Mercurial > hg > Aquinas

diff summa/latin/sth3061.html @ 53:d777cc3962f2

Find changesets by keywords (author, files, the commit message), revision number or hash, or revset expression.
div-wrapped
author ht
date Mon, 28 Dec 2009 13:00:58 +0000
parents 544e12f679ad
children
line wrap: on
line diff
--- a/summa/latin/sth3061.html	Sun Dec 27 22:45:01 2009 +0000
+++ b/summa/latin/sth3061.html	Mon Dec 28 13:00:58 2009 +0000
@@ -1,784 +1,764 @@
-<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN"
-    "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd">
-<html lang="LA" xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA">
+<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
+<!DOCTYPE html
+  PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "file:///c:/cygwin/usr/local/share/lib/xml/xhtml1-transitional.dtd">
+<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA" lang="LA">
 <head>
-<meta name="generator" content=
-"HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" />
-<meta http-equiv="Content-Type" content=
-"text/html; charset=us-ascii" />
-<meta http-equiv="Content-Style-Type" content="text/css" />
-<meta http-equiv="Content-Script-Type" content="text/javascript" />
-<meta name="keywords" content=
-"Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" />
-<meta name="language" content="Latin" />
-<meta name="security" content="public" />
-<meta name="owner" content="ealarcon@unav.es" />
-<meta name="author" content="Enrique Alarc&oacute;n" />
-<meta name="abstract" content="" />
-<link rel="stylesheet" media="screen" href="vscreen.css" type=
-"text/css" />
-<link rel="stylesheet" media="print" href="vprint.css" type=
-"text/css" />
-<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, II&ordf;-IIae q.
+<meta content="HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" name="generator"/>
+<meta content="text/html; charset=us-ascii" http-equiv="Content-Type"/>
+<meta content="text/css" http-equiv="Content-Style-Type"/>
+<meta content="text/javascript" http-equiv="Content-Script-Type"/>
+<meta content="Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" name="keywords"/>
+<meta content="Latin" name="language"/>
+<meta content="public" name="security"/>
+<meta content="ealarcon@unav.es" name="owner"/>
+<meta content="Enrique Alarcón" name="author"/>
+<meta content="" name="abstract"/>
+<link type="text/css" href="vscreen.css" media="screen" rel="stylesheet"/>
+<link type="text/css" href="vprint.css" media="print" rel="stylesheet"/>
+<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, IIª-IIae q.
 61-78</title>
 </head>
-<body>
-<a href="http://www.corpusthomisticum.org/"></a>
-<div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div>
-<div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div>
-<div class="uno">Summa Theologiae</div>
-<div class="dos">secunda pars secundae partis a quaestione LXI ad
-LXXVIII</div>
-<br />
-<div class="centro">
-<table align="center" summary="Imago">
+<body><a href="http://www.corpusthomisticum.org/"/><div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div><div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div><div class="uno">Summa Theologiae</div><div class="dos">secunda pars secundae partis a quaestione LXI ad
+LXXVIII</div><div class="centro">
+<table summary="Imago" align="center">
 <tr>
-<th><img src="icons/fugit190.jpg" width="275" height="190" border=
-"0" alt=
-"Thomas de Aquino a Filippino Lippi depictus (Cappella Carafa, S. Maria sopra Minerva, Roma)"
-align="middle" /></th>
+<th><img align="middle" alt="Thomas de Aquino a Filippino Lippi depictus (Cappella Carafa, S. Maria sopra Minerva, Roma)" border="0" height="190" width="275" src="icons/fugit190.jpg"/></th>
 </tr>
 </table>
-<br />
-<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1897 editum<br />
+<br/>
+<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1897 editum<br/>
 ac automato translatum a Roberto Busa SJ in taenias
-magneticas<br />
-denuo recognovit Enrique Alarc&oacute;n atque instruxit<br />
-<br /></span><br />
-<hr />
-<br />
-<p><a href="sth3057.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth3079.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<script language="JavaScript" type="text/javascript">
-//<![CDATA[
-<!--
+magneticas<br/>
+denuo recognovit Enrique Alarcón atque instruxit<br/>
+<br/></span><br/>
+<hr/>
+<br/>
+<p><a href="sth3057.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth3079.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<script type="text/javascript" language="JavaScript">
+//
+&lt;!--
 // original code by Bill Trefzger 12/12/96; revised by Enrique Alarcon 12/9/2000
 function go(){if(document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value !="none"){location=document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value}}
-document.write('<FORM NAME="selecter"><SELECT NAME="select1">');
-document.write('<OPTION VALUE="none">INDEX');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="index.html">Corpus Thomisticum');
-document.write('<OPTION VALUE="iopera.html">Opera omnia');
-document.write('<OPTION VALUE="zbiblia.html">Bibliographia Thomistica');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="#41607">II&ordf;-IIae q. 61 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41608">II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41609">II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41610">II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41611">II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41612">II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#41613">II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41614">II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41615">II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41616">II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41617">II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41618">II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41619">II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#41620">II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41621">II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41622">II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41623">II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41624">II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41625">II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41626">II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41627">II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41628">II&ordf;-IIae q. 61 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41629">II&ordf;-IIae q. 61 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41630">II&ordf;-IIae q. 61 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41631">II&ordf;-IIae q. 61 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41632">II&ordf;-IIae q. 61 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41633">II&ordf;-IIae q. 61 a. 3 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#41634">II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41635">II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41636">II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41637">II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41638">II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41639">II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41640">II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41641">II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41642">II&ordf;-IIae q. 62 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41643">II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41644">II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41645">II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41646">II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41647">II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41648">II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41649">II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41650">II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41651">II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41652">II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41653">II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41654">II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41655">II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41656">II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41657">II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41658">II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41659">II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41660">II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41661">II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41662">II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41663">II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41664">II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41665">II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41666">II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41667">II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41668">II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41669">II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41670">II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41671">II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41672">II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41673">II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41674">II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41675">II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41676">II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41677">II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41678">II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41679">II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41680">II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#41681">II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41682">II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41683">II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41684">II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41685">II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41686">II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41687">II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#41688">II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41689">II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41690">II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41691">II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41692">II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41693">II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41694">II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41695">II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41696">II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41697">II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41698">II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41699">II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41700">II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41701">II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41702">II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41703">II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41704">II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41705">II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41706">II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41707">II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41708">II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41709">II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41710">II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41711">II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41712">II&ordf;-IIae q. 63 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41713">II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41714">II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41715">II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41716">II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41717">II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41718">II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41719">II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41720">II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41721">II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41722">II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41723">II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41724">II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41725">II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41726">II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41727">II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41728">II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41729">II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41730">II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41731">II&ordf;-IIae q. 63 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41732">II&ordf;-IIae q. 63 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41733">II&ordf;-IIae q. 63 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41734">II&ordf;-IIae q. 63 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41735">II&ordf;-IIae q. 63 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41736">II&ordf;-IIae q. 63 a. 3 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#41737">II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41738">II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41739">II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41740">II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41741">II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41742">II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41743">II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41744">II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41745">II&ordf;-IIae q. 64 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41746">II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41747">II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41748">II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41749">II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41750">II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41751">II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41752">II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41753">II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41754">II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41755">II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41756">II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41757">II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41758">II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41759">II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41760">II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41761">II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41762">II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41763">II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41764">II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41765">II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41766">II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41767">II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41768">II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41769">II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41770">II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41771">II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41772">II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41773">II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41774">II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41775">II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41776">II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41777">II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41778">II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41779">II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41780">II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41781">II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41782">II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#41783">II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41784">II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41785">II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41786">II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41787">II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41788">II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41789">II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#41790">II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41791">II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41792">II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41793">II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41794">II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41795">II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41796">II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41797">II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41798">II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41799">II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41800">II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41801">II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41802">II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#41803">II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41804">II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41805">II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41806">II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41807">II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41808">II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41809">II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#41810">II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41811">II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41812">II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41813">II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41814">II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41815">II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41816">II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41817">II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41818">II&ordf;-IIae q. 65 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41819">II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41820">II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41821">II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41822">II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41823">II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41824">II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41825">II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41826">II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41827">II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41828">II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41829">II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41830">II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41831">II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41832">II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41833">II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41834">II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41835">II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41836">II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41837">II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41838">II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41839">II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41840">II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41841">II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41842">II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41843">II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41844">II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41845">II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41846">II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41847">II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41848">II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41849">II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41850">II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41851">II&ordf;-IIae q. 66 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41852">II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41853">II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41854">II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41855">II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41856">II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41857">II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41858">II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41859">II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41860">II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41861">II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41862">II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41863">II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41864">II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41865">II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41866">II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41867">II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41868">II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41869">II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41870">II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41871">II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41872">II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41873">II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41874">II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41875">II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41876">II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41877">II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41878">II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41879">II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41880">II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41881">II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41882">II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41883">II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41884">II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41885">II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41886">II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41887">II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41888">II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41889">II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41890">II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41891">II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41892">II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41893">II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41894">II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41895">II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41896">II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41897">II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41898">II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41899">II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41900">II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41901">II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41902">II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41903">II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41904">II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41905">II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41906">II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41907">II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41908">II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41909">II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41910">II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41911">II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41912">II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41913">II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41914">II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41915">II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41916">II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41917">II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41918">II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41919">II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41920">II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41921">II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41922">II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41923">II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41924">II&ordf;-IIae q. 67 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41925">II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41926">II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41927">II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41928">II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41929">II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41930">II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41931">II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41932">II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41933">II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41934">II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41935">II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41936">II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41937">II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41938">II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41939">II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41940">II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41941">II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41942">II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#41943">II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41944">II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41945">II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41946">II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41947">II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41948">II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41949">II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41950">II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41951">II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41952">II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41953">II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41954">II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41955">II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41956">II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41957">II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41958">II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41959">II&ordf;-IIae q. 68 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41960">II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41961">II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41962">II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41963">II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41964">II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41965">II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41966">II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41967">II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41968">II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41969">II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41970">II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41971">II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41972">II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41973">II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41974">II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41975">II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41976">II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41977">II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41978">II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41979">II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41980">II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41981">II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41982">II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41983">II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41984">II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41985">II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41986">II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41987">II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41988">II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41989">II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41990">II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41991">II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41992">II&ordf;-IIae q. 69 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41993">II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41994">II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#41995">II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#41996">II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41997">II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#41998">II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#41999">II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42000">II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42001">II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42002">II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42003">II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42004">II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42005">II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42006">II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42007">II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42008">II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42009">II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42010">II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42011">II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42012">II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42013">II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42014">II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42015">II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42016">II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42017">II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42018">II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42019">II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42020">II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42021">II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42022">II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42023">II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42024">II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42025">II&ordf;-IIae q. 70 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42026">II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42027">II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42028">II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42029">II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42030">II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42031">II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42032">II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42033">II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42034">II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42035">II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42036">II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42037">II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42038">II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42039">II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42040">II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42041">II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42042">II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42043">II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42044">II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42045">II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42046">II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42047">II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42048">II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42049">II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42050">II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42051">II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42052">II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42053">II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42054">II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42055">II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42056">II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42057">II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42058">II&ordf;-IIae q. 71 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42059">II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42060">II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42061">II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42062">II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42063">II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42064">II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42065">II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42066">II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42067">II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42068">II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42069">II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42070">II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42071">II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42072">II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42073">II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42074">II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42075">II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42076">II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42077">II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42078">II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42079">II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42080">II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42081">II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42082">II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42083">II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42084">II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42085">II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42086">II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42087">II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42088">II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42089">II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42090">II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42091">II&ordf;-IIae q. 72 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42092">II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42093">II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42094">II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42095">II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42096">II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42097">II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42098">II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42099">II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42100">II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42101">II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42102">II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42103">II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42104">II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42105">II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42106">II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42107">II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42108">II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42109">II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42110">II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42111">II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42112">II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42113">II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42114">II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42115">II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42116">II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42117">II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42118">II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42119">II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42120">II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42121">II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42122">II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42123">II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42124">II&ordf;-IIae q. 73 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42125">II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42126">II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42127">II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42128">II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42129">II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42130">II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42131">II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42132">II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42133">II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42134">II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42135">II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42136">II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42137">II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42138">II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42139">II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42140">II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42141">II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42142">II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42143">II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42144">II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#42145">II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42146">II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42147">II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42148">II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42149">II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42150">II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#42151">II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42152">II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42153">II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42154">II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42155">II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42156">II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42157">II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42158">II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42159">II&ordf;-IIae q. 74 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42160">II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42161">II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42162">II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42163">II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42164">II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42165">II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42166">II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42167">II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42168">II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42169">II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42170">II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42171">II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42172">II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42173">II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42174">II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42175">II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42176">II&ordf;-IIae q. 75 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42177">II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42178">II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42179">II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42180">II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42181">II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42182">II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42183">II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42184">II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42185">II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42186">II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42187">II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42188">II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42189">II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42190">II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42191">II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42192">II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42193">II&ordf;-IIae q. 76 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42194">II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42195">II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42196">II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42197">II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#42198">II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#42199">II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42200">II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42201">II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42202">II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42203">II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42204">II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#42205">II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#42206">II&ordf;-IIae q. 76 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42207">II&ordf;-IIae q. 76 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42208">II&ordf;-IIae q. 76 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42209">II&ordf;-IIae q. 76 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42210">II&ordf;-IIae q. 76 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42211">II&ordf;-IIae q. 76 a. 2 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#42212">II&ordf;-IIae q. 76 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42213">II&ordf;-IIae q. 76 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42214">II&ordf;-IIae q. 76 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42215">II&ordf;-IIae q. 76 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42216">II&ordf;-IIae q. 76 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42217">II&ordf;-IIae q. 76 a. 3 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#42218">II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42219">II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42220">II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42221">II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42222">II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42223">II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42224">II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42225">II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42226">II&ordf;-IIae q. 77 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42227">II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42228">II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42229">II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42230">II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42231">II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42232">II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42233">II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42234">II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42235">II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42236">II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42237">II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42238">II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42239">II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42240">II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42241">II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42242">II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42243">II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42244">II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42245">II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42246">II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#42247">II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42248">II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42249">II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42250">II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42251">II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42252">II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#42253">II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42254">II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42255">II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42256">II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42257">II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42258">II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42259">II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42260">II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42261">II&ordf;-IIae q. 78 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42262">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42263">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42264">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42265">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#42266">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#42267">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#42268">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 7');
-document.write('<OPTION VALUE="#42269">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42270">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42271">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42272">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42273">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42274">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#42275">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#42276">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#42277">II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 7');
-document.write('<OPTION VALUE="#42278">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42279">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42280">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42281">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#42282">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#42283">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#42284">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 7');
-document.write('<OPTION VALUE="#42285">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42286">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42287">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42288">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42289">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42290">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#42291">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#42292">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#42293">II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 7');
-document.write('<OPTION VALUE="#42294">II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42295">II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42296">II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42297">II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42298">II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42299">II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42300">II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42301">II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42302">II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42303">II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42304">II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#42305">II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42306">II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#42307">II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#42308">II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#42309">II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 ad 3');
-document.write('<\/SELECT>');
-document.write('<BR><BR>');
-document.write('<INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()">');
-document.write('<\/FORM>');
-// -->
-//]]>
-</script><br />
-<hr />
-<br /></div>
-<div class="D">Quaestio 61</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 61 pr."><a name="41607"><span class=
-"ref">[41607] II&ordf;-IIae q. 61 pr.</span></a> Deinde
+document.write('&lt;FORM NAME="selecter"&gt;&lt;SELECT NAME="select1"&gt;');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;INDEX');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="index.html"&gt;Corpus Thomisticum');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="iopera.html"&gt;Opera omnia');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="zbiblia.html"&gt;Bibliographia Thomistica');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41607"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41608"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41609"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41610"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41611"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41612"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41613"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41614"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41615"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41616"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41617"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41618"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41619"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41620"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41621"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41622"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41623"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41624"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41625"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41626"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41627"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41628"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41629"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41630"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41631"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41632"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41633"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 3 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41634"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41635"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41636"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41637"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41638"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41639"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41640"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41641"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 61 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41642"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41643"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41644"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41645"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41646"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41647"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41648"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41649"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41650"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41651"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41652"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41653"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41654"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41655"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41656"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41657"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41658"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41659"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41660"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41661"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41662"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41663"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41664"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41665"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41666"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41667"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41668"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41669"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41670"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41671"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41672"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41673"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41674"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41675"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41676"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41677"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41678"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41679"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41680"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41681"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41682"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41683"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41684"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41685"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41686"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41687"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41688"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41689"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41690"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41691"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41692"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41693"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41694"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41695"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41696"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41697"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41698"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41699"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41700"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41701"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41702"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41703"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41704"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41705"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41706"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41707"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41708"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41709"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41710"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41711"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 62 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41712"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41713"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41714"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41715"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41716"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41717"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41718"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41719"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41720"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41721"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41722"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41723"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41724"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41725"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41726"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41727"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41728"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41729"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41730"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41731"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41732"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41733"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41734"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41735"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41736"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 3 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41737"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41738"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41739"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41740"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41741"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41742"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41743"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41744"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 63 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41745"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41746"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41747"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41748"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41749"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41750"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41751"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41752"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41753"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41754"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41755"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41756"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41757"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41758"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41759"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41760"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41761"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41762"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41763"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41764"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41765"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41766"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41767"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41768"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41769"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41770"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41771"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41772"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41773"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41774"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41775"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41776"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41777"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41778"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41779"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41780"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41781"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41782"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41783"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41784"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41785"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41786"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41787"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41788"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41789"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41790"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41791"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41792"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41793"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41794"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41795"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41796"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41797"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41798"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41799"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41800"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41801"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41802"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41803"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41804"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41805"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41806"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41807"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41808"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41809"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41810"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41811"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41812"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41813"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41814"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41815"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41816"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41817"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 64 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41818"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41819"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41820"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41821"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41822"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41823"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41824"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41825"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41826"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41827"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41828"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41829"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41830"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41831"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41832"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41833"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41834"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41835"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41836"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41837"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41838"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41839"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41840"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41841"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41842"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41843"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41844"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41845"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41846"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41847"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41848"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41849"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41850"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 65 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41851"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41852"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41853"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41854"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41855"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41856"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41857"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41858"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41859"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41860"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41861"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41862"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41863"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41864"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41865"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41866"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41867"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41868"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41869"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41870"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41871"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41872"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41873"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41874"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41875"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41876"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41877"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41878"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41879"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41880"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41881"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41882"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41883"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41884"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41885"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41886"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41887"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41888"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41889"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41890"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41891"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41892"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41893"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41894"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41895"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41896"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41897"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41898"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41899"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41900"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41901"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41902"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41903"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41904"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41905"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41906"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41907"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41908"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41909"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41910"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41911"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41912"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41913"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41914"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41915"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41916"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 9 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41917"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 9 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41918"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 9 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41919"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 9 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41920"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 9 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41921"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 9 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41922"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 9 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41923"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 66 a. 9 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41924"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41925"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41926"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41927"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41928"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41929"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41930"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41931"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41932"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41933"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41934"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41935"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41936"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41937"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41938"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41939"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41940"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41941"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41942"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41943"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41944"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41945"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41946"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41947"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41948"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41949"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41950"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41951"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41952"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41953"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41954"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41955"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41956"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41957"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41958"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 67 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41959"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41960"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41961"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41962"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41963"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41964"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41965"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41966"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41967"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41968"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41969"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41970"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41971"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41972"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41973"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41974"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41975"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41976"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41977"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41978"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41979"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41980"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41981"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41982"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41983"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41984"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41985"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41986"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41987"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41988"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41989"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41990"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41991"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 68 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41992"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41993"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41994"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41995"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41996"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41997"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41998"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#41999"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42000"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42001"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42002"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42003"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42004"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42005"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42006"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42007"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42008"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42009"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42010"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42011"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42012"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42013"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42014"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42015"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42016"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42017"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42018"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42019"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42020"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42021"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42022"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42023"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42024"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 69 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42025"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42026"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42027"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42028"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42029"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42030"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42031"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42032"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42033"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42034"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42035"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42036"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42037"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42038"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42039"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42040"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42041"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42042"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42043"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42044"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42045"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42046"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42047"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42048"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42049"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42050"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42051"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42052"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42053"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42054"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42055"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42056"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42057"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 70 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42058"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42059"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42060"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42061"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42062"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42063"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42064"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42065"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42066"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42067"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42068"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42069"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42070"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42071"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42072"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42073"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42074"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42075"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42076"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42077"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42078"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42079"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42080"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42081"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42082"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42083"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42084"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42085"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42086"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42087"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42088"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42089"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42090"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 71 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42091"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42092"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42093"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42094"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42095"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42096"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42097"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42098"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42099"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42100"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42101"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42102"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42103"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42104"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42105"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42106"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42107"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42108"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42109"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42110"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42111"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42112"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42113"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42114"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42115"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42116"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42117"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42118"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42119"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42120"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42121"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42122"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42123"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 72 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42124"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42125"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42126"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42127"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42128"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42129"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42130"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42131"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42132"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42133"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42134"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42135"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42136"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42137"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42138"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42139"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42140"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42141"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42142"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42143"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42144"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42145"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42146"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42147"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42148"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42149"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42150"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42151"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42152"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42153"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42154"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42155"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42156"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42157"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42158"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 73 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42159"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42160"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42161"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42162"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42163"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42164"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42165"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42166"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42167"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42168"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42169"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42170"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42171"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42172"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42173"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42174"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42175"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 74 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42176"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42177"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42178"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42179"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42180"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42181"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42182"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42183"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42184"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42185"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42186"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42187"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42188"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42189"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42190"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42191"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42192"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 75 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42193"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42194"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42195"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42196"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42197"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42198"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42199"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42200"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42201"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42202"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42203"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42204"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42205"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42206"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42207"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42208"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42209"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42210"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42211"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 2 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42212"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42213"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42214"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42215"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42216"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42217"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 3 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42218"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42219"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42220"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42221"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42222"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42223"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42224"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42225"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 76 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42226"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42227"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42228"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42229"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42230"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42231"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42232"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42233"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42234"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42235"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42236"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42237"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42238"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42239"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42240"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42241"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42242"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42243"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42244"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42245"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42246"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42247"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42248"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42249"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42250"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42251"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42252"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42253"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42254"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42255"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42256"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42257"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42258"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42259"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42260"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 77 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42261"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42262"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42263"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42264"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42265"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42266"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42267"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42268"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 7');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42269"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42270"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42271"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42272"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42273"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42274"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42275"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42276"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42277"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 7');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42278"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42279"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42280"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42281"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42282"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42283"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42284"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 7');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42285"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42286"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42287"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42288"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42289"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42290"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42291"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42292"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42293"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 7');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42294"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42295"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42296"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42297"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42298"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42299"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42300"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42301"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42302"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42303"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42304"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42305"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42306"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42307"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42308"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#42309"&gt;II&amp;ordf;-IIae q. 78 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;\/SELECT&gt;');
+document.write('&lt;BR&gt;&lt;BR&gt;');
+document.write('&lt;INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()"&gt;');
+document.write('&lt;\/FORM&gt;');
+// --&gt;
+//
+</script><br/>
+<hr/>
+<br/></div><div class="q" id="q61"><h2>Quaestio 61</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 61 pr."><a name="41607"><span class="ref">[41607] IIª-IIae q. 61 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de partibus iustitiae. Et primo, de partibus
 subiectivis, quae sunt species iustitiae, scilicet distributiva et
 commutativa; secundo, de partibus quasi integralibus; tertio, de
@@ -792,11 +772,7 @@
 distributiva et commutativa. Secundo, utrum eodem modo in eis
 medium accipiatur. Tertio, utrum sit earum uniformis vel multiplex
 materia. Quarto, utrum secundum aliquam earum specierum iustum sit
-idem quod contrapassum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 61 a. 1 arg. 1"><a name="41608"><span class=
-"ref">[41608] II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+idem quod contrapassum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 61 a. 1 arg. 1"><a name="41608"><span class="ref">[41608] IIª-IIae q. 61 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod inconvenienter ponantur duae species
 iustitiae, iustitia distributiva et commutativa. Non enim potest
 esse iustitiae species quod multitudini nocet, cum iustitia ad
@@ -805,37 +781,25 @@
 communes; tum etiam quia mores hominum corrumpuntur; dicit enim
 Tullius, in libro de Offic., <i>fit deterior qui accipit, et ad
 idem semper expectandum paratior</i>. Ergo distributio non pertinet
-ad aliquam iustitiae speciem.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 1 arg. 2"><a name="41609"><span class=
-"ref">[41609] II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+ad aliquam iustitiae speciem.</p><p title="II-II q. 61 a. 1 arg. 2"><a name="41609"><span class="ref">[41609] IIª-IIae q. 61 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 iustitiae actus est reddere unicuique quod suum est, ut supra
 habitum est. Sed in distributione non redditur alicui quod suum
 erat, sed de novo appropriatur sibi id quod erat commune. Ergo hoc
-ad iustitiam non pertinet.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 1 arg. 3"><a name="41610"><span class=
-"ref">[41610] II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+ad iustitiam non pertinet.</p><p title="II-II q. 61 a. 1 arg. 3"><a name="41610"><span class="ref">[41610] IIª-IIae q. 61 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 iustitia non solum est in principe, sed etiam in subiectis, ut
 supra habitum est. Sed distribuere semper pertinet ad principem.
-Ergo distributiva non pertinet ad iustitiam.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 1 arg. 4"><a name="41611"><span class=
-"ref">[41611] II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
+Ergo distributiva non pertinet ad iustitiam.</p><p title="II-II q. 61 a. 1 arg. 4"><a name="41611"><span class="ref">[41611] IIª-IIae q. 61 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
 distributivum iustum est bonorum communium, ut dicitur in V Ethic.
 sed communia pertinent ad iustitiam legalem. Ergo iustitia
 distributiva non est species iustitiae particularis, sed iustitiae
-legalis.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 1 arg. 5"><a name="41612"><span class=
-"ref">[41612] II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea,
+legalis.</p><p title="II-II q. 61 a. 1 arg. 5"><a name="41612"><span class="ref">[41612] IIª-IIae q. 61 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea,
 unum et multa non diversificant speciem virtutis. Sed iustitia
 commutativa consistit in hoc quod aliquid redditur uni; iustitia
 vero distributiva in hoc quod aliquid datur multis. Ergo non sunt
-diversae species iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 1 s. c."><a name="41613"><span class=
-"ref">[41613] II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+diversae species iustitiae.</p><p title="II-II q. 61 a. 1 s. c."><a name="41613"><span class="ref">[41613] IIª-IIae q. 61 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus, in V Ethic., ponit duas partes iustitiae, et
 dicit quod <i>una est directiva in distributionibus, alia in
-commutationibus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 1 co."><a name="41614"><span class=
-"ref">[41614] II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+commutationibus</i>.</p><p title="II-II q. 61 a. 1 co."><a name="41614"><span class="ref">[41614] IIª-IIae q. 61 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, iustitia particularis ordinatur ad
 aliquam privatam personam, quae comparatur ad communitatem sicut
 pars ad totum. Potest autem ad aliquam partem duplex ordo attendi.
@@ -846,70 +810,48 @@
 assimilatur ordo eius quod est commune ad singulas personas. Quem
 quidem ordinem dirigit iustitia distributiva, quae est distributiva
 communium secundum proportionalitatem. Et ideo duae sunt iustitiae
-species, scilicet commutativa et distributiva.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 1 ad 1"><a name="41615"><span class=
-"ref">[41615] II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+species, scilicet commutativa et distributiva.</p><p title="II-II q. 61 a. 1 ad 1"><a name="41615"><span class="ref">[41615] IIª-IIae q. 61 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod sicut in largitionibus privatarum personarum
 commendatur moderatio, effusio vero culpatur; ita etiam in
 distributione communium bonorum est moderatio servanda, in quo
-dirigit iustitia distributiva.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 1 ad 2"><a name="41616"><span class=
-"ref">[41616] II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+dirigit iustitia distributiva.</p><p title="II-II q. 61 a. 1 ad 2"><a name="41616"><span class="ref">[41616] IIª-IIae q. 61 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod sicut pars et totum quodammodo sunt idem, ita id quod
 est totius quodammodo est partis. Et ita cum ex bonis communibus
 aliquid in singulos distribuitur, quilibet aliquo modo recipit quod
-suum est.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 1 ad 3"><a name="41617"><span class=
-"ref">[41617] II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+suum est.</p><p title="II-II q. 61 a. 1 ad 3"><a name="41617"><span class="ref">[41617] IIª-IIae q. 61 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod actus distributionis quae est communium bonorum
 pertinet solum ad praesidentem communibus bonis, sed tamen iustitia
 distributiva est et in subditis, quibus distribuitur, inquantum
 scilicet sunt contenti iusta distributione. Quamvis etiam
 distributio quandoque fiat bonorum communium non quidem civitati,
 sed uni familiae, quorum distributio fieri potest auctoritate
-alicuius privatae personae.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 1 ad 4"><a name="41618"><span class=
-"ref">[41618] II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+alicuius privatae personae.</p><p title="II-II q. 61 a. 1 ad 4"><a name="41618"><span class="ref">[41618] IIª-IIae q. 61 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod motus accipiunt speciem a termino ad quem. Et ideo ad
 iustitiam legalem pertinet ordinare ea quae sunt privatarum
 personarum in bonum commune, sed ordinare e converso bonum commune
 ad personas particulares per distributionem est iustitiae
-particularis.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 1 ad 5"><a name="41619"><span class=
-"ref">[41619] II&ordf;-IIae q. 61 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
+particularis.</p><p title="II-II q. 61 a. 1 ad 5"><a name="41619"><span class="ref">[41619] IIª-IIae q. 61 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod iustitia distributiva et commutativa non solum
 distinguuntur secundum unum et multa, sed secundum diversam
 rationem debiti, alio enim modo debetur alicui id quod est commune,
-alio modo id quod est proprium.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 61 a. 2 arg. 1"><a name="41620"><span class=
-"ref">[41620] II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+alio modo id quod est proprium.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 61 a. 2 arg. 1"><a name="41620"><span class="ref">[41620] IIª-IIae q. 61 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod medium eodem modo accipiatur
 in iustitia distributiva et commutativa. Utraque enim sub iustitia
 particulari continetur, ut dictum est. Sed in omnibus temperantiae
 vel fortitudinis partibus accipitur uno modo medium. Ergo etiam
 eodem modo est accipiendum medium in iustitia distributiva et
-commutativa.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 2 arg. 2"><a name="41621"><span class=
-"ref">[41621] II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+commutativa.</p><p title="II-II q. 61 a. 2 arg. 2"><a name="41621"><span class="ref">[41621] IIª-IIae q. 61 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 forma virtutis moralis in medio consistit quod secundum rationem
 determinatur. Cum ergo unius virtutis sit una forma, videtur quod
-in utraque sit eodem modo medium accipiendum.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 2 arg. 3"><a name="41622"><span class=
-"ref">[41622] II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+in utraque sit eodem modo medium accipiendum.</p><p title="II-II q. 61 a. 2 arg. 3"><a name="41622"><span class="ref">[41622] IIª-IIae q. 61 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 in iustitia distributiva accipitur medium attendendo diversam
 dignitatem personarum. Sed dignitas personarum attenditur etiam in
 commutativa iustitia, sicut in punitionibus, plus enim punitur qui
 percussit principem quam qui percussit privatam personam. Ergo
-eodem modo accipitur medium in utraque iustitia.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 2 s. c."><a name="41623"><span class=
-"ref">[41623] II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+eodem modo accipitur medium in utraque iustitia.</p><p title="II-II q. 61 a. 2 s. c."><a name="41623"><span class="ref">[41623] IIª-IIae q. 61 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus dicit, in V Ethic., quod in iustitia
 distributiva accipitur medium secundum geometricam
-proportionalitatem, in commutativa autem secundum arithmeticam.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 2 co."><a name="41624"><span class=
-"ref">[41624] II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+proportionalitatem, in commutativa autem secundum arithmeticam.</p><p title="II-II q. 61 a. 2 co."><a name="41624"><span class="ref">[41624] IIª-IIae q. 61 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, in distributiva iustitia datur
 aliquid alicui privatae personae inquantum id quod est totius est
 debitum parti. Quod quidem tanto maius est quanto ipsa pars maiorem
@@ -942,58 +884,40 @@
 scilicet accipiens, habebit sex, et alii relinquentur quatuor. Erit
 ergo iustitia si uterque reducatur ad medium, ut accipiatur unum ab
 eo qui habet sex, et detur ei qui habet quatuor, sic enim uterque
-habebit quinque, quod est medium.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 2 ad 1"><a name="41625"><span class=
-"ref">[41625] II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+habebit quinque, quod est medium.</p><p title="II-II q. 61 a. 2 ad 1"><a name="41625"><span class="ref">[41625] IIª-IIae q. 61 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod in aliis virtutibus moralibus accipitur medium
 secundum rationem, et non secundum rem. Sed in iustitia accipitur
 medium rei, et ideo secundum diversitatem rerum diversimode medium
-accipitur.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 2 ad 2"><a name="41626"><span class=
-"ref">[41626] II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+accipitur.</p><p title="II-II q. 61 a. 2 ad 2"><a name="41626"><span class="ref">[41626] IIª-IIae q. 61 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod generalis forma iustitiae est aequalitas, in qua
 convenit iustitia distributiva cum commutativa. In una tamen
 invenitur aequalitas secundum proportionalitatem geometricam, in
-alia secundum arithmeticam.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 2 ad 3"><a name="41627"><span class=
-"ref">[41627] II&ordf;-IIae q. 61 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+alia secundum arithmeticam.</p><p title="II-II q. 61 a. 2 ad 3"><a name="41627"><span class="ref">[41627] IIª-IIae q. 61 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in actionibus et passionibus conditio personae facit
 ad quantitatem rei, maior enim est iniuria si percutiatur princeps
 quam si percutiatur privata persona. Et ita conditio personae in
 distributiva iustitia attenditur secundum se, in commutativa autem
-secundum quod per hoc diversificatur res.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 61 a. 3 arg. 1"><a name="41628"><span class=
-"ref">[41628] II&ordf;-IIae q. 61 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+secundum quod per hoc diversificatur res.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 61 a. 3 arg. 1"><a name="41628"><span class="ref">[41628] IIª-IIae q. 61 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod materia utriusque iustitiae non sit
 diversa. Diversitas enim materiae facit diversitatem virtutis, ut
 patet in temperantia et fortitudine. Si igitur distributivae
 iustitiae et commutativae sit diversa materia, videtur quod non
-contineantur sub una virtute, scilicet sub iustitia.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 3 arg. 2"><a name="41629"><span class=
-"ref">[41629] II&ordf;-IIae q. 61 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+contineantur sub una virtute, scilicet sub iustitia.</p><p title="II-II q. 61 a. 3 arg. 2"><a name="41629"><span class="ref">[41629] IIª-IIae q. 61 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 distributio, quae pertinet ad distributivam iustitiam, <i>est
 pecuniae vel honoris vel aliorum quaecumque dispertiri possunt
 inter eos qui communitate communicant</i>; ut dicitur in V Ethic.
 Quorum etiam est commutatio inter personas ad invicem, quae
 pertinet ad commutativam iustitiam. Ergo non est diversa materia
-distributivae et commutativae iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 3 arg. 3"><a name="41630"><span class=
-"ref">[41630] II&ordf;-IIae q. 61 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+distributivae et commutativae iustitiae.</p><p title="II-II q. 61 a. 3 arg. 3"><a name="41630"><span class="ref">[41630] IIª-IIae q. 61 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 si sit alia materia distributivae iustitiae et alia materia
 commutativae propter hoc quod differunt specie, ubi non erit
 differentia speciei, non debebit esse materiae diversitas. Sed
 philosophus ponit unam speciem commutativae iustitiae, quae tamen
 habet multiplicem materiam. Non ergo videtur esse multiplex materia
-harum specierum.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 3 s. c."><a name="41631"><span class=
-"ref">[41631] II&ordf;-IIae q. 61 a. 3 s. c.</span></a> In
+harum specierum.</p><p title="II-II q. 61 a. 3 s. c."><a name="41631"><span class="ref">[41631] IIª-IIae q. 61 a. 3 s. c.</span></a> In
 contrarium est quod dicitur in V Ethic., quod una species iustitiae
 <i>est directiva in distributionibus, alia in
-commutationibus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 3 co."><a name="41632"><span class=
-"ref">[41632] II&ordf;-IIae q. 61 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+commutationibus</i>.</p><p title="II-II q. 61 a. 3 co."><a name="41632"><span class="ref">[41632] IIª-IIae q. 61 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, iustitia est circa quasdam
 operationes exteriores, scilicet distributionem et commutationem,
 quae quidem sunt usus quorundam exteriorum, vel rerum vel
@@ -1055,23 +979,15 @@
 fideiubet. In omnibus autem huiusmodi actionibus, sive voluntariis
 sive involuntariis, est eadem ratio accipiendi medium secundum
 aequalitatem recompensationis. Et ideo omnes istae actiones ad unam
-speciem iustitiae pertinent, scilicet ad commutativam.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 3 ad arg."><a name="41633"><span class=
-"ref">[41633] II&ordf;-IIae q. 61 a. 3 ad arg.</span></a> Et per
-hoc patet responsio ad obiecta.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 61 a. 4 arg. 1"><a name="41634"><span class=
-"ref">[41634] II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+speciem iustitiae pertinent, scilicet ad commutativam.</p><p title="II-II q. 61 a. 3 ad arg."><a name="41633"><span class="ref">[41633] IIª-IIae q. 61 a. 3 ad arg.</span></a> Et per
+hoc patet responsio ad obiecta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 61 a. 4 arg. 1"><a name="41634"><span class="ref">[41634] IIª-IIae q. 61 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod iustum sit simpliciter idem quod
 contrapassum. Iudicium enim divinum est simpliciter iustum. Sed
 haec est forma divini iudicii, ut secundum quod aliquis fecit,
 patiatur, secundum illud Matth. VII, <i>in quo iudicio
 iudicaveritis, iudicabimini, et in qua mensura mensi fueritis,
 remetietur vobis</i>. Ergo iustum est simpliciter idem quod
-contrapassum.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 4 arg. 2"><a name="41635"><span class=
-"ref">[41635] II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+contrapassum.</p><p title="II-II q. 61 a. 4 arg. 2"><a name="41635"><span class="ref">[41635] IIª-IIae q. 61 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 in utraque iustitiae specie datur aliquid alicui secundum quandam
 aequalitatem, in respectu quidem ad dignitatem personae in iustitia
 distributiva, quae quidem personae dignitas maxime videtur attendi
@@ -1079,21 +995,15 @@
 autem ad rem in qua quis damnificatus est, in iustitia commutativa.
 Secundum autem utramque aequalitatem aliquis contrapatitur secundum
 quod fecit. Ergo videtur quod iustum simpliciter sit idem quod
-contrapassum.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 4 arg. 3"><a name="41636"><span class=
-"ref">[41636] II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+contrapassum.</p><p title="II-II q. 61 a. 4 arg. 3"><a name="41636"><span class="ref">[41636] IIª-IIae q. 61 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 maxime videtur quod non oporteat aliquem contrapati secundum quod
 fecit, propter differentiam voluntarii et involuntarii, qui enim
 involuntarie fecit iniuriam, minus punitur. Sed voluntarium et
 involuntarium, quae accipiuntur ex parte nostra, non diversificant
 medium iustitiae, quod est medium rei et non quoad nos. Ergo iustum
-simpliciter idem esse videtur quod contrapassum.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 4 s. c."><a name="41637"><span class=
-"ref">[41637] II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+simpliciter idem esse videtur quod contrapassum.</p><p title="II-II q. 61 a. 4 s. c."><a name="41637"><span class="ref">[41637] IIª-IIae q. 61 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus, in V Ethic., probat non quodlibet iustum esse
-contrapassum.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 4 co."><a name="41638"><span class=
-"ref">[41638] II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+contrapassum.</p><p title="II-II q. 61 a. 4 co."><a name="41638"><span class="ref">[41638] IIª-IIae q. 61 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod hoc quod dicitur contrapassum importat aequalem
 recompensationem passionis ad actionem praecedentem. Quod quidem
 propriissime dicitur in passionibus iniuriosis quibus aliquis
@@ -1130,66 +1040,43 @@
 iustitia locum non habet. Quia in distributiva iustitia non
 attenditur aequalitas secundum proportionem rei ad rem, vel
 passionis ad actionem, unde dicitur contrapassum, sed secundum
-proportionalitatem rerum ad personas, ut supra dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 4 ad 1"><a name="41639"><span class=
-"ref">[41639] II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+proportionalitatem rerum ad personas, ut supra dictum est.</p><p title="II-II q. 61 a. 4 ad 1"><a name="41639"><span class="ref">[41639] IIª-IIae q. 61 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod illa forma divini iudicii attenditur secundum
 rationem commutativae iustitiae, prout scilicet recompensat praemia
-meritis et supplicia peccatis.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 4 ad 2"><a name="41640"><span class=
-"ref">[41640] II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+meritis et supplicia peccatis.</p><p title="II-II q. 61 a. 4 ad 2"><a name="41640"><span class="ref">[41640] IIª-IIae q. 61 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod si alicui qui communitati servisset retribueretur
 aliquid pro servitio impenso, non esset hoc distributivae
 iustitiae, sed commutativae. In distributiva enim iustitia non
 attenditur aequalitas eius quod quis accipit ad id quod ipse
 impendit, sed ad id quod alius accipit, secundum modum utriusque
-personae.</p>
-<p title="II-II q. 61 a. 4 ad 3"><a name="41641"><span class=
-"ref">[41641] II&ordf;-IIae q. 61 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+personae.</p><p title="II-II q. 61 a. 4 ad 3"><a name="41641"><span class="ref">[41641] IIª-IIae q. 61 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quando actio iniuriosa est voluntaria, excedit
 iniuria, et sic accipitur ut maior res. Unde oportet maiorem poenam
 ei recompensari non secundum differentiam quoad nos, sed secundum
-differentiam rei.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 62</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 62 pr."><a name="41642"><span class=
-"ref">[41642] II&ordf;-IIae q. 62 pr.</span></a> Deinde
+differentiam rei.</p></div></div><div class="q" id="q62"><h2>Quaestio 62</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 62 pr."><a name="41642"><span class="ref">[41642] IIª-IIae q. 62 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de restitutione. Et circa hoc quaeruntur octo.
 Primo, cuius actus sit. Secundo, utrum necesse sit ad salutem omne
 ablatum restitui. Tertio, utrum oporteat multiplicatum illud
 restituere. Quarto, utrum oporteat restitui id quod quis non
 accepit. Quinto, utrum oporteat restitui ei a quo acceptum est.
 Sexto, utrum oporteat restituere eum qui accepit. Septimo, utrum
-aliquem alium. Octavo, utrum sit statim restituendum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 62 a. 1 arg. 1"><a name="41643"><span class=
-"ref">[41643] II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+aliquem alium. Octavo, utrum sit statim restituendum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 62 a. 1 arg. 1"><a name="41643"><span class="ref">[41643] IIª-IIae q. 62 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod restitutio non sit actus iustitiae
 commutativae. Iustitia enim respicit rationem debiti. Sed sicut
 donatio potest esse eius quod non debetur, ita etiam et restitutio.
-Ergo restitutio non est actus alicuius partis iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 1 arg. 2"><a name="41644"><span class=
-"ref">[41644] II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo restitutio non est actus alicuius partis iustitiae.</p><p title="II-II q. 62 a. 1 arg. 2"><a name="41644"><span class="ref">[41644] IIª-IIae q. 62 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 illud quod iam transiit et non est, restitui non potest. Sed
 iustitia et iniustitia sunt circa quasdam actiones et passiones,
 quae non manent, sed transeunt. Ergo restitutio non videtur esse
-actus alicuius partis iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 1 arg. 3"><a name="41645"><span class=
-"ref">[41645] II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+actus alicuius partis iustitiae.</p><p title="II-II q. 62 a. 1 arg. 3"><a name="41645"><span class="ref">[41645] IIª-IIae q. 62 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 restitutio est quasi quaedam recompensatio eius quod subtractum
 est. Sed aliquid potest homini subtrahi non solum in commutatione,
 sed etiam in distributione, puta cum aliquis distribuens minus dat
 alicui quam debeat habere. Ergo restitutio non magis est actus
-commutativae iustitiae quam distributivae.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 1 s. c."><a name="41646"><span class=
-"ref">[41646] II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
+commutativae iustitiae quam distributivae.</p><p title="II-II q. 62 a. 1 s. c."><a name="41646"><span class="ref">[41646] IIª-IIae q. 62 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
 restitutio ablationi opponitur. Sed ablatio rei alienae est actus
 iniustitiae circa commutationes. Ergo restitutio eius est actus
-iustitiae quae est in commutationibus directiva.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 1 co."><a name="41647"><span class=
-"ref">[41647] II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+iustitiae quae est in commutationibus directiva.</p><p title="II-II q. 62 a. 1 co."><a name="41647"><span class="ref">[41647] IIª-IIae q. 62 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod restituere nihil aliud esse videtur quam iterato
 aliquem statuere in possessionem vel dominium rei suae. Et ita in
 restitutione attenditur aequalitas iustitiae secundum
@@ -1197,18 +1084,14 @@
 commutativam. Et ideo restitutio est actus commutativae iustitiae,
 quando scilicet res unius ab alio habetur, vel per voluntatem eius,
 sicut in mutuo vel deposito; vel contra voluntatem eius, sicut in
-rapina vel furto.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 1 ad 1"><a name="41648"><span class=
-"ref">[41648] II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+rapina vel furto.</p><p title="II-II q. 62 a. 1 ad 1"><a name="41648"><span class="ref">[41648] IIª-IIae q. 62 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod illud quod alteri non debetur non est, proprie
 loquendo, eius, etsi aliquando eius fuerit. Et ideo magis videtur
 esse nova donatio quam restitutio cum quis alteri reddit quod ei
 non debet. Habet tamen aliquam similitudinem restitutionis, quia
 res materialiter est eadem. Non tamen est eadem secundum formalem
 rationem quam respicit iustitia, quod est esse suum alicuius. Unde
-nec proprie restitutio dicitur.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 1 ad 2"><a name="41649"><span class=
-"ref">[41649] II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+nec proprie restitutio dicitur.</p><p title="II-II q. 62 a. 1 ad 2"><a name="41649"><span class="ref">[41649] IIª-IIae q. 62 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod nomen restitutionis, inquantum importat iterationem
 quandam, supponit rei identitatem. Et ideo secundum primam
 impositionem nominis, restitutio videtur locum habere praecipue in
@@ -1221,53 +1104,37 @@
 tamen manent in effectu, vel corporali, puta cum ex percussione
 laeditur corpus; vel qui est in opinione hominum, sicut cum aliquis
 verbo opprobrioso remanet homo infamatus, vel etiam minoratus in
-suo honore.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 1 ad 3"><a name="41650"><span class=
-"ref">[41650] II&ordf;-IIae q. 62 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+suo honore.</p><p title="II-II q. 62 a. 1 ad 3"><a name="41650"><span class="ref">[41650] IIª-IIae q. 62 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod recompensatio quam facit distribuens ei cui dedit
 minus quam debuit, fit secundum comparationem rei ad rem, ut si
 quanto minus habuit quam debuit, tanto plus ei detur. Et ideo iam
-pertinet ad iustitiam commutativam.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 62 a. 2 arg. 1"><a name="41651"><span class=
-"ref">[41651] II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+pertinet ad iustitiam commutativam.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 62 a. 2 arg. 1"><a name="41651"><span class="ref">[41651] IIª-IIae q. 62 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod non sit necessarium ad
 salutem quod fiat restitutio eius quod ablatum est. Quod enim est
 impossibile non est de necessitate salutis. Sed aliquando
 impossibile est restituere id quod est ablatum, puta cum aliquis
 abstulit alicui membrum vel vitam. Ergo non videtur esse de
 necessitate salutis quod aliquis restituat quod alteri
-abstulit.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 2 arg. 2"><a name="41652"><span class=
-"ref">[41652] II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+abstulit.</p><p title="II-II q. 62 a. 2 arg. 2"><a name="41652"><span class="ref">[41652] IIª-IIae q. 62 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 committere aliquod peccatum non est de necessitate salutis, quia
 sic homo esset perplexus. Sed quandoque illud quod aufertur non
 potest restitui sine peccato, puta cum aliquis alicui famam
 abstulit verum dicendo. Ergo restituere ablatum non est de
-necessitate salutis.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 2 arg. 3"><a name="41653"><span class=
-"ref">[41653] II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+necessitate salutis.</p><p title="II-II q. 62 a. 2 arg. 3"><a name="41653"><span class="ref">[41653] IIª-IIae q. 62 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quod factum est non potest fieri ut factum non fuerit. Sed
 aliquando alicui aufertur honor suae personae ex hoc ipso quod
 passus est aliquo iniuste eum vituperante. Ergo non potest sibi
 restitui quod ablatum est. Et ita non est de necessitate salutis
-restituere ablatum.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 2 arg. 4"><a name="41654"><span class=
-"ref">[41654] II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
+restituere ablatum.</p><p title="II-II q. 62 a. 2 arg. 4"><a name="41654"><span class="ref">[41654] IIª-IIae q. 62 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
 ille qui impedit aliquem ab aliquo bono consequendo videtur ei
 auferre, quia <i>quod modicum deest, quasi nihil deesse
 videtur</i>, ut philosophus dicit, in II Physic. Sed cum aliquis
 impedit aliquem ne consequatur praebendam vel aliquid huiusmodi,
 non videtur quod teneatur ei ad restitutionem praebendae, quia
 quandoque non posset. Non ergo restituere ablatum est de
-necessitate salutis.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 2 s. c."><a name="41655"><span class=
-"ref">[41655] II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+necessitate salutis.</p><p title="II-II q. 62 a. 2 s. c."><a name="41655"><span class="ref">[41655] IIª-IIae q. 62 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, <i>non dimittitur peccatum, nisi
-restituatur ablatum</i>.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 2 co."><a name="41656"><span class=
-"ref">[41656] II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+restituatur ablatum</i>.</p><p title="II-II q. 62 a. 2 co."><a name="41656"><span class="ref">[41656] IIª-IIae q. 62 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod restitutio, sicut dictum est, est actus iustitiae
 commutativae, quae in quadam aequalitate consistit. Et ideo
 restituere importat redditionem illius rei quae iniuste ablata est,
@@ -1275,9 +1142,7 @@
 vero iuste ablatum sit, inaequalitas erit ut ei restituatur, quia
 iustitia in aequalitate consistit. Cum igitur servare iustitiam sit
 de necessitate salutis, consequens est quod restituere id quod
-iniuste ablatum est alicui, sit de necessitate salutis.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 2 ad 1"><a name="41657"><span class=
-"ref">[41657] II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+iniuste ablatum est alicui, sit de necessitate salutis.</p><p title="II-II q. 62 a. 2 ad 1"><a name="41657"><span class="ref">[41657] IIª-IIae q. 62 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod in quibus non potest recompensari aequivalens,
 sufficit quod recompensetur quod possibile est, sicut patet de
 honoribus qui sunt ad Deum et ad parentes, ut philosophus dicit, in
@@ -1285,9 +1150,7 @@
 per aliquid aequale, debet fieri recompensatio qualis possibilis
 est. Puta, cum aliquis alicui abstulit membrum, debet ei
 recompensare vel in pecunia vel in aliquo honore, considerata
-conditione utriusque personae, secundum arbitrium probi viri.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 2 ad 2"><a name="41658"><span class=
-"ref">[41658] II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+conditione utriusque personae, secundum arbitrium probi viri.</p><p title="II-II q. 62 a. 2 ad 2"><a name="41658"><span class="ref">[41658] IIª-IIae q. 62 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod aliquis potest alicui famam tripliciter auferre. Uno
 modo, verum dicendo et iuste, puta cum aliquis crimen alicuius
 prodit ordine debito servato. Et tunc non tenetur ad restitutionem
@@ -1297,15 +1160,11 @@
 ordinem debitum. Et tunc tenetur ad restitutionem famae quantum
 potest, sine mendacio tamen, utpote quod dicat se male dixisse, vel
 quod iniuste eum diffamaverit. Vel, si non possit famam restituere,
-debet ei aliter recompensare, sicut et in aliis dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 2 ad 3"><a name="41659"><span class=
-"ref">[41659] II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+debet ei aliter recompensare, sicut et in aliis dictum est.</p><p title="II-II q. 62 a. 2 ad 3"><a name="41659"><span class="ref">[41659] IIª-IIae q. 62 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod actio contumeliam inferentis non potest fieri ut non
 fuerit. Potest tamen fieri ut eius effectus, scilicet diminutio
 dignitatis personae in opinione hominum, reparetur per exhibitionem
-reverentiae.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 2 ad 4"><a name="41660"><span class=
-"ref">[41660] II&ordf;-IIae q. 62 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+reverentiae.</p><p title="II-II q. 62 a. 2 ad 4"><a name="41660"><span class="ref">[41660] IIª-IIae q. 62 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod aliquis potest impedire aliquem ne habeat praebendam,
 multipliciter. Uno modo, iuste, puta si, intendens honorem Dei vel
 utilitatem Ecclesiae, procuret quod detur alicui personae digniori.
@@ -1320,37 +1179,25 @@
 multipliciter impediri. Si vero iam firmatum sit quod alicui detur
 praebenda, et aliquis propter causam indebitam procuret quod
 revocetur, idem est ac si iam habitam ei auferret. Et ideo tenetur
-ad restitutionem aequalis, tamen secundum suam facultatem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 62 a. 3 arg. 1"><a name="41661"><span class=
-"ref">[41661] II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+ad restitutionem aequalis, tamen secundum suam facultatem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 62 a. 3 arg. 1"><a name="41661"><span class="ref">[41661] IIª-IIae q. 62 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod non sufficiat restituere simplum quod
 iniuste ablatum est. Dicitur enim Exod. XXII, <i>si quis furatus
 fuerit bovem aut ovem, et occiderit vel vendiderit, quinque boves
 pro uno bove restituet, et quatuor oves pro una ove</i>. Sed
 quilibet tenetur mandatum divinae legis observare. Ergo ille qui
-furatur tenetur restituere quadruplum vel quintuplum.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 3 arg. 2"><a name="41662"><span class=
-"ref">[41662] II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+furatur tenetur restituere quadruplum vel quintuplum.</p><p title="II-II q. 62 a. 3 arg. 2"><a name="41662"><span class="ref">[41662] IIª-IIae q. 62 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 <i>ea quae scripta sunt, ad nostram doctrinam scripta sunt</i>, ut
 dicitur ad Rom. XV. Sed Luc. XIX Zachaeus dicit ad dominum, <i>si
 quem defraudavi, reddo quadruplum</i>. Ergo homo debet restituere
-multiplicatum id quod iniuste accepit.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 3 arg. 3"><a name="41663"><span class=
-"ref">[41663] II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+multiplicatum id quod iniuste accepit.</p><p title="II-II q. 62 a. 3 arg. 3"><a name="41663"><span class="ref">[41663] IIª-IIae q. 62 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 nulli potest iuste auferri id quod dare non debet. Sed iudex iuste
 aufert ab eo qui furatus est plus quam furatus est, pro emenda.
