diff summa/latin/sth3123.html @ 53:d777cc3962f2

div-wrapped
author ht
date Mon, 28 Dec 2009 13:00:58 +0000
parents 544e12f679ad
children 03759e5c1080
line wrap: on
line diff
--- a/summa/latin/sth3123.html	Sun Dec 27 22:45:01 2009 +0000
+++ b/summa/latin/sth3123.html	Mon Dec 28 13:00:58 2009 +0000
@@ -1,648 +1,628 @@
-<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN"
-    "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd">
-<html lang="LA" xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA">
+<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
+<!DOCTYPE html
+  PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "file:///c:/cygwin/usr/local/share/lib/xml/xhtml1-transitional.dtd">
+<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA" lang="LA">
 <head>
-<meta name="generator" content=
-"HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" />
-<meta http-equiv="Content-Type" content=
-"text/html; charset=us-ascii" />
-<meta http-equiv="Content-Style-Type" content="text/css" />
-<meta http-equiv="Content-Script-Type" content="text/javascript" />
-<meta name="keywords" content=
-"Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" />
-<meta name="language" content="Latin" />
-<meta name="security" content="public" />
-<meta name="owner" content="ealarcon@unav.es" />
-<meta name="author" content="Enrique Alarc&oacute;n" />
-<meta name="abstract" content="" />
-<link rel="stylesheet" media="screen" href="vscreen.css" type=
-"text/css" />
-<link rel="stylesheet" media="print" href="vprint.css" type=
-"text/css" />
-<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, II&ordf;-IIae q.
+<meta content="HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" name="generator"/>
+<meta content="text/html; charset=us-ascii" http-equiv="Content-Type"/>
+<meta content="text/css" http-equiv="Content-Style-Type"/>
+<meta content="text/javascript" http-equiv="Content-Script-Type"/>
+<meta content="Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" name="keywords"/>
+<meta content="Latin" name="language"/>
+<meta content="public" name="security"/>
+<meta content="ealarcon@unav.es" name="owner"/>
+<meta content="Enrique Alarcón" name="author"/>
+<meta content="" name="abstract"/>
+<link type="text/css" href="vscreen.css" media="screen" rel="stylesheet"/>
+<link type="text/css" href="vprint.css" media="print" rel="stylesheet"/>
+<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, IIª-IIae q.
 123-140</title>
 </head>
-<body>
-<a href="http://www.corpusthomisticum.org/"></a>
-<div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div>
-<div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div>
-<div class="uno">Summa Theologiae</div>
-<div class="dos">secunda pars secundae partis a quaestione CXXIII
-ad CXL</div>
-<br />
-<div class="centro">
-<table align="center" summary="Imago">
+<body><a href="http://www.corpusthomisticum.org/"/><div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div><div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div><div class="uno">Summa Theologiae</div><div class="dos">secunda pars secundae partis a quaestione CXXIII
+ad CXL</div><div class="centro">
+<table summary="Imago" align="center">
 <tr>
-<th><img src="icons/fugit190.jpg" width="275" height="190" border=
-"0" alt=
-"Thomas de Aquino a Filippino Lippi depictus (Cappella Carafa, S. Maria sopra Minerva, Roma)"
-align="middle" /></th>
+<th><img align="middle" alt="Thomas de Aquino a Filippino Lippi depictus (Cappella Carafa, S. Maria sopra Minerva, Roma)" border="0" height="190" width="275" src="icons/fugit190.jpg"/></th>
 </tr>
 </table>
-<br />
-<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1899 editum<br />
+<br/>
+<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1899 editum<br/>
 ac automato translatum a Roberto Busa SJ in taenias
-magneticas<br />
-denuo recognovit Enrique Alarc&oacute;n atque instruxit<br />
-<br /></span><br />
-<hr />
-<br />
-<p><a href="sth3122.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth3141.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<script language="JavaScript" type="text/javascript">
-//<![CDATA[
-<!--
+magneticas<br/>
+denuo recognovit Enrique Alarcón atque instruxit<br/>
+<br/></span><br/>
+<hr/>
+<br/>
+<p><a href="sth3122.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth3141.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<script type="text/javascript" language="JavaScript">
+//
+&lt;!--
 // original code by Bill Trefzger 12/12/96; revised by Enrique Alarcon 12/9/2000
 function go(){if(document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value !="none"){location=document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value}}
-document.write('<FORM NAME="selecter"><SELECT NAME="select1">');
-document.write('<OPTION VALUE="none">INDEX');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="index.html">Corpus Thomisticum');
-document.write('<OPTION VALUE="iopera.html">Opera omnia');
-document.write('<OPTION VALUE="zbiblia.html">Bibliographia Thomistica');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="#44045">II&ordf;-IIae, q. 123 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44046">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44047">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44048">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44049">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44050">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44051">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44052">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44053">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44054">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44055">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44056">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44057">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44058">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44059">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44060">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44061">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44062">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44063">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44064">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44065">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44066">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44067">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44068">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44069">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44070">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44071">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44072">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44073">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44074">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44075">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44076">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44077">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44078">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44079">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44080">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44081">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44082">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44083">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44084">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44085">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44086">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44087">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44088">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44089">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44090">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44091">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44092">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44093">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44094">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44095">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44096">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44097">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44098">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44099">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44100">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44101">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44102">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44103">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44104">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44105">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44106">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44107">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44108">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44109">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 9 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44110">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 9 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44111">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 9 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44112">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 9 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44113">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 9 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44114">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 9 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#44115">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44116">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44117">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44118">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44119">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44120">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44121">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44122">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44123">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44124">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44125">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44126">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44127">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44128">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44129">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44130">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44131">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44132">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44133">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44134">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 s. c. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44135">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 s. c. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44136">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44137">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44138">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44139">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44140">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44141">II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#44142">II&ordf;-IIae, q. 124 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44143">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44144">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44145">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44146">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44147">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44148">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44149">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44150">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44151">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44152">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44153">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44154">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44155">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44156">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44157">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44158">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44159">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44160">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44161">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44162">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44163">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44164">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44165">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44166">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44167">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44168">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44169">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44170">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44171">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44172">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44173">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44174">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44175">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44176">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44177">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44178">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44179">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44180">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44181">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44182">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44183">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44184">II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44185">II&ordf;-IIae, q. 125 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44186">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44187">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44188">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44189">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44190">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44191">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44192">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44193">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44194">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44195">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44196">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44197">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44198">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44199">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44200">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44201">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44202">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44203">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44204">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44205">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44206">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44207">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44208">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44209">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44210">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44211">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44212">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44213">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44214">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44215">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44216">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44217">II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44218">II&ordf;-IIae, q. 126 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44219">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44220">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44221">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44222">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44223">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44224">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44225">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44226">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44227">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44228">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44229">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44230">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44231">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44232">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44233">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44234">II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44235">II&ordf;-IIae, q. 127 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44236">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44237">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44238">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44239">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44240">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44241">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44242">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44243">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44244">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44245">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44246">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44247">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44248">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44249">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44250">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44251">II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44252">II&ordf;-IIae, q. 128 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44253">II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44254">II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44255">II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44256">II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44257">II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#44258">II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#44259">II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 7');
-document.write('<OPTION VALUE="#44260">II&ordf;-IIae, q. 128 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44261">II&ordf;-IIae, q. 128 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44262">II&ordf;-IIae, q. 128 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44263">II&ordf;-IIae, q. 128 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44264">II&ordf;-IIae, q. 128 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44265">II&ordf;-IIae, q. 128 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#44266">II&ordf;-IIae, q. 128 ad 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#44267">II&ordf;-IIae, q. 128 ad 7');
-document.write('<OPTION VALUE="#44268">II&ordf;-IIae, q. 129 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44269">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44270">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44271">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44272">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44273">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44274">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44275">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44276">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44277">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44278">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44279">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44280">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44281">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44282">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44283">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44284">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44285">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44286">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44287">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44288">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44289">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#44290">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44291">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44292">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44293">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44294">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44295">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44296">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#44297">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44298">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44299">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44300">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44301">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44302">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44303">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44304">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44305">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44306">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44307">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44308">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44309">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44310">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44311">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44312">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44313">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44314">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44315">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44316">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44317">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44318">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44319">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44320">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44321">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44322">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44323">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44324">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44325">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44326">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44327">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44328">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44329">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44330">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44331">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44332">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44333">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44334">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44335">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44336">II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44337">II&ordf;-IIae, q. 130 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44338">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44339">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44340">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44341">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44342">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44343">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44344">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44345">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44346">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44347">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44348">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44349">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44350">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44351">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44352">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44353">II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44354">II&ordf;-IIae, q. 131 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44355">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44356">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44357">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44358">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44359">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44360">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44361">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44362">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44363">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44364">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44365">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44366">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44367">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44368">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44369">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44370">II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44371">II&ordf;-IIae, q. 132 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44372">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44373">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44374">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44375">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44376">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44377">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44378">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44379">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44380">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44381">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44382">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44383">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44384">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44385">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44386">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44387">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44388">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44389">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44390">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44391">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44392">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44393">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44394">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44395">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44396">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44397">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44398">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44399">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44400">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44401">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44402">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44403">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44404">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44405">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44406">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44407">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44408">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44409">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44410">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44411">II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44412">II&ordf;-IIae, q. 133 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44413">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44414">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44415">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44416">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44417">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44418">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44419">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44420">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44421">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44422">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44423">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44424">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44425">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44426">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44427">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44428">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44429">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44430">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44431">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44432">II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44433">II&ordf;-IIae, q. 134 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44434">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44435">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44436">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44437">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44438">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44439">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44440">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44441">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44442">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44443">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44444">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44445">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44446">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44447">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44448">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44449">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44450">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44451">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44452">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44453">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44454">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44455">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44456">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44457">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44458">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44459">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44460">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44461">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44462">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44463">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44464">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44465">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44466">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44467">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44468">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44469">II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44470">II&ordf;-IIae, q. 135 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44471">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44472">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44473">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44474">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44475">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44476">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44477">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44478">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44479">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44480">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44481">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44482">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44483">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44484">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44485">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44486">II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44487">II&ordf;-IIae, q. 136 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44488">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44489">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44490">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44491">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44492">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44493">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44494">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44495">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44496">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44497">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44498">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44499">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44500">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44501">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44502">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44503">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44504">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44505">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44506">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44507">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44508">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44509">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44510">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44511">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44512">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44513">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44514">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44515">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44516">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44517">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44518">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44519">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44520">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44521">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44522">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44523">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44524">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44525">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44526">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44527">II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#44528">II&ordf;-IIae, q. 137 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44529">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44530">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44531">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44532">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44533">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44534">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44535">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44536">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44537">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44538">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44539">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44540">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44541">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44542">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44543">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44544">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44545">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44546">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44547">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44548">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44549">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44550">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44551">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44552">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44553">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44554">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44555">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44556">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44557">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44558">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44559">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44560">II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44561">II&ordf;-IIae, q. 138 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44562">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44563">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44564">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44565">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44566">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44567">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44568">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44569">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44570">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44571">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44572">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44573">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44574">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44575">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44576">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44577">II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44578">II&ordf;-IIae, q. 139 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44579">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44580">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44581">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44582">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44583">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44584">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44585">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44586">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44587">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44588">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44589">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44590">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44591">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44592">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44593">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44594">II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44595">II&ordf;-IIae, q. 140 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44596">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44597">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44598">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44599">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44600">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44601">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44602">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44603">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44604">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44605">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44606">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#44607">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44608">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#44609">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#44610">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#44611">II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 ad 3');
-document.write('<\/SELECT>');
-document.write('<BR><BR>');
-document.write('<INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()">');
-document.write('<\/FORM>');
-// -->
-//]]>
-</script><br />
-<hr />
-<br /></div>
-<div class="D">Quaestio 123</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 123 pr."><a name="44045"><span class=
-"ref">[44045] II&ordf;-IIae, q. 123 pr.</span></a> Consequenter,
+document.write('&lt;FORM NAME="selecter"&gt;&lt;SELECT NAME="select1"&gt;');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;INDEX');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="index.html"&gt;Corpus Thomisticum');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="iopera.html"&gt;Opera omnia');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="zbiblia.html"&gt;Bibliographia Thomistica');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44045"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44046"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44047"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44048"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44049"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44050"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44051"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44052"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44053"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44054"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44055"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44056"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44057"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44058"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44059"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44060"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44061"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44062"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44063"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44064"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44065"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44066"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44067"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44068"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44069"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44070"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44071"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44072"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44073"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44074"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44075"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44076"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44077"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44078"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44079"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44080"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44081"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44082"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44083"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44084"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44085"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44086"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44087"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44088"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44089"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44090"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44091"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44092"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44093"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44094"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44095"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44096"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44097"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44098"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44099"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44100"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44101"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44102"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44103"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44104"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44105"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44106"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44107"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44108"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44109"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 9 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44110"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 9 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44111"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 9 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44112"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 9 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44113"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 9 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44114"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 9 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44115"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 10 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44116"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 10 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44117"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 10 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44118"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 10 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44119"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 10 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44120"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 10 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44121"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 10 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44122"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 10 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44123"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 11 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44124"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 11 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44125"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 11 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44126"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 11 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44127"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 11 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44128"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 11 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44129"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 11 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44130"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 11 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44131"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 12 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44132"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 12 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44133"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 12 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44134"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 12 s. c. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44135"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 12 s. c. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44136"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 12 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44137"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44138"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44139"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44140"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44141"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44142"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44143"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44144"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44145"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44146"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44147"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44148"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44149"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44150"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44151"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44152"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44153"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44154"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44155"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44156"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44157"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44158"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44159"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44160"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44161"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44162"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44163"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44164"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44165"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44166"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44167"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44168"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44169"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44170"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 4 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44171"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44172"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44173"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44174"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44175"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44176"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 4 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44177"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44178"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44179"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44180"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44181"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44182"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44183"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44184"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 124 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44185"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44186"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44187"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44188"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44189"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44190"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44191"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44192"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44193"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44194"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44195"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44196"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44197"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44198"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44199"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44200"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44201"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44202"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44203"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44204"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44205"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44206"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44207"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44208"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44209"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44210"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44211"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44212"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44213"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44214"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44215"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44216"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44217"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 125 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44218"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44219"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44220"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44221"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44222"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44223"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44224"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44225"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44226"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44227"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44228"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44229"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44230"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44231"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44232"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44233"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44234"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 126 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44235"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44236"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44237"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44238"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44239"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44240"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44241"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44242"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44243"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44244"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44245"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44246"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44247"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44248"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44249"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44250"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44251"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 127 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44252"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44253"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44254"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44255"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44256"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44257"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44258"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 arg. 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44259"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 arg. 7');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44260"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44261"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44262"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44263"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44264"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44265"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44266"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 ad 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44267"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 128 ad 7');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44268"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44269"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44270"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44271"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44272"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44273"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44274"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44275"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44276"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44277"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44278"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44279"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44280"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44281"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44282"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44283"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44284"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44285"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44286"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44287"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44288"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44289"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44290"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44291"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44292"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44293"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44294"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44295"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44296"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44297"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44298"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44299"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44300"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44301"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44302"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44303"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44304"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44305"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44306"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44307"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44308"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44309"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44310"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44311"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44312"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44313"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44314"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44315"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44316"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44317"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44318"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44319"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44320"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44321"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44322"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44323"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44324"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44325"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44326"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44327"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44328"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44329"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44330"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44331"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44332"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44333"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44334"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44335"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44336"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 129 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44337"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44338"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44339"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44340"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44341"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44342"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44343"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44344"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44345"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44346"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44347"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44348"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44349"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44350"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44351"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44352"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44353"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 130 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44354"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44355"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44356"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44357"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44358"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44359"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44360"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44361"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44362"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44363"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44364"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44365"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44366"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44367"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44368"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44369"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44370"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 131 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44371"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44372"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44373"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44374"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44375"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44376"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44377"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44378"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44379"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44380"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44381"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44382"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44383"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44384"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44385"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44386"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44387"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44388"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44389"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44390"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44391"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44392"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44393"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44394"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44395"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44396"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44397"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44398"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44399"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44400"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44401"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44402"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44403"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44404"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44405"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44406"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44407"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44408"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44409"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44410"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44411"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 132 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44412"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44413"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44414"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44415"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44416"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44417"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44418"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44419"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44420"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44421"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44422"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44423"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44424"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44425"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44426"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44427"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44428"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44429"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44430"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44431"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44432"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 133 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44433"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44434"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44435"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44436"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44437"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44438"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44439"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44440"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44441"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44442"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44443"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44444"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44445"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44446"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44447"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44448"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44449"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44450"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44451"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44452"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44453"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44454"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44455"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44456"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44457"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44458"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44459"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44460"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44461"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44462"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44463"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44464"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44465"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44466"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44467"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44468"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44469"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 134 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44470"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44471"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44472"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44473"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44474"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44475"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44476"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44477"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44478"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44479"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44480"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44481"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44482"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44483"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44484"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44485"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44486"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 135 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44487"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44488"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44489"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44490"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44491"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44492"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44493"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44494"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44495"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44496"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44497"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44498"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44499"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44500"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44501"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44502"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44503"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44504"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44505"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44506"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44507"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44508"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44509"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44510"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44511"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44512"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44513"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44514"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44515"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44516"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44517"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44518"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44519"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44520"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44521"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44522"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44523"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44524"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44525"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44526"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44527"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 136 a. 5 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44528"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44529"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44530"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44531"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44532"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44533"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44534"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44535"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44536"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44537"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44538"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44539"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44540"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44541"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44542"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44543"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44544"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44545"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44546"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44547"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44548"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44549"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44550"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44551"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44552"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44553"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44554"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44555"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44556"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44557"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44558"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44559"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44560"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 137 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44561"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44562"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44563"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44564"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44565"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44566"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44567"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44568"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44569"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44570"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44571"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44572"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44573"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44574"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44575"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44576"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44577"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 138 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44578"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44579"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44580"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44581"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44582"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44583"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44584"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44585"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44586"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44587"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44588"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44589"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44590"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44591"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44592"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44593"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44594"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 139 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44595"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44596"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44597"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44598"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44599"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44600"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44601"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44602"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44603"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44604"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44605"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44606"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44607"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44608"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44609"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44610"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#44611"&gt;II&amp;ordf;-IIae, q. 140 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;\/SELECT&gt;');
+document.write('&lt;BR&gt;&lt;BR&gt;');
+document.write('&lt;INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()"&gt;');
+document.write('&lt;\/FORM&gt;');
+// --&gt;
+//
+</script><br/>
+<hr/>
+<br/></div><div class="q" id="q123"><h2>Quaestio 123</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 123 pr."><a name="44045"><span class="ref">[44045] IIª-IIae, q. 123 pr.</span></a> Consequenter,
 post iustitiam, considerandum est de fortitudine. Et primo, de ipsa
 virtute fortitudinis; secundo, de partibus eius; tertio, de dono ei
 correspondente; quarto, de praeceptis ad ipsam pertinentibus. Circa
@@ -657,17 +637,11 @@
 habeat delectationem in suo actu. Nono, utrum fortitudo maxime
 consistat in repentinis. Decimo, utrum utatur ira in sua
 operatione. Undecimo, utrum sit virtus cardinalis. Duodecimo, de
-comparatione eius ad alias virtutes cardinales.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 123 a. 1 arg. 1"><a name="44046"><span class=
-"ref">[44046] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+comparatione eius ad alias virtutes cardinales.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 123 a. 1 arg. 1"><a name="44046"><span class="ref">[44046] IIª-IIae, q. 123 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod fortitudo non sit virtus. Dicit
 enim apostolus, II ad Cor. XII, <i>virtus in infirmitate
 perficitur</i>. Sed fortitudo infirmitati opponitur. Ergo fortitudo
-non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 1 arg. 2"><a name="44047"><span class=
-"ref">[44047] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 arg. 2</span></a>
+non est virtus.</p><p title="II-II q. 123 a. 1 arg. 2"><a name="44047"><span class="ref">[44047] IIª-IIae, q. 123 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, si est virtus, aut est theologica, aut intellectualis,
 aut moralis. Sed fortitudo neque continetur inter virtutes
 theologicas, neque inter intellectuales, ut ex supra dictis patet.
@@ -679,19 +653,13 @@
 timorem comminationum vel dehonorationis, aut etiam propter
 tristitiam vel iram, seu spem; virtus autem moralis non operatur ex
 passione, sed ex electione, ut supra habitum est. Ergo fortitudo
-non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 1 arg. 3"><a name="44048"><span class=
-"ref">[44048] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 arg. 3</span></a>
+non est virtus.</p><p title="II-II q. 123 a. 1 arg. 3"><a name="44048"><span class="ref">[44048] IIª-IIae, q. 123 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, virtus humana maxime consistit in anima, est enim bona
 qualitas mentis, ut supra iam dictum est. Sed fortitudo videtur
 consistere in corpore, vel saltem corporis complexionem sequi. Ergo
-videtur quod fortitudo non sit virtus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 1 s. c."><a name="44049"><span class=
-"ref">[44049] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+videtur quod fortitudo non sit virtus.</p><p title="II-II q. 123 a. 1 s. c."><a name="44049"><span class="ref">[44049] IIª-IIae, q. 123 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Augustinus, in libro de moribus Eccle.,
-fortitudinem inter virtutes numerat.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 1 co."><a name="44050"><span class=
-"ref">[44050] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+fortitudinem inter virtutes numerat.</p><p title="II-II q. 123 a. 1 co."><a name="44050"><span class="ref">[44050] IIª-IIae, q. 123 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, secundum philosophum, in II Ethic., <i>virtus est
 quae bonum facit habentem, et opus eius bonum reddit</i>, unde
 virtus hominis, de qua loquimur, est quae bonum facit hominem, et
@@ -712,17 +680,13 @@
 requiritur fortitudo mentis, qua scilicet huiusmodi difficultatibus
 resistat, sicut et homo per fortitudinem corporalem impedimenta
 corporalia superat et repellit. Unde manifestum est quod fortitudo
-est virtus, inquantum facit hominem secundum rationem esse.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 1 ad 1"><a name="44051"><span class=
-"ref">[44051] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+est virtus, inquantum facit hominem secundum rationem esse.</p><p title="II-II q. 123 a. 1 ad 1"><a name="44051"><span class="ref">[44051] IIª-IIae, q. 123 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod virtus animae non perficitur in infirmitate
 animae, sed in infirmitate carnis, de qua apostolus loquebatur. Hoc
 autem ad fortitudinem mentis pertinet, quod infirmitatem carnis
 fortiter ferat, quod pertinet ad virtutem patientiae vel
 fortitudinis. Et quod homo propriam infirmitatem recognoscat,
-pertinet ad perfectionem quae dicitur humilitas.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 1 ad 2"><a name="44052"><span class=
-"ref">[44052] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+pertinet ad perfectionem quae dicitur humilitas.</p><p title="II-II q. 123 a. 1 ad 2"><a name="44052"><span class="ref">[44052] IIª-IIae, q. 123 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod exteriorem virtutis actum quandoque aliqui
 efficiunt non habentes virtutem, ex aliqua alia causa quam ex
 virtute. Et ideo philosophus, in III Ethic., ponit quinque modos
@@ -744,25 +708,17 @@
 propter electionem, non quidem finis debiti, sed alicuius
 temporalis commodi acquirendi, puta honoris, voluptatis vel lucri;
 vel alicuius incommodi vitandi, puta vituperii, afflictionis vel
-damni.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 1 ad 3"><a name="44053"><span class=
-"ref">[44053] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+damni.</p><p title="II-II q. 123 a. 1 ad 3"><a name="44053"><span class="ref">[44053] IIª-IIae, q. 123 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ad similitudinem corporalis fortitudinis dicitur
 fortitudo animae, quae ponitur virtus, ut dictum est. Nec tamen est
 contra rationem virtutis quod ex naturali complexione aliquis
 habeat naturalem inclinationem ad virtutem, ut supra dictum
-est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 123 a. 2 arg. 1"><a name="44054"><span class=
-"ref">[44054] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 123 a. 2 arg. 1"><a name="44054"><span class="ref">[44054] IIª-IIae, q. 123 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod fortitudo non sit specialis
 virtus. Dicitur enim Sap. VIII, quod sapientia sobrietatem et
 prudentiam docet, iustitiam et virtutem, et ponitur ibi virtus pro
 fortitudine. Cum ergo nomen virtutis sit commune omnibus
-virtutibus, videtur quod fortitudo sit generalis virtus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 2 arg. 2"><a name="44055"><span class=
-"ref">[44055] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 arg. 2</span></a>
+virtutibus, videtur quod fortitudo sit generalis virtus.</p><p title="II-II q. 123 a. 2 arg. 2"><a name="44055"><span class="ref">[44055] IIª-IIae, q. 123 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Ambrosius dicit, in I de Offic., <i>non mediocris animi
 est fortitudo, quae sola defendit ornamenta virtutum omnium, et
 iudicia custodit; et quae inexpiabili praelio adversus omnia vitia
@@ -770,18 +726,12 @@
 voluptates, avaritiam fugat tanquam labem quandam quae virtutem
 effeminet</i>. Et idem postea subdit de aliis vitiis. Hoc autem non
 potest convenire alicui speciali virtuti. Ergo fortitudo non est
-specialis virtus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 2 arg. 3"><a name="44056"><span class=
-"ref">[44056] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 arg. 3</span></a>
+specialis virtus.</p><p title="II-II q. 123 a. 2 arg. 3"><a name="44056"><span class="ref">[44056] IIª-IIae, q. 123 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, nomen fortitudinis a firmitate sumptum esse videtur. Sed
 firmiter se habere pertinet ad omnem virtutem, ut dicitur in II
-Ethic. Ergo fortitudo est generalis virtus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 2 s. c."><a name="44057"><span class=
-"ref">[44057] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+Ethic. Ergo fortitudo est generalis virtus.</p><p title="II-II q. 123 a. 2 s. c."><a name="44057"><span class="ref">[44057] IIª-IIae, q. 123 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod in XXII Moral., Gregorius connumerat eam aliis
-virtutibus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 2 co."><a name="44058"><span class=
-"ref">[44058] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+virtutibus.</p><p title="II-II q. 123 a. 2 co."><a name="44058"><span class="ref">[44058] IIª-IIae, q. 123 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, nomen fortitudinis
 dupliciter accipi potest. Uno modo, secundum quod absolute importat
 quandam animi firmitatem. Et secundum hoc est generalis virtus, vel
@@ -793,9 +743,7 @@
 gravibus. Unde Tullius dicit, in sua rhetorica, quod <i>fortitudo
 est considerata periculorum susceptio et laborum perpessio</i>. Et
 sic fortitudo ponitur specialis virtus, utpote materiam
-determinatam habens.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 2 ad 1"><a name="44059"><span class=
-"ref">[44059] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+determinatam habens.</p><p title="II-II q. 123 a. 2 ad 1"><a name="44059"><span class="ref">[44059] IIª-IIae, q. 123 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod secundum philosophum, in I de caelo, nomen
 virtutis refertur ad ultimum potentiae. Dicitur autem uno modo
 potentia naturalis secundum quam aliquis potest resistere
@@ -806,48 +754,32 @@
 quo quis potest bene operari. Secundum autem quod importat ultimum
 potentiae primo modo dictae, qui quidem est modus magis specialis,
 attribuitur speciali virtuti scilicet fortitudini, ad quam pertinet
-firmiter stare contra quaecumque impugnantia.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 2 ad 2"><a name="44060"><span class=
-"ref">[44060] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+firmiter stare contra quaecumque impugnantia.</p><p title="II-II q. 123 a. 2 ad 2"><a name="44060"><span class="ref">[44060] IIª-IIae, q. 123 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod Ambrosius accipit fortitudinem large,
 secundum quod importat animi firmitatem respectu quorumcumque
 impugnantium. Et tamen etiam secundum quod est specialis virtus
 habens determinatam materiam, coadiuvat ad resistendum
 impugnationibus omnium vitiorum. Qui enim potest firmiter stare in
 his quae sunt difficillima ad sustinendum, consequens est quod sit
-idoneus ad resistendum aliis quae sunt minus difficilia.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 2 ad 3"><a name="44061"><span class=
-"ref">[44061] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+idoneus ad resistendum aliis quae sunt minus difficilia.</p><p title="II-II q. 123 a. 2 ad 3"><a name="44061"><span class="ref">[44061] IIª-IIae, q. 123 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod obiectio illa procedit de fortitudine primo modo
-dicta.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 123 a. 3 arg. 1"><a name="44062"><span class=
-"ref">[44062] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+dicta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 123 a. 3 arg. 1"><a name="44062"><span class="ref">[44062] IIª-IIae, q. 123 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod fortitudo non sit circa
 timores et audacias. Dicit enim Gregorius, VII Moral., <i>iustorum
 fortitudo est carnem vincere, propriis voluptatibus contraire,
 delectationem vitae praesentis extinguere</i>. Ergo fortitudo magis
 videtur esse circa delectationes quam circa timores et
-audacias.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 3 arg. 2"><a name="44063"><span class=
-"ref">[44063] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 arg. 2</span></a>
+audacias.</p><p title="II-II q. 123 a. 3 arg. 2"><a name="44063"><span class="ref">[44063] IIª-IIae, q. 123 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Tullius dicit, in sua rhetorica, quod ad fortitudinem
 pertinet susceptio periculorum et perpessio laborum. Sed hoc non
 videtur pertinere ad passionem timoris vel audaciae, sed magis ad
 actiones hominis laboriosas, vel ad exteriores res periculosas.
-Ergo fortitudo non est circa timores et audacias.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 3 arg. 3"><a name="44064"><span class=
-"ref">[44064] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 arg. 3</span></a>
+Ergo fortitudo non est circa timores et audacias.</p><p title="II-II q. 123 a. 3 arg. 3"><a name="44064"><span class="ref">[44064] IIª-IIae, q. 123 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, timori non solum opponitur audacia, sed etiam spes, ut
 supra habitum est, cum de passionibus ageretur. Ergo fortitudo non
-magis debet esse circa audaciam quam circa spem.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 3 s. c."><a name="44065"><span class=
-"ref">[44065] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 s. c.</span></a> Sed
+magis debet esse circa audaciam quam circa spem.</p><p title="II-II q. 123 a. 3 s. c."><a name="44065"><span class="ref">[44065] IIª-IIae, q. 123 a. 3 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus dicit, in II et in III Ethic., quod
-<i>fortitudo est circa timorem et audaciam</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 3 co."><a name="44066"><span class=
-"ref">[44066] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+<i>fortitudo est circa timorem et audaciam</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 3 co."><a name="44066"><span class="ref">[44066] IIª-IIae, q. 123 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, ad virtutem fortitudinis pertinet
 removere impedimentum quo retrahitur voluntas a sequela rationis.
 Quod autem aliquis retrahatur ab aliquo difficili, pertinet ad
@@ -860,24 +792,18 @@
 quando scilicet oportet ea exterminare, ad securitatem in posterum
 habendam. Quod videtur pertinere ad rationem audaciae. Et ideo
 fortitudo est circa timores et audacias, quasi cohibitiva timorum,
-et moderativa audaciarum.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 3 ad 1"><a name="44067"><span class=
-"ref">[44067] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+et moderativa audaciarum.</p><p title="II-II q. 123 a. 3 ad 1"><a name="44067"><span class="ref">[44067] IIª-IIae, q. 123 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Gregorius ibi loquitur de fortitudine iustorum
 secundum quod communiter se habet ad omnem virtutem. Unde
 praemittit quaedam pertinentia ad temperantiam, ut dictum est, et
 subdit de his quae pertinent proprie ad fortitudinem secundum quod
 est specialis virtus, dicens, <i>huius mundi aspera pro aeternis
-praemiis amare</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 3 ad 2"><a name="44068"><span class=
-"ref">[44068] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 ad 2</span></a> Ad
+praemiis amare</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 3 ad 2"><a name="44068"><span class="ref">[44068] IIª-IIae, q. 123 a. 3 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod res periculosae et actus laboriosi non
 retrahunt voluntatem a via rationis nisi inquantum timentur. Et
 ideo oportet quod fortitudo sit immediate circa timores et
 audacias, mediate autem circa pericula et labores, sicut circa
-obiecta praedictarum passionum.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 3 ad 3"><a name="44069"><span class=
-"ref">[44069] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+obiecta praedictarum passionum.</p><p title="II-II q. 123 a. 3 ad 3"><a name="44069"><span class="ref">[44069] IIª-IIae, q. 123 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod spes opponitur timori ex parte obiecti, quia spes est
 de bono, timor de malo. Audacia autem est circa idem obiectum, et
 opponitur timori secundum accessum et recessum, ut supra dictum
@@ -885,35 +811,23 @@
 a virtute, ut patet per definitionem Tullii; inde est quod
 fortitudo proprie est circa timorem et audaciam, non autem circa
 spem, nisi inquantum connectitur audaciae, ut supra habitum
-est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 123 a. 4 arg. 1"><a name="44070"><span class=
-"ref">[44070] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
+est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 123 a. 4 arg. 1"><a name="44070"><span class="ref">[44070] IIª-IIae, q. 123 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
 quartum sic proceditur. Videtur quod fortitudo non solum sit circa
 pericula mortis. Dicit enim Augustinus, in libro de moribus Eccle.,
 quod <i>fortitudo est amor facile tolerans omnia propter id quod
 amatur</i>. Et in VI musicae dicit quod <i>fortitudo est affectio
 quae nullas adversitates mortemve formidat</i>. Ergo fortitudo non
-est solum circa pericula mortis, sed circa omnia alia adversa.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 4 arg. 2"><a name="44071"><span class=
-"ref">[44071] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 arg. 2</span></a>
+est solum circa pericula mortis, sed circa omnia alia adversa.</p><p title="II-II q. 123 a. 4 arg. 2"><a name="44071"><span class="ref">[44071] IIª-IIae, q. 123 a. 4 arg. 2</span></a>
 Praeterea, oportet omnes passiones animae per aliquam virtutem ad
 medium reduci. Sed non est dare aliquam aliam virtutem reducentem
 ad medium alios timores. Ergo fortitudo non solum est circa timores
-mortis, sed etiam circa alios timores.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 4 arg. 3"><a name="44072"><span class=
-"ref">[44072] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 arg. 3</span></a>
+mortis, sed etiam circa alios timores.</p><p title="II-II q. 123 a. 4 arg. 3"><a name="44072"><span class="ref">[44072] IIª-IIae, q. 123 a. 4 arg. 3</span></a>
 Praeterea, nulla virtus est in extremis. Sed timor mortis est in
 extremo, quia est maximus timorum, ut dicitur in III Ethic. Ergo
-virtus fortitudinis non est circa timores mortis.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 4 s. c."><a name="44073"><span class=
-"ref">[44073] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 s. c.</span></a> Sed
+virtus fortitudinis non est circa timores mortis.</p><p title="II-II q. 123 a. 4 s. c."><a name="44073"><span class="ref">[44073] IIª-IIae, q. 123 a. 4 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Andronicus dicit, quod <i>fortitudo est virtus
 irascibilis non facile obstupescibilis a timoribus qui sunt circa
-mortem</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 4 co."><a name="44074"><span class=
-"ref">[44074] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+mortem</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 4 co."><a name="44074"><span class="ref">[44074] IIª-IIae, q. 123 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, ad virtutem fortitudinis
 pertinet ut voluntatem hominis tueatur ne retrahatur a bono
 rationis propter timorem mali corporalis. Oportet autem bonum
@@ -928,39 +842,27 @@
 moribus Eccle., quod <i>vinculum corporis, ne concutiatur atque
 vexetur, laboris et doloris; ne auferatur autem atque perimatur,
 mortis terrore animam quatit</i>. Et ideo virtus fortitudinis est
-circa timores periculorum mortis.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 4 ad 1"><a name="44075"><span class=
-"ref">[44075] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+circa timores periculorum mortis.</p><p title="II-II q. 123 a. 4 ad 1"><a name="44075"><span class="ref">[44075] IIª-IIae, q. 123 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod fortitudo bene se habet in omnibus adversis
 tolerandis. Non tamen ex toleratione quorumlibet adversorum
 reputatur homo simpliciter fortis, sed solum ex hoc quod bene
 tolerat etiam maxima mala. Ex aliis autem dicitur aliquis fortis
-secundum quid.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 4 ad 2"><a name="44076"><span class=
-"ref">[44076] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 ad 2</span></a> Ad
+secundum quid.</p><p title="II-II q. 123 a. 4 ad 2"><a name="44076"><span class="ref">[44076] IIª-IIae, q. 123 a. 4 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod quia timor ex amore nascitur, quaecumque
 virtus moderatur amorem aliquorum bonorum, consequens est ut
 moderetur timorem contrariorum malorum. Sicut liberalitas, quae
 moderatur amorem pecuniarum, per consequens etiam moderatur timorem
 amissionis earum. Et idem apparet in temperantia et in aliis
 virtutibus. Sed amare propriam vitam est naturale. Et ideo oportuit
-esse specialem virtutem quae moderaretur timores mortis.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 4 ad 3"><a name="44077"><span class=
-"ref">[44077] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+esse specialem virtutem quae moderaretur timores mortis.</p><p title="II-II q. 123 a. 4 ad 3"><a name="44077"><span class="ref">[44077] IIª-IIae, q. 123 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod extremum in virtutibus attenditur secundum excessum
 rationis rectae. Et ideo si aliquis maxima pericula subeat secundum
-rationem, non est virtuti contrarium.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 123 a. 5 arg. 1"><a name="44078"><span class=
-"ref">[44078] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
+rationem, non est virtuti contrarium.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 123 a. 5 arg. 1"><a name="44078"><span class="ref">[44078] IIª-IIae, q. 123 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
 quintum sic proceditur. Videtur quod fortitudo non consistat
 proprie circa pericula mortis quae sunt in bello. Martyres enim
 praecipue de fortitudine commendantur. Sed martyres non
 commendantur de rebus bellicis. Ergo fortitudo non proprie
-consistit circa pericula mortis quae sunt in bellicis.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 5 arg. 2"><a name="44079"><span class=
-"ref">[44079] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 arg. 2</span></a>
+consistit circa pericula mortis quae sunt in bellicis.</p><p title="II-II q. 123 a. 5 arg. 2"><a name="44079"><span class="ref">[44079] IIª-IIae, q. 123 a. 5 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Ambrosius dicit, in I de Offic., quod <i>fortitudo
 dividitur in res bellicas et domesticas</i>. Tullius etiam dicit,
 in I de Offic., quod <i>cum plerique arbitrentur res bellicas
@@ -968,22 +870,16 @@
 volumus iudicare, multae res extiterunt urbanae maiores
 clarioresque quam bellicae</i>. Sed circa maiora maior fortitudo
 consistit. Ergo non proprie consistit fortitudo circa mortem quae
-est in bello.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 5 arg. 3"><a name="44080"><span class=
-"ref">[44080] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 arg. 3</span></a>
+est in bello.</p><p title="II-II q. 123 a. 5 arg. 3"><a name="44080"><span class="ref">[44080] IIª-IIae, q. 123 a. 5 arg. 3</span></a>
 Praeterea, bella ordinantur ad pacem temporalem reipublicae
 conservandam, dicit enim Augustinus, XIX de Civ. Dei, quod
 <i>intentione pacis bella aguntur</i>. Sed pro pace temporali
 reipublicae non videtur quod aliquis debeat se periculo mortis
 exponere, cum talis pax sit multarum lasciviarum occasio. Ergo
 videtur quod virtus fortitudinis non consistat circa mortis
-bellicae pericula.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 5 s. c."><a name="44081"><span class=
-"ref">[44081] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 s. c.</span></a> Sed
+bellicae pericula.</p><p title="II-II q. 123 a. 5 s. c."><a name="44081"><span class="ref">[44081] IIª-IIae, q. 123 a. 5 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus dicit, in III Ethic., quod maxime est
-fortitudo circa mortem quae est in bello.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 5 co."><a name="44082"><span class=
-"ref">[44082] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+fortitudo circa mortem quae est in bello.</p><p title="II-II q. 123 a. 5 co."><a name="44082"><span class="ref">[44082] IIª-IIae, q. 123 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, fortitudo confirmat animum hominis
 contra maxima pericula, quae sunt pericula mortis. Sed quia
 fortitudo virtus est, ad cuius rationem pertinet quod semper tendat
@@ -1008,57 +904,39 @@
 subire propter virtutem; puta cum aliquis non refugit amico
 infirmanti obsequi propter timorem mortiferae infectionis; vel cum
 non refugit itinerari ad aliquod pium negotium prosequendum propter
-timorem naufragii vel latronum.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 5 ad 1"><a name="44083"><span class=
-"ref">[44083] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+timorem naufragii vel latronum.</p><p title="II-II q. 123 a. 5 ad 1"><a name="44083"><span class="ref">[44083] IIª-IIae, q. 123 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod martyres sustinent personales impugnationes
 propter summum bonum, quod est Deus. Ideo eorum fortitudo praecipue
 commendatur. Nec est extra genus fortitudinis quae est circa
-bellica. Unde dicuntur <i>fortes facti in bello</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 5 ad 2"><a name="44084"><span class=
-"ref">[44084] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 ad 2</span></a> Ad
+bellica. Unde dicuntur <i>fortes facti in bello</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 5 ad 2"><a name="44084"><span class="ref">[44084] IIª-IIae, q. 123 a. 5 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod res domesticae vel urbanae distinguuntur
 contra res bellicas, quae scilicet pertinent ad bella communia. In
 ipsis tamen rebus domesticis vel urbanis possunt imminere pericula
 mortis ex impugnationibus quibusdam, quae sunt quaedam particularia
 bella. Et ita etiam circa huiusmodi potest esse proprie dicta
-fortitudo.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 5 ad 3"><a name="44085"><span class=
-"ref">[44085] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+fortitudo.</p><p title="II-II q. 123 a. 5 ad 3"><a name="44085"><span class="ref">[44085] IIª-IIae, q. 123 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod pax reipublicae est secundum se bona, nec redditur
 mala ex hoc quod aliqui male ea utuntur. Nam et multi alii sunt qui
 bene ea utuntur, et multo peiora mala per eam prohibentur, scilicet
 homicidia, sacrilegia, quam ex ea occasionentur, quae praecipue
-pertinent ad vitia carnis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 123 a. 6 arg. 1"><a name="44086"><span class=
-"ref">[44086] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 arg. 1</span></a> Ad
+pertinent ad vitia carnis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 123 a. 6 arg. 1"><a name="44086"><span class="ref">[44086] IIª-IIae, q. 123 a. 6 arg. 1</span></a> Ad
 sextum sic proceditur. Videtur quod sustinere non sit principalis
 actus fortitudinis. Virtus enim est circa difficile et bonum, ut
 dicitur in II Ethic. Sed difficilius est aggredi quam sustinere.
