Mercurial > hg > Aquinas
diff summa/latin/sth1028.html @ 53:d777cc3962f2
div-wrapped
| author | ht |
|---|---|
| date | Mon, 28 Dec 2009 13:00:58 +0000 |
| parents | 544e12f679ad |
| children | 03759e5c1080 |
line wrap: on
line diff
--- a/summa/latin/sth1028.html Sun Dec 27 22:45:01 2009 +0000 +++ b/summa/latin/sth1028.html Mon Dec 28 13:00:58 2009 +0000 @@ -1,796 +1,764 @@ -<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" - "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> -<html lang="LA" xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA"> +<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?> +<!DOCTYPE html + PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "file:///c:/cygwin/usr/local/share/lib/xml/xhtml1-transitional.dtd"> +<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA" lang="LA"> <head> -<meta name="generator" content= -"HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" /> -<meta http-equiv="Content-Type" content= -"text/html; charset=us-ascii" /> -<meta http-equiv="Content-Style-Type" content="text/css" /> -<meta http-equiv="Content-Script-Type" content="text/javascript" /> -<meta name="keywords" content= -"Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" /> -<meta name="language" content="Latin" /> -<meta name="security" content="public" /> -<meta name="owner" content="ealarcon@unav.es" /> -<meta name="author" content="Enrique Alarcón" /> -<meta name="abstract" content="" /> -<link rel="stylesheet" media="screen" href="vscreen.css" type= -"text/css" /> -<link rel="stylesheet" media="print" href="vprint.css" type= -"text/css" /> -<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Iª q. 28-43</title> +<meta content="HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" name="generator"/> +<meta content="text/html; charset=us-ascii" http-equiv="Content-Type"/> +<meta content="text/css" http-equiv="Content-Style-Type"/> +<meta content="text/javascript" http-equiv="Content-Script-Type"/> +<meta content="Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" name="keywords"/> +<meta content="Latin" name="language"/> +<meta content="public" name="security"/> +<meta content="ealarcon@unav.es" name="owner"/> +<meta content="Enrique Alarcón" name="author"/> +<meta content="" name="abstract"/> +<link type="text/css" href="vscreen.css" media="screen" rel="stylesheet"/> +<link type="text/css" href="vprint.css" media="print" rel="stylesheet"/> +<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Iª q. 28-43</title> </head> -<body> -<a href="http://www.corpusthomisticum.org/"></a> -<div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div> -<div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div> -<div class="uno">Summa Theologiae</div> -<div class="dos">prima pars a quaestione XXVIII ad quaestionem -XLIII</div> -<br /> -<div class="centro"> -<table align="center" summary="Imago"> +<body><a href="http://www.corpusthomisticum.org/"/><div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div><div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div><div class="uno">Summa Theologiae</div><div class="dos">prima pars a quaestione XXVIII ad quaestionem +XLIII</div><div class="centro"> +<table summary="Imago" align="center"> <tr> -<th><img src="icons/ghent190.jpg" width="120" height="190" border= -"0" alt="Thomas de Aquino a Justo Ghent depictus" align= -"middle" /></th> +<th><img align="middle" alt="Thomas de Aquino a Justo Ghent depictus" border="0" height="190" width="120" src="icons/ghent190.jpg"/></th> </tr> </table> -<br /> -<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1888 editum<br /> +<br/> +<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1888 editum<br/> ac automato translatum a Roberto Busa SJ in taenias -magneticas<br /> -denuo recognovit Enrique Alarcón atque instruxit<br /> -<br /></span><br /> -<hr /> -<br /> -<p><a href="sth1015.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19" -height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> -<a href="sth1044.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19" -height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p> -<script language="JavaScript" type="text/javascript"> -//<![CDATA[ -<!-- +magneticas<br/> +denuo recognovit Enrique Alarcón atque instruxit<br/> +<br/></span><br/> +<hr/> +<br/> +<p><a href="sth1015.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a> +<a href="sth1044.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p> +<script type="text/javascript" language="JavaScript"> +// +<!-- // original code by Bill Trefzger 12/12/96; revised by Enrique Alarcon 12/9/2000 function go(){if(document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value !="none"){location=document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value}} -document.write('<FORM NAME="selecter"><SELECT NAME="select1">'); -document.write('<OPTION VALUE="none">INDEX'); -document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------'); -document.write('<OPTION VALUE="index.html">Corpus Thomisticum'); -document.write('<OPTION VALUE="iopera.html">Opera omnia'); -document.write('<OPTION VALUE="zbiblia.html">Bibliographia Thomistica'); -document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------'); -document.write('<OPTION VALUE="#29610">Iª q. 28 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29611">Iª q. 28 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29612">Iª q. 28 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29613">Iª q. 28 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29614">Iª q. 28 a. 1 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29615">Iª q. 28 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29616">Iª q. 28 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29617">Iª q. 28 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29618">Iª q. 28 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29619">Iª q. 28 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29620">Iª q. 28 a. 1 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29621">Iª q. 28 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29622">Iª q. 28 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29623">Iª q. 28 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29624">Iª q. 28 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29625">Iª q. 28 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29626">Iª q. 28 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29627">Iª q. 28 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29628">Iª q. 28 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29629">Iª q. 28 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29630">Iª q. 28 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29631">Iª q. 28 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29632">Iª q. 28 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29633">Iª q. 28 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29634">Iª q. 28 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29635">Iª q. 28 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29636">Iª q. 28 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29637">Iª q. 28 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29638">Iª q. 28 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29639">Iª q. 28 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29640">Iª q. 28 a. 4 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29641">Iª q. 28 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29642">Iª q. 28 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29643">Iª q. 28 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29644">Iª q. 28 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29645">Iª q. 28 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29646">Iª q. 28 a. 4 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29647">Iª q. 28 a. 4 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29648">Iª q. 29 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29649">Iª q. 29 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29650">Iª q. 29 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29651">Iª q. 29 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29652">Iª q. 29 a. 1 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29653">Iª q. 29 a. 1 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29654">Iª q. 29 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29655">Iª q. 29 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29656">Iª q. 29 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29657">Iª q. 29 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29658">Iª q. 29 a. 1 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29659">Iª q. 29 a. 1 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29660">Iª q. 29 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29661">Iª q. 29 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29662">Iª q. 29 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29663">Iª q. 29 a. 2 s. c. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29664">Iª q. 29 a. 2 s. c. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29665">Iª q. 29 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29666">Iª q. 29 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29667">Iª q. 29 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29668">Iª q. 29 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29669">Iª q. 29 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29670">Iª q. 29 a. 2 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29671">Iª q. 29 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29672">Iª q. 29 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29673">Iª q. 29 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29674">Iª q. 29 a. 3 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29675">Iª q. 29 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29676">Iª q. 29 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29677">Iª q. 29 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29678">Iª q. 29 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29679">Iª q. 29 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29680">Iª q. 29 a. 3 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29681">Iª q. 29 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29682">Iª q. 29 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29683">Iª q. 29 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29684">Iª q. 29 a. 4 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29685">Iª q. 29 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29686">Iª q. 29 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29687">Iª q. 29 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29688">Iª q. 29 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29689">Iª q. 29 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29690">Iª q. 29 a. 4 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29691">Iª q. 30 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29692">Iª q. 30 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29693">Iª q. 30 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29694">Iª q. 30 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29695">Iª q. 30 a. 1 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29696">Iª q. 30 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29697">Iª q. 30 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29698">Iª q. 30 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29699">Iª q. 30 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29700">Iª q. 30 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29701">Iª q. 30 a. 1 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29702">Iª q. 30 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29703">Iª q. 30 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29704">Iª q. 30 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29705">Iª q. 30 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29706">Iª q. 30 a. 2 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29707">Iª q. 30 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29708">Iª q. 30 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29709">Iª q. 30 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29710">Iª q. 30 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29711">Iª q. 30 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29712">Iª q. 30 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29713">Iª q. 30 a. 2 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29714">Iª q. 30 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29715">Iª q. 30 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29716">Iª q. 30 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29717">Iª q. 30 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29718">Iª q. 30 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29719">Iª q. 30 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29720">Iª q. 30 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29721">Iª q. 30 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29722">Iª q. 30 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29723">Iª q. 30 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29724">Iª q. 30 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29725">Iª q. 30 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29726">Iª q. 30 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29727">Iª q. 30 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29728">Iª q. 30 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29729">Iª q. 30 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29730">Iª q. 31 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29731">Iª q. 31 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29732">Iª q. 31 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29733">Iª q. 31 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29734">Iª q. 31 a. 1 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29735">Iª q. 31 a. 1 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29736">Iª q. 31 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29737">Iª q. 31 