diff summa/latin/sth2109.html @ 53:d777cc3962f2

div-wrapped
author ht
date Mon, 28 Dec 2009 13:00:58 +0000
parents 544e12f679ad
children 71f2c033089e
line wrap: on
line diff
--- a/summa/latin/sth2109.html	Sun Dec 27 22:45:01 2009 +0000
+++ b/summa/latin/sth2109.html	Mon Dec 28 13:00:58 2009 +0000
@@ -1,456 +1,436 @@
-<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN"
-    "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd">
-<html lang="LA" xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA">
+<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
+<!DOCTYPE html
+  PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "file:///c:/cygwin/usr/local/share/lib/xml/xhtml1-transitional.dtd">
+<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA" lang="LA">
 <head>
-<meta name="generator" content=
-"HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" />
-<meta http-equiv="Content-Type" content=
-"text/html; charset=us-ascii" />
-<meta http-equiv="Content-Style-Type" content="text/css" />
-<meta http-equiv="Content-Script-Type" content="text/javascript" />
-<meta name="keywords" content=
-"Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" />
-<meta name="language" content="Latin" />
-<meta name="security" content="public" />
-<meta name="owner" content="ealarcon@unav.es" />
-<meta name="author" content="Enrique Alarc&oacute;n" />
-<meta name="abstract" content="" />
-<link rel="stylesheet" media="screen" href="vscreen.css" type=
-"text/css" />
-<link rel="stylesheet" media="print" href="vprint.css" type=
-"text/css" />
-<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, I&ordf;-IIae q.
+<meta content="HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" name="generator"/>
+<meta content="text/html; charset=us-ascii" http-equiv="Content-Type"/>
+<meta content="text/css" http-equiv="Content-Style-Type"/>
+<meta content="text/javascript" http-equiv="Content-Script-Type"/>
+<meta content="Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" name="keywords"/>
+<meta content="Latin" name="language"/>
+<meta content="public" name="security"/>
+<meta content="ealarcon@unav.es" name="owner"/>
+<meta content="Enrique Alarcón" name="author"/>
+<meta content="" name="abstract"/>
+<link type="text/css" href="vscreen.css" media="screen" rel="stylesheet"/>
+<link type="text/css" href="vprint.css" media="print" rel="stylesheet"/>
+<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Iª-IIae q.
 109-114</title>
 </head>
-<body>
-<a href="http://www.corpusthomisticum.org/"></a>
-<div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div>
-<div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div>
-<div class="uno">Summa Theologiae</div>
-<div class="dos">prima pars secundae partis a quaestione CIX ad
-CXIV</div>
-<br />
-<div class="centro">
-<table align="center" summary="Imago">
+<body><a href="http://www.corpusthomisticum.org/"/><div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div><div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div><div class="uno">Summa Theologiae</div><div class="dos">prima pars secundae partis a quaestione CIX ad
+CXIV</div><div class="centro">
+<table summary="Imago" align="center">
 <tr>
-<th><img src="icons/fugit190.jpg" width="275" height="190" border=
-"0" alt=
-"Thomas de Aquino a Filippino Lippi depictus (Cappella Carafa, S. Maria sopra Minerva, Roma)"
-align="middle" /></th>
+<th><img align="middle" alt="Thomas de Aquino a Filippino Lippi depictus (Cappella Carafa, S. Maria sopra Minerva, Roma)" border="0" height="190" width="275" src="icons/fugit190.jpg"/></th>
 </tr>
 </table>
-<br />
-<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1892 editum<br />
+<br/>
+<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1892 editum<br/>
 ac automato translatum a Roberto Busa SJ in taenias
-magneticas<br />
-denuo recognovit Enrique Alarc&oacute;n atque instruxit<br />
-<br /></span><br />
-<hr />
-<br />
-<p><a href="sth2106.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth3000.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<script language="JavaScript" type="text/javascript">
-//<![CDATA[
-<!--
+magneticas<br/>
+denuo recognovit Enrique Alarcón atque instruxit<br/>
+<br/></span><br/>
+<hr/>
+<br/>
+<p><a href="sth2106.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth3000.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<script type="text/javascript" language="JavaScript">
+//
+&lt;!--
 // original code by Bill Trefzger 12/12/96; revised by Enrique Alarcon 12/9/2000
 function go(){if(document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value !="none"){location=document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value}}
-document.write('<FORM NAME="selecter"><SELECT NAME="select1">');
-document.write('<OPTION VALUE="none">INDEX');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="index.html">Corpus Thomisticum');
-document.write('<OPTION VALUE="iopera.html">Opera omnia');
-document.write('<OPTION VALUE="zbiblia.html">Bibliographia Thomistica');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="#38361">I&ordf;-IIae q. 109 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38362">I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38363">I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38364">I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38365">I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38366">I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38367">I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38368">I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38369">I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38370">I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38371">I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38372">I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38373">I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38374">I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38375">I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38376">I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38377">I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38378">I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38379">I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38380">I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38381">I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38382">I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38383">I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38384">I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38385">I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38386">I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38387">I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38388">I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38389">I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38390">I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38391">I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38392">I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38393">I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38394">I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38395">I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38396">I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38397">I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38398">I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38399">I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38400">I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38401">I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38402">I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38403">I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38404">I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38405">I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38406">I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38407">I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38408">I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38409">I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38410">I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38411">I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38412">I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38413">I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38414">I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38415">I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38416">I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38417">I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38418">I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38419">I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38420">I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38421">I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38422">I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38423">I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38424">I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38425">I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38426">I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38427">I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38428">I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38429">I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38430">I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38431">I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38432">I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38433">I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38434">I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38435">I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38436">I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38437">I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38438">I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38439">I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38440">I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38441">I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38442">I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38443">I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38444">I&ordf;-IIae q. 110 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38445">I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38446">I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38447">I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38448">I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38449">I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38450">I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38451">I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38452">I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38453">I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38454">I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38455">I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38456">I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38457">I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38458">I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38459">I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38460">I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38461">I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38462">I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38463">I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38464">I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38465">I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38466">I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38467">I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38468">I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38469">I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38470">I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38471">I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38472">I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38473">I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38474">I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38475">I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38476">I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38477">I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38478">I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38479">I&ordf;-IIae q. 111 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38480">I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38481">I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38482">I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38483">I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38484">I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38485">I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38486">I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38487">I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38488">I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38489">I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38490">I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38491">I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38492">I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38493">I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38494">I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38495">I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38496">I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38497">I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38498">I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38499">I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38500">I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38501">I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38502">I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38503">I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38504">I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38505">I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38506">I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38507">I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38508">I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38509">I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38510">I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38511">I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38512">I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38513">I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38514">I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38515">I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38516">I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38517">I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38518">I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38519">I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38520">I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38521">I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38522">I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38523">I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38524">I&ordf;-IIae q. 112 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38525">I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38526">I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38527">I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38528">I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38529">I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38530">I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38531">I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38532">I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38533">I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38534">I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38535">I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38536">I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38537">I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38538">I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38539">I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38540">I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38541">I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38542">I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38543">I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38544">I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38545">I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38546">I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38547">I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38548">I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38549">I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38550">I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38551">I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38552">I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38553">I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38554">I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38555">I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38556">I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38557">I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38558">I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38559">I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38560">I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38561">I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#38562">I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38563">I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38564">I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38565">I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38566">I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38567">I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38568">I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#38569">I&ordf;-IIae q. 113 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38570">I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38571">I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38572">I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38573">I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38574">I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38575">I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38576">I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38577">I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38578">I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38579">I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38580">I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38581">I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38582">I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38583">I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38584">I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38585">I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38586">I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38587">I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38588">I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38589">I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38590">I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38591">I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38592">I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38593">I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38594">I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38595">I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38596">I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38597">I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38598">I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38599">I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38600">I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38601">I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38602">I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38603">I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38604">I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38605">I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38606">I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38607">I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38608">I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38609">I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38610">I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38611">I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38612">I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38613">I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38614">I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38615">I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38616">I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38617">I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38618">I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38619">I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38620">I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38621">I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38622">I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#38623">I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38624">I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38625">I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38626">I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38627">I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38628">I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#38629">I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#38630">I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38631">I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38632">I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38633">I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38634">I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38635">I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38636">I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38637">I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38638">I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38639">I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38640">I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38641">I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38642">I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38643">I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38644">I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38645">I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38646">I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38647">I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38648">I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38649">I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38650">I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38651">I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38652">I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38653">I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38654">I&ordf;-IIae q. 114 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38655">I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38656">I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38657">I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38658">I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38659">I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38660">I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38661">I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38662">I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38663">I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38664">I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38665">I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38666">I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38667">I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38668">I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38669">I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38670">I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38671">I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38672">I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38673">I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38674">I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38675">I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38676">I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38677">I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38678">I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38679">I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38680">I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38681">I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38682">I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38683">I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38684">I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38685">I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38686">I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38687">I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38688">I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38689">I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38690">I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38691">I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38692">I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38693">I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38694">I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38695">I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38696">I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38697">I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38698">I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38699">I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38700">I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38701">I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38702">I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38703">I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38704">I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38705">I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38706">I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38707">I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38708">I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38709">I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38710">I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38711">I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38712">I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38713">I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38714">I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38715">I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38716">I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38717">I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38718">I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38719">I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38720">I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38721">I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38722">I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38723">I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38724">I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38725">I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38726">I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38727">I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38728">I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38729">I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38730">I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38731">I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#38732">I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#38733">I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#38734">I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#38735">I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 ad 4');
-document.write('<\/SELECT>');
-document.write('<BR><BR>');
-document.write('<INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()">');
-document.write('<\/FORM>');
-// -->
-//]]>
-</script><br />
-<hr />
-<br /></div>
-<div class="D">Quaestio 109</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I-II q. 109 pr."><a name="38361"><span class=
-"ref">[38361] I&ordf;-IIae q. 109 pr.</span></a> Consequenter
+document.write('&lt;FORM NAME="selecter"&gt;&lt;SELECT NAME="select1"&gt;');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;INDEX');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="index.html"&gt;Corpus Thomisticum');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="iopera.html"&gt;Opera omnia');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="zbiblia.html"&gt;Bibliographia Thomistica');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38361"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38362"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38363"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38364"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38365"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38366"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38367"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38368"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38369"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38370"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38371"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38372"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38373"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38374"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38375"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38376"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38377"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38378"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38379"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38380"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38381"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38382"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38383"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38384"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38385"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38386"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38387"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38388"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38389"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38390"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38391"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38392"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38393"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38394"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38395"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38396"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38397"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38398"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38399"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38400"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38401"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38402"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38403"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38404"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38405"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 6 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38406"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38407"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38408"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38409"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38410"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38411"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 6 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38412"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38413"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38414"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38415"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38416"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38417"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38418"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38419"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38420"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38421"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38422"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38423"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38424"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38425"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38426"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38427"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38428"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 9 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38429"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 9 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38430"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 9 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38431"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 9 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38432"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 9 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38433"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 9 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38434"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 9 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38435"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 9 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38436"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 10 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38437"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 10 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38438"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 10 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38439"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 10 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38440"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 10 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38441"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 10 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38442"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 10 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38443"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 109 a. 10 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38444"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38445"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38446"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38447"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38448"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38449"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38450"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38451"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38452"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38453"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38454"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38455"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38456"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38457"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38458"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38459"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38460"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38461"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38462"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38463"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38464"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38465"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38466"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38467"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38468"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38469"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38470"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38471"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38472"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38473"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38474"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38475"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38476"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38477"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38478"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38479"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38480"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38481"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38482"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38483"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38484"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38485"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38486"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38487"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38488"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38489"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38490"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38491"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38492"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38493"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38494"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38495"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38496"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38497"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38498"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38499"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38500"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38501"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38502"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38503"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38504"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38505"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38506"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38507"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38508"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38509"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38510"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38511"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38512"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38513"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38514"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38515"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38516"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38517"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38518"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38519"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38520"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38521"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38522"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38523"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 111 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38524"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38525"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38526"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38527"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38528"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38529"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38530"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38531"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38532"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38533"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38534"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38535"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38536"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38537"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38538"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38539"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38540"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38541"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38542"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38543"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38544"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38545"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38546"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38547"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38548"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38549"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38550"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38551"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38552"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38553"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38554"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38555"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38556"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38557"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38558"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38559"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38560"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38561"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38562"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38563"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38564"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38565"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38566"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38567"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38568"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38569"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38570"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38571"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38572"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38573"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38574"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38575"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38576"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38577"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38578"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38579"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38580"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38581"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38582"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38583"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38584"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38585"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38586"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38587"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38588"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38589"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38590"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38591"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38592"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38593"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38594"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38595"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38596"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38597"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38598"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38599"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38600"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38601"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38602"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38603"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38604"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38605"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38606"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38607"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38608"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38609"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38610"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38611"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38612"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38613"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38614"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38615"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38616"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38617"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38618"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38619"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38620"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38621"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38622"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38623"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38624"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38625"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38626"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38627"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38628"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38629"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38630"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38631"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38632"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38633"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38634"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38635"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38636"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38637"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38638"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 9 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38639"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 9 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38640"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 9 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38641"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 9 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38642"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 9 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38643"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 9 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38644"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 9 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38645"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 9 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38646"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 10 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38647"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 10 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38648"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 10 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38649"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 10 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38650"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 10 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38651"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 10 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38652"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 10 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38653"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 113 a. 10 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38654"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38655"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38656"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38657"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38658"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38659"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38660"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38661"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38662"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38663"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38664"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38665"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38666"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38667"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38668"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38669"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38670"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38671"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38672"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38673"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38674"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38675"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38676"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38677"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38678"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38679"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38680"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38681"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38682"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38683"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38684"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38685"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38686"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38687"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38688"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38689"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38690"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38691"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38692"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38693"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38694"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38695"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38696"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38697"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38698"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38699"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38700"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38701"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38702"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38703"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38704"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38705"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38706"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38707"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38708"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38709"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38710"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38711"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38712"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38713"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38714"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38715"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38716"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38717"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 8 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38718"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 8 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38719"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 9 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38720"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 9 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38721"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 9 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38722"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 9 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38723"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 9 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38724"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 9 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38725"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 9 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38726"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 9 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38727"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 10 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38728"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 10 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38729"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 10 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38730"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 10 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38731"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 10 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38732"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 10 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38733"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 10 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38734"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 10 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#38735"&gt;I&amp;ordf;-IIae q. 114 a. 10 ad 4');
+document.write('&lt;\/SELECT&gt;');
+document.write('&lt;BR&gt;&lt;BR&gt;');
+document.write('&lt;INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()"&gt;');
+document.write('&lt;\/FORM&gt;');
+// --&gt;
+//
+</script><br/>
+<hr/>
+<br/></div><div class="q" id="q109"><h2>Quaestio 109</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I-II q. 109 pr."><a name="38361"><span class="ref">[38361] Iª-IIae q. 109 pr.</span></a> Consequenter
 considerandum est de exteriori principio humanorum actuum, scilicet
 de Deo, prout ab ipso per gratiam adiuvamur ad recte agendum. Et
 primo, considerandum est de gratia Dei; secundo, de causa eius;
@@ -467,19 +447,13 @@
 sine gratia possit resurgere a peccato. Octavo, utrum absque gratia
 possit homo vitare peccatum. Nono, utrum homo gratiam consecutus
 possit, absque alio divino auxilio, bonum facere et vitare
-peccatum. Decimo, utrum possit perseverare in bono per seipsum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I-II q. 109 a. 1 arg. 1"><a name="38362"><span class=
-"ref">[38362] I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+peccatum. Decimo, utrum possit perseverare in bono per seipsum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I-II q. 109 a. 1 arg. 1"><a name="38362"><span class="ref">[38362] Iª-IIae q. 109 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod homo sine gratia nullum verum
 cognoscere possit. Quia super illud I Cor. XII, <i>nemo potest
 dicere, dominus Iesus, nisi in spiritu sancto</i>, dicit Glossa
 Ambrosii, <i>omne verum, a quocumque dicatur, a spiritu sancto
 est</i>. Sed spiritus sanctus habitat in nobis per gratiam. Ergo
-veritatem cognoscere non possumus sine gratia.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 1 arg. 2"><a name="38363"><span class=
-"ref">[38363] I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+veritatem cognoscere non possumus sine gratia.</p><p title="I-II q. 109 a. 1 arg. 2"><a name="38363"><span class="ref">[38363] Iª-IIae q. 109 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Augustinus dicit, in I Soliloq., quod <i>disciplinarum certissima
 talia sunt qualia illa quae a sole illustrantur ut videri possint;
 Deus autem ipse est qui illustrat; ratio autem ita est in mentibus
@@ -488,25 +462,19 @@
 potest aliquod visibile videre sine solis illustratione. Ergo
 humana mens, quantumcumque sit perfecta, non potest ratiocinando
 veritatem cognoscere absque illustratione divina. Quae ad auxilium
-gratiae pertinet.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 1 arg. 3"><a name="38364"><span class=
-"ref">[38364] I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+gratiae pertinet.</p><p title="I-II q. 109 a. 1 arg. 3"><a name="38364"><span class="ref">[38364] Iª-IIae q. 109 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 humana mens non potest veritatem intelligere nisi cogitando; ut
 patet per Augustinum XIV de Trin. Sed apostolus dicit, II ad Cor.
 III, <i>non sufficientes sumus aliquid cogitare a nobis, quasi ex
 nobis</i>. Ergo homo non potest cognoscere veritatem per seipsum
-sine auxilio gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 1 s. c."><a name="38365"><span class=
-"ref">[38365] I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+sine auxilio gratiae.</p><p title="I-II q. 109 a. 1 s. c."><a name="38365"><span class="ref">[38365] Iª-IIae q. 109 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in I Retract., <i>non approbo quod in
 oratione dixi, Deus, qui non nisi mundos verum scire voluisti.
 Responderi enim potest multos etiam non mundos multa scire
 vera</i>. Sed per gratiam homo mundus efficitur; secundum illud
 Psalmi l, <i>cor mundum crea in me, Deus; et spiritum rectum innova
 in visceribus meis</i>. Ergo sine gratia potest homo per seipsum
-veritatem cognoscere.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 1 co."><a name="38366"><span class=
-"ref">[38366] I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+veritatem cognoscere.</p><p title="I-II q. 109 a. 1 co."><a name="38366"><span class="ref">[38366] Iª-IIae q. 109 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod cognoscere veritatem est usus quidam, vel actus,
 intellectualis luminis, quia secundum apostolum, ad Ephes. V,
 <i>omne quod manifestatur, lumen est</i>. Usus autem quilibet
@@ -548,62 +516,44 @@
 naturalem cognitionem. Et tamen quandoque Deus miraculose per suam
 gratiam aliquos instruit de his quae per naturalem rationem
 cognosci possunt, sicut et quandoque miraculose facit quaedam quae
-natura facere potest.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 1 ad 1"><a name="38367"><span class=
-"ref">[38367] I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+natura facere potest.</p><p title="I-II q. 109 a. 1 ad 1"><a name="38367"><span class="ref">[38367] Iª-IIae q. 109 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod omne verum, a quocumque dicatur, est a spiritu
 sancto sicut ab infundente naturale lumen, et movente ad
 intelligendum et loquendum veritatem. Non autem sicut ab
 inhabitante per gratiam gratum facientem, vel sicut a largiente
 aliquod habituale donum naturae superadditum, sed hoc solum est in
 quibusdam veris cognoscendis et loquendis; et maxime in illis quae
-pertinent ad fidem, de quibus apostolus loquebatur.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 1 ad 2"><a name="38368"><span class=
-"ref">[38368] I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+pertinent ad fidem, de quibus apostolus loquebatur.</p><p title="I-II q. 109 a. 1 ad 2"><a name="38368"><span class="ref">[38368] Iª-IIae q. 109 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod sol corporalis illustrat exterius; sed sol
 intelligibilis, qui est Deus, illustrat interius. Unde ipsum lumen
 naturale animae inditum est illustratio Dei, qua illustramur ab
 ipso ad cognoscendum ea quae pertinent ad naturalem cognitionem. Et
 ad hoc non requiritur alia illustratio, sed solum ad illa quae
-naturalem cognitionem excedunt.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 1 ad 3"><a name="38369"><span class=
-"ref">[38369] I&ordf;-IIae q. 109 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+naturalem cognitionem excedunt.</p><p title="I-II q. 109 a. 1 ad 3"><a name="38369"><span class="ref">[38369] Iª-IIae q. 109 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod semper indigemus divino auxilio ad cogitandum
 quodcumque, inquantum ipse movet intellectum ad agendum, actu enim
 intelligere aliquid est cogitare, ut patet per Augustinum, XIV de
-Trin.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I-II q. 109 a. 2 arg. 1"><a name="38370"><span class=
-"ref">[38370] I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+Trin.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I-II q. 109 a. 2 arg. 1"><a name="38370"><span class="ref">[38370] Iª-IIae q. 109 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod homo possit velle et facere
 bonum absque gratia. Illud enim est in hominis potestate cuius ipse
 est dominus. Sed homo est dominus suorum actuum, et maxime eius
 quod est velle, ut supra dictum est. Ergo homo potest velle et
-facere bonum per seipsum absque auxilio gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 2 arg. 2"><a name="38371"><span class=
-"ref">[38371] I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+facere bonum per seipsum absque auxilio gratiae.</p><p title="I-II q. 109 a. 2 arg. 2"><a name="38371"><span class="ref">[38371] Iª-IIae q. 109 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 unumquodque magis potest in id quod est sibi secundum naturam, quam
 in id quod est sibi praeter naturam. Sed peccatum est contra
 naturam, ut Damascenus dicit, in II libro, opus autem virtutis est
 homini secundum naturam, ut supra dictum est. Cum igitur homo per
 seipsum possit peccare, videtur quod multo magis per seipsum possit
-bonum velle et facere.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 2 arg. 3"><a name="38372"><span class=
-"ref">[38372] I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+bonum velle et facere.</p><p title="I-II q. 109 a. 2 arg. 3"><a name="38372"><span class="ref">[38372] Iª-IIae q. 109 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 bonum intellectus est verum, ut philosophus dicit, in VI Ethic. Sed
 intellectus potest cognoscere verum per seipsum, sicut et quaelibet
 alia res potest suam naturalem operationem per se facere. Ergo
-multo magis homo potest per seipsum facere et velle bonum.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 2 s. c."><a name="38373"><span class=
-"ref">[38373] I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+multo magis homo potest per seipsum facere et velle bonum.</p><p title="I-II q. 109 a. 2 s. c."><a name="38373"><span class="ref">[38373] Iª-IIae q. 109 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, Rom. IX, non est volentis, scilicet
 velle, neque currentis, scilicet currere, sed miserentis Dei. Et
 Augustinus dicit, in libro de Corrept. et gratia, quod <i>sine
 gratia nullum prorsus, sive cogitando, sive volendo et amando, sive
-agendo, faciunt homines bonum</i>.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 2 co."><a name="38374"><span class=
-"ref">[38374] I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+agendo, faciunt homines bonum</i>.</p><p title="I-II q. 109 a. 2 co."><a name="38374"><span class="ref">[38374] Iª-IIae q. 109 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod natura hominis dupliciter potest considerari, uno
 modo, in sui integritate, sicut fuit in primo parente ante
 peccatum; alio modo, secundum quod est corrupta in nobis post
@@ -630,9 +580,7 @@
 scilicet ut sanetur; et ulterius ut bonum supernaturalis virtutis
 operetur, quod est meritorium. Ulterius autem in utroque statu
 indiget homo auxilio divino ut ab ipso moveatur ad bene
-agendum.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 2 ad 1"><a name="38375"><span class=
-"ref">[38375] I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+agendum.</p><p title="I-II q. 109 a. 2 ad 1"><a name="38375"><span class="ref">[38375] Iª-IIae q. 109 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod homo est dominus suorum actuum, et volendi et
 non volendi, propter deliberationem rationis, quae potest flecti ad
 unam partem vel ad aliam. Sed quod deliberet vel non deliberet, si
@@ -644,53 +592,37 @@
 fortuna. Unde mens hominis etiam sani non ita habet dominium sui
 actus quin indigeat moveri a Deo. Et multo magis liberum arbitrium
 hominis infirmi post peccatum, quod impeditur a bono per
-corruptionem naturae.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 2 ad 2"><a name="38376"><span class=
-"ref">[38376] I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+corruptionem naturae.</p><p title="I-II q. 109 a. 2 ad 2"><a name="38376"><span class="ref">[38376] Iª-IIae q. 109 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod peccare nihil aliud est quam deficere a bono quod
 convenit alicui secundum suam naturam. Unaquaeque autem res creata,
 sicut esse non habet nisi ab alio, et in se considerata est nihil,
 ita indiget conservari in bono suae naturae convenienti ab alio.
 Potest autem per seipsam deficere a bono, sicut et per seipsam
-potest deficere in non esse, nisi divinitus conservaretur.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 2 ad 3"><a name="38377"><span class=
-"ref">[38377] I&ordf;-IIae q. 109 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+potest deficere in non esse, nisi divinitus conservaretur.</p><p title="I-II q. 109 a. 2 ad 3"><a name="38377"><span class="ref">[38377] Iª-IIae q. 109 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod etiam verum non potest homo cognoscere sine auxilio
 divino, sicut supra dictum est. Et tamen magis est natura humana
 corrupta per peccatum quantum ad appetitum boni, quam quantum ad
-cognitionem veri.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I-II q. 109 a. 3 arg. 1"><a name="38378"><span class=
-"ref">[38378] I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+cognitionem veri.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I-II q. 109 a. 3 arg. 1"><a name="38378"><span class="ref">[38378] Iª-IIae q. 109 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod homo non possit diligere Deum super
 omnia ex solis naturalibus sine gratia. Diligere enim Deum super
 omnia est proprius et principalis caritatis actus. Sed caritatem
 homo non potest habere per seipsum, quia <i>caritas Dei diffusa est
 in cordibus nostris per spiritum sanctum, qui datus est nobis</i>,
 ut dicitur Rom. V. Ergo homo ex solis naturalibus non potest Deum
-diligere super omnia.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 3 arg. 2"><a name="38379"><span class=
-"ref">[38379] I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+diligere super omnia.</p><p title="I-II q. 109 a. 3 arg. 2"><a name="38379"><span class="ref">[38379] Iª-IIae q. 109 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 nulla natura potest supra seipsam. Sed diligere aliquid plus quam
 se, est tendere in aliquid supra seipsum. Ergo nulla natura creata
-potest Deum diligere supra seipsam sine auxilio gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 3 arg. 3"><a name="38380"><span class=
-"ref">[38380] I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+potest Deum diligere supra seipsam sine auxilio gratiae.</p><p title="I-II q. 109 a. 3 arg. 3"><a name="38380"><span class="ref">[38380] Iª-IIae q. 109 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Deo, cum sit summum bonum, debetur summus amor, qui est ut super
 omnia diligatur. Sed ad summum amorem Deo impendendum, qui ei a
 nobis debetur, homo non sufficit sine gratia, alioquin frustra
 gratia adderetur. Ergo homo non potest sine gratia ex solis
-naturalibus diligere Deum super omnia.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 3 s. c."><a name="38381"><span class=
-"ref">[38381] I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
+naturalibus diligere Deum super omnia.</p><p title="I-II q. 109 a. 3 s. c."><a name="38381"><span class="ref">[38381] Iª-IIae q. 109 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
 primus homo in solis naturalibus constitutus fuit, ut a quibusdam
 ponitur. In quo statu manifestum est quod aliqualiter Deum dilexit.
 Sed non dilexit Deum aequaliter sibi, vel minus se, quia secundum
 hoc peccasset. Ergo dilexit Deum supra se. Ergo homo ex solis
-naturalibus potest Deum diligere plus quam se, et super omnia.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 3 co."><a name="38382"><span class=
-"ref">[38382] I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+naturalibus potest Deum diligere plus quam se, et super omnia.</p><p title="I-II q. 109 a. 3 co."><a name="38382"><span class="ref">[38382] Iª-IIae q. 109 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est in primo, in quo etiam circa
 naturalem dilectionem Angelorum diversae opiniones sunt positae;
 homo in statu naturae integrae poterat operari virtute suae naturae
@@ -717,9 +649,7 @@
 superadditae naturalibus bonis ad diligendum Deum naturaliter super
 omnia; licet indigeret auxilio Dei ad hoc eum moventis. Sed in
 statu naturae corruptae indiget homo etiam ad hoc auxilio gratiae
-naturam sanantis.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 3 ad 1"><a name="38383"><span class=
-"ref">[38383] I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+naturam sanantis.</p><p title="I-II q. 109 a. 3 ad 1"><a name="38383"><span class="ref">[38383] Iª-IIae q. 109 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod caritas diligit Deum super omnia eminentius quam
 natura. Natura enim diligit Deum super omnia, prout est principium
 et finis naturalis boni, caritas autem secundum quod est obiectum
@@ -727,9 +657,7 @@
 spiritualem cum Deo. Addit etiam caritas super dilectionem
 naturalem Dei promptitudinem quandam et delectationem, sicut et
 quilibet habitus virtutis addit supra actum bonum qui fit ex sola
-naturali ratione hominis virtutis habitum non habentis.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 3 ad 2"><a name="38384"><span class=
-"ref">[38384] I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+naturali ratione hominis virtutis habitum non habentis.</p><p title="I-II q. 109 a. 3 ad 2"><a name="38384"><span class="ref">[38384] Iª-IIae q. 109 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, cum dicitur quod nulla natura potest supra seipsam,
 non est intelligendum quod non possit ferri in aliquod obiectum
 quod est supra se, manifestum est enim quod intellectus noster
@@ -737,44 +665,30 @@
 seipsum, ut patet in naturali cognitione Dei. Sed intelligendum est
 quod natura non potest in actum excedentem proportionem suae
 virtutis. Talis autem actus non est diligere Deum super omnia, hoc
-enim est naturale cuilibet naturae creatae, ut dictum est.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 3 ad 3"><a name="38385"><span class=
-"ref">[38385] I&ordf;-IIae q. 109 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+enim est naturale cuilibet naturae creatae, ut dictum est.</p><p title="I-II q. 109 a. 3 ad 3"><a name="38385"><span class="ref">[38385] Iª-IIae q. 109 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod amor dicitur summus non solum quantum ad gradum
 dilectionis, sed etiam quantum ad rationem diligendi, et
 dilectionis modum. Et secundum hoc, supremus gradus dilectionis est
-quo caritas diligit Deum ut beatificantem, sicut dictum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I-II q. 109 a. 4 arg. 1"><a name="38386"><span class=
-"ref">[38386] I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+quo caritas diligit Deum ut beatificantem, sicut dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I-II q. 109 a. 4 arg. 1"><a name="38386"><span class="ref">[38386] Iª-IIae q. 109 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod homo sine gratia per sua naturalia
 possit praecepta legis implere. Dicit enim apostolus, ad Rom. II,
 quod <i>gentes, quae legem non habent, naturaliter ea quae legis
 sunt faciunt</i>. Sed illud quod naturaliter homo facit, potest per
 seipsum facere absque gratia. Ergo homo potest legis praecepta
-facere absque gratia.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 4 arg. 2"><a name="38387"><span class=
-"ref">[38387] I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+facere absque gratia.</p><p title="I-II q. 109 a. 4 arg. 2"><a name="38387"><span class="ref">[38387] Iª-IIae q. 109 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Hieronymus dicit, in expositione Catholicae fidei, <i>illos esse
 maledicendos qui Deum praecepisse homini aliquid impossibile
 dicunt</i>. Sed impossibile est homini quod per seipsum implere non
 potest. Ergo homo potest implere omnia praecepta legis per
-seipsum.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 4 arg. 3"><a name="38388"><span class=
-"ref">[38388] I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+seipsum.</p><p title="I-II q. 109 a. 4 arg. 3"><a name="38388"><span class="ref">[38388] Iª-IIae q. 109 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 inter omnia praecepta legis maximum est illud, <i>diliges dominum
 Deum tuum ex toto corde tuo</i>; ut patet Matth. XXII. Sed hoc
 mandatum potest homo implere ex solis naturalibus, diligendo Deum
 super omnia, ut supra dictum est. Ergo omnia mandata legis potest
-homo implere sine gratia.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 4 s. c."><a name="38389"><span class=
-"ref">[38389] I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+homo implere sine gratia.</p><p title="I-II q. 109 a. 4 s. c."><a name="38389"><span class="ref">[38389] Iª-IIae q. 109 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro de haeresibus, hoc pertinere ad
 haeresim Pelagianorum, ut credant <i>sine gratia posse hominem
-facere omnia divina mandata</i>.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 4 co."><a name="38390"><span class=
-"ref">[38390] I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+facere omnia divina mandata</i>.</p><p title="I-II q. 109 a. 4 co."><a name="38390"><span class="ref">[38390] Iª-IIae q. 109 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod implere mandata legis contingit dupliciter. Uno modo,
 quantum ad substantiam operum, prout scilicet homo operatur iusta
 et fortia, et alia virtutis opera. Et hoc modo homo in statu
@@ -791,57 +705,39 @@
 solum ut, monstrante ipsa quid faciendum sit, sciant; verum etiam
 ut, praestante ipsa, faciant cum dilectione quod sciunt</i>.