-Ergo sustinere non est praecipuus fortitudinis actus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 6 arg. 2"><a name="44087"><span class=
-"ref">[44087] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 arg. 2</span></a>
+Ergo sustinere non est praecipuus fortitudinis actus.</p><p title="II-II q. 123 a. 6 arg. 2"><a name="44087"><span class="ref">[44087] IIª-IIae, q. 123 a. 6 arg. 2</span></a>
 Praeterea, maioris potentiae esse videtur quod aliquid possit in
 aliud agere quam quod ipsum ab alio non immutetur. Sed aggredi est
 in aliud agere, sustinere autem est immobile perseverare. Cum ergo
 fortitudo perfectionem potentiae nominet, videtur quod magis ad
-fortitudinem pertineat aggredi quam sustinere.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 6 arg. 3"><a name="44088"><span class=
-"ref">[44088] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 arg. 3</span></a>
+fortitudinem pertineat aggredi quam sustinere.</p><p title="II-II q. 123 a. 6 arg. 3"><a name="44088"><span class="ref">[44088] IIª-IIae, q. 123 a. 6 arg. 3</span></a>
 Praeterea, magis distat ab uno contrariorum aliud contrarium quam
 simplex eius negatio. Sed ille qui sustinet hoc solum habet quod
 non timet, ille autem qui aggreditur contrarie movetur timenti,
 quia insequitur. Ergo videtur quod, cum fortitudo maxime retrahat
 animum a timore, quod magis pertineat ad eam aggredi quam
-sustinere.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 6 s. c."><a name="44089"><span class=
-"ref">[44089] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 s. c.</span></a> Sed
+sustinere.</p><p title="II-II q. 123 a. 6 s. c."><a name="44089"><span class="ref">[44089] IIª-IIae, q. 123 a. 6 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus dicit, in III Ethic., quod <i>in
-sustinendo tristia maxime aliqui fortes dicuntur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 6 co."><a name="44090"><span class=
-"ref">[44090] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+sustinendo tristia maxime aliqui fortes dicuntur</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 6 co."><a name="44090"><span class="ref">[44090] IIª-IIae, q. 123 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, et philosophus dicit, in III
 Ethic., fortitudo magis est circa timores reprimendos quam circa
 audacias moderandas. Difficilius enim est timorem reprimere quam
@@ -1068,9 +946,7 @@
 ad fortitudinem secundum quod moderatur audaciam, sed sustinere
 sequitur repressionem timoris. Et ideo principalior actus est
 fortitudinis sustinere, idest immobiliter sistere in periculis,
-quam aggredi.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 6 ad 1"><a name="44091"><span class=
-"ref">[44091] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+quam aggredi.</p><p title="II-II q. 123 a. 6 ad 1"><a name="44091"><span class="ref">[44091] IIª-IIae, q. 123 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod sustinere est difficilius quam aggredi, triplici
 ratione. Primo quidem, quia sustinere videtur aliquis ab aliquo
 fortiori invadente, qui autem aggreditur invadit per modum
@@ -1083,29 +959,19 @@
 immobilem quam subito motu moveri ad aliquid arduum. Unde
 philosophus dicit, in III Ethic., quod <i>quidam sunt praevolantes
 ante pericula, in ipsis autem discedunt, fortes autem e contrario
-se habent</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 6 ad 2"><a name="44092"><span class=
-"ref">[44092] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 ad 2</span></a> Ad
+se habent</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 6 ad 2"><a name="44092"><span class="ref">[44092] IIª-IIae, q. 123 a. 6 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod sustinere importat quidem passionem
 corporis, sed actum animae fortissime inhaerentis bono, ex quo
 sequitur quod non cedat passioni corporali iam imminenti. Virtus
-autem magis attenditur circa animam quam circa corpus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 6 ad 3"><a name="44093"><span class=
-"ref">[44093] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+autem magis attenditur circa animam quam circa corpus.</p><p title="II-II q. 123 a. 6 ad 3"><a name="44093"><span class="ref">[44093] IIª-IIae, q. 123 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ille qui sustinet non timet, praesente iam causa
-timoris, quam non habet praesentem ille qui aggreditur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 123 a. 7 arg. 1"><a name="44094"><span class=
-"ref">[44094] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
+timoris, quam non habet praesentem ille qui aggreditur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 123 a. 7 arg. 1"><a name="44094"><span class="ref">[44094] IIª-IIae, q. 123 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
 septimum sic proceditur. Videtur quod fortis non operetur propter
 bonum proprii habitus. Finis enim in rebus agendis, etsi sit prior
 in intentione, est tamen posterior in executione. Sed actus
 fortitudinis in executione est posterior quam ipse fortitudinis
 habitus. Non ergo potest esse quod fortis agat propter bonum
-proprii habitus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 7 arg. 2"><a name="44095"><span class=
-"ref">[44095] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 arg. 2</span></a>
+proprii habitus.</p><p title="II-II q. 123 a. 7 arg. 2"><a name="44095"><span class="ref">[44095] IIª-IIae, q. 123 a. 7 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Augustinus dicit, XIII de Trin., <i>virtutes, quas
 propter solam beatitudinem amamus, sic persuadere quidam nobis
 audent</i>, scilicet dicendo eas propter se appetendas, <i>ut ipsam
@@ -1113,20 +979,14 @@
 desistemus, quando illam propter quam solam istas amavimus, non
 amamus</i>. Sed fortitudo est virtus quaedam. Ergo actus
 fortitudinis non est ad ipsam fortitudinem, sed ad beatitudinem
-referendus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 7 arg. 3"><a name="44096"><span class=
-"ref">[44096] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 arg. 3</span></a>
+referendus.</p><p title="II-II q. 123 a. 7 arg. 3"><a name="44096"><span class="ref">[44096] IIª-IIae, q. 123 a. 7 arg. 3</span></a>
 Praeterea, Augustinus dicit, in libro de moribus Eccle., quod
 <i>fortitudo est amor omnia propter Deum facile perferens</i>. Deus
 autem non est ipse habitus fortitudinis, sed aliquid melius, sicut
 oportet finem esse meliorem his quae sunt ad finem. Non ergo fortis
-agit propter bonum proprii habitus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 7 s. c."><a name="44097"><span class=
-"ref">[44097] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 s. c.</span></a> Sed
+agit propter bonum proprii habitus.</p><p title="II-II q. 123 a. 7 s. c."><a name="44097"><span class="ref">[44097] IIª-IIae, q. 123 a. 7 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus dicit, in III Ethic., quod <i>forti
-fortitudo est bonum, talis autem et finis</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 7 co."><a name="44098"><span class=
-"ref">[44098] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+fortitudo est bonum, talis autem et finis</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 7 co."><a name="44098"><span class="ref">[44098] IIª-IIae, q. 123 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod duplex est finis, scilicet proximus, et ultimus.
 Finis autem proximus uniuscuiusque agentis est ut similitudinem
 suae formae in alterum inducat, sicut finis ignis calefacientis est
@@ -1138,43 +998,27 @@
 prudentiam disponuntur actus humani. Sic ergo dicendum est quod
 fortis sicut finem proximum intendit ut similitudinem sui habitus
 exprimat in actu, intendit enim agere secundum convenientiam sui
-habitus. Finis autem remotus est beatitudo, vel Deus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 7 ad 1"><a name="44099"><span class=
-"ref">[44099] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 ad 1</span></a> Et per hoc
+habitus. Finis autem remotus est beatitudo, vel Deus.</p><p title="II-II q. 123 a. 7 ad 1"><a name="44099"><span class="ref">[44099] IIª-IIae, q. 123 a. 7 ad 1</span></a> Et per hoc
 patet responsio ad obiecta. Nam prima ratio procedebat ac si ipsa
 essentia habitus esset finis, non autem similitudo eius in actu, ut
-dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 7 ad 2"><a name="44100"><span class=
-"ref">[44100] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 7 ad 2</span></a> Alia vero
-duo procedunt de fine ultimo.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 123 a. 8 arg. 1"><a name="44101"><span class=
-"ref">[44101] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 arg. 1</span></a> Ad
+dictum est.</p><p title="II-II q. 123 a. 7 ad 2"><a name="44100"><span class="ref">[44100] IIª-IIae, q. 123 a. 7 ad 2</span></a> Alia vero
+duo procedunt de fine ultimo.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 123 a. 8 arg. 1"><a name="44101"><span class="ref">[44101] IIª-IIae, q. 123 a. 8 arg. 1</span></a> Ad
 octavum sic proceditur. Videtur quod fortis delectetur in suo actu.
 Delectatio enim est operatio connaturalis habitus non impedita, ut
 dicitur in X Ethic. Sed operatio fortis procedit ex habitu, qui
 agit in modum naturae. Ergo fortis habet delectationem in suo
-actu.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 8 arg. 2"><a name="44102"><span class=
-"ref">[44102] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 arg. 2</span></a>
+actu.</p><p title="II-II q. 123 a. 8 arg. 2"><a name="44102"><span class="ref">[44102] IIª-IIae, q. 123 a. 8 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Galat. V, super illud, <i>fructus autem spiritus
 caritas, gaudium, pax</i>, dicit Ambrosius quod opera virtutum
 dicuntur fructus <i>quia mentem hominis sancta et sincera
 delectatione reficiunt</i>. Sed fortis agit opera virtutis. Ergo
-habet delectationem in suo actu.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 8 arg. 3"><a name="44103"><span class=
-"ref">[44103] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 arg. 3</span></a>
+habet delectationem in suo actu.</p><p title="II-II q. 123 a. 8 arg. 3"><a name="44103"><span class="ref">[44103] IIª-IIae, q. 123 a. 8 arg. 3</span></a>
 Praeterea, debilius vincitur a fortiori. Sed fortis plus amat bonum
 virtutis quam proprium corpus, quod periculis mortis exponit. Ergo
 delectatio de bono virtutis evacuat dolorem corporalem. Et ita
-delectabiliter omnino operatur.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 8 s. c."><a name="44104"><span class=
-"ref">[44104] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 s. c.</span></a> Sed
+delectabiliter omnino operatur.</p><p title="II-II q. 123 a. 8 s. c."><a name="44104"><span class="ref">[44104] IIª-IIae, q. 123 a. 8 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus dicit, in III Ethic., quod fortis in
-suo actu nihil delectabile videtur habere.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 8 co."><a name="44105"><span class=
-"ref">[44105] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+suo actu nihil delectabile videtur habere.</p><p title="II-II q. 123 a. 8 co."><a name="44105"><span class="ref">[44105] IIª-IIae, q. 123 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod sicut supra dictum est, cum de passionibus ageretur,
 duplex est delectatio, una quidem corporalis, quae consequitur
 tactum corporalem; alia autem animalis, quae consequitur
@@ -1203,58 +1047,40 @@
 inquantum homo praefert bonum virtutis corporali vitae et
 quibuscumque ad eam pertinentibus. Et ideo philosophus dicit, in
 III Ethic., quod a forti non requiritur ut delectetur, quasi
-delectationem sentiens, sed sufficit quod non tristetur.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 8 ad 1"><a name="44106"><span class=
-"ref">[44106] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+delectationem sentiens, sed sufficit quod non tristetur.</p><p title="II-II q. 123 a. 8 ad 1"><a name="44106"><span class="ref">[44106] IIª-IIae, q. 123 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod vehementia actus vel passionis unius potentiae
 impedit aliam potentiam in suo actu. Et ideo per dolorem sensus
 impeditur mens fortis ne in propria operatione delectationem
-sentiat.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 8 ad 2"><a name="44107"><span class=
-"ref">[44107] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 ad 2</span></a> Ad
+sentiat.</p><p title="II-II q. 123 a. 8 ad 2"><a name="44107"><span class="ref">[44107] IIª-IIae, q. 123 a. 8 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod opera virtutum sunt delectabilia praecipue
 propter finem, possunt autem ex sui natura esse tristia. Et
 praecipue hoc contingit in fortitudine. Unde philosophus dicit, in
 III Ethic., quod <i>non in omnibus virtutibus operari
-delectabiliter existit, praeter inquantum finem attingit</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 8 ad 3"><a name="44108"><span class=
-"ref">[44108] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+delectabiliter existit, praeter inquantum finem attingit</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 8 ad 3"><a name="44108"><span class="ref">[44108] IIª-IIae, q. 123 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod tristitia animalis vincitur in forti a delectatione
 virtutis. Sed quia dolor corporalis est sensibilior, et apprehensio
 sensitiva magis est homini in manifesto, inde est quod a
 magnitudine corporalis doloris quasi evanescit delectatio
-spiritualis, quae est de fine virtutis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 9</div>
-<p title="II-II q. 123 a. 9 arg. 1"><a name="44109"><span class=
-"ref">[44109] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
+spiritualis, quae est de fine virtutis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 9</h3><p title="II-II q. 123 a. 9 arg. 1"><a name="44109"><span class="ref">[44109] IIª-IIae, q. 123 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
 sic proceditur. Videtur quod fortitudo non maxime consistat in
 repentinis. Illud enim videtur esse in repentinis quod ex inopinato
 provenit. Sed Tullius dicit, in sua rhetorica, quod <i>fortitudo
 est considerata periculorum susceptio et laborum perpessio</i>.
-Ergo fortitudo non consistit maxime in repentinis.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 9 arg. 2"><a name="44110"><span class=
-"ref">[44110] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 9 arg. 2</span></a>
+Ergo fortitudo non consistit maxime in repentinis.</p><p title="II-II q. 123 a. 9 arg. 2"><a name="44110"><span class="ref">[44110] IIª-IIae, q. 123 a. 9 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Ambrosius dicit, in I de Offic., <i>fortis viri est non
 dissimulare cum aliquid immineat, sed praetendere, et tanquam de
 specula quadam mentis obviare cogitatione provida rebus futuris, ne
 forte dicat postea, ideo ista incidi, quia non arbitrabar posse
 evenire</i>. Sed ubi est aliquid repentinum, ibi non potest
 provideri in futuro. Ergo operatio fortitudinis non est circa
-repentina.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 9 arg. 3"><a name="44111"><span class=
-"ref">[44111] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 9 arg. 3</span></a>
+repentina.</p><p title="II-II q. 123 a. 9 arg. 3"><a name="44111"><span class="ref">[44111] IIª-IIae, q. 123 a. 9 arg. 3</span></a>
 Praeterea, philosophus dicit, in III Ethic., quod fortis est bonae
 spei. Sed spes expectat aliquid in futurum, quod repugnat
 repentino. Ergo operatio fortitudinis non consistit circa
-repentina.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 9 s. c."><a name="44112"><span class=
-"ref">[44112] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 9 s. c.</span></a> Sed
+repentina.</p><p title="II-II q. 123 a. 9 s. c."><a name="44112"><span class="ref">[44112] IIª-IIae, q. 123 a. 9 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus dicit, in III Ethic., quod <i>fortitudo
 maxime est circa quaecumque mortem inferunt, repentina
-existentia</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 9 co."><a name="44113"><span class=
-"ref">[44113] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 9 co.</span></a> Respondeo
+existentia</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 9 co."><a name="44113"><span class="ref">[44113] IIª-IIae, q. 123 a. 9 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod in operatione fortitudinis duo sunt consideranda.
 Unum quidem, quantum ad electionem ipsius. Et sic fortitudo non est
 circa repentina. Eligit enim fortis praemeditari pericula quae
@@ -1272,23 +1098,15 @@
 confirmata. Potest autem aliquis etiam qui habitu fortitudinis
 caret, ex diuturna praemeditatione animum suum contra pericula
 praeparare. Qua praeparatione etiam fortis utitur, cum tempus
-adest.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 9 ad arg."><a name="44114"><span class=
-"ref">[44114] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 9 ad arg.</span></a> Et per
-hoc patet responsio ab obiecta.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 10</div>
-<p title="II-II q. 123 a. 10 arg. 1"><a name="44115"><span class=
-"ref">[44115] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 arg. 1</span></a> Ad
+adest.</p><p title="II-II q. 123 a. 9 ad arg."><a name="44114"><span class="ref">[44114] IIª-IIae, q. 123 a. 9 ad arg.</span></a> Et per
+hoc patet responsio ab obiecta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 10</h3><p title="II-II q. 123 a. 10 arg. 1"><a name="44115"><span class="ref">[44115] IIª-IIae, q. 123 a. 10 arg. 1</span></a> Ad
 decimum sic proceditur. Videtur quod fortis non utatur ira in suo
 actu. Nullus enim debet assumere quasi instrumentum suae actionis
 illud quo non potest uti pro suo arbitrio. Sed homo non potest uti
 ira pro suo arbitrio, ut scilicet possit eam assumere cum velit et
 deponere cum velit, ut enim philosophus dicit, in libro de memoria,
 quando passio corporalis mota est, non statim quiescit ut homo
-vult. Ergo fortis non debet assumere iram ad suam operationem.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 10 arg. 2"><a name="44116"><span class=
-"ref">[44116] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 arg. 2</span></a>
+vult. Ergo fortis non debet assumere iram ad suam operationem.</p><p title="II-II q. 123 a. 10 arg. 2"><a name="44116"><span class="ref">[44116] IIª-IIae, q. 123 a. 10 arg. 2</span></a>
 Praeterea, ille qui per seipsum sufficit ad aliquid agendum, non
 debet in auxilium sui assumere illud quod est infirmius et
 imperfectius. Sed ratio per seipsam sufficit ad opus fortitudinis
@@ -1296,22 +1114,16 @@
 de ira, <i>non ad providendum tantum, sed ad res gerendas satis est
 per se ipsa ratio. Et quid stultius est quam hanc ab iracundia
 petere praesidium, rem stabilem ab incerta, fidelem ab infida,
-sanam ab aegra?</i> Ergo fortitudo non debet iram assumere.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 10 arg. 3"><a name="44117"><span class=
-"ref">[44117] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 arg. 3</span></a>
+sanam ab aegra?</i> Ergo fortitudo non debet iram assumere.</p><p title="II-II q. 123 a. 10 arg. 3"><a name="44117"><span class="ref">[44117] IIª-IIae, q. 123 a. 10 arg. 3</span></a>
 Praeterea, sicut propter iram aliqui vehementius opera fortitudinis
 exequuntur, ita etiam et propter tristitiam vel concupiscentiam,
 unde philosophus dicit, in III Ethic., quod <i>ferae propter
 tristitiam seu dolorem incitantur ad pericula, et adulteri propter
 concupiscentiam multa audacia operantur</i>. Sed fortitudo non
 assumit ad suum actum neque tristitiam neque concupiscentiam. Ergo,
-pari ratione, non debet assumere iram.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 10 s. c."><a name="44118"><span class=
-"ref">[44118] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 s. c.</span></a> Sed
+pari ratione, non debet assumere iram.</p><p title="II-II q. 123 a. 10 s. c."><a name="44118"><span class="ref">[44118] IIª-IIae, q. 123 a. 10 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus dicit, in III Ethic., quod <i>furor
-cooperatur fortibus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 10 co."><a name="44119"><span class=
-"ref">[44119] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 co.</span></a> Respondeo
+cooperatur fortibus</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 10 co."><a name="44119"><span class="ref">[44119] IIª-IIae, q. 123 a. 10 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod de ira et ceteris animae passionibus, sicut supra
 dictum est, aliter sunt locuti Peripatetici, et aliter Stoici.
 Stoici enim et iram et omnes alias animae passiones ab animo
@@ -1328,22 +1140,16 @@
 immoderatos quosdam affectus appetitus sensitivi (unde nominabant
 eos aegritudines vel morbos), et ideo penitus eos a virtute
 separabant. Sic ergo iram moderatam assumit fortis ad suum actum,
-non autem iram immoderatam.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 10 ad 1"><a name="44120"><span class=
-"ref">[44120] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
+non autem iram immoderatam.</p><p title="II-II q. 123 a. 10 ad 1"><a name="44120"><span class="ref">[44120] IIª-IIae, q. 123 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ira moderata secundum rationem subiicitur
 imperio rationis. Unde consequens est ut homo ea utatur pro suo
-arbitrio, non autem si esset immoderata.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 10 ad 2"><a name="44121"><span class=
-"ref">[44121] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 ad 2</span></a> Ad
+arbitrio, non autem si esset immoderata.</p><p title="II-II q. 123 a. 10 ad 2"><a name="44121"><span class="ref">[44121] IIª-IIae, q. 123 a. 10 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod ratio non assumit iram ad sui actum quasi
 auxilium ab ea accipiens, sed quia utitur appetitu sensitivo ut
 instrumento, sicut et membris corporis. Nec est inconveniens si
 instrumentum sit imperfectius principali agente, ut martellus
 fabro. Seneca autem sectator fuit Stoicorum, et directe contra
-Aristotelem verba praemissa proponit.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 10 ad 3"><a name="44122"><span class=
-"ref">[44122] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 10 ad 3</span></a> Ad
+Aristotelem verba praemissa proponit.</p><p title="II-II q. 123 a. 10 ad 3"><a name="44122"><span class="ref">[44122] IIª-IIae, q. 123 a. 10 ad 3</span></a> Ad
 tertium dicendum quod, cum fortitudo, sicut dictum est, habeat duos
 actus, scilicet sustinere et aggredi, non assumit iram ad actum
 sustinendi, quia hunc actum sola ratio per se facit, sed ad actum
@@ -1360,36 +1166,24 @@
 delectabili carere. Et ideo philosophus dicit, in III Ethic., quod
 inter fortitudines quae sunt ex passione, naturalissima esse
 videtur quae est per iram, et accipiens electionem et cuius gratia
-(scilicet debitum finem), fortitudo (scilicet, fuit vera).</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 11</div>
-<p title="II-II q. 123 a. 11 arg. 1"><a name="44123"><span class=
-"ref">[44123] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 arg. 1</span></a> Ad
+(scilicet debitum finem), fortitudo (scilicet, fuit vera).</p></div><div class="a"><h3>Articulus 11</h3><p title="II-II q. 123 a. 11 arg. 1"><a name="44123"><span class="ref">[44123] IIª-IIae, q. 123 a. 11 arg. 1</span></a> Ad
 undecimum sic proceditur. Videtur quod fortitudo non sit virtus
 cardinalis. Ira enim, ut dictum est, maximam affinitatem habet ad
 fortitudinem. Sed ira non ponitur passio principalis, nec etiam
 audacia, quae ad fortitudinem pertinet. Ergo nec fortitudo debet
-poni virtus cardinalis.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 11 arg. 2"><a name="44124"><span class=
-"ref">[44124] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 arg. 2</span></a>
+poni virtus cardinalis.</p><p title="II-II q. 123 a. 11 arg. 2"><a name="44124"><span class="ref">[44124] IIª-IIae, q. 123 a. 11 arg. 2</span></a>
 Praeterea, virtus ordinatur ad bonum. Sed fortitudo non directe
 ordinatur ad bonum, sed magis ad malum, scilicet ad sustinendum
 pericula et labores, ut Tullius dicit. Ergo fortitudo non est
-virtus cardinalis.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 11 arg. 3"><a name="44125"><span class=
-"ref">[44125] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 arg. 3</span></a>
+virtus cardinalis.</p><p title="II-II q. 123 a. 11 arg. 3"><a name="44125"><span class="ref">[44125] IIª-IIae, q. 123 a. 11 arg. 3</span></a>
 Praeterea, virtus cardinalis est circa ea in quibus praecipue
 versatur vita humana, sicut ostium in cardine vertitur. Sed
 fortitudo est circa pericula mortis, quae raro occurrunt in vita
 humana. Ergo fortitudo non debet poni virtus cardinalis sive
-principalis.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 11 s. c."><a name="44126"><span class=
-"ref">[44126] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 s. c.</span></a> Sed
+principalis.</p><p title="II-II q. 123 a. 11 s. c."><a name="44126"><span class="ref">[44126] IIª-IIae, q. 123 a. 11 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Gregorius, XXII Moral., et Ambrosius, super Luc.,
 et Augustinus, in libro de moribus Eccle., numerant fortitudinem
-inter quatuor virtutes cardinales seu principales.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 11 co."><a name="44127"><span class=
-"ref">[44127] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 co.</span></a> Respondeo
+inter quatuor virtutes cardinales seu principales.</p><p title="II-II q. 123 a. 11 co."><a name="44127"><span class="ref">[44127] IIª-IIae, q. 123 a. 11 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, virtutes cardinales seu
 principales dicuntur quae praecipue sibi vindicant id quod pertinet
 communiter ad virtutes. Inter alias autem communes virtutis
@@ -1404,55 +1198,35 @@
 quandoquidem videmus et immanissimas bestias a maximis voluptatibus
 exterreri dolorum metu</i>. Et inter dolores animi et pericula
 maxime timentur ea quae ducunt ad mortem, contra quae firmiter stat
-fortis. Unde fortitudo est virtus cardinalis.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 11 ad 1"><a name="44128"><span class=
-"ref">[44128] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 ad 1</span></a> Ad primum
+fortis. Unde fortitudo est virtus cardinalis.</p><p title="II-II q. 123 a. 11 ad 1"><a name="44128"><span class="ref">[44128] IIª-IIae, q. 123 a. 11 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod audacia et ira non cooperantur fortitudini ad
 actum eius qui est sustinere, in quo praecipue commendatur firmitas
 eius. Per hunc enim actum fortis cohibet timorem, qui est passio
-principalis, ut supra habitum est.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 11 ad 2"><a name="44129"><span class=
-"ref">[44129] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 ad 2</span></a> Ad
+principalis, ut supra habitum est.</p><p title="II-II q. 123 a. 11 ad 2"><a name="44129"><span class="ref">[44129] IIª-IIae, q. 123 a. 11 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod virtus ordinatur ad bonum rationis, quod
 conservari oportet contra impulsus malorum. Fortitudo autem
 ordinatur ad mala corporalia sicut ad contraria, quibus resistit,
 ad bonum autem rationis sicut ad finem, quem intendit
-conservare.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 11 ad 3"><a name="44130"><span class=
-"ref">[44130] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 11 ad 3</span></a> Ad
+conservare.</p><p title="II-II q. 123 a. 11 ad 3"><a name="44130"><span class="ref">[44130] IIª-IIae, q. 123 a. 11 ad 3</span></a> Ad
 tertium dicendum quod quamvis pericula mortis raro immineant, tamen
 occasiones horum periculorum frequenter occurrunt, dum scilicet
 homini adversarii mortales suscitantur propter iustitiam quam
-sequitur, et propter alia bona quae facit.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 12</div>
-<p title="II-II q. 123 a. 12 arg. 1"><a name="44131"><span class=
-"ref">[44131] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 arg. 1</span></a> Ad
+sequitur, et propter alia bona quae facit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 12</h3><p title="II-II q. 123 a. 12 arg. 1"><a name="44131"><span class="ref">[44131] IIª-IIae, q. 123 a. 12 arg. 1</span></a> Ad
 duodecimum sic proceditur. Videtur quod fortitudo praecellat inter
 omnes virtutes. Dicit enim Ambrosius, in I de Offic., <i>est
-fortitudo velut ceteris excelsior</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 12 arg. 2"><a name="44132"><span class=
-"ref">[44132] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 arg. 2</span></a>
+fortitudo velut ceteris excelsior</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 12 arg. 2"><a name="44132"><span class="ref">[44132] IIª-IIae, q. 123 a. 12 arg. 2</span></a>
 Praeterea, virtus est circa difficile et bonum. Sed fortitudo est
-circa difficillima. Ergo est maxima virtutum.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 12 arg. 3"><a name="44133"><span class=
-"ref">[44133] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 arg. 3</span></a>
+circa difficillima. Ergo est maxima virtutum.</p><p title="II-II q. 123 a. 12 arg. 3"><a name="44133"><span class="ref">[44133] IIª-IIae, q. 123 a. 12 arg. 3</span></a>
 Praeterea, dignior est persona hominis quam res eius. Sed fortitudo
 est circa personam hominis, quam aliquis periculo mortis exponit
 propter bonum virtutis, iustitia autem et aliae virtutes morales
 sunt circa alias res exteriores. Ergo fortitudo est praecipua inter
-virtutes morales.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 12 s. c. 1"><a name="44134"><span class=
-"ref">[44134] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 s. c. 1</span></a> Sed
+virtutes morales.</p><p title="II-II q. 123 a. 12 s. c. 1"><a name="44134"><span class="ref">[44134] IIª-IIae, q. 123 a. 12 s. c. 1</span></a> Sed
 contra est quod Tullius dicit, in I de Offic., <i>in iustitia
-virtutis splendor est maximus, ex qua viri boni nominantur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 12 s. c. 2"><a name="44135"><span class=
-"ref">[44135] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 s. c. 2</span></a>
+virtutis splendor est maximus, ex qua viri boni nominantur</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 12 s. c. 2"><a name="44135"><span class="ref">[44135] IIª-IIae, q. 123 a. 12 s. c. 2</span></a>
 Praeterea, philosophus dicit, in I Rhet., <i>necesse est maximas
 esse virtutes quae maxime aliis utiles sunt</i>. Sed liberalitas
-videtur magis utilis quam fortitudo. Ergo est maior virtus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 12 co."><a name="44136"><span class=
-"ref">[44136] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 co.</span></a> Respondeo
+videtur magis utilis quam fortitudo. Ergo est maior virtus.</p><p title="II-II q. 123 a. 12 co."><a name="44136"><span class="ref">[44136] IIª-IIae, q. 123 a. 12 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in VI de Trin., <i>in his
 quae non mole magna sunt, idem est esse maius quod melius</i>. Unde
 tanto aliqua virtus maior est quanto melior est. Bonum autem
@@ -1471,58 +1245,37 @@
 quod dicitur conservative, secundum remotionem impedimenti. Unde
 inter virtutes cardinales prudentia est potior; secunda, iustitia;
 tertia, fortitudo; quarta, temperantia. Et post has, ceterae
-virtutes.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 12 ad 1"><a name="44137"><span class=
-"ref">[44137] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 1</span></a> Ad primum
+virtutes.</p><p title="II-II q. 123 a. 12 ad 1"><a name="44137"><span class="ref">[44137] IIª-IIae, q. 123 a. 12 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Ambrosius fortitudinem aliis virtutibus praefert
 secundum quandam generalem utilitatem, prout scilicet et in rebus
 bellicis et in rebus civilibus seu domesticis utilis est. Unde ipse
 ibidem praemittit, <i>nunc de fortitudine tractemus, quae, velut
-excelsior ceteris, dividitur in res bellicas et domesticas</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 12 ad 2"><a name="44138"><span class=
-"ref">[44138] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 2</span></a> Ad
+excelsior ceteris, dividitur in res bellicas et domesticas</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 12 ad 2"><a name="44138"><span class="ref">[44138] IIª-IIae, q. 123 a. 12 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod ratio virtutis magis consistit in bono quam
 in difficili. Unde magis est mensuranda magnitudo virtutis secundum
-rationem boni quam secundum rationem difficilis.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 12 ad 3"><a name="44139"><span class=
-"ref">[44139] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 3</span></a> Ad
+rationem boni quam secundum rationem difficilis.</p><p title="II-II q. 123 a. 12 ad 3"><a name="44139"><span class="ref">[44139] IIª-IIae, q. 123 a. 12 ad 3</span></a> Ad
 tertium dicendum quod homo non exponit personam suam mortis
 periculis nisi propter iustitiam conservandam. Et ideo laus
 fortitudinis dependet quodammodo ex iustitia. Unde dicit Ambrosius,
 in I de Offic., quod <i>fortitudo sine iustitia iniquitatis est
 materia, quo enim validior est, eo promptior ut inferiorem
-opprimat</i>.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 12 ad 4"><a name="44140"><span class=
-"ref">[44140] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 4</span></a> Quartum
-concedimus.</p>
-<p title="II-II q. 123 a. 12 ad 5"><a name="44141"><span class=
-"ref">[44141] II&ordf;-IIae, q. 123 a. 12 ad 5</span></a> Ad
+opprimat</i>.</p><p title="II-II q. 123 a. 12 ad 4"><a name="44140"><span class="ref">[44140] IIª-IIae, q. 123 a. 12 ad 4</span></a> Quartum
+concedimus.</p><p title="II-II q. 123 a. 12 ad 5"><a name="44141"><span class="ref">[44141] IIª-IIae, q. 123 a. 12 ad 5</span></a> Ad
 quintum dicendum quod liberalitas utilis est in quibusdam
 particularibus beneficiis. Sed fortitudo habet utilitatem generalem
 ad conservandum totum iustitiae ordinem. Et ideo philosophus dicit,
 in I Rhet., quod <i>iusti et fortes maxime amantur, quia sunt
-maxime utiles et in bello et in pace</i>.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 124</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 124 pr."><a name="44142"><span class=
-"ref">[44142] II&ordf;-IIae, q. 124 pr.</span></a> Deinde
+maxime utiles et in bello et in pace</i>.</p></div></div><div class="q" id="q124"><h2>Quaestio 124</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 124 pr."><a name="44142"><span class="ref">[44142] IIª-IIae, q. 124 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de martyrio. Et circa hoc quaeruntur quinque.
 Primo, utrum martyrium sit actus virtutis. Secundo, cuius virtutis
 sit actus. Tertio, de perfectione huius actus. Quarto, de poena
-martyrii. Quinto, de causa.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 124 a. 1 arg. 1"><a name="44143"><span class=
-"ref">[44143] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+martyrii. Quinto, de causa.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 124 a. 1 arg. 1"><a name="44143"><span class="ref">[44143] IIª-IIae, q. 124 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod martyrium non sit actus
 virtutis. Omnis enim actus virtutis est voluntarius. Sed martyrium
 quandoque non est voluntarium, ut patet de innocentibus pro Christo
 occisis, de quibus dicit Hilarius, super Matth., quod <i>in
 aeternitatis profectum per martyrii gloriam efferebantur</i>. Ergo
-martyrium non est actus virtutis.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 1 arg. 2"><a name="44144"><span class=
-"ref">[44144] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 arg. 2</span></a>
+martyrium non est actus virtutis.</p><p title="II-II q. 124 a. 1 arg. 2"><a name="44144"><span class="ref">[44144] IIª-IIae, q. 124 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, nullum illicitum est actus virtutis. Sed occidere
 seipsum est illicitum, ut supra habitum est. Per quod tamen
 martyrium consummatur, dicit enim Augustinus, in I de Civ. Dei,
@@ -1530,30 +1283,22 @@
 insectatores suae pudicitiae devitarent, se in fluvium deiecerunt,
 eoque modo defunctae sunt; earumque martyria in Catholica Ecclesia
 veneratione celeberrima frequentantur</i>. Non ergo martyrium est
-actus virtutis.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 1 arg. 3"><a name="44145"><span class=
-"ref">[44145] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 arg. 3</span></a>
+actus virtutis.</p><p title="II-II q. 124 a. 1 arg. 3"><a name="44145"><span class="ref">[44145] IIª-IIae, q. 124 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, laudabile est quod aliquis sponte se offerat ad
 exequendum actum virtutis. Sed non est laudabile quod aliquis
 martyrio se ingerat, sed magis videtur esse praesumptuosum et
-periculosum. Non ergo martyrium est actus virtutis.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 1 s. c."><a name="44146"><span class=
-"ref">[44146] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+periculosum. Non ergo martyrium est actus virtutis.</p><p title="II-II q. 124 a. 1 s. c."><a name="44146"><span class="ref">[44146] IIª-IIae, q. 124 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod praemium beatitudinis non debetur nisi actui
 virtutis. Debetur autem martyrio, secundum illud Matth. V, <i>beati
 qui persecutionem patiuntur propter iustitiam, quoniam ipsorum est
-regnum caelorum</i>. Ergo martyrium est actus virtutis.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 1 co."><a name="44147"><span class=
-"ref">[44147] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+regnum caelorum</i>. Ergo martyrium est actus virtutis.</p><p title="II-II q. 124 a. 1 co."><a name="44147"><span class="ref">[44147] IIª-IIae, q. 124 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, ad virtutem pertinet quod aliquis
 in bono rationis conservetur. Consistit autem bonum rationis in
 veritate, sicut in proprio obiecto; et in iustitia, sicut in
 proprio effectu, sicut ex supra dictis patet. Pertinet autem ad
 rationem martyrii ut aliquis firmiter stet in veritate et iustitia
 contra persequentium impetus. Unde manifestum est quod martyrium
-est actus virtutis.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 1 ad 1"><a name="44148"><span class=
-"ref">[44148] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+est actus virtutis.</p><p title="II-II q. 124 a. 1 ad 1"><a name="44148"><span class="ref">[44148] IIª-IIae, q. 124 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod quidam dixerunt quod in innocentibus acceleratus
 est miraculose usus liberi arbitrii, ita quod etiam voluntarie
 martyrium passi sunt. Sed quia hoc per auctoritatem Scripturae non
@@ -1568,15 +1313,11 @@
 dubitabit in passione pro Christo, qui etiam parvulis Baptismum
 prodesse non aestimat Christi. Non habebatis aetatem qua in
 passurum Christum crederetis, sed habebatis carnem in qua pro
-Christo passuro passionem sustineretis</i>.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 1 ad 2"><a name="44149"><span class=
-"ref">[44149] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+Christo passuro passionem sustineretis</i>.</p><p title="II-II q. 124 a. 1 ad 2"><a name="44149"><span class="ref">[44149] IIª-IIae, q. 124 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod, sicut Augustinus ibidem dicit, esset
 possibile quod <i>aliquibus fide dignis testificationibus divina
 persuasit auctoritas Ecclesiae ut dictarum sanctarum memoriam
-honoraret</i>.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 1 ad 3"><a name="44150"><span class=
-"ref">[44150] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+honoraret</i>.</p><p title="II-II q. 124 a. 1 ad 3"><a name="44150"><span class="ref">[44150] IIª-IIae, q. 124 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod praecepta legis dantur de actibus virtutis. Dictum
 autem est supra quaedam praecepta legis divinae tradita esse
 secundum praeparationem animi, ut scilicet homo sit paratus hoc vel
@@ -1586,20 +1327,14 @@
 praecipue videtur observandum in martyrio, quod consistit in debita
 sustinentia passionum iniuste inflictarum, non autem debet homo
 occasionem dare alteri iniuste agendi, sed si alius iniuste egerit,
-ipse debet moderate tolerare.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 124 a. 2 arg. 1"><a name="44151"><span class=
-"ref">[44151] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+ipse debet moderate tolerare.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 124 a. 2 arg. 1"><a name="44151"><span class="ref">[44151] IIª-IIae, q. 124 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod martyrium non sit actus
 fortitudinis. Dicitur enim martyr in Graeco quasi testis.
 Testimonium autem redditur fidei Christi, secundum illud Act. I,
 <i>eritis mihi testes in Ierusalem,</i> et cetera. Et maximus
 dicit, in quodam sermone, <i>mater martyrii fides Catholica est, in
 qua illustres athletae suo sanguine subscripserunt</i>. Ergo
-martyrium est potius actus fidei quam fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 2 arg. 2"><a name="44152"><span class=
-"ref">[44152] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 arg. 2</span></a>
+martyrium est potius actus fidei quam fortitudinis.</p><p title="II-II q. 124 a. 2 arg. 2"><a name="44152"><span class="ref">[44152] IIª-IIae, q. 124 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, actus laudabilis ad illam virtutem praecipue pertinet
 quae ad ipsum inclinat, et quae ab ipso manifestatur, et sine qua
 ipse non valet. Sed ad martyrium praecipue inclinat caritas, unde
@@ -1610,23 +1345,17 @@
 caritate etiam martyrium nihil valet, secundum illud I ad Cor.
 XIII, <i>si tradidero corpus meum ita ut ardeam, caritatem autem
 non habuero, nihil mihi prodest</i>. Ergo martyrium magis est actus
-caritatis quam fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 2 arg. 3"><a name="44153"><span class=
-"ref">[44153] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 arg. 3</span></a>
+caritatis quam fortitudinis.</p><p title="II-II q. 124 a. 2 arg. 3"><a name="44153"><span class="ref">[44153] IIª-IIae, q. 124 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, Augustinus dicit, in quodam sermone de sancto Cypriano,
 <i>facile est martyrem celebrando venerari, magnum vero fidem eius
 et patientiam imitari</i>. Sed in unoquoque actu virtutis praecipue
 laudabilis redditur virtus cuius est actus. Ergo martyrium magis
-est actus patientiae quam fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 2 s. c."><a name="44154"><span class=
-"ref">[44154] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+est actus patientiae quam fortitudinis.</p><p title="II-II q. 124 a. 2 s. c."><a name="44154"><span class="ref">[44154] IIª-IIae, q. 124 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Cyprianus dicit, in epistola ad martyres et
 confessores, <i>o beati martyres, quibus vos laudibus praedicem? O
 milites fortissimi, robur corporis vestri quo praeconio vocis
 explicem?</i> Quilibet autem laudatur de virtute cuius actum
-exercet. Ergo martyrium est actus fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 2 co."><a name="44155"><span class=
-"ref">[44155] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+exercet. Ergo martyrium est actus fortitudinis.</p><p title="II-II q. 124 a. 2 co."><a name="44155"><span class="ref">[44155] IIª-IIae, q. 124 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut ex supra dictis patet, ad fortitudinem
 pertinet ut confirmet hominem in bono virtutis contra pericula, et
 praecipue contra pericula mortis, et maxime eius quae est in bello.
@@ -1638,9 +1367,7 @@
 certamen, et in praelio stetisse servos Christi voce libera, mente
 incorrupta, virtute divina</i>. Unde manifestum est quod martyrium
 est fortitudinis actus. Et propter hoc de martyribus legit
-Ecclesia, <i>fortes facti sunt in bello</i>.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 2 ad 1"><a name="44156"><span class=
-"ref">[44156] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+Ecclesia, <i>fortes facti sunt in bello</i>.</p><p title="II-II q. 124 a. 2 ad 1"><a name="44156"><span class="ref">[44156] IIª-IIae, q. 124 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod in actu fortitudinis duo sunt consideranda.
 Quorum unum est bonum in quo fortis firmatur, et hoc est
 fortitudinis finis. Aliud est ipsa firmitas, qua quis non cedit
@@ -1651,9 +1378,7 @@
 bono iustitiae Dei, quae est per fidem Iesu Christi, ut dicitur
 Rom. III. Et sic martyrium comparatur ad fidem sicut ad finem in
 quo aliquis firmatur, ad fortitudinem autem sicut ad habitum
-elicientem.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 2 ad 2"><a name="44157"><span class=
-"ref">[44157] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+elicientem.</p><p title="II-II q. 124 a. 2 ad 2"><a name="44157"><span class="ref">[44157] IIª-IIae, q. 124 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod ad actum martyrii inclinat quidem caritas
 sicut primum et principale motivum, per modum virtutis imperantis,
 fortitudo autem sicut motivum proprium, per modum virtutis
@@ -1661,18 +1386,12 @@
 imperantis, fortitudinis autem ut elicientis. Et inde est quod
 utramque virtutem manifestat. Quod autem sit meritorium, habet ex
 caritate, sicut et quilibet virtutis actus. Et ideo sine caritate
-non valet.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 2 ad 3"><a name="44158"><span class=
-"ref">[44158] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+non valet.</p><p title="II-II q. 124 a. 2 ad 3"><a name="44158"><span class="ref">[44158] IIª-IIae, q. 124 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut dictum est, principalior actus fortitudinis
 est sustinere, ad quem pertinet martyrium; non autem ad secundarium
 actum eius, qui est aggredi. Et quia patientia deservit fortitudini
 ex parte actus principalis qui est sustinere, inde est etiam quod
-concomitanter in martyribus patientia commendatur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 124 a. 3 arg. 1"><a name="44159"><span class=
-"ref">[44159] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+concomitanter in martyribus patientia commendatur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 124 a. 3 arg. 1"><a name="44159"><span class="ref">[44159] IIª-IIae, q. 124 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod martyrium non sit actus
 maximae perfectionis. Illud enim ad perfectionem vitae videtur
 pertinere quod cadit sub consilio, non sub praecepto, quia scilicet
@@ -1680,29 +1399,21 @@
 necessitate salutis, dicit enim apostolus, Rom. X, <i>corde
 creditur ad iustitiam, ore autem fit confessio ad salutem</i>; et I
 Ioann. III dicitur quod <i>nos debemus pro fratribus animam
-ponere</i>. Ergo martyrium non pertinet ad perfectionem.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 3 arg. 2"><a name="44160"><span class=
-"ref">[44160] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 arg. 2</span></a>
+ponere</i>. Ergo martyrium non pertinet ad perfectionem.</p><p title="II-II q. 124 a. 3 arg. 2"><a name="44160"><span class="ref">[44160] IIª-IIae, q. 124 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, ad maiorem perfectionem pertinere videtur quod aliquis
 det Deo animam, quod fit per obedientiam, quam quod det Deo
 proprium corpus, quod fit per martyrium, unde Gregorius dicit, ult.
 Moral., quod <i>obedientia cunctis victimis praefertur</i>. Ergo
-martyrium non est actus maximae perfectionis.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 3 arg. 3"><a name="44161"><span class=
-"ref">[44161] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 arg. 3</span></a>
+martyrium non est actus maximae perfectionis.</p><p title="II-II q. 124 a. 3 arg. 3"><a name="44161"><span class="ref">[44161] IIª-IIae, q. 124 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, melius esse videtur aliis prodesse quam seipsum in bono
 conservare, quia <i>bonum gentis melius est quam bonum unius
 hominis</i>, secundum philosophum, in I Ethic. Sed ille qui
 martyrium sustinet, sibi soli prodest, ille autem qui docet,
 proficit multis. Ergo actus docendi et gubernandi subditos est
-perfectior quam actus martyrii.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 3 s. c."><a name="44162"><span class=
-"ref">[44162] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 s. c.</span></a> Sed
+perfectior quam actus martyrii.</p><p title="II-II q. 124 a. 3 s. c."><a name="44162"><span class="ref">[44162] IIª-IIae, q. 124 a. 3 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Augustinus, in libro de sancta Virginit., praefert
 martyrium virginitati, quae ad perfectionem pertinet. Ergo videtur
-martyrium maxime ad perfectionem pertinere.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 3 co."><a name="44163"><span class=
-"ref">[44163] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+martyrium maxime ad perfectionem pertinere.</p><p title="II-II q. 124 a. 3 co."><a name="44163"><span class="ref">[44163] IIª-IIae, q. 124 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod de aliquo actu virtutis dupliciter loqui possumus.