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29738">Iª q. 31 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29739">Iª q. 31 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29740">Iª q. 31 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29741">Iª q. 31 a. 1 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29742">Iª q. 31 a. 1 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29743">Iª q. 31 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29744">Iª q. 31 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29745">Iª q. 31 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29746">Iª q. 31 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29747">Iª q. 31 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29748">Iª q. 31 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29749">Iª q. 31 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29750">Iª q. 31 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29751">Iª q. 31 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29752">Iª q. 31 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29753">Iª q. 31 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29754">Iª q. 31 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29755">Iª q. 31 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29756">Iª q. 31 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29757">Iª q. 31 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29758">Iª q. 31 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29759">Iª q. 31 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29760">Iª q. 31 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29761">Iª q. 31 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29762">Iª q. 31 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29763">Iª q. 31 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29764">Iª q. 31 a. 4 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29765">Iª q. 31 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29766">Iª q. 31 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29767">Iª q. 31 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29768">Iª q. 31 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29769">Iª q. 31 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29770">Iª q. 31 a. 4 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29771">Iª q. 32 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29772">Iª q. 32 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29773">Iª q. 32 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29774">Iª q. 32 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29775">Iª q. 32 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29776">Iª q. 32 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29777">Iª q. 32 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29778">Iª q. 32 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29779">Iª q. 32 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29780">Iª q. 32 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29781">Iª q. 32 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29782">Iª q. 32 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29783">Iª q. 32 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29784">Iª q. 32 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29785">Iª q. 32 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29786">Iª q. 32 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29787">Iª q. 32 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29788">Iª q. 32 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29789">Iª q. 32 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29790">Iª q. 32 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29791">Iª q. 32 a. 3 s. c. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29792">Iª q. 32 a. 3 s. c. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29793">Iª q. 32 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29794">Iª q. 32 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29795">Iª q. 32 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29796">Iª q. 32 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29797">Iª q. 32 a. 3 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29798">Iª q. 32 a. 3 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29799">Iª q. 32 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29800">Iª q. 32 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29801">Iª q. 32 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29802">Iª q. 32 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29803">Iª q. 32 a. 4 ad'); -document.write('<OPTION VALUE="#29804">Iª q. 33 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29805">Iª q. 33 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29806">Iª q. 33 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29807">Iª q. 33 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29808">Iª q. 33 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29809">Iª q. 33 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29810">Iª q. 33 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29811">Iª q. 33 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29812">Iª q. 33 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29813">Iª q. 33 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29814">Iª q. 33 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29815">Iª q. 33 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29816">Iª q. 33 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29817">Iª q. 33 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29818">Iª q. 33 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29819">Iª q. 33 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29820">Iª q. 33 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29821">Iª q. 33 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29822">Iª q. 33 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29823">Iª q. 33 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29824">Iª q. 33 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29825">Iª q. 33 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29826">Iª q. 33 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29827">Iª q. 33 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29828">Iª q. 33 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29829">Iª q. 33 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29830">Iª q. 33 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29831">Iª q. 33 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29832">Iª q. 33 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29833">Iª q. 33 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29834">Iª q. 33 a. 4 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29835">Iª q. 33 a. 4 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29836">Iª q. 33 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29837">Iª q. 33 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29838">Iª q. 33 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29839">Iª q. 33 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29840">Iª q. 33 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29841">Iª q. 33 a. 4 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29842">Iª q. 33 a. 4 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29843">Iª q. 34 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29844">Iª q. 34 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29845">Iª q. 34 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29846">Iª q. 34 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29847">Iª q. 34 a. 1 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29848">Iª q. 34 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29849">Iª q. 34 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29850">Iª q. 34 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29851">Iª q. 34 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29852">Iª q. 34 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29853">Iª q. 34 a. 1 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29854">Iª q. 34 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29855">Iª q. 34 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29856">Iª q. 34 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29857">Iª q. 34 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29858">Iª q. 34 a. 2 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29859">Iª q. 34 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29860">Iª q. 34 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29861">Iª q. 34 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29862">Iª q. 34 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29863">Iª q. 34 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29864">Iª q. 34 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29865">Iª q. 34 a. 2 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29866">Iª q. 34 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29867">Iª q. 34 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29868">Iª q. 34 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29869">Iª q. 34 a. 3 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29870">Iª q. 34 a. 3 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29871">Iª q. 34 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29872">Iª q. 34 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29873">Iª q. 34 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29874">Iª q. 34 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29875">Iª q. 34 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29876">Iª q. 34 a. 3 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29877">Iª q. 34 a. 3 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29878">Iª q. 35 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29879">Iª q. 35 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29880">Iª q. 35 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29881">Iª q. 35 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29882">Iª q. 35 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29883">Iª q. 35 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29884">Iª q. 35 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29885">Iª q. 35 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29886">Iª q. 35 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29887">Iª q. 35 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29888">Iª q. 35 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29889">Iª q. 35 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29890">Iª q. 35 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29891">Iª q. 35 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29892">Iª q. 35 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29893">Iª q. 35 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29894">Iª q. 35 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29895">Iª q. 36 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29896">Iª q. 36 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29897">Iª q. 36 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29898">Iª q. 36 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29899">Iª q. 36 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29900">Iª q. 36 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29901">Iª q. 36 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29902">Iª q. 36 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29903">Iª q. 36 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29904">Iª q. 36 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29905">Iª q. 36 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29906">Iª q. 36 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29907">Iª q. 36 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29908">Iª q. 36 a. 2 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29909">Iª q. 36 a. 2 arg. 6'); -document.write('<OPTION VALUE="#29910">Iª q. 36 a. 2 arg. 7'); -document.write('<OPTION VALUE="#29911">Iª q. 36 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29912">Iª q. 36 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29913">Iª q. 36 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29914">Iª q. 36 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29915">Iª q. 36 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29916">Iª q. 36 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29917">Iª q. 36 a. 2 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29918">Iª q. 36 a. 2 ad 6'); -document.write('<OPTION VALUE="#29919">Iª q. 36 a. 2 ad 7'); -document.write('<OPTION VALUE="#29920">Iª q. 36 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29921">Iª q. 36 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29922">Iª q. 36 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29923">Iª q. 36 a. 3 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29924">Iª q. 36 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29925">Iª q. 36 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29926">Iª q. 36 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29927">Iª q. 36 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29928">Iª q. 36 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29929">Iª q. 36 a. 3 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29930">Iª q. 36 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29931">Iª q. 36 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29932">Iª q. 36 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29933">Iª q. 36 a. 4 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29934">Iª q. 36 a. 4 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29935">Iª q. 36 a. 4 arg. 6'); -document.write('<OPTION VALUE="#29936">Iª q. 36 a. 4 arg. 7'); -document.write('<OPTION VALUE="#29937">Iª q. 36 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29938">Iª q. 36 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29939">Iª q. 36 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29940">Iª q. 36 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29941">Iª q. 36 