 Ergo homo debet illud solvere. Et ita non sufficit reddere
-simplum.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 3 s. c."><a name="41664"><span class=
-"ref">[41664] II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+simplum.</p><p title="II-II q. 62 a. 3 s. c."><a name="41664"><span class="ref">[41664] IIª-IIae q. 62 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quia restitutio reducit ad aequalitatem quod inaequaliter
 ablatum est. Sed aliquis reddendo quod accepit simplum, reducit ad
 aequalitatem. Ergo solum tenetur tantum restituere quantum
-accepit.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 3 co."><a name="41665"><span class=
-"ref">[41665] II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+accepit.</p><p title="II-II q. 62 a. 3 co."><a name="41665"><span class="ref">[41665] IIª-IIae q. 62 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod cum aliquis iniuste accipit rem alienam, duo sunt
 ibi. Quorum unum est inaequalitas ex parte rei, quae quandoque est
 sine iniustitia, ut patet in mutuis. Aliud autem est iniustitiae
@@ -1361,54 +1208,36 @@
 quantum habuit de alieno. Sed quantum ad culpam adhibetur remedium
 per poenam, cuius inflictio pertinet ad iudicem. Et ideo antequam
 sit condemnatus per iudicium non tenetur plus restituere quam
-accepit, sed postquam condemnatus est, tenetur poenam solvere.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 3 ad 1"><a name="41666"><span class=
-"ref">[41666] II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 ad 1</span></a> Et per hoc
+accepit, sed postquam condemnatus est, tenetur poenam solvere.</p><p title="II-II q. 62 a. 3 ad 1"><a name="41666"><span class="ref">[41666] IIª-IIae q. 62 a. 3 ad 1</span></a> Et per hoc
 patet responsio ad primum, quia lex illa determinativa est poenae
 per iudicem infligendae. Et quamvis ad observantiam iudicialis
 praecepti nullus teneatur post Christi adventum, ut supra habitum
 est; potest tamen idem vel simile statui in lege humana, de qua
-erit eadem ratio.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 3 ad 2"><a name="41667"><span class=
-"ref">[41667] II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+erit eadem ratio.</p><p title="II-II q. 62 a. 3 ad 2"><a name="41667"><span class="ref">[41667] IIª-IIae q. 62 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Zachaeus id dixit quasi supererogare volens. Unde et
-praemiserat, <i>ecce dimidium bonorum meorum do pauperibus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 3 ad 3"><a name="41668"><span class=
-"ref">[41668] II&ordf;-IIae q. 62 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+praemiserat, <i>ecce dimidium bonorum meorum do pauperibus</i>.</p><p title="II-II q. 62 a. 3 ad 3"><a name="41668"><span class="ref">[41668] IIª-IIae q. 62 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod iudex, condemnando, iuste potest accipere aliquid
 amplius, loco emendae, quod tamen, antequam condemnaretur, non
-debebat.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 62 a. 4 arg. 1"><a name="41669"><span class=
-"ref">[41669] II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+debebat.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 62 a. 4 arg. 1"><a name="41669"><span class="ref">[41669] IIª-IIae q. 62 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod aliquis debeat restituere quod non
 abstulit. Ille enim qui damnum alicui infert tenetur damnum
 removere. Sed quandoque aliquis damnificat aliquem ultra id quod
 accepit, puta cum aliquis effodit semina, damnificat eum qui
 seminavit in tota messe futura; et sic videtur quod teneatur ad
 eius restitutionem. Ergo aliquis tenetur ad restitutionem eius quod
-non abstulit.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 4 arg. 2"><a name="41670"><span class=
-"ref">[41670] II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+non abstulit.</p><p title="II-II q. 62 a. 4 arg. 2"><a name="41670"><span class="ref">[41670] IIª-IIae q. 62 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ille qui detinet pecuniam creditoris ultra terminum praefixum
 videtur eum damnificare in toto eo quod lucrari de pecunia posset.
 Quod tamen ipse non aufert. Ergo videtur quod aliquis teneatur
-restituere quod non abstulit.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 4 arg. 3"><a name="41671"><span class=
-"ref">[41671] II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+restituere quod non abstulit.</p><p title="II-II q. 62 a. 4 arg. 3"><a name="41671"><span class="ref">[41671] IIª-IIae q. 62 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 iustitia humana derivatur a iustitia divina. Sed Deo debet aliquis
 restituere plus quam ab eo accepit, secundum illud Matth. XXV,
 <i>sciebas quod meto ubi non semino, et congrego ubi non
 sparsi</i>. Ergo iustum est ut etiam restituat homini aliquid quod
-non accepit.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 4 s. c."><a name="41672"><span class=
-"ref">[41672] II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+non accepit.</p><p title="II-II q. 62 a. 4 s. c."><a name="41672"><span class="ref">[41672] IIª-IIae q. 62 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod recompensatio ad iustitiam pertinet inquantum aequalitatem
 facit. Sed si aliquis restitueret quod non accepit, hoc non esset
-aequale. Ergo talis restitutio non est iustum quod fiat.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 4 co."><a name="41673"><span class=
-"ref">[41673] II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+aequale. Ergo talis restitutio non est iustum quod fiat.</p><p title="II-II q. 62 a. 4 co."><a name="41673"><span class="ref">[41673] IIª-IIae q. 62 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod quicumque damnificat aliquem videtur ei auferre id in
 quo ipsum damnificat, damnum enim dicitur ex eo quod aliquis minus
 habet quam debet habere, secundum philosophum, in V Ethic. Et ideo
@@ -1425,81 +1254,57 @@
 restitueretur ei quod est ablatum non simplum, sed multiplicatum,
 quod non est de necessitate restitutionis, ut dictum est. Tenetur
 tamen aliquam recompensationem facere, secundum conditionem
-personarum et negotiorum.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 4 ad 1"><a name="41674"><span class=
-"ref">[41674] II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 ad 1</span></a> Et per hoc
+personarum et negotiorum.</p><p title="II-II q. 62 a. 4 ad 1"><a name="41674"><span class="ref">[41674] IIª-IIae q. 62 a. 4 ad 1</span></a> Et per hoc
 patet responsio ad primum et secundum. Nam ille qui semen sparsit
 in agro nondum habet messem in actu, sed solum in virtute; et
 similiter ille qui habet pecuniam nondum habet lucrum in actu, sed
-solum virtute; et utrumque potest multipliciter impediri.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 4 ad 3"><a name="41675"><span class=
-"ref">[41675] II&ordf;-IIae q. 62 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+solum virtute; et utrumque potest multipliciter impediri.</p><p title="II-II q. 62 a. 4 ad 3"><a name="41675"><span class="ref">[41675] IIª-IIae q. 62 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod Deus nihil requirit ab homine nisi bonum quod ipse in
 nobis seminavit. Et ideo verbum illud vel intelligitur secundum
 pravam existimationem servi pigri, qui existimavit se ab alio non
 accepisse. Vel intelligitur quantum ad hoc quod Deus requirit a
 nobis fructus donorum, qui sunt et ab eo et a nobis, quamvis ipsa
-dona a Deo sint sine nobis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 62 a. 5 arg. 1"><a name="41676"><span class=
-"ref">[41676] II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+dona a Deo sint sine nobis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 62 a. 5 arg. 1"><a name="41676"><span class="ref">[41676] IIª-IIae q. 62 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod non oporteat restitutionem facere
 semper ei a quo acceptum est aliquid. Nulli enim debemus nocere.
 Sed aliquando esset in nocumentum hominis si redderetur quod ab eo
 acceptum est; vel etiam in nocumentum aliorum, puta si aliquis
 redderet gladium depositum furioso. Ergo non semper est
-restituendum ei a quo acceptum est.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 5 arg. 2"><a name="41677"><span class=
-"ref">[41677] II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+restituendum ei a quo acceptum est.</p><p title="II-II q. 62 a. 5 arg. 2"><a name="41677"><span class="ref">[41677] IIª-IIae q. 62 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ille qui illicite aliquid dedit non meretur illud recuperare. Sed
 quandoque aliquis illicite dat quod alius etiam illicite accipit,
 sicut apparet in dante et recipiente aliquid simoniace. Ergo non
-semper restituendum est ei a quo acceptum est.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 5 arg. 3"><a name="41678"><span class=
-"ref">[41678] II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+semper restituendum est ei a quo acceptum est.</p><p title="II-II q. 62 a. 5 arg. 3"><a name="41678"><span class="ref">[41678] IIª-IIae q. 62 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 nullus tenetur ad impossibile. Sed quandoque est impossibile
 restituere ei a quo acceptum est, vel quia est mortuus, vel quia
 nimis distat, vel quia est ignotus. Ergo non semper facienda est
-restitutio ei a quo acceptum est.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 5 arg. 4"><a name="41679"><span class=
-"ref">[41679] II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea,
+restitutio ei a quo acceptum est.</p><p title="II-II q. 62 a. 5 arg. 4"><a name="41679"><span class="ref">[41679] IIª-IIae q. 62 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea,
 magis debet homo recompensare ei a quo maius beneficium accepit.
 Sed ab aliis personis homo plus accepit beneficii quam ab illo qui
 mutuavit vel deposuit, sicut a parentibus. Ergo magis subveniendum
 est quandoque alicui personae alteri quam restituendum ei a quo est
-acceptum.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 5 arg. 5"><a name="41680"><span class=
-"ref">[41680] II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 arg. 5</span></a> Praeterea,
+acceptum.</p><p title="II-II q. 62 a. 5 arg. 5"><a name="41680"><span class="ref">[41680] IIª-IIae q. 62 a. 5 arg. 5</span></a> Praeterea,
 vanum est restituere illud quod ad manum restituentis per
 restitutionem pervenit. Sed si praelatus iniuste aliquid Ecclesiae
 subtraxit et ei restituat, ad manus eius deveniet, quia ipse est
 rerum Ecclesiae conservator. Ergo non debet restituere Ecclesiae a
 qua abstulit. Et sic non semper restituendum est ei a quo est
-ablatum.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 5 s. c."><a name="41681"><span class=
-"ref">[41681] II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+ablatum.</p><p title="II-II q. 62 a. 5 s. c."><a name="41681"><span class="ref">[41681] IIª-IIae q. 62 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Rom. XIII, <i>reddite omnibus debita, cui
-tributum, tributum; cui vectigal, vectigal</i>.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 5 co."><a name="41682"><span class=
-"ref">[41682] II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+tributum, tributum; cui vectigal, vectigal</i>.</p><p title="II-II q. 62 a. 5 co."><a name="41682"><span class="ref">[41682] IIª-IIae q. 62 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod per restitutionem fit reductio ad aequalitatem
 commutativae iustitiae, quae consistit in rerum adaequatione, sicut
 dictum est. Huiusmodi autem rerum adaequatio fieri non posset nisi
 ei qui minus habet quam quod suum est, suppleretur quod deest. Et
 ad hanc suppletionem faciendam necesse est ut ei fiat restitutio a
-quo acceptum est.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 5 ad 1"><a name="41683"><span class=
-"ref">[41683] II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+quo acceptum est.</p><p title="II-II q. 62 a. 5 ad 1"><a name="41683"><span class="ref">[41683] IIª-IIae q. 62 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod quando res restituenda apparet esse graviter
 noxia ei cui restitutio facienda est vel alteri, non ei debet tunc
 restitui, quia restitutio ordinatur ad utilitatem eius cui
 restituitur; omnia enim quae possidentur sub ratione utilis cadunt.
 Nec tamen debet ille qui detinet rem alienam, sibi appropriare, sed
 vel reservare ut congruo tempore restituat, vel etiam alibi tradere
-tutius conservandam.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 5 ad 2"><a name="41684"><span class=
-"ref">[41684] II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+tutius conservandam.</p><p title="II-II q. 62 a. 5 ad 2"><a name="41684"><span class="ref">[41684] IIª-IIae q. 62 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod aliquis dupliciter aliquid illicite dat uno modo,
 quia ipsa datio est illicita et contra legem, sicut patet in eo qui
 simoniace aliquid dedit. Talis meretur amittere quod dedit, unde
@@ -1509,9 +1314,7 @@
 rem illicitam dat, licet ipsa datio non sit illicita, sicut cum
 quis dat meretrici propter fornicationem. Unde et mulier potest
 sibi retinere quod ei datum est, et si superflue aliquid per
-fraudem vel dolum extorsisset, tenetur eidem restituere.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 5 ad 3"><a name="41685"><span class=
-"ref">[41685] II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+fraudem vel dolum extorsisset, tenetur eidem restituere.</p><p title="II-II q. 62 a. 5 ad 3"><a name="41685"><span class="ref">[41685] IIª-IIae q. 62 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod si ille cui debet fieri restitutio sit omnino
 ignotus, debet homo restituere secundum quod potest, scilicet dando
 in eleemosynas pro salute ipsius, sive sit mortuus sive sit vivus;
@@ -1521,17 +1324,13 @@
 persona cum ipso. Si vero sit multum distans, debet sibi transmitti
 quod ei debetur, et praecipue si sit res magni valoris, et possit
 commode transmitti. Alioquin debet in aliquo loco tuto deponi ut
-pro eo conservetur, et domino significari.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 5 ad 4"><a name="41686"><span class=
-"ref">[41686] II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
+pro eo conservetur, et domino significari.</p><p title="II-II q. 62 a. 5 ad 4"><a name="41686"><span class="ref">[41686] IIª-IIae q. 62 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod aliquis de hoc quod est sibi proprium debet magis
 satisfacere parentibus vel his a quibus accepit maiora beneficia.
 Non autem debet aliquis recompensare benefactori de alieno, quod
 contingeret si quod debet uni alteri restitueret, nisi forte in
 casu extremae necessitatis, in quo posset et deberet aliquis etiam
-auferre aliena ut patri subveniret.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 5 ad 5"><a name="41687"><span class=
-"ref">[41687] II&ordf;-IIae q. 62 a. 5 ad 5</span></a> Ad quintum
+auferre aliena ut patri subveniret.</p><p title="II-II q. 62 a. 5 ad 5"><a name="41687"><span class="ref">[41687] IIª-IIae q. 62 a. 5 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod praelatus potest rem Ecclesiae surripere tripliciter.
 Uno modo, si rem Ecclesiae non sibi deputatam, sed alteri, sibi
 usurparet, puta si episcopus usurparet sibi rem capituli. Et tunc
@@ -1542,36 +1341,24 @@
 successorem perveniat. Alio modo potest praelatus surripere rem
 Ecclesiae solo animo, dum scilicet incipit habere animum possidendi
 eam ut suam, et non nomine Ecclesiae. Et tunc debet restituere
-talem animum deponendo.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 62 a. 6 arg. 1"><a name="41688"><span class=
-"ref">[41688] II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+talem animum deponendo.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 62 a. 6 arg. 1"><a name="41688"><span class="ref">[41688] IIª-IIae q. 62 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod non teneatur semper restituere ille
 qui accepit. Per restitutionem enim reparatur aequalitas iustitiae,
 quae consistit in hoc quod subtrahatur ei qui plus habet et detur
 ei qui minus habet. Sed contingit quandoque quod ille qui rem
 aliquam subtraxit alicui non habet eam, sed devenit ad manus
 alterius. Ergo non tenetur ille restituere qui accepit, sed alius
-qui rem habet.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 6 arg. 2"><a name="41689"><span class=
-"ref">[41689] II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+qui rem habet.</p><p title="II-II q. 62 a. 6 arg. 2"><a name="41689"><span class="ref">[41689] IIª-IIae q. 62 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 nullus tenetur crimen suum detegere. Sed aliquando aliquis
 restitutionem faciendo crimen suum detegit, ut patet in furto. Ergo
-non semper tenetur ille qui abstulit restituere.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 6 arg. 3"><a name="41690"><span class=
-"ref">[41690] II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+non semper tenetur ille qui abstulit restituere.</p><p title="II-II q. 62 a. 6 arg. 3"><a name="41690"><span class="ref">[41690] IIª-IIae q. 62 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 eiusdem rei non est multoties restitutio facienda. Sed quandoque
 multi simul aliquam rem surripiunt et unus eorum eam integre
 restituit. Ergo non semper ille qui accepit tenetur ad
-restituendum.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 6 s. c."><a name="41691"><span class=
-"ref">[41691] II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra,
+restituendum.</p><p title="II-II q. 62 a. 6 s. c."><a name="41691"><span class="ref">[41691] IIª-IIae q. 62 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra,
 ille qui peccavit tenetur satisfacere. Sed restitutio ad
 satisfactionem pertinet. Ergo ille qui abstulit tenetur
-restituere.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 6 co."><a name="41692"><span class=
-"ref">[41692] II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+restituere.</p><p title="II-II q. 62 a. 6 co."><a name="41692"><span class="ref">[41692] IIª-IIae q. 62 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod circa illum qui rem alienam accepit duo sunt
 consideranda, scilicet ipsa res accepta, et ipsa acceptio. Ratione
 autem rei tenetur eam restituere quandiu eam apud se habet, quia
@@ -1597,9 +1384,7 @@
 quinimmo accipiendo impendit obsequium, tenetur autem ratione rei.
 Et propter hoc, si ei subtrahatur res absque sua culpa, non tenetur
 ad restitutionem. Secus autem esset si cum magna sua culpa rem
-depositam amitteret.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 6 ad 1"><a name="41693"><span class=
-"ref">[41693] II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+depositam amitteret.</p><p title="II-II q. 62 a. 6 ad 1"><a name="41693"><span class="ref">[41693] IIª-IIae q. 62 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod restitutio non ordinatur principaliter ad hoc
 quod ille qui plus habet quam debet, habere desinat, sed ad hoc
 quod illi qui minus habet suppleatur. Unde in his rebus quae unus
@@ -1608,51 +1393,35 @@
 ideo quamvis ille qui abstulit non habeat id quod accepit, sed in
 alium sit translatum; quia tamen alter privatur re sua, tenetur ei
 ad restitutionem et ille qui rem abstulit, ratione iniuriosae
-actionis; et ille qui rem habet, ratione ipsius rei.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 6 ad 2"><a name="41694"><span class=
-"ref">[41694] II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+actionis; et ille qui rem habet, ratione ipsius rei.</p><p title="II-II q. 62 a. 6 ad 2"><a name="41694"><span class="ref">[41694] IIª-IIae q. 62 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod homo, etsi non teneatur crimen suum detegere
 hominibus, tenetur tamen crimen suum detegere Deo in confessione.
 Et ita per sacerdotem cui confitetur potest restitutionem facere
-rei alienae.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 6 ad 3"><a name="41695"><span class=
-"ref">[41695] II&ordf;-IIae q. 62 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+rei alienae.</p><p title="II-II q. 62 a. 6 ad 3"><a name="41695"><span class="ref">[41695] IIª-IIae q. 62 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quia restitutio principaliter ordinatur ad removendum
 damnum eius a quo est aliquid iniuste ablatum, ideo postquam ei
 restitutio sufficiens facta est per unum, alii non tenentur ei
 ulterius restituere, sed magis refusionem facere ei qui restituit,
-qui tamen potest condonare.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 62 a. 7 arg. 1"><a name="41696"><span class=
-"ref">[41696] II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
+qui tamen potest condonare.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 62 a. 7 arg. 1"><a name="41696"><span class="ref">[41696] IIª-IIae q. 62 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
 septimum sic proceditur. Videtur quod illi qui non acceperunt non
 teneantur restituere. Restitutio enim quaedam poena est
 accipientis. Sed nullus debet puniri nisi qui peccavit. Ergo nullus
-debet restituere nisi qui accepit.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 7 arg. 2"><a name="41697"><span class=
-"ref">[41697] II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+debet restituere nisi qui accepit.</p><p title="II-II q. 62 a. 7 arg. 2"><a name="41697"><span class="ref">[41697] IIª-IIae q. 62 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 iustitia non obligat aliquem ad hoc quod rem alterius augeat. Sed
 si ad restitutionem teneretur non solum ille qui accepit, sed etiam
 illi qui qualitercumque cooperantur, augeretur ex hoc res illius
 cui est aliquid subtractum, tum quia sibi multoties restitutio
 fieret; tum etiam quia quandoque aliqui operam dant ad hoc quod
 aliqua res alicui auferatur, quae tamen ei non aufertur. Ergo non
-tenentur alii ad restitutionem.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 7 arg. 3"><a name="41698"><span class=
-"ref">[41698] II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+tenentur alii ad restitutionem.</p><p title="II-II q. 62 a. 7 arg. 3"><a name="41698"><span class="ref">[41698] IIª-IIae q. 62 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 nullus tenetur se periculo exponere ad hoc quod rem alterius
 salvet. Sed aliquando, manifestando latronem vel ei resistendo,
 aliquis periculo mortis se exponeret. Non ergo tenetur aliquis ad
 restitutionem propter hoc quod non manifestat latronem, vel non ei
-resistit.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 7 s. c."><a name="41699"><span class=
-"ref">[41699] II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+resistit.</p><p title="II-II q. 62 a. 7 s. c."><a name="41699"><span class="ref">[41699] IIª-IIae q. 62 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Rom. I, <i>digni sunt morte non solum qui faciunt,
 sed etiam qui consentiunt facientibus</i>. Ergo, pari ratione,
-etiam consentientes debent restituere.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 7 co."><a name="41700"><span class=
-"ref">[41700] II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+etiam consentientes debent restituere.</p><p title="II-II q. 62 a. 7 co."><a name="41700"><span class="ref">[41700] IIª-IIae q. 62 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, ad restitutionem tenetur aliquis
 non solum ratione rei alienae quam accepit, sed etiam ratione
 iniuriosae acceptionis. Et ideo quicumque est causa iniustae
@@ -1688,14 +1457,10 @@
 huiusmodi, est efficax causa rapinae. Unde tunc solum tenetur
 consiliator aut palpo, idest adulator, ad restitutionem, quando
 probabiliter aestimari potest quod ex huiusmodi causis fuerit
-iniusta acceptio subsecuta.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 7 ad 1"><a name="41701"><span class=
-"ref">[41701] II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+iniusta acceptio subsecuta.</p><p title="II-II q. 62 a. 7 ad 1"><a name="41701"><span class="ref">[41701] IIª-IIae q. 62 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod non solum peccat ille qui peccatum exequitur,
 sed etiam qui quocumque modo peccati est causa sive consiliando,
-sive praecipiendo, sive quovis alio modo.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 7 ad 2"><a name="41702"><span class=
-"ref">[41702] II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+sive praecipiendo, sive quovis alio modo.</p><p title="II-II q. 62 a. 7 ad 2"><a name="41702"><span class="ref">[41702] IIª-IIae q. 62 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod principaliter tenetur restituere ille qui est
 principalis in facto, principaliter quidem praecipiens, secundario
 exequens, et consequenter alii per ordinem. Uno tamen restituente
@@ -1704,45 +1469,31 @@
 tenentur aliis restituere qui restituerunt. Quando autem aliquis
 praecipit iniustam acceptionem quae non subsequitur, non est
 restitutio facienda, cum restitutio principaliter ordinetur ad
-reintegrandam rem eius qui iniuste est damnificatus.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 7 ad 3"><a name="41703"><span class=
-"ref">[41703] II&ordf;-IIae q. 62 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+reintegrandam rem eius qui iniuste est damnificatus.</p><p title="II-II q. 62 a. 7 ad 3"><a name="41703"><span class="ref">[41703] IIª-IIae q. 62 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod non semper ille qui non manifestat latronem tenetur
 ad restitutionem, aut qui non obstat, vel qui non reprehendit, sed
 solum quando incumbit alicui ex officio, sicut principibus terrae.
 Quibus ex hoc non multum imminet periculum, propter hoc enim
-potestate publica potiuntur, ut sint iustitiae custodes.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 62 a. 8 arg. 1"><a name="41704"><span class=
-"ref">[41704] II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+potestate publica potiuntur, ut sint iustitiae custodes.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 62 a. 8 arg. 1"><a name="41704"><span class="ref">[41704] IIª-IIae q. 62 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod non teneatur aliquis statim
 restituere, sed potius licite possit restitutionem differre.
 Praecepta enim affirmativa non obligant ad semper. Sed necessitas
 restituendi imminet ex praecepto affirmativo. Ergo non obligatur
-homo ad statim restituendum.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 8 arg. 2"><a name="41705"><span class=
-"ref">[41705] II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+homo ad statim restituendum.</p><p title="II-II q. 62 a. 8 arg. 2"><a name="41705"><span class="ref">[41705] IIª-IIae q. 62 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 nullus tenetur ad impossibile. Sed quandoque aliquis non potest
-statim restituere. Ergo nullus tenetur ad statim restituendum.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 8 arg. 3"><a name="41706"><span class=
-"ref">[41706] II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+statim restituere. Ergo nullus tenetur ad statim restituendum.</p><p title="II-II q. 62 a. 8 arg. 3"><a name="41706"><span class="ref">[41706] IIª-IIae q. 62 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 restitutio est quidam actus virtutis, scilicet iustitiae. Tempus
 autem est una de circumstantiis quae requiruntur ad actus virtutum.
 Cum igitur aliae circumstantiae non sint determinatae in actibus
 virtutum, sed determinabiles secundum rationem prudentiae; videtur
 quod nec in restitutione sit tempus determinatum, ut scilicet
-aliquis teneatur ad statim restituendum.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 8 s. c."><a name="41707"><span class=
-"ref">[41707] II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
+aliquis teneatur ad statim restituendum.</p><p title="II-II q. 62 a. 8 s. c."><a name="41707"><span class="ref">[41707] IIª-IIae q. 62 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod eadem ratio esse videtur in omnibus quae sunt restituenda.
 Sed ille qui conducit opera mercenarii non potest differre
 restitutionem, ut patet per illud quod habetur Levit. XIX <i>non
 morabitur opus mercenarii tui apud te usque mane</i>. Ergo neque in
 aliis restitutionibus faciendis potest fieri dilatio, sed statim
-restituere oportet.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 8 co."><a name="41708"><span class=
-"ref">[41708] II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+restituere oportet.</p><p title="II-II q. 62 a. 8 co."><a name="41708"><span class="ref">[41708] IIª-IIae q. 62 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod sicut accipere rem alienam est peccatum contra
 iustitiam, ita etiam detinere eam, quia per hoc quod aliquis
 detinet rem alienam invito domino, impedit eum ab usu rei suae, et
@@ -1751,67 +1502,44 @@
 peccatum deserere, secundum illud Eccli. XXI, <i>quasi a facie
 colubri fuge peccatum</i>. Et ideo quilibet tenetur statim
 restituere, vel petere dilationem ab eo qui potest usum rei
-concedere.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 8 ad 1"><a name="41709"><span class=
-"ref">[41709] II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+concedere.</p><p title="II-II q. 62 a. 8 ad 1"><a name="41709"><span class="ref">[41709] IIª-IIae q. 62 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod praeceptum de restitutione facienda, quamvis
 secundum formam sit affirmativum, implicat tamen in se negativum
-praeceptum, quo prohibemur rem alterius detinere.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 8 ad 2"><a name="41710"><span class=
-"ref">[41710] II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+praeceptum, quo prohibemur rem alterius detinere.</p><p title="II-II q. 62 a. 8 ad 2"><a name="41710"><span class="ref">[41710] IIª-IIae q. 62 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod quando aliquis non potest statim restituere, ipsa
 impotentia absolvit eum ab instanti restitutione facienda, sicut
 etiam totaliter a restitutione absolvitur si omnino sit impotens.
 Debet tamen remissionem vel dilationem petere ab eo cui debet, aut
-per se aut per alium.</p>
-<p title="II-II q. 62 a. 8 ad 3"><a name="41711"><span class=
-"ref">[41711] II&ordf;-IIae q. 62 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+per se aut per alium.</p><p title="II-II q. 62 a. 8 ad 3"><a name="41711"><span class="ref">[41711] IIª-IIae q. 62 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod cuiuscumque circumstantiae omissio contrariatur
 virtuti, pro determinata est habenda, et oportet illam
 circumstantiam observare. Et quia per dilationem restitutionis
 committitur peccatum iniustae detentionis, quod iustitiae
 opponitur, ideo necesse est tempus esse determinatum, ut statim
-restitutio fiat.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 63</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 63 pr."><a name="41712"><span class=
-"ref">[41712] II&ordf;-IIae q. 63 pr.</span></a> Deinde
+restitutio fiat.</p></div></div><div class="q" id="q63"><h2>Quaestio 63</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 63 pr."><a name="41712"><span class="ref">[41712] IIª-IIae q. 63 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de vitiis oppositis praedictis iustitiae
 partibus. Et primo, de acceptione personarum, quae opponitur
 iustitiae distributivae; secundo, de peccatis quae opponuntur
 iustitiae commutativae. Circa primum quaeruntur quatuor. Primo,
 utrum personarum acceptio sit peccatum. Secundo, utrum habeat locum
 in dispensatione spiritualium. Tertio, utrum in exhibitione
-honorum. Quarto, utrum in iudiciis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 63 a. 1 arg. 1"><a name="41713"><span class=
-"ref">[41713] II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+honorum. Quarto, utrum in iudiciis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 63 a. 1 arg. 1"><a name="41713"><span class="ref">[41713] IIª-IIae q. 63 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod personarum acceptio non sit peccatum.
 In nomine enim personae intelligitur personae dignitas. Sed
 considerare dignitates personarum pertinet ad distributivam
-iustitiam. Ergo personarum acceptio non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 1 arg. 2"><a name="41714"><span class=
-"ref">[41714] II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+iustitiam. Ergo personarum acceptio non est peccatum.</p><p title="II-II q. 63 a. 1 arg. 2"><a name="41714"><span class="ref">[41714] IIª-IIae q. 63 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 in rebus humanis personae sunt principaliores quam res, quia res
 sunt propter personas, et non e converso. Sed rerum acceptio non
-est peccatum. Ergo multo minus acceptio personarum.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 1 arg. 3"><a name="41715"><span class=
-"ref">[41715] II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+est peccatum. Ergo multo minus acceptio personarum.</p><p title="II-II q. 63 a. 1 arg. 3"><a name="41715"><span class="ref">[41715] IIª-IIae q. 63 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 apud Deum nulla potest esse iniquitas vel peccatum. Sed Deus
 videtur personas accipere, quia interdum duorum hominum unius
 conditionis unum assumit per gratiam, et alterum relinquit in
 peccato, secundum illud Matth. XXIV, <i>duo erunt in lecto, unus
 assumetur et alius relinquetur</i>. Ergo acceptio personarum non
-est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 1 s. c."><a name="41716"><span class=
-"ref">[41716] II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
+est peccatum.</p><p title="II-II q. 63 a. 1 s. c."><a name="41716"><span class="ref">[41716] IIª-IIae q. 63 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
 nihil prohibetur in lege divina nisi peccatum. Sed personarum
 acceptio prohibetur Deut. I, ubi dicitur, <i>non accipietis
-cuiusquam personam</i>. Ergo personarum acceptio est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 1 co."><a name="41717"><span class=
-"ref">[41717] II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+cuiusquam personam</i>. Ergo personarum acceptio est peccatum.</p><p title="II-II q. 63 a. 1 co."><a name="41717"><span class="ref">[41717] IIª-IIae q. 63 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod personarum acceptio opponitur distributivae
 iustitiae. Consistit enim aequalitas distributivae iustitiae in hoc
 quod diversis personis diversa tribuuntur secundum proportionem ad
@@ -1839,24 +1567,18 @@
 facit. Sic ergo patet quod personarum acceptio opponitur iustitiae
 distributivae in hoc quod praeter proportionem agitur. Nihil autem
 opponitur virtuti nisi peccatum. Unde consequens est quod
-personarum acceptio sit peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 1 ad 1"><a name="41718"><span class=
-"ref">[41718] II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+personarum acceptio sit peccatum.</p><p title="II-II q. 63 a. 1 ad 1"><a name="41718"><span class="ref">[41718] IIª-IIae q. 63 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod in distributiva iustitia considerantur
 conditiones personarum quae faciunt ad causam dignitatis vel
 debiti. Sed in acceptione personarum considerantur conditiones quae
-non faciunt ad causam, ut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 1 ad 2"><a name="41719"><span class=
-"ref">[41719] II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+non faciunt ad causam, ut dictum est.</p><p title="II-II q. 63 a. 1 ad 2"><a name="41719"><span class="ref">[41719] IIª-IIae q. 63 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod personae proportionantur et dignae redduntur
 aliquibus quae eis distribuuntur, propter aliquas res quae
 pertinent ad conditionem personae, et ideo huiusmodi conditiones
 sunt attendendae tanquam propriae causae. Cum autem considerantur
 ipsae personae, attenditur non causa ut causa. Et ideo patet quod,
 quamvis personae sint digniores simpliciter, non tamen sunt
-digniores quoad hoc.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 1 ad 3"><a name="41720"><span class=
-"ref">[41720] II&ordf;-IIae q. 63 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+digniores quoad hoc.</p><p title="II-II q. 63 a. 1 ad 3"><a name="41720"><span class="ref">[41720] IIª-IIae q. 63 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod duplex est datio. Una quidem pertinens ad iustitiam,
 qua scilicet aliquis dat alicui quod ei debetur. Et circa tales
 dationes attenditur personarum acceptio. Alia est datio ad
@@ -1865,11 +1587,7 @@
 peccatores assumuntur a Deo. Et in hac donatione non habet locum
 personarum acceptio, quia quilibet potest absque iniustitia de suo
 dare quantum vult et cui vult, secundum illud Matth. XX, <i>an non
-licet mihi quod volo facere? Tolle quod tuum est, et vade</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 63 a. 2 arg. 1"><a name="41721"><span class=
-"ref">[41721] II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+licet mihi quod volo facere? Tolle quod tuum est, et vade</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 63 a. 2 arg. 1"><a name="41721"><span class="ref">[41721] IIª-IIae q. 63 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod in dispensatione spiritualium
 locum non habeat personarum acceptio. Conferre enim dignitatem
 ecclesiasticam seu beneficium alicui propter consanguinitatem
@@ -1877,34 +1595,24 @@
 non est causa faciens hominem dignum ecclesiastico beneficio. Sed
 hoc non videtur esse peccatum, cum hoc ex consuetudine praelati
 Ecclesiae faciant. Ergo peccatum personarum acceptionis non videtur
-locum habere in dispensatione spiritualium.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 2 arg. 2"><a name="41722"><span class=
-"ref">[41722] II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+locum habere in dispensatione spiritualium.</p><p title="II-II q. 63 a. 2 arg. 2"><a name="41722"><span class="ref">[41722] IIª-IIae q. 63 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 praeferre divitem pauperi videtur ad acceptionem personarum
 pertinere, ut patet Iac. II. Sed facilius dispensatur cum divitibus
 et potentibus quod contrahant matrimonium in gradu prohibito, quam
 cum aliis. Ergo peccatum personarum acceptionis non videtur locum
-habere circa dispensationem spiritualium.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 2 arg. 3"><a name="41723"><span class=
-"ref">[41723] II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+habere circa dispensationem spiritualium.</p><p title="II-II q. 63 a. 2 arg. 3"><a name="41723"><span class="ref">[41723] IIª-IIae q. 63 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 secundum iura sufficit eligere bonum, non autem requiritur quod
 aliquis eligat meliorem. Sed eligere minus bonum ad aliquid altius
 videtur ad acceptionem personarum pertinere. Ergo personarum
-acceptio non est peccatum in spiritualibus.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 2 arg. 4"><a name="41724"><span class=
-"ref">[41724] II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
+acceptio non est peccatum in spiritualibus.</p><p title="II-II q. 63 a. 2 arg. 4"><a name="41724"><span class="ref">[41724] IIª-IIae q. 63 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
 secundum statuta Ecclesiae eligendus est aliquis de gremio
 Ecclesiae. Sed hoc videtur ad acceptionem personarum pertinere,
 quia quandoque sufficientiores alibi invenirentur. Ergo personarum
-acceptio non est peccatum in spiritualibus.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 2 s. c."><a name="41725"><span class=
-"ref">[41725] II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+acceptio non est peccatum in spiritualibus.</p><p title="II-II q. 63 a. 2 s. c."><a name="41725"><span class="ref">[41725] IIª-IIae q. 63 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Iac. II, <i>nolite in personarum acceptione habere
 fidem domini nostri Iesu Christi</i>. Ubi dicit Glossa Augustini,
 <i>quis ferat si quis divitem eligat ad sedem honoris Ecclesiae,
-contempto paupere instructiore et sanctiore?</i></p>
-<p title="II-II q. 63 a. 2 co."><a name="41726"><span class=
-"ref">[41726] II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+contempto paupere instructiore et sanctiore?</i></p><p title="II-II q. 63 a. 2 co."><a name="41726"><span class="ref">[41726] IIª-IIae q. 63 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, acceptio personarum est peccatum
 inquantum contrariatur iustitiae. Quanto autem in maioribus aliquis
 iustitiam transgreditur, tanto gravius peccat. Unde cum spiritualia
@@ -1924,9 +1632,7 @@
 utilitatem</i>; ideo quandoque absque acceptione personarum in
 dispensatione spiritualium illi qui sunt simpliciter minus boni,
 melioribus praeferuntur, sicut etiam et Deus gratias gratis datas
-quandoque concedit minus bonis.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 2 ad 1"><a name="41727"><span class=
-"ref">[41727] II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+quandoque concedit minus bonis.</p><p title="II-II q. 63 a. 2 ad 1"><a name="41727"><span class="ref">[41727] IIª-IIae q. 63 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod circa consanguineos praelati distinguendum est.
 Quia quandoque sunt minus digni et simpliciter, et per respectum ad
 bonum commune. Et sic si dignioribus praeferantur, est peccatum
@@ -1940,16 +1646,12 @@
 praeeminent, quod de ipsis magis confidere potest ut unanimiter
 secum negotia Ecclesiae tractent. Esset tamen hoc propter scandalum
 dimittendum, si ex hoc aliqui exemplum sumerent, etiam praeter
-dignitatem, bona Ecclesiae consanguineis dandi.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 2 ad 2"><a name="41728"><span class=
-"ref">[41728] II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+dignitatem, bona Ecclesiae consanguineis dandi.</p><p title="II-II q. 63 a. 2 ad 2"><a name="41728"><span class="ref">[41728] IIª-IIae q. 63 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod dispensatio matrimonii contrahendi principaliter
 fieri consuevit propter foedus pacis firmandum, quod quidem magis
 est necessarium communi utilitati circa personas excellentes. Ideo
 cum eis facilius dispensatur absque peccato acceptionis
-personarum.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 2 ad 3"><a name="41729"><span class=
-"ref">[41729] II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+personarum.</p><p title="II-II q. 63 a. 2 ad 3"><a name="41729"><span class="ref">[41729] IIª-IIae q. 63 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quantum ad hoc quod electio impugnari non possit in
 foro iudiciali, sufficit eligere bonum, nec oportet eligere
 meliorem, quia sic omnis electio posset habere calumniam. Sed
@@ -1959,18 +1661,12 @@
 praeferatur, oportet quod hoc sit propter aliquam causam. Quae
 quidem si pertineat ad negotium, quantum ad hoc erit ille qui
 eligitur magis idoneus. Si vero non pertineat ad negotium id quod
-consideratur ut causa, erit manifeste acceptio personae.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 2 ad 4"><a name="41730"><span class=
-"ref">[41730] II&ordf;-IIae q. 63 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+consideratur ut causa, erit manifeste acceptio personae.</p><p title="II-II q. 63 a. 2 ad 4"><a name="41730"><span class="ref">[41730] IIª-IIae q. 63 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod ille qui de gremio Ecclesiae assumitur, ut in
 pluribus consuevit esse utilior quantum ad bonum commune, quia
 magis diligit Ecclesiam in qua est nutritus. Et propter hoc etiam
 mandatur Deut. XVII, <i>non poteris alterius gentis facere regem,
-qui non sit frater tuus</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 63 a. 3 arg. 1"><a name="41731"><span class=
-"ref">[41731] II&ordf;-IIae q. 63 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+qui non sit frater tuus</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 63 a. 3 arg. 1"><a name="41731"><span class="ref">[41731] IIª-IIae q. 63 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod in exhibitione honoris et reverentiae
 non habeat locum peccatum acceptionis personarum. Honor enim nihil
 aliud esse videtur quam reverentia quaedam alicui exhibita in
@@ -1980,16 +1676,12 @@
 et matrem tuam; et etiam domini sunt a servis honorandi, etiam si
 sint mali, secundum illud I ad Tim. VI, <i>quicumque sunt sub iugo
 servi, dominos suos honore dignos arbitrentur</i>. Ergo videtur
-quod acceptio personae non sit peccatum in exhibitione honoris.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 3 arg. 2"><a name="41732"><span class=
-"ref">[41732] II&ordf;-IIae q. 63 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+quod acceptio personae non sit peccatum in exhibitione honoris.</p><p title="II-II q. 63 a. 3 arg. 2"><a name="41732"><span class="ref">[41732] IIª-IIae q. 63 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Levit. XIX praecipitur, <i>coram cano capite consurge, et honora
 personam senis</i>. Sed hoc videtur ad acceptionem personarum
 pertinere, quia quandoque senes non sunt virtuosi, secundum illud
 Dan. XIII, <i>egressa est iniquitas a senioribus populi</i>. Ergo
-acceptio personarum non est peccatum in exhibitione honoris.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 3 arg. 3"><a name="41733"><span class=
-"ref">[41733] II&ordf;-IIae q. 63 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+acceptio personarum non est peccatum in exhibitione honoris.</p><p title="II-II q. 63 a. 3 arg. 3"><a name="41733"><span class="ref">[41733] IIª-IIae q. 63 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 super illud Iac. II, <i>nolite in personarum acceptione habere</i>
 etc., dicit Glossa Augustini, <i>si hoc quod Iacobus dicit, si
 introierit in conventum vestrum vir habens anulum aureum etc.,
@@ -2000,16 +1692,12 @@
 ad imaginem Dei facti sunt, sed divitias honoramus</i>; et sic, cum
 divitiae non sint debita causa honoris, pertinebit hoc ad
 personarum acceptionem. Ergo personarum acceptio non est peccatum
-circa exhibitionem honoris.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 3 s. c."><a name="41734"><span class=
-"ref">[41734] II&ordf;-IIae q. 63 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+circa exhibitionem honoris.</p><p title="II-II q. 63 a. 3 s. c."><a name="41734"><span class="ref">[41734] IIª-IIae q. 63 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur in Glossa Iac. II, <i>quicumque divitem propter
 divitias honorat, peccat</i>. Et pari ratione, si aliquis honoretur
 propter alias causas quae non faciunt dignum honore, quod pertinet
 ad acceptionem personarum. Ergo acceptio personarum in exhibitione
-honoris est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 3 co."><a name="41735"><span class=
-"ref">[41735] II&ordf;-IIae q. 63 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+honoris est peccatum.</p><p title="II-II q. 63 a. 3 co."><a name="41735"><span class="ref">[41735] IIª-IIae q. 63 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod honor est quoddam testimonium de virtute eius qui
 honoratur, et ideo sola virtus est debita causa honoris. Sciendum
 tamen quod aliquis potest honorari non solum propter virtutem
@@ -2030,45 +1718,29 @@
 senectutis vita est immaculata</i>. Divites autem honorandi sunt
 propter hoc quod maiorem locum in communitatibus obtinent. Si autem
 solum intuitu divitiarum honorentur, erit peccatum acceptionis
-personarum.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 3 ad arg."><a name="41736"><span class=
-"ref">[41736] II&ordf;-IIae q. 63 a. 3 ad arg.</span></a> Et per
-hoc patet responsio ad obiecta.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 63 a. 4 arg. 1"><a name="41737"><span class=
-"ref">[41737] II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+personarum.</p><p title="II-II q. 63 a. 3 ad arg."><a name="41736"><span class="ref">[41736] IIª-IIae q. 63 a. 3 ad arg.</span></a> Et per
+hoc patet responsio ad obiecta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 63 a. 4 arg. 1"><a name="41737"><span class="ref">[41737] IIª-IIae q. 63 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod in iudiciis locum non habeat peccatum
 acceptionis personarum. Acceptio enim personarum opponitur
 distributivae iustitiae, ut dictum est. Sed iudicia maxime videntur
 ad iustitiam commutativam pertinere. Ergo personarum acceptio non
-habet locum in iudiciis.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 4 arg. 2"><a name="41738"><span class=
-"ref">[41738] II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+habet locum in iudiciis.</p><p title="II-II q. 63 a. 4 arg. 2"><a name="41738"><span class="ref">[41738] IIª-IIae q. 63 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 poenae secundum aliquod iudicium infliguntur. Sed in poenis
 accipiuntur personae absque peccato, quia gravius puniuntur qui
 inferunt iniuriam in personas principum quam qui in personas
-aliorum. Ergo personarum acceptio non habet locum in iudiciis.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 4 arg. 3"><a name="41739"><span class=
-"ref">[41739] II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+aliorum. Ergo personarum acceptio non habet locum in iudiciis.</p><p title="II-II q. 63 a. 4 arg. 3"><a name="41739"><span class="ref">[41739] IIª-IIae q. 63 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Eccli. IV dicitur, <i>in iudicando esto pupillis misericors</i>.
 Sed hoc videtur accipere personam pauperis. Ergo acceptio personae
-in iudiciis non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 4 s. c."><a name="41740"><span class=
-"ref">[41740] II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+in iudiciis non est peccatum.</p><p title="II-II q. 63 a. 4 s. c."><a name="41740"><span class="ref">[41740] IIª-IIae q. 63 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Prov. XVIII, <i>accipere personam in iudicio non
-est bonum</i>.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 4 co."><a name="41741"><span class=
-"ref">[41741] II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+est bonum</i>.</p><p title="II-II q. 63 a. 4 co."><a name="41741"><span class="ref">[41741] IIª-IIae q. 63 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, iudicium est actus
 iustitiae, prout iudex ad aequalitatem iustitiae reducit ea quae
 inaequalitatem oppositam facere possunt. Personarum autem acceptio
 inaequalitatem quandam habet, inquantum attribuitur alicui personae
 praeter proportionem suam, in qua consistit aequalitas iustitiae.
 Et ideo manifestum est quod per personarum acceptionem iudicium
-corrumpitur.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 4 ad 1"><a name="41742"><span class=
-"ref">[41742] II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+corrumpitur.</p><p title="II-II q. 63 a. 4 ad 1"><a name="41742"><span class="ref">[41742] IIª-IIae q. 63 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod iudicium dupliciter potest considerari. Uno
 modo, quantum ad ipsam rem iudicatam. Et sic iudicium se habet
 communiter ad commutativam et ad distributivam iustitiam, potest
@@ -2078,24 +1750,15 @@
 scilicet iudex, etiam in ipsa commutativa iustitia, ab uno accipit
 et alteri dat. Et hoc pertinet ad distributivam iustitiam. Et
 secundum hoc in quolibet iudicio locum habere potest personarum
-acceptio.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 4 ad 2"><a name="41743"><span class=
-"ref">[41743] II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+acceptio.</p><p title="II-II q. 63 a. 4 ad 2"><a name="41743"><span class="ref">[41743] IIª-IIae q. 63 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod cum punitur gravius aliquis propter iniuriam in
 maiorem personam commissam, non est personarum acceptio, quia ipsa
 diversitas personae facit, quantum ad hoc, diversitatem rei, ut
-supra dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 63 a. 4 ad 3"><a name="41744"><span class=
-"ref">[41744] II&ordf;-IIae q. 63 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+supra dictum est.</p><p title="II-II q. 63 a. 4 ad 3"><a name="41744"><span class="ref">[41744] IIª-IIae q. 63 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod homo in iudicio debet pauperi subvenire quantum fieri
 potest, tamen sine laesione iustitiae. Alioquin habet locum illud
 quod dicitur Exod. XXIII, <i>pauperis quoque non misereberis in
-iudicio</i>.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 64</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 64 pr."><a name="41745"><span class=
-"ref">[41745] II&ordf;-IIae q. 64 pr.</span></a> Deinde
+iudicio</i>.</p></div></div><div class="q" id="q64"><h2>Quaestio 64</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 64 pr."><a name="41745"><span class="ref">[41745] IIª-IIae q. 64 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de vitiis oppositis commutativae iustitiae. Et
 primo considerandum est de peccatis quae committuntur circa
 involuntarias commutationes; secundo, de peccatis quae committuntur
@@ -2113,38 +1776,26 @@
 alicui occidere seipsum. Sexto, utrum liceat occidere hominem
 iustum. Septimo, utrum liceat alicui occidere hominem seipsum
 defendendo. Octavo, utrum homicidium casuale sit peccatum
-mortale.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 64 a. 1 arg. 1"><a name="41746"><span class=
-"ref">[41746] II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+mortale.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 64 a. 1 arg. 1"><a name="41746"><span class="ref">[41746] IIª-IIae q. 64 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod occidere quaecumque viventia sit
 illicitum. Dicit enim apostolus, ad Rom. XIII, <i>qui ordinationi
 Dei resistit, ipse sibi damnationem acquirit</i>. Sed per
 ordinationem divinae providentiae omnia viventia conservantur,
 secundum illud Psalm., <i>qui producit in montibus faenum, et dat
 iumentis escam ipsorum</i>. Ergo mortificare quaecumque viventia
-videtur esse illicitum.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 1 arg. 2"><a name="41747"><span class=
-"ref">[41747] II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+videtur esse illicitum.</p><p title="II-II q. 64 a. 1 arg. 2"><a name="41747"><span class="ref">[41747] IIª-IIae q. 64 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 homicidium est peccatum ex eo quod homo privatur vita. Sed vita
 communis est omnibus animalibus et plantis. Ergo eadem ratione
-videtur esse peccatum occidere bruta animalia et plantas.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 1 arg. 3"><a name="41748"><span class=
-"ref">[41748] II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+videtur esse peccatum occidere bruta animalia et plantas.</p><p title="II-II q. 64 a. 1 arg. 3"><a name="41748"><span class="ref">[41748] IIª-IIae q. 64 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 in lege divina non determinatur specialis poena nisi peccato. Sed
 occidenti ovem vel bovem alterius statuitur poena determinata in
 lege divina, ut patet Exod. XXII. Ergo occisio brutorum animalium
-est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 1 s. c."><a name="41749"><span class=
-"ref">[41749] II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+est peccatum.</p><p title="II-II q. 64 a. 1 s. c."><a name="41749"><span class="ref">[41749] IIª-IIae q. 64 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in I de Civ. Dei, <i>cum audimus, non
 occides, non accipimus hoc dictum esse de fructetis, quia nullus
 eis est sensus, nec de irrationalibus animalibus, quia nulla nobis
 ratione sociantur. Restat ergo ut de homine intelligamus quod
-dictum est, non occides</i>.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 1 co."><a name="41750"><span class=
-"ref">[41750] II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+dictum est, non occides</i>.</p><p title="II-II q. 64 a. 1 co."><a name="41750"><span class="ref">[41750] IIª-IIae q. 64 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod nullus peccat ex hoc quod utitur re aliqua ad hoc ad
 quod est. In rerum autem ordine imperfectiora sunt propter
 perfectiora, sicut etiam in generationis via natura ab imperfectis
@@ -2161,56 +1812,38 @@
 ex ipsa ordinatione divina, dicitur enim Gen. I, <i>ecce, dedi
 vobis omnem herbam et universa ligna, ut sint vobis in escam et
 cunctis animantibus</i>. Et Gen. IX dicitur, <i>omne quod movetur
-et vivit, erit vobis in cibum</i>.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 1 ad 1"><a name="41751"><span class=
-"ref">[41751] II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+et vivit, erit vobis in cibum</i>.</p><p title="II-II q. 64 a. 1 ad 1"><a name="41751"><span class="ref">[41751] IIª-IIae q. 64 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ex ordinatione divina conservatur vita animalium
 et plantarum non propter seipsam, sed propter hominem. Unde ut
 Augustinus dicit, in I de Civ. Dei, <i>iustissima ordinatione
-creatoris et vita et mors eorum nostris usibus subditur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 1 ad 2"><a name="41752"><span class=
-"ref">[41752] II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+creatoris et vita et mors eorum nostris usibus subditur</i>.</p><p title="II-II q. 64 a. 1 ad 2"><a name="41752"><span class="ref">[41752] IIª-IIae q. 64 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod animalia bruta et plantae non habent vitam
 rationalem, per quam a seipsis agantur, sed semper aguntur quasi ab
 alio, naturali quodam impulsu. Et hoc est signum quod sunt
-naturaliter serva, et aliorum usibus accommodata.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 1 ad 3"><a name="41753"><span class=
-"ref">[41753] II&ordf;-IIae q. 64 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+naturaliter serva, et aliorum usibus accommodata.</p><p title="II-II q. 64 a. 1 ad 3"><a name="41753"><span class="ref">[41753] IIª-IIae q. 64 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ille qui occidit bovem alterius peccat quidem, non
 quia occidit bovem, sed quia damnificat hominem in re sua. Unde non
 continetur sub peccato homicidii, sed sub peccato furti vel
-rapinae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 64 a. 2 arg. 1"><a name="41754"><span class=
-"ref">[41754] II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+rapinae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 64 a. 2 arg. 1"><a name="41754"><span class="ref">[41754] IIª-IIae q. 64 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod non sit licitum occidere
 homines peccatores. Dominus enim, Matth. XIII, in parabola,
 prohibuit extirpare zizania, qui sunt filii nequam, ut ibidem
 dicitur. Sed omne quod est prohibitum a Deo est peccatum. Ergo
-occidere peccatorem est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 2 arg. 2"><a name="41755"><span class=
-"ref">[41755] II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+occidere peccatorem est peccatum.</p><p title="II-II q. 64 a. 2 arg. 2"><a name="41755"><span class="ref">[41755] IIª-IIae q. 64 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 iustitia humana conformatur iustitiae divinae. Sed secundum divinam
 iustitiam peccatores ad poenitentiam reservantur, secundum illud
 Ezech. XVIII, <i>nolo mortem peccatoris, sed ut convertatur et
 vivat</i>. Ergo videtur esse omnino iniustum quod peccatores
-occidantur.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 2 arg. 3"><a name="41756"><span class=
-"ref">[41756] II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+occidantur.</p><p title="II-II q. 64 a. 2 arg. 3"><a name="41756"><span class="ref">[41756] IIª-IIae q. 64 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 illud quod est secundum se malum nullo bono fine fieri licet, ut
 patet per Augustinum, in libro contra mendacium, et per
 philosophum, in II Ethic. Sed occidere hominem secundum se est
 malum, quia ad omnes homines debemus caritatem habere; amicos autem
 volumus vivere et esse, ut dicitur in IX Ethic. Ergo nullo modo
-licet hominem peccatorem interficere.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 2 s. c."><a name="41757"><span class=
-"ref">[41757] II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+licet hominem peccatorem interficere.</p><p title="II-II q. 64 a. 2 s. c."><a name="41757"><span class="ref">[41757] IIª-IIae q. 64 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Exod. XXII, <i>maleficos non patieris vivere</i>;
 et in Psalm., <i>in matutino interficiebam omnes peccatores
-terrae</i>.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 2 co."><a name="41758"><span class=
-"ref">[41758] II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+terrae</i>.</p><p title="II-II q. 64 a. 2 co."><a name="41758"><span class="ref">[41758] IIª-IIae q. 64 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, licitum est occidere animalia
 bruta inquantum ordinantur naturaliter ad hominum usum, sicut
 imperfectum ordinatur ad perfectum. Omnis autem pars ordinatur ad
@@ -2223,9 +1856,7 @@
 periculosus communitati et corruptivus ipsius propter aliquod
 peccatum, laudabiliter et salubriter occiditur, ut bonum commune
 conservetur, modicum enim fermentum totam massam corrumpit, ut
-dicitur I ad Cor. V.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 2 ad 1"><a name="41759"><span class=
-"ref">[41759] II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+dicitur I ad Cor. V.</p><p title="II-II q. 64 a. 2 ad 1"><a name="41759"><span class="ref">[41759] IIª-IIae q. 64 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod dominus abstinendum mandavit ab eradicatione
 zizaniorum ut tritico parceretur, idest bonis. Quod quidem fit
 quando non possunt occidi mali quin simul occidantur et boni, vel
@@ -2235,17 +1866,13 @@
 et ultionem reservandum usque ad extremum iudicium, quam quod boni
 simul occidantur. Quando vero ex occisione malorum non imminet
 periculum bonis, sed magis tutela et salus, tunc licite possunt
-mali occidi.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 2 ad 2"><a name="41760"><span class=
-"ref">[41760] II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+mali occidi.</p><p title="II-II q. 64 a. 2 ad 2"><a name="41760"><span class="ref">[41760] IIª-IIae q. 64 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Deus, secundum ordinem suae sapientiae, quandoque
 statim peccatores occidit, ad liberationem bonorum; quandoque autem
 eis poenitendi tempus concedit; secundum quod ipse novit suis
 electis expedire. Et hoc etiam humana iustitia imitatur pro posse,
 illos enim qui sunt perniciosi in alios, occidit; eos vero qui
-peccant aliis graviter non nocentes, ad poenitentiam reservat.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 2 ad 3"><a name="41761"><span class=
-"ref">[41761] II&ordf;-IIae q. 64 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+peccant aliis graviter non nocentes, ad poenitentiam reservat.</p><p title="II-II q. 64 a. 2 ad 3"><a name="41761"><span class="ref">[41761] IIª-IIae q. 64 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod homo peccando ab ordine rationis recedit, et ideo
 decidit a dignitate humana, prout scilicet homo est naturaliter
 liber et propter seipsum existens, et incidit quodammodo in
@@ -2257,36 +1884,24 @@
 manentem occidere sit secundum se malum, tamen hominem peccatorem
 occidere potest esse bonum, sicut occidere bestiam, peior enim est
 malus homo bestia, et plus nocet, ut philosophus dicit, in I Polit.
