diff summa/latin/sth3109.html @ 53:d777cc3962f2

div-wrapped
author ht
date Mon, 28 Dec 2009 13:00:58 +0000
parents 544e12f679ad
children 03759e5c1080
line wrap: on
line diff
--- a/summa/latin/sth3109.html	Sun Dec 27 22:45:01 2009 +0000
+++ b/summa/latin/sth3109.html	Mon Dec 28 13:00:58 2009 +0000
@@ -1,462 +1,434 @@
-<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN"
-    "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd">
-<html lang="LA" xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA">
+<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
+<!DOCTYPE html
+  PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "file:///c:/cygwin/usr/local/share/lib/xml/xhtml1-transitional.dtd">
+<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA" lang="LA">
 <head>
-<meta name="generator" content=
-"HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" />
-<meta http-equiv="Content-Type" content=
-"text/html; charset=us-ascii" />
-<meta http-equiv="Content-Style-Type" content="text/css" />
-<meta http-equiv="Content-Script-Type" content="text/javascript" />
-<meta name="keywords" content=
-"Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" />
-<meta name="language" content="Latin" />
-<meta name="security" content="public" />
-<meta name="owner" content="ealarcon@unav.es" />
-<meta name="author" content="Enrique Alarc&oacute;n" />
-<meta name="abstract" content="" />
-<link rel="stylesheet" media="screen" href="vscreen.css" type=
-"text/css" />
-<link rel="stylesheet" media="print" href="vprint.css" type=
-"text/css" />
-<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, II&ordf;-IIae q.
+<meta content="HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" name="generator"/>
+<meta content="text/html; charset=us-ascii" http-equiv="Content-Type"/>
+<meta content="text/css" http-equiv="Content-Style-Type"/>
+<meta content="text/javascript" http-equiv="Content-Script-Type"/>
+<meta content="Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" name="keywords"/>
+<meta content="Latin" name="language"/>
+<meta content="public" name="security"/>
+<meta content="ealarcon@unav.es" name="owner"/>
+<meta content="Enrique Alarcón" name="author"/>
+<meta content="" name="abstract"/>
+<link type="text/css" href="vscreen.css" media="screen" rel="stylesheet"/>
+<link type="text/css" href="vprint.css" media="print" rel="stylesheet"/>
+<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, IIª-IIae q.
 109-120</title>
 </head>
-<body>
-<a href="http://www.corpusthomisticum.org/"></a>
-<div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div>
-<div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div>
-<div class="uno">Summa Theologiae</div>
-<div class="dos">secunda pars secundae partis a quaestione CIX ad
-CXX</div>
-<br />
-<div class="centro">
-<table align="center" summary="Imago">
+<body><a href="http://www.corpusthomisticum.org/"/><div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div><div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div><div class="uno">Summa Theologiae</div><div class="dos">secunda pars secundae partis a quaestione CIX ad
+CXX</div><div class="centro">
+<table summary="Imago" align="center">
 <tr>
-<th><img src="icons/fugit190.jpg" width="275" height="190" border=
-"0" alt=
-"Thomas de Aquino a Filippino Lippi depictus (Cappella Carafa, S. Maria sopra Minerva, Roma)"
-align="middle" /></th>
+<th><img align="middle" alt="Thomas de Aquino a Filippino Lippi depictus (Cappella Carafa, S. Maria sopra Minerva, Roma)" border="0" height="190" width="275" src="icons/fugit190.jpg"/></th>
 </tr>
 </table>
-<br />
-<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1897 editum<br />
+<br/>
+<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1897 editum<br/>
 ac automato translatum a Roberto Busa SJ in taenias
-magneticas<br />
-denuo recognovit Enrique Alarc&oacute;n atque instruxit<br />
-<br /></span><br />
-<hr />
-<br />
-<p><a href="sth3106.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth3121.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<script language="JavaScript" type="text/javascript">
-//<![CDATA[
-<!--
+magneticas<br/>
+denuo recognovit Enrique Alarcón atque instruxit<br/>
+<br/></span><br/>
+<hr/>
+<br/>
+<p><a href="sth3106.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth3121.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<script type="text/javascript" language="JavaScript">
+//
+&lt;!--
 // original code by Bill Trefzger 12/12/96; revised by Enrique Alarcon 12/9/2000
 function go(){if(document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value !="none"){location=document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value}}
-document.write('<FORM NAME="selecter"><SELECT NAME="select1">');
-document.write('<OPTION VALUE="none">INDEX');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="index.html">Corpus Thomisticum');
-document.write('<OPTION VALUE="iopera.html">Opera omnia');
-document.write('<OPTION VALUE="zbiblia.html">Bibliographia Thomistica');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="#43609">II&ordf;-IIae q. 109 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43610">II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43611">II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43612">II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43613">II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43614">II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43615">II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43616">II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43617">II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43618">II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43619">II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43620">II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43621">II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43622">II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43623">II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43624">II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43625">II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43626">II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43627">II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43628">II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43629">II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43630">II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43631">II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43632">II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43633">II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43634">II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43635">II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43636">II&ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43637">II&ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43638">II&ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43639">II&ordf;-IIae q. 109 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43640">II&ordf;-IIae q. 109 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43641">II&ordf;-IIae q. 109 a. 4 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#43642">II&ordf;-IIae q. 110 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43643">II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43644">II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43645">II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43646">II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43647">II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43648">II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43649">II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43650">II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43651">II&ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43652">II&ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43653">II&ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43654">II&ordf;-IIae q. 110 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43655">II&ordf;-IIae q. 110 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43656">II&ordf;-IIae q. 110 a. 2 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#43657">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43658">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43659">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43660">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43661">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#43662">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#43663">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43664">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43665">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43666">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43667">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43668">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43669">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#43670">II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#43671">II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43672">II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43673">II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43674">II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43675">II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#43676">II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43677">II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43678">II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43679">II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43680">II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43681">II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43682">II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#43683">II&ordf;-IIae q. 111 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43684">II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43685">II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43686">II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43687">II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43688">II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43689">II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43690">II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43691">II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43692">II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43693">II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43694">II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43695">II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43696">II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43697">II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43698">II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43699">II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43700">II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43701">II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43702">II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43703">II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43704">II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43705">II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43706">II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43707">II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43708">II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43709">II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43710">II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43711">II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43712">II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43713">II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 s. c. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43714">II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 s. c. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43715">II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 s. c. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43716">II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43717">II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#43718">II&ordf;-IIae q. 112 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43719">II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43720">II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43721">II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43722">II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43723">II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43724">II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43725">II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43726">II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43727">II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43728">II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43729">II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43730">II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43731">II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43732">II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43733">II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43734">II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43735">II&ordf;-IIae q. 113 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43736">II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43737">II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43738">II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43739">II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43740">II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43741">II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43742">II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43743">II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43744">II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43745">II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43746">II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43747">II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43748">II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43749">II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43750">II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43751">II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43752">II&ordf;-IIae q. 114 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43753">II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43754">II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43755">II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43756">II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43757">II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43758">II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43759">II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43760">II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43761">II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43762">II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43763">II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43764">II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43765">II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43766">II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43767">II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43768">II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43769">II&ordf;-IIae q. 115 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43770">II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43771">II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43772">II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43773">II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43774">II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43775">II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43776">II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43777">II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43778">II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43779">II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43780">II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43781">II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43782">II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43783">II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43784">II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43785">II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43786">II&ordf;-IIae q. 116 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43787">II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43788">II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43789">II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43790">II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43791">II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43792">II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43793">II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43794">II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43795">II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43796">II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43797">II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43798">II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43799">II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43800">II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43801">II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43802">II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43803">II&ordf;-IIae q. 117 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43804">II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43805">II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43806">II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43807">II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43808">II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43809">II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43810">II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43811">II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43812">II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43813">II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43814">II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43815">II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43816">II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43817">II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43818">II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43819">II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43820">II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43821">II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43822">II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43823">II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43824">II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43825">II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43826">II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43827">II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43828">II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43829">II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43830">II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43831">II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43832">II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43833">II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43834">II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43835">II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43836">II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43837">II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43838">II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43839">II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43840">II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43841">II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43842">II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43843">II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43844">II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43845">II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43846">II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43847">II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43848">II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43849">II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43850">II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43851">II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43852">II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43853">II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43854">II&ordf;-IIae q. 118 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43855">II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43856">II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43857">II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43858">II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43859">II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43860">II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43861">II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43862">II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43863">II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43864">II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43865">II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43866">II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43867">II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43868">II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43869">II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43870">II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43871">II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43872">II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43873">II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43874">II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43875">II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43876">II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43877">II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43878">II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43879">II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43880">II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43881">II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43882">II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43883">II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43884">II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43885">II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43886">II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43887">II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43888">II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43889">II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43890">II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43891">II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43892">II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43893">II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43894">II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43895">II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43896">II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43897">II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43898">II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43899">II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43900">II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43901">II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43902">II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43903">II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43904">II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43905">II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43906">II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43907">II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43908">II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43909">II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43910">II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43911">II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43912">II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43913">II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43914">II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43915">II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43916">II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43917">II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#43918">II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43919">II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43920">II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43921">II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43922">II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43923">II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#43924">II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#43925">II&ordf;-IIae q. 119 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43926">II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43927">II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43928">II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43929">II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43930">II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43931">II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43932">II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43933">II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43934">II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43935">II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43936">II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43937">II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43938">II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43939">II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43940">II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43941">II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43942">II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43943">II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43944">II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43945">II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43946">II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43947">II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43948">II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43949">II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43950">II&ordf;-IIae q. 120 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43951">II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43952">II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43953">II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43954">II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43955">II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43956">II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43957">II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43958">II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43959">II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43960">II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43961">II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#43962">II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43963">II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#43964">II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#43965">II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#43966">II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 ad 3');
-document.write('<\/SELECT>');
-document.write('<BR><BR>');
-document.write('<INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()">');
-document.write('<\/FORM>');
-// -->
-//]]>
-</script><br />
-<hr />
-<br /></div>
-<div class="D">Quaestio 109</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 109 pr."><a name="43609"><span class=
-"ref">[43609] II&ordf;-IIae q. 109 pr.</span></a> Deinde
+document.write('&lt;FORM NAME="selecter"&gt;&lt;SELECT NAME="select1"&gt;');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;INDEX');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="index.html"&gt;Corpus Thomisticum');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="iopera.html"&gt;Opera omnia');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="zbiblia.html"&gt;Bibliographia Thomistica');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43609"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43610"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43611"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43612"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43613"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43614"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43615"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43616"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43617"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43618"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43619"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43620"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43621"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43622"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43623"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43624"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43625"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43626"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43627"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43628"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43629"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43630"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43631"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43632"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43633"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43634"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43635"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43636"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43637"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43638"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43639"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43640"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43641"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43642"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43643"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43644"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43645"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43646"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43647"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43648"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43649"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43650"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43651"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43652"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43653"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43654"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43655"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43656"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43657"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43658"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43659"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43660"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43661"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43662"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43663"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43664"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43665"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43666"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43667"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43668"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43669"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43670"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43671"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43672"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43673"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43674"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43675"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43676"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43677"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43678"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43679"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43680"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43681"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43682"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43683"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43684"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43685"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43686"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43687"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43688"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43689"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43690"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43691"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43692"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43693"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43694"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43695"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43696"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43697"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43698"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43699"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43700"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43701"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43702"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43703"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43704"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43705"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43706"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43707"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43708"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43709"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43710"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43711"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43712"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43713"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 s. c. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43714"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 s. c. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43715"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 s. c. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43716"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43717"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43718"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43719"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43720"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43721"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43722"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43723"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43724"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43725"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43726"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43727"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43728"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43729"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43730"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43731"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43732"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43733"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43734"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43735"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43736"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43737"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43738"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43739"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43740"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43741"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43742"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43743"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43744"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43745"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43746"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43747"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43748"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43749"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43750"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43751"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43752"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43753"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43754"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43755"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43756"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43757"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43758"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43759"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43760"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43761"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43762"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43763"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43764"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43765"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43766"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43767"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43768"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43769"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43770"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43771"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43772"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43773"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43774"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43775"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43776"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43777"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43778"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43779"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43780"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43781"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43782"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43783"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43784"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43785"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 115 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43786"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43787"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43788"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43789"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43790"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43791"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43792"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43793"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43794"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43795"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43796"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43797"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43798"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43799"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43800"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43801"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43802"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 116 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43803"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43804"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43805"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43806"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43807"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43808"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43809"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43810"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43811"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43812"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43813"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43814"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43815"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43816"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43817"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43818"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43819"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43820"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43821"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43822"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43823"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43824"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43825"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43826"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43827"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43828"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43829"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43830"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43831"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 4 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43832"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43833"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43834"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43835"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43836"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43837"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 4 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43838"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43839"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43840"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43841"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43842"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43843"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43844"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43845"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43846"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43847"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43848"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43849"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43850"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43851"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43852"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43853"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 117 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43854"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43855"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43856"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43857"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43858"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43859"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43860"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43861"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43862"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43863"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43864"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43865"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43866"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43867"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43868"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43869"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43870"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43871"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43872"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43873"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43874"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43875"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43876"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43877"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43878"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43879"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43880"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43881"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43882"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43883"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43884"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43885"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43886"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43887"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43888"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43889"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43890"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 5 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43891"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43892"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43893"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43894"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43895"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43896"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 5 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43897"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43898"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43899"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43900"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43901"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43902"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43903"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43904"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43905"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43906"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43907"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43908"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43909"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43910"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43911"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43912"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43913"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43914"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43915"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43916"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43917"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43918"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43919"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43920"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43921"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43922"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43923"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43924"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43925"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43926"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43927"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43928"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43929"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43930"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43931"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43932"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43933"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43934"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43935"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43936"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43937"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43938"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43939"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43940"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43941"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43942"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43943"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43944"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43945"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43946"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43947"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43948"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43949"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 119 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43950"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43951"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43952"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43953"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43954"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43955"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43956"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43957"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43958"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43959"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43960"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43961"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43962"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43963"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43964"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43965"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#43966"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 120 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;\/SELECT&gt;');
+document.write('&lt;BR&gt;&lt;BR&gt;');
+document.write('&lt;INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()"&gt;');
+document.write('&lt;\/FORM&gt;');
+// --&gt;
+//
+</script><br/>
+<hr/>
+<br/></div><div class="q" id="q109"><h2>Quaestio 109</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 109 pr."><a name="43609"><span class="ref">[43609] IIª-IIae q. 109 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de veritate, et vitiis oppositis. Circa veritatem
 autem quaeruntur quatuor. Primo, utrum veritas sit virtus. Secundo,
 utrum sit virtus specialis. Tertio, utrum sit pars iustitiae.
-Quarto, utrum magis declinet ad minus.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 109 a. 1 arg. 1"><a name="43610"><span class=
-"ref">[43610] II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+Quarto, utrum magis declinet ad minus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 109 a. 1 arg. 1"><a name="43610"><span class="ref">[43610] IIª-IIae q. 109 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod veritas non sit virtus. Prima enim
 virtutum est fides, cuius obiectum est veritas. Cum igitur obiectum
 sit prius habitu et actu, videtur quod veritas non sit virtus, sed
-aliquid prius virtute.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 1 arg. 2"><a name="43611"><span class=
-"ref">[43611] II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 2</span></a>
+aliquid prius virtute.</p><p title="II-II q. 109 a. 1 arg. 2"><a name="43611"><span class="ref">[43611] IIª-IIae q. 109 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, sicut philosophus dicit, in IV Ethic., ad veritatem
 pertinet quod aliquis confiteatur <i>existentia circa seipsum, et
 neque maiora neque minora</i>. Sed hoc non semper est laudabile,
 neque in bonis, quia dicitur Prov. XXVII, <i>laudet te alienus, et
 non os tuum</i>; nec etiam in malis, quia contra quosdam dicitur
 Isaiae III, <i>peccatum suum quasi Sodoma praedicaverunt, nec
-absconderunt</i>. Ergo veritas non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 1 arg. 3"><a name="43612"><span class=
-"ref">[43612] II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 3</span></a>
+absconderunt</i>. Ergo veritas non est virtus.</p><p title="II-II q. 109 a. 1 arg. 3"><a name="43612"><span class="ref">[43612] IIª-IIae q. 109 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, omnis virtus aut est theologica, aut intellectualis, aut
 moralis. Sed veritas non est virtus theologica, quia non habet Deum
 pro obiecto, sed res temporales; dicit enim Tullius quod <i>veritas
@@ -464,13 +436,9 @@
 dicuntur</i>. Similiter etiam non est virtus intellectualis, sed
 finis earum. Neque etiam est virtus moralis, quia non consistit in
 medio inter superfluum et diminutum; quanto enim aliquis plus dicit
-verum, tanto melius est. Ergo veritas non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 1 s. c."><a name="43613"><span class=
-"ref">[43613] II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+verum, tanto melius est. Ergo veritas non est virtus.</p><p title="II-II q. 109 a. 1 s. c."><a name="43613"><span class="ref">[43613] IIª-IIae q. 109 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus, in II et IV Ethic., ponit veritatem inter
-ceteras virtutes.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 1 co."><a name="43614"><span class=
-"ref">[43614] II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+ceteras virtutes.</p><p title="II-II q. 109 a. 1 co."><a name="43614"><span class="ref">[43614] IIª-IIae q. 109 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod veritas dupliciter accipi potest. Uno modo secundum
 quod veritate aliquid dicitur verum. Et sic veritas non est virtus,
 sed obiectum vel finis virtutis. Sic enim accepta veritas non est
@@ -481,13 +449,9 @@
 dicitur verax. Et talis veritas, sive veracitas, necesse est quod
 sit virtus, quia hoc ipsum quod est dicere verum est bonus actus;
 virtus autem est quae bonum facit habentem, et opus eius bonum
-reddit.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 1 ad 1"><a name="43615"><span class=
-"ref">[43615] II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+reddit.</p><p title="II-II q. 109 a. 1 ad 1"><a name="43615"><span class="ref">[43615] IIª-IIae q. 109 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ratio illa procedit de veritate primo modo
-dicta.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 1 ad 2"><a name="43616"><span class=
-"ref">[43616] II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+dicta.</p><p title="II-II q. 109 a. 1 ad 2"><a name="43616"><span class="ref">[43616] IIª-IIae q. 109 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod confiteri id quod est circa seipsum, inquantum est
 confessio veri, est bonum ex genere. Sed hoc non sufficit ad hoc
 quod sit actus virtutis, sed ad hoc requiritur quod ulterius
@@ -495,9 +459,7 @@
 actus vitiosus. Et secundum hoc, vitiosum est quod aliquis, sine
 debita causa, laudet seipsum etiam de vero. Vitiosum etiam est quod
 aliquis peccatum suum publicet, quasi se de hoc laudando, vel
-qualitercumque inutiliter manifestando.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 1 ad 3"><a name="43617"><span class=
-"ref">[43617] II&ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+qualitercumque inutiliter manifestando.</p><p title="II-II q. 109 a. 1 ad 3"><a name="43617"><span class="ref">[43617] IIª-IIae q. 109 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ille qui dicit verum profert aliqua signa conformia
 rebus, scilicet vel verba, vel aliqua facta exteriora, aut
 quascumque res exteriores. Circa huiusmodi autem res sunt solae
@@ -513,39 +475,25 @@
 actus medium tenet, inquantum verum dicit quando oportet, et
 secundum quod oportet. Superfluum autem convenit illi qui importune
 ea quae sua sunt manifestat, defectus autem competit illi qui
-occultat, quando manifestare oportet.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 109 a. 2 arg. 1"><a name="43618"><span class=
-"ref">[43618] II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+occultat, quando manifestare oportet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 109 a. 2 arg. 1"><a name="43618"><span class="ref">[43618] IIª-IIae q. 109 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod veritas non sit specialis
 virtus. Verum enim et bonum convertuntur. Sed bonitas non est
 specialis virtus, quinimmo omnis virtus est bonitas, quia bonum
-facit habentem. Ergo veritas non est specialis virtus.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 2 arg. 2"><a name="43619"><span class=
-"ref">[43619] II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 2</span></a>
+facit habentem. Ergo veritas non est specialis virtus.</p><p title="II-II q. 109 a. 2 arg. 2"><a name="43619"><span class="ref">[43619] IIª-IIae q. 109 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, manifestatio eius quod ad ipsum hominem pertinet, est
 actus veritatis de qua nunc loquimur. Sed hoc pertinet ad quamlibet
 virtutem, quilibet enim virtutis habitus manifestatur per proprium
-actum. Ergo veritas non est specialis virtus.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 2 arg. 3"><a name="43620"><span class=
-"ref">[43620] II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 3</span></a>
+actum. Ergo veritas non est specialis virtus.</p><p title="II-II q. 109 a. 2 arg. 3"><a name="43620"><span class="ref">[43620] IIª-IIae q. 109 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, veritas vitae dicitur qua aliquis recte vivit, de qua
 dicitur Isaiae XXXVIII, memento, quaeso, <i>quomodo ambulaverim
 coram te in veritate et in corde perfecto</i>. Sed qualibet virtute
 recte vivitur, ut patet per definitionem virtutis supra positam.
-Ergo veritas non est specialis virtus.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 2 arg. 4"><a name="43621"><span class=
-"ref">[43621] II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 4</span></a>
+Ergo veritas non est specialis virtus.</p><p title="II-II q. 109 a. 2 arg. 4"><a name="43621"><span class="ref">[43621] IIª-IIae q. 109 a. 2 arg. 4</span></a>
 Praeterea, veritas videtur idem esse simplicitati, quia utrique
 opponitur simulatio. Sed simplicitas non est specialis virtus, quia
 facit intentionem rectam, quod requiritur in omni virtute. Ergo
-etiam veritas non est specialis virtus.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 2 s. c."><a name="43622"><span class=
-"ref">[43622] II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
-est quia in II Ethic. connumeratur aliis virtutibus.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 2 co."><a name="43623"><span class=
-"ref">[43623] II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+etiam veritas non est specialis virtus.</p><p title="II-II q. 109 a. 2 s. c."><a name="43622"><span class="ref">[43622] IIª-IIae q. 109 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+est quia in II Ethic. connumeratur aliis virtutibus.</p><p title="II-II q. 109 a. 2 co."><a name="43623"><span class="ref">[43623] IIª-IIae q. 109 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ad rationem virtutis humanae pertinet quod opus
 hominis bonum reddat. Unde ubi in actu hominis invenitur specialis
 ratio bonitatis, necesse est quod ad hoc disponatur homo per
@@ -555,9 +503,7 @@
 ordo secundum quod exteriora nostra vel verba vel facta debite
 ordinantur ad aliquid sicut signum ad signatum. Et ad hoc
 perficitur homo per virtutem veritatis. Unde manifestum est quod
-veritas est specialis virtus.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 2 ad 1"><a name="43624"><span class=
-"ref">[43624] II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+veritas est specialis virtus.</p><p title="II-II q. 109 a. 2 ad 1"><a name="43624"><span class="ref">[43624] IIª-IIae q. 109 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod verum et bonum subiecto quidem convertuntur,
 quia omne verum est bonum, et omne bonum est verum. Sed secundum
 rationem, invicem se excedunt, sicut intellectus et voluntas
@@ -570,9 +516,7 @@
 intelligibile. Quia ergo virtus includit rationem bonitatis, potest
 esse quod veritas sit specialis virtus, sicut verum est speciale
 bonum. Non autem potest esse quod bonitas sit specialis virtus, cum
-magis secundum rationem sit genus virtutis.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 2 ad 2"><a name="43625"><span class=
-"ref">[43625] II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+magis secundum rationem sit genus virtutis.</p><p title="II-II q. 109 a. 2 ad 2"><a name="43625"><span class="ref">[43625] IIª-IIae q. 109 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod habitus virtutum et vitiorum sortiuntur speciem ex eo
 quod est per se intentum, non autem ab eo quod est per accidens et
 praeter intentionem. Quod autem aliquis manifestat quod circa ipsum
@@ -580,51 +524,35 @@
 ad alias autem virtutes potest pertinere ex consequenti, praeter
 principalem intentionem. Fortis enim intendit fortiter agere, quod
 autem fortiter agendo aliquis manifestet fortitudinem quam habet,
-hoc consequitur praeter eius principalem intentionem.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 2 ad 3"><a name="43626"><span class=
-"ref">[43626] II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+hoc consequitur praeter eius principalem intentionem.</p><p title="II-II q. 109 a. 2 ad 3"><a name="43626"><span class="ref">[43626] IIª-IIae q. 109 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod veritas vitae est veritas secundum quam aliquid est
 verum, non veritas secundum quam aliquis dicit verum. Dicitur autem
 vita vera, sicut etiam quaelibet alia res, ex hoc quod attingit
 suam regulam et mensuram, scilicet divinam legem, per cuius
 conformitatem rectitudinem habet. Et talis veritas, sive rectitudo,
-communis est ad quamlibet virtutem.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 2 ad 4"><a name="43627"><span class=
-"ref">[43627] II&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+communis est ad quamlibet virtutem.</p><p title="II-II q. 109 a. 2 ad 4"><a name="43627"><span class="ref">[43627] IIª-IIae q. 109 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod simplicitas dicitur per oppositum duplicitati, qua
 scilicet aliquis aliud habet in corde, aliud ostendit exterius. Et
 sic simplicitas ad hanc virtutem pertinet. Facit autem intentionem
 rectam, non quidem directe, quia hoc pertinet ad omnem virtutem,
 sed excludendo duplicitatem, qua homo unum praetendit et aliud
-intendit.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 109 a. 3 arg. 1"><a name="43628"><span class=
-"ref">[43628] II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+intendit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 109 a. 3 arg. 1"><a name="43628"><span class="ref">[43628] IIª-IIae q. 109 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod veritas non sit pars
 iustitiae. Iustitiae enim proprium esse videtur quod reddat alteri
 debitum. Sed ex hoc quod aliquis verum dicit, non videtur alteri
 debitum reddere, sicut fit in omnibus praemissis iustitiae
-partibus. Ergo veritas non est iustitiae pars.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 3 arg. 2"><a name="43629"><span class=
-"ref">[43629] II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 2</span></a>
+partibus. Ergo veritas non est iustitiae pars.</p><p title="II-II q. 109 a. 3 arg. 2"><a name="43629"><span class="ref">[43629] IIª-IIae q. 109 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, veritas pertinet ad intellectum. Iustitia autem est in
 voluntate, ut supra habitum est. Ergo veritas non est pars
-iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 3 arg. 3"><a name="43630"><span class=
-"ref">[43630] II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 3</span></a>
+iustitiae.</p><p title="II-II q. 109 a. 3 arg. 3"><a name="43630"><span class="ref">[43630] IIª-IIae q. 109 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, triplex distinguitur veritas, secundum Hieronymum,
 scilicet veritas vitae, et veritas iustitiae, et veritas doctrinae.
 Sed nulla istarum est pars iustitiae. Nam veritas vitae continet in
 se omnem virtutem, ut dictum est. Veritas autem iustitiae est idem
 iustitiae, unde non est pars eius. Veritas autem doctrinae pertinet
 magis ad virtutes intellectuales. Ergo veritas nullo modo est pars
-iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 3 s. c."><a name="43631"><span class=
-"ref">[43631] II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
-est quod Tullius ponit veritatem inter partes iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 3 co."><a name="43632"><span class=
-"ref">[43632] II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+iustitiae.</p><p title="II-II q. 109 a. 3 s. c."><a name="43631"><span class="ref">[43631] IIª-IIae q. 109 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+est quod Tullius ponit veritatem inter partes iustitiae.</p><p title="II-II q. 109 a. 3 co."><a name="43632"><span class="ref">[43632] IIª-IIae q. 109 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, ex hoc aliqua virtus
 iustitiae annectitur sicut secundaria principali, quod partim
 quidem cum iustitia convenit, partim autem deficit ab eius perfecta
@@ -639,23 +567,17 @@
 attendit debitum legale, quod attendit iustitia, sed potius debitum
 morale, inquantum scilicet ex honestate unus homo alteri debet
 veritatis manifestationem. Unde veritas est pars iustitiae,
-inquantum annectitur ei sicut virtus secundaria principali.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 3 ad 1"><a name="43633"><span class=
-"ref">[43633] II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+inquantum annectitur ei sicut virtus secundaria principali.</p><p title="II-II q. 109 a. 3 ad 1"><a name="43633"><span class="ref">[43633] IIª-IIae q. 109 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod quia homo est animal sociale, naturaliter unus
 homo debet alteri id sine quo societas humana conservari non
 posset. Non autem possent homines ad invicem convivere nisi sibi
 invicem crederent, tanquam sibi invicem veritatem manifestantibus.