 Indigent insuper in utroque statu auxilio Dei moventis ad mandata
-implenda, ut dictum est.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 4 ad 1"><a name="38391"><span class=
-"ref">[38391] I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+implenda, ut dictum est.</p><p title="I-II q. 109 a. 4 ad 1"><a name="38391"><span class="ref">[38391] Iª-IIae q. 109 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in libro de Spir. et
 Litt., <i>non moveat quod naturaliter eos dixit quae legis sunt
 facere, hoc enim agit spiritus gratiae, ut imaginem Dei, in qua
-naturaliter facti sumus, instauret in nobis</i>.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 4 ad 2"><a name="38392"><span class=
-"ref">[38392] I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+naturaliter facti sumus, instauret in nobis</i>.</p><p title="I-II q. 109 a. 4 ad 2"><a name="38392"><span class="ref">[38392] Iª-IIae q. 109 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod illud quod possumus cum auxilio divino, non est nobis
 omnino impossibile; secundum illud philosophi, in III Ethic.,
 <i>quae per amicos possumus, aliqualiter per nos possumus</i>. Unde
 et Hieronymus ibidem <i>confitetur sic nostrum liberum esse
-arbitrium, ut dicamus nos semper indigere Dei auxilio</i>.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 4 ad 3"><a name="38393"><span class=
-"ref">[38393] I&ordf;-IIae q. 109 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+arbitrium, ut dicamus nos semper indigere Dei auxilio</i>.</p><p title="I-II q. 109 a. 4 ad 3"><a name="38393"><span class="ref">[38393] Iª-IIae q. 109 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod praeceptum de dilectione Dei non potest homo implere
 ex puris naturalibus secundum quod ex caritate impletur, ut ex
-supradictis patet.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="I-II q. 109 a. 5 arg. 1"><a name="38394"><span class=
-"ref">[38394] I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+supradictis patet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I-II q. 109 a. 5 arg. 1"><a name="38394"><span class="ref">[38394] Iª-IIae q. 109 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod homo possit mereri vitam aeternam sine
 gratia. Dicit enim dominus, Matth. XIX, <i>si vis ad vitam ingredi,
 serva mandata</i>, ex quo videtur quod ingredi in vitam aeternam
 sit constitutum in hominis voluntate. Sed id quod in nostra
 voluntate constitutum est, per nos ipsos possumus. Ergo videtur
-quod homo per seipsum possit vitam aeternam mereri.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 5 arg. 2"><a name="38395"><span class=
-"ref">[38395] I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+quod homo per seipsum possit vitam aeternam mereri.</p><p title="I-II q. 109 a. 5 arg. 2"><a name="38395"><span class="ref">[38395] Iª-IIae q. 109 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 vita aeterna est praemium vel merces quae hominibus redditur a Deo;
 secundum illud Matth. V, <i>merces vestra multa est in caelis</i>.
 Sed merces vel praemium redditur a Deo homini secundum opera eius;
 secundum illud Psalmi LXI, <i>tu reddes unicuique secundum opera
 eius</i>. Cum igitur homo sit dominus suorum operum, videtur quod
-in eius potestate constitutum sit ad vitam aeternam pervenire.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 5 arg. 3"><a name="38396"><span class=
-"ref">[38396] I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+in eius potestate constitutum sit ad vitam aeternam pervenire.</p><p title="I-II q. 109 a. 5 arg. 3"><a name="38396"><span class="ref">[38396] Iª-IIae q. 109 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 vita aeterna est ultimus finis humanae vitae. Sed quaelibet res
 naturalis per sua naturalia potest consequi finem suum. Ergo multo
 magis homo, qui est altioris naturae, per sua naturalia potest
-pervenire ad vitam aeternam absque aliqua gratia.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 5 s. c."><a name="38397"><span class=
-"ref">[38397] I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+pervenire ad vitam aeternam absque aliqua gratia.</p><p title="I-II q. 109 a. 5 s. c."><a name="38397"><span class="ref">[38397] Iª-IIae q. 109 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, ad Rom. VI, <i>gratia Dei vita
 aeterna</i>. Quod ideo dicitur, sicut Glossa ibidem dicit, <i>ut
 intelligeremus Deum ad aeternam vitam pro sua miseratione nos
-perducere</i>.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 5 co."><a name="38398"><span class=
-"ref">[38398] I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+perducere</i>.</p><p title="I-II q. 109 a. 5 co."><a name="38398"><span class="ref">[38398] Iª-IIae q. 109 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod actus perducentes ad finem oportet esse fini
 proportionatos. Nullus autem actus excedit proportionem principii
 activi. Et ideo videmus in rebus naturalibus quod nulla res potest
@@ -855,68 +751,48 @@
 vitam aeternam. Potest tamen facere opera perducentia ad aliquod
 bonum homini connaturale, sicut laborare in agro, bibere,
 manducare, et habere amicum, et alia huiusmodi; ut Augustinus
-dicit, in tertia responsione contra Pelagianos.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 5 ad 1"><a name="38399"><span class=
-"ref">[38399] I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+dicit, in tertia responsione contra Pelagianos.</p><p title="I-II q. 109 a. 5 ad 1"><a name="38399"><span class="ref">[38399] Iª-IIae q. 109 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod homo sua voluntate facit opera meritoria vitae
 aeternae, sed, sicut Augustinus in eodem libro dicit, ad hoc
-exigitur quod voluntas hominis praeparetur a Deo per gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 5 ad 2"><a name="38400"><span class=
-"ref">[38400] I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+exigitur quod voluntas hominis praeparetur a Deo per gratiam.</p><p title="I-II q. 109 a. 5 ad 2"><a name="38400"><span class="ref">[38400] Iª-IIae q. 109 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut Glossa dicit Rom. VI, super illud, <i>gratia
 Dei vita aeterna, certum est vitam aeternam bonis operibus reddi,
 sed ipsa opera quibus redditur, ad Dei gratiam pertinent</i>, cum
 etiam supra dictum sit quod ad implendum mandata legis secundum
 debitum modum, per quem eorum impletio est meritoria, requiritur
-gratia.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 5 ad 3"><a name="38401"><span class=
-"ref">[38401] I&ordf;-IIae q. 109 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+gratia.</p><p title="I-II q. 109 a. 5 ad 3"><a name="38401"><span class="ref">[38401] Iª-IIae q. 109 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod obiectio illa procedit de fine homini connaturali.
 Natura autem humana, ex hoc ipso quod nobilior est, potest ad
 altiorem finem perduci, saltem auxilio gratiae, ad quem inferiores
 naturae nullo modo pertingere possunt. Sicut homo est melius
 dispositus ad sanitatem qui aliquibus auxiliis medicinae potest
 sanitatem consequi, quam ille qui nullo modo; ut philosophus
-introducit in II de caelo.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="I-II q. 109 a. 6 arg. 1"><a name="38402"><span class=
-"ref">[38402] I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+introducit in II de caelo.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I-II q. 109 a. 6 arg. 1"><a name="38402"><span class="ref">[38402] Iª-IIae q. 109 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod homo possit seipsum ad gratiam
 praeparare per seipsum, absque exteriori auxilio gratiae. Nihil
 enim imponitur homini quod sit ei impossibile, ut supra dictum est.
 Sed Zach. I dicitur, <i>convertimini ad me, et ego convertar ad
 vos</i>, nihil autem est aliud se ad gratiam praeparare quam ad
 Deum converti. Ergo videtur quod homo per seipsum possit se ad
-gratiam praeparare absque auxilio gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 6 arg. 2"><a name="38403"><span class=
-"ref">[38403] I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+gratiam praeparare absque auxilio gratiae.</p><p title="I-II q. 109 a. 6 arg. 2"><a name="38403"><span class="ref">[38403] Iª-IIae q. 109 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 homo se ad gratiam praeparat faciendo quod in se est, quia si homo
 facit quod in se est, Deus ei non denegat gratiam; dicitur enim
 Matth. VII, quod Deus dat spiritum bonum petentibus se. Sed illud
 in nobis esse dicitur quod est in nostra potestate. Ergo videtur
 quod in nostra potestate sit constitutum ut nos ad gratiam
-praeparemus.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 6 arg. 3"><a name="38404"><span class=
-"ref">[38404] I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+praeparemus.</p><p title="I-II q. 109 a. 6 arg. 3"><a name="38404"><span class="ref">[38404] Iª-IIae q. 109 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 si homo indiget gratia ad hoc quod praeparet se ad gratiam, pari
 ratione indigebit gratia ad hoc quod praeparet se ad illam gratiam,
 et sic procederetur in infinitum, quod est inconveniens. Ergo
 videtur standum in primo, ut scilicet homo sine gratia possit se ad
-gratiam praeparare.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 6 arg. 4"><a name="38405"><span class=
-"ref">[38405] I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 arg. 4</span></a> Praeterea,
+gratiam praeparare.</p><p title="I-II q. 109 a. 6 arg. 4"><a name="38405"><span class="ref">[38405] Iª-IIae q. 109 a. 6 arg. 4</span></a> Praeterea,
 Prov. XVI dicitur, hominis est praeparare animum. Sed illud dicitur
 esse hominis quod per seipsum potest. Ergo videtur quod homo per
-seipsum se possit ad gratiam praeparare.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 6 s. c."><a name="38406"><span class=
-"ref">[38406] I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+seipsum se possit ad gratiam praeparare.</p><p title="I-II q. 109 a. 6 s. c."><a name="38406"><span class="ref">[38406] Iª-IIae q. 109 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Ioan. VI, <i>nemo potest venire ad me, nisi pater,
 qui misit me, traxerit eum</i>. Si autem homo seipsum praeparare
 posset, non oporteret quod ab alio traheretur. Ergo homo non potest
-se praeparare ad gratiam absque auxilio gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 6 co."><a name="38407"><span class=
-"ref">[38407] I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+se praeparare ad gratiam absque auxilio gratiae.</p><p title="I-II q. 109 a. 6 co."><a name="38407"><span class="ref">[38407] Iª-IIae q. 109 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod duplex est praeparatio voluntatis humanae ad bonum.
 Una quidem qua praeparatur ad bene operandum et ad Deo fruendum. Et
 talis praeparatio voluntatis non potest fieri sine habituali
@@ -950,71 +826,51 @@
 hoc se praeparat ad recipiendum lumen solis, quod oculos suos
 convertit versus solem. Unde patet quod homo non potest se
 praeparare ad lumen gratiae suscipiendum, nisi per auxilium
-gratuitum Dei interius moventis.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 6 ad 1"><a name="38408"><span class=
-"ref">[38408] I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+gratuitum Dei interius moventis.</p><p title="I-II q. 109 a. 6 ad 1"><a name="38408"><span class="ref">[38408] Iª-IIae q. 109 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod conversio hominis ad Deum fit quidem per liberum
 arbitrium; et secundum hoc homini praecipitur quod se ad Deum
 convertat. Sed liberum arbitrium ad Deum converti non potest nisi
 Deo ipsum ad se convertente; secundum illud Ierem. XXXI,
 <i>converte me, et convertar, quia tu dominus Deus meus</i>; et
 Thren. ult., <i>converte nos, domine, ad te, et
-convertemur</i>.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 6 ad 2"><a name="38409"><span class=
-"ref">[38409] I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+convertemur</i>.</p><p title="I-II q. 109 a. 6 ad 2"><a name="38409"><span class="ref">[38409] Iª-IIae q. 109 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod nihil homo potest facere nisi a Deo moveatur;
 secundum illud Ioan. XV, sine me nihil potestis facere. Et ideo cum
 dicitur homo facere quod in se est, dicitur hoc esse in potestate
-hominis secundum quod est motus a Deo.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 6 ad 3"><a name="38410"><span class=
-"ref">[38410] I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+hominis secundum quod est motus a Deo.</p><p title="I-II q. 109 a. 6 ad 3"><a name="38410"><span class="ref">[38410] Iª-IIae q. 109 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod obiectio illa procedit de gratia habituali, ad quam
 requiritur aliqua praeparatio, quia omnis forma requirit
 susceptibile dispositum. Sed hoc quod homo moveatur a Deo non
 praeexigit aliquam aliam motionem, cum Deus sit primum movens. Unde
-non oportet abire in infinitum.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 6 ad 4"><a name="38411"><span class=
-"ref">[38411] I&ordf;-IIae q. 109 a. 6 ad 4</span></a> Ad quartum
+non oportet abire in infinitum.</p><p title="I-II q. 109 a. 6 ad 4"><a name="38411"><span class="ref">[38411] Iª-IIae q. 109 a. 6 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod hominis est praeparare animum, quia hoc facit per
 liberum arbitrium, sed tamen hoc non facit sine auxilio Dei
-moventis et ad se attrahentis, ut dictum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="I-II q. 109 a. 7 arg. 1"><a name="38412"><span class=
-"ref">[38412] I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
+moventis et ad se attrahentis, ut dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="I-II q. 109 a. 7 arg. 1"><a name="38412"><span class="ref">[38412] Iª-IIae q. 109 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
 septimum sic proceditur. Videtur quod homo possit resurgere a
 peccato sine auxilio gratiae. Illud enim quod praeexigitur ad
 gratiam, fit sine gratia. Sed resurgere a peccato praeexigitur ad
 illuminationem gratiae, dicitur enim ad Ephes. V, <i>exurge a
 mortuis, et illuminabit te Christus</i>. Ergo homo potest resurgere
-a peccato sine gratia.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 7 arg. 2"><a name="38413"><span class=
-"ref">[38413] I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+a peccato sine gratia.</p><p title="I-II q. 109 a. 7 arg. 2"><a name="38413"><span class="ref">[38413] Iª-IIae q. 109 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 peccatum virtuti opponitur sicut morbus sanitati, ut supra dictum
 est. Sed homo per virtutem naturae potest resurgere de aegritudine
 ad sanitatem sine auxilio exterioris medicinae, propter hoc quod
 intus manet principium vitae, a quo procedit operatio naturalis.
 Ergo videtur quod, simili ratione, homo possit reparari per
 seipsum, redeundo de statu peccati ad statum iustitiae, absque
-auxilio exterioris gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 7 arg. 3"><a name="38414"><span class=
-"ref">[38414] I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+auxilio exterioris gratiae.</p><p title="I-II q. 109 a. 7 arg. 3"><a name="38414"><span class="ref">[38414] Iª-IIae q. 109 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quaelibet res naturalis potest redire ad actum convenientem suae
 naturae, sicut aqua calefacta per seipsam redit ad naturalem
 frigiditatem, et lapis sursum proiectus per seipsum redit ad suum
 naturalem motum. Sed peccatum est quidam actus contra naturam; ut
 patet per Damascenus, in II libro. Ergo videtur quod homo possit
-per seipsum redire de peccato ad statum iustitiae.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 7 s. c."><a name="38415"><span class=
-"ref">[38415] I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+per seipsum redire de peccato ad statum iustitiae.</p><p title="I-II q. 109 a. 7 s. c."><a name="38415"><span class="ref">[38415] Iª-IIae q. 109 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, ad Gal. II, <i>si data est lex quae
 potest iustificare, ergo Christus gratis mortuus est</i>, idest
 sine causa. Pari ergo ratione, si homo habet naturam per quam
 potest iustificari, Christus gratis, idest sine causa, mortuus est.
 Sed hoc est inconveniens dicere. Ergo non potest homo per seipsum
-iustificari, idest redire de statu culpae ad statum iustitiae.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 7 co."><a name="38416"><span class=
-"ref">[38416] I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+iustificari, idest redire de statu culpae ad statum iustitiae.</p><p title="I-II q. 109 a. 7 co."><a name="38416"><span class="ref">[38416] Iª-IIae q. 109 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod homo nullo modo potest resurgere a peccato per
 seipsum sine auxilio gratiae. Cum enim peccatum transiens actu
 remaneat reatu, ut supra dictum est; non est idem resurgere a
@@ -1038,63 +894,45 @@
 Deo, in quem est offensa commissa, et qui est hominum iudex. Et
 ideo requiritur auxilium gratiae ad hoc quod homo a peccato
 resurgat, et quantum ad habituale donum, et quantum ad interiorem
-Dei motionem.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 7 ad 1"><a name="38417"><span class=
-"ref">[38417] I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+Dei motionem.</p><p title="I-II q. 109 a. 7 ad 1"><a name="38417"><span class="ref">[38417] Iª-IIae q. 109 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod illud indicitur homini quod pertinet ad actum
 liberi arbitrii qui requiritur in hoc quod homo a peccato resurgat.
 Et ideo cum dicitur, exsurge, et illuminabit te Christus, non est
 intelligendum quod tota exurrectio a peccato praecedat
 illuminationem gratiae, sed quia cum homo per liberum arbitrium a
 Deo motum surgere conatur a peccato, recipit lumen gratiae
-iustificantis.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 7 ad 2"><a name="38418"><span class=
-"ref">[38418] I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+iustificantis.</p><p title="I-II q. 109 a. 7 ad 2"><a name="38418"><span class="ref">[38418] Iª-IIae q. 109 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod naturalis ratio non est sufficiens principium huius
 sanitatis quae est in homine per gratiam iustificantem; sed huius
 principium est gratia, quae tollitur per peccatum. Et ideo non
 potest homo per seipsum reparari, sed indiget ut denuo ei lumen
 gratiae infundatur, sicut si corpori mortuo resuscitando denuo
-infunderetur anima.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 7 ad 3"><a name="38419"><span class=
-"ref">[38419] I&ordf;-IIae q. 109 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+infunderetur anima.</p><p title="I-II q. 109 a. 7 ad 3"><a name="38419"><span class="ref">[38419] Iª-IIae q. 109 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, quando natura est integra, per seipsam potest
 reparari ad id quod est sibi conveniens et proportionatum, sed ad
 id quod superexcedit suam proportionem, reparari non potest sine
 exteriori auxilio. Sic igitur humana natura defluens per actum
 peccati, quia non manet integra sed corrumpitur, ut supra dictum
 est, non potest per seipsam reparari neque etiam ad bonum sibi
-connaturale; et multo minus ad bonum supernaturalis iustitiae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="I-II q. 109 a. 8 arg. 1"><a name="38420"><span class=
-"ref">[38420] I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+connaturale; et multo minus ad bonum supernaturalis iustitiae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="I-II q. 109 a. 8 arg. 1"><a name="38420"><span class="ref">[38420] Iª-IIae q. 109 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod homo sine gratia possit non peccare.
 <i>Nullus enim peccat in eo quod vitare non potest</i>; ut
 Augustinus dicit, in libro de Duab. Animab., et de Lib. Arb. Si
 ergo homo existens in peccato mortali non possit vitare peccatum,
-videtur quod peccando non peccet. Quod est inconveniens.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 8 arg. 2"><a name="38421"><span class=
-"ref">[38421] I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+videtur quod peccando non peccet. Quod est inconveniens.</p><p title="I-II q. 109 a. 8 arg. 2"><a name="38421"><span class="ref">[38421] Iª-IIae q. 109 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ad hoc corripitur homo ut non peccet. Si igitur homo in peccato
 mortali existens non potest non peccare, videtur quod frustra ei
-correptio adhibeatur. Quod est inconveniens.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 8 arg. 3"><a name="38422"><span class=
-"ref">[38422] I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+correptio adhibeatur. Quod est inconveniens.</p><p title="I-II q. 109 a. 8 arg. 3"><a name="38422"><span class="ref">[38422] Iª-IIae q. 109 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Eccli. XV dicitur, <i>ante hominem vita et mors, bonum et malum,
 quod placuerit ei, dabitur illi</i>. Sed aliquis peccando non
 desinit esse homo. Ergo adhuc in eius potestate est eligere bonum
-vel malum. Et ita potest homo sine gratia vitare peccatum.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 8 s. c."><a name="38423"><span class=
-"ref">[38423] I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
+vel malum. Et ita potest homo sine gratia vitare peccatum.</p><p title="I-II q. 109 a. 8 s. c."><a name="38423"><span class="ref">[38423] Iª-IIae q. 109 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro de Perfect. Iustit.,
 <i>quisquis negat nos orare debere ne intremus in tentationem
 (negat autem hoc qui contendit ad non peccandum gratiae Dei
 adiutorium non esse homini necessarium, sed, sola lege accepta,
 humanam sufficere voluntatem), ab auribus omnium removendum, et ore
-omnium anathematizandum esse non dubito</i>.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 8 co."><a name="38424"><span class=
-"ref">[38424] I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+omnium anathematizandum esse non dubito</i>.</p><p title="I-II q. 109 a. 8 co."><a name="38424"><span class="ref">[38424] Iª-IIae q. 109 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod de homine dupliciter loqui possumus, uno modo,
 secundum statum naturae integrae; alio modo, secundum statum
 naturae corruptae. Secundum statum quidem naturae integrae, etiam
@@ -1142,16 +980,12 @@
 habitus. Sed quia homo non potest semper esse in tali
 praemeditatione, non potest contingere ut diu permaneat quin
 operetur secundum consequentiam voluntatis deordinatae a Deo, nisi
-cito per gratiam ad debitum ordinem reparetur.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 8 ad 1"><a name="38425"><span class=
-"ref">[38425] I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+cito per gratiam ad debitum ordinem reparetur.</p><p title="I-II q. 109 a. 8 ad 1"><a name="38425"><span class="ref">[38425] Iª-IIae q. 109 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod homo potest vitare singulos actus peccati, non
 tamen omnes, nisi per gratiam, ut dictum est. Et tamen quia ex eius
 defectu est quod homo se ad gratiam habendam non praeparet, per hoc
 a peccato non excusatur, quod sine gratia peccatum vitare non
-potest.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 8 ad 2"><a name="38426"><span class=
-"ref">[38426] I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+potest.</p><p title="I-II q. 109 a. 8 ad 2"><a name="38426"><span class="ref">[38426] Iª-IIae q. 109 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod correptio utilis est <i>ut ex dolore correptionis
 voluntas regenerationis oriatur. Si tamen qui corripitur filius est
 promissionis, ut, strepitu correptionis forinsecus insonante ac
@@ -1161,43 +995,31 @@
 requiritur ad hoc quod a peccato abstineat. Sed tamen correptio non
 est sufficiens sine Dei auxilio, unde dicitur Eccle. VII,
 <i>considera opera Dei, quod nemo possit corrigere quem ille
-despexerit</i>.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 8 ad 3"><a name="38427"><span class=
-"ref">[38427] I&ordf;-IIae q. 109 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+despexerit</i>.</p><p title="I-II q. 109 a. 8 ad 3"><a name="38427"><span class="ref">[38427] Iª-IIae q. 109 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in Hypognost., verbum illud
 intelligitur de homine secundum statum naturae integrae, quando
 nondum erat servus peccati, unde poterat peccare et non peccare.
 Nunc etiam quodcumque vult homo, datur ei. Sed hoc quod bonum
-velit, habet ex auxilio gratiae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 9</div>
-<p title="I-II q. 109 a. 9 arg. 1"><a name="38428"><span class=
-"ref">[38428] I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
+velit, habet ex auxilio gratiae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 9</h3><p title="I-II q. 109 a. 9 arg. 1"><a name="38428"><span class="ref">[38428] Iª-IIae q. 109 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
 sic proceditur. Videtur quod ille qui iam consecutus est gratiam,
 per seipsum possit operari bonum et vitare peccatum, absque alio
 auxilio gratiae. Unumquodque enim aut frustra est, aut imperfectum,
 si non implet illud ad quod datur. Sed gratia ad hoc datur nobis ut
 possimus bonum facere et vitare peccatum. Si igitur per gratiam hoc
 homo non potest, videtur quod vel gratia sit frustra data, vel sit
-imperfecta.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 9 arg. 2"><a name="38429"><span class=
-"ref">[38429] I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
+imperfecta.</p><p title="I-II q. 109 a. 9 arg. 2"><a name="38429"><span class="ref">[38429] Iª-IIae q. 109 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
 per gratiam ipse spiritus sanctus in nobis habitat; secundum illud
 I ad Cor. III, <i>nescitis quia templum Dei estis, et spiritus Dei
 habitat in vobis?</i> Sed spiritus sanctus, cum sit omnipotens,
 sufficiens est ut nos inducat ad bene operandum, et ut nos a
 peccato custodiat. Ergo homo gratiam consecutus potest utrumque
-praedictorum absque alio auxilio gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 9 arg. 3"><a name="38430"><span class=
-"ref">[38430] I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
+praedictorum absque alio auxilio gratiae.</p><p title="I-II q. 109 a. 9 arg. 3"><a name="38430"><span class="ref">[38430] Iª-IIae q. 109 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
 si homo consecutus gratiam adhuc alio auxilio gratiae indiget ad
 hoc quod recte vivat et a peccato abstineat, pari ratione et si
 illud aliud auxilium gratiae consecutus fuerit, adhuc alio auxilio
 indigebit. Procedetur ergo in infinitum, quod est inconveniens.