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29942">Iª q. 36 a. 4 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29943">Iª q. 36 a. 4 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29944">Iª q. 36 a. 4 ad 6'); -document.write('<OPTION VALUE="#29945">Iª q. 36 a. 4 ad 7'); -document.write('<OPTION VALUE="#29946">Iª q. 37 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29947">Iª q. 37 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29948">Iª q. 37 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29949">Iª q. 37 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29950">Iª q. 37 a. 1 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29951">Iª q. 37 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29952">Iª q. 37 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29953">Iª q. 37 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29954">Iª q. 37 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29955">Iª q. 37 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29956">Iª q. 37 a. 1 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29957">Iª q. 37 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29958">Iª q. 37 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29959">Iª q. 37 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29960">Iª q. 37 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29961">Iª q. 37 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29962">Iª q. 37 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29963">Iª q. 37 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29964">Iª q. 37 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29965">Iª q. 38 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29966">Iª q. 38 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29967">Iª q. 38 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29968">Iª q. 38 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29969">Iª q. 38 a. 1 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29970">Iª q. 38 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29971">Iª q. 38 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29972">Iª q. 38 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29973">Iª q. 38 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29974">Iª q. 38 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29975">Iª q. 38 a. 1 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29976">Iª q. 38 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29977">Iª q. 38 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29978">Iª q. 38 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29979">Iª q. 38 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29980">Iª q. 38 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29981">Iª q. 38 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29982">Iª q. 38 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29983">Iª q. 38 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29984">Iª q. 39 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29985">Iª q. 39 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29986">Iª q. 39 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29987">Iª q. 39 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29988">Iª q. 39 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29989">Iª q. 39 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29990">Iª q. 39 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29991">Iª q. 39 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29992">Iª q. 39 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29993">Iª q. 39 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29994">Iª q. 39 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29995">Iª q. 39 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29996">Iª q. 39 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29997">Iª q. 39 a. 2 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29998">Iª q. 39 a. 2 arg. 6'); -document.write('<OPTION VALUE="#29999">Iª q. 39 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30000">Iª q. 39 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30001">Iª q. 39 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30002">Iª q. 39 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30003">Iª q. 39 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30004">Iª q. 39 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30005">Iª q. 39 a. 2 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#30006">Iª q. 39 a. 2 ad 6'); -document.write('<OPTION VALUE="#30007">Iª q. 39 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30008">Iª q. 39 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30009">Iª q. 39 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30010">Iª q. 39 a. 3 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30011">Iª q. 39 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30012">Iª q. 39 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30013">Iª q. 39 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30014">Iª q. 39 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30015">Iª q. 39 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30016">Iª q. 39 a. 3 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30017">Iª q. 39 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30018">Iª q. 39 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30019">Iª q. 39 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30020">Iª q. 39 a. 4 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30021">Iª q. 39 a. 4 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#30022">Iª q. 39 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30023">Iª q. 39 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30024">Iª q. 39 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30025">Iª q. 39 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30026">Iª q. 39 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30027">Iª q. 39 a. 4 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30028">Iª q. 39 a. 4 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#30029">Iª q. 39 a. 5 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30030">Iª q. 39 a. 5 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30031">Iª q. 39 a. 5 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30032">Iª q. 39 a. 5 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30033">Iª q. 39 a. 5 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#30034">Iª q. 39 a. 5 arg. 6'); -document.write('<OPTION VALUE="#30035">Iª q. 39 a. 5 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30036">Iª q. 39 a. 5 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30037">Iª q. 39 a. 5 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30038">Iª q. 39 a. 5 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30039">Iª q. 39 a. 5 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30040">Iª q. 39 a. 5 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30041">Iª q. 39 a. 5 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#30042">Iª q. 39 a. 5 ad 6'); -document.write('<OPTION VALUE="#30043">Iª q. 39 a. 6 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30044">Iª q. 39 a. 6 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30045">Iª q. 39 a. 6 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30046">Iª q. 39 a. 6 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30047">Iª q. 39 a. 6 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30048">Iª q. 39 a. 6 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30049">Iª q. 39 a. 7 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30050">Iª q. 39 a. 7 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30051">Iª q. 39 a. 7 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30052">Iª q. 39 a. 7 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30053">Iª q. 39 a. 7 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30054">Iª q. 39 a. 7 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30055">Iª q. 39 a. 7 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30056">Iª q. 39 a. 7 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30057">Iª q. 39 a. 8 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30058">Iª q. 39 a. 8 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30059">Iª q. 39 a. 8 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30060">Iª q. 39 a. 8 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30061">Iª q. 39 a. 8 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#30062">Iª q. 39 a. 8 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30063">Iª q. 39 a. 8 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30064">Iª q. 40 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30065">Iª q. 40 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30066">Iª q. 40 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30067">Iª q. 40 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30068">Iª q. 40 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30069">Iª q. 40 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30070">Iª q. 40 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30071">Iª q. 40 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30072">Iª q. 40 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30073">Iª q. 40 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30074">Iª q. 40 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30075">Iª q. 40 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30076">Iª q. 40 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30077">Iª q. 40 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30078">Iª q. 40 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30079">Iª q. 40 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30080">Iª q. 40 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30081">Iª q. 40 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30082">Iª q. 40 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30083">Iª q. 40 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30084">Iª q. 40 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30085">Iª q. 40 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30086">Iª q. 40 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30087">Iª q. 40 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30088">Iª q. 40 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30089">Iª q. 40 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30090">Iª q. 40 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30091">Iª q. 40 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30092">Iª q. 40 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30093">Iª q. 40 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30094">Iª q. 40 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30095">Iª q. 40 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30096">Iª q. 40 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30097">Iª q. 40 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30098">Iª q. 40 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30099">Iª q. 41 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30100">Iª q. 41 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30101">Iª q. 41 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30102">Iª q. 41 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30103">Iª q. 41 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30104">Iª q. 41 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30105">Iª q. 41 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30106">Iª q. 41 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30107">Iª q. 41 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30108">Iª q. 41 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30109">Iª q. 41 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30110">Iª q. 41 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30111">Iª q. 41 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30112">Iª q. 41 a. 2 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#30113">Iª q. 41 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30114">Iª q. 41 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30115">Iª q. 41 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30116">Iª q. 41 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30117">Iª q. 41 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30118">Iª q. 41 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30119">Iª q. 41 a. 2 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#30120">Iª q. 41 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30121">Iª q. 41 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30122">Iª q. 41 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30123">Iª q. 41 a. 3 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30124">Iª q. 41 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30125">Iª q. 41 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30126">Iª q. 41 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30127">Iª q. 41 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30128">Iª q. 41 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30129">Iª q. 41 a. 3 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30130">Iª q. 41 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30131">Iª q. 41 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30132">Iª q. 41 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30133">Iª q. 41 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30134">Iª q. 41 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30135">Iª q. 41 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30136">Iª q. 41 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30137">Iª q. 41 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30138">Iª q. 41 a. 5 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30139">Iª q. 41 a. 5 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30140">Iª q. 41 a. 5 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30141">Iª q. 41 a. 5 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30142">Iª q. 41 a. 5 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30143">Iª q. 41 a. 5 