 Uno modo, secundum speciem ipsius actus, prout comparatur ad
 virtutem proxime elicientem ipsum. Et sic non potest esse quod
@@ -1727,9 +1438,7 @@
 martyrium inter ceteros actus humanos est perfectior secundum suum
 genus, quasi maximae caritatis signum, secundum illud Ioan. XV,
 <i>maiorem caritatem nemo habet quam ut animam suam ponat quis pro
-amicis suis</i>.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 3 ad 1"><a name="44164"><span class=
-"ref">[44164] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+amicis suis</i>.</p><p title="II-II q. 124 a. 3 ad 1"><a name="44164"><span class="ref">[44164] IIª-IIae, q. 124 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod nullus est actus perfectionis sub consilio
 cadens qui in aliquo eventu non cadat sub praecepto, quasi de
 necessitate salutis existens, sicut Augustinus dicit, in libro de
@@ -1740,24 +1449,16 @@
 perferre non est de necessitate salutis, puta cum ex zelo fidei et
 caritate fraterna multoties leguntur sancti martyres sponte se
 obtulisse martyrio. Illa autem praecepta sunt intelligenda secundum
-praeparationem animi.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 3 ad 2"><a name="44165"><span class=
-"ref">[44165] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 ad 2</span></a> Ad
+praeparationem animi.</p><p title="II-II q. 124 a. 3 ad 2"><a name="44165"><span class="ref">[44165] IIª-IIae, q. 124 a. 3 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod martyrium complectitur id quod summum in
 obedientia esse potest, ut scilicet aliquis sit obediens usque ad
 mortem, sicut de Christo legitur, Philipp. II, quod <i>factus est
 obediens usque ad mortem</i>. Unde patet quod martyrium secundum se
-est perfectius quam obedientia absolute dicta.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 3 ad 3"><a name="44166"><span class=
-"ref">[44166] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+est perfectius quam obedientia absolute dicta.</p><p title="II-II q. 124 a. 3 ad 3"><a name="44166"><span class="ref">[44166] IIª-IIae, q. 124 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ratio illa procedit de martyrio secundum propriam
 speciem actus, ex qua non habet excellentiam inter omnes actus
 virtutum, sicut nec fortitudo est excellentior inter omnes
-virtutes.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 124 a. 4 arg. 1"><a name="44167"><span class=
-"ref">[44167] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
+virtutes.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 124 a. 4 arg. 1"><a name="44167"><span class="ref">[44167] IIª-IIae, q. 124 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
 quartum sic proceditur. Videtur quod mors non sit de ratione
 martyrii. Dicit enim Hieronymus, in sermone de assumptione,
 <i>recte dixerim quod Dei genitrix virgo et martyr fuit, quamvis in
@@ -1765,9 +1466,7 @@
 persecutionis desit, habet tamen pax suum martyrium, quia etsi
 carnis colla ferro non subiicimus, spirituali tamen gladio carnalia
 desideria in mente trucidamus</i>. Ergo absque passione mortis
-potest esse martyrium.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 4 arg. 2"><a name="44168"><span class=
-"ref">[44168] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 arg. 2</span></a>
+potest esse martyrium.</p><p title="II-II q. 124 a. 4 arg. 2"><a name="44168"><span class="ref">[44168] IIª-IIae, q. 124 a. 4 arg. 2</span></a>
 Praeterea, pro integritate carnis servanda aliquae mulieres
 leguntur laudabiliter vitam suam contempsisse, et ita videtur quod
 corporalis integritas castitatis praeferatur vitae corporali. Sed
@@ -1776,9 +1475,7 @@
 Ergo videtur quod martyrium magis debeat dici si aliqua mulier pro
 fide Christi integritatem carnis perdat, quam si etiam vitam
 perderet corporalem. Unde et Lucia dixit, <i>si me invitam feceris
-violari, castitas mihi duplicabitur ad coronam</i>.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 4 arg. 3"><a name="44169"><span class=
-"ref">[44169] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 arg. 3</span></a>
+violari, castitas mihi duplicabitur ad coronam</i>.</p><p title="II-II q. 124 a. 4 arg. 3"><a name="44169"><span class="ref">[44169] IIª-IIae, q. 124 a. 4 arg. 3</span></a>
 Praeterea, martyrium est fortitudinis actus. Ad fortitudinem autem
 pertinet non solum mortem non formidare, sed nec alias
 adversitates, ut Augustinus dicit, in VI musicae. Sed multae sunt
@@ -1786,19 +1483,13 @@
 pro fide Christi, sicut carcerem, exilium, rapinam bonorum, ut
 patet ad Heb. X. Unde et sancti Marcelli Papae martyrium
 celebratur, qui tamen fuit in carcere mortuus. Ergo non est de
-necessitate martyrii quod aliquis sustineat poenam mortis.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 4 arg. 4"><a name="44170"><span class=
-"ref">[44170] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 arg. 4</span></a>
+necessitate martyrii quod aliquis sustineat poenam mortis.</p><p title="II-II q. 124 a. 4 arg. 4"><a name="44170"><span class="ref">[44170] IIª-IIae, q. 124 a. 4 arg. 4</span></a>
 Praeterea, martyrium est actus meritorius, ut dictum est. Sed actus
 meritorius non potest esse post mortem. Ergo ante mortem. Et ita
-mors non est de ratione martyrii.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 4 s. c."><a name="44171"><span class=
-"ref">[44171] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 s. c.</span></a> Sed
+mors non est de ratione martyrii.</p><p title="II-II q. 124 a. 4 s. c."><a name="44171"><span class="ref">[44171] IIª-IIae, q. 124 a. 4 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod maximus dicit, in quodam sermone, de martyre,
 <i>quod vincit pro fide moriendo qui vinceretur sine fide
-vivendo</i>.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 4 co."><a name="44172"><span class=
-"ref">[44172] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+vivendo</i>.</p><p title="II-II q. 124 a. 4 co."><a name="44172"><span class="ref">[44172] IIª-IIae, q. 124 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, martyr dicitur quasi testis fidei
 Christianae, per quam nobis visibilia pro invisibilibus contemnenda
 proponuntur, ut dicitur Heb. XI. Ad martyrium ergo pertinet ut homo
@@ -1811,29 +1502,21 @@
 induxit, <i>pellem pro pelle, et cuncta quae habet homo, dabit pro
 anima sua</i>, idest pro vita corporali. Et ideo ad perfectam
 rationem martyrii requiritur quod aliquis mortem sustineat propter
-Christum.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 4 ad 1"><a name="44173"><span class=
-"ref">[44173] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+Christum.</p><p title="II-II q. 124 a. 4 ad 1"><a name="44173"><span class="ref">[44173] IIª-IIae, q. 124 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod illae auctoritates, et si quae similes
-inveniuntur, loquuntur de martyrio per quandam similitudinem.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 4 ad 2"><a name="44174"><span class=
-"ref">[44174] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 ad 2</span></a> Ad
+inveniuntur, loquuntur de martyrio per quandam similitudinem.</p><p title="II-II q. 124 a. 4 ad 2"><a name="44174"><span class="ref">[44174] IIª-IIae, q. 124 a. 4 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod in muliere quae integritatem carnis perdit,
 vel ad perdendum eam damnatur, occasione fidei Christianae, non est
 apud homines manifestum utrum hoc mulier patiatur propter amorem
 fidei Christianae, vel magis pro contemptu castitatis. Et ideo apud
 homines non redditur per hoc testimonium sufficiens. Unde hoc non
 proprie habet rationem martyrii. Sed apud Deum, qui corda
-scrutatur, potest hoc ad praemium deputari, sicut Lucia dixit.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 4 ad 3"><a name="44175"><span class=
-"ref">[44175] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+scrutatur, potest hoc ad praemium deputari, sicut Lucia dixit.</p><p title="II-II q. 124 a. 4 ad 3"><a name="44175"><span class="ref">[44175] IIª-IIae, q. 124 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut supra dictum est, fortitudo principaliter
 consistit circa pericula mortis, circa alia autem consequenter. Et
 ideo nec martyrium proprie dicitur pro sola tolerantia carceris vel
 exilii vel rapinae divitiarum, nisi forte secundum quod ex his
-sequitur mors.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 4 ad 4"><a name="44176"><span class=
-"ref">[44176] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
+sequitur mors.</p><p title="II-II q. 124 a. 4 ad 4"><a name="44176"><span class="ref">[44176] IIª-IIae, q. 124 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod meritum martyrii non est post mortem, sed in ipsa
 voluntaria sustinentia mortis, prout scilicet aliquis voluntarie
 patitur inflictionem mortis. Contingit tamen quandoque quod aliquis
@@ -1841,27 +1524,19 @@
 tribulationes continuatas usque ad mortem, quas a persecutoribus
 patitur pro fide Christi, diu aliquis vivat. In quo statu actus
 martyrii meritorius est, et etiam ipso eodem tempore quo huiusmodi
-afflictiones patitur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 124 a. 5 arg. 1"><a name="44177"><span class=
-"ref">[44177] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
+afflictiones patitur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 124 a. 5 arg. 1"><a name="44177"><span class="ref">[44177] IIª-IIae, q. 124 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
 quintum sic proceditur. Videtur quod sola fides sit causa martyrii.
 Dicitur enim I Pet. IV, nemo vestrum patiatur quasi homicida aut
 fur, aut aliquid huiusmodi, <i>si autem ut Christianus, non
 erubescat, glorificet autem Deum in isto nomine</i>. Sed ex hoc
 dicitur aliquis Christianus quod tenet fidem Christi. Ergo sola
-fides Christi dat patientibus martyrii gloriam.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 5 arg. 2"><a name="44178"><span class=
-"ref">[44178] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 arg. 2</span></a>
+fides Christi dat patientibus martyrii gloriam.</p><p title="II-II q. 124 a. 5 arg. 2"><a name="44178"><span class="ref">[44178] IIª-IIae, q. 124 a. 5 arg. 2</span></a>
 Praeterea, martyr dicitur quasi testis. Testimonium autem non
 redditur nisi veritati. Non autem aliquis dicitur martyr ex
 testimonio cuiuslibet veritatis, sed solum ex testimonio veritatis
 divinae. Alioquin, si quis moreretur pro confessione veritatis
 geometriae, vel alterius scientiae speculativae, esset martyr, quod
-videtur ridiculum. Ergo sola fides est martyrii causa.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 5 arg. 3"><a name="44179"><span class=
-"ref">[44179] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 arg. 3</span></a>
+videtur ridiculum. Ergo sola fides est martyrii causa.</p><p title="II-II q. 124 a. 5 arg. 3"><a name="44179"><span class="ref">[44179] IIª-IIae, q. 124 a. 5 arg. 3</span></a>
 Praeterea, inter alia virtutum opera illa videntur esse potiora
 quae ordinantur ad bonum commune, <i>quia bonum gentis melius est
 quam bonum unius hominis</i>, secundum philosophum, in I Ethic. Si
@@ -1869,16 +1544,12 @@
 quod illi martyres essent qui pro defensione reipublicae moriuntur.
 Quod Ecclesiae observatio non habet, non enim militum qui in bello
 iusto moriuntur martyria celebrantur. Ergo sola fides videtur esse
-martyrii causa.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 5 s. c."><a name="44180"><span class=
-"ref">[44180] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 s. c.</span></a> Sed
+martyrii causa.</p><p title="II-II q. 124 a. 5 s. c."><a name="44180"><span class="ref">[44180] IIª-IIae, q. 124 a. 5 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod dicitur Matth. V, <i>beati qui persecutionem
 patiuntur propter iustitiam</i>, quod pertinet ad martyrium, ut
 Glossa ibidem dicit. Ad iustitiam autem pertinet non solum fides,
 sed etiam aliae virtutes. Ergo etiam aliae virtutes possunt esse
-martyrii causa.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 5 co."><a name="44181"><span class=
-"ref">[44181] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+martyrii causa.</p><p title="II-II q. 124 a. 5 co."><a name="44181"><span class="ref">[44181] IIª-IIae, q. 124 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, martyres dicuntur quasi testes,
 quia scilicet corporalibus suis passionibus usque ad mortem
 testimonium perhibent veritati, non cuicumque, sed veritati quae
@@ -1896,9 +1567,7 @@
 huiusmodi opera a nobis requirit, et nos pro eis remunerat. Et
 secundum hoc possunt esse martyrii causa. Unde et beati Ioannis
 Baptistae martyrium in Ecclesia celebratur, qui non pro neganda
-fide, sed pro reprehensione adulterii mortem sustinuit.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 5 ad 1"><a name="44182"><span class=
-"ref">[44182] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+fide, sed pro reprehensione adulterii mortem sustinuit.</p><p title="II-II q. 124 a. 5 ad 1"><a name="44182"><span class="ref">[44182] IIª-IIae, q. 124 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Christianus dicitur qui Christi est. Dicitur
 autem aliquis esse Christi non solum ex eo quod habet fidem
 Christi, sed etiam ex eo quod spiritu Christi ad opera virtuosa
@@ -1910,62 +1579,41 @@
 confessione quae fit per verba, sed etiam quicumque patitur pro
 quocumque bono opere faciendo, vel pro quocumque peccato vitando,
 propter Christum, quia totum hoc pertinet ad fidei
-protestationem.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 5 ad 2"><a name="44183"><span class=
-"ref">[44183] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 ad 2</span></a> Ad
+protestationem.</p><p title="II-II q. 124 a. 5 ad 2"><a name="44183"><span class="ref">[44183] IIª-IIae, q. 124 a. 5 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod veritas aliarum scientiarum non pertinet ad
 cultum divinitatis. Et ideo non dicitur esse secundum pietatem.
 Unde nec eius confessio potest esse directe martyrii causa. Sed
 quia omne mendacium peccatum est, ut supra habitum est, vitatio
 mendacii, contra quamcumque veritatem sit, inquantum mendacium est
-peccatum divinae legi contrarium, potest esse martyrii causa.</p>
-<p title="II-II q. 124 a. 5 ad 3"><a name="44184"><span class=
-"ref">[44184] II&ordf;-IIae, q. 124 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+peccatum divinae legi contrarium, potest esse martyrii causa.</p><p title="II-II q. 124 a. 5 ad 3"><a name="44184"><span class="ref">[44184] IIª-IIae, q. 124 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod bonum reipublicae est praecipuum inter bona humana.
 Sed bonum divinum, quod est propria causa martyrii, est potius quam
 humanum. Quia tamen bonum humanum potest effici divinum, ut si
 referatur in Deum; potest esse quodcumque bonum humanum martyrii
-causa secundum quod in Deum refertur.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 125</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 125 pr."><a name="44185"><span class=
-"ref">[44185] II&ordf;-IIae, q. 125 pr.</span></a> Deinde
+causa secundum quod in Deum refertur.</p></div></div><div class="q" id="q125"><h2>Quaestio 125</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 125 pr."><a name="44185"><span class="ref">[44185] IIª-IIae, q. 125 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de vitiis oppositis fortitudini. Et primo, de
 timore; secundo, de intimiditate; tertio, de audacia. Circa primum
 quaeruntur quatuor. Primo, utrum timor sit peccatum. Secundo, utrum
 opponatur fortitudini. Tertio, utrum sit peccatum mortale. Quarto,
-utrum excuset vel diminuat peccatum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 125 a. 1 arg. 1"><a name="44186"><span class=
-"ref">[44186] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+utrum excuset vel diminuat peccatum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 125 a. 1 arg. 1"><a name="44186"><span class="ref">[44186] IIª-IIae, q. 125 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod timor non sit peccatum. Timor
 enim est passio quaedam, ut supra habitum est. Sed passionibus nec
 laudamur nec vituperamur, ut dicitur in II Ethic. Cum igitur omne
-peccatum sit vituperabile, videtur quod timor non sit peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 1 arg. 2"><a name="44187"><span class=
-"ref">[44187] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 arg. 2</span></a>
+peccatum sit vituperabile, videtur quod timor non sit peccatum.</p><p title="II-II q. 125 a. 1 arg. 2"><a name="44187"><span class="ref">[44187] IIª-IIae, q. 125 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, nihil quod in lege divina mandatur est peccatum, quia
 lex domini est immaculata, ut dicitur in Psalmo. Sed timor mandatur
 in lege Dei, dicitur enim ad Ephes. VI, <i>servi, obedite dominis
 carnalibus, cum timore et tremore</i>. Timor ergo non est
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 1 arg. 3"><a name="44188"><span class=
-"ref">[44188] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 arg. 3</span></a>
+peccatum.</p><p title="II-II q. 125 a. 1 arg. 3"><a name="44188"><span class="ref">[44188] IIª-IIae, q. 125 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, nihil quod naturaliter inest homini est peccatum, quia
 peccatum est contra naturam, ut Damascenus dicit, II libro. Sed
 timere est homini naturale, unde philosophus dicit, in III Ethic.,
 quod <i>erit aliquis insanus, vel sine sensu doloris, si nihil
 timeat, neque terraemotum neque inundationes</i>. Ergo timor non
-est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 1 s. c."><a name="44189"><span class=
-"ref">[44189] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+est peccatum.</p><p title="II-II q. 125 a. 1 s. c."><a name="44189"><span class="ref">[44189] IIª-IIae, q. 125 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod dominus dicit, Matth. X, <i>nolite timere eos qui
 occidunt corpus</i>. Et Ezech. II dicitur, <i>ne timeas eos, neque
-sermones eorum metuas</i>.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 1 co."><a name="44190"><span class=
-"ref">[44190] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+sermones eorum metuas</i>.</p><p title="II-II q. 125 a. 1 co."><a name="44190"><span class="ref">[44190] IIª-IIae, q. 125 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod aliquid dicitur esse peccatum in actibus humanis
 propter inordinationem, nam bonum humani actus in ordine quodam
 existit, ut ex supra dictis patet. Est autem hic debitus ordo, ut
@@ -1980,30 +1628,20 @@
 magis prosequi debet, timor inordinatus est, et habet rationem
 peccati. Quando vero appetitus timendo refugit id quod est secundum
 rationem fugiendum, tunc appetitus non est inordinatus, nec
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 1 ad 1"><a name="44191"><span class=
-"ref">[44191] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+peccatum.</p><p title="II-II q. 125 a. 1 ad 1"><a name="44191"><span class="ref">[44191] IIª-IIae, q. 125 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod timor communiter dictus secundum suam rationem
 importat universaliter fugam, unde quantum ad hoc non importat
 rationem boni vel mali. Et similiter est de qualibet alia passione.
 Et ideo philosophus dicit quod passiones non sunt laudabiles neque
 vituperabiles, quia scilicet non laudantur neque vituperantur qui
 irascuntur vel timent, sed qui circa hoc aut ordinate aut
-inordinate se habent.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 1 ad 2"><a name="44192"><span class=
-"ref">[44192] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+inordinate se habent.</p><p title="II-II q. 125 a. 1 ad 2"><a name="44192"><span class="ref">[44192] IIª-IIae, q. 125 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod timor ille ad quem inducit apostolus, est
 conveniens rationi, ut scilicet servus timeat ne deficiat ab
-obsequiis quae domino debet impendere.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 1 ad 3"><a name="44193"><span class=
-"ref">[44193] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+obsequiis quae domino debet impendere.</p><p title="II-II q. 125 a. 1 ad 3"><a name="44193"><span class="ref">[44193] IIª-IIae, q. 125 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod mala quibus homo resistere non potest, et ex quorum
 sustinentia nihil boni provenit homini, ratio dictat esse fugienda.
-Et ideo timor talium non est peccatum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 125 a. 2 arg. 1"><a name="44194"><span class=
-"ref">[44194] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+Et ideo timor talium non est peccatum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 125 a. 2 arg. 1"><a name="44194"><span class="ref">[44194] IIª-IIae, q. 125 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod peccatum timoris non
 opponatur fortitudini. Fortitudo enim est circa pericula mortis, ut
 supra habitum est. Sed peccatum timoris non semper pertinet ad
@@ -2012,26 +1650,18 @@
 pericula carnis, vel perdere mundi bona</i>. Et super illud Matth.
 XXVI, oravit tertio eundem sermonem etc., dicit Glossa quod triplex
 est malus timor, scilicet timor mortis, timor vilitatis, et timor
-doloris. Non ergo peccatum timoris opponitur fortitudini.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 2 arg. 2"><a name="44195"><span class=
-"ref">[44195] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 arg. 2</span></a>
+doloris. Non ergo peccatum timoris opponitur fortitudini.</p><p title="II-II q. 125 a. 2 arg. 2"><a name="44195"><span class="ref">[44195] IIª-IIae, q. 125 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, praecipuum quod commendatur in fortitudine est quod
 exponit se periculis mortis. Sed quandoque aliquis ex timore
 servitutis vel ignominiae exponit se morti, sicut Augustinus, in I
 de Civ. Dei, narrat de Catone, qui, ut non incurreret Caesaris
 servitutem, morti se tradidit. Ergo peccatum timoris non opponitur
-fortitudini, sed magis habet similitudinem cum ipsa.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 2 arg. 3"><a name="44196"><span class=
-"ref">[44196] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 arg. 3</span></a>
+fortitudini, sed magis habet similitudinem cum ipsa.</p><p title="II-II q. 125 a. 2 arg. 3"><a name="44196"><span class="ref">[44196] IIª-IIae, q. 125 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, omnis desperatio ex aliquo timore procedit. Sed
 desperatio non opponitur fortitudini, sed magis spei, ut supra
-habitum est. Ergo neque timoris peccatum opponitur fortitudini.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 2 s. c."><a name="44197"><span class=
-"ref">[44197] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+habitum est. Ergo neque timoris peccatum opponitur fortitudini.</p><p title="II-II q. 125 a. 2 s. c."><a name="44197"><span class="ref">[44197] IIª-IIae, q. 125 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus, in II et III Ethic., timiditatem ponit
-fortitudini oppositam.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 2 co."><a name="44198"><span class=
-"ref">[44198] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+fortitudini oppositam.</p><p title="II-II q. 125 a. 2 co."><a name="44198"><span class="ref">[44198] IIª-IIae, q. 125 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra habitum est, omnis timor ex amore
 procedit, nullus enim timet nisi contrarium eius quod amat. Amor
 autem non determinatur ad aliquod genus virtutis vel vitii, sed
@@ -2044,14 +1674,10 @@
 praecipuus est periculorum mortis, ut probatur in III Ethic. et
 ideo talis timoris inordinatio opponitur fortitudini, quae est
 circa pericula mortis. Et propter hoc antonomastice dicitur
-timiditas fortitudini opponi.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 2 ad 1"><a name="44199"><span class=
-"ref">[44199] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+timiditas fortitudini opponi.</p><p title="II-II q. 125 a. 2 ad 1"><a name="44199"><span class="ref">[44199] IIª-IIae, q. 125 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod auctoritates illae loquuntur de timore
 inordinato communiter sumpto, qui diversis virtutibus opponi
-potest.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 2 ad 2"><a name="44200"><span class=
-"ref">[44200] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+potest.</p><p title="II-II q. 125 a. 2 ad 2"><a name="44200"><span class="ref">[44200] IIª-IIae, q. 125 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod actus humani praecipue diiudicantur ex fine,
 ut ex supra dictis patet. Ad fortem autem pertinet ut se exponat
 periculis mortis propter bonum, sed ille qui se periculis mortis
@@ -2059,9 +1685,7 @@
 vincitur, quod est fortitudini contrarium. Unde philosophus dicit,
 in III Ethic., quod <i>mori fugientem inopiam vel cupidinem vel
 aliquid triste, non est fortis, sed magis timidi, mollities enim
-est fugere laboriosa</i>.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 2 ad 3"><a name="44201"><span class=
-"ref">[44201] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+est fugere laboriosa</i>.</p><p title="II-II q. 125 a. 2 ad 3"><a name="44201"><span class="ref">[44201] IIª-IIae, q. 125 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut supra dictum est, sicut spes est principium
 audaciae, ita timor est principium desperationis. Unde sicut ad
 fortem, qui utitur audacia moderate, praeexigitur spes, ita e
@@ -2070,40 +1694,28 @@
 qui est sui generis. Desperatio autem quae opponitur spei, ad aliud
 genus refertur, scilicet ad res divinas, quam timor qui opponitur
 fortitudini, qui pertinet ad pericula mortis. Unde ratio non
-sequitur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 125 a. 3 arg. 1"><a name="44202"><span class=
-"ref">[44202] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+sequitur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 125 a. 3 arg. 1"><a name="44202"><span class="ref">[44202] IIª-IIae, q. 125 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod timor non sit peccatum
 mortale. Timor enim, ut supra dictum est, est in irascibili, quae
 est pars sensualitatis. Sed in sensualitate est tantum peccatum
 veniale, ut supra habitum est. Ergo timor non est peccatum
-mortale.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 3 arg. 2"><a name="44203"><span class=
-"ref">[44203] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 arg. 2</span></a>
+mortale.</p><p title="II-II q. 125 a. 3 arg. 2"><a name="44203"><span class="ref">[44203] IIª-IIae, q. 125 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, omne peccatum mortale totaliter cor avertit a Deo. Hoc
 autem non facit timor, quia super illud Iudic. VII, qui
 formidolosus est etc., dicit Glossa quod <i>timidus est qui primo
 aspectu congressum trepidat, non tamen corde terretur, sed reparari
-et animari potest</i>. Ergo timor non est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 3 arg. 3"><a name="44204"><span class=
-"ref">[44204] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 arg. 3</span></a>
+et animari potest</i>. Ergo timor non est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 125 a. 3 arg. 3"><a name="44204"><span class="ref">[44204] IIª-IIae, q. 125 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, peccatum mortale non solum retrahit a perfectione, sed
 etiam a praecepto. Sed timor non retrahit a praecepto, sed solum a
 perfectione, quia super illud Deut. XX, quis est homo formidolosus
 et corde pavido, etc., dicit Glossa, <i>docet non posse quemquam
 perfectionem contemplationis vel militiae spiritualis accipere qui
 adhuc nudari terrenis opibus pertimescit</i>. Ergo timor non est
-peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 3 s. c."><a name="44205"><span class=
-"ref">[44205] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 s. c.</span></a> Sed
+peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 125 a. 3 s. c."><a name="44205"><span class="ref">[44205] IIª-IIae, q. 125 a. 3 s. c.</span></a> Sed
 contra, pro solo peccato mortali debetur poena Inferni. Quae tamen
 debetur timidis, secundum illud Apoc. XXI, <i>timidis et incredulis
 et execratis, etc., pars erit in stagno ignis et sulphuris, quod
-est mors secunda</i>. Ergo timiditas est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 3 co."><a name="44206"><span class=
-"ref">[44206] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+est mors secunda</i>. Ergo timiditas est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 125 a. 3 co."><a name="44206"><span class="ref">[44206] IIª-IIae, q. 125 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, timor peccatum est secundum quod
 est inordinatus, prout scilicet refugit quod non est secundum
 rationem refugiendum. Haec autem inordinatio timoris quandoque
@@ -2117,13 +1729,9 @@
 refugit periculum mortis, vel quodcumque aliud temporale malum, sic
 dispositus est ut faciat aliquid prohibitum, vel praetermittat
 aliquid quod est praeceptum in lege divina, talis timor est
-peccatum mortale. Alioquin erit peccatum veniale.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 3 ad 1"><a name="44207"><span class=
-"ref">[44207] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+peccatum mortale. Alioquin erit peccatum veniale.</p><p title="II-II q. 125 a. 3 ad 1"><a name="44207"><span class="ref">[44207] IIª-IIae, q. 125 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ratio illa procedit de timore secundum quod
-sistit infra sensualitatem.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 3 ad 2"><a name="44208"><span class=
-"ref">[44208] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 ad 2</span></a> Ad
+sistit infra sensualitatem.</p><p title="II-II q. 125 a. 3 ad 2"><a name="44208"><span class="ref">[44208] IIª-IIae, q. 125 a. 3 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod etiam Glossa illa potest intelligi de timore
 in sensualitate existente. Vel potest melius dici quod ille toto
 corde terretur cuius animum timor vincit irreparabiliter. Potest
@@ -2131,44 +1739,30 @@
 tamen aliquis ita obstinate terretur quin persuasionibus revocari
 possit, sicut quandoque aliquis mortaliter peccans concupiscentiae
 consentiendo, revocatur, ne opere impleat quod proposuit
-facere.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 3 ad 3"><a name="44209"><span class=
-"ref">[44209] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+facere.</p><p title="II-II q. 125 a. 3 ad 3"><a name="44209"><span class="ref">[44209] IIª-IIae, q. 125 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod Glossa illa loquitur de timore revocante hominem a
 bono quod non est de necessitate praecepti, sed de perfectione
 consilii. Talis autem timor non est peccatum mortale, sed quandoque
 veniale; quandoque etiam non est peccatum, puta cum aliquis habet
-rationabilem causam timoris.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 125 a. 4 arg. 1"><a name="44210"><span class=
-"ref">[44210] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
+rationabilem causam timoris.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 125 a. 4 arg. 1"><a name="44210"><span class="ref">[44210] IIª-IIae, q. 125 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
 quartum sic proceditur. Videtur quod timor non excuset a peccato.
 Timor enim est peccatum, ut dictum est. Sed peccatum non excusat a
 peccato, sed magis aggravat ipsum. Ergo timor non excusat a
-peccato.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 4 arg. 2"><a name="44211"><span class=
-"ref">[44211] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 arg. 2</span></a>
+peccato.</p><p title="II-II q. 125 a. 4 arg. 2"><a name="44211"><span class="ref">[44211] IIª-IIae, q. 125 a. 4 arg. 2</span></a>
 Praeterea, si aliquis timor excusat a peccato, maxime excusaret
 timor mortis, qui dicitur cadere in constantem virum. Sed hic timor
 non videtur excusare, quia cum mors ex necessitate immineat
 omnibus, non videtur esse timenda. Ergo timor non excusat a
-peccato.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 4 arg. 3"><a name="44212"><span class=
-"ref">[44212] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 arg. 3</span></a>
+peccato.</p><p title="II-II q. 125 a. 4 arg. 3"><a name="44212"><span class="ref">[44212] IIª-IIae, q. 125 a. 4 arg. 3</span></a>
 Praeterea, timor omnis aut est mali temporalis, aut spiritualis.
 Sed timor mali spiritualis non potest excusare peccatum, quia non
 inducit ad peccandum, sed magis retrahit a peccato. Timor etiam
 mali temporalis non excusat a peccato, quia sicut philosophus
 dicit, in III Ethic., <i>inopiam non oportet timere, neque
 aegritudinem, neque quaecumque non a propria malitia procedunt</i>.
-Ergo videtur quod timor nullo modo excusat a peccato.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 4 s. c."><a name="44213"><span class=
-"ref">[44213] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 s. c.</span></a> Sed
+Ergo videtur quod timor nullo modo excusat a peccato.</p><p title="II-II q. 125 a. 4 s. c."><a name="44213"><span class="ref">[44213] IIª-IIae, q. 125 a. 4 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod in decretis, qu. I, dicitur, <i>vim passus et
-invitus ab haereticis ordinatus colorem habet excusationis</i>.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 4 co."><a name="44214"><span class=
-"ref">[44214] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+invitus ab haereticis ordinatus colorem habet excusationis</i>.</p><p title="II-II q. 125 a. 4 co."><a name="44214"><span class="ref">[44214] IIª-IIae, q. 125 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, timor intantum habet
 rationem peccati inquantum est contra ordinem rationis. Ratio autem
 iudicat quaedam mala esse magis aliis fugienda. Et ideo quicumque,
@@ -2192,63 +1786,40 @@
 quaedam necessitas aliquid faciendi propter imminentem timorem.
 Unde philosophus huiusmodi quae ex timore fiunt, dicit esse non
 simpliciter voluntaria, sed mixta ex voluntario et
-involuntario.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 4 ad 1"><a name="44215"><span class=
-"ref">[44215] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+involuntario.</p><p title="II-II q. 125 a. 4 ad 1"><a name="44215"><span class="ref">[44215] IIª-IIae, q. 125 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod timor non excusat ex ea parte qua est peccatum,
-sed ex ea parte qua est involuntarium.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 4 ad 2"><a name="44216"><span class=
-"ref">[44216] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 ad 2</span></a> Ad
+sed ex ea parte qua est involuntarium.</p><p title="II-II q. 125 a. 4 ad 2"><a name="44216"><span class="ref">[44216] IIª-IIae, q. 125 a. 4 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod, licet mors omnibus immineat ex necessitate,
 tamen ipsa diminutio temporis vitae est quoddam malum, et per
-consequens timendum.</p>
-<p title="II-II q. 125 a. 4 ad 3"><a name="44217"><span class=
-"ref">[44217] II&ordf;-IIae, q. 125 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+consequens timendum.</p><p title="II-II q. 125 a. 4 ad 3"><a name="44217"><span class="ref">[44217] IIª-IIae, q. 125 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod secundum Stoicos, qui ponebant bona temporalia non
 esse hominis bona, sequitur ex consequenti quod mala temporalia non
 sint hominis mala, et per consequens nullo modo timenda. Sed
 secundum Augustinum, in libro de Lib. Arbit., huiusmodi temporalia
 sunt minima bona. Quod etiam Peripatetici senserunt. Et ideo
 contraria eorum sunt quidem timenda, non tamen multum, ut pro eis
-recedatur ab eo quod est bonum secundum virtutem.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 126</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 126 pr."><a name="44218"><span class=
-"ref">[44218] II&ordf;-IIae, q. 126 pr.</span></a> Deinde
+recedatur ab eo quod est bonum secundum virtutem.</p></div></div><div class="q" id="q126"><h2>Quaestio 126</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 126 pr."><a name="44218"><span class="ref">[44218] IIª-IIae, q. 126 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de vitio intimiditatis. Et circa hoc quaeruntur
 duo. Primo, utrum intimidum esse sit peccatum. Secundo, utrum
-opponatur fortitudini.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 126 a. 1 arg. 1"><a name="44219"><span class=
-"ref">[44219] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+opponatur fortitudini.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 126 a. 1 arg. 1"><a name="44219"><span class="ref">[44219] IIª-IIae, q. 126 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod intimiditas non sit peccatum.
 Quod enim ponitur pro commendatione viri iusti, non est peccatum.
 Sed in commendationem viri iusti dicitur, Prov. XXVIII, <i>iustus,
 quasi leo confidens, absque terrore erit</i>. Ergo esse impavidum
-non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 1 arg. 2"><a name="44220"><span class=
-"ref">[44220] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 arg. 2</span></a>
+non est peccatum.</p><p title="II-II q. 126 a. 1 arg. 2"><a name="44220"><span class="ref">[44220] IIª-IIae, q. 126 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, maxime terribilis est mors, secundum philosophum, in III
 Ethic. Sed nec mortem oportet timere, secundum illud Matth. X,
 <i>nolite timere eos qui occidunt corpus</i>, nec etiam aliquid
 quod ab homine possit inferri, secundum illud Isaiae li, quis tu,
 ut timeas ab homine mortali? Ergo impavidum esse non est
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 1 arg. 3"><a name="44221"><span class=
-"ref">[44221] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 arg. 3</span></a>
+peccatum.</p><p title="II-II q. 126 a. 1 arg. 3"><a name="44221"><span class="ref">[44221] IIª-IIae, q. 126 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, timor ex amore nascitur, ut supra dictum est. Sed nihil
 mundanum amare pertinet ad perfectionem virtutis, quia, ut
 Augustinus dicit, in XIV de Civ. Dei, <i>amor Dei usque ad
 contemptum sui, facit cives civitatis caelestis</i>. Ergo nihil
-humanum formidare videtur non esse peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 1 s. c."><a name="44222"><span class=
-"ref">[44222] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+humanum formidare videtur non esse peccatum.</p><p title="II-II q. 126 a. 1 s. c."><a name="44222"><span class="ref">[44222] IIª-IIae, q. 126 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod de iudice iniquo dicitur, Luc. XVIII, quod <i>nec
-Deum timebat, nec hominem reverebatur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 1 co."><a name="44223"><span class=
-"ref">[44223] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+Deum timebat, nec hominem reverebatur</i>.</p><p title="II-II q. 126 a. 1 co."><a name="44223"><span class="ref">[44223] IIª-IIae, q. 126 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, quia timor ex amore nascitur, idem iudicium videtur
 esse de amore et de timore. Agitur autem nunc de timore quo mala
 temporalia timentur, qui provenit ex temporalium bonorum amore.
@@ -2274,57 +1845,39 @@
 Celtae propter stultitiam nihil timent. Unde patet quod esse
 impavidum est vitiosum, sive causetur ex defectu amoris, sive
 causetur ex elatione animi, sive causetur ex stoliditate; quae
-tamen excusat a peccato si sit invincibilis.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 1 ad 1"><a name="44224"><span class=
-"ref">[44224] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+tamen excusat a peccato si sit invincibilis.</p><p title="II-II q. 126 a. 1 ad 1"><a name="44224"><span class="ref">[44224] IIª-IIae, q. 126 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod iustus commendatur a timore retrahente eum a
 bono, non quod sit absque omni timore. Dicitur enim Eccli. I,
-<i>qui sine timore est, non poterit iustificari</i>.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 1 ad 2"><a name="44225"><span class=
-"ref">[44225] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+<i>qui sine timore est, non poterit iustificari</i>.</p><p title="II-II q. 126 a. 1 ad 2"><a name="44225"><span class="ref">[44225] IIª-IIae, q. 126 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod mors, vel quidquid aliud ab homine mortali
 potest inferri, non est ea ratione timendum ut a iustitia
 recedatur. Est tamen timendum inquantum per hoc homo potest
 impediri ab operibus virtuosis, vel quantum ad se, vel quantum ad
 profectum quem in aliis facit. Unde dicitur Prov. XIV, <i>sapiens
-timet, et declinat a malo</i>.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 1 ad 3"><a name="44226"><span class=
-"ref">[44226] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+timet, et declinat a malo</i>.</p><p title="II-II q. 126 a. 1 ad 3"><a name="44226"><span class="ref">[44226] IIª-IIae, q. 126 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod bona temporalia debent contemni quantum nos impediunt
 ab amore et timore Dei. Et secundum hoc etiam non debent timeri,
 unde dicitur Eccli. XXXIV, <i>qui timet Deum nihil trepidabit</i>.
 Non autem debent contemni bona temporalia inquantum
 instrumentaliter nos iuvant ad ea quae sunt divini amoris et
-timoris.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 126 a. 2 arg. 1"><a name="44227"><span class=
-"ref">[44227] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+timoris.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 126 a. 2 arg. 1"><a name="44227"><span class="ref">[44227] IIª-IIae, q. 126 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod esse impavidum non opponatur
 fortitudini. De habitibus enim iudicamus per actus. Sed nullus
 actus fortitudinis impeditur per hoc quod aliquis est impavidus,
 remoto enim timore, aliquis et fortiter sustinet et audacter
-aggreditur. Ergo esse impavidum non opponitur fortitudini.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 2 arg. 2"><a name="44228"><span class=
-"ref">[44228] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 arg. 2</span></a>
+aggreditur. Ergo esse impavidum non opponitur fortitudini.</p><p title="II-II q. 126 a. 2 arg. 2"><a name="44228"><span class="ref">[44228] IIª-IIae, q. 126 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, esse impavidum est vitiosum vel propter defectum debiti
 amoris, vel propter superbiam, vel propter stultitiam. Sed defectus
 debiti amoris opponitur caritati; superbia autem humilitati;
 stultitia autem prudentiae, sive sapientiae. Ergo vitium
-impaviditatis non opponitur fortitudini.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 2 arg. 3"><a name="44229"><span class=
-"ref">[44229] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 arg. 3</span></a>
+impaviditatis non opponitur fortitudini.</p><p title="II-II q. 126 a. 2 arg. 3"><a name="44229"><span class="ref">[44229] IIª-IIae, q. 126 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, virtuti opponuntur vitia sicut extrema medio. Sed unum
 medium ex una parte non habet nisi unum extremum. Cum ergo
 fortitudini ex una parte opponatur timor, ex alia vero parte
 opponatur ei audacia, videtur quod impaviditas ei non
-opponatur.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 2 s. c."><a name="44230"><span class=
-"ref">[44230] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+opponatur.</p><p title="II-II q. 126 a. 2 s. c."><a name="44230"><span class="ref">[44230] IIª-IIae, q. 126 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus, in III Ethic., ponit impaviditatem
-fortitudini oppositam.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 2 co."><a name="44231"><span class=
-"ref">[44231] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+fortitudini oppositam.</p><p title="II-II q. 126 a. 2 co."><a name="44231"><span class="ref">[44231] IIª-IIae, q. 126 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, fortitudo est circa timores
 et audacias. Omnis autem virtus moralis ponit modum rationis in
 materia circa quam est. Unde ad fortitudinem pertinet timor
@@ -2335,59 +1888,36 @@
 inquantum scilicet homo timet quod non oportet, vel secundum quod
 non oportet; ita etiam impaviditas opponitur ei per defectum
 timoris, inquantum scilicet non timet aliquis quod oportet
-timere.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 2 ad 1"><a name="44232"><span class=
-"ref">[44232] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+timere.</p><p title="II-II q. 126 a. 2 ad 1"><a name="44232"><span class="ref">[44232] IIª-IIae, q. 126 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod actus fortitudinis est timorem sustinere et
 aggredi non qualitercumque, sed secundum rationem. Quod non facit
-impavidus.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 2 ad 2"><a name="44233"><span class=
-"ref">[44233] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+impavidus.</p><p title="II-II q. 126 a. 2 ad 2"><a name="44233"><span class="ref">[44233] IIª-IIae, q. 126 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod impaviditas ex sua specie corrumpit medium
 fortitudinis, et ideo directe fortitudini opponitur. Sed secundum
-suas causas, nihil prohibet quin opponatur aliis virtutibus.</p>
-<p title="II-II q. 126 a. 2 ad 3"><a name="44234"><span class=
-"ref">[44234] II&ordf;-IIae, q. 126 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+suas causas, nihil prohibet quin opponatur aliis virtutibus.</p><p title="II-II q. 126 a. 2 ad 3"><a name="44234"><span class="ref">[44234] IIª-IIae, q. 126 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod vitium audaciae opponitur fortitudini secundum
 excessum audaciae, impaviditas autem secundum defectum timoris.
 Fortitudo autem in utraque passione medium ponit. Unde non est
-inconveniens quod secundum diversa habeat diversa extrema.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 127</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 127 pr."><a name="44235"><span class=
-"ref">[44235] II&ordf;-IIae, q. 127 pr.</span></a> Deinde
+inconveniens quod secundum diversa habeat diversa extrema.</p></div></div><div class="q" id="q127"><h2>Quaestio 127</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 127 pr."><a name="44235"><span class="ref">[44235] IIª-IIae, q. 127 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de audacia. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo,
 utrum audacia sit peccatum. Secundo, utrum opponatur
-fortitudini.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 127 a. 1 arg. 1"><a name="44236"><span class=
-"ref">[44236] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+fortitudini.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 127 a. 1 arg. 1"><a name="44236"><span class="ref">[44236] IIª-IIae, q. 127 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod audacia non sit peccatum.
 Dicitur enim Iob XXXIX, de equo, per quem significatur bonus
 praedicator, secundum Gregorium, in Moral., quod <i>audacter in
 occursum pergit armatis</i>. Sed nullum vitium cedit in
-commendationem alicuius. Ergo esse audacem non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 1 arg. 2"><a name="44237"><span class=
-"ref">[44237] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 arg. 2</span></a>
+commendationem alicuius. Ergo esse audacem non est peccatum.</p><p title="II-II q. 127 a. 1 arg. 2"><a name="44237"><span class="ref">[44237] IIª-IIae, q. 127 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, sicut philosophus dicit, in VI Ethic., <i>oportet
 consiliari quidem tarde, operari autem velociter consiliata</i>.
 Sed ad hanc velocitatem operandi iuvat audacia. Ergo audacia non
-est peccatum, sed magis aliquid laudabile.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 1 arg. 3"><a name="44238"><span class=
-"ref">[44238] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 arg. 3</span></a>
+est peccatum, sed magis aliquid laudabile.</p><p title="II-II q. 127 a. 1 arg. 3"><a name="44238"><span class="ref">[44238] IIª-IIae, q. 127 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, audacia est quaedam passio quae causatur a spe, ut supra
 habitum est, cum de passionibus ageretur. Sed spes non ponitur
 peccatum, sed magis virtus. Ergo nec audacia debet poni
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 1 s. c."><a name="44239"><span class=
-"ref">[44239] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+peccatum.</p><p title="II-II q. 127 a. 1 s. c."><a name="44239"><span class="ref">[44239] IIª-IIae, q. 127 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod dicitur Eccli. VIII, <i>cum audace non eas in via,
 ne forte gravet mala sua in te</i>. Nullius autem societas est
-declinanda nisi propter peccatum. Ergo audacia est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 1 co."><a name="44240"><span class=
-"ref">[44240] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+declinanda nisi propter peccatum. Ergo audacia est peccatum.</p><p title="II-II q. 127 a. 1 co."><a name="44240"><span class="ref">[44240] IIª-IIae, q. 127 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod audacia, sicut supra dictum est, est passio quaedam.