 Ergo ille qui est in gratia, non indiget alio auxilio gratiae ad
-hoc quod bene operetur et a peccato abstineat.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 9 s. c."><a name="38431"><span class=
-"ref">[38431] I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
+hoc quod bene operetur et a peccato abstineat.</p><p title="I-II q. 109 a. 9 s. c."><a name="38431"><span class="ref">[38431] Iª-IIae q. 109 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro de natura et gratia, quod
 <i>sicut oculus corporis plenissime sanus, nisi candore lucis
 adiutus, non potest cernere; sic et homo perfectissime etiam
@@ -1205,9 +1027,7 @@
 recte non potest vivere</i>. Sed iustificatio fit per gratiam;
 secundum illud Rom. III. <i>Iustificati gratis per gratiam
 ipsius</i>. Ergo etiam homo iam habens gratiam indiget alio auxilio
-gratiae ad hoc quod recte vivat.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 9 co."><a name="38432"><span class=
-"ref">[38432] I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 co.</span></a> Respondeo
+gratiae ad hoc quod recte vivat.</p><p title="I-II q. 109 a. 9 co."><a name="38432"><span class="ref">[38432] Iª-IIae q. 109 a. 9 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, homo ad recte vivendum
 dupliciter auxilio Dei indiget. Uno quidem modo, quantum ad aliquod
 habituale donum, per quod natura humana corrupta sanetur; et etiam
@@ -1234,9 +1054,7 @@
 propter hoc etiam renatis in filios Dei per gratiam, convenit
 dicere, <i>et ne nos inducas in tentationem, et, fiat voluntas tua
 sicut in caelo et in terra</i>, et cetera quae in oratione dominica
-continentur ad hoc pertinentia.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 9 ad 1"><a name="38433"><span class=
-"ref">[38433] I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum
+continentur ad hoc pertinentia.</p><p title="I-II q. 109 a. 9 ad 1"><a name="38433"><span class="ref">[38433] Iª-IIae q. 109 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod donum habitualis gratiae non ad hoc datur nobis
 ut per ipsum non indigeamus ulterius divino auxilio, indiget enim
 quaelibet creatura ut a Deo conservetur in bono quod ab ipso
@@ -1245,41 +1063,27 @@
 quod sit imperfecta. Quia etiam in statu gloriae, quando gratia
 erit omnino perfecta, homo divino auxilio indigebit. Hic autem
 aliqualiter gratia imperfecta est, inquantum hominem non totaliter
-sanat, ut dictum est.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 9 ad 2"><a name="38434"><span class=
-"ref">[38434] I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
+sanat, ut dictum est.</p><p title="I-II q. 109 a. 9 ad 2"><a name="38434"><span class="ref">[38434] Iª-IIae q. 109 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod operatio spiritus sancti qua nos movet et protegit,
 non circumscribitur per effectum habitualis doni quod in nobis
 causat; sed praeter hunc effectum nos movet et protegit, simul cum
-patre et filio.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 9 ad 3"><a name="38435"><span class=
-"ref">[38435] I&ordf;-IIae q. 109 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
+patre et filio.</p><p title="I-II q. 109 a. 9 ad 3"><a name="38435"><span class="ref">[38435] Iª-IIae q. 109 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ratio illa concludit quod homo non indigeat alia
-habituali gratia.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 10</div>
-<p title="I-II q. 109 a. 10 arg. 1"><a name="38436"><span class=
-"ref">[38436] I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 arg. 1</span></a> Ad
+habituali gratia.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 10</h3><p title="I-II q. 109 a. 10 arg. 1"><a name="38436"><span class="ref">[38436] Iª-IIae q. 109 a. 10 arg. 1</span></a> Ad
 decimum sic proceditur. Videtur quod homo in gratia constitutus non
 indigeat auxilio gratiae ad perseverandum. Perseverantia enim est
 aliquid minus virtute, sicut et continentia, ut patet per
 philosophum in VII Ethic. Sed homo non indiget alio auxilio gratiae
 ad habendum virtutes, ex quo est iustificatus per gratiam. Ergo
-multo minus indiget auxilio gratiae ad habendum perseverantiam.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 10 arg. 2"><a name="38437"><span class=
-"ref">[38437] I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 arg. 2</span></a>
+multo minus indiget auxilio gratiae ad habendum perseverantiam.</p><p title="I-II q. 109 a. 10 arg. 2"><a name="38437"><span class="ref">[38437] Iª-IIae q. 109 a. 10 arg. 2</span></a>
 Praeterea, omnes virtutes simul infunduntur. Sed perseverantia
 ponitur quaedam virtus. Ergo videtur quod, simul cum gratia infusis
-aliis virtutibus, perseverantia detur.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 10 arg. 3"><a name="38438"><span class=
-"ref">[38438] I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 arg. 3</span></a>
+aliis virtutibus, perseverantia detur.</p><p title="I-II q. 109 a. 10 arg. 3"><a name="38438"><span class="ref">[38438] Iª-IIae q. 109 a. 10 arg. 3</span></a>
 Praeterea, sicut apostolus dicit, ad Rom. V, plus restitutum est
 homini per donum Christi, quam amiserit per peccatum Adae. Sed Adam
 accepit unde posset perseverare. Ergo multo magis nobis restituitur
 per gratiam Christi ut perseverare possimus. Et ita homo non
-indiget gratia ad perseverandum.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 10 s. c."><a name="38439"><span class=
-"ref">[38439] I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra
+indiget gratia ad perseverandum.</p><p title="I-II q. 109 a. 10 s. c."><a name="38439"><span class="ref">[38439] Iª-IIae q. 109 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro de perseverantia, <i>cur
 perseverantia poscitur a Deo, si non datur a Deo? An et ista
 irrisoria petitio est, cum id ab eo petitur quod scitur non ipsum
@@ -1288,9 +1092,7 @@
 sanctificati, quod intelligitur cum dicimus, sanctificetur nomen
 tuum, ut ibidem Augustinus confirmat per verba Cypriani. Ergo homo
 etiam in gratia constitutus, indiget ut ei perseverantia a Deo
-detur.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 10 co."><a name="38440"><span class=
-"ref">[38440] I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 co.</span></a> Respondeo
+detur.</p><p title="I-II q. 109 a. 10 co."><a name="38440"><span class="ref">[38440] Iª-IIae q. 109 a. 10 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod perseverantia tripliciter dicitur. Quandoque enim
 significat habitum mentis per quem homo firmiter stat, ne
 removeatur ab eo quod est secundum virtutem, per tristitias
@@ -1308,16 +1110,10 @@
 aliquis est iustificatus per gratiam, necesse habet a Deo petere
 praedictum perseverantiae donum, ut scilicet custodiatur a malo
 usque ad finem vitae. Multis enim datur gratia, quibus non datur
-perseverare in gratia.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 10 ad 1"><a name="38441"><span class=
-"ref">[38441] I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
+perseverare in gratia.</p><p title="I-II q. 109 a. 10 ad 1"><a name="38441"><span class="ref">[38441] Iª-IIae q. 109 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod obiectio illa procedit de primo modo
-perseverantiae, sicut et secunda obiectio procedit de secundo.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 10 ad 2"><a name="38442"><span class=
-"ref">[38442] I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 ad 2</span></a> Unde patet
-solutio ad secundum.</p>
-<p title="I-II q. 109 a. 10 ad 3"><a name="38443"><span class=
-"ref">[38443] I&ordf;-IIae q. 109 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
+perseverantiae, sicut et secunda obiectio procedit de secundo.</p><p title="I-II q. 109 a. 10 ad 2"><a name="38442"><span class="ref">[38442] Iª-IIae q. 109 a. 10 ad 2</span></a> Unde patet
+solutio ad secundum.</p><p title="I-II q. 109 a. 10 ad 3"><a name="38443"><span class="ref">[38443] Iª-IIae q. 109 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in libro de natura et
 gratia, <i>homo in primo statu accepit donum per quod perseverare
 posset, non autem accepit ut perseveraret. Nunc autem per gratiam
@@ -1328,20 +1124,11 @@
 rebellio carnis ad spiritum, quam nunc possumus, quando reparatio
 gratiae Christi, etsi sit inchoata quantum ad mentem, nondum tamen
 est consummata quantum ad carnem. Quod erit in patria, ubi homo non
-solum perseverare poterit, sed etiam peccare non poterit.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 110</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I-II q. 110 pr."><a name="38444"><span class=
-"ref">[38444] I&ordf;-IIae q. 110 pr.</span></a> Deinde
+solum perseverare poterit, sed etiam peccare non poterit.</p></div></div><div class="q" id="q110"><h2>Quaestio 110</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I-II q. 110 pr."><a name="38444"><span class="ref">[38444] Iª-IIae q. 110 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de gratia Dei quantum ad eius essentiam. Et circa
 hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum gratia ponat aliquid in anima.
 Secundo, utrum gratia sit qualitas. Tertio, utrum gratia differat a
-virtute infusa. Quarto, de subiecto gratiae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I-II q. 110 a. 1 arg. 1"><a name="38445"><span class=
-"ref">[38445] I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+virtute infusa. Quarto, de subiecto gratiae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I-II q. 110 a. 1 arg. 1"><a name="38445"><span class="ref">[38445] Iª-IIae q. 110 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod gratia non ponat aliquid in anima.
 Sicut enim homo dicitur habere gratiam Dei, ita etiam gratiam
 hominis, unde dicitur Gen. XXXIX, quod <i>dominus dedit Ioseph
@@ -1349,28 +1136,20 @@
 dicitur habere gratiam hominis, nihil ponitur in eo qui gratiam
 alterius habet; sed in eo cuius gratiam habet, ponitur acceptatio
 quaedam. Ergo per hoc quod homo dicitur gratiam Dei habere, nihil
-ponitur in anima, sed solum significatur acceptatio divina.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 1 arg. 2"><a name="38446"><span class=
-"ref">[38446] I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+ponitur in anima, sed solum significatur acceptatio divina.</p><p title="I-II q. 110 a. 1 arg. 2"><a name="38446"><span class="ref">[38446] Iª-IIae q. 110 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut anima vivificat corpus, ita Deus vivificat animam, unde
 dicitur Deut. XXX, ipse est vita tua. Sed anima vivificat corpus
 immediate. Ergo etiam nihil cadit medium inter Deum et animam. Non
-ergo gratia ponit aliquid creatum in anima.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 1 arg. 3"><a name="38447"><span class=
-"ref">[38447] I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+ergo gratia ponit aliquid creatum in anima.</p><p title="I-II q. 110 a. 1 arg. 3"><a name="38447"><span class="ref">[38447] Iª-IIae q. 110 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ad Rom. I, super illud, <i>gratia vobis et pax</i>, dicit Glossa.
 Gratia, idest remissio peccatorum, sed remissio peccatorum non
 ponit in anima aliquid, sed solum in Deo, non imputando peccatum;
 secundum illud Psalmi XXXI, <i>beatus vir cui non imputavit dominus
-peccatum</i>. Ergo nec gratia ponit aliquid in anima.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 1 s. c."><a name="38448"><span class=
-"ref">[38448] I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
+peccatum</i>. Ergo nec gratia ponit aliquid in anima.</p><p title="I-II q. 110 a. 1 s. c."><a name="38448"><span class="ref">[38448] Iª-IIae q. 110 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra,
 lux ponit aliquid in illuminato. Sed gratia est quaedam lux animae,
 unde Augustinus dicit, in libro de natura et gratia,
 <i>praevaricatorem legis digne lux deserit veritatis, qua desertus
-utique fit caecus</i>. Ergo gratia ponit aliquid in anima.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 1 co."><a name="38449"><span class=
-"ref">[38449] I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+utique fit caecus</i>. Ergo gratia ponit aliquid in anima.</p><p title="I-II q. 110 a. 1 co."><a name="38449"><span class="ref">[38449] Iª-IIae q. 110 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod secundum communem modum loquendi, gratia tripliciter
 accipi consuevit. Uno modo, pro dilectione alicuius, sicut
 consuevimus dicere quod iste miles habet gratiam regis, idest, rex
@@ -1406,24 +1185,18 @@
 dilectio, secundum quod dicitur etiam gratia praedestinationis,
 inquantum Deus gratuito, et non ex meritis, aliquos praedestinavit
 sive elegit; dicitur enim ad Ephes. I, <i>praedestinavit nos in
-adoptionem filiorum, in laudem gloriae gratiae suae</i>.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 1 ad 1"><a name="38450"><span class=
-"ref">[38450] I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+adoptionem filiorum, in laudem gloriae gratiae suae</i>.</p><p title="I-II q. 110 a. 1 ad 1"><a name="38450"><span class="ref">[38450] Iª-IIae q. 110 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod etiam in hoc quod dicitur aliquis habere gratiam
 hominis, intelligitur in aliquo esse aliquid quod sit homini
 gratum, sicut et in hoc quod dicitur aliquis gratiam Dei habere;
 sed differenter. Nam illud quod est homini gratum in alio homine,
 praesupponitur eius dilectioni, causatur autem ex dilectione divina
-quod est in homine Deo gratum, ut dictum est.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 1 ad 2"><a name="38451"><span class=
-"ref">[38451] I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+quod est in homine Deo gratum, ut dictum est.</p><p title="I-II q. 110 a. 1 ad 2"><a name="38451"><span class="ref">[38451] Iª-IIae q. 110 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Deus est vita animae per modum causae efficientis,
 sed anima est vita corporis per modum causae formalis inter formam
 autem et materiam non cadit aliquod medium, quia forma per seipsam
 informat materiam vel subiectum. Sed agens informat subiectum non
-per suam substantiam, sed per formam quam in materia causat.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 1 ad 3"><a name="38452"><span class=
-"ref">[38452] I&ordf;-IIae q. 110 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+per suam substantiam, sed per formam quam in materia causat.</p><p title="I-II q. 110 a. 1 ad 3"><a name="38452"><span class="ref">[38452] Iª-IIae q. 110 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod Augustinus dicit, in libro Retract., <i>ubi dixi
 gratiam esse remissionem peccatorum, pacem vero in reconciliatione
 Dei, non sic accipiendum est ac si pax ipsa et reconciliatio non
@@ -1431,35 +1204,23 @@
 gratiae remissionem significaverit peccatorum</i>. Non ergo sola
 remissio peccatorum ad gratiam pertinet, sed etiam multa alia Dei
 dona. Et etiam remissio peccatorum non fit sine aliquo effectu
-divinitus in nobis causato, ut infra patebit.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I-II q. 110 a. 2 arg. 1"><a name="38453"><span class=
-"ref">[38453] I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+divinitus in nobis causato, ut infra patebit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I-II q. 110 a. 2 arg. 1"><a name="38453"><span class="ref">[38453] Iª-IIae q. 110 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod gratia non sit qualitas
 animae. Nulla enim qualitas agit in suum subiectum, quia actio
 qualitatis non est absque actione subiecti, et sic oporteret quod
 subiectum ageret in seipsum. Sed gratia agit in animam,
-iustificando ipsam. Ergo gratia non est qualitas.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 2 arg. 2"><a name="38454"><span class=
-"ref">[38454] I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+iustificando ipsam. Ergo gratia non est qualitas.</p><p title="I-II q. 110 a. 2 arg. 2"><a name="38454"><span class="ref">[38454] Iª-IIae q. 110 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 substantia est nobilior qualitate. Sed gratia est nobilior quam
 natura animae, multa enim possumus per gratiam ad quae natura non
-sufficit, ut supra dictum est. Ergo gratia non est qualitas.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 2 arg. 3"><a name="38455"><span class=
-"ref">[38455] I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+sufficit, ut supra dictum est. Ergo gratia non est qualitas.</p><p title="I-II q. 110 a. 2 arg. 3"><a name="38455"><span class="ref">[38455] Iª-IIae q. 110 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 nulla qualitas remanet postquam desinit esse in subiecto. Sed
 gratia remanet. Non enim corrumpitur, quia sic in nihilum
 redigeretur, sicut ex nihilo creatur, unde et dicitur nova
-creatura, ad Gal. ult. Ergo gratia non est qualitas.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 2 s. c."><a name="38456"><span class=
-"ref">[38456] I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+creatura, ad Gal. ult. Ergo gratia non est qualitas.</p><p title="I-II q. 110 a. 2 s. c."><a name="38456"><span class="ref">[38456] Iª-IIae q. 110 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod, super illud Psalmi CIII, <i>ut exhilaret faciem in
 oleo</i>, dicit Glossa quod <i>gratia est nitor animae, sanctum
 concilians amorem</i>. Sed nitor animae est quaedam qualitas, sicut
-et pulchritudo corporis. Ergo gratia est quaedam qualitas.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 2 co."><a name="38457"><span class=
-"ref">[38457] I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+et pulchritudo corporis. Ergo gratia est quaedam qualitas.</p><p title="I-II q. 110 a. 2 co."><a name="38457"><span class="ref">[38457] Iª-IIae q. 110 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut iam dictum est, in eo qui dicitur gratiam Dei
 habere, significatur esse quidam effectus gratuitae Dei voluntatis.
 Dictum est autem supra quod dupliciter ex gratuita Dei voluntate
@@ -1481,14 +1242,10 @@
 supernaturale aeternum, infundit aliquas formas seu qualitates
 supernaturales, secundum quas suaviter et prompte ab ipso moveantur
 ad bonum aeternum consequendum. Et sic donum gratiae qualitas
-quaedam est.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 2 ad 1"><a name="38458"><span class=
-"ref">[38458] I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+quaedam est.</p><p title="I-II q. 110 a. 2 ad 1"><a name="38458"><span class="ref">[38458] Iª-IIae q. 110 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod gratia, secundum quod est qualitas, dicitur
 agere in animam non per modum causae efficientis, sed per modum
-causae formalis, sicut albedo facit album, et iustitia iustum.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 2 ad 2"><a name="38459"><span class=
-"ref">[38459] I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+causae formalis, sicut albedo facit album, et iustitia iustum.</p><p title="I-II q. 110 a. 2 ad 2"><a name="38459"><span class="ref">[38459] Iª-IIae q. 110 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod omnis substantia vel est ipsa natura rei cuius est
 substantia, vel est pars naturae, secundum quem modum materia vel
 forma substantia dicitur. Et quia gratia est supra naturam humanam,
@@ -1500,9 +1257,7 @@
 bonitatis quae est gratia, imperfectiori modo habet esse in anima
 quam anima in seipsa subsistat. Est tamen nobilior quam natura
 animae, inquantum est expressio vel participatio divinae bonitatis,
-non autem quantum ad modum essendi.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 2 ad 3"><a name="38460"><span class=
-"ref">[38460] I&ordf;-IIae q. 110 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+non autem quantum ad modum essendi.</p><p title="I-II q. 110 a. 2 ad 3"><a name="38460"><span class="ref">[38460] Iª-IIae q. 110 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut dicit Boetius, accidentis esse est inesse.
 Unde omne accidens non dicitur ens quasi ipsum esse habeat, sed
 quia eo aliquid est, unde et magis dicitur esse entis quam ens, ut
@@ -1513,25 +1268,17 @@
 Et secundum hoc etiam gratia dicitur creari, ex eo quod homines
 secundum ipsam creantur, idest in novo esse constituuntur, ex
 nihilo, idest non ex meritis; secundum illud ad Ephes. II,
-<i>creati in Christo Iesu in operibus bonis</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I-II q. 110 a. 3 arg. 1"><a name="38461"><span class=
-"ref">[38461] I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+<i>creati in Christo Iesu in operibus bonis</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I-II q. 110 a. 3 arg. 1"><a name="38461"><span class="ref">[38461] Iª-IIae q. 110 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod gratia sit idem quod virtus. Dicit
 enim Augustinus quod <i>gratia operans est fides quae per
 dilectionem operatur</i>; ut habetur in libro de spiritu et
 littera. Sed fides quae per dilectionem operatur, est virtus. Ergo
-gratia est virtus.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 3 arg. 2"><a name="38462"><span class=
-"ref">[38462] I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+gratia est virtus.</p><p title="I-II q. 110 a. 3 arg. 2"><a name="38462"><span class="ref">[38462] Iª-IIae q. 110 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 cuicumque convenit definitio, et definitum. Sed definitiones de
 virtute datae sive a sanctis sive a philosophis, conveniunt
 gratiae, ipsa enim bonum facit habentem et opus eius bonum reddit;
 ipsa etiam est bona qualitas mentis qua recte vivitur, et cetera.
-Ergo gratia est virtus.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 3 arg. 3"><a name="38463"><span class=
-"ref">[38463] I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Ergo gratia est virtus.</p><p title="I-II q. 110 a. 3 arg. 3"><a name="38463"><span class="ref">[38463] Iª-IIae q. 110 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 gratia est qualitas quaedam. Sed manifestum est quod non est in
 quarta specie qualitatis, quae est forma et circa aliquid constans
 figura, quia non pertinet ad corpus. Neque etiam in tertia est,
@@ -1543,16 +1290,12 @@
 naturalis. Ergo relinquitur quod sit in prima specie, quae est
 habitus vel dispositio. Habitus autem mentis sunt virtutes, quia
 etiam ipsa scientia quodammodo est virtus, ut supra dictum est.
-Ergo gratia est idem quod virtus.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 3 s. c."><a name="38464"><span class=
-"ref">[38464] I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
+Ergo gratia est idem quod virtus.</p><p title="I-II q. 110 a. 3 s. c."><a name="38464"><span class="ref">[38464] Iª-IIae q. 110 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
 si gratia est virtus, maxime videtur quod sit aliqua trium
 theologicarum virtutum. Sed gratia non est fides vel spes, quia
 haec possunt esse sine gratia gratum faciente. Neque etiam caritas,
 quia gratia praevenit caritatem, ut Augustinus dicit, in libro de
-Praedest. sanctorum. Ergo gratia non est virtus.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 3 co."><a name="38465"><span class=
-"ref">[38465] I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+Praedest. sanctorum. Ergo gratia non est virtus.</p><p title="I-II q. 110 a. 3 co."><a name="38465"><span class="ref">[38465] Iª-IIae q. 110 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod quidam posuerunt idem esse gratiam et virtutem
 secundum essentiam, sed differre solum secundum rationem, ut gratia
 dicatur secundum quod facit hominem Deo gratum, vel secundum quod
@@ -1583,59 +1326,39 @@
 ambulate</i>. Sicut enim virtutes acquisitae perficiunt hominem ad
 ambulandum congruenter lumini naturali rationis; ita virtutes
 infusae perficiunt hominem ad ambulandum congruenter lumini
-gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 3 ad 1"><a name="38466"><span class=
-"ref">[38466] I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+gratiae.</p><p title="I-II q. 110 a. 3 ad 1"><a name="38466"><span class="ref">[38466] Iª-IIae q. 110 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Augustinus nominat fidem per dilectionem
 operantem gratiam, quia actus fidei per dilectionem operantis est
-primus actus in quo gratia gratum faciens manifestatur.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 3 ad 2"><a name="38467"><span class=
-"ref">[38467] I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+primus actus in quo gratia gratum faciens manifestatur.</p><p title="I-II q. 110 a. 3 ad 2"><a name="38467"><span class="ref">[38467] Iª-IIae q. 110 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod bonum positum in definitione virtutis, dicitur
 secundum convenientiam ad aliquam naturam praeexistentem, vel
 essentialem vel participatam. Sic autem bonum non attribuitur
-gratiae, sed sicut radici bonitatis in homine, ut dictum est.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 3 ad 3"><a name="38468"><span class=
-"ref">[38468] I&ordf;-IIae q. 110 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+gratiae, sed sicut radici bonitatis in homine, ut dictum est.</p><p title="I-II q. 110 a. 3 ad 3"><a name="38468"><span class="ref">[38468] Iª-IIae q. 110 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod gratia reducitur ad primam speciem qualitatis. Nec
 tamen est idem quod virtus, sed habitudo quaedam quae
 praesupponitur virtutibus infusis, sicut earum principium et
-radix.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I-II q. 110 a. 4 arg. 1"><a name="38469"><span class=
-"ref">[38469] I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+radix.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I-II q. 110 a. 4 arg. 1"><a name="38469"><span class="ref">[38469] Iª-IIae q. 110 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod gratia non sit in essentia animae
 sicut in subiecto, sed in aliqua potentiarum. Dicit enim
 Augustinus, in Hypognost., quod gratia comparatur ad voluntatem,
 sive ad liberum arbitrium, sicut sessor ad equum. Sed voluntas,
 sive liberum arbitrium, est potentia quaedam, ut in primo dictum
-est. Ergo gratia est in potentia animae sicut in subiecto.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 4 arg. 2"><a name="38470"><span class=
-"ref">[38470] I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+est. Ergo gratia est in potentia animae sicut in subiecto.</p><p title="I-II q. 110 a. 4 arg. 2"><a name="38470"><span class="ref">[38470] Iª-IIae q. 110 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ex gratia incipiunt merita hominis, ut Augustinus dicit. Sed
 meritum consistit in actu, qui ex aliqua potentia procedit. Ergo
-videtur quod gratia sit perfectio alicuius potentiae animae.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 4 arg. 3"><a name="38471"><span class=
-"ref">[38471] I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+videtur quod gratia sit perfectio alicuius potentiae animae.</p><p title="I-II q. 110 a. 4 arg. 3"><a name="38471"><span class="ref">[38471] Iª-IIae q. 110 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 si essentia animae sit proprium subiectum gratiae, oportet quod
 anima inquantum habet essentiam, sit capax gratiae. Sed hoc est
 falsum, quia sic sequeretur quod omnis anima esset gratiae capax.
-Non ergo essentia animae est proprium subiectum gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 4 arg. 4"><a name="38472"><span class=
-"ref">[38472] I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
+Non ergo essentia animae est proprium subiectum gratiae.</p><p title="I-II q. 110 a. 4 arg. 4"><a name="38472"><span class="ref">[38472] Iª-IIae q. 110 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
 essentia animae est prior potentiis eius. Prius autem potest
 intelligi sine posteriori. Ergo sequetur quod gratia possit
 intelligi in anima, nulla parte vel potentia animae intellecta,
 scilicet neque voluntate neque intellectu neque aliquo huiusmodi.
-Quod est inconveniens.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 4 s. c."><a name="38473"><span class=
-"ref">[38473] I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+Quod est inconveniens.</p><p title="I-II q. 110 a. 4 s. c."><a name="38473"><span class="ref">[38473] Iª-IIae q. 110 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod per gratiam regeneramur in filios Dei. Sed generatio per
 prius terminatur ad essentiam quam ad potentias. Ergo gratia per
-prius est in essentia animae quam in potentiis.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 4 co."><a name="38474"><span class=
-"ref">[38474] I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+prius est in essentia animae quam in potentiis.</p><p title="I-II q. 110 a. 4 co."><a name="38474"><span class="ref">[38474] Iª-IIae q. 110 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod ista quaestio ex praecedenti dependet. Si enim gratia
 sit idem quod virtus, necesse est quod sit in potentia animae sicut
 in subiecto, nam potentia animae est proprium subiectum virtutis,
@@ -1649,22 +1372,16 @@
 potentiam voluntatis amorem divinum, per virtutem caritatis; ita
 etiam per naturam animae participat, secundum quandam
 similitudinem, naturam divinam, per quandam regenerationem sive
-recreationem.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 4 ad 1"><a name="38475"><span class=
-"ref">[38475] I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+recreationem.</p><p title="I-II q. 110 a. 4 ad 1"><a name="38475"><span class="ref">[38475] Iª-IIae q. 110 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut ab essentia animae effluunt eius
 potentiae, quae sunt operum principia; ita etiam ab ipsa gratia
 effluunt virtutes in potentias animae, per quas potentiae moventur
 ad actus. Et secundum hoc gratia comparatur ad voluntatem ut movens
 ad motum, quae est comparatio sessoris ad equum, non autem sicut
-accidens ad subiectum.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 4 ad 2"><a name="38476"><span class=
-"ref">[38476] I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 2</span></a> Et per hoc
+accidens ad subiectum.</p><p title="I-II q. 110 a. 4 ad 2"><a name="38476"><span class="ref">[38476] Iª-IIae q. 110 a. 4 ad 2</span></a> Et per hoc
 etiam patet solutio ad secundum. Est enim gratia principium
 meritorii operis mediantibus virtutibus, sicut essentia animae est
-principium operum vitae mediantibus potentiis.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 4 ad 3"><a name="38477"><span class=
-"ref">[38477] I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+principium operum vitae mediantibus potentiis.</p><p title="I-II q. 110 a. 4 ad 3"><a name="38477"><span class="ref">[38477] Iª-IIae q. 110 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod anima est subiectum gratiae secundum quod est in
 specie intellectualis vel rationalis naturae. Non autem
 constituitur anima in specie per aliquam potentiam, cum potentiae
@@ -1673,62 +1390,43 @@
 scilicet brutorum animalium et plantarum. Et propter hoc, non
 sequitur, si essentia animae humanae sit subiectum gratiae, quod
 quaelibet anima possit esse gratiae subiectum, hoc enim convenit
-essentiae animae inquantum est talis speciei.</p>
-<p title="I-II q. 110 a. 4 ad 4"><a name="38478"><span class=
-"ref">[38478] I&ordf;-IIae q. 110 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
+essentiae animae inquantum est talis speciei.</p><p title="I-II q. 110 a. 4 ad 4"><a name="38478"><span class="ref">[38478] Iª-IIae q. 110 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod, cum potentiae animae sint naturales proprietates
 speciem consequentes, anima non potest sine his esse. Dato autem
 quod sine his esset, adhuc tamen anima diceretur secundum speciem
 suam intellectualis vel rationalis, non quia actu haberet has
 potentias; sed propter speciem talis essentiae ex qua natae sunt
-huiusmodi potentiae effluere.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 111</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I-II q. 111 pr."><a name="38479"><span class=
-"ref">[38479] I&ordf;-IIae q. 111 pr.</span></a> Deinde
+huiusmodi potentiae effluere.</p></div></div><div class="q" id="q111"><h2>Quaestio 111</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I-II q. 111 pr."><a name="38479"><span class="ref">[38479] Iª-IIae q. 111 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de divisione gratiae. Et circa hoc quaeruntur
 quinque. Primo, utrum convenienter dividatur gratia per gratiam
 gratis datam et gratiam gratum facientem. Secundo, de divisione
 gratiae gratum facientis per operantem et cooperantem. Tertio, de
 divisione eiusdem per gratiam praevenientem et subsequentem.
 Quarto, de divisione gratiae gratis datae. Quinto, de comparatione
-gratiae gratum facientis et gratis datae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I-II q. 111 a. 1 arg. 1"><a name="38480"><span class=
-"ref">[38480] I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+gratiae gratum facientis et gratis datae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I-II q. 111 a. 1 arg. 1"><a name="38480"><span class="ref">[38480] Iª-IIae q. 111 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod gratia non convenienter dividatur per
 gratiam gratum facientem et gratiam gratis datam. Gratia enim est
 quoddam Dei donum, ut ex supradictis patet. Homo autem ideo non est
 Deo gratus quia aliquid est ei datum a Deo, sed potius e converso,
 ideo enim aliquid datur alicui gratis a Deo, quia est homo gratus
-ei. Ergo nulla est gratia gratum faciens.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 1 arg. 2"><a name="38481"><span class=
-"ref">[38481] I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+ei. Ergo nulla est gratia gratum faciens.</p><p title="I-II q. 111 a. 1 arg. 2"><a name="38481"><span class="ref">[38481] Iª-IIae q. 111 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 quaecumque non dantur ex meritis praecedentibus, dantur gratis. Sed
 etiam ipsum bonum naturae datur homini absque merito praecedenti,
 quia natura praesupponitur ad meritum. Ergo ipsa natura est etiam
 gratis data a Deo. Natura autem dividitur contra gratiam.
 Inconvenienter igitur hoc quod est gratis datum, ponitur ut gratiae
-differentia, quia invenitur etiam extra gratiae genus.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 1 arg. 3"><a name="38482"><span class=
-"ref">[38482] I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+differentia, quia invenitur etiam extra gratiae genus.</p><p title="I-II q. 111 a. 1 arg. 3"><a name="38482"><span class="ref">[38482] Iª-IIae q. 111 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 omnis divisio debet esse per opposita. Sed etiam ipsa gratia gratum
 faciens, per quam iustificamur, gratis nobis a Deo conceditur;
 secundum illud Rom. III, <i>iustificati gratis per gratiam
 ipsius</i>. Ergo gratia gratum faciens non debet dividi contra
-gratiam gratis datam.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 1 s. c."><a name="38483"><span class=
-"ref">[38483] I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+gratiam gratis datam.</p><p title="I-II q. 111 a. 1 s. c."><a name="38483"><span class="ref">[38483] Iª-IIae q. 111 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus utrumque attribuit gratiae, scilicet et gratum
 facere, et esse gratis datum. Dicit enim quantum ad primum, ad
 Ephes. I, <i>gratificavit nos in dilecto filio suo</i>. Quantum
 vero ad secundum, dicitur ad Rom. XI, <i>si autem gratia, iam non
 ex operibus, alioquin gratia iam non est gratia</i>. Potest ergo
-distingui gratia quae vel habet unum tantum, vel utrumque.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 1 co."><a name="38484"><span class=
-"ref">[38484] I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+distingui gratia quae vel habet unum tantum, vel utrumque.</p><p title="I-II q. 111 a. 1 co."><a name="38484"><span class="ref">[38484] Iª-IIae q. 111 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut apostolus dicit, ad Rom. XIII, <i>quae a Deo
 sunt, ordinata sunt</i>. In hoc autem ordo rerum consistit, quod
 quaedam per alia in Deum reducuntur; ut Dionysius dicit, in Cael.