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30144">Iª q. 41 a. 5 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30145">Iª q. 41 a. 5 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30146">Iª q. 41 a. 6 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30147">Iª q. 41 a. 6 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30148">Iª q. 41 a. 6 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30149">Iª q. 41 a. 6 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30150">Iª q. 41 a. 6 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30151">Iª q. 41 a. 6 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30152">Iª q. 41 a. 6 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30153">Iª q. 41 a. 6 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30154">Iª q. 42 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30155">Iª q. 42 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30156">Iª q. 42 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30157">Iª q. 42 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30158">Iª q. 42 a. 1 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30159">Iª q. 42 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30160">Iª q. 42 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30161">Iª q. 42 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30162">Iª q. 42 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30163">Iª q. 42 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30164">Iª q. 42 a. 1 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30165">Iª q. 42 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30166">Iª q. 42 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30167">Iª q. 42 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30168">Iª q. 42 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30169">Iª q. 42 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30170">Iª q. 42 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30171">Iª q. 42 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30172">Iª q. 42 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30173">Iª q. 42 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30174">Iª q. 42 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30175">Iª q. 42 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30176">Iª q. 42 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30177">Iª q. 42 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30178">Iª q. 42 a. 3 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30179">Iª q. 42 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30180">Iª q. 42 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30181">Iª q. 42 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30182">Iª q. 42 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30183">Iª q. 42 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30184">Iª q. 42 a. 3 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30185">Iª q. 42 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30186">Iª q. 42 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30187">Iª q. 42 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30188">Iª q. 42 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30189">Iª q. 42 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30190">Iª q. 42 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30191">Iª q. 42 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30192">Iª q. 42 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30193">Iª q. 42 a. 5 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30194">Iª q. 42 a. 5 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30195">Iª q. 42 a. 5 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30196">Iª q. 42 a. 5 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30197">Iª q. 42 a. 5 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30198">Iª q. 42 a. 5 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30199">Iª q. 42 a. 5 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30200">Iª q. 42 a. 5 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30201">Iª q. 42 a. 6 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30202">Iª q. 42 a. 6 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30203">Iª q. 42 a. 6 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30204">Iª q. 42 a. 6 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30205">Iª q. 42 a. 6 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30206">Iª q. 42 a. 6 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30207">Iª q. 42 a. 6 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30208">Iª q. 42 a. 6 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30209">Iª q. 43 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30210">Iª q. 43 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30211">Iª q. 43 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30212">Iª q. 43 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30213">Iª q. 43 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30214">Iª q. 43 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30215">Iª q. 43 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30216">Iª q. 43 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30217">Iª q. 43 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30218">Iª q. 43 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30219">Iª q. 43 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30220">Iª q. 43 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30221">Iª q. 43 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30222">Iª q. 43 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30223">Iª q. 43 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30224">Iª q. 43 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30225">Iª q. 43 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30226">Iª q. 43 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30227">Iª q. 43 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30228">Iª q. 43 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30229">Iª q. 43 a. 3 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30230">Iª q. 43 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30231">Iª q. 43 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30232">Iª q. 43 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30233">Iª q. 43 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30234">Iª q. 43 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30235">Iª q. 43 a. 3 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30236">Iª q. 43 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30237">Iª q. 43 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30238">Iª q. 43 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30239">Iª q. 43 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30240">Iª q. 43 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30241">Iª q. 43 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30242">Iª q. 43 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30243">Iª q. 43 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30244">Iª q. 43 a. 5 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30245">Iª q. 43 a. 5 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30246">Iª q. 43 a. 5 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30247">Iª q. 43 a. 5 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30248">Iª q. 43 a. 5 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30249">Iª q. 43 a. 5 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30250">Iª q. 43 a. 5 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30251">Iª q. 43 a. 5 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30252">Iª q. 43 a. 6 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30253">Iª q. 43 a. 6 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30254">Iª q. 43 a. 6 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30255">Iª q. 43 a. 6 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30256">Iª q. 43 a. 6 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30257">Iª q. 43 a. 6 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30258">Iª q. 43 a. 6 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30259">Iª q. 43 a. 6 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30260">Iª q. 43 a. 6 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30261">Iª q. 43 a. 6 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30262">Iª q. 43 a. 7 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30263">Iª q. 43 a. 7 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30264">Iª q. 43 a. 7 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30265">Iª q. 43 a. 7 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30266">Iª q. 43 a. 7 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#30267">Iª q. 43 a. 7 arg. 6'); -document.write('<OPTION VALUE="#30268">Iª q. 43 a. 7 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30269">Iª q. 43 a. 7 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30270">Iª q. 43 a. 7 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30271">Iª q. 43 a. 7 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30272">Iª q. 43 a. 7 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30273">Iª q. 43 a. 7 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#30274">Iª q. 43 a. 7 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#30275">Iª q. 43 a. 7 ad 6'); -document.write('<OPTION VALUE="#30276">Iª q. 43 a. 8 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#30277">Iª q. 43 a. 8 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#30278">Iª q. 43 a. 8 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#30279">Iª q. 43 a. 8 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30280">Iª q. 43 a. 8 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#30281">Iª q. 43 a. 8 ad'); -document.write('<\/SELECT>'); -document.write('<BR><BR>'); -document.write('<INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()">'); -document.write('<\/FORM>'); -// --> -//]]> -</script><br /> -<hr /> -<br /></div> -<div class="D">Quaestio 28</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 28 pr."><a name="29610"><span class="ref">[29610] -Iª q. 28 pr.</span></a> Deinde considerandum est de +document.write('<FORM NAME="selecter"><SELECT NAME="select1">'); +document.write('<OPTION VALUE="none">INDEX'); +document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------'); +document.write('<OPTION VALUE="index.html">Corpus Thomisticum'); +document.write('<OPTION VALUE="iopera.html">Opera omnia'); +document.write('<OPTION VALUE="zbiblia.html">Bibliographia Thomistica'); +document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------'); +document.write('<OPTION VALUE="#29610">I&ordf; q. 28 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29611">I&ordf; q. 28 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29612">I&ordf; q. 28 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29613">I&ordf; q. 28 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29614">I&ordf; q. 28 a. 1 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29615">I&ordf; q. 28 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29616">I&ordf; q. 28 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29617">I&ordf; q. 28 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29618">I&ordf; q. 28 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29619">I&ordf; q. 28 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29620">I&ordf; q. 28 a. 1 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29621">I&ordf; q. 28 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29622">I&ordf; q. 28 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29623">I&ordf; q. 28 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29624">I&ordf; q. 28 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29625">I&ordf; q. 28 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29626">I&ordf; q. 28 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29627">I&ordf; q. 28 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29628">I&ordf; q. 28 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29629">I&ordf; q. 28 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29630">I&ordf; q. 28 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29631">I&ordf; q. 28 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29632">I&ordf; q. 28 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29633">I&ordf; q. 28 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29634">I&ordf; q. 28 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29635">I&ordf; q. 28 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29636">I&ordf; q. 28 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29637">I&ordf; q. 28 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29638">I&ordf; q. 28 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29639">I&ordf; q. 28 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29640">I&ordf; q. 28 a. 4 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29641">I&ordf; q. 28 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29642">I&ordf; q. 28 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29643">I&ordf; q. 28 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29644">I&ordf; q. 28 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29645">I&ordf; q. 28 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29646">I&ordf; q. 28 a. 4 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29647">I&ordf; q. 28 a. 4 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29648">I&ordf; q. 29 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29649">I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29650">I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29651">I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29652">I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29653">I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29654">I&ordf; q. 29 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29655">I&ordf; q. 29 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29656">I&ordf; q. 29 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29657">I&ordf; q. 29 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29658">I&ordf; q. 29 a. 1 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29659">I&ordf; q. 29 a. 1 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29660">I&ordf; q. 29 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29661">I&ordf; q. 29 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29662">I&ordf; q. 29 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29663">I&ordf; q. 29 a. 2 s. c. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29664">I&ordf; q. 29 a. 2 s. c. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29665">I&ordf; q. 29 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29666">I&ordf; q. 29 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29667">I&ordf; q. 29 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29668">I&ordf; q. 29 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29669">I&ordf; q. 29 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29670">I&ordf; q. 29 a. 2 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29671">I&ordf; q. 29 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29672">I&ordf; q. 29 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29673">I&ordf; q. 29 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29674">I&ordf; q. 29 a. 3 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29675">I&ordf; q. 29 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29676">I&ordf; q. 29 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29677">I&ordf; q. 29 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29678">I&ordf; q. 29 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29679">I&ordf; q. 29 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29680">I&ordf; q. 29 a. 3 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29681">I&ordf; q. 29 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29682">I&ordf; q. 29 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29683">I&ordf; q. 29 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29684">I&ordf; q. 29 a. 4 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29685">I&ordf; q. 29 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29686">I&ordf; q. 29 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29687">I&ordf; q. 29 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29688">I&ordf; q. 29 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29689">I&ordf; q. 29 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29690">I&ordf; q. 29 a. 4 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29691">I&ordf; q. 30 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29692">I&ordf; q. 30 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29693">I&ordf; q. 30 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29694">I&ordf; q. 30 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29695">I&ordf; q. 30 a. 1 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29696">I&ordf; q. 30 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29697">I&ordf; q. 30 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29698">I&ordf; q. 30 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29699">I&ordf; q. 30 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29700">I&ordf; q. 30 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29701">I&ordf; q. 30 a. 1 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29702">I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29703">I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29704">I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29705">I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29706">I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29707">I&ordf; q. 30 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29708">I&ordf; q. 30 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29709">I&ordf; q. 30 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29710">I&ordf; q. 30 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29711">I&ordf; q. 30 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29712">I&ordf; q. 30 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29713">I&ordf; q. 30 a. 2 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29714">I&ordf; q. 30 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29715">I&ordf; q. 30 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29716">I&ordf; q. 30 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29717">I&ordf; q. 30 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29718">I&ordf; q. 30 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29719">I&ordf; q. 30 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29720">I&ordf; q. 30 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29721">I&ordf; q. 30 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29722">I&ordf; q. 30 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29723">I&ordf; q. 30 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29724">I&ordf; q. 30 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29725">I&ordf; q. 30 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29726">I&ordf; q. 30 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29727">I&ordf; q. 30 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29728">I&ordf; q. 30 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29729">I&ordf; q. 30 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29730">I&ordf; q. 31 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29731">I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29732">I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29733">I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29734">I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29735">I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29736">I&ordf; q. 31 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29737">I&ordf; q. 31 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29738">I&ordf; q. 31 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29739">I&ordf; q. 31 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29740">I&ordf; q. 31 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29741">I&ordf; q. 31 a. 1 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29742">I&ordf; q. 31 a. 1 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29743">I&ordf; q. 31 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29744">I&ordf; q. 31 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29745">I&ordf; q. 31 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29746">I&ordf; q. 31 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29747">I&ordf; q. 31 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29748">I&ordf; q. 31 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29749">I&ordf; q. 31 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29750">I&ordf; q. 31 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29751">I&ordf; q. 31 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29752">I&ordf; q. 31 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29753">I&ordf; q. 31 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29754">I&ordf; q. 31 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29755">I&ordf; q. 31 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29756">I&ordf; q. 31 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29757">I&ordf; q. 31 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29758">I&ordf; q. 31 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29759">I&ordf; q. 31 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29760">I&ordf; q. 31 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29761">I&ordf; q. 31 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29762">I&ordf; q. 31 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29763">I&ordf; q. 31 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29764">I&ordf; q. 31 a. 4 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29765">I&ordf; q. 31 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29766">I&ordf; q. 31 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29767">I&ordf; q. 31 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29768">I&ordf; q. 31 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29769">I&ordf; q. 31 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29770">I&ordf; q. 31 a. 4 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29771">I&ordf; q. 32 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29772">I&ordf; q. 32 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29773">I&ordf; q. 32 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29774">I&ordf; q. 32 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29775">I&ordf; q. 32 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29776">I&ordf; q. 32 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29777">I&ordf; q. 32 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29778">I&ordf; q. 32 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29779">I&ordf; q. 32 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29780">I&ordf; q. 32 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29781">I&ordf; q. 32 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29782">I&ordf; q. 32 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29783">I&ordf; q. 32 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29784">I&ordf; q. 32 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29785">I&ordf; q. 32 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29786">I&ordf; q. 32 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29787">I&ordf; q. 32 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29788">I&ordf; q. 32 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29789">I&ordf; q. 32 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29790">I&ordf; q. 32 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29791">I&ordf; q. 32 a. 3 s. c. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29792">I&ordf; q. 32 a. 3 s. c. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29793">I&ordf; q. 32 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29794">I&ordf; q. 32 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29795">I&ordf; q. 32 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29796">I&ordf; q. 32 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29797">I&ordf; q. 32 a. 3 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29798">I&ordf; q. 32 a. 3 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29799">I&ordf; q. 32 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29800">I&ordf; q. 32 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29801">I&ordf; q. 32 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29802">I&ordf; q. 32 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29803">I&ordf; q. 32 a. 4 ad'); +document.write('<OPTION VALUE="#29804">I&ordf; q. 33 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29805">I&ordf; q. 33 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29806">I&ordf; q. 33 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29807">I&ordf; q. 33 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29808">I&ordf; q. 33 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29809">I&ordf; q. 33 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29810">I&ordf; q. 33 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29811">I&ordf; q. 33 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29812">I&ordf; q. 33 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29813">I&ordf; q. 33 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29814">I&ordf; q. 33 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29815">I&ordf; q. 33 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29816">I&ordf; q. 33 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29817">I&ordf; q. 33 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29818">I&ordf; q. 33 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29819">I&ordf; q. 33 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29820">I&ordf; q. 33 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29821">I&ordf; q. 33 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29822">I&ordf; q. 33 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29823">I&ordf; q. 33 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29824">I&ordf; q. 33 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29825">I&ordf; q. 33 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29826">I&ordf; q. 33 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29827">I&ordf; q. 33 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29828">I&ordf; q. 33 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29829">I&ordf; q. 33 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29830">I&ordf; q. 33 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29831">I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29832">I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29833">I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29834">I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29835">I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29836">I&ordf; q. 33 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29837">I&ordf; q. 33 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29838">I&ordf; q. 33 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29839">I&ordf; q. 33 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29840">I&ordf; q. 33 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29841">I&ordf; q. 33 a. 4 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29842">I&ordf; q. 33 a. 4 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29843">I&ordf; q. 34 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29844">I&ordf; q. 34 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29845">I&ordf; q. 34 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29846">I&ordf; q. 34 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29847">I&ordf; q. 34 a. 1 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29848">I&ordf; q. 34 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29849">I&ordf; q. 34 