-"ref">[39074] II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
+secundum hoc fides potest esse causa timoris.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 7 a. 2 arg. 1"><a name="39074"><span class="ref">[39074] IIª-IIae q. 7 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
 sic proceditur. Videtur quod purificatio cordis non sit effectus
 fidei. Puritas enim cordis praecipue in affectu consistit. Sed
 fides in intellectu est. Ergo fides non causat cordis
-purificationem.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 2 arg. 2"><a name="39075"><span class=
-"ref">[39075] II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+purificationem.</p><p title="II-II q. 7 a. 2 arg. 2"><a name="39075"><span class="ref">[39075] IIª-IIae q. 7 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 illud quod causat cordis purificationem non potest simul esse cum
 impuritate. Sed fides simul potest esse cum impuritate peccati,
 sicut patet in illis qui habent fidem informem. Ergo fides non
-purificat cor.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 2 arg. 3"><a name="39076"><span class=
-"ref">[39076] II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+purificat cor.</p><p title="II-II q. 7 a. 2 arg. 3"><a name="39076"><span class="ref">[39076] IIª-IIae q. 7 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 si fides aliquo modo purificaret cor humanum, maxime purificaret
 hominis intellectum. Sed intellectum non purificat ab obscuritate,
 cum sit cognitio aenigmatica. Ergo fides nullo modo purificat
-cor.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 2 s. c."><a name="39077"><span class=
-"ref">[39077] II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+cor.</p><p title="II-II q. 7 a. 2 s. c."><a name="39077"><span class="ref">[39077] IIª-IIae q. 7 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicit Petrus, Act. XV, <i>fide purificans corda
-eorum</i>.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 2 co."><a name="39078"><span class=
-"ref">[39078] II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+eorum</i>.</p><p title="II-II q. 7 a. 2 co."><a name="39078"><span class="ref">[39078] IIª-IIae q. 7 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod impuritas uniuscuiusque rei consistit in hoc quod
 rebus vilioribus immiscetur, non enim dicitur argentum esse impurum
 ex permixtione auri, per quam melius redditur, sed ex permixtione
@@ -3989,31 +3200,21 @@
 quidem motu primum principium est fides, <i>accedentem enim ad Deum
 oportet credere</i>, ut dicitur Heb. XI. Et ideo primum principium
 purificationis cordis est fides, quae si perficiatur per caritatem
-formatam, perfectam purificationem causat.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 2 ad 1"><a name="39079"><span class=
-"ref">[39079] II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+formatam, perfectam purificationem causat.</p><p title="II-II q. 7 a. 2 ad 1"><a name="39079"><span class="ref">[39079] IIª-IIae q. 7 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ea quae sunt in intellectu sunt principia eorum
 quae sunt in affectu, inquantum scilicet bonum intellectum movet
-affectum.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 2 ad 2"><a name="39080"><span class=
-"ref">[39080] II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+affectum.</p><p title="II-II q. 7 a. 2 ad 2"><a name="39080"><span class="ref">[39080] IIª-IIae q. 7 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod fides etiam informis excludit quandam impuritatem
 sibi oppositam, scilicet impuritatem erroris, quae contingit ex hoc
 quod intellectus humanus inordinate inhaeret rebus se inferioribus,
 dum scilicet vult secundum rationes rerum sensibilium metiri
 divina. Sed quando per caritatem formatur, tunc nullam impuritatem
 secum compatitur, <i>quia universa delicta operit caritas</i>, ut
-dicitur Prov. X.</p>
-<p title="II-II q. 7 a. 2 ad 3"><a name="39081"><span class=
-"ref">[39081] II&ordf;-IIae q. 7 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+dicitur Prov. X.</p><p title="II-II q. 7 a. 2 ad 3"><a name="39081"><span class="ref">[39081] IIª-IIae q. 7 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod obscuritas fidei non pertinet ad impuritatem culpae,
 sed magis ad naturalem defectum intellectus humani, secundum statum
-praesentis vitae.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 8</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 8 pr."><a name="39082"><span class="ref">[39082]
-II&ordf;-IIae q. 8 pr.</span></a> Deinde considerandum est de dono
+praesentis vitae.</p></div></div><div class="q" id="q8"><h2>Quaestio 8</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 8 pr."><a name="39082"><span class="ref">[39082]
+IIª-IIae q. 8 pr.</span></a> Deinde considerandum est de dono
 intellectus et scientiae, quae respondent virtuti fidei. Et circa
 donum intellectus quaeruntur octo. Primo, utrum intellectus sit
 donum spiritus sancti. Secundo, utrum possit simul esse in eodem
@@ -4022,37 +3223,25 @@
 habeant donum intellectus. Quinto, utrum hoc donum inveniatur in
 aliquibus absque gratia. Sexto, quomodo se habeat donum intellectus
 ad alia dona. Septimo, de eo quod respondet huic dono in
-beatitudinibus. Octavo, de eo quod respondet ei in fructibus.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 8 a. 1 arg. 1"><a name="39083"><span class=
-"ref">[39083] II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+beatitudinibus. Octavo, de eo quod respondet ei in fructibus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 8 a. 1 arg. 1"><a name="39083"><span class="ref">[39083] IIª-IIae q. 8 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod intellectus non sit donum spiritus
 sancti. Dona enim gratuita distinguuntur a donis naturalibus,
 superadduntur enim eis. Sed intellectus est quidam habitus
 naturalis in anima, quo cognoscuntur principia naturaliter nota, ut
-patet in VI Ethic. Ergo non debet poni donum spiritus sancti.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 1 arg. 2"><a name="39084"><span class=
-"ref">[39084] II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+patet in VI Ethic. Ergo non debet poni donum spiritus sancti.</p><p title="II-II q. 8 a. 1 arg. 2"><a name="39084"><span class="ref">[39084] IIª-IIae q. 8 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 dona divina participantur a creaturis secundum earum proportionem
 et modum, ut patet per Dionysium, in libro de Div. Nom. Sed modus
 humanae naturae est ut non simpliciter veritatem cognoscat, quod
 pertinet ad rationem intellectus, sed discursive, quod est proprium
 rationis, ut patet per Dionysium, in VII cap. de Div. Nom. Ergo
 cognitio divina quae hominibus datur magis debet dici donum
-rationis quam intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 1 arg. 3"><a name="39085"><span class=
-"ref">[39085] II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+rationis quam intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 1 arg. 3"><a name="39085"><span class="ref">[39085] IIª-IIae q. 8 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 in potentiis animae intellectus contra voluntatem dividitur, ut
 patet in III de anima. Sed nullum donum spiritus sancti dicitur
 voluntas. Ergo etiam nullum donum spiritus sancti debet dici
-intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 1 s. c."><a name="39086"><span class=
-"ref">[39086] II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 1 s. c."><a name="39086"><span class="ref">[39086] IIª-IIae q. 8 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Isaiae XI, <i>requiescet super eum spiritus
-domini, spiritus sapientiae et intellectus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 1 co."><a name="39087"><span class=
-"ref">[39087] II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+domini, spiritus sapientiae et intellectus</i>.</p><p title="II-II q. 8 a. 1 co."><a name="39087"><span class="ref">[39087] IIª-IIae q. 8 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod nomen intellectus quandam intimam cognitionem
 importat, dicitur enim intelligere quasi intus legere. Et hoc
 manifeste patet considerantibus differentiam intellectus et sensus,
@@ -4073,16 +3262,12 @@
 determinatum aliquid pertingere potest. Indiget igitur homo
 supernaturali lumine ut ulterius penetret ad cognoscendum quaedam
 quae per lumen naturale cognoscere non valet. Et illud lumen
-supernaturale homini datum vocatur donum intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 1 ad 1"><a name="39088"><span class=
-"ref">[39088] II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+supernaturale homini datum vocatur donum intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 1 ad 1"><a name="39088"><span class="ref">[39088] IIª-IIae q. 8 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod per lumen naturale nobis inditum statim
 cognoscuntur quaedam principia communia quae sunt naturaliter nota.
 Sed quia homo ordinatur ad beatitudinem supernaturalem, ut supra
 dictum est, necesse est quod homo ulterius pertingat ad quaedam
-altiora. Et ad hoc requiritur donum intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 1 ad 2"><a name="39089"><span class=
-"ref">[39089] II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+altiora. Et ad hoc requiritur donum intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 1 ad 2"><a name="39089"><span class="ref">[39089] IIª-IIae q. 8 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod discursus rationis semper incipit ab intellectu et
 terminatur ad intellectum, ratiocinamur enim procedendo ex
 quibusdam intellectis, et tunc rationis discursus perficitur quando
@@ -4092,44 +3277,30 @@
 superadditur ei, quasi perficiens ipsum. Et ideo ista superadditio
 non dicitur ratio, sed magis intellectus, quia ita se habet lumen
 superadditum ad ea quae nobis supernaturaliter innotescunt sicut se
-habet lumen naturale ad ea quae primordialiter cognoscimus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 1 ad 3"><a name="39090"><span class=
-"ref">[39090] II&ordf;-IIae q. 8 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+habet lumen naturale ad ea quae primordialiter cognoscimus.</p><p title="II-II q. 8 a. 1 ad 3"><a name="39090"><span class="ref">[39090] IIª-IIae q. 8 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod voluntas nominat simpliciter appetitivum motum,
 absque determinatione alicuius excellentiae. Sed intellectus
 nominat quandam excellentiam cognitionis penetrandi ad intima. Et
 ideo supernaturale donum magis nominatur nomine intellectus quam
-nomine voluntatis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 8 a. 2 arg. 1"><a name="39091"><span class=
-"ref">[39091] II&ordf;-IIae q. 8 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
+nomine voluntatis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 8 a. 2 arg. 1"><a name="39091"><span class="ref">[39091] IIª-IIae q. 8 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
 sic proceditur. Videtur quod donum intellectus non simul habeatur
 cum fide. Dicit enim Augustinus, in libro octogintatrium quaest.,
 <i>id quod intelligitur intelligentis comprehensione finitur</i>.
 Sed id quod creditur non comprehenditur, secundum illud apostoli,
 ad Philipp. III, <i>non quod iam comprehenderim aut perfectus
 sim</i>. Ergo videtur quod fides et intellectus non possint esse in
-eodem.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 2 arg. 2"><a name="39092"><span class=
-"ref">[39092] II&ordf;-IIae q. 8 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+eodem.</p><p title="II-II q. 8 a. 2 arg. 2"><a name="39092"><span class="ref">[39092] IIª-IIae q. 8 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 omne quod intelligitur intellectu videtur. Sed fides est de non
 apparentibus, ut supra dictum est. Ergo fides non potest simul esse
-in eodem cum intellectu.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 2 arg. 3"><a name="39093"><span class=
-"ref">[39093] II&ordf;-IIae q. 8 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+in eodem cum intellectu.</p><p title="II-II q. 8 a. 2 arg. 3"><a name="39093"><span class="ref">[39093] IIª-IIae q. 8 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 intellectus est certior quam scientia. Sed scientia et fides non
 possunt esse de eodem, ut supra habitum est. Multo ergo minus
-intellectus et fides.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 2 s. c."><a name="39094"><span class=
-"ref">[39094] II&ordf;-IIae q. 8 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+intellectus et fides.</p><p title="II-II q. 8 a. 2 s. c."><a name="39094"><span class="ref">[39094] IIª-IIae q. 8 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius dicit, in libro Moral., quod <i>intellectus de
 auditis mentem illustrat</i>. Sed aliquis habens fidem potest esse
 illustratus mente circa audita, unde dicitur Luc. ult. quod
 <i>dominus aperuit discipulis suis sensum ut intelligerent
-Scripturas</i>. Ergo intellectus potest simul esse cum fide.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 2 co."><a name="39095"><span class=
-"ref">[39095] II&ordf;-IIae q. 8 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+Scripturas</i>. Ergo intellectus potest simul esse cum fide.</p><p title="II-II q. 8 a. 2 co."><a name="39095"><span class="ref">[39095] IIª-IIae q. 8 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod hic duplici distinctione est opus, una quidem ex
 parte fidei; alia autem ex parte intellectus. Ex parte quidem
 fidei, distinguendum est quod quaedam per se et directe cadunt sub
@@ -4150,24 +3321,16 @@
 intelligit quod propter ea quae exterius apparent non est
 recedendum ab his quae sunt fidei. Et secundum hoc nihil prohibet,
 durante statu fidei, intelligere etiam ea quae per se sub fide
-cadunt.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 2 ad 1"><a name="39096"><span class=
-"ref">[39096] II&ordf;-IIae q. 8 a. 2 ad 1</span></a> Et per hoc
+cadunt.</p><p title="II-II q. 8 a. 2 ad 1"><a name="39096"><span class="ref">[39096] IIª-IIae q. 8 a. 2 ad 1</span></a> Et per hoc
 patet responsio ad obiecta. Nam primae tres rationes procedunt
 secundum quod aliquid perfecte intelligitur. Ultima autem ratio
-procedit de intellectu eorum quae ordinantur ad fidem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 8 a. 3 arg. 1"><a name="39097"><span class=
-"ref">[39097] II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+procedit de intellectu eorum quae ordinantur ad fidem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 8 a. 3 arg. 1"><a name="39097"><span class="ref">[39097] IIª-IIae q. 8 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod intellectus qui ponitur donum spiritus
 sancti non sit practicus, sed speculativus tantum. Intellectus
 enim, ut Gregorius dicit, in I Moral., altiora quaedam penetrat.
 Sed ea quae pertinent ad intellectum practicum non sunt alta, sed
 quaedam infima, scilicet singularia, circa quae sunt actus. Ergo
-intellectus qui ponitur donum non est intellectus practicus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 3 arg. 2"><a name="39098"><span class=
-"ref">[39098] II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+intellectus qui ponitur donum non est intellectus practicus.</p><p title="II-II q. 8 a. 3 arg. 2"><a name="39098"><span class="ref">[39098] IIª-IIae q. 8 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 intellectus qui est donum est dignius aliquid quam intellectus qui
 est virtus intellectualis. Sed intellectus qui est virtus
 intellectualis est solum circa necessaria, ut patet per
@@ -4175,20 +3338,14 @@
 donum est solum circa necessaria. Sed intellectus practicus non est
 circa necessaria, sed circa contingentia aliter se habere, quae
 opere humano fieri possunt. Ergo intellectus qui est donum non est
-intellectus practicus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 3 arg. 3"><a name="39099"><span class=
-"ref">[39099] II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+intellectus practicus.</p><p title="II-II q. 8 a. 3 arg. 3"><a name="39099"><span class="ref">[39099] IIª-IIae q. 8 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 donum intellectus illustrat mentem ad ea quae naturalem rationem
 excedunt. Sed operabilia humana, quorum est practicus intellectus,
 non excedunt naturalem rationem, quae dirigit in rebus agendis, ut
 ex supradictis patet. Ergo intellectus qui est donum non est
-intellectus practicus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 3 s. c."><a name="39100"><span class=
-"ref">[39100] II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+intellectus practicus.</p><p title="II-II q. 8 a. 3 s. c."><a name="39100"><span class="ref">[39100] IIª-IIae q. 8 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur in Psalm., <i>intellectus bonus omnibus
-facientibus eum</i>.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 3 co."><a name="39101"><span class=
-"ref">[39101] II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+facientibus eum</i>.</p><p title="II-II q. 8 a. 3 co."><a name="39101"><span class="ref">[39101] IIª-IIae q. 8 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, donum intellectus non solum se
 habet ad ea quae primo et principaliter cadunt sub fide, sed etiam
 ad omnia quae ad fidem ordinantur. Operationes autem bonae quendam
@@ -4198,64 +3355,46 @@
 principaliter versetur; sed inquantum in agendis regulamur
 <i>rationibus aeternis, quibus conspiciendis et consulendis</i>,
 secundum Augustinum, XII de Trin., inhaeret superior ratio, quae
-dono intellectus perficitur.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 3 ad 1"><a name="39102"><span class=
-"ref">[39102] II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+dono intellectus perficitur.</p><p title="II-II q. 8 a. 3 ad 1"><a name="39102"><span class="ref">[39102] IIª-IIae q. 8 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod operabilia humana, secundum quod in se
 considerantur, non habent aliquam excellentiae altitudinem. Sed
 secundum quod referuntur ad regulam legis aeternae et ad finem
 beatitudinis divinae, sic altitudinem habent, ut circa ea possit
-esse intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 3 ad 2"><a name="39103"><span class=
-"ref">[39103] II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+esse intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 3 ad 2"><a name="39103"><span class="ref">[39103] IIª-IIae q. 8 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod hoc ipsum pertinet ad dignitatem doni quod est
 intellectus, quod intelligibilia aeterna vel necessaria considerat
 non solum secundum quod in se sunt, sed etiam secundum quod sunt
 regulae quaedam humanorum actuum, quia quanto virtus cognoscitiva
-ad plura se extendit, tanto nobilior est.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 3 ad 3"><a name="39104"><span class=
-"ref">[39104] II&ordf;-IIae q. 8 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+ad plura se extendit, tanto nobilior est.</p><p title="II-II q. 8 a. 3 ad 3"><a name="39104"><span class="ref">[39104] IIª-IIae q. 8 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod regula humanorum actuum est et ratio humana et lex
 aeterna, ut supra dictum est. Lex autem aeterna excedit naturalem
 rationem. Et ideo cognitio humanorum actuum secundum quod
 regulantur a lege aeterna, excedit rationem naturalem, et indiget
-supernaturali lumine doni spiritus sancti.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 8 a. 4 arg. 1"><a name="39105"><span class=
-"ref">[39105] II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+supernaturali lumine doni spiritus sancti.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 8 a. 4 arg. 1"><a name="39105"><span class="ref">[39105] IIª-IIae q. 8 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod donum intellectus non insit omnibus
 hominibus habentibus gratiam. Dicit enim Gregorius, II Moral., quod
 donum intellectus datur contra hebetudinem mentis. Sed multi
 habentes gratiam adhuc patiuntur mentis hebetudinem. Ergo donum
-intellectus non est in omnibus habentibus gratiam.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 4 arg. 2"><a name="39106"><span class=
-"ref">[39106] II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+intellectus non est in omnibus habentibus gratiam.</p><p title="II-II q. 8 a. 4 arg. 2"><a name="39106"><span class="ref">[39106] IIª-IIae q. 8 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 inter ea quae ad cognitionem pertinent sola fides videtur esse
 necessaria ad salutem, quia per fidem Christus habitat in cordibus
 nostris, ut dicitur ad Ephes. III. Sed non omnes habentes fidem
 habent donum intellectus, immo qui credunt, debent orare ut
 intelligant, sicut Augustinus dicit, in libro de Trin. Ergo donum
 intellectus non est necessarium ad salutem. Non ergo est in omnibus
-habentibus gratiam.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 4 arg. 3"><a name="39107"><span class=
-"ref">[39107] II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+habentibus gratiam.</p><p title="II-II q. 8 a. 4 arg. 3"><a name="39107"><span class="ref">[39107] IIª-IIae q. 8 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ea quae sunt communia omnibus habentibus gratiam nunquam ab
 habentibus gratiam subtrahuntur. Sed gratia intellectus et aliorum
 donorum <i>aliquando se utiliter subtrahit, quandoque enim, dum
 sublimia intelligendo in elationem se animus erigit, in rebus imis
 et vilibus gravi hebetudine pigrescit</i>, ut Gregorius dicit, in
 II Moral. Ergo donum intellectus non est in omnibus habentibus
-gratiam.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 4 s. c."><a name="39108"><span class=
-"ref">[39108] II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+gratiam.</p><p title="II-II q. 8 a. 4 s. c."><a name="39108"><span class="ref">[39108] IIª-IIae q. 8 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur in Psalm., <i>nescierunt neque intellexerunt, in
 tenebris ambulant</i>. Sed nullus habens gratiam ambulat in
 tenebris, secundum illud Ioan. VIII, <i>qui sequitur me non ambulat
 in tenebris</i>. Ergo nullus habens gratiam caret dono
-intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 4 co."><a name="39109"><span class=
-"ref">[39109] II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 4 co."><a name="39109"><span class="ref">[39109] IIª-IIae q. 8 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod in omnibus habentibus gratiam necesse est esse
 rectitudinem voluntatis, quia <i>per gratiam praeparatur voluntas
 hominis ad bonum</i>, ut Augustinus dicit. Voluntas autem non
@@ -4267,29 +3406,19 @@
 mentem hominis ut cognoscat veritatem quandam supernaturalem, in
 quam oportet tendere voluntatem rectam. Et ideo, sicut donum
 caritatis est in omnibus habentibus gratiam gratum facientem, ita
-etiam donum intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 4 ad 1"><a name="39110"><span class=
-"ref">[39110] II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+etiam donum intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 4 ad 1"><a name="39110"><span class="ref">[39110] IIª-IIae q. 8 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod aliqui habentes gratiam gratum facientem possunt
 pati hebetudinem circa aliqua quae sunt praeter necessitatem
 salutis. Sed circa ea quae sunt de necessitate salutis sufficienter
 instruuntur a spiritu sancto, secundum illud I Ioan. II, <i>unctio
-docet vos de omnibus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 4 ad 2"><a name="39111"><span class=
-"ref">[39111] II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+docet vos de omnibus</i>.</p><p title="II-II q. 8 a. 4 ad 2"><a name="39111"><span class="ref">[39111] IIª-IIae q. 8 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod etsi non omnes habentes fidem plene intelligant ea
 quae proponuntur credenda, intelligunt tamen ea esse credenda, et
-quod ab eis pro nullo est deviandum.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 4 ad 3"><a name="39112"><span class=
-"ref">[39112] II&ordf;-IIae q. 8 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+quod ab eis pro nullo est deviandum.</p><p title="II-II q. 8 a. 4 ad 3"><a name="39112"><span class="ref">[39112] IIª-IIae q. 8 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod donum intellectus nunquam se subtrahit sanctis circa
 ea quae sunt necessaria ad salutem. Sed circa alia interdum se
 subtrahit, ut non omnia ad liquidum per intellectum penetrare
-possint, ad hoc quod superbiae materia subtrahatur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 8 a. 5 arg. 1"><a name="39113"><span class=
-"ref">[39113] II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+possint, ad hoc quod superbiae materia subtrahatur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 8 a. 5 arg. 1"><a name="39113"><span class="ref">[39113] IIª-IIae q. 8 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod intellectus donum inveniatur etiam in
 non habentibus gratiam gratum facientem. Augustinus enim, exponens
 illud Psalm., <i>concupivit anima mea desiderare iustificationes
@@ -4297,31 +3426,23 @@
 nullus affectus</i>. Sed in omnibus habentibus gratiam gratum
 facientem est promptus affectus, propter caritatem. Ergo donum
 intellectus potest esse in his qui non habent gratiam gratum
-facientem.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 5 arg. 2"><a name="39114"><span class=
-"ref">[39114] II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+facientem.</p><p title="II-II q. 8 a. 5 arg. 2"><a name="39114"><span class="ref">[39114] IIª-IIae q. 8 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Danielis X dicitur quod intelligentia opus est in visione
 prophetica, et ita videtur quod prophetia non sit sine dono
 intellectus. Sed prophetia potest esse sine gratia gratum faciente,
 ut patet Matth. VII, ubi dicentibus, in nomine tuo prophetavimus,
 respondetur, nunquam novi vos. Ergo donum intellectus potest esse
-sine gratia gratum faciente.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 5 arg. 3"><a name="39115"><span class=
-"ref">[39115] II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+sine gratia gratum faciente.</p><p title="II-II q. 8 a. 5 arg. 3"><a name="39115"><span class="ref">[39115] IIª-IIae q. 8 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 donum intellectus respondet virtuti fidei, secundum illud Isaiae
 VII, secundum aliam litteram, <i>nisi credideritis, non
 intelligetis</i>. Sed fides potest esse sine gratia gratum
-faciente. Ergo etiam donum intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 5 s. c."><a name="39116"><span class=
-"ref">[39116] II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+faciente. Ergo etiam donum intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 5 s. c."><a name="39116"><span class="ref">[39116] IIª-IIae q. 8 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dominus dicit, Ioan. VI, <i>omnis qui audivit a patre et
 didicit, venit ad me</i>. Sed per intellectum audita addiscimus vel
 penetramus, ut patet per Gregorium, in I Moral. Ergo quicumque
 habet intellectus donum venit ad Christum. Quod non est sine gratia
 gratum faciente. Ergo donum intellectus non est sine gratia gratum
-faciente.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 5 co."><a name="39117"><span class=
-"ref">[39117] II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+faciente.</p><p title="II-II q. 8 a. 5 co."><a name="39117"><span class="ref">[39117] IIª-IIae q. 8 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, dona spiritus sancti
 perficiunt animam secundum quod est bene mobilis a spiritu sancto.
 Sic ergo intellectuale lumen gratiae ponitur donum intellectus,
@@ -4335,39 +3456,27 @@
 finem non errat, sed ei firmiter inhaeret tanquam optimo. Quod est
 solum habentis gratiam gratum facientem, sicut etiam in moralibus
 rectam aestimationem habet homo de fine per habitum virtutis. Unde
-donum intellectus nullus habet sine gratia gratum faciente.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 5 ad 1"><a name="39118"><span class=
-"ref">[39118] II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+donum intellectus nullus habet sine gratia gratum faciente.</p><p title="II-II q. 8 a. 5 ad 1"><a name="39118"><span class="ref">[39118] IIª-IIae q. 8 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Augustinus intellectum nominat quamcumque
 illustrationem intellectualem. Quae tamen non pertingit ad
 perfectam doni rationem nisi usque ad hoc mens hominis deducatur ut
-rectam aestimationem habeat homo circa finem.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 5 ad 2"><a name="39119"><span class=
-"ref">[39119] II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+rectam aestimationem habeat homo circa finem.</p><p title="II-II q. 8 a. 5 ad 2"><a name="39119"><span class="ref">[39119] IIª-IIae q. 8 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod intelligentia quae necessaria est ad prophetiam est
 quaedam illustratio mentis circa ea quae prophetis revelantur. Non
 est autem illustratio mentis circa aestimationem rectam de ultimo
-fine, quae pertinet ad donum intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 5 ad 3"><a name="39120"><span class=
-"ref">[39120] II&ordf;-IIae q. 8 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+fine, quae pertinet ad donum intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 5 ad 3"><a name="39120"><span class="ref">[39120] IIª-IIae q. 8 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod fides importat solum assensum ad ea quae proponuntur.