 Passio autem quandoque quidem est moderata secundum rationem,
 quandoque autem caret modo rationis, vel per excessum vel per
@@ -2395,61 +1925,43 @@
 quandoque nomina passionum a superabundanti, sicut ira dicitur non
 quaecumque, sed superabundans, prout scilicet est vitiosa. Et hoc
 etiam modo audacia, per superabundantiam dicta, ponitur esse
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 1 ad 1"><a name="44241"><span class=
-"ref">[44241] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+peccatum.</p><p title="II-II q. 127 a. 1 ad 1"><a name="44241"><span class="ref">[44241] IIª-IIae, q. 127 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod audacia ibi sumitur secundum quod est moderata
-ratione. Sic enim pertinet ad virtutem fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 1 ad 2"><a name="44242"><span class=
-"ref">[44242] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+ratione. Sic enim pertinet ad virtutem fortitudinis.</p><p title="II-II q. 127 a. 1 ad 2"><a name="44242"><span class="ref">[44242] IIª-IIae, q. 127 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod operatio festina commendabilis est post
 consilium, quod est actus rationis. Sed si quis ante consilium
 vellet festine agere, non esset hoc laudabile, sed vitiosum, esset
 enim quaedam praecipitatio actionis, quod est vitium prudentiae
 oppositum, ut supra dictum est. Et ideo audacia, quae operatur ad
 velocitatem operandi, intantum laudabilis est inquantum a ratione
-ordinatur.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 1 ad 3"><a name="44243"><span class=
-"ref">[44243] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+ordinatur.</p><p title="II-II q. 127 a. 1 ad 3"><a name="44243"><span class="ref">[44243] IIª-IIae, q. 127 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quaedam vitia innominata sunt, et similiter quaedam
 virtutes, ut patet per philosophum, in IV Ethic. Et ideo oportuit
 quibusdam passionibus uti nomine virtutum et vitiorum. Praecipue
 autem illis passionibus utimur ad vitia designanda quarum obiectum
 est malum, sicut patet de odio, timore et ira, et etiam audacia.
 Spes autem et amor habent bonum pro obiecto. Et ideo magis eis
-utimur ad designanda nomina virtutum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 127 a. 2 arg. 1"><a name="44244"><span class=
-"ref">[44244] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+utimur ad designanda nomina virtutum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 127 a. 2 arg. 1"><a name="44244"><span class="ref">[44244] IIª-IIae, q. 127 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod audacia non opponatur
 fortitudini. Superfluitas enim audaciae videtur ex animi
 praesumptione procedere. Sed praesumptio pertinet ad superbiam,
 quae opponitur humilitati. Ergo audacia magis opponitur humilitati
-quam fortitudini.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 2 arg. 2"><a name="44245"><span class=
-"ref">[44245] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 arg. 2</span></a>
+quam fortitudini.</p><p title="II-II q. 127 a. 2 arg. 2"><a name="44245"><span class="ref">[44245] IIª-IIae, q. 127 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, audacia non videtur esse vituperabilis nisi inquantum ex
 ea provenit vel nocumentum aliquod ipsi audaci, qui se periculis
 inordinate ingerit; vel etiam aliis, quos per audaciam aggreditur
 vel in pericula praecipitat. Sed hoc videtur ad iniustitiam
 pertinere. Ergo audacia, secundum quod est peccatum, non opponitur
-fortitudini, sed iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 2 arg. 3"><a name="44246"><span class=
-"ref">[44246] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 arg. 3</span></a>
+fortitudini, sed iustitiae.</p><p title="II-II q. 127 a. 2 arg. 3"><a name="44246"><span class="ref">[44246] IIª-IIae, q. 127 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, fortitudo est et circa timores et circa audacias, ut
 supra habitum est. Sed quia timiditas opponitur fortitudini
 secundum excessum timoris, habet aliud vitium oppositum timiditati
 secundum defectum timoris. Si ergo audacia opponatur fortitudini
 propter excessum audaciae, pari ratione opponetur ei aliquod vitium
 propter audaciae defectum. Sed hoc non invenitur. Ergo nec audacia
-debet poni vitium oppositum fortitudini.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 2 s. c."><a name="44247"><span class=
-"ref">[44247] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+debet poni vitium oppositum fortitudini.</p><p title="II-II q. 127 a. 2 s. c."><a name="44247"><span class="ref">[44247] IIª-IIae, q. 127 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus, in II et III Ethic., ponit audaciam
-fortitudini oppositam.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 2 co."><a name="44248"><span class=
-"ref">[44248] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+fortitudini oppositam.</p><p title="II-II q. 127 a. 2 co."><a name="44248"><span class="ref">[44248] IIª-IIae, q. 127 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, ad virtutem moralem pertinet
 modum rationis observare in materia circa quam est. Et ideo omne
 vitium quod importat immoderantiam circa materiam alicuius virtutis
@@ -2457,21 +1969,15 @@
 Audacia autem, secundum quod sonat in vitium, importat excessum
 passionis quae audacia dicitur. Unde manifestum est quod opponitur
 virtuti fortitudinis, quae est circa timores et audacias, ut supra
-dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 2 ad 1"><a name="44249"><span class=
-"ref">[44249] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+dictum est.</p><p title="II-II q. 127 a. 2 ad 1"><a name="44249"><span class="ref">[44249] IIª-IIae, q. 127 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod oppositio vitii ad virtutem non attenditur
 principaliter secundum causam vitii, sed secundum ipsam vitii
 speciem. Et ideo non oportet quod audacia opponatur eidem virtuti
-cui opponitur praesumptio, quae est causa ipsius.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 2 ad 2"><a name="44250"><span class=
-"ref">[44250] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+cui opponitur praesumptio, quae est causa ipsius.</p><p title="II-II q. 127 a. 2 ad 2"><a name="44250"><span class="ref">[44250] IIª-IIae, q. 127 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod sicut directa oppositio vitii non attenditur
 circa eius causam, ita etiam non attenditur secundum eius effectum.
 Nocumentum autem quod provenit ex audacia est effectus ipsius. Unde
-nec etiam secundum hoc attenditur oppositio audaciae.</p>
-<p title="II-II q. 127 a. 2 ad 3"><a name="44251"><span class=
-"ref">[44251] II&ordf;-IIae, q. 127 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+nec etiam secundum hoc attenditur oppositio audaciae.</p><p title="II-II q. 127 a. 2 ad 3"><a name="44251"><span class="ref">[44251] IIª-IIae, q. 127 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod motus audaciae consistit in invadendo id quod est
 homini contrarium, ad quod natura inclinat, nisi inquantum talis
 inclinatio impeditur per timorem patiendi nocumentum ab eo. Et ideo
@@ -2479,17 +1985,10 @@
 timiditatem tantum. Sed audacia non semper concomitatur tantum
 defectum timiditatis. Quia sicut philosophus dicit, in III Ethic.,
 <i>audaces sunt praevolantes et volentes ante pericula, sed in
-ipsis discedunt</i>, scilicet prae timore.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 128</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 128 pr."><a name="44252"><span class=
-"ref">[44252] II&ordf;-IIae, q. 128 pr.</span></a> Deinde
+ipsis discedunt</i>, scilicet prae timore.</p></div></div><div class="q" id="q128"><h2>Quaestio 128</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 128 pr."><a name="44252"><span class="ref">[44252] IIª-IIae, q. 128 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de partibus fortitudinis. Et primo considerandum
 est quae sint fortitudinis partes; secundo, de singulis partibus
-est agendum.</p>
-<p title="II-II q. 128 arg. 1"><a name="44253"><span class=
-"ref">[44253] II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+est agendum.</p><p title="II-II q. 128 arg. 1"><a name="44253"><span class="ref">[44253] IIª-IIae, q. 128 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod inconvenienter partes fortitudinis
 enumerentur. Tullius enim, in sua rhetorica, ponit fortitudinis
 quatuor partes, <i>scilicet magnificentiam, fiduciam, patientiam et
@@ -2498,41 +1997,29 @@
 pecunias, et necesse est magnificum liberalem esse, ut philosophus
 dicit, in IV Ethic. Sed liberalitas est pars iustitiae, ut supra
 habitum est. Ergo magnificentia non debet poni pars
-fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 128 arg. 2"><a name="44254"><span class=
-"ref">[44254] II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 2</span></a> Praeterea,
+fortitudinis.</p><p title="II-II q. 128 arg. 2"><a name="44254"><span class="ref">[44254] IIª-IIae, q. 128 arg. 2</span></a> Praeterea,
 fiducia nihil aliud esse videtur quam spes. Sed spes non videtur ad
 fortitudinem pertinere, sed ponitur per se virtus. Ergo fiducia non
-debet poni pars fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 128 arg. 3"><a name="44255"><span class=
-"ref">[44255] II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 3</span></a> Praeterea,
+debet poni pars fortitudinis.</p><p title="II-II q. 128 arg. 3"><a name="44255"><span class="ref">[44255] IIª-IIae, q. 128 arg. 3</span></a> Praeterea,
 fortitudo facit hominem bene se habere circa pericula. Sed
 magnificentia et fiducia non important in sui ratione aliquam
 habitudinem ad pericula. Ergo non ponuntur convenienter partes
-fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 128 arg. 4"><a name="44256"><span class=
-"ref">[44256] II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 4</span></a> Praeterea,
+fortitudinis.</p><p title="II-II q. 128 arg. 4"><a name="44256"><span class="ref">[44256] IIª-IIae, q. 128 arg. 4</span></a> Praeterea,
 patientia, secundum Tullium, importat difficilium perpessionem,
 quod etiam ipse attribuit fortitudini. Ergo patientia est idem
-fortitudini, et non est pars eius.</p>
-<p title="II-II q. 128 arg. 5"><a name="44257"><span class=
-"ref">[44257] II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 5</span></a> Praeterea,
+fortitudini, et non est pars eius.</p><p title="II-II q. 128 arg. 5"><a name="44257"><span class="ref">[44257] IIª-IIae, q. 128 arg. 5</span></a> Praeterea,
 illud quod requiritur in qualibet virtute, non debet poni pars
 alicuius specialis virtutis. Sed perseverantia requiritur in
 qualibet virtute, dicitur enim Matth. XXIV, <i>qui perseveraverit
 usque in finem, hic salvus erit</i>. Ergo perseverantia non debet
-poni pars fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 128 arg. 6"><a name="44258"><span class=
-"ref">[44258] II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 6</span></a> Praeterea,
+poni pars fortitudinis.</p><p title="II-II q. 128 arg. 6"><a name="44258"><span class="ref">[44258] IIª-IIae, q. 128 arg. 6</span></a> Praeterea,
 Macrobius ponit septem partes fortitudinis, scilicet
 <i>magnanimitatem, fiduciam, securitatem, magnificentiam,
 constantiam, tolerantiam, firmitatem</i>. Andronicus etiam ponit
 septem virtutes annexas fortitudini, <i>quae sunt eupsychia, lema,
 magnanimitas, virilitas, perseverantia, magnificentia,
 andragathia</i>. Ergo videtur quod insufficienter Tullius partes
-fortitudinis enumeraverat.</p>
-<p title="II-II q. 128 arg. 7"><a name="44259"><span class=
-"ref">[44259] II&ordf;-IIae, q. 128 arg. 7</span></a> Praeterea,
+fortitudinis enumeraverat.</p><p title="II-II q. 128 arg. 7"><a name="44259"><span class="ref">[44259] IIª-IIae, q. 128 arg. 7</span></a> Praeterea,
 Aristoteles, in III Ethic., ponit quinque modos fortitudinis.
 Quorum prima est politica, quae fortiter operatur propter timorem
 exhonorationis vel poenae; secunda militaris, quae fortiter
@@ -2542,9 +2029,7 @@
 victoriae; quinta autem est quae fortiter operatur propter
 ignorantiam periculorum. Has autem fortitudines nulla praedictarum
 divisionum continet. Ergo praedictae enumerationes partium
-fortitudinis videntur esse inconvenientes.</p>
-<p title="II-II q. 128 co."><a name="44260"><span class=
-"ref">[44260] II&ordf;-IIae, q. 128 co.</span></a> Respondeo
+fortitudinis videntur esse inconvenientes.</p><p title="II-II q. 128 co."><a name="44260"><span class="ref">[44260] IIª-IIae, q. 128 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, alicuius virtutis possunt
 esse triplices partes, scilicet subiectivae, integrales et
 potentiales. Fortitudini autem, secundum quod est specialis virtus,
@@ -2591,40 +2076,28 @@
 duo, si coarctentur ad propriam materiam fortitudinis, erunt partes
 quasi integrales ipsius. Si autem ad quascumque materias difficiles
 referantur, erunt virtutes a fortitudine distinctae, et tamen ei
-adiungentur sicut secundariae principali.</p>
-<p title="II-II q. 128 ad 1"><a name="44261"><span class=
-"ref">[44261] II&ordf;-IIae, q. 128 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+adiungentur sicut secundariae principali.</p><p title="II-II q. 128 ad 1"><a name="44261"><span class="ref">[44261] IIª-IIae, q. 128 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod magnificentia circa materiam liberalitatis addit
 quandam magnitudinem, quae pertinet ad rationem ardui, quod est
 obiectum irascibilis, quam principaliter perficit fortitudo. Et ex
-hac parte pertinet ad fortitudinem.</p>
-<p title="II-II q. 128 ad 2"><a name="44262"><span class=
-"ref">[44262] II&ordf;-IIae, q. 128 ad 2</span></a> Ad secundum
+hac parte pertinet ad fortitudinem.</p><p title="II-II q. 128 ad 2"><a name="44262"><span class="ref">[44262] IIª-IIae, q. 128 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod spes qua quis de Deo confidit, ponitur virtus
 theologica, ut supra habitum est. Sed per fiduciam quae nunc
 ponitur fortitudinis pars, homo habet spem in seipso, tamen sub
-Deo.</p>
-<p title="II-II q. 128 ad 3"><a name="44263"><span class=
-"ref">[44263] II&ordf;-IIae, q. 128 ad 3</span></a> Ad tertium
+Deo.</p><p title="II-II q. 128 ad 3"><a name="44263"><span class="ref">[44263] IIª-IIae, q. 128 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quascumque magnas res aggredi videtur esse
 periculosum, quia in his deficere est valde nocivum. Unde etiam si
 magnificentia et fiducia circa quaecumque alia magna operanda vel
 aggredienda ponantur, habent quandam affinitatem cum fortitudine,
-ratione periculi imminentis.</p>
-<p title="II-II q. 128 ad 4"><a name="44264"><span class=
-"ref">[44264] II&ordf;-IIae, q. 128 ad 4</span></a> Ad quartum
+ratione periculi imminentis.</p><p title="II-II q. 128 ad 4"><a name="44264"><span class="ref">[44264] IIª-IIae, q. 128 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod patientia non solum perpetitur pericula mortis, circa
 quae est fortitudo, absque superabundanti tristitia, sed etiam
 quaecumque alia difficilia seu periculosa. Et secundum hoc ponitur
 virtus adiuncta fortitudini. Inquantum autem est circa pericula
-mortis, est pars integralis ipsius.</p>
-<p title="II-II q. 128 ad 5"><a name="44265"><span class=
-"ref">[44265] II&ordf;-IIae, q. 128 ad 5</span></a> Ad quintum
+mortis, est pars integralis ipsius.</p><p title="II-II q. 128 ad 5"><a name="44265"><span class="ref">[44265] IIª-IIae, q. 128 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod perseverantia secundum quod dicit continuitatem boni
 operis usque in finem, circumstantia omnis virtutis esse potest.
-Ponitur autem pars fortitudinis secundum quod dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 128 ad 6"><a name="44266"><span class=
-"ref">[44266] II&ordf;-IIae, q. 128 ad 6</span></a> Ad sextum
+Ponitur autem pars fortitudinis secundum quod dictum est.</p><p title="II-II q. 128 ad 6"><a name="44266"><span class="ref">[44266] IIª-IIae, q. 128 ad 6</span></a> Ad sextum
 dicendum quod Macrobius ponit quatuor praedicta a Tullio posita,
 scilicet fiduciam, magnificentiam, tolerantiam, quam ponit loco
 patientiae, et firmitatem, quam ponit loco perseverantiae.
@@ -2666,18 +2139,11 @@
 andragathiam sive strenuitatem. Unde dicit quod andragathia est
 viri virtus adinventiva communicabilium operum. Et sic patet quod
 omnes huiusmodi partes ad quatuor principales reducuntur quas
-Tullius ponit.</p>
-<p title="II-II q. 128 ad 7"><a name="44267"><span class=
-"ref">[44267] II&ordf;-IIae, q. 128 ad 7</span></a> Ad septimum
+Tullius ponit.</p><p title="II-II q. 128 ad 7"><a name="44267"><span class="ref">[44267] IIª-IIae, q. 128 ad 7</span></a> Ad septimum
 dicendum quod illa quinque quae ponit Aristoteles, deficiunt a vera
 ratione virtutis, quia etsi conveniant in actu fortitudinis,
 differunt tamen in motivo, ut supra habitum est. Et ideo non
-ponuntur partes fortitudinis, sed quidam fortitudinis modi.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 129</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 129 pr."><a name="44268"><span class=
-"ref">[44268] II&ordf;-IIae, q. 129 pr.</span></a> Deinde
+ponuntur partes fortitudinis, sed quidam fortitudinis modi.</p></div></div><div class="q" id="q129"><h2>Quaestio 129</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 129 pr."><a name="44268"><span class="ref">[44268] IIª-IIae, q. 129 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de singulis fortitudinis partibus, ita tamen ut
 sub quatuor principalibus quas Tullius ponit, alias comprehendamus;
 nisi quod magnanimitatem, de qua etiam Aristoteles tractat, loco
@@ -2690,11 +2156,7 @@
 utrum sit virtus. Quarto, utrum sit virtus specialis. Quinto, utrum
 sit pars fortitudinis. Sexto, quomodo se habeat ad fiduciam.
 Septimo, quomodo se habeat ad securitatem. Octavo, quomodo se
-habeat ad bona fortunae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 129 a. 1 arg. 1"><a name="44269"><span class=
-"ref">[44269] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+habeat ad bona fortunae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 129 a. 1 arg. 1"><a name="44269"><span class="ref">[44269] IIª-IIae, q. 129 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod magnanimitas non sit circa
 honores. Magnanimitas enim est in irascibili. Quod ex ipso nomine
 patet, nam magnanimitas dicitur quasi magnitudo animi; animus autem
@@ -2702,26 +2164,18 @@
 philosophus dicit quod in sensitivo appetitu est desiderium et
 animus, idest concupiscibilis et irascibilis. Sed honor est quoddam
 bonum concupiscibile, cum sit praemium virtutis. Ergo videtur quod
-magnanimitas non sit circa honores.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 1 arg. 2"><a name="44270"><span class=
-"ref">[44270] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 arg. 2</span></a>
+magnanimitas non sit circa honores.</p><p title="II-II q. 129 a. 1 arg. 2"><a name="44270"><span class="ref">[44270] IIª-IIae, q. 129 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, magnanimitas, cum sit virtus moralis, oportet quod sit
 circa passiones vel operationes. Non est autem circa operationes,
 quia sic esset pars iustitiae. Et sic relinquitur quod sit circa
 passiones. Honor autem non est passio. Ergo magnanimitas non est
-circa honores.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 1 arg. 3"><a name="44271"><span class=
-"ref">[44271] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 arg. 3</span></a>
+circa honores.</p><p title="II-II q. 129 a. 1 arg. 3"><a name="44271"><span class="ref">[44271] IIª-IIae, q. 129 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, magnanimitas videtur pertinere magis ad prosecutionem
 quam ad fugam, dicitur enim magnanimus quia ad magna tendit. Sed
 virtuosi non laudantur ex hoc quod cupiunt honores, sed magis ex
-hoc quod eos fugiunt. Ergo magnanimitas non est circa honores.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 1 s. c."><a name="44272"><span class=
-"ref">[44272] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+hoc quod eos fugiunt. Ergo magnanimitas non est circa honores.</p><p title="II-II q. 129 a. 1 s. c."><a name="44272"><span class="ref">[44272] IIª-IIae, q. 129 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus dicit, in IV Ethic., quod <i>magnanimus
-est circa honores et inhonorationes</i>.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 1 co."><a name="44273"><span class=
-"ref">[44273] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+est circa honores et inhonorationes</i>.</p><p title="II-II q. 129 a. 1 co."><a name="44273"><span class="ref">[44273] IIª-IIae, q. 129 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod magnanimitas ex suo nomine importat quandam
 extensionem animi ad magna. Consideratur autem habitudo virtutis ad
 duo, uno quidem modo, ad materiam circa quam operatur; alio modo,
@@ -2742,58 +2196,40 @@
 alia postponunt. Sic autem dicitur aliquis magnanimus ex his quae
 sunt magna simpliciter et absolute, sicut dicitur aliquis fortis ex
 his quae sunt simpliciter difficilia. Et ideo consequens est quod
-magnanimitas consistat circa honores.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 1 ad 1"><a name="44274"><span class=
-"ref">[44274] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+magnanimitas consistat circa honores.</p><p title="II-II q. 129 a. 1 ad 1"><a name="44274"><span class="ref">[44274] IIª-IIae, q. 129 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod bonum vel malum, absolute quidem considerata,
 pertinent ad concupiscibilem, sed inquantum additur ratio ardui,
 sic pertinet ad irascibilem. Et hoc modo honorem respicit
 magnanimitas, inquantum scilicet habet rationem magni vel
-ardui.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 1 ad 2"><a name="44275"><span class=
-"ref">[44275] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+ardui.</p><p title="II-II q. 129 a. 1 ad 2"><a name="44275"><span class="ref">[44275] IIª-IIae, q. 129 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod honor, etsi non sit passio vel operatio, est
 tamen alicuius passionis obiectum, scilicet spei, quae tendit in
 bonum arduum. Et ideo magnanimitas est quidem immediate circa
 passionem spei, mediate autem circa honorem, sicut circa obiectum
 spei, sicut et de fortitudine supra dictum est quod est circa
-pericula mortis inquantum sunt obiectum timoris et audaciae.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 1 ad 3"><a name="44276"><span class=
-"ref">[44276] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+pericula mortis inquantum sunt obiectum timoris et audaciae.</p><p title="II-II q. 129 a. 1 ad 3"><a name="44276"><span class="ref">[44276] IIª-IIae, q. 129 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod illi qui contemnunt honores hoc modo quod pro eis
 adipiscendis nihil inconveniens faciunt, nec eos nimis
 appretiantur, laudabiles sunt. Si quis autem hoc modo contemneret
 honores quod non curaret facere ea quae sunt digna honore, hoc
 vituperabile esset. Et hoc modo magnanimitas est circa honorem, ut
 videlicet studeat facere ea quae sunt honore digna, non tamen sic
-ut pro magno aestimet humanum honorem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 129 a. 2 arg. 1"><a name="44277"><span class=
-"ref">[44277] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+ut pro magno aestimet humanum honorem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 129 a. 2 arg. 1"><a name="44277"><span class="ref">[44277] IIª-IIae, q. 129 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod magnanimitas de sui ratione
 non habeat quod sit circa magnum honorem. Propria enim materia
 magnanimitatis est honor, ut dictum est. Sed magnum et parvum
 accidunt honori. Ergo de ratione magnanimitatis non est quod sit
-circa magnum honorem.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 2 arg. 2"><a name="44278"><span class=
-"ref">[44278] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 arg. 2</span></a>
+circa magnum honorem.</p><p title="II-II q. 129 a. 2 arg. 2"><a name="44278"><span class="ref">[44278] IIª-IIae, q. 129 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, sicut magnanimitas est circa honores, ita mansuetudo est
 circa iras. Sed non est de ratione mansuetudinis quod sit circa
 magnas iras, vel circa parvas. Ergo etiam non est de ratione
-magnanimitatis quod sit circa magnos honores.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 2 arg. 3"><a name="44279"><span class=
-"ref">[44279] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 arg. 3</span></a>
+magnanimitatis quod sit circa magnos honores.</p><p title="II-II q. 129 a. 2 arg. 3"><a name="44279"><span class="ref">[44279] IIª-IIae, q. 129 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, parvus honor minus distat a magno honore quam
 exhonoratio. Sed magnanimus bene se habet circa exhonorationes.
 Ergo etiam et circa parvos honores. Non ergo est solum circa
-honores magnos.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 2 s. c."><a name="44280"><span class=
-"ref">[44280] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+honores magnos.</p><p title="II-II q. 129 a. 2 s. c."><a name="44280"><span class="ref">[44280] IIª-IIae, q. 129 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus dicit, in II Ethic., quod
-<i>magnanimitas est circa magnos honores</i>.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 2 co."><a name="44281"><span class=
-"ref">[44281] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+<i>magnanimitas est circa magnos honores</i>.</p><p title="II-II q. 129 a. 2 co."><a name="44281"><span class="ref">[44281] IIª-IIae, q. 129 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, secundum philosophum, in VII Physic., virtus est
 perfectio quaedam. Et intelligitur esse perfectio potentiae, ad
 cuius ultimum pertinet, ut patet in I de caelo. Perfectio autem
@@ -2838,22 +2274,16 @@
 quandoque autem qui non curat de honore, prout scilicet utrumque
 moderate fieri potest. Circa magnos autem honores est magnanimitas.
 Et ideo dicendum est quod propria materia magnanimitatis est magnus
-honor, et ad ea tendit magnanimus quae sunt magno honore digna.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 2 ad 1"><a name="44282"><span class=
-"ref">[44282] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+honor, et ad ea tendit magnanimus quae sunt magno honore digna.</p><p title="II-II q. 129 a. 2 ad 1"><a name="44282"><span class="ref">[44282] IIª-IIae, q. 129 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod magnum et parvum per accidens se habent ad
 honorem secundum se consideratum, sed magnam differentiam faciunt
 secundum quod comparantur ad rationem, cuius modum in usu honoris
 observari oportet, qui multo difficilius observatur in magnis
-honoribus quam in parvis.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 2 ad 2"><a name="44283"><span class=
-"ref">[44283] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+honoribus quam in parvis.</p><p title="II-II q. 129 a. 2 ad 2"><a name="44283"><span class="ref">[44283] IIª-IIae, q. 129 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod in ira et in aliis materiis non habet
 difficultatem notabilem nisi illud quod est maximum, circa quod
 solum oportet esse virtutem. Alia autem ratio est de divitiis et
-honoribus, quae sunt res extra animam existentes.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 2 ad 3"><a name="44284"><span class=
-"ref">[44284] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+honoribus, quae sunt res extra animam existentes.</p><p title="II-II q. 129 a. 2 ad 3"><a name="44284"><span class="ref">[44284] IIª-IIae, q. 129 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ille qui bene utitur magnis, multo magis potest bene
 uti parvis. Magnanimitas ergo attendit magnos honores sicut quibus
 est dignus, vel etiam sicut minores his quibus est dignus, quia
@@ -2862,67 +2292,47 @@
 quia non reputat eos supra se, sed magis eos contemnit. Et multo
 magis moderatos aut parvos. Et similiter etiam dehonorationibus non
 frangitur, sed eas contemnit, utpote quas reputat sibi indigne
-afferri.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 129 a. 3 arg. 1"><a name="44285"><span class=
-"ref">[44285] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+afferri.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 129 a. 3 arg. 1"><a name="44285"><span class="ref">[44285] IIª-IIae, q. 129 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod magnanimitas non sit virtus.
 Omnis enim virtus moralis in medio consistit. Sed magnanimitas non
 consistit in medio, sed in maximo, quia maximis dignificat seipsum,
-ut dicitur in IV Ethic. Ergo magnanimitas non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 3 arg. 2"><a name="44286"><span class=
-"ref">[44286] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 2</span></a>
+ut dicitur in IV Ethic. Ergo magnanimitas non est virtus.</p><p title="II-II q. 129 a. 3 arg. 2"><a name="44286"><span class="ref">[44286] IIª-IIae, q. 129 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, qui habet unam virtutem, habet omnes, ut supra habitum
 est. Sed aliquis potest habere aliquam virtutem non habens
 magnanimitatem, dicit enim philosophus, in IV Ethic., quod <i>qui
 est parvis dignus, et his dignificat seipsum, temperatus est,
-magnanimus autem non</i>. Ergo magnanimitas non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 3 arg. 3"><a name="44287"><span class=
-"ref">[44287] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 3</span></a>
+magnanimus autem non</i>. Ergo magnanimitas non est virtus.</p><p title="II-II q. 129 a. 3 arg. 3"><a name="44287"><span class="ref">[44287] IIª-IIae, q. 129 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, virtus est bona qualitas mentis, ut supra habitum est.
 Sed magnanimitas habet quasdam corporales dispositiones, dicit enim
 philosophus, in IV Ethic., quod <i>motus lentus magnanimi videtur,
 et vox gravis, et locutio stabilis</i>. Ergo magnanimitas non est
-virtus.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 3 arg. 4"><a name="44288"><span class=
-"ref">[44288] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 4</span></a>
+virtus.</p><p title="II-II q. 129 a. 3 arg. 4"><a name="44288"><span class="ref">[44288] IIª-IIae, q. 129 a. 3 arg. 4</span></a>
 Praeterea, nulla virtus opponitur alteri virtuti. Sed magnanimitas
 opponitur humilitati, nam magnanimus dignum se reputat magnis, et
 alios contemnit, ut dicitur in IV Ethic. Ergo magnanimitas non est
-virtus.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 3 arg. 5"><a name="44289"><span class=
-"ref">[44289] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 arg. 5</span></a>
+virtus.</p><p title="II-II q. 129 a. 3 arg. 5"><a name="44289"><span class="ref">[44289] IIª-IIae, q. 129 a. 3 arg. 5</span></a>
 Praeterea, cuiuslibet virtutis proprietates sunt laudabiles. Sed
 magnanimitas habet quasdam proprietates vituperabiles, primo
 quidem, quod non est memor benefactorum; secundo, quod est otiosus
 et tardus; tertio, quod utitur ironia ad multos; quarto, quod non
 potest alii convivere; quinto, quod magis possidet infructuosa quam
-fructuosa. Ergo magnanimitas non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 3 s. c."><a name="44290"><span class=
-"ref">[44290] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 s. c.</span></a> Sed
+fructuosa. Ergo magnanimitas non est virtus.</p><p title="II-II q. 129 a. 3 s. c."><a name="44290"><span class="ref">[44290] IIª-IIae, q. 129 a. 3 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod in laudem quorundam dicitur, II Machab. XIV,
 <i>Nicanor audiens virtutem comitum Iudae, et animi magnitudinem
 quam pro patriae certaminibus habebant,</i> et cetera. Laudabilia
 autem sunt solum virtutum opera. Ergo magnanimitas, ad quam
-pertinet magnum animum habere, est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 3 co."><a name="44291"><span class=
-"ref">[44291] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+pertinet magnum animum habere, est virtus.</p><p title="II-II q. 129 a. 3 co."><a name="44291"><span class="ref">[44291] IIª-IIae, q. 129 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ad rationem virtutis humanae pertinet ut in rebus
 humanis bonum rationis servetur, quod est proprium hominis bonum.
 Inter ceteras autem res humanas exteriores, honores praecipuum
 locum tenent, sicut dictum est. Et inde magnanimitas, quae modum
-rationis ponit circa magnos honores, est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 3 ad 1"><a name="44292"><span class=
-"ref">[44292] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+rationis ponit circa magnos honores, est virtus.</p><p title="II-II q. 129 a. 3 ad 1"><a name="44292"><span class="ref">[44292] IIª-IIae, q. 129 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut philosophus dicit, in IV Ethic.,
 magnanimus est quidem magnitudine extremus, inquantum scilicet ad
 maxima tendit, eo autem quod ut oportet, medius, quia videlicet ad
 ea quae sunt maxima, secundum rationem tendit; eo enim quod
 secundum dignitatem seipsum dignificat, ut ibidem dicitur, quia
-scilicet se non extendit ad maiora quam dignus est.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 3 ad 2"><a name="44293"><span class=
-"ref">[44293] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 2</span></a> Ad
+scilicet se non extendit ad maiora quam dignus est.</p><p title="II-II q. 129 a. 3 ad 2"><a name="44293"><span class="ref">[44293] IIª-IIae, q. 129 a. 3 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod connexio virtutum non est intelligenda
 secundum actus, ut scilicet cuilibet competat habere actus omnium
 virtutum. Unde actus magnanimitatis non competit cuilibet virtuoso,
@@ -2932,9 +2342,7 @@
 dispositione. Et sic potest aliquis cui non competit actus
 magnanimitatis, habere magnanimitatis habitum, per quem scilicet
 disponitur ad talem actum exequendum si sibi secundum statum suum
-competeret.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 3 ad 3"><a name="44294"><span class=
-"ref">[44294] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+competeret.</p><p title="II-II q. 129 a. 3 ad 3"><a name="44294"><span class="ref">[44294] IIª-IIae, q. 129 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod corporales motus diversificantur secundum diversas
 animae apprehensiones et affectiones. Et secundum hoc contingit
 quod ad magnanimitatem consequuntur quaedam determinata accidentia
@@ -2947,9 +2355,7 @@
 intromittunt se nisi de magnis. Et sicut praedictae dispositiones
 corporalium motuum conveniunt magnanimis secundum modum affectionis
 eorum, ita etiam in his qui sunt naturaliter dispositi ad
-magnanimitatem tales conditiones naturaliter inveniuntur.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 3 ad 4"><a name="44295"><span class=
-"ref">[44295] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+magnanimitatem tales conditiones naturaliter inveniuntur.</p><p title="II-II q. 129 a. 3 ad 4"><a name="44295"><span class="ref">[44295] IIª-IIae, q. 129 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod in homine invenitur aliquid magnum, quod ex dono Dei
 possidet; et aliquis defectus, qui competit ei ex infirmitate
 naturae. Magnanimitas igitur facit quod homo se magnis dignificet
@@ -2968,9 +2374,7 @@
 quod pertinet ad honorationem humilis. Et sic patet quod
 magnanimitas et humilitas non sunt contraria, quamvis in contraria
 tendere videantur, quia procedunt secundum diversas
-considerationes.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 3 ad 5"><a name="44296"><span class=
-"ref">[44296] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum
+considerationes.</p><p title="II-II q. 129 a. 3 ad 5"><a name="44296"><span class="ref">[44296] IIª-IIae, q. 129 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod proprietates illae, secundum quod ad magnanimum
 pertinent, non sunt vituperabiles, sed superexcedenter laudabiles.
 Quod enim primo dicitur, quod magnanimus non habet in memoria a
@@ -2995,18 +2399,12 @@
 Quinto etiam dicitur quod vult habere magis infructuosa, non
 quaecumque, sed bona, idest honesta. Nam in omnibus praeponit
 honesta utilibus, tanquam maiora, utilia enim quaeruntur ad
-subveniendum alicui defectui, qui magnanimitati repugnat.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 129 a. 4 arg. 1"><a name="44297"><span class=
-"ref">[44297] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
+subveniendum alicui defectui, qui magnanimitati repugnat.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 129 a. 4 arg. 1"><a name="44297"><span class="ref">[44297] IIª-IIae, q. 129 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
 quartum sic proceditur. Videtur quod magnanimitas non sit specialis
 virtus. Nulla enim specialis virtus operatur in omnibus virtutibus.
 Sed philosophus dicit, in IV Ethic., quod ad magnanimum pertinet
 quod est in unaquaque virtute magnum. Ergo magnanimitas non est
-specialis virtus.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 4 arg. 2"><a name="44298"><span class=
-"ref">[44298] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 arg. 2</span></a>
+specialis virtus.</p><p title="II-II q. 129 a. 4 arg. 2"><a name="44298"><span class="ref">[44298] IIª-IIae, q. 129 a. 4 arg. 2</span></a>
 Praeterea, nulli speciali virtuti attribuuntur actus virtutum
 diversarum. Sed magnanimo attribuuntur diversarum virtutum actus,
 dicitur enim in IV Ethic., quod ad magnanimum pertinet non fugere
@@ -3015,20 +2413,14 @@
 est actus caritatis; et quod ministrat prompte, quod est actus
 liberalitatis; et quod est veridicus, quod est actus veritatis; et
 quod non est planctivus, quod est actus patientiae. Ergo
-magnanimitas non est virtus specialis.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 4 arg. 3"><a name="44299"><span class=
-"ref">[44299] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 arg. 3</span></a>
+magnanimitas non est virtus specialis.</p><p title="II-II q. 129 a. 4 arg. 3"><a name="44299"><span class="ref">[44299] IIª-IIae, q. 129 a. 4 arg. 3</span></a>
 Praeterea, quaelibet virtus est quidam spiritualis ornatus animae,
 secundum illud Isaiae LXI, <i>induit me dominus vestimentis
 salutis</i>; et postea subdit, <i>quasi sponsam ornatam monilibus
 suis</i>. Sed magnanimitas est ornatus omnium virtutum, ut dicitur
-in IV Ethic. Ergo magnanimitas est generalis virtus.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 4 s. c."><a name="44300"><span class=
-"ref">[44300] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 s. c.</span></a> Sed
+in IV Ethic. Ergo magnanimitas est generalis virtus.</p><p title="II-II q. 129 a. 4 s. c."><a name="44300"><span class="ref">[44300] IIª-IIae, q. 129 a. 4 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus, in II Ethic., distinguit eam contra
-alias virtutes.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 4 co."><a name="44301"><span class=
-"ref">[44301] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+alias virtutes.</p><p title="II-II q. 129 a. 4 co."><a name="44301"><span class="ref">[44301] IIª-IIae, q. 129 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, ad specialem virtutem
 pertinet quod modum rationis in aliqua determinata materia ponat.
 Magnanimitas autem ponit modum rationis circa determinatam
@@ -3037,16 +2429,12 @@
 hoc magnanimitas, secundum se considerata, est quaedam specialis
 virtus. Sed quia honor est cuiuslibet virtutis praemium, ut ex
 supra dictis patet; ideo ex consequenti, ratione suae materiae,
-respicit omnes virtutes.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 4 ad 1"><a name="44302"><span class=
-"ref">[44302] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+respicit omnes virtutes.</p><p title="II-II q. 129 a. 4 ad 1"><a name="44302"><span class="ref">[44302] IIª-IIae, q. 129 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod magnanimitas non est circa honorem quemcumque,
 sed circa magnum honorem. Sicut autem honor debetur virtuti, ita
 etiam magnus honor debetur magno operi virtutis. Et inde est quod
 magnanimus intendit magna operari in qualibet virtute, inquantum
-scilicet tendit ad ea quae sunt digna magno honore.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 4 ad 2"><a name="44303"><span class=
-"ref">[44303] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 ad 2</span></a> Ad
+scilicet tendit ad ea quae sunt digna magno honore.</p><p title="II-II q. 129 a. 4 ad 2"><a name="44303"><span class="ref">[44303] IIª-IIae, q. 129 a. 4 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod quia magnanimus tendit ad magna, consequens
 est quod ad illa praecipue tendat quae important aliquam
 excellentiam, et illa fugiat quae pertinent ad defectum. Pertinet
@@ -3061,18 +2449,12 @@
 aliquis sit planctivus, ad defectum pertinet, quia per hoc videtur
 animus exterioribus malis succumbere. Et ideo haec et similia vitat
 magnanimus secundum quandam specialem rationem, scilicet tanquam
-contraria excellentiae vel magnitudini.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 4 ad 3"><a name="44304"><span class=
-"ref">[44304] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+contraria excellentiae vel magnitudini.</p><p title="II-II q. 129 a. 4 ad 3"><a name="44304"><span class="ref">[44304] IIª-IIae, q. 129 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quaelibet virtus habet quendam decorem sive ornatum
 ex sua specie, qui est proprius unicuique virtuti. Sed superadditur
 alius ornatus ex ipsa magnitudine operis virtuosi per
 magnanimitatem, quae omnes virtutes maiores facit, ut dicitur in IV
-Ethic.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 129 a. 5 arg. 1"><a name="44305"><span class=
-"ref">[44305] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
+Ethic.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 129 a. 5 arg. 1"><a name="44305"><span class="ref">[44305] IIª-IIae, q. 129 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
 quintum sic proceditur. Videtur quod magnanimitas non sit pars
 fortitudinis. Idem enim non est pars sui ipsius. Sed magnanimitas
 videtur idem esse fortitudini. Dicit enim Seneca, in libro de
@@ -3080,25 +2462,17 @@
 insit animo tuo, cum magna fiducia vives</i>. Et Tullius dicit, in
 I de Offic., <i>viros fortes magnanimos esse eosdem volumus,
 veritatis amicos, minimeque fallaces</i>. Ergo magnanimitas non est
-pars fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 5 arg. 2"><a name="44306"><span class=
-"ref">[44306] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 arg. 2</span></a>
+pars fortitudinis.</p><p title="II-II q. 129 a. 5 arg. 2"><a name="44306"><span class="ref">[44306] IIª-IIae, q. 129 a. 5 arg. 2</span></a>
 Praeterea, philosophus dicit, in IV Ethic., quod magnanimus non est
 philokindynus, idest amator periculi. Ad fortem autem pertinet
 exponere se periculis. Ergo magnanimitas non convenit cum
-fortitudine, ut possit dici pars eius.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 5 arg. 3"><a name="44307"><span class=
-"ref">[44307] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 arg. 3</span></a>
+fortitudine, ut possit dici pars eius.</p><p title="II-II q. 129 a. 5 arg. 3"><a name="44307"><span class="ref">[44307] IIª-IIae, q. 129 a. 5 arg. 3</span></a>
 Praeterea, magnanimitas respicit magnum in bonis sperandis,
 fortitudo autem respicit magnum in malis timendis vel audendis. Sed
 bonum est principalius quam malum. Ergo magnanimitas est
-principalior virtus quam fortitudo. Non ergo est pars eius.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 5 s. c."><a name="44308"><span class=
-"ref">[44308] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 s. c.</span></a> Sed
+principalior virtus quam fortitudo. Non ergo est pars eius.</p><p title="II-II q. 129 a. 5 s. c."><a name="44308"><span class="ref">[44308] IIª-IIae, q. 129 a. 5 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Macrobius et Andronicus ponunt magnanimitatem
-fortitudinis partem.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 5 co."><a name="44309"><span class=
-"ref">[44309] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+fortitudinis partem.</p><p title="II-II q. 129 a. 5 co."><a name="44309"><span class="ref">[44309] IIª-IIae, q. 129 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, principalis virtus est ad
 quam pertinet aliquem generalem modum virtutis constituere in
 aliqua materia principali. Inter alios autem generales modos
@@ -3116,9 +2490,7 @@
 confirmat animum circa aliquid arduum, deficit autem ab ea in hoc
 quod firmat animum in eo circa quod facilius est firmitatem
 servare. Unde magnanimitas ponitur pars fortitudinis, quia
-adiungitur ei sicut secundaria principali.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 5 ad 1"><a name="44310"><span class=
-"ref">[44310] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+adiungitur ei sicut secundaria principali.</p><p title="II-II q. 129 a. 5 ad 1"><a name="44310"><span class="ref">[44310] IIª-IIae, q. 129 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut philosophus dicit, in V Ethic., <i>carere
 malo accipitur in ratione boni</i>. Unde et non superari ab aliquo
 gravi malo, puta a periculis mortis, accipitur quodammodo pro eo
@@ -3126,9 +2498,7 @@
 fortitudinem, secundum ad magnanimitatem. Et secundum hoc fortitudo
 et magnanimitas pro eodem accipi possunt. Quia tamen alia ratio
 difficultatis est in utroque praedictorum, ideo, proprie loquendo,
-magnanimitas ab Aristotele ponitur alia virtus a fortitudine.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 5 ad 2"><a name="44311"><span class=
-"ref">[44311] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 ad 2</span></a> Ad
+magnanimitas ab Aristotele ponitur alia virtus a fortitudine.</p><p title="II-II q. 129 a. 5 ad 2"><a name="44311"><span class="ref">[44311] IIª-IIae, q. 129 a. 5 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod amator periculi dicitur qui indifferenter se
 periculis exponit. Quod videtur pertinere ad eum qui indifferenter
 multa quasi magna existimat, quod est contra rationem magnanimi,
@@ -3141,9 +2511,7 @@
 periclitans. Et Seneca dicit, in libro de quatuor Virtut., <i>eris
 magnanimus, si pericula nec appetas ut temerarius, nec formides ut
 timidus, nam nihil timidum facit animum nisi reprehensibilis vitae
-conscientia</i>.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 5 ad 3"><a name="44312"><span class=
-"ref">[44312] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+conscientia</i>.</p><p title="II-II q. 129 a. 5 ad 3"><a name="44312"><span class="ref">[44312] IIª-IIae, q. 129 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod malum, inquantum huiusmodi, fugiendum est, quod autem
 sit contra ipsum persistendum, est per accidens, inquantum scilicet
 oportet sustinere mala ad conservationem bonorum. Sed bonum de se
@@ -3154,38 +2522,26 @@
 malis quam arduum in bonis. Et ideo principalior est virtus
 fortitudinis quam magnanimitatis, licet enim bonum sit simpliciter
 principalius quam malum, malum tamen est principalius quantum ad
-hoc.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 129 a. 6 arg. 1"><a name="44313"><span class=
-"ref">[44313] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 arg. 1</span></a> Ad
+hoc.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 129 a. 6 arg. 1"><a name="44313"><span class="ref">[44313] IIª-IIae, q. 129 a. 6 arg. 1</span></a> Ad
 sextum sic proceditur. Videtur quod fiducia non pertineat ad
 magnanimitatem. Potest enim aliquis habere fiduciam non solum de
 seipso, sed etiam de alio, secundum illud II ad Cor. III,
 <i>fiduciam autem habemus per Iesum Christum ad Deum, non quod
 sumus sufficientes cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis</i>.