-Et ideo virtus veritatis aliquo modo attendit rationem debiti.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 3 ad 2"><a name="43634"><span class=
-"ref">[43634] II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+Et ideo virtus veritatis aliquo modo attendit rationem debiti.</p><p title="II-II q. 109 a. 3 ad 2"><a name="43634"><span class="ref">[43634] IIª-IIae q. 109 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod veritas secundum quod est cognita, pertinet ad
 intellectum. Sed homo per propriam voluntatem, per quam utitur et
 habitibus et membris, profert exteriora signa ad veritatem
 manifestandam. Et secundum hoc, manifestatio veritatis est actus
-voluntatis.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 3 ad 3"><a name="43635"><span class=
-"ref">[43635] II&ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+voluntatis.</p><p title="II-II q. 109 a. 3 ad 3"><a name="43635"><span class="ref">[43635] IIª-IIae q. 109 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod veritas de qua nunc loquimur, differt a veritate
 vitae ut dictum est. Veritas autem iustitiae dicitur dupliciter.
 Uno modo, secundum quod ipsa iustitia est rectitudo quaedam
@@ -681,39 +603,27 @@
 Veruntamen quia vera scibilia, inquantum sunt a nobis cognita,
 circa nos sunt et ad nos pertinent; secundum hoc veritas doctrinae
 potest ad hanc virtutem pertinere, et quaecumque alia veritas qua
-quis manifestat verbo vel facto quod cognoscit.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 109 a. 4 arg. 1"><a name="43636"><span class=
-"ref">[43636] II&ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
+quis manifestat verbo vel facto quod cognoscit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 109 a. 4 arg. 1"><a name="43636"><span class="ref">[43636] IIª-IIae q. 109 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
 quartum sic proceditur. Videtur quod virtus veritatis non declinet
 in minus. Sicut enim aliquis dicendo maius incurrit falsitatem, ita
 et dicendo minus, non enim magis est falsum quatuor esse quinque
 quam quatuor esse tria. <i>Sed omne falsum est secundum se malum et
 fugiendum</i>, ut philosophus dicit, in IV Ethic. Ergo veritatis
-virtus non plus declinat in minus quam in maius.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 4 arg. 2"><a name="43637"><span class=
-"ref">[43637] II&ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 2</span></a>
+virtus non plus declinat in minus quam in maius.</p><p title="II-II q. 109 a. 4 arg. 2"><a name="43637"><span class="ref">[43637] IIª-IIae q. 109 a. 4 arg. 2</span></a>
 Praeterea, quod una virtus magis declinet ad unum extremum quam ad
 aliud, contingit ex hoc quod virtutis medium est propinquius uni
 extremo quam alteri, sicut fortitudo est propinquior audaciae quam
 timiditati. Sed veritatis medium non est propinquius uni extremo
 quam alteri, quia veritas, cum sit aequalitas quaedam, in medio
-punctali consistit. Ergo veritas non magis declinat in minus.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 4 arg. 3"><a name="43638"><span class=
-"ref">[43638] II&ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 3</span></a>
+punctali consistit. Ergo veritas non magis declinat in minus.</p><p title="II-II q. 109 a. 4 arg. 3"><a name="43638"><span class="ref">[43638] IIª-IIae q. 109 a. 4 arg. 3</span></a>
 Praeterea, in minus videtur a veritate recedere qui veritatem
 negat, in maius autem qui veritati aliquid superaddit. Sed magis
 repugnat veritati qui veritatem negat quam qui superaddit, quia
 veritas non compatitur secum negationem veritatis, compatitur autem
 secum superadditionem. Ergo videtur quod veritas magis debeat
-declinare in maius quam in minus.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 4 s. c."><a name="43639"><span class=
-"ref">[43639] II&ordf;-IIae q. 109 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+declinare in maius quam in minus.</p><p title="II-II q. 109 a. 4 s. c."><a name="43639"><span class="ref">[43639] IIª-IIae q. 109 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus dicit, in IV Ethic., quod homo secundum hanc
-virtutem magis a vero declinat in minus.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 4 co."><a name="43640"><span class=
-"ref">[43640] II&ordf;-IIae q. 109 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+virtutem magis a vero declinat in minus.</p><p title="II-II q. 109 a. 4 co."><a name="43640"><span class="ref">[43640] IIª-IIae q. 109 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod declinare in minus a veritate contingit dupliciter.
 Uno modo, affirmando, puta cum aliquis non manifestat totum bonum
 quod in ipso est, puta scientiam vel sanctitatem vel aliquid
@@ -735,53 +645,34 @@
 oportet salvari in omnibus virtutibus. Magis enim repugnat
 prudentiae, quia periculosius est et onerosius aliis, quod aliquis
 existimet vel iactet se habere quod non habet, quam quod non
-existimet, vel dicat se non habere quod habet.</p>
-<p title="II-II q. 109 a. 4 ad arg."><a name="43641"><span class=
-"ref">[43641] II&ordf;-IIae q. 109 a. 4 ad arg.</span></a> Et per
-hoc patet responsio ad obiecta.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 110</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 110 pr."><a name="43642"><span class=
-"ref">[43642] II&ordf;-IIae q. 110 pr.</span></a> Deinde
+existimet, vel dicat se non habere quod habet.</p><p title="II-II q. 109 a. 4 ad arg."><a name="43641"><span class="ref">[43641] IIª-IIae q. 109 a. 4 ad arg.</span></a> Et per
+hoc patet responsio ad obiecta.</p></div></div><div class="q" id="q110"><h2>Quaestio 110</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 110 pr."><a name="43642"><span class="ref">[43642] IIª-IIae q. 110 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de vitiis oppositis veritati. Et primo, de
 mendacio; secundo, de simulatione sive hypocrisi; tertio, de
 iactantia et opposito vitio. Circa mendacium quaeruntur quatuor.
 Primo, utrum mendacium semper opponatur veritati, quasi continens
 falsitatem. Secundo, de speciebus mendacii. Tertio, utrum mendacium
-semper sit peccatum. Quarto, utrum semper sit peccatum mortale.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 110 a. 1 arg. 1"><a name="43643"><span class=
-"ref">[43643] II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+semper sit peccatum. Quarto, utrum semper sit peccatum mortale.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 110 a. 1 arg. 1"><a name="43643"><span class="ref">[43643] IIª-IIae q. 110 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod mendacium non semper opponatur
 veritati. Opposita enim non possunt esse simul. Sed mendacium simul
 potest esse cum veritate, qui enim verum loquitur quod falsum esse
 credit, mentitur, ut Augustinus dicit, in libro contra mendacium.
-Ergo mendacium non opponitur veritati.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 1 arg. 2"><a name="43644"><span class=
-"ref">[43644] II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 2</span></a>
+Ergo mendacium non opponitur veritati.</p><p title="II-II q. 110 a. 1 arg. 2"><a name="43644"><span class="ref">[43644] IIª-IIae q. 110 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, virtus veritatis non solum consistit in verbis, sed
 etiam in factis, quia secundum philosophum, in IV Ethic., secundum
 hanc virtutem aliquis verum dicit et in sermone et in vita. Sed
 mendacium consistit solum in verbis, dicitur enim quod mendacium
 est falsa vocis significatio. Ergo videtur quod mendacium non
-directe opponatur virtuti veritatis.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 1 arg. 3"><a name="43645"><span class=
-"ref">[43645] II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 3</span></a>
+directe opponatur virtuti veritatis.</p><p title="II-II q. 110 a. 1 arg. 3"><a name="43645"><span class="ref">[43645] IIª-IIae q. 110 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, Augustinus dicit, in libro contra mendacium, quod
 <i>culpa mentientis est fallendi cupiditas</i>. Sed hoc non
 opponitur veritati, sed magis benevolentiae vel iustitiae. Ergo
-mendacium non opponitur veritati.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 1 s. c."><a name="43646"><span class=
-"ref">[43646] II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+mendacium non opponitur veritati.</p><p title="II-II q. 110 a. 1 s. c."><a name="43646"><span class="ref">[43646] IIª-IIae q. 110 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro contra mendacium, <i>nemo
 dubitet mentiri eum qui falsum enuntiat causa fallendi. Quapropter
 enuntiationem falsi cum voluntate ad fallendum prolatam, manifestum
 est esse mendacium</i>. Sed hoc opponitur veritati. Ergo mendacium
-veritati opponitur.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 1 co."><a name="43647"><span class=
-"ref">[43647] II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+veritati opponitur.</p><p title="II-II q. 110 a. 1 co."><a name="43647"><span class="ref">[43647] IIª-IIae q. 110 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod actus moralis ex duobus speciem sortitur, scilicet ex
 obiecto, et ex fine. Nam finis est obiectum voluntatis, quae est
 primum movens in moralibus actibus. Potentia autem a voluntate mota
@@ -823,30 +714,20 @@
 sortitur si formam habeat, etiam si desit formae effectus; sicut
 patet in gravi quod violenter sursum detinetur, ne descendat
 secundum exigentiam suae formae. Sic ergo patet quod mendacium
-directe et formaliter opponitur virtuti veritatis.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 1 ad 1"><a name="43648"><span class=
-"ref">[43648] II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+directe et formaliter opponitur virtuti veritatis.</p><p title="II-II q. 110 a. 1 ad 1"><a name="43648"><span class="ref">[43648] IIª-IIae q. 110 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod unumquodque magis iudicatur secundum id quod est
 in eo formaliter et per se, quam secundum id quod est in eo
 materialiter et per accidens. Et ideo magis opponitur veritati,
 inquantum est virtus moralis, quod aliquis dicat verum intendens
-dicere falsum, quam quod dicat falsum intendens dicere verum.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 1 ad 2"><a name="43649"><span class=
-"ref">[43649] II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+dicere falsum, quam quod dicat falsum intendens dicere verum.</p><p title="II-II q. 110 a. 1 ad 2"><a name="43649"><span class="ref">[43649] IIª-IIae q. 110 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in II de Doctr. Christ.,
 voces praecipuum locum tenent inter alia signa. Et ideo cum dicitur
 quod mendacium est falsa vocis significatio, nomine vocis
 intelligitur omne signum. Unde ille qui aliquod falsum nutibus
-significare intenderet, non esset a mendacio immunis.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 1 ad 3"><a name="43650"><span class=
-"ref">[43650] II&ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+significare intenderet, non esset a mendacio immunis.</p><p title="II-II q. 110 a. 1 ad 3"><a name="43650"><span class="ref">[43650] IIª-IIae q. 110 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod cupiditas fallendi pertinet ad perfectionem mendacii,
 non autem ad speciem ipsius, sicut nec aliquis effectus pertinet ad
-speciem suae causae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 110 a. 2 arg. 1"><a name="43651"><span class=
-"ref">[43651] II&ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+speciem suae causae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 110 a. 2 arg. 1"><a name="43651"><span class="ref">[43651] IIª-IIae q. 110 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod insufficienter mendacium
 dividatur per mendacium officiosum, iocosum et perniciosum. Divisio
 enim est danda secundum ea quae per se conveniunt rei, ut patet per
@@ -857,9 +738,7 @@
 mendacium iocosum est quod fit causa ludi; mendacium autem
 officiosum, quod fit causa utilitatis; mendacium autem perniciosum,
 quod fit causa nocumenti. Ergo inconvenienter hoc modo dividitur
-mendacium.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 2 arg. 2"><a name="43652"><span class=
-"ref">[43652] II&ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 2</span></a>
+mendacium.</p><p title="II-II q. 110 a. 2 arg. 2"><a name="43652"><span class="ref">[43652] IIª-IIae q. 110 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Augustinus, in libro contra mendacium, dividit mendacium
 in octo partes. Quorum primum est in doctrina religionis; secundum
 est ut nulli prosit et obsit alicui; tertium est quod prodest uni
@@ -869,25 +748,19 @@
 pecuniam; septimum est quod nulli obest, et prodest alicui ad
 vitandum mortem; octavum quod nulli obest, et prodest alicui ad
 vitandum immunditiam corporalem. Ergo videtur quod prima divisio
-mendacii sit insufficiens.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 2 arg. 3"><a name="43653"><span class=
-"ref">[43653] II&ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 3</span></a>
+mendacii sit insufficiens.</p><p title="II-II q. 110 a. 2 arg. 3"><a name="43653"><span class="ref">[43653] IIª-IIae q. 110 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, philosophus, in IV Ethic., dividit mendacium in
 iactantiam, quae verum excedit in dicendo, et ironiam, quae deficit
 a vero in minus. Quae duo sub nullo praedictorum membrorum
 continentur. Ergo videtur quod praedicta divisio mendacii sit
-incompetens.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 2 s. c."><a name="43654"><span class=
-"ref">[43654] II&ordf;-IIae q. 110 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+incompetens.</p><p title="II-II q. 110 a. 2 s. c."><a name="43654"><span class="ref">[43654] IIª-IIae q. 110 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod super illud Psalm., <i>perdes omnes qui loquuntur
 mendacium</i>, dicit Glossa quod <i>sunt tria genera mendaciorum.
 Quaedam enim sunt pro salute et commodo alicuius; est etiam aliud
 genus mendacii, quod fit ioco; tertium vero mendacii genus est quod
 fit ex malignitate</i>. Primum autem horum dicitur officiosum;
 secundum, iocosum; tertium, perniciosum. Ergo mendacium in tria
-praedicta dividitur.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 2 co."><a name="43655"><span class=
-"ref">[43655] II&ordf;-IIae q. 110 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+praedicta dividitur.</p><p title="II-II q. 110 a. 2 co."><a name="43655"><span class="ref">[43655] IIª-IIae q. 110 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod mendacium tripliciter dividi potest. Uno modo,
 secundum ipsam mendacii rationem, quae est propria et per se
 mendacii divisio. Et secundum hoc, mendacium in duo dividitur,
@@ -937,50 +810,34 @@
 secundum ordinem praedictae enumerationis est ordo gravitatis
 culpae in istis mendaciis, nam bonum utile praefertur delectabili;
 et vita corporalis praefertur pecuniae; honestas autem etiam ipsi
-corporali vitae.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 2 ad arg."><a name="43656"><span class=
-"ref">[43656] II&ordf;-IIae q. 110 a. 2 ad arg.</span></a> Et per
-hoc patet responsio ad obiecta.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 arg. 1"><a name="43657"><span class=
-"ref">[43657] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+corporali vitae.</p><p title="II-II q. 110 a. 2 ad arg."><a name="43656"><span class="ref">[43656] IIª-IIae q. 110 a. 2 ad arg.</span></a> Et per
+hoc patet responsio ad obiecta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 110 a. 3 arg. 1"><a name="43657"><span class="ref">[43657] IIª-IIae q. 110 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod non omne mendacium sit
 peccatum. Manifestum est enim quod Evangelistae scribendo
 Evangelium non peccaverunt. Videntur tamen aliquid falsum dixisse,
 quia verba Christi, et etiam aliorum, frequenter aliter unus et
 aliter retulit alius; unde videtur quod alter eorum dixerit falsum.
-Non ergo omne mendacium est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 arg. 2"><a name="43658"><span class=
-"ref">[43658] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 2</span></a>
+Non ergo omne mendacium est peccatum.</p><p title="II-II q. 110 a. 3 arg. 2"><a name="43658"><span class="ref">[43658] IIª-IIae q. 110 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, nullus remuneratur a Deo pro peccato. Sed obstetrices
 Aegypti remuneratae sunt a Deo propter mendacium, dicitur enim
 Exod. I, quod <i>aedificavit illis Deus domos</i>. Ergo mendacium
-non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 arg. 3"><a name="43659"><span class=
-"ref">[43659] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 3</span></a>
+non est peccatum.</p><p title="II-II q. 110 a. 3 arg. 3"><a name="43659"><span class="ref">[43659] IIª-IIae q. 110 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, gesta sanctorum narrantur in sacra Scriptura ad
 informationem vitae humanae. Sed de quibusdam sanctissimis viris
 legitur quod sunt mentiti, sicut legitur Gen. XII et XX quod
 Abraham dixit de uxore sua quod soror sua esset. Iacob etiam
 mentitus est dicens se Esau, tamen benedictionem adeptus est, ut
 habetur Gen. XXVII. Iudith etiam commendatur, quae tamen Holoferni
-mentita est. Non ergo omne mendacium est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 arg. 4"><a name="43660"><span class=
-"ref">[43660] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 4</span></a>
+mentita est. Non ergo omne mendacium est peccatum.</p><p title="II-II q. 110 a. 3 arg. 4"><a name="43660"><span class="ref">[43660] IIª-IIae q. 110 a. 3 arg. 4</span></a>
 Praeterea, minus malum est eligendum ut vitetur maius malum, sicut
 medicus praecidit membrum ne corrumpatur totum corpus. Sed minus
 nocumentum est quod aliquis generet falsam opinionem in animo
 alicuius quam quod aliquis occidat vel occidatur. Ergo licite
 potest homo mentiri ut unum praeservet ab homicidio, et alium
-praeservet a morte.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 arg. 5"><a name="43661"><span class=
-"ref">[43661] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 5</span></a>
+praeservet a morte.</p><p title="II-II q. 110 a. 3 arg. 5"><a name="43661"><span class="ref">[43661] IIª-IIae q. 110 a. 3 arg. 5</span></a>
 Praeterea, mendacium est si quis non impleat quod promisit. Sed non
 omnia promissa sunt implenda, dicit enim Isidorus, in malis
-promissis rescinde fidem. Ergo non omne mendacium est vitandum.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 arg. 6"><a name="43662"><span class=
-"ref">[43662] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 6</span></a>
+promissis rescinde fidem. Ergo non omne mendacium est vitandum.</p><p title="II-II q. 110 a. 3 arg. 6"><a name="43662"><span class="ref">[43662] IIª-IIae q. 110 a. 3 arg. 6</span></a>
 Praeterea, mendacium ob hoc videtur esse peccatum quia per ipsum
 homo decipit proximum, unde Augustinus dicit, in libro contra
 mendacium, <i>quisquis esse aliquod genus mendacii quod peccatum
@@ -990,13 +847,9 @@
 enim ad hoc dicuntur huiusmodi mendacia ut credantur, sed propter
 delectationem solam, unde et hyperbolicae locutiones quandoque
 etiam in sacra Scriptura inveniuntur. Non ergo omne mendacium est
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 s. c."><a name="43663"><span class=
-"ref">[43663] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+peccatum.</p><p title="II-II q. 110 a. 3 s. c."><a name="43663"><span class="ref">[43663] IIª-IIae q. 110 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Eccli. VII, <i>noli velle mentiri omne
-mendacium</i>.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 co."><a name="43664"><span class=
-"ref">[43664] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+mendacium</i>.</p><p title="II-II q. 110 a. 3 co."><a name="43664"><span class="ref">[43664] IIª-IIae q. 110 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod illud quod est secundum se malum ex genere, nullo
 modo potest esse bonum et licitum, quia ad hoc quod aliquid sit
 bonum, requiritur quod omnia recte concurrant; bonum enim est ex
@@ -1008,9 +861,7 @@
 Unde philosophus dicit, in IV Ethic., quod <i>mendacium est per se
 pravum et fugiendum, verum autem et bonum et laudabile</i>. Unde
 omne mendacium est peccatum, sicut etiam Augustinus asserit, in
-libro contra mendacium.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 ad 1"><a name="43665"><span class=
-"ref">[43665] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+libro contra mendacium.</p><p title="II-II q. 110 a. 3 ad 1"><a name="43665"><span class="ref">[43665] IIª-IIae q. 110 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod nec in Evangelio, nec in aliqua Scriptura
 canonica fas est opinari aliquod falsum asseri, nec quod scriptores
 earum mendacium dixerunt, quia periret fidei certitudo, quae
@@ -1023,16 +874,12 @@
 hoc apparet</i>, ut ibidem subdit, <i>non debere nos arbitrari
 mentiri quemquam si, pluribus reminiscentibus rem quam audierunt
 vel viderunt, non eodem modo atque eisdem verbis eadem res fuerit
-indicata</i>.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 ad 2"><a name="43666"><span class=
-"ref">[43666] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+indicata</i>.</p><p title="II-II q. 110 a. 3 ad 2"><a name="43666"><span class="ref">[43666] IIª-IIae q. 110 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod obstetrices non sunt remuneratae pro mendacio, sed
 pro timore Dei et benevolentia, ex qua processit mendacium. Unde
 signanter dicitur Exod. I, <i>et quia timuerunt obstetrices Deum,
 aedificavit illis domos</i>. Mendacium vero postea sequens non fuit
-meritorium.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 ad 3"><a name="43667"><span class=
-"ref">[43667] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+meritorium.</p><p title="II-II q. 110 a. 3 ad 3"><a name="43667"><span class="ref">[43667] IIª-IIae q. 110 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in sacra Scriptura, sicut Augustinus dicit,
 inducuntur aliquorum gesta quasi exempla perfectae virtutis, de
 quibus non est aestimandum eos fuisse mentitos. Si qua tamen in
@@ -1058,9 +905,7 @@
 laudatur, non quia mentita est Holoferni, sed propter affectum quem
 habuit ad salutem populi, pro qua periculis se exposuit. Quamvis
 etiam dici possit quod verba eius veritatem habent secundum aliquem
-mysticum intellectum.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 ad 4"><a name="43668"><span class=
-"ref">[43668] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+mysticum intellectum.</p><p title="II-II q. 110 a. 3 ad 4"><a name="43668"><span class="ref">[43668] IIª-IIae q. 110 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod mendacium non solum habet rationem peccati ex damno
 quod infert proximo, sed ex sua inordinatione, ut dictum est. Non
 licet autem aliqua illicita inordinatione uti ad impediendum
@@ -1069,9 +914,7 @@
 omnia sunt communia). Et ideo non est licitum mendacium dicere ad
 hoc quod aliquis alium a quocumque periculo liberet. Licet tamen
 veritatem occultare prudenter sub aliqua dissimulatione, ut
-Augustinus dicit, contra mendacium.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 ad 5"><a name="43669"><span class=
-"ref">[43669] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum
+Augustinus dicit, contra mendacium.</p><p title="II-II q. 110 a. 3 ad 5"><a name="43669"><span class="ref">[43669] IIª-IIae q. 110 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod ille qui aliquid promittit, si habeat animum faciendi
 quod promittit, non mentitur, quia non loquitur contra id quod
 gerit in mente. Si vero non faciat quod promisit, tunc videtur
@@ -1086,9 +929,7 @@
 infidelis non implendo quod promisit, quia eaedem conditiones non
 extant. Unde et apostolus non est mentitus, qui non ivit Corinthum,
 quo se iturum esse promiserat, ut dicitur II Cor. I, et hoc propter
-impedimenta quae supervenerant.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 3 ad 6"><a name="43670"><span class=
-"ref">[43670] II&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 6</span></a> Ad sextum
+impedimenta quae supervenerant.</p><p title="II-II q. 110 a. 3 ad 6"><a name="43670"><span class="ref">[43670] IIª-IIae q. 110 a. 3 ad 6</span></a> Ad sextum
 dicendum quod operatio aliqua potest considerari dupliciter, uno
 modo, secundum seipsam; alio modo, ex parte operantis. Mendacium
 igitur iocosum ex ipso genere operis habet rationem fallendi,
@@ -1099,32 +940,22 @@
 <i>quidquid figurate fit aut dicitur, non est mendacium. Omnis enim
 enuntiatio ad id quod enuntiat referenda est, omne autem figurate
 aut factum aut dictum hoc enuntiat quod significat eis quibus
-intelligendum prolatum est</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 110 a. 4 arg. 1"><a name="43671"><span class=
-"ref">[43671] II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
+intelligendum prolatum est</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 110 a. 4 arg. 1"><a name="43671"><span class="ref">[43671] IIª-IIae q. 110 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
 quartum sic proceditur. Videtur quod omne mendacium sit peccatum
 mortale. Dicitur enim in Psalm., <i>perdes omnes qui loquuntur
 mendacium</i>, et Sap. I, <i>os quod mentitur occidit animam</i>.
 Sed perditio et mors animae non est nisi per peccatum mortale. Ergo
-omne mendacium est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 4 arg. 2"><a name="43672"><span class=
-"ref">[43672] II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 2</span></a>
+omne mendacium est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 110 a. 4 arg. 2"><a name="43672"><span class="ref">[43672] IIª-IIae q. 110 a. 4 arg. 2</span></a>
 Praeterea, omne quod est contra praeceptum Decalogi est peccatum
 mortale. Sed mendacium est contra hoc praeceptum Decalogi, non
 falsum testimonium dices. Ergo omne mendacium est peccatum
-mortale.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 4 arg. 3"><a name="43673"><span class=
-"ref">[43673] II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 3</span></a>
+mortale.</p><p title="II-II q. 110 a. 4 arg. 3"><a name="43673"><span class="ref">[43673] IIª-IIae q. 110 a. 4 arg. 3</span></a>
 Praeterea, Augustinus dicit, in I de Doct. Christ., <i>nemo
 mentiens, in eo quod mentitur, servat fidem, nam hoc utique vult,
 ut cui mentitur fidem sibi habeat, quam tamen ei mentiendo non
 servat. Omnis autem fidei violator iniquus est</i>. Nullus autem
 dicitur fidei violator vel iniquus propter peccatum veniale. Ergo
-nullum mendacium est peccatum veniale.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 4 arg. 4"><a name="43674"><span class=
-"ref">[43674] II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 4</span></a>
+nullum mendacium est peccatum veniale.</p><p title="II-II q. 110 a. 4 arg. 4"><a name="43674"><span class="ref">[43674] IIª-IIae q. 110 a. 4 arg. 4</span></a>
 Praeterea, merces aeterna non perditur nisi pro peccato mortali.
 Sed pro mendacio perditur merces aeterna, commutata in temporale,
 dicit enim Gregorius quod <i>in remuneratione obstetricum
@@ -1132,24 +963,18 @@
 merces, quae eis potuit in aeterna vita tribui, praemissa culpa
 mendacii, in terrenam est remunerationem declinata</i>. Ergo etiam
 mendacium officiosum, quale fuit obstetricum, quod videtur esse
-levissimum, est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 4 arg. 5"><a name="43675"><span class=
-"ref">[43675] II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 5</span></a>
+levissimum, est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 110 a. 4 arg. 5"><a name="43675"><span class="ref">[43675] IIª-IIae q. 110 a. 4 arg. 5</span></a>
 Praeterea, Augustinus dicit, in libro contra mendacium, quod
 <i>perfectorum praeceptum est omnino non solum non mentiri, sed nec
 velle mentiri</i>. Sed facere contra praeceptum est peccatum
 mortale. Ergo omne mendacium perfectorum est peccatum mortale. Pari
 ergo ratione et quorumlibet aliorum, alioquin essent peioris
-conditionis.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 4 s. c."><a name="43676"><span class=
-"ref">[43676] II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+conditionis.</p><p title="II-II q. 110 a. 4 s. c."><a name="43676"><span class="ref">[43676] IIª-IIae q. 110 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in V Psalm., <i>duo sunt genera
 mendaciorum in quibus non est magna culpa, sed tamen non sunt sine
 culpa, cum aut iocamur, aut proximo consulendo mentimur</i>. Sed
 omne peccatum mortale habet gravem culpam. Ergo mendacium iocosum
-et officiosum non sunt peccata mortalia.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 4 co."><a name="43677"><span class=
-"ref">[43677] II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+et officiosum non sunt peccata mortalia.</p><p title="II-II q. 110 a. 4 co."><a name="43677"><span class="ref">[43677] IIª-IIae q. 110 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod peccatum mortale proprie est quod repugnat caritati,
 per quam anima vivit Deo coniuncta, ut dictum est. Potest autem
 mendacium contrariari caritati tripliciter, uno modo, secundum se;
@@ -1182,27 +1007,19 @@
 accidens autem potest contrariari caritati ratione scandali, vel
 cuiuscumque damni consequentis. Et sic erit etiam peccatum mortale,
 dum scilicet aliquis non veretur propter scandalum publice
-mentiri.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 4 ad 1"><a name="43678"><span class=
-"ref">[43678] II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+mentiri.</p><p title="II-II q. 110 a. 4 ad 1"><a name="43678"><span class="ref">[43678] IIª-IIae q. 110 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod auctoritates illae intelliguntur de mendacio
 pernicioso, ut Glossa exponit, super illud Psalm., <i>perdes omnes
-qui loquuntur mendacium</i>.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 4 ad 2"><a name="43679"><span class=
-"ref">[43679] II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+qui loquuntur mendacium</i>.</p><p title="II-II q. 110 a. 4 ad 2"><a name="43679"><span class="ref">[43679] IIª-IIae q. 110 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, cum omnia praecepta Decalogi ordinentur ad
 dilectionem Dei et proximi, sicut supra dictum est, intantum
 mendacium est contra praeceptum Decalogi inquantum est contra
 dilectionem Dei et proximi. Unde signanter prohibetur contra
-proximum falsum testimonium.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 4 ad 3"><a name="43680"><span class=
-"ref">[43680] II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+proximum falsum testimonium.</p><p title="II-II q. 110 a. 4 ad 3"><a name="43680"><span class="ref">[43680] IIª-IIae q. 110 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod etiam peccatum veniale largo modo potest dici
 iniquitas, inquantum est praeter aequitatem iustitiae. Unde dicitur
 I Ioan. III, omne peccatum est iniquitas. Et hoc modo loquitur
-Augustinus.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 4 ad 4"><a name="43681"><span class=
-"ref">[43681] II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
+Augustinus.</p><p title="II-II q. 110 a. 4 ad 4"><a name="43681"><span class="ref">[43681] IIª-IIae q. 110 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod mendacium obstetricum potest dupliciter considerari.