 Sed intellectus importat quandam perceptionem veritatis, quae non
 potest esse circa finem nisi in eo qui habet gratiam gratum
 facientem, ut dictum est. Et ideo non est similis ratio de
-intellectu et fide.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 8 a. 6 arg. 1"><a name="39121"><span class=
-"ref">[39121] II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+intellectu et fide.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 8 a. 6 arg. 1"><a name="39121"><span class="ref">[39121] IIª-IIae q. 8 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod donum intellectus non distinguatur ab
 aliis donis. Quorum enim opposita sunt eadem, ipsa quoque sunt
 eadem. Sed sapientiae opponitur stultitia, hebetudini intellectus,
 praecipitationi consilium, ignorantiae scientia, ut patet per
 Gregorium, II Moral. Non videntur autem differre stultitia,
 hebetudo, ignorantia et praecipitatio. Ergo nec intellectus
-distinguitur ab aliis donis.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 6 arg. 2"><a name="39122"><span class=
-"ref">[39122] II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+distinguitur ab aliis donis.</p><p title="II-II q. 8 a. 6 arg. 2"><a name="39122"><span class="ref">[39122] IIª-IIae q. 8 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 intellectus qui ponitur virtus intellectualis differt ab aliis
 intellectualibus virtutibus per hoc sibi proprium, quod est circa
 principia per se nota. Sed donum intellectus non est circa aliqua
@@ -4376,21 +3485,15 @@
 ea vero quae sunt supernaturalia sufficit fides, quia articuli
 fidei sunt sicut prima principia in supernaturali cognitione, sicut
 dictum est. Ergo donum intellectus non distinguitur ab aliis donis
-intellectualibus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 6 arg. 3"><a name="39123"><span class=
-"ref">[39123] II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+intellectualibus.</p><p title="II-II q. 8 a. 6 arg. 3"><a name="39123"><span class="ref">[39123] IIª-IIae q. 8 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 omnis cognitio intellectiva vel est speculativa vel practica. Sed
 donum intellectus se habet ad utrumque, ut dictum est. Ergo non
 distinguitur ab aliis donis intellectualibus, sed omnia in se
-complectitur.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 6 s. c."><a name="39124"><span class=
-"ref">[39124] II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+complectitur.</p><p title="II-II q. 8 a. 6 s. c."><a name="39124"><span class="ref">[39124] IIª-IIae q. 8 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod quaecumque connumerantur ad invicem oportet esse aliquo
 modo ab invicem distincta, quia distinctio est principium numeri.
 Sed donum intellectus connumeratur aliis donis, ut patet Isaiae XI.
-Ergo donum intellectus est distinctum ab aliis donis.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 6 co."><a name="39125"><span class=
-"ref">[39125] II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+Ergo donum intellectus est distinctum ab aliis donis.</p><p title="II-II q. 8 a. 6 co."><a name="39125"><span class="ref">[39125] IIª-IIae q. 8 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod distinctio doni intellectus ab aliis tribus donis,
 scilicet pietate, fortitudine et timore, manifesta est, quia donum
 intellectus pertinet ad vim cognoscitivam, illa vero tria pertinent
@@ -4423,9 +3526,7 @@
 oppositis recedendum. Hoc igitur iudicium, quantum ad res divinas,
 pertinet ad donum sapientiae; quantum vero ad res creatas, pertinet
 ad donum scientiae; quantum vero ad applicationem ad singularia
-opera, pertinet ad donum consilii.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 6 ad 1"><a name="39126"><span class=
-"ref">[39126] II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+opera, pertinet ad donum consilii.</p><p title="II-II q. 8 a. 6 ad 1"><a name="39126"><span class="ref">[39126] IIª-IIae q. 8 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod praedicta differentia quatuor donorum manifeste
 competit distinctioni eorum quae Gregorius ponit eis esse opposita.
 Hebetudo enim acuitati opponitur. Dicitur autem per similitudinem
@@ -4439,48 +3540,32 @@
 rectum iudicium circa particulares causas, scilicet circa
 creaturas. Praecipitatio vero manifeste opponitur consilio, per
 quod homo ad actionem non procedit ante deliberationem
-rationis.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 6 ad 2"><a name="39127"><span class=
-"ref">[39127] II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+rationis.</p><p title="II-II q. 8 a. 6 ad 2"><a name="39127"><span class="ref">[39127] IIª-IIae q. 8 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod donum intellectus est circa prima principia
 cognitionis gratuitae, aliter tamen quam fides. Nam ad fidem
 pertinet eis assentire, ad donum vero intellectus pertinet
-penetrare mente ea quae dicuntur.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 6 ad 3"><a name="39128"><span class=
-"ref">[39128] II&ordf;-IIae q. 8 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+penetrare mente ea quae dicuntur.</p><p title="II-II q. 8 a. 6 ad 3"><a name="39128"><span class="ref">[39128] IIª-IIae q. 8 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod donum intellectus pertinet ad utramque cognitionem,
 scilicet speculativam et practicam, non quantum ad iudicium, sed
-quantum ad apprehensionem, ut capiantur ea quae dicuntur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 8 a. 7 arg. 1"><a name="39129"><span class=
-"ref">[39129] II&ordf;-IIae q. 8 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum
+quantum ad apprehensionem, ut capiantur ea quae dicuntur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 8 a. 7 arg. 1"><a name="39129"><span class="ref">[39129] IIª-IIae q. 8 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum
 sic proceditur. Videtur quod dono intellectus non respondeat
 beatitudo sexta, scilicet, <i>beati mundo corde, quoniam ipsi Deum
 videbunt</i>. Munditia enim cordis maxime videtur pertinere ad
 affectum. Sed donum intellectus non pertinet ad affectum, sed magis
 ad vim intellectivam. Ergo praedicta beatitudo non respondet dono
-intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 7 arg. 2"><a name="39130"><span class=
-"ref">[39130] II&ordf;-IIae q. 8 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 7 arg. 2"><a name="39130"><span class="ref">[39130] IIª-IIae q. 8 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Act. XV dicitur, <i>fide purificans corda eorum</i>. Sed per
 purificationem cordis acquiritur munditia cordis. Ergo praedicta
 beatitudo magis pertinet ad virtutem fidei quam ad donum
-intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 7 arg. 3"><a name="39131"><span class=
-"ref">[39131] II&ordf;-IIae q. 8 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 7 arg. 3"><a name="39131"><span class="ref">[39131] IIª-IIae q. 8 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 dona spiritus sancti perficiunt hominem in praesenti vita. Sed
 visio Dei non pertinet ad vitam praesentem, ipsa enim beatos facit,
 ut supra habitum est. Ergo sexta beatitudo, continens Dei visionem,
-non pertinet ad donum intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 7 s. c."><a name="39132"><span class=
-"ref">[39132] II&ordf;-IIae q. 8 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+non pertinet ad donum intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 7 s. c."><a name="39132"><span class="ref">[39132] IIª-IIae q. 8 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro de Serm. Dom. in monte,
 <i>sexta operatio spiritus sancti, quae est intellectus, convenit
 mundis corde, qui purgato oculo possunt videre quod oculus non
-vidit</i>.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 7 co."><a name="39133"><span class=
-"ref">[39133] II&ordf;-IIae q. 8 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+vidit</i>.</p><p title="II-II q. 8 a. 7 co."><a name="39133"><span class="ref">[39133] IIª-IIae q. 8 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod in sexta beatitudine, sicut et in aliis, duo
 continentur, unum per modum meriti, scilicet munditia cordis; aliud
 per modum praemii, scilicet visio Dei, ut supra dictum est. Et
@@ -4501,44 +3586,30 @@
 intellectu comprehenditur. Et utraque Dei visio pertinet ad donum
 intellectus, prima quidem ad donum intellectus consummatum,
 secundum quod erit in patria; secunda vero ad donum intellectus
-inchoatum, secundum quod habetur in via.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 7 ad 1"><a name="39134"><span class=
-"ref">[39134] II&ordf;-IIae q. 8 a. 7 ad 1</span></a> Et per hoc
+inchoatum, secundum quod habetur in via.</p><p title="II-II q. 8 a. 7 ad 1"><a name="39134"><span class="ref">[39134] IIª-IIae q. 8 a. 7 ad 1</span></a> Et per hoc
 patet responsio ad obiecta. Nam primae duae rationes procedunt de
 prima munditia. Tertia vero de perfecta Dei visione, dona autem et
 hic nos perficiunt secundum quandam inchoationem, et in futuro
-implebuntur, ut supra dictum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 8 a. 8 arg. 1"><a name="39135"><span class=
-"ref">[39135] II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+implebuntur, ut supra dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 8 a. 8 arg. 1"><a name="39135"><span class="ref">[39135] IIª-IIae q. 8 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod in fructibus fides non respondeat dono
 intellectus. Intellectus enim est fructus fidei, dicitur enim
 Isaiae VII, <i>nisi credideritis, non intelligetis</i>, secundum
 aliam litteram, ubi nos habemus, <i>si non credideritis, non
-permanebitis</i>. Non ergo fides est fructus intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 8 arg. 2"><a name="39136"><span class=
-"ref">[39136] II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+permanebitis</i>. Non ergo fides est fructus intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 8 arg. 2"><a name="39136"><span class="ref">[39136] IIª-IIae q. 8 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 prius non est fructus posterioris. Sed fides videtur esse prior
 intellectu, quia fides est fundamentum totius spiritualis
 aedificii, ut supra dictum est. Ergo fides non est fructus
-intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 8 arg. 3"><a name="39137"><span class=
-"ref">[39137] II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 8 arg. 3"><a name="39137"><span class="ref">[39137] IIª-IIae q. 8 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 plura sunt dona pertinentia ad intellectum quam pertinentia ad
 appetitum. Sed inter fructus ponitur tantum unum pertinens ad
 intellectum, scilicet fides, omnia vero alia pertinent ad
 appetitum. Ergo fides non magis videtur respondere intellectui quam
-sapientiae vel scientiae seu consilio.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 8 s. c."><a name="39138"><span class=
-"ref">[39138] II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
+sapientiae vel scientiae seu consilio.</p><p title="II-II q. 8 a. 8 s. c."><a name="39138"><span class="ref">[39138] IIª-IIae q. 8 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod finis uniuscuiusque rei est fructus eius. Sed donum
 intellectus videtur principaliter ordinari ad certitudinem fidei,
 quae ponitur fructus, dicit enim Glossa, ad Gal. V, quod fides quae
 est fructus est de invisibilibus certitudo. Ergo in fructibus fides
-respondet dono intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 8 co."><a name="39139"><span class=
-"ref">[39139] II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+respondet dono intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 8 co."><a name="39139"><span class="ref">[39139] IIª-IIae q. 8 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, cum de fructibus ageretur,
 fructus spiritus dicuntur quaedam ultima et delectabilia quae in
 nobis proveniunt ex virtute spiritus sancti. Ultimum autem
@@ -4551,21 +3622,15 @@
 pertinens ad voluntatem. Et secundum hoc dicendum est quod dono
 intellectus respondet pro proprio fructu fides, idest fidei
 certitudo, sed pro ultimo fructu respondet ei gaudium, quod
-pertinet ad voluntatem.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 8 ad 1"><a name="39140"><span class=
-"ref">[39140] II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+pertinet ad voluntatem.</p><p title="II-II q. 8 a. 8 ad 1"><a name="39140"><span class="ref">[39140] IIª-IIae q. 8 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod intellectus est fructus fidei quae est virtus.
 Sic autem non accipitur fides cum dicitur fructus, sed pro quadam
-certitudine fidei, ad quam homo pervenit per donum intellectus.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 8 ad 2"><a name="39141"><span class=
-"ref">[39141] II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+certitudine fidei, ad quam homo pervenit per donum intellectus.</p><p title="II-II q. 8 a. 8 ad 2"><a name="39141"><span class="ref">[39141] IIª-IIae q. 8 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod fides non potest universaliter praecedere
 intellectum, non enim posset homo assentire credendo aliquibus
 propositis nisi ea aliqualiter intelligeret. Sed perfectio
 intellectus consequitur fidem quae est virtus, ad quam quidem
-intellectus perfectionem sequitur quaedam fidei certitudo.</p>
-<p title="II-II q. 8 a. 8 ad 3"><a name="39142"><span class=
-"ref">[39142] II&ordf;-IIae q. 8 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+intellectus perfectionem sequitur quaedam fidei certitudo.</p><p title="II-II q. 8 a. 8 ad 3"><a name="39142"><span class="ref">[39142] IIª-IIae q. 8 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod cognitionis practicae fructus non potest esse in
 ipsa, quia talis cognitio non scitur propter se, sed propter aliud.
 Sed cognitio speculativa habet fructum in seipsa, scilicet
@@ -4576,43 +3641,27 @@
 solum unus fructus, qui est certitudo significata nomine fidei.
 Plures autem fructus ponuntur pertinentes ad partem appetitivam,
 quia, sicut iam dictum est, ratio finis, quae importatur in nomine
-fructus, magis pertinet ad vim appetitivam quam intellectivam.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 9</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 9 pr."><a name="39143"><span class="ref">[39143]
-II&ordf;-IIae q. 9 pr.</span></a> Deinde considerandum est de dono
+fructus, magis pertinet ad vim appetitivam quam intellectivam.</p></div></div><div class="q" id="q9"><h2>Quaestio 9</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 9 pr."><a name="39143"><span class="ref">[39143]
+IIª-IIae q. 9 pr.</span></a> Deinde considerandum est de dono
 scientiae. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum scientia
 sit donum. Secundo, utrum sit circa divina. Tertio, utrum sit
-speculativa vel practica. Quarto, quae beatitudo ei respondeat.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 9 a. 1 arg. 1"><a name="39144"><span class=
-"ref">[39144] II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+speculativa vel practica. Quarto, quae beatitudo ei respondeat.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 9 a. 1 arg. 1"><a name="39144"><span class="ref">[39144] IIª-IIae q. 9 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod scientia non sit donum. Dona enim
 spiritus sancti naturalem facultatem excedunt. Sed scientia
 importat effectum quendam naturalis rationis, dicit enim
 philosophus, in I Poster., quod demonstratio est syllogismus
-faciens scire. Ergo scientia non est donum spiritus sancti.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 1 arg. 2"><a name="39145"><span class=
-"ref">[39145] II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+faciens scire. Ergo scientia non est donum spiritus sancti.</p><p title="II-II q. 9 a. 1 arg. 2"><a name="39145"><span class="ref">[39145] IIª-IIae q. 9 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 dona spiritus sancti sunt communia omnibus sanctis, ut supra dictum
 est. Sed Augustinus, XIV de Trin., dicit quod <i>scientia non
 pollent fideles plurimi, quamvis polleant ipsa fide</i>. Ergo
-scientia non est donum.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 1 arg. 3"><a name="39146"><span class=
-"ref">[39146] II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+scientia non est donum.</p><p title="II-II q. 9 a. 1 arg. 3"><a name="39146"><span class="ref">[39146] IIª-IIae q. 9 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 donum est perfectius virtute, ut supra dictum est. Ergo unum donum
 sufficit ad perfectionem unius virtutis. Sed virtuti fidei
 respondet donum intellectus, ut supra dictum est. Ergo non
 respondet ei donum scientiae. Nec apparet cui alii virtuti
 respondeat. Ergo, cum dona sint perfectiones virtutum, ut supra
-dictum est, videtur quod scientia non sit donum.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 1 s. c."><a name="39147"><span class=
-"ref">[39147] II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
-est quod Isaiae XI computatur inter septem dona.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 1 co."><a name="39148"><span class=
-"ref">[39148] II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+dictum est, videtur quod scientia non sit donum.</p><p title="II-II q. 9 a. 1 s. c."><a name="39147"><span class="ref">[39147] IIª-IIae q. 9 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+est quod Isaiae XI computatur inter septem dona.</p><p title="II-II q. 9 a. 1 co."><a name="39148"><span class="ref">[39148] IIª-IIae q. 9 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod gratia est perfectior quam natura, unde non deficit
 in his in quibus homo per naturam perfici potest. Cum autem homo
 per naturalem rationem assentit secundum intellectum alicui
@@ -4623,9 +3672,7 @@
 proponuntur, quod pertinet ad donum intellectus, ut supra dictum
 est. Aliud autem est ut habeat certum et rectum iudicium de eis,
 discernendo scilicet credenda non credendis. Et ad hoc necessarium
-est donum scientiae.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 1 ad 1"><a name="39149"><span class=
-"ref">[39149] II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+est donum scientiae.</p><p title="II-II q. 9 a. 1 ad 1"><a name="39149"><span class="ref">[39149] IIª-IIae q. 9 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod certitudo cognitionis in diversis naturis
 invenitur diversimode, secundum diversam conditionem uniuscuiusque
 naturae. Nam homo consequitur certum iudicium de veritate per
@@ -4635,9 +3682,7 @@
 est, et ideo divina scientia non est discursiva vel ratiocinativa,
 sed absoluta et simplex. Cui similis est scientia quae ponitur
 donum spiritus sancti, cum sit quaedam participativa similitudo
-ipsius.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 1 ad 2"><a name="39150"><span class=
-"ref">[39150] II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+ipsius.</p><p title="II-II q. 9 a. 1 ad 2"><a name="39150"><span class="ref">[39150] IIª-IIae q. 9 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod circa credenda duplex scientia potest haberi. Una
 quidem per quam homo scit quid credere debeat, discernens credenda
 a non credendis, et secundum hoc scientia est donum, et convenit
@@ -4648,41 +3693,27 @@
 quae non datur omnibus, sed quibusdam. Unde Augustinus, post verba
 inducta, subiungit, <i>aliud est scire tantummodo quid homo credere
 debeat, aliud scire quemadmodum hoc ipsum et piis opituletur et
-contra impios defendatur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 1 ad 3"><a name="39151"><span class=
-"ref">[39151] II&ordf;-IIae q. 9 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+contra impios defendatur</i>.</p><p title="II-II q. 9 a. 1 ad 3"><a name="39151"><span class="ref">[39151] IIª-IIae q. 9 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod dona sunt perfectiora virtutibus moralibus et
 intellectualibus. Non sunt autem perfectiora virtutibus
 theologicis, sed magis omnia dona ad perfectionem theologicarum
 virtutum ordinantur sicut ad finem. Et ideo non est inconveniens si
-diversa dona ad unam virtutem theologicam ordinantur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 9 a. 2 arg. 1"><a name="39152"><span class=
-"ref">[39152] II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
+diversa dona ad unam virtutem theologicam ordinantur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 9 a. 2 arg. 1"><a name="39152"><span class="ref">[39152] IIª-IIae q. 9 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
 sic proceditur. Videtur quod scientiae donum sit circa res divinas.
 Dicit enim Augustinus, XIV de Trin., quod per scientiam, gignitur
 fides, nutritur et roboratur. Sed fides est de rebus divinis, quia
 obiectum fidei est veritas prima, ut supra habitum est. Ergo et
-donum scientiae est de rebus divinis.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 2 arg. 2"><a name="39153"><span class=
-"ref">[39153] II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+donum scientiae est de rebus divinis.</p><p title="II-II q. 9 a. 2 arg. 2"><a name="39153"><span class="ref">[39153] IIª-IIae q. 9 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 donum scientiae est dignius quam scientia acquisita. Sed aliqua
 scientia acquisita est circa res divinas, sicut scientia
 metaphysicae. Ergo multo magis donum scientiae est circa res
-divinas.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 2 arg. 3"><a name="39154"><span class=
-"ref">[39154] II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+divinas.</p><p title="II-II q. 9 a. 2 arg. 3"><a name="39154"><span class="ref">[39154] IIª-IIae q. 9 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sicut dicitur Rom. I, <i>invisibilia Dei per ea quae facta sunt
 intellecta conspiciuntur</i>. Si igitur est scientia circa res
-creatas, videtur quod etiam sit circa res divinas.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 2 s. c."><a name="39155"><span class=
-"ref">[39155] II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+creatas, videtur quod etiam sit circa res divinas.</p><p title="II-II q. 9 a. 2 s. c."><a name="39155"><span class="ref">[39155] IIª-IIae q. 9 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus, XIV de Trin., dicit, <i>rerum divinarum
 scientia proprie sapientia nuncupetur, humanarum autem proprie
-scientiae nomen obtineat</i>.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 2 co."><a name="39156"><span class=
-"ref">[39156] II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+scientiae nomen obtineat</i>.</p><p title="II-II q. 9 a. 2 co."><a name="39156"><span class="ref">[39156] IIª-IIae q. 9 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod certum iudicium de re aliqua maxime datur ex sua
 causa. Et ideo secundum ordinem causarum oportet esse ordinem
 iudiciorum, sicut enim causa prima est causa secundae, ita per
@@ -4707,24 +3738,18 @@
 iudicium quod fit per causas secundas. Et ideo, sic accipiendo
 scientiae nomen, ponitur donum distinctum a dono sapientiae. Unde
 donum scientiae est solum circa res humanas, vel circa res
-creatas.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 2 ad 1"><a name="39157"><span class=
-"ref">[39157] II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+creatas.</p><p title="II-II q. 9 a. 2 ad 1"><a name="39157"><span class="ref">[39157] IIª-IIae q. 9 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, licet ea de quibus est fides sint res divinae
 et aeternae, tamen ipsa fides est quoddam temporale in animo
 credentis. Et ideo scire quid credendum sit pertinet ad donum
 scientiae. Scire autem ipsas res creditas secundum seipsas per
 quandam unionem ad ipsas pertinet ad donum sapientiae. Unde donum
 sapientiae magis respondet caritati, quae unit mentem hominis
-Deo.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 2 ad 2"><a name="39158"><span class=
-"ref">[39158] II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+Deo.</p><p title="II-II q. 9 a. 2 ad 2"><a name="39158"><span class="ref">[39158] IIª-IIae q. 9 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ratio illa procedit secundum quod nomen scientiae
 communiter sumitur. Sic autem scientia non ponitur speciale donum,
 sed secundum quod restringitur ad iudicium quod fit per res
-creatas.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 2 ad 3"><a name="39159"><span class=
-"ref">[39159] II&ordf;-IIae q. 9 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+creatas.</p><p title="II-II q. 9 a. 2 ad 3"><a name="39159"><span class="ref">[39159] IIª-IIae q. 9 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut supra dictum est, quilibet cognoscitivus
 habitus formaliter quidem respicit medium per quod aliquid
 cognoscitur, materialiter autem id quod per medium cognoscitur. Et
@@ -4737,39 +3762,27 @@
 scientiam, ad quam pertinet formaliter, quam ad sapientiam, ad quam
 pertinet materialiter. Et e converso, cum secundum res divinas
 iudicamus de rebus creatis, magis hoc ad sapientiam quam ad
-scientiam pertinet.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 9 a. 3 arg. 1"><a name="39160"><span class=
-"ref">[39160] II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+scientiam pertinet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 9 a. 3 arg. 1"><a name="39160"><span class="ref">[39160] IIª-IIae q. 9 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod scientia quae ponitur donum sit
 scientia practica. Dicit enim Augustinus, XII de Trin., quod
 <i>actio qua exterioribus rebus utimur scientiae deputatur</i>. Sed
 scientia cui deputatur actio est practica. Ergo scientia quae est
-donum est scientia practica.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 3 arg. 2"><a name="39161"><span class=
-"ref">[39161] II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+donum est scientia practica.</p><p title="II-II q. 9 a. 3 arg. 2"><a name="39161"><span class="ref">[39161] IIª-IIae q. 9 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Gregorius dicit, in I Moral., <i>nulla est scientia si utilitatem
 pietatis non habet, et valde inutilis est pietas si scientiae
 discretione caret</i>. Ex quo habetur quod scientia dirigit
 pietatem. Sed hoc non potest competere scientiae speculativae. Ergo
-scientia quae est donum non est speculativa, sed practica.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 3 arg. 3"><a name="39162"><span class=
-"ref">[39162] II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+scientia quae est donum non est speculativa, sed practica.</p><p title="II-II q. 9 a. 3 arg. 3"><a name="39162"><span class="ref">[39162] IIª-IIae q. 9 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 dona spiritus sancti non habentur nisi a iustis, ut supra habitum
 est. Sed scientia speculativa potest haberi etiam ab iniustis,
 secundum illud Iac. ult., <i>scienti bonum et non facienti,
 peccatum est illi</i>. Ergo scientia quae est donum non est
-speculativa, sed practica.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 3 s. c."><a name="39163"><span class=
-"ref">[39163] II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+speculativa, sed practica.</p><p title="II-II q. 9 a. 3 s. c."><a name="39163"><span class="ref">[39163] IIª-IIae q. 9 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius dicit, in I Moral., <i>scientia in die suo
 convivium parat, quia in ventre mentis ignorantiae ieiunium
 superat</i>. Sed ignorantia non tollitur totaliter nisi per
 utramque scientiam, scilicet et speculativam et practicam. Ergo
-scientia quae est donum est et speculativa et practica.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 3 co."><a name="39164"><span class=
-"ref">[39164] II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+scientia quae est donum est et speculativa et practica.</p><p title="II-II q. 9 a. 3 co."><a name="39164"><span class="ref">[39164] IIª-IIae q. 9 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, donum scientiae ordinatur,
 sicut et donum intellectus, ad certitudinem fidei. Fides autem
 primo et principaliter in speculatione consistit, inquantum
@@ -4781,17 +3794,11 @@
 scilicet homo scit quid fide tenere debeat. Secundario autem se
 extendit etiam ad operationem, secundum quod per scientiam
 credibilium, et eorum quae ad credibilia consequuntur, dirigimur in
-agendis.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 3 ad 1"><a name="39165"><span class=
-"ref">[39165] II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+agendis.</p><p title="II-II q. 9 a. 3 ad 1"><a name="39165"><span class="ref">[39165] IIª-IIae q. 9 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Augustinus loquitur de dono scientiae secundum
 quod se extendit ad operationem, attribuitur enim ei actio, sed non
-sola nec primo. Et hoc etiam modo dirigit pietatem.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 3 ad 2"><a name="39166"><span class=
-"ref">[39166] II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 ad 2</span></a> Unde patet
-solutio ad secundum.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 3 ad 3"><a name="39167"><span class=
-"ref">[39167] II&ordf;-IIae q. 9 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+sola nec primo. Et hoc etiam modo dirigit pietatem.</p><p title="II-II q. 9 a. 3 ad 2"><a name="39166"><span class="ref">[39166] IIª-IIae q. 9 a. 3 ad 2</span></a> Unde patet
+solutio ad secundum.</p><p title="II-II q. 9 a. 3 ad 3"><a name="39167"><span class="ref">[39167] IIª-IIae q. 9 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut dictum est de dono intellectus quod non
 quicumque intelligit habet donum intellectus, sed qui intelligit
 quasi ex habitu gratiae; ita etiam de dono scientiae est
@@ -4799,40 +3806,28 @@
 infusione gratiae certum iudicium habent circa credenda et agenda,
 quod in nullo deviat a rectitudine iustitiae. Et haec est scientia
 sanctorum, de qua dicitur Sap. X, <i>iustum deduxit dominus per
-vias rectas et dedit illi scientiam sanctorum</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 9 a. 4 arg. 1"><a name="39168"><span class=
-"ref">[39168] II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+vias rectas et dedit illi scientiam sanctorum</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 9 a. 4 arg. 1"><a name="39168"><span class="ref">[39168] IIª-IIae q. 9 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod scientiae non respondeat tertia
 beatitudo, scilicet, <i>beati qui lugent, quoniam ipsi
 consolabuntur</i>. Sicut enim malum est causa tristitiae et luctus,
 ita etiam bonum est causa laetitiae. Sed per scientiam principalius
 manifestantur bona quam mala, quae per bona cognoscuntur, rectum
 enim est iudex sui ipsius et obliqui, ut dicitur in I de anima.
-Ergo praedicta beatitudo non convenienter respondet scientiae.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 4 arg. 2"><a name="39169"><span class=
-"ref">[39169] II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo praedicta beatitudo non convenienter respondet scientiae.</p><p title="II-II q. 9 a. 4 arg. 2"><a name="39169"><span class="ref">[39169] IIª-IIae q. 9 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 consideratio veritatis est actus scientiae. Sed in consideratione
 veritatis non est tristitia, sed magis gaudium, dicitur enim Sap.