-et in VII Ethic.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 64 a. 3 arg. 1"><a name="41762"><span class=
-"ref">[41762] II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+et in VII Ethic.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 64 a. 3 arg. 1"><a name="41762"><span class="ref">[41762] IIª-IIae q. 64 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod occidere hominem peccatorem liceat
 privatae personae. In lege enim divina nihil illicitum mandatur.
 Sed Exod. XXXII praecepit Moyses, <i>occidat unusquisque proximum
 suum, fratrem et amicum suum</i>, pro peccato vituli conflatilis.
-Ergo etiam privatis personis licet peccatorem occidere.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 3 arg. 2"><a name="41763"><span class=
-"ref">[41763] II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo etiam privatis personis licet peccatorem occidere.</p><p title="II-II q. 64 a. 3 arg. 2"><a name="41763"><span class="ref">[41763] IIª-IIae q. 64 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 homo propter peccatum bestiis comparatur, ut dictum est. Sed
 occidere bestiam sylvestrem, maxime nocentem, cuilibet privatae
 personae licet. Ergo, pari ratione, occidere hominem
-peccatorem.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 3 arg. 3"><a name="41764"><span class=
-"ref">[41764] II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+peccatorem.</p><p title="II-II q. 64 a. 3 arg. 3"><a name="41764"><span class="ref">[41764] IIª-IIae q. 64 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 laudabile est quod homo, etiam si sit privata persona, operetur
 quod est utile bono communi. Sed occisio maleficorum est utilis
 bono communi, ut dictum est. Ergo laudabile est si etiam privatae
-personae malefactores occidant.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 3 s. c."><a name="41765"><span class=
-"ref">[41765] II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+personae malefactores occidant.</p><p title="II-II q. 64 a. 3 s. c."><a name="41765"><span class="ref">[41765] IIª-IIae q. 64 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in I de Civ. Dei, <i>qui sine aliqua
 publica administratione maleficum interfecerit, velut homicida
 iudicabitur, et tanto amplius quanto sibi potestatem a Deo non
-concessam usurpare non timuit</i>.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 3 co."><a name="41766"><span class=
-"ref">[41766] II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+concessam usurpare non timuit</i>.</p><p title="II-II q. 64 a. 3 co."><a name="41766"><span class="ref">[41766] IIª-IIae q. 64 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, occidere malefactorem licitum est
 inquantum ordinatur ad salutem totius communitatis. Et ideo ad
 illum solum pertinet cui committitur cura communitatis
@@ -2294,9 +1909,7 @@
 quando ei commissa fuerit cura salutis totius corporis. Cura autem
 communis boni commissa est principibus habentibus publicam
 auctoritatem. Et ideo eis solum licet malefactores occidere, non
-autem privatis personis.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 3 ad 1"><a name="41767"><span class=
-"ref">[41767] II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+autem privatis personis.</p><p title="II-II q. 64 a. 3 ad 1"><a name="41767"><span class="ref">[41767] IIª-IIae q. 64 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ille aliquid facit cuius auctoritate fit, ut
 patet per Dionysium, XIII cap. Cael. Hier. Et ideo, ut Augustinus
 dicit, in I de Civ. Dei, <i>non ipse occidit qui ministerium debet
@@ -2304,27 +1917,19 @@
 occiderunt proximos et amicos ex mandato domini, non hoc fecisse
 ipsi videntur, sed potius ille cuius auctoritate fecerunt, sicut et
 miles interficit hostem auctoritate principis, et minister latronem
-auctoritate iudicis.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 3 ad 2"><a name="41768"><span class=
-"ref">[41768] II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+auctoritate iudicis.</p><p title="II-II q. 64 a. 3 ad 2"><a name="41768"><span class="ref">[41768] IIª-IIae q. 64 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod bestia naturaliter est distincta ab homine. Unde
 super hoc non requiritur aliquod iudicium an sit occidenda, si sit
 sylvestris. Si vero sit domestica, requiretur iudicium non propter
 ipsam, sed propter damnum domini. Sed homo peccator non est
 naturaliter distinctus ab hominibus iustis. Et ideo indiget publico
 iudicio, ut discernatur an sit occidendus propter communem
-salutem.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 3 ad 3"><a name="41769"><span class=
-"ref">[41769] II&ordf;-IIae q. 64 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+salutem.</p><p title="II-II q. 64 a. 3 ad 3"><a name="41769"><span class="ref">[41769] IIª-IIae q. 64 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod facere aliquid ad utilitatem communem quod nulli
 nocet, hoc est licitum cuilibet privatae personae. Sed si sit cum
 nocumento alterius, hoc non debet fieri nisi secundum iudicium eius
 ad quem pertinet existimare quid sit subtrahendum partibus pro
-salute totius.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 64 a. 4 arg. 1"><a name="41770"><span class=
-"ref">[41770] II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+salute totius.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 64 a. 4 arg. 1"><a name="41770"><span class="ref">[41770] IIª-IIae q. 64 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod occidere malefactores liceat clericis.
 Clerici enim praecipue debent implere quod apostolus dicit, I ad
 Cor. IV, <i>imitatores mei estote, sicut et ego Christi</i>, per
@@ -2337,26 +1942,18 @@
 XXV. Samuel etiam interfecit Agag, regem Amalec; et Elias
 sacerdotes Baal; et Mathathias eum qui ad sacrificandum accesserat;
 et in novo testamento, Petrus Ananiam et Saphiram. Ergo videtur
-quod etiam clericis liceat occidere malefactores.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 4 arg. 2"><a name="41771"><span class=
-"ref">[41771] II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+quod etiam clericis liceat occidere malefactores.</p><p title="II-II q. 64 a. 4 arg. 2"><a name="41771"><span class="ref">[41771] IIª-IIae q. 64 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 potestas spiritualis est maior quam temporalis, et Deo coniunctior.
 Sed potestas temporalis licite malefactores occidit tanquam Dei
 minister, ut dicitur Rom. XIII. Ergo multo magis clerici, qui sunt
 Dei ministri spiritualem potestatem habentes, licite possunt
-malefactores occidere.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 4 arg. 3"><a name="41772"><span class=
-"ref">[41772] II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+malefactores occidere.</p><p title="II-II q. 64 a. 4 arg. 3"><a name="41772"><span class="ref">[41772] IIª-IIae q. 64 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quicumque licite suscipit aliquod officium, licite potest ea
 exercere quae ad officium illud pertinent. Sed officium principis
 terrae est malefactores occidere, ut dictum est. Ergo clerici qui
-sunt terrarum principes, licite possunt occidere malefactores.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 4 s. c."><a name="41773"><span class=
-"ref">[41773] II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+sunt terrarum principes, licite possunt occidere malefactores.</p><p title="II-II q. 64 a. 4 s. c."><a name="41773"><span class="ref">[41773] IIª-IIae q. 64 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur I ad Tim. III, <i>oportet episcopum sine crimine
-esse, non vinolentum, non percussorem</i>.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 4 co."><a name="41774"><span class=
-"ref">[41774] II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+esse, non vinolentum, non percussorem</i>.</p><p title="II-II q. 64 a. 4 co."><a name="41774"><span class="ref">[41774] IIª-IIae q. 64 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod non licet clericis occidere, duplici ratione. Primo
 quidem, quia sunt electi ad altaris ministerium, in quo
 repraesentatur passio Christi occisi, <i>qui cum percuteretur, non
@@ -2366,9 +1963,7 @@
 populi, sic et ministri eius</i>. Alia ratio est quia clericis
 committitur ministerium novae legis, in qua non determinatur poena
 occisionis vel mutilationis corporalis. Et ideo, ut sint idonei
-ministri novi testamenti, debent a talibus abstinere.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 4 ad 1"><a name="41775"><span class=
-"ref">[41775] II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+ministri novi testamenti, debent a talibus abstinere.</p><p title="II-II q. 64 a. 4 ad 1"><a name="41775"><span class="ref">[41775] IIª-IIae q. 64 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Deus universaliter in omnibus operatur quae
 recta sunt, in unoquoque tamen secundum eius congruentiam. Et ideo
 unusquisque debet Deum imitari in hoc quod sibi specialiter
@@ -2378,59 +1973,39 @@
 magis divinam sententiam de eorum morte promulgavit. Sacerdotes
 autem vel Levitae veteris testamenti erant ministri veteris legis,
 secundum quam poenae corporales infligebantur, et ideo etiam eis
-occidere propria manu congruebat.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 4 ad 2"><a name="41776"><span class=
-"ref">[41776] II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+occidere propria manu congruebat.</p><p title="II-II q. 64 a. 4 ad 2"><a name="41776"><span class="ref">[41776] IIª-IIae q. 64 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ministerium clericorum est in melioribus ordinatum
 quam sint corporales occisiones, scilicet in his quae pertinent ad
 salutem spiritualem. Et ideo non congruit eis quod minoribus se
-ingerant.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 4 ad 3"><a name="41777"><span class=
-"ref">[41777] II&ordf;-IIae q. 64 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+ingerant.</p><p title="II-II q. 64 a. 4 ad 3"><a name="41777"><span class="ref">[41777] IIª-IIae q. 64 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod praelati Ecclesiarum accipiunt officia principum
 terrae non ut ipsi iudicium sanguinis exerceant per seipsos, sed
-quod eorum auctoritate per alios exerceatur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 64 a. 5 arg. 1"><a name="41778"><span class=
-"ref">[41778] II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+quod eorum auctoritate per alios exerceatur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 64 a. 5 arg. 1"><a name="41778"><span class="ref">[41778] IIª-IIae q. 64 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod alicui liceat seipsum occidere.
 Homicidium enim est peccatum inquantum iustitiae contrariatur. Sed
 nullus potest sibi ipsi iniustitiam facere, ut probatur in V Ethic.
-Ergo nullus peccat occidendo seipsum.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 5 arg. 2"><a name="41779"><span class=
-"ref">[41779] II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo nullus peccat occidendo seipsum.</p><p title="II-II q. 64 a. 5 arg. 2"><a name="41779"><span class="ref">[41779] IIª-IIae q. 64 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 occidere malefactores licet habenti publicam potestatem. Sed
 quandoque ille qui habet publicam potestatem est malefactor. Ergo
-licet ei occidere seipsum.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 5 arg. 3"><a name="41780"><span class=
-"ref">[41780] II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+licet ei occidere seipsum.</p><p title="II-II q. 64 a. 5 arg. 3"><a name="41780"><span class="ref">[41780] IIª-IIae q. 64 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 licitum est quod aliquis spontanee minus periculum subeat ut maius
 periculum vitet, sicut licitum est quod aliquis etiam sibi ipsi
 amputet membrum putridum ut totum corpus salvetur. Sed quandoque
 aliquis per occisionem sui ipsius vitat maius malum, vel miseram
 vitam vel turpitudinem alicuius peccati. Ergo licet alicui occidere
-seipsum.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 5 arg. 4"><a name="41781"><span class=
-"ref">[41781] II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea,
+seipsum.</p><p title="II-II q. 64 a. 5 arg. 4"><a name="41781"><span class="ref">[41781] IIª-IIae q. 64 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea,
 Samson seipsum interfecit, ut habetur Iudic. XVI, qui tamen
 connumeratur inter sanctos, ut patet Heb. XI. Ergo licitum est
-alicui occidere seipsum.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 5 arg. 5"><a name="41782"><span class=
-"ref">[41782] II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 arg. 5</span></a> Praeterea,
+alicui occidere seipsum.</p><p title="II-II q. 64 a. 5 arg. 5"><a name="41782"><span class="ref">[41782] IIª-IIae q. 64 a. 5 arg. 5</span></a> Praeterea,
 II Machab. XIV dicitur quod Razias quidam seipsum interfecit,
 eligens nobiliter mori potius quam <i>subditus fieri peccatoribus
 et contra natales suos iniuriis agi</i>. Sed nihil quod nobiliter
 fit et fortiter, est illicitum. Ergo occidere seipsum non est
-illicitum.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 5 s. c."><a name="41783"><span class=
-"ref">[41783] II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+illicitum.</p><p title="II-II q. 64 a. 5 s. c."><a name="41783"><span class="ref">[41783] IIª-IIae q. 64 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in I de Civ. Dei, <i>restat ut de homine
 intelligamus quod dictum est, non occides. Nec alterum ergo, nec
 te. Neque enim aliud quam hominem occidit qui seipsum
-occidit</i>.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 5 co."><a name="41784"><span class=
-"ref">[41784] II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+occidit</i>.</p><p title="II-II q. 64 a. 5 co."><a name="41784"><span class="ref">[41784] IIª-IIae q. 64 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod seipsum occidere est omnino illicitum triplici
 ratione. Primo quidem, quia naturaliter quaelibet res seipsam amat,
 et ad hoc pertinet quod quaelibet res naturaliter conservat se in
@@ -2449,24 +2024,18 @@
 est servus; et sicut peccat ille qui usurpat sibi iudicium de re
 sibi non commissa. Ad solum enim Deum pertinet iudicium mortis et
 vitae, secundum illud Deut. XXXII, <i>ego occidam, et vivere
-faciam</i>.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 5 ad 1"><a name="41785"><span class=
-"ref">[41785] II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+faciam</i>.</p><p title="II-II q. 64 a. 5 ad 1"><a name="41785"><span class="ref">[41785] IIª-IIae q. 64 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod homicidium est peccatum non solum quia
 contrariatur iustitiae, sed etiam quia contrariatur caritati quam
 habere debet aliquis ad seipsum. Et ex hac parte occisio sui ipsius
 est peccatum per comparationem ad seipsum. Per comparationem autem
 ad communitatem et ad Deum, habet rationem peccati etiam per
-oppositionem ad iustitiam.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 5 ad 2"><a name="41786"><span class=
-"ref">[41786] II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+oppositionem ad iustitiam.</p><p title="II-II q. 64 a. 5 ad 2"><a name="41786"><span class="ref">[41786] IIª-IIae q. 64 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ille qui habet publicam potestatem potest licite
 malefactorem occidere per hoc quod potest de ipso iudicare. Nullus
 autem est iudex sui ipsius. Unde non licet habenti publicam
 potestatem seipsum occidere propter quodcumque peccatum. Licet
-tamen ei se committere iudicio aliorum.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 5 ad 3"><a name="41787"><span class=
-"ref">[41787] II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+tamen ei se committere iudicio aliorum.</p><p title="II-II q. 64 a. 5 ad 3"><a name="41787"><span class="ref">[41787] IIª-IIae q. 64 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod homo constituitur dominus sui ipsius per liberum
 arbitrium. Et ideo licite potest homo de seipso disponere quantum
 ad ea quae pertinent ad hanc vitam, quae hominis libero arbitrio
@@ -2495,17 +2064,13 @@
 mala ut veniant bona</i>, vel ut vitentur mala, praesertim minora
 et minus certa. Incertum enim est an aliquis in futurum consentiat
 in peccatum, potens est enim Deus hominem, quacumque tentatione
-superveniente, liberare a peccato.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 5 ad 4"><a name="41788"><span class=
-"ref">[41788] II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
+superveniente, liberare a peccato.</p><p title="II-II q. 64 a. 5 ad 4"><a name="41788"><span class="ref">[41788] IIª-IIae q. 64 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in I de Civ. Dei, <i>nec
 Samson aliter excusatur quod seipsum cum hostibus ruina domus
 oppressit, nisi quia latenter spiritus hoc iusserat, qui per illum
 miracula faciebat</i>. Et eandem rationem assignat de quibusdam
 sanctis feminis quae tempore persecutionis seipsas occiderunt,
-quarum memoria in Ecclesia celebratur.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 5 ad 5"><a name="41789"><span class=
-"ref">[41789] II&ordf;-IIae q. 64 a. 5 ad 5</span></a> Ad quintum
+quarum memoria in Ecclesia celebratur.</p><p title="II-II q. 64 a. 5 ad 5"><a name="41789"><span class="ref">[41789] IIª-IIae q. 64 a. 5 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod ad fortitudinem pertinet quod aliquis ab alio mortem
 pati non refugiat propter bonum virtutis, et ut vitet peccatum. Sed
 quod aliquis sibi ipsi inferat mortem ut vitet mala poenalia, habet
@@ -2514,40 +2079,28 @@
 Razias fuit, non tamen est vera fortitudo, sed magis quaedam
 mollities animi non valentis mala poenalia sustinere, ut patet per
 philosophum, in III Ethic., et per Augustinum, in I de Civ.
-Dei.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 64 a. 6 arg. 1"><a name="41790"><span class=
-"ref">[41790] II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+Dei.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 64 a. 6 arg. 1"><a name="41790"><span class="ref">[41790] IIª-IIae q. 64 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod liceat in aliquo casu interficere
 innocentem. Divinus enim timor non manifestatur per peccatum, quin
 magis <i>timor domini expellit peccatum</i>, ut dicitur Eccli. I.
 Sed Abraham commendatus est quod timuerit dominum, quia voluit
 interficere filium innocentem. Ergo potest aliquis innocentem
-interficere sine peccato.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 6 arg. 2"><a name="41791"><span class=
-"ref">[41791] II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+interficere sine peccato.</p><p title="II-II q. 64 a. 6 arg. 2"><a name="41791"><span class="ref">[41791] IIª-IIae q. 64 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 in genere peccatorum quae contra proximum committuntur, tanto
 videtur aliquid esse maius peccatum quanto maius nocumentum
 infertur ei in quem peccatur. Sed occisio plus nocet peccatori quam
 innocenti, qui de miseria huius vitae ad caelestem gloriam transit
 per mortem. Cum ergo liceat in aliquo casu peccatorem occidere,
-multo magis licet occidere innocentem vel iustum.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 6 arg. 3"><a name="41792"><span class=
-"ref">[41792] II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+multo magis licet occidere innocentem vel iustum.</p><p title="II-II q. 64 a. 6 arg. 3"><a name="41792"><span class="ref">[41792] IIª-IIae q. 64 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 illud quod fit secundum ordinem iustitiae non est peccatum. Sed
 quandoque cogitur aliquis secundum ordinem iustitiae occidere
 innocentem, puta cum iudex, qui debet secundum allegata iudicare,
 condemnat ad mortem eum quem scit innocentem, per falsos testes
 convictum; et similiter minister qui iniuste condemnatum occidit
 obediens iudici. Ergo absque peccato potest aliquis occidere
-innocentem.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 6 s. c."><a name="41793"><span class=
-"ref">[41793] II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+innocentem.</p><p title="II-II q. 64 a. 6 s. c."><a name="41793"><span class="ref">[41793] IIª-IIae q. 64 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Exod. XXIII, <i>innocentem et iustum non
-occides</i>.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 6 co."><a name="41794"><span class=
-"ref">[41794] II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+occides</i>.</p><p title="II-II q. 64 a. 6 co."><a name="41794"><span class="ref">[41794] IIª-IIae q. 64 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod aliquis homo dupliciter considerari potest, uno modo,
 secundum se; alio modo, per comparationem ad aliud. Secundum se
 quidem considerando hominem, nullum occidere licet, quia in
@@ -2556,16 +2109,12 @@
 occisio peccatoris fit licita per comparationem ad bonum commune,
 quod per peccatum corrumpitur. Vita autem iustorum est conservativa
 et promotiva boni communis, quia ipsi sunt principalior pars
-multitudinis. Et ideo nullo modo licet occidere innocentem.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 6 ad 1"><a name="41795"><span class=
-"ref">[41795] II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+multitudinis. Et ideo nullo modo licet occidere innocentem.</p><p title="II-II q. 64 a. 6 ad 1"><a name="41795"><span class="ref">[41795] IIª-IIae q. 64 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Deus habet dominium mortis et vitae, eius enim
 ordinatione moriuntur et peccatores et iusti. Et ideo ille qui
 mandato Dei occidit innocentem, talis non peccat, sicut nec Deus,
 cuius est executor, et ostenditur Deum timere, eius mandatis
-obediens.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 6 ad 2"><a name="41796"><span class=
-"ref">[41796] II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+obediens.</p><p title="II-II q. 64 a. 6 ad 2"><a name="41796"><span class="ref">[41796] IIª-IIae q. 64 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in pensanda gravitate peccati magis est considerandum
 illud quod est per se quam illud quod est per accidens. Unde ille
 qui occidit iustum gravius peccat quam ille qui occidit peccatorem.
@@ -2575,9 +2124,7 @@
 privat communitatem maiori bono. Quarto, quia magis Deum contemnit,
 secundum illud Luc. X, <i>qui vos spernit, me spernit</i>. Quod
 autem iustus occisus ad gloriam perducatur a Deo, per accidens se
-habet ad occisionem.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 6 ad 3"><a name="41797"><span class=
-"ref">[41797] II&ordf;-IIae q. 64 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+habet ad occisionem.</p><p title="II-II q. 64 a. 6 ad 3"><a name="41797"><span class="ref">[41797] IIª-IIae q. 64 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod iudex, si scit aliquem esse innocentem qui falsis
 testibus convincitur, debet diligentius examinare testes, ut
 inveniat occasionem liberandi innoxium, sicut Daniel fecit. Si
@@ -2589,11 +2136,7 @@
 excusarentur carnifices qui martyres occiderunt. Si vero non
 contineat manifestam iniustitiam, non peccat praeceptum exequendo,
 quia ipse non habet discutere superioris sententiam; nec ipse
-occidit innocentem, sed iudex, cui ministerium adhibet.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 64 a. 7 arg. 1"><a name="41798"><span class=
-"ref">[41798] II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
+occidit innocentem, sed iudex, cui ministerium adhibet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 64 a. 7 arg. 1"><a name="41798"><span class="ref">[41798] IIª-IIae q. 64 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
 septimum sic proceditur. Videtur quod nulli liceat occidere aliquem
 se defendendo. Dicit enim Augustinus, ad Publicolam, <i>de
 occidendis hominibus ne ab eis quisquam occidatur, non mihi placet
@@ -2601,17 +2144,13 @@
 non pro se hoc faciat sed pro aliis, accepta legitima potestate, si
 eius congruat personae</i>. Sed ille qui se defendendo occidit
 aliquem, ad hoc eum occidit ne ipse ab eo occidatur. Ergo hoc
-videtur esse illicitum.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 7 arg. 2"><a name="41799"><span class=
-"ref">[41799] II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+videtur esse illicitum.</p><p title="II-II q. 64 a. 7 arg. 2"><a name="41799"><span class="ref">[41799] IIª-IIae q. 64 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 in I de Lib. Arb. dicitur, <i>quomodo apud divinam providentiam a
 peccato liberi sunt qui pro his rebus quas contemni oportet, humana
 caede polluti sunt?</i> Eas autem res dicit esse contemnendas quas
 homines inviti amittere possunt, ut ex praemissis patet. Horum
 autem est vita corporalis. Ergo pro conservanda vita corporali
-nulli licitum est hominem occidere.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 7 arg. 3"><a name="41800"><span class=
-"ref">[41800] II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+nulli licitum est hominem occidere.</p><p title="II-II q. 64 a. 7 arg. 3"><a name="41800"><span class="ref">[41800] IIª-IIae q. 64 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Nicolaus Papa dicit, et habetur in decretis, dist. l, <i>de
 clericis pro quibus consuluisti, scilicet qui se defendendo Paganum
 occiderunt, si postea per poenitentiam possent ad pristinum statum
@@ -2619,31 +2158,23 @@
 nec ullam tribuere licentiam eis quemlibet hominem quolibet modo
 occidendi</i>. Sed ad praecepta moralia servanda tenentur
 communiter clerici et laici. Ergo etiam laicis non est licitum
-occidere aliquem se defendendo.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 7 arg. 4"><a name="41801"><span class=
-"ref">[41801] II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea,
+occidere aliquem se defendendo.</p><p title="II-II q. 64 a. 7 arg. 4"><a name="41801"><span class="ref">[41801] IIª-IIae q. 64 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea,
 homicidium est gravius peccatum quam simplex fornicatio vel
 adulterium. Sed nulli licet committere simplicem fornicationem vel
 adulterium, vel quodcumque aliud peccatum mortale, pro
 conservatione propriae vitae, quia vita spiritualis praeferenda est
 corporali. Ergo nulli licet, defendendo seipsum, alium occidere ut
-propriam vitam conservet.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 7 arg. 5"><a name="41802"><span class=
-"ref">[41802] II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 arg. 5</span></a> Praeterea,
+propriam vitam conservet.</p><p title="II-II q. 64 a. 7 arg. 5"><a name="41802"><span class="ref">[41802] IIª-IIae q. 64 a. 7 arg. 5</span></a> Praeterea,
 si arbor est mala, et fructus, ut dicitur Matth. VII. Sed ipsa
 defensio sui videtur esse illicita, secundum illud Rom. XII, <i>non
 vos defendentes, carissimi</i>. Ergo et occisio hominis exinde
-procedens est illicita.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 7 s. c."><a name="41803"><span class=
-"ref">[41803] II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+procedens est illicita.</p><p title="II-II q. 64 a. 7 s. c."><a name="41803"><span class="ref">[41803] IIª-IIae q. 64 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Exod. XXII dicitur, <i>si effringens fur domum sive
 suffodiens fuerit inventus, et, accepto vulnere, mortuus fuerit,
 percussor non erit reus sanguinis</i>. Sed multo magis licitum est
 defendere propriam vitam quam propriam domum. Ergo etiam si aliquis
 occidat aliquem pro defensione vitae suae, non erit reus
-homicidii.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 7 co."><a name="41804"><span class=
-"ref">[41804] II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+homicidii.</p><p title="II-II q. 64 a. 7 co."><a name="41804"><span class="ref">[41804] IIª-IIae q. 64 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod nihil prohibet unius actus esse duos effectus, quorum
 alter solum sit in intentione, alius vero sit praeter intentionem.
 Morales autem actus recipiunt speciem secundum id quod intenditur,
@@ -2668,62 +2199,40 @@
 auctoritatem, qui, intendens hominem occidere ad sui defensionem,
 refert hoc ad publicum bonum, ut patet in milite pugnante contra
 hostes, et in ministro iudicis pugnante contra latrones. Quamvis et
-isti etiam peccent si privata libidine moveantur.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 7 ad 1"><a name="41805"><span class=
-"ref">[41805] II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+isti etiam peccent si privata libidine moveantur.</p><p title="II-II q. 64 a. 7 ad 1"><a name="41805"><span class="ref">[41805] IIª-IIae q. 64 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod auctoritas Augustini intelligenda est in eo casu
-quo quis intendit occidere hominem ut seipsum a morte liberet.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 7 ad 2"><a name="41806"><span class=
-"ref">[41806] II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 2</span></a> In quo etiam
+quo quis intendit occidere hominem ut seipsum a morte liberet.</p><p title="II-II q. 64 a. 7 ad 2"><a name="41806"><span class="ref">[41806] IIª-IIae q. 64 a. 7 ad 2</span></a> In quo etiam
 casu intelligitur auctoritas inducta ex libro de libero arbitrio.
 Unde signanter dicitur, pro his rebus, in quo designatur intentio.
-Et per hoc patet responsio ad secundum.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 7 ad 3"><a name="41807"><span class=
-"ref">[41807] II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+Et per hoc patet responsio ad secundum.</p><p title="II-II q. 64 a. 7 ad 3"><a name="41807"><span class="ref">[41807] IIª-IIae q. 64 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod irregularitas consequitur actum homicidii etiam si
 sit absque peccato, ut patet in iudice qui iuste aliquem condemnat
 ad mortem. Et propter hoc clericus, etiam si se defendendo
 interficiat aliquem, irregularis est, quamvis non intendat
-occidere, sed seipsum defendere.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 7 ad 4"><a name="41808"><span class=
-"ref">[41808] II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum
+occidere, sed seipsum defendere.</p><p title="II-II q. 64 a. 7 ad 4"><a name="41808"><span class="ref">[41808] IIª-IIae q. 64 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod actus fornicationis vel adulterii non ordinatur ad
 conservationem propriae vitae ex necessitate, sicut actus ex quo
-quandoque sequitur homicidium.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 7 ad 5"><a name="41809"><span class=
-"ref">[41809] II&ordf;-IIae q. 64 a. 7 ad 5</span></a> Ad quintum
+quandoque sequitur homicidium.</p><p title="II-II q. 64 a. 7 ad 5"><a name="41809"><span class="ref">[41809] IIª-IIae q. 64 a. 7 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod ibi prohibetur defensio quae est cum livore
 vindictae. Unde Glossa dicit, <i>non vos defendentes, idest, non
-sitis referientes adversarios</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 64 a. 8 arg. 1"><a name="41810"><span class=
-"ref">[41810] II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+sitis referientes adversarios</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 64 a. 8 arg. 1"><a name="41810"><span class="ref">[41810] IIª-IIae q. 64 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod aliquis casualiter occidens hominem
 incurrat homicidii reatum. Legitur enim Gen. IV quod Lamech,
 credens interficere bestiam, interfecit hominem, et reputatum est
 ei ad homicidium. Ergo reatum homicidii incurrit qui casualiter
-hominem occidit.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 8 arg. 2"><a name="41811"><span class=
-"ref">[41811] II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+hominem occidit.</p><p title="II-II q. 64 a. 8 arg. 2"><a name="41811"><span class="ref">[41811] IIª-IIae q. 64 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Exod. XXI dicitur quod <i>si quis percusserit mulierem praegnantem
 et aborsum fecerit, si mors eius fuerit subsecuta, reddet animam
 pro anima</i>. Sed hoc potest fieri absque intentione occisionis.
-Ergo homicidium casuale habet homicidii reatum.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 8 arg. 3"><a name="41812"><span class=
-"ref">[41812] II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Ergo homicidium casuale habet homicidii reatum.</p><p title="II-II q. 64 a. 8 arg. 3"><a name="41812"><span class="ref">[41812] IIª-IIae q. 64 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 in decretis, dist. l, inducuntur plures canones in quibus casualia
 homicidia puniuntur. Sed poena non debetur nisi culpae. Ergo ille
-qui casualiter occidit hominem, incurrit homicidii culpam.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 8 s. c."><a name="41813"><span class=
-"ref">[41813] II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
+qui casualiter occidit hominem, incurrit homicidii culpam.</p><p title="II-II q. 64 a. 8 s. c."><a name="41813"><span class="ref">[41813] IIª-IIae q. 64 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, ad Publicolam, <i>absit ut ea quae
 propter bonum ac licitum facimus, si quid per haec, praeter nostram
 voluntatem, cuiquam mali acciderit, nobis imputetur</i>. Sed
 contingit quandoque ut propter bonum aliquid facientibus homicidium
-consequatur casualiter. Ergo non imputatur facienti ad culpam.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 8 co."><a name="41814"><span class=
-"ref">[41814] II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+consequatur casualiter. Ergo non imputatur facienti ad culpam.</p><p title="II-II q. 64 a. 8 co."><a name="41814"><span class="ref">[41814] IIª-IIae q. 64 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, secundum philosophum, in II Physic., casus est causa
 agens praeter intentionem. Et ideo ea quae casualia sunt,
 simpliciter loquendo, non sunt intenta neque voluntaria. Et quia
@@ -2740,64 +2249,41 @@
 diligentiam adhibens, et ex hoc homicidium sequatur, non incurrit
 homicidii reatum, si vero det operam rei illicitae, vel etiam det
 operam rei licitae non adhibens diligentiam debitam, non evadit
-homicidii reatum si ex eius opere mors hominis consequatur.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 8 ad 1"><a name="41815"><span class=
-"ref">[41815] II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+homicidii reatum si ex eius opere mors hominis consequatur.</p><p title="II-II q. 64 a. 8 ad 1"><a name="41815"><span class="ref">[41815] IIª-IIae q. 64 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Lamech non adhibuit sufficientem diligentiam ad
-homicidium vitandum, et ideo reatum homicidii non evasit.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 8 ad 2"><a name="41816"><span class=
-"ref">[41816] II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+homicidium vitandum, et ideo reatum homicidii non evasit.</p><p title="II-II q. 64 a. 8 ad 2"><a name="41816"><span class="ref">[41816] IIª-IIae q. 64 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ille qui percutit mulierem praegnantem dat operam rei
 illicitae. Et ideo si sequatur mors vel mulieris vel puerperii
 animati, non effugiet homicidii crimen, praecipue cum ex tali
-percussione in promptu sit quod mors sequatur.</p>
-<p title="II-II q. 64 a. 8 ad 3"><a name="41817"><span class=
-"ref">[41817] II&ordf;-IIae q. 64 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+percussione in promptu sit quod mors sequatur.</p><p title="II-II q. 64 a. 8 ad 3"><a name="41817"><span class="ref">[41817] IIª-IIae q. 64 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod secundum canones imponitur poena his qui casualiter
 occidunt dantes operam rei illicitae, vel non adhibentes
-diligentiam debitam.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 65</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 65 pr."><a name="41818"><span class=
-"ref">[41818] II&ordf;-IIae q. 65 pr.</span></a> Deinde
+diligentiam debitam.</p></div></div><div class="q" id="q65"><h2>Quaestio 65</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 65 pr."><a name="41818"><span class="ref">[41818] IIª-IIae q. 65 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de peccatis aliarum iniuriarum quae in personam
 committuntur. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, de
 mutilatione membrorum. Secundo, de verberatione. Tertio, de
 incarceratione. Quarto, utrum peccatum huiusmodi iniuriarum
 aggravetur ex hoc quod committitur in personam coniunctam
-aliis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 65 a. 1 arg. 1"><a name="41819"><span class=
-"ref">[41819] II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+aliis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 65 a. 1 arg. 1"><a name="41819"><span class="ref">[41819] IIª-IIae q. 65 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod mutilare aliquem membro in nullo casu
 possit esse licitum. Damascenus enim dicit, in II libro, quod
 peccatum committitur per hoc quod receditur <i>ab eo quod est
 secundum naturam in id quod est contra naturam</i>. Sed secundum
 naturam a Deo institutam est quod corpus hominis sit integrum
 membris; contra naturam autem est quod sit membro diminutum. Ergo
-mutilare aliquem membro semper videtur esse peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 1 arg. 2"><a name="41820"><span class=
-"ref">[41820] II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+mutilare aliquem membro semper videtur esse peccatum.</p><p title="II-II q. 65 a. 1 arg. 2"><a name="41820"><span class="ref">[41820] IIª-IIae q. 65 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut se habet tota anima ad totum corpus, ita se habent partes
 animae ad partes corporis, ut dicitur in II de anima. Sed non licet
 aliquem privare anima occidendo ipsum, nisi publica potestate. Ergo
 etiam non licet aliquem mutilare membro, nisi forte secundum
-publicam potestatem.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 1 arg. 3"><a name="41821"><span class=
-"ref">[41821] II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+publicam potestatem.</p><p title="II-II q. 65 a. 1 arg. 3"><a name="41821"><span class="ref">[41821] IIª-IIae q. 65 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 salus animae praeferenda est saluti corporali. Sed non licet
 aliquem mutilare se membro propter salutem animae, puniuntur enim
 secundum statuta Nicaeni Concilii qui se castraverunt propter
 castitatem servandam. Ergo propter nullam aliam causam licet
-aliquem membro mutilare.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 1 s. c."><a name="41822"><span class=
-"ref">[41822] II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+aliquem membro mutilare.</p><p title="II-II q. 65 a. 1 s. c."><a name="41822"><span class="ref">[41822] IIª-IIae q. 65 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Exod. XXI, <i>oculum pro oculo, dentem pro dente,
-manum pro manu, pedem pro pede</i>.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 1 co."><a name="41823"><span class=
-"ref">[41823] II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+manum pro manu, pedem pro pede</i>.</p><p title="II-II q. 65 a. 1 co."><a name="41823"><span class="ref">[41823] IIª-IIae q. 65 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod cum membrum aliquod sit pars totius humani corporis,
 est propter totum, sicut imperfectum propter perfectum. Unde
 disponendum est de membro humani corporis secundum quod expedit
@@ -2822,27 +2308,21 @@
 commissa est cura propriae salutis. Et eadem ratio est si fiat
 voluntate eius ad quem pertinet curare de salute eius qui habet
 membrum corruptum. Aliter autem aliquem membro mutilare est omnino
-illicitum.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 1 ad 1"><a name="41824"><span class=
-"ref">[41824] II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+illicitum.</p><p title="II-II q. 65 a. 1 ad 1"><a name="41824"><span class="ref">[41824] IIª-IIae q. 65 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod nihil prohibet id quod est contra particularem
 naturam esse secundum naturam universalem, sicut mors et corruptio
 in rebus naturalibus est contra particularem naturam eius quod
 corrumpitur, cum tamen sit secundum naturam universalem. Et
 similiter mutilare aliquem membro, etsi sit contra naturam
 particularem corporis eius qui mutilatur, est tamen secundum
-naturalem rationem in comparatione ad bonum commune.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 1 ad 2"><a name="41825"><span class=
-"ref">[41825] II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+naturalem rationem in comparatione ad bonum commune.</p><p title="II-II q. 65 a. 1 ad 2"><a name="41825"><span class="ref">[41825] IIª-IIae q. 65 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod totius hominis vita non ordinatur ad aliquid proprium
 ipsius hominis, sed ad ipsam potius omnia quae sunt hominis
 ordinantur. Et ideo privare aliquem vita in nullo casu pertinet ad
 aliquem nisi ad publicam potestatem, cui committitur procuratio
 boni communis. Sed praecisio membri potest ordinari ad propriam
 salutem unius hominis. Et ideo in aliquo casu potest ad ipsum
-pertinere.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 1 ad 3"><a name="41826"><span class=
-"ref">[41826] II&ordf;-IIae q. 65 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+pertinere.</p><p title="II-II q. 65 a. 1 ad 3"><a name="41826"><span class="ref">[41826] IIª-IIae q. 65 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod membrum non est praecidendum propter corporalem
 salutem totius nisi quando aliter toti subveniri non potest. Saluti
 autem spirituali semper potest aliter subveniri quam per membri
@@ -2856,39 +2336,27 @@
 mansuetior ita fit, sed molestior. Aliunde enim habet fontes sperma
 quod in nobis est, et praecipue a proposito incontinenti et mente
 negligente, nec ita abscisio membri comprimit tentationes, ut
-cogitationis frenum</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 65 a. 2 arg. 1"><a name="41827"><span class=
-"ref">[41827] II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+cogitationis frenum</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 65 a. 2 arg. 1"><a name="41827"><span class="ref">[41827] IIª-IIae q. 65 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod non liceat patribus verberare
 filios, aut dominis servos. Dicit enim apostolus, ad Ephes. VI,
 <i>vos, patres, nolite ad iracundiam provocare filios vestros</i>.
 Et infra subdit, <i>et vos, domini, eadem facite servis,
 remittentes minas</i>. Sed propter verbera aliqui ad iracundiam
 provocantur. Sunt etiam minis graviora. Ergo neque patres filios,
-neque domini servos debent verberare.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 2 arg. 2"><a name="41828"><span class=
-"ref">[41828] II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+neque domini servos debent verberare.</p><p title="II-II q. 65 a. 2 arg. 2"><a name="41828"><span class="ref">[41828] IIª-IIae q. 65 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 philosophus dicit, in X Ethic., quod <i>sermo paternus habet solum
 monitionem, non autem coactionem</i>. Sed quaedam coactio est per
-verbera. Ergo parentibus non licet filios verberare.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 2 arg. 3"><a name="41829"><span class=
-"ref">[41829] II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+verbera. Ergo parentibus non licet filios verberare.</p><p title="II-II q. 65 a. 2 arg. 3"><a name="41829"><span class="ref">[41829] IIª-IIae q. 65 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 unicuique licet alteri disciplinam impendere, hoc enim pertinet ad
 eleemosynas spirituales, ut supra dictum est. Si ergo parentibus
 licet propter disciplinam filios verberare, pari ratione cuilibet
 licebit quemlibet verberare. Quod patet esse falsum. Ergo et
-primum.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 2 s. c."><a name="41830"><span class=
-"ref">[41830] II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+primum.</p><p title="II-II q. 65 a. 2 s. c."><a name="41830"><span class="ref">[41830] IIª-IIae q. 65 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Prov. XIII, <i>qui parcit virgae, odit filium
 suum</i>; et infra XXIII, <i>noli subtrahere a puero disciplinam.
 Si enim percusseris eum virga, non morietur, tu virga percuties
 eum, et animam eius de Inferno liberabis</i>. Et Eccli. XXXIII
-dicitur, <i>servo malevolo tortura et compedes</i>.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 2 co."><a name="41831"><span class=
-"ref">[41831] II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+dicitur, <i>servo malevolo tortura et compedes</i>.</p><p title="II-II q. 65 a. 2 co."><a name="41831"><span class="ref">[41831] IIª-IIae q. 65 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod per verberationem nocumentum quoddam infertur corpori
 eius qui verberatur, aliter tamen quam in mutilatione, nam
 mutilatio tollit corporis integritatem, verberatio vero tantummodo
@@ -2899,9 +2367,7 @@
 habenti potestatem aliquam super illum qui verberatur. Et quia
 filius subditur potestati patris, et servus potestati domini,
 licite potest verberare pater filium et dominus servum, causa
-correctionis et disciplinae.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 2 ad 1"><a name="41832"><span class=
-"ref">[41832] II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+correctionis et disciplinae.</p><p title="II-II q. 65 a. 2 ad 1"><a name="41832"><span class="ref">[41832] IIª-IIae q. 65 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, cum ira sit appetitus vindictae, praecipue
 concitatur ira cum aliquis se reputat laesum iniuste, ut patet per
 philosophum, in II Rhet. Et ideo per hoc quod patribus interdicitur
@@ -2912,9 +2378,7 @@
 quod pertinet ad moderationem disciplinae. Alio modo, ut aliquis
 non semper impleat quod comminatus est, quod pertinet ad hoc quod
 iudicium quo quis comminatus est poenam, quandoque per remissionis
-misericordiam temperetur.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 2 ad 2"><a name="41833"><span class=
-"ref">[41833] II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+misericordiam temperetur.</p><p title="II-II q. 65 a. 2 ad 2"><a name="41833"><span class="ref">[41833] IIª-IIae q. 65 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod maior potestas maiorem debet habere coactionem. Sicut
 autem civitas est perfecta communitas, ita princeps civitatis habet
 perfectam potestatem coercendi, et ideo potest infligere poenas
@@ -2922,38 +2386,24 @@
 dominus, qui praesunt familiae domesticae, quae est imperfecta
 communitas, habent imperfectam potestatem coercendi secundum
 leviores poenas, quae non inferunt irreparabile nocumentum. Et
-huiusmodi est verberatio.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 2 ad 3"><a name="41834"><span class=
-"ref">[41834] II&ordf;-IIae q. 65 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+huiusmodi est verberatio.</p><p title="II-II q. 65 a. 2 ad 3"><a name="41834"><span class="ref">[41834] IIª-IIae q. 65 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod exhibere disciplinam volenti cuilibet licet. Sed
 disciplinam nolenti adhibere est solum eius cui alterius cura
-committitur. Et ad hoc pertinet aliquem verberibus castigare.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 65 a. 3 arg. 1"><a name="41835"><span class=
-"ref">[41835] II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+committitur. Et ad hoc pertinet aliquem verberibus castigare.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 65 a. 3 arg. 1"><a name="41835"><span class="ref">[41835] IIª-IIae q. 65 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod non liceat aliquem hominem
 incarcerare. Actus enim est malus ex genere qui cadit supra
 indebitam materiam, ut supra dictum est. Sed homo, habens naturalem
 arbitrii libertatem, est indebita materia incarcerationis, quae
-libertati repugnat. Ergo illicitum est aliquem incarcerare.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 3 arg. 2"><a name="41836"><span class=
-"ref">[41836] II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+libertati repugnat. Ergo illicitum est aliquem incarcerare.</p><p title="II-II q. 65 a. 3 arg. 2"><a name="41836"><span class="ref">[41836] IIª-IIae q. 65 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 humana iustitia regulari debet ex divina. Sed sicut dicitur Eccli.
 XV, <i>Deus reliquit hominem in manu consilii sui</i>. Ergo videtur
-quod non est aliquis coercendus vinculis vel carcere.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 3 arg. 3"><a name="41837"><span class=
-"ref">[41837] II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+quod non est aliquis coercendus vinculis vel carcere.</p><p title="II-II q. 65 a. 3 arg. 3"><a name="41837"><span class="ref">[41837] IIª-IIae q. 65 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 nullus est cohibendus nisi ab opere malo, a quo quilibet licite
 potest alium impedire. Si ergo incarcerare aliquem esset licitum ad
 hoc quod cohiberetur a malo, cuilibet esset licitum aliquem
-incarcerare. Quod patet esse falsum. Ergo et primum.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 3 s. c."><a name="41838"><span class=
-"ref">[41838] II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+incarcerare. Quod patet esse falsum. Ergo et primum.</p><p title="II-II q. 65 a. 3 s. c."><a name="41838"><span class="ref">[41838] IIª-IIae q. 65 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Levit. XXIV legitur quendam missum fuisse in carcerem
-propter peccatum blasphemiae.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 3 co."><a name="41839"><span class=
-"ref">[41839] II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+propter peccatum blasphemiae.</p><p title="II-II q. 65 a. 3 co."><a name="41839"><span class="ref">[41839] IIª-IIae q. 65 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod in bonis corporis tria per ordinem considerantur.
 Primo quidem, integritas corporalis substantiae, cui detrimentum
 affertur per occisionem vel mutilationem. Secundo, delectatio vel
@@ -2962,62 +2412,44 @@
 ligationem vel incarcerationem, seu quamcumque detentionem. Et ideo
 incarcerare aliquem, vel qualitercumque detinere, est illicitum
 nisi fiat secundum ordinem iustitiae, aut in poenam aut ad cautelam
-alicuius mali vitandi.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 3 ad 1"><a name="41840"><span class=
-"ref">[41840] II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+alicuius mali vitandi.</p><p title="II-II q. 65 a. 3 ad 1"><a name="41840"><span class="ref">[41840] IIª-IIae q. 65 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod homo qui abutitur potestate sibi data, meretur
 eam amittere. Et ideo homo qui peccando abusus est libero usu
-suorum membrorum, conveniens est incarcerationis materia.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 3 ad 2"><a name="41841"><span class=
-"ref">[41841] II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+suorum membrorum, conveniens est incarcerationis materia.</p><p title="II-II q. 65 a. 3 ad 2"><a name="41841"><span class="ref">[41841] IIª-IIae q. 65 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Deus quandoque, secundum ordinem suae sapientiae,
 peccatores cohibet ne possint peccata implere, secundum illud Iob
 V, <i>qui dissipat cogitationes malignorum, ne possint implere
 manus eorum quod coeperant</i>. Quandoque vero eos permittit quod
 volunt agere. Et similiter secundum humanam iustitiam non pro
-qualibet culpa homines incarcerantur, sed pro aliquibus.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 3 ad 3"><a name="41842"><span class=
-"ref">[41842] II&ordf;-IIae q. 65 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+qualibet culpa homines incarcerantur, sed pro aliquibus.</p><p title="II-II q. 65 a. 3 ad 3"><a name="41842"><span class="ref">[41842] IIª-IIae q. 65 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod detinere hominem ad horam ab aliquo opere illicito
 statim perpetrando, cuilibet licet, sicut cum aliquis detinet
 aliquem ne se praecipitet, vel ne alium feriat. Sed simpliciter
 aliquem includere vel ligare ad eum solum pertinet qui habet
 disponere universaliter de actibus et vita alterius, quia per hoc
-impeditur non solum a malis, sed etiam a bonis agendis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 65 a. 4 arg. 1"><a name="41843"><span class=
-"ref">[41843] II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+impeditur non solum a malis, sed etiam a bonis agendis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 65 a. 4 arg. 1"><a name="41843"><span class="ref">[41843] IIª-IIae q. 65 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod peccatum non aggravetur ex hoc quod
 praedictae iniuriae inferuntur in personas aliis coniunctas.