 Sed hoc videtur esse contra rationem magnanimitatis. Ergo fiducia
-ad magnanimitatem non pertinet.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 6 arg. 2"><a name="44314"><span class=
-"ref">[44314] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 arg. 2</span></a>
+ad magnanimitatem non pertinet.</p><p title="II-II q. 129 a. 6 arg. 2"><a name="44314"><span class="ref">[44314] IIª-IIae, q. 129 a. 6 arg. 2</span></a>
 Praeterea, fiducia videtur timori esse opposita, secundum illud
 Isaiae XII, <i>fiducialiter agam, et non timebo</i>. Sed carere
 timore magis pertinet ad fortitudinem. Ergo et fiducia magis ad
-fortitudinem pertinet quam ad magnanimitatem.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 6 arg. 3"><a name="44315"><span class=
-"ref">[44315] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 arg. 3</span></a>
+fortitudinem pertinet quam ad magnanimitatem.</p><p title="II-II q. 129 a. 6 arg. 3"><a name="44315"><span class="ref">[44315] IIª-IIae, q. 129 a. 6 arg. 3</span></a>
 Praeterea, praemium non debetur nisi virtuti. Sed fiduciae debetur
 praemium, dicitur enim Heb. III, quod <i>nos sumus domus Christi,
 si fiduciam et gloriam spei usque in finem firmam retineamus</i>.
 Ergo fiducia est quaedam virtus distincta a magnanimitate. Quod
 etiam videtur per hoc quod Macrobius eam magnanimitati
-condividit.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 6 s. c."><a name="44316"><span class=
-"ref">[44316] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 s. c.</span></a> Sed
+condividit.</p><p title="II-II q. 129 a. 6 s. c."><a name="44316"><span class="ref">[44316] IIª-IIae, q. 129 a. 6 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Tullius, in sua rhetorica, videtur ponere fiduciam
-loco magnanimitatis, ut supra dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 6 co."><a name="44317"><span class=
-"ref">[44317] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+loco magnanimitatis, ut supra dictum est.</p><p title="II-II q. 129 a. 6 co."><a name="44317"><span class="ref">[44317] IIª-IIae, q. 129 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod nomen fiduciae ex fide assumptum esse videtur. Ad
 fidem autem pertinet aliquid et alicui credere. Pertinet autem
 fiducia ad spem, secundum illud Iob XI, <i>habebis fiduciam,
@@ -3203,9 +2559,7 @@
 alicuius ardui. Et ideo, quia fiducia importat quoddam robur spei
 proveniens ex aliqua consideratione quae facit vehementem opinionem
 de bono assequendo, inde est quod fiducia ad magnanimitatem
-pertinet.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 6 ad 1"><a name="44318"><span class=
-"ref">[44318] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+pertinet.</p><p title="II-II q. 129 a. 6 ad 1"><a name="44318"><span class="ref">[44318] IIª-IIae, q. 129 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut philosophus dicit, in IV Ethic., ad
 magnanimum pertinet nullo indigere, quia hoc deficientis est, hoc
 tamen debet intelligi secundum modum humanum; unde addit, vel vix.
@@ -3216,9 +2570,7 @@
 magnanimum pertinet ut habeat fiduciam de aliis, quia hoc etiam ad
 excellentiam hominis pertinet, quod habeat alios in promptu qui eum
 possint iuvare. Inquantum autem ipse aliquid potest, intantum ad
-magnanimitatem pertinet fiducia quam habet de seipso.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 6 ad 2"><a name="44319"><span class=
-"ref">[44319] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 ad 2</span></a> Ad
+magnanimitatem pertinet fiducia quam habet de seipso.</p><p title="II-II q. 129 a. 6 ad 2"><a name="44319"><span class="ref">[44319] IIª-IIae, q. 129 a. 6 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod, sicut supra dictum est, cum de passionibus
 ageretur, spes quidem directe opponitur desperationi, quae est
 circa idem obiectum, scilicet circa bonum, sed secundum
@@ -3229,9 +2581,7 @@
 est quod fiducia magis proprie pertinet ad magnanimitatem quam ad
 fortitudinem. Sed quia spes causat audaciam, quae pertinet ad
 fortitudinem, inde est quod fiducia ad fortitudinem ex consequenti
-pertinet.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 6 ad 3"><a name="44320"><span class=
-"ref">[44320] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+pertinet.</p><p title="II-II q. 129 a. 6 ad 3"><a name="44320"><span class="ref">[44320] IIª-IIae, q. 129 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod fiducia, sicut dictum est, importat quendam modum
 spei, est enim fiducia spes roborata ex aliqua firma opinione.
 Modus autem adhibitus alicui affectioni potest pertinere ad
@@ -3241,40 +2591,28 @@
 sed potest nominare conditionem virtutis. Et propter hoc numeratur
 inter partes fortitudinis, non quasi virtus adiuncta (nisi secundum
 quod accipitur pro magnanimitate a Tullio), sed sicut pars
-integralis, ut dictum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 129 a. 7 arg. 1"><a name="44321"><span class=
-"ref">[44321] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
+integralis, ut dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 129 a. 7 arg. 1"><a name="44321"><span class="ref">[44321] IIª-IIae, q. 129 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
 septimum sic proceditur. Videtur quod securitas ad magnanimitatem
 non pertineat. Securitas enim, ut supra habitum est, importat
 quietem quandam a perturbatione timoris. Sed hoc maxime facit
 fortitudo. Ergo securitas videtur idem esse quod fortitudo. Sed
 fortitudo non pertinet ad magnanimitatem, sed potius e converso.
-Ergo neque securitas ad magnanimitatem pertinet.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 7 arg. 2"><a name="44322"><span class=
-"ref">[44322] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 arg. 2</span></a>
+Ergo neque securitas ad magnanimitatem pertinet.</p><p title="II-II q. 129 a. 7 arg. 2"><a name="44322"><span class="ref">[44322] IIª-IIae, q. 129 a. 7 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Isidorus dicit, in libro Etymol., quod <i>securus
 dicitur quasi sine cura</i>. Sed hoc videtur esse contra virtutem,
 quae curam habet de rebus honestis, secundum illud apostoli, II ad
 Tim. II, <i>sollicite cura teipsum probabilem exhibere Deo</i>.
 Ergo securitas non pertinet ad magnanimitatem, quae operatur magnum
-in omnibus virtutibus.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 7 arg. 3"><a name="44323"><span class=
-"ref">[44323] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 arg. 3</span></a>
+in omnibus virtutibus.</p><p title="II-II q. 129 a. 7 arg. 3"><a name="44323"><span class="ref">[44323] IIª-IIae, q. 129 a. 7 arg. 3</span></a>
 Praeterea, non est idem virtus et virtutis praemium. Sed securitas
 ponitur praemium virtutis, ut patet Iob XI, <i>si iniquitatem quae
 est in manu tua abstuleris, defossus securus dormies</i>. Ergo
 securitas non pertinet ad magnanimitatem, neque ad aliam virtutem,
-sicut pars eius.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 7 s. c."><a name="44324"><span class=
-"ref">[44324] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 s. c.</span></a> Sed
+sicut pars eius.</p><p title="II-II q. 129 a. 7 s. c."><a name="44324"><span class="ref">[44324] IIª-IIae, q. 129 a. 7 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Tullius dicit, in I de Offic., quod <i>ad
 magnanimum pertinet neque perturbationi animi, neque homini, neque
 fortunae succumbere</i>. Sed in hoc consistit hominis securitas.
-Ergo securitas ad magnanimitatem pertinet.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 7 co."><a name="44325"><span class=
-"ref">[44325] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+Ergo securitas ad magnanimitatem pertinet.</p><p title="II-II q. 129 a. 7 co."><a name="44325"><span class="ref">[44325] IIª-IIae, q. 129 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut philosophus dicit, in II suae rhetoricae,
 timor facit homines consiliativos, inquantum scilicet curam habent
 qualiter possint ea evadere quae timent. Securitas autem dicitur
@@ -3288,55 +2626,37 @@
 desperationis, ut supra habitum est, cum de passionibus ageretur.
 Et ideo, sicut fiducia ex consequenti pertinet ad fortitudinem,
 inquantum utitur audacia; ita et securitas ex consequenti pertinet
-ad magnanimitatem, inquantum repellit desperationem.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 7 ad 1"><a name="44326"><span class=
-"ref">[44326] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+ad magnanimitatem, inquantum repellit desperationem.</p><p title="II-II q. 129 a. 7 ad 1"><a name="44326"><span class="ref">[44326] IIª-IIae, q. 129 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod fortitudo non praecipue laudatur ex hoc quod non
 timeat, quod pertinet ad securitatem, sed inquantum importat
 firmitatem quandam in passionibus. Unde securitas non est idem quod
-fortitudo, sed est quaedam conditio eius.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 7 ad 2"><a name="44327"><span class=
-"ref">[44327] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 ad 2</span></a> Ad
+fortitudo, sed est quaedam conditio eius.</p><p title="II-II q. 129 a. 7 ad 2"><a name="44327"><span class="ref">[44327] IIª-IIae, q. 129 a. 7 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod non quaelibet securitas est laudabilis, sed
 quando deponit aliquis curam prout debet, et in quibus timere non
 oportet. Et hoc modo est conditio fortitudinis et
-magnanimitatis.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 7 ad 3"><a name="44328"><span class=
-"ref">[44328] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+magnanimitatis.</p><p title="II-II q. 129 a. 7 ad 3"><a name="44328"><span class="ref">[44328] IIª-IIae, q. 129 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in virtutibus est quaedam similitudo et participatio
 futurae beatitudinis, ut supra habitum est. Et ideo nihil prohibet
 securitatem quandam esse conditionem alicuius virtutis, quamvis
-perfecta securitas ad praemium virtutis pertineat.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 129 a. 8 arg. 1"><a name="44329"><span class=
-"ref">[44329] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 arg. 1</span></a> Ad
+perfecta securitas ad praemium virtutis pertineat.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 129 a. 8 arg. 1"><a name="44329"><span class="ref">[44329] IIª-IIae, q. 129 a. 8 arg. 1</span></a> Ad
 octavum sic proceditur. Videtur quod bona fortunae non conferant ad
 magnanimitatem. Quia ut Seneca dicit, in libro de ira, virtus sibi
 sufficiens est. Sed magnanimitas facit omnes virtutes magnas, ut
-dictum est. Ergo bona fortunae non conferunt ad magnanimitatem.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 8 arg. 2"><a name="44330"><span class=
-"ref">[44330] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 arg. 2</span></a>
+dictum est. Ergo bona fortunae non conferunt ad magnanimitatem.</p><p title="II-II q. 129 a. 8 arg. 2"><a name="44330"><span class="ref">[44330] IIª-IIae, q. 129 a. 8 arg. 2</span></a>
 Praeterea, nullus virtuosus contemnit ea quibus iuvatur. Sed
 magnanimus contemnit ea quae pertinent ad exteriorem fortunam,
 dicit enim Tullius, in I de Offic., quod <i>magnus animus in
 externarum rerum despicientia commendatur</i>. Ergo magnanimitas
-non adiuvatur a bonis fortunae.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 8 arg. 3"><a name="44331"><span class=
-"ref">[44331] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 arg. 3</span></a>
+non adiuvatur a bonis fortunae.</p><p title="II-II q. 129 a. 8 arg. 3"><a name="44331"><span class="ref">[44331] IIª-IIae, q. 129 a. 8 arg. 3</span></a>
 Praeterea, ibidem Tullius subdit quod ad magnum animum pertinet ea
 quae videntur acerba ita ferre <i>ut nihil a statu naturae
 discedat, nihil a dignitate sapientis</i>. Et Aristoteles dicit, in
 IV Ethic., quod <i>magnanimus in infortuniis non est tristis</i>.
 Sed acerba et infortunia opponuntur bonis fortunae, quilibet autem
 tristatur de subtractione eorum quibus iuvatur. Ergo exteriora bona
-fortunae non conferunt ad magnanimitatem.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 8 s. c."><a name="44332"><span class=
-"ref">[44332] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 s. c.</span></a> Sed
+fortunae non conferunt ad magnanimitatem.</p><p title="II-II q. 129 a. 8 s. c."><a name="44332"><span class="ref">[44332] IIª-IIae, q. 129 a. 8 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus dicit, in IV Ethic., quod <i>bonae
-fortunae videntur conferre ad magnanimitatem</i>.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 8 co."><a name="44333"><span class=
-"ref">[44333] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+fortunae videntur conferre ad magnanimitatem</i>.</p><p title="II-II q. 129 a. 8 co."><a name="44333"><span class="ref">[44333] IIª-IIae, q. 129 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut ex supra dictis patet, magnanimitas ad duo
 respicit, ad honorem quidem sicut ad materiam; sed ad aliquid
 magnum operandum sicut ad finem. Ad utrumque autem istorum bona
@@ -3347,47 +2667,30 @@
 Similiter etiam ad actus virtutum organice bona fortunae
 deserviunt, quia per divitias et potentiam et amicos datur nobis
 facultas operandi. Et ideo manifestum est quod bona fortunae
-conferunt ad magnanimitatem.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 8 ad 1"><a name="44334"><span class=
-"ref">[44334] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+conferunt ad magnanimitatem.</p><p title="II-II q. 129 a. 8 ad 1"><a name="44334"><span class="ref">[44334] IIª-IIae, q. 129 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod virtus sibi sufficiens esse dicitur, quia sine
 his etiam exterioribus bonis esse potest. Indiget tamen his
-exterioribus bonis ad hoc quod expeditius operetur.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 8 ad 2"><a name="44335"><span class=
-"ref">[44335] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 ad 2</span></a> Ad
+exterioribus bonis ad hoc quod expeditius operetur.</p><p title="II-II q. 129 a. 8 ad 2"><a name="44335"><span class="ref">[44335] IIª-IIae, q. 129 a. 8 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod magnanimus exteriora bona contemnit,
 inquantum non reputat ea magna bona, pro quibus debeat aliquid
 indecens facere. Non tamen quantum ad hoc contemnit ea, quin
-reputet ea utilia ad opus virtutis exequendum.</p>
-<p title="II-II q. 129 a. 8 ad 3"><a name="44336"><span class=
-"ref">[44336] II&ordf;-IIae, q. 129 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+reputet ea utilia ad opus virtutis exequendum.</p><p title="II-II q. 129 a. 8 ad 3"><a name="44336"><span class="ref">[44336] IIª-IIae, q. 129 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quicumque non reputat aliquid magnum, neque multum
 gaudet si illud obtineat, neque multum tristatur si illud amittat.
 Et ideo, quia magnanimus non aestimat exteriora bona fortunae quasi
 aliqua magna, inde est quod nec de eis multum extollitur si adsint,
-neque in eorum amissione multum deiicitur.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 130</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 130 pr."><a name="44337"><span class=
-"ref">[44337] II&ordf;-IIae, q. 130 pr.</span></a> Deinde
+neque in eorum amissione multum deiicitur.</p></div></div><div class="q" id="q130"><h2>Quaestio 130</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 130 pr."><a name="44337"><span class="ref">[44337] IIª-IIae, q. 130 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de vitiis oppositis magnanimitati. Et primo, de
 illis quae opponuntur sibi per excessum, quae sunt tria, scilicet
 praesumptio, ambitio, inanis gloria. Secundo, de pusillanimitate,
 quae opponitur ei per modum defectus. Circa primum quaeruntur duo.
 Primo, utrum praesumptio sit peccatum. Secundo, utrum opponatur
-magnanimitati per excessum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 130 a. 1 arg. 1"><a name="44338"><span class=
-"ref">[44338] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+magnanimitati per excessum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 130 a. 1 arg. 1"><a name="44338"><span class="ref">[44338] IIª-IIae, q. 130 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod praesumptio non sit peccatum.
 Dicit enim apostolus, ad Philipp. III, <i>quae retro sunt
 obliviscens, ad anteriora me extendo</i>. Sed hoc videtur ad
 praesumptionem pertinere quod aliquis tendat in ea quae sunt supra
-seipsum. Ergo praesumptio non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 1 arg. 2"><a name="44339"><span class=
-"ref">[44339] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 arg. 2</span></a>
+seipsum. Ergo praesumptio non est peccatum.</p><p title="II-II q. 130 a. 1 arg. 2"><a name="44339"><span class="ref">[44339] IIª-IIae, q. 130 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, philosophus dicit, in X Ethic., quod <i>oportet non
 secundum suadentes humana sapere hominem entem, neque mortalia
 mortalem, sed inquantum contingit immortale facere</i>. Et in I
@@ -3395,23 +2698,17 @@
 potest. Sed divina et immortalia maxime videntur esse supra
 hominem. Cum ergo de ratione praesumptionis sit quod aliquis tendat
 in ea quae sunt supra seipsum, videtur quod praesumptio non sit
-peccatum sed magis sit aliquid laudabile.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 1 arg. 3"><a name="44340"><span class=
-"ref">[44340] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 arg. 3</span></a>
+peccatum sed magis sit aliquid laudabile.</p><p title="II-II q. 130 a. 1 arg. 3"><a name="44340"><span class="ref">[44340] IIª-IIae, q. 130 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, apostolus dicit, II ad Cor. III, <i>non sumus
 sufficientes cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis</i>. Si ergo
 praesumptio, secundum quam aliquis nititur in ea ad quae non
 sufficit, sit peccatum, videtur quod homo nec cogitare aliquod
 bonum licite possit. Quod est inconveniens. Non ergo praesumptio
-est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 1 s. c."><a name="44341"><span class=
-"ref">[44341] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+est peccatum.</p><p title="II-II q. 130 a. 1 s. c."><a name="44341"><span class="ref">[44341] IIª-IIae, q. 130 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod dicitur Eccli. XXXVII, <i>o praesumptio nequissima,
 unde creata es?</i> Ubi respondet Glossa, de mala scilicet
 voluntate creaturae. Sed omne quod procedit ex radice malae
-voluntatis est peccatum. Ergo praesumptio est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 1 co."><a name="44342"><span class=
-"ref">[44342] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+voluntatis est peccatum. Ergo praesumptio est peccatum.</p><p title="II-II q. 130 a. 1 co."><a name="44342"><span class="ref">[44342] IIª-IIae, q. 130 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, cum ea quae sunt secundum naturam sint ordinata
 ratione divina, quam humana ratio debet imitari, quidquid secundum
 rationem humanam fit quod est contra ordinem communiter in
@@ -3422,9 +2719,7 @@
 vitiosum est et peccatum, quasi contra ordinem naturalem existens,
 quod aliquis assumat ad agendum ea quae praeferuntur suae virtuti.
 Quod pertinet ad rationem praesumptionis, sicut et ipsum nomen
-manifestat. Unde manifestum est quod praesumptio est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 1 ad 1"><a name="44343"><span class=
-"ref">[44343] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+manifestat. Unde manifestum est quod praesumptio est peccatum.</p><p title="II-II q. 130 a. 1 ad 1"><a name="44343"><span class="ref">[44343] IIª-IIae, q. 130 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod nihil prohibet aliquid esse supra potentiam
 activam alicuius rei naturalis quod non est supra potentiam
 passivam eiusdem, inest enim aeri potentia passiva per quam potest
@@ -3434,55 +2729,39 @@
 attentaret statim assequi ea quae sunt perfectae virtutis, sed si
 quis ad hoc tendat ut proficiat in virtutem perfectam, hoc non est
 praesumptuosum nec vitiosum. Et hoc modo apostolus in anteriora se
-extendebat, scilicet per continuum profectum.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 1 ad 2"><a name="44344"><span class=
-"ref">[44344] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+extendebat, scilicet per continuum profectum.</p><p title="II-II q. 130 a. 1 ad 2"><a name="44344"><span class="ref">[44344] IIª-IIae, q. 130 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod divina et immortalia secundum ordinem
 naturae sunt supra hominem, homini tamen inest quaedam naturalis
 potentia, scilicet intellectus, per quam potest coniungi
 immortalibus et divinis. Et secundum hoc philosophus dicit quod
 oportet hominem se attrahere ad immortalia et divina, non quidem ut
 ea operetur quae decet Deum facere, sed ut ei uniatur per
-intellectum et voluntatem.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 1 ad 3"><a name="44345"><span class=
-"ref">[44345] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+intellectum et voluntatem.</p><p title="II-II q. 130 a. 1 ad 3"><a name="44345"><span class="ref">[44345] IIª-IIae, q. 130 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut philosophus dicit, in III Ethic., <i>quae per
 alios possumus, aliqualiter per nos possumus</i>. Et ideo, quia
 cogitare et facere bonum possumus cum auxilio divino, non totaliter
 hoc excedit facultatem nostram. Et ideo non est praesumptuosum si
 aliquis ad aliquod opus virtuosum faciendum intendat. Esset autem
 praesumptuosum si ad hoc aliquis tenderet absque fiducia divini
-auxilii.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 130 a. 2 arg. 1"><a name="44346"><span class=
-"ref">[44346] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+auxilii.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 130 a. 2 arg. 1"><a name="44346"><span class="ref">[44346] IIª-IIae, q. 130 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod praesumptio non opponatur
 magnanimitati per excessum. Praesumptio enim ponitur species
 peccati in spiritum sanctum, ut supra habitum est. Sed peccatum in
 spiritum sanctum non opponitur magnanimitati, sed magis caritati.
-Ergo etiam neque praesumptio opponitur magnanimitati.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 2 arg. 2"><a name="44347"><span class=
-"ref">[44347] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 arg. 2</span></a>
+Ergo etiam neque praesumptio opponitur magnanimitati.</p><p title="II-II q. 130 a. 2 arg. 2"><a name="44347"><span class="ref">[44347] IIª-IIae, q. 130 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, ad magnanimitatem pertinet quod aliquis se magnis
 dignificet. Sed aliquis dicitur praesumptuosus etiam si se parvis
 dignificet, dummodo hoc excedat propriam facultatem. Non ergo
-directe praesumptio magnanimitati opponitur.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 2 arg. 3"><a name="44348"><span class=
-"ref">[44348] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 arg. 3</span></a>
+directe praesumptio magnanimitati opponitur.</p><p title="II-II q. 130 a. 2 arg. 3"><a name="44348"><span class="ref">[44348] IIª-IIae, q. 130 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, magnanimus exteriora bona reputat quasi parva. Sed
 secundum philosophum, in IV Ethic., praesumptuosi propter
 exteriorem fortunam fiunt despectores et iniuriatores aliorum,
 quasi magnum aliquid aestimantes exteriora bona. Ergo praesumptio
 non opponitur magnanimitati per excessum, sed solum per
-defectum.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 2 s. c."><a name="44349"><span class=
-"ref">[44349] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+defectum.</p><p title="II-II q. 130 a. 2 s. c."><a name="44349"><span class="ref">[44349] IIª-IIae, q. 130 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus, in II et IV Ethic., dicit quod
 magnanimo per excessum opponitur chaunus, idest furiosus vel
-ventosus, quem nos dicimus praesumptuosum.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 2 co."><a name="44350"><span class=
-"ref">[44350] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+ventosus, quem nos dicimus praesumptuosum.</p><p title="II-II q. 130 a. 2 co."><a name="44350"><span class="ref">[44350] IIª-IIae, q. 130 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, magnanimitas consistit in
 medio, non quidem secundum quantitatem eius in quod tendit, quia
 tendit in maximum, sed constituitur in medio secundum proportionem
@@ -3491,26 +2770,20 @@
 excedit magnanimum, sed multum quandoque ab eo deficit. Excedit
 autem secundum proportionem suae facultatis, quam magnanimus non
 transcendit. Et hoc modo praesumptio opponitur magnanimitati per
-excessum.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 2 ad 1"><a name="44351"><span class=
-"ref">[44351] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+excessum.</p><p title="II-II q. 130 a. 2 ad 1"><a name="44351"><span class="ref">[44351] IIª-IIae, q. 130 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod non quaelibet praesumptio ponitur peccatum in
 spiritum sanctum, sed illa qua quis divinam iustitiam contemnit ex
 inordinata confidentia divinae misericordiae. Et talis praesumptio,
 ratione materiae, inquantum scilicet per eam contemnitur aliquid
 divinum, opponitur caritati, vel potius dono timoris, cuius est
 Deum revereri. Inquantum tamen talis contemptus excedit
-proportionem propriae facultatis, potest opponi magnanimitati.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 2 ad 2"><a name="44352"><span class=
-"ref">[44352] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+proportionem propriae facultatis, potest opponi magnanimitati.</p><p title="II-II q. 130 a. 2 ad 2"><a name="44352"><span class="ref">[44352] IIª-IIae, q. 130 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod sicut magnanimitas, ita et praesumptio in
 aliquid magnum tendere videtur, non enim multum consuevit dici
 aliquis praesumptuosus si in aliquo modico vires proprias
 transcendat. Si tamen praesumptuosus talis dicatur, haec
 praesumptio non opponitur magnanimitati, sed illi virtuti quae est
-circa mediocres honores, ut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 130 a. 2 ad 3"><a name="44353"><span class=
-"ref">[44353] II&ordf;-IIae, q. 130 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+circa mediocres honores, ut dictum est.</p><p title="II-II q. 130 a. 2 ad 3"><a name="44353"><span class="ref">[44353] IIª-IIae, q. 130 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod nullus attentat aliquid supra suam facultatem nisi
 inquantum facultatem suam aestimat maiorem quam sit. Circa quod
 potest esse error dupliciter. Uno modo, secundum solam quantitatem,
@@ -3534,46 +2807,29 @@
 excellentias dictorum factorumque, neglecta honestate,
 festinum</i>. Et sic patet quod praesumptuosus secundum rei
 veritatem quandoque deficit a magnanimo, sed secundum apparentiam
-in excessu se habet.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 131</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 131 pr."><a name="44354"><span class=
-"ref">[44354] II&ordf;-IIae, q. 131 pr.</span></a> Deinde
+in excessu se habet.</p></div></div><div class="q" id="q131"><h2>Quaestio 131</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 131 pr."><a name="44354"><span class="ref">[44354] IIª-IIae, q. 131 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de ambitione. Et circa hoc quaeruntur duo primo,
 utrum ambitio sit peccatum. Secundo, utrum opponatur magnanimitati
-per excessum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 131 a. 1 arg. 1"><a name="44355"><span class=
-"ref">[44355] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+per excessum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 131 a. 1 arg. 1"><a name="44355"><span class="ref">[44355] IIª-IIae, q. 131 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod ambitio non sit peccatum.
 Importat enim ambitio cupiditatem honoris. Honor autem de se
 quoddam bonum est, et maximum inter exteriora bona, unde et illi
 qui de honore non curant, vituperantur. Ergo ambitio non est
 peccatum, sed magis aliquid laudabile, secundum quod bonum
-laudabiliter appetitur.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 1 arg. 2"><a name="44356"><span class=
-"ref">[44356] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 arg. 2</span></a>
+laudabiliter appetitur.</p><p title="II-II q. 131 a. 1 arg. 2"><a name="44356"><span class="ref">[44356] IIª-IIae, q. 131 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, quilibet absque vitio potest appetere id quod sibi
 debetur pro praemio. Sed honor est praemium virtutis, ut
 philosophus dicit, in I et VIII Ethic. Ergo ambitio honoris non est
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 1 arg. 3"><a name="44357"><span class=
-"ref">[44357] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 arg. 3</span></a>
+peccatum.</p><p title="II-II q. 131 a. 1 arg. 3"><a name="44357"><span class="ref">[44357] IIª-IIae, q. 131 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, illud per quod homo provocatur ad bonum et revocatur a
 malo, non est peccatum. Sed per honorem homines provocantur ad bona
 facienda et mala vitanda, sicut philosophus dicit, in III Ethic.,
 quod <i>fortissimi videntur esse apud quos timidi sunt inhonorati,
 fortes autem honorati</i>; et Tullius dicit, in libro de Tusculan.
-quaest., quod honor alit artes. Ergo ambitio non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 1 s. c."><a name="44358"><span class=
-"ref">[44358] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+quaest., quod honor alit artes. Ergo ambitio non est peccatum.</p><p title="II-II q. 131 a. 1 s. c."><a name="44358"><span class="ref">[44358] IIª-IIae, q. 131 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod dicitur I ad Cor. XIII, quod <i>caritas non est
 ambitiosa, non quaerit quae sua sunt</i>. Nihil aut repugnat
-caritati nisi peccatum. Ergo ambitio est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 1 co."><a name="44359"><span class=
-"ref">[44359] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+caritati nisi peccatum. Ergo ambitio est peccatum.</p><p title="II-II q. 131 a. 1 co."><a name="44359"><span class="ref">[44359] IIª-IIae, q. 131 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, honor importat quandam
 reverentiam alicui exhibitam in testimonium excellentiae eius.
 Circa excellentiam autem hominis duo sunt attendenda. Primo quidem,
@@ -3590,25 +2846,19 @@
 sibi cupit non referendo in Deum. Tertio modo, per hoc quod
 appetitus eius in ipso honore quiescit, non referens honorem ad
 utilitatem aliorum. Ambitio autem importat inordinatum appetitum
-honoris. Unde manifestum est quod ambitio semper est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 1 ad 1"><a name="44360"><span class=
-"ref">[44360] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+honoris. Unde manifestum est quod ambitio semper est peccatum.</p><p title="II-II q. 131 a. 1 ad 1"><a name="44360"><span class="ref">[44360] IIª-IIae, q. 131 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod appetitus boni debet regulari secundum rationem,
 cuius regulam si transcendat, erit vitiosus. Et hoc modo vitiosum
 est quod aliquis honorem appetat non secundum ordinem rationis.
 Vituperantur autem qui non curant de honore secundum quod ratio
-dictat, ut scilicet vitent ea quae sunt contraria honori.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 1 ad 2"><a name="44361"><span class=
-"ref">[44361] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+dictat, ut scilicet vitent ea quae sunt contraria honori.</p><p title="II-II q. 131 a. 1 ad 2"><a name="44361"><span class="ref">[44361] IIª-IIae, q. 131 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod honor non est praemium virtutis quoad ipsum
 virtuosum, ut scilicet hoc pro praemio expetere debeat, sed pro
 praemio expetit beatitudinem, quae est finis virtutis. Dicitur
 autem esse praemium virtutis ex parte aliorum, qui non habent
 aliquid maius quod virtuoso retribuant quam honorem, qui ex hoc
 ipso magnitudinem habet quod perhibet testimonium virtuti. Unde
-patet quod non est sufficiens praemium, ut dicitur in IV Ethic.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 1 ad 3"><a name="44362"><span class=
-"ref">[44362] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+patet quod non est sufficiens praemium, ut dicitur in IV Ethic.</p><p title="II-II q. 131 a. 1 ad 3"><a name="44362"><span class="ref">[44362] IIª-IIae, q. 131 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod sicut per appetitum honoris, quando debito modo
 appetitur, aliqui provocantur ad bonum et revocantur a malo; ita
 etiam, si inordinate appetatur, potest esse homini occasio multa
@@ -3620,44 +2870,30 @@
 contendit</i>. Et tamen illi qui solum propter honorem vel bona
 faciunt vel mala vitant, non sunt virtuosi, ut patet per
 philosophum, in III Ethic., ubi dicit quod non sunt vere fortes qui
-propter honorem fortia faciunt.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 131 a. 2 arg. 1"><a name="44363"><span class=
-"ref">[44363] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+propter honorem fortia faciunt.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 131 a. 2 arg. 1"><a name="44363"><span class="ref">[44363] IIª-IIae, q. 131 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod ambitio non opponatur
 magnanimitati per excessum. Uni enim medio non opponitur ex una
 parte nisi unum extremum. Sed magnanimitati per excessum opponitur
 praesumptio ut dictum est. Ergo non opponitur ei ambitio per
-excessum.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 2 arg. 2"><a name="44364"><span class=
-"ref">[44364] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 arg. 2</span></a>
+excessum.</p><p title="II-II q. 131 a. 2 arg. 2"><a name="44364"><span class="ref">[44364] IIª-IIae, q. 131 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, magnanimitas est circa honores. Sed ambitio videtur
 pertinere ad dignitates, dicitur enim II Machab. IV, quod <i>Iason
 ambiebat summum sacerdotium</i>. Ergo ambitio non opponitur
-magnanimitati.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 2 arg. 3"><a name="44365"><span class=
-"ref">[44365] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 arg. 3</span></a>
+magnanimitati.</p><p title="II-II q. 131 a. 2 arg. 3"><a name="44365"><span class="ref">[44365] IIª-IIae, q. 131 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, ambitio videtur ad exteriorem apparatum pertinere,
 dicitur enim Act. XXV, quod Agrippa et Berenice cum multa ambitione
 introierunt praetorium; et II Paralip. XVI, quod super corpus Asa
 mortui combusserunt aromata et unguenta ambitione nimia. Sed
 magnanimitas non est circa exteriorem apparatum. Ergo ambitio non
-opponitur magnanimitati.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 2 s. c."><a name="44366"><span class=
-"ref">[44366] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+opponitur magnanimitati.</p><p title="II-II q. 131 a. 2 s. c."><a name="44366"><span class="ref">[44366] IIª-IIae, q. 131 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Tullius dicit, in I de Offic., quod <i>sicut
 quisque magnitudine animi excellit, ita maxime vult princeps omnium
 solus esse</i>. Sed hoc pertinet ad ambitionem. Ergo ambitio
-pertinet ad excessum magnanimitatis.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 2 co."><a name="44367"><span class=
-"ref">[44367] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+pertinet ad excessum magnanimitatis.</p><p title="II-II q. 131 a. 2 co."><a name="44367"><span class="ref">[44367] IIª-IIae, q. 131 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, ambitio importat inordinatum
 appetitum honoris. Magnanimitas autem est circa honores, et utitur
 eis secundum quod oportet. Unde manifestum est quod ambitio
-opponitur magnanimitati sicut inordinatum ordinato.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 2 ad 1"><a name="44368"><span class=
-"ref">[44368] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+opponitur magnanimitati sicut inordinatum ordinato.</p><p title="II-II q. 131 a. 2 ad 1"><a name="44368"><span class="ref">[44368] IIª-IIae, q. 131 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod magnanimitas ad duo respicit. Ad unum quidem
 sicut ad finem intentum, quod est aliquod magnum opus, quod
 magnanimus attentat secundum suam facultatem. Et quantum ad hoc
@@ -3666,54 +2902,37 @@
 magnanimitas sicut ad materiam qua debite utitur, scilicet ad
 honorem. Et quantum ad hoc opponitur magnanimitati per excessum
 ambitio. Non est autem inconveniens secundum diversa esse plures
-excessus unius medii.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 2 ad 2"><a name="44369"><span class=
-"ref">[44369] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+excessus unius medii.</p><p title="II-II q. 131 a. 2 ad 2"><a name="44369"><span class="ref">[44369] IIª-IIae, q. 131 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod illis qui sunt in dignitate constituti,
 propter quandam excellentiam status, debetur honor. Et secundum hoc
 inordinatus appetitus dignitatum pertinet ad ambitionem. Si quis
 enim inordinate appeteret dignitatem non ratione honoris, sed
 propter debitum dignitatis usum suam facultatem excedentem, non
-esset ambitiosus, sed magis praesumptuosus.</p>
-<p title="II-II q. 131 a. 2 ad 3"><a name="44370"><span class=
-"ref">[44370] II&ordf;-IIae, q. 131 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+esset ambitiosus, sed magis praesumptuosus.</p><p title="II-II q. 131 a. 2 ad 3"><a name="44370"><span class="ref">[44370] IIª-IIae, q. 131 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ipsa solemnitas exterioris cultus ad quendam honorem
 pertinet, unde et talibus consuevit honor exhiberi. Quod
 significatur Iac. II, <i>si introierit in conventum vestrum vir
 anulum habens aureum, in veste candida, et dixeritis ei, tu sede
 hic bene,</i> et cetera. Unde ambitio non est circa exteriorem
-cultum nisi secundum quod pertinet ad honorem.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 132</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 132 pr."><a name="44371"><span class=
-"ref">[44371] II&ordf;-IIae, q. 132 pr.</span></a> Deinde
+cultum nisi secundum quod pertinet ad honorem.</p></div></div><div class="q" id="q132"><h2>Quaestio 132</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 132 pr."><a name="44371"><span class="ref">[44371] IIª-IIae, q. 132 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de inani gloria. Et circa hoc quaeruntur quinque.
 Primo, utrum appetitus gloriae sit peccatum. Secundo, utrum inanis
 gloria magnanimitati opponatur. Tertio, utrum sit peccatum mortale.
-Quarto, utrum sit vitium capitale. Quinto, de filiabus eius.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 132 a. 1 arg. 1"><a name="44372"><span class=
-"ref">[44372] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+Quarto, utrum sit vitium capitale. Quinto, de filiabus eius.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 132 a. 1 arg. 1"><a name="44372"><span class="ref">[44372] IIª-IIae, q. 132 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod appetitus gloriae non sit
 peccatum. Nullus enim peccat in hoc quod Deo assimilatur, quinimmo
 mandatur, Ephes. V, <i>estote imitatores Dei, sicut filii
 carissimi</i>. Sed in hoc quod homo quaerit gloriam, videtur Deum
 imitari, qui ab hominibus gloriam quaerit, unde dicitur Isaiae
 XLIII, <i>omnem qui invocat nomen meum, in gloriam meam creavi
-eum</i>. Ergo appetitus gloriae non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 1 arg. 2"><a name="44373"><span class=
-"ref">[44373] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 arg. 2</span></a>
+eum</i>. Ergo appetitus gloriae non est peccatum.</p><p title="II-II q. 132 a. 1 arg. 2"><a name="44373"><span class="ref">[44373] IIª-IIae, q. 132 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, illud per quod aliquis provocatur ad bonum, non videtur
 esse peccatum. Sed per appetitum gloriae homines provocantur ad
 bonum, dicit enim Tullius, in libro de Tusculan. quaest., quod
 <i>omnes ad studia impelluntur gloria</i>. In sacra etiam Scriptura
 promittitur gloria pro bonis operibus, secundum illud Rom. II,
 <i>his qui sunt secundum patientiam boni operis, gloriam et
-honorem</i>. Ergo appetitus gloriae non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 1 arg. 3"><a name="44374"><span class=
-"ref">[44374] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 arg. 3</span></a>
+honorem</i>. Ergo appetitus gloriae non est peccatum.</p><p title="II-II q. 132 a. 1 arg. 3"><a name="44374"><span class="ref">[44374] IIª-IIae, q. 132 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, Tullius dicit, in sua rhetorica, quod <i>gloria est
 frequens de aliquo fama cum laude</i>, et ad idem pertinet quod
 Ambrosius dicit, quod gloria est clara cum laude notitia. Sed
@@ -3721,13 +2940,9 @@
 laudabile, secundum illud Eccli. XLI, <i>curam habe de bono
 nomine</i>; et ad Rom. XII, <i>providentes bona non solum coram
 Deo, sed etiam coram omnibus hominibus</i>. Ergo appetitus inanis
-gloriae non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 1 s. c."><a name="44375"><span class=
-"ref">[44375] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+gloriae non est peccatum.</p><p title="II-II q. 132 a. 1 s. c."><a name="44375"><span class="ref">[44375] IIª-IIae, q. 132 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Augustinus dicit, V de Civ. Dei, <i>sanius videt
-qui et amorem laudis vitium esse cognoscit</i>.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 1 co."><a name="44376"><span class=
-"ref">[44376] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+qui et amorem laudis vitium esse cognoscit</i>.</p><p title="II-II q. 132 a. 1 co."><a name="44376"><span class="ref">[44376] IIª-IIae, q. 132 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod gloria claritatem quandam significat, unde
 glorificari idem est quod clarificari, ut Augustinus dicit, super
 Ioan. Claritas autem et decorem quendam habet, et manifestationem.
@@ -3757,9 +2972,7 @@
 hominis, cuius iudicium non est certum. Tertio modo, ex parte
 ipsius qui gloriam appetit, qui videlicet appetitum gloriae suae
 non refert in debitum finem, puta ad honorem Dei vel proximi
-salutem.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 1 ad 1"><a name="44377"><span class=
-"ref">[44377] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+salutem.</p><p title="II-II q. 132 a. 1 ad 1"><a name="44377"><span class="ref">[44377] IIª-IIae, q. 132 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut dicit Augustinus, super illud Ioan. XIII,
 <i>vos vocatis me, magister et domine, et bene dicitis, periculosum
 est sibi placere cui cavendum est superbire. Ille autem qui super
@@ -3769,9 +2982,7 @@
 quaerit propter se, sed propter nos. Et similiter etiam homo
 laudabiliter potest ad aliorum utilitatem gloriam suam appetere,
 secundum illud Matth. V, <i>videant opera vestra bona, et
-glorificent patrem vestrum qui in caelis est</i>.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 1 ad 2"><a name="44378"><span class=
-"ref">[44378] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+glorificent patrem vestrum qui in caelis est</i>.</p><p title="II-II q. 132 a. 1 ad 2"><a name="44378"><span class="ref">[44378] IIª-IIae, q. 132 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod gloria quae habetur a Deo, non est gloria
 vana, sed vera. Et talis gloria bonis operibus in praemium
 repromittitur. De qua dicitur, II ad Cor. X, <i>qui gloriatur, in
@@ -3780,9 +2991,7 @@
 virtutum opera ex appetitu gloriae humanae, sicut etiam ex appetitu
 aliorum terrenorum bonorum, non tamen est vere virtuosus qui
 propter humanam gloriam opera virtutis operatur, ut Augustinus
-probat, in V de Civ. Dei.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 1 ad 3"><a name="44379"><span class=
-"ref">[44379] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+probat, in V de Civ. Dei.</p><p title="II-II q. 132 a. 1 ad 3"><a name="44379"><span class="ref">[44379] IIª-IIae, q. 132 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ad perfectionem hominis pertinet quod ipse cognoscat,
 sed quod ipse ab aliis cognoscatur non pertinet ad eius
 perfectionem, et ideo non est per se appetendum. Potest tamen
@@ -3793,11 +3002,7 @@
 perseverare et ad meliora proficere. Et secundum hoc laudabile est
 quod curam habeat aliquis de bono nomine, et quod provideat bona
 coram hominibus, non tamen quod in hominum laude inaniter
-delectetur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 132 a. 2 arg. 1"><a name="44380"><span class=
-"ref">[44380] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+delectetur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 132 a. 2 arg. 1"><a name="44380"><span class="ref">[44380] IIª-IIae, q. 132 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod inanis gloria magnanimitati
 non opponatur. Pertinet enim ad inanem gloriam, ut dictum est, quod
 aliquis glorietur in his quae non sunt, quod pertinet ad
@@ -3805,38 +3010,28 @@
 cupiditatem; vel in testimonio hominum, quorum iudicium non est
 certum, quod pertinet ad imprudentiam. Huiusmodi autem vitia non
 opponuntur magnanimitati. Ergo inanis gloria non opponitur
-magnanimitati.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 2 arg. 2"><a name="44381"><span class=
-"ref">[44381] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 arg. 2</span></a>
+magnanimitati.</p><p title="II-II q. 132 a. 2 arg. 2"><a name="44381"><span class="ref">[44381] IIª-IIae, q. 132 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, inanis gloria non opponitur magnanimitati per defectum,
 sicut pusillanimitas, quae inani gloriae repugnans videtur.
 Similiter etiam nec per excessum, sic enim opponitur magnanimitati
 praesumptio et ambitio, ut dictum est, a quibus inanis gloria
-differt. Ergo inanis gloria non opponitur magnanimitati.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 2 arg. 3"><a name="44382"><span class=
-"ref">[44382] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 arg. 3</span></a>
+differt. Ergo inanis gloria non opponitur magnanimitati.</p><p title="II-II q. 132 a. 2 arg. 3"><a name="44382"><span class="ref">[44382] IIª-IIae, q. 132 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, Philipp. II, super illud, nihil per contentionem aut
 inanem gloriam, dicit Glossa, <i>erant aliqui inter eos
 dissentientes, inquieti, inanis gloriae causa contendentes</i>.