 VIII, <i>non habet amaritudinem conversatio illius, nec taedium
 convictus illius, sed laetitiam et gaudium</i>. Ergo praedicta
-beatitudo non convenienter respondet dono scientiae.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 4 arg. 3"><a name="39170"><span class=
-"ref">[39170] II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+beatitudo non convenienter respondet dono scientiae.</p><p title="II-II q. 9 a. 4 arg. 3"><a name="39170"><span class="ref">[39170] IIª-IIae q. 9 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 donum scientiae prius consistit in speculatione quam in operatione.
 Sed secundum quod consistit in speculatione, non respondet sibi
 luctus, quia intellectus speculativus nihil dicit de imitabili et
 fugiendo, ut dicitur in III de anima; neque dicit aliquid laetum et
 triste. Ergo praedicta beatitudo non convenienter ponitur
-respondere dono scientiae.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 4 s. c."><a name="39171"><span class=
-"ref">[39171] II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+respondere dono scientiae.</p><p title="II-II q. 9 a. 4 s. c."><a name="39171"><span class="ref">[39171] IIª-IIae q. 9 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro de Serm. Dom. in monte,
 <i>scientia convenit lugentibus, qui didicerunt quibus malis vincti
-sunt, quae quasi bona petierunt</i>.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 4 co."><a name="39172"><span class=
-"ref">[39172] II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+sunt, quae quasi bona petierunt</i>.</p><p title="II-II q. 9 a. 4 co."><a name="39172"><span class="ref">[39172] IIª-IIae q. 9 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ad scientiam proprie pertinet rectum iudicium
 creaturarum. Creaturae autem sunt ex quibus homo occasionaliter a
 Deo avertitur, secundum illud Sap. XIV, <i>creaturae factae sunt in
@@ -4841,9 +3836,7 @@
 perfectum bonum; unde in eis finem constituendo, peccant et verum
 bonum perdunt. Et hoc damnum homini innotescit per rectum iudicium
 de creaturis, quod habetur per donum scientiae. Et ideo beatitudo
-luctus ponitur respondere dono scientiae.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 4 ad 1"><a name="39173"><span class=
-"ref">[39173] II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+luctus ponitur respondere dono scientiae.</p><p title="II-II q. 9 a. 4 ad 1"><a name="39173"><span class="ref">[39173] IIª-IIae q. 9 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod bona creata non excitant spirituale gaudium nisi
 quatenus referuntur ad bonum divinum, ex quo proprie consurgit
 gaudium spirituale. Et ideo directe quidem spiritualis pax, et
@@ -4852,14 +3845,10 @@
 consequenter consolatio, dum homo per rectum iudicium scientiae
 creaturas ordinat in bonum divinum. Et ideo in hac beatitudine
 ponitur luctus pro merito, et consolatio consequens pro praemio.
-Quae quidem inchoatur in hac vita, perficitur autem in futura.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 4 ad 2"><a name="39174"><span class=
-"ref">[39174] II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+Quae quidem inchoatur in hac vita, perficitur autem in futura.</p><p title="II-II q. 9 a. 4 ad 2"><a name="39174"><span class="ref">[39174] IIª-IIae q. 9 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod de ipsa consideratione veritatis homo gaudet, sed de
 re circa quam considerat veritatem potest tristari quandoque. Et
-secundum hoc luctus scientiae attribuitur.</p>
-<p title="II-II q. 9 a. 4 ad 3"><a name="39175"><span class=
-"ref">[39175] II&ordf;-IIae q. 9 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+secundum hoc luctus scientiae attribuitur.</p><p title="II-II q. 9 a. 4 ad 3"><a name="39175"><span class="ref">[39175] IIª-IIae q. 9 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod scientiae secundum quod in speculatione consistit,
 non respondet beatitudo aliqua, quia beatitudo hominis non
 consistit in consideratione creaturarum, sed in contemplatione Dei.
@@ -4867,12 +3856,7 @@
 creaturarum et ordinata affectione circa ipsas, et hoc dico quantum
 ad beatitudinem viae. Et ideo scientiae non attribuitur aliqua
 beatitudo pertinens ad contemplationem; sed intellectui et
-sapientiae, quae sunt circa divina.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 10</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 10 pr."><a name="39176"><span class=
-"ref">[39176] II&ordf;-IIae q. 10 pr.</span></a> Consequenter
+sapientiae, quae sunt circa divina.</p></div></div><div class="q" id="q10"><h2>Quaestio 10</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 10 pr."><a name="39176"><span class="ref">[39176] IIª-IIae q. 10 pr.</span></a> Consequenter
 considerandum est de vitiis oppositis. Et primo, de infidelitate,
 quae opponitur fidei; secundo, de blasphemia, quae opponitur
 confessioni; tertio, de ignorantia et hebetudine, quae opponuntur
@@ -4887,37 +3871,25 @@
 utrum sit eis communicandum. Decimo, utrum possint Christianis
 fidelibus praeesse. Undecimo, utrum ritus infidelium sint
 tolerandi. Duodecimo, utrum pueri infidelium sint invitis
-parentibus baptizandi.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 10 a. 1 arg. 1"><a name="39177"><span class=
-"ref">[39177] II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+parentibus baptizandi.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 10 a. 1 arg. 1"><a name="39177"><span class="ref">[39177] IIª-IIae q. 10 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod infidelitas non sit peccatum. Omne
 enim peccatum est contra naturam, ut patet per Damascenum, in II
 libro. Sed infidelitas non videtur esse contra naturam, dicit enim
 Augustinus, in libro de Praed. Sanct., quod <i>posse habere fidem,
 sicut posse habere caritatem, naturae est hominum, habere autem
 fidem, quemadmodum habere caritatem, gratiae est fidelium</i>. Ergo
-non habere fidem, quod est infidelem esse, non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 1 arg. 2"><a name="39178"><span class=
-"ref">[39178] II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+non habere fidem, quod est infidelem esse, non est peccatum.</p><p title="II-II q. 10 a. 1 arg. 2"><a name="39178"><span class="ref">[39178] IIª-IIae q. 10 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 nullus peccat in eo quod vitare non potest, quia omne peccatum est
 voluntarium. Sed non est in potestate hominis quod infidelitatem
 vitet, quam vitare non potest nisi fidem habendo, dicit enim
 apostolus, ad Rom. X, <i>quomodo credent ei quem non audierunt?
 Quomodo autem audient sine praedicante?</i> Ergo infidelitas non
-videtur esse peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 1 arg. 3"><a name="39179"><span class=
-"ref">[39179] II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+videtur esse peccatum.</p><p title="II-II q. 10 a. 1 arg. 3"><a name="39179"><span class="ref">[39179] IIª-IIae q. 10 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sicut supra dictum est, sunt septem vitia capitalia, ad quae omnia
 peccata reducuntur. Sub nullo autem horum videtur contineri
-infidelitas. Ergo infidelitas non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 1 s. c."><a name="39180"><span class=
-"ref">[39180] II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
+infidelitas. Ergo infidelitas non est peccatum.</p><p title="II-II q. 10 a. 1 s. c."><a name="39180"><span class="ref">[39180] IIª-IIae q. 10 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
 virtuti contrariatur vitium. Sed fides est virtus, cui contrariatur
-infidelitas. Ergo infidelitas est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 1 co."><a name="39181"><span class=
-"ref">[39181] II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+infidelitas. Ergo infidelitas est peccatum.</p><p title="II-II q. 10 a. 1 co."><a name="39181"><span class="ref">[39181] IIª-IIae q. 10 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod infidelitas dupliciter accipi potest. Uno modo,
 secundum puram negationem, ut dicatur infidelis ex hoc solo quod
 non habet fidem. Alio modo potest intelligi infidelitas secundum
@@ -4934,19 +3906,13 @@
 dicit, Ioan. XV, <i>si non venissem, et locutus eis non fuissem,
 peccatum non haberent</i>, quod exponens Augustinus dicit quod
 <i>loquitur de illo peccato quo non crediderunt in
-Christum</i>.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 1 ad 1"><a name="39182"><span class=
-"ref">[39182] II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+Christum</i>.</p><p title="II-II q. 10 a. 1 ad 1"><a name="39182"><span class="ref">[39182] IIª-IIae q. 10 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod habere fidem non est in natura humana, sed in
 natura humana est ut mens hominis non repugnet interiori instinctui
 et exteriori veritatis praedicationi. Unde infidelitas secundum hoc
-est contra naturam.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 1 ad 2"><a name="39183"><span class=
-"ref">[39183] II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+est contra naturam.</p><p title="II-II q. 10 a. 1 ad 2"><a name="39183"><span class="ref">[39183] IIª-IIae q. 10 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ratio illa procedit de infidelitate secundum quod
-importat simplicem negationem.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 1 ad 3"><a name="39184"><span class=
-"ref">[39184] II&ordf;-IIae q. 10 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+importat simplicem negationem.</p><p title="II-II q. 10 a. 1 ad 3"><a name="39184"><span class="ref">[39184] IIª-IIae q. 10 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod infidelitas secundum quod est peccatum, oritur ex
 superbia, ex qua contingit quod homo intellectum suum non vult
 subiicere regulis fidei et sano intellectui patrum. Unde Gregorius
@@ -4954,23 +3920,15 @@
 praesumptiones</i>. Quamvis posset dici quod, sicut virtutes
 theologicae non reducuntur ad virtutes cardinales, sed sunt priores
 eis; ita etiam vitia opposita virtutibus theologicis non reducuntur
-ad vitia capitalia.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 10 a. 2 arg. 1"><a name="39185"><span class=
-"ref">[39185] II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+ad vitia capitalia.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 10 a. 2 arg. 1"><a name="39185"><span class="ref">[39185] IIª-IIae q. 10 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod infidelitas non sit in
 intellectu sicut in subiecto. Omne enim peccatum in voluntate est,
 ut Augustinus dicit, in libro de duabus Anim. Sed infidelitas est
 quoddam peccatum, ut dictum est. Ergo infidelitas est in voluntate,
-non in intellectu.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 2 arg. 2"><a name="39186"><span class=
-"ref">[39186] II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+non in intellectu.</p><p title="II-II q. 10 a. 2 arg. 2"><a name="39186"><span class="ref">[39186] IIª-IIae q. 10 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 infidelitas habet rationem peccati ex eo quod praedicatio fidei
 contemnitur. Sed contemptus ad voluntatem pertinet. Ergo
-infidelitas est in voluntate.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 2 arg. 3"><a name="39187"><span class=
-"ref">[39187] II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+infidelitas est in voluntate.</p><p title="II-II q. 10 a. 2 arg. 3"><a name="39187"><span class="ref">[39187] IIª-IIae q. 10 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 II ad Cor. XI, super illud, <i>ipse Satanas transfigurat se in
 Angelum lucis</i>, dicit Glossa quod, <i>si Angelus malus se bonum
 fingat, etiam si credatur bonus, non est error periculosus aut
@@ -4978,14 +3936,10 @@
 Cuius ratio esse videtur propter rectitudinem voluntatis eius qui
 ei inhaeret intendens bono Angelo adhaerere. Ergo totum peccatum
 infidelitatis esse videtur in perversa voluntate. Non ergo est in
-intellectu sicut in subiecto.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 2 s. c."><a name="39188"><span class=
-"ref">[39188] II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra,
+intellectu sicut in subiecto.</p><p title="II-II q. 10 a. 2 s. c."><a name="39188"><span class="ref">[39188] IIª-IIae q. 10 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra,
 contraria sunt in eodem subiecto. Sed fides, cui contrariatur
 infidelitas, est in intellectu sicut in subiecto. Ergo et
-infidelitas in intellectu est.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 2 co."><a name="39189"><span class=
-"ref">[39189] II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+infidelitas in intellectu est.</p><p title="II-II q. 10 a. 2 co."><a name="39189"><span class="ref">[39189] IIª-IIae q. 10 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, peccatum dicitur esse in
 illa potentia quae est principium actus peccati. Actus autem
 peccati potest habere duplex principium. Unum quidem primum et
@@ -4999,61 +3953,43 @@
 et assentire. Et ideo infidelitas, sicut et fides, est quidem in
 intellectu sicut in proximo subiecto, in voluntate autem sicut in
 primo motivo. Et hoc modo dicitur omne peccatum esse in
-voluntate.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 2 ad 1"><a name="39190"><span class=
-"ref">[39190] II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 ad 1</span></a> Unde patet
-responsio ad primum.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 2 ad 2"><a name="39191"><span class=
-"ref">[39191] II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+voluntate.</p><p title="II-II q. 10 a. 2 ad 1"><a name="39190"><span class="ref">[39190] IIª-IIae q. 10 a. 2 ad 1</span></a> Unde patet
+responsio ad primum.</p><p title="II-II q. 10 a. 2 ad 2"><a name="39191"><span class="ref">[39191] IIª-IIae q. 10 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod contemptus voluntatis causat dissensum intellectus,
 in quo perficitur ratio infidelitatis. Unde causa infidelitatis est
-in voluntate, sed ipsa infidelitas est in intellectu.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 2 ad 3"><a name="39192"><span class=
-"ref">[39192] II&ordf;-IIae q. 10 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+in voluntate, sed ipsa infidelitas est in intellectu.</p><p title="II-II q. 10 a. 2 ad 3"><a name="39192"><span class="ref">[39192] IIª-IIae q. 10 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ille qui credit malum Angelum esse bonum non
 dissentit ab eo quod est fidei, quia <i>sensus corporis fallitur,
 mens vero non removetur a vera rectaque sententia</i>, ut ibidem
 dicit Glossa. Sed si aliquis Satanae adhaereret cum incipit ad sua
 ducere, idest ad mala et falsa, tunc non careret peccato, ut ibidem
-dicitur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 10 a. 3 arg. 1"><a name="39193"><span class=
-"ref">[39193] II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+dicitur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 10 a. 3 arg. 1"><a name="39193"><span class="ref">[39193] IIª-IIae q. 10 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod infidelitas non sit maximum
 peccatorum. Dicit enim Augustinus, et habetur V, qu. I, <i>utrum
 Catholicum pessimis moribus alicui haeretico in cuius vita, praeter
 id quod haereticus est, non inveniunt homines quod reprehendant,
 praeponere debeamus, non audeo praecipitare sententiam</i>. Sed
 haereticus est infidelis. Ergo non est simpliciter dicendum quod
-infidelitas sit maximum peccatorum.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 3 arg. 2"><a name="39194"><span class=
-"ref">[39194] II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+infidelitas sit maximum peccatorum.</p><p title="II-II q. 10 a. 3 arg. 2"><a name="39194"><span class="ref">[39194] IIª-IIae q. 10 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 illud quod diminuit vel excusat peccatum non videtur esse maximum
 peccatum. Sed infidelitas excusat vel diminuit peccatum, dicit enim
 apostolus, I ad Tim. I, <i>prius fui blasphemus et persecutor et
 contumeliosus, sed misericordiam consecutus sum, quia ignorans feci
 in incredulitate</i>. Ergo infidelitas non est maximum
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 3 arg. 3"><a name="39195"><span class=
-"ref">[39195] II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+peccatum.</p><p title="II-II q. 10 a. 3 arg. 3"><a name="39195"><span class="ref">[39195] IIª-IIae q. 10 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 maiori peccato debetur maior poena, secundum illud Deut. XXV,
 <i>pro mensura peccati erit et plagarum modus</i>. Sed maior poena
 debetur fidelibus peccantibus quam infidelibus, secundum illud ad
 Heb. X, <i>quanto magis putatis deteriora mereri supplicia qui
 filium Dei conculcaverit, et sanguinem testamenti pollutum duxerit,
 in quo sanctificatus est?</i> Ergo infidelitas non est maximum
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 3 s. c."><a name="39196"><span class=
-"ref">[39196] II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+peccatum.</p><p title="II-II q. 10 a. 3 s. c."><a name="39196"><span class="ref">[39196] IIª-IIae q. 10 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, exponens illud Ioan. XV, <i>si non
 venissem, et locutus eis non fuissem, peccatum non haberent,
 magnum, inquit, quoddam peccatum sub generali nomine vult
 intelligi. Hoc enim est peccatum, scilicet infidelitatis, quo
 tenentur cuncta peccata</i>. Infidelitas ergo est maximum omnium
-peccatorum.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 3 co."><a name="39197"><span class=
-"ref">[39197] II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+peccatorum.</p><p title="II-II q. 10 a. 3 co."><a name="39197"><span class="ref">[39197] IIª-IIae q. 10 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod omne peccatum formaliter consistit in aversione a
 Deo, ut supra dictum est. Unde tanto aliquod peccatum est gravius
 quanto per ipsum homo magis a Deo separatur. Per infidelitatem
@@ -5064,59 +4000,41 @@
 opinatur non est Deus. Unde manifestum est quod peccatum
 infidelitatis est maius omnibus peccatis quae contingunt in
 perversitate morum. Secus autem est de peccatis quae opponuntur
-aliis virtutibus theologicis, ut infra dicetur.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 3 ad 1"><a name="39198"><span class=
-"ref">[39198] II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+aliis virtutibus theologicis, ut infra dicetur.</p><p title="II-II q. 10 a. 3 ad 1"><a name="39198"><span class="ref">[39198] IIª-IIae q. 10 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod nihil prohibet peccatum quod est gravius
 secundum suum genus esse minus grave secundum aliquas
 circumstantias. Et propter hoc Augustinus noluit praecipitare
 sententiam de malo Catholico et haeretico alias non peccante, quia
 peccatum haeretici, etsi sit gravius ex genere, potest tamen ex
 aliqua circumstantia alleviari; et e converso peccatum Catholici ex
-aliqua circumstantia aggravari.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 3 ad 2"><a name="39199"><span class=
-"ref">[39199] II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+aliqua circumstantia aggravari.</p><p title="II-II q. 10 a. 3 ad 2"><a name="39199"><span class="ref">[39199] IIª-IIae q. 10 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod infidelitas habet et ignorantiam adiunctam, et habet
 renisum ad ea quae sunt fidei, et ex hac parte habet rationem
 peccati gravissimi. Ex parte autem ignorantiae habet aliquam
 rationem excusationis, et maxime quando aliquis ex malitia non
-peccat, sicut fuit in apostolo.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 3 ad 3"><a name="39200"><span class=
-"ref">[39200] II&ordf;-IIae q. 10 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+peccat, sicut fuit in apostolo.</p><p title="II-II q. 10 a. 3 ad 3"><a name="39200"><span class="ref">[39200] IIª-IIae q. 10 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod infidelis pro peccato infidelitatis gravius punitur
 quam alius peccator pro quocumque alio peccato, considerato peccati
 genere. Sed pro alio peccato, puta pro adulterio, si committatur a
 fideli et ab infideli, ceteris paribus, gravius peccat fidelis quam
 infidelis, tum propter notitiam veritatis ex fide; tum etiam
 propter sacramenta fidei quibus est imbutus, quibus peccando
-contumeliam facit.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 10 a. 4 arg. 1"><a name="39201"><span class=
-"ref">[39201] II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+contumeliam facit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 10 a. 4 arg. 1"><a name="39201"><span class="ref">[39201] IIª-IIae q. 10 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod quaelibet actio infidelis sit
 peccatum. Quia super illud Rom. XIV, <i>omne quod non est ex fide
 peccatum est</i>, dicit Glossa, <i>omnis infidelium vita est
 peccatum</i>. Sed ad vitam infidelium pertinet omne quod agunt.
-Ergo omnis actio infidelis est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 4 arg. 2"><a name="39202"><span class=
-"ref">[39202] II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo omnis actio infidelis est peccatum.</p><p title="II-II q. 10 a. 4 arg. 2"><a name="39202"><span class="ref">[39202] IIª-IIae q. 10 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 fides intentionem dirigit. Sed nullum bonum potest esse quod non
 est ex intentione recta. Ergo in infidelibus nulla actio potest
-esse bona.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 4 arg. 3"><a name="39203"><span class=
-"ref">[39203] II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+esse bona.</p><p title="II-II q. 10 a. 4 arg. 3"><a name="39203"><span class="ref">[39203] IIª-IIae q. 10 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 corrupto priori, corrumpuntur posteriora. Sed actus fidei praecedit
 actus omnium virtutum. Ergo, cum in infidelibus non sit actus
 fidei, nullum bonum opus facere possunt, sed in omni actu suo
-peccant.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 4 s. c."><a name="39204"><span class=
-"ref">[39204] II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+peccant.</p><p title="II-II q. 10 a. 4 s. c."><a name="39204"><span class="ref">[39204] IIª-IIae q. 10 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Cornelio adhuc infideli existenti dictum est quod acceptae
 erant Deo eleemosynae eius. Ergo non omnis actio infidelis est
-peccatum, sed aliqua actio eius est bona.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 4 co."><a name="39205"><span class=
-"ref">[39205] II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+peccatum, sed aliqua actio eius est bona.</p><p title="II-II q. 10 a. 4 co."><a name="39205"><span class="ref">[39205] IIª-IIae q. 10 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, peccatum mortale tollit
 gratiam gratum facientem, non autem totaliter corrumpit bonum
 naturae. Unde, cum infidelitas sit quoddam mortale peccatum,
@@ -5129,21 +4047,15 @@
 Sicut enim habens fidem potest aliquod peccatum committere in actu
 quem non refert ad fidei finem, vel venialiter vel etiam mortaliter
 peccando; ita etiam infidelis potest aliquem actum bonum facere in
-eo quod non refert ad finem infidelitatis.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 4 ad 1"><a name="39206"><span class=
-"ref">[39206] II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+eo quod non refert ad finem infidelitatis.</p><p title="II-II q. 10 a. 4 ad 1"><a name="39206"><span class="ref">[39206] IIª-IIae q. 10 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod verbum illud est intelligendum vel quia vita
 infidelium non potest esse sine peccato, cum peccata sine fide non
 tollantur. Vel quia quidquid agunt ex infidelitate peccatum est.
 Unde ibi subditur, <i>quia omnis infideliter vivens vel agens
-vehementer peccat</i>.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 4 ad 2"><a name="39207"><span class=
-"ref">[39207] II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+vehementer peccat</i>.</p><p title="II-II q. 10 a. 4 ad 2"><a name="39207"><span class="ref">[39207] IIª-IIae q. 10 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod fides dirigit intentionem respectu finis ultimi
 supernaturalis. Sed lumen etiam naturalis rationis potest dirigere
-intentionem respectu alicuius boni connaturalis.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 4 ad 3"><a name="39208"><span class=
-"ref">[39208] II&ordf;-IIae q. 10 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+intentionem respectu alicuius boni connaturalis.</p><p title="II-II q. 10 a. 4 ad 3"><a name="39208"><span class="ref">[39208] IIª-IIae q. 10 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod per infidelitatem non corrumpitur totaliter in
 infidelibus ratio naturalis, quin remaneat in eis aliqua veri
 cognitio, per quam possunt facere aliquod opus de genere bonorum.
@@ -5151,11 +4063,7 @@
 eius operatio accepta non fuisset Deo, cui sine fide nullus potest
 placere. Habebat autem fidem implicitam, nondum manifestata
 Evangelii veritate. Unde ut eum in fide plene instrueret, mittitur
-ad eum Petrus.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 10 a. 5 arg. 1"><a name="39209"><span class=
-"ref">[39209] II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+ad eum Petrus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 10 a. 5 arg. 1"><a name="39209"><span class="ref">[39209] IIª-IIae q. 10 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod non sint plures infidelitatis species.
 Cum enim fides et infidelitas sint contraria, oportet quod sint
 circa idem. Sed formale obiectum fidei est veritas prima, a qua
@@ -5164,28 +4072,20 @@
 infidelis materialiter se habent in infidelitate. Sed differentia
 secundum speciem non attenditur secundum principia materialia, sed
 secundum principia formalia. Ergo infidelitatis non sunt diversae
-species secundum diversitatem eorum in quibus infideles errant.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 5 arg. 2"><a name="39210"><span class=
-"ref">[39210] II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+species secundum diversitatem eorum in quibus infideles errant.</p><p title="II-II q. 10 a. 5 arg. 2"><a name="39210"><span class="ref">[39210] IIª-IIae q. 10 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 infinitis modis potest aliquis a veritate fidei deviare. Si igitur
 secundum diversitates errorum diversae species infidelitatis
 assignentur, videtur sequi quod sint infinitae infidelitatis
-species. Et ita huiusmodi species non sunt considerandae.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 5 arg. 3"><a name="39211"><span class=
-"ref">[39211] II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+species. Et ita huiusmodi species non sunt considerandae.</p><p title="II-II q. 10 a. 5 arg. 3"><a name="39211"><span class="ref">[39211] IIª-IIae q. 10 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 idem non invenitur in diversis speciebus. Sed contingit aliquem
 esse infidelem ex eo quod errat circa diversa. Ergo diversitas
 errorum non facit diversas species infidelitatis. Sic igitur
-infidelitatis non sunt plures species.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 5 s. c."><a name="39212"><span class=
-"ref">[39212] II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+infidelitatis non sunt plures species.</p><p title="II-II q. 10 a. 5 s. c."><a name="39212"><span class="ref">[39212] IIª-IIae q. 10 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod unicuique virtuti opponuntur plures species vitiorum,
 bonum enim contingit uno modo, malum vero multipliciter, ut patet
 per Dionysium, IV cap. de Div. Nom., et per philosophum, in II
 Ethic. Sed fides est una virtus. Ergo ei opponuntur plures
-infidelitatis species.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 5 co."><a name="39213"><span class=
-"ref">[39213] II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+infidelitatis species.</p><p title="II-II q. 10 a. 5 co."><a name="39213"><span class="ref">[39213] IIª-IIae q. 10 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod quaelibet virtus consistit in hoc quod attingat
 regulam aliquam cognitionis vel operationis humanae, ut supra
 dictum est. Attingere autem regulam est uno modo circa unam
@@ -5215,9 +4115,7 @@
 errorem in diversis quae ad fidem pertinent, sic non sunt
 determinatae infidelitatis species, possunt enim errores in
 infinitum multiplicari, ut patet per Augustinum, in libro de
-haeresibus.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 5 ad 1"><a name="39214"><span class=
-"ref">[39214] II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+haeresibus.</p><p title="II-II q. 10 a. 5 ad 1"><a name="39214"><span class="ref">[39214] IIª-IIae q. 10 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod formalis ratio alicuius peccati potest accipi
 dupliciter. Uno modo, secundum intentionem peccantis, et sic id ad
 quod convertitur peccans est formale obiectum peccati; et ex hoc
@@ -5233,54 +4131,38 @@
 et iterum secundum diversas habitudines inordinatas ad Deum; ita
 etiam fides est una virtus, ex hoc quod adhaeret uni primae
 veritati; sed infidelitatis species sunt multae, ex hoc quod
-infideles diversas falsas sententias sequuntur.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 5 ad 2"><a name="39215"><span class=
-"ref">[39215] II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+infideles diversas falsas sententias sequuntur.</p><p title="II-II q. 10 a. 5 ad 2"><a name="39215"><span class="ref">[39215] IIª-IIae q. 10 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod obiectio illa procedit de distinctione specierum
-infidelitatis secundum diversa in quibus erratur.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 5 ad 3"><a name="39216"><span class=
-"ref">[39216] II&ordf;-IIae q. 10 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+infidelitatis secundum diversa in quibus erratur.</p><p title="II-II q. 10 a. 5 ad 3"><a name="39216"><span class="ref">[39216] IIª-IIae q. 10 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod sicut fides est una quia multa credit in ordine ad
 unum, ita infidelitas potest esse una, etiam si in multis erret,
 inquantum omnia habent ordinem ad unum. Nihil tamen prohibet
 hominem diversis infidelitatis speciebus errare, sicut etiam potest
 unus homo diversis vitiis subiacere et diversis corporalibus
-morbis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 10 a. 6 arg. 1"><a name="39217"><span class=
-"ref">[39217] II&ordf;-IIae q. 10 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+morbis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 10 a. 6 arg. 1"><a name="39217"><span class="ref">[39217] IIª-IIae q. 10 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod infidelitas gentilium sive Paganorum
 sit gravior ceteris. Sicut enim corporalis morbus tanto est gravior
 quanto saluti principalioris membri contrariatur, ita peccatum
 tanto videtur esse gravius quanto contrariatur ei quod est
 principalius in virtute. Sed principalius in fide est fides
 unitatis divinae, a qua deficiunt gentiles, multitudinem deorum
-credentes. Ergo eorum infidelitas est gravissima.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 6 arg. 2"><a name="39218"><span class=
-"ref">[39218] II&ordf;-IIae q. 10 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+credentes. Ergo eorum infidelitas est gravissima.</p><p title="II-II q. 10 a. 6 arg. 2"><a name="39218"><span class="ref">[39218] IIª-IIae q. 10 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 inter haereticos tanto haeresis aliquorum detestabilior est quanto
 in pluribus et principalioribus veritati fidei contradicunt, sicut
 haeresis Arii, qui separavit divinitatem, detestabilior fuit quam
 haeresis Nestorii, qui separavit humanitatem Christi a persona
 filii Dei. Sed gentiles in pluribus et principalioribus recedunt a
 fide quam Iudaei et haeretici, quia omnino nihil de fide recipiunt.