@@ -1743,15 +1441,11 @@
 iustificetur, sed potius ut ad iustificationem alterius cooperetur,
 ideo non vocatur gratum faciens. Et de hac dicit apostolus, I ad
 Cor. XII, <i>unicuique datur manifestatio spiritus ad
-utilitatem</i>, scilicet aliorum.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 1 ad 1"><a name="38485"><span class=
-"ref">[38485] I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+utilitatem</i>, scilicet aliorum.</p><p title="I-II q. 111 a. 1 ad 1"><a name="38485"><span class="ref">[38485] Iª-IIae q. 111 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod gratia non dicitur facere gratum effective, sed
 formaliter, scilicet quia per hanc homo iustificatur, et dignus
 efficitur vocari Deo gratus; secundum quod dicitur ad Coloss. I,
-<i>dignos nos fecit in partem sortis sanctorum in lumine</i>.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 1 ad 2"><a name="38486"><span class=
-"ref">[38486] I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+<i>dignos nos fecit in partem sortis sanctorum in lumine</i>.</p><p title="I-II q. 111 a. 1 ad 2"><a name="38486"><span class="ref">[38486] Iª-IIae q. 111 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod gratia, secundum quod gratis datur, excludit rationem
 debiti. Potest autem intelligi duplex debitum. Unum quidem ex
 merito proveniens, quod refertur ad personam, cuius est agere
@@ -1766,52 +1460,36 @@
 operans talia consequatur. Dona igitur naturalia carent primo
 debito, non autem carent secundo debito. Sed dona supernaturalia
 utroque debito carent, et ideo specialius sibi nomen gratiae
-vindicant.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 1 ad 3"><a name="38487"><span class=
-"ref">[38487] I&ordf;-IIae q. 111 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+vindicant.</p><p title="I-II q. 111 a. 1 ad 3"><a name="38487"><span class="ref">[38487] Iª-IIae q. 111 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod gratia gratum faciens addit aliquid supra rationem
 gratiae gratis datae quod etiam ad rationem gratiae pertinet, quia
 scilicet hominem gratum facit Deo. Et ideo gratia gratis data, quae
 hoc non facit, retinet sibi nomen commune, sicut in pluribus aliis
 contingit. Et sic opponuntur duae partes divisionis sicut gratum
-faciens et non faciens gratum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I-II q. 111 a. 2 arg. 1"><a name="38488"><span class=
-"ref">[38488] I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+faciens et non faciens gratum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I-II q. 111 a. 2 arg. 1"><a name="38488"><span class="ref">[38488] Iª-IIae q. 111 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod gratia inconvenienter
 dividatur per operantem et cooperantem. Gratia enim accidens
 quoddam est, ut supra dictum est. Sed accidens non potest agere in
-subiectum. Ergo nulla gratia debet dici operans.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 2 arg. 2"><a name="38489"><span class=
-"ref">[38489] I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+subiectum. Ergo nulla gratia debet dici operans.</p><p title="I-II q. 111 a. 2 arg. 2"><a name="38489"><span class="ref">[38489] Iª-IIae q. 111 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 si gratia aliquid operetur in nobis, maxime operatur
 iustificationem. Sed hoc non sola gratia operatur in nobis, dicit
 enim Augustinus, super illud Ioan. XIV, <i>opera quae ego facio, et
 ipse faciet, qui creavit te sine te, non iustificabit te sine
-te</i>. Ergo nulla gratia debet dici simpliciter operans.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 2 arg. 3"><a name="38490"><span class=
-"ref">[38490] I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+te</i>. Ergo nulla gratia debet dici simpliciter operans.</p><p title="I-II q. 111 a. 2 arg. 3"><a name="38490"><span class="ref">[38490] Iª-IIae q. 111 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 cooperari alicui videtur pertinere ad inferius agens, non autem ad
 principalius. Sed gratia principalius operatur in nobis quam
 liberum arbitrium; secundum illud Rom. IX, <i>non est volentis
 neque currentis, sed miserentis Dei</i>. Ergo gratia non debet dici
-cooperans.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 2 arg. 4"><a name="38491"><span class=
-"ref">[38491] I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
+cooperans.</p><p title="I-II q. 111 a. 2 arg. 4"><a name="38491"><span class="ref">[38491] Iª-IIae q. 111 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
 divisio debet dari per opposita. Sed operari et cooperari non sunt
 opposita, idem enim potest operari et cooperari. Ergo
-inconvenienter dividitur gratia per operantem et cooperantem.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 2 s. c."><a name="38492"><span class=
-"ref">[38492] I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+inconvenienter dividitur gratia per operantem et cooperantem.</p><p title="I-II q. 111 a. 2 s. c."><a name="38492"><span class="ref">[38492] Iª-IIae q. 111 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, in libro de Grat. et Lib. Arb.,
 <i>cooperando Deus in nobis perficit quod operando incipit, quia
 ipse ut velimus operatur incipiens, qui volentibus cooperatur
 perficiens</i>. Sed operationes Dei quibus movet nos ad bonum, ad
 gratiam pertinent. Ergo convenienter gratia dividitur per operantem
-et cooperantem.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 2 co."><a name="38493"><span class=
-"ref">[38493] I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+et cooperantem.</p><p title="I-II q. 111 a. 2 co."><a name="38493"><span class="ref">[38493] Iª-IIae q. 111 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, gratia dupliciter potest
 intelligi, uno modo, divinum auxilium quo nos movet ad bene
 volendum et agendum; alio modo, habituale donum nobis divinitus
@@ -1843,61 +1521,41 @@
 calefactio. Sic igitur habitualis gratia, inquantum animam sanat
 vel iustificat, sive gratam Deo facit, dicitur gratia operans,
 inquantum vero est principium operis meritorii, quod etiam ex
-libero arbitrio procedit, dicitur cooperans.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 2 ad 1"><a name="38494"><span class=
-"ref">[38494] I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+libero arbitrio procedit, dicitur cooperans.</p><p title="I-II q. 111 a. 2 ad 1"><a name="38494"><span class="ref">[38494] Iª-IIae q. 111 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, secundum quod gratia est quaedam qualitas
 accidentalis, non agit in animam effective; sed formaliter, sicut
-albedo dicitur facere albam superficiem.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 2 ad 2"><a name="38495"><span class=
-"ref">[38495] I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+albedo dicitur facere albam superficiem.</p><p title="I-II q. 111 a. 2 ad 2"><a name="38495"><span class="ref">[38495] Iª-IIae q. 111 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Deus non sine nobis nos iustificat, quia per motum
 liberi arbitrii, dum iustificamur, Dei iustitiae consentimus. Ille
 tamen motus non est causa gratiae, sed effectus. Unde tota operatio
-pertinet ad gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 2 ad 3"><a name="38496"><span class=
-"ref">[38496] I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+pertinet ad gratiam.</p><p title="I-II q. 111 a. 2 ad 3"><a name="38496"><span class="ref">[38496] Iª-IIae q. 111 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod cooperari dicitur aliquis alicui non solum sicut
 secundarium agens principali agenti, sed sicut adiuvans ad
 praesuppositum finem. Homo autem per gratiam operantem adiuvatur a
 Deo ut bonum velit. Et ideo, praesupposito iam fine, consequens est
-ut gratia nobis cooperetur.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 2 ad 4"><a name="38497"><span class=
-"ref">[38497] I&ordf;-IIae q. 111 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+ut gratia nobis cooperetur.</p><p title="I-II q. 111 a. 2 ad 4"><a name="38497"><span class="ref">[38497] Iª-IIae q. 111 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod gratia operans et cooperans est eadem gratia, sed
-distinguitur secundum diversos effectus, ut ex dictis patet.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I-II q. 111 a. 3 arg. 1"><a name="38498"><span class=
-"ref">[38498] I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+distinguitur secundum diversos effectus, ut ex dictis patet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I-II q. 111 a. 3 arg. 1"><a name="38498"><span class="ref">[38498] Iª-IIae q. 111 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod gratia inconvenienter dividatur in
 praevenientem et subsequentem. Gratia enim est divinae dilectionis
 effectus. Sed Dei dilectio nunquam est subsequens, sed semper
 praeveniens; secundum illud I Ioan. IV, <i>non quasi nos
 dilexerimus Deum, sed quia ipse prior dilexit nos</i>. Ergo gratia
-non debet poni praeveniens et subsequens.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 3 arg. 2"><a name="38499"><span class=
-"ref">[38499] I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+non debet poni praeveniens et subsequens.</p><p title="I-II q. 111 a. 3 arg. 2"><a name="38499"><span class="ref">[38499] Iª-IIae q. 111 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 gratia gratum faciens est una tantum in homine, cum sit sufficiens,
 secundum illud II ad Cor. XII, <i>sufficit tibi gratia mea</i>. Sed
 idem non potest esse prius et posterius. Ergo gratia inconvenienter
-dividitur in praevenientem et subsequentem.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 3 arg. 3"><a name="38500"><span class=
-"ref">[38500] I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+dividitur in praevenientem et subsequentem.</p><p title="I-II q. 111 a. 3 arg. 3"><a name="38500"><span class="ref">[38500] Iª-IIae q. 111 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 gratia cognoscitur per effectus. Sed infiniti sunt effectus
 gratiae, quorum unus praecedit alium. Ergo si penes hoc gratia
 deberet dividi in praevenientem et subsequentem, videtur quod
 infinitae essent species gratiae. Infinita autem relinquuntur a
 qualibet arte. Non ergo gratia convenienter dividitur in
-praevenientem et subsequentem.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 3 s. c."><a name="38501"><span class=
-"ref">[38501] I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+praevenientem et subsequentem.</p><p title="I-II q. 111 a. 3 s. c."><a name="38501"><span class="ref">[38501] Iª-IIae q. 111 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod gratia Dei ex eius misericordia provenit. Sed utrumque in
 Psalmo legitur, <i>misericordia eius praeveniet me</i>; et iterum,
 <i>misericordia eius subsequetur me</i>. Ergo gratia convenienter
-dividitur in praevenientem et subsequentem.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 3 co."><a name="38502"><span class=
-"ref">[38502] I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+dividitur in praevenientem et subsequentem.</p><p title="I-II q. 111 a. 3 co."><a name="38502"><span class="ref">[38502] Iª-IIae q. 111 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut gratia dividitur in operantem et cooperantem
 secundum diversos effectus, ita etiam in praevenientem et
 subsequentem, qualitercumque gratia accipiatur. Sunt autem quinque
@@ -1912,15 +1570,11 @@
 subsequens secundum eundem effectum, respectu diversorum. Et hoc
 est quod Augustinus dicit, in libro de Nat. et Grat., <i>praevenit
 ut sanemur, subsequitur ut sanati vegetemur, praevenit ut vocemur,
-subsequitur ut glorificemur</i>.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 3 ad 1"><a name="38503"><span class=
-"ref">[38503] I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+subsequitur ut glorificemur</i>.</p><p title="I-II q. 111 a. 3 ad 1"><a name="38503"><span class="ref">[38503] Iª-IIae q. 111 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod dilectio Dei nominat aliquid aeternum, et ideo
 nunquam potest dici nisi praeveniens. Sed gratia significat
 effectum temporalem, qui potest praecedere aliquid et ad aliquid
-subsequi. Et ideo gratia potest dici praeveniens et subsequens.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 3 ad 2"><a name="38504"><span class=
-"ref">[38504] I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+subsequi. Et ideo gratia potest dici praeveniens et subsequens.</p><p title="I-II q. 111 a. 3 ad 2"><a name="38504"><span class="ref">[38504] Iª-IIae q. 111 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod gratia non diversificatur per hoc quod est
 praeveniens et subsequens, secundum essentiam, sed solum secundum
 effectum, sicut et de operante et cooperante dictum est. Quia etiam
@@ -1928,56 +1582,40 @@
 numero a gratia praeveniente per quam nunc iustificamur. Sicut enim
 caritas viae non evacuatur, sed perficitur in patria, ita etiam et
 de lumine gratiae est dicendum, quia neutrum in sui ratione
-imperfectionem importat.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 3 ad 3"><a name="38505"><span class=
-"ref">[38505] I&ordf;-IIae q. 111 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+imperfectionem importat.</p><p title="I-II q. 111 a. 3 ad 3"><a name="38505"><span class="ref">[38505] Iª-IIae q. 111 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, quamvis effectus gratiae possint esse infiniti
 numero, sicut sunt infiniti actus humani; tamen omnes reducuntur ad
 aliqua determinata in specie. Et praeterea omnes conveniunt in hoc
-quod unus alium praecedit.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I-II q. 111 a. 4 arg. 1"><a name="38506"><span class=
-"ref">[38506] I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+quod unus alium praecedit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I-II q. 111 a. 4 arg. 1"><a name="38506"><span class="ref">[38506] Iª-IIae q. 111 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod gratia gratis data inconvenienter ab
 apostolo distinguatur. Omne enim donum quod nobis a Deo gratis
 datur, potest dici gratia gratis data. Sed infinita sunt dona quae
 nobis gratis a Deo conceduntur, tam in bonis animae quam in bonis
 corporis, quae tamen nos Deo gratos non faciunt. Ergo gratiae
 gratis datae non possunt comprehendi sub aliqua certa
-divisione.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 4 arg. 2"><a name="38507"><span class=
-"ref">[38507] I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+divisione.</p><p title="I-II q. 111 a. 4 arg. 2"><a name="38507"><span class="ref">[38507] Iª-IIae q. 111 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 gratia gratis data distinguitur contra gratiam gratum facientem.
 Sed fides pertinet ad gratiam gratum facientem, quia per ipsam
 iustificamur, secundum illud Rom. V, <i>iustificati ergo ex
 fide,</i> et cetera. Ergo inconvenienter fides ponitur inter
 gratias gratis datas, praesertim cum aliae virtutes ibi non
-ponantur, ut spes et caritas.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 4 arg. 3"><a name="38508"><span class=
-"ref">[38508] I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+ponantur, ut spes et caritas.</p><p title="I-II q. 111 a. 4 arg. 3"><a name="38508"><span class="ref">[38508] Iª-IIae q. 111 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 operatio sanitatum, et loqui diversa genera linguarum, miracula
 quaedam sunt. Interpretatio etiam sermonum ad sapientiam vel
 scientiam pertinet; secundum illud Dan. I, <i>pueris his dedit Deus
 scientiam et disciplinam in omni libro et sapientia</i>. Ergo
 inconvenienter dividitur gratia sanitatum, et genera linguarum,
 contra operationem virtutum; et interpretatio sermonum contra
-sermonem sapientiae et scientiae.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 4 arg. 4"><a name="38509"><span class=
-"ref">[38509] I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
+sermonem sapientiae et scientiae.</p><p title="I-II q. 111 a. 4 arg. 4"><a name="38509"><span class="ref">[38509] Iª-IIae q. 111 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
 sicut sapientia et scientia sunt quaedam dona spiritus sancti, ita
 etiam intellectus et consilium, pietas, fortitudo et timor, ut
 supra dictum est. Ergo haec etiam deberent poni inter gratias
-gratis datas.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 4 s. c."><a name="38510"><span class=
-"ref">[38510] I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+gratis datas.</p><p title="I-II q. 111 a. 4 s. c."><a name="38510"><span class="ref">[38510] Iª-IIae q. 111 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, I ad Cor. XII, <i>alii per spiritum datur
 sermo sapientiae, alii autem sermo scientiae secundum eundem
 spiritum, alteri fides in eodem spiritu, alii gratia sanitatum,
 alii operatio virtutum, alii prophetia, alii discretio spirituum,
-alii genera linguarum, alii interpretatio sermonum</i>.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 4 co."><a name="38511"><span class=
-"ref">[38511] I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+alii genera linguarum, alii interpretatio sermonum</i>.</p><p title="I-II q. 111 a. 4 co."><a name="38511"><span class="ref">[38511] Iª-IIae q. 111 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, gratia gratis data ordinatur
 ad hoc quod homo alteri cooperetur ut reducatur ad Deum. Homo autem
 ad hoc operari non potest interius movendo, hoc enim solius Dei
@@ -2015,33 +1653,25 @@
 spirituum. Facultas autem pronuntiandi potest attendi vel quantum
 ad idioma in quo aliquis intelligi possit, et secundum hoc ponuntur
 genera linguarum, vel quantum ad sensum eorum quae sunt proferenda,
-et quantum ad hoc ponitur interpretatio sermonum.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 4 ad 1"><a name="38512"><span class=
-"ref">[38512] I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+et quantum ad hoc ponitur interpretatio sermonum.</p><p title="I-II q. 111 a. 4 ad 1"><a name="38512"><span class="ref">[38512] Iª-IIae q. 111 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut supra dictum est, non omnia beneficia
 quae nobis divinitus conceduntur, gratiae gratis datae dicuntur,
 sed solum illa quae excedunt facultatem naturae, sicut quod
 piscator abundet sermone sapientiae et scientiae et aliis
-huiusmodi. Et talia ponuntur hic sub gratia gratis data.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 4 ad 2"><a name="38513"><span class=
-"ref">[38513] I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+huiusmodi. Et talia ponuntur hic sub gratia gratis data.</p><p title="I-II q. 111 a. 4 ad 2"><a name="38513"><span class="ref">[38513] Iª-IIae q. 111 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod fides non numeratur hic inter gratias gratis datas
 secundum quod est quaedam virtus iustificans hominem in seipso, sed
 secundum quod importat quandam supereminentem certitudinem fidei,
 ex qua homo sit idoneus ad instruendum alios de his quae ad fidem
 pertinent. Spes autem et caritas pertinent ad vim appetitivam,
-secundum quod per eam homo in Deum ordinatur.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 4 ad 3"><a name="38514"><span class=
-"ref">[38514] I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+secundum quod per eam homo in Deum ordinatur.</p><p title="I-II q. 111 a. 4 ad 3"><a name="38514"><span class="ref">[38514] Iª-IIae q. 111 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod gratia sanitatum distinguitur a generali operatione
 virtutum, quia habet specialem rationem inducendi ad fidem; ad quam
 aliquis magis promptus redditur per beneficium corporalis sanitatis
 quam per fidei virtutem assequitur. Similiter etiam loqui variis
 linguis, et interpretari sermones, habent speciales quasdam
 rationes movendi ad fidem, et ideo ponuntur speciales gratiae
-gratis datae.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 4 ad 4"><a name="38515"><span class=
-"ref">[38515] I&ordf;-IIae q. 111 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
+gratis datae.</p><p title="I-II q. 111 a. 4 ad 4"><a name="38515"><span class="ref">[38515] Iª-IIae q. 111 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod sapientia et scientia non computantur inter gratias
 gratis datas secundum quod enumerantur inter dona spiritus sancti,
 prout scilicet mens hominis est bene mobilis per spiritum sanctum
@@ -2054,20 +1684,14 @@
 et sermo scientiae, quia ut Augustinus dicit, XIV de Trin.,
 <i>aliud est scire tantummodo quid homo credere debeat propter
 adipiscendam vitam beatam; aliud, scire quemadmodum hoc ipsum et
-piis opituletur, et contra impios defendatur</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="I-II q. 111 a. 5 arg. 1"><a name="38516"><span class=
-"ref">[38516] I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+piis opituletur, et contra impios defendatur</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I-II q. 111 a. 5 arg. 1"><a name="38516"><span class="ref">[38516] Iª-IIae q. 111 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod gratia gratis data sit dignior quam
 gratia gratum faciens. <i>Bonum enim gentis est melius quam bonum
 unius</i>; ut philosophus dicit, in I Ethic. Sed gratia gratum
 faciens ordinatur solum ad bonum unius hominis, gratia autem gratis
 data ordinatur ad bonum commune totius Ecclesiae, ut supra dictum
 est. Ergo gratia gratis data est dignior quam gratia gratum
-faciens.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 5 arg. 2"><a name="38517"><span class=
-"ref">[38517] I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+faciens.</p><p title="I-II q. 111 a. 5 arg. 2"><a name="38517"><span class="ref">[38517] Iª-IIae q. 111 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 maioris virtutis est quod aliquid possit agere in aliud, quam quod
 solum in seipso perficiatur, sicut maior est claritas corporis quod
 potest etiam alia corpora illuminare, quam eius quod ita in se
@@ -2076,24 +1700,18 @@
 virtutum, per quam homo recte se habet etiam ad alios. Sed per
 gratiam gratum facientem homo perficitur in seipso, per gratiam
 autem gratis datam homo operatur ad perfectionem aliorum. Ergo
-gratia gratis data est dignior quam gratia gratum faciens.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 5 arg. 3"><a name="38518"><span class=
-"ref">[38518] I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+gratia gratis data est dignior quam gratia gratum faciens.</p><p title="I-II q. 111 a. 5 arg. 3"><a name="38518"><span class="ref">[38518] Iª-IIae q. 111 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 id quod est proprium meliorum, dignius est quam id quod est commune
 omnium, sicut ratiocinari, quod est proprium hominis, dignius est
 quam sentire, quod est commune omnibus animalibus. Sed gratia
 gratum faciens est communis omnibus membris Ecclesiae, gratia autem
 gratis data est proprium donum digniorum membrorum Ecclesiae. Ergo
-gratia gratis data est dignior quam gratia gratum faciens.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 5 s. c."><a name="38519"><span class=
-"ref">[38519] I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+gratia gratis data est dignior quam gratia gratum faciens.</p><p title="I-II q. 111 a. 5 s. c."><a name="38519"><span class="ref">[38519] Iª-IIae q. 111 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus, I ad Cor. XII, enumeratis gratiis gratis datis,
 subdit, <i>adhuc excellentiorem viam vobis demonstro</i>, et sicut
 per subsequentia patet, loquitur de caritate, quae pertinet ad
 gratiam gratum facientem. Ergo gratia gratum faciens excellentior
-est quam gratia gratis data.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 5 co."><a name="38520"><span class=
-"ref">[38520] I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+est quam gratia gratis data.</p><p title="I-II q. 111 a. 5 co."><a name="38520"><span class="ref">[38520] Iª-IIae q. 111 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod unaquaeque virtus tanto excellentior est, quanto ad
 altius bonum ordinatur. Semper autem finis potior est his quae sunt
 ad finem. Gratia autem gratum faciens ordinat hominem immediate ad
@@ -2101,9 +1719,7 @@
 hominem ad quaedam praeparatoria finis ultimi, sicut per prophetiam
 et miracula et alia huiusmodi homines inducuntur ad hoc quod ultimo
 fini coniungantur. Et ideo gratia gratum faciens est multo
-excellentior quam gratia gratis data.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 5 ad 1"><a name="38521"><span class=
-"ref">[38521] I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+excellentior quam gratia gratis data.</p><p title="I-II q. 111 a. 5 ad 1"><a name="38521"><span class="ref">[38521] Iª-IIae q. 111 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut philosophus dicit, in XII Metaphys.,
 bonum multitudinis, sicut exercitus, est duplex. Unum quidem quod
 est in ipsa multitudine, puta ordo exercitus. Aliud autem quod est
@@ -2111,9 +1727,7 @@
 ad hoc etiam illud aliud ordinatur. Gratia autem gratis data
 ordinatur ad bonum commune Ecclesiae quod est ordo ecclesiasticus,
 sed gratia gratum faciens ordinatur ad bonum commune separatum,
-quod est ipse Deus. Et ideo gratia gratum faciens est nobilior.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 5 ad 2"><a name="38522"><span class=
-"ref">[38522] I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+quod est ipse Deus. Et ideo gratia gratum faciens est nobilior.</p><p title="I-II q. 111 a. 5 ad 2"><a name="38522"><span class="ref">[38522] Iª-IIae q. 111 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, si gratia gratis data posset hoc agere in altero
 quod homo per gratiam gratum facientem consequitur, sequeretur quod
 gratia gratis data esset nobilior, sicut excellentior est claritas
@@ -2123,53 +1737,34 @@
 dispositiones ad hoc. Et ideo non oportet quod gratia gratis data
 sit excellentior, sicut nec in igne calor manifestativus speciei
 eius, per quam agit ad inducendum calorem in alia, est nobilior
-quam forma substantialis ipsius.</p>
-<p title="I-II q. 111 a. 5 ad 3"><a name="38523"><span class=
-"ref">[38523] I&ordf;-IIae q. 111 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+quam forma substantialis ipsius.</p><p title="I-II q. 111 a. 5 ad 3"><a name="38523"><span class="ref">[38523] Iª-IIae q. 111 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod sentire ordinatur ad ratiocinari sicut ad finem, et
 ideo ratiocinari est nobilius. Hic autem est e converso, quia id
 quod est proprium, ordinatur ad id quod est commune sicut ad finem.
-Unde non est simile.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 112</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I-II q. 112 pr."><a name="38524"><span class=
-"ref">[38524] I&ordf;-IIae q. 112 pr.</span></a> Deinde
+Unde non est simile.</p></div></div><div class="q" id="q112"><h2>Quaestio 112</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I-II q. 112 pr."><a name="38524"><span class="ref">[38524] Iª-IIae q. 112 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de causa gratiae. Et circa hoc quaeruntur
 quinque. Primo, utrum solus Deus sit causa efficiens gratiae.
 Secundo, utrum requiratur aliqua dispositio ad gratiam ex parte
 recipientis ipsam, per actum liberi arbitrii. Tertio, utrum talis
 dispositio possit esse necessitas ad gratiam. Quarto, utrum gratia
 sit aequalis in omnibus. Quinto, utrum aliquis possit scire se
-habere gratiam.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I-II q. 112 a. 1 arg. 1"><a name="38525"><span class=
-"ref">[38525] I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+habere gratiam.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I-II q. 112 a. 1 arg. 1"><a name="38525"><span class="ref">[38525] Iª-IIae q. 112 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod non solus Deus sit causa gratiae.
 Dicitur enim Ioan. I, <i>gratia et veritas per Iesum Christum facta
 est</i>. Sed in nomine Iesu Christi intelligitur non solum natura
 divina assumens, sed etiam natura creata assumpta. Ergo aliqua
-creatura potest esse causa gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 1 arg. 2"><a name="38526"><span class=
-"ref">[38526] I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+creatura potest esse causa gratiae.</p><p title="I-II q. 112 a. 1 arg. 2"><a name="38526"><span class="ref">[38526] Iª-IIae q. 112 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ista differentia ponitur inter sacramenta novae legis et veteris,
 quod sacramenta novae legis causant gratiam, quam sacramenta
 veteris legis solum significant. Sed sacramenta novae legis sunt
 quaedam visibilia elementa. Ergo non solus Deus est causa
-gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 1 arg. 3"><a name="38527"><span class=
-"ref">[38527] I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+gratiae.</p><p title="I-II q. 112 a. 1 arg. 3"><a name="38527"><span class="ref">[38527] Iª-IIae q. 112 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 secundum Dionysium, in libro Cael. Hier., Angeli purgant et
 illuminant et perficiunt et Angelos inferiores et etiam homines.
 Sed rationalis creatura purgatur, illuminatur et perficitur per
-gratiam. Ergo non solus Deus est causa gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 1 s. c."><a name="38528"><span class=
-"ref">[38528] I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+gratiam. Ergo non solus Deus est causa gratiae.</p><p title="I-II q. 112 a. 1 s. c."><a name="38528"><span class="ref">[38528] Iª-IIae q. 112 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod in Psalmo LXXXIII dicitur, <i>gratiam et gloriam dabit
-dominus</i>.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 1 co."><a name="38529"><span class=
-"ref">[38529] I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+dominus</i>.</p><p title="I-II q. 112 a. 1 co."><a name="38529"><span class="ref">[38529] Iª-IIae q. 112 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod nulla res agere potest ultra suam speciem, quia
 semper oportet quod causa potior sit effectu. Donum autem gratiae
 excedit omnem facultatem naturae creatae, cum nihil aliud sit quam
@@ -2178,64 +1773,46 @@
 causet. Sic enim necesse est quod solus Deus deificet, communicando
 consortium divinae naturae per quandam similitudinis
 participationem, sicut impossibile est quod aliquid igniat nisi
-solus ignis.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 1 ad 1"><a name="38530"><span class=
-"ref">[38530] I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+solus ignis.</p><p title="I-II q. 112 a. 1 ad 1"><a name="38530"><span class="ref">[38530] Iª-IIae q. 112 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod humanitas Christi est sicut quoddam organum
 divinitatis eius; ut Damascenus dicit, in III libro. Instrumentum
 autem non agit actionem agentis principalis propria virtute, sed
 virtute principalis agentis. Et ideo humanitas Christi non causat
 gratiam propria virtute, sed virtute divinitatis adiunctae, ex qua
-actiones humanitatis Christi sunt salutares.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 1 ad 2"><a name="38531"><span class=
-"ref">[38531] I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+actiones humanitatis Christi sunt salutares.</p><p title="I-II q. 112 a. 1 ad 2"><a name="38531"><span class="ref">[38531] Iª-IIae q. 112 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut in ipsa persona Christi humanitas causat
 salutem nostram per gratiam, virtute divina principaliter operante;
 ita etiam in sacramentis novae legis, quae derivantur a Christo,
 causatur gratia instrumentaliter quidem per ipsa sacramenta, sed
 principaliter per virtutem spiritus sancti in sacramentis
 operantis; secundum illud Ioan. III, <i>nisi quis renatus fuerit ex
-aqua et spiritu sancto,</i> et cetera.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 1 ad 3"><a name="38532"><span class=
-"ref">[38532] I&ordf;-IIae q. 112 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+aqua et spiritu sancto,</i> et cetera.</p><p title="I-II q. 112 a. 1 ad 3"><a name="38532"><span class="ref">[38532] Iª-IIae q. 112 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod Angelus purgat, illuminat et perficit Angelum vel
 hominem, per modum instructionis cuiusdam, non autem iustificando
 per gratiam. Unde Dionysius dicit, VII cap. de Div. Nom., quod
 <i>huiusmodi purgatio, illuminatio et perfectio nihil est aliud
-quam divinae scientiae assumptio</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I-II q. 112 a. 2 arg. 1"><a name="38533"><span class=
-"ref">[38533] I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+quam divinae scientiae assumptio</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I-II q. 112 a. 2 arg. 1"><a name="38533"><span class="ref">[38533] Iª-IIae q. 112 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod non requiratur aliqua
 praeparatio sive dispositio ad gratiam ex parte hominis. Quia ut
 apostolus dicit, Rom. IV, <i>ei qui operatur, merces non imputatur
 secundum gratiam, sed secundum debitum</i>. Sed praeparatio hominis
 per liberum arbitrium non est nisi per aliquam operationem. Ergo
-tolleretur ratio gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 2 arg. 2"><a name="38534"><span class=
-"ref">[38534] I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+tolleretur ratio gratiae.</p><p title="I-II q. 112 a. 2 arg. 2"><a name="38534"><span class="ref">[38534] Iª-IIae q. 112 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ille qui in peccato progreditur, non se praeparat ad gratiam
 habendam. Sed aliquibus in peccato progredientibus data est gratia,
 sicut patet de Paulo, qui gratiam consecutus est <i>dum esset
 spirans minarum et caedis in discipulos domini</i>, ut dicitur Act.