 Huiusmodi enim iniuriae habent rationem peccati prout nocumentum
 alicui infertur contra eius voluntatem. Sed magis est contra
 hominis voluntatem malum quod in personam propriam infertur quam
 quod infertur in personam coniunctam. Ergo iniuria illata in
-personam coniunctam est minor.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 4 arg. 2"><a name="41844"><span class=
-"ref">[41844] II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+personam coniunctam est minor.</p><p title="II-II q. 65 a. 4 arg. 2"><a name="41844"><span class="ref">[41844] IIª-IIae q. 65 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 in sacra Scriptura praecipue reprehenduntur qui pupillis et viduis
 iniurias inferunt, unde dicitur Eccli. XXXV, <i>non despiciet
 preces pupilli, nec viduam, si effundat loquelam gemitus</i>. Sed
 vidua et pupillus non sunt personae aliis coniunctae. Ergo ex hoc
 quod infertur iniuria personis coniunctis non aggravatur
-peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 4 arg. 3"><a name="41845"><span class=
-"ref">[41845] II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+peccatum.</p><p title="II-II q. 65 a. 4 arg. 3"><a name="41845"><span class="ref">[41845] IIª-IIae q. 65 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 persona coniuncta habet propriam voluntatem, sicut et principalis
 persona. Potest ergo aliquid ei esse voluntarium quod est contra
 voluntatem principalis personae, ut patet in adulterio, quod placet
 uxori et displicet viro. Sed huiusmodi iniuriae habent rationem
 peccati prout consistunt in involuntaria commutatione. Ergo
-huiusmodi iniuriae minus habent de ratione peccati.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 4 s. c."><a name="41846"><span class=
-"ref">[41846] II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+huiusmodi iniuriae minus habent de ratione peccati.</p><p title="II-II q. 65 a. 4 s. c."><a name="41846"><span class="ref">[41846] IIª-IIae q. 65 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Deut. XXVIII, ad quandam exaggerationem dicitur, <i>filii
 tui et filiae tuae tradentur alteri populo videntibus oculis
-tuis</i>.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 4 co."><a name="41847"><span class=
-"ref">[41847] II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+tuis</i>.</p><p title="II-II q. 65 a. 4 co."><a name="41847"><span class="ref">[41847] IIª-IIae q. 65 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod quanto aliqua iniuria in plures redundat, ceteris
 paribus, tanto gravius est peccatum. Et inde est quod gravius est
 peccatum si aliquis percutiat principem quam personam privatam,
@@ -3027,23 +2459,17 @@
 ceteris paribus, ex hoc ipso aggravatur peccatum. Potest tamen
 contingere quod secundum aliquas circumstantias sit gravius
 peccatum quod fit contra personam nulli coniunctam, vel propter
-dignitatem personae, vel propter magnitudinem nocumenti.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 4 ad 1"><a name="41848"><span class=
-"ref">[41848] II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+dignitatem personae, vel propter magnitudinem nocumenti.</p><p title="II-II q. 65 a. 4 ad 1"><a name="41848"><span class="ref">[41848] IIª-IIae q. 65 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod iniuria illata in personam coniunctam minus est
 nociva personae cui coniungitur quam si in ipsam immediate
 inferretur, et ex hac parte est minus peccatum. Sed hoc totum quod
 pertinet ad iniuriam personae cui coniungitur, superadditur peccato
 quod quis incurrit ex eo quod aliam personam secundum se
-laedit.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 4 ad 2"><a name="41849"><span class=
-"ref">[41849] II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+laedit.</p><p title="II-II q. 65 a. 4 ad 2"><a name="41849"><span class="ref">[41849] IIª-IIae q. 65 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod iniuriae illatae in viduas et pupillos magis
 exaggerantur, tum quia magis opponuntur misericordiae. Tum quia
 idem nocumentum huiusmodi personis inflictum est eis gravius, quia
-non habent relevantem.</p>
-<p title="II-II q. 65 a. 4 ad 3"><a name="41850"><span class=
-"ref">[41850] II&ordf;-IIae q. 65 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+non habent relevantem.</p><p title="II-II q. 65 a. 4 ad 3"><a name="41850"><span class="ref">[41850] IIª-IIae q. 65 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod per hoc quod uxor voluntarie consentit in adulterium,
 minoratur quidem peccatum et iniuria ex parte ipsius mulieris,
 gravius enim esset si adulter violenter eam opprimeret. Non tamen
@@ -3051,12 +2477,7 @@
 potestatem sui corporis, sed vir</i>, ut dicitur I ad Cor. VII. Et
 eadem ratio est de similibus. De adulterio tamen, quod non solum
 iustitiae, sed etiam castitati opponitur, erit locus infra agendi
-in tractatu de temperantia.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 66</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 66 pr."><a name="41851"><span class=
-"ref">[41851] II&ordf;-IIae q. 66 pr.</span></a> Deinde
+in tractatu de temperantia.</p></div></div><div class="q" id="q66"><h2>Quaestio 66</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 66 pr."><a name="41851"><span class="ref">[41851] IIª-IIae q. 66 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de peccatis iustitiae oppositis per quae infertur
 nocumentum proximo in rebus, scilicet de furto et rapina. Et circa
 hoc quaeruntur novem. Primo, utrum naturalis sit homini possessio
@@ -3066,35 +2487,23 @@
 differens a furto. Quinto, utrum omne furtum sit peccatum. Sexto,
 utrum furtum sit peccatum mortale. Septimo, utrum liceat furari in
 necessitate. Octavo, utrum omnis rapina sit peccatum mortale. Nono,
-utrum rapina sit gravius peccatum quam furtum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 66 a. 1 arg. 1"><a name="41852"><span class=
-"ref">[41852] II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+utrum rapina sit gravius peccatum quam furtum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 66 a. 1 arg. 1"><a name="41852"><span class="ref">[41852] IIª-IIae q. 66 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod non sit naturalis homini possessio
 exteriorum rerum. Nullus enim debet sibi attribuere quod Dei est.
 Sed dominium omnium creaturarum est proprie Dei, secundum illud
 Psalm., <i>domini est terra</i> et cetera. Ergo non est naturalis
-homini rerum possessio.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 1 arg. 2"><a name="41853"><span class=
-"ref">[41853] II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+homini rerum possessio.</p><p title="II-II q. 66 a. 1 arg. 2"><a name="41853"><span class="ref">[41853] IIª-IIae q. 66 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Basilius, exponens verbum divitis dicentis, Luc. XII, <i>congregabo
 omnia quae nata sunt mihi et bona mea</i>, dicit, <i>dic mihi, quae
 tua? Unde ea sumens in vitam tulisti?</i> Sed illa quae homo
 possidet naturaliter, potest aliquis convenienter dicere esse sua.
-Ergo homo non possidet naturaliter exteriora bona.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 1 arg. 3"><a name="41854"><span class=
-"ref">[41854] II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Ergo homo non possidet naturaliter exteriora bona.</p><p title="II-II q. 66 a. 1 arg. 3"><a name="41854"><span class="ref">[41854] IIª-IIae q. 66 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sicut Ambrosius dicit, in libro de Trin., dominus nomen est
 potestatis. Sed homo non habet potestatem super res exteriores,
 nihil enim potest circa earum naturam immutare. Ergo possessio
-exteriorum rerum non est homini naturalis.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 1 s. c."><a name="41855"><span class=
-"ref">[41855] II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+exteriorum rerum non est homini naturalis.</p><p title="II-II q. 66 a. 1 s. c."><a name="41855"><span class="ref">[41855] IIª-IIae q. 66 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur in Psalm., omnia subiecisti sub pedibus eius,
-scilicet hominis.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 1 co."><a name="41856"><span class=
-"ref">[41856] II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+scilicet hominis.</p><p title="II-II q. 66 a. 1 co."><a name="41856"><span class="ref">[41856] IIª-IIae q. 66 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod res exterior potest dupliciter considerari. Uno modo,
 quantum ad eius naturam, quae non subiacet humanae potestati, sed
 solum divinae, cui omnia ad nutum obediunt. Alio modo, quantum ad
@@ -3107,51 +2516,35 @@
 super ceteras creaturas, quod competit homini secundum rationem, in
 qua imago Dei consistit, manifestatur in ipsa hominis creatione,
 Gen. I, ubi dicitur, <i>faciamus hominem ad similitudinem et
-imaginem nostram, et praesit piscibus maris,</i> et cetera.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 1 ad 1"><a name="41857"><span class=
-"ref">[41857] II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+imaginem nostram, et praesit piscibus maris,</i> et cetera.</p><p title="II-II q. 66 a. 1 ad 1"><a name="41857"><span class="ref">[41857] IIª-IIae q. 66 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Deus habet principale dominium omnium rerum. Et
 ipse secundum suam providentiam ordinavit res quasdam ad corporalem
 hominis sustentationem. Et propter hoc homo habet naturale rerum
-dominium quantum ad potestatem utendi ipsis.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 1 ad 2"><a name="41858"><span class=
-"ref">[41858] II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+dominium quantum ad potestatem utendi ipsis.</p><p title="II-II q. 66 a. 1 ad 2"><a name="41858"><span class="ref">[41858] IIª-IIae q. 66 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod dives ille reprehenditur ex hoc quod putabat
 exteriora bona esse principaliter sua, quasi non accepisset ea ab
-alio, scilicet a Deo.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 1 ad 3"><a name="41859"><span class=
-"ref">[41859] II&ordf;-IIae q. 66 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+alio, scilicet a Deo.</p><p title="II-II q. 66 a. 1 ad 3"><a name="41859"><span class="ref">[41859] IIª-IIae q. 66 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ratio illa procedit de dominio exteriorum rerum
 quantum ad naturas ipsarum, quod quidem dominium soli Deo convenit,
-ut dictum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 66 a. 2 arg. 1"><a name="41860"><span class=
-"ref">[41860] II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+ut dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 66 a. 2 arg. 1"><a name="41860"><span class="ref">[41860] IIª-IIae q. 66 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod non liceat alicui rem aliquam
 quasi propriam possidere. Omne enim quod est contra ius naturale
 est illicitum. Sed secundum ius naturale omnia sunt communia, cui
 quidem communitati contrariatur possessionum proprietas. Ergo
 illicitum est cuilibet homini appropriare sibi aliquam rem
-exteriorem.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 2 arg. 2"><a name="41861"><span class=
-"ref">[41861] II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+exteriorem.</p><p title="II-II q. 66 a. 2 arg. 2"><a name="41861"><span class="ref">[41861] IIª-IIae q. 66 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Basilius dicit, exponens praedictum verbum divitis, <i>sicut qui,
 praeveniens ad spectacula, prohiberet advenientes, sibi
 appropriando quod ad communem usum ordinatur; similes sunt divites
 qui communia, quae praeoccupaverunt, aestimant sua esse</i>. Sed
 illicitum esset praecludere viam aliis ad potiendum communibus
 bonis. Ergo illicitum est appropriare sibi aliquam rem
-communem.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 2 arg. 3"><a name="41862"><span class=
-"ref">[41862] II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+communem.</p><p title="II-II q. 66 a. 2 arg. 3"><a name="41862"><span class="ref">[41862] IIª-IIae q. 66 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Ambrosius dicit, et habetur in decretis, dist. XLVII, Can. sicut
 hi, proprium nemo dicat quod est commune. Appellat autem communes
 res exteriores, sicut patet ex his quae praemittit. Ergo videtur
 illicitum esse quod aliquis appropriet sibi aliquam rem
-exteriorem.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 2 s. c."><a name="41863"><span class=
-"ref">[41863] II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+exteriorem.</p><p title="II-II q. 66 a. 2 s. c."><a name="41863"><span class="ref">[41863] IIª-IIae q. 66 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro de Haeres., <i>apostolici
 dicuntur qui se hoc nomine arrogantissime vocaverunt, eo quod in
 suam communionem non acciperent utentes coniugibus, et res proprias
@@ -3159,9 +2552,7 @@
 clericos plurimos</i>. Sed ideo isti haeretici sunt quoniam, se ab
 Ecclesia separantes, nullam spem putant eos habere qui utuntur his
 rebus, quibus ipsi carent. Est ergo erroneum dicere quod non liceat
-homini propria possidere.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 2 co."><a name="41864"><span class=
-"ref">[41864] II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+homini propria possidere.</p><p title="II-II q. 66 a. 2 co."><a name="41864"><span class="ref">[41864] IIª-IIae q. 66 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod circa rem exteriorem duo competunt homini. Quorum
 unum est potestas procurandi et dispensandi. Et quantum ad hoc
 licitum est quod homo propria possideat. Et est etiam necessarium
@@ -3181,18 +2572,14 @@
 sed ut communes, ut scilicet de facili aliquis ea communicet in
 necessitates aliorum. Unde apostolus dicit, I ad Tim. ult.,
 <i>divitibus huius saeculi praecipe facile tribuere,
-communicare</i>.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 2 ad 1"><a name="41865"><span class=
-"ref">[41865] II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+communicare</i>.</p><p title="II-II q. 66 a. 2 ad 1"><a name="41865"><span class="ref">[41865] IIª-IIae q. 66 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod communitas rerum attribuitur iuri naturali, non
 quia ius naturale dictet omnia esse possidenda communiter et nihil
 esse quasi proprium possidendum, sed quia secundum ius naturale non
 est distinctio possessionum, sed magis secundum humanum condictum,
 quod pertinet ad ius positivum, ut supra dictum est. Unde
 proprietas possessionum non est contra ius naturale; sed iuri
-naturali superadditur per adinventionem rationis humanae.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 2 ad 2"><a name="41866"><span class=
-"ref">[41866] II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+naturali superadditur per adinventionem rationis humanae.</p><p title="II-II q. 66 a. 2 ad 2"><a name="41866"><span class="ref">[41866] IIª-IIae q. 66 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ille qui, praeveniens ad spectacula, praepararet
 aliis viam, non illicite ageret, sed ex hoc illicite agit quod
 alios prohibet. Et similiter dives non illicite agit si,
@@ -3200,41 +2587,27 @@
 communicat, peccat autem si alios ab usu illius rei indiscrete
 prohibeat. Unde Basilius ibidem dicit, <i>cur tu abundas, ille vero
 mendicat, nisi ut tu bonae dispensationis merita consequaris, ille
-vero patientiae praemiis coronetur?</i></p>
-<p title="II-II q. 66 a. 2 ad 3"><a name="41867"><span class=
-"ref">[41867] II&ordf;-IIae q. 66 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+vero patientiae praemiis coronetur?</i></p><p title="II-II q. 66 a. 2 ad 3"><a name="41867"><span class="ref">[41867] IIª-IIae q. 66 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod cum dicit Ambrosius, <i>nemo proprium dicat quod est
 commune</i>, loquitur de proprietate quantum ad usum. Unde subdit,
-<i>plus quam sufficeret sumptui, violenter obtentum est</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 66 a. 3 arg. 1"><a name="41868"><span class=
-"ref">[41868] II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+<i>plus quam sufficeret sumptui, violenter obtentum est</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 66 a. 3 arg. 1"><a name="41868"><span class="ref">[41868] IIª-IIae q. 66 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod non sit de ratione furti occulte
 accipere rem alienam. Illud enim quod diminuit peccatum non videtur
 ad rationem peccati pertinere. Sed in occulto peccare pertinet ad
 diminutionem peccati, sicut e contrario ad exaggerandum peccatum
 quorundam dicitur Isaiae III, <i>peccatum suum quasi Sodoma
 praedicaverunt, nec absconderunt</i>. Ergo non est de ratione furti
-occulta acceptio rei alienae.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 3 arg. 2"><a name="41869"><span class=
-"ref">[41869] II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+occulta acceptio rei alienae.</p><p title="II-II q. 66 a. 3 arg. 2"><a name="41869"><span class="ref">[41869] IIª-IIae q. 66 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Ambrosius dicit, et habetur in decretis, dist. XLVII, <i>neque
 minus est criminis habenti tollere quam, cum possis et abundas,
 indigentibus denegare</i>. Ergo sicut furtum consistit in
-acceptione rei alienae, ita et in detentione ipsius.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 3 arg. 3"><a name="41870"><span class=
-"ref">[41870] II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+acceptione rei alienae, ita et in detentione ipsius.</p><p title="II-II q. 66 a. 3 arg. 3"><a name="41870"><span class="ref">[41870] IIª-IIae q. 66 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 homo potest furtim ab alio accipere etiam quod suum est puta rem
 quam apud alium deposuit, vel quae est ab eo iniuste ablata. Non
 est ergo de ratione furti quod sit occulta acceptio rei
-alienae.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 3 s. c."><a name="41871"><span class=
-"ref">[41871] II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+alienae.</p><p title="II-II q. 66 a. 3 s. c."><a name="41871"><span class="ref">[41871] IIª-IIae q. 66 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Isidorus dicit, in libro Etymol., <i>fur a furvo dictus
-est, idest a fusco, nam noctis utitur tempore</i>.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 3 co."><a name="41872"><span class=
-"ref">[41872] II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+est, idest a fusco, nam noctis utitur tempore</i>.</p><p title="II-II q. 66 a. 3 co."><a name="41872"><span class="ref">[41872] IIª-IIae q. 66 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ad rationem furti tria concurrunt. Quorum primum
 convenit sibi secundum quod contrariatur iustitiae, quae unicuique
 tribuit quod suum est. Et ex hoc competit ei quod usurpat alienum.
@@ -3246,56 +2619,38 @@
 persona coniuncta, ut si auferat filiam vel uxorem, non habet
 proprie rationem furti. Tertia differentia est quae complet furti
 rationem, ut scilicet occulte usurpetur alienum. Et secundum hoc
-propria ratio furti est ut sit occulta acceptio rei alienae.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 3 ad 1"><a name="41873"><span class=
-"ref">[41873] II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+propria ratio furti est ut sit occulta acceptio rei alienae.</p><p title="II-II q. 66 a. 3 ad 1"><a name="41873"><span class="ref">[41873] IIª-IIae q. 66 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod occultatio quandoque quidem est causa peccati,
 puta cum quis utitur occultatione ad peccandum, sicut accidit in
 fraude et dolo. Et hoc modo non diminuit, sed constituit speciem
 peccati. Et ita est in furto. Alio modo occultatio est simplex
 circumstantia peccati. Et sic diminuit peccatum, tum quia est
-signum verecundiae; tum quia tollit scandalum.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 3 ad 2"><a name="41874"><span class=
-"ref">[41874] II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+signum verecundiae; tum quia tollit scandalum.</p><p title="II-II q. 66 a. 3 ad 2"><a name="41874"><span class="ref">[41874] IIª-IIae q. 66 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod detinere id quod alteri debetur eandem rationem
 nocumenti habet cum acceptione. Et ideo sub iniusta acceptione
-intelligitur etiam iniusta detentio.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 3 ad 3"><a name="41875"><span class=
-"ref">[41875] II&ordf;-IIae q. 66 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+intelligitur etiam iniusta detentio.</p><p title="II-II q. 66 a. 3 ad 3"><a name="41875"><span class="ref">[41875] IIª-IIae q. 66 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod nihil prohibet id quod est simpliciter unius,
 secundum quid esse alterius. Sicut res deposita est simpliciter
 quidem deponentis, sed est eius apud quem deponitur quantum ad
 custodiam. Et id quod est per rapinam ablatum est rapientis, non
-simpliciter, sed quantum ad detentionem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 66 a. 4 arg. 1"><a name="41876"><span class=
-"ref">[41876] II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+simpliciter, sed quantum ad detentionem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 66 a. 4 arg. 1"><a name="41876"><span class="ref">[41876] IIª-IIae q. 66 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod furtum et rapina non sint peccata
 differentia specie. Furtum enim et rapina differunt secundum
 occultum et manifestum, furtum enim importat occultam acceptionem,
 rapina vero violentam et manifestam. Sed in aliis generibus
 peccatorum occultum et manifestum non diversificant speciem. Ergo
-furtum et rapina non sunt peccata specie diversa.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 4 arg. 2"><a name="41877"><span class=
-"ref">[41877] II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+furtum et rapina non sunt peccata specie diversa.</p><p title="II-II q. 66 a. 4 arg. 2"><a name="41877"><span class="ref">[41877] IIª-IIae q. 66 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 moralia recipiunt speciem a fine, ut supra dictum est. Sed furtum
 et rapina ordinantur ad eundem finem, scilicet ad habendum aliena.
-Ergo non differunt specie.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 4 arg. 3"><a name="41878"><span class=
-"ref">[41878] II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Ergo non differunt specie.</p><p title="II-II q. 66 a. 4 arg. 3"><a name="41878"><span class="ref">[41878] IIª-IIae q. 66 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sicut rapitur aliquid ad possidendum, ita rapitur mulier ad
 delectandum, unde et Isidorus dicit, in libro Etymol., quod
 <i>raptor dicitur corruptor, et rapta corrupta</i>. Sed raptus
 dicitur sive mulier auferatur publice, sive occulte. Ergo et res
 possessa rapi dicitur sive occulte, sive publice rapiatur. Ergo non
-differunt furtum et rapina.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 4 s. c."><a name="41879"><span class=
-"ref">[41879] II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+differunt furtum et rapina.</p><p title="II-II q. 66 a. 4 s. c."><a name="41879"><span class="ref">[41879] IIª-IIae q. 66 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod philosophus, in V Ethic., distinguit furtum a rapina,
-ponens furtum occultum, rapinam vero violentam.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 4 co."><a name="41880"><span class=
-"ref">[41880] II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+ponens furtum occultum, rapinam vero violentam.</p><p title="II-II q. 66 a. 4 co."><a name="41880"><span class="ref">[41880] IIª-IIae q. 66 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod furtum et rapina sunt vitia iustitiae opposita,
 inquantum aliquis alter facit iniustum. Nullus autem patitur
 iniustum volens, ut probatur in V Ethic. Et ideo furtum et rapina
@@ -3303,70 +2658,48 @@
 parte eius cui aliquid subtrahitur. Involuntarium autem dupliciter
 dicitur, scilicet per ignorantiam, et violentiam, ut habetur in III
 Ethic. Et ideo aliam rationem peccati habet rapina, et aliam
-furtum. Et propter hoc differunt specie.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 4 ad 1"><a name="41881"><span class=
-"ref">[41881] II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+furtum. Et propter hoc differunt specie.</p><p title="II-II q. 66 a. 4 ad 1"><a name="41881"><span class="ref">[41881] IIª-IIae q. 66 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod in aliis generibus peccatorum non attenditur
 ratio peccati ex aliquo involuntario, sicut attenditur in peccatis
 oppositis iustitiae. Et ideo ubi occurrit diversa ratio
-involuntarii, est diversa species peccati.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 4 ad 2"><a name="41882"><span class=
-"ref">[41882] II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+involuntarii, est diversa species peccati.</p><p title="II-II q. 66 a. 4 ad 2"><a name="41882"><span class="ref">[41882] IIª-IIae q. 66 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod finis remotus est idem rapinae et furti, sed hoc non
 sufficit ad identitatem speciei, quia est diversitas in finibus
 proximis. Raptor enim vult per propriam potestatem obtinere, fur
-vero per astutiam.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 4 ad 3"><a name="41883"><span class=
-"ref">[41883] II&ordf;-IIae q. 66 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+vero per astutiam.</p><p title="II-II q. 66 a. 4 ad 3"><a name="41883"><span class="ref">[41883] IIª-IIae q. 66 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod raptus mulieris non potest esse occultus ex parte
 mulieris quae rapitur. Et ideo etiam si sit occultus ex parte
 aliorum, quibus rapitur, adhuc remanet ratio rapinae ex parte
-mulieris, cui violentia infertur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="II-II q. 66 a. 5 arg. 1"><a name="41884"><span class=
-"ref">[41884] II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+mulieris, cui violentia infertur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="II-II q. 66 a. 5 arg. 1"><a name="41884"><span class="ref">[41884] IIª-IIae q. 66 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod furtum non semper sit peccatum. Nullum
 enim peccatum cadit sub praecepto divino, dicitur enim Eccli. XV,
 <i>nemini mandavit impie agere</i>. Sed Deus invenitur praecepisse
 furtum, dicitur enim Exod. XII, <i>fecerunt filii Israel sicut
 praeceperat dominus Moysi, et expoliaverunt Aegyptios</i>. Ergo
-furtum non semper est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 5 arg. 2"><a name="41885"><span class=
-"ref">[41885] II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+furtum non semper est peccatum.</p><p title="II-II q. 66 a. 5 arg. 2"><a name="41885"><span class="ref">[41885] IIª-IIae q. 66 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ille qui invenit rem non suam, si eam accipiat, videtur furtum
 committere, quia accipit rem alienam. Sed hoc videtur esse licitum
 secundum naturalem aequitatem; ut iuristae dicunt. Ergo videtur
-quod furtum non semper sit peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 5 arg. 3"><a name="41886"><span class=
-"ref">[41886] II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+quod furtum non semper sit peccatum.</p><p title="II-II q. 66 a. 5 arg. 3"><a name="41886"><span class="ref">[41886] IIª-IIae q. 66 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ille qui accipit rem suam non videtur peccare, cum non agat contra
 iustitiam, cuius aequalitatem non tollit. Sed furtum committitur
 etiam si aliquis rem suam occulte accipiat ab altero detentam vel
-custoditam. Ergo videtur quod furtum non semper sit peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 5 s. c."><a name="41887"><span class=
-"ref">[41887] II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
-est quod dicitur Exod. XX, <i>non furtum facies</i>.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 5 co."><a name="41888"><span class=
-"ref">[41888] II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+custoditam. Ergo videtur quod furtum non semper sit peccatum.</p><p title="II-II q. 66 a. 5 s. c."><a name="41887"><span class="ref">[41887] IIª-IIae q. 66 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+est quod dicitur Exod. XX, <i>non furtum facies</i>.</p><p title="II-II q. 66 a. 5 co."><a name="41888"><span class="ref">[41888] IIª-IIae q. 66 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod si quis consideret furti rationem, duas rationes
 peccati in eo inveniet. Primo quidem, propter contrarietatem ad
 iustitiam, quae reddit unicuique quod suum est. Et sic furtum
 iustitiae opponitur, inquantum furtum est acceptio rei alienae.
 Secundo, ratione doli seu fraudis, quam fur committit occulte et
 quasi ex insidiis rem alienam usurpando. Unde manifestum est quod
-omne furtum est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 5 ad 1"><a name="41889"><span class=
-"ref">[41889] II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+omne furtum est peccatum.</p><p title="II-II q. 66 a. 5 ad 1"><a name="41889"><span class="ref">[41889] IIª-IIae q. 66 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod accipere rem alienam vel occulte vel manifeste
 auctoritate iudicis hoc decernentis, non est furtum, quia iam fit
 sibi debitum per hoc quod sententialiter sibi est adiudicatum. Unde
 multo minus furtum fuit quod filii Israel tulerunt spolia
 Aegyptiorum de praecepto domini hoc decernentis pro afflictionibus
 quibus Aegyptii eos sine causa afflixerant. Et ideo signanter
-dicitur Sap. X, <i>iusti tulerunt spolia impiorum</i>.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 5 ad 2"><a name="41890"><span class=
-"ref">[41890] II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+dicitur Sap. X, <i>iusti tulerunt spolia impiorum</i>.</p><p title="II-II q. 66 a. 5 ad 2"><a name="41890"><span class="ref">[41890] IIª-IIae q. 66 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod circa res inventas est distinguendum. Quaedam enim
 sunt quae nunquam fuerunt in bonis alicuius, sicut lapilli et
 gemmae quae inveniuntur in littore maris, et talia occupanti
@@ -3383,9 +2716,7 @@
 credat inventor, licet sibi retineat, non committit furtum. Alias
 autem committitur peccatum furti. Unde Augustinus dicit, in quadam
 homilia, et habetur XIV, qu. V, <i>si quid invenisti et non
-reddidisti, rapuisti</i>.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 5 ad 3"><a name="41891"><span class=
-"ref">[41891] II&ordf;-IIae q. 66 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+reddidisti, rapuisti</i>.</p><p title="II-II q. 66 a. 5 ad 3"><a name="41891"><span class="ref">[41891] IIª-IIae q. 66 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ille qui furtim accipit rem suam apud alium
 depositam, gravat depositarium, quia tenetur ad restituendum, vel
 ad ostendendum se esse innoxium. Unde manifestum est quod peccat,
@@ -3395,37 +2726,25 @@
 aliquid vel ad recompensandum, sed peccat contra communem
 iustitiam, dum ipse sibi usurpat suae rei iudicium, iuris ordine
 praetermisso. Et ideo tenetur Deo satisfacere, et dare operam ut
-scandalum proximorum, si inde exortum fuerit, sedetur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="II-II q. 66 a. 6 arg. 1"><a name="41892"><span class=
-"ref">[41892] II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+scandalum proximorum, si inde exortum fuerit, sedetur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="II-II q. 66 a. 6 arg. 1"><a name="41892"><span class="ref">[41892] IIª-IIae q. 66 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod furtum non sit peccatum mortale.
 Dicitur enim Prov. VI, <i>non grandis est culpae cum quis furatus
 fuerit</i>. Sed omne peccatum mortale est grandis culpae. Ergo
-furtum non est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 6 arg. 2"><a name="41893"><span class=
-"ref">[41893] II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+furtum non est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 66 a. 6 arg. 2"><a name="41893"><span class="ref">[41893] IIª-IIae q. 66 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 peccato mortali mortis poena debetur. Sed pro furto non infligitur
 in lege poena mortis, sed solum poena damni, secundum illud Exod.
 XXII, <i>si quis furatus fuerit bovem aut ovem, quinque boves pro
 uno bove restituet, et quatuor oves pro una ove</i>. Ergo furtum
-non est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 6 arg. 3"><a name="41894"><span class=
-"ref">[41894] II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+non est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 66 a. 6 arg. 3"><a name="41894"><span class="ref">[41894] IIª-IIae q. 66 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 furtum potest committi in parvis rebus, sicut et in magnis. Sed
 inconveniens videtur quod pro furto alicuius parvae rei, puta unius
 acus vel unius pennae, aliquis puniatur morte aeterna. Ergo furtum
-non est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 6 s. c."><a name="41895"><span class=
-"ref">[41895] II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+non est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 66 a. 6 s. c."><a name="41895"><span class="ref">[41895] IIª-IIae q. 66 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod nullus damnatur secundum divinum iudicium nisi pro peccato
 mortali. Condemnatur autem aliquis pro furto, secundum illud Zach.
 V, <i>haec est maledictio quae egreditur super faciem omnis terrae,
 quia omnis fur sicut ibi scriptum est condemnatur</i>. Ergo furtum
-est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 6 co."><a name="41896"><span class=
-"ref">[41896] II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 66 a. 6 co."><a name="41896"><span class="ref">[41896] IIª-IIae q. 66 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra habitum est, peccatum mortale est quod
 contrariatur caritati, secundum quam est spiritualis animae vita.
 Caritas autem consistit quidem principaliter in dilectione Dei,
@@ -3433,9 +2752,7 @@
 bonum velimus et operemur. Per furtum autem homo infert nocumentum
 proximo in suis rebus, et si passim homines sibi invicem
 furarentur, periret humana societas. Unde furtum, tanquam
-contrarium caritati, est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 6 ad 1"><a name="41897"><span class=
-"ref">[41897] II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+contrarium caritati, est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 66 a. 6 ad 1"><a name="41897"><span class="ref">[41897] IIª-IIae q. 66 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod furtum dicitur non esse grandis culpae duplici
 ratione. Primo quidem, propter necessitatem inducentem ad furandum,
 quae diminuit vel totaliter tollit culpam, ut infra patebit. Unde
@@ -3443,9 +2760,7 @@
 dicitur furtum non esse grandis culpae per comparationem ad reatum
 adulterii, quod punitur morte. Unde subditur de fure quod
 <i>deprehensus reddet septuplum, qui autem adulter est, perdet
-animam suam</i>.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 6 ad 2"><a name="41898"><span class=
-"ref">[41898] II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+animam suam</i>.</p><p title="II-II q. 66 a. 6 ad 2"><a name="41898"><span class="ref">[41898] IIª-IIae q. 66 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod poenae praesentis vitae magis sunt medicinales quam
 retributivae, retributio enim reservatur divino iudicio, quod est
 secundum veritatem in peccantes. Et ideo secundum iudicium
@@ -3457,9 +2772,7 @@
 aliquam gravem circumstantiam, sicut patet de sacrilegio, quod est
 furtum rei sacrae, et de peculatu, quod est furtum rei communis, ut
 patet per Augustinum, super Ioan.; et de plagio, quod est furtum
-hominis, pro quo quis morte punitur, ut patet Exod. XXI.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 6 ad 3"><a name="41899"><span class=
-"ref">[41899] II&ordf;-IIae q. 66 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+hominis, pro quo quis morte punitur, ut patet Exod. XXI.</p><p title="II-II q. 66 a. 6 ad 3"><a name="41899"><span class="ref">[41899] IIª-IIae q. 66 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod illud quod modicum est ratio apprehendit quasi nihil.
 Et ideo in his quae minima sunt homo non reputat sibi nocumentum
 inferri, et ille qui accipit potest praesumere hoc non esse contra
@@ -3467,37 +2780,25 @@
 huiusmodi res minimas accipiat, potest excusari a peccato mortali.
 Si tamen habeat animum furandi et inferendi nocumentum proximo,
 etiam in talibus minimis potest esse peccatum mortale, sicut et in
-solo cogitatu per consensum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="II-II q. 66 a. 7 arg. 1"><a name="41900"><span class=
-"ref">[41900] II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
+solo cogitatu per consensum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="II-II q. 66 a. 7 arg. 1"><a name="41900"><span class="ref">[41900] IIª-IIae q. 66 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
 septimum sic proceditur. Videtur quod non liceat alicui furari
 propter necessitatem. Non enim imponitur poenitentia nisi peccanti.
 Sed extra, de furtis, dicitur, <i>si quis per necessitatem famis
 aut nuditatis furatus fuerit cibaria, vestem vel pecus, poeniteat
 hebdomadas tres</i>. Ergo non licet furari propter
-necessitatem.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 7 arg. 2"><a name="41901"><span class=
-"ref">[41901] II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+necessitatem.</p><p title="II-II q. 66 a. 7 arg. 2"><a name="41901"><span class="ref">[41901] IIª-IIae q. 66 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 philosophus dicit, in II Ethic., quod <i>quaedam confestim nominata
 convoluta sunt cum malitia</i>, inter quae ponit furtum. Sed illud
 quod est secundum se malum non potest propter aliquem bonum finem
 bonum fieri. Ergo non potest aliquis licite furari ut necessitati
-suae subveniat.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 7 arg. 3"><a name="41902"><span class=
-"ref">[41902] II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+suae subveniat.</p><p title="II-II q. 66 a. 7 arg. 3"><a name="41902"><span class="ref">[41902] IIª-IIae q. 66 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 homo debet diligere proximum sicut seipsum. Sed non licet furari ad
 hoc quod aliquis per eleemosynam proximo subveniat; ut Augustinus
 dicit, in libro contra mendacium. Ergo etiam non licet furari ad
-subveniendum propriae necessitati.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 7 s. c."><a name="41903"><span class=
-"ref">[41903] II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+subveniendum propriae necessitati.</p><p title="II-II q. 66 a. 7 s. c."><a name="41903"><span class="ref">[41903] IIª-IIae q. 66 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod in necessitate sunt omnia communia. Et ita non videtur
 esse peccatum si aliquis rem alterius accipiat, propter
-necessitatem sibi factam communem.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 7 co."><a name="41904"><span class=
-"ref">[41904] II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+necessitatem sibi factam communem.</p><p title="II-II q. 66 a. 7 co."><a name="41904"><span class="ref">[41904] IIª-IIae q. 66 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ea quae sunt iuris humani non possunt derogare iuri
 naturali vel iuri divino. Secundum autem naturalem ordinem ex
 divina providentia institutum, res inferiores sunt ordinatae ad hoc
@@ -3517,56 +2818,38 @@
 subveniendum, puta cum imminet personae periculum et aliter
 subveniri non potest; tunc licite potest aliquis ex rebus alienis
 suae necessitati subvenire, sive manifeste sive occulte sublatis.
-Nec hoc proprie habet rationem furti vel rapinae.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 7 ad 1"><a name="41905"><span class=
-"ref">[41905] II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+Nec hoc proprie habet rationem furti vel rapinae.</p><p title="II-II q. 66 a. 7 ad 1"><a name="41905"><span class="ref">[41905] IIª-IIae q. 66 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod decretalis illa loquitur in casu in quo non est
-urgens necessitas.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 7 ad 2"><a name="41906"><span class=
-"ref">[41906] II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+urgens necessitas.</p><p title="II-II q. 66 a. 7 ad 2"><a name="41906"><span class="ref">[41906] IIª-IIae q. 66 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod uti re aliena occulte accepta in casu necessitatis
 extremae non habet rationem furti, proprie loquendo. Quia per talem
 necessitatem efficitur suum illud quod quis accipit ad sustentandam
-propriam vitam.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 7 ad 3"><a name="41907"><span class=
-"ref">[41907] II&ordf;-IIae q. 66 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+propriam vitam.</p><p title="II-II q. 66 a. 7 ad 3"><a name="41907"><span class="ref">[41907] IIª-IIae q. 66 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in casu similis necessitatis etiam potest aliquis
 occulte rem alienam accipere ut subveniat proximo sic
-indigenti.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="II-II q. 66 a. 8 arg. 1"><a name="41908"><span class=
-"ref">[41908] II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+indigenti.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="II-II q. 66 a. 8 arg. 1"><a name="41908"><span class="ref">[41908] IIª-IIae q. 66 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod rapina possit fieri sine peccato.
 Praeda enim per violentiam accipitur; quod videtur ad rationem
 rapinae pertinere, secundum praedicta. Sed praedam accipere ab
 hostibus licitum est, dicit enim Ambrosius, in libro de
 patriarchis, <i>cum praeda fuerit in potestate victoris, decet
 militarem disciplinam ut regi serventur omnia</i>, scilicet ad
-distribuendum. Ergo rapina in aliquo casu est licita.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 8 arg. 2"><a name="41909"><span class=
-"ref">[41909] II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+distribuendum. Ergo rapina in aliquo casu est licita.</p><p title="II-II q. 66 a. 8 arg. 2"><a name="41909"><span class="ref">[41909] IIª-IIae q. 66 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 licitum est auferre ab aliquo id quod non est eius. Sed res quas
 infideles habent non sunt eorum, dicit enim Augustinus, in epistola
 ad Vinc. Donatist., <i>res falso appellatis vestras, quas nec iuste
 possidetis, et secundum leges terrenorum regum amittere iussi
 estis</i>. Ergo videtur quod ab infidelibus aliquis licite rapere
-posset.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 8 arg. 3"><a name="41910"><span class=
-"ref">[41910] II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+posset.</p><p title="II-II q. 66 a. 8 arg. 3"><a name="41910"><span class="ref">[41910] IIª-IIae q. 66 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 terrarum principes multa a suis subditis violenter extorquent; quod
 videtur ad rationem rapinae pertinere. Grave autem videtur dicere
 quod in hoc peccent, quia sic fere omnes principes damnarentur.
-Ergo rapina in aliquo casu est licita.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 8 s. c."><a name="41911"><span class=
-"ref">[41911] II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
+Ergo rapina in aliquo casu est licita.</p><p title="II-II q. 66 a. 8 s. c."><a name="41911"><span class="ref">[41911] IIª-IIae q. 66 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod de quolibet licite accepto potest fieri Deo sacrificium
 vel oblatio. Non autem potest fieri de rapina, secundum illud
 Isaiae LXI, <i>ego dominus diligens iudicium, et odio habens
 rapinam in holocaustum</i>. Ergo per rapinam aliquid accipere non
-est licitum.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 8 co."><a name="41912"><span class=
-"ref">[41912] II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+est licitum.</p><p title="II-II q. 66 a. 8 co."><a name="41912"><span class="ref">[41912] IIª-IIae q. 66 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod rapina quandam violentiam et coactionem importat per
 quam, contra iustitiam, alicui aufertur quod suum est. In societate
 autem hominum nullus habet coactionem nisi per publicam potestatem.
@@ -3580,9 +2863,7 @@
 non habet rationem rapinae, cum non sit contra iustitiam. Si vero
 contra iustitiam aliqui per publicam potestatem violenter
 abstulerint res aliorum, illicite agunt et rapinam committunt, et
-ad restitutionem tenentur.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 8 ad 1"><a name="41913"><span class=
-"ref">[41913] II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+ad restitutionem tenentur.</p><p title="II-II q. 66 a. 8 ad 1"><a name="41913"><span class="ref">[41913] IIª-IIae q. 66 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod circa praedam distinguendum est. Quia si illi
 qui depraedantur hostes habeant bellum iustum, ea quae per
 violentiam in bello acquirunt eorum efficiuntur. Et hoc non habet
@@ -3592,15 +2873,11 @@
 sed propter praedam principaliter pugnent, dicit enim Augustinus,
 in libro de Verb. Dom., quod <i>propter praedam militare peccatum
 est</i>. Si vero illi qui praedam accipiunt habeant bellum
-iniustum, rapinam committunt, et ad restitutionem tenentur.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 8 ad 2"><a name="41914"><span class=
-"ref">[41914] II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+iniustum, rapinam committunt, et ad restitutionem tenentur.</p><p title="II-II q. 66 a. 8 ad 2"><a name="41914"><span class="ref">[41914] IIª-IIae q. 66 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod intantum aliqui infideles iniuste res suas possident,
 inquantum eas secundum leges terrenorum principum amittere iussi
 sunt. Et ideo ab eis possunt per violentiam subtrahi, non privata
-auctoritate, sed publica.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 8 ad 3"><a name="41915"><span class=
-"ref">[41915] II&ordf;-IIae q. 66 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+auctoritate, sed publica.</p><p title="II-II q. 66 a. 8 ad 3"><a name="41915"><span class="ref">[41915] IIª-IIae q. 66 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod si principes a subditis exigant quod eis secundum
 iustitiam debetur propter bonum commune conservandum, etiam si
 violentia adhibeatur, non est rapina. Si vero aliquid principes
@@ -3611,32 +2888,20 @@
 <i>principes eius in medio eius quasi lupi rapientes praedam</i>.
 Unde et ad restitutionem tenentur, sicut et latrones. Et tanto
 gravius peccant quam latrones, quanto periculosius et communius
-contra publicam iustitiam agunt, cuius custodes sunt positi.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 9</div>
-<p title="II-II q. 66 a. 9 arg. 1"><a name="41916"><span class=
-"ref">[41916] II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
+contra publicam iustitiam agunt, cuius custodes sunt positi.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 9</h3><p title="II-II q. 66 a. 9 arg. 1"><a name="41916"><span class="ref">[41916] IIª-IIae q. 66 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
 sic proceditur. Videtur quod furtum sit gravius peccatum quam
 rapina. Furtum enim, super acceptionem rei alienae, habet adiunctam
 fraudem et dolum, quod non est in rapina. Sed fraus et dolus de se
 habent rationem peccati, ut supra habitum est. Ergo furtum videtur
-esse gravius peccatum quam rapina.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 9 arg. 2"><a name="41917"><span class=
-"ref">[41917] II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
+esse gravius peccatum quam rapina.</p><p title="II-II q. 66 a. 9 arg. 2"><a name="41917"><span class="ref">[41917] IIª-IIae q. 66 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
 verecundia est timor de turpi actu, ut dicitur in IV Ethic. Sed
 magis verecundantur homines de furto quam de rapina. Ergo furtum
-est turpius quam rapina.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 9 arg. 3"><a name="41918"><span class=
-"ref">[41918] II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
+est turpius quam rapina.</p><p title="II-II q. 66 a. 9 arg. 3"><a name="41918"><span class="ref">[41918] IIª-IIae q. 66 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quanto aliquod peccatum pluribus nocet, tanto gravius esse videtur.
 Sed per furtum potest nocumentum inferri et magnis et parvis, per
 rapinam autem solum impotentibus, quibus potest violentia inferri.
-Ergo gravius videtur esse peccatum furti quam rapinae.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 9 s. c."><a name="41919"><span class=
-"ref">[41919] II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
-est quod secundum leges gravius punitur rapina quam furtum.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 9 co."><a name="41920"><span class=
-"ref">[41920] II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 co.</span></a> Respondeo
+Ergo gravius videtur esse peccatum furti quam rapinae.</p><p title="II-II q. 66 a. 9 s. c."><a name="41919"><span class="ref">[41919] IIª-IIae q. 66 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
+est quod secundum leges gravius punitur rapina quam furtum.</p><p title="II-II q. 66 a. 9 co."><a name="41920"><span class="ref">[41920] IIª-IIae q. 66 a. 9 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod rapina et furtum habent rationem peccati, sicut supra
 dictum est, propter involuntarium quod est ex parte eius cui
 aliquid aufertur; ita tamen quod in furto est involuntarium per
@@ -3647,26 +2912,15 @@
 alia ratio. Quia per rapinam non solum infertur alicui damnum in
 rebus, sed etiam vergit in quandam personae ignominiam sive
 iniuriam. Et hoc praeponderat fraudi vel dolo, quae pertinent ad
-furtum.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 9 ad 1"><a name="41921"><span class=
-"ref">[41921] II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 ad 1</span></a> Unde patet
-responsio ad primum.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 9 ad 2"><a name="41922"><span class=
-"ref">[41922] II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
+furtum.</p><p title="II-II q. 66 a. 9 ad 1"><a name="41921"><span class="ref">[41921] IIª-IIae q. 66 a. 9 ad 1</span></a> Unde patet
+responsio ad primum.</p><p title="II-II q. 66 a. 9 ad 2"><a name="41922"><span class="ref">[41922] IIª-IIae q. 66 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod homines sensibilibus inhaerentes magis gloriantur de
 virtute exteriori, quae manifestatur in rapina, quam de virtute
 interiori, quae tollitur per peccatum. Et ideo minus verecundantur
-de rapina quam de furto.</p>
-<p title="II-II q. 66 a. 9 ad 3"><a name="41923"><span class=
-"ref">[41923] II&ordf;-IIae q. 66 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
+de rapina quam de furto.</p><p title="II-II q. 66 a. 9 ad 3"><a name="41923"><span class="ref">[41923] IIª-IIae q. 66 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod licet pluribus possit noceri per furtum quam per
 rapinam, tamen graviora nocumenta possunt inferri per rapinam quam
-per furtum. Unde ex hoc etiam rapina est detestabilior.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 67</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 67 pr."><a name="41924"><span class=
-"ref">[41924] II&ordf;-IIae q. 67 pr.</span></a> Deinde
+per furtum. Unde ex hoc etiam rapina est detestabilior.</p></div></div><div class="q" id="q67"><h2>Quaestio 67</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 67 pr."><a name="41924"><span class="ref">[41924] IIª-IIae q. 67 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de vitiis oppositis commutativae iustitiae quae
 consistunt in verbis in quibus laeditur proximus. Et primo, de his
 quae pertinent ad iudicium; secundo, de nocumentis verborum quae
@@ -3679,36 +2933,24 @@
 iudicare eum qui non est sibi subditus. Secundo, utrum liceat
 iudicium ferre contra veritatem quam novit, propter ea quae sibi
 proponuntur. Tertio, utrum iudex possit aliquem iuste condemnare
-non accusatum. Quarto, utrum licite possit poenam relaxare.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 67 a. 1 arg. 1"><a name="41925"><span class=
-"ref">[41925] II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+non accusatum. Quarto, utrum licite possit poenam relaxare.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 67 a. 1 arg. 1"><a name="41925"><span class="ref">[41925] IIª-IIae q. 67 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod aliquis possit iuste iudicare eum qui
 non est sibi subditus. Dicitur enim Dan. XIII quod Daniel seniores
 de falso testimonio convictos suo iudicio condemnavit. Sed illi
 seniores non erant subditi Danieli, quinimmo ipsi erant iudices
-populi. Ergo aliquis potest licite iudicare sibi non subditum.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 1 arg. 2"><a name="41926"><span class=
-"ref">[41926] II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+populi. Ergo aliquis potest licite iudicare sibi non subditum.</p><p title="II-II q. 67 a. 1 arg. 2"><a name="41926"><span class="ref">[41926] IIª-IIae q. 67 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Christus non erat alicuius hominis subditus, quinimmo ipse erat rex
 regum et dominus dominantium. Sed ipse exhibuit se iudicio hominis.
 Ergo videtur quod aliquis licite possit iudicare aliquem qui non
-est subditus eius.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 1 arg. 3"><a name="41927"><span class=
-"ref">[41927] II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+est subditus eius.</p><p title="II-II q. 67 a. 1 arg. 3"><a name="41927"><span class="ref">[41927] IIª-IIae q. 67 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 secundum iura quilibet sortitur forum secundum rationem delicti.
 Sed quandoque ille qui delinquit non est subditus eius ad quem
 pertinet forum illius loci, puta cum est alterius dioecesis, vel
 cum est exemptus. Ergo videtur quod aliquis possit iudicare eum qui
-non est sibi subditus.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 1 s. c."><a name="41928"><span class=
-"ref">[41928] II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+non est sibi subditus.</p><p title="II-II q. 67 a. 1 s. c."><a name="41928"><span class="ref">[41928] IIª-IIae q. 67 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius dicit, super illud Deut. XXIII, <i>si intraveris
 segetem et cetera. Falcem iudicii mittere non potest in eam rem
-quae alteri videtur esse commissa</i>.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 1 co."><a name="41929"><span class=
-"ref">[41929] II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+quae alteri videtur esse commissa</i>.</p><p title="II-II q. 67 a. 1 co."><a name="41929"><span class="ref">[41929] IIª-IIae q. 67 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod sententia iudicis est quasi quaedam particularis lex
 in aliquo particulari facto. Et ideo sicut lex generalis debet
 habere vim coactivam, ut patet per philosophum, in X Ethic.; ita
@@ -3720,34 +2962,24 @@
 in quos, sicut in subditos, potestatem accipiunt, sive habeant
 ordinarie, sive per commissionem. Et ideo manifestum est quod
 nullus potest iudicare aliquem nisi sit aliquo modo subditus eius,
-vel per commissionem vel per potestatem ordinariam.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 1 ad 1"><a name="41930"><span class=
-"ref">[41930] II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+vel per commissionem vel per potestatem ordinariam.</p><p title="II-II q. 67 a. 1 ad 1"><a name="41930"><span class="ref">[41930] IIª-IIae q. 67 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Daniel accepit potestatem ad iudicandum illos
 seniores quasi commissam ex instinctu divino. Quod significatur per
 hoc quod ibi dicitur, quod <i>suscitavit dominus spiritum pueri
-iunioris</i>.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 1 ad 2"><a name="41931"><span class=
-"ref">[41931] II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+iunioris</i>.</p><p title="II-II q. 67 a. 1 ad 2"><a name="41931"><span class="ref">[41931] IIª-IIae q. 67 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in rebus humanis aliqui propria sponte possunt se
 subiicere aliorum iudicio, quamvis non sint eis superiores, sicut
 patet in his qui compromittunt in aliquos arbitros. Et inde est
 quod necesse est arbitrium poena vallari, quia arbitri, qui non
 sunt superiores, non habent de se plenam potestatem coercendi. Sic
 igitur et Christus propria sponte humano iudicio se subdidit, sicut
-etiam et Leo Papa iudicio imperatoris se subdidit.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 1 ad 3"><a name="41932"><span class=
-"ref">[41932] II&ordf;-IIae q. 67 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+etiam et Leo Papa iudicio imperatoris se subdidit.</p><p title="II-II q. 67 a. 1 ad 3"><a name="41932"><span class="ref">[41932] IIª-IIae q. 67 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod episcopus in cuius dioecesi aliquis delinquit,
 efficitur superior eius ratione delicti, etiam si sit exemptus,
 nisi forte delinquat in re aliqua exempta, puta in administratione
 bonorum alicuius monasterii exempti. Sed si aliquis exemptus
 committat furtum vel homicidium vel aliquid huiusmodi, potest per
-ordinarium iuste condemnari.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 67 a. 2 arg. 1"><a name="41933"><span class=
-"ref">[41933] II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+ordinarium iuste condemnari.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 67 a. 2 arg. 1"><a name="41933"><span class="ref">[41933] IIª-IIae q. 67 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod iudici non liceat iudicare
 contra veritatem quam novit, propter ea quae in contrarium
 proponuntur. Dicitur enim Deut. XVII, <i>venies ad sacerdotes
@@ -3756,9 +2988,7 @@
 quandoque aliqua proponuntur contra veritatem, sicut cum aliquid
 per falsos testes probatur. Ergo non licet iudici iudicare secundum
 ea quae proponuntur et probantur, contra veritatem quam ipse
-novit.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 2 arg. 2"><a name="41934"><span class=
-"ref">[41934] II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+novit.</p><p title="II-II q. 67 a. 2 arg. 2"><a name="41934"><span class="ref">[41934] IIª-IIae q. 67 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 homo in iudicando debet divino iudicio conformari, quia Dei
 iudicium est, ut dicitur Deut. I. Sed iudicium Dei est secundum
 veritatem, ut dicitur Rom. II, et Isaiae XI praedicitur de Christo,
@@ -3766,30 +2996,22 @@
 aurium arguet, sed iudicabit in iustitia pauperes, et arguet in
 aequitate pro mansuetis terrae</i>. Ergo iudex non debet, secundum
 ea quae coram ipso probantur, sententiam ferre contra ea quae ipse
-novit.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 2 arg. 3"><a name="41935"><span class=
-"ref">[41935] II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+novit.</p><p title="II-II q. 67 a. 2 arg. 3"><a name="41935"><span class="ref">[41935] IIª-IIae q. 67 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 idcirco in iudicio probationes requiruntur ut fides fiat iudici de
 rei veritate, unde in his quae sunt notoria non requiritur
 iudicialis ordo, secundum illud I ad Tim. V, <i>quorundam hominum
 peccata manifesta sunt, praecedentia ad iudicium</i>. Si ergo iudex
 per se cognoscat veritatem, non debet attendere ad ea quae
-probantur, sed sententiam ferre secundum veritatem quam novit.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 2 arg. 4"><a name="41936"><span class=
-"ref">[41936] II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
+probantur, sed sententiam ferre secundum veritatem quam novit.</p><p title="II-II q. 67 a. 2 arg. 4"><a name="41936"><span class="ref">[41936] IIª-IIae q. 67 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
 nomen conscientiae importat applicationem scientiae ad aliquid
 agibile, ut in primo habitum est. Sed facere contra conscientiam
 est peccatum. Ergo iudex peccat si sententiam ferat, secundum
-allegata, contra conscientiam veritatis quam habet.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 2 s. c."><a name="41937"><span class=
-"ref">[41937] II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+allegata, contra conscientiam veritatis quam habet.</p><p title="II-II q. 67 a. 2 s. c."><a name="41937"><span class="ref">[41937] IIª-IIae q. 67 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, super Psalt., <i>bonus iudex nihil ex
 arbitrio suo facit, sed secundum leges et iura pronuntiat</i>. Sed
 hoc est iudicare secundum ea quae in iudicio proponuntur et
 probantur. Ergo iudex debet secundum huiusmodi iudicare, et non
-secundum proprium arbitrium.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 2 co."><a name="41938"><span class=
-"ref">[41938] II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+secundum proprium arbitrium.</p><p title="II-II q. 67 a. 2 co."><a name="41938"><span class="ref">[41938] IIª-IIae q. 67 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, iudicare pertinet ad iudicem
 secundum quod fungitur publica potestate. Et ideo informari debet
 in iudicando non secundum id quod ipse novit tanquam privata
@@ -3803,64 +3025,44 @@
 hoc adiuvari potest ut districtius discutiat probationes inductas,
 ut possit earum defectum investigare. Quod si eas non possit de
 iure repellere, debet, sicut dictum est, eas in iudicando
-sequi.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 2 ad 1"><a name="41939"><span class=
-"ref">[41939] II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+sequi.</p><p title="II-II q. 67 a. 2 ad 1"><a name="41939"><span class="ref">[41939] IIª-IIae q. 67 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ideo praemittitur in verbis illis de quaestione
 iudicibus facienda, ut intelligatur quod iudices debent veritatem
-iudicare secundum ea quae fuerunt sibi proposita.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 2 ad 2"><a name="41940"><span class=
-"ref">[41940] II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+iudicare secundum ea quae fuerunt sibi proposita.</p><p title="II-II q. 67 a. 2 ad 2"><a name="41940"><span class="ref">[41940] IIª-IIae q. 67 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Deo competit iudicare secundum propriam potestatem.