-Ergo eorum infidelitas est gravissima.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 6 arg. 3"><a name="39219"><span class=
-"ref">[39219] II&ordf;-IIae q. 10 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Ergo eorum infidelitas est gravissima.</p><p title="II-II q. 10 a. 6 arg. 3"><a name="39219"><span class="ref">[39219] IIª-IIae q. 10 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 omne bonum est diminutivum mali. Sed aliquod bonum est in Iudaeis,
 quia confitentur vetus testamentum esse a Deo. Bonum etiam est in
 haereticis, quia venerantur novum testamentum. Ergo minus peccant
-quam gentiles, qui utrumque testamentum detestantur.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 6 s. c."><a name="39220"><span class=
-"ref">[39220] II&ordf;-IIae q. 10 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+quam gentiles, qui utrumque testamentum detestantur.</p><p title="II-II q. 10 a. 6 s. c."><a name="39220"><span class="ref">[39220] IIª-IIae q. 10 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur II Pet. II, <i>melius erat illis non cognoscere
 viam iustitiae quam post cognitam retrorsum converti</i>. Sed
 gentiles non cognoverunt viam iustitiae, haeretici autem et Iudaei
 aliqualiter cognoscentes deseruerunt. Ergo eorum peccatum est
-gravius.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 6 co."><a name="39221"><span class=
-"ref">[39221] II&ordf;-IIae q. 10 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+gravius.</p><p title="II-II q. 10 a. 6 co."><a name="39221"><span class="ref">[39221] IIª-IIae q. 10 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod in infidelitate, sicut dictum est, duo possunt
 considerari. Quorum unum est comparatio eius ad fidem. Et ex hac
 parte aliquis gravius contra fidem peccat qui fidei renititur quam
@@ -5303,42 +4185,28 @@
 ex hoc quod renititur fidei quam ex hoc quod non habet ea quae
 fidei sunt, hoc enim videtur, ut dictum est, magis ad rationem
 poenae pertinere unde, simpliciter loquendo, infidelitas
-haereticorum est pessima.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 6 ad arg."><a name="39222"><span class=
-"ref">[39222] II&ordf;-IIae q. 10 a. 6 ad arg.</span></a> Et per
-hoc patet responsio ad obiecta.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 10 a. 7 arg. 1"><a name="39223"><span class=
-"ref">[39223] II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
+haereticorum est pessima.</p><p title="II-II q. 10 a. 6 ad arg."><a name="39222"><span class="ref">[39222] IIª-IIae q. 10 a. 6 ad arg.</span></a> Et per
+hoc patet responsio ad obiecta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 10 a. 7 arg. 1"><a name="39223"><span class="ref">[39223] IIª-IIae q. 10 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
 septimum sic proceditur. Videtur quod non sit cum infidelibus
 publice disputandum. Dicit enim apostolus, II ad Tim. II, <i>noli
 verbis contendere, ad nihilum enim utile est nisi ad subversionem
 audientium</i>. Sed disputatio publica cum infidelibus fieri non
 potest sine contentione verborum. Ergo non est publice disputandum
-cum infidelibus.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 7 arg. 2"><a name="39224"><span class=
-"ref">[39224] II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+cum infidelibus.</p><p title="II-II q. 10 a. 7 arg. 2"><a name="39224"><span class="ref">[39224] IIª-IIae q. 10 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 lex Marciani Augusti, per canones confirmata, sic dicit,
 <i>iniuriam facit iudicio religiosissimae synodi, si quis semel
 iudicata ac recte disposita revolvere et publice disputare
 contendit</i>. Sed omnia quae ad fidem pertinent sunt per sacra
 Concilia determinata. Ergo graviter peccat, iniuriam synodo
 faciens, si quis de his quae sunt fidei publice disputare
-praesumat.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 7 arg. 3"><a name="39225"><span class=
-"ref">[39225] II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+praesumat.</p><p title="II-II q. 10 a. 7 arg. 3"><a name="39225"><span class="ref">[39225] IIª-IIae q. 10 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 disputatio argumentis aliquibus agitur. Sed argumentum est ratio
 rei dubiae faciens fidem. Ea autem quae sunt fidei, cum sint
 certissima, non sunt in dubitationem adducenda. Ergo de his quae
-sunt fidei non est publice disputandum.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 7 s. c."><a name="39226"><span class=
-"ref">[39226] II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+sunt fidei non est publice disputandum.</p><p title="II-II q. 10 a. 7 s. c."><a name="39226"><span class="ref">[39226] IIª-IIae q. 10 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Act. IX dicitur quod <i>Saulus invalescebat et confundebat
 Iudaeos; et quod loquebatur gentibus et disputabat cum
-Graecis</i>.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 7 co."><a name="39227"><span class=
-"ref">[39227] II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+Graecis</i>.</p><p title="II-II q. 10 a. 7 co."><a name="39227"><span class="ref">[39227] IIª-IIae q. 10 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod in disputatione fidei duo sunt consideranda, unum
 quidem ex parte disputantis; aliud autem ex parte audientium. Ex
 parte quidem disputantis est consideranda intentio. Si enim
@@ -5365,19 +4233,13 @@
 periculosum est publice disputare de fide coram simplicibus; quorum
 fides ex hoc est firmior quod nihil diversum audierunt ab eo quod
 credunt. Et ideo non expedit eis ut verba infidelium audiant
-disceptantium contra fidem.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 7 ad 1"><a name="39228"><span class=
-"ref">[39228] II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+disceptantium contra fidem.</p><p title="II-II q. 10 a. 7 ad 1"><a name="39228"><span class="ref">[39228] IIª-IIae q. 10 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod apostolus non prohibet totaliter disputationem,
 sed inordinatam, quae magis fit contentione verborum quam firmitate
-sententiarum.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 7 ad 2"><a name="39229"><span class=
-"ref">[39229] II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+sententiarum.</p><p title="II-II q. 10 a. 7 ad 2"><a name="39229"><span class="ref">[39229] IIª-IIae q. 10 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod lex illa prohibet publicam disputationem de fide quae
 procedit ex dubitatione fidei, non autem illam quae est ad fidei
-conservationem.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 7 ad 3"><a name="39230"><span class=
-"ref">[39230] II&ordf;-IIae q. 10 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+conservationem.</p><p title="II-II q. 10 a. 7 ad 3"><a name="39230"><span class="ref">[39230] IIª-IIae q. 10 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod non debet disputari de his quae sunt fidei quasi de
 eis dubitando, sed propter veritatem manifestandam et errores
 confutandos. Oportet enim ad fidei confirmationem aliquando cum
@@ -5386,11 +4248,7 @@
 vos rationem de ea quae est in vobis spe et fide</i>; quandoque
 autem ad convincendos errantes, secundum illud ad Tit. I, <i>ut sit
 potens exhortari in doctrina sana, et eos qui contradicunt
-arguere</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 10 a. 8 arg. 1"><a name="39231"><span class=
-"ref">[39231] II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+arguere</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 10 a. 8 arg. 1"><a name="39231"><span class="ref">[39231] IIª-IIae q. 10 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod infideles nullo modo compellendi sint
 ad fidem. Dicitur enim Matth. XIII quod servi patrisfamilias in
 cuius agro erant zizania seminata quaesierunt ab eo, <i>vis imus et
@@ -5399,31 +4257,21 @@
 Chrysostomus, <i>haec dixit dominus prohibens occisiones fieri. Nec
 enim oportet interficere haereticos, quia si eos occideritis,
 necesse est multos sanctorum simul subverti</i>. Ergo videtur quod
-pari ratione nec aliqui infideles sint ad fidem cogendi.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 8 arg. 2"><a name="39232"><span class=
-"ref">[39232] II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+pari ratione nec aliqui infideles sint ad fidem cogendi.</p><p title="II-II q. 10 a. 8 arg. 2"><a name="39232"><span class="ref">[39232] IIª-IIae q. 10 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 in decretis, dist. XLV, sic dicitur, <i>de Iudaeis praecepit sancta
 synodus nemini deinceps ad credendum vim inferre</i>. Ergo pari
-ratione nec alii infideles sunt ad fidem cogendi.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 8 arg. 3"><a name="39233"><span class=
-"ref">[39233] II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+ratione nec alii infideles sunt ad fidem cogendi.</p><p title="II-II q. 10 a. 8 arg. 3"><a name="39233"><span class="ref">[39233] IIª-IIae q. 10 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Augustinus dicit quod cetera potest homo nolens, credere nonnisi
 volens. Sed voluntas cogi non potest. Ergo videtur quod infideles
-non sint ad fidem cogendi.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 8 arg. 4"><a name="39234"><span class=
-"ref">[39234] II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 arg. 4</span></a> Praeterea,
+non sint ad fidem cogendi.</p><p title="II-II q. 10 a. 8 arg. 4"><a name="39234"><span class="ref">[39234] IIª-IIae q. 10 a. 8 arg. 4</span></a> Praeterea,
 Ezech. XVIII dicitur ex persona Dei, <i>nolo mortem peccatoris</i>.
 Sed nos debemus voluntatem nostram conformare divinae, ut supra
 dictum est. Ergo etiam nos non debemus velle quod infideles
-occidantur.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 8 s. c."><a name="39235"><span class=
-"ref">[39235] II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
+occidantur.</p><p title="II-II q. 10 a. 8 s. c."><a name="39235"><span class="ref">[39235] IIª-IIae q. 10 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Luc. XIV, <i>exi in vias et saepes et compelle
 intrare, ut impleatur domus mea</i>. Sed homines in domum Dei,
 idest in Ecclesiam, intrant per fidem. Ergo aliqui sunt compellendi
-ad fidem.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 8 co."><a name="39236"><span class=
-"ref">[39236] II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+ad fidem.</p><p title="II-II q. 10 a. 8 co."><a name="39236"><span class="ref">[39236] IIª-IIae q. 10 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod infidelium quidam sunt qui nunquam susceperunt fidem,
 sicut gentiles et Iudaei. Et tales nullo modo sunt ad fidem
 compellendi, ut ipsi credant, quia credere voluntatis est. Sunt
@@ -5436,9 +4284,7 @@
 compellant ne fidem Christi impediant. Alii vero sunt infideles qui
 quandoque fidem susceperunt et eam profitentur, sicut haeretici vel
 quicumque apostatae. Et tales sunt etiam corporaliter compellendi
-ut impleant quod promiserunt et teneant quod semel susceperunt.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 8 ad 1"><a name="39237"><span class=
-"ref">[39237] II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+ut impleant quod promiserunt et teneant quod semel susceperunt.</p><p title="II-II q. 10 a. 8 ad 1"><a name="39237"><span class="ref">[39237] IIª-IIae q. 10 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod per illam auctoritatem quidam intellexerunt esse
 prohibitam non quidem excommunicationem haereticorum, sed eorum
 occisionem, ut patet per auctoritatem Chrysostomi inductam. Et
@@ -5455,62 +4301,44 @@
 subest, idest quando ita cuiusque crimen notum est et omnibus
 execrabile apparet ut vel nullos prorsus, vel non tales habeat
 defensores per quos possit schisma contingere, non dormiat
-severitas disciplinae</i>.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 8 ad 2"><a name="39238"><span class=
-"ref">[39238] II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+severitas disciplinae</i>.</p><p title="II-II q. 10 a. 8 ad 2"><a name="39238"><span class="ref">[39238] IIª-IIae q. 10 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Iudaei, si nullo modo susceperunt fidem, non sunt
 cogendi ad fidem. Si autem susceperunt fidem, <i>oportet ut fidem
 necessitate cogantur retinere</i>, sicut in eodem capitulo
-dicitur.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 8 ad 3"><a name="39239"><span class=
-"ref">[39239] II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+dicitur.</p><p title="II-II q. 10 a. 8 ad 3"><a name="39239"><span class="ref">[39239] IIª-IIae q. 10 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut vovere est voluntatis, reddere autem est
 necessitatis, ita accipere fidem est voluntatis, sed tenere iam
 acceptam est necessitatis. Et ideo haeretici sunt compellendi ut
 fidem teneant. Dicit enim Augustinus, ad Bonifacium comitem, <i>ubi
 est quod isti clamare consueverunt, liberum est credere vel non
 credere, cui vim Christus intulit? Agnoscant in Paulo prius
-cogentem Christum et postea docentem</i>.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 8 ad 4"><a name="39240"><span class=
-"ref">[39240] II&ordf;-IIae q. 10 a. 8 ad 4</span></a> Ad quartum
+cogentem Christum et postea docentem</i>.</p><p title="II-II q. 10 a. 8 ad 4"><a name="39240"><span class="ref">[39240] IIª-IIae q. 10 a. 8 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod, sicut in eadem epistola Augustinus dicit, <i>nullus
 nostrum vult aliquem haereticum perire. Sed aliter non meruit
 habere pacem domus David, nisi Absalom filius eius in bello quod
 contra patrem gerebat fuisset extinctus. Sic Ecclesia Catholica, si
 aliquorum perditione ceteros colligit, dolorem materni sanat cordis
-tantorum liberatione populorum</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 9</div>
-<p title="II-II q. 10 a. 9 arg. 1"><a name="39241"><span class=
-"ref">[39241] II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
+tantorum liberatione populorum</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 9</h3><p title="II-II q. 10 a. 9 arg. 1"><a name="39241"><span class="ref">[39241] IIª-IIae q. 10 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
 sic proceditur. Videtur quod cum infidelibus possit communicari.
 Dicit enim apostolus, I ad Cor. X, <i>si quis vocat vos infidelium
 ad coenam, et vultis ire, omne quod vobis apponitur manducate</i>.
 Et Chrysostomus dicit, <i>ad mensam Paganorum si volueris ire, sine
 ulla prohibitione permittimus</i>. Sed ad coenam alicuius ire est
-ei communicare. Ergo licet infidelibus communicare.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 9 arg. 2"><a name="39242"><span class=
-"ref">[39242] II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
+ei communicare. Ergo licet infidelibus communicare.</p><p title="II-II q. 10 a. 9 arg. 2"><a name="39242"><span class="ref">[39242] IIª-IIae q. 10 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
 apostolus dicit, I ad Cor. V, <i>quid mihi est de his qui foris
 sunt iudicare?</i> Foris autem sunt infideles. Cum igitur per
 iudicium Ecclesiae aliquorum communio fidelibus inhibeatur, videtur
-quod non sit inhibendum fidelibus cum infidelibus communicare.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 9 arg. 3"><a name="39243"><span class=
-"ref">[39243] II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
+quod non sit inhibendum fidelibus cum infidelibus communicare.</p><p title="II-II q. 10 a. 9 arg. 3"><a name="39243"><span class="ref">[39243] IIª-IIae q. 10 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
 dominus non potest uti servo nisi ei communicando saltem verbo,
 quia dominus movet servum per imperium. Sed Christiani possunt
 habere servos infideles, vel Iudaeos vel etiam Paganos sive
-Saracenos. Ergo possunt licite cum eis communicare.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 9 s. c."><a name="39244"><span class=
-"ref">[39244] II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
+Saracenos. Ergo possunt licite cum eis communicare.</p><p title="II-II q. 10 a. 9 s. c."><a name="39244"><span class="ref">[39244] IIª-IIae q. 10 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Deut. VII, <i>non inibis cum eis foedus, nec
 misereberis eorum, neque sociabis cum eis connubia</i>. Et super
 illud Lev. XV, <i>mulier quae redeunte mense</i> etc., dicit
 Glossa, <i>sic oportet ab idololatria abstinere ut nec idololatras
 nec eorum discipulos contingamus, nec cum eis communionem
-habeamus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 9 co."><a name="39245"><span class=
-"ref">[39245] II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 co.</span></a> Respondeo
+habeamus</i>.</p><p title="II-II q. 10 a. 9 co."><a name="39245"><span class="ref">[39245] IIª-IIae q. 10 a. 9 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod communio alicuius personae interdicitur fidelibus
 dupliciter, uno modo, in poenam illius cui communio fidelium
 subtrahitur; alio modo, ad cautelam eorum quibus interdicitur ne
@@ -5539,34 +4367,24 @@
 simplices et infirmi in fide, de quorum subversione probabiliter
 timeri possit, prohibendi sunt ab infidelium communione, et
 praecipue ne magnam familiaritatem cum eis habeant, vel absque
-necessitate eis communicent.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 9 ad 1"><a name="39246"><span class=
-"ref">[39246] II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum
+necessitate eis communicent.</p><p title="II-II q. 10 a. 9 ad 1"><a name="39246"><span class="ref">[39246] IIª-IIae q. 10 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod dominus illud praecipit de illis gentibus quarum
 terram ingressuri erant Iudaei, qui erant proni ad idololatriam, et
 ideo timendum erat ne per continuam conversationem cum eis
 alienarentur a fide. Et ideo ibidem subditur, <i>quia seducet
-filium tuum ne sequatur me</i>.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 9 ad 2"><a name="39247"><span class=
-"ref">[39247] II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
+filium tuum ne sequatur me</i>.</p><p title="II-II q. 10 a. 9 ad 2"><a name="39247"><span class="ref">[39247] IIª-IIae q. 10 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Ecclesia in infideles non habet iudicium quoad poenam
 spiritualem eis infligendam. Habet tamen iudicium super aliquos
 infideles quoad temporalem poenam infligendam, ad quod pertinet
 quod Ecclesia aliquando, propter aliquas speciales culpas,
-subtrahit aliquibus infidelibus communionem fidelium.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 9 ad 3"><a name="39248"><span class=
-"ref">[39248] II&ordf;-IIae q. 10 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
+subtrahit aliquibus infidelibus communionem fidelium.</p><p title="II-II q. 10 a. 9 ad 3"><a name="39248"><span class="ref">[39248] IIª-IIae q. 10 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod magis est probabile quod servus, qui regitur imperio
 domini, convertatur ad fidem domini fidelis, quam e converso. Et
 ideo non est prohibitum quin fideles habeant servos infideles. Si
 tamen domino periculum immineret ex communione talis servi, deberet
 eum a se abiicere, secundum illud mandatum domini, Matth. V et
 XVIII, <i>si pes tuus scandalizaverit te, abscinde eum et proiice
-abs te</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 10</div>
-<p title="II-II q. 10 a. 10 arg. 1"><a name="39249"><span class=
-"ref">[39249] II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 arg. 1</span></a> Ad
+abs te</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 10</h3><p title="II-II q. 10 a. 10 arg. 1"><a name="39249"><span class="ref">[39249] IIª-IIae q. 10 a. 10 arg. 1</span></a> Ad
 decimum sic proceditur. Videtur quod infideles possint habere
 praelationem vel dominium supra fideles. Dicit enim apostolus, I ad
 Tim. VI, <i>quicumque sunt sub iugo servi dominos suos omni honore
@@ -5576,32 +4394,24 @@
 omni timore dominis, non tantum bonis et modestis, sed etiam
 dyscolis</i>. Non autem hoc praeciperetur per apostolicam doctrinam
 nisi infideles possent fidelibus praeesse. Ergo videtur quod
-infideles possint praeesse fidelibus.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 10 arg. 2"><a name="39250"><span class=
-"ref">[39250] II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 arg. 2</span></a>
+infideles possint praeesse fidelibus.</p><p title="II-II q. 10 a. 10 arg. 2"><a name="39250"><span class="ref">[39250] IIª-IIae q. 10 a. 10 arg. 2</span></a>
 Praeterea, quicumque sunt de familia alicuius principis subsunt ei.