 IX. Ergo nulla praeparatio ad gratiam requiritur ex parte
-hominis.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 2 arg. 3"><a name="38535"><span class=
-"ref">[38535] I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+hominis.</p><p title="I-II q. 112 a. 2 arg. 3"><a name="38535"><span class="ref">[38535] Iª-IIae q. 112 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 agens infinitae virtutis non requirit dispositionem in materia, cum
 nec ipsam materiam requirat, sicut in creatione apparet; cui
 collatio gratiae comparatur, quae dicitur nova creatura, ad Gal.
 ult. Sed solus Deus, qui est infinitae virtutis, gratiam causat, ut
 dictum est. Ergo nulla praeparatio requiritur ex parte hominis ad
-gratiam consequendam.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 2 s. c."><a name="38536"><span class=
-"ref">[38536] I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+gratiam consequendam.</p><p title="I-II q. 112 a. 2 s. c."><a name="38536"><span class="ref">[38536] Iª-IIae q. 112 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Amos IV, <i>praeparare in occursum Dei tui,
 Israel</i>. Et I Reg. VII dicitur, <i>praeparate corda vestra
-domino</i>.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 2 co."><a name="38537"><span class=
-"ref">[38537] I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+domino</i>.</p><p title="I-II q. 112 a. 2 co."><a name="38537"><span class="ref">[38537] Iª-IIae q. 112 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, gratia dupliciter dicitur,
 quandoque quidem ipsum habituale donum Dei; quandoque autem ipsum
 auxilium Dei moventis animam ad bonum. Primo igitur modo accipiendo
@@ -2251,9 +1828,7 @@
 XVI, <i>hominis est praeparare animum</i>. Et est principaliter a
 Deo movente liberum arbitrium, et secundum hoc, dicitur a Deo
 voluntas hominis praeparari, et a domino gressus hominis
-dirigi.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 2 ad 1"><a name="38538"><span class=
-"ref">[38538] I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+dirigi.</p><p title="I-II q. 112 a. 2 ad 1"><a name="38538"><span class="ref">[38538] Iª-IIae q. 112 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod praeparatio hominis ad gratiam habendam, quaedam
 est simul cum ipsa infusione gratiae. Et talis operatio est quidem
 meritoria; sed non gratiae, quae iam habetur, sed gloriae, quae
@@ -2261,9 +1836,7 @@
 aliquando praecedit donum gratiae gratum facientis, quae tamen est
 a Deo movente. Sed ista non sufficit ad meritum, nondum homine per
 gratiam iustificato, quia nullum meritum potest esse nisi ex
-gratia, ut infra dicetur.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 2 ad 2"><a name="38539"><span class=
-"ref">[38539] I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+gratia, ut infra dicetur.</p><p title="I-II q. 112 a. 2 ad 2"><a name="38539"><span class="ref">[38539] Iª-IIae q. 112 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, cum homo ad gratiam se praeparare non possit nisi
 Deo eum praeveniente et movente ad bonum, non refert utrum subito
 vel paulatim aliquis ad perfectam praeparationem perveniat, dicitur
@@ -2275,49 +1848,35 @@
 audivit a patre et didicit, venit ad me</i>. Et ita contigit Paulo,
 quia subito, cum esset in progressu peccati, perfecte motum est cor
 eius a Deo, audiendo et addiscendo et veniendo; et ideo subito est
-gratiam consecutus.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 2 ad 3"><a name="38540"><span class=
-"ref">[38540] I&ordf;-IIae q. 112 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+gratiam consecutus.</p><p title="I-II q. 112 a. 2 ad 3"><a name="38540"><span class="ref">[38540] Iª-IIae q. 112 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod agens infinitae virtutis non exigit materiam, vel
 dispositionem materiae, quasi praesuppositam ex alterius causae
 actione. Sed tamen oportet quod, secundum conditionem rei
 causandae, in ipsa re causet et materiam et dispositionem debitam
 ad formam. Et similiter ad hoc quod Deus gratiam infundat animae,
-nulla praeparatio exigitur quam ipse non faciat.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I-II q. 112 a. 3 arg. 1"><a name="38541"><span class=
-"ref">[38541] I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+nulla praeparatio exigitur quam ipse non faciat.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I-II q. 112 a. 3 arg. 1"><a name="38541"><span class="ref">[38541] Iª-IIae q. 112 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod ex necessitate detur gratia se
 praeparanti ad gratiam, vel facienti quod in se est. Quia super
 illud Rom. V, <i>iustificati ex fide pacem habeamus</i> etc., dicit
 Glossa, <i>Deus recipit eum qui ad se confugit, aliter esset in eo
 iniquitas</i>. Sed impossibile est in Deo iniquitatem esse. Ergo
 impossibile est quod Deus non recipiat eum qui ad se confugit. Ex
-necessitate igitur gratiam assequitur.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 3 arg. 2"><a name="38542"><span class=
-"ref">[38542] I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+necessitate igitur gratiam assequitur.</p><p title="I-II q. 112 a. 3 arg. 2"><a name="38542"><span class="ref">[38542] Iª-IIae q. 112 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Anselmus dicit, in libro de casu Diaboli, quod ista est causa quare
 Deus non concedit Diabolo gratiam, quia ipse non voluit accipere,
 nec paratus fuit. Sed remota causa, necesse est removeri effectum.
 Ergo si aliquis velit accipere gratiam, necesse est quod ei
-detur.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 3 arg. 3"><a name="38543"><span class=
-"ref">[38543] I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+detur.</p><p title="I-II q. 112 a. 3 arg. 3"><a name="38543"><span class="ref">[38543] Iª-IIae q. 112 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 bonum est communicativum sui; ut patet per Dionysium, in IV cap. de
 Div. Nom. Sed bonum gratiae est melius quam bonum naturae. Cum
 igitur forma naturalis ex necessitate adveniat materiae dispositae,
 videtur quod multo magis gratia ex necessitate detur praeparanti se
-ad gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 3 s. c."><a name="38544"><span class=
-"ref">[38544] I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+ad gratiam.</p><p title="I-II q. 112 a. 3 s. c."><a name="38544"><span class="ref">[38544] Iª-IIae q. 112 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod homo comparatur ad Deum sicut lutum ad figulum; secundum
 illud Ierem. XVIII, <i>sicut lutum in manu figuli, sic vos in manu
 mea</i>. Sed lutum non ex necessitate accipit formam a figulo,
 quantumcumque sit praeparatum. Ergo neque homo recipit ex
-necessitate gratiam a Deo, quantumcumque se praeparet.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 3 co."><a name="38545"><span class=
-"ref">[38545] I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+necessitate gratiam a Deo, quantumcumque se praeparet.</p><p title="I-II q. 112 a. 3 co."><a name="38545"><span class="ref">[38545] Iª-IIae q. 112 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, praeparatio ad hominis
 gratiam est a Deo sicut a movente, a libero autem arbitrio sicut a
 moto. Potest igitur praeparatio dupliciter considerari. Uno quidem
@@ -2332,52 +1891,34 @@
 liberantur</i>. Unde si ex intentione Dei moventis est quod homo
 cuius cor movet, gratiam consequatur, infallibiliter ipsam
 consequitur; secundum illud Ioan. VI, <i>omnis qui audivit a patre
-et didicit, venit ad me</i>.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 3 ad 1"><a name="38546"><span class=
-"ref">[38546] I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+et didicit, venit ad me</i>.</p><p title="I-II q. 112 a. 3 ad 1"><a name="38546"><span class="ref">[38546] Iª-IIae q. 112 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Glossa illa loquitur de illo qui confugit ad
 Deum per actum meritorium liberi arbitrii iam per gratiam
 informati, quem si non reciperet, esset contra iustitiam quam ipse
 statuit. Vel si referatur ad motum liberi arbitrii ante gratiam,
 loquitur secundum quod ipsum confugium hominis ad Deum est per
-motionem divinam, quam iustum est non deficere.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 3 ad 2"><a name="38547"><span class=
-"ref">[38547] I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+motionem divinam, quam iustum est non deficere.</p><p title="I-II q. 112 a. 3 ad 2"><a name="38547"><span class="ref">[38547] Iª-IIae q. 112 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod defectus gratiae prima causa est ex nobis, sed
 collationis gratiae prima causa est a Deo; secundum illud Osee
 XIII, <i>perditio tua, Israel, tantummodo ex me auxilium
-tuum</i>.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 3 ad 3"><a name="38548"><span class=
-"ref">[38548] I&ordf;-IIae q. 112 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+tuum</i>.</p><p title="I-II q. 112 a. 3 ad 3"><a name="38548"><span class="ref">[38548] Iª-IIae q. 112 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod etiam in rebus naturalibus dispositio materiae non ex
 necessitate consequitur formam, nisi per virtutem agentis qui
-dispositionem causat.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I-II q. 112 a. 4 arg. 1"><a name="38549"><span class=
-"ref">[38549] I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+dispositionem causat.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I-II q. 112 a. 4 arg. 1"><a name="38549"><span class="ref">[38549] Iª-IIae q. 112 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod gratia non sit maior in uno quam in
 alio. Gratia enim causatur in nobis ex dilectione divina, ut dictum
 est. Sed Sap. VI dicitur, <i>pusillum et magnum ipse fecit, et
 aequaliter est illi cura de omnibus</i>. Ergo omnes aequaliter
-gratiam ab eo consequuntur.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 4 arg. 2"><a name="38550"><span class=
-"ref">[38550] I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+gratiam ab eo consequuntur.</p><p title="I-II q. 112 a. 4 arg. 2"><a name="38550"><span class="ref">[38550] Iª-IIae q. 112 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ea quae in summo dicuntur, non recipiunt magis et minus. Sed gratia
 in summo dicitur, quia coniungit ultimo fini. Ergo non recipit
-magis et minus. Non ergo est maior in uno quam in alio.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 4 arg. 3"><a name="38551"><span class=
-"ref">[38551] I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+magis et minus. Non ergo est maior in uno quam in alio.</p><p title="I-II q. 112 a. 4 arg. 3"><a name="38551"><span class="ref">[38551] Iª-IIae q. 112 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 gratia est vita animae, ut supra dictum est. Sed vivere non dicitur
-secundum magis et minus. Ergo etiam neque gratia.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 4 s. c."><a name="38552"><span class=
-"ref">[38552] I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+secundum magis et minus. Ergo etiam neque gratia.</p><p title="I-II q. 112 a. 4 s. c."><a name="38552"><span class="ref">[38552] Iª-IIae q. 112 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur ad Ephes. IV, <i>unicuique data est gratia
 secundum mensuram donationis Christi</i>. Quod autem mensurate
 datur, non omnibus aequaliter datur. Ergo non omnes aequalem
-gratiam habent.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 4 co."><a name="38553"><span class=
-"ref">[38553] I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+gratiam habent.</p><p title="I-II q. 112 a. 4 co."><a name="38553"><span class="ref">[38553] Iª-IIae q. 112 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, habitus duplicem
 magnitudinem habere potest, unam ex parte finis vel obiecti,
 secundum quod dicitur una virtus alia nobilior inquantum ad maius
@@ -2400,9 +1941,7 @@
 dixerat, <i>unicuique data est gratia secundum mensuram donationis
 Christi</i>, enumeratis diversis gratiis, subiungit, <i>ad
 consummationem sanctorum, in aedificationem corporis
-Christi</i>.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 4 ad 1"><a name="38554"><span class=
-"ref">[38554] I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+Christi</i>.</p><p title="I-II q. 112 a. 4 ad 1"><a name="38554"><span class="ref">[38554] Iª-IIae q. 112 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod cura divina dupliciter considerari potest. Uno
 modo, quantum ad ipsum divinum actum, qui est simplex et uniformis.
 Et secundum hoc, aequaliter se habet eius cura ad omnes, quia
@@ -2410,64 +1949,44 @@
 modo potest considerari ex parte eorum quae in creaturis ex divina
 cura proveniunt. Et secundum hoc invenitur inaequalitas, inquantum
 scilicet Deus sua cura quibusdam maiora, quibusdam minora providet
-dona.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 4 ad 2"><a name="38555"><span class=
-"ref">[38555] I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+dona.</p><p title="I-II q. 112 a. 4 ad 2"><a name="38555"><span class="ref">[38555] Iª-IIae q. 112 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ratio illa procedit secundum primum modum
 magnitudinis gratiae. Non enim potest gratia secundum hoc maior
 esse, quod ad maius bonum ordinet, sed ex eo quod magis vel minus
 ordinat ad idem bonum magis vel minus participandum. Potest enim
 esse diversitas intensionis et remissionis secundum participationem
-subiecti, et in ipsa gratia et in finali gloria.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 4 ad 3"><a name="38556"><span class=
-"ref">[38556] I&ordf;-IIae q. 112 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+subiecti, et in ipsa gratia et in finali gloria.</p><p title="I-II q. 112 a. 4 ad 3"><a name="38556"><span class="ref">[38556] Iª-IIae q. 112 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod vita naturalis pertinet ad substantiam hominis, et
 ideo non recipit magis et minus. Sed vitam gratiae participat homo
-accidentaliter, et ideo eam potest homo magis vel minus habere.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="I-II q. 112 a. 5 arg. 1"><a name="38557"><span class=
-"ref">[38557] I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+accidentaliter, et ideo eam potest homo magis vel minus habere.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I-II q. 112 a. 5 arg. 1"><a name="38557"><span class="ref">[38557] Iª-IIae q. 112 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod homo possit scire se habere gratiam.
 Gratia enim est in anima per sui essentiam. Sed certissima cognitio
 animae est eorum quae sunt in anima per sui essentiam; ut patet per
 Augustinum, XII super Gen. ad Litt. Ergo gratia certissime potest
-cognosci a Deo qui gratiam habet.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 5 arg. 2"><a name="38558"><span class=
-"ref">[38558] I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+cognosci a Deo qui gratiam habet.</p><p title="I-II q. 112 a. 5 arg. 2"><a name="38558"><span class="ref">[38558] Iª-IIae q. 112 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 sicut scientia est donum Dei, ita et gratia. Sed qui a Deo
 scientiam accipit, scit se scientiam habere; secundum illud Sap.
 VII, <i>dominus dedit mihi horum quae sunt veram scientiam</i>.
 Ergo pari ratione qui accipit gratiam a Deo, scit se gratiam
-habere.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 5 arg. 3"><a name="38559"><span class=
-"ref">[38559] I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+habere.</p><p title="I-II q. 112 a. 5 arg. 3"><a name="38559"><span class="ref">[38559] Iª-IIae q. 112 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 lumen est magis cognoscibile quam tenebra, quia secundum apostolum,
 ad Ephes. V, <i>omne quod manifestatur, lumen est</i>. Sed
 peccatum, quod est spiritualis tenebra, per certitudinem potest
 sciri ab eo qui habet peccatum. Ergo multo magis gratia, quae est
-spirituale lumen.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 5 arg. 4"><a name="38560"><span class=
-"ref">[38560] I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea,
+spirituale lumen.</p><p title="I-II q. 112 a. 5 arg. 4"><a name="38560"><span class="ref">[38560] Iª-IIae q. 112 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea,
 apostolus dicit, I ad Cor. II, <i>nos autem non spiritum huius
 mundi accepimus, sed spiritum qui a Deo est, ut sciamus quae a Deo
 donata sunt nobis</i>. Sed gratia est praecipuum donum Dei. Ergo
 homo qui accepit gratiam per spiritum sanctum, per eundem spiritum
-scit gratiam esse sibi datam.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 5 arg. 5"><a name="38561"><span class=
-"ref">[38561] I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 arg. 5</span></a> Praeterea,
+scit gratiam esse sibi datam.</p><p title="I-II q. 112 a. 5 arg. 5"><a name="38561"><span class="ref">[38561] Iª-IIae q. 112 a. 5 arg. 5</span></a> Praeterea,
 Gen. XXII, ex persona domini dicitur ad Abraham, <i>nunc cognovi
 quod timeas dominum, idest, cognoscere te feci</i>. Loquitur autem
 ibi de timore casto, qui non est sine gratia. Ergo homo potest
-cognoscere se habere gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 5 s. c."><a name="38562"><span class=
-"ref">[38562] I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+cognoscere se habere gratiam.</p><p title="I-II q. 112 a. 5 s. c."><a name="38562"><span class="ref">[38562] Iª-IIae q. 112 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Eccle. IX, <i>nemo scit utrum sit dignus odio vel
 amore</i>. Sed gratia gratum faciens facit hominem dignum Dei
 amore. Ergo nullus potest scire utrum habeat gratiam gratum
-facientem.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 5 co."><a name="38563"><span class=
-"ref">[38563] I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+facientem.</p><p title="I-II q. 112 a. 5 co."><a name="38563"><span class="ref">[38563] Iª-IIae q. 112 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod tripliciter aliquid cognosci potest. Uno modo, per
 revelationem. Et hoc modo potest aliquis scire se habere gratiam.
 Revelat enim Deus hoc aliquando aliquibus ex speciali privilegio,
@@ -2500,15 +2019,11 @@
 qui non accipit. Ista tamen cognitio imperfecta est. Unde apostolus
 dicit, I ad Cor. IV, <i>nihil mihi conscius sum, sed non in hoc
 iustificatus sum</i>. Quia ut dicitur in Psalmo XVIII, <i>delicta
-quis intelligit? Ab occultis meis munda me, domine</i>.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 5 ad 1"><a name="38564"><span class=
-"ref">[38564] I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+quis intelligit? Ab occultis meis munda me, domine</i>.</p><p title="I-II q. 112 a. 5 ad 1"><a name="38564"><span class="ref">[38564] Iª-IIae q. 112 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod illa quae sunt per essentiam sui in anima,
 cognoscuntur experimentali cognitione, inquantum homo experitur per
 actus principia intrinseca, sicut voluntatem percipimus volendo, et
-vitam in operibus vitae.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 5 ad 2"><a name="38565"><span class=
-"ref">[38565] I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+vitam in operibus vitae.</p><p title="I-II q. 112 a. 5 ad 2"><a name="38565"><span class="ref">[38565] Iª-IIae q. 112 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod de ratione scientiae est quod homo certitudinem
 habeat de his quorum habet scientiam, et similiter de ratione fidei
 est quod homo sit certus de his quorum habet fidem. Et hoc ideo,
@@ -2516,33 +2031,22 @@
 praedicta dona existunt. Et ideo quicumque habet scientiam vel
 fidem, certus est se habere. Non est autem similis ratio de gratia
 et caritate et aliis huiusmodi, quae perficiunt vim
-appetitivam.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 5 ad 3"><a name="38566"><span class=
-"ref">[38566] I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+appetitivam.</p><p title="I-II q. 112 a. 5 ad 3"><a name="38566"><span class="ref">[38566] Iª-IIae q. 112 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod peccatum habet pro principio et pro obiecto bonum
 commutabile, quod nobis est notum. Obiectum autem vel finis gratiae
 est nobis ignotum, propter sui luminis immensitatem; secundum illud
-I ad Tim. ult., <i>lucem habitat inaccessibilem</i>.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 5 ad 4"><a name="38567"><span class=
-"ref">[38567] I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
+I ad Tim. ult., <i>lucem habitat inaccessibilem</i>.</p><p title="I-II q. 112 a. 5 ad 4"><a name="38567"><span class="ref">[38567] Iª-IIae q. 112 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod apostolus ibi loquitur de donis gloriae, quae sunt
 nobis data in spe, quae certissime cognoscimus per fidem; licet non
 cognoscamus per certitudinem nos habere gratiam, per quam nos
 possumus ea promereri. Vel potest dici quod loquitur de notitia
 privilegiata, quae est per revelationem. Unde subdit, <i>nobis
-autem revelavit Deus per spiritum sanctum</i>.</p>
-<p title="I-II q. 112 a. 5 ad 5"><a name="38568"><span class=
-"ref">[38568] I&ordf;-IIae q. 112 a. 5 ad 5</span></a> Ad quintum
+autem revelavit Deus per spiritum sanctum</i>.</p><p title="I-II q. 112 a. 5 ad 5"><a name="38568"><span class="ref">[38568] Iª-IIae q. 112 a. 5 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod illud etiam verbum Abrahae dictum, potest referri ad
 notitiam experimentalem, quae est per exhibitionem operis. In opere
 enim illo quod fecerat Abraham, cognoscere potuit experimentaliter
 se Dei timorem habere. Vel potest etiam ad revelationem
-referri.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 113</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I-II q. 113 pr."><a name="38569"><span class=
-"ref">[38569] I&ordf;-IIae q. 113 pr.</span></a> Deinde
+referri.</p></div></div><div class="q" id="q113"><h2>Quaestio 113</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I-II q. 113 pr."><a name="38569"><span class="ref">[38569] Iª-IIae q. 113 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de effectibus gratiae. Et primo, de
 iustificatione impii, quae est effectus gratiae operantis; secundo,
 de merito, quod est effectus gratiae cooperantis. Circa primum
@@ -2555,39 +2059,27 @@
 impii sit ordo temporis, aut sit subito. Octavo, de naturali ordine
 eorum quae ad iustificationem concurrunt. Nono, utrum iustificatio
 impii sit maximum opus Dei. Decimo, utrum iustificatio impii sit
-miraculosa.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I-II q. 113 a. 1 arg. 1"><a name="38570"><span class=
-"ref">[38570] I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+miraculosa.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I-II q. 113 a. 1 arg. 1"><a name="38570"><span class="ref">[38570] Iª-IIae q. 113 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod iustificatio impii non sit remissio
 peccatorum. Peccatum enim non solum iustitiae opponitur, sed
 omnibus virtutibus; ut ex supradictis patet. Sed iustificatio
 significat motum quendam ad iustitiam. Non ergo omnis peccati
 remissio est iustificatio, cum omnis motus sit de contrario in
-contrarium.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 1 arg. 2"><a name="38571"><span class=
-"ref">[38571] I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+contrarium.</p><p title="I-II q. 113 a. 1 arg. 2"><a name="38571"><span class="ref">[38571] Iª-IIae q. 113 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 unumquodque debet denominari ab eo quod est potissimum in ipso, ut
 dicitur in II de anima. Sed remissio peccatorum praecipue fit per
 fidem, secundum illud Act. XV, <i>fide purificans corda eorum</i>;
 et per caritatem, secundum illud Prov. X, <i>universa delicta
 operit caritas</i>. Magis ergo remissio peccatorum debuit
-denominari a fide vel a caritate, quam a iustitia.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 1 arg. 3"><a name="38572"><span class=
-"ref">[38572] I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+denominari a fide vel a caritate, quam a iustitia.</p><p title="I-II q. 113 a. 1 arg. 3"><a name="38572"><span class="ref">[38572] Iª-IIae q. 113 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 remissio peccatorum idem esse videtur quod vocatio, vocatur enim
 qui distat; distat autem aliquis a Deo per peccatum. Sed vocatio
 iustificationem praecedit; secundum illud Rom. VIII, <i>quos
 vocavit, hos et iustificavit</i>. Ergo iustificatio non est
-remissio peccatorum.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 1 s. c."><a name="38573"><span class=
-"ref">[38573] I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+remissio peccatorum.</p><p title="I-II q. 113 a. 1 s. c."><a name="38573"><span class="ref">[38573] Iª-IIae q. 113 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod, Rom. VIII super illud, <i>quos vocavit, hos et
 iustificavit</i>, dicit Glossa, remissione peccatorum. Ergo
-remissio peccatorum est iustificatio.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 1 co."><a name="38574"><span class=
-"ref">[38574] I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+remissio peccatorum est iustificatio.</p><p title="I-II q. 113 a. 1 co."><a name="38574"><span class="ref">[38574] Iª-IIae q. 113 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod iustificatio passive accepta importat motum ad
 iustitiam; sicut et calefactio motum ad calorem. Cum autem iustitia
 de sui ratione importet quandam rectitudinem ordinis, dupliciter
@@ -2616,59 +2108,41 @@
 motus magis denominatur a termino ad quem quam a termino a quo,
 ideo huiusmodi transmutatio, qua aliquis transmutatur a statu
 iniustitiae per remissionem peccati, sortitur nomen a termino ad
-quem, et vocatur iustificatio impii.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 1 ad 1"><a name="38575"><span class=
-"ref">[38575] I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+quem, et vocatur iustificatio impii.</p><p title="I-II q. 113 a. 1 ad 1"><a name="38575"><span class="ref">[38575] Iª-IIae q. 113 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod omne peccatum, secundum quod importat quandam
 inordinationem mentis non subditae Deo, iniustitia potest dici
 praedictae iustitiae contraria; secundum illud I Ioan. III,
 <i>omnis qui facit peccatum, et iniquitatem facit, et peccatum est
 iniquitas</i>. Et secundum hoc, remotio cuiuslibet peccati dicitur
-iustificatio.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 1 ad 2"><a name="38576"><span class=
-"ref">[38576] I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+iustificatio.</p><p title="I-II q. 113 a. 1 ad 2"><a name="38576"><span class="ref">[38576] Iª-IIae q. 113 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod fides et caritas dicunt ordinem specialem mentis
 humanae ad Deum secundum intellectum vel affectum. Sed iustitia
 importat generaliter totam rectitudinem ordinis. Et ideo magis
 denominatur huiusmodi transmutatio a iustitia quam a caritate vel
-fide.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 1 ad 3"><a name="38577"><span class=
-"ref">[38577] I&ordf;-IIae q. 113 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+fide.</p><p title="I-II q. 113 a. 1 ad 3"><a name="38577"><span class="ref">[38577] Iª-IIae q. 113 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod vocatio refertur ad auxilium Dei interius moventis et
 excitantis mentem ad deserendum peccatum. Quae quidem motio Dei non
-est ipsa remissio peccati, sed causa eius.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I-II q. 113 a. 2 arg. 1"><a name="38578"><span class=
-"ref">[38578] I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+est ipsa remissio peccati, sed causa eius.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I-II q. 113 a. 2 arg. 1"><a name="38578"><span class="ref">[38578] Iª-IIae q. 113 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod ad remissionem culpae, quae
 est iustificatio impii, non requiratur gratiae infusio. Potest enim
 aliquis removeri ab uno contrario sine hoc quod perducatur ad
 alterum, si contraria sint mediata. Sed status culpae et status
 gratiae sunt contraria mediata, est enim medius status innocentiae,
 in quo homo nec gratiam habet nec culpam. Ergo potest alicui
-remitti culpa sine hoc quod perducatur ad gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 2 arg. 2"><a name="38579"><span class=
-"ref">[38579] I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+remitti culpa sine hoc quod perducatur ad gratiam.</p><p title="I-II q. 113 a. 2 arg. 2"><a name="38579"><span class="ref">[38579] Iª-IIae q. 113 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 remissio culpae consistit in reputatione divina; secundum illud
 Psalmi XXXI, <i>beatus vir cui non imputavit dominus peccatum</i>.
 Sed infusio gratiae ponit etiam aliquid in nobis, ut supra habitum
-est. Ergo infusio gratiae non requiritur ad remissionem culpae.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 2 arg. 3"><a name="38580"><span class=
-"ref">[38580] I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+est. Ergo infusio gratiae non requiritur ad remissionem culpae.</p><p title="I-II q. 113 a. 2 arg. 3"><a name="38580"><span class="ref">[38580] Iª-IIae q. 113 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 nullus subiicitur simul duobus contrariis. Sed quaedam peccata sunt
 contraria, sicut prodigalitas et illiberalitas. Ergo qui subiicitur
 peccato prodigalitatis, non simul subiicitur peccato
 illiberalitatis. Potest tamen contingere quod prius ei
 subiiciebatur. Ergo peccando vitio prodigalitatis, liberatur a
 peccato illiberalitatis. Et sic remittitur aliquod peccatum sine
-gratia.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 2 s. c."><a name="38581"><span class=
-"ref">[38581] I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+gratia.</p><p title="I-II q. 113 a. 2 s. c."><a name="38581"><span class="ref">[38581] Iª-IIae q. 113 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Rom. III, <i>iustificati gratis per gratiam
-ipsius</i>.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 2 co."><a name="38582"><span class=
-"ref">[38582] I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+ipsius</i>.</p><p title="I-II q. 113 a. 2 co."><a name="38582"><span class="ref">[38582] Iª-IIae q. 113 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod homo peccando Deum offendit, sicut ex supradictis
 patet. Offensa autem non remittitur alicui nisi per hoc quod animus
 offensi pacatur offendenti. Et ideo secundum hoc peccatum nobis
@@ -2680,9 +2154,7 @@
 recuperamus. Effectus autem divinae dilectionis in nobis qui per
 peccatum tollitur, est gratia, qua homo fit dignus vita aeterna, a
 qua peccatum mortale excludit. Et ideo non posset intelligi
-remissio culpae, nisi adesset infusio gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 2 ad 1"><a name="38583"><span class=
-"ref">[38583] I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+remissio culpae, nisi adesset infusio gratiae.</p><p title="I-II q. 113 a. 2 ad 1"><a name="38583"><span class="ref">[38583] Iª-IIae q. 113 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod plus requiritur ad hoc quod offendenti
 remittatur offensa, quam ad hoc quod simpliciter aliquis non
 offendens non habeatur odio. Potest enim apud homines contingere
@@ -2691,17 +2163,13 @@
 absque speciali benevolentia. Benevolentia autem Dei ad hominem
 reparari dicitur per donum gratiae. Et ideo licet, antequam homo
 peccet, potuerit esse sine gratia et sine culpa; tamen post
-peccatum, non potest esse sine culpa nisi gratiam habeat.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 2 ad 2"><a name="38584"><span class=
-"ref">[38584] I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+peccatum, non potest esse sine culpa nisi gratiam habeat.</p><p title="I-II q. 113 a. 2 ad 2"><a name="38584"><span class="ref">[38584] Iª-IIae q. 113 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut dilectio Dei non solum consistit in actu
 voluntatis divinae, sed etiam importat quendam gratiae effectum, ut
 supra dictum est; ita etiam et hoc quod est Deum non imputare
 peccatum homini, importat quendam effectum in ipso cuius peccatum
 non imputatur. Quod enim alicui non imputetur peccatum a Deo, ex
-divina dilectione procedit.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 2 ad 3"><a name="38585"><span class=
-"ref">[38585] I&ordf;-IIae q. 113 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+divina dilectione procedit.</p><p title="I-II q. 113 a. 2 ad 3"><a name="38585"><span class="ref">[38585] Iª-IIae q. 113 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in libro de nuptiis et
 Concup., <i>si a peccato desistere, hoc esset non habere peccatum,
 sufficeret ut hoc moneret Scriptura, fili, peccasti, non adiicias
@@ -2711,11 +2179,7 @@
 vitii transit in peccatum contrarii vitii, desinit quidem habere
 actum praeteriti, sed non desinit habere reatum, unde simul habet
 reatum utriusque peccati. Non enim peccata sunt sibi contraria ex
-parte aversionis a Deo, ex qua parte peccatum reatum habet.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I-II q. 113 a. 3 arg. 1"><a name="38586"><span class=
-"ref">[38586] I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+parte aversionis a Deo, ex qua parte peccatum reatum habet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I-II q. 113 a. 3 arg. 1"><a name="38586"><span class="ref">[38586] Iª-IIae q. 113 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod ad iustificationem impii non
 requiratur motus liberi arbitrii. Videmus enim quod per sacramentum
 Baptismi iustificantur pueri absque motu liberi arbitrii, et etiam
@@ -2725,29 +2189,21 @@
 recreatus est</i>; quod fit per gratiam iustificantem. Sed Deus
 potentiam suam non alligavit sacramentis. Ergo etiam potest
 iustificare hominem sine sacramentis absque omni motu liberi
-arbitrii.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 3 arg. 2"><a name="38587"><span class=
-"ref">[38587] I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+arbitrii.</p><p title="I-II q. 113 a. 3 arg. 2"><a name="38587"><span class="ref">[38587] Iª-IIae q. 113 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 in dormiendo homo non habet usum rationis, sine quo non potest esse
 motus liberi arbitrii. Sed Salomon in dormiendo consecutus est a
 Deo donum sapientiae; ut habetur III Reg. III, et II Paral. I. Ergo
 etiam, pari ratione, donum gratiae iustificantis quandoque datur
-homini a Deo absque motu liberi arbitrii.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 3 arg. 3"><a name="38588"><span class=
-"ref">[38588] I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+homini a Deo absque motu liberi arbitrii.</p><p title="I-II q. 113 a. 3 arg. 3"><a name="38588"><span class="ref">[38588] Iª-IIae q. 113 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 per eandem causam gratia producitur in esse et conservatur, dicit
 enim Augustinus, VIII super Gen. ad Litt., quod <i>ita se debet
 homo ad Deum convertere, ut ab illo semper fiat iustus</i>. Sed
 absque motu liberi arbitrii gratia in homine conservatur. Ergo
-absque motu liberi arbitrii potest a principio infundi.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 3 s. c."><a name="38589"><span class=
-"ref">[38589] I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
+absque motu liberi arbitrii potest a principio infundi.</p><p title="I-II q. 113 a. 3 s. c."><a name="38589"><span class="ref">[38589] Iª-IIae q. 113 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Ioan. VI, <i>omnis qui audit a patre et didicit,
 venit ad me</i>. Sed discere non est sine motu liberi arbitrii,
 addiscens enim consentit docenti. Ergo nullus venit ad Deum per
-gratiam iustificantem absque motu liberi arbitrii.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 3 co."><a name="38590"><span class=
-"ref">[38590] I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+gratiam iustificantem absque motu liberi arbitrii.</p><p title="I-II q. 113 a. 3 co."><a name="38590"><span class="ref">[38590] Iª-IIae q. 113 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod iustificatio impii fit Deo movente hominem ad
 iustitiam, ipse enim est qui iustificat impium, ut dicitur Rom. IV.