 Uno modo, quantum ad effectum benevolentiae in Iudaeos, et quantum
 ad reverentiam divini timoris, ex quibus commendatur in eis indoles
@@ -1214,9 +1031,7 @@
 deformitas illius mendacii, sicut repugnabat merito remunerationis
 aeternae. Et sic intelligenda sunt verba Gregorii, non quod per
 illud mendacium mererentur amittere remunerationem aeternam quam
-iam ex praecedenti affectu meruerant, sicut ratio procedebat.</p>
-<p title="II-II q. 110 a. 4 ad 5"><a name="43682"><span class=
-"ref">[43682] II&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum
+iam ex praecedenti affectu meruerant, sicut ratio procedebat.</p><p title="II-II q. 110 a. 4 ad 5"><a name="43682"><span class="ref">[43682] IIª-IIae q. 110 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod quidam dicunt quod perfectis viris omne mendacium est
 peccatum mortale. Sed hoc irrationabiliter dicitur. Nulla enim
 circumstantia aggravat in infinitum nisi quae transfert in aliam
@@ -1232,20 +1047,11 @@
 obstat quod ipsi ponuntur in statu conservandae veritatis qui ad
 veritatem tenentur ex suo officio in iudicio vel doctrina. Contra
 quae si mentiantur, erit mendacium quod est peccatum mortale. In
-aliis autem non oportet quod mortaliter peccent mentiendo.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 111</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 111 pr."><a name="43683"><span class=
-"ref">[43683] II&ordf;-IIae q. 111 pr.</span></a> Deinde
+aliis autem non oportet quod mortaliter peccent mentiendo.</p></div></div><div class="q" id="q111"><h2>Quaestio 111</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 111 pr."><a name="43683"><span class="ref">[43683] IIª-IIae q. 111 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de simulatione et hypocrisi. Et circa hoc
 quaeruntur quatuor. Primo, utrum omnis simulatio sit peccatum.
 Secundo, utrum hypocrisis sit simulatio. Tertio, utrum opponatur
-veritati. Quarto, utrum sit peccatum mortale.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 111 a. 1 arg. 1"><a name="43684"><span class=
-"ref">[43684] II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+veritati. Quarto, utrum sit peccatum mortale.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 111 a. 1 arg. 1"><a name="43684"><span class="ref">[43684] IIª-IIae q. 111 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod non omnis simulatio sit peccatum.
 Dicitur enim Luc. ult., quod dominus se finxit longius ire. Et
 Ambrosius dicit de Abraham, in libro de patriarchis, quod captiose
@@ -1253,34 +1059,24 @@
 usque properantes, postquam adoraverimus, revertemur ad vos</i>.
 Fingere autem et captiose loqui ad simulationem pertinet. Non est
 autem dicendum quod in Christo et in Abraham fuerit peccatum. Ergo
-non omnis simulatio est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 1 arg. 2"><a name="43685"><span class=
-"ref">[43685] II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 2</span></a>
+non omnis simulatio est peccatum.</p><p title="II-II q. 111 a. 1 arg. 2"><a name="43685"><span class="ref">[43685] IIª-IIae q. 111 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, nullum peccatum est utile. Sed sicut Hieronymus dicit,
 <i>utilem simulationem, et in tempore assumendam, Iehu, regis
 Israel, nos doceat exemplum, qui interfecit sacerdotes Baal fingens
 se</i> idola colere velle, ut habetur IV Reg. X. <i>Et David
 immutavit faciem suam coram Achis, rege Geth</i>, ut habetur I Reg.
-XXI. Ergo non omnis simulatio est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 1 arg. 3"><a name="43686"><span class=
-"ref">[43686] II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 3</span></a>
+XXI. Ergo non omnis simulatio est peccatum.</p><p title="II-II q. 111 a. 1 arg. 3"><a name="43686"><span class="ref">[43686] IIª-IIae q. 111 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, bonum malo est contrarium. Si ergo simulare bonum est
-malum, simulare malum erit bonum.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 1 arg. 4"><a name="43687"><span class=
-"ref">[43687] II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 4</span></a>
+malum, simulare malum erit bonum.</p><p title="II-II q. 111 a. 1 arg. 4"><a name="43687"><span class="ref">[43687] IIª-IIae q. 111 a. 1 arg. 4</span></a>
 Praeterea, Isaiae III, contra quosdam dicitur, <i>peccatum suum
 quasi Sodoma praedicaverunt, nec absconderunt</i>. Sed abscondere
 peccatum ad simulationem pertinet. Ergo non uti simulatione
 interdum est reprehensibile. Vitare autem peccatum nunquam est
-reprehensibile. Ergo simulatio non semper est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 1 s. c."><a name="43688"><span class=
-"ref">[43688] II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+reprehensibile. Ergo simulatio non semper est peccatum.</p><p title="II-II q. 111 a. 1 s. c."><a name="43688"><span class="ref">[43688] IIª-IIae q. 111 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Isaiae XVI, super illud, in tribus annis etc., dicit
 Glossa, <i>in comparatione duorum malorum, levius est aperte
 peccare quam sanctitatem simulare</i>. Sed aperte peccare semper
-est peccatum. Ergo simulatio semper est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 1 co."><a name="43689"><span class=
-"ref">[43689] II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+est peccatum. Ergo simulatio semper est peccatum.</p><p title="II-II q. 111 a. 1 co."><a name="43689"><span class="ref">[43689] IIª-IIae q. 111 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, ad virtutem veritatis pertinet ut
 aliquis talem se exhibeat exterius per signa exteriora qualis est.
 Signa autem exteriora non solum sunt verba, sed etiam facta. Sicut
@@ -1292,9 +1088,7 @@
 quoddam in exteriorum signis factorum consistens. Non refert autem
 utrum aliquis mentiatur verbo, vel quocumque alio facto, ut supra
 dictum est. Unde, cum omne mendacium sit peccatum, ut supra habitum
-est, consequens est etiam quod omnis simulatio est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 1 ad 1"><a name="43690"><span class=
-"ref">[43690] II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+est, consequens est etiam quod omnis simulatio est peccatum.</p><p title="II-II q. 111 a. 1 ad 1"><a name="43690"><span class="ref">[43690] IIª-IIae q. 111 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in libro de quaest.
 Evang., <i>non omne quod fingimus mendacium est. Sed quando id
 fingimus quod nihil significat, tunc est mendacium, cum autem
@@ -1311,9 +1105,7 @@
 est. Unde Ambrosius dicit de Abraham quod <i>prophetavit quod
 ignorabat. Ipse enim solus disponebat redire, immolato filio, sed
 dominus per os eius locutus est quod parabat</i>. Unde patet quod
-neuter simulavit.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 1 ad 2"><a name="43691"><span class=
-"ref">[43691] II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+neuter simulavit.</p><p title="II-II q. 111 a. 1 ad 2"><a name="43691"><span class="ref">[43691] IIª-IIae q. 111 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Hieronymus large utitur nomine simulationis pro
 quacumque fictione. Commutatio autem faciei David fuit fictio
 figuralis, sicut Glossa exponit in titulo illius Psalmi,
@@ -1321,9 +1113,7 @@
 non est necesse excusari a peccato vel mendacio, quia malus fuit,
 utpote ab idololatria Ieroboam non recedens. Commendatur tamen et
 temporaliter remuneratur a Deo, non pro simulatione, sed pro zelo
-quo destruxit cultum Baal.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 1 ad 3"><a name="43692"><span class=
-"ref">[43692] II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+quo destruxit cultum Baal.</p><p title="II-II q. 111 a. 1 ad 3"><a name="43692"><span class="ref">[43692] IIª-IIae q. 111 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quidam dicunt quod nullus potest se simulare esse
 malum, quia per opera bona nullus se simulat malum; si autem opera
 mala faciat, malus est. Sed haec ratio non cogit. Potest enim
@@ -1332,9 +1122,7 @@
 ratione mendacii; tum ratione scandali. Et quamvis per hoc fiat
 malus, non tamen fit malus illa malitia quam simulat. Et quia ipsa
 simulatio secundum se mala est, non ratione eius de quo est; sive
-sit de bono sive de malo, peccatum est.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 1 ad 4"><a name="43693"><span class=
-"ref">[43693] II&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+sit de bono sive de malo, peccatum est.</p><p title="II-II q. 111 a. 1 ad 4"><a name="43693"><span class="ref">[43693] IIª-IIae q. 111 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod sicut aliquis verbo mentitur quando significat quod
 non est, non autem quando tacet quod est, quod aliquando licet; ita
 etiam simulatio est quando aliquis per exteriora signa factorum vel
@@ -1343,19 +1131,13 @@
 suum occultare absque simulatione. Et secundum hoc intelligendum
 est quod Hieronymus dicit ibidem, quod <i>secundum remedium post
 naufragium est peccatum abscondere</i>, ne scilicet exinde aliis
-scandalum generetur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 111 a. 2 arg. 1"><a name="43694"><span class=
-"ref">[43694] II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+scandalum generetur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 111 a. 2 arg. 1"><a name="43694"><span class="ref">[43694] IIª-IIae q. 111 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod hypocrisis non sit idem quod
 simulatio. Simulatio enim consistit in quodam factorum mendacio.
 Sed hypocrisis potest esse etiam si aliquis ostendat exterius quae
 interius agit, secundum illud Matth. VI, <i>cum facis eleemosynam,
 noli tuba canere ante te, sicut hypocritae faciunt</i>. Ergo
-hypocrisis non est idem simulationi.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 2 arg. 2"><a name="43695"><span class=
-"ref">[43695] II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 2</span></a>
+hypocrisis non est idem simulationi.</p><p title="II-II q. 111 a. 2 arg. 2"><a name="43695"><span class="ref">[43695] IIª-IIae q. 111 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Gregorius dicit, XXXI Moral., <i>sunt nonnulli qui et
 sanctitatis habitum tenent, et perfectionis meritum exequi non
 valent. Hos nequaquam credendum est in hypocritarum numerum
@@ -1363,9 +1145,7 @@
 illi qui tenent habitum sanctitatis et meritum perfectionis non
 exequuntur, sunt simulatores, quia exterior habitus sanctitatis
 opera perfectionis significat. Non ergo simulatio est idem quod
-hypocrisis.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 2 arg. 3"><a name="43696"><span class=
-"ref">[43696] II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 3</span></a>
+hypocrisis.</p><p title="II-II q. 111 a. 2 arg. 3"><a name="43696"><span class="ref">[43696] IIª-IIae q. 111 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, hypocrisis in sola intentione consistit, dicit enim
 dominus de hypocritis, Matth. XXIII, quod <i>omnia opera sua
 faciunt ut ab hominibus videantur</i>; et Gregorius dicit, XXXI
@@ -1376,15 +1156,11 @@
 dicit Glossa quod <i>simulator aliud simulat, aliud agit,
 castitatem praefert, et lasciviam sequitur; ostentat paupertatem,
 et marsupium replet</i>. Ergo hypocrisis non est idem quod
-simulatio.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 2 s. c."><a name="43697"><span class=
-"ref">[43697] II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+simulatio.</p><p title="II-II q. 111 a. 2 s. c."><a name="43697"><span class="ref">[43697] IIª-IIae q. 111 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Isidorus dicit, in libro Etymol., <i>hypocrita Graeco
 sermone in Latino simulator interpretatur, qui, dum intus malus
 sit, bonum se palam ostendit, hypo enim falsum, crisis iudicium
-interpretatur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 2 co."><a name="43698"><span class=
-"ref">[43698] II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+interpretatur</i>.</p><p title="II-II q. 111 a. 2 co."><a name="43698"><span class="ref">[43698] IIª-IIae q. 111 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut Isidorus dicit, ibidem, <i>nomen hypocritae
 tractum est a specie eorum qui in spectaculis contecta facie
 incedunt, distinguentes vultum vario colore ut ad personae quam
@@ -1397,9 +1173,7 @@
 est, hypocrita est, simulat enim se iustum, non exhibet</i>. Sic
 dicendum est quod hypocrisis simulatio est, non autem omnis
 simulatio, sed solum illa qua quis simulat personam alterius; sicut
-cum peccator simulat personam iusti.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 2 ad 1"><a name="43699"><span class=
-"ref">[43699] II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+cum peccator simulat personam iusti.</p><p title="II-II q. 111 a. 2 ad 1"><a name="43699"><span class="ref">[43699] IIª-IIae q. 111 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod opus exterius naturaliter significat
 intentionem. Quando ergo aliquis per bona opera quae facit, ex suo
 genere ad Dei servitium pertinentia, non quaerit Deo placere, sed
@@ -1409,9 +1183,7 @@
 sancta ostendunt, non conversionem quaerunt hominum, sed auras
 favorum</i>. Et ita simulant mendaciter intentionem rectam, quam
 non habent, quamvis non simulent aliquod rectum opus quod non
-agant.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 2 ad 2"><a name="43700"><span class=
-"ref">[43700] II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+agant.</p><p title="II-II q. 111 a. 2 ad 2"><a name="43700"><span class="ref">[43700] IIª-IIae q. 111 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod habitus sanctitatis, puta religionis vel clericatus,
 significat statum quo quis obligatur ad opera perfectionis. Et ideo
 cum quis habitum sanctitatis assumit intendens se ad statum
@@ -1419,33 +1191,23 @@
 simulator vel hypocrita, quia non tenetur manifestare suum peccatum
 sanctitatis habitum deponendo. Si autem ad hoc sanctitatis habitum
 assumeret ut se iustum ostentaret, esset hypocrita et
-simulator.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 2 ad 3"><a name="43701"><span class=
-"ref">[43701] II&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+simulator.</p><p title="II-II q. 111 a. 2 ad 3"><a name="43701"><span class="ref">[43701] IIª-IIae q. 111 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in simulatione, sicut in mendacio, duo sunt, unum
 quidem sicut signum, et aliud sicut signatum. Mala ergo intentio in
 hypocrisi consideratur sicut signatum, quod non respondet signo.
 Exteriora autem vel verba vel opera, vel quaecumque sensibilia,
-considerantur in omni simulatione et mendacio sicut signa.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 111 a. 3 arg. 1"><a name="43702"><span class=
-"ref">[43702] II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+considerantur in omni simulatione et mendacio sicut signa.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 111 a. 3 arg. 1"><a name="43702"><span class="ref">[43702] IIª-IIae q. 111 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod hypocrisis non opponatur
 virtuti veritatis. In simulatione enim sive hypocrisi est signum et
 signatum. Sed quantum ad utrumque, non videtur opponi alicui
 speciali virtuti, hypocrita enim simulat quamcumque virtutem; et
 etiam per quaecumque virtutis opera, puta per ieiunium, orationem
 et eleemosynam, ut habetur Matth. VI. Ergo hypocrisis non opponitur
-specialiter virtuti veritatis.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 3 arg. 2"><a name="43703"><span class=
-"ref">[43703] II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 2</span></a>
+specialiter virtuti veritatis.</p><p title="II-II q. 111 a. 3 arg. 2"><a name="43703"><span class="ref">[43703] IIª-IIae q. 111 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, omnis simulatio ex aliquo dolo procedere videtur, unde
 et simplicitati opponitur. Dolus autem opponitur prudentiae, ut
 supra habitum est. Ergo hypocrisis, quae est simulatio. Non
-opponitur veritati, sed magis prudentiae vel simplicitati.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 3 arg. 3"><a name="43704"><span class=
-"ref">[43704] II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 3</span></a>
+opponitur veritati, sed magis prudentiae vel simplicitati.</p><p title="II-II q. 111 a. 3 arg. 3"><a name="43704"><span class="ref">[43704] IIª-IIae q. 111 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, species moralium considerantur ex fine. Sed finis
 hypocrisis est acquisitio lucri vel inanis gloriae, unde super
 illud Iob XXVII, quae est spes hypocritae, si avare rapiat etc.,
@@ -1453,14 +1215,10 @@
 raptor est, qui dum inique agens desiderat de sanctitate venerari,
 laudem vitae rapit alienae</i>. Cum ergo avaritia, vel inanis
 gloria, non directe opponatur veritati, videtur quod nec simulatio
-sive hypocrisis.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 3 s. c."><a name="43705"><span class=
-"ref">[43705] II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+sive hypocrisis.</p><p title="II-II q. 111 a. 3 s. c."><a name="43705"><span class="ref">[43705] IIª-IIae q. 111 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quia omnis simulatio est mendacium quoddam, ut dictum est.
 Mendacium autem directe opponitur veritati. Ergo et simulatio sive
-hypocrisis.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 3 co."><a name="43706"><span class=
-"ref">[43706] II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+hypocrisis.</p><p title="II-II q. 111 a. 3 co."><a name="43706"><span class="ref">[43706] IIª-IIae q. 111 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, secundum philosophum, in X Metaphys., contrarietas
 est oppositio secundum formam, a qua scilicet res speciem habet. Et
 ideo dicendum est quod simulatio sive hypocrisis potest opponi
@@ -1474,9 +1232,7 @@
 Ethic. Indirecta autem oppositio vel contrarietas hypocrisis potest
 attendi secundum quodcumque accidens, puta secundum aliquem finem
 remotum, vel secundum aliquod instrumentum actus, vel quodcumque
-aliud huiusmodi.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 3 ad 1"><a name="43707"><span class=
-"ref">[43707] II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+aliud huiusmodi.</p><p title="II-II q. 111 a. 3 ad 1"><a name="43707"><span class="ref">[43707] IIª-IIae q. 111 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod hypocrita simulans aliquam virtutem, assumit eam
 ut finem non quidem secundum existentiam, quasi volens eam habere;
 sed secundum apparentiam, quasi volens videri eam habere. Ex quo
@@ -1484,9 +1240,7 @@
 inquantum vult decipere homines circa illam virtutem. Opera autem
 illius virtutis non assumit quasi per se intenta, sed
 instrumentaliter, quasi signa illius virtutis. Unde ex hoc non
-habet directam oppositionem ad illam virtutem.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 3 ad 2"><a name="43708"><span class=
-"ref">[43708] II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+habet directam oppositionem ad illam virtutem.</p><p title="II-II q. 111 a. 3 ad 2"><a name="43708"><span class="ref">[43708] IIª-IIae q. 111 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut supra dictum est, prudentiae directe opponitur
 astutia, ad quam pertinet adinvenire quasdam vias apparentes et non
 existentes ad propositum consequendum. Executio autem astutiae est
@@ -1499,19 +1253,13 @@
 virtuti veritatis, sed differt sola ratione, quia veritas dicitur
 secundum quod signa concordant signatis; simplicitas autem dicitur
 secundum quod non tendit in diversa, ut scilicet aliud intendat
-interius, aliud praetendat exterius.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 3 ad 3"><a name="43709"><span class=
-"ref">[43709] II&ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+interius, aliud praetendat exterius.</p><p title="II-II q. 111 a. 3 ad 3"><a name="43709"><span class="ref">[43709] IIª-IIae q. 111 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod lucrum vel gloria est finis remotus simulatoris,
 sicut et mendacis. Unde ex hoc fine speciem non sortitur, sed ex
 fine proximo, qui est ostendere se alium quam sit. Unde quandoque
 contingit quod aliquis fingit de se magna, nullius alterius gratia,
 sed sola libidine simulandi, sicut philosophus dicit, in IV Ethic.,
-et sicut etiam supra de mendacio dictum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 111 a. 4 arg. 1"><a name="43710"><span class=
-"ref">[43710] II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
+et sicut etiam supra de mendacio dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 111 a. 4 arg. 1"><a name="43710"><span class="ref">[43710] IIª-IIae q. 111 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
 quartum sic proceditur. Videtur quod hypocrisis semper sit peccatum
 mortale. Dicit enim Hieronymus, Isaiae XVI, in Glossa, quod <i>in
 comparatione duorum malorum, levius est aperte peccare quam
@@ -1522,37 +1270,25 @@
 dicit Glossa, <i>scelera animae planguntur quae in hypocrisim
 labitur, cuius maior est iniquitas peccato Sodomorum</i>. Peccata
 autem Sodomorum sunt peccata mortalia. Ergo et hypocrisis semper
-est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 4 arg. 2"><a name="43711"><span class=
-"ref">[43711] II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 2</span></a>
+est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 111 a. 4 arg. 2"><a name="43711"><span class="ref">[43711] IIª-IIae q. 111 a. 4 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Gregorius dicit, XXXI Moral., quod hypocritae ex malitia
 peccant. Sed hoc est gravissimum, quod pertinet ad peccatum in
-spiritum sanctum. Ergo hypocrita semper mortaliter peccat.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 4 arg. 3"><a name="43712"><span class=
-"ref">[43712] II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 3</span></a>
+spiritum sanctum. Ergo hypocrita semper mortaliter peccat.</p><p title="II-II q. 111 a. 4 arg. 3"><a name="43712"><span class="ref">[43712] IIª-IIae q. 111 a. 4 arg. 3</span></a>
 Praeterea, nullus meretur iram Dei et exclusionem a Dei visione
 nisi propter peccatum mortale. Sed per hypocrisim aliquis meretur
 iram Dei, secundum illud Iob XXXVI, <i>simulatores et callidi
 provocant iram Dei</i>. Excluditur etiam hypocrita a visione Dei,
 secundum illud Iob XIII, <i>non veniet in conspectu eius omnis
-hypocrita</i>. Ergo hypocrisis semper est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 4 s. c. 1"><a name="43713"><span class=
-"ref">[43713] II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 s. c. 1</span></a> Sed
+hypocrita</i>. Ergo hypocrisis semper est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 111 a. 4 s. c. 1"><a name="43713"><span class="ref">[43713] IIª-IIae q. 111 a. 4 s. c. 1</span></a> Sed
 contra est quia hypocrisis est mendacium operis, cum sit simulatio
 quaedam. Non autem omne mendacium oris est peccatum mortale. Ergo
-nec omnis hypocrisis.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 4 s. c. 2"><a name="43714"><span class=
-"ref">[43714] II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 s. c. 2</span></a>
+nec omnis hypocrisis.</p><p title="II-II q. 111 a. 4 s. c. 2"><a name="43714"><span class="ref">[43714] IIª-IIae q. 111 a. 4 s. c. 2</span></a>
 Praeterea, intentio hypocritae est ad hoc quod videatur bonus. Sed
 hoc non opponitur caritati. Ergo hypocrisis non est secundum se
-peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 4 s. c. 3"><a name="43715"><span class=
-"ref">[43715] II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 s. c. 3</span></a>
+peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 111 a. 4 s. c. 3"><a name="43715"><span class="ref">[43715] IIª-IIae q. 111 a. 4 s. c. 3</span></a>
 Praeterea, hypocrisis nascitur ex inani gloria, ut Gregorius dicit,
 XXXI Moral. Sed inanis gloria non semper est peccatum mortale. Ergo
-neque hypocrisis.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 4 co."><a name="43716"><span class=
-"ref">[43716] II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+neque hypocrisis.</p><p title="II-II q. 111 a. 4 co."><a name="43716"><span class="ref">[43716] IIª-IIae q. 111 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod in hypocrisi duo sunt, scilicet defectus sanctitatis,
 et simulatio ipsius. Si ergo hypocrita dicatur ille cuius intentio
 fertur ad utrumque, ut scilicet aliquis non curet sanctitatem
@@ -1574,32 +1310,19 @@
 Contingit tamen quandoque quod aliquis simulat perfectionem
 sanctitatis, quae non est de necessitate salutis. Et talis
 simulatio nec semper est peccatum mortale, nec semper est cum
-peccato mortali.</p>
-<p title="II-II q. 111 a. 4 ad arg."><a name="43717"><span class=
-"ref">[43717] II&ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad arg.</span></a> Et per
-hoc patet responsio ad obiecta.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 112</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 112 pr."><a name="43718"><span class=
-"ref">[43718] II&ordf;-IIae q. 112 pr.</span></a> Deinde
+peccato mortali.</p><p title="II-II q. 111 a. 4 ad arg."><a name="43717"><span class="ref">[43717] IIª-IIae q. 111 a. 4 ad arg.</span></a> Et per
+hoc patet responsio ad obiecta.</p></div></div><div class="q" id="q112"><h2>Quaestio 112</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 112 pr."><a name="43718"><span class="ref">[43718] IIª-IIae q. 112 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de iactantia et ironia, quae sunt partes
 mendacii, secundum philosophum, in IV Ethic. Primo autem circa
 iactantiam quaeruntur duo. Primo, cui virtuti opponatur. Secundo,
-utrum sit peccatum mortale.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 112 a. 1 arg. 1"><a name="43719"><span class=
-"ref">[43719] II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+utrum sit peccatum mortale.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 112 a. 1 arg. 1"><a name="43719"><span class="ref">[43719] IIª-IIae q. 112 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod iactantia non opponatur virtuti
 veritatis. Veritati enim opponitur mendacium. Sed quandoque potest
 esse iactantia etiam sine mendacio, sicut cum aliquis excellentiam
 suam ostentat, dicitur enim Esther I, quod <i>Assuerus fecit grande
 convivium, ut ostenderet divitias gloriae suae ac regni sui, ac
 magnitudinem atque iactantiam potentiae suae</i>. Ergo iactantia
-non opponitur virtuti veritatis.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 1 arg. 2"><a name="43720"><span class=
-"ref">[43720] II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 2</span></a>
+non opponitur virtuti veritatis.</p><p title="II-II q. 112 a. 1 arg. 2"><a name="43720"><span class="ref">[43720] IIª-IIae q. 112 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, iactantia ponitur a Gregorio, XXIII Moral., una de
 quatuor speciebus superbiae, cum scilicet quis iactat se habere
 quod non habet. Unde dicitur Ierem. XLVIII, <i>audivimus superbiam
@@ -1608,20 +1331,14 @@
 iactantiam eius, et quod non sit iuxta eam virtus eius</i>. Et XXXI
 Moral., dicit Gregorius quod iactantia oritur ex inani gloria.
 Superbia autem et inanis gloria opponuntur virtuti humilitatis.
-Ergo iactantia non opponitur veritati, sed humilitati.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 1 arg. 3"><a name="43721"><span class=
-"ref">[43721] II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 3</span></a>
+Ergo iactantia non opponitur veritati, sed humilitati.</p><p title="II-II q. 112 a. 1 arg. 3"><a name="43721"><span class="ref">[43721] IIª-IIae q. 112 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, iactantia ex divitiis causari videtur, unde dicitur Sap.
 V, <i>quid nobis profuit superbia? Aut quid divitiarum iactantia
 contulit nobis?</i> Sed superfluitas divitiarum videtur pertinere
 ad peccatum avaritiae, quod opponitur iustitiae vel liberalitati.
-Non ergo iactantia opponitur veritati.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 1 s. c."><a name="43722"><span class=
-"ref">[43722] II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+Non ergo iactantia opponitur veritati.</p><p title="II-II q. 112 a. 1 s. c."><a name="43722"><span class="ref">[43722] IIª-IIae q. 112 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus, in II et IV Ethic., iactantiam opponit
-veritati.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 1 co."><a name="43723"><span class=
-"ref">[43723] II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+veritati.</p><p title="II-II q. 112 a. 1 co."><a name="43723"><span class="ref">[43723] IIª-IIae q. 112 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod iactantia proprie importare videtur quod homo verbis
 se extollat, illa enim quae homo vult longe iactare, in altum
 elevat. Tunc autem proprie aliquis se extollit, quando de se supra
@@ -1637,13 +1354,9 @@
 quod in ipso est, quam quando effert se supra id quod est in
 opinione aliorum, quamvis utroque modo iactantia dici possit. Et
 ideo iactantia proprie dicta opponitur veritati per modum
-excessus.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 1 ad 1"><a name="43724"><span class=
-"ref">[43724] II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+excessus.</p><p title="II-II q. 112 a. 1 ad 1"><a name="43724"><span class="ref">[43724] IIª-IIae q. 112 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ratio illa procedit de iactantia secundum quod
-excedit opinionem.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 1 ad 2"><a name="43725"><span class=
-"ref">[43725] II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+excedit opinionem.</p><p title="II-II q. 112 a. 1 ad 2"><a name="43725"><span class="ref">[43725] IIª-IIae q. 112 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod peccatum iactantiae potest considerari dupliciter.