 Et ideo in iudicando informatur secundum veritatem quam ipse
 cognoscit, non secundum hoc quod ab aliis accipit. Et eadem ratio
 est de Christo, qui est verus Deus et homo. Alii autem iudices non
 iudicant secundum propriam potestatem. Et ideo non est similis
-ratio.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 2 ad 3"><a name="41941"><span class=
-"ref">[41941] II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+ratio.</p><p title="II-II q. 67 a. 2 ad 3"><a name="41941"><span class="ref">[41941] IIª-IIae q. 67 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod apostolus loquitur in casu quando aliquid non solum
 est manifestum iudici, sed sibi et aliis, ita quod reus nullo modo
 crimen infitiari potest, sed statim ex ipsa evidentia facti
 convincitur. Si autem sit manifestum iudici et non aliis, vel aliis
-et non iudici, tunc est necessaria iudicii discussio.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 2 ad 4"><a name="41942"><span class=
-"ref">[41942] II&ordf;-IIae q. 67 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+et non iudici, tunc est necessaria iudicii discussio.</p><p title="II-II q. 67 a. 2 ad 4"><a name="41942"><span class="ref">[41942] IIª-IIae q. 67 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod homo in his quae ad propriam personam pertinent,
 debet informare conscientiam suam ex propria scientia. Sed in his
 quae pertinent ad publicam potestatem, debet informare conscientiam
 suam secundum ea quae in publico iudicio sciri possunt, et
-cetera.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 67 a. 3 arg. 1"><a name="41943"><span class=
-"ref">[41943] II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+cetera.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 67 a. 3 arg. 1"><a name="41943"><span class="ref">[41943] IIª-IIae q. 67 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod iudex possit aliquem iudicare etiam si
 non sit alius accusator. Humana enim iustitia derivatur a iustitia
 divina. Sed Deus peccatores iudicat etiam si nullus sit accusator.
 Ergo videtur quod homo possit in iudicio alium condemnare etiam si
-non adsit accusator.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 3 arg. 2"><a name="41944"><span class=
-"ref">[41944] II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+non adsit accusator.</p><p title="II-II q. 67 a. 3 arg. 2"><a name="41944"><span class="ref">[41944] IIª-IIae q. 67 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 accusator requiritur in iudicio ad hoc quod deferat crimen ad
 iudicem. Sed quandoque potest crimen ad iudicem devenire alio modo
 quam per accusationem, sicut per denuntiationem vel per infamiam,
 vel etiam si ipse iudex videat. Ergo iudex potest aliquem
-condemnare absque accusatore.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 3 arg. 3"><a name="41945"><span class=
-"ref">[41945] II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+condemnare absque accusatore.</p><p title="II-II q. 67 a. 3 arg. 3"><a name="41945"><span class="ref">[41945] IIª-IIae q. 67 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 facta sanctorum in Scripturis narrantur quasi quaedam exemplaria
 humanae vitae. Sed Daniel simul fuit accusator et iudex contra
 iniquos senes, ut patet Dan. XIII. Ergo non est contra iustitiam si
-aliquis aliquem damnet tanquam iudex, et ipsemet sit accusator.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 3 s. c."><a name="41946"><span class=
-"ref">[41946] II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+aliquis aliquem damnet tanquam iudex, et ipsemet sit accusator.</p><p title="II-II q. 67 a. 3 s. c."><a name="41946"><span class="ref">[41946] IIª-IIae q. 67 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod, I ad Cor. V, Ambrosius, exponens sententiam apostoli de
 fornicatore, dicit quod <i>iudicis non est sine accusatore damnare,
 quia dominus Iudam, cum fuisset fur, quia non est accusatus, minime
-abiecit</i>.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 3 co."><a name="41947"><span class=
-"ref">[41947] II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+abiecit</i>.</p><p title="II-II q. 67 a. 3 co."><a name="41947"><span class="ref">[41947] IIª-IIae q. 67 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod iudex est interpres iustitiae, unde sicut philosophus
 dicit, in V Ethic., <i>ad iudicem confugiunt sicut ad quandam
 iustitiam animatam</i>. Iustitia autem, sicut supra habitum est,
@@ -3870,16 +3072,12 @@
 condemnare iudex nisi habeat accusatorem, secundum illud Act. XXV,
 <i>non est consuetudo Romanis damnare aliquem hominem prius quam is
 qui accusatur praesentes habeat accusatores, locumque defendendi
-accipiat ad abluenda crimina quae ei obiiciebantur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 3 ad 1"><a name="41948"><span class=
-"ref">[41948] II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+accipiat ad abluenda crimina quae ei obiiciebantur</i>.</p><p title="II-II q. 67 a. 3 ad 1"><a name="41948"><span class="ref">[41948] IIª-IIae q. 67 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Deus in suo iudicio utitur conscientia peccantis
 quasi accusatore, secundum illud Rom. II, <i>inter se invicem
 cogitationum accusantium, aut etiam defendentium</i>. Vel etiam
 evidentia facti quantum ad ipsum, secundum illud Gen. IV <i>vox
-sanguinis fratris tui Abel clamat ad me de terra</i>.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 3 ad 2"><a name="41949"><span class=
-"ref">[41949] II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+sanguinis fratris tui Abel clamat ad me de terra</i>.</p><p title="II-II q. 67 a. 3 ad 2"><a name="41949"><span class="ref">[41949] IIª-IIae q. 67 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod publica infamia habet locum accusatoris. Unde super
 illud Gen. IV, <i>vox sanguinis fratris tui</i> etc., dicit Glossa,
 <i>evidentia patrati sceleris accusatore non eget</i>. In
@@ -3889,42 +3087,28 @@
 accusator. Poena autem infertur propter rebellionem ad Ecclesiam,
 quae, quia est manifesta, tenet locum accusatoris. Ex eo autem quod
 ipse iudex videt, non potest procedere ad sententiam ferendam, nisi
-secundum ordinem publici iudicii.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 3 ad 3"><a name="41950"><span class=
-"ref">[41950] II&ordf;-IIae q. 67 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+secundum ordinem publici iudicii.</p><p title="II-II q. 67 a. 3 ad 3"><a name="41950"><span class="ref">[41950] IIª-IIae q. 67 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod Deus in suo iudicio procedit ex propria notitia
 veritatis, non autem homo, ut supra dictum est. Et ideo homo non
 potest esse simul accusator, iudex et testis, sicut Deus. Daniel
 autem accusator fuit simul et iudex quasi divini iudicii executor,
-cuius instinctu movebatur, ut dictum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 67 a. 4 arg. 1"><a name="41951"><span class=
-"ref">[41951] II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+cuius instinctu movebatur, ut dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 67 a. 4 arg. 1"><a name="41951"><span class="ref">[41951] IIª-IIae q. 67 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod iudex licite possit poenam relaxare.
 Dicitur enim Iac. II, <i>iudicium sine misericordia ei qui non
 facit misericordiam</i>. Sed nullus punitur propter hoc quod non
 facit illud quod licite facere non potest. Ergo quilibet iudex
-potest licite misericordiam facere, relaxando poenam.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 4 arg. 2"><a name="41952"><span class=
-"ref">[41952] II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+potest licite misericordiam facere, relaxando poenam.</p><p title="II-II q. 67 a. 4 arg. 2"><a name="41952"><span class="ref">[41952] IIª-IIae q. 67 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 iudicium humanum debet imitari iudicium divinum. Sed Deus
 poenitentibus relaxat poenam, quia non vult mortem peccatoris, ut
 dicitur Ezech. XVIII. Ergo etiam homo iudex potest poenitenti
-licite laxare poenam.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 4 arg. 3"><a name="41953"><span class=
-"ref">[41953] II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+licite laxare poenam.</p><p title="II-II q. 67 a. 4 arg. 3"><a name="41953"><span class="ref">[41953] IIª-IIae q. 67 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 unicuique licet facere quod alicui prodest et nulli nocet. Sed
 absolvere reum a poena prodest ei et nulli nocet. Ergo iudex licite
-potest reum a poena absolvere.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 4 s. c."><a name="41954"><span class=
-"ref">[41954] II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+potest reum a poena absolvere.</p><p title="II-II q. 67 a. 4 s. c."><a name="41954"><span class="ref">[41954] IIª-IIae q. 67 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Deut. XIII de eo qui persuadet servire diis
 alienis, <i>non parcat ei oculus tuus ut miserearis et occultes
 eum, sed statim interficies eum</i>. Et de homicida dicitur Deut.
-XIX, <i>morietur, nec misereberis eius</i>.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 4 co."><a name="41955"><span class=
-"ref">[41955] II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+XIX, <i>morietur, nec misereberis eius</i>.</p><p title="II-II q. 67 a. 4 co."><a name="41955"><span class="ref">[41955] IIª-IIae q. 67 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut ex dictis patet, duo sunt, quantum ad
 propositum pertinet, circa iudicem consideranda, quorum unum est
 quod ipse habet iudicare inter accusatorem et reum; aliud autem est
@@ -3946,76 +3130,53 @@
 esset accusatum absolvere</i>. Sed princeps, qui habet plenariam
 potestatem in republica, si ille qui passus est iniuriam velit eam
 remittere, poterit reum licite absolvere, si hoc publicae utilitati
-viderit non esse nocivum.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 4 ad 1"><a name="41956"><span class=
-"ref">[41956] II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+viderit non esse nocivum.</p><p title="II-II q. 67 a. 4 ad 1"><a name="41956"><span class="ref">[41956] IIª-IIae q. 67 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod misericordia iudicis habet locum in his quae
 arbitrio iudicis relinquuntur, in quibus <i>boni viri est ut sit
 diminutivus poenarum</i>, sicut philosophus dicit, in V Ethic. In
 his autem quae sunt determinata secundum legem divinam vel humanam,
-non est suum misericordiam facere.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 4 ad 2"><a name="41957"><span class=
-"ref">[41957] II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+non est suum misericordiam facere.</p><p title="II-II q. 67 a. 4 ad 2"><a name="41957"><span class="ref">[41957] IIª-IIae q. 67 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Deus habet supremam potestatem iudicandi, et ad ipsum
 pertinet quidquid contra aliquem peccatur. Et ideo liberum est ei
 poenam remittere, praecipue cum peccato ex hoc poena maxime
 debeatur quod est contra ipsum. Non tamen remittit poenam nisi
 secundum quod decet suam bonitatem, quae est omnium legum
-radix.</p>
-<p title="II-II q. 67 a. 4 ad 3"><a name="41958"><span class=
-"ref">[41958] II&ordf;-IIae q. 67 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+radix.</p><p title="II-II q. 67 a. 4 ad 3"><a name="41958"><span class="ref">[41958] IIª-IIae q. 67 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod iudex, si inordinate poenam remitteret, nocumentum
 inferret et communitati, cui expedit ut maleficia puniantur, ad hoc
 quod peccata vitentur, unde Deut. XIII, post poenam seductoris,
 subditur, <i>ut omnis Israel, audiens, timeat, et nequaquam ultra
 faciat quispiam huius rei simile</i>. Nocet etiam personae cui est
 illata iniuria, quae recompensationem accipit per quandam
-restitutionem honoris in poena iniuriantis.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 68</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 68 pr."><a name="41959"><span class=
-"ref">[41959] II&ordf;-IIae q. 68 pr.</span></a> Deinde
+restitutionem honoris in poena iniuriantis.</p></div></div><div class="q" id="q68"><h2>Quaestio 68</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 68 pr."><a name="41959"><span class="ref">[41959] IIª-IIae q. 68 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de his quae pertinent ad iniustam accusationem.
 Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum homo accusare
 teneatur. Secundo, utrum accusatio sit facienda in scriptis.
 Tertio, quomodo accusatio sit vitiosa. Quarto, qualiter male
-accusantes sint puniendi.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 68 a. 1 arg. 1"><a name="41960"><span class=
-"ref">[41960] II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+accusantes sint puniendi.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 68 a. 1 arg. 1"><a name="41960"><span class="ref">[41960] IIª-IIae q. 68 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod homo non teneatur accusare. Nullus
 enim excusatur ab impletione divini praecepti propter peccatum,
 quia iam ex suo peccato commodum reportaret. Sed aliqui propter
 peccatum redduntur inhabiles ad accusandum, sicut excommunicati,
 infames, et illi qui sunt de maioribus criminibus accusati prius
 quam innoxii demonstrentur. Ergo homo non tenetur ex praecepto
-divino ad accusandum.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 1 arg. 2"><a name="41961"><span class=
-"ref">[41961] II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+divino ad accusandum.</p><p title="II-II q. 68 a. 1 arg. 2"><a name="41961"><span class="ref">[41961] IIª-IIae q. 68 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 omne debitum ex caritate dependet, quae est finis praecepti, unde
 dicitur Rom. XIII, <i>nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem
 diligatis</i>. Sed illud quod est caritatis homo debet omnibus,
 maioribus et minoribus, subditis et praelatis. Cum igitur subditi
 non debeant praelatos accusare, nec minores suos maiores, ut per
 plura capitula probatur II, qu. VII; videtur quod nullus ex debito
-teneatur accusare.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 1 arg. 3"><a name="41962"><span class=
-"ref">[41962] II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+teneatur accusare.</p><p title="II-II q. 68 a. 1 arg. 3"><a name="41962"><span class="ref">[41962] IIª-IIae q. 68 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 nullus tenetur contra fidelitatem agere quam debet amico, quia non
 debet alteri facere quod sibi non vult fieri. Sed accusare aliquem
 quandoque est contra fidelitatem quam quis debet amico, dicitur
 enim Prov. XI, <i>qui ambulat fraudulenter revelat arcana, qui
 autem fidelis est celat amici commissum</i>. Ergo homo non tenetur
-ad accusandum.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 1 s. c."><a name="41963"><span class=
-"ref">[41963] II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+ad accusandum.</p><p title="II-II q. 68 a. 1 s. c."><a name="41963"><span class="ref">[41963] IIª-IIae q. 68 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Levit. V, <i>si peccaverit anima, et audierit
 vocem iurantis, testisque fuerit quod aut ipse vidit aut conscius
-est, nisi indicaverit, portabit iniquitatem suam</i>.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 1 co."><a name="41964"><span class=
-"ref">[41964] II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+est, nisi indicaverit, portabit iniquitatem suam</i>.</p><p title="II-II q. 68 a. 1 co."><a name="41964"><span class="ref">[41964] IIª-IIae q. 68 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, haec est differentia inter
 denuntiationem et accusationem, quod in denuntiatione attenditur
 emendatio fratris, in accusatione autem attenditur punitio
@@ -4032,56 +3193,38 @@
 non fuerit tale peccatum quod in multitudinem redundet, vel etiam
 si sufficientem probationem adhibere non possit, non tenetur ad
 intentandum accusationem, quia ad hoc nullus tenetur quod non
-potest debito modo perficere.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 1 ad 1"><a name="41965"><span class=
-"ref">[41965] II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+potest debito modo perficere.</p><p title="II-II q. 68 a. 1 ad 1"><a name="41965"><span class="ref">[41965] IIª-IIae q. 68 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod nihil prohibet per peccatum reddi aliquem
 impotentem ad ea quae homines facere tenentur, sicut ad merendum
 vitam aeternam, et ad assumendum ecclesiastica sacramenta. Nec
 tamen ex hoc homo reportat commodum, quinimmo deficere ab his quae
 tenetur facere est gravissima poena, quia virtuosi actus sunt
-quaedam hominis perfectiones.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 1 ad 2"><a name="41966"><span class=
-"ref">[41966] II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+quaedam hominis perfectiones.</p><p title="II-II q. 68 a. 1 ad 2"><a name="41966"><span class="ref">[41966] IIª-IIae q. 68 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod subditi praelatos suos accusare prohibentur <i>qui
 non affectione caritatis, sed sua pravitate vitam eorum diffamare
 et reprehendere quaerunt</i>; vel etiam si subditi accusare
 volentes, fuerint criminosi; ut habetur II, qu. VII. Alioquin, si
 fuerint alias idonei ad accusandum, licet subditis ex caritate suos
-praelatos accusare.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 1 ad 3"><a name="41967"><span class=
-"ref">[41967] II&ordf;-IIae q. 68 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+praelatos accusare.</p><p title="II-II q. 68 a. 1 ad 3"><a name="41967"><span class="ref">[41967] IIª-IIae q. 68 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod revelare secreta in malum personae, est contra
 fidelitatem, non autem si revelentur propter bonum commune, quod
 semper praeferendum est bono privato. Et ideo contra bonum commune
 nullum secretum licet recipere. Nec tamen est omnino secretum quod
-per sufficientes testes potest probari.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 68 a. 2 arg. 1"><a name="41968"><span class=
-"ref">[41968] II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+per sufficientes testes potest probari.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 68 a. 2 arg. 1"><a name="41968"><span class="ref">[41968] IIª-IIae q. 68 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod non sit necessarium
 accusationem in scriptis fieri. Scriptura enim adinventa est ad
 subveniendum humanae memoriae circa praeterita. Sed accusatio in
-praesenti agitur. Ergo accusatio Scriptura non indiget.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 2 arg. 2"><a name="41969"><span class=
-"ref">[41969] II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+praesenti agitur. Ergo accusatio Scriptura non indiget.</p><p title="II-II q. 68 a. 2 arg. 2"><a name="41969"><span class="ref">[41969] IIª-IIae q. 68 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 II, qu. VIII, dicitur, <i>nullus absens accusare potest, nec ab
 aliquo accusari</i>. Sed Scriptura ad hoc videtur esse utilis ut
 absentibus aliquid significetur, ut patet per Augustinum, X de
 Trin. Ergo in accusatione non est necessaria Scriptura, praesertim
-cum canon dicat quod per scripta nullius accusatio suscipiatur.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 2 arg. 3"><a name="41970"><span class=
-"ref">[41970] II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+cum canon dicat quod per scripta nullius accusatio suscipiatur.</p><p title="II-II q. 68 a. 2 arg. 3"><a name="41970"><span class="ref">[41970] IIª-IIae q. 68 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sicut crimen alicuius manifestatur per accusationem, ita per
 denuntiationem. Sed in denuntiatione non est Scriptura necessaria.
-Ergo videtur quod neque etiam in accusatione.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 2 s. c."><a name="41971"><span class=
-"ref">[41971] II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+Ergo videtur quod neque etiam in accusatione.</p><p title="II-II q. 68 a. 2 s. c."><a name="41971"><span class="ref">[41971] IIª-IIae q. 68 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur II, qu. VIII, <i>accusatorum personae sine scripto
-nunquam recipiantur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 2 co."><a name="41972"><span class=
-"ref">[41972] II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+nunquam recipiantur</i>.</p><p title="II-II q. 68 a. 2 co."><a name="41972"><span class="ref">[41972] IIª-IIae q. 68 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, quando in criminibus per
 modum accusationis agitur, accusator constituitur pars, ita quod
 iudex inter accusatorem et eum qui accusatur medius constituitur ad
@@ -4091,63 +3234,45 @@
 qualiter dictum sit, cum debet proferre sententiam, nisi esset in
 scriptis redactum. Et ideo rationabiliter institutum est ut
 accusatio, sicut et alia quae in iudicio aguntur, redigantur in
-scriptis.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 2 ad 1"><a name="41973"><span class=
-"ref">[41973] II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+scriptis.</p><p title="II-II q. 68 a. 2 ad 1"><a name="41973"><span class="ref">[41973] IIª-IIae q. 68 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod difficile est singula verba, propter eorum
 multitudinem et varietatem, retinere, cuius signum est quod multi,
 eadem verba audientes, si interrogentur, non referent ea similiter
 etiam post modicum tempus. Et tamen modica verborum differentia
 sensum variat. Et ideo, etiam si post modicum tempus debeat iudicis
 sententia promulgari, expedit tamen ad certitudinem iudicii ut
-accusatio redigatur in scriptis.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 2 ad 2"><a name="41974"><span class=
-"ref">[41974] II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+accusatio redigatur in scriptis.</p><p title="II-II q. 68 a. 2 ad 2"><a name="41974"><span class="ref">[41974] IIª-IIae q. 68 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Scriptura non solum necessaria est propter absentiam
 personae quae significat vel cui est aliquid significandum, sed
 etiam propter dilationem temporis, ut dictum est. Et ideo cum dicit
 canon, per scripta nullius accusatio suscipiatur, intelligendum est
 ab absente, qui per epistolam accusationem mittat. Non tamen
-excluditur quin, si praesens fuerit, necessaria sit Scriptura.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 2 ad 3"><a name="41975"><span class=
-"ref">[41975] II&ordf;-IIae q. 68 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+excluditur quin, si praesens fuerit, necessaria sit Scriptura.</p><p title="II-II q. 68 a. 2 ad 3"><a name="41975"><span class="ref">[41975] IIª-IIae q. 68 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod denuntiator non obligat se ad probandum, unde nec
 punitur si probare nequiverit. Et propter hoc in denuntiatione non
 est necessaria Scriptura, sed sufficit si aliquis verbo denuntiet
 Ecclesiae, quae ex officio suo procedet ad fratris
-emendationem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 68 a. 3 arg. 1"><a name="41976"><span class=
-"ref">[41976] II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+emendationem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 68 a. 3 arg. 1"><a name="41976"><span class="ref">[41976] IIª-IIae q. 68 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod accusatio non reddatur iniusta per
 calumniam, praevaricationem et tergiversationem. Quia sicut dicitur
 II, qu. III, calumniari est falsa crimina intendere. Sed quandoque
 aliquis alteri falsum crimen obiicit ex ignorantia facti, quae
 excusat. Ergo videtur quod non semper reddatur iniusta accusatio si
-sit calumniosa.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 3 arg. 2"><a name="41977"><span class=
-"ref">[41977] II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+sit calumniosa.</p><p title="II-II q. 68 a. 3 arg. 2"><a name="41977"><span class="ref">[41977] IIª-IIae q. 68 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ibidem dicitur quod praevaricari est vera crimina abscondere. Sed
 hoc non videtur esse illicitum, quia homo non tenetur ad omnia
 crimina detegenda, ut supra dictum est. Ergo videtur quod accusatio
-non reddatur iniusta ex praevaricatione.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 3 arg. 3"><a name="41978"><span class=
-"ref">[41978] II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+non reddatur iniusta ex praevaricatione.</p><p title="II-II q. 68 a. 3 arg. 3"><a name="41978"><span class="ref">[41978] IIª-IIae q. 68 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sicut ibidem dicitur, <i>tergiversari est in universo ab
 accusatione desistere</i>. Sed hoc absque iniustitia fieri potest,
 dicitur enim ibidem, <i>si quem poenituerit criminaliter
 accusationem et inscriptionem fecisse de eo quod probare non
 potuerit, si ei cum accusato innocente convenerit, invicem se
 absolvant</i>. Ergo accusatio non redditur iniusta per
-tergiversationem.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 3 s. c."><a name="41979"><span class=
-"ref">[41979] II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+tergiversationem.</p><p title="II-II q. 68 a. 3 s. c."><a name="41979"><span class="ref">[41979] IIª-IIae q. 68 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod ibidem dicitur, <i>accusatorum temeritas tribus modis
 detegitur, aut enim calumniantur, aut praevaricantur, aut
-tergiversantur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 3 co."><a name="41980"><span class=
-"ref">[41980] II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+tergiversantur</i>.</p><p title="II-II q. 68 a. 3 co."><a name="41980"><span class="ref">[41980] IIª-IIae q. 68 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, accusatio ordinatur ad bonum
 commune, quod intenditur per cognitionem criminis. Nullus autem
 debet alicui nocere iniuste ut bonum commune promoveat. Et ideo in
@@ -4161,9 +3286,7 @@
 varicator, qui adversam partem adiuvat, prodita causa sua</i>. Alio
 modo, totaliter ab accusatione desistendo. Quod est tergiversari,
 in hoc enim quod desistit ab hoc quod coeperat, quasi tergum
-vertere videtur.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 3 ad 1"><a name="41981"><span class=
-"ref">[41981] II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+vertere videtur.</p><p title="II-II q. 68 a. 3 ad 1"><a name="41981"><span class="ref">[41981] IIª-IIae q. 68 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod homo non debet ad accusationem procedere nisi de
 re sibi omnino certa, in quo ignorantia facti locum non habeat. Nec
 tamen qui falsum crimen alicui imponit calumniatur, sed solum qui
@@ -4173,15 +3296,11 @@
 temeritatis est. Aliquando autem ex iusto errore movetur aliquis ad
 accusandum. Quae omnia secundum prudentiam iudicis debent discerni,
 ut non prorumpat eum calumniatum fuisse qui vel ex levitate animi
-vel ex iusto errore in falsam accusationem prorupit.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 3 ad 2"><a name="41982"><span class=
-"ref">[41982] II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+vel ex iusto errore in falsam accusationem prorupit.</p><p title="II-II q. 68 a. 3 ad 2"><a name="41982"><span class="ref">[41982] IIª-IIae q. 68 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod non quicumque abscondit vera crimina praevaricatur,
 sed solum si fraudulenter abscondit ea de quibus accusationem
 proponit, colludens cum reo, proprias probationes dissimulando, et
-falsas excusationes admittendo.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 3 ad 3"><a name="41983"><span class=
-"ref">[41983] II&ordf;-IIae q. 68 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+falsas excusationes admittendo.</p><p title="II-II q. 68 a. 3 ad 3"><a name="41983"><span class="ref">[41983] IIª-IIae q. 68 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod tergiversari est ab accusatione desistere omnino
 animum accusandi deponendo, non qualitercumque, sed inordinate.
 Contingit autem aliquem ab accusatione desistere ordinate absque
@@ -4189,38 +3308,26 @@
 cognoverit falsum esse id de quo accusabat, et si pari consensu se
 absolvunt accusator et reus. Alio modo, si princeps, ad quem
 pertinet cura boni communis, quod per accusationem intenditur,
-accusationem aboleverit.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 68 a. 4 arg. 1"><a name="41984"><span class=
-"ref">[41984] II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+accusationem aboleverit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 68 a. 4 arg. 1"><a name="41984"><span class="ref">[41984] IIª-IIae q. 68 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod accusator qui in probatione defecerit
 non teneatur ad poenam talionis. Contingit enim quandoque aliquem
 ex iusto errore ad accusationem procedere, in quo casu iudex
 accusatorem absolvit, ut dicitur II, qu. III. Non ergo accusator
-qui in probatione defecerit tenetur ad poenam talionis.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 4 arg. 2"><a name="41985"><span class=
-"ref">[41985] II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+qui in probatione defecerit tenetur ad poenam talionis.</p><p title="II-II q. 68 a. 4 arg. 2"><a name="41985"><span class="ref">[41985] IIª-IIae q. 68 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 si poena talionis ei qui iniuste accusat sit iniungenda, hoc erit
 propter iniuriam in aliquem commissam. Sed non propter iniuriam
 commissam in personam accusati, quia sic princeps non posset hanc
 poenam remittere. Nec etiam propter iniuriam illatam in
 rempublicam, quia sic accusatus non posset eum absolvere. Ergo
-poena talionis non debetur ei qui in accusatione defecerit.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 4 arg. 3"><a name="41986"><span class=
-"ref">[41986] II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+poena talionis non debetur ei qui in accusatione defecerit.</p><p title="II-II q. 68 a. 4 arg. 3"><a name="41986"><span class="ref">[41986] IIª-IIae q. 68 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 eidem peccato non debetur duplex poena, secundum illud Nahum I,
 <i>non iudicabit Deus bis in idipsum</i>. Sed ille qui in
 probatione deficit incurrit poenam infamiae, quam etiam Papa non
 videtur posse remittere, secundum illud Gelasii Papae, <i>quanquam
 animas per poenitentiam salvare possimus, infamiam tamen abolere
-non possumus</i>. Non ergo tenetur ad poenam talionis.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 4 s. c."><a name="41987"><span class=
-"ref">[41987] II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+non possumus</i>. Non ergo tenetur ad poenam talionis.</p><p title="II-II q. 68 a. 4 s. c."><a name="41987"><span class="ref">[41987] IIª-IIae q. 68 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Hadrianus Papa dicit, qui <i>non probaverit quod obiecit,
-poenam quam intulerit ipse patiatur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 4 co."><a name="41988"><span class=
-"ref">[41988] II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+poenam quam intulerit ipse patiatur</i>.</p><p title="II-II q. 68 a. 4 co."><a name="41988"><span class="ref">[41988] IIª-IIae q. 68 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, accusator in causa
 accusationis constituitur pars intendens ad poenam accusati. Ad
 iudicem autem pertinet ut inter eos iustitiae aequalitatem
@@ -4228,18 +3335,14 @@
 quod quis alteri intentat, ipse patiatur, secundum illud Exod. XXI,
 <i>oculum pro oculo, dentem pro dente</i>. Et ideo iustum est ut
 ille qui per accusationem aliquem in periculum gravis poenae
-inducit, ipse etiam similem poenam patiatur.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 4 ad 1"><a name="41989"><span class=
-"ref">[41989] II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+inducit, ipse etiam similem poenam patiatur.</p><p title="II-II q. 68 a. 4 ad 1"><a name="41989"><span class="ref">[41989] IIª-IIae q. 68 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut philosophus dicit, in V Ethic., in
 iustitia non semper competit contrapassum simpliciter, quia multum
 differt an aliquis voluntarie an involuntarie alium laedat.
 Voluntarium autem meretur poenam, sed involuntario debetur venia.
 Et ideo quando iudex cognoverit aliquem de falso accusasse non
 voluntate nocendi, sed involuntarie propter ignorantiam ex iusto
-errore, non imponit poenam talionis.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 4 ad 2"><a name="41990"><span class=
-"ref">[41990] II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+errore, non imponit poenam talionis.</p><p title="II-II q. 68 a. 4 ad 2"><a name="41990"><span class="ref">[41990] IIª-IIae q. 68 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ille qui male accusat peccat et contra personam
 accusati, et contra rempublicam. Unde propter utrumque punitur. Et
 hoc est quod dicitur Deut. XIX, <i>cumque, diligentissime
@@ -4254,9 +3357,7 @@
 ex animi levitate. Si vero ab accusatione innocentis desistat
 propter aliquam collusionem cum adversario, facit iniuriam
 reipublicae, et hoc non potest ei remitti ab eo qui accusatur, sed
-potest ei remitti per principem, qui curam reipublicae gerit.</p>
-<p title="II-II q. 68 a. 4 ad 3"><a name="41991"><span class=
-"ref">[41991] II&ordf;-IIae q. 68 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+potest ei remitti per principem, qui curam reipublicae gerit.</p><p title="II-II q. 68 a. 4 ad 3"><a name="41991"><span class="ref">[41991] IIª-IIae q. 68 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod poenam talionis meretur accusator in recompensationem
 nocumenti quod proximo inferre intentat, sed poena infamiae ei
 debetur propter malitiam ex qua calumniose alium accusat. Et
@@ -4266,55 +3367,38 @@
 <i>infamiam abolere non possumus</i>, intelligendum est vel de
 infamia facti, vel quia eam abolere aliquando non expedit. Vel
 etiam loquitur de infamia irrogata per iudicem civilem, sicut dicit
-Gratianus.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 69</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 69 pr."><a name="41992"><span class=
-"ref">[41992] II&ordf;-IIae q. 69 pr.</span></a> Deinde
+Gratianus.</p></div></div><div class="q" id="q69"><h2>Quaestio 69</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 69 pr."><a name="41992"><span class="ref">[41992] IIª-IIae q. 69 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de peccatis quae sunt contra iustitiam ex parte
 rei. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum peccet aliquis
 mortaliter veritatem negando per quam condemnaretur. Secundo, utrum
 liceat alicui se calumniose defendere. Tertio, utrum liceat alicui
 iudicium subterfugere appellando. Quarto, utrum liceat alicui
-condemnato per violentiam se defendere, si adsit facultas.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 69 a. 1 arg. 1"><a name="41993"><span class=
-"ref">[41993] II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+condemnato per violentiam se defendere, si adsit facultas.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 69 a. 1 arg. 1"><a name="41993"><span class="ref">[41993] IIª-IIae q. 69 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod absque peccato mortali possit
 accusatus veritatem negare per quam condemnaretur. Dicit enim
 Chrysostomus, <i>non tibi dico ut te prodas in publicum, neque apud
 alium accuses</i>. Sed si veritatem confiteretur in iudicio
 accusatus, seipsum proderet et accusaret. Non ergo tenetur
 veritatem dicere. Et ita non peccat mortaliter si in iudicio
-mentiatur.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 1 arg. 2"><a name="41994"><span class=
-"ref">[41994] II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+mentiatur.</p><p title="II-II q. 69 a. 1 arg. 2"><a name="41994"><span class="ref">[41994] IIª-IIae q. 69 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut mendacium officiosum est quando aliquis mentitur ut alium a
 morte liberet, ita mendacium officiosum esse videtur quando aliquis
 mentitur ut se liberet a morte, quia plus sibi tenetur quam alteri.
 Mendacium autem officiosum non ponitur esse peccatum mortale, sed
 veniale. Ergo si accusatus veritatem in iudicio neget ut se a morte
-liberet, non peccat mortaliter.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 1 arg. 3"><a name="41995"><span class=
-"ref">[41995] II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+liberet, non peccat mortaliter.</p><p title="II-II q. 69 a. 1 arg. 3"><a name="41995"><span class="ref">[41995] IIª-IIae q. 69 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 omne peccatum mortale est contra caritatem, ut supra dictum est.
 Sed quod accusatus mentiatur excusando se a peccato sibi imposito,
 non contrariatur caritati, neque quantum ad dilectionem Dei neque
 quantum ad dilectionem proximi. Ergo huiusmodi mendacium non est
-peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 1 s. c."><a name="41996"><span class=
-"ref">[41996] II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
+peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 69 a. 1 s. c."><a name="41996"><span class="ref">[41996] IIª-IIae q. 69 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
 omne quod est contrarium divinae gloriae est peccatum mortale, quia
 ex praecepto tenemur omnia in gloriam Dei facere, <i>ut patet I ad
 Cor. X</i>. Sed quod reus id quod contra se est confiteatur,
 pertinet ad gloriam Dei, ut patet per id quod Iosue dixit ad Achar,
 <i>fili mi, da gloriam domino Deo Israel, et confitere atque indica
 mihi quid feceris, ne abscondas</i>, ut habetur Iosue VII. Ergo
-mentiri ad excusandum peccatum est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 1 co."><a name="41997"><span class=
-"ref">[41997] II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+mentiri ad excusandum peccatum est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 69 a. 1 co."><a name="41997"><span class="ref">[41997] IIª-IIae q. 69 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod quicumque facit contra debitum iustitiae, mortaliter
 peccat, sicut supra dictum est. Pertinet autem ad debitum iustitiae
 quod aliquis obediat suo superiori in his ad quae ius praelationis
@@ -4325,22 +3409,16 @@
 eam mendaciter negaverit, mortaliter peccat. Si vero iudex hoc
 exquirat quod non potest secundum ordinem iuris, non tenetur ei
 accusatus respondere, sed potest vel per appellationem vel aliter
-licite subterfugere, mendacium tamen dicere non licet.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 1 ad 1"><a name="41998"><span class=
-"ref">[41998] II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+licite subterfugere, mendacium tamen dicere non licet.</p><p title="II-II q. 69 a. 1 ad 1"><a name="41998"><span class="ref">[41998] IIª-IIae q. 69 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod quando aliquis secundum ordinem iuris a iudice
 interrogatur, non ipse se prodit, sed ab alio proditur, dum ei
-necessitas respondendi imponitur per eum cui obedire tenetur.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 1 ad 2"><a name="41999"><span class=
-"ref">[41999] II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+necessitas respondendi imponitur per eum cui obedire tenetur.</p><p title="II-II q. 69 a. 1 ad 2"><a name="41999"><span class="ref">[41999] IIª-IIae q. 69 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod mentiri ad liberandum aliquem a morte cum iniuria
 alterius, non est mendacium simpliciter officiosum, sed habet
 aliquid de pernicioso admixtum. Cum autem aliquis mentitur in
 iudicio ad excusationem sui, iniuriam facit ei cui obedire tenetur,
 dum sibi denegat quod ei debet, scilicet confessionem
-veritatis.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 1 ad 3"><a name="42000"><span class=
-"ref">[42000] II&ordf;-IIae q. 69 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+veritatis.</p><p title="II-II q. 69 a. 1 ad 3"><a name="42000"><span class="ref">[42000] IIª-IIae q. 69 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ille qui mentitur in iudicio se excusando, facit et
 contra dilectionem Dei, cuius est iudicium; et contra dilectionem
 proximi, tum ex parte iudicis, cui debitum negat; tum ex parte
@@ -4351,36 +3429,24 @@
 excusent</i>. Et Gregorius, XXII Moral., exponens illud Iob XXXI,
 si abscondi quasi homo peccatum meum, dicit, <i>usitatum humani
 generis vitium est et latendo peccatum committere, et commissum
-negando abscondere, et convictum defendendo multiplicare</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 69 a. 2 arg. 1"><a name="42001"><span class=
-"ref">[42001] II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+negando abscondere, et convictum defendendo multiplicare</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 69 a. 2 arg. 1"><a name="42001"><span class="ref">[42001] IIª-IIae q. 69 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod accusato liceat calumniose se
 defendere. Quia secundum iura civilia, in causa sanguinis licitum
 est cuilibet adversarium corrumpere. Sed hoc maxime est calumniose
 se defendere. Ergo non peccat accusatus in causa sanguinis si
-calumniose se defendat.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 2 arg. 2"><a name="42002"><span class=
-"ref">[42002] II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+calumniose se defendat.</p><p title="II-II q. 69 a. 2 arg. 2"><a name="42002"><span class="ref">[42002] IIª-IIae q. 69 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 accusator cum accusato colludens poenam recipit legibus
 constitutam, ut habetur, II, qu. III, non autem imponitur poena
 accusato propter hoc quod cum accusatore colludit. Ergo videtur
-quod liceat accusato calumniose se defendere.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 2 arg. 3"><a name="42003"><span class=
-"ref">[42003] II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+quod liceat accusato calumniose se defendere.</p><p title="II-II q. 69 a. 2 arg. 3"><a name="42003"><span class="ref">[42003] IIª-IIae q. 69 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Prov. XIV dicitur, <i>sapiens timet et declinat a malo, stultus
 transilit et confidit</i>. Sed illud quod fit per sapientiam non
 est peccatum. Ergo si aliquis qualitercumque se liberet a malo, non
-peccat.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 2 s. c."><a name="42004"><span class=
-"ref">[42004] II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+peccat.</p><p title="II-II q. 69 a. 2 s. c."><a name="42004"><span class="ref">[42004] IIª-IIae q. 69 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod etiam in causa criminali iuramentum de calumnia est
 praestandum, ut habetur extra, de iuramento Calum., inhaerentes.
 Quod non esset si calumniose defendere se liceret. Ergo non est
-licitum accusato calumniose se defendere.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 2 co."><a name="42005"><span class=
-"ref">[42005] II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+licitum accusato calumniose se defendere.</p><p title="II-II q. 69 a. 2 co."><a name="42005"><span class="ref">[42005] IIª-IIae q. 69 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod aliud est veritatem tacere, aliud est falsitatem
 proponere. Quorum primum in aliquo casu licet. Non enim aliquis
 tenetur omnem veritatem confiteri, sed illam solum quam ab eo
@@ -4400,9 +3466,7 @@
 licet ei vel falsitatem dicere, vel veritatem tacere quam confiteri
 tenetur; neque etiam aliquam fraudem vel dolum adhibere, quia fraus
 et dolus vim mendacii habent. Et hoc est calumniose se
-defendere.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 2 ad 1"><a name="42006"><span class=
-"ref">[42006] II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+defendere.</p><p title="II-II q. 69 a. 2 ad 1"><a name="42006"><span class="ref">[42006] IIª-IIae q. 69 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod multa secundum leges humanas impunita
 relinquuntur quae secundum divinum iudicium sunt peccata, sicut
 patet in simplici fornicatione, quia lex humana non exigit ab
@@ -4414,45 +3478,29 @@
 temporalium maxime terribile est mors</i>, ut dicitur in III Ethic.
 Et ideo si reus in causa sanguinis corrumpat adversarium suum,
 peccat quidem inducendo eum ad illicitum, non autem huic peccato
-lex civilis adhibet poenam. Et pro tanto licitum esse dicitur.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 2 ad 2"><a name="42007"><span class=
-"ref">[42007] II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+lex civilis adhibet poenam. Et pro tanto licitum esse dicitur.</p><p title="II-II q. 69 a. 2 ad 2"><a name="42007"><span class="ref">[42007] IIª-IIae q. 69 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod accusator, si colludat cum reo qui noxius, est,
 poenam incurrit, ex quo patet quod peccat. Unde, cum inducere
 aliquem ad peccandum sit peccatum, vel qualitercumque peccati
 participem esse, cum apostolus dicat dignos morte eos qui
 peccantibus consentiunt, manifestum est quod etiam reus peccat cum
 adversario colludendo. Non tamen secundum leges humanas imponitur
-sibi poena, propter rationem iam dictam.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 2 ad 3"><a name="42008"><span class=
-"ref">[42008] II&ordf;-IIae q. 69 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+sibi poena, propter rationem iam dictam.</p><p title="II-II q. 69 a. 2 ad 3"><a name="42008"><span class="ref">[42008] IIª-IIae q. 69 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod sapiens non abscondit se calumniose, sed
-prudenter.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 69 a. 3 arg. 1"><a name="42009"><span class=
-"ref">[42009] II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+prudenter.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 69 a. 3 arg. 1"><a name="42009"><span class="ref">[42009] IIª-IIae q. 69 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod reo non liceat iudicium declinare per
 appellationem. Dicit enim apostolus, Rom. XIII, <i>omnis anima
 potestatibus sublimioribus subdita sit</i>. Sed reus appellando
 recusat subiici potestati superiori, scilicet iudici. Ergo
-peccat.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 3 arg. 2"><a name="42010"><span class=
-"ref">[42010] II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+peccat.</p><p title="II-II q. 69 a. 3 arg. 2"><a name="42010"><span class="ref">[42010] IIª-IIae q. 69 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 maius est vinculum ordinariae potestatis quam propriae electionis.
 Sed sicut legitur II, qu. VI, <i>a iudicibus quos communis
 consensus elegerit non liceat provocari</i>. Ergo multo minus licet
-appellare a iudicibus ordinariis.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 3 arg. 3"><a name="42011"><span class=
-"ref">[42011] II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+appellare a iudicibus ordinariis.</p><p title="II-II q. 69 a. 3 arg. 3"><a name="42011"><span class="ref">[42011] IIª-IIae q. 69 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 illud quod semel est licitum, semper est licitum. Sed non est
 licitum appellare post decimum diem, neque tertio super eodem. Ergo
-videtur quod appellatio non sit secundum se licita.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 3 s. c."><a name="42012"><span class=
-"ref">[42012] II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
-est quod Paulus Caesarem appellavit, ut habetur Act. XXV.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 3 co."><a name="42013"><span class=
-"ref">[42013] II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+videtur quod appellatio non sit secundum se licita.</p><p title="II-II q. 69 a. 3 s. c."><a name="42012"><span class="ref">[42012] IIª-IIae q. 69 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+est quod Paulus Caesarem appellavit, ut habetur Act. XXV.</p><p title="II-II q. 69 a. 3 co."><a name="42013"><span class="ref">[42013] IIª-IIae q. 69 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod duplici de causa contingit aliquem appellare. Uno
 quidem modo, confidentia iustae causae, quia videlicet iniuste a
 iudice gravatur. Et sic licitum est appellare, hoc enim est
@@ -4464,9 +3512,7 @@
 iniuriam et iudici, cuius officium impedit, et adversario suo,
 cuius iustitiam, quantum potest, perturbat. Et ideo sicut dicitur
 II, qu. VI, <i>omni modo puniendus est cuius iniusta appellatio
-pronuntiatur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 3 ad 1"><a name="42014"><span class=
-"ref">[42014] II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+pronuntiatur</i>.</p><p title="II-II q. 69 a. 3 ad 1"><a name="42014"><span class="ref">[42014] IIª-IIae q. 69 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod potestati inferiori intantum aliquis subiici
 debet inquantum ordinem superioris servat, a quo si exorbitaverit,
 ei subiici non oportet, puta si aliud iusserit proconsul, et aliud
@@ -4480,9 +3526,7 @@
 appellare, secundum illud II, qu. VI, <i>Catholicus qui causam
 suam, sive iustam sive iniustam, ad iudicium alterius fidei iudicis
 provocaverit, excommunicetur</i>. Nam et apostolus arguit eos qui
-iudicio contendebant apud infideles.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 3 ad 2"><a name="42015"><span class=
-"ref">[42015] II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+iudicio contendebant apud infideles.</p><p title="II-II q. 69 a. 3 ad 2"><a name="42015"><span class="ref">[42015] IIª-IIae q. 69 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ex proprio defectu vel negligentia procedit quod
 aliquis sua sponte se alterius iudicio subiiciat de cuius iustitia
 non confidit. Levis etiam animi esse videtur ut quis non permaneat
@@ -4496,9 +3540,7 @@
 iudex, potest ab eo appellari; quia videtur ordinaria potestas
 occasio fuisse quod arbiter eligeretur; nec debet ad defectum
 imputari eius qui consensit sicut in arbitrum in eum quem princeps
-iudicem ordinarium dedit.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 3 ad 3"><a name="42016"><span class=
-"ref">[42016] II&ordf;-IIae q. 69 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+iudicem ordinarium dedit.</p><p title="II-II q. 69 a. 3 ad 3"><a name="42016"><span class="ref">[42016] IIª-IIae q. 69 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod aequitas iuris ita subvenit uni parti quod altera non
 gravetur. Et ideo tempus decem dierum concessit ad appellandum,
 quod sufficiens aestimavit ad deliberandum an expediat appellare.
@@ -4506,39 +3548,27 @@
 semper certitudo iudicii remaneret in suspenso, et ita pars altera
 damnaretur. Ideo autem non est concessum ut tertio aliquis appellet
 super eodem, quia non est probabile toties iudices a recto iudicio
-declinare.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 69 a. 4 arg. 1"><a name="42017"><span class=
-"ref">[42017] II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+declinare.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 69 a. 4 arg. 1"><a name="42017"><span class="ref">[42017] IIª-IIae q. 69 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod liceat condemnato ad mortem se
 defendere, si possit. Illud enim ad quod natura inclinat semper est
 licitum, quasi de iure naturali existens. Sed naturae inclinatio
 est ad resistendum corrumpentibus, non solum in hominibus et
 animalibus, sed etiam in insensibilibus rebus. Ergo licet reo
-condemnato resistere, si potest, ne tradatur in mortem.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 4 arg. 2"><a name="42018"><span class=
-"ref">[42018] II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+condemnato resistere, si potest, ne tradatur in mortem.</p><p title="II-II q. 69 a. 4 arg. 2"><a name="42018"><span class="ref">[42018] IIª-IIae q. 69 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut aliquis sententiam mortis contra se latam subterfugit
 resistendo, ita etiam fugiendo. Sed licitum esse videtur quod
 aliquis se a morte per fugam liberet, secundum illud Eccli. IX,
 <i>longe esto ab homine potestatem habente occidendi et non
-vivificandi</i>. Ergo etiam licitum est resistere.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 4 arg. 3"><a name="42019"><span class=
-"ref">[42019] II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+vivificandi</i>. Ergo etiam licitum est resistere.</p><p title="II-II q. 69 a. 4 arg. 3"><a name="42019"><span class="ref">[42019] IIª-IIae q. 69 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Prov. XXIV dicitur, <i>erue eos qui ducuntur ad mortem, et eos qui
 trahuntur ad interitum liberare ne cesses</i>. Sed plus tenetur
 aliquis sibi quam alteri. Ergo licitum est quod aliquis condemnatus
-seipsum defendat ne in mortem tradatur.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 4 s. c."><a name="42020"><span class=
-"ref">[42020] II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+seipsum defendat ne in mortem tradatur.</p><p title="II-II q. 69 a. 4 s. c."><a name="42020"><span class="ref">[42020] IIª-IIae q. 69 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicit apostolus, Rom. XIII, <i>qui potestati resistit, Dei
 ordinationi resistit, et ipse sibi damnationem acquirit</i>. Sed
 condemnatus se defendendo potestati resistit quantum ad hoc in quo
 est divinitus instituta ad vindictam malefactorum, laudem vero
-bonorum. Ergo peccat se defendendo.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 4 co."><a name="42021"><span class=
-"ref">[42021] II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+bonorum. Ergo peccat se defendendo.</p><p title="II-II q. 69 a. 4 co."><a name="42021"><span class="ref">[42021] IIª-IIae q. 69 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod aliquis damnatur ad mortem dupliciter. Uno modo,
 iuste. Et sic non licet condemnato se defendere, licitum enim est
 iudici eum resistentem impugnare; unde relinquitur quod ex parte
@@ -4548,67 +3578,44 @@
 eius quasi lupi rapientes praedam ad effundendum sanguinem</i>. Et
 ideo sicut licet resistere latronibus, ita licet resistere in tali
 casu malis principibus, nisi forte propter scandalum vitandum, cum
-ex hoc aliqua gravis turbatio timeretur.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 4 ad 1"><a name="42022"><span class=
-"ref">[42022] II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+ex hoc aliqua gravis turbatio timeretur.</p><p title="II-II q. 69 a. 4 ad 1"><a name="42022"><span class="ref">[42022] IIª-IIae q. 69 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ideo homini data est ratio, ut ea ad quae natura
 inclinat non passim, sed secundum rationis ordinem exequatur. Et
 ideo non quaelibet defensio sui est licita, sed quae fit cum debito
-moderamine.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 4 ad 2"><a name="42023"><span class=
-"ref">[42023] II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+moderamine.</p><p title="II-II q. 69 a. 4 ad 2"><a name="42023"><span class="ref">[42023] IIª-IIae q. 69 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod nullus ita condemnatur quod ipse sibi inferat mortem,
 sed quod ipse mortem patiatur. Et ideo non tenetur facere id unde
 mors sequatur, quod est manere in loco unde ducatur ad mortem.
 Tenetur tamen non resistere agenti, quin patiatur quod iustum est
 eum pati. Sicut etiam si aliquis sit condemnatus ut fame moriatur,
 non peccat si cibum sibi occulte ministratum sumat, quia non sumere
-esset seipsum occidere.</p>
-<p title="II-II q. 69 a. 4 ad 3"><a name="42024"><span class=
-"ref">[42024] II&ordf;-IIae q. 69 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+esset seipsum occidere.</p><p title="II-II q. 69 a. 4 ad 3"><a name="42024"><span class="ref">[42024] IIª-IIae q. 69 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod per illud dictum sapientis non inducitur aliquis ad
 liberandum alium a morte contra ordinem iustitiae. Unde nec seipsum
-contra iustitiam resistendo aliquis debet liberare a morte.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 70</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 70 pr."><a name="42025"><span class=
-"ref">[42025] II&ordf;-IIae q. 70 pr.</span></a> Deinde
+contra iustitiam resistendo aliquis debet liberare a morte.</p></div></div><div class="q" id="q70"><h2>Quaestio 70</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 70 pr."><a name="42025"><span class="ref">[42025] IIª-IIae q. 70 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de iniustitia pertinente ad personam testis. Et
 circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum homo teneatur ad
 testimonium ferendum. Secundo, utrum duorum vel trium testimonium
 sufficiat. Tertio, utrum alicuius testimonium repellatur absque
 eius culpa. Quarto, utrum perhibere falsum testimonium sit peccatum
-mortale.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 70 a. 1 arg. 1"><a name="42026"><span class=
-"ref">[42026] II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+mortale.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 70 a. 1 arg. 1"><a name="42026"><span class="ref">[42026] IIª-IIae q. 70 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod homo non teneatur ad testimonium
 ferendum. Dicit enim Augustinus, in quaest. Gen., quod Abraham
 dicens de uxore sua, soror mea est, veritatem celari voluit, non
 mendacium dici. Sed veritatem celando aliquis a testificando
-abstinet. Ergo non tenetur aliquis ad testificandum.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 1 arg. 2"><a name="42027"><span class=
-"ref">[42027] II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+abstinet. Ergo non tenetur aliquis ad testificandum.</p><p title="II-II q. 70 a. 1 arg. 2"><a name="42027"><span class="ref">[42027] IIª-IIae q. 70 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 nullus tenetur fraudulenter agere. Sed Prov. XI dicitur, <i>qui
 ambulat fraudulenter revelat arcana, qui autem fidelis est celat
 amici commissum</i>. Ergo non tenetur homo semper ad testificandum,
 praesertim super his quae sunt sibi in secreto ab amico
-commissa.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 1 arg. 3"><a name="42028"><span class=
-"ref">[42028] II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+commissa.</p><p title="II-II q. 70 a. 1 arg. 3"><a name="42028"><span class="ref">[42028] IIª-IIae q. 70 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ad ea quae sunt de necessitate salutis maxime tenentur clerici et
 sacerdotes. Sed clericis et sacerdotibus prohibetur ferre
 testimonium in causa sanguinis. Ergo testificari non est de
-necessitate salutis.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 1 s. c."><a name="42029"><span class=
-"ref">[42029] II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+necessitate salutis.</p><p title="II-II q. 70 a. 1 s. c."><a name="42029"><span class="ref">[42029] IIª-IIae q. 70 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, <i>qui veritatem occultat, et qui prodit
 mendacium, uterque reus est, ille quia prodesse non vult, iste quia
-nocere desiderat</i>.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 1 co."><a name="42030"><span class=
-"ref">[42030] II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+nocere desiderat</i>.</p><p title="II-II q. 70 a. 1 co."><a name="42030"><span class="ref">[42030] IIª-IIae q. 70 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod in testimonio ferendo distinguendum est. Quia
 aliquando requiritur testimonium alicuius, aliquando non
 requiritur. Si requiritur testimonium alicuius subditi auctoritate
@@ -4635,15 +3642,11 @@
 veritas occultetur, nulli ex hoc speciale damnum nascitur. Vel, si
 immineat periculum accusatori, non est curandum, quia ipse se in
 hoc periculum sponte ingessit. Alia autem ratio est de reo, cui
-periculum imminet eo nolente.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 1 ad 1"><a name="42031"><span class=
-"ref">[42031] II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+periculum imminet eo nolente.</p><p title="II-II q. 70 a. 1 ad 1"><a name="42031"><span class="ref">[42031] IIª-IIae q. 70 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Augustinus loquitur de occultatione veritatis in
 casu illo quando aliquis non compellitur superioris auctoritate
 veritatem propalare; et quando occultatio veritatis nulli
-specialiter est damnosa.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 1 ad 2"><a name="42032"><span class=
-"ref">[42032] II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+specialiter est damnosa.</p><p title="II-II q. 70 a. 1 ad 2"><a name="42032"><span class="ref">[42032] IIª-IIae q. 70 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod de illis quae homini sunt commissa in secreto per
 confessionem, nullo modo debet testimonium ferre, quia huiusmodi
 non scit ut homo, sed tanquam Dei minister, et maius est vinculum
@@ -4660,29 +3663,19 @@
 secreto committuntur. Et tunc nullo modo tenetur ea prodere, etiam
 ex praecepto superioris, quia servare fidem est de iure naturali;
 nihil autem potest praecipi homini contra id quod est de iure
-naturali.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 1 ad 3"><a name="42033"><span class=
-"ref">[42033] II&ordf;-IIae q. 70 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+naturali.</p><p title="II-II q. 70 a. 1 ad 3"><a name="42033"><span class="ref">[42033] IIª-IIae q. 70 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod operari vel cooperari ad occisionem hominis non
 competit ministris altaris, ut supra dictum est. Et ideo secundum
 iuris ordinem compelli non possunt ad ferendum testimonium in causa
-sanguinis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 70 a. 2 arg. 1"><a name="42034"><span class=
-"ref">[42034] II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+sanguinis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 70 a. 2 arg. 1"><a name="42034"><span class="ref">[42034] IIª-IIae q. 70 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod non sufficiat duorum vel
 trium testimonium. Iudicium enim certitudinem requirit. Sed non
 habetur certitudo veritatis per dictum duorum testium, legitur enim
 III Reg. XXI quod Naboth ad dictum duorum testium falso condemnatus
-est. Ergo duorum vel trium testimonium non sufficit.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 2 arg. 2"><a name="42035"><span class=
-"ref">[42035] II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+est. Ergo duorum vel trium testimonium non sufficit.</p><p title="II-II q. 70 a. 2 arg. 2"><a name="42035"><span class="ref">[42035] IIª-IIae q. 70 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 testimonium, ad hoc quod sit credibile, debet esse concors. Sed
 plerumque duorum vel trium testimonium in aliquo discordat. Ergo
-non est efficax ad veritatem in iudicio probandam.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 2 arg. 3"><a name="42036"><span class=
-"ref">[42036] II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+non est efficax ad veritatem in iudicio probandam.</p><p title="II-II q. 70 a. 2 arg. 3"><a name="42036"><span class="ref">[42036] IIª-IIae q. 70 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 II, qu. IV, dicitur, <i>praesul non damnetur nisi in septuaginta
 duobus testibus. Presbyter autem cardinalis nisi quadraginta
 quatuor testibus non deponatur. Diaconus cardinalis urbis Romae
@@ -4691,14 +3684,10 @@
 non condemnabitur</i>. Sed magis est periculosum peccatum eius qui
 in maiori dignitate constitutus est, et ita minus est tolerandum.