 Deus autem movet omnia secundum modum uniuscuiusque, sicut in
@@ -2759,9 +2215,7 @@
 iustitiam absque motu liberi arbitrii; sed ita infundit donum
 gratiae iustificantis, quod etiam simul cum hoc movet liberum
 arbitrium ad donum gratiae acceptandum, in his qui sunt huius
-motionis capaces.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 3 ad 1"><a name="38591"><span class=
-"ref">[38591] I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+motionis capaces.</p><p title="I-II q. 113 a. 3 ad 1"><a name="38591"><span class="ref">[38591] Iª-IIae q. 113 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod pueri non sunt capaces motus liberi arbitrii, et
 ideo moventur a Deo ad iustitiam per solam informationem animae
 ipsorum. Non autem hoc fit sine sacramento, quia sicut peccatum
@@ -2775,9 +2229,7 @@
 aut per aliquod aliud sacramentum, nisi prius habuerit sacramentum
 in proposito; quod sine usu liberi arbitrii non contingit. Et hoc
 modo ille de quo loquitur Augustinus, recreatus fuit, quia et prius
-et postea Baptismum acceptavit.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 3 ad 2"><a name="38592"><span class=
-"ref">[38592] I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+et postea Baptismum acceptavit.</p><p title="I-II q. 113 a. 3 ad 2"><a name="38592"><span class="ref">[38592] Iª-IIae q. 113 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod etiam Salomon dormiendo non meruit sapientiam, nec
 accepit. Sed in somno declaratum est ei quod, propter praecedens
 desiderium, ei a Deo sapientia infunderetur, unde ex eius persona
@@ -2795,18 +2247,12 @@
 sapientiae illuminari. Sicut etiam videmus quod in dormiendo aliqua
 hominibus revelantur, sicut dicitur Iob XXXIII, <i>quando irruit
 sopor super homines et dormiunt in lectulo, tunc aperit aures
-virorum, et erudiens eos instruit disciplina</i>.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 3 ad 3"><a name="38593"><span class=
-"ref">[38593] I&ordf;-IIae q. 113 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+virorum, et erudiens eos instruit disciplina</i>.</p><p title="I-II q. 113 a. 3 ad 3"><a name="38593"><span class="ref">[38593] Iª-IIae q. 113 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in infusione gratiae iustificantis est quaedam
 transmutatio animae, et ideo requiritur motus proprius animae
 humanae, ut anima moveatur secundum modum suum. Sed conservatio
 gratiae est absque transmutatione, unde non requiritur aliquis
-motus ex parte animae, sed sola continuatio influxus divini.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I-II q. 113 a. 4 arg. 1"><a name="38594"><span class=
-"ref">[38594] I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+motus ex parte animae, sed sola continuatio influxus divini.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I-II q. 113 a. 4 arg. 1"><a name="38594"><span class="ref">[38594] Iª-IIae q. 113 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod ad iustificationem impii non
 requiratur motus fidei. Sicut enim per fidem iustificatur homo, ita
 etiam et per quaedam alia. Scilicet per timorem; de quo dicitur
@@ -2818,28 +2264,20 @@
 iterum per misericordiam; secundum illud Prov. XV, <i>per
 misericordiam et fidem purgantur peccata</i>. Non ergo magis motus
 fidei requiritur ad iustificationem quam motus praedictarum
-virtutum.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 4 arg. 2"><a name="38595"><span class=
-"ref">[38595] I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+virtutum.</p><p title="I-II q. 113 a. 4 arg. 2"><a name="38595"><span class="ref">[38595] Iª-IIae q. 113 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 actus fidei non requiritur ad iustificationem nisi inquantum per
 fidem homo cognoscit Deum. Sed etiam aliis modis potest homo Deum
 cognoscere, scilicet per cognitionem naturalem, et per donum
 sapientiae. Ergo non requiritur actus fidei ad iustificationem
-impii.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 4 arg. 3"><a name="38596"><span class=
-"ref">[38596] I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+impii.</p><p title="I-II q. 113 a. 4 arg. 3"><a name="38596"><span class="ref">[38596] Iª-IIae q. 113 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 diversi sunt articuli fidei. Si igitur actus fidei requiratur ad
 iustificationem impii, videtur quod oporteret hominem, quando primo
 iustificatur, de omnibus articulis fidei cogitare. Sed hoc videtur
 inconveniens, cum talis cogitatio longam temporis moram requirat.
 Ergo videtur quod actus fidei non requiratur ad
-iustificationem.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 4 s. c."><a name="38597"><span class=
-"ref">[38597] I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+iustificationem.</p><p title="I-II q. 113 a. 4 s. c."><a name="38597"><span class="ref">[38597] Iª-IIae q. 113 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Rom. V, <i>iustificati igitur ex fide, pacem
-habeamus ad Deum</i>.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 4 co."><a name="38598"><span class=
-"ref">[38598] I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+habeamus ad Deum</i>.</p><p title="I-II q. 113 a. 4 co."><a name="38598"><span class="ref">[38598] Iª-IIae q. 113 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut dictum est, motus liberi arbitrii requiritur
 ad iustificationem impii, secundum quod mens hominis movetur a Deo.
 Deus autem movet animam hominis convertendo eam ad seipsum; ut
@@ -2848,9 +2286,7 @@
 requiritur motus mentis quo convertitur in Deum. Prima autem
 conversio in Deum fit per fidem; secundum illud ad Heb. XI,
 <i>accedentem ad Deum oportet credere quia est</i>. Et ideo motus
-fidei requiritur ad iustificationem impii.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 4 ad 1"><a name="38599"><span class=
-"ref">[38599] I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+fidei requiritur ad iustificationem impii.</p><p title="I-II q. 113 a. 4 ad 1"><a name="38599"><span class="ref">[38599] Iª-IIae q. 113 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod motus fidei non est perfectus nisi sit caritate
 informatus, unde simul in iustificatione impii cum motu fidei, est
 etiam motus caritatis. Movetur autem liberum arbitrium in Deum ad
@@ -2863,43 +2299,31 @@
 praeparationis, inquantum misericordes misericordiam consequuntur,
 et sic etiam potest praecedere iustificationem; vel etiam ad
 iustificationem concurrere simul cum praedictis virtutibus,
-secundum quod misericordia includitur in dilectione proximi.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 4 ad 2"><a name="38600"><span class=
-"ref">[38600] I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+secundum quod misericordia includitur in dilectione proximi.</p><p title="I-II q. 113 a. 4 ad 2"><a name="38600"><span class="ref">[38600] Iª-IIae q. 113 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod per cognitionem naturalem homo non convertitur in
 Deum inquantum est obiectum beatitudinis et iustificationis causa,
 unde talis cognitio non sufficit ad iustificationem. Donum autem
 sapientiae praesupponit cognitionem fidei, ut ex supradictis
-patet.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 4 ad 3"><a name="38601"><span class=
-"ref">[38601] I&ordf;-IIae q. 113 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+patet.</p><p title="I-II q. 113 a. 4 ad 3"><a name="38601"><span class="ref">[38601] Iª-IIae q. 113 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut apostolus dicit, ad Rom. IV, <i>credenti in
 eum qui iustificat impium, reputabitur fides eius ad iustitiam,
 secundum propositum gratiae Dei</i>. Ex quo patet quod in
 iustificatione impii requiritur actus fidei quantum ad hoc, quod
 homo credat Deum esse iustificatorem hominum per mysterium
-Christi.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="I-II q. 113 a. 5 arg. 1"><a name="38602"><span class=
-"ref">[38602] I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+Christi.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I-II q. 113 a. 5 arg. 1"><a name="38602"><span class="ref">[38602] Iª-IIae q. 113 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod ad iustificationem impii non
 requiratur motus liberi arbitrii in peccatum. Sola enim caritas
 sufficit ad deletionem peccati, secundum illud Prov. X, <i>universa
 delicta operit caritas</i>. Sed caritatis obiectum non est
 peccatum. Ergo non requiritur ad iustificationem impii motus liberi
-arbitrii in peccatum.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 5 arg. 2"><a name="38603"><span class=
-"ref">[38603] I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+arbitrii in peccatum.</p><p title="I-II q. 113 a. 5 arg. 2"><a name="38603"><span class="ref">[38603] Iª-IIae q. 113 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 qui in anteriora tendit, ad posteriora respicere non debet;
 secundum illud apostoli, ad Philipp. III, <i>quae quidem retro sunt
 obliviscens, ad ea vero quae sunt priora extendens meipsum, ad
 destinatum persequor bravium supernae vocationis</i>. Sed tendenti
 in iustitiam retrorsum sunt peccata praeterita. Ergo eorum debet
 oblivisci, nec in ea se debet extendere per motum liberi
-arbitrii.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 5 arg. 3"><a name="38604"><span class=
-"ref">[38604] I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+arbitrii.</p><p title="I-II q. 113 a. 5 arg. 3"><a name="38604"><span class="ref">[38604] Iª-IIae q. 113 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 in iustificatione impii non remittitur unum peccatum sine alio,
 impium enim est a Deo dimidiam sperare veniam. Si igitur in
 iustificatione impii oporteat liberum arbitrium moveri contra
@@ -2907,14 +2331,10 @@
 videtur inconveniens, tum quia requireretur magnum tempus ad
 huiusmodi cogitationem; tum etiam quia peccatorum quorum est homo
 oblitus, veniam habere non posset. Ergo motus liberi arbitrii in
-peccatum non requiritur ad iustificationem impii.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 5 s. c."><a name="38605"><span class=
-"ref">[38605] I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+peccatum non requiritur ad iustificationem impii.</p><p title="I-II q. 113 a. 5 s. c."><a name="38605"><span class="ref">[38605] Iª-IIae q. 113 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur in Psalmo XXXI, <i>dixi, confitebor adversum me
 iniustitiam meam domino, et tu remisisti impietatem peccati
-mei</i>.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 5 co."><a name="38606"><span class=
-"ref">[38606] I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+mei</i>.</p><p title="I-II q. 113 a. 5 co."><a name="38606"><span class="ref">[38606] Iª-IIae q. 113 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, iustificatio impii est
 quidam motus quo humana mens movetur a Deo a statu peccati in
 statum iustitiae. Oportet igitur quod humana mens se habeat ad
@@ -2931,21 +2351,15 @@
 progrederis animo cum appetis, fugis animo cum metuis</i>. Oportet
 igitur quod in iustificatione impii sit motus liberi arbitrii
 duplex, unus quo per desiderium tendat in Dei iustitiam; et alius
-quo detestetur peccatum.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 5 ad 1"><a name="38607"><span class=
-"ref">[38607] I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+quo detestetur peccatum.</p><p title="I-II q. 113 a. 5 ad 1"><a name="38607"><span class="ref">[38607] Iª-IIae q. 113 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod ad eandem virtutem pertinet prosequi unum
 oppositorum, et refugere aliud. Et ideo sicut ad caritatem pertinet
 diligere Deum, ita etiam detestari peccata, per quae anima
-separatur a Deo.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 5 ad 2"><a name="38608"><span class=
-"ref">[38608] I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+separatur a Deo.</p><p title="I-II q. 113 a. 5 ad 2"><a name="38608"><span class="ref">[38608] Iª-IIae q. 113 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ad posteriora non debet homo regredi per amorem; sed
 quantum ad hoc debet ea oblivisci, ut ad ea non afficiatur. Debet
 tamen eorum recordari per considerationem ut ea detestetur, sic
-enim ab eis recedit.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 5 ad 3"><a name="38609"><span class=
-"ref">[38609] I&ordf;-IIae q. 113 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+enim ab eis recedit.</p><p title="I-II q. 113 a. 5 ad 3"><a name="38609"><span class="ref">[38609] Iª-IIae q. 113 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in tempore praecedente iustificationem, oportet quod
 homo singula peccata quae commisit detestetur, quorum memoriam
 habet. Et ex tali consideratione praecedenti subsequitur in anima
@@ -2953,43 +2367,31 @@
 inter quae etiam includuntur peccata oblivioni tradita, quia homo
 in statu illo est sic dispositus ut etiam de his quae non meminit,
 contereretur, si memoriae adessent. Et iste motus concurrit ad
-iustificationem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="I-II q. 113 a. 6 arg. 1"><a name="38610"><span class=
-"ref">[38610] I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+iustificationem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I-II q. 113 a. 6 arg. 1"><a name="38610"><span class="ref">[38610] Iª-IIae q. 113 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod remissio peccatorum non debeat
 numerari inter ea quae requiruntur ad iustificationem impii.
 Substantia enim rei non connumeratur his quae ad rem requiruntur,
 sicut homo non debet connumerari animae et corpori. Sed ipsa
 iustificatio impii est remissio peccatorum, ut dictum est. Ergo
 remissio peccatorum non debet computari inter ea quae ad
-iustificationem impii requiruntur.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 6 arg. 2"><a name="38611"><span class=
-"ref">[38611] I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+iustificationem impii requiruntur.</p><p title="I-II q. 113 a. 6 arg. 2"><a name="38611"><span class="ref">[38611] Iª-IIae q. 113 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 idem est gratiae infusio et culpae remissio, sicut idem est
 illuminatio et tenebrarum expulsio. Sed idem non debet connumerari
 sibi ipsi, unum enim multitudini opponitur. Ergo non debet culpae
-remissio connumerari infusioni gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 6 arg. 3"><a name="38612"><span class=
-"ref">[38612] I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+remissio connumerari infusioni gratiae.</p><p title="I-II q. 113 a. 6 arg. 3"><a name="38612"><span class="ref">[38612] Iª-IIae q. 113 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 remissio peccatorum consequitur ad motum liberi arbitrii in Deum et
 in peccatum, sicut effectus ad causam, per fidem enim et
 contritionem remittuntur peccata. Sed effectus non debet
 connumerari suae causae, quia ea quae connumerantur quasi ad
 invicem condivisa, sunt simul natura. Ergo remissio culpae non
 debet connumerari aliis quae requiruntur ad iustificationem
-impii.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 6 s. c."><a name="38613"><span class=
-"ref">[38613] I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+impii.</p><p title="I-II q. 113 a. 6 s. c."><a name="38613"><span class="ref">[38613] Iª-IIae q. 113 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod in enumeratione eorum quae requiruntur ad rem, non debet
 praetermitti finis, qui est potissimum in unoquoque. Sed remissio
 peccatorum est finis in iustificatione impii, dicitur enim Isaiae
 XXVII, <i>iste est omnis fructus, ut auferatur peccatum eius</i>.
 Ergo remissio peccatorum debet connumerari inter ea quae
-requiruntur ad iustificationem impii.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 6 co."><a name="38614"><span class=
-"ref">[38614] I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+requiruntur ad iustificationem impii.</p><p title="I-II q. 113 a. 6 co."><a name="38614"><span class="ref">[38614] Iª-IIae q. 113 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod quatuor enumerantur quae requiruntur ad
 iustificationem impii, scilicet gratiae infusio; motus liberi
 arbitrii in Deum per fidem; et motus liberi arbitrii in peccatum;
@@ -3003,15 +2405,11 @@
 accipiuntur duo motus ipsius, secundum recessum a termino a quo, et
 accessum ad terminum ad quem; consummatio autem, sive perventio ad
 terminum huius motus, importatur per remissionem culpae, in hoc
-enim iustificatio consummatur.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 6 ad 1"><a name="38615"><span class=
-"ref">[38615] I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+enim iustificatio consummatur.</p><p title="I-II q. 113 a. 6 ad 1"><a name="38615"><span class="ref">[38615] Iª-IIae q. 113 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod iustificatio impii dicitur esse ipsa remissio
 peccatorum, secundum quod omnis motus accipit speciem a termino. Et
 tamen ad terminum consequendum multa alia requiruntur, ut ex
-supradictis patet.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 6 ad 2"><a name="38616"><span class=
-"ref">[38616] I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+supradictis patet.</p><p title="I-II q. 113 a. 6 ad 2"><a name="38616"><span class="ref">[38616] Iª-IIae q. 113 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod gratiae infusio et remissio culpae dupliciter
 considerari possunt. Uno modo, secundum ipsam substantiam actus. Et
 sic idem sunt, eodem enim actu Deus et largitur gratiam et remittit
@@ -3019,68 +2417,50 @@
 differunt, secundum differentiam culpae quae tollitur, et gratiae
 quae infunditur. Sicut etiam in rebus naturalibus generatio et
 corruptio differunt, quamvis generatio unius sit corruptio
-alterius.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 6 ad 3"><a name="38617"><span class=
-"ref">[38617] I&ordf;-IIae q. 113 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+alterius.</p><p title="I-II q. 113 a. 6 ad 3"><a name="38617"><span class="ref">[38617] Iª-IIae q. 113 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ista non est connumeratio secundum divisionem generis
 in species, in qua oportet quod connumerata sint simul, sed
 secundum differentiam eorum quae requiruntur ad completionem
 alicuius. In qua quidem enumeratione aliquid potest esse prius, et
 aliquid posterius, quia principiorum et partium rei compositae
-potest esse aliquid alio prius.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="I-II q. 113 a. 7 arg. 1"><a name="38618"><span class=
-"ref">[38618] I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
+potest esse aliquid alio prius.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="I-II q. 113 a. 7 arg. 1"><a name="38618"><span class="ref">[38618] Iª-IIae q. 113 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
 septimum sic proceditur. Videtur quod iustificatio impii non fiat
 in instanti, sed successive. Quia ut dictum est, ad iustificationem
 impii requiritur motus liberi arbitrii. Actus autem liberi arbitrii
 est eligere, qui praeexigit deliberationem consilii, ut supra
 habitum est. Cum igitur deliberatio discursum quendam importet, qui
 successionem quandam habet, videtur quod iustificatio impii sit
-successiva.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 7 arg. 2"><a name="38619"><span class=
-"ref">[38619] I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+successiva.</p><p title="I-II q. 113 a. 7 arg. 2"><a name="38619"><span class="ref">[38619] Iª-IIae q. 113 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 motus liberi arbitrii non est absque actuali consideratione. Sed
 impossibile est simul multa intelligere in actu, ut in primo dictum
 est. Cum igitur ad iustificationem impii requiratur motus liberi
 arbitrii in diversa, scilicet in Deum et in peccatum, videtur quod
-iustificatio impii non possit esse in instanti.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 7 arg. 3"><a name="38620"><span class=
-"ref">[38620] I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+iustificatio impii non possit esse in instanti.</p><p title="I-II q. 113 a. 7 arg. 3"><a name="38620"><span class="ref">[38620] Iª-IIae q. 113 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 forma quae suscipit magis et minus, successive recipitur in
 subiecto, sicut patet de albedine et nigredine. Sed gratia suscipit
 magis et minus, ut supra dictum est. Ergo non recipitur subito in
 subiecto. Cum igitur ad iustificationem impii requiratur gratiae
 infusio, videtur quod iustificatio impii non possit esse in
-instanti.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 7 arg. 4"><a name="38621"><span class=
-"ref">[38621] I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea,
+instanti.</p><p title="I-II q. 113 a. 7 arg. 4"><a name="38621"><span class="ref">[38621] Iª-IIae q. 113 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea,
 motus liberi arbitrii qui ad iustificationem impii concurrit, est
 meritorius, et ita oportet quod procedat a gratia, sine qua nullum
 est meritum, ut infra dicetur. Sed prius est aliquid consequi
 formam, quam secundum formam operari. Ergo prius infunditur gratia,
 et postea liberum arbitrium movetur in Deum et in detestationem
-peccati. Non ergo iustificatio est tota simul.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 7 arg. 5"><a name="38622"><span class=
-"ref">[38622] I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 arg. 5</span></a> Praeterea,
+peccati. Non ergo iustificatio est tota simul.</p><p title="I-II q. 113 a. 7 arg. 5"><a name="38622"><span class="ref">[38622] Iª-IIae q. 113 a. 7 arg. 5</span></a> Praeterea,
 si gratia infundatur animae, oportet dare aliquod instans in quo
 primo animae insit. Similiter si culpa remittitur, oportet ultimum
 instans dare in quo homo culpae subiaceat. Sed non potest esse idem
 instans, quia sic opposita simul inessent eidem. Ergo oportet esse
 duo instantia sibi succedentia, inter quae, secundum philosophum,
 in VI Physic., oportet esse tempus medium. Non ergo iustificatio
-fit tota simul, sed successive.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 7 s. c."><a name="38623"><span class=
-"ref">[38623] I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+fit tota simul, sed successive.</p><p title="I-II q. 113 a. 7 s. c."><a name="38623"><span class="ref">[38623] Iª-IIae q. 113 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod iustificatio impii fit per gratiam spiritus sancti
 iustificantis. Sed spiritus sanctus subito advenit mentibus
 hominum; secundum illud Act. II, <i>factus est repente de caelo
 sonus tanquam advenientis spiritus vehementis</i>; ubi dicit Glossa
 quod <i>nescit tarda molimina spiritus sancti gratia</i>. Ergo
-iustificatio impii non est successiva, sed instantanea.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 7 co."><a name="38624"><span class=
-"ref">[38624] I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+iustificatio impii non est successiva, sed instantanea.</p><p title="I-II q. 113 a. 7 co."><a name="38624"><span class="ref">[38624] Iª-IIae q. 113 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod tota iustificatio impii originaliter consistit in
 gratiae infusione, per eam enim et liberum arbitrium movetur, et
 culpa remittitur. Gratiae autem infusio fit in instanti absque
@@ -3103,18 +2483,14 @@
 infinita, potest quamcumque materiam creatam subito disponere ad
 formam, et multo magis liberum arbitrium hominis, cuius motus
 potest esse instantaneus secundum naturam. Sic igitur iustificatio
-impii fit a Deo in instanti.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 7 ad 1"><a name="38625"><span class=
-"ref">[38625] I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+impii fit a Deo in instanti.</p><p title="I-II q. 113 a. 7 ad 1"><a name="38625"><span class="ref">[38625] Iª-IIae q. 113 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod motus liberi arbitrii qui concurrit ad
 iustificationem impii, est consensus ad detestandum peccatum et ad
 accedendum ad Deum, qui quidem consensus subito fit. Contingit
 autem quandoque quod praecedit aliqua deliberatio, quae non est de
 substantia iustificationis, sed via in iustificationem, sicut motus
 localis est via ad illuminationem, et alteratio ad
-generationem.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 7 ad 2"><a name="38626"><span class=
-"ref">[38626] I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+generationem.</p><p title="I-II q. 113 a. 7 ad 2"><a name="38626"><span class="ref">[38626] Iª-IIae q. 113 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut in primo dictum est, nihil prohibet duo simul
 intelligere actu, secundum quod sunt quodammodo unum, sicut simul
 intelligimus subiectum et praedicatum, inquantum uniuntur in ordine
@@ -3125,24 +2501,18 @@
 est contra Deum, cui vult adhaerere. Et ideo liberum arbitrium in
 iustificatione impii simul detestatur peccatum et convertit se ad
 Deum, sicut etiam corpus simul, recedendo ab uno loco, accedit ad
-alium.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 7 ad 3"><a name="38627"><span class=
-"ref">[38627] I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+alium.</p><p title="I-II q. 113 a. 7 ad 3"><a name="38627"><span class="ref">[38627] Iª-IIae q. 113 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod non est ratio quare forma subito in materia non
 recipiatur, quia magis et minus inesse potest, sic enim lumen non
 subito reciperetur in aere, qui potest magis et minus illuminari.
 Sed ratio est accipienda ex parte dispositionis materiae vel
-subiecti, ut dictum est.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 7 ad 4"><a name="38628"><span class=
-"ref">[38628] I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum
+subiecti, ut dictum est.</p><p title="I-II q. 113 a. 7 ad 4"><a name="38628"><span class="ref">[38628] Iª-IIae q. 113 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod in eodem instanti in quo forma acquiritur, incipit
 res operari secundum formam, sicut ignis statim cum est generatus,
 movetur sursum; et si motus eius esset instantaneus, in eodem
 instanti compleretur. Motus autem liberi arbitrii, qui est velle,
 non est successivus, sed instantaneus. Et ideo non oportet quod
-iustificatio impii sit successiva.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 7 ad 5"><a name="38629"><span class=
-"ref">[38629] I&ordf;-IIae q. 113 a. 7 ad 5</span></a> Ad quintum
+iustificatio impii sit successiva.</p><p title="I-II q. 113 a. 7 ad 5"><a name="38629"><span class="ref">[38629] Iª-IIae q. 113 a. 7 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod successio duorum oppositorum in eodem subiecto aliter
 est consideranda in his quae subiacent tempori, et aliter in his
 quae sunt supra tempus. In his enim quae subiacent tempori, non est
@@ -3171,37 +2541,25 @@
 conditionem temporalium motuum, ut scilicet dicamus quod non est
 dare ultimum instans in quo culpa infuit, sed ultimum tempus; est
 autem dare primum instans in quo gratia inest, in toto autem
-tempore praecedenti inerat culpa.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="I-II q. 113 a. 8 arg. 1"><a name="38630"><span class=
-"ref">[38630] I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+tempore praecedenti inerat culpa.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="I-II q. 113 a. 8 arg. 1"><a name="38630"><span class="ref">[38630] Iª-IIae q. 113 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod gratiae infusio non sit prima ordine
 naturae inter ea quae requiruntur ad iustificationem impii. Prius
 enim est recedere a malo quam accedere ad bonum; secundum illud
 Psalmi XXXVI, <i>declina a malo, et fac bonum</i>. Sed remissio
 culpae pertinet ad recessum a malo, infusio autem gratiae pertinet
 ad prosecutionem boni. Ergo naturaliter prius est remissio culpae
-quam infusio gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 8 arg. 2"><a name="38631"><span class=
-"ref">[38631] I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+quam infusio gratiae.</p><p title="I-II q. 113 a. 8 arg. 2"><a name="38631"><span class="ref">[38631] Iª-IIae q. 113 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 dispositio praecedit naturaliter formam ad quam disponit. Sed motus
 liberi arbitrii est quaedam dispositio ad susceptionem gratiae.
-Ergo naturaliter praecedit infusionem gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 8 arg. 3"><a name="38632"><span class=
-"ref">[38632] I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Ergo naturaliter praecedit infusionem gratiae.</p><p title="I-II q. 113 a. 8 arg. 3"><a name="38632"><span class="ref">[38632] Iª-IIae q. 113 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 peccatum impedit animam ne libere tendat in Deum. Sed prius est
 removere id quod prohibet motum, quam motus sequatur. Ergo prius
 est naturaliter remissio culpae et motus liberi arbitrii in
 peccatum, quam motus liberi arbitrii in Deum, et quam infusio
-gratiae.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 8 s. c."><a name="38633"><span class=
-"ref">[38633] I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra,
+gratiae.</p><p title="I-II q. 113 a. 8 s. c."><a name="38633"><span class="ref">[38633] Iª-IIae q. 113 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra,
 causa naturaliter est prior effectu. Sed gratiae infusio causa est
 omnium aliorum quae requiruntur ad iustificationem impii, ut supra
-dictum est. Ergo est naturaliter prior.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 8 co."><a name="38634"><span class=
-"ref">[38634] I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+dictum est. Ergo est naturaliter prior.</p><p title="I-II q. 113 a. 8 co."><a name="38634"><span class="ref">[38634] Iª-IIae q. 113 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod praedicta quatuor quae requiruntur ad iustificationem
 impii, tempore quidem sunt simul, quia iustificatio impii non est
 successiva, ut dictum est, sed ordine naturae unum eorum est prius
@@ -3222,9 +2580,7 @@
 liberi arbitrii in Deum, praecedit naturaliter motum liberi
 arbitrii in peccatum, cum sit causa et ratio eius); quartum vero et
 ultimum est remissio culpae, ad quam tota ista transmutatio
-ordinatur sicut ad finem, ut dictum est.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 8 ad 1"><a name="38635"><span class=
-"ref">[38635] I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+ordinatur sicut ad finem, ut dictum est.</p><p title="I-II q. 113 a. 8 ad 1"><a name="38635"><span class="ref">[38635] Iª-IIae q. 113 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod recessus a termino et accessus ad terminum
 dupliciter considerari possunt. Uno modo, ex parte mobilis. Et sic
 naturaliter recessus a termino praecedit accessum ad terminum,
@@ -3243,56 +2599,40 @@
 consecutio gratiae iustificantis. Vel potest dici quod termini
 iustificationis sunt culpa sicut a quo, et iustitia sicut ad quem,
 gratia vero est causa remissionis culpae, et adeptionis
-iustitiae.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 8 ad 2"><a name="38636"><span class=
-"ref">[38636] I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+iustitiae.</p><p title="I-II q. 113 a. 8 ad 2"><a name="38636"><span class="ref">[38636] Iª-IIae q. 113 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod dispositio subiecti praecedit susceptionem formae
 ordine naturae, sequitur tamen actionem agentis, per quam etiam
 ipsum subiectum disponitur. Et ideo motus liberi arbitrii naturae
 ordine praecedit consecutionem gratiae, sequitur autem gratiae
-infusionem.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 8 ad 3"><a name="38637"><span class=
-"ref">[38637] I&ordf;-IIae q. 113 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+infusionem.</p><p title="I-II q. 113 a. 8 ad 3"><a name="38637"><span class="ref">[38637] Iª-IIae q. 113 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut philosophus dicit, in II Physic., in motibus
 animi omnino praecedit motus in principium speculationis, vel in
 finem actionis, sed in exterioribus motibus remotio impedimenti
 praecedit assecutionem finis. Et quia motus liberi arbitrii est
 motus animi, prius naturae ordine movetur in Deum sicut in finem,
-quam ad removendum impedimentum peccati.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 9</div>
-<p title="I-II q. 113 a. 9 arg. 1"><a name="38638"><span class=
-"ref">[38638] I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
+quam ad removendum impedimentum peccati.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 9</h3><p title="I-II q. 113 a. 9 arg. 1"><a name="38638"><span class="ref">[38638] Iª-IIae q. 113 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
 sic proceditur. Videtur quod iustificatio impii non sit maximum
 opus Dei. Per iustificationem enim impii consequitur aliquis
 gratiam viae. Sed per glorificationem consequitur aliquis gratiam
 patriae, quae maior est. Ergo glorificatio Angelorum vel hominum
-est maius opus quam iustificatio impii.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 9 arg. 2"><a name="38639"><span class=
-"ref">[38639] I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
+est maius opus quam iustificatio impii.</p><p title="I-II q. 113 a. 9 arg. 2"><a name="38639"><span class="ref">[38639] Iª-IIae q. 113 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
 iustificatio impii ordinatur ad bonum particulare unius hominis.