 Uno modo, secundum speciem actus. Et sic opponitur veritati, ut
 dictum est. Alio modo, secundum causam suam, ex qua, etsi non
@@ -1659,33 +1372,23 @@
 iactantiam ponit inter superbiae species. Tendit autem iactator
 plerumque ad hoc quod gloriam consequatur per suam iactantiam. Et
 ideo, secundum Gregorium, ex inani gloria oritur secundum rationem
-finis.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 1 ad 3"><a name="43726"><span class=
-"ref">[43726] II&ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+finis.</p><p title="II-II q. 112 a. 1 ad 3"><a name="43726"><span class="ref">[43726] IIª-IIae q. 112 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod opulentia etiam iactantiam causat dupliciter. Uno
 modo, occasionaliter, inquantum de divitiis aliquis superbit. Unde
 et signanter, Prov. VIII, opes dicuntur superbae. Alio modo, per
 modum finis, quia, ut dicitur in IV Ethic., aliqui seipsos iactant
 non solum propter gloriam, sed etiam propter lucrum, qui de seipsis
 fingunt ea ex quibus lucrari possint, puta quod sint medici, vel
-sapientes et divini.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 112 a. 2 arg. 1"><a name="43727"><span class=
-"ref">[43727] II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+sapientes et divini.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 112 a. 2 arg. 1"><a name="43727"><span class="ref">[43727] IIª-IIae q. 112 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod iactantia sit peccatum
 mortale. Dicitur enim Prov. XXVIII, <i>qui se iactat et dilatat,
 iurgia concitat</i>. Sed concitare iurgia est peccatum mortale,
 detestatur enim Deus eos qui seminant discordias, ut habetur Prov.
-VI. Ergo iactantia est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 2 arg. 2"><a name="43728"><span class=
-"ref">[43728] II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 2</span></a>
+VI. Ergo iactantia est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 112 a. 2 arg. 2"><a name="43728"><span class="ref">[43728] IIª-IIae q. 112 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, omne quod prohibetur in lege Dei est peccatum mortale.
 Sed super illud Eccli. VI, <i>non te extollas in cogitatione
 tua</i>, dicit Glossa, <i>iactantiam et superbiam prohibet</i>.
-Ergo iactantia est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 2 arg. 3"><a name="43729"><span class=
-"ref">[43729] II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 3</span></a>
+Ergo iactantia est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 112 a. 2 arg. 3"><a name="43729"><span class="ref">[43729] IIª-IIae q. 112 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, iactantia est mendacium quoddam. Non est autem mendacium
 officiosum vel iocosum. Quod patet ex fine mendacii. Quia, ut
 philosophus dicit, in IV Ethic., iactator fingit de se maiora
@@ -1693,17 +1396,13 @@
 gloriae vel honoris, quandoque autem gratia argenti, et sic patet
 quod neque est mendacium iocosum, neque officiosum. Unde
 relinquitur quod semper sit perniciosum. Videtur ergo semper esse
-peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 2 s. c."><a name="43730"><span class=
-"ref">[43730] II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 112 a. 2 s. c."><a name="43730"><span class="ref">[43730] IIª-IIae q. 112 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod iactantia oritur ex inani gloria, secundum Gregorium, XXXI
 Moral. Sed inanis gloria non semper est peccatum mortale, sed
 quandoque veniale, quod vitare est valde perfectorum, dicit enim
 Gregorius quod <i>valde perfectorum est sic ostenso opere auctoris
 gloriam quaerere ut de illata laude privata nesciant exultatione
-gaudere</i>. Ergo iactantia non semper est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 2 co."><a name="43731"><span class=
-"ref">[43731] II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+gaudere</i>. Ergo iactantia non semper est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 112 a. 2 co."><a name="43731"><span class="ref">[43731] IIª-IIae q. 112 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, peccatum mortale est quod
 caritati contrariatur. Dupliciter ergo iactantia considerari
 potest. Uno modo, secundum se, prout est mendacium quoddam. Et sic
@@ -1727,19 +1426,13 @@
 dicit, in IV Ethic., quod <i>turpior est qui se iactat causa lucri
 quam qui se iactat causa gloriae vel honoris</i>. Non tamen semper
 est peccatum mortale, quia potest esse tale lucrum ex quo alius non
-damnificatur.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 2 ad 1"><a name="43732"><span class=
-"ref">[43732] II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+damnificatur.</p><p title="II-II q. 112 a. 2 ad 1"><a name="43732"><span class="ref">[43732] IIª-IIae q. 112 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ille qui se iactat ad hoc quod iurgia concitet,
 peccat mortaliter. Sed quandoque contingit quod iactantia est causa
 iurgiorum non per se, sed per accidens. Unde ex hoc iactantia non
-est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 2 ad 2"><a name="43733"><span class=
-"ref">[43733] II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 112 a. 2 ad 2"><a name="43733"><span class="ref">[43733] IIª-IIae q. 112 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Glossa illa loquitur de iactantia secundum quod
-procedit ex superbia prohibita, quae est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 112 a. 2 ad 3"><a name="43734"><span class=
-"ref">[43734] II&ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+procedit ex superbia prohibita, quae est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 112 a. 2 ad 3"><a name="43734"><span class="ref">[43734] IIª-IIae q. 112 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod non semper iactantia importat mendacium perniciosum,
 sed solum quando est contra caritatem Dei aut proximi, aut secundum
 se aut secundum causam suam. Quod autem aliquis se iactet quasi hoc
@@ -1750,19 +1443,10 @@
 sicut in ultimo fine. Videtur autem ad mendacium officiosum
 pertinere cum aliquis ad hoc se iactat ut gloriam vel lucrum
 acquirat, dummodo hoc sit sine damno aliorum; quia hoc iam
-pertineret ad mendacium perniciosum.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 113</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 113 pr."><a name="43735"><span class=
-"ref">[43735] II&ordf;-IIae q. 113 pr.</span></a> Deinde
+pertineret ad mendacium perniciosum.</p></div></div><div class="q" id="q113"><h2>Quaestio 113</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 113 pr."><a name="43735"><span class="ref">[43735] IIª-IIae q. 113 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de ironia. Circa quam quaeruntur duo. Primo,
 utrum ironia sit peccatum. Secundo, de comparatione eius ad
-iactantiam.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 113 a. 1 arg. 1"><a name="43736"><span class=
-"ref">[43736] II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+iactantiam.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 113 a. 1 arg. 1"><a name="43736"><span class="ref">[43736] IIª-IIae q. 113 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod ironia, per quam aliquis minora de se
 fingit, non sit peccatum. Nullum enim peccatum procedit ex divina
 confortatione. Ex qua procedit quod aliquis de se minora dicat,
@@ -1770,25 +1454,17 @@
 Deus, et qui, Deo secum morante confortatus, ait, stultissimus sum
 virorum</i>. Et Amos VII dicitur, <i>respondit Amos, non sum
 propheta</i>. Ergo ironia, per quam aliquis minora de se dicit, non
-est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 1 arg. 2"><a name="43737"><span class=
-"ref">[43737] II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 2</span></a>
+est peccatum.</p><p title="II-II q. 113 a. 1 arg. 2"><a name="43737"><span class="ref">[43737] IIª-IIae q. 113 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Gregorius dicit, in epistola ad Augustinum Anglorum
 episcopum, <i>bonarum mentium est ibi suas culpas agnoscere ubi
 culpa non est</i>. Sed omne peccatum repugnat bonitati mentis. Ergo
-ironia non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 1 arg. 3"><a name="43738"><span class=
-"ref">[43738] II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 3</span></a>
+ironia non est peccatum.</p><p title="II-II q. 113 a. 1 arg. 3"><a name="43738"><span class="ref">[43738] IIª-IIae q. 113 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, fugere superbiam non est peccatum. <i>Sed aliqui minora
 de seipsis dicunt fugientes tumidum</i>, ut philosophus dicit, IV
-Ethic. Ergo ironia non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 1 s. c."><a name="43739"><span class=
-"ref">[43739] II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+Ethic. Ergo ironia non est peccatum.</p><p title="II-II q. 113 a. 1 s. c."><a name="43739"><span class="ref">[43739] IIª-IIae q. 113 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro de verbis Apost., <i>cum
 humilitatis causa mentiris, si non eras peccator antequam
-mentireris, mentiendo efficeris</i>.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 1 co."><a name="43740"><span class=
-"ref">[43740] II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+mentireris, mentiendo efficeris</i>.</p><p title="II-II q. 113 a. 1 co."><a name="43740"><span class="ref">[43740] IIª-IIae q. 113 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod hoc quod aliqui minora de se dicant, potest
 contingere dupliciter. Uno modo, salva veritate, dum scilicet
 maiora quae sunt in seipsis, reticent; quaedam vero minora detegunt
@@ -1798,9 +1474,7 @@
 Alio modo aliquis dicit minora a veritate declinans, puta cum
 asserit de se aliquid vile quod in se non recognoscit; aut cum
 negat de se aliquid magnum quod tamen percipit in seipso esse. Et
-sic pertinet ad ironiam, et est semper peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 1 ad 1"><a name="43741"><span class=
-"ref">[43741] II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+sic pertinet ad ironiam, et est semper peccatum.</p><p title="II-II q. 113 a. 1 ad 1"><a name="43741"><span class="ref">[43741] IIª-IIae q. 113 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod duplex est sapientia, et duplex stultitia. Est
 enim quaedam sapientia secundum Deum, quae humanam vel mundanam
 stultitiam habet adiunctam, secundum illud I ad Cor. III, <i>si
@@ -1815,48 +1489,32 @@
 sapientia vero sanctorum quae ex divina inspiratione habetur. Amos
 autem negavit se esse prophetam origine, quia scilicet non erat de
 genere prophetarum. Unde et ibidem subdit, nec filius
-prophetae.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 1 ad 2"><a name="43742"><span class=
-"ref">[43742] II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+prophetae.</p><p title="II-II q. 113 a. 1 ad 2"><a name="43742"><span class="ref">[43742] IIª-IIae q. 113 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ad bonitatem mentis pertinet ut homo ad iustitiae
 perfectionem tendat. Et ideo in culpam reputat non solum si
 deficiat a communi iustitia, quod vere culpa est, sed etiam si
 deficiat a iustitiae perfectione, quod quandoque culpa non est. Non
 autem culpam dicit quod pro culpa non recognoscit, quod ad ironiae
-mendacium pertineret.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 1 ad 3"><a name="43743"><span class=
-"ref">[43743] II&ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+mendacium pertineret.</p><p title="II-II q. 113 a. 1 ad 3"><a name="43743"><span class="ref">[43743] IIª-IIae q. 113 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod homo non debet unum peccatum facere ut aliud vitet.
 Et ideo non debet mentiri qualitercumque ut vitet superbiam. Unde
 Augustinus dicit, super Ioan., <i>non ita caveatur arrogantia ut
 veritas relinquatur</i>. Et Gregorius dicit quod <i>incaute sunt
-humiles qui se mentiendo illaqueant</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 113 a. 2 arg. 1"><a name="43744"><span class=
-"ref">[43744] II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+humiles qui se mentiendo illaqueant</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 113 a. 2 arg. 1"><a name="43744"><span class="ref">[43744] IIª-IIae q. 113 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod ironia non sit minus peccatum
 quam iactantia. Utrumque enim est peccatum inquantum declinat a
 veritate, quae est aequalitas quaedam. Sed ab aequalitate non magis
 declinat qui excedit quam qui diminuit. Ergo ironia non est minus
-peccatum quam iactantia.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 2 arg. 2"><a name="43745"><span class=
-"ref">[43745] II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 2</span></a>
+peccatum quam iactantia.</p><p title="II-II q. 113 a. 2 arg. 2"><a name="43745"><span class="ref">[43745] IIª-IIae q. 113 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, secundum philosophum, ironia quandoque iactantia est.
 Iactantia autem non est ironia. Ergo ironia est gravius peccatum
-quam iactantia.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 2 arg. 3"><a name="43746"><span class=
-"ref">[43746] II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 3</span></a>
+quam iactantia.</p><p title="II-II q. 113 a. 2 arg. 3"><a name="43746"><span class="ref">[43746] IIª-IIae q. 113 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, Prov. XXVI dicitur, <i>quando submiserit vocem suam, ne
 credideris ei, quoniam septem nequitiae sunt in corde illius</i>.
 Sed submittere vocem pertinet ad ironiam. Ergo in ea est multiplex
-nequitia.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 2 s. c."><a name="43747"><span class=
-"ref">[43747] II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+nequitia.</p><p title="II-II q. 113 a. 2 s. c."><a name="43747"><span class="ref">[43747] IIª-IIae q. 113 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus dicit, in IV Ethic., quod <i>irones et minus
-dicentes gratiores secundum mores videntur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 2 co."><a name="43748"><span class=
-"ref">[43748] II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+dicentes gratiores secundum mores videntur</i>.</p><p title="II-II q. 113 a. 2 co."><a name="43748"><span class="ref">[43748] IIª-IIae q. 113 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, unum mendacium est gravius
 altero, quandoque quidem ex materia de qua est, sicut mendacium
 quod fit in doctrina religionis est gravissimum, quandoque autem ex
@@ -1870,14 +1528,10 @@
 secundum hoc philosophus dicit quod iactantia est gravius peccatum
 quam ironia. Contingit tamen quandoque quod aliquis minora de se
 fingit ex aliquo alio motivo, puta ad dolose decipiendum. Et tunc
-ironia est gravior.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 2 ad 1"><a name="43749"><span class=
-"ref">[43749] II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+ironia est gravior.</p><p title="II-II q. 113 a. 2 ad 1"><a name="43749"><span class="ref">[43749] IIª-IIae q. 113 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ratio illa procedit de ironia et iactantia
 secundum quod mendacii gravitas consideratur ex seipso, vel ex
-materia eius. Sic enim dictum est quod aequalitatem habent.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 2 ad 2"><a name="43750"><span class=
-"ref">[43750] II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+materia eius. Sic enim dictum est quod aequalitatem habent.</p><p title="II-II q. 113 a. 2 ad 2"><a name="43750"><span class="ref">[43750] IIª-IIae q. 113 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod duplex est excellentia, una quidem in temporalibus
 rebus; alia vero in spiritualibus. Contingit autem quandoque quod
 aliquis per exteriora signa vel per verba praetendit quidem
@@ -1891,56 +1545,37 @@
 superabundantia et valde defectus iactantium est</i>. Propter quod
 et de Augustino legitur quod neque vestes nimis pretiosas, neque
 nimis abiectas habere volebat, quia in utroque homines suam gloriam
-quaerunt.</p>
-<p title="II-II q. 113 a. 2 ad 3"><a name="43751"><span class=
-"ref">[43751] II&ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+quaerunt.</p><p title="II-II q. 113 a. 2 ad 3"><a name="43751"><span class="ref">[43751] IIª-IIae q. 113 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut dicitur Eccli. XIX, <i>est qui nequiter se
 humiliat, et interiora eius plena sunt dolo</i>. Et secundum hoc,
 Salomon loquitur de eo qui ex dolosa humilitate vocem suam
-submittit.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 114</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 114 pr."><a name="43752"><span class=
-"ref">[43752] II&ordf;-IIae q. 114 pr.</span></a> Deinde
+submittit.</p></div></div><div class="q" id="q114"><h2>Quaestio 114</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 114 pr."><a name="43752"><span class="ref">[43752] IIª-IIae q. 114 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de amicitia quae affabilitas dicitur; et de
 vitiis oppositis, quae sunt adulatio et litigium. Circa amicitiam
 autem seu affabilitatem quaeruntur duo. Primo, utrum sit specialis
-virtus. Secundo, utrum sit pars iustitiae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 114 a. 1 arg. 1"><a name="43753"><span class=
-"ref">[43753] II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+virtus. Secundo, utrum sit pars iustitiae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 114 a. 1 arg. 1"><a name="43753"><span class="ref">[43753] IIª-IIae q. 114 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod amicitia non sit specialis virtus.
 Dicit enim philosophus, in VIII Ethic., quod <i>amicitia perfecta
 est quae est propter virtutem</i>. Quaelibet autem virtus est
 amicitiae causa, quia bonum omnibus est amabile, ut Dionysius
 dicit, IV cap. de Div. Nom. Ergo amicitia non est specialis virtus,
-sed consequens omnem virtutem.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 1 arg. 2"><a name="43754"><span class=
-"ref">[43754] II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 2</span></a>
+sed consequens omnem virtutem.</p><p title="II-II q. 114 a. 1 arg. 2"><a name="43754"><span class="ref">[43754] IIª-IIae q. 114 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, philosophus dicit, in IV Ethic., de tali amico, quod
 <i>non in amando vel inimicando recipit singula ut oportet</i>. Sed
 quod aliquis signa amicitiae ostendat ad eos quos non amat, videtur
 pertinere ad simulationem, quae repugnat virtuti. Ergo huiusmodi
-amicitia non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 1 arg. 3"><a name="43755"><span class=
-"ref">[43755] II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 3</span></a>
+amicitia non est virtus.</p><p title="II-II q. 114 a. 1 arg. 3"><a name="43755"><span class="ref">[43755] IIª-IIae q. 114 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, virtus in medietate constituitur prout sapiens
 determinabit, sicut dicitur in II Ethic. Sed Eccle. VII dicitur,
 <i>cor sapientum ubi tristitia, et cor stultorum ubi laetitia</i>,
 unde ad virtuosum pertinet maxime a delectatione sibi cavere, ut
 dicitur II Ethic. <i>Haec autem amicitia per se quidem desiderat
 condelectare, contristare autem reveretur</i>, ut philosophus
-dicit, in IV Ethic. Ergo huiusmodi amicitia non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 1 s. c."><a name="43756"><span class=
-"ref">[43756] II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 s. c.</span></a> Sed
+dicit, in IV Ethic. Ergo huiusmodi amicitia non est virtus.</p><p title="II-II q. 114 a. 1 s. c."><a name="43756"><span class="ref">[43756] IIª-IIae q. 114 a. 1 s. c.</span></a> Sed
 contra, praecepta legis dantur de actibus virtutum. Sed Eccli. IV
 dicitur, <i>congregationi pauperum affabilem te facito</i>. Ergo
 affabilitas, quae hic amicitia dicitur, est quaedam specialis
-virtus.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 1 co."><a name="43757"><span class=
-"ref">[43757] II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+virtus.</p><p title="II-II q. 114 a. 1 co."><a name="43757"><span class="ref">[43757] IIª-IIae q. 114 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, cum virtus ordinetur ad bonum, ubi
 occurrit specialis ratio boni, ibi oportet esse specialem rationem
 virtutis. Bonum autem in ordine consistit, sicut supra dictum est.
@@ -1948,9 +1583,7 @@
 communi conversatione, tam in factis quam in dictis, ut scilicet ad
 unumquemque se habeat secundum quod decet. Et ideo oportet esse
 quandam specialem virtutem quae hanc convenientiam ordinis
-observet. Et haec vocatur amicitia sive affabilitas.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 1 ad 1"><a name="43758"><span class=
-"ref">[43758] II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+observet. Et haec vocatur amicitia sive affabilitas.</p><p title="II-II q. 114 a. 1 ad 1"><a name="43758"><span class="ref">[43758] IIª-IIae q. 114 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod philosophus in libro Ethicorum de duplici
 amicitia loquitur. Quarum una consistit principaliter in affectu
 quo unus alium diligit. Et haec potest consequi quamcumque
@@ -1959,18 +1592,14 @@
 exterioribus verbis vel factis. Quae quidem non habet perfectam
 rationem amicitiae, sed quandam eius similitudinem, inquantum
 scilicet quis decenter se habet ad illos cum quibus
-conversatur.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 1 ad 2"><a name="43759"><span class=
-"ref">[43759] II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+conversatur.</p><p title="II-II q. 114 a. 1 ad 2"><a name="43759"><span class="ref">[43759] IIª-IIae q. 114 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod omnis homo naturaliter omni homini est amicus quodam
 generali amore, sicut etiam dicitur Eccli. XIII, quod omne animal
 diligit simile sibi. Et hunc amorem repraesentant signa amicitiae
 quae quis exterius ostendit in verbis vel factis etiam extraneis et
 ignotis. Unde non est ibi simulatio. Non enim ostendit eis signa
 perfectae amicitiae, quia non eodem modo se habet familiariter ad
-extraneos sicut ad eos qui sunt sibi speciali amicitia iuncti.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 1 ad 3"><a name="43760"><span class=
-"ref">[43760] II&ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+extraneos sicut ad eos qui sunt sibi speciali amicitia iuncti.</p><p title="II-II q. 114 a. 1 ad 3"><a name="43760"><span class="ref">[43760] IIª-IIae q. 114 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod cor sapientum dicitur esse ubi tristitia non quidem
 ut ipse proximo tristitiam inferat, dicit enim apostolus, <i>si
 propter cibum frater tuus contristatur, iam non secundum caritatem
@@ -1992,34 +1621,22 @@
 eorum peccato consentire et quodammodo peccandi audaciam
 ministrare. Unde dicitur Eccli. VII, <i>filiae tibi sunt, serva
 corpus illarum, et non ostendas hilarem faciem tuam ad
-illas</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 114 a. 2 arg. 1"><a name="43761"><span class=
-"ref">[43761] II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+illas</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 114 a. 2 arg. 1"><a name="43761"><span class="ref">[43761] IIª-IIae q. 114 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod huiusmodi amicitia non sit
 pars iustitiae. Ad iustitiam enim pertinet reddere debitum alteri.
 Sed hoc non pertinet ad hanc virtutem, sed solum delectabiliter
-aliis convivere. Ergo huiusmodi virtus non est pars iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 2 arg. 2"><a name="43762"><span class=
-"ref">[43762] II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 2</span></a>
+aliis convivere. Ergo huiusmodi virtus non est pars iustitiae.</p><p title="II-II q. 114 a. 2 arg. 2"><a name="43762"><span class="ref">[43762] IIª-IIae q. 114 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, secundum philosophum, in IV Ethic., <i>huiusmodi virtus
 consistit circa delectationem vel tristitiam quae est in
 convictu</i>. Sed moderari maximas delectationes pertinet ad
 temperantiam, ut supra habitum est. Ergo haec virtus magis est pars
-temperantiae quam iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 2 arg. 3"><a name="43763"><span class=
-"ref">[43763] II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 3</span></a>
+temperantiae quam iustitiae.</p><p title="II-II q. 114 a. 2 arg. 3"><a name="43763"><span class="ref">[43763] IIª-IIae q. 114 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, aequalia inaequalibus exhibere contra iustitiam est, ut
 supra habitum est. Sed sicut philosophus dicit, in IV Ethic.,
 <i>haec virtus similiter ad ignotos et notos, et consuetos et
 inconsuetos operatur</i>. Ergo haec virtus non est pars iustitiae,
-sed magis ei contrariatur.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 2 s. c."><a name="43764"><span class=
-"ref">[43764] II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
-est quod Macrobius ponit amicitiam partem iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 2 co."><a name="43765"><span class=
-"ref">[43765] II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+sed magis ei contrariatur.</p><p title="II-II q. 114 a. 2 s. c."><a name="43764"><span class="ref">[43764] IIª-IIae q. 114 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+est quod Macrobius ponit amicitiam partem iustitiae.</p><p title="II-II q. 114 a. 2 co."><a name="43765"><span class="ref">[43765] IIª-IIae q. 114 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod haec virtus est pars iustitiae, inquantum adiungitur
 ei sicut principali virtuti. Convenit enim cum iustitia in hoc quod
 ad alterum est, sicut et iustitia. Deficit autem a ratione
@@ -2028,9 +1645,7 @@
 vel etiam aliquo debito proveniente ex aliquo beneficio suscepto,
 sed solum attendit quoddam debitum honestatis, quod magis est ex
 parte ipsius virtuosi quam ex parte alterius, ut scilicet faciat
-alteri quod decet eum facere.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 2 ad 1"><a name="43766"><span class=
-"ref">[43766] II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+alteri quod decet eum facere.</p><p title="II-II q. 114 a. 2 ad 1"><a name="43766"><span class="ref">[43766] IIª-IIae q. 114 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut supra dictum est, quia homo naturaliter
 est animal sociale, debet ex quadam honestate veritatis
 manifestationem aliis hominibus, sine qua societas hominum durare
@@ -2040,63 +1655,42 @@
 cum non delectabili</i>. Et ideo homo tenetur ex quodam debito
 naturali honestatis ut homo aliis delectabiliter convivat, nisi
 propter aliquam causam necesse sit aliquando alios utiliter
-contristare.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 2 ad 2"><a name="43767"><span class=
-"ref">[43767] II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+contristare.</p><p title="II-II q. 114 a. 2 ad 2"><a name="43767"><span class="ref">[43767] IIª-IIae q. 114 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ad temperantiam pertinet refrenare delectationes
 sensibiles. Sed haec virtus consistit circa delectationes in
 convictu, quae ex ratione proveniunt, inquantum unus ad alterum
 decenter se habet. Et has delectationes non oportet refrenare
-tanquam noxias.</p>
-<p title="II-II q. 114 a. 2 ad 3"><a name="43768"><span class=
-"ref">[43768] II&ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+tanquam noxias.</p><p title="II-II q. 114 a. 2 ad 3"><a name="43768"><span class="ref">[43768] IIª-IIae q. 114 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod verbum illud philosophi non est intelligendum quod
 aliquis eodem modo debeat colloqui et convivere notis et ignotis,
 quia, ut ipse ibidem subdit, <i>non similiter convenit consuetos et
 extraneos curare aut contristare</i>. Sed in hoc attenditur
-similitudo, quod ad omnes oportet facere quod decet.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 115</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 115 pr."><a name="43769"><span class=
-"ref">[43769] II&ordf;-IIae q. 115 pr.</span></a> Deinde
+similitudo, quod ad omnes oportet facere quod decet.</p></div></div><div class="q" id="q115"><h2>Quaestio 115</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 115 pr."><a name="43769"><span class="ref">[43769] IIª-IIae q. 115 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de vitiis oppositis praedictae virtuti. Et primo,
 de adulatione; secundo, de litigio. Circa adulationem quaeruntur
 duo. Primo, utrum adulatio sit peccatum. Secundo, utrum sit
-peccatum mortale.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 115 a. 1 arg. 1"><a name="43770"><span class=
-"ref">[43770] II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+peccatum mortale.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 115 a. 1 arg. 1"><a name="43770"><span class="ref">[43770] IIª-IIae q. 115 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod adulatio non sit peccatum. Adulatio
 enim consistit in quodam sermone laudis alteri exhibito intentione
 placendi. Sed laudare aliquem non est malum, secundum illud Prov.
 ult., <i>surrexerunt filii eius et beatissimam praedicaverunt, vir
 eius, et laudavit eam</i>. Similiter etiam velle placere aliis non
 est malum, secundum illud I ad Cor. X, <i>per omnia omnibus
-placeo</i>. Ergo adulatio non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 1 arg. 2"><a name="43771"><span class=
-"ref">[43771] II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 arg. 2</span></a>
+placeo</i>. Ergo adulatio non est peccatum.</p><p title="II-II q. 115 a. 1 arg. 2"><a name="43771"><span class="ref">[43771] IIª-IIae q. 115 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, bono malum est contrarium, et similiter vituperium
 laudi. Sed vituperare malum non est peccatum. Ergo neque laudare
 bonum, quod videtur ad adulationem pertinere. Ergo adulatio non est
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 1 arg. 3"><a name="43772"><span class=
-"ref">[43772] II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 arg. 3</span></a>
+peccatum.</p><p title="II-II q. 115 a. 1 arg. 3"><a name="43772"><span class="ref">[43772] IIª-IIae q. 115 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, adulationi detractio contrariatur. Unde Gregorius dicit
 quod remedium contra adulationem est detractio. <i>Sciendum est,
 inquit, quod ne immoderatis laudibus elevemur, plerumque nostri
 rectoris moderamine detractionibus lacerari permittimur, ut quos
 vox laudantis elevat, lingua detrahentis humiliet</i>. Sed
 detractio est malum, ut supra habitum est. Ergo adulatio est
-bonum.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 1 s. c."><a name="43773"><span class=
-"ref">[43773] II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+bonum.</p><p title="II-II q. 115 a. 1 s. c."><a name="43773"><span class="ref">[43773] IIª-IIae q. 115 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod super illud Ezech. XIII, <i>vae, qui consuunt pulvillos
 sub omni cubito manus</i>, dicit Glossa, idest, suavem adulationem.
-Ergo adulatio est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 1 co."><a name="43774"><span class=
-"ref">[43774] II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+Ergo adulatio est peccatum.</p><p title="II-II q. 115 a. 1 co."><a name="43774"><span class="ref">[43774] IIª-IIae q. 115 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, amicitia praedicta, vel
 affabilitas, etsi principaliter delectare intendat eos quibus
 convivit, tamen, ubi necesse est propter aliquod bonum exequendum
@@ -2107,9 +1701,7 @@
 si autem hoc faciat intentione alicuius lucri consequendi, vocatur
 blanditor sive adulator. Communiter tamen nomen adulationis solet
 attribui omnibus qui supra debitum modum virtutis volunt alios
-verbis vel factis delectare in communi conversatione.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 1 ad 1"><a name="43775"><span class=
-"ref">[43775] II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+verbis vel factis delectare in communi conversatione.</p><p title="II-II q. 115 a. 1 ad 1"><a name="43775"><span class="ref">[43775] IIª-IIae q. 115 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod laudare aliquem contingit et bene et male, prout
 scilicet debitae circumstantiae vel servantur vel praetermittuntur.