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29850">I&ordf; q. 34 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29851">I&ordf; q. 34 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29852">I&ordf; q. 34 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29853">I&ordf; q. 34 a. 1 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29854">I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29855">I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29856">I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29857">I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29858">I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29859">I&ordf; q. 34 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29860">I&ordf; q. 34 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29861">I&ordf; q. 34 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29862">I&ordf; q. 34 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29863">I&ordf; q. 34 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29864">I&ordf; q. 34 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29865">I&ordf; q. 34 a. 2 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29866">I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29867">I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29868">I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29869">I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29870">I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29871">I&ordf; q. 34 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29872">I&ordf; q. 34 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29873">I&ordf; q. 34 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29874">I&ordf; q. 34 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29875">I&ordf; q. 34 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29876">I&ordf; q. 34 a. 3 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29877">I&ordf; q. 34 a. 3 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29878">I&ordf; q. 35 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29879">I&ordf; q. 35 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29880">I&ordf; q. 35 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29881">I&ordf; q. 35 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29882">I&ordf; q. 35 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29883">I&ordf; q. 35 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29884">I&ordf; q. 35 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29885">I&ordf; q. 35 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29886">I&ordf; q. 35 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29887">I&ordf; q. 35 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29888">I&ordf; q. 35 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29889">I&ordf; q. 35 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29890">I&ordf; q. 35 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29891">I&ordf; q. 35 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29892">I&ordf; q. 35 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29893">I&ordf; q. 35 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29894">I&ordf; q. 35 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29895">I&ordf; q. 36 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29896">I&ordf; q. 36 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29897">I&ordf; q. 36 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29898">I&ordf; q. 36 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29899">I&ordf; q. 36 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29900">I&ordf; q. 36 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29901">I&ordf; q. 36 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29902">I&ordf; q. 36 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29903">I&ordf; q. 36 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29904">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29905">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29906">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29907">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29908">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29909">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 6'); +document.write('<OPTION VALUE="#29910">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 7'); +document.write('<OPTION VALUE="#29911">I&ordf; q. 36 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29912">I&ordf; q. 36 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29913">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29914">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29915">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29916">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29917">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29918">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 6'); +document.write('<OPTION VALUE="#29919">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 7'); +document.write('<OPTION VALUE="#29920">I&ordf; q. 36 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29921">I&ordf; q. 36 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29922">I&ordf; q. 36 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29923">I&ordf; q. 36 a. 3 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29924">I&ordf; q. 36 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29925">I&ordf; q. 36 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29926">I&ordf; q. 36 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29927">I&ordf; q. 36 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29928">I&ordf; q. 36 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29929">I&ordf; q. 36 a. 3 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29930">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29931">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29932">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29933">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29934">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29935">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 6'); +document.write('<OPTION VALUE="#29936">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 7'); +document.write('<OPTION VALUE="#29937">I&ordf; q. 36 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29938">I&ordf; q. 36 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29939">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29940">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29941">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29942">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29943">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29944">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 6'); +document.write('<OPTION VALUE="#29945">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 7'); +document.write('<OPTION VALUE="#29946">I&ordf; q. 37 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29947">I&ordf; q. 37 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29948">I&ordf; q. 37 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29949">I&ordf; q. 37 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29950">I&ordf; q. 37 a. 1 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29951">I&ordf; q. 37 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29952">I&ordf; q. 37 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29953">I&ordf; q. 37 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29954">I&ordf; q. 37 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29955">I&ordf; q. 37 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29956">I&ordf; q. 37 a. 1 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29957">I&ordf; q. 37 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29958">I&ordf; q. 37 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29959">I&ordf; q. 37 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29960">I&ordf; q. 37 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29961">I&ordf; q. 37 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29962">I&ordf; q. 37 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29963">I&ordf; q. 37 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29964">I&ordf; q. 37 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29965">I&ordf; q. 38 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29966">I&ordf; q. 38 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29967">I&ordf; q. 38 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29968">I&ordf; q. 38 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29969">I&ordf; q. 38 a. 1 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29970">I&ordf; q. 38 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29971">I&ordf; q. 38 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29972">I&ordf; q. 38 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29973">I&ordf; q. 38 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29974">I&ordf; q. 38 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29975">I&ordf; q. 38 a. 1 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29976">I&ordf; q. 38 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29977">I&ordf; q. 38 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29978">I&ordf; q. 38 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29979">I&ordf; q. 38 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29980">I&ordf; q. 38 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29981">I&ordf; q. 38 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29982">I&ordf; q. 38 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29983">I&ordf; q. 38 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29984">I&ordf; q. 39 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29985">I&ordf; q. 39 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29986">I&ordf; q. 39 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29987">I&ordf; q. 39 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29988">I&ordf; q. 39 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29989">I&ordf; q. 39 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29990">I&ordf; q. 39 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29991">I&ordf; q. 39 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29992">I&ordf; q. 39 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29993">I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29994">I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29995">I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29996">I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29997">I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29998">I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 6'); +document.write('<OPTION VALUE="#29999">I&ordf; q. 39 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30000">I&ordf; q. 39 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30001">I&ordf; q. 39 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30002">I&ordf; q. 39 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30003">I&ordf; q. 39 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30004">I&ordf; q. 39 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30005">I&ordf; q. 39 a. 2 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#30006">I&ordf; q. 39 a. 2 ad 6'); +document.write('<OPTION VALUE="#30007">I&ordf; q. 39 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30008">I&ordf; q. 39 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30009">I&ordf; q. 39 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30010">I&ordf; q. 39 a. 3 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30011">I&ordf; q. 39 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30012">I&ordf; q. 39 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30013">I&ordf; q. 39 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30014">I&ordf; q. 39 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30015">I&ordf; q. 39 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30016">I&ordf; q. 39 a. 3 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30017">I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30018">I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30019">I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30020">I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30021">I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#30022">I&ordf; q. 39 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30023">I&ordf; q. 39 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30024">I&ordf; q. 39 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30025">I&ordf; q. 39 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30026">I&ordf; q. 39 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30027">I&ordf; q. 39 a. 4 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30028">I&ordf; q. 39 a. 4 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#30029">I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30030">I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30031">I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30032">I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30033">I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#30034">I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 6'); +document.write('<OPTION VALUE="#30035">I&ordf; q. 39 a. 5 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30036">I&ordf; q. 39 a. 5 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30037">I&ordf; q. 39 a. 5 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30038">I&ordf; q. 39 a. 5 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30039">I&ordf; q. 39 a. 5 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30040">I&ordf; q. 39 a. 5 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30041">I&ordf; q. 39 a. 5 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#30042">I&ordf; q. 39 a. 5 ad 6'); +document.write('<OPTION VALUE="#30043">I&ordf; q. 39 a. 6 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30044">I&ordf; q. 39 a. 6 