 Ergo nec in aliorum condemnatione sufficit duorum vel trium
-testimonium.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 2 s. c."><a name="42037"><span class=
-"ref">[42037] II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+testimonium.</p><p title="II-II q. 70 a. 2 s. c."><a name="42037"><span class="ref">[42037] IIª-IIae q. 70 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Deut. XVII, <i>in ore duorum vel trium testium
 peribit qui interficietur</i>; et infra, XIX, <i>in ore duorum vel
-trium testium stabit omne verbum</i>.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 2 co."><a name="42038"><span class=
-"ref">[42038] II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+trium testium stabit omne verbum</i>.</p><p title="II-II q. 70 a. 2 co."><a name="42038"><span class="ref">[42038] IIª-IIae q. 70 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, secundum philosophum, in I Ethic., <i>certitudo non
 est similiter quaerenda in omni materia</i>. In actibus enim
 humanis, super quibus constituuntur iudicia et exiguntur
@@ -4719,17 +3708,13 @@
 Augustinus autem, super illud Ioan. VIII, <i>duorum hominum
 testimonium verum est</i>, dicit quod <i>in hoc est Trinitas
 secundum mysterium commendata</i>, in qua est perpetua firmitas
-veritatis.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 2 ad 1"><a name="42039"><span class=
-"ref">[42039] II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+veritatis.</p><p title="II-II q. 70 a. 2 ad 1"><a name="42039"><span class="ref">[42039] IIª-IIae q. 70 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, quantacumque multitudo testium determinaretur,
 posset quandoque testimonium esse iniquum, cum scriptum sit Exod.
 XXIII, <i>ne sequaris turbam ad faciendum malum</i>. Nec tamen,
 quia non potest in talibus infallibilis certitudo haberi, debet
 negligi certitudo quae probabiliter haberi potest per duos vel tres
-testes, ut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 2 ad 2"><a name="42040"><span class=
-"ref">[42040] II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+testes, ut dictum est.</p><p title="II-II q. 70 a. 2 ad 2"><a name="42040"><span class="ref">[42040] IIª-IIae q. 70 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod discordia testium in aliquibus principalibus
 circumstantiis, quae variant substantiam facti, puta in tempore vel
 loco vel in personis de quibus principaliter agitur, aufert
@@ -4759,9 +3744,7 @@
 testimonium credibilius, ut Chrysostomus dicit, super Matth., quia
 si in omnibus concordarent, etiam in minimis, viderentur ex
 condicto eundem sermonem proferre. Quod tamen prudentiae iudicis
-relinquitur discernendum.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 2 ad 3"><a name="42041"><span class=
-"ref">[42041] II&ordf;-IIae q. 70 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+relinquitur discernendum.</p><p title="II-II q. 70 a. 2 ad 3"><a name="42041"><span class="ref">[42041] IIª-IIae q. 70 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod illud locum habet specialiter in episcopis,
 presbyteris, diaconibus et clericis Ecclesiae Romanae, propter eius
 dignitatem. Et hoc triplici ratione. Primo quidem, quia in ea tales
@@ -4772,37 +3755,25 @@
 conveniat. Tertio, quia ex condemnatione alicuius eorum derogaretur
 in opinione hominum dignitati illius Ecclesiae et auctoritati. Quod
 est periculosius quam in ea tolerare aliquem peccatorem, nisi valde
-publicum et manifestum, de quo grave scandalum oriretur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 70 a. 3 arg. 1"><a name="42042"><span class=
-"ref">[42042] II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+publicum et manifestum, de quo grave scandalum oriretur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 70 a. 3 arg. 1"><a name="42042"><span class="ref">[42042] IIª-IIae q. 70 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod alicuius testimonium non sit
 repellendum nisi propter culpam. Quibusdam enim in poenam
 infligitur quod ad testimonium non admittantur, sicut patet in his
 qui infamia notantur. Sed poena non est inferenda nisi pro culpa.
 Ergo videtur quod nullius testimonium debeat repelli nisi propter
-culpam.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 3 arg. 2"><a name="42043"><span class=
-"ref">[42043] II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+culpam.</p><p title="II-II q. 70 a. 3 arg. 2"><a name="42043"><span class="ref">[42043] IIª-IIae q. 70 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 <i>de quolibet praesumendum est bonum, nisi appareat
 contrarium</i>. Sed ad bonitatem hominis pertinet quod verum
 testimonium dicat. Cum ergo non possit constare de contrario nisi
 propter aliquam culpam, videtur quod nullius testimonium debeat
-repelli nisi propter culpam.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 3 arg. 3"><a name="42044"><span class=
-"ref">[42044] II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+repelli nisi propter culpam.</p><p title="II-II q. 70 a. 3 arg. 3"><a name="42044"><span class="ref">[42044] IIª-IIae q. 70 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ad ea quae sunt de necessitate salutis nullus redditur non idoneus
 nisi propter peccatum. Sed testificari veritatem est de necessitate
 salutis, ut supra dictum est. Ergo nullus debet excludi a
-testificando nisi propter culpam.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 3 s. c."><a name="42045"><span class=
-"ref">[42045] II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+testificando nisi propter culpam.</p><p title="II-II q. 70 a. 3 s. c."><a name="42045"><span class="ref">[42045] IIª-IIae q. 70 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius dicit, et habetur II, qu. I, <i>quia a servis
 suis accusatus est episcopus, sciendum est quod minime audiri
-debuerunt</i>.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 3 co."><a name="42046"><span class=
-"ref">[42046] II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+debuerunt</i>.</p><p title="II-II q. 70 a. 3 co."><a name="42046"><span class="ref">[42046] IIª-IIae q. 70 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod testimonium, sicut dictum est, non habet infallibilem
 certitudinem, sed probabilem. Et ideo quidquid est quod
 probabilitatem afferat in contrarium, reddit testimonium inefficax.
@@ -4816,53 +3787,35 @@
 servi et illi quibus imperari potest, de quibus probabile est quod
 facile possint induci ad testimonium ferendum contra veritatem. Et
 sic patet quod testimonium alicuius repellitur et propter culpam,
-et absque culpa.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 3 ad 1"><a name="42047"><span class=
-"ref">[42047] II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+et absque culpa.</p><p title="II-II q. 70 a. 3 ad 1"><a name="42047"><span class="ref">[42047] IIª-IIae q. 70 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod repellere aliquem a testimonio magis pertinet ad
 cautelam falsi testimonii vitandi quam ad poenam. Unde ratio non
-sequitur.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 3 ad 2"><a name="42048"><span class=
-"ref">[42048] II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+sequitur.</p><p title="II-II q. 70 a. 3 ad 2"><a name="42048"><span class="ref">[42048] IIª-IIae q. 70 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod de quolibet praesumendum est bonum nisi appareat
 contrarium, dummodo non vergat in periculum alterius. Quia tunc est
 adhibenda cautela, ut non de facili unicuique credatur, secundum
-illud I Ioan. IV, <i>nolite credere omni spiritui</i>.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 3 ad 3"><a name="42049"><span class=
-"ref">[42049] II&ordf;-IIae q. 70 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+illud I Ioan. IV, <i>nolite credere omni spiritui</i>.</p><p title="II-II q. 70 a. 3 ad 3"><a name="42049"><span class="ref">[42049] IIª-IIae q. 70 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod testificari est de necessitate salutis, supposita
 testis idoneitate et ordine iuris. Unde nihil prohibet aliquos
 excusari a testimonio ferendo, si non reputentur idonei secundum
-iura.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 70 a. 4 arg. 1"><a name="42050"><span class=
-"ref">[42050] II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+iura.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 70 a. 4 arg. 1"><a name="42050"><span class="ref">[42050] IIª-IIae q. 70 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod falsum testimonium non semper sit
 peccatum mortale. Contingit enim aliquem falsum testimonium ferre
 ex ignorantia facti. Sed talis ignorantia excusat a peccato
 mortali. Ergo testimonium falsum non semper est peccatum
-mortale.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 4 arg. 2"><a name="42051"><span class=
-"ref">[42051] II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+mortale.</p><p title="II-II q. 70 a. 4 arg. 2"><a name="42051"><span class="ref">[42051] IIª-IIae q. 70 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 mendacium quod alicui prodest et nulli nocet, est officiosum, quod
 non est peccatum mortale. Sed quandoque in falso testimonio est
 tale mendacium, puta cum aliquis falsum testimonium perhibet ut
 aliquem a morte liberet, vel ab iniusta sententia quae intentatur
 per alios falsos testes vel per iudicis perversitatem. Ergo tale
-falsum testimonium non est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 4 arg. 3"><a name="42052"><span class=
-"ref">[42052] II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+falsum testimonium non est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 70 a. 4 arg. 3"><a name="42052"><span class="ref">[42052] IIª-IIae q. 70 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 iuramentum a teste requiritur ut timeat peccare mortaliter
 deierando. Hoc autem non esset necessarium si ipsum falsum
 testimonium esset peccatum mortale. Ergo falsum testimonium non
-semper est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 4 s. c."><a name="42053"><span class=
-"ref">[42053] II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+semper est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 70 a. 4 s. c."><a name="42053"><span class="ref">[42053] IIª-IIae q. 70 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Prov. XIX, <i>falsus testis non erit
-impunitus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 4 co."><a name="42054"><span class=
-"ref">[42054] II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+impunitus</i>.</p><p title="II-II q. 70 a. 4 co."><a name="42054"><span class="ref">[42054] IIª-IIae q. 70 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod falsum testimonium habet triplicem deformitatem. Uno
 modo, ex periurio, quia testes non admittuntur nisi iurati. Et ex
 hoc semper est peccatum mortale. Alio modo, ex violatione
@@ -4873,9 +3826,7 @@
 contra aliquem facit qui eum ab iniuria facienda impedit, sed solum
 qui ei suam iustitiam tollit. Tertio modo, ex ipsa falsitate,
 secundum quod omne mendacium est peccatum. Et ex hoc non habet
-falsum testimonium quod semper sit peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 4 ad 1"><a name="42055"><span class=
-"ref">[42055] II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+falsum testimonium quod semper sit peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 70 a. 4 ad 1"><a name="42055"><span class="ref">[42055] IIª-IIae q. 70 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod in testimonio ferendo non debet homo pro certo
 asserere, quasi sciens, id de quo certus non est, sed dubium debet
 sub dubio proferre, et id de quo certus est pro certo asserere. Sed
@@ -4884,43 +3835,28 @@
 sollicitudine recogitans, existimet se certum esse de eo quod
 falsum est, non peccat mortaliter hoc asserens, quia non dicit
 falsum testimonium per se et ex intentione, sed per accidens,
-contra id quod intendit.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 4 ad 2"><a name="42056"><span class=
-"ref">[42056] II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+contra id quod intendit.</p><p title="II-II q. 70 a. 4 ad 2"><a name="42056"><span class="ref">[42056] IIª-IIae q. 70 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod iniustum iudicium iudicium non est. Et ideo ex vi
 iudicii falsum testimonium in iniusto iudicio prolatum ad
 iniustitiam impediendam, non habet rationem peccati mortalis, sed
-solum ex iuramento violato.</p>
-<p title="II-II q. 70 a. 4 ad 3"><a name="42057"><span class=
-"ref">[42057] II&ordf;-IIae q. 70 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+solum ex iuramento violato.</p><p title="II-II q. 70 a. 4 ad 3"><a name="42057"><span class="ref">[42057] IIª-IIae q. 70 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod homines maxime abhorrent peccata quae sunt contra
 Deum, quasi gravissima, inter quae est periurium. Non autem ita
 abhorrent peccata quae sunt contra proximum. Et ideo ad maiorem
-certitudinem testimonii, requiritur testis iuramentum.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 71</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 71 pr."><a name="42058"><span class=
-"ref">[42058] II&ordf;-IIae q. 71 pr.</span></a> Deinde
+certitudinem testimonii, requiritur testis iuramentum.</p></div></div><div class="q" id="q71"><h2>Quaestio 71</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 71 pr."><a name="42058"><span class="ref">[42058] IIª-IIae q. 71 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de iniustitia quae fit in iudicio ex parte
 advocatorum. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum
 advocatus teneatur praestare patrocinium causae pauperum. Secundo,
 utrum aliquis debeat arceri ab officio advocati. Tertio, utrum
 advocatus peccet iniustam causam defendendo. Quarto, utrum peccet
-pecuniam accipiendo pro suo patrocinio.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 71 a. 1 arg. 1"><a name="42059"><span class=
-"ref">[42059] II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+pecuniam accipiendo pro suo patrocinio.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 71 a. 1 arg. 1"><a name="42059"><span class="ref">[42059] IIª-IIae q. 71 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod advocatus teneatur patrocinium
 praestare causae pauperum. Dicitur enim Exod. XXIII, <i>si videris
 asinum odientis te iacere sub onere, non pertransibis, sed
 sublevabis cum eo</i>. Sed non minus periculum imminet pauperi si
 eius causa contra iustitiam opprimatur, quam si eius asinus iaceat
 sub onere. Ergo advocatus tenetur praestare patrocinium causae
-pauperum.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 1 arg. 2"><a name="42060"><span class=
-"ref">[42060] II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+pauperum.</p><p title="II-II q. 71 a. 1 arg. 2"><a name="42060"><span class="ref">[42060] IIª-IIae q. 71 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Gregorius dicit, in quadam homilia, <i>habens intellectum curet
 omnino ne taceat; habens rerum affluentiam a misericordia non
 torpescat; habens artem qua regitur, usum illius cum proximo
@@ -4929,22 +3865,16 @@
 minimum accepit</i>. Sed talentum commissum non abscondere, sed
 fideliter dispensare quilibet tenetur, quod patet ex poena servi
 abscondentis talentum, Matth. XXV. Ergo advocatus tenetur pro
-pauperibus loqui.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 1 arg. 3"><a name="42061"><span class=
-"ref">[42061] II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+pauperibus loqui.</p><p title="II-II q. 71 a. 1 arg. 3"><a name="42061"><span class="ref">[42061] IIª-IIae q. 71 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 praeceptum de misericordiae operibus adimplendis, cum sit
 affirmativum, obligat pro loco et tempore, quod est maxime in
 necessitate. Sed tempus necessitatis videtur esse quando alicuius
 pauperis causa opprimitur. Ergo in tali casu videtur quod advocatus
-teneatur pauperibus patrocinium praestare.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 1 s. c."><a name="42062"><span class=
-"ref">[42062] II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
+teneatur pauperibus patrocinium praestare.</p><p title="II-II q. 71 a. 1 s. c."><a name="42062"><span class="ref">[42062] IIª-IIae q. 71 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
 non minor necessitas est indigentis cibo quam indigentis advocato.
 Sed ille qui habet potestatem cibandi non semper tenetur pauperem
 cibare. Ergo nec advocatus semper tenetur causae pauperum
-patrocinium praestare.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 1 co."><a name="42063"><span class=
-"ref">[42063] II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+patrocinium praestare.</p><p title="II-II q. 71 a. 1 co."><a name="42063"><span class="ref">[42063] IIª-IIae q. 71 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod cum praestare patrocinium causae pauperum ad opus
 misericordiae pertineat, idem est hic dicendum quod et supra de
 aliis misericordiae operibus dictum est. Nullus enim sufficit
@@ -4977,51 +3907,33 @@
 patrocinium praestare, sed solum concurrentibus conditionibus
 praedictis. Alioquin oporteret eum omnia alia negotia
 praetermittere, et solis causis pauperum iuvandis intendere. Et
-idem dicendum est de medico, quantum ad curationem pauperum.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 1 ad 1"><a name="42064"><span class=
-"ref">[42064] II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+idem dicendum est de medico, quantum ad curationem pauperum.</p><p title="II-II q. 71 a. 1 ad 1"><a name="42064"><span class="ref">[42064] IIª-IIae q. 71 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod quando asinus iacet sub onere, non potest ei
 aliter subveniri in casu isto nisi per advenientes subveniatur, et
 ideo tenentur iuvare. Non autem tenerentur si posset aliunde
-remedium afferri.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 1 ad 2"><a name="42065"><span class=
-"ref">[42065] II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+remedium afferri.</p><p title="II-II q. 71 a. 1 ad 2"><a name="42065"><span class="ref">[42065] IIª-IIae q. 71 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod homo talentum sibi creditum tenetur utiliter
 dispensare, servata opportunitate locorum et temporum et aliarum
-rerum, ut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 1 ad 3"><a name="42066"><span class=
-"ref">[42066] II&ordf;-IIae q. 71 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+rerum, ut dictum est.</p><p title="II-II q. 71 a. 1 ad 3"><a name="42066"><span class="ref">[42066] IIª-IIae q. 71 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod non quaelibet necessitas causat debitum subveniendi,
-sed solum illa quae est dicta.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 71 a. 2 arg. 1"><a name="42067"><span class=
-"ref">[42067] II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+sed solum illa quae est dicta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 71 a. 2 arg. 1"><a name="42067"><span class="ref">[42067] IIª-IIae q. 71 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod inconvenienter aliqui
 secundum iura arceantur ab officio advocandi. Ab operibus enim
 misericordiae nullus debet arceri. Sed patrocinium praestare in
 causis ad opera misericordiae pertinet, ut dictum est. Ergo nullus
-debet ab hoc officio arceri.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 2 arg. 2"><a name="42068"><span class=
-"ref">[42068] II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+debet ab hoc officio arceri.</p><p title="II-II q. 71 a. 2 arg. 2"><a name="42068"><span class="ref">[42068] IIª-IIae q. 71 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 contrariarum causarum non videtur esse idem effectus. Sed esse
 deditum rebus divinis, et esse deditum peccatis, est contrarium.
 Inconvenienter igitur excluduntur ab officio advocati quidam
 propter religionem, ut monachi et clerici; quidam autem propter
-culpam, ut infames et haeretici.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 2 arg. 3"><a name="42069"><span class=
-"ref">[42069] II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+culpam, ut infames et haeretici.</p><p title="II-II q. 71 a. 2 arg. 3"><a name="42069"><span class="ref">[42069] IIª-IIae q. 71 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 homo debet diligere proximum sicut seipsum. Sed ad effectum
 dilectionis pertinet quod aliquis advocatus causae alicuius
 patrocinetur. Inconvenienter ergo aliqui quibus conceditur pro
 seipsis auctoritas advocationis, prohibentur patrocinari causis
-aliorum.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 2 s. c."><a name="42070"><span class=
-"ref">[42070] II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+aliorum.</p><p title="II-II q. 71 a. 2 s. c."><a name="42070"><span class="ref">[42070] IIª-IIae q. 71 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod III, qu. VII, multae personae arcentur ab officio
-postulandi.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 2 co."><a name="42071"><span class=
-"ref">[42071] II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+postulandi.</p><p title="II-II q. 71 a. 2 co."><a name="42071"><span class="ref">[42071] IIª-IIae q. 71 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod aliquis impeditur ab aliquo actu duplici ratione, uno
 modo, propter impotentiam; alio modo, propter indecentiam. Sed
 impotentia simpliciter excludit aliquem ab actu, indecentia autem
@@ -5047,57 +3959,39 @@
 personae possunt pro seipsis, vel pro personis sibi coniunctis, uti
 officio advocati. Unde et clerici pro Ecclesiis suis possunt esse
 advocati, et monachi pro causa monasterii sui, si abbas
-praeceperit.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 2 ad 1"><a name="42072"><span class=
-"ref">[42072] II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+praeceperit.</p><p title="II-II q. 71 a. 2 ad 1"><a name="42072"><span class="ref">[42072] IIª-IIae q. 71 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ab operibus misericordiae interdum aliqui
 propter impotentiam, interdum etiam propter indecentiam
 impediuntur. Non enim omnia opera misericordiae omnes decent, sicut
-stultos non decet consilium dare, neque ignorantes docere.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 2 ad 2"><a name="42073"><span class=
-"ref">[42073] II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+stultos non decet consilium dare, neque ignorantes docere.</p><p title="II-II q. 71 a. 2 ad 2"><a name="42073"><span class="ref">[42073] IIª-IIae q. 71 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod sicut virtus corrumpitur per superabundantiam et
 defectum, ita aliquis fit indecens et per maius et per minus. Et
 propter hoc quidam arcentur a patrocinio praestando in causis quia
 sunt maiores tali officio, sicut religiosi et clerici, quidam vero
 quia sunt minores quam ut eis hoc officium competat, sicut infames
-et infideles.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 2 ad 3"><a name="42074"><span class=
-"ref">[42074] II&ordf;-IIae q. 71 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+et infideles.</p><p title="II-II q. 71 a. 2 ad 3"><a name="42074"><span class="ref">[42074] IIª-IIae q. 71 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod non ita imminet homini necessitas patrocinari causis
 aliorum sicut propriis, quia alii possunt sibi aliter subvenire.
-Unde non est similis ratio.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 71 a. 3 arg. 1"><a name="42075"><span class=
-"ref">[42075] II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+Unde non est similis ratio.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 71 a. 3 arg. 1"><a name="42075"><span class="ref">[42075] IIª-IIae q. 71 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod advocatus non peccet si iniustam
 causam defendat. Sicut enim ostenditur peritia medici si
 infirmitatem desperatam sanet, ita etiam ostenditur peritia
 advocati si etiam iniustam causam defendere possit. Sed medicus
 laudatur si infirmitatem desperatam sanet. Ergo etiam advocatus non
-peccat, sed magis laudandus est, si iniustam causam defendat.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 3 arg. 2"><a name="42076"><span class=
-"ref">[42076] II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+peccat, sed magis laudandus est, si iniustam causam defendat.</p><p title="II-II q. 71 a. 3 arg. 2"><a name="42076"><span class="ref">[42076] IIª-IIae q. 71 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 a quolibet peccato licet desistere. Sed advocatus punitur si causam
 suam prodiderit, ut habetur II, qu. III. Ergo advocatus non peccat
-iniustam causam defendendo, si eam defendendam susceperit.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 3 arg. 3"><a name="42077"><span class=
-"ref">[42077] II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+iniustam causam defendendo, si eam defendendam susceperit.</p><p title="II-II q. 71 a. 3 arg. 3"><a name="42077"><span class="ref">[42077] IIª-IIae q. 71 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 maius videtur esse peccatum si iniustitia utatur ad iustam causam
 defendendam, puta producendo falsos testes vel allegando falsas
 leges, quam iniustam causam defendendo, quia hoc est peccatum in
 forma, illud in materia. Sed videtur advocato licere talibus
 astutiis uti, sicut militi licet ex insidiis pugnare. Ergo videtur
-quod advocatus non peccat si iniustam causam defendat.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 3 s. c."><a name="42078"><span class=
-"ref">[42078] II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+quod advocatus non peccat si iniustam causam defendat.</p><p title="II-II q. 71 a. 3 s. c."><a name="42078"><span class="ref">[42078] IIª-IIae q. 71 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur II Paralip. XIX, <i>impio praebes auxilium, et
 idcirco iram domini merebaris</i>. Sed advocatus defendens causam
 iniustam impio praebet auxilium. Ergo, peccando, iram domini
-meretur.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 3 co."><a name="42079"><span class=
-"ref">[42079] II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+meretur.</p><p title="II-II q. 71 a. 3 co."><a name="42079"><span class="ref">[42079] IIª-IIae q. 71 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod illicitum est alicui cooperari ad malum faciendum
 sive consulendo, sive adiuvando, sive qualitercumque consentiendo,
 quia consilians et coadiuvans quodammodo est faciens; et apostolus
@@ -5109,36 +4003,26 @@
 absque dubio graviter peccat; et ad restitutionem tenetur eius
 damni quod contra iustitiam per eius auxilium altera pars incurrit.
 Si autem ignoranter iniustam causam defendit, putans esse iustam,
-excusatur, secundum modum quo ignorantia excusare potest.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 3 ad 1"><a name="42080"><span class=
-"ref">[42080] II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+excusatur, secundum modum quo ignorantia excusare potest.</p><p title="II-II q. 71 a. 3 ad 1"><a name="42080"><span class="ref">[42080] IIª-IIae q. 71 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod medicus accipiens in cura infirmitatem
 desperatam nulli facit iniuriam. Advocatus autem suscipiens causam
 iniustam iniuste laedit eum contra quem patrocinium praestat. Et
 ideo non est similis ratio. Quamvis enim laudabilis videatur
 quantum ad peritiam artis, tamen peccat quantum ad iniustitiam
-voluntatis, qua abutitur arte ad malum.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 3 ad 2"><a name="42081"><span class=
-"ref">[42081] II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+voluntatis, qua abutitur arte ad malum.</p><p title="II-II q. 71 a. 3 ad 2"><a name="42081"><span class="ref">[42081] IIª-IIae q. 71 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod advocatus, si in principio credidit causam iustam
 esse et postea in processu appareat eam esse iniustam, non debet
 eam prodere, ut scilicet aliam partem iuvet, vel secreta suae
 causae alteri parti revelet. Potest tamen et debet causam deserere;
 vel eum cuius causam agit ad cedendum inducere, sive ad
-componendum, sine adversarii damno.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 3 ad 3"><a name="42082"><span class=
-"ref">[42082] II&ordf;-IIae q. 71 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+componendum, sine adversarii damno.</p><p title="II-II q. 71 a. 3 ad 3"><a name="42082"><span class="ref">[42082] IIª-IIae q. 71 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut supra dictum est, militi vel duci exercitus
 licet in bello iusto ex insidiis agere ea quae facere debet
 prudenter occultando, non autem falsitatem fraudulenter faciendo,
 quia etiam hosti fidem servare oportet, sicut Tullius dicit, in III
 de Offic. Unde et advocato defendenti causam iustam licet prudenter
 occultare ea quibus impediri posset processus eius, non autem licet
-ei aliqua falsitate uti.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 71 a. 4 arg. 1"><a name="42083"><span class=
-"ref">[42083] II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+ei aliqua falsitate uti.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 71 a. 4 arg. 1"><a name="42083"><span class="ref">[42083] IIª-IIae q. 71 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod advocato non liceat pro suo patrocinio
 pecuniam accipere. Opera enim misericordiae non sunt intuitu
 humanae remunerationis facienda, secundum illud Luc. XIV, <i>cum
@@ -5146,26 +4030,18 @@
 divites, ne forte et ipsi te reinvitent, et fiat tibi
 retributio</i>. Sed praestare patrocinium causae alicuius pertinet
 ad opera misericordiae, ut dictum est. Ergo non licet advocato
-accipere retributionem pecuniae pro patrocinio praestito.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 4 arg. 2"><a name="42084"><span class=
-"ref">[42084] II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+accipere retributionem pecuniae pro patrocinio praestito.</p><p title="II-II q. 71 a. 4 arg. 2"><a name="42084"><span class="ref">[42084] IIª-IIae q. 71 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 spirituale non est pro temporali commutandum. Sed patrocinium
 praestitum videtur esse quiddam spirituale, cum sit usus scientiae
 iuris. Ergo non licet advocato pro patrocinio praestito pecuniam
-accipere.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 4 arg. 3"><a name="42085"><span class=
-"ref">[42085] II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+accipere.</p><p title="II-II q. 71 a. 4 arg. 3"><a name="42085"><span class="ref">[42085] IIª-IIae q. 71 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sicut ad iudicium concurrit persona advocati, ita etiam persona
 iudicis et persona testis. Sed secundum Augustinum, ad Macedonium,
 <i>non debet iudex vendere iustum iudicium, nec testis verum
 testimonium</i>. Ergo nec advocatus poterit vendere iustum
-patrocinium.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 4 s. c."><a name="42086"><span class=
-"ref">[42086] II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+patrocinium.</p><p title="II-II q. 71 a. 4 s. c."><a name="42086"><span class="ref">[42086] IIª-IIae q. 71 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit ibidem, quod <i>advocatus licite vendit
-iustum patrocinium, et iurisperitus verum consilium</i>.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 4 co."><a name="42087"><span class=
-"ref">[42087] II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+iustum patrocinium, et iurisperitus verum consilium</i>.</p><p title="II-II q. 71 a. 4 co."><a name="42087"><span class="ref">[42087] IIª-IIae q. 71 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ea quae quis non tenetur alteri exhibere, iuste
 potest pro eorum exhibitione recompensationem accipere. Manifestum
 est autem quod advocatus non semper tenetur patrocinium praestare
@@ -5177,9 +4053,7 @@
 patriae. Si autem per improbitatem aliquid immoderate extorqueat,
 peccat contra iustitiam. Unde Augustinus dicit, ad Macedonium, quod
 <i>ab his extorta per immoderatam improbitatem repeti solent, data
-per tolerabilem consuetudinem non solent</i>.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 4 ad 1"><a name="42088"><span class=
-"ref">[42088] II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+per tolerabilem consuetudinem non solent</i>.</p><p title="II-II q. 71 a. 4 ad 1"><a name="42088"><span class="ref">[42088] IIª-IIae q. 71 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod non semper quae homo potest misericorditer
 facere, tenetur facere gratis, alioquin nulli liceret aliquam rem
 vendere, quia quamlibet rem potest homo misericorditer impendere.
@@ -5187,15 +4061,11 @@
 remunerationem quaerere debet. Et similiter advocatus, quando
 causae pauperum misericorditer patrocinatur, non debet intendere
 remunerationem humanam, sed divinam, non tamen semper tenetur
-gratis patrocinium impendere.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 4 ad 2"><a name="42089"><span class=
-"ref">[42089] II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+gratis patrocinium impendere.</p><p title="II-II q. 71 a. 4 ad 2"><a name="42089"><span class="ref">[42089] IIª-IIae q. 71 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod etsi scientia iuris sit quiddam spirituale, tamen
 usus eius fit opere corporali. Et ideo pro eius recompensatione
 licet pecuniam accipere, alioquin nulli artifici liceret de arte
-sua lucrari.</p>
-<p title="II-II q. 71 a. 4 ad 3"><a name="42090"><span class=
-"ref">[42090] II&ordf;-IIae q. 71 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+sua lucrari.</p><p title="II-II q. 71 a. 4 ad 3"><a name="42090"><span class="ref">[42090] IIª-IIae q. 71 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod iudex et testis communes sunt utrique parti, quia
 iudex tenetur iustam sententiam dare, et testis tenetur verum
 testimonium dicere; iustitia autem et veritas non declinant in unam
@@ -5205,46 +4075,29 @@
 parte, vel ab ea a qua inducuntur, quia nemo militat stipendiis
 suis unquam, ut dicitur I ad Cor. IX. Sed advocatus alteram partem
 tantum defendit. Et ideo licite potest pretium accipere a parte
-quam adiuvat.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 72</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 72 pr."><a name="42091"><span class=
-"ref">[42091] II&ordf;-IIae q. 72 pr.</span></a> Deinde
+quam adiuvat.</p></div></div><div class="q" id="q72"><h2>Quaestio 72</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 72 pr."><a name="42091"><span class="ref">[42091] IIª-IIae q. 72 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de iniuriis verborum quae inferuntur extra
 iudicium. Et primo, de contumelia; secundo, de detractione; tertio,
 de susurratione; quarto, de derisione; quinto, de maledictione.
 Circa primum quaeruntur quatuor. Primo, quid sit contumelia.
 Secundo, utrum omnis contumelia sit peccatum mortale. Tertio, utrum
 oporteat contumeliosos reprimere. Quarto, de origine
-contumeliae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 72 a. 1 arg. 1"><a name="42092"><span class=
-"ref">[42092] II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+contumeliae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 72 a. 1 arg. 1"><a name="42092"><span class="ref">[42092] IIª-IIae q. 72 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod contumelia non consistat in verbis.
 Contumelia enim importat quoddam nocumentum proximo illatum, cum
 pertineat ad iniustitiam. Sed verba nullum nocumentum videntur
 inferre proximo, nec in rebus nec in persona. Ergo contumelia non
-consistit in verbis.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 1 arg. 2"><a name="42093"><span class=
-"ref">[42093] II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+consistit in verbis.</p><p title="II-II q. 72 a. 1 arg. 2"><a name="42093"><span class="ref">[42093] IIª-IIae q. 72 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 contumelia videtur ad quandam dehonorationem pertinere. Sed magis
 aliquis potest inhonorari seu vituperari factis quam verbis. Ergo
 videtur quod contumelia non consistit in verbis, sed magis in
-factis.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 1 arg. 3"><a name="42094"><span class=
-"ref">[42094] II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+factis.</p><p title="II-II q. 72 a. 1 arg. 3"><a name="42094"><span class="ref">[42094] IIª-IIae q. 72 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 dehonoratio quae fit in verbis dicitur convicium vel improperium.
 Sed contumelia videtur differre a convicio et improperio. Ergo
-contumelia non consistit in verbis.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 1 s. c."><a name="42095"><span class=
-"ref">[42095] II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
+contumelia non consistit in verbis.</p><p title="II-II q. 72 a. 1 s. c."><a name="42095"><span class="ref">[42095] IIª-IIae q. 72 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
 nihil auditu percipitur nisi verbum. Sed contumelia auditu
 percipitur, secundum illud Ierem. XX, <i>audivi contumelias in
-circuitu</i>. Ergo contumelia est in verbis.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 1 co."><a name="42096"><span class=
-"ref">[42096] II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+circuitu</i>. Ergo contumelia est in verbis.</p><p title="II-II q. 72 a. 1 co."><a name="42096"><span class="ref">[42096] IIª-IIae q. 72 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod contumelia importat dehonorationem alicuius. Quod
 quidem contingit dupliciter. Cum enim honor aliquam excellentiam
 consequatur, uno modo aliquis alium dehonorat cum privat eum
@@ -5263,9 +4116,7 @@
 verborum significantium; inde est quod contumelia, extenso nomine,
 etiam in factis dicitur. Unde Rom. I, super illud,
 <i>contumeliosos, superbos</i>, dicit Glossa quod <i>contumeliosi
-sunt qui dictis vel factis contumelias et turpia inferunt</i>.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 1 ad 1"><a name="42097"><span class=
-"ref">[42097] II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+sunt qui dictis vel factis contumelias et turpia inferunt</i>.</p><p title="II-II q. 72 a. 1 ad 1"><a name="42097"><span class="ref">[42097] IIª-IIae q. 72 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod verba secundum suam essentiam, idest inquantum
 sunt quidam soni audibiles, nullum nocumentum alteri inferunt, nisi
 forte gravando auditum, puta cum aliquis nimis alte loquitur.
@@ -5275,17 +4126,13 @@
 reverentiae sibi ab aliis exhibendae. Et ideo maior est contumelia
 si aliquis alicui defectum suum dicat coram multis. Et tamen si
 sibi soli dicat, potest esse contumelia, inquantum ipse qui
-loquitur contra audientis reverentiam agit.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 1 ad 2"><a name="42098"><span class=
-"ref">[42098] II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+loquitur contra audientis reverentiam agit.</p><p title="II-II q. 72 a. 1 ad 2"><a name="42098"><span class="ref">[42098] IIª-IIae q. 72 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod intantum aliquis aliquem factis dehonorat inquantum
 illa facta vel faciunt vel significant illud quod est contra
 honorem alicuius. Quorum primum non pertinet ad contumeliam, sed ad
 alias iniustitiae species, de quibus supra dictum est. Secundum
 vero pertinet ad contumeliam inquantum facta habent vim verborum in
-significando.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 1 ad 3"><a name="42099"><span class=
-"ref">[42099] II&ordf;-IIae q. 72 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+significando.</p><p title="II-II q. 72 a. 1 ad 3"><a name="42099"><span class="ref">[42099] IIª-IIae q. 72 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod convicium et improperium consistunt in verbis, sicut
 et contumelia, quia per omnia haec repraesentatur aliquis defectus
 alicuius in detrimentum honoris ipsius. Huiusmodi autem defectus
@@ -5301,26 +4148,18 @@
 improperii, quod proprie est quando aliquis iniuriose alteri ad
 memoriam reducit auxilium quod contulit ei necessitatem patienti.
 Unde dicitur Eccli. XX, <i>exigua dabit, et multa improperabit</i>.
-Quandoque tamen unum istorum pro alio ponitur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 72 a. 2 arg. 1"><a name="42100"><span class=
-"ref">[42100] II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+Quandoque tamen unum istorum pro alio ponitur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 72 a. 2 arg. 1"><a name="42100"><span class="ref">[42100] IIª-IIae q. 72 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod contumelia, vel convicium,
 non sit peccatum mortale. Nullum enim peccatum mortale est actus
 alicuius virtutis. Sed conviciari est actus alicuius virtutis,
 scilicet eutrapeliae, ad quam pertinet bene conviciari, secundum
 philosophum, in IV Ethic. Ergo convicium, sive contumelia, non est
-peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 2 arg. 2"><a name="42101"><span class=
-"ref">[42101] II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 72 a. 2 arg. 2"><a name="42101"><span class="ref">[42101] IIª-IIae q. 72 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 peccatum mortale non invenitur in viris perfectis. Qui tamen
 aliquando convicia vel contumelias dicunt, sicut patet de apostolo,
 qui, ad Gal. III, dixit, <i>o insensati Galatae</i>. Et dominus
 dicit, Luc. ult., <i>o stulti, et tardi corde ad credendum</i>.
-Ergo convicium, sive contumelia, non est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 2 arg. 3"><a name="42102"><span class=
-"ref">[42102] II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Ergo convicium, sive contumelia, non est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 72 a. 2 arg. 3"><a name="42102"><span class="ref">[42102] IIª-IIae q. 72 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quamvis id quod est peccatum veniale ex genere possit fieri
 mortale, non tamen peccatum quod ex genere est mortale potest esse
 veniale, ut supra habitum est. Si ergo dicere convicium vel
@@ -5328,15 +4167,11 @@
 semper esset peccatum mortale. Quod videtur esse falsum, ut patet
 in eo qui leviter et ex subreptione, vel ex levi ira dicit aliquod
 verbum contumeliosum. Non ergo contumelia vel convicium ex genere
-suo est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 2 s. c."><a name="42103"><span class=
-"ref">[42103] II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra,
+suo est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 72 a. 2 s. c."><a name="42103"><span class="ref">[42103] IIª-IIae q. 72 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra,
 nihil meretur poenam aeternam Inferni nisi peccatum mortale. Sed
 convicium vel contumelia meretur poenam Inferni, secundum illud
 Matth. V, <i>qui dixerit fratri suo, fatue, reus erit Gehennae
-ignis</i>. Ergo convicium vel contumelia est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 2 co."><a name="42104"><span class=
-"ref">[42104] II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+ignis</i>. Ergo convicium vel contumelia est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 72 a. 2 co."><a name="42104"><span class="ref">[42104] IIª-IIae q. 72 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, verba inquantum sunt soni
 quidam, non sunt in nocumentum aliorum, sed inquantum significant
 aliquid. Quae quidem significatio ex interiori affectu procedit. Et
@@ -5359,18 +4194,14 @@
 eius contra quem proferretur. Et tunc posset homo peccare
 mortaliter etiam si non intenderet dehonorationem alterius. Sicut
 etiam si aliquis, incaute alium ex ludo percutiens, graviter
-laedat, culpa non caret.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 2 ad 1"><a name="42105"><span class=
-"ref">[42105] II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+laedat, culpa non caret.</p><p title="II-II q. 72 a. 2 ad 1"><a name="42105"><span class="ref">[42105] IIª-IIae q. 72 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ad eutrapelum pertinet dicere aliquod leve
 convicium, non ad dehonorationem vel ad contristationem eius in
 quem dicitur, sed magis causa delectationis et ioci. Et hoc potest
 esse sine peccato, si debitae circumstantiae observantur. Si vero
 aliquis non reformidet contristare eum in quem profertur huiusmodi
 iocosum convicium, dummodo aliis risum excitet, hoc est vitiosum,
-ut ibidem dicitur.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 2 ad 2"><a name="42106"><span class=
-"ref">[42106] II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+ut ibidem dicitur.</p><p title="II-II q. 72 a. 2 ad 2"><a name="42106"><span class="ref">[42106] IIª-IIae q. 72 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod sicut licitum est aliquem verberare vel in rebus
 damnificare causa disciplinae, ita etiam et causa disciplinae
 potest aliquis alteri, quem debet corrigere, verbum aliquod
@@ -5378,45 +4209,31 @@
 et apostolus Galatas insensatos. Tamen, sicut dicit Augustinus, in
 libro de Serm. Dom. in monte, <i>raro, et ex magna necessitate
 obiurgationes sunt adhibendae, in quibus non nobis, sed ut domino
-serviatur, instemus</i>.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 2 ad 3"><a name="42107"><span class=
-"ref">[42107] II&ordf;-IIae q. 72 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+serviatur, instemus</i>.</p><p title="II-II q. 72 a. 2 ad 3"><a name="42107"><span class="ref">[42107] IIª-IIae q. 72 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, cum peccatum convicii vel contumeliae ex animo
 dicentis dependeat, potest contingere quod sit peccatum veniale, si
 sit leve convicium, non multum hominem dehonestans, et proferatur
 ex aliqua animi levitate, vel ex levi ira, absque firmo proposito
 aliquem dehonestandi, puta cum aliquis intendit aliquem per
-huiusmodi verbum leviter contristare.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 72 a. 3 arg. 1"><a name="42108"><span class=
-"ref">[42108] II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+huiusmodi verbum leviter contristare.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 72 a. 3 arg. 1"><a name="42108"><span class="ref">[42108] IIª-IIae q. 72 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod aliquis non debeat contumelias sibi
 illatas sustinere. Qui enim sustinet contumeliam sibi illatam,
 audaciam nutrit conviciantis. Sed hoc non est faciendum. Ergo homo
 non debet sustinere contumeliam sibi illatam, sed magis convicianti
-respondere.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 3 arg. 2"><a name="42109"><span class=
-"ref">[42109] II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+respondere.</p><p title="II-II q. 72 a. 3 arg. 2"><a name="42109"><span class="ref">[42109] IIª-IIae q. 72 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 homo debet plus se diligere quam alium. Sed aliquis non debet
 sustinere quod alteri convicium inferatur, unde dicitur Prov. XXVI,
 <i>qui imponit stulto silentium, iras mitigat</i>. Ergo etiam
-aliquis non debet sustinere contumelias illatas sibi.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 3 arg. 3"><a name="42110"><span class=
-"ref">[42110] II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+aliquis non debet sustinere contumelias illatas sibi.</p><p title="II-II q. 72 a. 3 arg. 3"><a name="42110"><span class="ref">[42110] IIª-IIae q. 72 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 non licet alicui vindicare seipsum, secundum illud, <i>mihi
 vindictam, et ego retribuam</i>. Sed aliquis non resistendo
 contumeliae se vindicat, secundum illud Chrysostomi, <i>si
 vindicare vis, sile, et funestam ei dedisti plagam</i>. Ergo
 aliquis non debet, silendo, sustinere verba contumeliosa, sed magis
-respondere.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 3 s. c."><a name="42111"><span class=
-"ref">[42111] II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+respondere.</p><p title="II-II q. 72 a. 3 s. c."><a name="42111"><span class="ref">[42111] IIª-IIae q. 72 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur in Psalm., <i>qui inquirebant mala mihi, locuti
 sunt vanitates</i>; et postea subdit, <i>ego autem tanquam surdus
-non audiebam, et sicut mutus non aperiens os suum</i>.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 3 co."><a name="42112"><span class=
-"ref">[42112] II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+non audiebam, et sicut mutus non aperiens os suum</i>.</p><p title="II-II q. 72 a. 3 co."><a name="42112"><span class="ref">[42112] IIª-IIae q. 72 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod sicut patientia necessaria est in his quae contra nos
 fiunt, ita etiam in his quae contra nos dicuntur. Praecepta autem
 patientiae in his quae contra nos fiunt, sunt in praeparatione
@@ -5439,118 +4256,77 @@
 imitationis est posita, debent, si possunt, detrahentium sibi verba
 compescere, ne eorum praedicationem non audiant qui audire
 poterant, et in pravis moribus remanentes, bene vivere
-contemnant</i>.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 3 ad 1"><a name="42113"><span class=
-"ref">[42113] II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+contemnant</i>.</p><p title="II-II q. 72 a. 3 ad 1"><a name="42113"><span class="ref">[42113] IIª-IIae q. 72 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod audaciam conviciantis contumeliosi debet aliquis
 moderate reprimere, scilicet propter officium caritatis, non
 propter cupiditatem privati honoris. Unde dicitur Prov. XXVI, <i>ne
 respondeas stulto iuxta stultitiam suam, ne ei similis
-efficiaris</i>.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 3 ad 2"><a name="42114"><span class=
-"ref">[42114] II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+efficiaris</i>.</p><p title="II-II q. 72 a. 3 ad 2"><a name="42114"><span class="ref">[42114] IIª-IIae q. 72 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in hoc quod aliquis alienas contumelias reprimit, non
 ita timetur cupiditas privati honoris sicut cum aliquis repellit
 contumelias proprias, magis autem videtur hoc provenire ex
-caritatis affectu.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 3 ad 3"><a name="42115"><span class=
-"ref">[42115] II&ordf;-IIae q. 72 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+caritatis affectu.</p><p title="II-II q. 72 a. 3 ad 3"><a name="42115"><span class="ref">[42115] IIª-IIae q. 72 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod si aliquis hoc animo taceret ut tacendo
 contumeliantem ad iracundiam provocaret, pertineret hoc ad
 vindictam. Sed si aliquis taceat volens dare locum irae, hoc est
 laudabile. Unde dicitur Eccli. VIII, <i>non litiges cum homine
-linguato, et non struas in ignem illius ligna</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 72 a. 4 arg. 1"><a name="42116"><span class=
-"ref">[42116] II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+linguato, et non struas in ignem illius ligna</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 72 a. 4 arg. 1"><a name="42116"><span class="ref">[42116] IIª-IIae q. 72 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod contumelia non oriatur ex ira. Quia
 dicitur Prov. XI, <i>ubi superbia, ibi contumelia</i>. Sed ira est
 vitium distinctum a superbia. Ergo contumelia non oritur ex
-ira.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 4 arg. 2"><a name="42117"><span class=
-"ref">[42117] II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+ira.</p><p title="II-II q. 72 a. 4 arg. 2"><a name="42117"><span class="ref">[42117] IIª-IIae q. 72 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Prov. XX dicitur, <i>omnes stulti miscentur contumeliis</i>. Sed
 stultitia est vitium oppositum sapientiae, ut supra habitum est,
 ira autem opponitur mansuetudini. Ergo contumelia non oritur ex
-ira.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 4 arg. 3"><a name="42118"><span class=
-"ref">[42118] II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+ira.</p><p title="II-II q. 72 a. 4 arg. 3"><a name="42118"><span class="ref">[42118] IIª-IIae q. 72 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 nullum peccatum diminuitur ex sua causa. Sed peccatum contumeliae
 diminuitur si ex ira proferatur, gravius enim peccat qui ex odio
 contumeliam infert quam qui ex ira. Ergo contumelia non oritur ex
-ira.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 4 s. c."><a name="42119"><span class=
-"ref">[42119] II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+ira.</p><p title="II-II q. 72 a. 4 s. c."><a name="42119"><span class="ref">[42119] IIª-IIae q. 72 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Gregorius dicit, XXXI Moral., quod ex ira oriuntur
-contumeliae.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 4 co."><a name="42120"><span class=
-"ref">[42120] II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+contumeliae.</p><p title="II-II q. 72 a. 4 co."><a name="42120"><span class="ref">[42120] IIª-IIae q. 72 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, cum unum peccatum possit ex diversis oriri, ex illo
 tamen dicitur principalius habere originem ex quo frequentius
 procedere consuevit, propter propinquitatem ad finem ipsius.
 Contumelia autem magnam habet propinquitatem ad finem irae, qui est
 vindicta, nulla enim vindicta est irato magis in promptu quam
 inferre contumeliam alteri. Et ideo contumelia maxime oritur ex
-ira.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 4 ad 1"><a name="42121"><span class=
-"ref">[42121] II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+ira.</p><p title="II-II q. 72 a. 4 ad 1"><a name="42121"><span class="ref">[42121] IIª-IIae q. 72 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod contumelia non ordinatur ad finem superbiae, qui
 est celsitudo, et ideo non directe contumelia oritur ex superbia.
 Disponit tamen superbia ad contumeliam, inquantum illi qui se
 superiores aestimant, facilius alios contemnunt et iniurias eis
 irrogant. Facilius etiam irascuntur, utpote reputantes indignum
-quidquid contra eorum voluntatem agitur.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 4 ad 2"><a name="42122"><span class=
-"ref">[42122] II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+quidquid contra eorum voluntatem agitur.</p><p title="II-II q. 72 a. 4 ad 2"><a name="42122"><span class="ref">[42122] IIª-IIae q. 72 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, secundum philosophum, in VII Ethic., ira non
 perfecte audit rationem, et sic iratus patitur rationis defectum,
 in quo convenit cum stultitia. Et propter hoc ex stultitia oritur
-contumelia, secundum affinitatem quam habet cum ira.</p>
-<p title="II-II q. 72 a. 4 ad 3"><a name="42123"><span class=
-"ref">[42123] II&ordf;-IIae q. 72 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+contumelia, secundum affinitatem quam habet cum ira.</p><p title="II-II q. 72 a. 4 ad 3"><a name="42123"><span class="ref">[42123] IIª-IIae q. 72 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, secundum philosophum, in II Rhet., <i>iratus
 intendit manifestam offensam, quod non curat odiens</i>. Et ideo
 contumelia, quae importat manifestam iniuriam, magis pertinet ad
-iram quam ad odium.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 73</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 73 pr."><a name="42124"><span class=
-"ref">[42124] II&ordf;-IIae q. 73 pr.</span></a> Deinde
+iram quam ad odium.</p></div></div><div class="q" id="q73"><h2>Quaestio 73</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 73 pr."><a name="42124"><span class="ref">[42124] IIª-IIae q. 73 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de detractione. Et circa hoc quaeruntur quatuor.
 Primo, quid sit detractio. Secundo, utrum sit peccatum mortale.
 Tertio, de comparatione eius ad alia peccata. Quarto, utrum peccet
-aliquis audiendo detractionem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 73 a. 1 arg. 1"><a name="42125"><span class=
-"ref">[42125] II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+aliquis audiendo detractionem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 73 a. 1 arg. 1"><a name="42125"><span class="ref">[42125] IIª-IIae q. 73 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod detractio non sit denigratio alienae
 famae per occulta verba, ut a quibusdam definitur. Occultum enim et
 manifestum sunt circumstantiae non constituentes speciem peccati,
 accidit enim peccato quod a multis sciatur vel a paucis. Sed illud
 quod non constituit speciem peccati non pertinet ad rationem
 ipsius, nec debet poni in eius definitione. Ergo ad rationem
-detractionis non pertinet quod fiat per occulta verba.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 1 arg. 2"><a name="42126"><span class=
-"ref">[42126] II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+detractionis non pertinet quod fiat per occulta verba.</p><p title="II-II q. 73 a. 1 arg. 2"><a name="42126"><span class="ref">[42126] IIª-IIae q. 73 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ad rationem famae pertinet publica notitia. Si igitur per
 detractionem denigretur fama alicuius, non poterit hoc fieri per
-verba occulta, sed per verba in manifesto dicta.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 1 arg. 3"><a name="42127"><span class=
-"ref">[42127] II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+verba occulta, sed per verba in manifesto dicta.</p><p title="II-II q. 73 a. 1 arg. 3"><a name="42127"><span class="ref">[42127] IIª-IIae q. 73 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ille detrahit qui aliquid subtrahit vel diminuit de eo quod est.