 Sed fideles aliqui erant de familiis infidelium principum, unde
 dicitur ad Philipp. IV, <i>salutant vos omnes sancti, maxime autem
 qui de Caesaris domo sunt</i>, scilicet Neronis, qui infidelis
-erat. Ergo infideles possunt fidelibus praeesse.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 10 arg. 3"><a name="39251"><span class=
-"ref">[39251] II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 arg. 3</span></a>
+erat. Ergo infideles possunt fidelibus praeesse.</p><p title="II-II q. 10 a. 10 arg. 3"><a name="39251"><span class="ref">[39251] IIª-IIae q. 10 a. 10 arg. 3</span></a>
 Praeterea, sicut philosophus dicit, in I Polit., servus est
 instrumentum domini in his quae ad humanam vitam pertinent, sicut
 et minister artificis est instrumentum artificis in his quae
 pertinent ad operationem artis. Sed in talibus potest fidelis
 infideli subiici, possunt enim fideles infidelium coloni esse. Ergo
-infideles possunt fidelibus praefici etiam quantum ad dominium.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 10 s. c."><a name="39252"><span class=
-"ref">[39252] II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra
+infideles possunt fidelibus praefici etiam quantum ad dominium.</p><p title="II-II q. 10 a. 10 s. c."><a name="39252"><span class="ref">[39252] IIª-IIae q. 10 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod ad eum qui praeest pertinet habere iudicium super eos
 quibus praeest. Sed infideles non possunt iudicare de fidelibus,
 dicit enim apostolus, I ad Cor. VI, <i>audet aliquis vestrum,
 habens negotium adversus alterum, iudicari apud iniquos, idest
 infideles, et non apud sanctos?</i> Ergo videtur quod infideles
-fidelibus praeesse non possint.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 10 co."><a name="39253"><span class=
-"ref">[39253] II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 co.</span></a> Respondeo
+fidelibus praeesse non possint.</p><p title="II-II q. 10 a. 10 co."><a name="39253"><span class="ref">[39253] IIª-IIae q. 10 a. 10 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod circa hoc dupliciter loqui possumus. Uno modo, de
 dominio vel praelatione infidelium super fideles de novo
 instituenda. Et hoc nullo modo permitti debet. Cedit enim hoc in
@@ -5641,21 +4451,15 @@
 ostendit quod poterat se a tributo excusare quia liberi sunt filii,
 sed tamen mandavit tributum solvi ad scandalum vitandum. Ita etiam
 et Paulus, cum dixisset quod servi dominos suos honorarent,
-subiungit, <i>ne nomen domini et doctrina blasphemetur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 10 ad 1"><a name="39254"><span class=
-"ref">[39254] II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 ad 1</span></a> Unde patet
-responsio ad primum.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 10 ad 2"><a name="39255"><span class=
-"ref">[39255] II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum
+subiungit, <i>ne nomen domini et doctrina blasphemetur</i>.</p><p title="II-II q. 10 a. 10 ad 1"><a name="39254"><span class="ref">[39254] IIª-IIae q. 10 a. 10 ad 1</span></a> Unde patet
+responsio ad primum.</p><p title="II-II q. 10 a. 10 ad 2"><a name="39255"><span class="ref">[39255] IIª-IIae q. 10 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod illa praelatio Caesaris praeexistebat distinctioni
 fidelium ab infidelibus, unde non solvebatur per conversionem
 aliquorum ad fidem. Et utile erat quod aliqui fideles locum in
 familia imperatoris haberent, ad defendendum alios fideles, sicut
 beatus Sebastianus Christianorum animos, quos in tormentis videbat
 deficere, confortabat, et adhuc latebat sub militari chlamyde in
-domo Diocletiani.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 10 ad 3"><a name="39256"><span class=
-"ref">[39256] II&ordf;-IIae q. 10 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
+domo Diocletiani.</p><p title="II-II q. 10 a. 10 ad 3"><a name="39256"><span class="ref">[39256] IIª-IIae q. 10 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod servi subiiciuntur dominis suis ad totam vitam, et
 subditi praefectis ad omnia negotia, sed ministri artificum
 subduntur eis ad aliqua specialia opera. Unde periculosius est quod
@@ -5665,40 +4469,28 @@
 quia per hoc non habent necesse conversari cum eis. Salomon etiam
 expetiit a rege Tyri magistros operum ad ligna caedenda, ut habetur
 III Reg. V. Et tamen si ex tali communicatione vel convictu
-subversio fidelium timeretur, esset penitus interdicendum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 11</div>
-<p title="II-II q. 10 a. 11 arg. 1"><a name="39257"><span class=
-"ref">[39257] II&ordf;-IIae q. 10 a. 11 arg. 1</span></a> Ad
+subversio fidelium timeretur, esset penitus interdicendum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 11</h3><p title="II-II q. 10 a. 11 arg. 1"><a name="39257"><span class="ref">[39257] IIª-IIae q. 10 a. 11 arg. 1</span></a> Ad
 undecimum sic proceditur. Videtur quod ritus infidelium non sint
 tolerandi. Manifestum est enim quod infideles in suis ritibus
 peccant eos servando. Sed peccato consentire videtur qui non
 prohibet cum prohibere possit, ut habetur in Glossa Rom. I, super
 illud, <i>non solum qui faciunt, sed etiam qui consentiunt
-facientibus</i>. Ergo peccant qui eorum ritus tolerant.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 11 arg. 2"><a name="39258"><span class=
-"ref">[39258] II&ordf;-IIae q. 10 a. 11 arg. 2</span></a>
+facientibus</i>. Ergo peccant qui eorum ritus tolerant.</p><p title="II-II q. 10 a. 11 arg. 2"><a name="39258"><span class="ref">[39258] IIª-IIae q. 10 a. 11 arg. 2</span></a>
 Praeterea, ritus Iudaeorum idololatriae comparantur, quia super
 illud Gal. V, <i>nolite iterum iugo servitutis contineri</i>, dicit
 Glossa, <i>non est levior haec legis servitus quam
 idololatriae</i>. Sed non sustineretur quod idololatriae ritum
 aliqui exercerent, quinimmo Christiani principes templa idolorum
 primo claudi, et postea dirui fecerunt, ut Augustinus narrat, XVIII
-de Civ. Dei. Ergo etiam ritus Iudaeorum tolerari non debent.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 11 arg. 3"><a name="39259"><span class=
-"ref">[39259] II&ordf;-IIae q. 10 a. 11 arg. 3</span></a>
+de Civ. Dei. Ergo etiam ritus Iudaeorum tolerari non debent.</p><p title="II-II q. 10 a. 11 arg. 3"><a name="39259"><span class="ref">[39259] IIª-IIae q. 10 a. 11 arg. 3</span></a>
 Praeterea, peccatum infidelitatis est gravissimum, ut supra dictum
 est. Sed alia peccata non tolerantur, sed lege puniuntur, sicut
 adulterium, furtum et alia huiusmodi. Ergo etiam ritus infidelium
-tolerandi non sunt.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 11 s. c."><a name="39260"><span class=
-"ref">[39260] II&ordf;-IIae q. 10 a. 11 s. c.</span></a> Sed contra
+tolerandi non sunt.</p><p title="II-II q. 10 a. 11 s. c."><a name="39260"><span class="ref">[39260] IIª-IIae q. 10 a. 11 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod in decretis, dist. XLV, Can. qui sincera, dicit Gregorius
 de Iudaeis, <i>omnes festivitates suas, sicut hactenus ipsi et
 patres eorum per longa colentes tempora tenuerunt, liberam habeant
-observandi celebrandique licentiam</i>.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 11 co."><a name="39261"><span class=
-"ref">[39261] II&ordf;-IIae q. 10 a. 11 co.</span></a> Respondeo
+observandi celebrandique licentiam</i>.</p><p title="II-II q. 10 a. 11 co."><a name="39261"><span class="ref">[39261] IIª-IIae q. 10 a. 11 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod humanum regimen derivatur a divino regimine, et ipsum
 debet imitari. Deus autem, quamvis sit omnipotens et summe bonus,
 permittit tamen aliqua mala fieri in universo, quae prohibere
@@ -5720,14 +4512,8 @@
 dissidium quod ex hoc posset provenire, vel impedimentum salutis
 eorum, qui paulatim, sic tolerati, convertuntur ad fidem. Propter
 hoc enim etiam haereticorum et Paganorum ritus aliquando Ecclesia
-toleravit, quando erat magna infidelium multitudo.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 11 ad arg."><a name="39262"><span class=
-"ref">[39262] II&ordf;-IIae q. 10 a. 11 ad arg.</span></a> Et per
-hoc patet responsio ad obiecta.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 12</div>
-<p title="II-II q. 10 a. 12 arg. 1"><a name="39263"><span class=
-"ref">[39263] II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 1</span></a> Ad
+toleravit, quando erat magna infidelium multitudo.</p><p title="II-II q. 10 a. 11 ad arg."><a name="39262"><span class="ref">[39262] IIª-IIae q. 10 a. 11 ad arg.</span></a> Et per
+hoc patet responsio ad obiecta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 12</h3><p title="II-II q. 10 a. 12 arg. 1"><a name="39263"><span class="ref">[39263] IIª-IIae q. 10 a. 12 arg. 1</span></a> Ad
 duodecimum sic proceditur. Videtur quod pueri Iudaeorum et aliorum
 infidelium sint baptizandi parentibus invitis. Maius enim est
 vinculum matrimoniale quam ius patriae potestatis, quia ius patriae
@@ -5741,31 +4527,23 @@
 infidelis non vult sine contumelia sui creatoris cum altero stare,
 quod alter coniugum non debet ei cohabitare. Ergo multo magis
 propter infidelitatem tollitur ius patriae potestatis in suos
-filios. Possunt ergo eorum filii baptizari eis invitis.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 12 arg. 2"><a name="39264"><span class=
-"ref">[39264] II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 2</span></a>
+filios. Possunt ergo eorum filii baptizari eis invitis.</p><p title="II-II q. 10 a. 12 arg. 2"><a name="39264"><span class="ref">[39264] IIª-IIae q. 10 a. 12 arg. 2</span></a>
 Praeterea, magis debet homini subveniri circa periculum mortis
 aeternae quam circa periculum mortis temporalis. Sed si aliquis
 videret hominem in periculo mortis temporalis et ei non ferret
 auxilium, peccaret. Cum ergo filii Iudaeorum et aliorum infidelium
 sint in periculo mortis aeternae si parentibus relinquuntur, qui
 eos in sua infidelitate informant, videtur quod sint eis auferendi
-et baptizandi et in fidelitate instruendi.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 12 arg. 3"><a name="39265"><span class=
-"ref">[39265] II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 3</span></a>
+et baptizandi et in fidelitate instruendi.</p><p title="II-II q. 10 a. 12 arg. 3"><a name="39265"><span class="ref">[39265] IIª-IIae q. 10 a. 12 arg. 3</span></a>
 Praeterea, filii servorum sunt servi et in potestate dominorum. Sed
 Iudaei sunt servi regum et principum. Ergo et filii eorum. Reges
 igitur et principes habent potestatem de filiis Iudaeorum facere
 quod voluerint. Nulla ergo erit iniuria si eos baptizent invitis
-parentibus.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 12 arg. 4"><a name="39266"><span class=
-"ref">[39266] II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 4</span></a>
+parentibus.</p><p title="II-II q. 10 a. 12 arg. 4"><a name="39266"><span class="ref">[39266] IIª-IIae q. 10 a. 12 arg. 4</span></a>
 Praeterea, quilibet homo magis est Dei, a quo habet animam, quam
 patris carnalis, a quo habet corpus. Non ergo est iniustum si pueri
 Iudaeorum carnalibus parentibus auferantur et Deo per Baptismum
-consecrentur.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 12 arg. 5"><a name="39267"><span class=
-"ref">[39267] II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 arg. 5</span></a>
+consecrentur.</p><p title="II-II q. 10 a. 12 arg. 5"><a name="39267"><span class="ref">[39267] IIª-IIae q. 10 a. 12 arg. 5</span></a>
 Praeterea, Baptismus efficacior est ad salutem quam praedicatio,
 quia per Baptismum statim tollitur peccati macula, reatus poenae,
 et aperitur ianua caeli. Sed si periculum sequitur ex defectu
@@ -5773,15 +4551,11 @@
 III, et XXXIII de eo qui <i>videt gladium venientem et non
 insonuerit tuba</i>. Ergo multo magis, si pueri Iudaeorum damnentur
 propter defectum Baptismi, imputatur ad peccatum eis qui potuerunt
-baptizare et non baptizaverunt.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 12 s. c."><a name="39268"><span class=
-"ref">[39268] II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 s. c.</span></a> Sed
+baptizare et non baptizaverunt.</p><p title="II-II q. 10 a. 12 s. c."><a name="39268"><span class="ref">[39268] IIª-IIae q. 10 a. 12 s. c.</span></a> Sed
 contra, nemini facienda est iniuria. Fieret autem Iudaeis iniuria
 si eorum filii baptizarentur eis invitis, quia amitterent ius
 patriae potestatis in filios iam fideles. Ergo eis invitis non sunt
-baptizandi.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 12 co."><a name="39269"><span class=
-"ref">[39269] II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 co.</span></a> Respondeo
+baptizandi.</p><p title="II-II q. 10 a. 12 co."><a name="39269"><span class="ref">[39269] IIª-IIae q. 10 a. 12 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod maximam habet auctoritatem Ecclesiae consuetudo, quae
 semper est in omnibus aemulanda. Quia et ipsa doctrina Catholicorum
 doctorum ab Ecclesia auctoritatem habet, unde magis standum est
@@ -5820,54 +4594,35 @@
 rationis. Unde de pueris antiquorum patrum dicitur quod salvati
 sunt in fide parentum, per quod datur intelligi quod ad parentes
 pertinet providere filiis de sua salute, praecipue antequam habeant
-usum rationis.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 12 ad 1"><a name="39270"><span class=
-"ref">[39270] II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 1</span></a> Ad primum
+usum rationis.</p><p title="II-II q. 10 a. 12 ad 1"><a name="39270"><span class="ref">[39270] IIª-IIae q. 10 a. 12 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod in vinculo matrimoniali uterque coniugum habet
 usum liberi arbitrii, et uterque potest invito altero fidei
 assentire. Sed hoc non habet locum in puero antequam habeat usum
 rationis. Sed postquam habet usum rationis, tunc tenet similitudo,
-si converti voluerit.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 12 ad 2"><a name="39271"><span class=
-"ref">[39271] II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 2</span></a> Ad secundum
+si converti voluerit.</p><p title="II-II q. 10 a. 12 ad 2"><a name="39271"><span class="ref">[39271] IIª-IIae q. 10 a. 12 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod a morte naturali non est aliquis eripiendus contra
 ordinem iuris civilis, puta, si aliquis a suo iudice condemnetur ad
 mortem temporalem, nullus debet eum violenter eripere. Unde nec
 aliquis debet irrumpere ordinem iuris naturalis, quo filius est sub
-cura patris, ut eum liberet a periculo mortis aeternae.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 12 ad 3"><a name="39272"><span class=
-"ref">[39272] II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 3</span></a> Ad tertium
+cura patris, ut eum liberet a periculo mortis aeternae.</p><p title="II-II q. 10 a. 12 ad 3"><a name="39272"><span class="ref">[39272] IIª-IIae q. 10 a. 12 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod Iudaei sunt servi principum servitute civili, quae
-non excludit ordinem iuris naturalis vel divini.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 12 ad 4"><a name="39273"><span class=
-"ref">[39273] II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 4</span></a> Ad quartum
+non excludit ordinem iuris naturalis vel divini.</p><p title="II-II q. 10 a. 12 ad 4"><a name="39273"><span class="ref">[39273] IIª-IIae q. 10 a. 12 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod homo ordinatur ad Deum per rationem, per quam eum
 cognoscere potest. Unde puer, antequam usum rationis habeat,
 naturali ordine ordinatur in Deum per rationem parentum, quorum
 curae naturaliter subiacet; et secundum eorum dispositionem sunt
-circa ipsum divina agenda.</p>
-<p title="II-II q. 10 a. 12 ad 5"><a name="39274"><span class=
-"ref">[39274] II&ordf;-IIae q. 10 a. 12 ad 5</span></a> Ad quintum
+circa ipsum divina agenda.</p><p title="II-II q. 10 a. 12 ad 5"><a name="39274"><span class="ref">[39274] IIª-IIae q. 10 a. 12 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod periculum quod sequitur de praedicatione omissa non
 imminet nisi eis quibus commissum est officium praedicandi, unde in
 Ezechiel praemittitur, <i>speculatorem dedi te filiis Israel</i>.
 Providere autem pueris infidelium de sacramentis salutis pertinet
 ad parentes eorum. Unde eis imminet periculum si, propter
 subtractionem sacramentorum, eorum parvuli detrimentum salutis
-patiantur.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 11</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 11 pr."><a name="39275"><span class=
-"ref">[39275] II&ordf;-IIae q. 11 pr.</span></a> Deinde
+patiantur.</p></div></div><div class="q" id="q11"><h2>Quaestio 11</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 11 pr."><a name="39275"><span class="ref">[39275] IIª-IIae q. 11 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de haeresi. Circa quam quaeruntur quatuor. Primo,
 utrum haeresis sit infidelitatis species. Secundo, de materia eius
 circa quam est. Tertio, utrum haeretici sint tolerandi. Quarto,
-utrum revertentes sint recipiendi.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 11 a. 1 arg. 1"><a name="39276"><span class=
-"ref">[39276] II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+utrum revertentes sint recipiendi.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 11 a. 1 arg. 1"><a name="39276"><span class="ref">[39276] IIª-IIae q. 11 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod haeresis non sit infidelitatis
 species. Infidelitas enim in intellectu est, ut supra dictum est.
 Sed haeresis non videtur ad intellectum pertinere, sed magis ad vim
@@ -5875,9 +4630,7 @@
 qu. III, <i>haeresis Graece ab electione dicitur, quod scilicet eam
 sibi unusquisque eligat disciplinam quam putat esse meliorem</i>,
 electio autem est actus appetitivae virtutis, ut supra dictum est.
-Ergo haeresis non est infidelitatis species.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 1 arg. 2"><a name="39277"><span class=
-"ref">[39277] II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo haeresis non est infidelitatis species.</p><p title="II-II q. 11 a. 1 arg. 2"><a name="39277"><span class="ref">[39277] IIª-IIae q. 11 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 vitium praecipue accipit speciem a fine, unde philosophus dicit, in
 V Ethic., quod <i>ille qui moechatur ut furetur, magis est fur quam
 moechus</i>. Sed finis haeresis est commodum temporale, et maxime
@@ -5886,23 +4639,17 @@
 <i>haereticus est qui alicuius temporalis commodi, et maxime
 gloriae principatusque sui gratia, falsas ac novas opiniones vel
 gignit vel sequitur</i>. Ergo haeresis non est species
-infidelitatis, sed magis superbiae.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 1 arg. 3"><a name="39278"><span class=
-"ref">[39278] II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+infidelitatis, sed magis superbiae.</p><p title="II-II q. 11 a. 1 arg. 3"><a name="39278"><span class="ref">[39278] IIª-IIae q. 11 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 infidelitas, cum sit in intellectu, non videtur ad carnem
 pertinere. Sed haeresis pertinet ad opera carnis, dicit enim
 apostolus, ad Gal. V, <i>manifesta sunt opera carnis, quae sunt
 fornicatio, immunditia</i>; et inter cetera postmodum subdit,
 dissensiones, sectae, quae sunt idem quod haereses. Ergo haeresis
-non est infidelitatis species.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 1 s. c."><a name="39279"><span class=
-"ref">[39279] II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+non est infidelitatis species.</p><p title="II-II q. 11 a. 1 s. c."><a name="39279"><span class="ref">[39279] IIª-IIae q. 11 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod falsitas veritati opponitur. Sed <i>haereticus est qui
 falsas vel novas opiniones vel gignit vel sequitur</i>. Ergo
 opponitur veritati, cui fides innititur. Ergo sub infidelitate
-continetur.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 1 co."><a name="39280"><span class=
-"ref">[39280] II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+continetur.</p><p title="II-II q. 11 a. 1 co."><a name="39280"><span class="ref">[39280] IIª-IIae q. 11 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod nomen haeresis, sicut dictum est, electionem
 importat. Electio autem, ut supra dictum est, est eorum quae sunt
 ad finem, praesupposito fine. In credendis autem voluntas assentit
@@ -5922,13 +4669,9 @@
 deficit in eligendo ea quibus Christo assentiat, quia non eligit ea
 quae sunt vere a Christo tradita, sed ea quae sibi propria mens
 suggerit. Et ideo haeresis est infidelitatis species pertinens ad
-eos qui fidem Christi profitentur, sed eius dogmata corrumpunt.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 1 ad 1"><a name="39281"><span class=
-"ref">[39281] II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+eos qui fidem Christi profitentur, sed eius dogmata corrumpunt.</p><p title="II-II q. 11 a. 1 ad 1"><a name="39281"><span class="ref">[39281] IIª-IIae q. 11 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod hoc modo electio pertinet ad infidelitatem sicut
-et voluntas ad fidem, ut supra dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 1 ad 2"><a name="39282"><span class=
-"ref">[39282] II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+et voluntas ad fidem, ut supra dictum est.</p><p title="II-II q. 11 a. 1 ad 2"><a name="39282"><span class="ref">[39282] IIª-IIae q. 11 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod vitia habent speciem ex fine proximo, sed ex fine
 remoto habent genus et causam. Sicut cum aliquis moechatur ut
 furetur, est ibi quidem species moechiae ex proprio fine et
@@ -5938,9 +4681,7 @@
 sunt in communi. Unde et similiter in proposito finis proximus
 haeresis est adhaerere falsae sententiae propriae, et ex hoc
 speciem habet. Sed ex fine remoto ostenditur causa eius, scilicet
-quod oritur ex superbia vel cupiditate.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 1 ad 3"><a name="39283"><span class=
-"ref">[39283] II&ordf;-IIae q. 11 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+quod oritur ex superbia vel cupiditate.</p><p title="II-II q. 11 a. 1 ad 3"><a name="39283"><span class="ref">[39283] IIª-IIae q. 11 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut haeresis dicitur ab eligendo, ita secta a
 sectando, sicut Isidorus dicit, in libro Etymol., et ideo haeresis
 et secta idem sunt. Et utrumque pertinet ad opera carnis, non
@@ -5950,19 +4691,13 @@
 etiam aliqua phantastica illusio, quae est errandi principium, ut
 etiam philosophus dicit, in IV Metaphys. Phantasia autem quodammodo
 ad carnem pertinet, inquantum actus eius est cum organo
-corporali.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 11 a. 2 arg. 1"><a name="39284"><span class=
-"ref">[39284] II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+corporali.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 11 a. 2 arg. 1"><a name="39284"><span class="ref">[39284] IIª-IIae q. 11 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod haeresis non sit proprie
 circa ea quae sunt fidei. Sicut enim sunt haereses et sectae in
 Christianis, ita etiam fuerunt in Iudaeis et Pharisaeis, sicut
 Isidorus dicit, in libro Etymol. Sed eorum dissensiones non erant
 circa ea quae sunt fidei. Ergo haeresis non est circa ea quae sunt
-fidei sicut circa propriam materiam.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 2 arg. 2"><a name="39285"><span class=
-"ref">[39285] II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+fidei sicut circa propriam materiam.</p><p title="II-II q. 11 a. 2 arg. 2"><a name="39285"><span class="ref">[39285] IIª-IIae q. 11 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 materia fidei sunt res quae creduntur. Sed haeresis non solum est
 circa res, sed etiam circa verba, et circa expositiones sacrae
 Scripturae. Dicit enim Hieronymus quod <i>quicumque aliter
@@ -5970,15 +4705,11 @@
 scripta est, licet ab Ecclesia non recesserit, tamen haereticus
 appellari potest</i>, et alibi dicit quod ex verbis inordinate
 prolatis fit haeresis. Ergo haeresis non est proprie circa materiam
-fidei.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 2 arg. 3"><a name="39286"><span class=
-"ref">[39286] II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+fidei.</p><p title="II-II q. 11 a. 2 arg. 3"><a name="39286"><span class="ref">[39286] IIª-IIae q. 11 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 etiam circa ea quae ad fidem pertinent inveniuntur quandoque sacri
 doctores dissentire, sicut Hieronymus et Augustinus circa
 cessationem legalium. Et tamen hoc est absque vitio haeresis. Ergo
-haeresis non est proprie circa materiam fidei.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 2 s. c."><a name="39287"><span class=
-"ref">[39287] II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+haeresis non est proprie circa materiam fidei.</p><p title="II-II q. 11 a. 2 s. c."><a name="39287"><span class="ref">[39287] IIª-IIae q. 11 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, contra Manichaeos, <i>qui in Ecclesia
 Christi morbidum aliquid pravumque quid sapiunt, si correcti ut
 sanum rectumque sapiant, resistant contumaciter, suaque pestifera
@@ -5986,9 +4717,7 @@
 haeretici sunt</i>. Sed pestifera et mortifera dogmata non sunt
 nisi illa quae opponuntur dogmatibus fidei, per quam iustus vivit,
 ut dicitur Rom. I. Ergo haeresis est circa ea quae sunt fidei sicut
-circa propriam materiam.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 2 co."><a name="39288"><span class=
-"ref">[39288] II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+circa propriam materiam.</p><p title="II-II q. 11 a. 2 co."><a name="39288"><span class="ref">[39288] IIª-IIae q. 11 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod de haeresi nunc loquimur secundum quod importat
 corruptionem fidei Christianae. Non autem ad corruptionem fidei
 Christianae pertinet si aliquis habeat falsam opinionem in his quae
@@ -5999,15 +4728,11 @@
 directe et principaliter, sicut articuli fidei; alio modo,
 indirecte et secundario, sicut ea ex quibus sequitur corruptio
 alicuius articuli. Et circa utraque potest esse haeresis, eo modo
-quo et fides.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 2 ad 1"><a name="39289"><span class=
-"ref">[39289] II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+quo et fides.</p><p title="II-II q. 11 a. 2 ad 1"><a name="39289"><span class="ref">[39289] IIª-IIae q. 11 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod sicut haereses Iudaeorum et Pharisaeorum erant
 circa opiniones aliquas ad Iudaismum vel Pharisaeam pertinentes,
 ita etiam Christianorum haereses sunt circa ea quae pertinent ad
-fidem Christi.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 2 ad 2"><a name="39290"><span class=
-"ref">[39290] II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+fidem Christi.</p><p title="II-II q. 11 a. 2 ad 2"><a name="39290"><span class="ref">[39290] IIª-IIae q. 11 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ille dicitur aliter exponere sacram Scripturam quam
 spiritus sanctus efflagitat qui ad hoc expositionem sacrae
 Scripturae intorquet quod contrariatur ei quod est per spiritum
@@ -6020,9 +4745,7 @@
 quadam epistola ad Proterium episcopum Alexandrinum, dicit, <i>quia
 inimici Christi crucis omnibus et verbis nostris insidiantur et
 syllabis, nullam illis vel tenuem occasionem demus qua nos
-Nestoriano sensui congruere mentiantur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 2 ad 3"><a name="39291"><span class=
-"ref">[39291] II&ordf;-IIae q. 11 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+Nestoriano sensui congruere mentiantur</i>.</p><p title="II-II q. 11 a. 2 ad 3"><a name="39291"><span class="ref">[39291] IIª-IIae q. 11 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, et habetur in decretis,
 XXIV, qu. III, <i>si qui sententiam suam, quamvis falsam atque
 perversam, nulla pertinaci animositate defendunt, quaerunt autem
@@ -6046,37 +4769,25 @@
 fidem et sedem tenes. Si autem haec nostra confessio apostolatus
 tui iudicio comprobatur, quicumque me culpare voluerit, se
 imperitum vel malevolum, vel etiam non Catholicum sed haereticum,
-comprobabit</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 11 a. 3 arg. 1"><a name="39292"><span class=
-"ref">[39292] II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+comprobabit</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 11 a. 3 arg. 1"><a name="39292"><span class="ref">[39292] IIª-IIae q. 11 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod haeretici sint tolerandi. Dicit enim
 apostolus, II ad Tim. II, <i>servum Dei oportet mansuetum esse, cum
 modestia corripientem eos qui resistunt veritati, ne quando det
 illis poenitentiam Deus ad cognoscendam veritatem, et resipiscant a
 laqueis Diaboli</i>. Sed si haeretici non tolerantur, sed morti
 traduntur, aufertur eis facultas poenitendi. Ergo hoc videtur esse
-contra praeceptum apostoli.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 3 arg. 2"><a name="39293"><span class=
-"ref">[39293] II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+contra praeceptum apostoli.</p><p title="II-II q. 11 a. 3 arg. 2"><a name="39293"><span class="ref">[39293] IIª-IIae q. 11 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 illud quod est necessarium in Ecclesia est tolerandum. Sed haereses
 sunt necessariae in Ecclesia, dicit enim apostolus, I ad Cor. XI,
 <i>oportet haereses esse, ut et qui probati sunt manifesti fiant in
-vobis</i>. Ergo videtur quod haeretici sunt tolerandi.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 3 arg. 3"><a name="39294"><span class=
-"ref">[39294] II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+vobis</i>. Ergo videtur quod haeretici sunt tolerandi.</p><p title="II-II q. 11 a. 3 arg. 3"><a name="39294"><span class="ref">[39294] IIª-IIae q. 11 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 dominus mandavit, Matth. XIII, servis suis ut zizania permitterent
 crescere usque ad messem, quae est finis saeculi, ut ibidem
 exponitur. Sed per zizania significantur haeretici, secundum
-expositionem sanctorum. Ergo haeretici sunt tolerandi.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 3 s. c."><a name="39295"><span class=
-"ref">[39295] II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+expositionem sanctorum. Ergo haeretici sunt tolerandi.</p><p title="II-II q. 11 a. 3 s. c."><a name="39295"><span class="ref">[39295] IIª-IIae q. 11 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, ad Tit. III, <i>haereticum hominem, post
 primam et secundam correptionem, devita, sciens quia subversus est
-qui eiusmodi est</i>.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 3 co."><a name="39296"><span class=
-"ref">[39296] II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+qui eiusmodi est</i>.</p><p title="II-II q. 11 a. 3 co."><a name="39296"><span class="ref">[39296] IIª-IIae q. 11 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod circa haereticos duo sunt consideranda, unum quidem
 ex parte ipsorum; aliud ex parte Ecclesiae. Ex parte quidem ipsorum
 est peccatum per quod meruerunt non solum ab Ecclesia per
@@ -6097,14 +4808,10 @@
 scabiosa ovis a caulis repellenda, ne tota domus, massa, corpus et
 pecora, ardeat, corrumpatur, putrescat, intereat. Arius in
 Alexandria una scintilla fuit, sed quoniam non statim oppressus
-est, totum orbem eius flamma populata est</i>.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 3 ad 1"><a name="39297"><span class=
-"ref">[39297] II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+est, totum orbem eius flamma populata est</i>.</p><p title="II-II q. 11 a. 3 ad 1"><a name="39297"><span class="ref">[39297] IIª-IIae q. 11 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ad modestiam illam pertinet ut primo et secundo
 corripiatur. Quod si redire noluerit, iam pro subverso habetur, ut
-patet in auctoritate apostoli inducta.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 3 ad 2"><a name="39298"><span class=
-"ref">[39298] II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+patet in auctoritate apostoli inducta.</p><p title="II-II q. 11 a. 3 ad 2"><a name="39298"><span class="ref">[39298] IIª-IIae q. 11 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod utilitas quae ex haeresibus provenit est praeter
 haereticorum intentionem, dum scilicet constantia fidelium