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30045">I&ordf; q. 39 a. 6 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30046">I&ordf; q. 39 a. 6 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30047">I&ordf; q. 39 a. 6 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30048">I&ordf; q. 39 a. 6 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30049">I&ordf; q. 39 a. 7 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30050">I&ordf; q. 39 a. 7 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30051">I&ordf; q. 39 a. 7 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30052">I&ordf; q. 39 a. 7 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30053">I&ordf; q. 39 a. 7 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30054">I&ordf; q. 39 a. 7 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30055">I&ordf; q. 39 a. 7 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30056">I&ordf; q. 39 a. 7 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30057">I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30058">I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30059">I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30060">I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30061">I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#30062">I&ordf; q. 39 a. 8 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30063">I&ordf; q. 39 a. 8 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30064">I&ordf; q. 40 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30065">I&ordf; q. 40 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30066">I&ordf; q. 40 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30067">I&ordf; q. 40 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30068">I&ordf; q. 40 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30069">I&ordf; q. 40 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30070">I&ordf; q. 40 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30071">I&ordf; q. 40 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30072">I&ordf; q. 40 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30073">I&ordf; q. 40 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30074">I&ordf; q. 40 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30075">I&ordf; q. 40 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30076">I&ordf; q. 40 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30077">I&ordf; q. 40 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30078">I&ordf; q. 40 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30079">I&ordf; q. 40 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30080">I&ordf; q. 40 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30081">I&ordf; q. 40 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30082">I&ordf; q. 40 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30083">I&ordf; q. 40 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30084">I&ordf; q. 40 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30085">I&ordf; q. 40 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30086">I&ordf; q. 40 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30087">I&ordf; q. 40 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30088">I&ordf; q. 40 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30089">I&ordf; q. 40 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30090">I&ordf; q. 40 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30091">I&ordf; q. 40 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30092">I&ordf; q. 40 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30093">I&ordf; q. 40 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30094">I&ordf; q. 40 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30095">I&ordf; q. 40 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30096">I&ordf; q. 40 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30097">I&ordf; q. 40 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30098">I&ordf; q. 40 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30099">I&ordf; q. 41 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30100">I&ordf; q. 41 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30101">I&ordf; q. 41 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30102">I&ordf; q. 41 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30103">I&ordf; q. 41 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30104">I&ordf; q. 41 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30105">I&ordf; q. 41 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30106">I&ordf; q. 41 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30107">I&ordf; q. 41 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30108">I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30109">I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30110">I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30111">I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30112">I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#30113">I&ordf; q. 41 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30114">I&ordf; q. 41 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30115">I&ordf; q. 41 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30116">I&ordf; q. 41 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30117">I&ordf; q. 41 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30118">I&ordf; q. 41 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30119">I&ordf; q. 41 a. 2 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#30120">I&ordf; q. 41 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30121">I&ordf; q. 41 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30122">I&ordf; q. 41 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30123">I&ordf; q. 41 a. 3 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30124">I&ordf; q. 41 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30125">I&ordf; q. 41 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30126">I&ordf; q. 41 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30127">I&ordf; q. 41 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30128">I&ordf; q. 41 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30129">I&ordf; q. 41 a. 3 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30130">I&ordf; q. 41 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30131">I&ordf; q. 41 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30132">I&ordf; q. 41 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30133">I&ordf; q. 41 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30134">I&ordf; q. 41 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30135">I&ordf; q. 41 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30136">I&ordf; q. 41 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30137">I&ordf; q. 41 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30138">I&ordf; q. 41 a. 5 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30139">I&ordf; q. 41 a. 5 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30140">I&ordf; q. 41 a. 5 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30141">I&ordf; q. 41 a. 5 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30142">I&ordf; q. 41 a. 5 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30143">I&ordf; q. 41 a. 5 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30144">I&ordf; q. 41 a. 5 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30145">I&ordf; q. 41 a. 5 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30146">I&ordf; q. 41 a. 6 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30147">I&ordf; q. 41 a. 6 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30148">I&ordf; q. 41 a. 6 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30149">I&ordf; q. 41 a. 6 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30150">I&ordf; q. 41 a. 6 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30151">I&ordf; q. 41 a. 6 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30152">I&ordf; q. 41 a. 6 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30153">I&ordf; q. 41 a. 6 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30154">I&ordf; q. 42 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30155">I&ordf; q. 42 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30156">I&ordf; q. 42 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30157">I&ordf; q. 42 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30158">I&ordf; q. 42 a. 1 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30159">I&ordf; q. 42 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30160">I&ordf; q. 42 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30161">I&ordf; q. 42 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30162">I&ordf; q. 42 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30163">I&ordf; q. 42 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30164">I&ordf; q. 42 a. 1 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30165">I&ordf; q. 42 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30166">I&ordf; q. 42 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30167">I&ordf; q. 42 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30168">I&ordf; q. 42 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30169">I&ordf; q. 42 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30170">I&ordf; q. 42 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30171">I&ordf; q. 42 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30172">I&ordf; q. 42 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30173">I&ordf; q. 42 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30174">I&ordf; q. 42 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30175">I&ordf; q. 42 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30176">I&ordf; q. 42 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30177">I&ordf; q. 42 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30178">I&ordf; q. 42 a. 3 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30179">I&ordf; q. 42 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30180">I&ordf; q. 42 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30181">I&ordf; q. 42 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30182">I&ordf; q. 42 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30183">I&ordf; q. 42 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30184">I&ordf; q. 42 a. 3 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30185">I&ordf; q. 42 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30186">I&ordf; q. 42 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30187">I&ordf; q. 42 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30188">I&ordf; q. 42 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30189">I&ordf; q. 42 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30190">I&ordf; q. 42 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30191">I&ordf; q. 42 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30192">I&ordf; q. 42 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30193">I&ordf; q. 42 a. 5 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30194">I&ordf; q. 42 a. 5 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30195">I&ordf; q. 42 a. 5 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30196">I&ordf; q. 42 a. 5 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30197">I&ordf; q. 42 a. 5 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30198">I&ordf; q. 42 a. 5 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30199">I&ordf; q. 42 a. 5 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30200">I&ordf; q. 42 a. 5 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30201">I&ordf; q. 42 a. 6 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30202">I&ordf; q. 42 a. 6 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30203">I&ordf; q. 42 a. 6 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30204">I&ordf; q. 42 a. 6 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30205">I&ordf; q. 42 a. 6 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30206">I&ordf; q. 42 a. 6 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30207">I&ordf; q. 42 a. 6 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30208">I&ordf; q. 42 a. 6 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30209">I&ordf; q. 43 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30210">I&ordf; q. 43 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30211">I&ordf; q. 43 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30212">I&ordf; q. 43 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30213">I&ordf; q. 43 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30214">I&ordf; q. 43 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30215">I&ordf; q. 43 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30216">I&ordf; q. 43 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30217">I&ordf; q. 43 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30218">I&ordf; q. 43 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30219">I&ordf; q. 43 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30220">I&ordf; q. 43 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30221">I&ordf; q. 43 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30222">I&ordf; q. 43 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30223">I&ordf; q. 43 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30224">I&ordf; q. 43 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30225">I&ordf; q. 43 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30226">I&ordf; q. 43 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30227">I&ordf; q. 43 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30228">I&ordf; q. 43 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30229">I&ordf; q. 43 a. 3 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30230">I&ordf; q. 43 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30231">I&ordf; q. 43 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30232">I&ordf; q. 43 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30233">I&ordf; q. 43 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30234">I&ordf; q. 43 