 Si enim aliquis aliquem velit delectare laudando ut ex hoc eum
@@ -2129,23 +1721,15 @@
 propter inanem gloriam vel propter lucrum, vel etiam in malis, hoc
 esset peccatum, secundum illud Psalm., <i>Deus dissipavit ossa
 eorum qui hominibus placent</i>. Et apostolus dicit, ad Galat. I,
-<i>si adhuc hominibus placerem, Christi servus non essem</i>.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 1 ad 2"><a name="43776"><span class=
-"ref">[43776] II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+<i>si adhuc hominibus placerem, Christi servus non essem</i>.</p><p title="II-II q. 115 a. 1 ad 2"><a name="43776"><span class="ref">[43776] IIª-IIae q. 115 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod etiam vituperare malum, si non adhibeantur debitae
-circumstantiae, est vitiosum. Et similiter laudare bonum.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 1 ad 3"><a name="43777"><span class=
-"ref">[43777] II&ordf;-IIae q. 115 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+circumstantiae, est vitiosum. Et similiter laudare bonum.</p><p title="II-II q. 115 a. 1 ad 3"><a name="43777"><span class="ref">[43777] IIª-IIae q. 115 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod nihil prohibet duo vitia esse contraria. Et ideo
 sicut detractio est malum, ita et adulatio. Quae ei contrariatur
 quantum ad ea quae dicuntur, non autem directe quantum ad finem,
 quia adulator quaerit delectationem eius cui adulatur; detractor
 autem non quaerit eius contristationem, cum aliquando occulte
-detrahat, sed magis quaerit eius infamiam.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 115 a. 2 arg. 1"><a name="43778"><span class=
-"ref">[43778] II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+detrahat, sed magis quaerit eius infamiam.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 115 a. 2 arg. 1"><a name="43778"><span class="ref">[43778] IIª-IIae q. 115 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod adulatio sit peccatum
 mortale. Quia secundum Augustinum, in Enchirid., malum dicitur quia
 nocet. Sed adulatio maxime nocet, secundum illud Psalm., <i>quoniam
@@ -2155,29 +1739,21 @@
 adulatio. Et super illud Psalm., <i>convertantur statim
 erubescentes</i>, dicit Glossa, <i>plus nocet lingua adulatoris
 quam gladius persecutoris</i>. Ergo adulatio est gravissimum
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 2 arg. 2"><a name="43779"><span class=
-"ref">[43779] II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 arg. 2</span></a>
+peccatum.</p><p title="II-II q. 115 a. 2 arg. 2"><a name="43779"><span class="ref">[43779] IIª-IIae q. 115 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, quicumque verbis alii nocet, non minus nocet sibi quam
 aliis, unde dicitur in Psalm., gladius eorum intret in corda
 ipsorum. Sed ille qui alteri adulatur, inducit eum ad peccandum
 mortaliter, unde super illud Psalm., oleum peccatoris non impinguet
 caput meum, dicit Glossa, <i>falsa laus adulatoris mentes a rigore
 veritatis emollit ad noxia</i>. Ergo multo magis adulator in se
-mortaliter peccat.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 2 arg. 3"><a name="43780"><span class=
-"ref">[43780] II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 arg. 3</span></a>
+mortaliter peccat.</p><p title="II-II q. 115 a. 2 arg. 3"><a name="43780"><span class="ref">[43780] IIª-IIae q. 115 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, in decretis scribitur, dist. XLVI, <i>clericus qui
 adulationibus et proditionibus vacare deprehenditur, degradetur ab
 officio</i>. Sed talis poena non infligitur nisi pro peccato
-mortali. Ergo adulatio est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 2 s. c."><a name="43781"><span class=
-"ref">[43781] II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+mortali. Ergo adulatio est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 115 a. 2 s. c."><a name="43781"><span class="ref">[43781] IIª-IIae q. 115 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus, in Serm. de Purgat., inter peccata minuta
 numerat, si quis cuiquam maiori personae, <i>aut ex voluntate aut
-ex necessitate, adulari voluerit</i>.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 2 co."><a name="43782"><span class=
-"ref">[43782] II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+ex necessitate, adulari voluerit</i>.</p><p title="II-II q. 115 a. 2 co."><a name="43782"><span class="ref">[43782] IIª-IIae q. 115 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, peccatum mortale est quod
 contrariatur caritati. Adulatio autem quandoque quidem caritati
 contrariatur, quandoque autem non. Contrariatur siquidem caritati
@@ -2197,58 +1773,35 @@
 scandalo dicta sunt. Si autem aliquis ex sola aviditate delectandi
 alios, vel etiam ad evitandum aliquod malum vel consequendum
 aliquid in necessitate, alicui adulatus fuerit, non est contra
-caritatem. Unde non est peccatum mortale, sed veniale.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 2 ad 1"><a name="43783"><span class=
-"ref">[43783] II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+caritatem. Unde non est peccatum mortale, sed veniale.</p><p title="II-II q. 115 a. 2 ad 1"><a name="43783"><span class="ref">[43783] IIª-IIae q. 115 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod auctoritates illae loquuntur de adulatore qui
 laudat peccatum alicuius. Talis enim adulatio dicitur plus nocere
 quam gladius persecutoris, quia in potioribus bonis nocet, scilicet
 in spiritualibus. Non enim nocet ita efficaciter, quia gladius
 persecutoris effective occidit, quasi sufficiens causa mortis;
 nullus autem potest esse alteri sufficiens causa peccandi, ut ex
-supra dictis patet.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 2 ad 2"><a name="43784"><span class=
-"ref">[43784] II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+supra dictis patet.</p><p title="II-II q. 115 a. 2 ad 2"><a name="43784"><span class="ref">[43784] IIª-IIae q. 115 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ratio illa procedit de eo qui adulatur intentione
 nocendi. Ille enim plus nocet sibi quam aliis, quia sibi nocet
 tanquam sufficiens causa peccandi, aliis autem occasionaliter
-tantum.</p>
-<p title="II-II q. 115 a. 2 ad 3"><a name="43785"><span class=
-"ref">[43785] II&ordf;-IIae q. 115 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+tantum.</p><p title="II-II q. 115 a. 2 ad 3"><a name="43785"><span class="ref">[43785] IIª-IIae q. 115 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod auctoritas illa loquitur de eo qui proditorie alteri
-adulatur ut eum decipiat.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 116</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 116 pr."><a name="43786"><span class=
-"ref">[43786] II&ordf;-IIae q. 116 pr.</span></a> Deinde
+adulatur ut eum decipiat.</p></div></div><div class="q" id="q116"><h2>Quaestio 116</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 116 pr."><a name="43786"><span class="ref">[43786] IIª-IIae q. 116 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de litigio. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo,
 utrum opponatur virtuti amicitiae. Secundo, de comparatione eius ad
-adulationem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 116 a. 1 arg. 1"><a name="43787"><span class=
-"ref">[43787] II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+adulationem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 116 a. 1 arg. 1"><a name="43787"><span class="ref">[43787] IIª-IIae q. 116 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod litigium non opponatur virtuti
 amicitiae vel affabilitatis. Litigium enim ad discordiam pertinere
 videtur, sicut et contentio. Sed discordia opponitur caritati,
-sicut dictum est. Ergo et litigium.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 1 arg. 2"><a name="43788"><span class=
-"ref">[43788] II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 arg. 2</span></a>
+sicut dictum est. Ergo et litigium.</p><p title="II-II q. 116 a. 1 arg. 2"><a name="43788"><span class="ref">[43788] IIª-IIae q. 116 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Prov. XXVI dicitur, <i>homo iracundus incendit
 litem</i>. Sed iracundia opponitur mansuetudini. Ergo et lis, sive
-litigium.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 1 arg. 3"><a name="43789"><span class=
-"ref">[43789] II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 arg. 3</span></a>
+litigium.</p><p title="II-II q. 116 a. 1 arg. 3"><a name="43789"><span class="ref">[43789] IIª-IIae q. 116 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, Iac. IV dicitur, <i>unde bella et lites in vobis? Nonne
 ex concupiscentiis vestris, quae militant in membris vestris?</i>
 Sed sequi concupiscentias videtur opponi temperantiae. Ergo videtur
-quod litigium non opponatur amicitiae, sed temperantiae.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 1 s. c."><a name="43790"><span class=
-"ref">[43790] II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
-est quod philosophus, in IV Ethic., litigium opponit amicitiae.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 1 co."><a name="43791"><span class=
-"ref">[43791] II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+quod litigium non opponatur amicitiae, sed temperantiae.</p><p title="II-II q. 116 a. 1 s. c."><a name="43790"><span class="ref">[43790] IIª-IIae q. 116 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+est quod philosophus, in IV Ethic., litigium opponit amicitiae.</p><p title="II-II q. 116 a. 1 co."><a name="43791"><span class="ref">[43791] IIª-IIae q. 116 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod proprie litigium in verbis consistit, cum scilicet
 unus verbis alterius contradicit. In qua quidem contradictione duo
 possunt attendi. Quandoque enim contingit contradictio propter
@@ -2260,58 +1813,40 @@
 quam pertinet delectabiliter aliis convivere. Unde philosophus
 dicit, in IV Ethic., quod <i>illi qui ad omnia contrariantur causa
 eius quod est contristare, neque quodcumque curantes, discoli et
-litigiosi vocantur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 1 ad 1"><a name="43792"><span class=
-"ref">[43792] II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+litigiosi vocantur</i>.</p><p title="II-II q. 116 a. 1 ad 1"><a name="43792"><span class="ref">[43792] IIª-IIae q. 116 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod contentio magis proprie pertinet ad
 contradictionem discordiae, litigium autem ad contradictionem quae
-fit intentione contristandi.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 1 ad 2"><a name="43793"><span class=
-"ref">[43793] II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+fit intentione contristandi.</p><p title="II-II q. 116 a. 1 ad 2"><a name="43793"><span class="ref">[43793] IIª-IIae q. 116 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod directa oppositio vitiorum ad virtutes non attenditur
 secundum causas, cum contingat unum vitium ex diversis causis
 oriri, sed attenditur secundum speciem actus. Licet autem quandoque
 litigium ex ira oriatur, potest tamen ex multis aliis causis oriri.
-Unde non oportet quod directe opponatur mansuetudini.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 1 ad 3"><a name="43794"><span class=
-"ref">[43794] II&ordf;-IIae q. 116 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+Unde non oportet quod directe opponatur mansuetudini.</p><p title="II-II q. 116 a. 1 ad 3"><a name="43794"><span class="ref">[43794] IIª-IIae q. 116 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod Iacobus loquitur ibi de concupiscentia secundum quod
 est generale malum, ex quo omnia vitia oriuntur, prout dicit Glossa
 Rom. VII, <i>bona est lex, quae, dum concupiscentiam prohibet, omne
-malum prohibet</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 116 a. 2 arg. 1"><a name="43795"><span class=
-"ref">[43795] II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+malum prohibet</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 116 a. 2 arg. 1"><a name="43795"><span class="ref">[43795] IIª-IIae q. 116 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod litigium sit minus peccatum
 quam contrarium vitium, scilicet placiditatis vel adulationis.
 Quanto enim aliquod peccatum plus nocet, tanto peius esse videtur.
 Sed adulatio plus nocet quam litigium, dicitur enim Isaiae III,
 <i>popule meus, qui beatum te dicunt, ipsi te decipiunt, et viam
 gressuum tuorum dissipant</i>. Ergo adulatio est gravius peccatum
-quam litigium.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 2 arg. 2"><a name="43796"><span class=
-"ref">[43796] II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 arg. 2</span></a>
+quam litigium.</p><p title="II-II q. 116 a. 2 arg. 2"><a name="43796"><span class="ref">[43796] IIª-IIae q. 116 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, in adulatione videtur esse quaedam dolositas, quia aliud
 adulator dicit ore, aliud habet in corde. Litigiosus autem caret
 dolo, quia manifeste contradicit. Ille autem qui cum dolo peccat,
 turpior est, ut philosophus dicit, in VII Ethic. Ergo gravius
-peccatum est adulatio quam litigium.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 2 arg. 3"><a name="43797"><span class=
-"ref">[43797] II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 arg. 3</span></a>
+peccatum est adulatio quam litigium.</p><p title="II-II q. 116 a. 2 arg. 3"><a name="43797"><span class="ref">[43797] IIª-IIae q. 116 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, verecundia est timor de turpi, ut patet per philosophum,
 in IV Ethic. Sed magis verecundatur homo esse adulator quam
-litigiosus. Ergo litigium est minus peccatum quam adulatio.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 2 s. c."><a name="43798"><span class=
-"ref">[43798] II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+litigiosus. Ergo litigium est minus peccatum quam adulatio.</p><p title="II-II q. 116 a. 2 s. c."><a name="43798"><span class="ref">[43798] IIª-IIae q. 116 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod tanto aliquod peccatum videtur esse gravius quanto
 spirituali statui magis repugnat. Sed litigium magis repugnare
 videtur spirituali, dicitur enim I ad Tim. III, quod <i>oportet
 episcopum non litigiosum esse</i>; et II ad Tim. II, <i>servum
 domini non oportet litigare</i>. Ergo litigium videtur esse gravius
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 2 co."><a name="43799"><span class=
-"ref">[43799] II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+peccatum.</p><p title="II-II q. 116 a. 2 co."><a name="43799"><span class="ref">[43799] IIª-IIae q. 116 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod de utroque istorum peccatorum loqui possumus
 dupliciter. Uno modo, considerando speciem utriusque peccati. Et
 secundum hoc, tanto aliquod vitium est gravius quanto magis
@@ -2323,16 +1858,12 @@
 quandoque adulatio est gravior, puta quando intendit per
 deceptionem indebite honorem vel lucrum acquirere. Quandoque vero
 litigium est gravius, puta quando homo intendit vel veritatem
-impugnare, vel dicentem in contemptum adducere.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 2 ad 1"><a name="43800"><span class=
-"ref">[43800] II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+impugnare, vel dicentem in contemptum adducere.</p><p title="II-II q. 116 a. 2 ad 1"><a name="43800"><span class="ref">[43800] IIª-IIae q. 116 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod sicut adulator potest nocere occulte decipiendo,
 ita litigiosus potest interdum nocere manifeste impugnando. Gravius
 autem est, ceteris paribus, manifeste alicui nocere, quasi per
 violentiam, quam occulte, unde rapina est gravius peccatum quam
-furtum, ut supra dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 2 ad 2"><a name="43801"><span class=
-"ref">[43801] II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+furtum, ut supra dictum est.</p><p title="II-II q. 116 a. 2 ad 2"><a name="43801"><span class="ref">[43801] IIª-IIae q. 116 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod non semper in actibus humanis illud est gravius quod
 est turpius. Decor enim hominis est ex ratione, et ideo turpiora
 sunt peccata carnalia, quibus caro dominatur rationi, quamvis
@@ -2342,66 +1873,45 @@
 falsitate rationis, cum tamen peccata manifesta quandoque sint ex
 maiori contemptu. Et ideo adulatio, quasi cum dolo existens videtur
 esse turpior, sed litigium, quasi ex maiori contemptu procedens,
-videtur esse gravius.</p>
-<p title="II-II q. 116 a. 2 ad 3"><a name="43802"><span class=
-"ref">[43802] II&ordf;-IIae q. 116 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+videtur esse gravius.</p><p title="II-II q. 116 a. 2 ad 3"><a name="43802"><span class="ref">[43802] IIª-IIae q. 116 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut dictum est, verecundia respicit turpitudinem
 peccati. Unde non semper magis verecundatur homo de graviori
 peccato, sed de magis turpi peccato. Et inde est quod magis
 verecundatur homo de adulatione quam de litigio, quamvis litigium
-sit gravius.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 117</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 117 pr."><a name="43803"><span class=
-"ref">[43803] II&ordf;-IIae q. 117 pr.</span></a> Deinde
+sit gravius.</p></div></div><div class="q" id="q117"><h2>Quaestio 117</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 117 pr."><a name="43803"><span class="ref">[43803] IIª-IIae q. 117 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de liberalitate, et vitiis oppositis, scilicet
 avaritia et prodigalitate. Circa liberalitatem quaeruntur sex.
 Primo, utrum liberalitas sit virtus. Secundo, quae sit materia
 eius. Tertio, de actu ipsius. Quarto, utrum magis ad eum pertineat
 dare quam recipere. Quinto, utrum liberalitas sit pars iustitiae.
-Sexto, de comparatione eius ad alias virtutes.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 117 a. 1 arg. 1"><a name="43804"><span class=
-"ref">[43804] II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+Sexto, de comparatione eius ad alias virtutes.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 117 a. 1 arg. 1"><a name="43804"><span class="ref">[43804] IIª-IIae q. 117 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod liberalitas non sit virtus. Nulla enim
 virtus contrariatur inclinationi naturali. Inclinatio autem
 naturalis est ad hoc ut aliquis plus sibi quam aliis provideat.
 Cuius contrarium pertinet ad liberalem, quia, ut philosophus dicit,
 in IV Ethic., <i>liberalis est non respicere ad seipsum, ita quod
-sibi minora derelinquit</i>. Ergo liberalitas non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 1 arg. 2"><a name="43805"><span class=
-"ref">[43805] II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 arg. 2</span></a> Item, per
+sibi minora derelinquit</i>. Ergo liberalitas non est virtus.</p><p title="II-II q. 117 a. 1 arg. 2"><a name="43805"><span class="ref">[43805] IIª-IIae q. 117 a. 1 arg. 2</span></a> Item, per
 divitias homo suam vitam sustentat, et ad felicitatem divitiae
 organice deserviunt, ut dicitur in I Ethic. Cum igitur omnis virtus
 ordinetur ad felicitatem, videtur quod liberalis non est virtuosus,
 de quo philosophus dicit, in IV Ethic., quod <i>non est acceptivus
-pecuniae neque custoditivus, sed emissivus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 1 arg. 3"><a name="43806"><span class=
-"ref">[43806] II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 arg. 3</span></a>
+pecuniae neque custoditivus, sed emissivus</i>.</p><p title="II-II q. 117 a. 1 arg. 3"><a name="43806"><span class="ref">[43806] IIª-IIae q. 117 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, virtutes habent connexionem ad invicem. Sed liberalitas
 non videtur connexa aliis virtutibus, multi enim sunt virtuosi qui
 non possunt esse liberales, quia non habent quod dent; multique
 liberaliter dant vel expendunt qui tamen alias sunt vitiosi. Ergo
-liberalitas non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 1 s. c."><a name="43807"><span class=
-"ref">[43807] II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+liberalitas non est virtus.</p><p title="II-II q. 117 a. 1 s. c."><a name="43807"><span class="ref">[43807] IIª-IIae q. 117 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Ambrosius dicit, in I de Offic., quod <i>in Evangelio
 multas disciplinas accipimus iustae liberalitatis</i>. Sed in
 Evangelio non docentur nisi ea quae ad virtutem pertinent. Ergo
-liberalitas est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 1 co."><a name="43808"><span class=
-"ref">[43808] II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+liberalitas est virtus.</p><p title="II-II q. 117 a. 1 co."><a name="43808"><span class="ref">[43808] IIª-IIae q. 117 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in libro de Lib. Arbit.,
 <i>bene uti his quibus male uti possumus, pertinet ad virtutem</i>.
 Possumus autem bene et male uti non solum his quae intra nos sunt,
 puta potentiis et passionibus animae, sed etiam his quae extra nos
 sunt, scilicet rebus huius mundi concessis nobis ad sustentationem
 vitae. Et ideo, cum bene uti his rebus pertineat ad liberalitatem,
-consequens est quod liberalitas virtus sit.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 1 ad 1"><a name="43809"><span class=
-"ref">[43809] II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+consequens est quod liberalitas virtus sit.</p><p title="II-II q. 117 a. 1 ad 1"><a name="43809"><span class="ref">[43809] IIª-IIae q. 117 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut Ambrosius et Basilius dicunt,
 superabundantia divitiarum datur aliquibus a Deo ut meritum bonae
 dispensationis acquirant. Pauca autem uni sufficiunt. Et ideo
@@ -2411,9 +1921,7 @@
 tamen etiam in temporalibus rebus non pertinet ad liberalem ut sic
 aliis intendat quod omnino se et suos despiciat. Unde Ambrosius
 dicit, in I de Offic., <i>est illa probanda liberalitas ut proximos
-seminis tui non despicias, si egere cognoscas</i>.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 1 ad 2"><a name="43810"><span class=
-"ref">[43810] II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+seminis tui non despicias, si egere cognoscas</i>.</p><p title="II-II q. 117 a. 1 ad 2"><a name="43810"><span class="ref">[43810] IIª-IIae q. 117 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ad liberalem non pertinet sic divitias emittere ut
 non sibi remaneat unde sustentetur, et unde virtutis opera
 exequatur, quibus ad felicitatem pervenitur. Unde philosophus
@@ -2425,9 +1933,7 @@
 quod pertinet ad statum perfectionis spiritualis vitae, de quo
 infra dicetur. Et tamen sciendum quod hoc ipsum quod est sua
 liberaliter largiri, inquantum est actus virtutis, ad beatitudinem
-ordinatur.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 1 ad 3"><a name="43811"><span class=
-"ref">[43811] II&ordf;-IIae q. 117 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+ordinatur.</p><p title="II-II q. 117 a. 1 ad 3"><a name="43811"><span class="ref">[43811] IIª-IIae q. 117 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut philosophus dicit, in IV Ethic., illi qui
 consumunt multa in intemperantias, non sunt liberales, sed prodigi.
 Et similiter quicumque effundit quae habet propter quaecumque alia
@@ -2446,34 +1952,22 @@
 <i>non enim consistit in multitudine datorum, sed in dantis
 habitu</i>. Et Ambrosius dicit, in I de Offic., quod <i>effectus
 divitem collationem aut pauperem facit, et pretium rebus
-imponit</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 117 a. 2 arg. 1"><a name="43812"><span class=
-"ref">[43812] II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+imponit</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 117 a. 2 arg. 1"><a name="43812"><span class="ref">[43812] IIª-IIae q. 117 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod liberalitas non sit circa
 pecunias. Omnis enim virtus moralis est circa operationes vel
 passiones. Esse autem circa operationes est proprium iustitiae, ut
 dicitur in V Ethic. Ergo, cum liberalitas sit virtus moralis,
-videtur quod sit circa passiones, et non circa pecunias.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 2 arg. 2"><a name="43813"><span class=
-"ref">[43813] II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 arg. 2</span></a>
+videtur quod sit circa passiones, et non circa pecunias.</p><p title="II-II q. 117 a. 2 arg. 2"><a name="43813"><span class="ref">[43813] IIª-IIae q. 117 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, ad liberalem pertinet quarumcumque divitiarum usus. Sed
 divitiae naturales sunt veriores quam divitiae artificiales, quae
 in pecuniis consistunt, ut patet per philosophum, in I Polit. Ergo
-liberalitas non est principaliter circa pecunias.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 2 arg. 3"><a name="43814"><span class=
-"ref">[43814] II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 arg. 3</span></a>
+liberalitas non est principaliter circa pecunias.</p><p title="II-II q. 117 a. 2 arg. 3"><a name="43814"><span class="ref">[43814] IIª-IIae q. 117 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, diversarum virtutum diversae sunt materiae, quia habitus
 distinguuntur secundum obiecta. Sed res exteriores sunt materiae
 iustitiae distributivae et commutativae. Ergo non sunt materia
-liberalitatis.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 2 s. c."><a name="43815"><span class=
-"ref">[43815] II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+liberalitatis.</p><p title="II-II q. 117 a. 2 s. c."><a name="43815"><span class="ref">[43815] IIª-IIae q. 117 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus dicit, in IV Ethic., quod <i>liberalitas
-videtur esse medietas quaedam circa pecunias</i>.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 2 co."><a name="43816"><span class=
-"ref">[43816] II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+videtur esse medietas quaedam circa pecunias</i>.</p><p title="II-II q. 117 a. 2 co."><a name="43816"><span class="ref">[43816] IIª-IIae q. 117 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, secundum philosophum, in IV Ethic., ad liberalem
 pertinet emissivum esse. Unde et alio nomine liberalitas largitas
 nominatur, quia quod largum est, non est retentivum, sed est
@@ -2482,59 +1976,41 @@
 custodia et dominio liberat, et animum suum ab eius affectu liberum
 esse ostendit. Ea vero quae emittenda sunt ab uno homine in alium,
 sunt bona possessa, quae nomine pecuniae significantur. Et ideo
-propria materia liberalitatis est pecunia.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 2 ad 1"><a name="43817"><span class=
-"ref">[43817] II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+propria materia liberalitatis est pecunia.</p><p title="II-II q. 117 a. 2 ad 1"><a name="43817"><span class="ref">[43817] IIª-IIae q. 117 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut dictum est, liberalitas non attenditur in
 quantitate dati, sed in affectu dantis. Affectus autem dantis
 disponitur secundum passiones amoris et concupiscentiae, et per
 consequens delectationis et tristitiae, ad ea quae dantur. Et ideo
 immediata materia liberalitatis sunt interiores passiones, sed
-pecunia exterior est obiectum ipsarum passionum.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 2 ad 2"><a name="43818"><span class=
-"ref">[43818] II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+pecunia exterior est obiectum ipsarum passionum.</p><p title="II-II q. 117 a. 2 ad 2"><a name="43818"><span class="ref">[43818] IIª-IIae q. 117 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in libro de doctrina
 Christ., <i>totum quidquid homines in terra habent, et omnia quorum
 sunt domini, pecunia vocatur, quia antiqui, quae habebant, in
 pecoribus habebant</i>. Et philosophus dicit, in IV Ethic., quod
 <i>pecunias dicimus omnia quorum dignitas numismate
-mensuratur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 2 ad 3"><a name="43819"><span class=
-"ref">[43819] II&ordf;-IIae q. 117 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+mensuratur</i>.</p><p title="II-II q. 117 a. 2 ad 3"><a name="43819"><span class="ref">[43819] IIª-IIae q. 117 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod iustitia constituit aequalitatem in istis
 exterioribus rebus, non autem ad eam proprie pertinet moderari
 interiores passiones. Unde aliter pecunia est materia
-liberalitatis, et aliter iustitiae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 117 a. 3 arg. 1"><a name="43820"><span class=
-"ref">[43820] II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+liberalitatis, et aliter iustitiae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 117 a. 3 arg. 1"><a name="43820"><span class="ref">[43820] IIª-IIae q. 117 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod uti pecunia non sit actus
 liberalitatis. Diversarum enim virtutum diversi sunt actus. Sed uti
 pecunia convenit aliis virtutibus, sicut iustitiae et
-magnificentiae. Non ergo est proprius actus liberalitatis.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 3 arg. 2"><a name="43821"><span class=
-"ref">[43821] II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 arg. 2</span></a>
+magnificentiae. Non ergo est proprius actus liberalitatis.</p><p title="II-II q. 117 a. 3 arg. 2"><a name="43821"><span class="ref">[43821] IIª-IIae q. 117 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, ad liberalem non solum pertinet dare, sed etiam accipere
 et custodire. Sed acceptio et custodia non videtur ad usum pecuniae
 pertinere. Ergo inconvenienter dicitur proprius liberalitatis actus
-usus pecuniae.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 3 arg. 3"><a name="43822"><span class=
-"ref">[43822] II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 arg. 3</span></a>
+usus pecuniae.</p><p title="II-II q. 117 a. 3 arg. 3"><a name="43822"><span class="ref">[43822] IIª-IIae q. 117 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, usus pecuniae non solum consistit in hoc quod pecunia
 detur, sed in hoc quod expendatur. Sed expendere pecuniam refertur
 ad ipsum expendentem, et sic non videtur esse liberalitatis actus,
 dicit enim Seneca, in V de Benefic., <i>non est liberalis aliquis
 ex hoc quod sibi donat</i>. Ergo non quilibet usus pecuniae
-pertinet ad liberalitatem.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 3 s. c."><a name="43823"><span class=
-"ref">[43823] II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+pertinet ad liberalitatem.</p><p title="II-II q. 117 a. 3 s. c."><a name="43823"><span class="ref">[43823] IIª-IIae q. 117 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus dicit, in IV Ethic., <i>unoquoque optime
 utitur qui habet circa singula virtutem. Divitiis ergo utetur
 optime qui habet circa pecunias virtutem</i>. Iste autem est
-liberalis. Ergo bonus usus pecuniarum est actus liberalitatis.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 3 co."><a name="43824"><span class=
-"ref">[43824] II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+liberalis. Ergo bonus usus pecuniarum est actus liberalitatis.</p><p title="II-II q. 117 a. 3 co."><a name="43824"><span class="ref">[43824] IIª-IIae q. 117 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod species actus sumitur ex obiecto, ut supra habitum
 est. Obiectum autem sive materia liberalitatis est pecunia, et
 quidquid pecunia mensurari potest, ut dictum est. Et quia quaelibet
@@ -2542,9 +2018,7 @@
 cum liberalitas sit virtus, actus eius sit proportionatus pecuniae.