 Contentio autem non opponitur magnanimitati. Ergo neque inanis
-gloria.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 2 s. c."><a name="44383"><span class=
-"ref">[44383] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+gloria.</p><p title="II-II q. 132 a. 2 s. c."><a name="44383"><span class="ref">[44383] IIª-IIae, q. 132 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Tullius dicit, in I de Offic., <i>cavenda est
 gloriae cupiditas, eripit enim animi libertatem, pro qua magnanimis
 viris omnis debet esse contentio</i>. Ergo opponitur
-magnanimitati.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 2 co."><a name="44384"><span class=
-"ref">[44384] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+magnanimitati.</p><p title="II-II q. 132 a. 2 co."><a name="44384"><span class="ref">[44384] IIª-IIae, q. 132 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, gloria est quidam effectus
 honoris et laudis, ex hoc enim quod aliquis laudatur, vel
 quaecumque reverentia ei exhibetur, redditur clarus in notitia
 aliorum. Et quia magnanimitas est circa honorem, ut supra dictum
 est, consequens est etiam ut sit circa gloriam, ut scilicet sicut
 moderate utitur honore, ita moderate utatur gloria. Et ideo
-inordinatus appetitus gloriae directe magnanimitati opponitur.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 2 ad 1"><a name="44385"><span class=
-"ref">[44385] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+inordinatus appetitus gloriae directe magnanimitati opponitur.</p><p title="II-II q. 132 a. 2 ad 1"><a name="44385"><span class="ref">[44385] IIª-IIae, q. 132 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod hoc ipsum magnitudini animi repugnat, quod
 aliquis res modicas tantum appretietur quod de eis glorietur, unde
 in IV Ethic. dicitur de magnanimo quod <i>sibi sit honor
@@ -3850,42 +3045,30 @@
 magnanimo dicitur in IV Ethic., quod <i>non est ei cura ut
 laudetur</i>. Et sic ea quae aliis virtutibus opponuntur nihil
 prohibet opponi magnanimitati, secundum quod habent pro magnis quae
-parva sunt.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 2 ad 2"><a name="44386"><span class=
-"ref">[44386] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+parva sunt.</p><p title="II-II q. 132 a. 2 ad 2"><a name="44386"><span class="ref">[44386] IIª-IIae, q. 132 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod inanis gloriae cupidus, secundum rei
 veritatem, deficit a magnanimo, quia videlicet gloriatur in his
 quae magnanimus parva aestimat, ut dictum est. Sed considerando
 aestimationem eius, opponitur magnanimo per excessum, quia
 videlicet gloriam quam appetit, reputat aliquid magnum, et ad eam
-tendit supra suam dignitatem.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 2 ad 3"><a name="44387"><span class=
-"ref">[44387] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+tendit supra suam dignitatem.</p><p title="II-II q. 132 a. 2 ad 3"><a name="44387"><span class="ref">[44387] IIª-IIae, q. 132 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut supra dictum est, oppositio vitiorum non
 attenditur secundum effectum. Et tamen hoc ipsum magnitudini animi
 opponitur, quod aliquis contentionem intendat, nullus enim
 contendit nisi pro re quam aestimat magnam. Unde philosophus dicit,
 in IV Ethic., quod <i>magnanimus non est contentiosus, qui nihil
-aestimat magnum</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 132 a. 3 arg. 1"><a name="44388"><span class=
-"ref">[44388] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+aestimat magnum</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 132 a. 3 arg. 1"><a name="44388"><span class="ref">[44388] IIª-IIae, q. 132 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod inanis gloria sit peccatum
 mortale. Nihil enim excludit mercedem aeternam nisi peccatum
 mortale. Sed inanis gloria excludit mercedem aeternam, dicitur enim
 Matth. VI, <i>attendite ne iustitiam vestram faciatis coram
 hominibus, ut videamini ab eis</i>. Ergo inanis gloria est peccatum
-mortale.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 3 arg. 2"><a name="44389"><span class=
-"ref">[44389] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 arg. 2</span></a>
+mortale.</p><p title="II-II q. 132 a. 3 arg. 2"><a name="44389"><span class="ref">[44389] IIª-IIae, q. 132 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, quicumque subripit sibi quod est Dei proprium,
 mortaliter peccat. Sed per appetitum inanis gloriae aliquis sibi
 attribuit quod est proprium Dei, dicitur enim Isaiae XLII,
 <i>gloriam meam alteri non dabo</i>; et I ad Tim. I, <i>soli Deo
-honor et gloria</i>. Ergo inanis gloria est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 3 arg. 3"><a name="44390"><span class=
-"ref">[44390] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 arg. 3</span></a>
+honor et gloria</i>. Ergo inanis gloria est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 132 a. 3 arg. 3"><a name="44390"><span class="ref">[44390] IIª-IIae, q. 132 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, illud peccatum quod est maxime periculosum et nocivum,
 videtur esse mortale. Sed peccatum inanis gloriae est huiusmodi,
 quia super illud I ad Thess. II, Deo qui probat corda nostra, dicit
@@ -3895,15 +3078,11 @@
 non delectari cum offertur</i>. Chrysostomus etiam dicit, Matth.
 VI, quod <i>inanis gloria occulte ingreditur, et omnia quae intus
 sunt insensibiliter aufert</i>. Ergo inanis gloria est peccatum
-mortale.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 3 s. c."><a name="44391"><span class=
-"ref">[44391] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 s. c.</span></a> Sed
+mortale.</p><p title="II-II q. 132 a. 3 s. c."><a name="44391"><span class="ref">[44391] IIª-IIae, q. 132 a. 3 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Chrysostomus dicit, super Matth., quod <i>cum
 cetera vitia locum habeant in servis Diaboli, inanis gloria locum
 habet etiam in servis Christi</i>. In quibus tamen nullum est
-peccatum mortale. Ergo inanis gloria non est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 3 co."><a name="44392"><span class=
-"ref">[44392] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+peccatum mortale. Ergo inanis gloria non est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 132 a. 3 co."><a name="44392"><span class="ref">[44392] IIª-IIae, q. 132 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, ex hoc aliquod peccatum est
 mortale quod caritati contrariatur. Peccatum autem inanis gloriae,
 secundum se consideratum, non videtur contrariari caritati quantum
@@ -3932,57 +3111,39 @@
 quaerentes?</i> Si autem amor humanae gloriae, quamvis sit inanis,
 non tamen repugnet caritati, neque quantum ad id de quo est gloria,
 neque quantum ad intentionem gloriam quaerentis, non est peccatum
-mortale, sed veniale.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 3 ad 1"><a name="44393"><span class=
-"ref">[44393] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+mortale, sed veniale.</p><p title="II-II q. 132 a. 3 ad 1"><a name="44393"><span class="ref">[44393] IIª-IIae, q. 132 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod nullus peccando meretur vitam aeternam. Unde
 opus virtuosum amittit vim merendi vitam aeternam si propter inanem
 gloriam fiat, etiam si illa inanis gloria non sit peccatum mortale.
 Sed quando aliquis simpliciter amittit aeternam mercedem propter
 inanem gloriam, et non solum quantum ad unum actum, tunc inanis
-gloria est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 3 ad 2"><a name="44394"><span class=
-"ref">[44394] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 ad 2</span></a> Ad
+gloria est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 132 a. 3 ad 2"><a name="44394"><span class="ref">[44394] IIª-IIae, q. 132 a. 3 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod non omnis qui est inanis gloriae cupidus,
 appetit sibi illam excellentiam quae competit soli Deo. Alia enim
 est gloria quae debetur soli Deo, et alia quae debetur homini
-virtuoso vel diviti.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 3 ad 3"><a name="44395"><span class=
-"ref">[44395] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+virtuoso vel diviti.</p><p title="II-II q. 132 a. 3 ad 3"><a name="44395"><span class="ref">[44395] IIª-IIae, q. 132 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod inanis gloria dicitur esse periculosum peccatum non
 tam propter gravitatem sui, quam etiam propter hoc quod est
 dispositio ad gravia peccata, inquantum scilicet per inanem gloriam
 redditur homo praesumptuosus et nimis de se ipso confidens. Et sic
 etiam paulatim disponit ad hoc quod homo privetur interioribus
-bonis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 132 a. 4 arg. 1"><a name="44396"><span class=
-"ref">[44396] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
+bonis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 132 a. 4 arg. 1"><a name="44396"><span class="ref">[44396] IIª-IIae, q. 132 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
 quartum sic proceditur. Videtur quod inanis gloria non sit vitium
 capitale. Vitium enim quod semper ex altero oritur, non videtur
 esse capitale. Sed inanis gloria semper ex superbia nascitur. Ergo
-inanis gloria non est vitium capitale.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 4 arg. 2"><a name="44397"><span class=
-"ref">[44397] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 arg. 2</span></a>
+inanis gloria non est vitium capitale.</p><p title="II-II q. 132 a. 4 arg. 2"><a name="44397"><span class="ref">[44397] IIª-IIae, q. 132 a. 4 arg. 2</span></a>
 Praeterea, honor videtur esse aliquid principalius quam gloria,
 quae est eius effectus. Sed ambitio, quae est inordinatus appetitus
 honoris, non est vitium capitale. Ergo etiam neque appetitus inanis
-gloriae.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 4 arg. 3"><a name="44398"><span class=
-"ref">[44398] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 arg. 3</span></a>
+gloriae.</p><p title="II-II q. 132 a. 4 arg. 3"><a name="44398"><span class="ref">[44398] IIª-IIae, q. 132 a. 4 arg. 3</span></a>
 Praeterea, vitium capitale habet aliquam principalitatem. Sed
 inanis gloria non videtur habere aliquam principalitatem, neque
 quantum ad rationem peccati, quia non semper est peccatum mortale;
 neque etiam quantum ad rationem boni appetibilis, quia gloria
 humana videtur esse quiddam fragile et extra hominem existens. Ergo
-inanis gloria non est vitium capitale.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 4 s. c."><a name="44399"><span class=
-"ref">[44399] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 s. c.</span></a> Sed
+inanis gloria non est vitium capitale.</p><p title="II-II q. 132 a. 4 s. c."><a name="44399"><span class="ref">[44399] IIª-IIae, q. 132 a. 4 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Gregorius, XXXI Moral., numerat inanem gloriam
-inter septem vitia capitalia.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 4 co."><a name="44400"><span class=
-"ref">[44400] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+inter septem vitia capitalia.</p><p title="II-II q. 132 a. 4 co."><a name="44400"><span class="ref">[44400] IIª-IIae, q. 132 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod de vitiis capitalibus dupliciter aliqui loquuntur.
 Quidam enim ponunt superbiam unum de vitiis capitalibus. Et hi non
 ponunt inanem gloriam inter vitia capitalia. Gregorius autem, in
@@ -4003,55 +3164,37 @@
 excellentiam in rebus humanis. Et ideo, propter propinquitatem ad
 excellentiam, quam homines maxime desiderant, consequens est quod
 sit multum appetibilis, et quod ex eius inordinato appetitu multa
-vitia oriantur. Et ita inanis gloria est vitium capitale.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 4 ad 1"><a name="44401"><span class=
-"ref">[44401] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+vitia oriantur. Et ita inanis gloria est vitium capitale.</p><p title="II-II q. 132 a. 4 ad 1"><a name="44401"><span class="ref">[44401] IIª-IIae, q. 132 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod aliquod vitium oriri ex superbia non repugnat ei
 quod est esse vitium capitale, eo quod, sicut supra dictum est,
-superbia est regina et mater omnium vitiorum.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 4 ad 2"><a name="44402"><span class=
-"ref">[44402] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 ad 2</span></a> Ad
+superbia est regina et mater omnium vitiorum.</p><p title="II-II q. 132 a. 4 ad 2"><a name="44402"><span class="ref">[44402] IIª-IIae, q. 132 a. 4 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod laus et honor comparantur ad gloriam, ut
 supra dictum est, sicut causae ex quibus gloria sequitur. Unde
 gloria comparatur ad ea sicut finis, propter hoc enim aliquis amat
 honorari et laudari, inquantum per hoc aliquis aestimat se in
-aliorum notitia fore praeclarum.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 4 ad 3"><a name="44403"><span class=
-"ref">[44403] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+aliorum notitia fore praeclarum.</p><p title="II-II q. 132 a. 4 ad 3"><a name="44403"><span class="ref">[44403] IIª-IIae, q. 132 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod inanis gloria habet principalem rationem appetibilis,
 ratione iam dicta, et hoc sufficit ad rationem vitii capitalis. Non
 autem requiritur quod vitium capitale semper sit peccatum mortale,
 quia etiam ex veniali peccato potest mortale oriri, inquantum
-scilicet veniale disponit ad mortale.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 132 a. 5 arg. 1"><a name="44404"><span class=
-"ref">[44404] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
+scilicet veniale disponit ad mortale.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 132 a. 5 arg. 1"><a name="44404"><span class="ref">[44404] IIª-IIae, q. 132 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
 quintum sic proceditur. Videtur quod inconvenienter dicantur filiae
 inanis gloriae esse <i>inobedientia, iactantia, hypocrisis,
 contentio, pertinacia, discordia, novitatum praesumptio</i>.
 Iactantia enim, secundum Gregorium, XXIII Moral., ponitur inter
 species superbiae. Superbia autem non oritur ex inani gloria, sed
 potius e converso, ut Gregorius dicit, XXXI Moral. Ergo iactantia
-non debet poni filia inanis gloriae.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 5 arg. 2"><a name="44405"><span class=
-"ref">[44405] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 arg. 2</span></a>
+non debet poni filia inanis gloriae.</p><p title="II-II q. 132 a. 5 arg. 2"><a name="44405"><span class="ref">[44405] IIª-IIae, q. 132 a. 5 arg. 2</span></a>
 Praeterea, contentiones et discordiae videntur ex ira maxime
 provenire. Sed ira est capitale vitium inani gloriae condivisum.
-Ergo videtur quod non sint filiae inanis gloriae.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 5 arg. 3"><a name="44406"><span class=
-"ref">[44406] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 arg. 3</span></a>
+Ergo videtur quod non sint filiae inanis gloriae.</p><p title="II-II q. 132 a. 5 arg. 3"><a name="44406"><span class="ref">[44406] IIª-IIae, q. 132 a. 5 arg. 3</span></a>
 Praeterea, Chrysostomus dicit, super Matth., quod <i>ubique vana
 gloria malum est, sed maxime in philanthropia</i>, idest in
 misericordia. Quae tamen non est aliquid novum, sed in consuetudine
 hominum existit. Ergo praesumptio novitatum non debet specialiter
-poni filia inanis gloriae.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 5 s. c."><a name="44407"><span class=
-"ref">[44407] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 s. c.</span></a> Sed
+poni filia inanis gloriae.</p><p title="II-II q. 132 a. 5 s. c."><a name="44407"><span class="ref">[44407] IIª-IIae, q. 132 a. 5 s. c.</span></a> Sed
 contra est auctoritas Gregorii, in XXXI Moral., ubi praedictas
-filias inani gloriae assignat.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 5 co."><a name="44408"><span class=
-"ref">[44408] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+filias inani gloriae assignat.</p><p title="II-II q. 132 a. 5 co."><a name="44408"><span class="ref">[44408] IIª-IIae, q. 132 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, illa vitia quae de se nata
 sunt ordinari ad finem alicuius vitii capitalis, dicuntur filiae
 eius. Finis autem inanis gloriae est manifestatio propriae
@@ -4069,75 +3212,50 @@
 quantum ad locutionem, et sic est contentio, dum aliquis verbis
 clamose contra alium litigat. Quarto, quantum ad factum, et sic est
 inobedientia, dum scilicet aliquis non vult exequi superioris
-praeceptum.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 5 ad 1"><a name="44409"><span class=
-"ref">[44409] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+praeceptum.</p><p title="II-II q. 132 a. 5 ad 1"><a name="44409"><span class="ref">[44409] IIª-IIae, q. 132 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut supra dictum est, iactantia ponitur
 species superbiae quantum ad interiorem causam eius, quae est
 arrogantia. Ipsa autem iactantia exterior. Ut dicitur in IV Ethic.,
 ordinatur quandoque quidem ad lucrum, sed frequentius ad gloriam
-vel honorem. Et sic oritur ex inani gloria.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 5 ad 2"><a name="44410"><span class=
-"ref">[44410] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 ad 2</span></a> Ad
+vel honorem. Et sic oritur ex inani gloria.</p><p title="II-II q. 132 a. 5 ad 2"><a name="44410"><span class="ref">[44410] IIª-IIae, q. 132 a. 5 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod ira non causat discordiam et contentionem
 nisi cum adiunctione inanis gloriae, per hoc scilicet quod aliquis
 sibi gloriosum reputat quod non cedat voluntati vel verbis
-aliorum.</p>
-<p title="II-II q. 132 a. 5 ad 3"><a name="44411"><span class=
-"ref">[44411] II&ordf;-IIae, q. 132 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+aliorum.</p><p title="II-II q. 132 a. 5 ad 3"><a name="44411"><span class="ref">[44411] IIª-IIae, q. 132 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod inanis gloria vituperatur circa eleemosynam propter
 defectum caritatis, qui videtur esse in eo qui praefert inanem
 gloriam utilitati proximi, dum hoc propter illud facit. Non autem
 vituperatur aliquis ex hoc quod praesumat eleemosynam facere quasi
-aliquid novum.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 133</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 133 pr."><a name="44412"><span class=
-"ref">[44412] II&ordf;-IIae, q. 133 pr.</span></a> Deinde
+aliquid novum.</p></div></div><div class="q" id="q133"><h2>Quaestio 133</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 133 pr."><a name="44412"><span class="ref">[44412] IIª-IIae, q. 133 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de pusillanimitate. Et circa hoc quaeruntur duo.
 Primo, utrum pusillanimitas sit peccatum. Secundo, cui virtuti
-opponatur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 133 a. 1 arg. 1"><a name="44413"><span class=
-"ref">[44413] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+opponatur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 133 a. 1 arg. 1"><a name="44413"><span class="ref">[44413] IIª-IIae, q. 133 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod pusillanimitas non sit
 peccatum. Ex omni enim peccato aliquis efficitur malus, sicut ex
 omni virtute aliquis efficitur bonus. <i>Sed pusillanimus non est
 malus</i>, ut philosophus dicit, in IV Ethic. Ergo pusillanimitas
-non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 1 arg. 2"><a name="44414"><span class=
-"ref">[44414] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 arg. 2</span></a>
+non est peccatum.</p><p title="II-II q. 133 a. 1 arg. 2"><a name="44414"><span class="ref">[44414] IIª-IIae, q. 133 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, philosophus dicit, ibidem, quod <i>maxime videtur
 pusillanimus esse qui magnis bonis dignus existit, et tamen his non
 dignificat seipsum</i>. Sed nullus est dignus magnis bonis nisi
 virtuosus, quia, ut ibidem philosophus dicit, <i>secundum veritatem
 solus bonus est honorandus</i>. Ergo pusillanimus est virtuosus.
-Non ergo pusillanimitas est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 1 arg. 3"><a name="44415"><span class=
-"ref">[44415] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 arg. 3</span></a>
+Non ergo pusillanimitas est peccatum.</p><p title="II-II q. 133 a. 1 arg. 3"><a name="44415"><span class="ref">[44415] IIª-IIae, q. 133 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, initium omnis peccati est superbia, ut dicitur Eccli. X.
 Sed pusillanimitas non procedit ex superbia, quia superbus extollit
 se supra id quod est; pusillanimus autem subtrahit se ab his quibus
-est dignus. Ergo pusillanimitas non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 1 arg. 4"><a name="44416"><span class=
-"ref">[44416] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 arg. 4</span></a>
+est dignus. Ergo pusillanimitas non est peccatum.</p><p title="II-II q. 133 a. 1 arg. 4"><a name="44416"><span class="ref">[44416] IIª-IIae, q. 133 a. 1 arg. 4</span></a>
 Praeterea, philosophus dicit, in IV Ethic., quod qui dignificat se
 minoribus quam sit dignus, dicitur pusillanimus. Sed quandoque
 sancti viri dignificant seipsos minoribus quam sint digni, sicut
 patet de Moyse et Ieremia, qui digni erant officio ad quod
 assumebantur a Deo, quod tamen uterque eorum humiliter recusabat,
 ut habetur Exod. III et Ierem. I. Non ergo pusillanimitas est
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 1 s. c."><a name="44417"><span class=
-"ref">[44417] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+peccatum.</p><p title="II-II q. 133 a. 1 s. c."><a name="44417"><span class="ref">[44417] IIª-IIae, q. 133 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra, nihil in moribus hominum est vitandum nisi peccatum. Sed
 pusillanimitas est vitanda, dicitur enim ad Coloss. III, <i>patres,
 nolite ad indignationem provocare filios vestros, ut non pusillo
-animo fiant</i>. Ergo pusillanimitas est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 1 co."><a name="44418"><span class=
-"ref">[44418] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+animo fiant</i>. Ergo pusillanimitas est peccatum.</p><p title="II-II q. 133 a. 1 co."><a name="44418"><span class="ref">[44418] IIª-IIae, q. 133 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod omne illud quod contrariatur naturali inclinationi
 est peccatum, quia contrariatur legi naturae. Inest autem unicuique
 rei naturalis inclinatio ad exequendam actionem commensuratam suae
@@ -4149,9 +3267,7 @@
 ideo, sicut praesumptio est peccatum, ita et pusillanimitas. Et
 inde est quod servus qui acceptam pecuniam domini sui fodit in
 terram, nec est operatus ex ea, propter quendam pusillanimitatis
-timorem, punitur a domino, ut habetur Matth. XXV et Luc. XIX.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 1 ad 1"><a name="44419"><span class=
-"ref">[44419] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+timorem, punitur a domino, ut habetur Matth. XXV et Luc. XIX.</p><p title="II-II q. 133 a. 1 ad 1"><a name="44419"><span class="ref">[44419] IIª-IIae, q. 133 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod philosophus illos nominat malos qui proximis
 inferunt nocumenta. Et secundum hoc, pusillanimus dicitur non esse
 malus, quia nulli infert nocumentum, nisi per accidens, inquantum
@@ -4159,9 +3275,7 @@
 enim Gregorius, in pastorali, quod <i>illi qui prodesse utilitati
 proximorum in praedicatione refugiunt, si districte iudicentur, ex
 tantis rei sunt ex quantis venientes ad publicum prodesse
-potuerunt</i>.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 1 ad 2"><a name="44420"><span class=
-"ref">[44420] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+potuerunt</i>.</p><p title="II-II q. 133 a. 1 ad 2"><a name="44420"><span class="ref">[44420] IIª-IIae, q. 133 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod nihil prohibet aliquem habentem habitum
 virtutis peccare, venialiter quidem, etiam ipso habitu remanente;
 mortaliter autem, cum corruptione ipsius habitus virtutis
@@ -4172,9 +3286,7 @@
 Vel potest dici quod pusillanimus est dignus magnis secundum
 habilitatem ad virtutem quae inest ei, vel ex bona dispositione
 naturae, vel ex scientia, vel ex exteriori fortuna, quibus dum
-recusat uti ad virtutem, pusillanimus redditur.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 1 ad 3"><a name="44421"><span class=
-"ref">[44421] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+recusat uti ad virtutem, pusillanimus redditur.</p><p title="II-II q. 133 a. 1 ad 3"><a name="44421"><span class="ref">[44421] IIª-IIae, q. 133 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod etiam pusillanimitas aliquo modo ex superbia potest
 oriri, dum scilicet aliquis nimis proprio sensui innititur, quo
 reputat se insufficientem ad ea respectu quorum sufficientiam
@@ -4184,55 +3296,39 @@
 extollat. Unde Gregorius, in pastorali, de Moyse dicit quod
 <i>superbus fortasse esset si ducatum plebis suae sine trepidatione
 susciperet, et rursum superbus existeret si auctoris imperio
-obedire recusaret</i>.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 1 ad 4"><a name="44422"><span class=
-"ref">[44422] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+obedire recusaret</i>.</p><p title="II-II q. 133 a. 1 ad 4"><a name="44422"><span class="ref">[44422] IIª-IIae, q. 133 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod Moyses et Ieremias digni erant officio ad quod
 divinitus eligebantur, ex divina gratia. Sed ipsi considerantes
 propriae infirmitatis insufficientiam, recusabant, non tamen
-pertinaciter, ne in superbiam laberentur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 133 a. 2 arg. 1"><a name="44423"><span class=
-"ref">[44423] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+pertinaciter, ne in superbiam laberentur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 133 a. 2 arg. 1"><a name="44423"><span class="ref">[44423] IIª-IIae, q. 133 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod pusillanimitas non opponatur
 magnanimitati. Dicit enim philosophus, in IV Ethic., quod
 <i>pusillanimus ignorat seipsum, appeteret enim bona quibus dignus
 est, si se cognosceret</i>. Sed ignorantia sui videtur opponi
-prudentiae. Ergo pusillanimitas opponitur prudentiae.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 2 arg. 2"><a name="44424"><span class=
-"ref">[44424] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 arg. 2</span></a>
+prudentiae. Ergo pusillanimitas opponitur prudentiae.</p><p title="II-II q. 133 a. 2 arg. 2"><a name="44424"><span class="ref">[44424] IIª-IIae, q. 133 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Matth. XXV, servum qui propter pusillanimitatem pecunia
 uti recusavit, vocat dominus malum et pigrum. Philosophus etiam
 dicit, in IV Ethic., quod pusillanimi videntur pigri. Sed pigritia
 opponitur sollicitudini, quae est actus prudentiae, ut supra
-habitum est. Ergo pusillanimitas non opponitur magnanimitati.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 2 arg. 3"><a name="44425"><span class=
-"ref">[44425] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 arg. 3</span></a>
+habitum est. Ergo pusillanimitas non opponitur magnanimitati.</p><p title="II-II q. 133 a. 2 arg. 3"><a name="44425"><span class="ref">[44425] IIª-IIae, q. 133 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, pusillanimitas videtur ex inordinato timore procedere,
 unde dicitur Isaiae XXXV, <i>dicite, pusillanimes, confortamini et
 nolite timere</i>. Videtur etiam procedere ex inordinata ira,
 secundum illud Coloss. III, <i>patres, nolite ad indignationem
 provocare filios vestros, ut non pusillo animo fiant</i>. Sed
 inordinatio timoris opponitur fortitudini, inordinatio autem irae
-mansuetudini. Ergo pusillanimitas non opponitur magnanimitati.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 2 arg. 4"><a name="44426"><span class=
-"ref">[44426] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 arg. 4</span></a>
+mansuetudini. Ergo pusillanimitas non opponitur magnanimitati.</p><p title="II-II q. 133 a. 2 arg. 4"><a name="44426"><span class="ref">[44426] IIª-IIae, q. 133 a. 2 arg. 4</span></a>
 Praeterea, vitium quod opponitur alicui virtuti, tanto gravius est
 quanto magis est virtuti dissimile. Sed pusillanimitas magis est
 dissimilis magnanimitati quam praesumptio. Ergo, si pusillanimitas
 opponeretur magnanimitati, sequeretur quod esset gravius peccatum
 quam praesumptio. Quod est contra id quod dicitur Eccli. XXXVII,
 <i>o praesumptio nequissima, unde creata es?</i> Non ergo
-pusillanimitas magnanimitati opponitur.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 2 s. c."><a name="44427"><span class=
-"ref">[44427] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+pusillanimitas magnanimitati opponitur.</p><p title="II-II q. 133 a. 2 s. c."><a name="44427"><span class="ref">[44427] IIª-IIae, q. 133 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod pusillanimitas et magnanimitas differunt secundum
 magnitudinem et parvitatem animi, ut ex ipsis nominibus apparet.
 Sed magnum et parvum sunt opposita. Ergo pusillanimitas opponitur
-magnanimitati.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 2 co."><a name="44428"><span class=
-"ref">[44428] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+magnanimitati.</p><p title="II-II q. 133 a. 2 co."><a name="44428"><span class="ref">[44428] IIª-IIae, q. 133 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod pusillanimitas potest tripliciter considerari. Uno
 modo, secundum seipsam. Et sic manifestum est quod secundum
 propriam rationem opponitur magnanimitati, a qua differt secundum
@@ -4246,21 +3342,15 @@
 est retrahere se a magnis quibus est dignus. Sed sicut supra dictum
 est, oppositio vitii ad virtutem attenditur magis secundum propriam
 speciem quam secundum causam vel effectum. Et ideo pusillanimitas
-directe magnanimitati opponitur.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 2 ad 1"><a name="44429"><span class=
-"ref">[44429] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+directe magnanimitati opponitur.</p><p title="II-II q. 133 a. 2 ad 1"><a name="44429"><span class="ref">[44429] IIª-IIae, q. 133 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ratio illa procedit de pusillanimitate ex parte
 causae quam habet in intellectu. Et tamen non proprie potest dici
 quod opponatur prudentiae etiam secundum causam suam, quia talis
 ignorantia non procedit ex insipientia, sed magis ex pigritia
 considerandi suam facultatem, ut dicitur in IV Ethic., vel
-exequendi quod suae subiacet potestati.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 2 ad 2"><a name="44430"><span class=
-"ref">[44430] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+exequendi quod suae subiacet potestati.</p><p title="II-II q. 133 a. 2 ad 2"><a name="44430"><span class="ref">[44430] IIª-IIae, q. 133 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod ratio illa procedit de pusillanimitate ex
-parte effectus.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 2 ad 3"><a name="44431"><span class=
-"ref">[44431] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+parte effectus.</p><p title="II-II q. 133 a. 2 ad 3"><a name="44431"><span class="ref">[44431] IIª-IIae, q. 133 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ratio illa procedit ex parte causae. Nec tamen timor
 causans pusillanimitatem semper est timor periculorum mortis. Unde
 etiam ex hac parte non oportet quod opponatur fortitudini. Ira
@@ -4268,81 +3358,54 @@
 vindictam, non causat pusillanimitatem, quae deiicit animum, sed
 magis tollit eam. Inducit autem ad pusillanimitatem ratione
 causarum irae, quae sunt iniuriae illatae, ex quibus deiicitur
-animus patientis.</p>
-<p title="II-II q. 133 a. 2 ad 4"><a name="44432"><span class=
-"ref">[44432] II&ordf;-IIae, q. 133 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+animus patientis.</p><p title="II-II q. 133 a. 2 ad 4"><a name="44432"><span class="ref">[44432] IIª-IIae, q. 133 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod pusillanimitas est gravius peccatum, secundum
 propriam speciem, quam praesumptio, quia per ipsam recedit homo a
 bonis, quod est pessimum, ut dicitur in IV Ethic. Sed praesumptio
-dicitur esse nequissima ratione superbiae, ex qua procedit.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 134</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 134 pr."><a name="44433"><span class=
-"ref">[44433] II&ordf;-IIae, q. 134 pr.</span></a> Deinde
+dicitur esse nequissima ratione superbiae, ex qua procedit.</p></div></div><div class="q" id="q134"><h2>Quaestio 134</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 134 pr."><a name="44433"><span class="ref">[44433] IIª-IIae, q. 134 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de magnificentia et vitiis oppositis. Circa
 magnificentiam autem quaeruntur quatuor. Primo, utrum magnificentia
 sit virtus. Secundo, utrum sit virtus specialis. Tertio, quae sit
-materia eius. Quarto, utrum sit pars fortitudinis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 134 a. 1 arg. 1"><a name="44434"><span class=
-"ref">[44434] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+materia eius. Quarto, utrum sit pars fortitudinis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 134 a. 1 arg. 1"><a name="44434"><span class="ref">[44434] IIª-IIae, q. 134 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod magnificentia non sit virtus.
 Qui enim habet unam virtutem, habet omnes, ut supra habitum est.
 Sed aliquis potest habere alias virtutes sine magnificentia, dicit
 enim philosophus, in IV Ethic., quod <i>non omnis liberalis est
-magnificus</i>. Ergo magnificentia non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 1 arg. 2"><a name="44435"><span class=
-"ref">[44435] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 arg. 2</span></a>
+magnificus</i>. Ergo magnificentia non est virtus.</p><p title="II-II q. 134 a. 1 arg. 2"><a name="44435"><span class="ref">[44435] IIª-IIae, q. 134 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, virtus moralis consistit in medio, ut in II Ethic.
 dicitur. Sed magnificentia non videtur consistere in medio.
 Superexcellit enim liberalitatem magnitudine. Magnum autem
 opponitur parvo sicut extremum, quorum medium est aequale, ut
 dicitur X Metaphys. Et sic magnificentia non est in medio, sed in
-extremo. Ergo non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 1 arg. 3"><a name="44436"><span class=
-"ref">[44436] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 arg. 3</span></a>
+extremo. Ergo non est virtus.</p><p title="II-II q. 134 a. 1 arg. 3"><a name="44436"><span class="ref">[44436] IIª-IIae, q. 134 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, nulla virtus contrariatur inclinationi naturali, sed
 magis perficit ipsam, ut supra habitum est. Sed sicut philosophus
 dicit, in IV Ethic., <i>magnificus non est sumptuosus in
 seipsum</i>, quod est contra inclinationem naturalem, per quam
 aliquis maxime providet sibi. Ergo magnificentia non est
-virtus.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 1 arg. 4"><a name="44437"><span class=
-"ref">[44437] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 arg. 4</span></a>
+virtus.</p><p title="II-II q. 134 a. 1 arg. 4"><a name="44437"><span class="ref">[44437] IIª-IIae, q. 134 a. 1 arg. 4</span></a>
 Praeterea, secundum philosophum, in VI Ethic., ars est recta ratio
 factibilium. Sed magnificentia est circa factibilia, ut ex ipso
-nomine apparet. Ergo magis est ars quam virtus.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 1 s. c."><a name="44438"><span class=
-"ref">[44438] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+nomine apparet. Ergo magis est ars quam virtus.</p><p title="II-II q. 134 a. 1 s. c."><a name="44438"><span class="ref">[44438] IIª-IIae, q. 134 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra, virtus humana est participatio quaedam virtutis divinae.
 Sed magnificentia pertinet ad virtutem divinam, secundum illud
 Psalmi, <i>magnificentia eius et virtus eius in nubibus</i>. Ergo
-magnificentia est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 1 co."><a name="44439"><span class=
-"ref">[44439] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+magnificentia est virtus.</p><p title="II-II q. 134 a. 1 co."><a name="44439"><span class="ref">[44439] IIª-IIae, q. 134 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dicitur in I de caelo, <i>virtus dicitur per
 comparationem ad ultimum in quod potentia potest</i>, non quidem ad
 ultimum ex parte defectus; sed ex parte excessus, cuius ratio
 consistit in magnitudine. Et ideo operari aliquid magnum, ex quo
 sumitur nomen magnificentiae, proprie pertinet ad rationem
-virtutis. Unde magnificentia nominat virtutem.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 1 ad 1"><a name="44440"><span class=
-"ref">[44440] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+virtutis. Unde magnificentia nominat virtutem.</p><p title="II-II q. 134 a. 1 ad 1"><a name="44440"><span class="ref">[44440] IIª-IIae, q. 134 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod non omnis liberalis est magnificus quantum ad
 actum, quia desunt sibi ea quibus uti necesse est ad actum
 magnificum. Tamen omnis liberalis habet habitum magnificentiae, vel
 actu vel in propinqua dispositione, ut supra dictum est, cum de
-connexione virtutum ageretur.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 1 ad 2"><a name="44441"><span class=
-"ref">[44441] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+connexione virtutum ageretur.</p><p title="II-II q. 134 a. 1 ad 2"><a name="44441"><span class="ref">[44441] IIª-IIae, q. 134 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod magnificentia consistit quidem in extremo,
 considerata quantitate eius quod facit. Sed tamen in medio
 consistit, considerata regula rationis, a qua non deficit nec eam
-excedit, sicut et de magnanimitate dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 1 ad 3"><a name="44442"><span class=
-"ref">[44442] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+excedit, sicut et de magnanimitate dictum est.</p><p title="II-II q. 134 a. 1 ad 3"><a name="44442"><span class="ref">[44442] IIª-IIae, q. 134 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ad magnificentiam pertinet facere aliquid magnum.
 Quod autem pertinet ad personam uniuscuiusque, est aliquid parvum
 in comparatione ad id quod convenit rebus divinis vel rebus
@@ -4353,45 +3416,31 @@
 magnificus prosequitur, sicut ea quae semel fiunt, ut nuptiae vel
 aliquid aliud huiusmodi; vel etiam ea quae permanentia sunt, sicut
 ad magnificum pertinet praeparare convenientem habitationem, ut
-dicitur in IV Ethic.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 1 ad 4"><a name="44443"><span class=
-"ref">[44443] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+dicitur in IV Ethic.</p><p title="II-II q. 134 a. 1 ad 4"><a name="44443"><span class="ref">[44443] IIª-IIae, q. 134 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod, sicut philosophus dicit, in VI Ethic., oportet artis
 esse quandam virtutem, scilicet moralem, per quam scilicet
 appetitus inclinetur ad recte utendum ratione artis. Et hoc
-pertinet ad magnificentiam. Unde non est ars, sed virtus.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 134 a. 2 arg. 1"><a name="44444"><span class=
-"ref">[44444] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+pertinet ad magnificentiam. Unde non est ars, sed virtus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 134 a. 2 arg. 1"><a name="44444"><span class="ref">[44444] IIª-IIae, q. 134 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod magnificentia non sit
 specialis virtus. Ad magnificentiam enim videtur pertinere facere
 aliquid magnum. Sed facere aliquid magnum potest convenire cuilibet
 virtuti, si sit magna, sicut qui habet magnam virtutem
 temperantiae, facit magnum temperantiae opus. Ergo magnificentia
 non est aliqua specialis virtus, sed significat statum perfectum
-cuiuslibet virtutis.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 2 arg. 2"><a name="44445"><span class=
-"ref">[44445] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 arg. 2</span></a>
+cuiuslibet virtutis.</p><p title="II-II q. 134 a. 2 arg. 2"><a name="44445"><span class="ref">[44445] IIª-IIae, q. 134 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, eiusdem videtur facere aliquid et tendere in illud. Sed
 tendere in aliquid magnum pertinet ad magnanimitatem, ut supra
 dictum est. Ergo et facere aliquid magnum pertinet ad
 magnanimitatem. Non ergo magnificentia est virtus distincta a
-magnanimitate.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 2 arg. 3"><a name="44446"><span class=
-"ref">[44446] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 arg. 3</span></a>
+magnanimitate.</p><p title="II-II q. 134 a. 2 arg. 3"><a name="44446"><span class="ref">[44446] IIª-IIae, q. 134 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, magnificentia videtur ad sanctitatem pertinere, dicitur
 enim Exod. XV, <i>magnificus in sanctitate</i>; et in Psalmo,
 <i>sanctitas et magnificentia in sanctificatione eius</i>. Sed
 sanctitas idem est religioni, ut supra habitum est. Ergo
 magnificentia videtur esse idem religioni. Non ergo est virtus
-specialis ab aliis distincta.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 2 s. c."><a name="44447"><span class=
-"ref">[44447] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+specialis ab aliis distincta.</p><p title="II-II q. 134 a. 2 s. c."><a name="44447"><span class="ref">[44447] IIª-IIae, q. 134 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus connumerat eam aliis virtutibus
-specialibus.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 2 co."><a name="44448"><span class=
-"ref">[44448] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+specialibus.</p><p title="II-II q. 134 a. 2 co."><a name="44448"><span class="ref">[44448] IIª-IIae, q. 134 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ad magnificentiam pertinet facere aliquid magnum,
 sicut ex ipso nomine apparet. Facere autem dupliciter potest
 accipi, uno modo, proprie; alio modo, communiter. Proprie autem
@@ -4408,15 +3457,11 @@
 Et secundum hoc magnificentia est specialis virtus. Si vero nomen
 magnificentiae accipiatur ab eo quod est facere magnum secundum
 quod facere communiter sumitur, sic magnificentia non est specialis
-virtus.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 2 ad 1"><a name="44449"><span class=
-"ref">[44449] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+virtus.</p><p title="II-II q. 134 a. 2 ad 1"><a name="44449"><span class="ref">[44449] IIª-IIae, q. 134 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ad quamlibet virtutem perfectam pertinet magnum
 facere in suo genere, secundum quod facere communiter sumitur, non
 autem secundum quod sumitur proprie, sed hoc est proprium
-magnificentiae.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 2 ad 2"><a name="44450"><span class=
-"ref">[44450] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+magnificentiae.</p><p title="II-II q. 134 a. 2 ad 2"><a name="44450"><span class="ref">[44450] IIª-IIae, q. 134 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod ad magnanimitatem pertinet non solum tendere
 in magnum, sed etiam in omnibus virtutibus magnum operari, vel
 faciendo vel qualitercumque agendo, ut dicitur in IV Ethic., ita
@@ -4432,9 +3477,7 @@
 administratio</i>; ut cogitatio referatur ad interiorem
 intentionem, administratio ad exteriorem executionem. Unde oportet
 quod sicut magnanimitas intendit aliquod magnum in omni materia,
-ita magnificentia in aliquo opere factibili.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 2 ad 3"><a name="44451"><span class=
-"ref">[44451] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+ita magnificentia in aliquo opere factibili.</p><p title="II-II q. 134 a. 2 ad 3"><a name="44451"><span class="ref">[44451] IIª-IIae, q. 134 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod magnificentia intendit opus magnum facere. Opera
 autem ab hominibus facta ad aliquem finem ordinantur. Nullus autem
 finis humanorum operum est adeo magnus sicut honor Dei. Et ideo
@@ -4443,44 +3486,30 @@
 sunt maxime qui pertinent ad divina sacrificia, et circa hoc maxime
 studet magnificus</i>. Et ideo magnificentia coniungitur
 sanctitati, quia praecipue eius effectus ad religionem, sive ad
-sanctitatem, ordinatur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 134 a. 3 arg. 1"><a name="44452"><span class=
-"ref">[44452] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+sanctitatem, ordinatur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 134 a. 3 arg. 1"><a name="44452"><span class="ref">[44452] IIª-IIae, q. 134 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod materia magnificentiae non
 sint sumptus magni. Circa eandem enim materiam non sunt duae
 virtutes. Sed circa sumptus est liberalitas, ut supra habitum est.
-Ergo magnificentia non est circa sumptus.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 3 arg. 2"><a name="44453"><span class=
-"ref">[44453] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 arg. 2</span></a>
+Ergo magnificentia non est circa sumptus.</p><p title="II-II q. 134 a. 3 arg. 2"><a name="44453"><span class="ref">[44453] IIª-IIae, q. 134 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, omnis magnificus est liberalis, ut dicitur in IV Ethic.
 Sed liberalitas magis est circa dona quam circa sumptus. Ergo etiam
 magnificentia non praecipue est circa sumptus, sed magis circa
-dona.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 3 arg. 3"><a name="44454"><span class=
-"ref">[44454] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 arg. 3</span></a>
+dona.</p><p title="II-II q. 134 a. 3 arg. 3"><a name="44454"><span class="ref">[44454] IIª-IIae, q. 134 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, ad magnificentiam pertinet aliquod opus exterius facere.
 Non autem quibuslibet sumptibus fit aliquod exterius opus, etiam si
 sint sumptus magni, puta cum aliquis multa expendit in exenniis
 mittendis. Ergo sumptus non sunt propria materia
-magnificentiae.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 3 arg. 4"><a name="44455"><span class=
-"ref">[44455] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 arg. 4</span></a>
+magnificentiae.</p><p title="II-II q. 134 a. 3 arg. 4"><a name="44455"><span class="ref">[44455] IIª-IIae, q. 134 a. 3 arg. 4</span></a>
 Praeterea, magnos sumptus non possunt facere nisi divites. Sed
 omnes virtutes possunt habere etiam pauperes, quia virtutes non ex
 necessitate indigent exteriori fortuna, sed sibi ipsis sufficiunt,
 ut Seneca dicit, in libro de ira. Ergo magnificentia non est circa
-magnos sumptus.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 3 s. c."><a name="44456"><span class=
-"ref">[44456] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 s. c.</span></a> Sed
+magnos sumptus.</p><p title="II-II q. 134 a. 3 s. c."><a name="44456"><span class="ref">[44456] IIª-IIae, q. 134 a. 3 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus dicit, in IV Ethic., quod
 <i>magnificentia non extenditur circa omnes operationes quae sunt
 in pecuniis, sicut liberalitas, sed circa sumptuosas solum, in
 quibus excellit liberalitatem magnitudine</i>. Ergo est solum circa
-magnos sumptus.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 3 co."><a name="44457"><span class=
-"ref">[44457] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+magnos sumptus.</p><p title="II-II q. 134 a. 3 co."><a name="44457"><span class="ref">[44457] IIª-IIae, q. 134 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ad magnificentiam, sicut dictum est, pertinet
 intendere ad aliquod magnum opus faciendum. Ad hoc autem quod
 aliquod magnum opus convenienter fiat, requiruntur proportionati
@@ -4494,18 +3523,14 @@
 dici et ipsi sumptus, quibus utitur magnificus ad opus magnum
 faciendum; et ipsa pecunia, qua utitur ad sumptus magnos faciendos;
 et amor pecuniae, quem moderatur magnificus, ne sumptus magni
-impediantur.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 3 ad 1"><a name="44458"><span class=
-"ref">[44458] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+impediantur.</p><p title="II-II q. 134 a. 3 ad 1"><a name="44458"><span class="ref">[44458] IIª-IIae, q. 134 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut supra dictum est, virtutes illae quae
 sunt circa res exteriores habent aliquam difficultatem ex ipso
 genere rei circa quam est virtus, et aliam difficultatem ex
 magnitudine ipsius rei. Et ideo oportet circa pecuniam et usum eius
 esse duas virtutes, scilicet liberalitatem, quae respicit
 communiter usum pecuniae; et magnificentiam, quae respicit magnum
-in pecuniae usu.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 3 ad 2"><a name="44459"><span class=
-"ref">[44459] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 ad 2</span></a> Ad
+in pecuniae usu.</p><p title="II-II q. 134 a. 3 ad 2"><a name="44459"><span class="ref">[44459] IIª-IIae, q. 134 a. 3 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod usus pecuniae aliter pertinet ad liberalem,
 et aliter ad magnificum. Ad liberalem enim pertinet secundum quod
 procedit ex ordinato affectu circa pecunias. Et ideo omnis usus
@@ -4513,16 +3538,12 @@
 pecuniae, pertinet ad liberalitatem, scilicet et dona et sumptus.