 Sed bonum universi est maius quam bonum unius hominis; ut patet in
 I Ethic. Ergo maius opus est creatio caeli et terrae quam
-iustificatio impii.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 9 arg. 3"><a name="38640"><span class=
-"ref">[38640] I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
+iustificatio impii.</p><p title="I-II q. 113 a. 9 arg. 3"><a name="38640"><span class="ref">[38640] Iª-IIae q. 113 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
 maius est ex nihilo aliquid facere, et ubi nihil cooperatur agenti,
 quam ex aliquo facere aliquid cum aliqua cooperatione patientis.
 Sed in opere creationis ex nihilo fit aliquid, unde nihil potest
 cooperari agenti. Sed in iustificatione impii Deus ex aliquo
 aliquid facit, idest ex impio iustum, et est ibi aliqua cooperatio
 ex parte hominis, quia est ibi motus liberi arbitrii, ut dictum
-est. Ergo iustificatio impii non est maximum opus Dei.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 9 s. c."><a name="38641"><span class=
-"ref">[38641] I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
+est. Ergo iustificatio impii non est maximum opus Dei.</p><p title="I-II q. 113 a. 9 s. c."><a name="38641"><span class="ref">[38641] Iª-IIae q. 113 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod in Psalmo CXLIV, dicitur, <i>miserationes eius super omnia
 opera eius</i>. Et in collecta dicitur, <i>Deus, qui omnipotentiam
 tuam parcendo maxime et miserando manifestas</i>. Et Augustinus
 dicit exponens illud Ioan. XIV, maiora horum faciet, <i>quod maius
 opus est ut ex impio iustus fiat, quam creare caelum et
-terram</i>.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 9 co."><a name="38642"><span class=
-"ref">[38642] I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 co.</span></a> Respondeo
+terram</i>.</p><p title="I-II q. 113 a. 9 co."><a name="38642"><span class="ref">[38642] Iª-IIae q. 113 a. 9 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod opus aliquod potest dici magnum dupliciter. Uno modo,
 ex parte modi agendi. Et sic maximum est opus creationis, in quo ex
 nihilo fit aliquid. Alio modo potest dici opus magnum propter
@@ -3315,53 +2655,35 @@
 est iustificatus, est dignus gloria. Et ideo Augustinus dicit
 ibidem, <i>iudicet qui potest, utrum maius sit iustos Angelos
 creare quam impios iustificare. Certe, si aequalis est utrumque
-potentiae, hoc maioris est misericordiae</i>.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 9 ad 1"><a name="38643"><span class=
-"ref">[38643] I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 ad 1</span></a> Et per hoc
-patet responsio ad primum.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 9 ad 2"><a name="38644"><span class=
-"ref">[38644] I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
+potentiae, hoc maioris est misericordiae</i>.</p><p title="I-II q. 113 a. 9 ad 1"><a name="38643"><span class="ref">[38643] Iª-IIae q. 113 a. 9 ad 1</span></a> Et per hoc
+patet responsio ad primum.</p><p title="I-II q. 113 a. 9 ad 2"><a name="38644"><span class="ref">[38644] Iª-IIae q. 113 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod bonum universi est maius quam bonum particulare
 unius, si accipiatur utrumque in eodem genere. Sed bonum gratiae
-unius maius est quam bonum naturae totius universi.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 9 ad 3"><a name="38645"><span class=
-"ref">[38645] I&ordf;-IIae q. 113 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
+unius maius est quam bonum naturae totius universi.</p><p title="I-II q. 113 a. 9 ad 3"><a name="38645"><span class="ref">[38645] Iª-IIae q. 113 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ratio illa procedit ex parte modi agendi, secundum
-quem creatio est maximum opus Dei.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 10</div>
-<p title="I-II q. 113 a. 10 arg. 1"><a name="38646"><span class=
-"ref">[38646] I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 arg. 1</span></a> Ad
+quem creatio est maximum opus Dei.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 10</h3><p title="I-II q. 113 a. 10 arg. 1"><a name="38646"><span class="ref">[38646] Iª-IIae q. 113 a. 10 arg. 1</span></a> Ad
 decimum sic proceditur. Videtur quod iustificatio impii sit opus
 miraculosum. Opera enim miraculosa sunt maiora non miraculosis. Sed
 iustificatio impii est maius opus quam alia opera miraculosa; ut
 patet per Augustinum in auctoritate inducta. Ergo iustificatio
-impii est opus miraculosum.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 10 arg. 2"><a name="38647"><span class=
-"ref">[38647] I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 arg. 2</span></a>
+impii est opus miraculosum.</p><p title="I-II q. 113 a. 10 arg. 2"><a name="38647"><span class="ref">[38647] Iª-IIae q. 113 a. 10 arg. 2</span></a>
 Praeterea, motus voluntatis ita est in anima, sicut inclinatio
 naturalis in rebus naturalibus. Sed quando Deus aliquid operatur in
 rebus naturalibus contra inclinationem naturae, est opus
 miraculosum, sicut cum illuminat caecum, vel suscitat mortuum.
 Voluntas autem impii tendit in malum. Cum igitur Deus, iustificando
 hominem, moveat eum in bonum, videtur quod iustificatio impii sit
-miraculosa.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 10 arg. 3"><a name="38648"><span class=
-"ref">[38648] I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 arg. 3</span></a>
+miraculosa.</p><p title="I-II q. 113 a. 10 arg. 3"><a name="38648"><span class="ref">[38648] Iª-IIae q. 113 a. 10 arg. 3</span></a>
 Praeterea, sicut sapientia est donum Dei, ita et iustitia. Sed
 miraculosum est quod aliquis subito sine studio sapientiam
 assequatur a Deo. Ergo miraculosum est quod aliquis impius
-iustificetur a Deo.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 10 s. c."><a name="38649"><span class=
-"ref">[38649] I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 s. c.</span></a> Sed
+iustificetur a Deo.</p><p title="I-II q. 113 a. 10 s. c."><a name="38649"><span class="ref">[38649] Iª-IIae q. 113 a. 10 s. c.</span></a> Sed
 contra, opera miraculosa sunt supra potentiam naturalem. Sed
 iustificatio impii non est supra potentiam naturalem, dicit enim
 Augustinus, in libro de Praedest. Sanct., quod <i>posse habere
 fidem, sicut posse habere caritatem, naturae est hominum, habere
 autem gratiae est fidelium</i>. Ergo iustificatio impii non est
-miraculosa.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 10 co."><a name="38650"><span class=
-"ref">[38650] I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 co.</span></a> Respondeo
+miraculosa.</p><p title="I-II q. 113 a. 10 co."><a name="38650"><span class="ref">[38650] Iª-IIae q. 113 a. 10 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod in operibus miraculosis tria consueverunt inveniri.
 Quorum unum est ex parte potentiae agentis, quia sola divina
 virtute fieri possunt. Et ideo sunt simpliciter mira, quasi
@@ -3387,34 +2709,23 @@
 tam vehementer Deus animam movet ut statim quandam perfectionem
 iustitiae assequatur, sicut fuit in conversione Pauli, adhibita
 etiam exterius miraculosa prostratione. Et ideo conversio Pauli,
-tanquam miraculosa, in Ecclesia commemoratur celebriter.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 10 ad 1"><a name="38651"><span class=
-"ref">[38651] I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
+tanquam miraculosa, in Ecclesia commemoratur celebriter.</p><p title="I-II q. 113 a. 10 ad 1"><a name="38651"><span class="ref">[38651] Iª-IIae q. 113 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod quaedam miraculosa opera, etsi sint minora quam
 iustificatio impii quantum ad bonum quod fit, sunt tamen praeter
 consuetum ordinem talium effectuum. Et ideo plus habent de ratione
-miraculi.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 10 ad 2"><a name="38652"><span class=
-"ref">[38652] I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum
+miraculi.</p><p title="I-II q. 113 a. 10 ad 2"><a name="38652"><span class="ref">[38652] Iª-IIae q. 113 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod non quandocumque res naturalis movetur contra suam
 inclinationem, est opus miraculosum, alioquin miraculosum esset
 quod aqua calefieret, vel quod lapis sursum proiiceretur, sed
 quando hoc fit praeter ordinem propriae causae, quae nata est hoc
 facere. Iustificare autem impium nulla alia causa potest nisi Deus,
 sicut nec aquam calefacere nisi ignis. Et ideo iustificatio impii a
-Deo, quantum ad hoc, non est miraculosa.</p>
-<p title="I-II q. 113 a. 10 ad 3"><a name="38653"><span class=
-"ref">[38653] I&ordf;-IIae q. 113 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
+Deo, quantum ad hoc, non est miraculosa.</p><p title="I-II q. 113 a. 10 ad 3"><a name="38653"><span class="ref">[38653] Iª-IIae q. 113 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod sapientiam et scientiam homo natus est acquirere a
 Deo per proprium ingenium et studium, et ideo quando praeter hunc
 modum homo sapiens vel sciens efficitur, est miraculosum. Sed
 gratiam iustificantem non est homo natus acquirere per suam
-operationem, sed Deo operante. Unde non est simile.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 114</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I-II q. 114 pr."><a name="38654"><span class=
-"ref">[38654] I&ordf;-IIae q. 114 pr.</span></a> Deinde
+operationem, sed Deo operante. Unde non est simile.</p></div></div><div class="q" id="q114"><h2>Quaestio 114</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I-II q. 114 pr."><a name="38654"><span class="ref">[38654] Iª-IIae q. 114 pr.</span></a> Deinde
 considerandum est de merito, quod est effectus gratiae cooperantis.
 Et circa hoc quaeruntur decem. Primo, utrum homo possit aliquid
 mereri a Deo. Secundo, utrum aliquis sine gratia possit mereri
@@ -3425,11 +2736,7 @@
 alii. Septimo, utrum possit sibi aliquis mereri reparationem post
 lapsum. Octavo, utrum possit sibi mereri augmentum gratiae vel
 caritatis. Nono, utrum possit sibi mereri finalem perseverantiam.
-Decimo, utrum bona temporalia cadant sub merito.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I-II q. 114 a. 1 arg. 1"><a name="38655"><span class=
-"ref">[38655] I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
+Decimo, utrum bona temporalia cadant sub merito.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I-II q. 114 a. 1 arg. 1"><a name="38655"><span class="ref">[38655] Iª-IIae q. 114 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum
 sic proceditur. Videtur quod homo non possit aliquid mereri a Deo.
 Nullus enim videtur mercedem mereri ex hoc quod reddit alteri quod
 debet. Sed <i>per omnia bona quae facimus, non possumus
@@ -3437,28 +2744,20 @@
 debeamus</i>; ut etiam philosophus dicit, in VIII Ethic. Unde et
 Luc. XVII, dicitur, <i>cum omnia quae praecepta sunt, feceritis,
 dicite, servi inutiles sumus, quod debuimus facere, fecimus</i>.
-Ergo homo non potest aliquid mereri a Deo.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 1 arg. 2"><a name="38656"><span class=
-"ref">[38656] I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo homo non potest aliquid mereri a Deo.</p><p title="I-II q. 114 a. 1 arg. 2"><a name="38656"><span class="ref">[38656] Iª-IIae q. 114 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ex eo quod aliquis sibi proficit, nihil videtur mereri apud eum cui
 nihil proficit. Sed homo bene operando sibi proficit, vel alteri
 homini, non autem Deo, dicitur enim Iob XXXV, <i>si iuste egeris,
 quid donabis ei, aut quid de manu tua accipiet?</i> Ergo homo non
-potest aliquid a Deo mereri.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 1 arg. 3"><a name="38657"><span class=
-"ref">[38657] I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+potest aliquid a Deo mereri.</p><p title="I-II q. 114 a. 1 arg. 3"><a name="38657"><span class="ref">[38657] Iª-IIae q. 114 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quicumque apud aliquem aliquid meretur, constituit eum sibi
 debitorem, debitum enim est ut aliquis merendi mercedem rependat.
 Sed Deus nulli est debitor, unde dicitur Rom. XI, <i>quis prior
 dedit ei, et retribuetur ei?</i> Ergo nullus a Deo potest aliquid
-mereri.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 1 s. c."><a name="38658"><span class=
-"ref">[38658] I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
+mereri.</p><p title="I-II q. 114 a. 1 s. c."><a name="38658"><span class="ref">[38658] Iª-IIae q. 114 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Ierem. XXXI, <i>est merces operi tuo</i>. Sed
 merces dicitur quod pro merito redditur. Ergo videtur quod homo
-possit a Deo mereri.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 1 co."><a name="38659"><span class=
-"ref">[38659] I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 co.</span></a> Respondeo
+possit a Deo mereri.</p><p title="I-II q. 114 a. 1 co."><a name="38659"><span class="ref">[38659] Iª-IIae q. 114 a. 1 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod meritum et merces ad idem referuntur, id enim merces
 dicitur quod alicui recompensatur pro retributione operis vel
 laboris, quasi quoddam pretium ipsius. Unde sicut reddere iustum
@@ -3488,59 +2787,41 @@
 motus et operationes, ad quod a Deo sunt ordinatae. Differenter
 tamen, quia creatura rationalis seipsam movet ad agendum per
 liberum arbitrium, unde sua actio habet rationem meriti; quod non
-est in aliis creaturis.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 1 ad 1"><a name="38660"><span class=
-"ref">[38660] I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
+est in aliis creaturis.</p><p title="I-II q. 114 a. 1 ad 1"><a name="38660"><span class="ref">[38660] Iª-IIae q. 114 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod homo inquantum propria voluntate facit illud
 quod debet, meretur. Alioquin actus iustitiae quo quis reddit
-debitum, non esset meritorius.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 1 ad 2"><a name="38661"><span class=
-"ref">[38661] I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+debitum, non esset meritorius.</p><p title="I-II q. 114 a. 1 ad 2"><a name="38661"><span class="ref">[38661] Iª-IIae q. 114 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Deus ex bonis nostris non quaerit utilitatem, sed
 gloriam, idest manifestationem suae bonitatis, quod etiam ex suis
 operibus quaerit. Ex hoc autem quod eum colimus, nihil ei
 accrescit, sed nobis. Et ideo meremur aliquid a Deo, non quasi ex
 nostris operibus aliquid ei accrescat, sed inquantum propter eius
-gloriam operamur.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 1 ad 3"><a name="38662"><span class=
-"ref">[38662] I&ordf;-IIae q. 114 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+gloriam operamur.</p><p title="I-II q. 114 a. 1 ad 3"><a name="38662"><span class="ref">[38662] Iª-IIae q. 114 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, quia actio nostra non habet rationem meriti nisi ex
 praesuppositione divinae ordinationis, non sequitur quod Deus
 efficiatur simpliciter debitor nobis, sed sibi ipsi, inquantum
-debitum est ut sua ordinatio impleatur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I-II q. 114 a. 2 arg. 1"><a name="38663"><span class=
-"ref">[38663] I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
+debitum est ut sua ordinatio impleatur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I-II q. 114 a. 2 arg. 1"><a name="38663"><span class="ref">[38663] Iª-IIae q. 114 a. 2 arg. 1</span></a> Ad
 secundum sic proceditur. Videtur quod aliquis sine gratia possit
 mereri vitam aeternam. Illud enim homo a Deo meretur ad quod
 divinitus ordinatur, sicut dictum est. Sed homo secundum suam
 naturam ordinatur ad beatitudinem sicut ad finem, unde etiam
 naturaliter appetit esse beatus. Ergo homo per sua naturalia,
 absque gratia, mereri potest beatitudinem, quae est vita
-aeterna.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 2 arg. 2"><a name="38664"><span class=
-"ref">[38664] I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+aeterna.</p><p title="I-II q. 114 a. 2 arg. 2"><a name="38664"><span class="ref">[38664] Iª-IIae q. 114 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 idem opus quanto est minus debitum, tanto est magis meritorium. Sed
 minus debitum est bonum quod fit ab eo qui minoribus beneficiis est
 praeventus. Cum igitur ille qui habet solum bona naturalia, minora
 beneficia sit consecutus a Deo quam ille qui cum naturalibus habet
 gratuita; videtur quod eius opera sint apud Deum magis meritoria.
 Et ita, si ille qui habet gratiam, potest mereri aliquo modo vitam
-aeternam, multo magis ille qui non habet.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 2 arg. 3"><a name="38665"><span class=
-"ref">[38665] I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+aeternam, multo magis ille qui non habet.</p><p title="I-II q. 114 a. 2 arg. 3"><a name="38665"><span class="ref">[38665] Iª-IIae q. 114 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 misericordia et liberalitas Dei in infinitum excedit misericordiam
 et liberalitatem humanam. Sed unus homo potest apud alium mereri,
 etiam si nunquam suam gratiam ante habuerit. Ergo videtur quod
 multo magis homo absque gratia vitam aeternam possit a Deo
-mereri.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 2 s. c."><a name="38666"><span class=
-"ref">[38666] I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
+mereri.</p><p title="I-II q. 114 a. 2 s. c."><a name="38666"><span class="ref">[38666] Iª-IIae q. 114 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod apostolus dicit, Rom. VI, <i>gratia Dei vita
-aeterna</i>.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 2 co."><a name="38667"><span class=
-"ref">[38667] I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 co.</span></a> Respondeo
+aeterna</i>.</p><p title="I-II q. 114 a. 2 co."><a name="38667"><span class="ref">[38667] Iª-IIae q. 114 a. 2 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod hominis sine gratia duplex status considerari potest
 sicut supra dictum est, unus quidem naturae integrae, qualis fuit
 in Adam ante peccatum; alius autem naturae corruptae, sicut est in
@@ -3563,21 +2844,15 @@
 in statu peccati existens potest vitam aeternam mereri, nisi prius
 Deo reconcilietur, dimisso peccato, quod fit per gratiam. Peccatori
 enim non debetur vita, sed mors; secundum illud Rom. VI,
-<i>stipendia peccati mors</i>.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 2 ad 1"><a name="38668"><span class=
-"ref">[38668] I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
+<i>stipendia peccati mors</i>.</p><p title="I-II q. 114 a. 2 ad 1"><a name="38668"><span class="ref">[38668] Iª-IIae q. 114 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod Deus ordinavit humanam naturam ad finem vitae
 aeternae consequendum non propria virtute, sed per auxilium
 gratiae. Et hoc modo eius actus potest esse meritorius vitae
-aeternae.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 2 ad 2"><a name="38669"><span class=
-"ref">[38669] I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+aeternae.</p><p title="I-II q. 114 a. 2 ad 2"><a name="38669"><span class="ref">[38669] Iª-IIae q. 114 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod homo sine gratia non potest habere aequale opus operi
 quod ex gratia procedit, quia quanto est perfectius principium
 actionis, tanto est perfectior actio. Sequeretur autem ratio,
-supposita aequalitate operationis utrobique.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 2 ad 3"><a name="38670"><span class=
-"ref">[38670] I&ordf;-IIae q. 114 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+supposita aequalitate operationis utrobique.</p><p title="I-II q. 114 a. 2 ad 3"><a name="38670"><span class="ref">[38670] Iª-IIae q. 114 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, quantum ad primam rationem inductam, dissimiliter se
 habet in Deo et in homine. Nam homo omnem virtutem benefaciendi
 habet a Deo, non autem ab homine. Et ideo a Deo non potest homo
@@ -3587,42 +2862,30 @@
 id quod accepit a Deo. Sed quantum ad secundam rationem, sumptam ex
 impedimento peccati, simile est de homine et de Deo, quia etiam
 homo ab alio mereri non potest quem offendit prius, nisi ei
-satisfaciens reconcilietur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I-II q. 114 a. 3 arg. 1"><a name="38671"><span class=
-"ref">[38671] I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
+satisfaciens reconcilietur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I-II q. 114 a. 3 arg. 1"><a name="38671"><span class="ref">[38671] Iª-IIae q. 114 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium
 sic proceditur. Videtur quod homo in gratia constitutus non possit
 mereri vitam aeternam ex condigno. Dicit enim apostolus, ad Rom.
 VIII, <i>non sunt condignae passiones huius temporis ad futuram
 gloriam quae revelabitur in nobis</i>. Sed inter alia opera
 meritoria maxime videntur esse meritoriae sanctorum passiones. Ergo
-nulla opera hominum sunt meritoria vitae aeternae ex condigno.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 3 arg. 2"><a name="38672"><span class=
-"ref">[38672] I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+nulla opera hominum sunt meritoria vitae aeternae ex condigno.</p><p title="I-II q. 114 a. 3 arg. 2"><a name="38672"><span class="ref">[38672] Iª-IIae q. 114 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 super illud Rom. VI, <i>gratia Dei vita aeterna</i>, dicit Glossa,
 <i>posset recte dicere, stipendium iustitiae vita aeterna, sed
 maluit dicere, gratia Dei vita aeterna, ut intelligeremus Deum ad
 aeternam vitam pro sua miseratione nos perducere, non meritis
 nostris</i>. Sed id quod ex condigno quis meretur, non ex
 miseratione, sed ex merito accipit. Ergo videtur quod homo non
-possit per gratiam mereri vitam aeternam ex condigno.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 3 arg. 3"><a name="38673"><span class=
-"ref">[38673] I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+possit per gratiam mereri vitam aeternam ex condigno.</p><p title="I-II q. 114 a. 3 arg. 3"><a name="38673"><span class="ref">[38673] Iª-IIae q. 114 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 illud meritum videtur esse condignum quod aequatur mercedi. Sed
 nullus actus praesentis vitae potest aequari vitae aeternae, quae
 cognitionem et desiderium nostrum excedit. Excedit etiam caritatem
 vel dilectionem viae, sicut et excedit naturam. Ergo homo non
-potest per gratiam mereri vitam aeternam ex condigno.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 3 s. c."><a name="38674"><span class=
-"ref">[38674] I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
+potest per gratiam mereri vitam aeternam ex condigno.</p><p title="I-II q. 114 a. 3 s. c."><a name="38674"><span class="ref">[38674] Iª-IIae q. 114 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
 id quod redditur secundum iustum iudicium, videtur esse merces
 condigna. Sed vita aeterna redditur a Deo secundum iudicium
 iustitiae; secundum illud II ad Tim. IV, <i>in reliquo reposita est
 mihi corona iustitiae, quam reddet mihi dominus in illa die, iustus
-iudex</i>. Ergo homo meretur vitam aeternam ex condigno.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 3 co."><a name="38675"><span class=
-"ref">[38675] I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 co.</span></a> Respondeo
+iudex</i>. Ergo homo meretur vitam aeternam ex condigno.</p><p title="I-II q. 114 a. 3 co."><a name="38675"><span class="ref">[38675] Iª-IIae q. 114 a. 3 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod opus meritorium hominis dupliciter considerari
 potest, uno modo, secundum quod procedit ex libero arbitrio; alio
 modo, secundum quod procedit ex gratia spiritus sancti. Si
@@ -3639,61 +2902,43 @@
 aeternam</i>. Attenditur etiam pretium operis secundum dignitatem
 gratiae, per quam homo, consors factus divinae naturae, adoptatur
 in filium Dei, cui debetur hereditas ex ipso iure adoptionis,
-secundum illud Rom. VIII, <i>si filii, et heredes</i>.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 3 ad 1"><a name="38676"><span class=
-"ref">[38676] I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
+secundum illud Rom. VIII, <i>si filii, et heredes</i>.</p><p title="I-II q. 114 a. 3 ad 1"><a name="38676"><span class="ref">[38676] Iª-IIae q. 114 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod apostolus loquitur de passionibus sanctorum
-secundum eorum substantiam.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 3 ad 2"><a name="38677"><span class=
-"ref">[38677] I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+secundum eorum substantiam.</p><p title="I-II q. 114 a. 3 ad 2"><a name="38677"><span class="ref">[38677] Iª-IIae q. 114 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod verbum Glossae intelligendum est quantum ad primam
 causam perveniendi ad vitam aeternam, quae est miseratio Dei.
-Meritum autem nostrum est causa subsequens.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 3 ad 3"><a name="38678"><span class=
-"ref">[38678] I&ordf;-IIae q. 114 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+Meritum autem nostrum est causa subsequens.</p><p title="I-II q. 114 a. 3 ad 3"><a name="38678"><span class="ref">[38678] Iª-IIae q. 114 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod gratia spiritus sancti quam in praesenti habemus,
 etsi non sit aequalis gloriae in actu, est tamen aequalis in
 virtute, sicut et semen arborum, in quo est virtus ad totam
 arborem. Et similiter per gratiam inhabitat hominem spiritus
 sanctus, qui est sufficiens causa vitae aeternae, unde et dicitur
-esse pignus hereditatis nostrae, II ad Cor. I.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I-II q. 114 a. 4 arg. 1"><a name="38679"><span class=
-"ref">[38679] I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
+esse pignus hereditatis nostrae, II ad Cor. I.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I-II q. 114 a. 4 arg. 1"><a name="38679"><span class="ref">[38679] Iª-IIae q. 114 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum
 sic proceditur. Videtur quod gratia non sit principium meriti
 principalius per caritatem quam per alias virtutes. Merces enim
 operi debetur; secundum illud Matth. XX, <i>voca operarios, et
 redde illis mercedem suam</i>. Sed quaelibet virtus est principium
 alicuius operis, est enim virtus habitus operativus, ut supra
 habitum est. Ergo quaelibet virtus est aequaliter principium
-merendi.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 4 arg. 2"><a name="38680"><span class=
-"ref">[38680] I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+merendi.</p><p title="I-II q. 114 a. 4 arg. 2"><a name="38680"><span class="ref">[38680] Iª-IIae q. 114 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 apostolus dicit, I ad Cor. III, <i>unusquisque propriam mercedem
 accipiet secundum proprium laborem</i>. Sed caritas magis diminuit
 laborem quam augeat, quia sicut Augustinus dicit, in libro de
 verbis Dom., <i>omnia saeva et immania, facilia et prope nulla
 facit amor</i>. Ergo caritas non est principalius principium
-merendi quam alia virtus.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 4 arg. 3"><a name="38681"><span class=
-"ref">[38681] I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+merendi quam alia virtus.</p><p title="I-II q. 114 a. 4 arg. 3"><a name="38681"><span class="ref">[38681] Iª-IIae q. 114 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 illa virtus videtur principalius esse principium merendi, cuius
 actus sunt maxime meritorii. Sed maxime meritorii videntur esse
 actus fidei et patientiae, sive fortitudinis, sicut patet in
 martyribus, qui pro fide patienter et fortiter usque ad mortem
 certaverunt. Ergo aliae virtutes principalius sunt principium
-merendi quam caritas.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 4 s. c."><a name="38682"><span class=
-"ref">[38682] I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
+merendi quam caritas.</p><p title="I-II q. 114 a. 4 s. c."><a name="38682"><span class="ref">[38682] Iª-IIae q. 114 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dominus, Ioan. XIV, dicit, <i>si quis diligit me,
 diligetur a patre meo, et ego diligam eum, et manifestabo ei
 meipsum</i>. Sed in manifesta Dei cognitione consistit vita
 aeterna; secundum illud Ioan. XVII, <i>haec est vita aeterna, ut
 cognoscant te solum Deum verum et vivum</i>. Ergo meritum vitae
-aeternae maxime residet penes caritatem.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 4 co."><a name="38683"><span class=
-"ref">[38683] I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 co.</span></a> Respondeo
+aeternae maxime residet penes caritatem.</p><p title="I-II q. 114 a. 4 co."><a name="38683"><span class="ref">[38683] Iª-IIae q. 114 a. 4 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut ex dictis accipi potest, humanus actus habet
 rationem merendi ex duobus, primo quidem et principaliter, ex
 divina ordinatione, secundum quod actus dicitur esse meritorius
@@ -3710,15 +2955,11 @@
 caritate imperantur. Similiter etiam manifestum est quod id quod ex
 amore facimus, maxime voluntarie facimus. Unde etiam secundum quod
 ad rationem meriti requiritur quod sit voluntarium, principaliter
-meritum caritati attribuitur.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 4 ad 1"><a name="38684"><span class=
-"ref">[38684] I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
+meritum caritati attribuitur.</p><p title="I-II q. 114 a. 4 ad 1"><a name="38684"><span class="ref">[38684] Iª-IIae q. 114 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod caritas, inquantum habet ultimum finem pro
 obiecto, movet alias virtutes ad operandum. Semper enim habitus ad
 quem pertinet finis, imperat habitibus ad quos pertinent ea quae
-sunt ad finem; ut ex supradictis patet.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 4 ad 2"><a name="38685"><span class=
-"ref">[38685] I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+sunt ad finem; ut ex supradictis patet.</p><p title="I-II q. 114 a. 4 ad 2"><a name="38685"><span class="ref">[38685] Iª-IIae q. 114 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod opus aliquod potest esse laboriosum et difficile
 dupliciter. Uno modo, ex magnitudine operis. Et sic magnitudo
 laboris pertinet ad augmentum meriti. Et sic caritas non diminuit
@@ -3726,43 +2967,29 @@
 est, ut Gregorius dicit in quadam homilia. Alio modo ex defectu
 ipsius operantis, unicuique enim est laboriosum et difficile quod
 non prompta voluntate facit. Et talis labor diminuit meritum, et a
-caritate tollitur.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 4 ad 3"><a name="38686"><span class=
-"ref">[38686] I&ordf;-IIae q. 114 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+caritate tollitur.</p><p title="I-II q. 114 a. 4 ad 3"><a name="38686"><span class="ref">[38686] Iª-IIae q. 114 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod fidei actus non est meritorius nisi fides per
 dilectionem operetur, ut dicitur ad Gal. V. Similiter etiam actus
 patientiae et fortitudinis non est meritorius nisi aliquis ex
 caritate haec operetur; secundum illud I ad Cor. XIII, <i>si
 tradidero corpus meum ita ut ardeam, caritatem autem non habuero,
-nihil mihi prodest</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="I-II q. 114 a. 5 arg. 1"><a name="38687"><span class=
-"ref">[38687] I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
+nihil mihi prodest</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I-II q. 114 a. 5 arg. 1"><a name="38687"><span class="ref">[38687] Iª-IIae q. 114 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum
 sic proceditur. Videtur quod homo possit sibi mereri primam
 gratiam. Quia ut Augustinus dicit, <i>fides meretur
 iustificationem</i>. Iustificatur autem homo per primam gratiam.