 Pecunia autem cadit sub ratione bonorum utilium, quia omnia
 exteriora bona ad usum hominis sunt ordinata. Et ideo proprius
-actus liberalitatis est pecunia vel divitiis uti.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 3 ad 1"><a name="43825"><span class=
-"ref">[43825] II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+actus liberalitatis est pecunia vel divitiis uti.</p><p title="II-II q. 117 a. 3 ad 1"><a name="43825"><span class="ref">[43825] IIª-IIae q. 117 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ad liberalitatem pertinet bene uti divitiis
 inquantum huiusmodi, eo quod divitiae sunt propria materia
 liberalitatis. Ad iustitiam autem pertinet uti divitiis secundum
@@ -2553,18 +2027,14 @@
 divitiis secundum quandam specialem rationem, idest secundum quod
 assumuntur in alicuius magni operis expletionem. Unde et
 magnificentia quodammodo se habet ex additione ad liberalitatem, ut
-infra dicetur.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 3 ad 2"><a name="43826"><span class=
-"ref">[43826] II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+infra dicetur.</p><p title="II-II q. 117 a. 3 ad 2"><a name="43826"><span class="ref">[43826] IIª-IIae q. 117 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ad virtuosum pertinet non solum convenienter uti sua
 materia vel instrumento, sed etiam praeparare opportunitates ad
 bene utendum, sicut ad fortitudinem militis pertinet non solum
 exserere gladium in hostes, sed etiam exacuere gladium et in vagina
 conservare. Sic etiam ad liberalitatem pertinet non solum uti
 pecunia, sed etiam eam praeparare et conservare ad idoneum
-usum.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 3 ad 3"><a name="43827"><span class=
-"ref">[43827] II&ordf;-IIae q. 117 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+usum.</p><p title="II-II q. 117 a. 3 ad 3"><a name="43827"><span class="ref">[43827] IIª-IIae q. 117 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut dictum est, propinqua materia liberalitatis
 sunt interiores passiones secundum quas homo afficitur circa
 pecuniam. Et ideo ad liberalitatem praecipue pertinet ut homo
@@ -2578,11 +2048,7 @@
 liberalitas consistit, secundum philosophum, in IV Ethic. Verbum
 autem Senecae intelligendum est de liberalitate secundum quod se
 habet ad dationes. Non enim dicitur aliquis liberalis ex hoc quod
-sibi aliquid donat.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 117 a. 4 arg. 1"><a name="43828"><span class=
-"ref">[43828] II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
+sibi aliquid donat.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 117 a. 4 arg. 1"><a name="43828"><span class="ref">[43828] IIª-IIae q. 117 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
 quartum sic proceditur. Videtur quod ad liberalem non maxime
 pertineat dare. Liberalitas enim a prudentia dirigitur, sicut et
 quaelibet alia moralis virtus. Sed maxime videtur ad prudentiam
@@ -2590,31 +2056,21 @@
 Ethic., quod <i>illi qui non acquisierunt pecuniam, sed susceperunt
 ab aliis acquisitam, liberalius eam expendunt, quia sunt inexperti
 indigentiae</i>. Ergo videtur quod dare non maxime pertineat ad
-liberalitatem.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 4 arg. 2"><a name="43829"><span class=
-"ref">[43829] II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 arg. 2</span></a>
+liberalitatem.</p><p title="II-II q. 117 a. 4 arg. 2"><a name="43829"><span class="ref">[43829] IIª-IIae q. 117 a. 4 arg. 2</span></a>
 Praeterea, de hoc quod aliquis maxime intendit, nullus tristatur,
 neque ab eo cessat. Sed liberalis quandoque tristatur de his quae
 dedit, neque etiam dat omnibus, ut dicitur in IV Ethic. Ergo ad
-liberalem non maxime pertinet dare.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 4 arg. 3"><a name="43830"><span class=
-"ref">[43830] II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 arg. 3</span></a>
+liberalem non maxime pertinet dare.</p><p title="II-II q. 117 a. 4 arg. 3"><a name="43830"><span class="ref">[43830] IIª-IIae q. 117 a. 4 arg. 3</span></a>
 Praeterea, ad illud implendum quod quis maxime intendit, homo
 utitur viis quibus potest. Sed liberalis non est petitivus, ut
 philosophus dicit, in IV Ethic., cum per hoc posset sibi praeparare
 facultatem aliis donandi. Ergo videtur quod maxime non intendat ad
-dandum.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 4 arg. 4"><a name="43831"><span class=
-"ref">[43831] II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 arg. 4</span></a>
+dandum.</p><p title="II-II q. 117 a. 4 arg. 4"><a name="43831"><span class="ref">[43831] IIª-IIae q. 117 a. 4 arg. 4</span></a>
 Praeterea, magis homo obligatur ad hoc quod provideat sibi quam
 aliis. Sed expendendo aliquid providet sibi, dando autem providet
-aliis. Ergo ad liberalem magis pertinet expendere quam dare.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 4 s. c."><a name="43832"><span class=
-"ref">[43832] II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+aliis. Ergo ad liberalem magis pertinet expendere quam dare.</p><p title="II-II q. 117 a. 4 s. c."><a name="43832"><span class="ref">[43832] IIª-IIae q. 117 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus dicit, in IV Ethic., quod <i>liberalis est
-superabundare in datione</i>.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 4 co."><a name="43833"><span class=
-"ref">[43833] II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+superabundare in datione</i>.</p><p title="II-II q. 117 a. 4 co."><a name="43833"><span class="ref">[43833] IIª-IIae q. 117 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod proprium est liberalis uti pecunia. Usus autem
 pecuniae est in emissione ipsius, nam acquisitio pecuniae magis
 assimilatur generationi quam usui; custodia vero pecuniae,
@@ -2625,9 +2081,7 @@
 eam aliis, quam expendendo eam circa seipsum. Proprium autem est
 virtutis ut praecipue tendat in id quod perfectius est, nam virtus
 est perfectio quaedam, ut dicitur in VII Physic. Et ideo liberalis
-maxime laudatur ex datione.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 4 ad 1"><a name="43834"><span class=
-"ref">[43834] II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+maxime laudatur ex datione.</p><p title="II-II q. 117 a. 4 ad 1"><a name="43834"><span class="ref">[43834] IIª-IIae q. 117 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ad prudentiam pertinet custodire pecuniam ne
 subripiatur aut inutiliter expendatur. Sed utiliter eam expendere
 non est minoris prudentiae quam utiliter eam conservare, sed
@@ -2642,9 +2096,7 @@
 experientia procedens, impedit quandoque eos qui acquisiverunt
 pecuniam ne eam consumant liberaliter agendo. Et similiter amor quo
 eam amant tanquam proprium effectum, ut philosophus dicit, in IV
-Ethic.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 4 ad 2"><a name="43835"><span class=
-"ref">[43835] II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+Ethic.</p><p title="II-II q. 117 a. 4 ad 2"><a name="43835"><span class="ref">[43835] IIª-IIae q. 117 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut dictum est, ad liberalitatem pertinet
 convenienter uti pecunia, et per consequens convenienter dare, quod
 est quidam pecuniae usus. Quaelibet autem virtus tristatur de
@@ -2654,50 +2106,34 @@
 utroque tristatur liberalis, sed de primo magis, quia plus
 opponitur proprio actui. Et ideo etiam non dat omnibus, impediretur
 enim actus eius si quibuslibet daret; non enim haberet unde aliis
-daret, quibus dare convenit.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 4 ad 3"><a name="43836"><span class=
-"ref">[43836] II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+daret, quibus dare convenit.</p><p title="II-II q. 117 a. 4 ad 3"><a name="43836"><span class="ref">[43836] IIª-IIae q. 117 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod dare et accipere se habent sicut agere et pati. Non
 est autem idem principium agendi et patiendi. Unde quia liberalitas
 est principium dationis, non pertinet ad liberalem ut sit promptus
 ad recipiendum, et multo minus ad petendum. Ordinat autem ad dandum
 aliqua secundum liberalitatis convenientiam, scilicet fructus
 propriarum possessionum; quos sollicite procurat, ut eis
-liberaliter utatur.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 4 ad 4"><a name="43837"><span class=
-"ref">[43837] II&ordf;-IIae q. 117 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
+liberaliter utatur.</p><p title="II-II q. 117 a. 4 ad 4"><a name="43837"><span class="ref">[43837] IIª-IIae q. 117 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod ad expendendum in seipsum natura inclinat. Unde hoc
 quod pecuniam quis perfundat in alios, pertinet proprie ad
-virtutem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 117 a. 5 arg. 1"><a name="43838"><span class=
-"ref">[43838] II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
+virtutem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 117 a. 5 arg. 1"><a name="43838"><span class="ref">[43838] IIª-IIae q. 117 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
 quintum sic proceditur. Videtur quod liberalitas non sit pars
 iustitiae. Iustitia enim respicit debitum. Sed quanto aliquid est
 magis debitum, tanto minus liberaliter datur. Ergo liberalitas non
-est pars iustitiae, sed ei repugnat.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 5 arg. 2"><a name="43839"><span class=
-"ref">[43839] II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 arg. 2</span></a>
+est pars iustitiae, sed ei repugnat.</p><p title="II-II q. 117 a. 5 arg. 2"><a name="43839"><span class="ref">[43839] IIª-IIae q. 117 a. 5 arg. 2</span></a>
 Praeterea, iustitia est circa operationes, ut supra habitum est.
 Liberalitas autem praecipue est circa amorem et concupiscentiam
 pecuniarum, quae sunt passiones. Ergo magis videtur liberalitas ad
-temperantiam pertinere quam ad iustitiam.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 5 arg. 3"><a name="43840"><span class=
-"ref">[43840] II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 arg. 3</span></a>
+temperantiam pertinere quam ad iustitiam.</p><p title="II-II q. 117 a. 5 arg. 3"><a name="43840"><span class="ref">[43840] IIª-IIae q. 117 a. 5 arg. 3</span></a>
 Praeterea, ad liberalitatem pertinet praecipue convenienter dare,
 ut dictum est. Sed convenienter dare pertinet ad beneficentiam et
 misericordiam, quae pertinent ad caritatem, ut supra dictum est.
-Ergo liberalitas magis est pars caritatis quam iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 5 s. c."><a name="43841"><span class=
-"ref">[43841] II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+Ergo liberalitas magis est pars caritatis quam iustitiae.</p><p title="II-II q. 117 a. 5 s. c."><a name="43841"><span class="ref">[43841] IIª-IIae q. 117 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Ambrosius dicit, in I de Offic., <i>iustitia ad societatem
 generis humani refertur. Societatis enim ratio dividitur in duas
 partes, iustitiam et beneficentiam, quam eandem liberalitatem aut
 benignitatem vocant</i>. Ergo liberalitas ad iustitiam
-pertinet.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 5 co."><a name="43842"><span class=
-"ref">[43842] II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+pertinet.</p><p title="II-II q. 117 a. 5 co."><a name="43842"><span class="ref">[43842] IIª-IIae q. 117 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod liberalitas non est species iustitiae, quia iustitia
 exhibet alteri quod est eius, liberalitas autem exhibet id quod est
 suum. Habet tamen quandam convenientiam cum iustitia in duobus.
@@ -2705,21 +2141,15 @@
 Secundo, quia est circa res exteriores, sicut et iustitia, licet
 secundum aliam rationem, ut dictum est. Et ideo liberalitas a
 quibusdam ponitur pars iustitiae, sicut virtus ei annexa ut
-principali.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 5 ad 1"><a name="43843"><span class=
-"ref">[43843] II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+principali.</p><p title="II-II q. 117 a. 5 ad 1"><a name="43843"><span class="ref">[43843] IIª-IIae q. 117 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod liberalitas, etsi non attendat debitum legale,
 quod attendit iustitia, attendit tamen debitum quoddam morale, quod
 attenditur ex quadam ipsius decentia, non ex hoc quod sit alteri
-obligatus. Unde minimum habet de ratione debiti.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 5 ad 2"><a name="43844"><span class=
-"ref">[43844] II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+obligatus. Unde minimum habet de ratione debiti.</p><p title="II-II q. 117 a. 5 ad 2"><a name="43844"><span class="ref">[43844] IIª-IIae q. 117 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod temperantia est circa concupiscentias corporalium
 delectationum. Concupiscentia autem pecuniae, et delectatio, non
 est corporalis, sed magis animalis. Unde liberalitas non pertinet
-proprie ad temperantiam.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 5 ad 3"><a name="43845"><span class=
-"ref">[43845] II&ordf;-IIae q. 117 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+proprie ad temperantiam.</p><p title="II-II q. 117 a. 5 ad 3"><a name="43845"><span class="ref">[43845] IIª-IIae q. 117 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod datio benefici et misericordis procedit ex eo quod
 homo est aliqualiter affectus circa eum cui dat. Et ideo talis
 datio pertinet ad caritatem sive ad amicitiam. Sed datio
@@ -2727,40 +2157,28 @@
 circa pecuniam, dum eam non concupiscit neque amat. Unde etiam non
 solum amicis, sed etiam ignotis dat, quando oportet. Unde non
 pertinet ad caritatem, sed magis ad iustitiam, quae est circa res
-exteriores.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 117 a. 6 arg. 1"><a name="43846"><span class=
-"ref">[43846] II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+exteriores.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 117 a. 6 arg. 1"><a name="43846"><span class="ref">[43846] IIª-IIae q. 117 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod liberalitas sit maxima virtutum. Omnis
 enim virtus hominis est quaedam similitudo divinae bonitatis. Sed
 per liberalitatem homo maxime assimilatur Deo, <i>qui dat omnibus
 affluenter et non improperat</i>, ut dicitur Iac. Ergo liberalitas
-est maxima virtutum.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 6 arg. 2"><a name="43847"><span class=
-"ref">[43847] II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 arg. 2</span></a>
+est maxima virtutum.</p><p title="II-II q. 117 a. 6 arg. 2"><a name="43847"><span class="ref">[43847] IIª-IIae q. 117 a. 6 arg. 2</span></a>
 Praeterea, secundum Augustinum, in VI de Trin., <i>in his quae non
 mole magna sunt, idem est esse maius quod melius</i>. Sed ratio
 bonitatis maxime videtur ad liberalitatem pertinere, quia bonum est
 diffusivum, ut patet per Dionysium, IV cap. de Div. Nom. Unde et
 Ambrosius dicit, in I de Offic., quod <i>iustitia censuram tenet,
 liberalitas bonitatem</i>. Ergo liberalitas est maxima
-virtutum.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 6 arg. 3"><a name="43848"><span class=
-"ref">[43848] II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 arg. 3</span></a>
+virtutum.</p><p title="II-II q. 117 a. 6 arg. 3"><a name="43848"><span class="ref">[43848] IIª-IIae q. 117 a. 6 arg. 3</span></a>
 Praeterea, homines honorantur et amantur propter virtutem. Sed
 Boetius dicit, in libro de Consolat., <i>largitas maxime claros
 facit</i>. Et philosophus dicit, in IV Ethic., quod <i>inter
 virtuosos maxime liberales amantur</i>. Ergo liberalitas est maxima
-virtutum.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 6 s. c."><a name="43849"><span class=
-"ref">[43849] II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+virtutum.</p><p title="II-II q. 117 a. 6 s. c."><a name="43849"><span class="ref">[43849] IIª-IIae q. 117 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Ambrosius dicit, in I de Offic., quod <i>iustitia
 excelsior videtur liberalitate, sed liberalitas gratior</i>.
 Philosophus etiam dicit, in I Rhetoric., quod <i>fortes et iusti
-maxime honorantur, et post eos liberales</i>.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 6 co."><a name="43850"><span class=
-"ref">[43850] II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+maxime honorantur, et post eos liberales</i>.</p><p title="II-II q. 117 a. 6 co."><a name="43850"><span class="ref">[43850] IIª-IIae q. 117 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod quaelibet virtus tendit in aliquod bonum. Unde quanto
 aliqua virtus in melius bonum tendit, tanto melior est. Liberalitas
 autem tendit in aliquod bonum dupliciter, uno modo, primo et per
@@ -2782,49 +2200,32 @@
 multa. Quia tamen unumquodque magis iudicatur secundum illud quod
 primo et per se competit ei quam secundum id quod consequenter se
 habet, ideo dicendum est liberalitatem non esse maximam
-virtutem.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 6 ad 1"><a name="43851"><span class=
-"ref">[43851] II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+virtutem.</p><p title="II-II q. 117 a. 6 ad 1"><a name="43851"><span class="ref">[43851] IIª-IIae q. 117 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod datio divina provenit ex eo quod amat homines
 quibus dat, non autem ex eo quod afficiatur ad ea quae dat. Et ideo
 magis videtur pertinere ad caritatem, quae est maxima virtutum,
-quam ad liberalitatem.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 6 ad 2"><a name="43852"><span class=
-"ref">[43852] II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+quam ad liberalitatem.</p><p title="II-II q. 117 a. 6 ad 2"><a name="43852"><span class="ref">[43852] IIª-IIae q. 117 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod quaelibet virtus participat rationem boni quantum ad
 emissionem proprii actus. Actus autem quarundam aliarum virtutum
-meliores sunt pecunia, quam emittit liberalis.</p>
-<p title="II-II q. 117 a. 6 ad 3"><a name="43853"><span class=
-"ref">[43853] II&ordf;-IIae q. 117 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+meliores sunt pecunia, quam emittit liberalis.</p><p title="II-II q. 117 a. 6 ad 3"><a name="43853"><span class="ref">[43853] IIª-IIae q. 117 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod liberales maxime amantur, non quidem amicitia
 honesti, quasi sint meliores; sed amicitia utilis, quia sunt
 utiliores in exterioribus bonis, quae communiter homines maxime
-cupiunt. Et etiam propter eandem causam clari redduntur.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 118</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 118 pr."><a name="43854"><span class=
-"ref">[43854] II&ordf;-IIae q. 118 pr.</span></a> Deinde
+cupiunt. Et etiam propter eandem causam clari redduntur.</p></div></div><div class="q" id="q118"><h2>Quaestio 118</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 118 pr."><a name="43854"><span class="ref">[43854] IIª-IIae q. 118 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de vitiis oppositis liberalitati. Et primo, de
 avaritia; secundo, de prodigalitate. Circa primum quaeruntur octo.
 Primo, utrum avaritia sit peccatum. Secundo, utrum sit speciale
 peccatum. Tertio, cui virtuti opponatur. Quarto, utrum sit peccatum
 mortale. Quinto, utrum sit gravissimum peccatorum. Sexto, utrum sit
 peccatum carnale, vel spirituale. Septimo, utrum sit vitium
-capitale. Octavo, de filiabus eius.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 118 a. 1 arg. 1"><a name="43855"><span class=
-"ref">[43855] II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+capitale. Octavo, de filiabus eius.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 118 a. 1 arg. 1"><a name="43855"><span class="ref">[43855] IIª-IIae q. 118 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod avaritia non sit peccatum. Dicitur
 enim avaritia quasi aeris aviditas, quia scilicet in appetitu
 pecuniae consistit, per quam omnia exteriora bona intelligi
 possunt. Sed appetere exteriora bona non est peccatum. Naturaliter
 enim homo ea appetit, tum quia naturaliter subiecta sunt homini;
 tum quia per ea vita hominis conservatur, unde et substantia
-hominis dicuntur. Ergo avaritia non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 1 arg. 2"><a name="43856"><span class=
-"ref">[43856] II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 arg. 2</span></a>
+hominis dicuntur. Ergo avaritia non est peccatum.</p><p title="II-II q. 118 a. 1 arg. 2"><a name="43856"><span class="ref">[43856] IIª-IIae q. 118 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, omne peccatum aut est in Deum, aut in proximum, aut est
 in seipsum, sicut supra habitum est. Sed avaritia non est proprie
 peccatum contra Deum, non enim opponitur neque religioni neque
@@ -2833,19 +2234,13 @@
 luxuriam, de qua apostolus dicit, I ad Cor. VI, quod <i>qui
 fornicatur in corpus suum peccat</i>. Similiter etiam non videtur
 peccatum esse in proximum, quia per hoc quod homo retinet sua,
-nulli facit iniuriam. Ergo avaritia non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 1 arg. 3"><a name="43857"><span class=
-"ref">[43857] II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 arg. 3</span></a>
+nulli facit iniuriam. Ergo avaritia non est peccatum.</p><p title="II-II q. 118 a. 1 arg. 3"><a name="43857"><span class="ref">[43857] IIª-IIae q. 118 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, ea quae naturaliter adveniunt non sunt peccata. Sed
 avaritia naturaliter consequitur senectutem et quemlibet defectum,
 ut philosophus dicit, in IV Ethic. Ergo avaritia non est
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 1 s. c."><a name="43858"><span class=
-"ref">[43858] II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+peccatum.</p><p title="II-II q. 118 a. 1 s. c."><a name="43858"><span class="ref">[43858] IIª-IIae q. 118 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Heb. ult., <i>sint mores sine avaritia, contenti
-praesentibus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 1 co."><a name="43859"><span class=
-"ref">[43859] II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+praesentibus</i>.</p><p title="II-II q. 118 a. 1 co."><a name="43859"><span class="ref">[43859] IIª-IIae q. 118 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod in quibuscumque bonum consistit in debita mensura,
 necesse est quod per excessum vel diminutionem illius mensurae
 malum proveniat. In omnibus autem quae sunt propter finem, bonum
@@ -2859,15 +2254,11 @@
 excessu huius mensurae consistit peccatum, dum scilicet aliquis
 supra debitum modum vult eas vel acquirere vel retinere. Quod
 pertinet ad rationem avaritiae, quae definitur esse immoderatus
-amor habendi. Unde patet quod avaritia est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 1 ad 1"><a name="43860"><span class=
-"ref">[43860] II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+amor habendi. Unde patet quod avaritia est peccatum.</p><p title="II-II q. 118 a. 1 ad 1"><a name="43860"><span class="ref">[43860] IIª-IIae q. 118 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod appetitus rerum exteriorum est homini naturalis
 ut eorum quae sunt propter finem. Et ideo intantum vitio caret
 inquantum continetur sub regula sumpta ex ratione finis. Avaritia
-autem hanc regulam excedit. Et ideo est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 1 ad 2"><a name="43861"><span class=
-"ref">[43861] II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+autem hanc regulam excedit. Et ideo est peccatum.</p><p title="II-II q. 118 a. 1 ad 2"><a name="43861"><span class="ref">[43861] IIª-IIae q. 118 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod avaritia potest importare immoderantiam circa res
 exteriores dupliciter. Uno modo, immediate, quantum ad acceptionem
 vel conservationem ipsarum, ut scilicet homo plus debito eas
@@ -2881,19 +2272,13 @@
 deordinatur eius affectus; licet non deordinetur corpus, sicut per
 vitia carnalia. Ex consequenti autem est peccatum in Deum, sicut et
 omnia peccata mortalia, inquantum homo propter bonum temporale
-contemnit aeternum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 1 ad 3"><a name="43862"><span class=
-"ref">[43862] II&ordf;-IIae q. 118 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+contemnit aeternum.</p><p title="II-II q. 118 a. 1 ad 3"><a name="43862"><span class="ref">[43862] IIª-IIae q. 118 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod inclinationes naturales sunt regulandae secundum
 rationem, quae principatum tenet in natura humana. Et ideo quamvis
 senes, propter naturae defectum, avidius exteriorum rerum inquirant
 subsidia, sicut et omnis indigens quaerit suae indigentiae
 supplementum; non tamen a peccato excusantur, si debitam rationis
-mensuram circa divitias excedant.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 118 a. 2 arg. 1"><a name="43863"><span class=
-"ref">[43863] II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+mensuram circa divitias excedant.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 118 a. 2 arg. 1"><a name="43863"><span class="ref">[43863] IIª-IIae q. 118 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod avaritia non sit speciale
 peccatum. Dicit enim Augustinus, in III de Lib. Arbit.,
 <i>avaritia, quae Graece philargyria dicitur, non in solo argento
@@ -2901,32 +2286,24 @@
 intelligenda est</i>. Sed in omni peccato est cupiditas immoderata
 alicuius rei, quia peccatum est, spreto bono incommutabili, bonis
 commutabilibus inhaerere, ut supra habitum est. Ergo avaritia est
-generale peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 2 arg. 2"><a name="43864"><span class=
-"ref">[43864] II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 arg. 2</span></a>
+generale peccatum.</p><p title="II-II q. 118 a. 2 arg. 2"><a name="43864"><span class="ref">[43864] IIª-IIae q. 118 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, secundum Isidorum, in libro Etymol., avarus dicitur
 quasi avidus aeris, idest pecuniae, unde et in Graeco avaritia
 philargyria nominatur, idest amor argenti. Sed sub argento, per
 quod pecunia significatur, significantur omnia exteriora bona
 quorum pretium potest numismate mensurari, ut supra habitum est.
 Ergo avaritia consistit in appetitu cuiuslibet exterioris rei. Ergo
-videtur esse generale peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 2 arg. 3"><a name="43865"><span class=
-"ref">[43865] II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 arg. 3</span></a>
+videtur esse generale peccatum.</p><p title="II-II q. 118 a. 2 arg. 3"><a name="43865"><span class="ref">[43865] IIª-IIae q. 118 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, super illud Rom. VII, <i>nam concupiscentiam
 nesciebam</i> etc., dicit Glossa, <i>bona est lex, quae, dum
 concupiscentiam prohibet, omne malum prohibet</i>. Videtur autem
 lex specialiter prohibere concupiscentiam avaritiae, ubi dicitur,
 Exod. XX, <i>non concupisces rem proximi tui</i>. Ergo
 concupiscentia avaritiae est omne malum. Et ita avaritia est
-generale peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 2 s. c."><a name="43866"><span class=
-"ref">[43866] II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+generale peccatum.</p><p title="II-II q. 118 a. 2 s. c."><a name="43866"><span class="ref">[43866] IIª-IIae q. 118 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Rom. I, avaritia connumeratur inter alia specialia
 peccata, ubi dicitur, <i>repletos omni iniquitate, malitia,
-fornicatione, avaritia,</i> et cetera.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 2 co."><a name="43867"><span class=
-"ref">[43867] II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+fornicatione, avaritia,</i> et cetera.</p><p title="II-II q. 118 a. 2 co."><a name="43867"><span class="ref">[43867] IIª-IIae q. 118 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod peccata sortiuntur speciem secundum obiecta, ut supra
 habitum est. Obiectum autem peccati est illud bonum in quod tendit
 inordinatus appetitus. Et ideo ubi est specialis ratio boni quod
@@ -2946,56 +2323,38 @@
 non solum pecuniae, sed etiam scientiae et altitudinis, cum supra
 modum sublimitas ambitur</i>. Et secundum hoc, avaritia non esset
 peccatum speciale. Et hoc etiam modo loquitur Augustinus de
-avaritia in auctoritate inducta.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 2 ad 1"><a name="43868"><span class=
-"ref">[43868] II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 ad 1</span></a> Unde patet
-responsio ad primum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 2 ad 2"><a name="43869"><span class=
-"ref">[43869] II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+avaritia in auctoritate inducta.</p><p title="II-II q. 118 a. 2 ad 1"><a name="43868"><span class="ref">[43868] IIª-IIae q. 118 a. 2 ad 1</span></a> Unde patet
+responsio ad primum.</p><p title="II-II q. 118 a. 2 ad 2"><a name="43869"><span class="ref">[43869] IIª-IIae q. 118 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod omnes res exteriores quae veniunt in usum humanae
 vitae, nomine pecuniae intelliguntur inquantum habent rationem boni
 utilis. Sunt autem quaedam exteriora bona quae potest aliquis
 pecunia consequi, sicut voluptates et honores et alia huiusmodi,
 quae habent aliam rationem appetibilitatis. Et ideo illorum
 appetitus non proprie dicitur avaritia, secundum quod est vitium
-speciale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 2 ad 3"><a name="43870"><span class=
-"ref">[43870] II&ordf;-IIae q. 118 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+speciale.</p><p title="II-II q. 118 a. 2 ad 3"><a name="43870"><span class="ref">[43870] IIª-IIae q. 118 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod Glossa illa loquitur de concupiscentia inordinata
 cuiuscumque rei. Potest enim intelligi quod per prohibitionem
 concupiscentiae rerum possessarum prohibeatur quarumcumque rerum
-concupiscentia quae per res possessas acquiri possunt.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 118 a. 3 arg. 1"><a name="43871"><span class=
-"ref">[43871] II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+concupiscentia quae per res possessas acquiri possunt.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 118 a. 3 arg. 1"><a name="43871"><span class="ref">[43871] IIª-IIae q. 118 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod avaritia non opponatur
 liberalitati. Quia super illud Matth. V, <i>beati qui esuriunt et
 sitiunt iustitiam</i>, dicit Chrysostomus quod est duplex iustitia,
 una generalis, et alia specialis, cui opponitur avaritia. Et hoc
 idem philosophus dicit, in V Ethic. Ergo avaritia non opponitur
-liberalitati.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 3 arg. 2"><a name="43872"><span class=
-"ref">[43872] II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 arg. 2</span></a>
+liberalitati.</p><p title="II-II q. 118 a. 3 arg. 2"><a name="43872"><span class="ref">[43872] IIª-IIae q. 118 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, peccatum avaritiae in hoc consistit quod homo
 transcendit mensuram in rebus possessis. Sed huiusmodi mensura
 statuitur per iustitiam. Ergo avaritia directe opponitur iustitiae,
-et non liberalitati.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 3 arg. 3"><a name="43873"><span class=
-"ref">[43873] II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 arg. 3</span></a>
+et non liberalitati.</p><p title="II-II q. 118 a. 3 arg. 3"><a name="43873"><span class="ref">[43873] IIª-IIae q. 118 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, liberalitas est virtus media inter duo vitia contraria,
 ut patet per philosophum, in II et IV Ethic. Sed avaritia non habet
 peccatum contrarium oppositum, ut patet per philosophum, in V
-Ethic. Ergo avaritia non opponitur liberalitati.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 3 s. c."><a name="43874"><span class=
-"ref">[43874] II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+Ethic. Ergo avaritia non opponitur liberalitati.</p><p title="II-II q. 118 a. 3 s. c."><a name="43874"><span class="ref">[43874] IIª-IIae q. 118 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod, sicut dicitur Eccle. V, <i>avarus non impletur pecunia,
 et qui amat divitias fructum non capiet ex eis</i>. Sed non impleri
 pecunia, et inordinate eas amare, est contrarium liberalitati, quae
 in appetitu divitiarum medium tenet. Ergo avaritia opponitur
-liberalitati.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 3 co."><a name="43875"><span class=
-"ref">[43875] II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+liberalitati.</p><p title="II-II q. 118 a. 3 co."><a name="43875"><span class="ref">[43875] IIª-IIae q. 118 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod avaritia importat immoderantiam quandam circa
 divitias dupliciter. Uno modo, immediate circa ipsam acceptionem et
 conservationem divitiarum, inquantum scilicet aliquis acquirit
@@ -3010,14 +2369,10 @@
 affectiones, ut dictum est. Et sic accipitur avaritia II ad Cor.