 Sed quandoque denigratur fama alicuius etiam si nihil subtrahatur
 de veritate, puta cum aliquis vera crimina alicuius pandit. Ergo
-non omnis denigratio famae est detractio.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 1 s. c."><a name="42128"><span class=
-"ref">[42128] II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+non omnis denigratio famae est detractio.</p><p title="II-II q. 73 a. 1 s. c."><a name="42128"><span class="ref">[42128] IIª-IIae q. 73 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Eccle. X, <i>si mordeat serpens in silentio, nihil
 eo minus habet qui occulte detrahit</i>. Ergo occulte mordere famam
-alicuius est detrahere.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 1 co."><a name="42129"><span class=
-"ref">[42129] II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+alicuius est detrahere.</p><p title="II-II q. 73 a. 1 co."><a name="42129"><span class="ref">[42129] IIª-IIae q. 73 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod sicut facto aliquis alteri nocet dupliciter,
 manifeste quidem sicut in rapina vel quacumque violentia illata,
 occulte autem sicut in furto et dolosa percussione; ita etiam verbo
@@ -5570,63 +4346,45 @@
 manifeste contra aliquem loquitur, detractor autem occulte. Alio
 modo, quantum ad finem intentum, sive quantum ad nocumentum
 illatum, quia scilicet contumeliosus derogat honori, detractor
-famae.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 1 ad 1"><a name="42130"><span class=
-"ref">[42130] II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+famae.</p><p title="II-II q. 73 a. 1 ad 1"><a name="42130"><span class="ref">[42130] IIª-IIae q. 73 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod in involuntariis commutationibus, ad quas
 reducuntur omnia nocumenta proximo illata verbo vel facto,
 diversificat rationem peccati occultum et manifestum, quia alia est
 ratio involuntarii per violentiam, et per ignorantiam, ut supra
-dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 1 ad 2"><a name="42131"><span class=
-"ref">[42131] II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+dictum est.</p><p title="II-II q. 73 a. 1 ad 2"><a name="42131"><span class="ref">[42131] IIª-IIae q. 73 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod verba detractionis dicuntur occulta non simpliciter,
 sed per comparationem ad eum de quo dicuntur, quia eo absente et
 ignorante, dicuntur. Sed contumeliosus in faciem contra hominem
 loquitur. Unde si aliquis de alio male loquatur coram multis, eo
 absente, detractio est, si autem eo solo praesente, contumelia est.
 Quamvis etiam si uni soli aliquis de absente malum dicat, corrumpit
-famam eius, non in toto, sed in parte.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 1 ad 3"><a name="42132"><span class=
-"ref">[42132] II&ordf;-IIae q. 73 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+famam eius, non in toto, sed in parte.</p><p title="II-II q. 73 a. 1 ad 3"><a name="42132"><span class="ref">[42132] IIª-IIae q. 73 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod aliquis dicitur detrahere non quia diminuat de
 veritate, sed quia diminuit famam eius. Quod quidem quandoque fit
 directe, quandoque indirecte. Directe quidem, quadrupliciter, uno
 modo, quando falsum imponit alteri; secundo, quando peccatum
 adauget suis verbis; tertio, quando occultum revelat; quarto,
 quando id quod est bonum dicit mala intentione factum. Indirecte
-autem, vel negando bonum alterius; vel malitiose reticendo.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 73 a. 2 arg. 1"><a name="42133"><span class=
-"ref">[42133] II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+autem, vel negando bonum alterius; vel malitiose reticendo.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 73 a. 2 arg. 1"><a name="42133"><span class="ref">[42133] IIª-IIae q. 73 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod detractio non sit peccatum
 mortale. Nullus enim actus virtutis est peccatum mortale. Sed
 revelare peccatum occultum, quod, sicut dictum est, ad detractionem
 pertinet, est actus virtutis, vel caritatis, dum aliquis fratris
 peccatum denuntiat eius emendationem intendens; vel etiam est actus
 iustitiae, dum aliquis fratrem accusat. Ergo detractio non est
-peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 2 arg. 2"><a name="42134"><span class=
-"ref">[42134] II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 73 a. 2 arg. 2"><a name="42134"><span class="ref">[42134] IIª-IIae q. 73 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 super illud Prov. XXIV, <i>cum detractoribus non commiscearis</i>,
 dicit Glossa, <i>hoc specialiter vitio periclitatur totum genus
 humanum</i>. Sed nullum peccatum mortale in toto humano genere
 invenitur, quia multi abstinent a peccato mortali, peccata autem
 venialia sunt quae in omnibus inveniuntur. Ergo detractio est
-peccatum veniale.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 2 arg. 3"><a name="42135"><span class=
-"ref">[42135] II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+peccatum veniale.</p><p title="II-II q. 73 a. 2 arg. 3"><a name="42135"><span class="ref">[42135] IIª-IIae q. 73 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Augustinus, in homilia de igne Purg., inter peccata minuta ponit,
 quando cum omni facilitate vel temeritate maledicimus, quod
-pertinet ad detractionem. Ergo detractio est peccatum veniale.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 2 s. c."><a name="42136"><span class=
-"ref">[42136] II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+pertinet ad detractionem. Ergo detractio est peccatum veniale.</p><p title="II-II q. 73 a. 2 s. c."><a name="42136"><span class="ref">[42136] IIª-IIae q. 73 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Rom. I dicitur, <i>detractores, Deo odibiles</i>, quod
 ideo additur, ut dicit Glossa, <i>ne leve putetur propter hoc quod
-consistit in verbis</i>.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 2 co."><a name="42137"><span class=
-"ref">[42137] II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+consistit in verbis</i>.</p><p title="II-II q. 73 a. 2 co."><a name="42137"><span class="ref">[42137] IIª-IIae q. 73 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, peccata verborum maxime sunt
 ex intentione dicentis diiudicanda. Detractio autem, secundum suam
 rationem, ordinatur ad denigrandam famam alicuius. Unde ille, per
@@ -5650,30 +4408,20 @@
 ipso genere verborum habet rationem peccati mortalis. Et tenetur
 aliquis ad restitutionem famae, sicut ad restitutionem cuiuslibet
 rei subtractae, eo modo quo supra dictum est, cum de restitutione
-ageretur.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 2 ad 1"><a name="42138"><span class=
-"ref">[42138] II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+ageretur.</p><p title="II-II q. 73 a. 2 ad 1"><a name="42138"><span class="ref">[42138] IIª-IIae q. 73 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod revelare peccatum occultum alicuius propter eius
 emendationem denuntiando, vel propter bonum publicae iustitiae
-accusando, non est detrahere, ut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 2 ad 2"><a name="42139"><span class=
-"ref">[42139] II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+accusando, non est detrahere, ut dictum est.</p><p title="II-II q. 73 a. 2 ad 2"><a name="42139"><span class="ref">[42139] IIª-IIae q. 73 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Glossa illa non dicit quod detractio in toto genere
 humano inveniatur, sed addit, paene. Tum quia stultorum infinitus
 est numerus, et pauci sunt qui ambulant per viam salutis. Tum etiam
 quia pauci vel nulli sunt qui non aliquando ex animi levitate
 aliquid dicunt unde in aliquo, vel leviter, alterius fama
 minoratur, quia, ut dicitur Iac. III, <i>si quis in verbo non
-offendit, hic perfectus est vir</i>.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 2 ad 3"><a name="42140"><span class=
-"ref">[42140] II&ordf;-IIae q. 73 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+offendit, hic perfectus est vir</i>.</p><p title="II-II q. 73 a. 2 ad 3"><a name="42140"><span class="ref">[42140] IIª-IIae q. 73 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod Augustinus loquitur in casu illo quo aliquis dicit
 aliquod leve malum de alio non ex intentione nocendi, sed ex animi
-levitate vel ex lapsu linguae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 73 a. 3 arg. 1"><a name="42141"><span class=
-"ref">[42141] II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+levitate vel ex lapsu linguae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 73 a. 3 arg. 1"><a name="42141"><span class="ref">[42141] IIª-IIae q. 73 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod detractio sit gravius omnibus peccatis
 quae in proximum committuntur. Quia super illud Psalm., <i>pro eo
 ut me diligerent, detrahebant mihi</i>, dicit Glossa, <i>plus
@@ -5683,39 +4431,29 @@
 quam homicidium, quanto gravius est occidere animam quam occidere
 corpus. Sed homicidium est gravius inter cetera peccata quae in
 proximum committuntur. Ergo detractio est simpliciter inter omnia
-gravior.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 3 arg. 2"><a name="42142"><span class=
-"ref">[42142] II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+gravior.</p><p title="II-II q. 73 a. 3 arg. 2"><a name="42142"><span class="ref">[42142] IIª-IIae q. 73 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 detractio videtur esse gravius peccatum quam contumelia quia
 contumeliam potest homo repellere, non autem detractionem latentem.
 Sed contumelia videtur esse maius peccatum quam adulterium, per hoc
 quod adulterium unit duos in unam carnem, contumelia autem unitos
 in multa dividit. Ergo detractio est maius peccatum quam
 adulterium, quod tamen, inter alia peccata quae sunt in proximum,
-magnam gravitatem habet.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 3 arg. 3"><a name="42143"><span class=
-"ref">[42143] II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+magnam gravitatem habet.</p><p title="II-II q. 73 a. 3 arg. 3"><a name="42143"><span class="ref">[42143] IIª-IIae q. 73 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 contumelia oritur ex ira, detractio autem ex invidia, ut patet per
 Gregorium, XXXI Moral. Sed invidia est maius peccatum quam ira.
 Ergo et detractio est maius peccatum quam contumelia. Et sic idem
-quod prius.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 3 arg. 4"><a name="42144"><span class=
-"ref">[42144] II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
+quod prius.</p><p title="II-II q. 73 a. 3 arg. 4"><a name="42144"><span class="ref">[42144] IIª-IIae q. 73 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
 tanto aliquod peccatum est gravius quanto graviorem defectum
 inducit. Sed detractio inducit gravissimum defectum, scilicet
 excaecationem mentis, dicit enim Gregorius, <i>quid aliud
 detrahentes faciunt nisi quod in pulverem sufflant et in oculos
 suos terram excitant, ut unde plus detractionis perflant, inde
 minus veritatis videant?</i> Ergo detractio est gravissimum
-peccatum inter ea quae committuntur in proximum.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 3 s. c."><a name="42145"><span class=
-"ref">[42145] II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
+peccatum inter ea quae committuntur in proximum.</p><p title="II-II q. 73 a. 3 s. c."><a name="42145"><span class="ref">[42145] IIª-IIae q. 73 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
 gravius est peccare facto quam verbo. Sed detractio est peccatum
 verbi, adulterium autem et homicidium et furtum sunt peccata in
 factis. Ergo detractio non est gravius ceteris peccatis quae sunt
-in proximum.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 3 co."><a name="42146"><span class=
-"ref">[42146] II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+in proximum.</p><p title="II-II q. 73 a. 3 co."><a name="42146"><span class="ref">[42146] IIª-IIae q. 73 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod peccata quae committuntur in proximum sunt pensanda
 per se quidem secundum nocumenta quae proximo inferuntur, quia ex
 hoc habent rationem culpae. Tanto autem est maius nocumentum quanto
@@ -5741,14 +4479,10 @@
 parte peccantis, qui gravius peccat si ex deliberatione peccet quam
 si peccet ex infirmitate vel incautela. Et secundum hoc peccata
 locutionis habent aliquam levitatem, inquantum de facili ex lapsu
-linguae proveniunt, absque magna praemeditatione.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 3 ad 1"><a name="42147"><span class=
-"ref">[42147] II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+linguae proveniunt, absque magna praemeditatione.</p><p title="II-II q. 73 a. 3 ad 1"><a name="42147"><span class="ref">[42147] IIª-IIae q. 73 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod illi qui detrahunt Christo impedientes fidem
 membrorum ipsius, derogant divinitati eius, cui fides innititur.
-Unde non est simplex detractio, sed blasphemia.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 3 ad 2"><a name="42148"><span class=
-"ref">[42148] II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+Unde non est simplex detractio, sed blasphemia.</p><p title="II-II q. 73 a. 3 ad 2"><a name="42148"><span class="ref">[42148] IIª-IIae q. 73 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod gravius peccatum est contumelia quam detractio,
 inquantum habet maiorem contemptum proximi, sicut et rapina est
 gravius peccatum quam furtum, ut supra dictum est. Contumelia tamen
@@ -5763,9 +4497,7 @@
 proximum odiat vel contemnat. Propter quod in epistola Clementis
 dicitur detractores esse homicidas, scilicet occasionaliter,
 <i>quia qui odit fratrem suum, homicida est</i>, ut dicitur I Ioan.
-III.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 3 ad 3"><a name="42149"><span class=
-"ref">[42149] II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+III.</p><p title="II-II q. 73 a. 3 ad 3"><a name="42149"><span class="ref">[42149] IIª-IIae q. 73 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quia ira quaerit in manifesto vindictam inferre, ut
 philosophus dicit, in II Rhet., ideo detractio, quae est in
 occulto, non est filia irae, sicut contumelia; sed magis invidiae,
@@ -5774,18 +4506,12 @@
 quia ex minori vitio potest oriri maius peccatum, sicut ex ira
 nascitur homicidium et blasphemia. Origo enim peccatorum attenditur
 secundum inclinationem ad finem, quod est ex parte conversionis,
-gravitas autem peccati magis attenditur ex parte aversionis.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 3 ad 4"><a name="42150"><span class=
-"ref">[42150] II&ordf;-IIae q. 73 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+gravitas autem peccati magis attenditur ex parte aversionis.</p><p title="II-II q. 73 a. 3 ad 4"><a name="42150"><span class="ref">[42150] IIª-IIae q. 73 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod quia homo laetatur in sententia oris sui, ut dicitur
 Prov. XV, inde est quod ille qui detrahit incipit magis amare et
 credere quod dicit; et per consequens proximum magis odire; et sic
 magis recedere a cognitione veritatis. Iste tamen effectus potest
-sequi etiam ex aliis peccatis quae pertinent ad odium proximi.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 73 a. 4 arg. 1"><a name="42151"><span class=
-"ref">[42151] II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+sequi etiam ex aliis peccatis quae pertinent ad odium proximi.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 73 a. 4 arg. 1"><a name="42151"><span class="ref">[42151] IIª-IIae q. 73 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod audiens qui tolerat detrahentem non
 graviter peccet. Non enim aliquis magis tenetur alteri quam sibi
 ipsi. Sed laudabile est si patienter homo suos detractores toleret,
@@ -5793,28 +4519,20 @@
 detrahentium, sicut nostro studio non debemus excitare, ne ipsi
 pereant; ita per suam malitiam excitatas debemus aequanimiter
 tolerare, ut nobis meritum crescat</i>. Ergo non peccat aliquis si
-detractionibus aliorum non resistat.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 4 arg. 2"><a name="42152"><span class=
-"ref">[42152] II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+detractionibus aliorum non resistat.</p><p title="II-II q. 73 a. 4 arg. 2"><a name="42152"><span class="ref">[42152] IIª-IIae q. 73 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Eccli. IV dicitur, <i>non contradicas verbo veritatis ullo
 modo</i>. Sed quandoque aliquis detrahit verba veritatis dicendo,
 ut supra dictum est. Ergo videtur quod non semper teneatur homo
-detractionibus resistere.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 4 arg. 3"><a name="42153"><span class=
-"ref">[42153] II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+detractionibus resistere.</p><p title="II-II q. 73 a. 4 arg. 3"><a name="42153"><span class="ref">[42153] IIª-IIae q. 73 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 nullus debet impedire id quod est in utilitatem aliorum. Sed
 detractio frequenter est in utilitatem eorum contra quos
 detrahitur, dicit enim pius Papa, <i>nonnunquam detractio adversus
 bonos excitatur, ut quos vel domestica adulatio vel aliorum favor
 in altum extulerat, detractio humiliet</i>. Ergo aliquis non debet
-detractiones impedire.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 4 s. c."><a name="42154"><span class=
-"ref">[42154] II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+detractiones impedire.</p><p title="II-II q. 73 a. 4 s. c."><a name="42154"><span class="ref">[42154] IIª-IIae q. 73 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Hieronymus dicit, <i>cave ne linguam aut aures habeas
 prurientes, aut aliis detrahas, aut alios audias
-detrahentes</i>.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 4 co."><a name="42155"><span class=
-"ref">[42155] II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+detrahentes</i>.</p><p title="II-II q. 73 a. 4 co."><a name="42155"><span class="ref">[42155] IIª-IIae q. 73 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, secundum apostolum, ad Rom. I, <i>digni sunt morte
 non solum qui peccata faciunt, sed etiam qui facientibus peccata
 consentiunt</i>. Quod quidem contingit dupliciter. Uno modo,
@@ -5835,9 +4553,7 @@
 mortale, vel propter hoc quod alicui ex officio incumbit
 detrahentem corrigere; vel propter aliquod periculum consequens;
 vel propter radicem, qua timor humanus quandoque potest esse
-peccatum mortale, ut supra habitum est.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 4 ad 1"><a name="42156"><span class=
-"ref">[42156] II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+peccatum mortale, ut supra habitum est.</p><p title="II-II q. 73 a. 4 ad 1"><a name="42156"><span class="ref">[42156] IIª-IIae q. 73 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod detractiones suas nullus audit, quia scilicet
 mala quae dicuntur de aliquo eo audiente, non sunt detractiones,
 proprie loquendo, sed contumeliae, ut dictum est. Possunt tamen ad
@@ -5849,58 +4565,37 @@
 patiatur detrimentum famae alterius. Et ideo in culpam ei vertitur
 si non resistit, cum possit resistere, eadem ratione qua tenetur
 aliquis sublevare asinum alterius iacentem sub onere, ut
-praecipitur Deut. XXII.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 4 ad 2"><a name="42157"><span class=
-"ref">[42157] II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+praecipitur Deut. XXII.</p><p title="II-II q. 73 a. 4 ad 2"><a name="42157"><span class="ref">[42157] IIª-IIae q. 73 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod non semper debet aliquis resistere detractori
 arguendo eum de falsitate, maxime si quis sciat verum esse quod
 dicitur. Sed debet eum verbis redarguere de hoc quod peccat fratri
 detrahendo, vel saltem ostendere quod ei detractio displiceat per
 tristitiam faciei; quia, ut dicitur Prov. XXV, <i>ventus Aquilo
-dissipat pluvias, et facies tristis linguam detrahentem</i>.</p>
-<p title="II-II q. 73 a. 4 ad 3"><a name="42158"><span class=
-"ref">[42158] II&ordf;-IIae q. 73 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+dissipat pluvias, et facies tristis linguam detrahentem</i>.</p><p title="II-II q. 73 a. 4 ad 3"><a name="42158"><span class="ref">[42158] IIª-IIae q. 73 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod utilitas quae ex detractione provenit non est ex
 intentione detrahentis, sed ex Dei ordinatione, qui ex quolibet
 malo elicit bonum. Et ideo nihilo minus est detractoribus
 resistendum, sicut et raptoribus vel oppressoribus aliorum, quamvis
-ex hoc oppressis vel spoliatis per patientiam meritum crescat.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 74</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 74 pr."><a name="42159"><span class=
-"ref">[42159] II&ordf;-IIae q. 74 pr.</span></a> Deinde
+ex hoc oppressis vel spoliatis per patientiam meritum crescat.</p></div></div><div class="q" id="q74"><h2>Quaestio 74</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 74 pr."><a name="42159"><span class="ref">[42159] IIª-IIae q. 74 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de susurratione. Et circa hoc quaeruntur duo.
 Primo, utrum susurratio sit peccatum distinctum a detractione.
-Secundo, quod horum sit gravius.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 74 a. 1 arg. 1"><a name="42160"><span class=
-"ref">[42160] II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+Secundo, quod horum sit gravius.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 74 a. 1 arg. 1"><a name="42160"><span class="ref">[42160] IIª-IIae q. 74 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod susurratio non sit peccatum distinctum
 a detractione. Dicit enim Isidorus, in libro Etymol., <i>susurro de
 sono locutionis appellatur, quia non in facie alicuius, sed in aure
 loquitur, detrahendo</i>. Sed loqui de altero detrahendo ad
 detractionem pertinet. Ergo susurratio non est peccatum distinctum
-a detractione.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 1 arg. 2"><a name="42161"><span class=
-"ref">[42161] II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+a detractione.</p><p title="II-II q. 74 a. 1 arg. 2"><a name="42161"><span class="ref">[42161] IIª-IIae q. 74 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Levit. XIX dicitur, <i>non eris criminator nec susurro in
 populis</i>. Sed criminator idem videtur esse quod detractor. Ergo
-etiam susurratio a detractione non differt.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 1 arg. 3"><a name="42162"><span class=
-"ref">[42162] II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+etiam susurratio a detractione non differt.</p><p title="II-II q. 74 a. 1 arg. 3"><a name="42162"><span class="ref">[42162] IIª-IIae q. 74 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Eccli. XXVIII dicitur, <i>susurro et bilinguis maledictus erit</i>.
 Sed bilinguis videtur idem esse quod detractor, quia detractorum
 est duplici lingua loqui, aliter scilicet in absentia et aliter in
-praesentia. Ergo susurro est idem quod detractor.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 1 s. c."><a name="42163"><span class=
-"ref">[42163] II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+praesentia. Ergo susurro est idem quod detractor.</p><p title="II-II q. 74 a. 1 s. c."><a name="42163"><span class="ref">[42163] IIª-IIae q. 74 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod, Rom. I, super illud, <i>susurrones, detractores</i>,
 dicit Glossa, <i>susurrones, inter amicos discordiam seminantes;
-detractores, qui aliorum bona negant vel minuunt</i>.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 1 co."><a name="42164"><span class=
-"ref">[42164] II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+detractores, qui aliorum bona negant vel minuunt</i>.</p><p title="II-II q. 74 a. 1 co."><a name="42164"><span class="ref">[42164] IIª-IIae q. 74 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod susurratio et detractio in materia conveniunt, et
 etiam in forma, sive in modo loquendi, quia uterque malum occulte
 de proximo dicit. Propter quam similitudinem interdum unum pro alio
@@ -5914,60 +4609,42 @@
 ideo susurro talia mala profert de proximo quae possunt contra
 ipsum commovere animum audientis, secundum illud Eccli. XXVIII,
 <i>vir peccator conturbabit amicos, et in medio pacem habentium
-immittit inimicitiam</i>.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 1 ad 1"><a name="42165"><span class=
-"ref">[42165] II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+immittit inimicitiam</i>.</p><p title="II-II q. 74 a. 1 ad 1"><a name="42165"><span class="ref">[42165] IIª-IIae q. 74 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod susurro, inquantum dicit malum de alio, dicitur
 detrahere. In hoc tamen differt a detractore, quia non intendit
 simpliciter malum dicere; sed quidquid sit illud quod possit animum
 unius turbare contra alium, etiam si sit simpliciter bonum, et
-tamen apparens malum, inquantum displicet ei cui dicitur.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 1 ad 2"><a name="42166"><span class=
-"ref">[42166] II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+tamen apparens malum, inquantum displicet ei cui dicitur.</p><p title="II-II q. 74 a. 1 ad 2"><a name="42166"><span class="ref">[42166] IIª-IIae q. 74 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod criminator differt et a susurrone et a detractore.
 Quia criminator est qui publice aliis crimina imponit, vel
 accusando vel conviciando, quod non pertinet ad detractorem et
-susurronem.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 1 ad 3"><a name="42167"><span class=
-"ref">[42167] II&ordf;-IIae q. 74 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+susurronem.</p><p title="II-II q. 74 a. 1 ad 3"><a name="42167"><span class="ref">[42167] IIª-IIae q. 74 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod bilinguis proprie dicitur susurro. Cum enim amicitia
 sit inter duos, nititur susurro ex utraque parte amicitiam rumpere,
 et ideo duabus linguis utitur ad duos, uni dicens malum de alio.
 Propter quod dicitur Eccli. XXVIII, <i>susurro et bilinguis
 maledictus</i>, et subditur, <i>multos enim turbant pacem
-habentes</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 74 a. 2 arg. 1"><a name="42168"><span class=
-"ref">[42168] II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+habentes</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 74 a. 2 arg. 1"><a name="42168"><span class="ref">[42168] IIª-IIae q. 74 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod detractio sit gravius
 peccatum quam susurratio. Peccata enim oris consistunt in hoc quod
 aliquis mala dicit. Sed detractor dicit de proximo ea quae sunt
 mala simpliciter, quia ex talibus oritur infamia vel diminuitur
 fama, susurro autem non curat dicere nisi mala apparentia, quae
 scilicet displiceant audienti. Ergo gravius peccatum est detractio
-quam susurratio.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 2 arg. 2"><a name="42169"><span class=
-"ref">[42169] II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+quam susurratio.</p><p title="II-II q. 74 a. 2 arg. 2"><a name="42169"><span class="ref">[42169] IIª-IIae q. 74 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 quicumque aufert alicui famam, aufert ei non solum unum amicum, sed
 multos, quia unusquisque refugit amicitiam infamium personarum;
 unde contra quendam dicitur, II Paralip. XIX, <i>his qui oderunt
 dominum amicitia iungeris</i>. Susurratio autem aufert unum solum
-amicum. Gravius ergo peccatum est detractio quam susurratio.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 2 arg. 3"><a name="42170"><span class=
-"ref">[42170] II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+amicum. Gravius ergo peccatum est detractio quam susurratio.</p><p title="II-II q. 74 a. 2 arg. 3"><a name="42170"><span class="ref">[42170] IIª-IIae q. 74 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Iac. IV dicitur, <i>qui detrahit fratri suo, detrahit legi</i>; et
 per consequens Deo, qui est legislator, et sic peccatum
 detractionis videtur esse peccatum in Deum, quod est gravissimum,
 ut supra habitum est. Peccatum autem susurrationis est in proximum.
 Ergo peccatum detractionis est gravius quam peccatum
-susurrationis.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 2 s. c."><a name="42171"><span class=
-"ref">[42171] II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+susurrationis.</p><p title="II-II q. 74 a. 2 s. c."><a name="42171"><span class="ref">[42171] IIª-IIae q. 74 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Eccli. V, <i>denotatio pessima super bilinguem,
-susurratori autem odium et inimicitia et contumelia</i>.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 2 co."><a name="42172"><span class=
-"ref">[42172] II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+susurratori autem odium et inimicitia et contumelia</i>.</p><p title="II-II q. 74 a. 2 co."><a name="42172"><span class="ref">[42172] IIª-IIae q. 74 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, peccatum in proximum tanto
 est gravius quanto per ipsum maius nocumentum proximo infertur,
 nocumentum autem tanto maius est quanto maius est bonum quod
@@ -5978,65 +4655,42 @@
 tollitur, ad hoc maxime necessaria est ut homo idoneus ad amicitiam
 habeatur. Et ideo susurratio est maius peccatum quam detractio, et
 etiam quam contumelia, quia amicus est melior quam honor, et amari
-quam honorari, ut in VIII Ethic. philosophus dicit.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 2 ad 1"><a name="42173"><span class=
-"ref">[42173] II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+quam honorari, ut in VIII Ethic. philosophus dicit.</p><p title="II-II q. 74 a. 2 ad 1"><a name="42173"><span class="ref">[42173] IIª-IIae q. 74 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod species et gravitas peccati magis attenditur ex
 fine quam ex materiali obiecto. Et ideo ratione finis susurratio
-est gravior, quamvis detractor quandoque peiora dicat.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 2 ad 2"><a name="42174"><span class=
-"ref">[42174] II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+est gravior, quamvis detractor quandoque peiora dicat.</p><p title="II-II q. 74 a. 2 ad 2"><a name="42174"><span class="ref">[42174] IIª-IIae q. 74 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod fama est dispositio ad amicitiam, et infamia ad
 inimicitiam. Dispositio autem deficit ab eo ad quod disponit. Et
 ideo ille qui operatur ad aliquid quod est dispositio ad
 inimicitiam, minus peccat quam ille qui directe operatur ad
-inimicitiam inducendam.</p>
-<p title="II-II q. 74 a. 2 ad 3"><a name="42175"><span class=
-"ref">[42175] II&ordf;-IIae q. 74 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+inimicitiam inducendam.</p><p title="II-II q. 74 a. 2 ad 3"><a name="42175"><span class="ref">[42175] IIª-IIae q. 74 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ille qui detrahit fratri intantum videtur detrahere
 legi inquantum contemnit praeceptum de dilectione proximi. Contra
 quod directius agit qui amicitiam disrumpere nititur. Unde hoc
 peccatum maxime contra Deum est, quia Deus dilectio est, ut dicitur
 I Ioan. IV. Et propter hoc dicitur Prov. VI, <i>sex sunt quae odit
 dominus, et septimum detestatur anima eius</i>, et hoc septimum
-ponit <i>eum qui seminat inter fratres discordiam</i>.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 75</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 75 pr."><a name="42176"><span class=
-"ref">[42176] II&ordf;-IIae q. 75 pr.</span></a> Deinde
+ponit <i>eum qui seminat inter fratres discordiam</i>.</p></div></div><div class="q" id="q75"><h2>Quaestio 75</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 75 pr."><a name="42176"><span class="ref">[42176] IIª-IIae q. 75 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de derisione. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo,
 utrum derisio sit peccatum speciale distinctum ab aliis peccatis
 quibus per verba nocumentum proximo infertur. Secundo, utrum
-derisio sit peccatum mortale.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 75 a. 1 arg. 1"><a name="42177"><span class=
-"ref">[42177] II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+derisio sit peccatum mortale.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 75 a. 1 arg. 1"><a name="42177"><span class="ref">[42177] IIª-IIae q. 75 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod derisio non sit speciale peccatum ab
 aliis praemissis distinctum. Subsannatio enim videtur idem esse
 quod derisio. Sed subsannatio ad contumeliam videtur pertinere.
-Ergo derisio non videtur distingui a contumelia.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 1 arg. 2"><a name="42178"><span class=
-"ref">[42178] II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo derisio non videtur distingui a contumelia.</p><p title="II-II q. 75 a. 1 arg. 2"><a name="42178"><span class="ref">[42178] IIª-IIae q. 75 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 nullus irridetur nisi de aliquo turpi, ex quo homo erubescit.
 Huiusmodi autem sunt peccata, quae si manifeste de aliquo dicuntur,
 pertinent ad contumeliam; si autem occulte, pertinent ad
 detractionem sive susurrationem. Ergo derisio non est vitium a
-praemissis distinctum.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 1 arg. 3"><a name="42179"><span class=
-"ref">[42179] II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+praemissis distinctum.</p><p title="II-II q. 75 a. 1 arg. 3"><a name="42179"><span class="ref">[42179] IIª-IIae q. 75 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 huiusmodi peccata distinguuntur secundum nocumenta quae proximo
 inferuntur. Sed per derisionem non infertur aliud nocumentum
 proximo quam in honore vel fama vel detrimento amicitiae. Ergo
-derisio non est peccatum distinctum a praemissis.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 1 s. c."><a name="42180"><span class=
-"ref">[42180] II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+derisio non est peccatum distinctum a praemissis.</p><p title="II-II q. 75 a. 1 s. c."><a name="42180"><span class="ref">[42180] IIª-IIae q. 75 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod irrisio fit ludo, unde et illusio nominatur. Nullum autem
 praemissorum ludo agitur, sed serio. Ergo derisio ab omnibus
-praedictis differt.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 1 co."><a name="42181"><span class=
-"ref">[42181] II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+praedictis differt.</p><p title="II-II q. 75 a. 1 co."><a name="42181"><span class="ref">[42181] IIª-IIae q. 75 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, peccata verborum praecipue
 pensanda sunt secundum intentionem proferentis. Et ideo secundum
 diversa quae quis intendit contra alium loquens, huiusmodi peccata
@@ -6045,18 +4699,14 @@
 tollere amicitiam; ita etiam irridendo aliquis intendit quod ille
 qui irridetur erubescat. Et quia hic finis est distinctus ab aliis,
 ideo etiam peccatum derisionis distinguitur a praemissis
-peccatis.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 1 ad 1"><a name="42182"><span class=
-"ref">[42182] II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+peccatis.</p><p title="II-II q. 75 a. 1 ad 1"><a name="42182"><span class="ref">[42182] IIª-IIae q. 75 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod subsannatio et irrisio conveniunt in fine, sed
 differunt in modo, quia irrisio fit ore, idest verbo et cachinnis;
 subsannatio autem naso rugato, ut dicit Glossa super illud Psalm.,
 <i>qui habitat in caelis irridebit eos</i>. Talis tamen differentia
 non diversificat speciem. Utrumque tamen differt a contumelia,
 sicut erubescentia a dehonoratione, est enim erubescentia timor
-dehonorationis, sicut Damascenus dicit.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 1 ad 2"><a name="42183"><span class=
-"ref">[42183] II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+dehonorationis, sicut Damascenus dicit.</p><p title="II-II q. 75 a. 1 ad 2"><a name="42183"><span class="ref">[42183] IIª-IIae q. 75 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod de opere virtuoso aliquis apud alios et reverentiam
 meretur et famam; apud seipsum bonae conscientiae gloriam, secundum
 illud II ad Cor. I, <i>gloria nostra haec est, testimonium
@@ -6066,25 +4716,17 @@
 autem per turpia quae dicuntur aliquis perdit conscientiae gloriam
 per quandam confusionem et erubescentiam, et ad hoc turpia dicit
 derisor. Et sic patet quod derisor communicat cum praedictis vitiis
-in materia, differt autem in fine.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 1 ad 3"><a name="42184"><span class=
-"ref">[42184] II&ordf;-IIae q. 75 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+in materia, differt autem in fine.</p><p title="II-II q. 75 a. 1 ad 3"><a name="42184"><span class="ref">[42184] IIª-IIae q. 75 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod securitas conscientiae et quies illius magnum bonum
 est, secundum illud Prov. XV, <i>secura mens quasi iuge
 convivium</i>. Et ideo qui conscientiam alicuius inquietat
 confundendo ipsum, aliquod speciale nocumentum ei infert. Unde
-derisio est peccatum speciale.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 75 a. 2 arg. 1"><a name="42185"><span class=
-"ref">[42185] II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+derisio est peccatum speciale.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 75 a. 2 arg. 1"><a name="42185"><span class="ref">[42185] IIª-IIae q. 75 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod derisio non possit esse
 peccatum mortale. Omne enim peccatum mortale contrariatur caritati.
 Sed derisio non videtur contrariari caritati, agitur enim ludo
 quandoque inter amicos; unde et delusio nominatur. Ergo derisio non
-potest esse peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 2 arg. 2"><a name="42186"><span class=
-"ref">[42186] II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+potest esse peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 75 a. 2 arg. 2"><a name="42186"><span class="ref">[42186] IIª-IIae q. 75 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 derisio illa videtur esse maxima quae fit in iniuriam Dei. Sed non
 omnis derisio quae vergit in iniuriam Dei est peccatum mortale.
 Alioquin quicumque recidivat in aliquod peccatum veniale de quo
@@ -6093,21 +4735,15 @@
 etiam sequeretur quod omnis simulatio esset peccatum mortale, quia
 sicut Gregorius dicit, in Moral., per struthionem significatur
 simulator, qui deridet equum, idest hominem iustum, et ascensorem,
-idest Deum. Ergo derisio non est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 2 arg. 3"><a name="42187"><span class=
-"ref">[42187] II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+idest Deum. Ergo derisio non est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 75 a. 2 arg. 3"><a name="42187"><span class="ref">[42187] IIª-IIae q. 75 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 contumelia et detractio videntur esse graviora peccata quam
 derisio, quia maius est facere aliquid serio quam ioco. Sed non
 omnis detractio vel contumelia est peccatum mortale. Ergo multo
-minus derisio.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 2 s. c."><a name="42188"><span class=
-"ref">[42188] II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+minus derisio.</p><p title="II-II q. 75 a. 2 s. c."><a name="42188"><span class="ref">[42188] IIª-IIae q. 75 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Prov. III, <i>ipse deridet illusores</i>. Sed
 deridere Dei est aeternaliter punire pro peccato mortali, ut patet
 per id quod dicitur in Psalm., <i>qui habitat in caelis irridebit
-eos</i>. Ergo derisio est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 2 co."><a name="42189"><span class=
-"ref">[42189] II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+eos</i>. Ergo derisio est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 75 a. 2 co."><a name="42189"><span class="ref">[42189] IIª-IIae q. 75 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod irrisio non fit nisi de aliquo malo vel defectu.
 Malum autem si sit magnum, non pro ludo accipitur, sed seriose.
 Unde si in lusum vel risum vertatur (ex quo irrisionis vel
@@ -6138,77 +4774,50 @@
 nociva est, quia per hoc homines a bene agendo impediuntur;
 secundum illud Gregorii, <i>qui in aliorum actibus exoriri bona
 conspiciunt, mox ea manu pestiferae exprobrationis
-evellunt</i>.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 2 ad 1"><a name="42190"><span class=
-"ref">[42190] II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+evellunt</i>.</p><p title="II-II q. 75 a. 2 ad 1"><a name="42190"><span class="ref">[42190] IIª-IIae q. 75 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ludus non importat aliquid contrarium caritati
 respectu eius cum quo luditur, potest tamen importare aliquid
 contrarium caritati respectu eius de quo luditur, propter
-contemptum, ut dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 2 ad 2"><a name="42191"><span class=
-"ref">[42191] II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+contemptum, ut dictum est.</p><p title="II-II q. 75 a. 2 ad 2"><a name="42191"><span class="ref">[42191] IIª-IIae q. 75 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ille qui recidivat in peccatum de quo poenituit, et
 ille qui simulat, non expresse Deum irridet, sed quasi
 interpretative, inquantum scilicet ad modum deridentis se habet.
 Nec tamen venialiter peccando aliquis simpliciter recidivat vel
-simulat, sed dispositive et imperfecte.</p>
-<p title="II-II q. 75 a. 2 ad 3"><a name="42192"><span class=
-"ref">[42192] II&ordf;-IIae q. 75 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+simulat, sed dispositive et imperfecte.</p><p title="II-II q. 75 a. 2 ad 3"><a name="42192"><span class="ref">[42192] IIª-IIae q. 75 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod derisio, secundum suam rationem, levius aliquid est
 quam detractio vel contumelia, quia non importat contemptum, sed
 ludum. Quandoque tamen habet maiorem contemptum quam etiam
-contumelia, ut supra dictum est. Et tunc est grave peccatum.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 76</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 76 pr."><a name="42193"><span class=
-"ref">[42193] II&ordf;-IIae q. 76 pr.</span></a> Deinde
+contumelia, ut supra dictum est. Et tunc est grave peccatum.</p></div></div><div class="q" id="q76"><h2>Quaestio 76</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 76 pr."><a name="42193"><span class="ref">[42193] IIª-IIae q. 76 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de maledictione. Et circa hoc quaeruntur quatuor.
 Primo, utrum licite possit aliquis maledicere homini. Secundo,
 utrum licite possit aliquis maledicere irrationali creaturae.
 Tertio, utrum maledictio sit peccatum mortale. Quarto, de
-comparatione eius ad alia peccata.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 76 a. 1 arg. 1"><a name="42194"><span class=
-"ref">[42194] II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+comparatione eius ad alia peccata.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 76 a. 1 arg. 1"><a name="42194"><span class="ref">[42194] IIª-IIae q. 76 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod non liceat maledicere aliquem. Non est
 enim licitum praeterire mandatum apostoli, in quo Christus
 loquebatur, ut dicitur II ad Cor. XIII. Sed ipse praecipit, Rom.
 XII, <i>benedicite, et nolite maledicere</i>. Ergo non licet
-aliquem maledicere.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 1 arg. 2"><a name="42195"><span class=
-"ref">[42195] II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+aliquem maledicere.</p><p title="II-II q. 76 a. 1 arg. 2"><a name="42195"><span class="ref">[42195] IIª-IIae q. 76 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 omnes tenentur Deum benedicere, secundum illud Dan. III,
 benedicite, filii hominum, domino. Sed non potest ex ore eodem
 procedere benedictio Dei et maledictio hominis, ut probatur Iac.
-III. Ergo nulli licet aliquem maledicere.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 1 arg. 3"><a name="42196"><span class=
-"ref">[42196] II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+III. Ergo nulli licet aliquem maledicere.</p><p title="II-II q. 76 a. 1 arg. 3"><a name="42196"><span class="ref">[42196] IIª-IIae q. 76 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ille qui aliquem maledicit, videtur optare eius malum culpae vel
 poenae, quia maledictio videtur esse imprecatio quaedam. Sed non
 licet desiderare malum alterius, quinimmo orare oportet pro omnibus
-ut liberentur a malo. Ergo nulli licet maledicere.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 1 arg. 4"><a name="42197"><span class=
-"ref">[42197] II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
+ut liberentur a malo. Ergo nulli licet maledicere.</p><p title="II-II q. 76 a. 1 arg. 4"><a name="42197"><span class="ref">[42197] IIª-IIae q. 76 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
 Diabolus per obstinationem maxime subiectus est malitiae. Sed non
 licet alicui maledicere Diabolum, sicut nec seipsum, dicitur enim
 Eccli. XXI, <i>cum maledicit impius Diabolum, maledicit ipse animam
-suam</i>. Ergo multo minus licet maledicere hominem.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 1 arg. 5"><a name="42198"><span class=
-"ref">[42198] II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea,
+suam</i>. Ergo multo minus licet maledicere hominem.</p><p title="II-II q. 76 a. 1 arg. 5"><a name="42198"><span class="ref">[42198] IIª-IIae q. 76 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea,
 Num. XXIII, super illud, <i>quomodo maledicam cui non maledixit
 dominus?</i> Dicit Glossa, <i>non potest esse iusta maledicendi
 causa ubi peccantis ignoratur affectus</i>. Sed homo non potest
 scire affectum alterius hominis, nec etiam utrum sit maledictus a
-Deo. Ergo nulli licet aliquem hominem maledicere.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 1 s. c."><a name="42199"><span class=
-"ref">[42199] II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+Deo. Ergo nulli licet aliquem hominem maledicere.</p><p title="II-II q. 76 a. 1 s. c."><a name="42199"><span class="ref">[42199] IIª-IIae q. 76 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Deut. XXVII dicitur, <i>maledictus qui non permanet in
 sermonibus legis huius</i>. Elisaeus etiam pueris sibi illudentibus
-maledixit, ut habetur IV Reg. II.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 1 co."><a name="42200"><span class=
-"ref">[42200] II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+maledixit, ut habetur IV Reg. II.</p><p title="II-II q. 76 a. 1 co."><a name="42200"><span class="ref">[42200] IIª-IIae q. 76 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod maledicere idem est quod malum dicere. Dicere autem
 tripliciter se habet ad id quod dicitur. Uno modo, per modum
 enuntiationis, sicut aliquis exprimitur modo indicativo. Et sic
@@ -6243,61 +4852,39 @@
 modum praenuntiationis intelligi). Quandoque vero dicitur aliquod
 malum sub ratione utilis, puta cum aliquis optat aliquem peccatorem
 pati aliquam aegritudinem, aut aliquod impedimentum, vel ut ipse
-melior efficiatur, vel ut saltem ab aliorum nocumento cesset.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 1 ad 1"><a name="42201"><span class=
-"ref">[42201] II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+melior efficiatur, vel ut saltem ab aliorum nocumento cesset.</p><p title="II-II q. 76 a. 1 ad 1"><a name="42201"><span class="ref">[42201] IIª-IIae q. 76 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod apostolus prohibet maledicere per se loquendo,
-cum intentione mali.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 1 ad 2"><a name="42202"><span class=
-"ref">[42202] II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 2</span></a> Et similiter
-dicendum ad secundum.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 1 ad 3"><a name="42203"><span class=
-"ref">[42203] II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+cum intentione mali.</p><p title="II-II q. 76 a. 1 ad 2"><a name="42202"><span class="ref">[42202] IIª-IIae q. 76 a. 1 ad 2</span></a> Et similiter
+dicendum ad secundum.</p><p title="II-II q. 76 a. 1 ad 3"><a name="42203"><span class="ref">[42203] IIª-IIae q. 76 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod optare alicui malum sub ratione boni non contrariatur
 affectui quo quis simpliciter alicui optat bonum, sed magis habet
-conformitatem ad ipsum.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 1 ad 4"><a name="42204"><span class=
-"ref">[42204] II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+conformitatem ad ipsum.</p><p title="II-II q. 76 a. 1 ad 4"><a name="42204"><span class="ref">[42204] IIª-IIae q. 76 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod in Diabolo est considerare naturam, et culpam. Natura
 quidem eius bona est, et a Deo, nec eam maledicere licet. Culpa
 autem eius est maledicenda, secundum illud Iob III, <i>maledicant
 ei qui maledicunt diei</i>. Cum autem peccator maledicit Diabolum
 propter culpam, seipsum simili ratione iudicat maledictione dignum.
-Et secundum hoc dicitur maledicere animam suam.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 1 ad 5"><a name="42205"><span class=
-"ref">[42205] II&ordf;-IIae q. 76 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
+Et secundum hoc dicitur maledicere animam suam.</p><p title="II-II q. 76 a. 1 ad 5"><a name="42205"><span class="ref">[42205] IIª-IIae q. 76 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod affectus peccantis, etsi in se non videatur, potest
 tamen percipi ex aliquo manifesto peccato, pro quo poena est
 infligenda. Similiter etiam, quamvis sciri non possit quem Deus
 maledicit secundum finalem reprobationem, potest tamen sciri quis
-sit maledictus a Deo secundum reatum praesentis culpae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 76 a. 2 arg. 1"><a name="42206"><span class=
-"ref">[42206] II&ordf;-IIae q. 76 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+sit maledictus a Deo secundum reatum praesentis culpae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 76 a. 2 arg. 1"><a name="42206"><span class="ref">[42206] IIª-IIae q. 76 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod non liceat creaturam
 irrationalem maledicere. Maledictio enim praecipue videtur esse
 licita inquantum respicit poenam. Sed creatura irrationalis non est
 susceptiva nec culpae nec poenae. Ergo eam maledicere non
-licet.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 2 arg. 2"><a name="42207"><span class=
-"ref">[42207] II&ordf;-IIae q. 76 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+licet.</p><p title="II-II q. 76 a. 2 arg. 2"><a name="42207"><span class="ref">[42207] IIª-IIae q. 76 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 in creatura irrationali nihil invenitur nisi natura, quam Deus
 fecit. Hanc autem maledicere non licet, etiam in Diabolo, ut dictum
-est. Ergo creaturam irrationalem nullo modo licet maledicere.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 2 arg. 3"><a name="42208"><span class=
-"ref">[42208] II&ordf;-IIae q. 76 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+est. Ergo creaturam irrationalem nullo modo licet maledicere.</p><p title="II-II q. 76 a. 2 arg. 3"><a name="42208"><span class="ref">[42208] IIª-IIae q. 76 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 creatura irrationalis aut est permanens, sicut corpora; aut est
 transiens, sicut tempora. Sed sicut Gregorius dicit, in IV Moral.,
 <i>otiosum est maledicere non existenti; vitiosum vero si
 existeret</i>. Ergo nullo modo licet maledicere creaturae
-irrationali.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 2 s. c."><a name="42209"><span class=
-"ref">[42209] II&ordf;-IIae q. 76 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+irrationali.</p><p title="II-II q. 76 a. 2 s. c."><a name="42209"><span class="ref">[42209] IIª-IIae q. 76 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dominus maledixit ficulneae, ut habetur Matth. XXI; et Iob
-maledixit diei suo, ut habetur Iob III.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 2 co."><a name="42210"><span class=
-"ref">[42210] II&ordf;-IIae q. 76 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+maledixit diei suo, ut habetur Iob III.</p><p title="II-II q. 76 a. 2 co."><a name="42210"><span class="ref">[42210] IIª-IIae q. 76 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod benedictio vel maledictio ad illam rem proprie
 pertinet cui potest aliquid bene vel male contingere, scilicet
 rationali creaturae. Creaturis autem irrationalibus bonum vel malum
@@ -6320,35 +4907,21 @@
 caedem populi quae in eis contigerat. Maledicere autem rebus
 irrationalibus inquantum sunt creaturae Dei, est peccatum
 blasphemiae. Maledicere autem eis secundum se consideratis, est
-otiosum et vanum, et per consequens illicitum.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 2 ad arg."><a name="42211"><span class=
-"ref">[42211] II&ordf;-IIae q. 76 a. 2 ad arg.</span></a> Et per
-hoc patet responsio ad obiecta.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 76 a. 3 arg. 1"><a name="42212"><span class=
-"ref">[42212] II&ordf;-IIae q. 76 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+otiosum et vanum, et per consequens illicitum.</p><p title="II-II q. 76 a. 2 ad arg."><a name="42211"><span class="ref">[42211] IIª-IIae q. 76 a. 2 ad arg.</span></a> Et per
+hoc patet responsio ad obiecta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 76 a. 3 arg. 1"><a name="42212"><span class="ref">[42212] IIª-IIae q. 76 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod maledicere non sit peccatum mortale.
 Augustinus enim, in homilia de igne Purgatorio, numerat
 maledictionem inter levia peccata. Haec autem sunt venialia. Ergo
-maledictio non est peccatum mortale, sed veniale.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 3 arg. 2"><a name="42213"><span class=
-"ref">[42213] II&ordf;-IIae q. 76 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+maledictio non est peccatum mortale, sed veniale.</p><p title="II-II q. 76 a. 3 arg. 2"><a name="42213"><span class="ref">[42213] IIª-IIae q. 76 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ea quae ex levi motu mentis procedunt non videntur esse peccata
 mortalia. Sed interdum maledictio ex levi motu procedit. Ergo
-maledictio non est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 3 arg. 3"><a name="42214"><span class=
-"ref">[42214] II&ordf;-IIae q. 76 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+maledictio non est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 76 a. 3 arg. 3"><a name="42214"><span class="ref">[42214] IIª-IIae q. 76 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 gravius est male facere quam maledicere. Sed male facere non semper
-est peccatum mortale. Ergo multo minus maledicere.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 3 s. c."><a name="42215"><span class=
-"ref">[42215] II&ordf;-IIae q. 76 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
+est peccatum mortale. Ergo multo minus maledicere.</p><p title="II-II q. 76 a. 3 s. c."><a name="42215"><span class="ref">[42215] IIª-IIae q. 76 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
 nihil excludit a regno Dei nisi peccatum mortale. Sed maledictio
 excludit a regno Dei, secundum illud I ad Cor. VI, <i>neque
 maledici neque rapaces regnum Dei possidebunt</i>. Ergo maledictio
-est peccatum mortale.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 3 co."><a name="42216"><span class=
-"ref">[42216] II&ordf;-IIae q. 76 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+est peccatum mortale.</p><p title="II-II q. 76 a. 3 co."><a name="42216"><span class="ref">[42216] IIª-IIae q. 76 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod maledictio de qua nunc loquimur, est per quam
 pronuntiatur malum contra aliquem vel imperando vel optando. Velle
 autem, vel imperio movere ad malum alterius, secundum se repugnat
@@ -6361,14 +4934,8 @@
 maledicendo, imprecatur, vel etiam propter affectum eius qui
 profert maledictionis verba, dum ex levi motu, vel ex ludo, aut ex
 subreptione aliqua talia verba profert; quia peccata verborum
-maxime ex affectu pensantur, ut supra dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 3 ad arg."><a name="42217"><span class=
-"ref">[42217] II&ordf;-IIae q. 76 a. 3 ad arg.</span></a> Et per
-hoc patet responsio ad obiecta.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 76 a. 4 arg. 1"><a name="42218"><span class=
-"ref">[42218] II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+maxime ex affectu pensantur, ut supra dictum est.</p><p title="II-II q. 76 a. 3 ad arg."><a name="42217"><span class="ref">[42217] IIª-IIae q. 76 a. 3 ad arg.</span></a> Et per
+hoc patet responsio ad obiecta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 76 a. 4 arg. 1"><a name="42218"><span class="ref">[42218] IIª-IIae q. 76 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod maledictio sit gravius peccatum quam
 detractio. Maledictio enim videtur esse blasphemia quaedam, ut
 patet per id quod dicitur in canonica Iudae, quod <i>cum Michael
@@ -6376,26 +4943,18 @@
 non est ausus iudicium inferre blasphemiae</i>; et accipitur ibi
 blasphemia pro maledictione, secundum Glossam. Blasphemia autem est
 gravius peccatum quam detractio. Ergo maledictio est gravior
-detractione.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 4 arg. 2"><a name="42219"><span class=
-"ref">[42219] II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+detractione.</p><p title="II-II q. 76 a. 4 arg. 2"><a name="42219"><span class="ref">[42219] IIª-IIae q. 76 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 homicidium est detractione gravius, ut supra dictum est. Sed
 maledictio est par peccato homicidii, dicit enim Chrysostomus,
 super Matth., <i>cum dixeris, maledic ei, et domum everte, et omnia
 perire fac, nihil ab homicida differs</i>. Ergo maledictio est
-gravior quam detractio.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 4 arg. 3"><a name="42220"><span class=
-"ref">[42220] II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+gravior quam detractio.</p><p title="II-II q. 76 a. 4 arg. 3"><a name="42220"><span class="ref">[42220] IIª-IIae q. 76 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 causa praeeminet signo. Sed ille qui maledicit causat malum suo
 imperio, ille autem qui detrahit solum significat malum iam
-existens. Gravius ergo peccat maledicus quam detractor.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 4 s. c."><a name="42221"><span class=
-"ref">[42221] II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+existens. Gravius ergo peccat maledicus quam detractor.</p><p title="II-II q. 76 a. 4 s. c."><a name="42221"><span class="ref">[42221] IIª-IIae q. 76 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod detractio non potest bene fieri. Maledictio autem fit bene
 et male, ut ex dictis patet. Ergo gravior est detractio quam
-maledictio.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 4 co."><a name="42222"><span class=
-"ref">[42222] II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+maledictio.</p><p title="II-II q. 76 a. 4 co."><a name="42222"><span class="ref">[42222] IIª-IIae q. 76 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut in primo habitum est, duplex est malum,
 scilicet culpae, et poenae. Malum autem culpae peius est, ut ibidem
 ostensum est. Unde dicere malum culpae peius est quam dicere malum
@@ -6416,28 +4975,17 @@
 denigratio famae; vel levior, si minus. Et haec quidem accipienda
 sunt secundum ea quae per se pertinent ad rationem horum vitiorum.