 Sed usus pecuniae pertinet ad magnificum in ordine ad aliquod opus
 magnum quod faciendum est. Et talis usus non potest esse nisi
-sumptus sive expensa.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 3 ad 3"><a name="44460"><span class=
-"ref">[44460] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+sumptus sive expensa.</p><p title="II-II q. 134 a. 3 ad 3"><a name="44460"><span class="ref">[44460] IIª-IIae, q. 134 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod magnificus etiam dat dona vel exennia, ut dicitur in
 IV Ethic., non tamen sub ratione doni, sed potius sub ratione
 sumptus ordinati ad aliquod opus faciendum, puta ad honorandum
 aliquem, vel ad faciendum aliquid unde proveniat honor toti
-civitati, sicut cum facit aliquid ad quod tota civitas studet.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 3 ad 4"><a name="44461"><span class=
-"ref">[44461] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+civitati, sicut cum facit aliquid ad quod tota civitas studet.</p><p title="II-II q. 134 a. 3 ad 4"><a name="44461"><span class="ref">[44461] IIª-IIae, q. 134 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod principalis actus virtutis est interior electio, quam
 virtus potest habere absque exteriori fortuna. Et sic etiam pauper
 potest esse magnificus. Sed ad exteriores actus virtutum
@@ -4532,35 +3553,23 @@
 per comparationem ad aliquod opus quod, etsi in se sit parvum,
 tamen potest magnifice fieri secundum proportionem illius generis;
 nam parvum et magnum dicuntur relative, ut philosophus dicit, in
-praedicamentis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 134 a. 4 arg. 1"><a name="44462"><span class=
-"ref">[44462] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
+praedicamentis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 134 a. 4 arg. 1"><a name="44462"><span class="ref">[44462] IIª-IIae, q. 134 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
 quartum sic proceditur. Videtur quod magnificentia non sit pars
 fortitudinis. Magnificentia enim convenit in materia cum
 liberalitate, ut dictum est. Sed liberalitas non est pars
 fortitudinis, sed iustitiae. Ergo magnificentia non est pars
-fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 4 arg. 2"><a name="44463"><span class=
-"ref">[44463] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 arg. 2</span></a>
+fortitudinis.</p><p title="II-II q. 134 a. 4 arg. 2"><a name="44463"><span class="ref">[44463] IIª-IIae, q. 134 a. 4 arg. 2</span></a>
 Praeterea, fortitudo est circa timores et audacias. Magnificentia
 autem in nullo videtur respicere timorem, sed solum sumptus, qui
 sunt operationes quaedam. Ergo magnificentia magis videtur
 pertinere ad iustitiam, quae est circa operationes, quam ad
-fortitudinem.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 4 arg. 3"><a name="44464"><span class=
-"ref">[44464] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 arg. 3</span></a>
+fortitudinem.</p><p title="II-II q. 134 a. 4 arg. 3"><a name="44464"><span class="ref">[44464] IIª-IIae, q. 134 a. 4 arg. 3</span></a>
 Praeterea, philosophus dicit, in IV Ethic., quod <i>magnificus
 scienti assimilatur</i>. Sed scientia magis convenit cum prudentia
 quam cum fortitudine. Ergo magnificentia non debet poni pars
-fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 4 s. c."><a name="44465"><span class=
-"ref">[44465] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 s. c.</span></a> Sed
+fortitudinis.</p><p title="II-II q. 134 a. 4 s. c."><a name="44465"><span class="ref">[44465] IIª-IIae, q. 134 a. 4 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Tullius et Macrobius et Andronicus magnificentiam
-partem fortitudinis ponunt.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 4 co."><a name="44466"><span class=
-"ref">[44466] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+partem fortitudinis ponunt.</p><p title="II-II q. 134 a. 4 co."><a name="44466"><span class="ref">[44466] IIª-IIae, q. 134 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod magnificentia, secundum quod est specialis virtus,
 non potest poni pars subiectiva fortitudinis, quia non convenit cum
 ea in materia, sed ponitur pars eius inquantum adiungitur ei sicut
@@ -4575,9 +3584,7 @@
 habet difficultatem propter periculum quod imminet personae, arduum
 autem in quod tendit magnificentia, habet difficultatem propter
 dispendium rerum; quod est multo minus quam periculum personae. Et
-ideo magnificentia ponitur pars fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 4 ad 1"><a name="44467"><span class=
-"ref">[44467] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+ideo magnificentia ponitur pars fortitudinis.</p><p title="II-II q. 134 a. 4 ad 1"><a name="44467"><span class="ref">[44467] IIª-IIae, q. 134 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod iustitia respicit operationes secundum se, prout
 in eis consideratur ratio debiti. Sed liberalitas et magnificentia
 considerant operationes sumptuum secundum quod comparantur ad
@@ -4589,57 +3596,36 @@
 attingendo ad aliquid arduum, non simpliciter, sicut magnanimitas,
 sed in determinata materia, scilicet in sumptibus. Unde
 magnificentia videtur esse in irascibili, sicut et
-magnanimitas.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 4 ad 2"><a name="44468"><span class=
-"ref">[44468] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 ad 2</span></a> Ad
+magnanimitas.</p><p title="II-II q. 134 a. 4 ad 2"><a name="44468"><span class="ref">[44468] IIª-IIae, q. 134 a. 4 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod magnificentia, etsi non conveniat cum
 fortitudine in materia, convenit tamen cum ea in conditione
 materiae, inquantum scilicet tendit in aliquid arduum circa
-sumptus, sicut fortitudo in aliquid arduum circa timores.</p>
-<p title="II-II q. 134 a. 4 ad 3"><a name="44469"><span class=
-"ref">[44469] II&ordf;-IIae, q. 134 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+sumptus, sicut fortitudo in aliquid arduum circa timores.</p><p title="II-II q. 134 a. 4 ad 3"><a name="44469"><span class="ref">[44469] IIª-IIae, q. 134 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod magnificentia ordinat usum artis ad aliquid magnum,
 ut dictum est. Ars autem est in ratione. Et ideo ad magnificum
 pertinet bene uti ratione in attendendo proportionem sumptus ad
 opus quod faciendum est. Et hoc praecipue necessarium est propter
 magnitudinem utriusque, quia nisi diligens consideratio
-adhiberetur, immineret periculum magni damni.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 135</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 135 pr."><a name="44470"><span class=
-"ref">[44470] II&ordf;-IIae, q. 135 pr.</span></a> Deinde
+adhiberetur, immineret periculum magni damni.</p></div></div><div class="q" id="q135"><h2>Quaestio 135</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 135 pr."><a name="44470"><span class="ref">[44470] IIª-IIae, q. 135 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de vitiis oppositis magnificentiae. Et circa hoc
 quaeruntur duo. Primo, utrum parvificentia sit vitium. Secundo, de
-vitio ei opposito.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 135 a. 1 arg. 1"><a name="44471"><span class=
-"ref">[44471] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+vitio ei opposito.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 135 a. 1 arg. 1"><a name="44471"><span class="ref">[44471] IIª-IIae, q. 135 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod parvificentia non sit vitium.
 Virtus enim, sicut est moderativa magnorum, ita etiam est
 moderativa parvorum, unde et liberales et magnifici aliqua parva
 faciunt. Sed magnificentia est virtus. Ergo similiter parvificentia
-magis est virtus quam vitium.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 1 arg. 2"><a name="44472"><span class=
-"ref">[44472] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 arg. 2</span></a>
+magis est virtus quam vitium.</p><p title="II-II q. 135 a. 1 arg. 2"><a name="44472"><span class="ref">[44472] IIª-IIae, q. 135 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, philosophus dicit, in IV Ethic., quod <i>diligentia
 ratiocinii est parvifica</i>. Sed diligentia ratiocinii videtur
 esse laudabilis, <i>quia bonum hominis est secundum rationem
 esse</i>, ut Dionysius dicit, IV cap. de Div. Nom. Ergo
-parvificentia non est vitium.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 1 arg. 3"><a name="44473"><span class=
-"ref">[44473] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 arg. 3</span></a>
+parvificentia non est vitium.</p><p title="II-II q. 135 a. 1 arg. 3"><a name="44473"><span class="ref">[44473] IIª-IIae, q. 135 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, philosophus dicit, in IV Ethic., quod parvificus
 consumit pecuniam tristatus. Sed hoc pertinet ad avaritiam, sive ad
 illiberalitatem. Ergo parvificentia non est vitium ab aliis
-distinctum.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 1 s. c."><a name="44474"><span class=
-"ref">[44474] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+distinctum.</p><p title="II-II q. 135 a. 1 s. c."><a name="44474"><span class="ref">[44474] IIª-IIae, q. 135 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus, in II et IV Ethic., ponit
-parvificentiam speciale vitium magnificentiae oppositum.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 1 co."><a name="44475"><span class=
-"ref">[44475] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+parvificentiam speciale vitium magnificentiae oppositum.</p><p title="II-II q. 135 a. 1 co."><a name="44475"><span class="ref">[44475] IIª-IIae, q. 135 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, moralia speciem a fine
 sortiuntur. Unde et a fine ut pluries nominantur. Ex hoc ergo
 dicitur aliquis parvificus quod intendit ad aliquid parvum
@@ -4663,23 +3649,17 @@
 proportione quae debet esse secundum rationem inter sumptum et
 opus. Defectus autem ab eo quod est secundum rationem, causat
 rationem vitii. Unde manifestum est quod parvificentia vitium
-est.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 1 ad 1"><a name="44476"><span class=
-"ref">[44476] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+est.</p><p title="II-II q. 135 a. 1 ad 1"><a name="44476"><span class="ref">[44476] IIª-IIae, q. 135 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod virtus moderatur parva secundum regulam
 rationis, a qua deficit parvificus, ut dictum est. Non enim dicitur
 parvificus qui parva moderatur, sed qui in moderando magna vel
-parva deficit a regula rationis. Et ideo habet vitii rationem.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 1 ad 2"><a name="44477"><span class=
-"ref">[44477] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+parva deficit a regula rationis. Et ideo habet vitii rationem.</p><p title="II-II q. 135 a. 1 ad 2"><a name="44477"><span class="ref">[44477] IIª-IIae, q. 135 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod, sicut dicit philosophus, in II Rhet., timor
 facit consiliativos. Et ideo parvificus diligenter ratiociniis
 intendit, quia inordinate timet bonorum suorum consumptionem, etiam
 in minimis. Unde hoc non est laudabile, sed vitiosum et
 vituperabile, quia non dirigit affectum suum secundum rationem, sed
-potius rationis usum applicat ad inordinationem sui affectus.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 1 ad 3"><a name="44478"><span class=
-"ref">[44478] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+potius rationis usum applicat ad inordinationem sui affectus.</p><p title="II-II q. 135 a. 1 ad 3"><a name="44478"><span class="ref">[44478] IIª-IIae, q. 135 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod sicut magnificus convenit cum liberali in hoc quod
 prompte et delectabiliter pecunias emittit, ita etiam parvificus
 convenit cum illiberali sive avaro in hoc quod cum tristitia et
@@ -4689,36 +3669,24 @@
 parvificentia quam illiberalitas. Unde philosophus dicit, in IV
 Ethic., quod quamvis parvificentia et oppositum vitium sint
 malitiae, <i>non tamen opprobria inferunt, quia neque sunt nociva
-proximo, neque sunt valde turpes</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 135 a. 2 arg. 1"><a name="44479"><span class=
-"ref">[44479] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+proximo, neque sunt valde turpes</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 135 a. 2 arg. 1"><a name="44479"><span class="ref">[44479] IIª-IIae, q. 135 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod parvificentiae nullum vitium
 opponatur. Parvo enim opponitur magnum. Sed magnificentia non est
-vitium, sed virtus. Ergo parvificentiae non opponitur vitium.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 2 arg. 2"><a name="44480"><span class=
-"ref">[44480] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 arg. 2</span></a>
+vitium, sed virtus. Ergo parvificentiae non opponitur vitium.</p><p title="II-II q. 135 a. 2 arg. 2"><a name="44480"><span class="ref">[44480] IIª-IIae, q. 135 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, cum parvificentia sit vitium ex defectu, ut dictum est,
 videtur quod, si aliquod vitium esset parvificentiae oppositum,
 quod consisteret solum in superabundanti consumptione. <i>Sed illi
 qui consumunt multa ubi pauca oporteret consumere, consumunt pauca
 ubi multa oporteret consumere</i>, ut dicitur in IV Ethic., et sic
 habent aliquid de parvificentia. Non ergo est aliquod vitium
-parvificentiae oppositum.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 2 arg. 3"><a name="44481"><span class=
-"ref">[44481] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 arg. 3</span></a>
+parvificentiae oppositum.</p><p title="II-II q. 135 a. 2 arg. 3"><a name="44481"><span class="ref">[44481] IIª-IIae, q. 135 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, moralia sortiuntur speciem ex fine, ut dictum est. Sed
 illi qui superflue consumunt, hoc faciunt causa ostentationis
 divitiarum, ut dicitur in IV Ethic. Hoc autem pertinet ad inanem
 gloriam, quae opponitur magnanimitati, ut dictum est. Ergo nullum
-vitium parvificentiae opponitur.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 2 s. c."><a name="44482"><span class=
-"ref">[44482] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+vitium parvificentiae opponitur.</p><p title="II-II q. 135 a. 2 s. c."><a name="44482"><span class="ref">[44482] IIª-IIae, q. 135 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est auctoritas philosophi, qui, in II et IV Ethic., ponit
-magnificentiam medium duorum oppositorum vitiorum.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 2 co."><a name="44483"><span class=
-"ref">[44483] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+magnificentiam medium duorum oppositorum vitiorum.</p><p title="II-II q. 135 a. 2 co."><a name="44483"><span class="ref">[44483] IIª-IIae, q. 135 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod parvo opponitur magnum. Parvum autem et magnum, ut
 dictum est, relative dicuntur. Sicut autem contingit sumptum esse
 parvum per comparationem ad opus, ita etiam contingit sumptum esse
@@ -4732,68 +3700,45 @@
 furno dicta, quia videlicet ad modum ignis qui est in furno, omnia
 consumit, vel dicitur apirocalia, idest sine bono igne, quia ad
 modum ignis consumit non propter bonum. Unde Latine hoc vitium
-nominari potest consumptio.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 2 ad 1"><a name="44484"><span class=
-"ref">[44484] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+nominari potest consumptio.</p><p title="II-II q. 135 a. 2 ad 1"><a name="44484"><span class="ref">[44484] IIª-IIae, q. 135 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod magnificentia dicitur esse eo quod facit magnum
 opus, non autem ex eo quod in sumptu excedat proportionem operis.
-Hoc enim pertinet ad vitium quod opponitur parvificentiae.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 2 ad 2"><a name="44485"><span class=
-"ref">[44485] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+Hoc enim pertinet ad vitium quod opponitur parvificentiae.</p><p title="II-II q. 135 a. 2 ad 2"><a name="44485"><span class="ref">[44485] IIª-IIae, q. 135 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod idem vitium contrariatur virtuti quae est in
 medio, et contrario vitio. Sic igitur vitium consumptionis
 opponitur parvificentiae in eo quod excedit in sumptu operis
 dignitatem, expendens multa ubi pauca oporteret expendere.
 Opponitur autem magnificentiae ex parte operis magni, quod
 praecipue intendit magnificus, inquantum scilicet, ubi oportet
-multa expendere, nihil aut parum expendit.</p>
-<p title="II-II q. 135 a. 2 ad 3"><a name="44486"><span class=
-"ref">[44486] II&ordf;-IIae, q. 135 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+multa expendere, nihil aut parum expendit.</p><p title="II-II q. 135 a. 2 ad 3"><a name="44486"><span class="ref">[44486] IIª-IIae, q. 135 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod consumptor ex ipsa specie actus opponitur parvifico,
 inquantum transcendit regulam rationis, a qua parvificus deficit.
 Nihil tamen prohibet quin hoc ad finem alterius vitii ordinetur,
-puta inanis gloria, vel cuiuscumque alterius.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 136</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 136 pr."><a name="44487"><span class=
-"ref">[44487] II&ordf;-IIae, q. 136 pr.</span></a> Deinde
+puta inanis gloria, vel cuiuscumque alterius.</p></div></div><div class="q" id="q136"><h2>Quaestio 136</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 136 pr."><a name="44487"><span class="ref">[44487] IIª-IIae, q. 136 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de patientia. Et circa hoc quaeruntur quinque.
 Primo, utrum patientia sit virtus. Secundo, utrum sit maxima
 virtutum. Tertio, utrum possit haberi sine gratia. Quarto, utrum
 sit pars fortitudinis. Quinto, utrum sit idem cum
-longanimitate.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 136 a. 1 arg. 1"><a name="44488"><span class=
-"ref">[44488] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+longanimitate.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 136 a. 1 arg. 1"><a name="44488"><span class="ref">[44488] IIª-IIae, q. 136 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod patientia non sit virtus.
 Virtutes enim perfectissime sunt in patria, ut dicit Augustinus,
 XIV de Trin. Sed ibi non est patientia, quia nulla sunt ibi mala
 toleranda, secundum illud Isaiae XLIX et Apocalyps. XXI, <i>non
 esurient neque sitient, et non percutiet eos aestus neque sol</i>.
-Ergo patientia non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 1 arg. 2"><a name="44489"><span class=
-"ref">[44489] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 arg. 2</span></a>
+Ergo patientia non est virtus.</p><p title="II-II q. 136 a. 1 arg. 2"><a name="44489"><span class="ref">[44489] IIª-IIae, q. 136 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, nulla virtus in malis potest inveniri, quia virtus est
 quae bonum facit habentem. Sed patientia quandoque in malis
 hominibus invenitur, sicut patet in avaris, qui multa mala
 patienter tolerant ut pecunias congregent, secundum illud Eccle. V
 <i>cunctis diebus vitae suae comedit in tenebris, et in curis
 multis, et in aerumna atque tristitia</i>. Ergo patientia non est
-virtus.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 1 arg. 3"><a name="44490"><span class=
-"ref">[44490] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 arg. 3</span></a>
+virtus.</p><p title="II-II q. 136 a. 1 arg. 3"><a name="44490"><span class="ref">[44490] IIª-IIae, q. 136 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, fructus a virtutibus differunt, ut supra habitum est.
 Sed patientia ponitur inter fructus, ut patet Galat. V. Ergo
-patientia non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 1 s. c."><a name="44491"><span class=
-"ref">[44491] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+patientia non est virtus.</p><p title="II-II q. 136 a. 1 s. c."><a name="44491"><span class="ref">[44491] IIª-IIae, q. 136 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Augustinus dicit, in libro de patientia, <i>virtus
 animi quae patientia dicitur, tam magnum Dei donum est ut etiam
-ipsius qui nobis eam largitur patientia praedicetur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 1 co."><a name="44492"><span class=
-"ref">[44492] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+ipsius qui nobis eam largitur patientia praedicetur</i>.</p><p title="II-II q. 136 a. 1 co."><a name="44492"><span class="ref">[44492] IIª-IIae, q. 136 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est supra, virtutes morales ordinantur
 ad bonum inquantum conservant bonum rationis contra impetus
 passionum. Inter alias autem passiones, tristitia efficax est ad
@@ -4806,9 +3751,7 @@
 patientia, quod <i>patientia hominis est qua mala aequo animo
 toleramus</i>, idest sine perturbatione tristitiae, <i>ne animo
 iniquo bona deseramus per quae ad meliora perveniamus</i>. Unde
-manifestum est patientiam esse virtutem.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 1 ad 1"><a name="44493"><span class=
-"ref">[44493] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+manifestum est patientiam esse virtutem.</p><p title="II-II q. 136 a. 1 ad 1"><a name="44493"><span class="ref">[44493] IIª-IIae, q. 136 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod virtutes morales non remanent secundum eundem
 actum in patria quem habent in via, scilicet per comparationem ad
 bona praesentis vitae, quae non remanebunt in patria, sed per
@@ -4819,17 +3762,13 @@
 fruitione bonorum in quae pervenire volebamus patiendo. Unde
 Augustinus dicit, in XIV de Civ. Dei, quod <i>in patria non erit
 ipsa patientia, quae necessaria non est nisi ubi toleranda sunt
-mala, sed aeternum erit id quo per patientiam pervenitur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 1 ad 2"><a name="44494"><span class=
-"ref">[44494] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+mala, sed aeternum erit id quo per patientiam pervenitur</i>.</p><p title="II-II q. 136 a. 1 ad 2"><a name="44494"><span class="ref">[44494] IIª-IIae, q. 136 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in libro de
 patientia, <i>patientes proprie dicuntur qui mala malunt non
 committendo ferre, quam non ferendo committere. In illis autem qui
 mala sustinent ut mala faciant, nec miranda nec laudanda est
 patientia, quae nulla est, sed miranda duritia, neganda
-patientia</i>.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 1 ad 3"><a name="44495"><span class=
-"ref">[44495] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+patientia</i>.</p><p title="II-II q. 136 a. 1 ad 3"><a name="44495"><span class="ref">[44495] IIª-IIae, q. 136 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut supra dictum est, fructus in sui ratione
 importat quandam delectationem. <i>Sunt autem operationes virtutum
 delectabiles secundum seipsas</i>, ut dicitur in I Ethic. Consuetum
@@ -4837,34 +3776,22 @@
 ideo patientia, quantum ad habitum, ponitur virtus quantum autem ad
 delectationem quam habet in actu, ponitur fructus et praecipue
 quantum ad hoc quod per patientiam animus praeservatur ne obruatur
-tristitia.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 136 a. 2 arg. 1"><a name="44496"><span class=
-"ref">[44496] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+tristitia.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 136 a. 2 arg. 1"><a name="44496"><span class="ref">[44496] IIª-IIae, q. 136 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod patientia sit potissima
 virtutum. Id enim quod est perfectum est potissimum in unoquoque
 genere. Sed patentia habet opus perfectum, ut dicitur Iac. I. Ergo
-patientia est potissima virtutum.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 2 arg. 2"><a name="44497"><span class=
-"ref">[44497] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 arg. 2</span></a>
+patientia est potissima virtutum.</p><p title="II-II q. 136 a. 2 arg. 2"><a name="44497"><span class="ref">[44497] IIª-IIae, q. 136 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, omnes virtutes ad bonum animae ordinantur. Sed hoc
 praecipue videtur pertinere ad patientiam, dicitur enim Luc. XXI,
 <i>in patientia vestra possidebitis animas vestras</i>. Ergo
-patientia est maxima virtutum.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 2 arg. 3"><a name="44498"><span class=
-"ref">[44498] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 arg. 3</span></a>
+patientia est maxima virtutum.</p><p title="II-II q. 136 a. 2 arg. 3"><a name="44498"><span class="ref">[44498] IIª-IIae, q. 136 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, illud quod est conservativum et causa aliorum, videtur
 potius esse. Sed sicut Gregorius dicit, in quadam homilia,
 <i>patientia est radix et custos omnium virtutum</i>. Ergo
-patientia est maxima virtutum.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 2 s. c."><a name="44499"><span class=
-"ref">[44499] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+patientia est maxima virtutum.</p><p title="II-II q. 136 a. 2 s. c."><a name="44499"><span class="ref">[44499] IIª-IIae, q. 136 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod non enumeratur inter quatuor virtutes quas
 Gregorius, XXII Moral., et Augustinus, in libro de moribus Eccle.,
-vocat principales.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 2 co."><a name="44500"><span class=
-"ref">[44500] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+vocat principales.</p><p title="II-II q. 136 a. 2 co."><a name="44500"><span class="ref">[44500] IIª-IIae, q. 136 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod virtutes secundum suam rationem ordinantur ad bonum,
 est enim virtus quae bonum facit habentem et opus eius bonum
 reddit, ut dicitur in II Ethic. Unde oportet quod tanto
@@ -4883,31 +3810,21 @@
 sed deficit non solum a virtutibus theologicis et prudentia et
 iustitia, quae directe statuunt hominem in bono; sed etiam a
 fortitudine et temperantia, quae retrahunt a maioribus
-impedimentis.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 2 ad 1"><a name="44501"><span class=
-"ref">[44501] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+impedimentis.</p><p title="II-II q. 136 a. 2 ad 1"><a name="44501"><span class="ref">[44501] IIª-IIae, q. 136 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod patientia dicitur habere opus perfectum in
 adversis tolerandis, ex quibus primo procedit tristitia, quam
 moderatur patientia; secundo ira, quam moderatur mansuetudo; tertio
 odium, quod tollit caritas; quarto iniustum nocumentum, quod
 prohibet iustitia. Tollere enim principium uniuscuiusque est
 perfectius. Nec tamen sequitur, si in hoc patientia est perfectior,
-quod sit perfectior simpliciter.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 2 ad 2"><a name="44502"><span class=
-"ref">[44502] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+quod sit perfectior simpliciter.</p><p title="II-II q. 136 a. 2 ad 2"><a name="44502"><span class="ref">[44502] IIª-IIae, q. 136 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod possessio importat quietum dominium. Et ideo
 per patientiam dicitur homo suam animam possidere, inquantum
 radicitus evellit passiones adversitatum, quibus anima
-inquietatur.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 2 ad 3"><a name="44503"><span class=
-"ref">[44503] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+inquietatur.</p><p title="II-II q. 136 a. 2 ad 3"><a name="44503"><span class="ref">[44503] IIª-IIae, q. 136 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod patientia dicitur esse radix et custos omnium
 virtutum, non quasi directe eas causando et conservando, sed solum
-removendo prohibens.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 136 a. 3 arg. 1"><a name="44504"><span class=
-"ref">[44504] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+removendo prohibens.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 136 a. 3 arg. 1"><a name="44504"><span class="ref">[44504] IIª-IIae, q. 136 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod patientia possit haberi sine
 gratia. Illud enim ad quod ratio magis inclinat, magis potest
 implere rationalis creatura. Sed magis est rationabile quod aliquis
@@ -4917,27 +3834,19 @@
 <i>multa in laboribus et doloribus sustinent homines propter ea
 quae vitiose diligunt</i>. Ergo multo magis homo potest mala
 sustinere propter bonum, quod est vere patientem esse, praeter
-auxilium gratiae.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 3 arg. 2"><a name="44505"><span class=
-"ref">[44505] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 arg. 2</span></a>
+auxilium gratiae.</p><p title="II-II q. 136 a. 3 arg. 2"><a name="44505"><span class="ref">[44505] IIª-IIae, q. 136 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, aliqui non existentes in statu gratiae magis abhorrent
 mala vitiorum quam corporalia mala, unde quidam gentilium leguntur
 multa mala tolerasse ne patriam proderent, aut aliquid aliud
 inhonestum committerent. Sed hoc est vere patientem esse. Ergo
-videtur quod patientia possit haberi absque auxilio gratiae.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 3 arg. 3"><a name="44506"><span class=
-"ref">[44506] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 arg. 3</span></a>
+videtur quod patientia possit haberi absque auxilio gratiae.</p><p title="II-II q. 136 a. 3 arg. 3"><a name="44506"><span class="ref">[44506] IIª-IIae, q. 136 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, manifeste apparet quod aliqui propter sanitatem corporis
 recuperandam gravia quaedam et amara patiuntur. Salus autem animae
 non est minus appetibilis quam sanitas corporis. Ergo, pari
 ratione, pro salute animae potest aliquis multa mala sustinere,
-quod est vere patientem esse, absque auxilio gratiae.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 3 s. c."><a name="44507"><span class=
-"ref">[44507] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 s. c.</span></a> Sed
+quod est vere patientem esse, absque auxilio gratiae.</p><p title="II-II q. 136 a. 3 s. c."><a name="44507"><span class="ref">[44507] IIª-IIae, q. 136 a. 3 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod dicitur in Psalmo, ab ipso, scilicet Deo, patientia
-mea.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 3 co."><a name="44508"><span class=
-"ref">[44508] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+mea.</p><p title="II-II q. 136 a. 3 co."><a name="44508"><span class="ref">[44508] IIª-IIae, q. 136 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in libro de patientia,
 <i>vis desideriorum facit tolerantiam laborum et dolorum, et nemo
 nisi pro eo quod delectat, sponte suscipit ferre quod cruciat</i>.
@@ -4954,60 +3863,42 @@
 potest haberi nisi per gratiam, secundum illud Rom. V, <i>caritas
 Dei diffusa est in cordibus nostris per spiritum sanctum, qui datus
 est nobis</i>. Unde patet quod patientia non potest haberi sine
-auxilio gratiae.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 3 ad 1"><a name="44509"><span class=
-"ref">[44509] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+auxilio gratiae.</p><p title="II-II q. 136 a. 3 ad 1"><a name="44509"><span class="ref">[44509] IIª-IIae, q. 136 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod in natura humana, si esset integra, praevaleret
 inclinatio rationis, sed in natura corrupta praevalet inclinatio
 concupiscentiae, quae in homine dominatur. Et ideo pronior est homo
 ad sustinendum mala in quibus concupiscentia delectatur
 praesentialiter, quam tolerare mala propter bona futura quae
 secundum rationem appetuntur, quod tamen pertinet ad veram
-patientiam.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 3 ad 2"><a name="44510"><span class=
-"ref">[44510] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 ad 2</span></a> Ad
+patientiam.</p><p title="II-II q. 136 a. 3 ad 2"><a name="44510"><span class="ref">[44510] IIª-IIae, q. 136 a. 3 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod bonum politicae virtutis est commensuratum
 naturae humanae. Et ideo absque auxilio gratiae gratum facientis
 potest voluntas humana in illud tendere, licet non absque auxilio
 Dei. Sed bonum gratiae est supernaturale. Unde in illud non potest
 tendere homo per virtutem suae naturae. Et ideo non est similis
-ratio.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 3 ad 3"><a name="44511"><span class=
-"ref">[44511] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+ratio.</p><p title="II-II q. 136 a. 3 ad 3"><a name="44511"><span class="ref">[44511] IIª-IIae, q. 136 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod tolerantia etiam malorum quae quis sustinet propter
 corporis sanitatem, procedit ex amore quo homo naturaliter diligit
 suam carnem. Et ideo non est similis ratio de patientia, quae
-procedit ex amore supernaturali.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 136 a. 4 arg. 1"><a name="44512"><span class=
-"ref">[44512] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
+procedit ex amore supernaturali.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 136 a. 4 arg. 1"><a name="44512"><span class="ref">[44512] IIª-IIae, q. 136 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
 quartum sic proceditur. Videtur quod patientia non sit pars
 fortitudinis. Idem enim non est pars sui ipsius. Sed patientia
 videtur idem esse fortitudini, quia sicut supra dictum est,
 proprius actus fortitudinis est sustinere; et hoc etiam pertinet ad
 patientiam, dicitur enim in libro sententiarum prosperi quod
 patientia consistit in alienis malis tolerandis. Ergo patientia non
-est pars fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 4 arg. 2"><a name="44513"><span class=
-"ref">[44513] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 arg. 2</span></a>
+est pars fortitudinis.</p><p title="II-II q. 136 a. 4 arg. 2"><a name="44513"><span class="ref">[44513] IIª-IIae, q. 136 a. 4 arg. 2</span></a>
 Praeterea, fortitudo est circa timores et audacias, ut supra
 habitum est, et ita est in irascibili. Sed patientia videtur esse
 circa tristitias, et ita videtur esse in concupiscibili. Ergo
-patientia non est pars fortitudinis, sed magis temperantiae.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 4 arg. 3"><a name="44514"><span class=
-"ref">[44514] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 arg. 3</span></a>
+patientia non est pars fortitudinis, sed magis temperantiae.</p><p title="II-II q. 136 a. 4 arg. 3"><a name="44514"><span class="ref">[44514] IIª-IIae, q. 136 a. 4 arg. 3</span></a>
 Praeterea, totum non potest esse sine parte. Si ergo patientia sit
 pars fortitudinis, fortitudo nunquam posset esse sine patientia,
 cum tamen fortis quandoque non toleret patienter mala, sed etiam
 aggrediatur eum qui mala facit. Ergo patientia non est pars
-fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 4 s. c."><a name="44515"><span class=
-"ref">[44515] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 s. c.</span></a> Sed
+fortitudinis.</p><p title="II-II q. 136 a. 4 s. c."><a name="44515"><span class="ref">[44515] IIª-IIae, q. 136 a. 4 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Tullius, in sua rhetorica, ponit eam fortitudinis
-partem.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 4 co."><a name="44516"><span class=
-"ref">[44516] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+partem.</p><p title="II-II q. 136 a. 4 co."><a name="44516"><span class="ref">[44516] IIª-IIae, q. 136 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod patientia est pars fortitudinis quasi potentialis,
 quia adiungitur fortitudini sicut virtus secundaria principali. Ad
 patientiam enim pertinet aliena mala aequanimiter perpeti, ut
@@ -5016,15 +3907,11 @@
 quae pertinent ad pericula mortis, circa quae est fortitudo. Unde
 patet quod in ista materia principalitatem tenet fortitudo, quasi
 vindicans sibi id quod principalius est in hac materia. Et ideo
-patientia adiungitur ei sicut secundaria virtus principali.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 4 ad 1"><a name="44517"><span class=
-"ref">[44517] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+patientia adiungitur ei sicut secundaria virtus principali.</p><p title="II-II q. 136 a. 4 ad 1"><a name="44517"><span class="ref">[44517] IIª-IIae, q. 136 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ad fortitudinem pertinet non qualiacumque
 sustinere, sed illud quod est summe difficile in sustinendo,
 scilicet sustinere pericula mortis. Ad patientiam autem pertinere
-potest sustinentia quorumcumque malorum.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 4 ad 2"><a name="44518"><span class=
-"ref">[44518] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 ad 2</span></a> Ad
+potest sustinentia quorumcumque malorum.</p><p title="II-II q. 136 a. 4 ad 2"><a name="44518"><span class="ref">[44518] IIª-IIae, q. 136 a. 4 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod actus fortitudinis non solum consistit in
 hoc quod aliquis in bono persistat contra timores futurorum
 periculorum, sed etiam ut non deficiat propter praesentium
@@ -5046,9 +3933,7 @@
 aliis inferuntur. Et iterum ad temperantiam pertinet refrenare
 huiusmodi tristitias, sicut et delectationes contrarias, ad
 patientiam autem pertinet ut propter huiusmodi tristitias,
-quantaecumque sint, homo non recedat a bono virtutis.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 4 ad 3"><a name="44519"><span class=
-"ref">[44519] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+quantaecumque sint, homo non recedat a bono virtutis.</p><p title="II-II q. 136 a. 4 ad 3"><a name="44519"><span class="ref">[44519] IIª-IIae, q. 136 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod patientia potest, quantum ad aliquid sui, poni pars
 integralis fortitudinis, de qua parte obiectio procedit, prout
 scilicet aliquis patienter sustinet mala quae pertinent ad pericula
@@ -5061,40 +3946,28 @@
 contrariantur bono reipublicae, pro quo conservando contra inimicos
 compugnatur. Secundum vero quod patientia se habet circa quaecumque
 alia mala, adiungitur fortitudini ut virtus secundaria
-principali.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 136 a. 5 arg. 1"><a name="44520"><span class=
-"ref">[44520] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
+principali.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 136 a. 5 arg. 1"><a name="44520"><span class="ref">[44520] IIª-IIae, q. 136 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
 quintum sic proceditur. Videtur quod patientia sit idem quod
 longanimitas. Dicit enim Augustinus, in libro de patientia, quod
 patientia Dei praedicatur non in hoc quod aliquod malum patiatur,
 sed in hoc quod expectat malos ut convertantur, unde Eccli. V
 dicitur, <i>altissimus patiens redditor est</i>. Ergo videtur quod
-patientia sit idem quod longanimitas.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 5 arg. 2"><a name="44521"><span class=
-"ref">[44521] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 arg. 2</span></a>
+patientia sit idem quod longanimitas.</p><p title="II-II q. 136 a. 5 arg. 2"><a name="44521"><span class="ref">[44521] IIª-IIae, q. 136 a. 5 arg. 2</span></a>
 Praeterea, idem non est oppositum duobus. Sed impatientia opponitur
 longanimitati, per quam aliquis moram expectat, dicitur enim
 aliquis impatiens morae, sicut et aliorum malorum. Ergo videtur
-quod patientia sit idem longanimitati.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 5 arg. 3"><a name="44522"><span class=
-"ref">[44522] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 arg. 3</span></a>
+quod patientia sit idem longanimitati.</p><p title="II-II q. 136 a. 5 arg. 3"><a name="44522"><span class="ref">[44522] IIª-IIae, q. 136 a. 5 arg. 3</span></a>
 Praeterea, sicut tempus est quaedam circumstantia malorum quae
 sustinentur, ita etiam locus. Sed ex parte loci non sumitur aliqua
 virtus quae distinguatur a patientia. Ergo similiter nec
 longanimitas, quae sumitur ex parte temporis, inquantum scilicet
-aliquis diu expectat, distinguitur a patientia.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 5 s. c."><a name="44523"><span class=
-"ref">[44523] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 s. c.</span></a> Sed
+aliquis diu expectat, distinguitur a patientia.</p><p title="II-II q. 136 a. 5 s. c."><a name="44523"><span class="ref">[44523] IIª-IIae, q. 136 a. 5 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Rom. II, super illud, an divitias bonitatis eius et
 patientiae et longanimitatis contemnis, dicit Glossa, <i>videtur
 longanimitas a patientia differre, quia qui infirmitate magis quam
 proposito delinquunt, sustentari per longanimitatem dicuntur, qui
 vero pertinaci mente exultant in delictis suis, ferri patienter
-dicendi sunt</i>.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 5 co."><a name="44524"><span class=
-"ref">[44524] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+dicendi sunt</i>.</p><p title="II-II q. 136 a. 5 co."><a name="44524"><span class="ref">[44524] IIª-IIae, q. 136 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod sicut magnanimitas dicitur per quam aliquis habet
 animum tendendi in magna, ita etiam longanimitas dicitur per quam
 aliquis habet animum tendendi in aliquid quod in longinquum distat.
@@ -5121,67 +3994,44 @@
 Quod dicit arduarum, pertinet ad constantiam in bono; quod dicit
 difficilium, pertinet ad gravitatem mali, quam proprie respicit
 patientia; quod vero addit ac diuturna, pertinet ad longanimitatem
-secundum quod convenit cum patientia.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 5 ad 1"><a name="44525"><span class=
-"ref">[44525] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 ad 1</span></a> Et per hoc
-patet responsio ad primum et secundum.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 5 ad 3"><a name="44526"><span class=
-"ref">[44526] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+secundum quod convenit cum patientia.</p><p title="II-II q. 136 a. 5 ad 1"><a name="44525"><span class="ref">[44525] IIª-IIae, q. 136 a. 5 ad 1</span></a> Et per hoc
+patet responsio ad primum et secundum.</p><p title="II-II q. 136 a. 5 ad 3"><a name="44526"><span class="ref">[44526] IIª-IIae, q. 136 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod illud quod est longinquum loco, quamvis sit remotum a
 nobis, tamen non est similiter remotum a natura rerum sicut illud
 quod est longinquum tempore. Et ideo non est similis ratio. Et
 praeterea quod est longinquum loco non affert difficultatem nisi
 ratione temporis, quia quod est longinquum loco a nobis tardius
-tempore ad nos potest pervenire.</p>
-<p title="II-II q. 136 a. 5 ad 4"><a name="44527"><span class=
-"ref">[44527] II&ordf;-IIae, q. 136 a. 5 ad 4</span></a> Quartum
+tempore ad nos potest pervenire.</p><p title="II-II q. 136 a. 5 ad 4"><a name="44527"><span class="ref">[44527] IIª-IIae, q. 136 a. 5 ad 4</span></a> Quartum
 concedimus. Tamen consideranda est ratio illius differentiae quam
 Glossa assignat. Quia in his qui ex infirmitate peccant hoc solum
 videtur importabile, quod diu perseverant in malo, et ideo dicitur
 quod ex longanimitate supportantur. Sed hoc ipsum quod aliquis ex
 superbia peccat, importabile videtur, et ideo per patientiam
-dicuntur sustineri illi qui ex superbia peccant.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 137</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 137 pr."><a name="44528"><span class=
-"ref">[44528] II&ordf;-IIae, q. 137 pr.</span></a> Deinde
+dicuntur sustineri illi qui ex superbia peccant.</p></div></div><div class="q" id="q137"><h2>Quaestio 137</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 137 pr."><a name="44528"><span class="ref">[44528] IIª-IIae, q. 137 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de perseverantia, et de vitiis oppositis. Circa
 perseverantiam autem quaeruntur quatuor. Primo, utrum perseverantia
 sit virtus. Secundo, utrum sit pars fortitudinis. Tertio, quomodo
 se habet ad constantiam. Quarto, utrum indigeat auxilio
-gratiae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 137 a. 1 arg. 1"><a name="44529"><span class=
-"ref">[44529] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+gratiae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 137 a. 1 arg. 1"><a name="44529"><span class="ref">[44529] IIª-IIae, q. 137 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod perseverantia non sit virtus.
 Quia, ut philosophus dicit, in VII Ethic., <i>continentia est
 potior quam perseverantia</i>. Sed continentia non est virtus, ut
-dicitur in IV Ethic. Ergo perseverantia non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 1 arg. 2"><a name="44530"><span class=
-"ref">[44530] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 arg. 2</span></a>
+dicitur in IV Ethic. Ergo perseverantia non est virtus.</p><p title="II-II q. 137 a. 1 arg. 2"><a name="44530"><span class="ref">[44530] IIª-IIae, q. 137 a. 1 arg. 2</span></a>
 <i>Praeterea, virtus est qua recte vivitur</i>, secundum
 Augustinum, in libro de Lib. Arbit. Sed sicut ipse dicit in libro
 de perseverantia, <i>nullus potest dici perseverantiam habere
 quandiu vivit, nisi perseveret usque ad mortem</i>. Ergo
-perseverantia non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 1 arg. 3"><a name="44531"><span class=
-"ref">[44531] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 arg. 3</span></a>
+perseverantia non est virtus.</p><p title="II-II q. 137 a. 1 arg. 3"><a name="44531"><span class="ref">[44531] IIª-IIae, q. 137 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, immobiliter persistere in opere virtutis requiritur ad
 omnem virtutem, ut patet in II Ethic. Sed hoc pertinet ad rationem
 perseverantiae, dicit enim Tullius, in sua rhetorica, quod
 <i>perseverantia est in ratione bene considerata stabilis et
 perpetua permansio</i>. Ergo perseverantia non est specialis
-virtus, sed conditio omnis virtutis.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 1 s. c."><a name="44532"><span class=
-"ref">[44532] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+virtus, sed conditio omnis virtutis.</p><p title="II-II q. 137 a. 1 s. c."><a name="44532"><span class="ref">[44532] IIª-IIae, q. 137 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Andronicus dicit, quod <i>perseverantia est habitus
 eorum quibus immanendum est et non immanendum, et neutrorum</i>.