 IX, <i>praeparent repromissam benedictionem hanc paratam esse sic
 quasi benedictionem, non quasi avaritiam</i>, Glossa, ut scilicet
-doleant pro dato, et parum sit quod dent.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 3 ad 1"><a name="43876"><span class=
-"ref">[43876] II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+doleant pro dato, et parum sit quod dent.</p><p title="II-II q. 118 a. 3 ad 1"><a name="43876"><span class="ref">[43876] IIª-IIae q. 118 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Chrysostomus et philosophus loquuntur de
 avaritia primo modo dicta. Avaritiam autem secundo modo dictam
-nominat philosophus illiberalitatem.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 3 ad 2"><a name="43877"><span class=
-"ref">[43877] II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+nominat philosophus illiberalitatem.</p><p title="II-II q. 118 a. 3 ad 2"><a name="43877"><span class="ref">[43877] IIª-IIae q. 118 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod iustitia proprie statuit mensuram in acceptionibus et
 conservationibus divitiarum secundum rationem debiti legalis, ut
 scilicet homo nec accipiat nec retineat alienum. Sed liberalitas
@@ -3026,50 +2381,36 @@
 conservatione pecuniarum et emissione earum secundum quod ex
 interiori affectione procedunt, non observando rationem debiti
 legalis, sed debiti moralis, quod attenditur secundum regulam
-rationis.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 3 ad 3"><a name="43878"><span class=
-"ref">[43878] II&ordf;-IIae q. 118 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+rationis.</p><p title="II-II q. 118 a. 3 ad 3"><a name="43878"><span class="ref">[43878] IIª-IIae q. 118 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod avaritia secundum quod opponitur iustitiae, non habet
 vitium oppositum, quia avaritia consistit in plus habendo quam
 debeat secundum iustitiam, et huic opponitur minus habere, quod non
 habet rationem culpae, sed poenae. Sed avaritia secundum quod
-opponitur liberalitati, habet vitium prodigalitatis oppositum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 118 a. 4 arg. 1"><a name="43879"><span class=
-"ref">[43879] II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
+opponitur liberalitati, habet vitium prodigalitatis oppositum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 118 a. 4 arg. 1"><a name="43879"><span class="ref">[43879] IIª-IIae q. 118 a. 4 arg. 1</span></a> Ad
 quartum sic proceditur. Videtur quod avaritia semper sit peccatum
 mortale. Nullus enim est dignus morte nisi pro peccato mortali. Sed
 propter avaritiam homines digni sunt morte, cum enim apostolus, ad
 Rom. I, praemisisset, repletos omni iniquitate, fornicatione,
 avaritia, subdit, qui talia agunt digni sunt morte. Ergo avaritia
-est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 4 arg. 2"><a name="43880"><span class=
-"ref">[43880] II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 arg. 2</span></a>
+est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 118 a. 4 arg. 2"><a name="43880"><span class="ref">[43880] IIª-IIae q. 118 a. 4 arg. 2</span></a>
 Praeterea, minimum in avaritia est quod aliquis inordinate retineat
 sua. Sed hoc videtur esse peccatum mortale, dicit enim Basilius,
 <i>est panis famelici quem tu tenes, nudi tunica quam conservas,
 indigentis argentum quod possides. Quocirca tot iniuriaris quot
 exhibere valeres</i>. Sed iniuriari alteri est peccatum mortale,
 quia contrariatur dilectioni proximi. Ergo multo magis omnis alia
-avaritia est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 4 arg. 3"><a name="43881"><span class=
-"ref">[43881] II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 arg. 3</span></a>
+avaritia est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 118 a. 4 arg. 3"><a name="43881"><span class="ref">[43881] IIª-IIae q. 118 a. 4 arg. 3</span></a>
 Praeterea, nullus excaecatur spirituali caecitate nisi per peccatum
 mortale, quod animam privat lumine gratiae. Sed secundum
 Chrysostomum, tenebra animae est pecuniarum cupido. Ergo avaritia,
-quae est pecuniarum cupido, est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 4 s. c."><a name="43882"><span class=
-"ref">[43882] II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+quae est pecuniarum cupido, est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 118 a. 4 s. c."><a name="43882"><span class="ref">[43882] IIª-IIae q. 118 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod I ad Cor. III, super illud, si quis aedificaverit super
 hoc fundamentum etc., dicit Glossa quod <i>lignum, faenum et
 stipulam superaedificat ille qui cogitat quae mundi sunt, quomodo
 placeat mundo</i>, quod pertinet ad peccatum avaritiae. Ille autem
 qui aedificat lignum, faenum et stipulam, non peccat mortaliter,
 sed venialiter, de eo enim dicitur quod salvus erit sic quasi per
-ignem. Ergo avaritia quandoque est peccatum veniale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 4 co."><a name="43883"><span class=
-"ref">[43883] II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+ignem. Ergo avaritia quandoque est peccatum veniale.</p><p title="II-II q. 118 a. 4 co."><a name="43883"><span class="ref">[43883] IIª-IIae q. 118 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, avaritia dupliciter dicitur.
 Uno modo, secundum quod opponitur iustitiae. Et hoc modo ex genere
 suo est peccatum mortale, sic enim ad avaritiam pertinet quod
@@ -3086,59 +2427,39 @@
 scilicet homo, quamvis superflue divitias amet, non tamen praefert
 earum amorem amori divino, ut scilicet propter divitias non velit
 aliquid facere contra Deum et proximum, sic avaritia est peccatum
-veniale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 4 ad 1"><a name="43884"><span class=
-"ref">[43884] II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+veniale.</p><p title="II-II q. 118 a. 4 ad 1"><a name="43884"><span class="ref">[43884] IIª-IIae q. 118 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod avaritia connumeratur peccatis mortalibus
-secundum illam rationem qua est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 4 ad 2"><a name="43885"><span class=
-"ref">[43885] II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+secundum illam rationem qua est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 118 a. 4 ad 2"><a name="43885"><span class="ref">[43885] IIª-IIae q. 118 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Basilius loquitur in illo casu in quo aliquis tenetur
 ex debito legali bona sua pauperibus erogare, vel propter periculum
-necessitatis, vel etiam propter superfluitatem habitorum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 4 ad 3"><a name="43886"><span class=
-"ref">[43886] II&ordf;-IIae q. 118 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+necessitatis, vel etiam propter superfluitatem habitorum.</p><p title="II-II q. 118 a. 4 ad 3"><a name="43886"><span class="ref">[43886] IIª-IIae q. 118 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod cupido divitiarum obtenebrat animam proprie quando
 excludit lumen caritatis, praeferendo amorem divitiarum amori
-divino.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 118 a. 5 arg. 1"><a name="43887"><span class=
-"ref">[43887] II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
+divino.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 118 a. 5 arg. 1"><a name="43887"><span class="ref">[43887] IIª-IIae q. 118 a. 5 arg. 1</span></a> Ad
 quintum sic proceditur. Videtur quod avaritia sit maximum
 peccatorum. Dicitur enim Eccli. X, <i>avaro nihil est
 scelestius</i>; et postea subditur, <i>nihil est iniquius quam
 amare pecuniam, hic enim et animam suam venalem habet</i>. Et
 Tullius dicit, in I de Offic., <i>nihil est tam angusti animi,
 tamque parvi, quam amare pecuniam</i>. Sed hoc pertinet ad
-avaritiam. Ergo avaritia est gravissimum peccatorum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 5 arg. 2"><a name="43888"><span class=
-"ref">[43888] II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 arg. 2</span></a>
+avaritiam. Ergo avaritia est gravissimum peccatorum.</p><p title="II-II q. 118 a. 5 arg. 2"><a name="43888"><span class="ref">[43888] IIª-IIae q. 118 a. 5 arg. 2</span></a>
 Praeterea, tanto aliquod peccatum est gravius quanto magis caritati
 contrariatur. Sed avaritia maxime contrariatur caritati, dicit enim
 Augustinus, in libro octoginta trium quaest., quod <i>venenum
 caritatis est cupiditas</i>. Ergo avaritia est maximum
-peccatorum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 5 arg. 3"><a name="43889"><span class=
-"ref">[43889] II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 arg. 3</span></a>
+peccatorum.</p><p title="II-II q. 118 a. 5 arg. 3"><a name="43889"><span class="ref">[43889] IIª-IIae q. 118 a. 5 arg. 3</span></a>
 Praeterea, ad gravitatem peccati pertinet quod sit incurabile, unde
 et peccatum in spiritum sanctum, quod est gravissimum, dicitur esse
 irremissibile. Sed avaritia est peccatum insanabile, ut dicit
 philosophus, in IV Ethic., quod <i>senectus et omnis impotentia
 illiberales facit</i>. Ergo avaritia est gravissimum
-peccatorum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 5 arg. 4"><a name="43890"><span class=
-"ref">[43890] II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 arg. 4</span></a>
+peccatorum.</p><p title="II-II q. 118 a. 5 arg. 4"><a name="43890"><span class="ref">[43890] IIª-IIae q. 118 a. 5 arg. 4</span></a>
 Praeterea, apostolus dicit, ad Ephes. V, quod avaritia est idolorum
 servitus. Sed idololatria computatur inter gravissima peccata. Ergo
-et avaritia.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 5 s. c."><a name="43891"><span class=
-"ref">[43891] II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+et avaritia.</p><p title="II-II q. 118 a. 5 s. c."><a name="43891"><span class="ref">[43891] IIª-IIae q. 118 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod adulterium est gravius peccatum quam furtum, ut habetur
 Prov. VI. Furtum autem pertinet ad avaritiam. Ergo avaritia non est
-gravissimum peccatorum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 5 co."><a name="43892"><span class=
-"ref">[43892] II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+gravissimum peccatorum.</p><p title="II-II q. 118 a. 5 co."><a name="43892"><span class="ref">[43892] IIª-IIae q. 118 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod omne peccatum, ex hoc ipso quod est malum, consistit
 in quadam corruptione seu privatione alicuius boni, inquantum autem
 est voluntarium, consistit in appetitu alicuius boni. Dupliciter
@@ -3160,25 +2481,19 @@
 in peccato, conversio autem ad bonum commutabile materialiter;
 magis est iudicanda gravitas peccati ex parte boni quod corrumpitur
 quam ex parte boni cui subiicitur appetitus. Et ideo dicendum est
-quod avaritia non est simpliciter maximum peccatorum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 5 ad 1"><a name="43893"><span class=
-"ref">[43893] II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+quod avaritia non est simpliciter maximum peccatorum.</p><p title="II-II q. 118 a. 5 ad 1"><a name="43893"><span class="ref">[43893] IIª-IIae q. 118 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod auctoritates illae loquuntur de avaritia ex
 parte boni cui subditur appetitus. Unde et in ecclesiastico pro
 ratione subditur, quia avarus animam suam habet venalem, quia
 videlicet animam suam, idest vitam, exponit periculis pro pecunia,
 et ideo subdit, quoniam in vita sua proiecit, idest contempsit,
 intima sua, ut scilicet pecuniam lucraretur. Tullius etiam addit
-hoc esse angusti animi, ut scilicet velit pecuniae subiici.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 5 ad 2"><a name="43894"><span class=
-"ref">[43894] II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+hoc esse angusti animi, ut scilicet velit pecuniae subiici.</p><p title="II-II q. 118 a. 5 ad 2"><a name="43894"><span class="ref">[43894] IIª-IIae q. 118 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Augustinus ibi accipit cupiditatem generaliter
 cuiuscumque temporalis boni, non secundum quod specialiter pro
 avaritia accipitur. Cupiditas enim cuiuscumque temporalis boni est
 venenum caritatis, inquantum scilicet homo spernit bonum divinum
-propter hoc quod inhaeret bono temporali.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 5 ad 3"><a name="43895"><span class=
-"ref">[43895] II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+propter hoc quod inhaeret bono temporali.</p><p title="II-II q. 118 a. 5 ad 3"><a name="43895"><span class="ref">[43895] IIª-IIae q. 118 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod aliter est insanabile peccatum in spiritum sanctum,
 et aliter avaritia. Nam peccatum in spiritum sanctum est insanabile
 ex parte contemptus, puta quia homo contemnit vel misericordiam vel
@@ -3189,9 +2504,7 @@
 quia quo aliquis est magis deficiens, eo magis indiget adminiculo
 exteriorum rerum, et ideo magis in avaritiam labitur. Unde per
 talem insanabilitatem non ostenditur peccatum esse gravius, sed
-quodammodo per hoc est periculosius.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 5 ad 4"><a name="43896"><span class=
-"ref">[43896] II&ordf;-IIae q. 118 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
+quodammodo per hoc est periculosius.</p><p title="II-II q. 118 a. 5 ad 4"><a name="43896"><span class="ref">[43896] IIª-IIae q. 118 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod avaritia comparatur idololatriae per quandam
 similitudinem quam habet ad ipsam, quia sicut idololatra subiicit
 se creaturae exteriori, ita etiam et avarus. Non tamen eodem modo,
@@ -3199,36 +2512,24 @@
 ei cultum divinum; avarus autem subiicit se creaturae exteriori
 immoderate ipsam concupiscendo ad usum, non ad cultum. Et ideo non
 oportet quod avaritia habeat tantam gravitatem quantam habet
-idololatria.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 118 a. 6 arg. 1"><a name="43897"><span class=
-"ref">[43897] II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+idololatria.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 118 a. 6 arg. 1"><a name="43897"><span class="ref">[43897] IIª-IIae q. 118 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod avaritia non sit peccatum spirituale.
 Vitia enim spiritualia videntur esse circa spiritualia bona. Sed
 materia avaritiae sunt bona corporalia, scilicet exteriores
-divitiae. Ergo avaritia non est peccatum spirituale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 6 arg. 2"><a name="43898"><span class=
-"ref">[43898] II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 arg. 2</span></a>
+divitiae. Ergo avaritia non est peccatum spirituale.</p><p title="II-II q. 118 a. 6 arg. 2"><a name="43898"><span class="ref">[43898] IIª-IIae q. 118 a. 6 arg. 2</span></a>
 Praeterea, peccatum spirituale contra carnale dividitur. Sed
 avaritia videtur esse peccatum carnale, sequitur enim corruptionem
 carnis; ut patet in senibus, qui propter naturae carnalis defectum
 in avaritiam incidunt. Ergo avaritia non est peccatum
-spirituale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 6 arg. 3"><a name="43899"><span class=
-"ref">[43899] II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 arg. 3</span></a>
+spirituale.</p><p title="II-II q. 118 a. 6 arg. 3"><a name="43899"><span class="ref">[43899] IIª-IIae q. 118 a. 6 arg. 3</span></a>
 Praeterea, peccatum carnale est per quod etiam corpus hominis
 deordinatur, secundum illud apostoli, I ad Cor. VI, qui fornicatur
 in corpus suum peccat. Sed avaritia etiam hominem corporaliter
 vexat, unde et Chrysostomus, Marc. V, comparat avarum daemoniaco,
 qui in corpore vexatur. Ergo avaritia non videtur esse peccatum
-spirituale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 6 s. c."><a name="43900"><span class=
-"ref">[43900] II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+spirituale.</p><p title="II-II q. 118 a. 6 s. c."><a name="43900"><span class="ref">[43900] IIª-IIae q. 118 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius, XXXI Moral., computat avaritiam vitiis
-spiritualibus.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 6 co."><a name="43901"><span class=
-"ref">[43901] II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+spiritualibus.</p><p title="II-II q. 118 a. 6 co."><a name="43901"><span class="ref">[43901] IIª-IIae q. 118 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod peccata praecipue in affectu consistunt. Omnes autem
 affectiones animae, sive passiones, terminantur ad delectationes et
 tristitias, ut patet per philosophum, in II Ethic. Delectationum
@@ -3241,9 +2542,7 @@
 in spiritualibus delectationibus, absque carnali delectatione. Et
 huiusmodi est avaritia, delectatur enim avarus in hoc quod
 considerat se possessorem divitiarum. Et ideo avaritia est peccatum
-spirituale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 6 ad 1"><a name="43902"><span class=
-"ref">[43902] II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+spirituale.</p><p title="II-II q. 118 a. 6 ad 1"><a name="43902"><span class="ref">[43902] IIª-IIae q. 118 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod avaritia circa corporale obiectum non quaerit
 delectationem corporalem, sed solum animalem, prout scilicet homo
 delectatur in hoc quod divitias possideat. Et ideo non est peccatum
@@ -3251,49 +2550,33 @@
 spiritualia, quae quaerunt delectationem spiritualem circa obiecta
 spiritualia, sicut superbia est circa excellentiam; et vitia pure
 carnalia, quae quaerunt delectationem pure corporalem circa
-obiectum corporale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 6 ad 2"><a name="43903"><span class=
-"ref">[43903] II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+obiectum corporale.</p><p title="II-II q. 118 a. 6 ad 2"><a name="43903"><span class="ref">[43903] IIª-IIae q. 118 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod motus recipit speciem secundum terminum ad quem, non
 autem secundum terminum a quo. Et ideo vitium dicitur carnale ex
 hoc quod tendit in delectationem carnalem, non autem ex eo quod
-procedit ex aliquo defectu carnis.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 6 ad 3"><a name="43904"><span class=
-"ref">[43904] II&ordf;-IIae q. 118 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+procedit ex aliquo defectu carnis.</p><p title="II-II q. 118 a. 6 ad 3"><a name="43904"><span class="ref">[43904] IIª-IIae q. 118 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod Chrysostomus comparat avarum daemoniaco, non quia
 vexetur in carne sicut daemoniacus, sed per oppositum, quia sicut
 daemoniacus ille de quo legitur Marc. V, se denudabat, ita avarus
-se superfluis divitiis onerat.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 118 a. 7 arg. 1"><a name="43905"><span class=
-"ref">[43905] II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
+se superfluis divitiis onerat.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 118 a. 7 arg. 1"><a name="43905"><span class="ref">[43905] IIª-IIae q. 118 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
 septimum sic proceditur. Videtur quod avaritia non sit vitium
 capitale. Avaritia enim opponitur liberalitati sicut medio, et
 prodigalitati sicut extremo. Sed neque liberalitas est principalis
 virtus, neque prodigalitas vitium capitale. Ergo etiam avaritia non
-debet poni vitium capitale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 7 arg. 2"><a name="43906"><span class=
-"ref">[43906] II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 arg. 2</span></a>
+debet poni vitium capitale.</p><p title="II-II q. 118 a. 7 arg. 2"><a name="43906"><span class="ref">[43906] IIª-IIae q. 118 a. 7 arg. 2</span></a>
 Praeterea, sicut supra dictum est, illa dicuntur esse vitia
 capitalia quae habent principales fines, ad quos ordinantur fines
 aliorum vitiorum. Sed hoc non competit avaritiae, quia divitiae non
 habent rationem finis, sed magis rationem eius quod est ad finem,
-ut dicitur in I Ethic. Ergo avaritia non est vitium capitale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 7 arg. 3"><a name="43907"><span class=
-"ref">[43907] II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 arg. 3</span></a>
+ut dicitur in I Ethic. Ergo avaritia non est vitium capitale.</p><p title="II-II q. 118 a. 7 arg. 3"><a name="43907"><span class="ref">[43907] IIª-IIae q. 118 a. 7 arg. 3</span></a>
 Praeterea, Gregorius dicit, in Moral., quod <i>avaritia quandoque
 oritur ex elatione, quandoque per timorem. Dum enim quidam deficere
 sibi ad sumptum necessaria aestimant, mentem ad avaritiam relaxant.
 Sunt alii qui, dum potentiores videri appetunt, ad alienarum rerum
 ambitum succenduntur</i>. Ergo avaritia magis oritur ab aliis
-vitiis quam ipsa sit vitium capitale respectu aliorum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 7 s. c."><a name="43908"><span class=
-"ref">[43908] II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+vitiis quam ipsa sit vitium capitale respectu aliorum.</p><p title="II-II q. 118 a. 7 s. c."><a name="43908"><span class="ref">[43908] IIª-IIae q. 118 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius, XXXI Moral., ponit avaritiam inter vitia
-capitalia.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 7 co."><a name="43909"><span class=
-"ref">[43909] II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+capitalia.</p><p title="II-II q. 118 a. 7 co."><a name="43909"><span class="ref">[43909] IIª-IIae q. 118 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, vitium capitale dicitur ex
 quo alia oriuntur secundum rationem finis; qui cum sit multum
 appetibilis, propter eius appetitum homo procedit ad multa facienda
@@ -3307,9 +2590,7 @@
 Cuius ratio est quia, sicut philosophus dicit, in V Ethic.,
 <i>denario utimur quasi fideiussore ad omnia habenda</i>, et Eccle.
 X dicitur quod pecuniae obediunt omnia. Et ideo avaritia, quae
-consistit in appetitu pecuniae, est vitium capitale.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 7 ad 1"><a name="43910"><span class=
-"ref">[43910] II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+consistit in appetitu pecuniae, est vitium capitale.</p><p title="II-II q. 118 a. 7 ad 1"><a name="43910"><span class="ref">[43910] IIª-IIae q. 118 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod virtus perficitur secundum rationem, vitium
 autem perficitur secundum inclinationem appetitus sensitivi. Non
 autem ad idem genus principaliter respicit ratio, et appetitus
@@ -3321,22 +2602,14 @@
 Prodigalitas autem non ordinatur ad aliquem finem principaliter
 appetibilem, sed magis videtur procedere ex defectu rationis. Unde
 philosophus dicit, in IV Ethic., quod prodigus magis dicitur vanus
-quam malus.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 7 ad 2"><a name="43911"><span class=
-"ref">[43911] II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+quam malus.</p><p title="II-II q. 118 a. 7 ad 2"><a name="43911"><span class="ref">[43911] IIª-IIae q. 118 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod pecunia ordinatur quidem ad aliud sicut ad finem,
 inquantum tamen utilis est ad omnia sensibilia conquirenda,
 continet quodammodo virtute omnia. Et ideo habet quandam
-similitudinem felicitatis, ut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 7 ad 3"><a name="43912"><span class=
-"ref">[43912] II&ordf;-IIae q. 118 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+similitudinem felicitatis, ut dictum est.</p><p title="II-II q. 118 a. 7 ad 3"><a name="43912"><span class="ref">[43912] IIª-IIae q. 118 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod nihil prohibet vitium capitale interdum a quibusdam
 aliis oriri, ut dictum est, dum tamen ex eo alia vitia soleant
-plerumque oriri.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 118 a. 8 arg. 1"><a name="43913"><span class=
-"ref">[43913] II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 1</span></a> Ad
+plerumque oriri.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 118 a. 8 arg. 1"><a name="43913"><span class="ref">[43913] IIª-IIae q. 118 a. 8 arg. 1</span></a> Ad
 octavum sic proceditur. Videtur quod non sint avaritiae filiae quae
 dicuntur, <i>scilicet proditio, fraus, fallacia, periuria,
 inquietudo, violentiae, et contra misericordiam obduratio</i>.
@@ -3344,38 +2617,26 @@
 autem, fraus et fallacia opponuntur prudentiae; periuria religioni;
 inquietudo spei vel caritati, quae quiescit in amato; violentiae
 opponuntur iustitiae; obduratio misericordiae. Ergo huiusmodi vitia
-non pertinent ad avaritiam.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 8 arg. 2"><a name="43914"><span class=
-"ref">[43914] II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 2</span></a>
+non pertinent ad avaritiam.</p><p title="II-II q. 118 a. 8 arg. 2"><a name="43914"><span class="ref">[43914] IIª-IIae q. 118 a. 8 arg. 2</span></a>
 Praeterea, proditio, dolus et fallacia ad idem pertinere videntur,
 scilicet ad proximi deceptionem. Ergo non debent enumerari tanquam
-diversae filiae avaritiae.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 8 arg. 3"><a name="43915"><span class=
-"ref">[43915] II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 3</span></a>
+diversae filiae avaritiae.</p><p title="II-II q. 118 a. 8 arg. 3"><a name="43915"><span class="ref">[43915] IIª-IIae q. 118 a. 8 arg. 3</span></a>
 Praeterea, Isidorus ponit novem filias, quae sunt <i>mendacium,
 fraus, furtum, periurium, et turpis lucri appetitus, falsa
 testimonia, violentia inhumanitas, rapacitas</i>. Ergo prima
-assignatio filiarum fuit insufficiens.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 8 arg. 4"><a name="43916"><span class=
-"ref">[43916] II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 4</span></a>
+assignatio filiarum fuit insufficiens.</p><p title="II-II q. 118 a. 8 arg. 4"><a name="43916"><span class="ref">[43916] IIª-IIae q. 118 a. 8 arg. 4</span></a>
 Praeterea, philosophus, in IV Ethic., ponit multa genera vitiorum
 pertinentium ad avaritiam, quam illiberalitatem nominat, videlicet
 <i>parcos, tenaces, kimibiles, illiberales operationes operantes,
 et de meretricio pastos, et usurarios, aleatores, et mortuorum
 spoliatores, et latrones</i>. Ergo videtur quod praedicta
-enumeratio sit insufficiens.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 8 arg. 5"><a name="43917"><span class=
-"ref">[43917] II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 arg. 5</span></a>
+enumeratio sit insufficiens.</p><p title="II-II q. 118 a. 8 arg. 5"><a name="43917"><span class="ref">[43917] IIª-IIae q. 118 a. 8 arg. 5</span></a>
 Praeterea, tyranni maxime violentias subditis inferunt. Dicit autem
 philosophus, ibidem, quod <i>tyrannos civitates desolantes et sacra
 praedantes non dicimus illiberales</i>, idest avaros. Ergo
-violentia non debet poni filia avaritiae.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 8 s. c."><a name="43918"><span class=
-"ref">[43918] II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
+violentia non debet poni filia avaritiae.</p><p title="II-II q. 118 a. 8 s. c."><a name="43918"><span class="ref">[43918] IIª-IIae q. 118 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius, XXXI Moral., assignat avaritiae filias prius
-enumeratas.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 8 co."><a name="43919"><span class=
-"ref">[43919] II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+enumeratas.</p><p title="II-II q. 118 a. 8 co."><a name="43919"><span class="ref">[43919] IIª-IIae q. 118 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod filiae avaritiae dicuntur vitia quae ex ipsa
 oriuntur, et praecipue secundum appetitum finis. Quia vero avaritia
 est superfluus amor habendi divitias, in duobus excedit. Primo
@@ -3393,27 +2654,19 @@
 autem si addatur confirmatio iuramenti. Si autem dolus committatur
 in opere, sic, quantum ad res, erit fraus; quantum autem ad
 personas, proditio, ut patet de Iuda, qui ex avaritia prodidit
-Christum.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 8 ad 1"><a name="43920"><span class=
-"ref">[43920] II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+Christum.</p><p title="II-II q. 118 a. 8 ad 1"><a name="43920"><span class="ref">[43920] IIª-IIae q. 118 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod non oportet filias alicuius peccati capitalis ad
 idem genus vitii pertinere, quia ad finem unius vitii possunt
 ordinari etiam peccata alterius generis. Aliud est enim peccatum
-habere filias, et peccatum habere species.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 8 ad 2"><a name="43921"><span class=
-"ref">[43921] II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
-dicendum quod illa tria distinguuntur sicut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 8 ad 3"><a name="43922"><span class=
-"ref">[43922] II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+habere filias, et peccatum habere species.</p><p title="II-II q. 118 a. 8 ad 2"><a name="43921"><span class="ref">[43921] IIª-IIae q. 118 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+dicendum quod illa tria distinguuntur sicut dictum est.</p><p title="II-II q. 118 a. 8 ad 3"><a name="43922"><span class="ref">[43922] IIª-IIae q. 118 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod illa novem reducuntur ad praedicta septem. Nam
 mendacium et falsum testimonium continetur sub fallacia, falsum
 enim testimonium est quaedam specificatio mendacii; sicut et furtum
 est quaedam specificatio fraudis, unde sub fraude continetur.