 comprobatur, ut apostolus dicit; et ut excutiamus pigritiam,
@@ -6112,9 +4819,7 @@
 Sed ex intentione eorum est corrumpere fidem, quod est maximi
 nocumenti. Et ideo magis respiciendum est ad id quod est per se de
 eorum intentione, ut excludantur; quam ad hoc quod est praeter
-eorum intentionem, ut sustineantur.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 3 ad 3"><a name="39299"><span class=
-"ref">[39299] II&ordf;-IIae q. 11 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+eorum intentionem, ut sustineantur.</p><p title="II-II q. 11 a. 3 ad 3"><a name="39299"><span class="ref">[39299] IIª-IIae q. 11 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut habetur in decretis, XXIV, qu. III, <i>aliud
 est excommunicatio, et aliud eradicatio. Excommunicatur enim ad hoc
 aliquis</i>, ut ait apostolus, <i>ut spiritus eius salvus fiat in
@@ -6122,11 +4827,7 @@
 haeretici, non est etiam contra mandatum domini, quod est in eo
 casu intelligendum quando non possunt extirpari zizania sine
 extirpatione tritici, ut supra dictum est, cum de infidelibus in
-communi ageretur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 11 a. 4 arg. 1"><a name="39300"><span class=
-"ref">[39300] II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+communi ageretur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 11 a. 4 arg. 1"><a name="39300"><span class="ref">[39300] IIª-IIae q. 11 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod revertentes ab haeresi sint omnino ab
 Ecclesia recipiendi. Dicitur enim Ierem. III, ex persona domini,
 <i>fornicata es cum amatoribus multis, tamen revertere ad me, dicit
@@ -6134,27 +4835,19 @@
 illud Deut. I, <i>ita parvum audietis ut magnum, neque accipietis
 cuiusquam personam, quia Dei iudicium est</i>. Ergo si aliqui
 fornicati fuerint per infidelitatem, quae est spiritualis
-fornicatio, nihilominus sunt recipiendi.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 4 arg. 2"><a name="39301"><span class=
-"ref">[39301] II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+fornicatio, nihilominus sunt recipiendi.</p><p title="II-II q. 11 a. 4 arg. 2"><a name="39301"><span class="ref">[39301] IIª-IIae q. 11 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 dominus, Matth. XVIII, Petro mandat ut fratri peccanti dimittat non
 solum septies, sed usque septuagies septies, per quod intelligitur,
 secundum expositionem Hieronymi, quod quotiescumque aliquis
 peccaverit, est ei dimittendum. Ergo quotiescumque aliquis
-peccaverit in haeresim relapsus, erit ab Ecclesia suscipiendus.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 4 arg. 3"><a name="39302"><span class=
-"ref">[39302] II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+peccaverit in haeresim relapsus, erit ab Ecclesia suscipiendus.</p><p title="II-II q. 11 a. 4 arg. 3"><a name="39302"><span class="ref">[39302] IIª-IIae q. 11 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 haeresis est quaedam infidelitas. Sed alii infideles volentes
 converti ab Ecclesia recipiuntur. Ergo etiam haeretici sunt
-recipiendi.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 4 s. c."><a name="39303"><span class=
-"ref">[39303] II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+recipiendi.</p><p title="II-II q. 11 a. 4 s. c."><a name="39303"><span class="ref">[39303] IIª-IIae q. 11 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod decretalis dicit, quod <i>si aliqui, post abiurationem
 erroris, deprehensi fuerint in abiuratam haeresim recidisse,
 saeculari iudicio sunt relinquendi</i>. Non ergo ab Ecclesia sunt
-recipiendi.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 4 co."><a name="39304"><span class=
-"ref">[39304] II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+recipiendi.</p><p title="II-II q. 11 a. 4 co."><a name="39304"><span class="ref">[39304] IIª-IIae q. 11 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod Ecclesia, secundum domini institutionem, caritatem
 suam extendit ad omnes, non solum amicos, verum etiam inimicos et
 persequentes, secundum illud Matth. V, <i>diligite inimicos
@@ -6187,50 +4880,33 @@
 pacis frequenter legitur esse factum. Sed quando recepti iterum
 relabuntur, videtur esse signum inconstantiae eorum circa fidem. Et
 ideo ulterius redeuntes recipiuntur quidem ad poenitentiam, non
-tamen ut liberentur a sententia mortis.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 4 ad 1"><a name="39305"><span class=
-"ref">[39305] II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+tamen ut liberentur a sententia mortis.</p><p title="II-II q. 11 a. 4 ad 1"><a name="39305"><span class="ref">[39305] IIª-IIae q. 11 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod in iudicio Dei semper recipiuntur redeuntes,
 quia Deus scrutator est cordium, et vere redeuntes cognoscit. Sed
 hoc Ecclesia imitari non potest. Praesumit autem eos non vere
 reverti qui, cum recepti fuissent, iterum sunt relapsi. Et ideo eis
-viam salutis non denegat, sed a periculo mortis eos non tuetur.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 4 ad 2"><a name="39306"><span class=
-"ref">[39306] II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+viam salutis non denegat, sed a periculo mortis eos non tuetur.</p><p title="II-II q. 11 a. 4 ad 2"><a name="39306"><span class="ref">[39306] IIª-IIae q. 11 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod dominus loquitur Petro de peccato in eum commisso,
 quod est semper dimittendum, ut fratri redeunti parcatur. Non autem
 intelligitur de peccato in proximum vel in Deum commisso, quod non
 est nostri arbitrii dimittere, ut Hieronymus dicit; sed in hoc est
 lege modus statutus, secundum quod congruit honori Dei et utilitati
-proximorum.</p>
-<p title="II-II q. 11 a. 4 ad 3"><a name="39307"><span class=
-"ref">[39307] II&ordf;-IIae q. 11 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+proximorum.</p><p title="II-II q. 11 a. 4 ad 3"><a name="39307"><span class="ref">[39307] IIª-IIae q. 11 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod alii infideles, qui nunquam fidem acceperant,
 conversi ad fidem nondum ostendunt aliquod signum inconstantiae
 circa fidem, sicut haeretici relapsi. Et ideo non est similis ratio
-de utrisque.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 12</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 12 pr."><a name="39308"><span class=
-"ref">[39308] II&ordf;-IIae q. 12 pr.</span></a> Deinde
+de utrisque.</p></div></div><div class="q" id="q12"><h2>Quaestio 12</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 12 pr."><a name="39308"><span class="ref">[39308] IIª-IIae q. 12 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de apostasia. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo,
 utrum apostasia ad infidelitatem pertineat. Secundo, utrum propter
 apostasiam a fide subditi absolvantur a dominio praesidentium
-apostatarum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 12 a. 1 arg. 1"><a name="39309"><span class=
-"ref">[39309] II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+apostatarum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 12 a. 1 arg. 1"><a name="39309"><span class="ref">[39309] IIª-IIae q. 12 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod apostasia non pertineat ad
 infidelitatem. Illud enim quod est omnis peccati principium non
 videtur ad infidelitatem pertinere, quia multa peccata sine
 infidelitate existunt. Sed apostasia videtur esse omnis peccati
 principium, dicitur enim Eccli. X, <i>initium superbiae hominis
 apostatare a Deo</i>; et postea subditur, <i>initium omnis peccati
-superbia</i>. Ergo apostasia non pertinet ad infidelitatem.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 1 arg. 2"><a name="39310"><span class=
-"ref">[39310] II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+superbia</i>. Ergo apostasia non pertinet ad infidelitatem.</p><p title="II-II q. 12 a. 1 arg. 2"><a name="39310"><span class="ref">[39310] IIª-IIae q. 12 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 infidelitas in intellectu consistit. Sed apostasia magis videtur
 consistere in exteriori opere vel sermone, aut etiam in interiori
 voluntate, dicitur enim Prov. VI, <i>homo apostata vir inutilis,
@@ -6238,22 +4914,16 @@
 pravo corde machinatur malum, et in omni tempore iurgia
 seminat</i>. Si quis etiam se circumcideret, vel sepulcrum Mahumeti
 adoraret, apostata reputaretur. Ergo apostasia non pertinet directe
-ad infidelitatem.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 1 arg. 3"><a name="39311"><span class=
-"ref">[39311] II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+ad infidelitatem.</p><p title="II-II q. 12 a. 1 arg. 3"><a name="39311"><span class="ref">[39311] IIª-IIae q. 12 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 haeresis, quia ad infidelitatem pertinet, est quaedam determinata
 species infidelitatis. Si ergo apostasia ad infidelitatem
 pertineret, sequeretur quod esset quaedam determinata species
 infidelitatis. Quod non videtur, secundum praedicta. Non ergo
-apostasia ad infidelitatem pertinet.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 1 s. c."><a name="39312"><span class=
-"ref">[39312] II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+apostasia ad infidelitatem pertinet.</p><p title="II-II q. 12 a. 1 s. c."><a name="39312"><span class="ref">[39312] IIª-IIae q. 12 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Ioan. VI, multi ex discipulis eius abierunt retro,
 quod est apostatare, de quibus supra dixerat dominus, sunt quidam
 ex vobis qui non credunt. Ergo apostasia pertinet ad
-infidelitatem.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 1 co."><a name="39313"><span class=
-"ref">[39313] II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+infidelitatem.</p><p title="II-II q. 12 a. 1 co."><a name="39313"><span class="ref">[39313] IIª-IIae q. 12 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod apostasia importat retrocessionem quandam a Deo. Quae
 quidem diversimode fit, secundum diversos modos quibus homo Deo
 coniungitur. Primo namque coniungitur homo Deo per fidem; secundo,
@@ -6269,14 +4939,10 @@
 Sed si a fide discedat, tunc omnino a Deo retrocedere videtur. Et
 ideo simpliciter et absolute est apostasia per quam aliquis
 discedit a fide, quae vocatur apostasia perfidiae. Et per hunc
-modum apostasia simpliciter dicta ad infidelitatem pertinet.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 1 ad 1"><a name="39314"><span class=
-"ref">[39314] II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+modum apostasia simpliciter dicta ad infidelitatem pertinet.</p><p title="II-II q. 12 a. 1 ad 1"><a name="39314"><span class="ref">[39314] IIª-IIae q. 12 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod obiectio illa procedit de secunda apostasia,
 quae importat voluntatem a mandatis Dei resilientem, quae invenitur
-in omni peccato mortali.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 1 ad 2"><a name="39315"><span class=
-"ref">[39315] II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+in omni peccato mortali.</p><p title="II-II q. 12 a. 1 ad 2"><a name="39315"><span class="ref">[39315] IIª-IIae q. 12 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ad fidem pertinet non solum credulitas cordis, sed
 etiam protestatio interioris fidei per exteriora verba et facta,
 nam confessio est actus fidei. Et per hunc etiam modum quaedam
@@ -6295,9 +4961,7 @@
 ore, per quod maxime manifestatur cor; secundo, in oculis; tertio,
 in instrumentis motus; quarto, in voluntate, quae ad malum tendit.
 Et ex his sequitur quod iurgia seminet, alios intendens separare a
-fide, sicut et ipse recessit.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 1 ad 3"><a name="39316"><span class=
-"ref">[39316] II&ordf;-IIae q. 12 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+fide, sicut et ipse recessit.</p><p title="II-II q. 12 a. 1 ad 3"><a name="39316"><span class="ref">[39316] IIª-IIae q. 12 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod species alicuius qualitatis vel formae non
 diversificatur per hoc quod est terminus motus a quo vel ad quem,
 sed potius e converso secundum terminos motuum species attenduntur.
@@ -6305,34 +4969,24 @@
 motus recedentis a fide. Unde apostasia non importat determinatam
 speciem infidelitatis, sed quandam circumstantiam aggravantem,
 secundum illud II Pet. II, <i>melius erat eis veritatem non
-cognoscere quam post agnitam retroire</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 12 a. 2 arg. 1"><a name="39317"><span class=
-"ref">[39317] II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+cognoscere quam post agnitam retroire</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 12 a. 2 arg. 1"><a name="39317"><span class="ref">[39317] IIª-IIae q. 12 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod princeps propter apostasiam a
 fide non amittat dominium in subditos, quin ei teneantur obedire.
 Dicit enim Ambrosius quod <i>Iulianus imperator, quamvis esset
 apostata, habuit tamen sub se Christianos milites, quibus cum
 dicebat, producite aciem pro defensione reipublicae, obediebant
 ei</i>. Ergo propter apostasiam principis subditi non absolvuntur
-ab eius dominio.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 2 arg. 2"><a name="39318"><span class=
-"ref">[39318] II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+ab eius dominio.</p><p title="II-II q. 12 a. 2 arg. 2"><a name="39318"><span class="ref">[39318] IIª-IIae q. 12 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 apostata a fide infidelis est. Sed infidelibus dominis inveniuntur
 aliqui sancti viri fideliter servisse, sicut Ioseph Pharaoni, et
 Daniel Nabuchodonosor, et Mardochaeus Assuero. Ergo propter
 apostasiam a fide non est dimittendum quin principi obediatur a
-subditis.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 2 arg. 3"><a name="39319"><span class=
-"ref">[39319] II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+subditis.</p><p title="II-II q. 12 a. 2 arg. 3"><a name="39319"><span class="ref">[39319] IIª-IIae q. 12 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sicut per apostasiam a fide receditur a Deo, ita per quodlibet
 peccatum. Si ergo propter apostasiam a fide perderent principes ius
 imperandi subditis fidelibus, pari ratione propter alia peccata hoc
 amitterent. Sed hoc patet esse falsum. Non ergo propter apostasiam
-a fide est recedendum ab obedientia principum.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 2 s. c."><a name="39320"><span class=
-"ref">[39320] II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+a fide est recedendum ab obedientia principum.</p><p title="II-II q. 12 a. 2 s. c."><a name="39320"><span class="ref">[39320] IIª-IIae q. 12 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius VII dicit, <i>nos, sanctorum praedecessorum
 statuta tenentes, eos qui excommunicatis fidelitate aut sacramento
 sunt constricti, apostolica auctoritate a sacramento absolvimus, et
@@ -6340,9 +4994,7 @@
 satisfactionem veniant</i>. Sed apostatae a fide sunt
 excommunicati, sicut et haeretici, ut dicit decretalis ad
 abolendam. Ergo principibus apostatantibus a fide non est
-obediendum.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 2 co."><a name="39321"><span class=
-"ref">[39321] II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+obediendum.</p><p title="II-II q. 12 a. 2 co."><a name="39321"><span class="ref">[39321] IIª-IIae q. 12 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, infidelitas secundum seipsam
 non repugnat dominio, eo quod dominium introductum est de iure
 gentium, quod est ius humanum; distinctio autem fidelium et
@@ -6360,65 +5012,42 @@
 a fide. Et ideo quam cito aliquis per sententiam denuntiatur
 excommunicatus propter apostasiam a fide, ipso facto eius subditi
 sunt absoluti a dominio eius et iuramento fidelitatis quo ei
-tenebantur.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 2 ad 1"><a name="39322"><span class=
-"ref">[39322] II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+tenebantur.</p><p title="II-II q. 12 a. 2 ad 1"><a name="39322"><span class="ref">[39322] IIª-IIae q. 12 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod illo tempore Ecclesia, in sui novitate, nondum
 habebat potestatem terrenos principes compescendi. Et ideo
 toleravit fideles Iuliano apostatae obedire in his quae non erant
-contra fidem, ut maius fidei periculum vitaretur.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 2 ad 2"><a name="39323"><span class=
-"ref">[39323] II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+contra fidem, ut maius fidei periculum vitaretur.</p><p title="II-II q. 12 a. 2 ad 2"><a name="39323"><span class="ref">[39323] IIª-IIae q. 12 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod alia ratio est de aliis infidelibus, qui nunquam
-fidem susceperunt, ut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 12 a. 2 ad 3"><a name="39324"><span class=
-"ref">[39324] II&ordf;-IIae q. 12 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+fidem susceperunt, ut dictum est.</p><p title="II-II q. 12 a. 2 ad 3"><a name="39324"><span class="ref">[39324] IIª-IIae q. 12 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod apostasia a fide totaliter separat hominem a Deo, ut
-dictum est, quod non contingit in quibuscumque aliis peccatis.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 13</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 13 pr."><a name="39325"><span class=
-"ref">[39325] II&ordf;-IIae q. 13 pr.</span></a> Deinde
+dictum est, quod non contingit in quibuscumque aliis peccatis.</p></div></div><div class="q" id="q13"><h2>Quaestio 13</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 13 pr."><a name="39325"><span class="ref">[39325] IIª-IIae q. 13 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de peccato blasphemiae, quod opponitur
 confessioni fidei. Et primo, de blasphemia in generali; secundo, de
 blasphemia quae dicitur peccatum in spiritum sanctum. Circa primum
 quaeruntur quatuor. Primo, utrum blasphemia opponatur confessioni
 fidei. Secundo, utrum blasphemia semper sit peccatum mortale.
 Tertio, utrum blasphemia sit maximum peccatorum. Quarto, utrum
-blasphemia sit in damnatis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 13 a. 1 arg. 1"><a name="39326"><span class=
-"ref">[39326] II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+blasphemia sit in damnatis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 13 a. 1 arg. 1"><a name="39326"><span class="ref">[39326] IIª-IIae q. 13 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod blasphemia non opponatur confessioni
 fidei. Nam blasphemare est contumeliam vel aliquod convicium
 inferre in iniuriam creatoris. Sed hoc magis pertinet ad
 malevolentiam contra Deum quam ad infidelitatem. Ergo blasphemia
-non opponitur confessioni fidei.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 1 arg. 2"><a name="39327"><span class=
-"ref">[39327] II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+non opponitur confessioni fidei.</p><p title="II-II q. 13 a. 1 arg. 2"><a name="39327"><span class="ref">[39327] IIª-IIae q. 13 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ad Ephes. IV, super illud, <i>blasphemia tollatur a vobis</i>,
 dicit Glossa, quae fit in Deum vel in sanctos. Sed confessio fidei
 non videtur esse nisi de his quae pertinent ad Deum, qui est fidei
 obiectum. Ergo blasphemia non semper opponitur confessioni
-fidei.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 1 arg. 3"><a name="39328"><span class=
-"ref">[39328] II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+fidei.</p><p title="II-II q. 13 a. 1 arg. 3"><a name="39328"><span class="ref">[39328] IIª-IIae q. 13 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 a quibusdam dicitur quod sunt tres blasphemiae species, quarum una
 est cum attribuitur Deo quod ei non convenit; secunda est cum ab eo
 removetur quod ei convenit; tertia est cum attribuitur creaturae
 quod Deo appropriatur. Et sic videtur quod blasphemia non solum sit
 circa Deum, sed etiam circa creaturas. Fides autem habet Deum pro
-obiecto. Ergo blasphemia non opponitur confessioni fidei.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 1 s. c."><a name="39329"><span class=
-"ref">[39329] II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+obiecto. Ergo blasphemia non opponitur confessioni fidei.</p><p title="II-II q. 13 a. 1 s. c."><a name="39329"><span class="ref">[39329] IIª-IIae q. 13 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, I ad Tim. I, <i>prius fui blasphemus et
 persecutor</i>; et postea subdit, <i>ignorans feci in
 incredulitate</i>. Ex quo videtur quod blasphemia ad infidelitatem
-pertineat.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 1 co."><a name="39330"><span class=
-"ref">[39330] II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+pertineat.</p><p title="II-II q. 13 a. 1 co."><a name="39330"><span class="ref">[39330] IIª-IIae q. 13 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod nomen blasphemiae importare videtur quandam
 derogationem alicuius excellentis bonitatis, et praecipue divinae.
 Deus autem, ut Dionysius dicit, I cap. de Div. Nom., est ipsa
@@ -6434,21 +5063,15 @@
 intellectum tantum; vel etiam secundum affectum. Si consistat
 tantum in corde, est cordis blasphemia. Si autem exterius prodeat
 per locutionem, est oris blasphemia. Et secundum hoc blasphemia
-confessioni opponitur.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 1 ad 1"><a name="39331"><span class=
-"ref">[39331] II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+confessioni opponitur.</p><p title="II-II q. 13 a. 1 ad 1"><a name="39331"><span class="ref">[39331] IIª-IIae q. 13 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ille qui contra Deum loquitur convicium inferre
 intendens, derogat divinae bonitati non solum secundum veritatem
 intellectus, sed etiam secundum pravitatem voluntatis detestantis
 et impedientis pro posse divinum honorem. Quod est blasphemia
-perfecta.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 1 ad 2"><a name="39332"><span class=
-"ref">[39332] II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+perfecta.</p><p title="II-II q. 13 a. 1 ad 2"><a name="39332"><span class="ref">[39332] IIª-IIae q. 13 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod sicut Deus in sanctis suis laudatur, inquantum
 laudantur opera quae Deus in sanctis efficit; ita et blasphemia
-quae fit in sanctos ex consequenti in Deum redundat.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 1 ad 3"><a name="39333"><span class=
-"ref">[39333] II&ordf;-IIae q. 13 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+quae fit in sanctos ex consequenti in Deum redundat.</p><p title="II-II q. 13 a. 1 ad 3"><a name="39333"><span class="ref">[39333] IIª-IIae q. 13 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod secundum illa tria non possunt, proprie loquendo,
 distingui diversae species peccati blasphemiae. Attribuere enim Deo
 quod ei non convenit, vel removere ab eo quod ei convenit, non
@@ -6460,59 +5083,41 @@
 propria creaturis attribuantur, ad hoc pertinere videtur quod
 aliquid ei attribuatur quod ei non conveniat. Quidquid enim est Deo
 proprium est ipse Deus, attribuere ergo id quod Dei proprium est
-alicui creaturae est ipsum Deum dicere idem creaturae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 13 a. 2 arg. 1"><a name="39334"><span class=
-"ref">[39334] II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+alicui creaturae est ipsum Deum dicere idem creaturae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 13 a. 2 arg. 1"><a name="39334"><span class="ref">[39334] IIª-IIae q. 13 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod blasphemia non semper sit
 peccatum mortale. Quia super illud ad Col. III, <i>nunc autem
 deponite vos</i> etc., dicit Glossa, post maiora prohibet minora.
 Et tamen subdit de blasphemia. Ergo blasphemia inter peccata minora
-computatur, quae sunt peccata venialia.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 2 arg. 2"><a name="39335"><span class=
-"ref">[39335] II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+computatur, quae sunt peccata venialia.</p><p title="II-II q. 13 a. 2 arg. 2"><a name="39335"><span class="ref">[39335] IIª-IIae q. 13 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 omne peccatum mortale opponitur alicui praecepto Decalogi. Sed
 blasphemia non videtur alicui eorum opponi. Ergo blasphemia non est
-peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 2 arg. 3"><a name="39336"><span class=
-"ref">[39336] II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 13 a. 2 arg. 3"><a name="39336"><span class="ref">[39336] IIª-IIae q. 13 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 peccata quae absque deliberatione committuntur non sunt mortalia,
 propter quod primi motus non sunt peccata mortalia, quia
 deliberationem rationis praecedunt, ut ex supradictis patet. Sed
 blasphemia quandoque absque deliberatione procedit. Ergo non semper
-est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 2 s. c."><a name="39337"><span class=
-"ref">[39337] II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 13 a. 2 s. c."><a name="39337"><span class="ref">[39337] IIª-IIae q. 13 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Levit. XXIV, <i>qui blasphemaverit nomen domini,
 morte moriatur</i>. Sed poena mortis non infertur nisi pro peccato
-mortali. Ergo blasphemia est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 2 co."><a name="39338"><span class=
-"ref">[39338] II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+mortali. Ergo blasphemia est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 13 a. 2 co."><a name="39338"><span class="ref">[39338] IIª-IIae q. 13 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, peccatum mortale est per
 quod homo separatur a primo principio spiritualis vitae, quod est
 caritas Dei. Unde quaecumque caritati repugnant, ex suo genere sunt
 peccata mortalia. Blasphemia autem secundum genus suum repugnat
 caritati divinae, quia derogat divinae bonitati, ut dictum est,
 quae est obiectum caritatis. Et ideo blasphemia est peccatum
-mortale ex suo genere.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 2 ad 1"><a name="39339"><span class=
-"ref">[39339] II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+mortale ex suo genere.</p><p title="II-II q. 13 a. 2 ad 1"><a name="39339"><span class="ref">[39339] IIª-IIae q. 13 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Glossa illa non est sic intelligenda quasi omnia
 quae subduntur sint peccata minora. Sed quia, cum supra non
 expressisset nisi maiora, postmodum etiam quaedam minora subdit,
-inter quae etiam quaedam de maioribus ponit.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 2 ad 2"><a name="39340"><span class=
-"ref">[39340] II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+inter quae etiam quaedam de maioribus ponit.</p><p title="II-II q. 13 a. 2 ad 2"><a name="39340"><span class="ref">[39340] IIª-IIae q. 13 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, cum blasphemia opponatur confessioni fidei, ut
 dictum est, eius prohibitio reducitur ad prohibitionem
 infidelitatis, quae intelligitur in eo quod dicitur, <i>ego sum
 dominus Deus tuus</i> et cetera. Vel prohibetur per id quod
 dicitur, <i>non assumes nomen Dei tui in vanum</i>. Magis enim in
 vanum assumit nomen Dei qui aliquod falsum de Deo asserit quam qui
-per nomen Dei aliquod falsum confirmat.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 2 ad 3"><a name="39341"><span class=
-"ref">[39341] II&ordf;-IIae q. 13 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+per nomen Dei aliquod falsum confirmat.</p><p title="II-II q. 13 a. 2 ad 3"><a name="39341"><span class="ref">[39341] IIª-IIae q. 13 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod blasphemia potest absque deliberatione ex subreptione
 procedere dupliciter. Uno modo, quod aliquis non advertat hoc quod
 dicit esse blasphemiam. Quod potest contingere cum aliquis subito
@@ -6521,35 +5126,23 @@
 non habet proprie rationem blasphemiae. Alio modo, quando advertit
 hoc esse blasphemiam, considerans significata verborum. Et tunc non
 excusatur a peccato mortali, sicut nec ille qui ex subito motu irae
-aliquem occidit iuxta se sedentem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 13 a. 3 arg. 1"><a name="39342"><span class=
-"ref">[39342] II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+aliquem occidit iuxta se sedentem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 13 a. 3 arg. 1"><a name="39342"><span class="ref">[39342] IIª-IIae q. 13 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod peccatum blasphemiae non sit maximum
 peccatum. Malum enim dicitur quod nocet, secundum Augustinum, in
 Enchirid. Sed magis nocet peccatum homicidii, quod perimit vitam
 hominis, quam peccatum blasphemiae, quod Deo nullum nocumentum
 potest inferre. Ergo peccatum homicidii est gravius peccato
-blasphemiae.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 3 arg. 2"><a name="39343"><span class=
-"ref">[39343] II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+blasphemiae.</p><p title="II-II q. 13 a. 3 arg. 2"><a name="39343"><span class="ref">[39343] IIª-IIae q. 13 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 quicumque peierat inducit Deum testem falsitati, et ita videtur eum
 asserere esse falsum. Sed non quilibet blasphemus usque ad hoc
 procedit ut Deum asserat esse falsum. Ergo periurium est gravius
-peccatum quam blasphemia.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 3 arg. 3"><a name="39344"><span class=
-"ref">[39344] II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+peccatum quam blasphemia.</p><p title="II-II q. 13 a. 3 arg. 3"><a name="39344"><span class="ref">[39344] IIª-IIae q. 13 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 super illud Psalm., <i>nolite extollere in altum cornu vestrum</i>,
 dicit Glossa, <i>maximum est vitium excusationis peccati</i>. Non
-ergo blasphemia est maximum peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 3 s. c."><a name="39345"><span class=
-"ref">[39345] II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+ergo blasphemia est maximum peccatum.</p><p title="II-II q. 13 a. 3 s. c."><a name="39345"><span class="ref">[39345] IIª-IIae q. 13 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Isaiae XVIII, super illud, ad populum terribilem etc.,
 dicit Glossa, <i>omne peccatum, blasphemiae comparatum, levius
-est</i>.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 3 co."><a name="39346"><span class=
-"ref">[39346] II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+est</i>.</p><p title="II-II q. 13 a. 3 co."><a name="39346"><span class="ref">[39346] IIª-IIae q. 13 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, blasphemia opponitur
 confessioni fidei. Et ideo habet in se gravitatem infidelitatis. Et
 aggravatur peccatum si superveniat detestatio voluntatis; et adhuc
@@ -6557,9 +5150,7 @@
 dilectionem et confessionem. Unde, cum infidelitas sit maximum
 peccatum secundum suum genus, sicut supra dictum est, consequens
 est quod etiam blasphemia sit peccatum maximum, ad idem genus
-pertinens et ipsum aggravans.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 3 ad 1"><a name="39347"><span class=
-"ref">[39347] II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+pertinens et ipsum aggravans.</p><p title="II-II q. 13 a. 3 ad 1"><a name="39347"><span class="ref">[39347] IIª-IIae q. 13 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod homicidium et blasphemia si comparentur secundum
 obiecta in quae peccatur, manifestum est quod blasphemia, quae est
 directe peccatum in Deum, praeponderat homicidio, quod est peccatum
@@ -6570,50 +5161,34 @@
 supradictis patet; ideo, cum blasphemus intendat nocumentum inferre
 honori divino, simpliciter loquendo gravius peccat quam homicida.
 Homicidium tamen primum locum tenet in peccatis inter peccata in
-proximum commissa.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 3 ad 2"><a name="39348"><span class=
-"ref">[39348] II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+proximum commissa.</p><p title="II-II q. 13 a. 3 ad 2"><a name="39348"><span class="ref">[39348] IIª-IIae q. 13 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod super illud ad Ephes. IV, <i>blasphemia tollatur a
 vobis</i>, dicit Glossa <i>peius est blasphemare quam peierare</i>.