 Possunt autem et alia per accidens considerari quae praedicta vitia
-vel augent vel minuunt.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 4 ad 1"><a name="42223"><span class=
-"ref">[42223] II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+vel augent vel minuunt.</p><p title="II-II q. 76 a. 4 ad 1"><a name="42223"><span class="ref">[42223] IIª-IIae q. 76 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod maledictio creaturae inquantum creatura est,
 redundat in Deum, et sic per accidens habet rationem blasphemiae,
 non autem si maledicatur creatura propter culpam. Et eadem ratio
-est de detractione.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 4 ad 2"><a name="42224"><span class=
-"ref">[42224] II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+est de detractione.</p><p title="II-II q. 76 a. 4 ad 2"><a name="42224"><span class="ref">[42224] IIª-IIae q. 76 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut dictum est, maledictio uno modo includit
 desiderium mali. Unde si ille qui maledicit velit malum occisionis
 alterius, desiderio non differt ab homicida. Differt tamen
-inquantum actus exterior aliquid adiicit voluntati.</p>
-<p title="II-II q. 76 a. 4 ad 3"><a name="42225"><span class=
-"ref">[42225] II&ordf;-IIae q. 76 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+inquantum actus exterior aliquid adiicit voluntati.</p><p title="II-II q. 76 a. 4 ad 3"><a name="42225"><span class="ref">[42225] IIª-IIae q. 76 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ratio illa procedit de maledictione secundum quod
-importat imperium.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 77</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 77 pr."><a name="42226"><span class=
-"ref">[42226] II&ordf;-IIae q. 77 pr.</span></a> Deinde
+importat imperium.</p></div></div><div class="q" id="q77"><h2>Quaestio 77</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 77 pr."><a name="42226"><span class="ref">[42226] IIª-IIae q. 77 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de peccatis quae sunt circa voluntarias
 commutationes. Et primo, de fraudulentia quae committitur in
 emptionibus et venditionibus; secundo, de usura, quae fit in
@@ -6447,29 +4995,21 @@
 pretii, scilicet, utrum liceat aliquid vendere plus quam valeat.
 Secundo, de iniusta venditione ex parte rei venditae. Tertio, utrum
 teneatur venditor dicere vitium rei venditae. Quarto, utrum licitum
-sit aliquid, negotiando, plus vendere quam emptum sit.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 77 a. 1 arg. 1"><a name="42227"><span class=
-"ref">[42227] II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+sit aliquid, negotiando, plus vendere quam emptum sit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 77 a. 1 arg. 1"><a name="42227"><span class="ref">[42227] IIª-IIae q. 77 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod aliquis licite possit vendere rem plus
 quam valeat. Iustum enim in commutationibus humanae vitae secundum
 leges civiles determinatur. Sed secundum eas licitum est emptori et
 venditori ut se invicem decipiant, quod quidem fit inquantum
 venditor plus vendit rem quam valeat, emptor autem minus quam
 valeat. Ergo licitum est quod aliquis vendat rem plus quam
-valeat.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 1 arg. 2"><a name="42228"><span class=
-"ref">[42228] II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+valeat.</p><p title="II-II q. 77 a. 1 arg. 2"><a name="42228"><span class="ref">[42228] IIª-IIae q. 77 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 illud quod est omnibus commune videtur esse naturale et non esse
 peccatum. Sed sicut Augustinus refert, XIII de Trin., dictum
 cuiusdam mimi fuit ab omnibus acceptatum, <i>vili vultis emere, et
 care vendere</i>. Cui etiam consonat quod dicitur Prov. XX,
 <i>malum est, malum est, dicit omnis emptor, et cum recesserit,
 gloriatur</i>. Ergo licitum est aliquid carius vendere et vilius
-emere quam valeat.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 1 arg. 3"><a name="42229"><span class=
-"ref">[42229] II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+emere quam valeat.</p><p title="II-II q. 77 a. 1 arg. 3"><a name="42229"><span class="ref">[42229] IIª-IIae q. 77 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 non videtur esse illicitum si ex conventione agatur id quod fieri
 debet ex debito honestatis. Sed secundum philosophum, in VIII
 Ethic., in amicitia utilis recompensatio fieri debet secundum
@@ -6477,15 +5017,11 @@
 quidem quandoque excedit valorem rei datae; sicut contingit cum
 aliquis multum re aliqua indiget, vel ad periculum evitandum vel ad
 aliquod commodum consequendum. Ergo licet in contractu emptionis et
-venditionis aliquid dare pro maiori pretio quam valeat.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 1 s. c."><a name="42230"><span class=
-"ref">[42230] II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+venditionis aliquid dare pro maiori pretio quam valeat.</p><p title="II-II q. 77 a. 1 s. c."><a name="42230"><span class="ref">[42230] IIª-IIae q. 77 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Matth. VII, <i>omnia quaecumque vultis ut faciant
 vobis homines, et vos facite illis</i>. Sed nullus vult sibi rem
 vendi carius quam valeat. Ergo nullus debet alteri vendere rem
-carius quam valeat.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 1 co."><a name="42231"><span class=
-"ref">[42231] II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+carius quam valeat.</p><p title="II-II q. 77 a. 1 co."><a name="42231"><span class="ref">[42231] IIª-IIae q. 77 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod fraudem adhibere ad hoc quod aliquid plus iusto
 pretio vendatur, omnino peccatum est, inquantum aliquis decipit
 proximum in damnum ipsius. Unde et Tullius dicit, in libro de
@@ -6518,9 +5054,7 @@
 alteri quod non est suum, licet possit ei vendere damnum quod
 patitur. Ille tamen qui ex re alterius accepta multum iuvatur,
 potest propria sponte aliquid vendenti supererogare, quod pertinet
-ad eius honestatem.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 1 ad 1"><a name="42232"><span class=
-"ref">[42232] II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+ad eius honestatem.</p><p title="II-II q. 77 a. 1 ad 1"><a name="42232"><span class="ref">[42232] IIª-IIae q. 77 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut supra dictum est, lex humana populo
 datur, in quo sunt multi a virtute deficientes, non autem datur
 solis virtuosis. Et ideo lex humana non potuit prohibere quidquid
@@ -6538,9 +5072,7 @@
 ideo dico quia iustum pretium rerum quandoque non est punctaliter
 determinatum, sed magis in quadam aestimatione consistit, ita quod
 modica additio vel minutio non videtur tollere aequalitatem
-iustitiae.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 1 ad 2"><a name="42233"><span class=
-"ref">[42233] II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+iustitiae.</p><p title="II-II q. 77 a. 1 ad 2"><a name="42233"><span class="ref">[42233] IIª-IIae q. 77 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut Augustinus ibidem dicit, <i>mimus ille vel
 seipsum intuendo, vel alios experiendo vili velle emere et care
 vendere, omnibus id credidit esse commune. Sed quoniam revera
@@ -6549,17 +5081,11 @@
 pretium de quodam libro propter ignorantiam postulanti iustum
 pretium dedit. Unde patet quod illud commune desiderium non est
 naturae, sed vitii. Et ideo commune est multis, qui per latam viam
-vitiorum incedunt.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 1 ad 3"><a name="42234"><span class=
-"ref">[42234] II&ordf;-IIae q. 77 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+vitiorum incedunt.</p><p title="II-II q. 77 a. 1 ad 3"><a name="42234"><span class="ref">[42234] IIª-IIae q. 77 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in iustitia commutativa consideratur principaliter
 aequalitas rei. Sed in amicitia utilis consideratur aequalitas
 utilitatis, et ideo recompensatio fieri debet secundum utilitatem
-perceptam. In emptione vero, secundum aequalitatem rei.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 77 a. 2 arg. 1"><a name="42235"><span class=
-"ref">[42235] II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+perceptam. In emptione vero, secundum aequalitatem rei.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 77 a. 2 arg. 1"><a name="42235"><span class="ref">[42235] IIª-IIae q. 77 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod venditio non reddatur iniusta
 et illicita propter defectum rei venditae. Minus enim cetera sunt
 pensanda in re quam rei species substantialis. Sed propter defectum
@@ -6567,30 +5093,22 @@
 si aliquis vendat argentum vel aurum alchimicum pro vero, quod est
 utile ad omnes humanos usus ad quos necessarium est argentum et
 aurum, puta ad vasa et ad alia huiusmodi. Ergo multo minus erit
-illicita venditio si sit defectus in aliis.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 2 arg. 2"><a name="42236"><span class=
-"ref">[42236] II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+illicita venditio si sit defectus in aliis.</p><p title="II-II q. 77 a. 2 arg. 2"><a name="42236"><span class="ref">[42236] IIª-IIae q. 77 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 defectus ex parte rei qui est secundum quantitatem maxime videtur
 iustitiae contrariari, quae in aequalitate consistit. Quantitas
 autem per mensuram cognoscitur. Mensurae autem rerum quae in usum
 hominum veniunt non sunt determinatae, sed alicubi maiores, alicubi
 minores, ut patet per philosophum, in V Ethic. Ergo non potest
 evitari defectus ex parte rei venditae. Et ita videtur quod ex hoc
-venditio non reddatur illicita.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 2 arg. 3"><a name="42237"><span class=
-"ref">[42237] II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+venditio non reddatur illicita.</p><p title="II-II q. 77 a. 2 arg. 3"><a name="42237"><span class="ref">[42237] IIª-IIae q. 77 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ad defectum rei pertinet si ei conveniens qualitas deest. Sed ad
 qualitatem rei cognoscendam requiritur magna scientia, quae
 plerisque venditoribus deest. Ergo non redditur venditio illicita
-propter rei defectum.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 2 s. c."><a name="42238"><span class=
-"ref">[42238] II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+propter rei defectum.</p><p title="II-II q. 77 a. 2 s. c."><a name="42238"><span class="ref">[42238] IIª-IIae q. 77 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Ambrosius dicit, in libro de Offic., <i>regula iustitiae
 manifesta est quod a vero non declinare virum deceat bonum, nec
 damno iniusto afficere quemquam, nec aliquid dolo annectere rei
-suae</i>.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 2 co."><a name="42239"><span class=
-"ref">[42239] II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+suae</i>.</p><p title="II-II q. 77 a. 2 co."><a name="42239"><span class="ref">[42239] IIª-IIae q. 77 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod circa rem quae venditur triplex defectus considerari
 potest. Unus quidem secundum speciem rei. Et hunc quidem defectum
 si venditor cognoscat in re quam vendit, fraudem committit in
@@ -6618,9 +5136,7 @@
 rem esse minus pretiosam quantum ad speciem, sicut si aliquis
 vendat aurum loco aurichalci, emptor, si id cognoscat, iniuste
 emit, et ad restitutionem tenetur. Et eadem ratio est de defectu
-qualitatis et quantitatis.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 2 ad 1"><a name="42240"><span class=
-"ref">[42240] II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+qualitatis et quantitatis.</p><p title="II-II q. 77 a. 2 ad 1"><a name="42240"><span class="ref">[42240] IIª-IIae q. 77 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod aurum et argentum non solum cara sunt propter
 utilitatem vasorum quae ex eis fabricantur, aut aliorum huiusmodi,
 sed etiam propter dignitatem et puritatem substantiae ipsorum. Et
@@ -6635,18 +5151,14 @@
 per alchimiam fieret aurum verum, non esset illicitum ipsum pro
 vero vendere, quia nihil prohibet artem uti aliquibus naturalibus
 causis ad producendum naturales et veros effectus; sicut Augustinus
-dicit, in III de Trin., de his quae arte Daemonum fiunt.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 2 ad 2"><a name="42241"><span class=
-"ref">[42241] II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+dicit, in III de Trin., de his quae arte Daemonum fiunt.</p><p title="II-II q. 77 a. 2 ad 2"><a name="42241"><span class="ref">[42241] IIª-IIae q. 77 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod mensuras rerum venalium necesse est in diversis locis
 esse diversas, propter diversitatem copiae et inopiae rerum, quia
 ubi res magis abundant, consueverunt esse maiores mensurae. In
 unoquoque tamen loco ad rectores civitatis pertinet determinare
 quae sunt iustae mensurae rerum venalium, pensatis conditionibus
 locorum et rerum. Et ideo has mensuras publica auctoritate vel
-consuetudine institutas praeterire non licet.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 2 ad 3"><a name="42242"><span class=
-"ref">[42242] II&ordf;-IIae q. 77 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+consuetudine institutas praeterire non licet.</p><p title="II-II q. 77 a. 2 ad 3"><a name="42242"><span class="ref">[42242] IIª-IIae q. 77 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in XI de Civ. Dei, pretium
 rerum venalium non consideratur secundum gradum naturae, cum
 quandoque pluris vendatur unus equus quam unus servus, sed
@@ -6655,50 +5167,36 @@
 qualitates, sed illas solum per quas redditur humanis usibus apta,
 puta quod equus sit fortis et bene currat, et similiter in ceteris.
 Has autem qualitates de facili venditor et emptor cognoscere
-possunt.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 77 a. 3 arg. 1"><a name="42243"><span class=
-"ref">[42243] II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+possunt.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 77 a. 3 arg. 1"><a name="42243"><span class="ref">[42243] IIª-IIae q. 77 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod venditor non teneatur dicere vitium
 rei venditae. Cum enim venditor emptorem ad emendum non cogat,
 videtur eius iudicio rem quam vendit supponere. Sed ad eundem
 pertinet iudicium et cognitio rei. Non ergo videtur imputandum
 venditori si emptor in suo iudicio decipitur, praecipitanter
-emendo, absque diligenti inquisitione de conditionibus rei.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 3 arg. 2"><a name="42244"><span class=
-"ref">[42244] II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+emendo, absque diligenti inquisitione de conditionibus rei.</p><p title="II-II q. 77 a. 3 arg. 2"><a name="42244"><span class="ref">[42244] IIª-IIae q. 77 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 stultum videtur quod aliquis id faciat unde eius operatio
 impediatur. Sed si aliquis vitia rei vendendae indicet, impedit
 suam venditionem, ut enim Tullius, in libro de Offic., inducit
 quendam dicentem, <i>quid tam absurdum quam si, domini iussu, ita
 praeco praediceret, domum pestilentem vendo?</i> Ergo venditor non
-tenetur dicere vitia rei venditae.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 3 arg. 3"><a name="42245"><span class=
-"ref">[42245] II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+tenetur dicere vitia rei venditae.</p><p title="II-II q. 77 a. 3 arg. 3"><a name="42245"><span class="ref">[42245] IIª-IIae q. 77 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 magis necessarium est homini ut cognoscat viam virtutis quam ut
 cognoscat vitia rerum quae venduntur. Sed homo non tenetur cuilibet
 consilium dare et veritatem dicere de his quae pertinent ad
 virtutem, quamvis nulli debeat dicere falsitatem. Ergo multo minus
 tenetur venditor vitia rei venditae dicere, quasi consilium dando
-emptori.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 3 arg. 4"><a name="42246"><span class=
-"ref">[42246] II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
+emptori.</p><p title="II-II q. 77 a. 3 arg. 4"><a name="42246"><span class="ref">[42246] IIª-IIae q. 77 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
 si aliquis teneatur dicere defectum rei venditae, hoc non est nisi
 ut minuatur de pretio. Sed quandoque diminueretur de pretio etiam
 sine vitio rei venditae, propter aliquid aliud, puta si venditor
 deferens triticum ad locum ubi est carestia frumenti, sciat multos
 posse venire qui deferant; quod si sciretur ab ementibus, minus
 pretium darent. Huiusmodi autem non oportet dicere venditorem, ut
-videtur. Ergo, pari ratione, nec vitia rei venditae.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 3 s. c."><a name="42247"><span class=
-"ref">[42247] II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+videtur. Ergo, pari ratione, nec vitia rei venditae.</p><p title="II-II q. 77 a. 3 s. c."><a name="42247"><span class="ref">[42247] IIª-IIae q. 77 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Ambrosius dicit, in III de Offic., <i>in contractibus
 vitia eorum quae veneunt prodi iubentur, ac nisi intimaverit
 venditor, quamvis in ius emptoris transierint, doli actione
-vacuantur</i>.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 3 co."><a name="42248"><span class=
-"ref">[42248] II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+vacuantur</i>.</p><p title="II-II q. 77 a. 3 co."><a name="42248"><span class="ref">[42248] IIª-IIae q. 77 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod dare alicui occasionem periculi vel damni semper est
 illicitum, quamvis non sit necessarium quod homo alteri semper det
 auxilium vel consilium pertinens ad eius qualemcumque promotionem,
@@ -6721,32 +5219,24 @@
 quantum oportet de pretio, non tenetur ad manifestandum vitium rei.
 Quia forte propter huiusmodi vitium emptor vellet plus subtrahi de
 pretio quam esset subtrahendum. Unde potest licite venditor
-indemnitati suae consulere, vitium rei reticendo.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 3 ad 1"><a name="42249"><span class=
-"ref">[42249] II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+indemnitati suae consulere, vitium rei reticendo.</p><p title="II-II q. 77 a. 3 ad 1"><a name="42249"><span class="ref">[42249] IIª-IIae q. 77 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod iudicium non potest fieri nisi de re manifesta,
 unusquisque enim iudicat quae cognoscit, ut dicitur in I Ethic.
 Unde si vitia rei quae vendenda proponitur sint occulta, nisi per
 venditorem manifestentur, non sufficienter committitur emptori
-iudicium. Secus autem esset si essent vitia manifesta.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 3 ad 2"><a name="42250"><span class=
-"ref">[42250] II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+iudicium. Secus autem esset si essent vitia manifesta.</p><p title="II-II q. 77 a. 3 ad 2"><a name="42250"><span class="ref">[42250] IIª-IIae q. 77 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod non oportet quod aliquis per praeconem vitium rei
 vendendae praenuntiet, quia si praediceret vitium, exterrerentur
 emptores ab emendo, dum ignorarent alias conditiones rei, secundum
 quas est bona et utilis. Sed singulariter est dicendum vitium ei
 qui ad emendum accedit, qui potest simul omnes conditiones ad
 invicem comparare, bonas et malas, nihil enim prohibet rem in
-aliquo vitiosam, in multis aliis utilem esse.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 3 ad 3"><a name="42251"><span class=
-"ref">[42251] II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+aliquo vitiosam, in multis aliis utilem esse.</p><p title="II-II q. 77 a. 3 ad 3"><a name="42251"><span class="ref">[42251] IIª-IIae q. 77 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quamvis homo non teneatur simpliciter omni homini
 dicere veritatem de his quae pertinent ad virtutes, teneretur tamen
 in casu illo de his dicere veritatem quando ex eius facto alteri
 periculum immineret in detrimentum virtutis nisi diceret veritatem.
-Et sic est in proposito.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 3 ad 4"><a name="42252"><span class=
-"ref">[42252] II&ordf;-IIae q. 77 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+Et sic est in proposito.</p><p title="II-II q. 77 a. 3 ad 4"><a name="42252"><span class="ref">[42252] IIª-IIae q. 77 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod vitium rei facit rem in praesenti esse minoris
 valoris quam videatur, sed in casu praemisso, in futurum res
 expectatur esse minoris valoris per superventum negotiatorum, qui
@@ -6754,11 +5244,7 @@
 pretium quod invenit, non videtur contra iustitiam facere si quod
 futurum est non exponat. Si tamen exponeret, vel de pretio
 subtraheret, abundantioris esset virtutis, quamvis ad hoc non
-videatur teneri ex iustitiae debito.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 77 a. 4 arg. 1"><a name="42253"><span class=
-"ref">[42253] II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+videatur teneri ex iustitiae debito.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 77 a. 4 arg. 1"><a name="42253"><span class="ref">[42253] IIª-IIae q. 77 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod non liceat, negotiando, aliquid carius
 vendere quam emere. Dicit enim Chrysostomus, super Matth. XXI,
 <i>quicumque rem comparat ut, integram et immutatam vendendo,
@@ -6768,30 +5254,22 @@
 <i>quid, inquit, est aliud negotiatio nisi vilius comparare et
 carius velle distrahere?</i> Et subdit, <i>negotiatores tales
 dominus eiecit de templo</i>. Sed nullus eiicitur de templo nisi
-propter aliquod peccatum. Ergo talis negotiatio est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 4 arg. 2"><a name="42254"><span class=
-"ref">[42254] II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+propter aliquod peccatum. Ergo talis negotiatio est peccatum.</p><p title="II-II q. 77 a. 4 arg. 2"><a name="42254"><span class="ref">[42254] IIª-IIae q. 77 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 contra iustitiam est quod aliquis rem carius vendat quam valeat,
 vel vilius emat, ut ex dictis apparet. Sed ille qui, negotiando,
 rem carius vendit quam emerit, necesse est quod vel vilius emerit
 quam valeat, vel carius vendat. Ergo hoc sine peccato fieri non
-potest.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 4 arg. 3"><a name="42255"><span class=
-"ref">[42255] II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+potest.</p><p title="II-II q. 77 a. 4 arg. 3"><a name="42255"><span class="ref">[42255] IIª-IIae q. 77 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Hieronymus dicit, <i>negotiatorem clericum, ex inope divitem, ex
 ignobili gloriosum, quasi quandam pestem fuge</i>. Non autem
 negotiatio clericis interdicenda esse videtur nisi propter
 peccatum. Ergo negotiando aliquid vilius emere et carius vendere
-est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 4 s. c."><a name="42256"><span class=
-"ref">[42256] II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+est peccatum.</p><p title="II-II q. 77 a. 4 s. c."><a name="42256"><span class="ref">[42256] IIª-IIae q. 77 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, super illud Psalm., <i>quoniam non
 cognovi litteraturam, negotiator avidus acquirendi pro damno
 blasphemat, pro pretiis rerum mentitur et peierat. Sed haec vitia
 hominis sunt, non artis, quae sine his vitiis agi potest</i>. Ergo
-negotiari secundum se non est illicitum.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 4 co."><a name="42257"><span class=
-"ref">[42257] II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+negotiari secundum se non est illicitum.</p><p title="II-II q. 77 a. 4 co."><a name="42257"><span class="ref">[42257] IIª-IIae q. 77 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ad negotiatores pertinet commutationibus rerum
 insistere. Ut autem philosophus dicit, in I Polit., duplex est
 rerum commutatio. Una quidem quasi naturalis et necessaria, per
@@ -6818,18 +5296,14 @@
 etiam ad subveniendum indigentibus, vel etiam cum aliquis
 negotiationi intendit propter publicam utilitatem, ne scilicet res
 necessariae ad vitam patriae desint, et lucrum expetit non quasi
-finem, sed quasi stipendium laboris.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 4 ad 1"><a name="42258"><span class=
-"ref">[42258] II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+finem, sed quasi stipendium laboris.</p><p title="II-II q. 77 a. 4 ad 1"><a name="42258"><span class="ref">[42258] IIª-IIae q. 77 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod verbum Chrysostomi est intelligendum de
 negotiatione secundum quod ultimum finem in lucro constituit, quod
 praecipue videtur quando aliquis rem non immutatam carius vendit.
 Si enim rem immutatam carius vendat, videtur praemium sui laboris
 accipere. Quamvis et ipsum lucrum possit licite intendi, non sicut
 ultimus finis, sed propter alium finem necessarium vel honestum, ut
-dictum est.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 4 ad 2"><a name="42259"><span class=
-"ref">[42259] II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+dictum est.</p><p title="II-II q. 77 a. 4 ad 2"><a name="42259"><span class="ref">[42259] IIª-IIae q. 77 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod non quicumque carius vendit aliquid quam emerit,
 negotiatur, sed solum qui ad hoc emit ut carius vendat. Si autem
 emit rem non ut vendat, sed ut teneat, et postmodum propter aliquam
@@ -6838,9 +5312,7 @@
 melioravit; vel quia pretium rei est mutatum, secundum diversitatem
 loci vel temporis; vel propter periculum cui se exponit
 transferendo rem de loco ad locum, vel eam ferri faciendo. Et
-secundum hoc, nec emptio nec venditio est iniusta.</p>
-<p title="II-II q. 77 a. 4 ad 3"><a name="42260"><span class=
-"ref">[42260] II&ordf;-IIae q. 77 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+secundum hoc, nec emptio nec venditio est iniusta.</p><p title="II-II q. 77 a. 4 ad 3"><a name="42260"><span class="ref">[42260] IIª-IIae q. 77 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod clerici non solum debent abstinere ab his quae sunt
 secundum se mala, sed etiam ab his quae habent speciem mali. Quod
 quidem in negotiatione contingit, tum propter hoc quod est ordinata
@@ -6852,30 +5324,19 @@
 unde apostolus dicit, II ad Tim. II, <i>nemo militans Deo implicat
 se negotiis saecularibus</i>. Licet tamen clericis uti prima
 commutationis specie, quae ordinatur ad necessitatem vitae, emendo
-vel vendendo.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 78</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="II-II q. 78 pr."><a name="42261"><span class=
-"ref">[42261] II&ordf;-IIae q. 78 pr.</span></a> Deinde
+vel vendendo.</p></div></div><div class="q" id="q78"><h2>Quaestio 78</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="II-II q. 78 pr."><a name="42261"><span class="ref">[42261] IIª-IIae q. 78 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de peccato usurae, quod committitur in mutuis. Et
 circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum sit peccatum accipere
 pecuniam in pretium pro pecunia mutuata, quod est accipere usuram.
 Secundo, utrum liceat pro eodem quamcumque utilitatem accipere
 quasi in recompensationem mutui. Tertio, utrum aliquis restituere
 teneatur id quod de pecunia usuraria iusto lucro lucratus est.
-Quarto, utrum liceat accipere mutuo pecuniam sub usura.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 1"><a name="42262"><span class=
-"ref">[42262] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+Quarto, utrum liceat accipere mutuo pecuniam sub usura.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 1"><a name="42262"><span class="ref">[42262] IIª-IIae q. 78 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod accipere usuram pro pecunia mutuata
 non sit peccatum. Nullus enim peccat ex hoc quod sequitur exemplum
 Christi. Sed dominus de seipso dicit, Luc. XIX, ego veniens cum
 usuris exegissem illam, scilicet pecuniam mutuatam. Ergo non est
-peccatum accipere usuram pro mutuo pecuniae.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 2"><a name="42263"><span class=
-"ref">[42263] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+peccatum accipere usuram pro mutuo pecuniae.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 2"><a name="42263"><span class="ref">[42263] IIª-IIae q. 78 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut dicitur in Psalm., <i>lex domini immaculata</i>, quia
 scilicet peccatum prohibet. Sed in lege divina conceditur aliqua
 usura, secundum illud Deut. XXIII, <i>non faenerabis fratri tuo ad
@@ -6883,41 +5344,27 @@
 alieno</i>. Et, quod plus est, etiam in praemium repromittitur pro
 lege servata, secundum illud Deut. XXVIII, <i>faenerabis gentibus
 multis; et ipse a nullo faenus accipies</i>. Ergo accipere usuram
-non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 3"><a name="42264"><span class=
-"ref">[42264] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+non est peccatum.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 3"><a name="42264"><span class="ref">[42264] IIª-IIae q. 78 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 in rebus humanis determinatur iustitia per leges civiles. Sed
 secundum eas conceditur usuras accipere. Ergo videtur non esse
-illicitum.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 4"><a name="42265"><span class=
-"ref">[42265] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
+illicitum.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 4"><a name="42265"><span class="ref">[42265] IIª-IIae q. 78 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
 praetermittere consilia non obligat ad peccatum. Sed Luc. VI inter
 alia consilia ponitur, <i>date mutuum, nihil inde sperantes</i>.
-Ergo accipere usuram non est peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 5"><a name="42266"><span class=
-"ref">[42266] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea,
+Ergo accipere usuram non est peccatum.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 5"><a name="42266"><span class="ref">[42266] IIª-IIae q. 78 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea,
 pretium accipere quo eo quod quis facere non tenetur, non videtur
 esse secundum se peccatum. Sed non in quolibet casu tenetur
 pecuniam habens eam proximo mutuare. Ergo licet ei aliquando pro
-mutuo accipere pretium.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 6"><a name="42267"><span class=
-"ref">[42267] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 6</span></a> Praeterea,
+mutuo accipere pretium.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 6"><a name="42267"><span class="ref">[42267] IIª-IIae q. 78 a. 1 arg. 6</span></a> Praeterea,
 argentum monetatum, et in vasa formatum, non differt specie. Sed
 licet accipere pretium pro vasis argenteis accommodatis. Ergo etiam
 licet accipere pretium pro mutuo argenti monetati. Usura ergo non
-est secundum se peccatum.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 7"><a name="42268"><span class=
-"ref">[42268] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 arg. 7</span></a> Praeterea,
+est secundum se peccatum.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 arg. 7"><a name="42268"><span class="ref">[42268] IIª-IIae q. 78 a. 1 arg. 7</span></a> Praeterea,
 quilibet potest licite accipere rem quam ei dominus rei voluntarie
 tradit. Sed ille qui accipit mutuum voluntarie tradit usuram. Ergo
-ille qui mutuat licite potest accipere.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 s. c."><a name="42269"><span class=
-"ref">[42269] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+ille qui mutuat licite potest accipere.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 s. c."><a name="42269"><span class="ref">[42269] IIª-IIae q. 78 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Exod. XXII, <i>si pecuniam mutuam dederis populo
 meo pauperi qui habitat tecum, non urgebis eum quasi exactor, nec
-usuris opprimes</i>.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 co."><a name="42270"><span class=
-"ref">[42270] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+usuris opprimes</i>.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 co."><a name="42270"><span class="ref">[42270] IIª-IIae q. 78 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod accipere usuram pro pecunia mutuata est secundum se
 iniustum, quia venditur id quod non est, per quod manifeste
 inaequalitas constituitur, quae iustitiae contrariatur. Ad cuius
@@ -6946,15 +5393,11 @@
 distractio, secundum quod in commutationes expenditur. Et propter
 hoc secundum se est illicitum pro usu pecuniae mutuatae accipere
 pretium, quod dicitur usura. Et sicut alia iniuste acquisita
-tenetur homo restituere, ita pecuniam quam per usuram accepit.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 ad 1"><a name="42271"><span class=
-"ref">[42271] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+tenetur homo restituere, ita pecuniam quam per usuram accepit.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 ad 1"><a name="42271"><span class="ref">[42271] IIª-IIae q. 78 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod usura ibi metaphorice accipitur pro
 superexcrescentia bonorum spiritualium, quam exigit Deus volens ut
 in bonis acceptis ab eo semper proficiamus. Quod est ad utilitatem
-nostram, non eius.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 ad 2"><a name="42272"><span class=
-"ref">[42272] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+nostram, non eius.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 ad 2"><a name="42272"><span class="ref">[42272] IIª-IIae q. 78 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Iudaeis prohibitum fuit accipere usuram a fratribus
 suis, scilicet Iudaeis, per quod datur intelligi quod accipere
 usuram a quocumque homine est simpliciter malum; debemus enim omnem
@@ -6969,9 +5412,7 @@
 multis etc., faenus ibi large accipitur pro mutuo, sicut et Eccli.
 XXIX dicitur, multi non causa nequitiae non faenerati sunt, idest
 non mutuaverunt. Promittitur ergo in praemium Iudaeis abundantia
-divitiarum, ex qua contingit quod aliis mutuare possint.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 ad 3"><a name="42273"><span class=
-"ref">[42273] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+divitiarum, ex qua contingit quod aliis mutuare possint.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 ad 3"><a name="42273"><span class="ref">[42273] IIª-IIae q. 78 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod leges humanae dimittunt aliqua peccata impunita
 propter conditiones hominum imperfectorum, in quibus multae
 utilitates impedirentur si omnia peccata districte prohiberentur
@@ -6983,9 +5424,7 @@
 enim poterat; sed quasi usumfructum constituit</i>, concedens
 scilicet usuras. Et philosophus, naturali ratione ductus, dicit, in
 I Polit., quod <i>usuraria acquisitio pecuniarum est maxime praeter
-naturam</i>.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 ad 4"><a name="42274"><span class=
-"ref">[42274] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+naturam</i>.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 ad 4"><a name="42274"><span class="ref">[42274] IIª-IIae q. 78 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod dare mutuum non semper tenetur homo, et ideo quantum
 ad hoc ponitur inter consilia. Sed quod homo lucrum de mutuo non
 quaerat, hoc cadit sub ratione praecepti. Potest tamen dici
@@ -6994,17 +5433,13 @@
 consilium. Vel loquitur ibi non de spe usurarii lucri, sed de spe
 quae ponitur in homine. Non enim debemus mutuum dare, vel
 quodcumque bonum facere, propter spem hominis, sed propter spem
-Dei.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 ad 5"><a name="42275"><span class=
-"ref">[42275] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
+Dei.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 ad 5"><a name="42275"><span class="ref">[42275] IIª-IIae q. 78 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod ille qui mutuare non tenetur recompensationem potest
 accipere eius quod fecit, sed non amplius debet exigere.
 Recompensatur autem sibi secundum aequalitatem iustitiae si tantum
 ei reddatur quantum mutuavit. Unde si amplius exigat pro usufructu
 rei quae alium usum non habet nisi consumptionem substantiae,
-exigit pretium eius quod non est. Et ita est iniusta exactio.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 ad 6"><a name="42276"><span class=
-"ref">[42276] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 6</span></a> Ad sextum
+exigit pretium eius quod non est. Et ita est iniusta exactio.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 ad 6"><a name="42276"><span class="ref">[42276] IIª-IIae q. 78 a. 1 ad 6</span></a> Ad sextum
 dicendum quod usus principalis vasorum argenteorum non est ipsa
 eorum consumptio, et ideo usus eorum potest vendi licite, servato
 dominio rei. Usus autem principalis pecuniae argenteae est
@@ -7015,24 +5450,16 @@
 similiter potest esse aliquis alius secundarius usus pecuniae
 argenteae, ut puta si quis concederet pecuniam signatam ad
 ostentationem, vel ad ponendum loco pignoris. Et talem usum
-pecuniae licite homo vendere potest.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 1 ad 7"><a name="42277"><span class=
-"ref">[42277] II&ordf;-IIae q. 78 a. 1 ad 7</span></a> Ad septimum
+pecuniae licite homo vendere potest.</p><p title="II-II q. 78 a. 1 ad 7"><a name="42277"><span class="ref">[42277] IIª-IIae q. 78 a. 1 ad 7</span></a> Ad septimum
 dicendum quod ille qui dat usuram non simpliciter voluntarie dat,
 sed cum quadam necessitate, inquantum indiget pecuniam accipere
-mutuo, quam ille qui habet non vult sine usura mutuare.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 1"><a name="42278"><span class=
-"ref">[42278] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+mutuo, quam ille qui habet non vult sine usura mutuare.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 1"><a name="42278"><span class="ref">[42278] IIª-IIae q. 78 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod aliquis possit pro pecunia
 mutuata aliquam aliam commoditatem expetere. Unusquisque enim
 licite potest suae indemnitati consulere. Sed quandoque damnum
 aliquis patitur ex hoc quod pecuniam mutuat. Ergo licitum est ei,
 supra pecuniam mutuatam, aliquid aliud pro damno expetere, vel
-etiam exigere.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 2"><a name="42279"><span class=
-"ref">[42279] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+etiam exigere.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 2"><a name="42279"><span class="ref">[42279] IIª-IIae q. 78 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 unusquisque tenetur ex quodam debito honestatis aliquid
 recompensare ei qui sibi gratiam fecit, ut dicitur in V Ethic. Sed
 ille qui alicui in necessitate constituto pecuniam mutuat, gratiam
@@ -7041,46 +5468,32 @@
 illicitum obligare se ad aliquid ad quod quis ex naturali iure
 tenetur. Ergo non videtur esse illicitum si aliquis, pecuniam
 alteri mutuans, in obligationem deducat aliquam
-recompensationem.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 3"><a name="42280"><span class=
-"ref">[42280] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+recompensationem.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 3"><a name="42280"><span class="ref">[42280] IIª-IIae q. 78 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 sicut est quoddam munus a manu, ita est munus a lingua, et ab
 obsequio, ut dicit Glossa Isaiae XXXIII, <i>beatus qui excutit
 manus suas ab omni munere</i>. Sed licet accipere servitium, vel
 etiam laudem, ab eo cui quis pecuniam mutuavit. Ergo, pari ratione,
-licet quodcumque aliud munus accipere.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 4"><a name="42281"><span class=
-"ref">[42281] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
+licet quodcumque aliud munus accipere.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 4"><a name="42281"><span class="ref">[42281] IIª-IIae q. 78 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
 eadem videtur esse comparatio dati ad datum et mutuati ad mutuatum.
 Sed licet pecuniam accipere pro alia pecunia data. Ergo licet
-accipere recompensationem alterius mutui pro pecunia mutuata.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 5"><a name="42282"><span class=
-"ref">[42282] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea,
+accipere recompensationem alterius mutui pro pecunia mutuata.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 5"><a name="42282"><span class="ref">[42282] IIª-IIae q. 78 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea,
 magis a se pecuniam alienat qui, eam mutuando, dominium transfert,
 quam qui eam mercatori vel artifici committit. Sed licet lucrum
 accipere de pecunia commissa mercatori vel artifici. Ergo licet
-etiam lucrum accipere de pecunia mutuata.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 6"><a name="42283"><span class=
-"ref">[42283] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 6</span></a> Praeterea,
+etiam lucrum accipere de pecunia mutuata.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 6"><a name="42283"><span class="ref">[42283] IIª-IIae q. 78 a. 2 arg. 6</span></a> Praeterea,
 pro pecunia mutuata potest homo pignus accipere, cuius usus posset
 aliquo pretio vendi, sicut cum impignoratur ager vel domus quae
 inhabitatur. Ergo licet aliquod lucrum habere de pecunia
-mutuata.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 7"><a name="42284"><span class=
-"ref">[42284] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 arg. 7</span></a> Praeterea,
+mutuata.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 arg. 7"><a name="42284"><span class="ref">[42284] IIª-IIae q. 78 a. 2 arg. 7</span></a> Praeterea,
 contingit quandoque quod aliquis carius vendit res suas ratione
 mutui; aut vilius emit quod est alterius; vel etiam pro dilatione
 pretium auget, vel pro acceleratione diminuit, in quibus omnibus
 videtur aliqua recompensatio fieri quasi pro mutuo pecuniae. Hoc
 autem non manifeste apparet illicitum. Ergo videtur licitum esse
 aliquod commodum de pecunia mutuata expectare, vel etiam
-exigere.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 s. c."><a name="42285"><span class=
-"ref">[42285] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+exigere.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 s. c."><a name="42285"><span class="ref">[42285] IIª-IIae q. 78 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Ezech. XVIII dicitur, inter alia quae ad virum iustum
-requiruntur, <i>usuram et superabundantiam non acceperit</i>.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 co."><a name="42286"><span class=
-"ref">[42286] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+requiruntur, <i>usuram et superabundantiam non acceperit</i>.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 co."><a name="42286"><span class="ref">[42286] IIª-IIae q. 78 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, secundum philosophum, in IV Ethic., omne illud pro
 pecunia habetur cuius pretium potest pecunia mensurari. Et ideo
 sicut si aliquis pro pecunia mutuata, vel quacumque alia re quae ex
@@ -7094,9 +5507,7 @@
 aliquod donum gratis accipere, nec peioris conditionis efficitur
 per hoc quod mutuavit. Recompensationem vero eorum quae pecunia non
 mensurantur licet pro mutuo exigere, puta benevolentiam et amorem
-eius qui mutuavit, vel aliquid huiusmodi.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 ad 1"><a name="42287"><span class=
-"ref">[42287] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+eius qui mutuavit, vel aliquid huiusmodi.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 ad 1"><a name="42287"><span class="ref">[42287] IIª-IIae q. 78 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ille qui mutuum dat potest absque peccato in
 pactum deducere cum eo qui mutuum accipit recompensationem damni
 per quod subtrahitur sibi aliquid quod debet habere, hoc enim non
@@ -7106,9 +5517,7 @@
 Recompensationem vero damni quod consideratur in hoc quod de
 pecunia non lucratur, non potest in pactum deducere, quia non debet
 vendere id quod nondum habet et potest impediri multipliciter ab
-habendo.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 ad 2"><a name="42288"><span class=
-"ref">[42288] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+habendo.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 ad 2"><a name="42288"><span class="ref">[42288] IIª-IIae q. 78 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod recompensatio alicuius beneficii dupliciter fieri
 potest. Uno quidem modo, ex debito iustitiae, ad quod aliquis ex
 certo pacto obligari potest. Et hoc debitum attenditur secundum
@@ -7120,9 +5529,7 @@
 ex debito amicitiae, in quo magis consideratur affectus ex quo
 aliquis beneficium contulit quam etiam quantitas eius quod fecit.
 Et tali debito non competit civilis obligatio, per quam inducitur
-quaedam necessitas, ut non spontanea recompensatio fiat.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 ad 3"><a name="42289"><span class=
-"ref">[42289] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+quaedam necessitas, ut non spontanea recompensatio fiat.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 ad 3"><a name="42289"><span class="ref">[42289] IIª-IIae q. 78 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod si aliquis ex pecunia mutuata expectet vel exigat,
 quasi per obligationem pacti taciti vel expressi, recompensationem
 muneris ab obsequio vel lingua, perinde est ac si expectaret vel
@@ -7130,9 +5537,7 @@
 patet in his qui locant operas suas, quas manu vel lingua exercent.
 Si vero munus ab obsequio vel lingua non quasi ex obligatione rei
 exhibeat, sed ex benevolentia, quae sub aestimatione pecuniae non
-cadit, licet hoc accipere et exigere et expectare.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 ad 4"><a name="42290"><span class=
-"ref">[42290] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+cadit, licet hoc accipere et exigere et expectare.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 ad 4"><a name="42290"><span class="ref">[42290] IIª-IIae q. 78 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod pecunia non potest vendi pro pecunia ampliori quam
 sit quantitas pecuniae mutuatae, quae restituenda est, nec ibi
 aliquid est exigendum aut expectandum nisi benevolentiae affectus,
@@ -7140,9 +5545,7 @@
 spontanea mutuatio. Repugnat autem ei obligatio ad mutuum in
 posterum faciendum, quia etiam talis obligatio pecunia aestimari
 posset. Et ideo licet simul mutuanti unum aliquid aliud mutuare,
-non autem licet eum obligare ad mutuum in posterum faciendum.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 ad 5"><a name="42291"><span class=
-"ref">[42291] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
+non autem licet eum obligare ad mutuum in posterum faciendum.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 ad 5"><a name="42291"><span class="ref">[42291] IIª-IIae q. 78 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod ille qui mutuat pecuniam transfert dominium pecuniae
 in eum cui mutuat. Unde ille cui pecunia mutuatur sub suo periculo
 tenet eam, et tenetur integre restituere. Unde non debet amplius
@@ -7151,18 +5554,14 @@
 dominium pecuniae suae in illum, sed remanet eius, ita quod cum
 periculo ipsius mercator de ea negotiatur vel artifex operatur. Et
 ideo licite potest partem lucri inde provenientis expetere, tanquam
-de re sua.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 ad 6"><a name="42292"><span class=
-"ref">[42292] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 6</span></a> Ad sextum
+de re sua.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 ad 6"><a name="42292"><span class="ref">[42292] IIª-IIae q. 78 a. 2 ad 6</span></a> Ad sextum
 dicendum quod si quis pro pecunia sibi mutuata obliget rem aliquam
 cuius usus pretio aestimari potest, debet usum illius rei ille qui
 mutuavit computare in restitutionem eius quod mutuavit. Alioquin,
 si usum illius rei quasi gratis sibi superaddi velit, idem est ac
 si pecuniam acciperet pro mutuo, quod est usurarium, nisi forte
 esset talis res cuius usus sine pretio soleat concedi inter amicos,
-sicut patet de libro accommodato.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 2 ad 7"><a name="42293"><span class=
-"ref">[42293] II&ordf;-IIae q. 78 a. 2 ad 7</span></a> Ad septimum
+sicut patet de libro accommodato.</p><p title="II-II q. 78 a. 2 ad 7"><a name="42293"><span class="ref">[42293] IIª-IIae q. 78 a. 2 ad 7</span></a> Ad septimum
 dicendum quod si aliquis carius velit vendere res suas quam sit
 iustum pretium, ut de pecunia solvenda emptorem expectet, usura
 manifeste committitur, quia huiusmodi expectatio pretii solvendi
@@ -7174,38 +5573,26 @@
 anticipatio solutionis pecuniae habet mutui rationem, cuius quoddam
 pretium est quod diminuitur de iusto pretio rei emptae. Si vero
 aliquis de iusto pretio velit diminuere ut pecuniam prius habeat,
-non peccat peccato usurae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="II-II q. 78 a. 3 arg. 1"><a name="42294"><span class=
-"ref">[42294] II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+non peccat peccato usurae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="II-II q. 78 a. 3 arg. 1"><a name="42294"><span class="ref">[42294] IIª-IIae q. 78 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod quidquid aliquis de pecunia usuraria
 lucratus fuerit, reddere teneatur. Dicit enim apostolus, ad Rom.
 XI, <i>si radix sancta, et rami</i>. Ergo, eadem ratione, si radix
 infecta, et rami. Sed radix fuit usuraria. Ergo et quidquid ex ea
 acquisitum est, est usurarium. Ergo tenetur ad restitutionem
-illius.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 3 arg. 2"><a name="42295"><span class=
-"ref">[42295] II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+illius.</p><p title="II-II q. 78 a. 3 arg. 2"><a name="42295"><span class="ref">[42295] IIª-IIae q. 78 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut dicitur extra, de usuris, in illa decretali, <i>cum tu sicut
 asseris, possessiones quae de usuris sunt comparatae debent vendi,
 et ipsarum pretia his a quibus sunt extorta restitui</i>. Ergo,
 eadem ratione, quidquid aliud ex pecunia usuraria acquiritur debet
-restitui.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 3 arg. 3"><a name="42296"><span class=
-"ref">[42296] II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+restitui.</p><p title="II-II q. 78 a. 3 arg. 3"><a name="42296"><span class="ref">[42296] IIª-IIae q. 78 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 illud quod aliquis emit de pecunia usuraria debetur sibi ratione
 pecuniae quam dedit. Non ergo habet maius ius in re quam acquisivit
 quam in pecunia quam dedit. Sed pecuniam usurariam tenebatur
 restituere. Ergo et illud quod ex ea acquirit tenetur
-restituere.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 3 s. c."><a name="42297"><span class=
-"ref">[42297] II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
+restituere.</p><p title="II-II q. 78 a. 3 s. c."><a name="42297"><span class="ref">[42297] IIª-IIae q. 78 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
 quilibet potest licite tenere id quod legitime acquisivit. Sed id
 quod acquiritur per pecuniam usurariam interdum legitime
-acquiritur. Ergo licite potest retineri.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 3 co."><a name="42298"><span class=
-"ref">[42298] II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+acquiritur. Ergo licite potest retineri.</p><p title="II-II q. 78 a. 3 co."><a name="42298"><span class="ref">[42298] IIª-IIae q. 78 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, res quaedam sunt quarum usus
 est ipsarum rerum consumptio, quae non habent usumfructum, secundum
 iura. Et ideo si talia fuerint per usuram extorta, puta denarii,
@@ -7219,15 +5606,11 @@
 alia huiusmodi. Et ideo si quis domum alterius vel agrum per usuram
 extorsisset, non solum teneretur restituere domum vel agrum, sed
 etiam fructus inde perceptos, quia sunt fructus rerum quarum alius
-est dominus, et ideo ei debentur.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 3 ad 1"><a name="42299"><span class=
-"ref">[42299] II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+est dominus, et ideo ei debentur.</p><p title="II-II q. 78 a. 3 ad 1"><a name="42299"><span class="ref">[42299] IIª-IIae q. 78 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod radix non solum habet rationem materiae, sicut
 pecunia usuraria, sed habet etiam aliqualiter rationem causae
 activae, inquantum administrat nutrimentum. Et ideo non est
-simile.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 3 ad 2"><a name="42300"><span class=
-"ref">[42300] II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+simile.</p><p title="II-II q. 78 a. 3 ad 2"><a name="42300"><span class="ref">[42300] IIª-IIae q. 78 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod possessiones quae de usuris sunt comparatae non sunt
 eorum quorum fuerunt usurae, sed illorum qui eas emerunt. Sunt
 tamen obligatae illis a quibus fuerunt usurae acceptae, sicut et
@@ -7235,48 +5618,34 @@
 possessiones his a quibus fuerunt acceptae usurae, quia forte plus
 valent quam usurae quas dederunt, sed praecipitur quod vendantur
 possessiones et earum pretia restituantur, scilicet secundum
-quantitatem usurae acceptae.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 3 ad 3"><a name="42301"><span class=
-"ref">[42301] II&ordf;-IIae q. 78 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+quantitatem usurae acceptae.</p><p title="II-II q. 78 a. 3 ad 3"><a name="42301"><span class="ref">[42301] IIª-IIae q. 78 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod illud quod acquiritur de pecunia usuraria debetur
 quidem acquirenti propter pecuniam usurariam datam sicut propter
 causam instrumentalem, sed propter suam industriam sicut propter
 causam principalem. Et ideo plus iuris habet in re acquisita de
-pecunia usuraria quam in ipsa pecunia usuraria.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="II-II q. 78 a. 4 arg. 1"><a name="42302"><span class=
-"ref">[42302] II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+pecunia usuraria quam in ipsa pecunia usuraria.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="II-II q. 78 a. 4 arg. 1"><a name="42302"><span class="ref">[42302] IIª-IIae q. 78 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod non liceat pecuniam accipere mutuo sub
 usura. Dicit enim apostolus, Rom. I, quod <i>digni sunt morte non
 solum qui faciunt peccata, sed etiam qui consentiunt
 facientibus</i>. Sed ille qui accipit pecuniam mutuo sub usuris
 consentit usurario in suo peccato, et praebet ei occasionem
-peccandi. Ergo etiam ipse peccat.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 4 arg. 2"><a name="42303"><span class=
-"ref">[42303] II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+peccandi. Ergo etiam ipse peccat.</p><p title="II-II q. 78 a. 4 arg. 2"><a name="42303"><span class="ref">[42303] IIª-IIae q. 78 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 pro nullo commodo temporali debet aliquis alteri quamcumque
 occasionem praebere peccandi, hoc enim pertinet ad rationem
 scandali activi, quod semper est peccatum, ut supra dictum est. Sed
 ille qui petit mutuum ab usurario expresse dat ei occasionem
-peccandi. Ergo pro nullo commodo temporali excusatur.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 4 arg. 3"><a name="42304"><span class=
-"ref">[42304] II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+peccandi. Ergo pro nullo commodo temporali excusatur.</p><p title="II-II q. 78 a. 4 arg. 3"><a name="42304"><span class="ref">[42304] IIª-IIae q. 78 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 non minor videtur esse necessitas quandoque deponendi pecuniam suam
 apud usurarium quam mutuum accipiendi ab ipso. Sed deponere
 pecuniam apud usurarium videtur esse omnino illicitum, sicut
 illicitum esset deponere gladium apud furiosum, vel virginem
 committere luxurioso, seu cibum guloso. Ergo neque licitum est
-accipere mutuum ab usurario.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 4 s. c."><a name="42305"><span class=
-"ref">[42305] II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra,
+accipere mutuum ab usurario.</p><p title="II-II q. 78 a. 4 s. c."><a name="42305"><span class="ref">[42305] IIª-IIae q. 78 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra,
 ille qui iniuriam patitur non peccat, secundum philosophum, in V
 Ethic., unde iustitia non est media inter duo vitia, ut ibidem
 dicitur. Sed usurarius peccat inquantum facit iniustitiam
 accipienti mutuum sub usuris. Ergo ille qui accipit mutuum sub
-usuris non peccat.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 4 co."><a name="42306"><span class=
-"ref">[42306] II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+usuris non peccat.</p><p title="II-II q. 78 a. 4 co."><a name="42306"><span class="ref">[42306] IIª-IIae q. 78 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod inducere hominem ad peccandum nullo modo licet, uti
 tamen peccato alterius ad bonum licitum est, quia et Deus utitur
 omnibus peccatis ad aliquod bonum, ex quolibet enim malo elicit
@@ -7295,14 +5664,10 @@
 bona quae habet, quae latrones diripiendo peccant, ad hoc quod non
 occidatur, exemplo decem virorum qui dixerunt ad Ismahel, <i>noli
 occidere nos, quia habemus thesaurum in agro</i>, ut dicitur Ierem.
-XLI.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 4 ad 1"><a name="42307"><span class=
-"ref">[42307] II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+XLI.</p><p title="II-II q. 78 a. 4 ad 1"><a name="42307"><span class="ref">[42307] IIª-IIae q. 78 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ille qui accipit pecuniam mutuo sub usuris non
 consentit in peccatum usurarii, sed utitur eo. Nec placet ei
-usurarum acceptio, sed mutuatio, quae est bona.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 4 ad 2"><a name="42308"><span class=
-"ref">[42308] II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+usurarum acceptio, sed mutuatio, quae est bona.</p><p title="II-II q. 78 a. 4 ad 2"><a name="42308"><span class="ref">[42308] IIª-IIae q. 78 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ille qui accipit pecuniam mutuo sub usuris non dat
 usurario occasionem usuras accipiendi, sed mutuandi, ipse autem
 usurarius sumit occasionem peccandi ex malitia cordis sui. Unde
@@ -7310,29 +5675,22 @@
 petentis mutuum. Nec tamen propter huiusmodi scandalum passivum
 debet alius a mutuo petendo desistere, si indigeat, quia huiusmodi
 passivum scandalum non provenit ex infirmitate vel ignorantia, sed
-ex malitia.</p>
-<p title="II-II q. 78 a. 4 ad 3"><a name="42309"><span class=
-"ref">[42309] II&ordf;-IIae q. 78 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+ex malitia.</p><p title="II-II q. 78 a. 4 ad 3"><a name="42309"><span class="ref">[42309] IIª-IIae q. 78 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod si quis committeret pecuniam suam usurario non
 habenti alias unde usuras exerceret; vel hac intentione committeret
 ut inde copiosius per usuram lucraretur; daret materiam peccanti.
 Unde et ipse esset particeps culpae. Si autem aliquis usurario
 alias habenti unde usuras exerceat, pecuniam suam committat ut
 tutius servetur, non peccat, sed utitur homine peccatore ad
-bonum.</p>
-<div class="centro"><br />
-<p><a href="sth3057.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth3079.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<br />
-<hr />
-<br />
-<address>&copy; 2006 Fundaci&oacute;n Tom&aacute;s de Aquino quoad
-hanc editionem<br />
-Iura omnia asservantur<br />
-OCLC nr. <a href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264"
-style="text-decoration=none">49644264</a></address>
-</div>
-</body>
-</html>
+bonum.</p></div></div><div class="centro"><br/>
+<p><a href="sth3057.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth3079.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<br/>
+<hr/>
+<br/>
+<address>© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad
+hanc editionem<br/>
+Iura omnia asservantur<br/>
+OCLC nr. <a style="text-decoration=none" href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264">49644264</a></address>
+</div></body>
+</html>
\ No newline at end of file