 Sed habitus ordinans nos ad bene faciendum aliquid vel omittendum
-est virtus. Ergo perseverantia est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 1 co."><a name="44533"><span class=
-"ref">[44533] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+est virtus. Ergo perseverantia est virtus.</p><p title="II-II q. 137 a. 1 co."><a name="44533"><span class="ref">[44533] IIª-IIae, q. 137 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, secundum philosophum, in II Ethic., <i>virtus est
 circa difficile et bonum</i>. Et ideo ubi occurrit specialis ratio
 difficultatis vel boni, ibi est specialis virtus. Opus autem
@@ -5197,9 +4047,7 @@
 mortis, quod etiam secundum se difficile est; ita etiam
 perseverantia est quaedam specialis virtus ad quam pertinet in his
 vel in aliis virtuosis operibus diuturnitatem sustinere prout
-necesse est.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 1 ad 1"><a name="44534"><span class=
-"ref">[44534] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+necesse est.</p><p title="II-II q. 137 a. 1 ad 1"><a name="44534"><span class="ref">[44534] IIª-IIae, q. 137 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod philosophus accipit ibi perseverantiam secundum
 quod aliquis perseverat in his in quibus difficillimum est diu
 sustinere. Non est autem difficile sustinere bona, sed mala. Mala
@@ -5222,9 +4070,7 @@
 sit minus difficile, persistit tamen in bono magis perfecto. Unde
 talis perseverantia potest esse virtus, quia perfectio virtutis
 magis attenditur secundum rationem boni quam secundum rationem
-difficilis.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 1 ad 2"><a name="44535"><span class=
-"ref">[44535] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+difficilis.</p><p title="II-II q. 137 a. 1 ad 2"><a name="44535"><span class="ref">[44535] IIª-IIae, q. 137 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod eodem nomine quandoque nominatur et virtus,
 et actus virtutis, sicut Augustinus dicit, super Ioan., <i>fides
 est credere quod non vides</i>. Potest tamen contingere quod
@@ -5247,47 +4093,33 @@
 respiciunt ultimum finem totius vitae humanae. Et ideo respectu
 harum virtutum, quae sunt principales, non consummatur actus
 perseverantiae usque ad finem vitae. Et secundum hoc, Augustinus
-accipit perseverantiam pro actu perseverantiae consummato.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 1 ad 3"><a name="44536"><span class=
-"ref">[44536] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+accipit perseverantiam pro actu perseverantiae consummato.</p><p title="II-II q. 137 a. 1 ad 3"><a name="44536"><span class="ref">[44536] IIª-IIae, q. 137 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod virtuti potest aliquid convenire dupliciter. Uno
 modo, ex propria intentione finis. Et sic diu persistere usque ad
 finem in bono pertinet ad specialem virtutem quae dicitur
 perseverantia, quae hoc intendit sicut specialem finem. Alio modo,
 ex comparatione habitus ad subiectum. Et sic immobiliter persistere
 consequitur quamlibet virtutem, inquantum est qualitas difficile
-mobilis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 137 a. 2 arg. 1"><a name="44537"><span class=
-"ref">[44537] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+mobilis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 137 a. 2 arg. 1"><a name="44537"><span class="ref">[44537] IIª-IIae, q. 137 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod perseverantia non sit pars
 fortitudinis. Quia, ut philosophus dicit, in VII Ethic.,
 perseverantia est circa tristitias tactus. Sed huiusmodi pertinent
 ad temperantiam. Ergo perseverantia magis est pars temperantiae
-quam fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 2 arg. 2"><a name="44538"><span class=
-"ref">[44538] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 arg. 2</span></a>
+quam fortitudinis.</p><p title="II-II q. 137 a. 2 arg. 2"><a name="44538"><span class="ref">[44538] IIª-IIae, q. 137 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, omnis pars virtutis moralis est circa aliquas passiones,
 quas virtus moralis moderatur. Sed perseverantia non importat
 moderantiam passionum, quia quanto vehementiores fuerint passiones,
 tanto aliquis secundum rationem perseverans laudabilior videtur.
 Ergo videtur quod perseverantia non sit pars alicuius virtutis
-moralis, sed magis prudentiae, quae perficit rationem.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 2 arg. 3"><a name="44539"><span class=
-"ref">[44539] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 arg. 3</span></a>
+moralis, sed magis prudentiae, quae perficit rationem.</p><p title="II-II q. 137 a. 2 arg. 3"><a name="44539"><span class="ref">[44539] IIª-IIae, q. 137 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, Augustinus dicit, in libro de perseverantia, quod
 <i>perseverantiam nullus potest amittere</i>. Alias autem virtutes
 potest homo amittere. Ergo perseverantia est potior omnibus aliis
 virtutibus. Sed virtus principalis est potior quam pars eius. Ergo
 perseverantia non est pars alicuius virtutis, sed magis ipsa est
-virtus principalis.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 2 s. c."><a name="44540"><span class=
-"ref">[44540] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+virtus principalis.</p><p title="II-II q. 137 a. 2 s. c."><a name="44540"><span class="ref">[44540] IIª-IIae, q. 137 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Tullius ponit perseverantiam partem
-fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 2 co."><a name="44541"><span class=
-"ref">[44541] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+fortitudinis.</p><p title="II-II q. 137 a. 2 co."><a name="44541"><span class="ref">[44541] IIª-IIae, q. 137 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, virtus principalis est cui
 principaliter adscribitur aliquid quod pertinet ad laudem virtutis,
 inquantum scilicet exercet illud circa propriam materiam in qua
@@ -5300,61 +4132,43 @@
 autem difficultatem quae provenit ex diuturnitate boni operis, dat
 laudem perseverantiae, nec hoc est ita difficile sicut sustinere
 pericula mortis. Et ideo perseverantia adiungitur fortitudini sicut
-virtus secundaria principali.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 2 ad 1"><a name="44542"><span class=
-"ref">[44542] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+virtus secundaria principali.</p><p title="II-II q. 137 a. 2 ad 1"><a name="44542"><span class="ref">[44542] IIª-IIae, q. 137 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod annexio secundariae virtutis ad principalem non
 solum attenditur secundum materiam, sed magis secundum modum, quia
 forma in unoquoque potior est quam materia. Unde licet
 perseverantia magis videatur convenire in materia cum temperantia
 quam cum fortitudine, tamen in modo magis convenit cum fortitudine,
-inquantum firmitatem servat contra difficultatem diuturnitatis.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 2 ad 2"><a name="44543"><span class=
-"ref">[44543] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+inquantum firmitatem servat contra difficultatem diuturnitatis.</p><p title="II-II q. 137 a. 2 ad 2"><a name="44543"><span class="ref">[44543] IIª-IIae, q. 137 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod illa perseverantia de qua philosophus
 loquitur, non moderatur aliquas passiones, sed consistit solum in
 quadam firmitate rationis et voluntatis. Sed perseverantia secundum
 quod ponitur virtus, moderatur aliquas passiones, scilicet timorem
 fatigationis aut defectus propter diuturnitatem. Unde haec virtus
-est in irascibili, sicut et fortitudo.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 2 ad 3"><a name="44544"><span class=
-"ref">[44544] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+est in irascibili, sicut et fortitudo.</p><p title="II-II q. 137 a. 2 ad 3"><a name="44544"><span class="ref">[44544] IIª-IIae, q. 137 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod Augustinus ibi loquitur de perseverantia non secundum
 quod nominat habitum virtutis, sed secundum quod nominat actum
 virtutis continuatum usque in finem, secundum illud Matth. XXIV
 <i>qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit</i>. Et ideo
 contra rationem perseverantiae sic acceptae esset quod amitteretur,
-quia iam non duraret usque in finem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 137 a. 3 arg. 1"><a name="44545"><span class=
-"ref">[44545] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+quia iam non duraret usque in finem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 137 a. 3 arg. 1"><a name="44545"><span class="ref">[44545] IIª-IIae, q. 137 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod constantia non pertineat ad
 perseverantiam. Constantia enim pertinet ad patientiam, ut supra
 dictum est. Sed patientia differt a perseverantia. Ergo constantia
-non pertinet ad perseverantiam.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 3 arg. 2"><a name="44546"><span class=
-"ref">[44546] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 arg. 2</span></a>
+non pertinet ad perseverantiam.</p><p title="II-II q. 137 a. 3 arg. 2"><a name="44546"><span class="ref">[44546] IIª-IIae, q. 137 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, virtus est circa difficile et bonum. Sed in parvis
 operibus constantem esse non videtur esse difficile, sed solum in
 operibus magnis, quae pertinent ad magnificentiam. Ergo constantia
-magis pertinet ad magnificentiam quam ad perseverantiam.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 3 arg. 3"><a name="44547"><span class=
-"ref">[44547] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 arg. 3</span></a>
+magis pertinet ad magnificentiam quam ad perseverantiam.</p><p title="II-II q. 137 a. 3 arg. 3"><a name="44547"><span class="ref">[44547] IIª-IIae, q. 137 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, si ad perseverantiam pertineret constantia, in nullo
 videretur a perseverantia differre, quia utrumque immobilitatem
 quandam importat. Differunt autem, nam Macrobius condividit
 constantiam firmitati, per quam intelligitur perseverantia, ut
 supra dictum est. Ergo constantia non pertinet ad
-perseverantiam.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 3 s. c."><a name="44548"><span class=
-"ref">[44548] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 s. c.</span></a> Sed
+perseverantiam.</p><p title="II-II q. 137 a. 3 s. c."><a name="44548"><span class="ref">[44548] IIª-IIae, q. 137 a. 3 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod aliquis dicitur esse constans ex eo quod in aliquo
 stat. Sed immanere aliquibus pertinet ad perseverantiam, ut patet
 ex definitione quam Andronicus ponit. Ergo constantia pertinet ad
-perseverantiam.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 3 co."><a name="44549"><span class=
-"ref">[44549] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+perseverantiam.</p><p title="II-II q. 137 a. 3 co."><a name="44549"><span class="ref">[44549] IIª-IIae, q. 137 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod perseverantia et constantia conveniunt quidem in
 fine, quia ad utramque pertinet firmiter persistere in aliquo bono,
 differunt autem secundum ea quae difficultatem afferunt ad
@@ -5365,59 +4179,41 @@
 quibuscumque aliis exterioribus impedimentis. Et ideo principalior
 pars fortitudinis est perseverantia quam constantia, quia
 difficultas quae est ex diuturnitate actus, est essentialior actui
-virtutis quam illa quae est ex exterioribus impedimentis.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 3 ad 1"><a name="44550"><span class=
-"ref">[44550] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+virtutis quam illa quae est ex exterioribus impedimentis.</p><p title="II-II q. 137 a. 3 ad 1"><a name="44550"><span class="ref">[44550] IIª-IIae, q. 137 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod exteriora impedimenta persistendi in bono
 praecipue sunt illa quae tristitiam inferunt. Circa tristitiam
 autem est patientia, ut dictum est. Et ideo constantia secundum
 finem convenit cum perseverantia, secundum autem ea quae
 difficultatem inferunt, convenit cum patientia. Finis autem potior
 est. Et ideo constantia magis pertinet ad perseverantiam quam ad
-patientiam.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 3 ad 2"><a name="44551"><span class=
-"ref">[44551] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 ad 2</span></a> Ad
+patientiam.</p><p title="II-II q. 137 a. 3 ad 2"><a name="44551"><span class="ref">[44551] IIª-IIae, q. 137 a. 3 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod in magnis operibus persistere difficilius
 est, sed in parvis vel mediocribus diu persistere habet
 difficultatem, etsi non ex magnitudine actus, quam respicit
 magnificentia, saltem ex ipsa diuturnitate, quam respicit
-perseverantia. Et ideo constantia potest ad utrumque pertinere.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 3 ad 3"><a name="44552"><span class=
-"ref">[44552] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+perseverantia. Et ideo constantia potest ad utrumque pertinere.</p><p title="II-II q. 137 a. 3 ad 3"><a name="44552"><span class="ref">[44552] IIª-IIae, q. 137 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod constantia pertinet quidem ad perseverantiam,
 inquantum convenit cum ea, non tamen est idem ei inquantum differt
-ab ea ut dictum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 137 a. 4 arg. 1"><a name="44553"><span class=
-"ref">[44553] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
+ab ea ut dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 137 a. 4 arg. 1"><a name="44553"><span class="ref">[44553] IIª-IIae, q. 137 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
 quartum sic proceditur. Videtur quod perseverantia non indigeat
 auxilio gratiae. Perseverantia enim est quaedam virtus, ut dictum
 est. Sed virtus, ut Tullius dicit, in sua rhetorica, agit in modum
 naturae. Ergo sola inclinatio virtutis sufficit ad perseverandum.
-Non ergo ad hoc requiritur aliud auxilium gratiae.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 4 arg. 2"><a name="44554"><span class=
-"ref">[44554] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 arg. 2</span></a>
+Non ergo ad hoc requiritur aliud auxilium gratiae.</p><p title="II-II q. 137 a. 4 arg. 2"><a name="44554"><span class="ref">[44554] IIª-IIae, q. 137 a. 4 arg. 2</span></a>
 Praeterea, donum gratiae Christi est maius quam nocumentum quod
 Adam intulit, ut patet Rom. V. Sed ante peccatum homo sic conditus
 fuit ut posset perseverare per id quod acceperat, sicut Augustinus
 dicit, in libro de Corrept. et gratia. Ergo multo magis homo per
 gratiam Christi reparatus, potest perseverare absque auxilio novae
-gratiae.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 4 arg. 3"><a name="44555"><span class=
-"ref">[44555] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 arg. 3</span></a>
+gratiae.</p><p title="II-II q. 137 a. 4 arg. 3"><a name="44555"><span class="ref">[44555] IIª-IIae, q. 137 a. 4 arg. 3</span></a>
 Praeterea, opera peccati quandoque sunt difficiliora quam opera
 virtutis, unde ex persona impiorum dicitur Sap. V, ambulavimus vias
 difficiles. Sed aliqui perseverant in operibus peccati absque
 alterius auxilio. Ergo etiam in operibus virtutum potest homo
-perseverare absque auxilio gratiae.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 4 s. c."><a name="44556"><span class=
-"ref">[44556] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 s. c.</span></a> Sed
+perseverare absque auxilio gratiae.</p><p title="II-II q. 137 a. 4 s. c."><a name="44556"><span class="ref">[44556] IIª-IIae, q. 137 a. 4 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Augustinus dicit, in libro de perseverantia,
 <i>asserimus donum Dei esse perseverantiam, qua usque in finem
-perseveratur in Christo</i>.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 4 co."><a name="44557"><span class=
-"ref">[44557] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+perseveratur in Christo</i>.</p><p title="II-II q. 137 a. 4 co."><a name="44557"><span class="ref">[44557] IIª-IIae, q. 137 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut ex dictis patet, perseverantia dupliciter
 dicitur. Uno modo, pro ipso habitu perseverantiae, secundum quod
 est virtus. Et hoc modo indiget dono habitualis gratiae, sicut et
@@ -5430,15 +4226,11 @@
 subest potestati liberi arbitrii, etiam per gratiam reparati, ut se
 immobiliter in bono statuat, licet sit in potestate eius quod hoc
 eligat, plerumque enim cadit in potestate nostra electio, non autem
-executio.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 4 ad 1"><a name="44558"><span class=
-"ref">[44558] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+executio.</p><p title="II-II q. 137 a. 4 ad 1"><a name="44558"><span class="ref">[44558] IIª-IIae, q. 137 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod virtus perseverantiae, quantum est de se,
 inclinat ad perseverandum. Quia tamen habitus est quo quis utitur
 cum voluerit, non est necessarium quod habens habitum virtutis
-immobiliter utatur eo usque ad mortem.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 4 ad 2"><a name="44559"><span class=
-"ref">[44559] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 ad 2</span></a> Ad
+immobiliter utatur eo usque ad mortem.</p><p title="II-II q. 137 a. 4 ad 2"><a name="44559"><span class="ref">[44559] IIª-IIae, q. 137 a. 4 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in libro de
 Corrept. et gratia, <i>primo homini datum est, non ut perseveraret,
 sed ut perseverare posset, per liberum arbitrium</i>, quia nulla
@@ -5448,50 +4240,31 @@
 Unde primus homo, nullo terrente, contra Dei terrentis imperium
 libero usus arbitrio, non stetit in tanta felicitate, cum tanta non
 peccandi facilitate. Isti autem, saeviente mundo ne starent,
-steterunt in fide</i>.</p>
-<p title="II-II q. 137 a. 4 ad 3"><a name="44560"><span class=
-"ref">[44560] II&ordf;-IIae, q. 137 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+steterunt in fide</i>.</p><p title="II-II q. 137 a. 4 ad 3"><a name="44560"><span class="ref">[44560] IIª-IIae, q. 137 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod homo per se potest cadere in peccatum, sed non potest
 per se resurgere a peccato sine auxilio gratiae. Et ideo ex hoc
 ipso quod homo cadit in peccatum, inquantum est de se, facit se in
 peccato perseverantem, nisi gratia Dei liberetur. Non autem ex hoc
 quod facit bonum facit se perseverantem in bono, quia de se potens
-est peccare. Et ideo ad hoc indiget auxilio gratiae.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 138</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 138 pr."><a name="44561"><span class=
-"ref">[44561] II&ordf;-IIae, q. 138 pr.</span></a> Deinde
+est peccare. Et ideo ad hoc indiget auxilio gratiae.</p></div></div><div class="q" id="q138"><h2>Quaestio 138</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 138 pr."><a name="44561"><span class="ref">[44561] IIª-IIae, q. 138 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de vitiis oppositis perseverantiae. Et circa hoc
-quaeruntur duo. Primo, de mollitie. Secundo, de pertinacia.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 138 a. 1 arg. 1"><a name="44562"><span class=
-"ref">[44562] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+quaeruntur duo. Primo, de mollitie. Secundo, de pertinacia.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 138 a. 1 arg. 1"><a name="44562"><span class="ref">[44562] IIª-IIae, q. 138 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod mollities non opponatur
 perseverantiae. Quia super illud I ad Cor. VI, <i>neque adulteri
 neque molles neque masculorum concubitores</i>, Glossa exponit
 molles, idest pathici, hoc est muliebria patientes. Sed hoc
 opponitur castitati. Ergo mollities non est vitium oppositum
-perseverantiae.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 1 arg. 2"><a name="44563"><span class=
-"ref">[44563] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 arg. 2</span></a>
+perseverantiae.</p><p title="II-II q. 138 a. 1 arg. 2"><a name="44563"><span class="ref">[44563] IIª-IIae, q. 138 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, philosophus dicit, in VII Ethic., quod <i>delicia
 mollities quaedam est</i>. Sed esse deliciosum videtur pertinere ad
 intemperantiam. Ergo mollities non opponitur perseverantiae, sed
-magis temperantiae.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 1 arg. 3"><a name="44564"><span class=
-"ref">[44564] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 arg. 3</span></a>
+magis temperantiae.</p><p title="II-II q. 138 a. 1 arg. 3"><a name="44564"><span class="ref">[44564] IIª-IIae, q. 138 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, philosophus, ibidem, dicit quod lusivus est mollis. Sed
 esse immoderate lusivum opponitur eutrapeliae, quae est virtus
 circa delectationes ludorum, ut dicitur in IV Ethic. Ergo mollities
-non opponitur perseverantiae.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 1 s. c."><a name="44565"><span class=
-"ref">[44565] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+non opponitur perseverantiae.</p><p title="II-II q. 138 a. 1 s. c."><a name="44565"><span class="ref">[44565] IIª-IIae, q. 138 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod philosophus dicit, in VII Ethic., quod <i>molli
-opponitur perseverativus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 1 co."><a name="44566"><span class=
-"ref">[44566] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+opponitur perseverativus</i>.</p><p title="II-II q. 138 a. 1 co."><a name="44566"><span class="ref">[44566] IIª-IIae, q. 138 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, laus perseverantiae in hoc
 consistit quod aliquis non recedit a bono propter diuturnam
 tolerantiam difficilium et laboriosorum. Cui directe opponi videtur
@@ -5512,9 +4285,7 @@
 voluptatis retrahendo, quia carentia voluptatis est purus defectus.
 Et ideo secundum philosophum, proprie mollis dicitur qui recedit a
 bono propter tristitias causatas ex defectu delectationum, quasi
-cedens debili moventi.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 1 ad 1"><a name="44567"><span class=
-"ref">[44567] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+cedens debili moventi.</p><p title="II-II q. 138 a. 1 ad 1"><a name="44567"><span class="ref">[44567] IIª-IIae, q. 138 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod praedicta mollities causatur dupliciter. Uno
 modo, ex consuetudine, cum enim aliquis consuetus est voluptatibus
 frui, difficilius potest earum absentiam sustinere. Alio modo, ex
@@ -5522,9 +4293,7 @@
 constantem, propter fragilitatem complexionis. Et hoc modo
 comparantur feminae ad masculos, ut philosophus dicit, in VII
 Ethic. Et ideo illi qui muliebria patiuntur molles dicuntur, quasi
-muliebres effecti.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 1 ad 2"><a name="44568"><span class=
-"ref">[44568] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+muliebres effecti.</p><p title="II-II q. 138 a. 1 ad 2"><a name="44568"><span class="ref">[44568] IIª-IIae, q. 138 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod voluptati corporali opponitur labor, et ideo
 res laboriosae tantum impediunt voluptates. Deliciosi autem
 dicuntur qui non possunt sustinere aliquos labores, nec aliquid
@@ -5533,48 +4302,34 @@
 pedis vestigium figere, propter mollitiem</i>. Et ideo delicia
 quaedam mollities est. Sed mollities proprie respicit defectum
 delectationum, deliciae autem causam impeditivam delectationis,
-puta laborem vel aliquid huiusmodi.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 1 ad 3"><a name="44569"><span class=
-"ref">[44569] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+puta laborem vel aliquid huiusmodi.</p><p title="II-II q. 138 a. 1 ad 3"><a name="44569"><span class="ref">[44569] IIª-IIae, q. 138 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in ludo duo est considerare. Uno quidem modo,
 delectationem, et sic inordinate lusivus opponitur eutrapeliae.
 Alio modo in ludo consideratur quaedam remissio sive quies, quae
 opponitur labori. Et ideo sicut non posse sustinere laboriosa
 pertinet ad mollitiem, ita etiam nimis appetere remissionem ludi,
-vel quamcumque aliam quietem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 138 a. 2 arg. 1"><a name="44570"><span class=
-"ref">[44570] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+vel quamcumque aliam quietem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 138 a. 2 arg. 1"><a name="44570"><span class="ref">[44570] IIª-IIae, q. 138 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod pertinacia non opponatur
 perseverantiae. Dicit enim Gregorius, XXXI Moral., quod pertinacia
 oritur ex inani gloria. Sed inanis gloria non opponitur
 perseverantiae, sed magis magnanimitati, ut supra dictum est. Ergo
-pertinacia non opponitur perseverantiae.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 2 arg. 2"><a name="44571"><span class=
-"ref">[44571] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 arg. 2</span></a>
+pertinacia non opponitur perseverantiae.</p><p title="II-II q. 138 a. 2 arg. 2"><a name="44571"><span class="ref">[44571] IIª-IIae, q. 138 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, si opponitur perseverantiae, aut opponitur ei per
 excessum, aut per defectum. Sed non opponitur ei per excessum, quia
 etiam pertinax cedit alicui delectationi et tristitiae; quia, ut
 dicit philosophus, in VII Ethic., <i>gaudent vincentes, et
 tristantur si sententiae eorum infirmae appareant</i>. Si autem per
 defectum, erit idem quod mollities, quod patet esse falsum. Nullo
-ergo modo pertinacia opponitur perseverantiae.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 2 arg. 3"><a name="44572"><span class=
-"ref">[44572] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 arg. 3</span></a>
+ergo modo pertinacia opponitur perseverantiae.</p><p title="II-II q. 138 a. 2 arg. 3"><a name="44572"><span class="ref">[44572] IIª-IIae, q. 138 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, sicut perseverans persistit in bono contra tristitias,
 ita continens et temperatus contra delectationes, et fortis contra
 timores, et mansuetus contra iras. Sed pertinax dicitur aliquis ex
 eo quod nimis in aliquo persistit. Ergo pertinacia non magis
-opponitur perseverantiae quam aliis virtutibus.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 2 s. c."><a name="44573"><span class=
-"ref">[44573] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+opponitur perseverantiae quam aliis virtutibus.</p><p title="II-II q. 138 a. 2 s. c."><a name="44573"><span class="ref">[44573] IIª-IIae, q. 138 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Tullius dicit, in sua rhetorica, quod ita se habet
 pertinacia ad perseverantiam sicut superstitio ad religionem. Sed
 superstitio opponitur religioni, ut supra dictum est. Ergo et
-pertinacia perseverantiae.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 2 co."><a name="44574"><span class=
-"ref">[44574] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+pertinacia perseverantiae.</p><p title="II-II q. 138 a. 2 co."><a name="44574"><span class="ref">[44574] IIª-IIae, q. 138 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut Isidorus dicit, in libro Etymol., pertinax
 dicitur aliquis qui est impudenter tenens, quasi omnia tenax. Et
 hic idem dicitur pervicax, eo quod <i>in proposito suo ad victoriam
@@ -5585,66 +4340,43 @@
 autem minus quam oportet; perseverans autem secundum quod oportet.
 Unde patet quod perseverantia laudatur sicut in medio existens;
 pertinax autem vituperatur sicut secundum excessum medii mollis
-autem secundum defectum.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 2 ad 1"><a name="44575"><span class=
-"ref">[44575] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+autem secundum defectum.</p><p title="II-II q. 138 a. 2 ad 1"><a name="44575"><span class="ref">[44575] IIª-IIae, q. 138 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ideo aliquis nimis persistit in propria
 sententia, quia per hoc vult suam excellentiam manifestare. Et ideo
 oritur ex inani gloria sicut ex causa. Dictum est autem supra quod
 oppositio vitiorum ad virtutes non attenditur secundum causam, sed
-secundum propriam speciem.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 2 ad 2"><a name="44576"><span class=
-"ref">[44576] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+secundum propriam speciem.</p><p title="II-II q. 138 a. 2 ad 2"><a name="44576"><span class="ref">[44576] IIª-IIae, q. 138 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod pertinax excedit quidem in hoc quod
 inordinate persistit in aliquo contra multas difficultates, habet
 tamen aliquam delectationem in fine, sicut et fortis et etiam
 perseverans. Quia tamen illa delectatio est vitiosa, ex hoc quod
 nimis eam appetit et contrariam tristitiam fugit, assimilatur
-incontinenti vel molli.</p>
-<p title="II-II q. 138 a. 2 ad 3"><a name="44577"><span class=
-"ref">[44577] II&ordf;-IIae, q. 138 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+incontinenti vel molli.</p><p title="II-II q. 138 a. 2 ad 3"><a name="44577"><span class="ref">[44577] IIª-IIae, q. 138 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod aliae virtutes, etsi persistant contra impetus
 passionum, non tamen proprie laus earum est ex persistendo, sicut
 laus perseverantiae. Laus vero continentiae magis videtur ex
 vincendo delectationes. Et ideo pertinacia directe opponitur
-perseverantiae.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 139</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 139 pr."><a name="44578"><span class=
-"ref">[44578] II&ordf;-IIae, q. 139 pr.</span></a> Deinde
+perseverantiae.</p></div></div><div class="q" id="q139"><h2>Quaestio 139</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 139 pr."><a name="44578"><span class="ref">[44578] IIª-IIae, q. 139 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de dono quod respondet fortitudini, quod est
 fortitudinis donum. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum
 fortitudo sit donum. Secundo, quid respondeat ei in beatitudinibus
-et fructibus.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 139 a. 1 arg. 1"><a name="44579"><span class=
-"ref">[44579] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+et fructibus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 139 a. 1 arg. 1"><a name="44579"><span class="ref">[44579] IIª-IIae, q. 139 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod fortitudo non sit donum.
 Virtutes enim a donis differunt. Sed fortitudo est virtus. Ergo non
-debet poni donum.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 1 arg. 2"><a name="44580"><span class=
-"ref">[44580] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 arg. 2</span></a>
+debet poni donum.</p><p title="II-II q. 139 a. 1 arg. 2"><a name="44580"><span class="ref">[44580] IIª-IIae, q. 139 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, actus donorum manent in patria, ut supra habitum est.
 Sed actus fortitudinis non manent in patria, dicit enim Gregorius,
 in I Moral., quod <i>fortitudo dat fiduciam trepidanti contra
 adversa</i>; quae nulla erunt in patria. Ergo fortitudo non est
-donum.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 1 arg. 3"><a name="44581"><span class=
-"ref">[44581] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 arg. 3</span></a>
+donum.</p><p title="II-II q. 139 a. 1 arg. 3"><a name="44581"><span class="ref">[44581] IIª-IIae, q. 139 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, Augustinus dicit, in II de Doctr. Christ., quod
 <i>fortitudinis est ab omni transeuntium mortifera iucunditate
 seipsum sequestrare</i>. Sed circa noxias iucunditates seu
 delectationes magis consistit temperantia quam fortitudo. Ergo
 videtur quod fortitudo non sit donum respondens virtuti
-fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 1 s. c."><a name="44582"><span class=
-"ref">[44582] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+fortitudinis.</p><p title="II-II q. 139 a. 1 s. c."><a name="44582"><span class="ref">[44582] IIª-IIae, q. 139 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Isaiae XI fortitudo inter alia dona spiritus sancti
-computatur.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 1 co."><a name="44583"><span class=
-"ref">[44583] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+computatur.</p><p title="II-II q. 139 a. 1 co."><a name="44583"><span class="ref">[44583] IIª-IIae, q. 139 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod fortitudo importat quandam animi firmitatem, ut supra
 dictum est, et haec quidem firmitas animi requiritur et in bonis
 faciendis et in malis perferendis, et praecipue in arduis bonis vel
@@ -5663,57 +4395,39 @@
 evasio omnium periculorum. Et huius rei infundit quandam fiduciam
 menti spiritus sanctus, contrarium timorem excludens. Et secundum
 hoc fortitudo donum spiritus sancti ponitur, dictum est enim supra
-quod dona respiciunt motionem animae a spiritu sancto.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 1 ad 1"><a name="44584"><span class=
-"ref">[44584] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+quod dona respiciunt motionem animae a spiritu sancto.</p><p title="II-II q. 139 a. 1 ad 1"><a name="44584"><span class="ref">[44584] IIª-IIae, q. 139 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod fortitudo quae est virtus perficit animam ad
 sustinendum quaecumque pericula, sed non sufficit dare fiduciam
 evadendi quaecumque pericula, sed hoc pertinet ad fortitudinem quae
-est donum spiritus sancti.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 1 ad 2"><a name="44585"><span class=
-"ref">[44585] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+est donum spiritus sancti.</p><p title="II-II q. 139 a. 1 ad 2"><a name="44585"><span class="ref">[44585] IIª-IIae, q. 139 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod dona non habent eosdem actus in patria quos
 habent in via, sed ibi habent actus circa perfruitionem finis. Unde
 actus fortitudinis ibi est perfrui plena securitate a laboribus et
-malis.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 1 ad 3"><a name="44586"><span class=
-"ref">[44586] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+malis.</p><p title="II-II q. 139 a. 1 ad 3"><a name="44586"><span class="ref">[44586] IIª-IIae, q. 139 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod donum fortitudinis respicit virtutem fortitudinis non
 solum secundum quod consistit in sustinendo pericula, sed etiam
 secundum quod consistit in quocumque arduo opere faciendo. Et ideo
 donum fortitudinis dirigitur a dono consilii, quod videtur
-praecipue esse de melioribus bonis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 139 a. 2 arg. 1"><a name="44587"><span class=
-"ref">[44587] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+praecipue esse de melioribus bonis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 139 a. 2 arg. 1"><a name="44587"><span class="ref">[44587] IIª-IIae, q. 139 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod quarta beatitudo, scilicet
 <i>beati qui esuriunt et sitiunt iustitiam</i>, non respondeat dono
 fortitudinis. Donum enim fortitudinis non respondet virtuti
 iustitiae, sed potius donum pietatis. Sed esurire, et sitire
 iustitiam pertinet ad actum iustitiae. Ergo ista beatitudo magis
-pertinet ad donum pietatis quam ad donum fortitudinis.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 2 arg. 2"><a name="44588"><span class=
-"ref">[44588] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 arg. 2</span></a>
+pertinet ad donum pietatis quam ad donum fortitudinis.</p><p title="II-II q. 139 a. 2 arg. 2"><a name="44588"><span class="ref">[44588] IIª-IIae, q. 139 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, esuries et sitis iustitiae importat desiderium boni. Sed
 hoc proprie pertinet ad caritatem, cui non respondet donum
 fortitudinis, sed magis donum sapientiae, ut supra habitum est.
 Ergo ista beatitudo non respondet dono fortitudinis, sed dono
-sapientiae.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 2 arg. 3"><a name="44589"><span class=
-"ref">[44589] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 arg. 3</span></a>
+sapientiae.</p><p title="II-II q. 139 a. 2 arg. 3"><a name="44589"><span class="ref">[44589] IIª-IIae, q. 139 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, fructus consequuntur ad beatitudines, quia de ratione
 beatitudinis est delectatio, ut dicitur in I Ethic. Sed in
 fructibus non videtur aliquid poni quod pertineat ad fortitudinem.
-Ergo neque aliqua beatitudo ei respondet.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 2 s. c."><a name="44590"><span class=
-"ref">[44590] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+Ergo neque aliqua beatitudo ei respondet.</p><p title="II-II q. 139 a. 2 s. c."><a name="44590"><span class="ref">[44590] IIª-IIae, q. 139 a. 2 s. c.</span></a> Sed
 contra est quod Augustinus dicit, in libro de Serm. Dom. in monte,
 <i>fortitudo congruit esurientibus, laborant enim, desiderantes
 gaudium de veris bonis, amorem a terrenis avertere
-cupientes</i>.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 2 co."><a name="44591"><span class=
-"ref">[44591] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+cupientes</i>.</p><p title="II-II q. 139 a. 2 co."><a name="44591"><span class="ref">[44591] IIª-IIae, q. 139 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, Augustinus attribuit
 beatitudines donis secundum ordinem enumerationis, considerata
 tamen aliqua convenientia. Et ideo quartam beatitudinem, scilicet
@@ -5723,59 +4437,36 @@
 aliquis non solum opera virtuosa faciat, quae communiter dicuntur
 opera iustitiae; sed quod faciat ea cum insatiabili quodam
 desiderio, quod potest significari per famem et sitim
-iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 2 ad 1"><a name="44592"><span class=
-"ref">[44592] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+iustitiae.</p><p title="II-II q. 139 a. 2 ad 1"><a name="44592"><span class="ref">[44592] IIª-IIae, q. 139 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut Chrysostomus dicit, super Matth.,
 iustitia hic potest accipi non solum particularis, sed etiam
 universalis; quae se habet ad omnium virtutum opera, ut dicitur in
-V Ethic. In quibus arduum intendit fortitudo quae est donum.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 2 ad 2"><a name="44593"><span class=
-"ref">[44593] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+V Ethic. In quibus arduum intendit fortitudo quae est donum.</p><p title="II-II q. 139 a. 2 ad 2"><a name="44593"><span class="ref">[44593] IIª-IIae, q. 139 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod caritas est radix omnium donorum et
 virtutum, ut supra dictum est. Et ideo quidquid pertinet ad
-fortitudinem potest etiam ad caritatem pertinere.</p>
-<p title="II-II q. 139 a. 2 ad 3"><a name="44594"><span class=
-"ref">[44594] II&ordf;-IIae, q. 139 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+fortitudinem potest etiam ad caritatem pertinere.</p><p title="II-II q. 139 a. 2 ad 3"><a name="44594"><span class="ref">[44594] IIª-IIae, q. 139 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod inter fructus ponuntur duo quae sufficienter
 correspondent dono fortitudinis, scilicet patientia, quae respicit
 sustinentiam malorum; et longanimitas, quae respicere potest
-diuturnam expectationem et operationem bonorum.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 140</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 140 pr."><a name="44595"><span class=
-"ref">[44595] II&ordf;-IIae, q. 140 pr.</span></a> Deinde
+diuturnam expectationem et operationem bonorum.</p></div></div><div class="q" id="q140"><h2>Quaestio 140</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 140 pr."><a name="44595"><span class="ref">[44595] IIª-IIae, q. 140 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de praeceptis fortitudinis. Et primo, de
 praeceptis ipsius fortitudinis. Secundo, de praeceptis partium
-eius.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 140 a. 1 arg. 1"><a name="44596"><span class=
-"ref">[44596] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
+eius.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 140 a. 1 arg. 1"><a name="44596"><span class="ref">[44596] IIª-IIae, q. 140 a. 1 arg. 1</span></a> Ad
 primum sic proceditur. Videtur quod non convenienter in lege divina
 praecepta fortitudinis tradantur. Lex enim nova perfectior est
 veteri lege. Sed in veteri lege ponuntur aliqua praecepta
 fortitudinis, ut patet Deut. XX. Ergo et in nova lege aliqua
-praecepta fortitudinis danda fuerunt.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 1 arg. 2"><a name="44597"><span class=
-"ref">[44597] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 arg. 2</span></a>
+praecepta fortitudinis danda fuerunt.</p><p title="II-II q. 140 a. 1 arg. 2"><a name="44597"><span class="ref">[44597] IIª-IIae, q. 140 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, praecepta affirmativa videntur esse potiora praeceptis
 negativis, quia affirmativa includunt negativa, sed non e converso.
 Inconvenienter igitur in lege divina ponuntur praecepta
-fortitudinis solum negativa, timorem prohibentia.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 1 arg. 3"><a name="44598"><span class=
-"ref">[44598] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 arg. 3</span></a>
+fortitudinis solum negativa, timorem prohibentia.</p><p title="II-II q. 140 a. 1 arg. 3"><a name="44598"><span class="ref">[44598] IIª-IIae, q. 140 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, fortitudo est una de virtutibus principalibus, ut supra
 habitum est. Sed praecepta ordinantur ad virtutes sicut ad fines,
 unde debent eis proportionari. Ergo et praecepta fortitudinis
 debuerunt poni inter praecepta Decalogi, quae sunt principalia
-legis praecepta.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 1 s. c."><a name="44599"><span class=
-"ref">[44599] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 s. c.</span></a> Sed
-contrarium apparet ex traditione sacrae Scripturae.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 1 co."><a name="44600"><span class=
-"ref">[44600] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+legis praecepta.</p><p title="II-II q. 140 a. 1 s. c."><a name="44599"><span class="ref">[44599] IIª-IIae, q. 140 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+contrarium apparet ex traditione sacrae Scripturae.</p><p title="II-II q. 140 a. 1 co."><a name="44600"><span class="ref">[44600] IIª-IIae, q. 140 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod praecepta legis ordinantur ad intentionem
 legislatoris. Unde secundum diversos fines quos intendit
 legislator, oportet diversimode praecepta legis institui. Unde et
@@ -5787,9 +4478,7 @@
 dominus Deus vester in medio vestri est, et pro vobis contra
 adversarios dimicabit</i>. Leges autem humanae ordinantur ad aliqua
 mundana bona. Secundum quorum conditionem praecepta fortitudinis in
-humanis legibus inveniuntur.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 1 ad 1"><a name="44601"><span class=
-"ref">[44601] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+humanis legibus inveniuntur.</p><p title="II-II q. 140 a. 1 ad 1"><a name="44601"><span class="ref">[44601] IIª-IIae, q. 140 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod vetus testamentum habebat temporalia promissa,
 novum autem spiritualia et aeterna, ut Augustinus dicit, contra
 Faust. Et ideo necessarium fuit ut in veteri lege populus
@@ -5805,25 +4494,17 @@
 possent per corporalia pericula, fuerunt etiam in lege divina danda
 fortitudinis praecepta ad sustinenda fortiter temporalia mala,
 secundum illud Matth. X, <i>nolite timere eos qui occidunt
-corpus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 1 ad 2"><a name="44602"><span class=
-"ref">[44602] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 ad 2</span></a> Ad
+corpus</i>.</p><p title="II-II q. 140 a. 1 ad 2"><a name="44602"><span class="ref">[44602] IIª-IIae, q. 140 a. 1 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod lex suis praeceptis habet communem
 instructionem. Ea vero quae sunt agenda in periculis non possunt ad
 aliquid commune reduci, sicut ea quae sunt vitanda. Et ideo
-praecepta fortitudinis magis dantur negative quam affirmative.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 1 ad 3"><a name="44603"><span class=
-"ref">[44603] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+praecepta fortitudinis magis dantur negative quam affirmative.</p><p title="II-II q. 140 a. 1 ad 3"><a name="44603"><span class="ref">[44603] IIª-IIae, q. 140 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut dictum est, praecepta Decalogi ponuntur in
 lege sicut prima principia, quae statim debent esse omnibus nota.
 Et ideo praecepta Decalogi debuerunt esse principaliter de actibus
 iustitiae, in quibus manifeste invenitur ratio debiti, non autem de
 actibus fortitudinis, quia non ita manifeste videtur esse debitum
-quod aliquis mortis pericula non reformidet.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 140 a. 2 arg. 1"><a name="44604"><span class=
-"ref">[44604] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+quod aliquis mortis pericula non reformidet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 140 a. 2 arg. 1"><a name="44604"><span class="ref">[44604] IIª-IIae, q. 140 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod inconvenienter tradantur
 praecepta in lege divina de partibus fortitudinis. Sicut enim
 patientia et perseverantia sunt partes fortitudinis, ita etiam
@@ -5831,35 +4512,25 @@
 patet. Sed de patientia inveniuntur aliqua praecepta tradita in
 lege divina, similiter autem et de perseverantia. Ergo, pari
 ratione, de magnificentia et magnanimitate aliqua praecepta tradi
-debuerunt.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 2 arg. 2"><a name="44605"><span class=
-"ref">[44605] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 arg. 2</span></a>
+debuerunt.</p><p title="II-II q. 140 a. 2 arg. 2"><a name="44605"><span class="ref">[44605] IIª-IIae, q. 140 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, patientia est virtus maxime necessaria, cum sit custos
 aliarum virtutum, ut Gregorius dicit. Sed de aliis virtutibus
 dantur praecepta absolute. Non ergo de patientia fuerunt danda
 praecepta quae intelligantur solum secundum praeparationem animi,
-ut Augustinus dicit, in libro Serm. Dom. in monte.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 2 arg. 3"><a name="44606"><span class=
-"ref">[44606] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 arg. 3</span></a>
+ut Augustinus dicit, in libro Serm. Dom. in monte.</p><p title="II-II q. 140 a. 2 arg. 3"><a name="44606"><span class="ref">[44606] IIª-IIae, q. 140 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, patientia et perseverantia sunt partes fortitudinis, ut
 dictum est. Sed de fortitudine non dantur praecepta affirmativa,
 sed solum negativa, ut supra habitum est. Ergo etiam neque de
 patientia et perseverantia fuerunt danda praecepta affirmativa, sed
-solum negativa.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 2 s. c."><a name="44607"><span class=
-"ref">[44607] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 s. c.</span></a> Sed
-contrarium habetur ex traditione sacrae Scripturae.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 2 co."><a name="44608"><span class=
-"ref">[44608] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+solum negativa.</p><p title="II-II q. 140 a. 2 s. c."><a name="44607"><span class="ref">[44607] IIª-IIae, q. 140 a. 2 s. c.</span></a> Sed
+contrarium habetur ex traditione sacrae Scripturae.</p><p title="II-II q. 140 a. 2 co."><a name="44608"><span class="ref">[44608] IIª-IIae, q. 140 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod lex divina perfecte informat hominem de his quae sunt
 necessaria ad recte vivendum. Indiget autem homo ad recte vivendum
 non solum virtutibus principalibus, sed etiam virtutibus
 secundariis et adiunctis. Et ideo in lege divina, sicut dantur
 convenientia praecepta de actibus virtutum principalium, ita etiam
 dantur convenientia praecepta de actibus secundariarum virtutum et
-adiunctarum.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 2 ad 1"><a name="44609"><span class=
-"ref">[44609] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+adiunctarum.</p><p title="II-II q. 140 a. 2 ad 1"><a name="44609"><span class="ref">[44609] IIª-IIae, q. 140 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod magnificentia et magnanimitas non pertinent ad
 genus fortitudinis nisi secundum quandam magnitudinis excellentiam
 quam circa propriam materiam considerant. Ea autem quae pertinent
@@ -5869,36 +4540,27 @@
 et labores praesentis vitae pertinent ad patientiam et
 perseverantiam non ratione alicuius magnitudinis in eis
 consideratae, sed ratione ipsius generis. Et ideo de patientia et
-perseverantia fuerunt danda praecepta.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 2 ad 2"><a name="44610"><span class=
-"ref">[44610] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 ad 2</span></a> Ad
+perseverantia fuerunt danda praecepta.</p><p title="II-II q. 140 a. 2 ad 2"><a name="44610"><span class="ref">[44610] IIª-IIae, q. 140 a. 2 ad 2</span></a> Ad
 secundum dicendum quod, sicut supra dictum est, praecepta
 affirmativa, etsi semper obligent, non tamen obligant ad semper,
 sed pro loco et tempore. Et ideo sicut praecepta affirmativa quae
 de patientia dantur, sunt accipienda secundum praeparationem animi,
 ut scilicet homo sit paratus ea adimplere cum opus fuerit, ita
-etiam et praecepta patientiae.</p>
-<p title="II-II q. 140 a. 2 ad 3"><a name="44611"><span class=
-"ref">[44611] II&ordf;-IIae, q. 140 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+etiam et praecepta patientiae.</p><p title="II-II q. 140 a. 2 ad 3"><a name="44611"><span class="ref">[44611] IIª-IIae, q. 140 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod fortitudo, secundum quod distinguitur a patientia et
 perseverantia, est circa maxima pericula, in quibus cautius est
 agendum, nec oportet aliquid determinari in particulari quid sit
 faciendum. Sed patientia et perseverantia sunt circa minores
 afflictiones et labores. Et ideo magis sine periculo potest in eis
-determinari quid sit agendum, maxime in universali.</p>
-<div class="centro"><br />
-<p><a href="sth3122.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth3141.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<br />
-<hr />
-<br />
-<address>&copy; 2006 Fundaci&oacute;n Tom&aacute;s de Aquino quoad
-hanc editionem<br />
-Iura omnia asservantur<br />
-OCLC nr. <a href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264"
-style="text-decoration=none">49644264</a></address>
-</div>
-</body>
-</html>
+determinari quid sit agendum, maxime in universali.</p></div></div><div class="centro"><br/>
+<p><a href="sth3122.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth3141.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<br/>
+<hr/>
+<br/>
+<address>© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad
+hanc editionem<br/>
+Iura omnia asservantur<br/>
+OCLC nr. <a style="text-decoration=none" href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264">49644264</a></address>
+</div></body>
+</html>
\ No newline at end of file