 Qui enim peierat non dicit aut sentit aliquid falsum de Deo, sicut
 blasphemus, sed Deum adhibet testem falsitati non tanquam aestimans
 Deum esse falsum testem, sed tanquam sperans quod Deus super hoc
-non testificetur per aliquod evidens signum.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 3 ad 3"><a name="39349"><span class=
-"ref">[39349] II&ordf;-IIae q. 13 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+non testificetur per aliquod evidens signum.</p><p title="II-II q. 13 a. 3 ad 3"><a name="39349"><span class="ref">[39349] IIª-IIae q. 13 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod excusatio peccati est quaedam circumstantia aggravans
 omne peccatum, etiam ipsam blasphemiam. Et pro tanto dicitur esse
-maximum peccatum, quia quodlibet facit maius.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 13 a. 4 arg. 1"><a name="39350"><span class=
-"ref">[39350] II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+maximum peccatum, quia quodlibet facit maius.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 13 a. 4 arg. 1"><a name="39350"><span class="ref">[39350] IIª-IIae q. 13 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod damnati non blasphement. Detinentur
 enim nunc aliqui mali a blasphemando propter timorem futurarum
 poenarum. Sed damnati has poenas experiuntur, unde magis eas
-abhorrent. Ergo multo magis a blasphemando compescuntur.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 4 arg. 2"><a name="39351"><span class=
-"ref">[39351] II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+abhorrent. Ergo multo magis a blasphemando compescuntur.</p><p title="II-II q. 13 a. 4 arg. 2"><a name="39351"><span class="ref">[39351] IIª-IIae q. 13 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 blasphemia, cum sit gravissimum peccatum, est maxime demeritorium.
 Sed in futura vita non est status merendi neque demerendi. Ergo
-nullus erit locus blasphemiae.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 4 arg. 3"><a name="39352"><span class=
-"ref">[39352] II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+nullus erit locus blasphemiae.</p><p title="II-II q. 13 a. 4 arg. 3"><a name="39352"><span class="ref">[39352] IIª-IIae q. 13 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Eccle. XI dicitur quod <i>in quocumque loco lignum ceciderit, ibi
 erit</i>, ex quo patet quod post hanc vitam homini non accrescit
 nec meritum nec peccatum quod non habuit in hac vita. Sed multi
 damnabuntur qui in hac vita non fuerunt blasphemi. Ergo nec in
-futura vita blasphemabunt.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 4 s. c."><a name="39353"><span class=
-"ref">[39353] II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+futura vita blasphemabunt.</p><p title="II-II q. 13 a. 4 s. c."><a name="39353"><span class="ref">[39353] IIª-IIae q. 13 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Apoc. XVI, <i>aestuaverunt homines aestu magno, et
 blasphemaverunt nomen domini habentis potestatem super has
 plagas</i>, ubi dicit Glossa quod <i>in Inferno positi, quamvis
 sciant se pro merito puniri, dolebunt tamen quod Deus tantam
 potentiam habeat quod plagas eis inferat</i>. Hoc autem esset
-blasphemia in praesenti. Ergo et in futuro.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 4 co."><a name="39354"><span class=
-"ref">[39354] II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+blasphemia in praesenti. Ergo et in futuro.</p><p title="II-II q. 13 a. 4 co."><a name="39354"><span class="ref">[39354] IIª-IIae q. 13 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, ad rationem blasphemiae pertinet
 detestatio divinae bonitatis. Illi autem qui sunt in Inferno
 retinebunt perversam voluntatem, aversam a Dei iustitia, in hoc
@@ -6623,72 +5198,49 @@
 sed quia pro eis puniuntur. Sic ergo talis detestatio divinae
 iustitiae est in eis interior cordis blasphemia. Et credibile est
 quod post resurrectionem erit in eis etiam vocalis blasphemia,
-sicut in sanctis vocalis laus Dei.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 4 ad 1"><a name="39355"><span class=
-"ref">[39355] II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+sicut in sanctis vocalis laus Dei.</p><p title="II-II q. 13 a. 4 ad 1"><a name="39355"><span class="ref">[39355] IIª-IIae q. 13 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod homines deterrentur in praesenti a blasphemia
 propter timorem poenarum quas se putant evadere. Sed damnati in
 Inferno non sperant se posse poenas evadere. Et ideo, tanquam
 desperati, feruntur ad omne ad quod eis perversa voluntas
-suggerit.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 4 ad 2"><a name="39356"><span class=
-"ref">[39356] II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+suggerit.</p><p title="II-II q. 13 a. 4 ad 2"><a name="39356"><span class="ref">[39356] IIª-IIae q. 13 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod mereri et demereri pertinent ad statum viae. Unde
 bona in viatoribus sunt meritoria, mala vero demeritoria. In beatis
 autem bona non sunt meritoria, sed pertinentia ad eorum
 beatitudinis praemium. Et similiter mala in damnatis non sunt
-demeritoria, sed pertinent ad damnationis poenam.</p>
-<p title="II-II q. 13 a. 4 ad 3"><a name="39357"><span class=
-"ref">[39357] II&ordf;-IIae q. 13 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+demeritoria, sed pertinent ad damnationis poenam.</p><p title="II-II q. 13 a. 4 ad 3"><a name="39357"><span class="ref">[39357] IIª-IIae q. 13 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quilibet in peccato mortali decedens fert secum
 voluntatem detestantem divinam iustitiam quantum ad aliquid. Et
-secundum hoc poterit ei inesse blasphemia.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 14</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 14 pr."><a name="39358"><span class=
-"ref">[39358] II&ordf;-IIae q. 14 pr.</span></a> Deinde
+secundum hoc poterit ei inesse blasphemia.</p></div></div><div class="q" id="q14"><h2>Quaestio 14</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 14 pr."><a name="39358"><span class="ref">[39358] IIª-IIae q. 14 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est in speciali de blasphemia in spiritum sanctum. Et
 circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum blasphemia vel peccatum
 in spiritum sanctum sit idem quod peccatum ex certa malitia.
 Secundo, de speciebus huius peccati. Tertio, utrum sit
 irremissibile. Quarto, utrum aliquis possit peccare in spiritum
-sanctum a principio, antequam alia peccata committat.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 14 a. 1 arg. 1"><a name="39359"><span class=
-"ref">[39359] II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+sanctum a principio, antequam alia peccata committat.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 14 a. 1 arg. 1"><a name="39359"><span class="ref">[39359] IIª-IIae q. 14 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod peccatum in spiritum sanctum non sit
 idem quod peccatum ex certa malitia. Peccatum enim in spiritum
 sanctum est peccatum blasphemiae, ut patet Matth. XII. Sed non omne
 peccatum ex certa malitia est peccatum blasphemiae, contingit enim
 multa alia peccatorum genera ex certa malitia committi. Ergo
 peccatum in spiritum sanctum non est idem quod peccatum ex certa
-malitia.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 1 arg. 2"><a name="39360"><span class=
-"ref">[39360] II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+malitia.</p><p title="II-II q. 14 a. 1 arg. 2"><a name="39360"><span class="ref">[39360] IIª-IIae q. 14 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 peccatum ex certa malitia dividitur contra peccatum ex ignorantia
 et contra peccatum ex infirmitate. Sed peccatum in spiritum sanctum
 dividitur contra peccatum in filium hominis, ut patet Matth. XII.
 Ergo peccatum in spiritum sanctum non est idem quod peccatum ex
 certa malitia, quia quorum opposita sunt diversa, ipsa quoque sunt
-diversa.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 1 arg. 3"><a name="39361"><span class=
-"ref">[39361] II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+diversa.</p><p title="II-II q. 14 a. 1 arg. 3"><a name="39361"><span class="ref">[39361] IIª-IIae q. 14 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 peccatum in spiritum sanctum est quoddam genus peccati cui
 determinatae species assignantur. Sed peccatum ex certa malitia non
 est speciale genus peccati, sed est quaedam conditio vel
 circumstantia generalis quae potest esse circa omnia peccatorum
 genera. Ergo peccatum in spiritum sanctum non est idem quod
-peccatum ex certa malitia.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 1 s. c."><a name="39362"><span class=
-"ref">[39362] II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+peccatum ex certa malitia.</p><p title="II-II q. 14 a. 1 s. c."><a name="39362"><span class="ref">[39362] IIª-IIae q. 14 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Magister dicit, XLIII dist. II Lib. Sent., quod ille
 peccat in spiritum sanctum cui malitia propter se placet. Hoc autem
 est peccare ex certa malitia. Ergo idem videtur esse peccatum ex
-certa malitia quod peccatum in spiritum sanctum.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 1 co."><a name="39363"><span class=
-"ref">[39363] II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+certa malitia quod peccatum in spiritum sanctum.</p><p title="II-II q. 14 a. 1 co."><a name="39363"><span class="ref">[39363] IIª-IIae q. 14 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod de peccato seu blasphemia in spiritum sanctum
 tripliciter aliqui loquuntur. Antiqui enim doctores, scilicet
 Athanasius, Hilarius, Ambrosius, Hieronymus et Chrysostomus dicunt
@@ -6738,22 +5290,16 @@
 per desperationem, et timor per praesumptionem, et quaedam alia
 huiusmodi, ut infra dicetur. Haec autem omnia quae peccati
 electionem impediunt, sunt effectus spiritus sancti in nobis. Et
-ideo sic ex malitia peccare est peccare in spiritum sanctum.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 1 ad 1"><a name="39364"><span class=
-"ref">[39364] II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+ideo sic ex malitia peccare est peccare in spiritum sanctum.</p><p title="II-II q. 14 a. 1 ad 1"><a name="39364"><span class="ref">[39364] IIª-IIae q. 14 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut confessio fidei non solum consistit in
 protestatione oris, sed etiam in protestatione operis; ita etiam
 blasphemia spiritus sancti potest considerari et in ore et in corde
-et in opere.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 1 ad 2"><a name="39365"><span class=
-"ref">[39365] II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+et in opere.</p><p title="II-II q. 14 a. 1 ad 2"><a name="39365"><span class="ref">[39365] IIª-IIae q. 14 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod secundum tertiam acceptionem blasphemia in spiritum
 sanctum distinguitur contra blasphemiam in filium hominis secundum
 quod filius hominis est etiam filius Dei, idest Dei virtus et Dei
 sapientia. Unde secundum hoc, peccatum in filium hominis erit
-peccatum ex ignorantia vel ex infirmitate.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 1 ad 3"><a name="39366"><span class=
-"ref">[39366] II&ordf;-IIae q. 14 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+peccatum ex ignorantia vel ex infirmitate.</p><p title="II-II q. 14 a. 1 ad 3"><a name="39366"><span class="ref">[39366] IIª-IIae q. 14 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod peccatum ex certa malitia secundum quod provenit ex
 inclinatione habitus, non est speciale peccatum, sed quaedam
 generalis peccati conditio. Prout vero est ex speciali contemptu
@@ -6762,11 +5308,7 @@
 speciale genus peccati. Et similiter secundum primam expositionem.
 Secundum autem secundam expositionem, non est speciale genus
 peccati, nam finalis impoenitentia potest esse circumstantia
-cuiuslibet generis peccati.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 14 a. 2 arg. 1"><a name="39367"><span class=
-"ref">[39367] II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+cuiuslibet generis peccati.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 14 a. 2 arg. 1"><a name="39367"><span class="ref">[39367] IIª-IIae q. 14 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod inconvenienter assignentur
 sex species peccati in spiritum sanctum, scilicet desperatio,
 praesumptio, impoenitentia, obstinatio, impugnatio veritatis
@@ -6775,31 +5317,23 @@
 vel misericordiam ad infidelitatem pertinet. Sed per desperationem
 aliquis reiicit divinam misericordiam, per praesumptionem autem
 divinam iustitiam. Ergo unumquodque eorum potius est species
-infidelitatis quam peccati in spiritum sanctum.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 2 arg. 2"><a name="39368"><span class=
-"ref">[39368] II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+infidelitatis quam peccati in spiritum sanctum.</p><p title="II-II q. 14 a. 2 arg. 2"><a name="39368"><span class="ref">[39368] IIª-IIae q. 14 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 impoenitentia videtur respicere peccatum praeteritum, obstinatio
 autem peccatum futurum. Sed praeteritum vel futurum non
 diversificant speciem virtutis vel vitii, secundum enim eandem
 fidem qua credimus Christum natum, antiqui crediderunt eum
 nasciturum. Ergo obstinatio et impoenitentia non debent poni duae
-species peccati in spiritum sanctum.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 2 arg. 3"><a name="39369"><span class=
-"ref">[39369] II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 arg. 3</span></a>
+species peccati in spiritum sanctum.</p><p title="II-II q. 14 a. 2 arg. 3"><a name="39369"><span class="ref">[39369] IIª-IIae q. 14 a. 2 arg. 3</span></a>
 <i>Praeterea, veritas et gratia per Iesum Christum facta est</i>,
 ut habetur Ioan. I. Ergo videtur quod impugnatio veritatis agnitae
 et invidentia fraternae gratiae magis pertineant ad blasphemiam in
-filium hominis quam ad blasphemiam in spiritum sanctum.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 2 arg. 4"><a name="39370"><span class=
-"ref">[39370] II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
+filium hominis quam ad blasphemiam in spiritum sanctum.</p><p title="II-II q. 14 a. 2 arg. 4"><a name="39370"><span class="ref">[39370] IIª-IIae q. 14 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
 Bernardus dicit, in libro de Dispensat. et Praecept., <i>quod nolle
 obedire est resistere spiritui sancto</i>. Glossa etiam dicit,
 Levit. X, quod <i>simulata poenitentia est blasphemia spiritus
 sancti</i>. Schisma etiam videtur directe opponi spiritui sancto,
 per quem Ecclesia unitur. Et ita videtur quod non sufficienter
-tradantur species peccati in spiritum sanctum.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 2 s. c."><a name="39371"><span class=
-"ref">[39371] II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra,
+tradantur species peccati in spiritum sanctum.</p><p title="II-II q. 14 a. 2 s. c."><a name="39371"><span class="ref">[39371] IIª-IIae q. 14 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra,
 Augustinus dicit, in libro de fide ad Petrum, quod illi qui
 desperant de indulgentia peccatorum, vel qui sine meritis de
 misericordia Dei praesumunt, peccant in spiritum sanctum. Et in
@@ -6811,9 +5345,7 @@
 in libro de unico Bapt. dicit quod <i>qui veritatem contemnit, aut
 circa fratres malignus est, quibus veritas revelatur; aut circa
 Deum ingratus, cuius inspiratione Ecclesia instruitur</i>; et sic
-videtur quod peccet in spiritum sanctum.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 2 co."><a name="39372"><span class=
-"ref">[39372] II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+videtur quod peccet in spiritum sanctum.</p><p title="II-II q. 14 a. 2 co."><a name="39372"><span class="ref">[39372] IIª-IIae q. 14 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, secundum quod peccatum in spiritum sanctum tertio
 modo accipitur, convenienter praedictae species ei assignantur.
 Quae distinguuntur secundum remotionem vel contemptum eorum per
@@ -6849,62 +5381,42 @@
 quod peccato inhaereat. Et de his duobus dicitur Ierem. VIII,
 <i>nullus est qui agat poenitentiam super peccato suo, dicens, quid
 feci?</i> Quantum ad primum; <i>omnes conversi sunt ad cursum quasi
-equus impetu vadens ad praelium</i>, quantum ad secundum.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 2 ad 1"><a name="39373"><span class=
-"ref">[39373] II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+equus impetu vadens ad praelium</i>, quantum ad secundum.</p><p title="II-II q. 14 a. 2 ad 1"><a name="39373"><span class="ref">[39373] IIª-IIae q. 14 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod peccatum desperationis vel praesumptionis non
 consistit in hoc quod Dei iustitia vel misericordia non credatur,
-sed in hoc quod contemnatur.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 2 ad 2"><a name="39374"><span class=
-"ref">[39374] II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+sed in hoc quod contemnatur.</p><p title="II-II q. 14 a. 2 ad 2"><a name="39374"><span class="ref">[39374] IIª-IIae q. 14 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod obstinatio et impoenitentia non solum differunt
 secundum praeteritum et futurum, sed secundum quasdam formales
 rationes ex diversa consideratione eorum quae in peccato
-considerari possunt, ut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 2 ad 3"><a name="39375"><span class=
-"ref">[39375] II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+considerari possunt, ut dictum est.</p><p title="II-II q. 14 a. 2 ad 3"><a name="39375"><span class="ref">[39375] IIª-IIae q. 14 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod gratiam et veritatem Christus fecit per dona spiritus
-sancti, quae hominibus dedit.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 2 ad 4"><a name="39376"><span class=
-"ref">[39376] II&ordf;-IIae q. 14 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+sancti, quae hominibus dedit.</p><p title="II-II q. 14 a. 2 ad 4"><a name="39376"><span class="ref">[39376] IIª-IIae q. 14 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod nolle obedire pertinet ad obstinationem; simulatio
 poenitentiae ad impoenitentiam; schisma ad invidentiam fraternae
-gratiae, per quam membra Ecclesiae uniuntur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 14 a. 3 arg. 1"><a name="39377"><span class=
-"ref">[39377] II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+gratiae, per quam membra Ecclesiae uniuntur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 14 a. 3 arg. 1"><a name="39377"><span class="ref">[39377] IIª-IIae q. 14 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod peccatum in spiritum sanctum non sit
 irremissibile. Dicit enim Augustinus, in libro de Verb. Dom., <i>de
 nullo desperandum est quandiu patientia domini ad poenitentiam
 adducit</i>. Sed si aliquod peccatum esset irremissibile, esset de
 aliquo peccatore desperandum. Ergo peccatum in spiritum sanctum non
-est irremissibile.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 3 arg. 2"><a name="39378"><span class=
-"ref">[39378] II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+est irremissibile.</p><p title="II-II q. 14 a. 3 arg. 2"><a name="39378"><span class="ref">[39378] IIª-IIae q. 14 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 nullum peccatum remittitur nisi per hoc quod anima sanatur a Deo.
 <i>Sed omnipotenti medico nullus insanabilis languor occurrit</i>,
 sicut dicit Glossa super illud Psalm., <i>qui sanat omnes
 infirmitates tuas</i>. Ergo peccatum in spiritum sanctum non est
-irremissibile.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 3 arg. 3"><a name="39379"><span class=
-"ref">[39379] II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+irremissibile.</p><p title="II-II q. 14 a. 3 arg. 3"><a name="39379"><span class="ref">[39379] IIª-IIae q. 14 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 liberum arbitrium se habet ad bonum et ad malum. Sed quandiu durat
 status viae, potest aliquis a quacumque virtute excidere, cum etiam
 Angelus de caelo ceciderit, unde dicitur Iob IV, <i>in Angelis suis
 reperit pravitatem, quanto magis qui habitant domos luteas?</i>
 Ergo pari ratione potest aliquis a quocumque peccato ad statum
 iustitiae redire. Ergo peccatum in spiritum sanctum non est
-irremissibile.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 3 s. c."><a name="39380"><span class=
-"ref">[39380] II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+irremissibile.</p><p title="II-II q. 14 a. 3 s. c."><a name="39380"><span class="ref">[39380] IIª-IIae q. 14 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Matth. XII, <i>qui dixerit verbum contra spiritum
 sanctum, non remittetur ei neque in hoc saeculo neque in
 futuro</i>. Et Augustinus dicit, in libro de Serm. Dom. in monte,
 quod <i>tanta est labes huius peccati quod humilitatem deprecandi
-subire non potest</i>.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 3 co."><a name="39381"><span class=
-"ref">[39381] II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+subire non potest</i>.</p><p title="II-II q. 14 a. 3 co."><a name="39381"><span class="ref">[39381] IIª-IIae q. 14 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod secundum diversas acceptiones peccati in spiritum
 sanctum, diversimode irremissibile dicitur. Si enim dicatur
 peccatum in spiritum sanctum finalis impoenitentia, sic dicitur
@@ -6944,27 +5456,17 @@
 irremissibile secundum suam naturam, inquantum excludit ea per quae
 fit remissio peccatorum. Per hoc tamen non praecluditur via
 remittendi et sanandi omnipotentiae et misericordiae Dei, per quam
-aliquando tales quasi miraculose spiritualiter sanantur.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 3 ad 1"><a name="39382"><span class=
-"ref">[39382] II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+aliquando tales quasi miraculose spiritualiter sanantur.</p><p title="II-II q. 14 a. 3 ad 1"><a name="39382"><span class="ref">[39382] IIª-IIae q. 14 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod de nemine desperandum est in hac vita,
 considerata omnipotentia et misericordia Dei. Sed considerata
 conditione peccati, dicuntur aliqui filii diffidentiae, ut habetur
-ad Ephes. II.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 3 ad 2"><a name="39383"><span class=
-"ref">[39383] II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+ad Ephes. II.</p><p title="II-II q. 14 a. 3 ad 2"><a name="39383"><span class="ref">[39383] IIª-IIae q. 14 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ratio illa procedit ex parte omnipotentiae Dei, non
-secundum conditionem peccati.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 3 ad 3"><a name="39384"><span class=
-"ref">[39384] II&ordf;-IIae q. 14 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+secundum conditionem peccati.</p><p title="II-II q. 14 a. 3 ad 3"><a name="39384"><span class="ref">[39384] IIª-IIae q. 14 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod liberum arbitrium remanet quidem semper in hac vita
 vertibile, tamen quandoque abiicit a se id per quod verti potest ad
 bonum, quantum in ipso est. Unde ex parte sua peccatum est
-irremissibile, licet Deus remittere possit.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 14 a. 4 arg. 1"><a name="39385"><span class=
-"ref">[39385] II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+irremissibile, licet Deus remittere possit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 14 a. 4 arg. 1"><a name="39385"><span class="ref">[39385] IIª-IIae q. 14 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod homo non possit primo peccare in
 spiritum sanctum, non praesuppositis aliis peccatis. Naturalis enim
 ordo est ut ab imperfecto ad perfectum quis moveatur. Et hoc quidem
@@ -6973,29 +5475,21 @@
 diem</i>. Sed perfectum dicitur in malis quod est maximum malum, ut
 patet per philosophum, in V Metaphys. Cum igitur peccatum in
 spiritum sanctum sit gravissimum, videtur quod homo ad hoc peccatum
-perveniat per alia peccata minora.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 4 arg. 2"><a name="39386"><span class=
-"ref">[39386] II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+perveniat per alia peccata minora.</p><p title="II-II q. 14 a. 4 arg. 2"><a name="39386"><span class="ref">[39386] IIª-IIae q. 14 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 peccare in spiritum sanctum est peccare ex certa malitia, sive ex
 electione. Sed hoc non statim potest homo, antequam multoties
 peccaverit, dicit enim philosophus, in V Ethic., quod, si homo
 possit iniusta facere, non tamen potest statim operari sicut
 iniustus, scilicet ex electione. Ergo videtur quod peccatum in
-spiritum sanctum non possit committi nisi post alia peccata.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 4 arg. 3"><a name="39387"><span class=
-"ref">[39387] II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+spiritum sanctum non possit committi nisi post alia peccata.</p><p title="II-II q. 14 a. 4 arg. 3"><a name="39387"><span class="ref">[39387] IIª-IIae q. 14 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 poenitentia et impoenitentia sunt circa idem. Sed poenitentia non
 est nisi de peccatis praeteritis. Ergo etiam neque impoenitentia,
 quae est species peccati in spiritum sanctum. Peccatum ergo in
-spiritum sanctum praesupponit alia peccata.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 4 s. c."><a name="39388"><span class=
-"ref">[39388] II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+spiritum sanctum praesupponit alia peccata.</p><p title="II-II q. 14 a. 4 s. c."><a name="39388"><span class="ref">[39388] IIª-IIae q. 14 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod <i>facile est in conspectu Dei subito honestare
 pauperem</i>, ut dicitur Eccli. XI. Ergo e contrario possibile est,
 secundum malitiam Daemonis suggerentis, ut statim aliquis inducatur
-in gravissimum peccatum, quod est in spiritum sanctum.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 4 co."><a name="39389"><span class=
-"ref">[39389] II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+in gravissimum peccatum, quod est in spiritum sanctum.</p><p title="II-II q. 14 a. 4 co."><a name="39389"><span class="ref">[39389] IIª-IIae q. 14 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, peccare in spiritum sanctum uno
 modo est peccare ex certa malitia. Ex certa autem malitia
 dupliciter peccare contingit, sicut dictum est. Uno modo, ex
@@ -7023,22 +5517,16 @@
 procedit. Si vero per peccatum in spiritum sanctum intelligatur
 finalis impoenitentia, secundum intellectum Augustini, quaestionem
 non habet, quia ad peccatum in spiritum sanctum requiritur
-continuatio peccatorum usque in finem vitae.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 4 ad 1"><a name="39390"><span class=
-"ref">[39390] II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+continuatio peccatorum usque in finem vitae.</p><p title="II-II q. 14 a. 4 ad 1"><a name="39390"><span class="ref">[39390] IIª-IIae q. 14 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod tam in bono quam in malo, ut in pluribus,
 proceditur ab imperfecto ad perfectum, prout homo proficit vel in
 bono vel in malo. Et tamen in utroque unus potest incipere a maiori
 quam alius. Et ita illud a quo aliquis incipit, potest esse
 perfectum in bono vel in malo secundum genus suum; licet sit
 imperfectum secundum seriem processus hominis in melius vel in
-peius proficientis.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 4 ad 2"><a name="39391"><span class=
-"ref">[39391] II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+peius proficientis.</p><p title="II-II q. 14 a. 4 ad 2"><a name="39391"><span class="ref">[39391] IIª-IIae q. 14 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ratio illa procedit de peccato ex malitia quando est
-ex inclinatione habitus.</p>
-<p title="II-II q. 14 a. 4 ad 3"><a name="39392"><span class=
-"ref">[39392] II&ordf;-IIae q. 14 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+ex inclinatione habitus.</p><p title="II-II q. 14 a. 4 ad 3"><a name="39392"><span class="ref">[39392] IIª-IIae q. 14 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, si accipiatur impoenitentia secundum intentionem
 Augustini, secundum quod importat permanentiam in peccato usque in
 finem, sic planum est quod impoenitentia praesupponit peccata,
@@ -7046,12 +5534,7 @@
 secundum quod ponitur species peccati in spiritum sanctum, sic
 manifestum est quod impoenitentia potest esse etiam ante peccata,
 potest enim ille qui nunquam peccavit habere propositum vel
-poenitendi vel non poenitendi, si contingeret eum peccare.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 15</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 15 pr."><a name="39393"><span class=
-"ref">[39393] II&ordf;-IIae q. 15 pr.</span></a> Deinde
+poenitendi vel non poenitendi, si contingeret eum peccare.</p></div></div><div class="q" id="q15"><h2>Quaestio 15</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 15 pr."><a name="39393"><span class="ref">[39393] IIª-IIae q. 15 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de vitiis oppositis scientiae et intellectui. Et
 quia de ignorantia, quae opponitur scientiae, dictum est supra, cum
 de causis peccatorum ageretur; quaerendum est nunc de caecitate
@@ -7059,35 +5542,23 @@
 circa hoc quaeruntur tria. Primo, utrum caecitas mentis sit
 peccatum. Secundo, utrum hebetudo sensus sit aliud peccatum a
 caecitate mentis. Tertio, utrum haec vitia a peccatis carnalibus
-oriantur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 15 a. 1 arg. 1"><a name="39394"><span class=
-"ref">[39394] II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+oriantur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 15 a. 1 arg. 1"><a name="39394"><span class="ref">[39394] IIª-IIae q. 15 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod caecitas mentis non sit peccatum.