 Appetitus autem turpis lucri pertinet ad inquietudinem. Rapacitas
 autem continetur sub violentia, cum sit species eius. Inhumanitas
-autem est idem quod obduratio contra misericordiam.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 8 ad 4"><a name="43923"><span class=
-"ref">[43923] II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 4</span></a> Ad quartum
+autem est idem quod obduratio contra misericordiam.</p><p title="II-II q. 118 a. 8 ad 4"><a name="43923"><span class="ref">[43923] IIª-IIae q. 118 a. 8 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod illa quae ponit Aristoteles sunt illiberalitatis vel
 avaritiae species magis quam filiae. Potest enim aliquis dici
 illiberalis vel avarus ex eo quod deficit in dando, et si quidem
@@ -3428,53 +2681,34 @@
 sicut usurarii; vel quia lucratur parva cum magno labore. Alio
 modo, quia iniuste lucratur, vel vivis vim inferendo, sicut
 latrones; vel mortuos spoliando; vel ab amicis auferendo, sicut
-aleatores.</p>
-<p title="II-II q. 118 a. 8 ad 5"><a name="43924"><span class=
-"ref">[43924] II&ordf;-IIae q. 118 a. 8 ad 5</span></a> Ad quintum
+aleatores.</p><p title="II-II q. 118 a. 8 ad 5"><a name="43924"><span class="ref">[43924] IIª-IIae q. 118 a. 8 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod sicut liberalitas est circa mediocres pecunias, ita
 et illiberalitas. Unde tyranni, qui magna per violentiam auferunt,
-non dicuntur illiberales, sed iniusti.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 119</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 119 pr."><a name="43925"><span class=
-"ref">[43925] II&ordf;-IIae q. 119 pr.</span></a> Deinde
+non dicuntur illiberales, sed iniusti.</p></div></div><div class="q" id="q119"><h2>Quaestio 119</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 119 pr."><a name="43925"><span class="ref">[43925] IIª-IIae q. 119 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de prodigalitate. Et circa hoc quaeruntur tria.
 Primo, utrum prodigalitas avaritiae opponatur. Secundo, utrum
 prodigalitas sit peccatum. Tertio, utrum sit gravius peccatum quam
-avaritia.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 119 a. 1 arg. 1"><a name="43926"><span class=
-"ref">[43926] II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+avaritia.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 119 a. 1 arg. 1"><a name="43926"><span class="ref">[43926] IIª-IIae q. 119 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod prodigalitas non opponatur avaritiae.
 Opposita enim non possunt esse simul in eodem. Sed aliqui sunt
 simul prodigi et illiberales. Ergo prodigalitas non opponitur
-avaritiae.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 1 arg. 2"><a name="43927"><span class=
-"ref">[43927] II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 arg. 2</span></a>
+avaritiae.</p><p title="II-II q. 119 a. 1 arg. 2"><a name="43927"><span class="ref">[43927] IIª-IIae q. 119 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, opposita sunt circa idem. Sed avaritia, secundum quod
 opponitur liberalitati, est circa passiones quasdam quibus homo
 afficitur ad pecuniam. Prodigalitas autem non videtur esse circa
 aliquas animae passiones, non enim afficitur circa pecunias, nec
 circa aliquid aliud huiusmodi. Non ergo prodigalitas opponitur
-avaritiae.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 1 arg. 3"><a name="43928"><span class=
-"ref">[43928] II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 arg. 3</span></a>
+avaritiae.</p><p title="II-II q. 119 a. 1 arg. 3"><a name="43928"><span class="ref">[43928] IIª-IIae q. 119 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, peccatum principaliter recipit speciem a fine, ut supra
 habitum est. Sed prodigalitas semper videtur ordinari ad aliquem
 finem illicitum, propter quem bona sua expendit, et praecipue
 propter voluptates, unde et Luc. XV dicitur de filio prodigo quod
 <i>dissipavit substantiam suam luxuriose vivendo</i>. Ergo videtur
 quod prodigalitas opponatur magis temperantiae et insensibilitati
-quam avaritiae et liberalitati.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 1 s. c."><a name="43929"><span class=
-"ref">[43929] II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+quam avaritiae et liberalitati.</p><p title="II-II q. 119 a. 1 s. c."><a name="43929"><span class="ref">[43929] IIª-IIae q. 119 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus, in II et IV Ethic., ponit prodigalitatem
 oppositam liberalitati et illiberalitati, quam nunc avaritiam
-dicimus.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 1 co."><a name="43930"><span class=
-"ref">[43930] II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+dicimus.</p><p title="II-II q. 119 a. 1 co."><a name="43930"><span class="ref">[43930] IIª-IIae q. 119 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod in moralibus attenditur oppositio vitiorum ad invicem
 et ad virtutem secundum superabundantiam et defectum. Differunt
 autem avaritia et prodigalitas secundum superabundantiam et
@@ -3484,9 +2718,7 @@
 prodigalitatem pertinet excedere quidem in dando, deficere autem in
 retinendo et acquirendo, ad avaritiam autem pertinet e contrario
 deficere quidem in dando, superabundare autem in accipiendo et
-retinendo. Unde patet quod prodigalitas avaritiae opponitur.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 1 ad 1"><a name="43931"><span class=
-"ref">[43931] II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+retinendo. Unde patet quod prodigalitas avaritiae opponitur.</p><p title="II-II q. 119 a. 1 ad 1"><a name="43931"><span class="ref">[43931] IIª-IIae q. 119 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod nihil prohibet eidem inesse opposita secundum
 diversa, ab illo tamen aliquid magis denominatur quod est
 principalius. Sicut autem in liberalitate, quae medium tenet,
@@ -3502,13 +2734,9 @@
 indebite acquirere, quod pertinet ad avaritiam. Vel etiam propter
 animi inordinationem, dum enim non dant propter bonum, quasi
 contempta virtute, non curant undecumque et qualitercumque
-accipiant. Et sic non secundum idem sunt prodigi et avari.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 1 ad 2"><a name="43932"><span class=
-"ref">[43932] II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+accipiant. Et sic non secundum idem sunt prodigi et avari.</p><p title="II-II q. 119 a. 1 ad 2"><a name="43932"><span class="ref">[43932] IIª-IIae q. 119 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod prodigalitas attenditur circa passiones pecuniae non
-sicut superabundans in eis, sed sicut deficiens.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 1 ad 3"><a name="43933"><span class=
-"ref">[43933] II&ordf;-IIae q. 119 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+sicut superabundans in eis, sed sicut deficiens.</p><p title="II-II q. 119 a. 1 ad 3"><a name="43933"><span class="ref">[43933] IIª-IIae q. 119 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod prodigus non semper abundat in dando propter
 voluptates, circa quas est intemperantia, sed quandoque quidem ex
 eo quod taliter est dispositus ut divitias non curet; quandoque
@@ -3518,40 +2746,26 @@
 concupiscentia carnis; tum etiam, quia non delectantur in bono
 virtutis, quaerunt sibi delectationes corporales. Et inde est quod
 philosophus dicit, in IV Ethic., quod <i>multi prodigorum fiunt
-intemperati</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 119 a. 2 arg. 1"><a name="43934"><span class=
-"ref">[43934] II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+intemperati</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 119 a. 2 arg. 1"><a name="43934"><span class="ref">[43934] IIª-IIae q. 119 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod prodigalitas non sit
 peccatum. Dicit enim apostolus, I ad Tim. ult., <i>radix omnium
 malorum est cupiditas</i>. Non autem est radix prodigalitatis, quae
-ei opponitur. Ergo prodigalitas non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 2 arg. 2"><a name="43935"><span class=
-"ref">[43935] II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 arg. 2</span></a>
+ei opponitur. Ergo prodigalitas non est peccatum.</p><p title="II-II q. 119 a. 2 arg. 2"><a name="43935"><span class="ref">[43935] IIª-IIae q. 119 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, apostolus, I ad Tim. ult., dicit, <i>divitibus huius
 saeculi praecipe facile tribuere, communicare</i>. Sed hoc maxime
-faciunt prodigi. Ergo prodigalitas non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 2 arg. 3"><a name="43936"><span class=
-"ref">[43936] II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 arg. 3</span></a>
+faciunt prodigi. Ergo prodigalitas non est peccatum.</p><p title="II-II q. 119 a. 2 arg. 3"><a name="43936"><span class="ref">[43936] IIª-IIae q. 119 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, ad prodigalitatem pertinet superabundare in datione et
 deficere in sollicitudine divitiarum. Sed hoc maxime convenit viris
 perfectis implentibus quod dominus dicit, Matth. VI, <i>nolite
 solliciti esse in crastinum</i>; et XIX, <i>vende omnia quae habes,
-et da pauperibus</i>. Ergo prodigalitas non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 2 s. c."><a name="43937"><span class=
-"ref">[43937] II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+et da pauperibus</i>. Ergo prodigalitas non est peccatum.</p><p title="II-II q. 119 a. 2 s. c."><a name="43937"><span class="ref">[43937] IIª-IIae q. 119 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod filius prodigus vituperatur de sua prodigalitate, Luc.
-XV.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 2 co."><a name="43938"><span class=
-"ref">[43938] II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+XV.</p><p title="II-II q. 119 a. 2 co."><a name="43938"><span class="ref">[43938] IIª-IIae q. 119 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, prodigalitas opponitur avaritiae
 secundum oppositionem superabundantiae et defectus. Medium autem
 virtutis per utrumque horum corrumpitur. Ex hoc autem est aliquid
 vitiosum et peccatum quod corrumpit bonum virtutis. Unde
-relinquitur quod prodigalitas sit peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 2 ad 1"><a name="43939"><span class=
-"ref">[43939] II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+relinquitur quod prodigalitas sit peccatum.</p><p title="II-II q. 119 a. 2 ad 1"><a name="43939"><span class="ref">[43939] IIª-IIae q. 119 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod illud verbum apostoli quidam exponunt non de
 cupiditate actuali, sed de quadam habituali cupiditate, quae est
 concupiscentia fomitis, ex qua omnia peccata oriuntur. Alii vero
@@ -3566,28 +2780,20 @@
 avaritia oriantur, sed quia nullum malum est quod non interdum ex
 avaritia oriatur. Unde et prodigalitas quandoque ex avaritia
 nascitur, sicut cum aliquis prodige multa consumit intentione
-captandi favorem aliquorum, a quibus divitias accipiat.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 2 ad 2"><a name="43940"><span class=
-"ref">[43940] II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+captandi favorem aliquorum, a quibus divitias accipiat.</p><p title="II-II q. 119 a. 2 ad 2"><a name="43940"><span class="ref">[43940] IIª-IIae q. 119 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod apostolus monet divites ut facile tribuant et
 communicent sua secundum quod oportet. Quod non faciunt prodigi,
 quia, ut philosophus dicit, in IV Ethic., <i>dationes eorum non
 sunt bonae, neque boni gratia, neque secundum quod oportet, sed
 quandoque dant multa illis quos oporteret pauperes esse, scilicet
-histrionibus et adulatoribus, bonis autem nihil darent</i>.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 2 ad 3"><a name="43941"><span class=
-"ref">[43941] II&ordf;-IIae q. 119 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+histrionibus et adulatoribus, bonis autem nihil darent</i>.</p><p title="II-II q. 119 a. 2 ad 3"><a name="43941"><span class="ref">[43941] IIª-IIae q. 119 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod superexcessus prodigalitatis non attenditur
 principaliter secundum quantitatem dati, sed magis inquantum
 excedit id quod fieri oportet. Unde quandoque liberalis maiora dat
 quam prodigus, si necessarium sit. Sic ergo dicendum est quod illi
 qui, intentione sequendi Christum, omnia sua dant, et ab animo suo
 omnem temporalium sollicitudinem removent, non sunt prodigi, sed
-perfecte liberales.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 119 a. 3 arg. 1"><a name="43942"><span class=
-"ref">[43942] II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
+perfecte liberales.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 119 a. 3 arg. 1"><a name="43942"><span class="ref">[43942] IIª-IIae q. 119 a. 3 arg. 1</span></a> Ad
 tertium sic proceditur. Videtur quod prodigalitas sit gravius
 peccatum quam avaritia. Per avaritiam enim aliquis nocet proximo,
 cui bona sua non communicat. Per prodigalitatem autem aliquis sibi
@@ -3595,31 +2801,23 @@
 divitiarum, per quas homo vivit, est quaedam ipsius esse
 perditio</i>. Gravius autem peccat qui sibi ipsi nocet, secundum
 illud Eccli. XIV, <i>qui sibi nequam est, cui bonus erit?</i> Ergo
-prodigalitas erit gravius peccatum quam avaritia.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 3 arg. 2"><a name="43943"><span class=
-"ref">[43943] II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 arg. 2</span></a>
+prodigalitas erit gravius peccatum quam avaritia.</p><p title="II-II q. 119 a. 3 arg. 2"><a name="43943"><span class="ref">[43943] IIª-IIae q. 119 a. 3 arg. 2</span></a>
 Praeterea, inordinatio quae provenit cum aliqua conditione
 laudabili, minus est vitiosa. Sed inordinatio avaritiae quandoque
 est cum aliqua laudabili conditione, ut patet in illis qui nolunt
 sua expendere nec aliena accipere. Prodigalitatis autem inordinatio
 provenit cum conditione vituperabili, unde et prodigalitatem
 attribuimus intemperatis hominibus, ut philosophus dicit, in IV
-Ethic. Ergo prodigalitas est gravius vitium quam avaritia.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 3 arg. 3"><a name="43944"><span class=
-"ref">[43944] II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 arg. 3</span></a>
+Ethic. Ergo prodigalitas est gravius vitium quam avaritia.</p><p title="II-II q. 119 a. 3 arg. 3"><a name="43944"><span class="ref">[43944] IIª-IIae q. 119 a. 3 arg. 3</span></a>
 Praeterea, prudentia est praecipua inter morales virtutes, ut supra
 habitum est. Sed prodigalitas magis opponitur prudentiae quam
 avaritia, dicitur enim Prov. XXI, <i>thesaurus desiderabilis et
 oleum in tabernaculo iusti, et imprudens homo dissipabit illud</i>;
 et philosophus dicit, in IV Ethic., quod <i>insipientis est
 superabundanter dare et non accipere</i>. Ergo prodigalitas est
-gravius peccatum quam avaritia.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 3 s. c."><a name="43945"><span class=
-"ref">[43945] II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+gravius peccatum quam avaritia.</p><p title="II-II q. 119 a. 3 s. c."><a name="43945"><span class="ref">[43945] IIª-IIae q. 119 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus dicit, in IV Ethic., quod prodigus multum
-videtur melior illiberali.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 3 co."><a name="43946"><span class=
-"ref">[43946] II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+videtur melior illiberali.</p><p title="II-II q. 119 a. 3 co."><a name="43946"><span class="ref">[43946] IIª-IIae q. 119 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod prodigalitas, secundum se considerata, minus peccatum
 est quam avaritia. Et hoc triplici ratione. Primo quidem, quia
 avaritia magis differt a virtute opposita. Magis enim ad liberalem
@@ -3632,9 +2830,7 @@
 facili, dum multa inutiliter consumit, et sic, pauper factus, non
 potest in dando superabundare. Et etiam quia de facili perducitur
 ad virtutem, propter similitudinem quam habet ad ipsam. Sed avarus
-non de facili sanatur, ratione supradicta.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 3 ad 1"><a name="43947"><span class=
-"ref">[43947] II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+non de facili sanatur, ratione supradicta.</p><p title="II-II q. 119 a. 3 ad 1"><a name="43947"><span class="ref">[43947] IIª-IIae q. 119 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod differentia prodigi et avari non attenditur
 secundum hoc quod est peccare in seipsum, et in alium. Nam prodigus
 peccat in seipsum, dum bona sua consumit, unde vivere debet, peccat
@@ -3648,9 +2844,7 @@
 eis</i>. Sed tamen in hoc superabundat prodigus, quia sic sibi et
 quibusdam aliis nocet quod tamen aliquibus prodest. Avarus autem
 nec sibi nec aliis prodest, quia non audet uti etiam ad suam
-utilitatem bonis suis.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 3 ad 2"><a name="43948"><span class=
-"ref">[43948] II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+utilitatem bonis suis.</p><p title="II-II q. 119 a. 3 ad 2"><a name="43948"><span class="ref">[43948] IIª-IIae q. 119 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod cum de vitiis communiter loquimur, iudicamus de eis
 secundum proprias rationes ipsorum, sicut circa prodigalitatem
 attendimus quod superflue consumit divitias, circa avaritiam vero
@@ -3660,49 +2854,30 @@
 Quod autem illiberalis sive avarus abstineat ab accipiendis
 alienis, etsi in se laudabile videatur, tamen ex causa propter quam
 facit, vituperabile est, dum ideo non vult ab aliis accipere ne
-cogatur aliis dare.</p>
-<p title="II-II q. 119 a. 3 ad 3"><a name="43949"><span class=
-"ref">[43949] II&ordf;-IIae q. 119 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+cogatur aliis dare.</p><p title="II-II q. 119 a. 3 ad 3"><a name="43949"><span class="ref">[43949] IIª-IIae q. 119 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod omnia vitia prudentiae opponuntur, sicut et omnes
 virtutes a prudentia diriguntur. Et ideo vitium ex hoc ipso quod
-opponitur soli prudentiae, levius reputatur.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 120</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 120 pr."><a name="43950"><span class=
-"ref">[43950] II&ordf;-IIae q. 120 pr.</span></a> Deinde
+opponitur soli prudentiae, levius reputatur.</p></div></div><div class="q" id="q120"><h2>Quaestio 120</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 120 pr."><a name="43950"><span class="ref">[43950] IIª-IIae q. 120 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de epieikeia. Circa quam quaeruntur duo. Primo,
-utrum epieikeia sit virtus. Secundo, utrum sit pars iustitiae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 120 a. 1 arg. 1"><a name="43951"><span class=
-"ref">[43951] II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+utrum epieikeia sit virtus. Secundo, utrum sit pars iustitiae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 120 a. 1 arg. 1"><a name="43951"><span class="ref">[43951] IIª-IIae q. 120 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod epieikeia non sit virtus. Nulla enim
 virtus aufert aliam virtutem. Sed epieikeia aufert aliam virtutem,
 quia et tollit id quod iustum est secundum legem; et opponi videtur
-severitati. Ergo epieikeia non est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 1 arg. 2"><a name="43952"><span class=
-"ref">[43952] II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 arg. 2</span></a>
+severitati. Ergo epieikeia non est virtus.</p><p title="II-II q. 120 a. 1 arg. 2"><a name="43952"><span class="ref">[43952] IIª-IIae q. 120 a. 1 arg. 2</span></a>
 Praeterea, Augustinus dicit, in libro de vera Relig., <i>in istis
 temporalibus legibus, quanquam de his homines iudicent cum eas
 instituunt, tamen cum fuerint institutae et firmatae, non licebit
 iudici de ipsis iudicare, sed secundum ipsas</i>. Sed epieikes
 videtur iudicare de lege, quando eam aestimat non esse servandam in
-aliquo casu. Ergo epieikeia magis est vitium quam virtus.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 1 arg. 3"><a name="43953"><span class=
-"ref">[43953] II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 arg. 3</span></a>
+aliquo casu. Ergo epieikeia magis est vitium quam virtus.</p><p title="II-II q. 120 a. 1 arg. 3"><a name="43953"><span class="ref">[43953] IIª-IIae q. 120 a. 1 arg. 3</span></a>
 Praeterea, ad epieikeiam videtur pertinere ut attendat ad
 intentionem legislatoris, ut philosophus dicit, in V Ethic. Sed
 interpretari intentionem legislatoris ad solum principem pertinet,
 unde imperator dicit, in codice, de legibus et Constitut. Princip.,
 <i>inter aequitatem iusque interpositam interpretationem nobis
 solis et oportet et licet inspicere</i>. Ergo actus epieikeiae est
-illicitus. Non ergo epieikeia est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 1 s. c."><a name="43954"><span class=
-"ref">[43954] II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
-est quod philosophus, in V Ethic., ponit eam virtutem.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 1 co."><a name="43955"><span class=
-"ref">[43955] II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+illicitus. Non ergo epieikeia est virtus.</p><p title="II-II q. 120 a. 1 s. c."><a name="43954"><span class="ref">[43954] IIª-IIae q. 120 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+est quod philosophus, in V Ethic., ponit eam virtutem.</p><p title="II-II q. 120 a. 1 co."><a name="43955"><span class="ref">[43955] IIª-IIae q. 120 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, cum de legibus ageretur,
 quia humani actus, de quibus leges dantur, in singularibus
 contingentibus consistunt, quae infinitis modis variari possunt,
@@ -3718,59 +2893,41 @@
 sequi legem positam, bonum autem est, praetermissis verbis legis,
 sequi id quod poscit iustitiae ratio et communis utilitas. Et ad
 hoc ordinatur epieikeia, quae apud nos dicitur aequitas. Unde patet
-quod epieikeia est virtus.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 1 ad 1"><a name="43956"><span class=
-"ref">[43956] II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+quod epieikeia est virtus.</p><p title="II-II q. 120 a. 1 ad 1"><a name="43956"><span class="ref">[43956] IIª-IIae q. 120 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod epieikes non deserit iustum simpliciter, sed
 iustum quod est lege determinatum. Nec etiam opponitur severitati,
 quae sequitur veritatem legis in quibus oportet, sequi autem verba
 legis in quibus non oportet, vitiosum est. Unde dicitur in codice,
 de legibus et Constit. Princip., <i>non dubium est in legem
 committere eum qui, verba legis amplexus, contra legis nititur
-voluntatem</i>.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 1 ad 2"><a name="43957"><span class=
-"ref">[43957] II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+voluntatem</i>.</p><p title="II-II q. 120 a. 1 ad 2"><a name="43957"><span class="ref">[43957] IIª-IIae q. 120 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ille de lege iudicat qui dicit eam non esse bene
 positam. Qui vero dicit verba legis non esse in hoc casu servanda,
 non iudicat de lege, sed de aliquo particulari negotio quod
-occurrit.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 1 ad 3"><a name="43958"><span class=
-"ref">[43958] II&ordf;-IIae q. 120 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+occurrit.</p><p title="II-II q. 120 a. 1 ad 3"><a name="43958"><span class="ref">[43958] IIª-IIae q. 120 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod interpretatio locum habet in dubiis, in quibus non
 licet, absque determinatione principis, a verbis legis recedere.
-Sed in manifestis non est opus interpretatione, sed executione.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 120 a. 2 arg. 1"><a name="43959"><span class=
-"ref">[43959] II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+Sed in manifestis non est opus interpretatione, sed executione.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 120 a. 2 arg. 1"><a name="43959"><span class="ref">[43959] IIª-IIae q. 120 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod epieikeia non sit pars
 iustitiae. Ut enim ex praedictis patet, duplex est iustitia, una
 particularis, et alia legalis. Sed epieikeia non est pars iustitiae
 particularis, quia se extendit ad omnes virtutes, sicut et iustitia
 legalis. Similiter etiam non est pars iustitiae legalis, quia
 operatur praeter id quod lege positum est. Ergo videtur quod
-epieikeia non sit pars iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 2 arg. 2"><a name="43960"><span class=
-"ref">[43960] II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 arg. 2</span></a>
+epieikeia non sit pars iustitiae.</p><p title="II-II q. 120 a. 2 arg. 2"><a name="43960"><span class="ref">[43960] IIª-IIae q. 120 a. 2 arg. 2</span></a>
 Praeterea, virtus principalior non assignatur virtuti minus
 principali ut pars, cardinalibus enim virtutibus, quasi
 principalibus, assignantur secundariae virtutes ut partes. Sed
 epieikeia videtur esse principalior virtus quam iustitia, ut ipsum
 nomen sonat, dicitur enim ab epi, quod est supra, et dikaion, quod
-est iustum. Ergo epieikeia non est pars iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 2 arg. 3"><a name="43961"><span class=
-"ref">[43961] II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 arg. 3</span></a>
+est iustum. Ergo epieikeia non est pars iustitiae.</p><p title="II-II q. 120 a. 2 arg. 3"><a name="43961"><span class="ref">[43961] IIª-IIae q. 120 a. 2 arg. 3</span></a>
 Praeterea, videtur quod epieikeia sit idem quod modestia. Nam
 Philipp. IV, ubi dicitur, modestia vestra nota sit omnibus
 hominibus, in Graeco habetur epieikeia. Sed secundum Tullium,
 modestia est pars temperantiae. Ergo epieikeia non est pars
-iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 2 s. c."><a name="43962"><span class=
-"ref">[43962] II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+iustitiae.</p><p title="II-II q. 120 a. 2 s. c."><a name="43962"><span class="ref">[43962] IIª-IIae q. 120 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus dicit, in V Ethic., quod <i>epieikes est
-quoddam iustum</i>.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 2 co."><a name="43963"><span class=
-"ref">[43963] II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+quoddam iustum</i>.</p><p title="II-II q. 120 a. 2 co."><a name="43963"><span class="ref">[43963] IIª-IIae q. 120 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, virtus aliqua habet
 triplicem partem, scilicet partem subiectivam, integralem et quasi
 potentialem. Pars autem subiectiva est de qua essentialiter
@@ -3783,9 +2940,7 @@
 philosophus dicit, in V Ethic. Unde patet quod epieikeia est pars
 subiectiva iustitiae. Et de ea iustitia per prius dicitur quam de
 legali, nam legalis iustitia dirigitur secundum epieikeiam. Unde
-epieikeia est quasi superior regula humanorum actuum.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 2 ad 1"><a name="43964"><span class=
-"ref">[43964] II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+epieikeia est quasi superior regula humanorum actuum.</p><p title="II-II q. 120 a. 2 ad 1"><a name="43964"><span class="ref">[43964] IIª-IIae q. 120 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod epieikeia correspondet proprie iustitiae legali,
 et quodammodo continetur sub ea, et quodammodo excedit eam. Si enim
 iustitia legalis dicatur quae obtemperat legi sive quantum ad verba
@@ -3794,34 +2949,25 @@
 legalis dicatur solum quae obtemperat legi secundum verba legis,
 sic epieikeia non est pars legalis iustitiae, sed est pars
 iustitiae communiter dictae, contra iustitiam legalem divisa sicut
-excedens ipsam.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 2 ad 2"><a name="43965"><span class=
-"ref">[43965] II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+excedens ipsam.</p><p title="II-II q. 120 a. 2 ad 2"><a name="43965"><span class="ref">[43965] IIª-IIae q. 120 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut philosophus dicit, in V Ethic., epieikeia est
 melior quadam iustitia, scilicet legali quae observat verba legis.
 Quia tamen et ipsa est iustitia quaedam, non est melior omni
-iustitia.</p>
-<p title="II-II q. 120 a. 2 ad 3"><a name="43966"><span class=
-"ref">[43966] II&ordf;-IIae q. 120 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+iustitia.</p><p title="II-II q. 120 a. 2 ad 3"><a name="43966"><span class="ref">[43966] IIª-IIae q. 120 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ad epieikeiam pertinet aliquid moderari, scilicet
 observantiam verborum legis. Sed modestia quae ponitur pars
 temperantiae, moderatur exteriorem hominis vitam, puta in incessu
 vel habitu, vel aliis huiusmodi. Potest tamen esse quod nomen
 epieikeiae, apud Graecos, per quandam similitudinem transfertur ad
-omnes moderationes.</p>
-<div class="centro"><br />
-<p><a href="sth3106.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth3121.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<br />
-<hr />
-<br />
-<address>&copy; 2006 Fundaci&oacute;n Tom&aacute;s de Aquino quoad
-hanc editionem<br />
-Iura omnia asservantur<br />
-OCLC nr. <a href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264"
-style="text-decoration=none">49644264</a></address>
-</div>
-</body>
-</html>
+omnes moderationes.</p></div></div><div class="centro"><br/>
+<p><a href="sth3106.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth3121.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<br/>
+<hr/>
+<br/>
+<address>© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad
+hanc editionem<br/>
+Iura omnia asservantur<br/>
+OCLC nr. <a style="text-decoration=none" href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264">49644264</a></address>
+</div></body>
+</html>
\ No newline at end of file