-Ergo homo potest sibi mereri primam gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 5 arg. 2"><a name="38688"><span class=
-"ref">[38688] I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo homo potest sibi mereri primam gratiam.</p><p title="I-II q. 114 a. 5 arg. 2"><a name="38688"><span class="ref">[38688] Iª-IIae q. 114 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Deus non dat gratiam nisi dignis. Sed non dicitur aliquis dignus
 aliquo dono, nisi qui ipsum promeruit ex condigno. Ergo aliquis ex
-condigno potest mereri primam gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 5 arg. 3"><a name="38689"><span class=
-"ref">[38689] I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+condigno potest mereri primam gratiam.</p><p title="I-II q. 114 a. 5 arg. 3"><a name="38689"><span class="ref">[38689] Iª-IIae q. 114 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 apud homines aliquis potest promereri donum iam acceptum, sicut qui
 accepit equum a domino, meretur ipsum bene utendo eo in servitio
 domini. Sed Deus est liberalior quam homo. Ergo multo magis primam
 gratiam iam susceptam potest homo promereri a Deo per subsequentia
-opera.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 5 s. c."><a name="38690"><span class=
-"ref">[38690] I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
+opera.</p><p title="I-II q. 114 a. 5 s. c."><a name="38690"><span class="ref">[38690] Iª-IIae q. 114 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod ratio gratiae repugnat mercedi operum; secundum illud Rom.
 IV, <i>ei qui operatur, merces non imputatur secundum gratiam, sed
 secundum debitum</i>. Sed illud meretur homo quod imputatur quasi
-merces operis eius. Ergo primam gratiam non potest homo mereri.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 5 co."><a name="38691"><span class=
-"ref">[38691] I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 co.</span></a> Respondeo
+merces operis eius. Ergo primam gratiam non potest homo mereri.</p><p title="I-II q. 114 a. 5 co."><a name="38691"><span class="ref">[38691] Iª-IIae q. 114 a. 5 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod donum gratiae considerari potest dupliciter. Uno
 modo, secundum rationem gratuiti doni. Et sic manifestum est quod
 omne meritum repugnat gratiae, quia ut ad Rom. XI apostolus dicit,
@@ -3776,9 +3003,7 @@
 operis, gratia vero est principium cuiuslibet boni operis in nobis,
 ut supra dictum est. Si vero aliud donum gratuitum aliquis mereatur
 virtute gratiae praecedentis, iam non erit prima. Unde manifestum
-est quod nullus potest sibi mereri primam gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 5 ad 1"><a name="38692"><span class=
-"ref">[38692] I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
+est quod nullus potest sibi mereri primam gratiam.</p><p title="I-II q. 114 a. 5 ad 1"><a name="38692"><span class="ref">[38692] Iª-IIae q. 114 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut Augustinus dicit in libro Retract., ipse
 aliquando in hoc fuit deceptus, quod credidit initium fidei esse ex
 nobis, sed consummationem nobis dari ex Deo, quod ipse ibidem
@@ -3789,50 +3014,34 @@
 primae gratiae. Per fidem igitur iustificatur homo, non quasi homo
 credendo mereatur iustificationem, sed quia, dum iustificatur,
 credit; eo quod motus fidei requiritur ad iustificationem impii, ut
-supra dictum est.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 5 ad 2"><a name="38693"><span class=
-"ref">[38693] I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+supra dictum est.</p><p title="I-II q. 114 a. 5 ad 2"><a name="38693"><span class="ref">[38693] Iª-IIae q. 114 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Deus non dat gratiam nisi dignis. Non tamen ita quod
 prius digni fuerint, sed quia ipse per gratiam eos facit dignos,
 <i>qui solus potest facere mundum de immundo conceptum
-semine</i>.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 5 ad 3"><a name="38694"><span class=
-"ref">[38694] I&ordf;-IIae q. 114 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+semine</i>.</p><p title="I-II q. 114 a. 5 ad 3"><a name="38694"><span class="ref">[38694] Iª-IIae q. 114 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod omne bonum opus hominis procedit a prima gratia sicut
 a principio. Non autem procedit a quocumque humano dono. Et ideo
-non est similis ratio de dono gratiae et de dono humano.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="I-II q. 114 a. 6 arg. 1"><a name="38695"><span class=
-"ref">[38695] I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
+non est similis ratio de dono gratiae et de dono humano.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I-II q. 114 a. 6 arg. 1"><a name="38695"><span class="ref">[38695] Iª-IIae q. 114 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum
 sic proceditur. Videtur quod homo possit alteri mereri primam
 gratiam. Quia Matth. IX, super illud, <i>videns Iesus fidem
 illorum</i> etc., dicit Glossa, <i>quantum valet apud Deum fides
 propria, apud quem sic valuit aliena ut intus et extra sanaret
 hominem</i>. Sed interior sanatio hominis est per primam gratiam.
-Ergo homo potest alteri mereri primam gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 6 arg. 2"><a name="38696"><span class=
-"ref">[38696] I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo homo potest alteri mereri primam gratiam.</p><p title="I-II q. 114 a. 6 arg. 2"><a name="38696"><span class="ref">[38696] Iª-IIae q. 114 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 orationes iustorum non sunt vacuae, sed efficaces; secundum illud
 Iac. ult., <i>multum valet deprecatio iusti assidua</i>. Sed ibidem
 praemittitur, <i>orate pro invicem ut salvemini</i>. Cum igitur
 salus hominis non possit esse nisi per gratiam, videtur quod unus
-homo possit alteri mereri primam gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 6 arg. 3"><a name="38697"><span class=
-"ref">[38697] I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+homo possit alteri mereri primam gratiam.</p><p title="I-II q. 114 a. 6 arg. 3"><a name="38697"><span class="ref">[38697] Iª-IIae q. 114 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Luc. XVI dicitur, <i>facite vobis amicos de mammona iniquitatis, ut
 cum defeceritis, recipiant vos in aeterna tabernacula</i>. Sed
 nullus recipitur in aeterna tabernacula nisi per gratiam, per quam
 solam aliquis meretur vitam aeternam, ut supra dictum est. Ergo
-unus homo potest alteri acquirere, merendo, primam gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 6 s. c."><a name="38698"><span class=
-"ref">[38698] I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
+unus homo potest alteri acquirere, merendo, primam gratiam.</p><p title="I-II q. 114 a. 6 s. c."><a name="38698"><span class="ref">[38698] Iª-IIae q. 114 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Ierem. XV, <i>si steterint Moyses et Samuel coram
 me, non est anima mea ad populum istum</i>, qui tamen fuerunt
 maximi meriti apud Deum. Videtur ergo quod nullus possit alteri
-mereri primam gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 6 co."><a name="38699"><span class=
-"ref">[38699] I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 co.</span></a> Respondeo
+mereri primam gratiam.</p><p title="I-II q. 114 a. 6 co."><a name="38699"><span class="ref">[38699] Iª-IIae q. 114 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut ex supradictis patet, opus nostrum habet
 rationem meriti ex duobus. Primo quidem, ex vi motionis divinae, et
 sic meretur aliquis ex condigno. Alio modo habet rationem meriti,
@@ -3854,57 +3063,39 @@
 impleat hominis voluntatem in salvatione alterius, licet quandoque
 possit habere impedimentum ex parte illius cuius aliquis sanctus
 iustificationem desiderat. Et in hoc casu loquitur auctoritas
-Ieremiae ultimo inducta.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 6 ad 1"><a name="38700"><span class=
-"ref">[38700] I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
+Ieremiae ultimo inducta.</p><p title="I-II q. 114 a. 6 ad 1"><a name="38700"><span class="ref">[38700] Iª-IIae q. 114 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod fides aliorum valet alii ad salutem merito
-congrui, non merito condigni.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 6 ad 2"><a name="38701"><span class=
-"ref">[38701] I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+congrui, non merito condigni.</p><p title="I-II q. 114 a. 6 ad 2"><a name="38701"><span class="ref">[38701] Iª-IIae q. 114 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod impetratio orationis innititur misericordiae, meritum
 autem condigni innititur iustitiae. Et ideo multa orando impetrat
 homo ex divina misericordia, quae tamen non meretur secundum
 iustitiam; secundum illud Dan. IX, <i>neque enim in
 iustificationibus nostris prosternimus preces ante faciem tuam, sed
-in miserationibus tuis multis</i>.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 6 ad 3"><a name="38702"><span class=
-"ref">[38702] I&ordf;-IIae q. 114 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+in miserationibus tuis multis</i>.</p><p title="I-II q. 114 a. 6 ad 3"><a name="38702"><span class="ref">[38702] Iª-IIae q. 114 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod pauperes eleemosynas recipientes dicuntur recipere
 alios in aeterna tabernacula, vel impetrando eis veniam orando; vel
 merendo per alia bona ex congruo; vel etiam materialiter loquendo,
 quia per ipsa opera misericordiae quae quis in pauperes exercet,
-meretur recipi in aeterna tabernacula.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="I-II q. 114 a. 7 arg. 1"><a name="38703"><span class=
-"ref">[38703] I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
+meretur recipi in aeterna tabernacula.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="I-II q. 114 a. 7 arg. 1"><a name="38703"><span class="ref">[38703] Iª-IIae q. 114 a. 7 arg. 1</span></a> Ad
 septimum sic proceditur. Videtur quod aliquis possit mereri sibi
 ipsi reparationem post lapsum. Illud enim quod iuste a Deo petitur,
 homo videtur posse mereri. Sed nihil iustius a Deo petitur, ut
 Augustinus dicit, quam quod reparetur post lapsum; secundum illud
 Psalmi LXX, <i>cum defecerit virtus mea, ne derelinquas me,
-domine</i>. Ergo homo potest mereri ut reparetur post lapsum.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 7 arg. 2"><a name="38704"><span class=
-"ref">[38704] I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+domine</i>. Ergo homo potest mereri ut reparetur post lapsum.</p><p title="I-II q. 114 a. 7 arg. 2"><a name="38704"><span class="ref">[38704] Iª-IIae q. 114 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 multo magis homini prosunt opera sua quam prosint alii. Sed homo
 potest aliquo modo alteri mereri reparationem post lapsum, sicut et
 primam gratiam. Ergo multo magis sibi potest mereri ut reparetur
-post lapsum.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 7 arg. 3"><a name="38705"><span class=
-"ref">[38705] I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+post lapsum.</p><p title="I-II q. 114 a. 7 arg. 3"><a name="38705"><span class="ref">[38705] Iª-IIae q. 114 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 homo qui aliquando fuit in gratia, per bona opera quae fecit,
 meruit sibi vitam aeternam; ut ex supradictis patet. Sed ad vitam
 aeternam non potest quis pervenire nisi reparetur per gratiam. Ergo
-videtur quod sibi meruit reparationem per gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 7 s. c."><a name="38706"><span class=
-"ref">[38706] I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
+videtur quod sibi meruit reparationem per gratiam.</p><p title="I-II q. 114 a. 7 s. c."><a name="38706"><span class="ref">[38706] Iª-IIae q. 114 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod dicitur Ezech. XVIII, <i>si averterit se iustus a iustitia
 sua, et fecerit iniquitatem; omnes iustitiae eius quas fecerat, non
 recordabuntur</i>. Ergo nihil valebunt ei praecedentia merita ad
 hoc quod resurgat. Non ergo aliquis potest sibi mereri reparationem
-post lapsum futurum.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 7 co."><a name="38707"><span class=
-"ref">[38707] I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 co.</span></a> Respondeo
+post lapsum futurum.</p><p title="I-II q. 114 a. 7 co."><a name="38707"><span class="ref">[38707] Iª-IIae q. 114 a. 7 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod nullus potest sibi mereri reparationem post lapsum
 futurum, neque merito condigni, neque merito congrui. Merito quidem
 condigni hoc sibi mereri non potest, quia ratio huius meriti
@@ -3918,21 +3109,15 @@
 meriti efficacia per impedimentum quod est et in eo qui meretur et
 in eo cui meretur, hic enim utrumque in unam personam concurrit. Et
 ideo nullo modo aliquis potest sibi mereri reparationem post
-lapsum.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 7 ad 1"><a name="38708"><span class=
-"ref">[38708] I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
+lapsum.</p><p title="I-II q. 114 a. 7 ad 1"><a name="38708"><span class="ref">[38708] Iª-IIae q. 114 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod desiderium quo quis desiderat reparationem post
 lapsum, iustum dicitur, et similiter oratio, quia tendit ad
 iustitiam. Non tamen ita quod iustitiae innitatur per modum meriti,
-sed solum misericordiae.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 7 ad 2"><a name="38709"><span class=
-"ref">[38709] I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+sed solum misericordiae.</p><p title="I-II q. 114 a. 7 ad 2"><a name="38709"><span class="ref">[38709] Iª-IIae q. 114 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod aliquis potest alteri mereri ex congruo primam
 gratiam, quia non est ibi impedimentum saltem ex parte merentis.
 Quod invenitur dum aliquis post meritum gratiae a iustitia
-recedit.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 7 ad 3"><a name="38710"><span class=
-"ref">[38710] I&ordf;-IIae q. 114 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+recedit.</p><p title="I-II q. 114 a. 7 ad 3"><a name="38710"><span class="ref">[38710] Iª-IIae q. 114 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quidam dixerunt quod nullus meretur absolute vitam
 aeternam, nisi per actum finalis gratiae; sed solum sub conditione,
 si perseverat. Sed hoc irrationabiliter dicitur, quia quandoque
@@ -3941,25 +3126,17 @@
 dicendum quod quilibet actus caritatis meretur absolute vitam
 aeternam. Sed per peccatum sequens ponitur impedimentum praecedenti
 merito, ut non sortiatur effectum, sicut etiam causae naturales
-deficiunt a suis effectibus propter superveniens impedimentum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="I-II q. 114 a. 8 arg. 1"><a name="38711"><span class=
-"ref">[38711] I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
+deficiunt a suis effectibus propter superveniens impedimentum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="I-II q. 114 a. 8 arg. 1"><a name="38711"><span class="ref">[38711] Iª-IIae q. 114 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum
 sic proceditur. Videtur quod homo non possit mereri augmentum
 gratiae vel caritatis. Cum enim aliquis acceperit praemium quod
 meruit, non debetur ei alia merces, sicut de quibusdam dicitur
 Matth. VI, <i>receperunt mercedem suam</i>. Si igitur aliquis
 mereretur augmentum caritatis vel gratiae, sequeretur quod, gratia
 augmentata, non posset ulterius expectare aliud praemium. Quod est
-inconveniens.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 8 arg. 2"><a name="38712"><span class=
-"ref">[38712] I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+inconveniens.</p><p title="I-II q. 114 a. 8 arg. 2"><a name="38712"><span class="ref">[38712] Iª-IIae q. 114 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 nihil agit ultra suam speciem. Sed principium meriti est gratia vel
 caritas, ut ex supradictis patet. Ergo nullus potest maiorem
-gratiam vel caritatem mereri quam habeat.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 8 arg. 3"><a name="38713"><span class=
-"ref">[38713] I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
+gratiam vel caritatem mereri quam habeat.</p><p title="I-II q. 114 a. 8 arg. 3"><a name="38713"><span class="ref">[38713] Iª-IIae q. 114 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
 id quod cadit sub merito, meretur homo per quemlibet actum a gratia
 vel caritate procedentem, sicut per quemlibet talem actum meretur
 homo vitam aeternam. Si igitur augmentum gratiae vel caritatis
@@ -3972,14 +3149,10 @@
 augeretur. Quod videtur esse inconveniens, cum quandoque actus
 meritorii non sint multum ferventes, ita quod sufficiant ad
 caritatis augmentum. Non ergo augmentum caritatis cadit sub
-merito.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 8 s. c."><a name="38714"><span class=
-"ref">[38714] I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
+merito.</p><p title="I-II q. 114 a. 8 s. c."><a name="38714"><span class="ref">[38714] Iª-IIae q. 114 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod Augustinus dicit, super Epist. Ioan., quod <i>caritas
 meretur augeri, ut aucta mereatur perfici</i>. Ergo augmentum
-caritatis vel gratiae cadit sub merito.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 8 co."><a name="38715"><span class=
-"ref">[38715] I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 co.</span></a> Respondeo
+caritatis vel gratiae cadit sub merito.</p><p title="I-II q. 114 a. 8 co."><a name="38715"><span class="ref">[38715] Iª-IIae q. 114 a. 8 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, illud cadit sub merito
 condigni, ad quod motio gratiae se extendit. Motio autem alicuius
 moventis non solum se extendit ad ultimum terminum motus, sed etiam
@@ -3988,61 +3161,43 @@
 caritatis vel gratiae, secundum illud Prov. IV, <i>iustorum semita
 quasi lux splendens procedit, et crescit usque ad perfectum
 diem</i>, qui est dies gloriae. Sic igitur augmentum gratiae cadit
-sub merito condigni.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 8 ad 1"><a name="38716"><span class=
-"ref">[38716] I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
+sub merito condigni.</p><p title="I-II q. 114 a. 8 ad 1"><a name="38716"><span class="ref">[38716] Iª-IIae q. 114 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod praemium est terminus meriti. Est autem duplex
 terminus motus, scilicet ultimus; et medius, qui est et principium
 et terminus. Et talis terminus est merces augmenti. Merces autem
 favoris humani est sicut ultimus terminus his qui finem in hoc
-constituunt, unde tales nullam aliam mercedem recipiunt.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 8 ad 2"><a name="38717"><span class=
-"ref">[38717] I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
+constituunt, unde tales nullam aliam mercedem recipiunt.</p><p title="I-II q. 114 a. 8 ad 2"><a name="38717"><span class="ref">[38717] Iª-IIae q. 114 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod augmentum gratiae non est supra virtutem
 praeexistentis gratiae, licet sit supra quantitatem ipsius, sicut
 arbor, etsi sit supra quantitatem seminis, non est tamen supra
-virtutem ipsius.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 8 ad 3"><a name="38718"><span class=
-"ref">[38718] I&ordf;-IIae q. 114 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
+virtutem ipsius.</p><p title="I-II q. 114 a. 8 ad 3"><a name="38718"><span class="ref">[38718] Iª-IIae q. 114 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quolibet actu meritorio meretur homo augmentum
 gratiae, sicut et gratiae consummationem, quae est vita aeterna.
 Sed sicut vita aeterna non statim redditur, sed suo tempore; ita
 nec gratia statim augetur, sed suo tempore; cum scilicet aliquis
-sufficienter fuerit dispositus ad gratiae augmentum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 9</div>
-<p title="I-II q. 114 a. 9 arg. 1"><a name="38719"><span class=
-"ref">[38719] I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
+sufficienter fuerit dispositus ad gratiae augmentum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 9</h3><p title="I-II q. 114 a. 9 arg. 1"><a name="38719"><span class="ref">[38719] Iª-IIae q. 114 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum
 sic proceditur. Videtur quod aliquis possit perseverantiam mereri.
 Illud enim quod homo obtinet petendo, potest cadere sub merito
 habentis gratiam. Sed perseverantiam petendo homines a Deo
 obtinent, alioquin frustra peteretur a Deo in petitionibus
 orationis dominicae, ut Augustinus exponit, in libro de dono
 Persever. Ergo perseverantia potest cadere sub merito habentis
-gratiam.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 9 arg. 2"><a name="38720"><span class=
-"ref">[38720] I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
+gratiam.</p><p title="I-II q. 114 a. 9 arg. 2"><a name="38720"><span class="ref">[38720] Iª-IIae q. 114 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea,
 magis est non posse peccare quam non peccare. Sed non posse peccare
 cadit sub merito, meretur enim aliquis vitam aeternam, de cuius
 ratione est impeccabilitas. Ergo multo magis potest aliquis mereri
-ut non peccet, quod est perseverare.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 9 arg. 3"><a name="38721"><span class=
-"ref">[38721] I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
+ut non peccet, quod est perseverare.</p><p title="I-II q. 114 a. 9 arg. 3"><a name="38721"><span class="ref">[38721] Iª-IIae q. 114 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea,
 maius est augmentum gratiae quam perseverantia in gratia quam quis
 habet. Sed homo potest mereri augmentum gratiae, ut supra dictum
 est. Ergo multo magis potest mereri perseverantiam in gratia quam
-quis habet.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 9 s. c."><a name="38722"><span class=
-"ref">[38722] I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
+quis habet.</p><p title="I-II q. 114 a. 9 s. c."><a name="38722"><span class="ref">[38722] Iª-IIae q. 114 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod omne quod quis meretur, a Deo consequitur, nisi impediatur
 per peccatum. Sed multi habent opera meritoria, qui non
 consequuntur perseverantiam. Nec potest dici quod hoc fiat propter
 impedimentum peccati, quia hoc ipsum quod est peccare, opponitur
 perseverantiae; ita quod, si aliquis perseverantiam mereretur, Deus
 non permitteret aliquem cadere in peccatum. Non igitur
-perseverantia cadit sub merito.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 9 co."><a name="38723"><span class=
-"ref">[38723] I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 co.</span></a> Respondeo
+perseverantia cadit sub merito.</p><p title="I-II q. 114 a. 9 co."><a name="38723"><span class="ref">[38723] Iª-IIae q. 114 a. 9 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, cum homo naturaliter habeat liberum arbitrium
 flexibile ad bonum et ad malum, dupliciter potest aliquis
 perseverantiam in bono obtinere a Deo. Uno quidem modo, per hoc
@@ -4056,36 +3211,24 @@
 motus, cadit sub merito, perseverantia autem viae non cadit sub
 merito, quia dependet solum ex motione divina, quae est principium
 omnis meriti. Sed Deus gratis perseverantiae bonum largitur,
-cuicumque illud largitur.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 9 ad 1"><a name="38724"><span class=
-"ref">[38724] I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum
+cuicumque illud largitur.</p><p title="I-II q. 114 a. 9 ad 1"><a name="38724"><span class="ref">[38724] Iª-IIae q. 114 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod etiam ea quae non meremur, orando impetramus.
 Nam et peccatores Deus audit, peccatorum veniam petentes, quam non
 merentur, ut patet per Augustinum, super illud Ioan. IX, scimus
 quia peccatores Deus non exaudit; alioquin frustra dixisset
 publicanus, Deus, propitius esto mihi peccatori, ut dicitur Luc.
 XVIII. Et similiter perseverantiae donum aliquis petendo a Deo
-impetrat vel sibi vel alii, quamvis sub merito non cadat.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 9 ad 2"><a name="38725"><span class=
-"ref">[38725] I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
+impetrat vel sibi vel alii, quamvis sub merito non cadat.</p><p title="I-II q. 114 a. 9 ad 2"><a name="38725"><span class="ref">[38725] Iª-IIae q. 114 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod perseverantia quae erit in gloria, comparatur ad
 motum liberi arbitrii meritorium sicut terminus, non autem
-perseverantia viae, ratione praedicta.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 9 ad 3"><a name="38726"><span class=
-"ref">[38726] I&ordf;-IIae q. 114 a. 9 ad 3</span></a> Et similiter
+perseverantia viae, ratione praedicta.</p><p title="I-II q. 114 a. 9 ad 3"><a name="38726"><span class="ref">[38726] Iª-IIae q. 114 a. 9 ad 3</span></a> Et similiter
 dicendum est ad tertium, de augmento gratiae, ut per praedicta
-patet.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 10</div>
-<p title="I-II q. 114 a. 10 arg. 1"><a name="38727"><span class=
-"ref">[38727] I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 arg. 1</span></a> Ad
+patet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 10</h3><p title="I-II q. 114 a. 10 arg. 1"><a name="38727"><span class="ref">[38727] Iª-IIae q. 114 a. 10 arg. 1</span></a> Ad
 decimum sic proceditur. Videtur quod temporalia bona cadant sub
 merito. Illud enim quod promittitur aliquibus ut praemium
 iustitiae, cadit sub merito. Sed temporalia bona promissa sunt in
 lege veteri sicut merces iustitiae, ut patet Deut. XXVIII. Ergo
-videtur quod bona temporalia cadant sub merito.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 10 arg. 2"><a name="38728"><span class=
-"ref">[38728] I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 arg. 2</span></a>
+videtur quod bona temporalia cadant sub merito.</p><p title="I-II q. 114 a. 10 arg. 2"><a name="38728"><span class="ref">[38728] Iª-IIae q. 114 a. 10 arg. 2</span></a>
 Praeterea, illud videtur sub merito cadere, quod Deus alicui
 retribuit pro aliquo servitio quod fecit. Sed Deus aliquando
 recompensat hominibus pro servitio sibi facto, aliqua bona
@@ -4097,23 +3240,17 @@
 servitute magna adversus Tyrum, et merces non est reddita ei</i>;
 et postea subdit, <i>erit merces exercitui illius, et dedi ei
 terram Aegypti, pro eo quod laboraverit mihi</i>. Ergo bona
-temporalia cadunt sub merito.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 10 arg. 3"><a name="38729"><span class=
-"ref">[38729] I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 arg. 3</span></a>
+temporalia cadunt sub merito.</p><p title="I-II q. 114 a. 10 arg. 3"><a name="38729"><span class="ref">[38729] Iª-IIae q. 114 a. 10 arg. 3</span></a>
 Praeterea, sicut bonum se habet ad meritum, ita malum se habet ad
 demeritum. Sed propter demeritum peccati aliqui puniuntur a Deo
 temporalibus poenis, sicut patet de Sodomitis, Gen. XIX. Ergo et
-bona temporalia cadunt sub merito.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 10 s. c."><a name="38730"><span class=
-"ref">[38730] I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra
+bona temporalia cadunt sub merito.</p><p title="I-II q. 114 a. 10 s. c."><a name="38730"><span class="ref">[38730] Iª-IIae q. 114 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra
 est quod illa quae cadunt sub merito, non similiter se habent ad
 omnes. Sed bona temporalia et mala similiter se habent ad bonos et
 malos; secundum illud Eccle. IX, <i>universa aeque eveniunt iusto
 et impio, bono et malo, mundo et immundo, immolanti victimas et
 sacrificia contemnenti</i>. Ergo bona temporalia non cadunt sub
-merito.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 10 co."><a name="38731"><span class=
-"ref">[38731] I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 co.</span></a> Respondeo
+merito.</p><p title="I-II q. 114 a. 10 co."><a name="38731"><span class="ref">[38731] Iª-IIae q. 114 a. 10 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod illud quod sub merito cadit, est praemium vel merces,
 quod habet rationem alicuius boni. Bonum autem hominis est duplex,
 unum simpliciter, et aliud secundum quid. Simpliciter quidem bonum
@@ -4143,16 +3280,12 @@
 temporalia bona in se considerata habeant rationem mercedis, habito
 respectu ad motionem divinam qua voluntates hominum moventur ad
 haec prosequenda; licet interdum in his non habeant homines rectam
-intentionem.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 10 ad 1"><a name="38732"><span class=
-"ref">[38732] I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
+intentionem.</p><p title="I-II q. 114 a. 10 ad 1"><a name="38732"><span class="ref">[38732] Iª-IIae q. 114 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod, sicut Augustinus dicit, contra Faust., libro
 IV, <i>in illis temporalibus promissis figurae fuerunt futurorum
 spiritualium, quae implentur in nobis. Carnalis enim populus
 promissis vitae praesentis inhaerebat, et illorum non tantum
-lingua, sed etiam vita prophetica fuit</i>.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 10 ad 2"><a name="38733"><span class=
-"ref">[38733] I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum
+lingua, sed etiam vita prophetica fuit</i>.</p><p title="I-II q. 114 a. 10 ad 2"><a name="38733"><span class="ref">[38733] Iª-IIae q. 114 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod illae retributiones dicuntur esse divinitus factae
 secundum comparationem ad divinam motionem, non autem secundum
 respectum ad malitiam voluntatis. Praecipue quantum ad regem
@@ -4160,32 +3293,23 @@
 potius ut sibi dominium usurparet. Similiter etiam obstetrices,
 licet habuerunt bonam voluntatem quantum ad liberationem puerorum,
 non tamen fuit earum recta voluntas quantum ad hoc quod mendacium
-confinxerunt.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 10 ad 3"><a name="38734"><span class=
-"ref">[38734] I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
+confinxerunt.</p><p title="I-II q. 114 a. 10 ad 3"><a name="38734"><span class="ref">[38734] Iª-IIae q. 114 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod temporalia mala infliguntur in poenam impiis,
 inquantum per ea non adiuvantur ad consecutionem vitae aeternae.
 Iustis autem, qui per huiusmodi mala iuvantur, non sunt poenae, sed
-magis medicinae, ut etiam supra dictum est.</p>
-<p title="I-II q. 114 a. 10 ad 4"><a name="38735"><span class=
-"ref">[38735] I&ordf;-IIae q. 114 a. 10 ad 4</span></a> Ad quartum
+magis medicinae, ut etiam supra dictum est.</p><p title="I-II q. 114 a. 10 ad 4"><a name="38735"><span class="ref">[38735] Iª-IIae q. 114 a. 10 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod omnia aeque eveniunt bonis et malis, quantum ad ipsam
 substantiam bonorum vel malorum temporalium. Sed non quantum ad
 finem, quia boni per huiusmodi manuducuntur ad beatitudinem, non
-autem mali. Et haec de moralibus in communi dicta sufficiant.</p>
-<div class="centro"><br />
-<p><a href="sth2106.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth3000.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<br />
-<hr />
-<br />
-<address>&copy; 2006 Fundaci&oacute;n Tom&aacute;s de Aquino quoad
-hanc editionem<br />
-Iura omnia asservantur<br />
-OCLC nr. <a href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264"
-style="text-decoration=none">49644264</a></address>
-</div>
-</body>
-</html>
+autem mali. Et haec de moralibus in communi dicta sufficiant.</p></div></div><div class="centro"><br/>
+<p><a href="sth2106.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth3000.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<br/>
+<hr/>
+<br/>
+<address>© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad
+hanc editionem<br/>
+Iura omnia asservantur<br/>
+OCLC nr. <a style="text-decoration=none" href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264">49644264</a></address>
+</div></body>
+</html>
\ No newline at end of file