 Illud enim quod excusat a peccato non videtur esse peccatum. Sed
 caecitas excusat a peccato, dicitur enim Ioan. IX, <i>si caeci
 essetis, non haberetis peccatum</i>. Ergo caecitas mentis non est
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 1 arg. 2"><a name="39395"><span class=
-"ref">[39395] II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+peccatum.</p><p title="II-II q. 15 a. 1 arg. 2"><a name="39395"><span class="ref">[39395] IIª-IIae q. 15 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 poena differt a culpa. Sed caecitas mentis est quaedam poena, ut
 patet per illud quod habetur Isaiae VI, <i>excaeca cor populi
 huius</i>; non enim esset a Deo, cum sit malum, nisi poena esset.
-Ergo caecitas mentis non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 1 arg. 3"><a name="39396"><span class=
-"ref">[39396] II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Ergo caecitas mentis non est peccatum.</p><p title="II-II q. 15 a. 1 arg. 3"><a name="39396"><span class="ref">[39396] IIª-IIae q. 15 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 omne peccatum est voluntarium, ut Augustinus dicit. Sed caecitas
 mentis non est voluntaria, quia ut Augustinus dicit, X Confess.,
 <i>cognoscere veritatem lucentem omnes amant</i>; et Eccle. XI
 dicitur, <i>dulce lumen, et delectabile oculis videre solem</i>.
-Ergo caecitas mentis non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 1 s. c."><a name="39397"><span class=
-"ref">[39397] II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+Ergo caecitas mentis non est peccatum.</p><p title="II-II q. 15 a. 1 s. c."><a name="39397"><span class="ref">[39397] IIª-IIae q. 15 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius, XXXI Moral., caecitatem mentis ponit inter
-vitia quae causantur ex luxuria.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 1 co."><a name="39398"><span class=
-"ref">[39398] II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+vitia quae causantur ex luxuria.</p><p title="II-II q. 15 a. 1 co."><a name="39398"><span class="ref">[39398] IIª-IIae q. 15 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod sicut caecitas corporalis est privatio eius quod est
 principium corporalis visionis, ita etiam caecitas mentis est
 privatio eius quod est principium mentalis sive intellectualis
@@ -7112,52 +5583,34 @@
 circa alia quae magis diligit, quibus ab inspectione huius
 principii mens avertitur, secundum illud Psalm., <i>supercecidit
 ignis</i>, scilicet concupiscentiae, <i>et non viderunt solem</i>.
-Et utroque modo caecitas mentis est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 1 ad 1"><a name="39399"><span class=
-"ref">[39399] II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+Et utroque modo caecitas mentis est peccatum.</p><p title="II-II q. 15 a. 1 ad 1"><a name="39399"><span class="ref">[39399] IIª-IIae q. 15 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod caecitas quae excusat a peccato est quae
-contingit ex naturali defectu non potentis videre.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 1 ad 2"><a name="39400"><span class=
-"ref">[39400] II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+contingit ex naturali defectu non potentis videre.</p><p title="II-II q. 15 a. 1 ad 2"><a name="39400"><span class="ref">[39400] IIª-IIae q. 15 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ratio illa procedit de secunda caecitate, quae est
-poena.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 1 ad 3"><a name="39401"><span class=
-"ref">[39401] II&ordf;-IIae q. 15 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+poena.</p><p title="II-II q. 15 a. 1 ad 3"><a name="39401"><span class="ref">[39401] IIª-IIae q. 15 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod intelligere veritatem cuilibet est secundum se
 amabile. Potest tamen per accidens esse alicui odibile, inquantum
-scilicet per hoc homo impeditur ab aliis quae magis amat.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 15 a. 2 arg. 1"><a name="39402"><span class=
-"ref">[39402] II&ordf;-IIae q. 15 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+scilicet per hoc homo impeditur ab aliis quae magis amat.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 15 a. 2 arg. 1"><a name="39402"><span class="ref">[39402] IIª-IIae q. 15 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod hebetudo sensus non sit aliud
 a caecitate mentis. Unum enim uni est contrarium. Sed dono
 intellectus opponitur hebetudo, ut patet per Gregorium, in II
 Moral.; cui etiam opponitur caecitas mentis, eo quod intellectus
 principium quoddam visivum designat. Ergo hebetudo sensus est idem
-quod caecitas mentis.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 2 arg. 2"><a name="39403"><span class=
-"ref">[39403] II&ordf;-IIae q. 15 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+quod caecitas mentis.</p><p title="II-II q. 15 a. 2 arg. 2"><a name="39403"><span class="ref">[39403] IIª-IIae q. 15 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Gregorius, in XXXI Moral., de hebetudine loquens, nominat eam
 hebetudinem sensus circa intelligentiam. Sed hebetari sensu circa
 intelligentiam nihil aliud esse videtur quam intelligendo deficere,
 quod pertinet ad mentis caecitatem. Ergo hebetudo sensus idem est
-quod caecitas mentis.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 2 arg. 3"><a name="39404"><span class=
-"ref">[39404] II&ordf;-IIae q. 15 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+quod caecitas mentis.</p><p title="II-II q. 15 a. 2 arg. 3"><a name="39404"><span class="ref">[39404] IIª-IIae q. 15 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 si in aliquo differunt, maxime videntur in hoc differre quod
 caecitas mentis est voluntaria, ut supra dictum est, hebetudo autem
 sensus est naturalis. Sed defectus naturalis non est peccatum. Ergo
 secundum hoc hebetudo sensus non esset peccatum. Quod est contra
 Gregorium, qui connumerat eam inter vitia quae ex gula
-oriuntur.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 2 s. c."><a name="39405"><span class=
-"ref">[39405] II&ordf;-IIae q. 15 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+oriuntur.</p><p title="II-II q. 15 a. 2 s. c."><a name="39405"><span class="ref">[39405] IIª-IIae q. 15 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod diversarum causarum sunt diversi effectus. Sed Gregorius,
 XXXI Moral., dicit quod hebetudo mentis oritur ex gula, caecitas
-autem mentis ex luxuria. Ergo sunt diversa vitia.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 2 co."><a name="39406"><span class=
-"ref">[39406] II&ordf;-IIae q. 15 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+autem mentis ex luxuria. Ergo sunt diversa vitia.</p><p title="II-II q. 15 a. 2 co."><a name="39406"><span class="ref">[39406] IIª-IIae q. 15 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod hebes acuto opponitur. Acutum autem dicitur aliquid
 ex hoc quod est penetrativum. Unde et hebes dicitur aliquid ex hoc
 quod est obtusum, penetrare non valens. Sensus autem corporalis per
@@ -7190,40 +5643,26 @@
 Habet autem hebetudo rationem peccati sicut et caecitas mentis,
 inquantum scilicet est voluntaria, ut patet in eo qui, affectus
 circa carnalia, de spiritualibus subtiliter discutere fastidit vel
-negligit.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 2 ad arg."><a name="39407"><span class=
-"ref">[39407] II&ordf;-IIae q. 15 a. 2 ad arg.</span></a> Et per
-hoc patet responsio ad obiecta.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 15 a. 3 arg. 1"><a name="39408"><span class=
-"ref">[39408] II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+negligit.</p><p title="II-II q. 15 a. 2 ad arg."><a name="39407"><span class="ref">[39407] IIª-IIae q. 15 a. 2 ad arg.</span></a> Et per
+hoc patet responsio ad obiecta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 15 a. 3 arg. 1"><a name="39408"><span class="ref">[39408] IIª-IIae q. 15 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod caecitas mentis et hebetudo sensus non
 oriantur ex vitiis carnalibus. Augustinus enim, in libro Retract.,
 retractans illud quod dixerat in Soliloq., <i>Deus, qui non nisi
 mundos verum scire voluisti</i>, dicit quod <i>responderi potest
 multos etiam non mundos multa vera scire</i>. Sed homines maxime
 efficiuntur immundi per vitia carnalia. Ergo caecitas mentis et
-hebetudo sensus non causantur a vitiis carnalibus.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 3 arg. 2"><a name="39409"><span class=
-"ref">[39409] II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+hebetudo sensus non causantur a vitiis carnalibus.</p><p title="II-II q. 15 a. 3 arg. 2"><a name="39409"><span class="ref">[39409] IIª-IIae q. 15 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 caecitas mentis et hebetudo sensus sunt defectus quidam circa
 partem animae intellectivam; vitia autem carnalia pertinent ad
 corruptionem carnis. Sed caro non agit in animam, sed potius e
 converso. Ergo vitia carnalia non causant caecitatem mentis et
-hebetudinem sensus.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 3 arg. 3"><a name="39410"><span class=
-"ref">[39410] II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+hebetudinem sensus.</p><p title="II-II q. 15 a. 3 arg. 3"><a name="39410"><span class="ref">[39410] IIª-IIae q. 15 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 unumquodque magis patitur a propinquiori quam a remotiori. Sed
 propinquiora sunt menti vitia spiritualia quam carnalia. Ergo
 caecitas mentis et hebetudo sensus magis causantur ex vitiis
-spiritualibus quam ex vitiis carnalibus.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 3 s. c."><a name="39411"><span class=
-"ref">[39411] II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+spiritualibus quam ex vitiis carnalibus.</p><p title="II-II q. 15 a. 3 s. c."><a name="39411"><span class="ref">[39411] IIª-IIae q. 15 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius, XXXI Moral., dicit quod hebetudo sensus circa
-intelligentiam oritur ex gula, caecitas mentis ex luxuria.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 3 co."><a name="39412"><span class=
-"ref">[39412] II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+intelligentiam oritur ex gula, caecitas mentis ex luxuria.</p><p title="II-II q. 15 a. 3 co."><a name="39412"><span class="ref">[39412] IIª-IIae q. 15 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod perfectio intellectualis operationis in homine
 consistit in quadam abstractione a sensibilium phantasmatibus. Et
 ideo quanto intellectus hominis magis fuerit liber ab huiusmodi
@@ -7248,80 +5687,53 @@
 abstinentia et castitas, maxime disponunt hominem ad perfectionem
 intellectualis operationis. Unde dicitur Dan. I, quod pueris his,
 scilicet abstinentibus et continentibus, <i>dedit Deus scientiam et
-disciplinam in omni libro et sapientia</i>.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 3 ad 1"><a name="39413"><span class=
-"ref">[39413] II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+disciplinam in omni libro et sapientia</i>.</p><p title="II-II q. 15 a. 3 ad 1"><a name="39413"><span class="ref">[39413] IIª-IIae q. 15 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, quamvis aliqui vitiis carnalibus subditi
 possint quandoque subtiliter aliqua speculari circa intelligibilia,
 propter bonitatem ingenii naturalis vel habitus superadditi; tamen
 necesse est ut ab hac subtilitate contemplationis eorum intentio
 plerumque retrahatur propter delectationes corporales. Et ita
 immundi possunt aliqua vera scire sed ex sua immunditia circa hoc
-impediuntur.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 3 ad 2"><a name="39414"><span class=
-"ref">[39414] II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+impediuntur.</p><p title="II-II q. 15 a. 3 ad 2"><a name="39414"><span class="ref">[39414] IIª-IIae q. 15 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod caro non agit in partem intellectivam alterando
-ipsam, sed impediendo operationem ipsius per modum praedictum.</p>
-<p title="II-II q. 15 a. 3 ad 3"><a name="39415"><span class=
-"ref">[39415] II&ordf;-IIae q. 15 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+ipsam, sed impediendo operationem ipsius per modum praedictum.</p><p title="II-II q. 15 a. 3 ad 3"><a name="39415"><span class="ref">[39415] IIª-IIae q. 15 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod vitia carnalia, quo magis sunt remota a mente, eo
 magis eius intentionem ad remotiora distrahunt. Unde magis
-impediunt mentis contemplationem.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 16</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 16 pr."><a name="39416"><span class=
-"ref">[39416] II&ordf;-IIae q. 16 pr.</span></a> Deinde
+impediunt mentis contemplationem.</p></div></div><div class="q" id="q16"><h2>Quaestio 16</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 16 pr."><a name="39416"><span class="ref">[39416] IIª-IIae q. 16 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de praeceptis pertinentibus ad praedicta. Et
 circa hoc quaeruntur duo. Primo, de praeceptis pertinentibus ad
 fidem. Secundo, de praeceptis pertinentibus ad dona scientiae et
-intellectus.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 16 a. 1 arg. 1"><a name="39417"><span class=
-"ref">[39417] II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+intellectus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 16 a. 1 arg. 1"><a name="39417"><span class="ref">[39417] IIª-IIae q. 16 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod in veteri lege dari debuerint
 praecepta credendi. Praeceptum enim est de eo quod est debitum et
 necessarium. Sed maxime necessarium est homini quod credat,
 secundum illud Heb. XI, <i>sine fide impossibile est placere
-Deo</i>. Ergo maxime oportuit praecepta dari de fide.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 1 arg. 2"><a name="39418"><span class=
-"ref">[39418] II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Deo</i>. Ergo maxime oportuit praecepta dari de fide.</p><p title="II-II q. 16 a. 1 arg. 2"><a name="39418"><span class="ref">[39418] IIª-IIae q. 16 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 novum testamentum continetur in veteri sicut figuratum in figura,
 ut supra dictum est. Sed in novo testamento ponuntur expressa
 mandata de fide, ut patet Ioan. XIV, <i>creditis in Deum, et in me
 credite</i>. Ergo videtur quod in veteri lege etiam debuerint
-aliqua praecepta dari de fide.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 1 arg. 3"><a name="39419"><span class=
-"ref">[39419] II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+aliqua praecepta dari de fide.</p><p title="II-II q. 16 a. 1 arg. 3"><a name="39419"><span class="ref">[39419] IIª-IIae q. 16 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 eiusdem rationis est praecipere actum virtutis et prohibere vitia
 opposita. Sed in veteri lege ponuntur multa praecepta prohibentia
 infidelitatem, sicut Exod. XX, <i>non habebis deos alienos coram
 me</i>; et iterum Deut. XIII mandatur quod non audient verba
 prophetae aut somniatoris qui eos de fide Dei vellet divertere.
-Ergo in veteri lege etiam debuerunt dari praecepta de fide.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 1 arg. 4"><a name="39420"><span class=
-"ref">[39420] II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
+Ergo in veteri lege etiam debuerunt dari praecepta de fide.</p><p title="II-II q. 16 a. 1 arg. 4"><a name="39420"><span class="ref">[39420] IIª-IIae q. 16 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
 confessio est actus fidei, ut supra dictum est. Sed de confessione
 et promulgatione fidei dantur praecepta in veteri lege, mandatur
 enim Exod. XII quod filiis suis interrogantibus rationem assignent
 paschalis observantiae; et Deut. XIII mandatur quod ille qui
 disseminat doctrinam contra fidem occidatur. Ergo lex vetus
-praecepta fidei debuit habere.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 1 arg. 5"><a name="39421"><span class=
-"ref">[39421] II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea,
+praecepta fidei debuit habere.</p><p title="II-II q. 16 a. 1 arg. 5"><a name="39421"><span class="ref">[39421] IIª-IIae q. 16 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea,
 omnes libri veteris testamenti sub lege veteri continentur, unde
 dominus, Ioan. XV, dicit in lege esse scriptum, <i>odio habuerunt
 me gratis</i>, quod tamen scribitur in Psalmo. Sed Eccli. II
 dicitur, <i>qui timetis dominum, credite illi</i>. Ergo in veteri
-lege fuerunt praecepta danda de fide.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 1 s. c."><a name="39422"><span class=
-"ref">[39422] II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+lege fuerunt praecepta danda de fide.</p><p title="II-II q. 16 a. 1 s. c."><a name="39422"><span class="ref">[39422] IIª-IIae q. 16 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus, ad Rom. III, legem veterem nominat legem
 factorum, et dividit eam contra legem fidei. Ergo in lege veteri
-non fuerunt praecepta danda de fide.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 1 co."><a name="39423"><span class=
-"ref">[39423] II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+non fuerunt praecepta danda de fide.</p><p title="II-II q. 16 a. 1 co."><a name="39423"><span class="ref">[39423] IIª-IIae q. 16 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod lex non imponitur ab aliquo domino nisi suis
 subditis, et ideo praecepta legis cuiuslibet praesupponunt
 subiectionem recipientis legem ad eum qui dat legem. Prima autem
@@ -7340,45 +5752,31 @@
 mandata, exponens illud, hoc est praeceptum meum. Sed in veteri
 lege non erant secreta fidei populo exponenda. Et ideo, supposita
 fide unius Dei, nulla alia praecepta sunt in veteri lege data de
-credendis.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 1 ad 1"><a name="39424"><span class=
-"ref">[39424] II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+credendis.</p><p title="II-II q. 16 a. 1 ad 1"><a name="39424"><span class="ref">[39424] IIª-IIae q. 16 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod fides est necessaria tanquam principium
 spiritualis vitae. Et ideo praesupponitur ad legis
-susceptionem.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 1 ad 2"><a name="39425"><span class=
-"ref">[39425] II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+susceptionem.</p><p title="II-II q. 16 a. 1 ad 2"><a name="39425"><span class="ref">[39425] IIª-IIae q. 16 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ibi etiam dominus praesupponit aliquid de fide,
 scilicet fidem unius Dei, cum dicit, creditis in Deum, et aliquid
 praecipit, scilicet fidem incarnationis, per quam unus est Deus et
 homo; quae quidem fidei explicatio pertinet ad fidem novi
-testamenti. Et ideo subdit, et in me credite.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 1 ad 3"><a name="39426"><span class=
-"ref">[39426] II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+testamenti. Et ideo subdit, et in me credite.</p><p title="II-II q. 16 a. 1 ad 3"><a name="39426"><span class="ref">[39426] IIª-IIae q. 16 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod praecepta prohibitiva respiciunt peccata, quae
 corrumpunt virtutem. Virtus autem corrumpitur ex particularibus
 defectibus, ut supra dictum est. Et ideo, praesupposita fide unius
 Dei, in lege veteri fuerunt danda prohibitiva praecepta, quibus
 homines prohiberentur ab his particularibus defectibus per quos
-fides corrumpi posset.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 1 ad 4"><a name="39427"><span class=
-"ref">[39427] II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+fides corrumpi posset.</p><p title="II-II q. 16 a. 1 ad 4"><a name="39427"><span class="ref">[39427] IIª-IIae q. 16 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod etiam confessio vel doctrina fidei praesupponit
 subiectionem hominis ad Deum per fidem. Et ideo magis potuerunt
 dari praecepta in veteri lege pertinentia ad confessionem et
-doctrinam fidei quam pertinentia ad ipsam fidem.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 1 ad 5"><a name="39428"><span class=
-"ref">[39428] II&ordf;-IIae q. 16 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
+doctrinam fidei quam pertinentia ad ipsam fidem.</p><p title="II-II q. 16 a. 1 ad 5"><a name="39428"><span class="ref">[39428] IIª-IIae q. 16 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod in illa etiam auctoritate praesupponitur fides per
 quam credimus Deum esse, unde praemittit, qui timetis Deum, quod
 non posset esse sine fide. Quod autem addit, credite illi, ad
 quaedam credibilia specialia referendum est, et praecipue ad illa
 quae promittit Deus sibi obedientibus. Unde subdit, <i>et non
-evacuabitur merces vestra</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 16 a. 2 arg. 1"><a name="39429"><span class=
-"ref">[39429] II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+evacuabitur merces vestra</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 16 a. 2 arg. 1"><a name="39429"><span class="ref">[39429] IIª-IIae q. 16 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod in veteri lege inconvenienter
 tradantur praecepta pertinentia ad scientiam et intellectum.
 Scientia enim et intellectus ad cognitionem pertinent. Cognitio
@@ -7386,39 +5784,29 @@
 intellectum pertinentia debent praecedere praecepta pertinentia ad
 actionem. Cum ergo prima praecepta legis sint praecepta Decalogi,
 videtur quod inter praecepta Decalogi debuerunt tradi aliqua
-praecepta pertinentia ad scientiam et intellectum.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 2 arg. 2"><a name="39430"><span class=
-"ref">[39430] II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+praecepta pertinentia ad scientiam et intellectum.</p><p title="II-II q. 16 a. 2 arg. 2"><a name="39430"><span class="ref">[39430] IIª-IIae q. 16 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 disciplina praecedit doctrinam, prius enim homo ab alio discit quam
 alium doceat. Sed dantur in veteri lege aliqua praecepta de
 doctrina, et affirmativa, ut praecipitur Deut. IV, <i>docebis ea
 filios ac nepotes tuos</i>; et etiam prohibitiva, sicut habetur
 Deut. IV, <i>non addetis ad verbum quod vobis loquor, neque
 auferetis ab eo</i>. Ergo videtur quod etiam aliqua praecepta dari
-debuerint inducentia hominem ad addiscendum.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 2 arg. 3"><a name="39431"><span class=
-"ref">[39431] II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+debuerint inducentia hominem ad addiscendum.</p><p title="II-II q. 16 a. 2 arg. 3"><a name="39431"><span class="ref">[39431] IIª-IIae q. 16 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 scientia et intellectus magis videntur necessaria sacerdoti quam
 regi, unde dicitur Malach. II, <i>labia sacerdotis custodiunt
 scientiam, et legem requirunt ex ore eius</i>; et Osee IV dicitur,
 <i>quia scientiam repulisti, repellam te et ego, ne sacerdotio
 fungaris mihi</i>. Sed regi mandatur quod addiscat scientiam legis,
 ut patet Deut. XVII. Ergo multo magis debuit praecipi in lege quod
-sacerdotes legem addiscerent.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 2 arg. 4"><a name="39432"><span class=
-"ref">[39432] II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
+sacerdotes legem addiscerent.</p><p title="II-II q. 16 a. 2 arg. 4"><a name="39432"><span class="ref">[39432] IIª-IIae q. 16 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
 meditatio eorum quae ad scientiam et intellectum pertinent non
 potest esse in dormiendo. Impeditur etiam per occupationes
 extraneas. Ergo inconvenienter praecipitur, Deut. VI,
 <i>meditaberis ea sedens in domo tua, et ambulans in itinere,
 dormiens atque consurgens</i>. Inconvenienter ergo traduntur in
-veteri lege praecepta ad scientiam et intellectum pertinentia.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 2 s. c."><a name="39433"><span class=
-"ref">[39433] II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+veteri lege praecepta ad scientiam et intellectum pertinentia.</p><p title="II-II q. 16 a. 2 s. c."><a name="39433"><span class="ref">[39433] IIª-IIae q. 16 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Deut. IV, <i>audientes universi praecepta haec,
-dicant, en populus sapiens et intelligens</i>.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 2 co."><a name="39434"><span class=
-"ref">[39434] II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+dicant, en populus sapiens et intelligens</i>.</p><p title="II-II q. 16 a. 2 co."><a name="39434"><span class="ref">[39434] IIª-IIae q. 16 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod circa scientiam et intellectum tria possunt
 considerari, primo quidem, acceptio ipsius; secundo, usus eius;
 tertio vero, conservatio ipsius. Acceptio quidem scientiae vel
@@ -7441,35 +5829,27 @@
 dicitur, <i>ne obliviscaris verborum quae viderunt oculi tui, et ne
 excidant de corde tuo cunctis diebus vitae tuae</i>. Et haec etiam
 abundantius in novo testamento, tam in doctrina evangelica quam
-apostolica, mandata leguntur.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 2 ad 1"><a name="39435"><span class=
-"ref">[39435] II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+apostolica, mandata leguntur.</p><p title="II-II q. 16 a. 2 ad 1"><a name="39435"><span class="ref">[39435] IIª-IIae q. 16 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut dicitur Deut. IV, <i>haec est vestra
 sapientia et intellectus coram populis</i>, ex quo datur intelligi
 quod scientia et intellectus fidelium Dei consistit in praeceptis
 legis. Et ideo primo sunt proponenda legis praecepta; et postmodum
 homines sunt inducendi ad eorum scientiam vel intellectum. Et ideo
 praemissa praecepta non debuerunt poni inter praecepta Decalogi,
-quae sunt prima.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 2 ad 2"><a name="39436"><span class=
-"ref">[39436] II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+quae sunt prima.</p><p title="II-II q. 16 a. 2 ad 2"><a name="39436"><span class="ref">[39436] IIª-IIae q. 16 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod etiam in lege ponuntur praecepta pertinentia ad
 disciplinam, ut dictum est. Expressius tamen praecipitur doctrina
 quam disciplina, quia doctrina pertinet ad maiores, qui sunt sui
 iuris, immediate sub lege existentes, quibus debent dari legis
 praecepta, disciplina autem pertinet ad minores, ad quos praecepta
-legis per maiores debent pervenire.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 2 ad 3"><a name="39437"><span class=
-"ref">[39437] II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+legis per maiores debent pervenire.</p><p title="II-II q. 16 a. 2 ad 3"><a name="39437"><span class="ref">[39437] IIª-IIae q. 16 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod scientia legis est adeo annexa officio sacerdotis ut
 simul cum iniunctione officii intelligatur etiam et scientiae legis
 iniunctio. Et ideo non oportuit specialia praecepta dari de
 instructione sacerdotum. Sed doctrina legis Dei non adeo est annexa
 regali officio, quia rex constituitur super populum in
 temporalibus. Et ideo specialiter praecipitur ut rex instruatur de
-his quae pertinent ad legem Dei per sacerdotes.</p>
-<p title="II-II q. 16 a. 2 ad 4"><a name="39438"><span class=
-"ref">[39438] II&ordf;-IIae q. 16 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+his quae pertinent ad legem Dei per sacerdotes.</p><p title="II-II q. 16 a. 2 ad 4"><a name="39438"><span class="ref">[39438] IIª-IIae q. 16 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod illud praeceptum legis non est sic intelligendum quod
 homo dormiendo meditetur de lege Dei, sed quod dormiens, idest
 vadens dormitum, de lege Dei meditetur; quia ex hoc etiam homines
@@ -7477,20 +5857,15 @@
 pertranseunt motus a vigilantibus ad dormientes, ut patet per
 philosophum, in I Ethic. Similiter etiam mandatur ut in omni actu
 suo aliquis meditetur de lege, non quod semper actu de lege
-cogitet, sed quod omnia quae facit secundum legem moderetur.</p>
-<div class="centro"><br />
-<p><a href="sth3000.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth3017.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<br />
-<hr />
-<br />
-<address>&copy; 2006 Fundaci&oacute;n Tom&aacute;s de Aquino quoad
-hanc editionem<br />
-Iura omnia asservantur<br />
-OCLC nr. <a href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264"
-style="text-decoration=none">49644264</a></address>
-</div>
-</body>
-</html>
+cogitet, sed quod omnia quae facit secundum legem moderetur.</p></div></div><div class="centro"><br/>
+<p><a href="sth3000.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth3017.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<br/>
+<hr/>
+<br/>
+<address>© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad
+hanc editionem<br/>
+Iura omnia asservantur<br/>
+OCLC nr. <a style="text-decoration=none" href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264">49644264</a></address>
+</div></body>
+</html>
\ No newline at end of file