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30235">I&ordf; q. 43 a. 3 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30236">I&ordf; q. 43 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30237">I&ordf; q. 43 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30238">I&ordf; q. 43 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30239">I&ordf; q. 43 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30240">I&ordf; q. 43 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30241">I&ordf; q. 43 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30242">I&ordf; q. 43 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30243">I&ordf; q. 43 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30244">I&ordf; q. 43 a. 5 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30245">I&ordf; q. 43 a. 5 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30246">I&ordf; q. 43 a. 5 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30247">I&ordf; q. 43 a. 5 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30248">I&ordf; q. 43 a. 5 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30249">I&ordf; q. 43 a. 5 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30250">I&ordf; q. 43 a. 5 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30251">I&ordf; q. 43 a. 5 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30252">I&ordf; q. 43 a. 6 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30253">I&ordf; q. 43 a. 6 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30254">I&ordf; q. 43 a. 6 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30255">I&ordf; q. 43 a. 6 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30256">I&ordf; q. 43 a. 6 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30257">I&ordf; q. 43 a. 6 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30258">I&ordf; q. 43 a. 6 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30259">I&ordf; q. 43 a. 6 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30260">I&ordf; q. 43 a. 6 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30261">I&ordf; q. 43 a. 6 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30262">I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30263">I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30264">I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30265">I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30266">I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#30267">I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 6'); +document.write('<OPTION VALUE="#30268">I&ordf; q. 43 a. 7 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30269">I&ordf; q. 43 a. 7 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30270">I&ordf; q. 43 a. 7 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30271">I&ordf; q. 43 a. 7 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30272">I&ordf; q. 43 a. 7 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30273">I&ordf; q. 43 a. 7 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#30274">I&ordf; q. 43 a. 7 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#30275">I&ordf; q. 43 a. 7 ad 6'); +document.write('<OPTION VALUE="#30276">I&ordf; q. 43 a. 8 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#30277">I&ordf; q. 43 a. 8 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#30278">I&ordf; q. 43 a. 8 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#30279">I&ordf; q. 43 a. 8 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30280">I&ordf; q. 43 a. 8 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#30281">I&ordf; q. 43 a. 8 ad'); +document.write('<\/SELECT>'); +document.write('<BR><BR>'); +document.write('<INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()">'); +document.write('<\/FORM>'); +// --> +// +</script><br/> +<hr/> +<br/></div><div class="q" id="q28"><h2>Quaestio 28</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 28 pr."><a name="29610"><span class="ref">[29610] +Iª q. 28 pr.</span></a> Deinde considerandum est de relationibus divinis. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum in Deo sint aliquae relationes reales. Secundo, utrum illae relationes sint ipsa essentia divina, vel sint extrinsecus affixae. Tertio, utrum possint esse in Deo plures relationes realiter -distinctae ab invicem. Quarto, de numero harum relationum.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 28 a. 1 arg. 1"><a name="29611"><span class= -"ref">[29611] Iª q. 28 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +distinctae ab invicem. Quarto, de numero harum relationum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 28 a. 1 arg. 1"><a name="29611"><span class="ref">[29611] Iª q. 28 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod in Deo non sint aliquae relationes reales. Dicit enim Boetius, in libro de Trin., quod <i>cum quis praedicamenta in divinam vertit praedicationem, cuncta mutantur in substantiam quae praedicari possunt; ad aliquid vero omnino non potest praedicari</i>. Sed quidquid est realiter in Deo, de ipso -praedicari potest. Ergo relatio non est realiter in Deo.</p> -<p title="I q. 28 a. 1 arg. 2"><a name="29612"><span class= -"ref">[29612] Iª q. 28 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, dicit +praedicari potest. Ergo relatio non est realiter in Deo.</p><p title="I q. 28 a. 1 arg. 2"><a name="29612"><span class="ref">[29612] Iª q. 28 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, dicit Boetius in eodem libro, quod <i>similis est relatio in Trinitate patris ad filium, et utriusque ad spiritum sanctum, ut eius quod est idem, ad id quod est idem</i>. Sed huiusmodi relatio est rationis tantum, quia omnis relatio realis exigit duo extrema realiter. Ergo relationes quae ponuntur in divinis, non sunt reales -relationes, sed rationis tantum.</p> -<p title="I q. 28 a. 1 arg. 3"><a name="29613"><span class= -"ref">[29613] Iª q. 28 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +relationes, sed rationis tantum.</p><p title="I q. 28 a. 1 arg. 3"><a name="29613"><span class="ref">[29613] Iª q. 28 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, relatio paternitatis est relatio principii. Sed cum dicitur, Deus est principium creaturarum, non importatur aliqua relatio realis, sed rationis tantum. Ergo nec paternitas in divinis est relatio realis. Et eadem ratione nec aliae relationes quae ponuntur -ibi.</p> -<p title="I q. 28 a. 1 arg. 4"><a name="29614"><span class= -"ref">[29614] Iª q. 28 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, +ibi.</p><p title="I q. 28 a. 1 arg. 4"><a name="29614"><span class="ref">[29614] Iª q. 28 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, generatio in divinis est secundum intelligibilis verbi processionem. Sed relationes quae consequuntur operationem intellectus, sunt relationes rationis. Ergo paternitas et filiatio, quae dicuntur in divinis secundum generationem, sunt relationes -rationis tantum.</p> -<p title="I q. 28 a. 1 s. c."><a name="29615"><span class= -"ref">[29615] Iª q. 28 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +rationis tantum.</p><p title="I q. 28 a. 1 s. c."><a name="29615"><span class="ref">[29615] Iª q. 28 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod pater non dicitur nisi a paternitate, et filius a filiatione. Si igitur paternitas et filiatio non sunt in Deo realiter, sequitur quod Deus non sit realiter pater aut filius, sed secundum rationem -intelligentiae tantum, quod est haeresis Sabelliana.</p> -<p title="I q. 28 a. 1 co."><a name="29616"><span class= -"ref">[29616] Iª q. 28 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +intelligentiae tantum, quod est haeresis Sabelliana.</p><p title="I q. 28 a. 1 co."><a name="29616"><span class="ref">[29616] Iª q. 28 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod relationes quaedam sunt in divinis realiter. Ad cuius evidentiam, considerandum est quod solum in his quae dicuntur ad aliquid, inveniuntur aliqua secundum rationem tantum, et non @@ -813,9 +781,7 @@ reales respectus ad invicem. Cum igitur processiones in divinis sint in identitate naturae, ut ostensum est, necesse est quod relationes quae secundum processiones divinas accipiuntur, sint -relationes reales.</p> -<p title="I q. 28 a. 1 ad 1"><a name="29617"><span class= -"ref">[29617] Iª q. 28 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +relationes reales.</p><p title="I q. 28 a. 1 ad 1"><a name="29617"><span class="ref">[29617] Iª q. 28 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod ad aliquid dicitur omnino non praedicari in Deo, secundum propriam rationem eius quod dicitur ad aliquid; inquantum scilicet propria ratio eius quod ad aliquid dicitur, non accipitur @@ -823,9 +789,7 @@ alterum. Non ergo per hoc excludere voluit quod relatio non esset in Deo, sed quod non praedicaretur per modum inhaerentis secundum propriam relationis rationem, sed magis per modum ad aliud se -habentis.</p> -<p title="I q. 28 a. 1 ad 2"><a name="29618"><span class= -"ref">[29618] Iª q. 28 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +habentis.</p><p title="I q. 28 a. 1 ad 2"><a name="29618"><span class="ref">[29618] Iª q. 28 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod relatio quae importatur per hoc nomen idem, est relatio rationis tantum, si accipiatur simpliciter idem, quia huiusmodi relatio non potest consistere nisi in quodam ordine quem @@ -835,9 +799,7 @@ relationes quae sunt in divinis, assimilat relationi identitatis, non quantum ad omnia, sed quantum ad hoc solum, quod per huiusmodi relationes non diversificatur substantia, sicut nec per relationem -identitatis.</p> -<p title="I q. 28 a. 1 ad 3"><a name="29619"><span class= -"ref">[29619] Iª q. 28 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +identitatis.</p><p title="I q. 28 a. 1 ad 3"><a name="29619"><span class="ref">[29619] Iª q. 28 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, cum creatura procedat a Deo in diversitate naturae, Deus est extra ordinem totius creaturae, nec ex eius natura est eius habitudo ad creaturas. Non enim producit creaturas ex @@ -846,9 +808,7 @@ creaturas. Sed in creaturis est realis relatio ad Deum, quia creaturae continentur sub ordine divino, et in earum natura est quod dependeant a Deo. Sed processiones divinae sunt in eadem -natura. Unde non est similis ratio.</p> -<p title="I q. 28 a. 1 ad 4"><a name="29620"><span class= -"ref">[29620] Iª q. 28 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum +natura. Unde non est similis ratio.</p><p title="I q. 28 a. 1 ad 4"><a name="29620"><span class="ref">[29620] Iª q. 28 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod relationes quae consequuntur solam operationem intellectus in ipsis rebus intellectis, sunt relationes rationis tantum, quia scilicet eas ratio adinvenit inter duas res @@ -858,39 +818,27 @@ quia et ipse intellectus et ratio est quaedam res, et comparatur realiter ad id quod procedit intelligibiliter, sicut res corporalis ad id quod procedit corporaliter. Et sic paternitas et filiatio -sunt relationes reales in divinis.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 28 a. 2 arg. 1"><a name="29621"><span class= -"ref">[29621] Iª q. 28 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +sunt relationes reales in divinis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 28 a. 2 arg. 1"><a name="29621"><span class="ref">[29621] Iª q. 28 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod relatio in Deo non sit idem quod sua essentia. Dicit enim Augustinus, in V de Trin., quod <i>non omne quod dicitur in Deo, dicitur secundum substantiam. Dicitur enim ad aliquid, sicut pater ad filium, sed haec non secundum substantiam -dicuntur</i>. Ergo relatio non est divina essentia.</p> -<p title="I q. 28 a. 2 arg. 2"><a name="29622"><span class= -"ref">[29622] Iª q. 28 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, +dicuntur</i>. Ergo relatio non est divina essentia.</p><p title="I q. 28 a. 2 arg. 2"><a name="29622"><span class="ref">[29622] Iª q. 28 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, Augustinus dicit, VII de Trin., <i>omnis res quae relative dicitur, est etiam aliquid excepto relativo; sicut homo dominus, et homo servus</i>. Si igitur relationes aliquae sunt in Deo, oportet esse in Deo aliquid aliud praeter relationes. Sed hoc aliud non potest -esse nisi essentia. Ergo essentia est aliud a relationibus.</p> -<p title="I q. 28 a. 2 arg. 3"><a name="29623"><span class= -"ref">[29623] Iª q. 28 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, esse +esse nisi essentia. Ergo essentia est aliud a relationibus.</p><p title="I q. 28 a. 2 arg. 3"><a name="29623"><span class="ref">[29623] Iª q. 28 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, esse relativi est ad aliud se habere, ut dicitur in praedicamentis. Si igitur relatio sit ipsa divina essentia, sequitur quod esse divinae essentiae sit ad aliud se habere, quod repugnat perfectioni divini esse, quod est maxime absolutum et per se subsistens, ut supra -ostensum est. Non igitur relatio est ipsa essentia divina.</p> -<p title="I q. 28 a. 2 s. c."><a name="29624"><span class= -"ref">[29624] Iª q. 28 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra, omnis +ostensum est. Non igitur relatio est ipsa essentia divina.</p><p title="I q. 28 a. 2 s. c."><a name="29624"><span class="ref">[29624] Iª q. 28 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra, omnis res quae non est divina essentia, est creatura. Sed relatio realiter competit Deo. Si ergo non est divina essentia, erit creatura, et ita ei non erit adoratio latriae exhibenda, contra quod in praefatione cantatur, <i>ut in personis proprietas, et in -maiestate adoretur aequalitas</i>.</p> -<p title="I q. 28 a. 2 co."><a name="29625"><span class= -"ref">[29625] Iª q. 28 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +maiestate adoretur aequalitas</i>.</p><p title="I q. 28 a. 2 co."><a name="29625"><span class="ref">[29625] Iª q. 28 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod circa hoc dicitur Gilbertus Porretanus errasse, sed errorem suum postmodum in Remensi Concilio revocasse. Dixit enim quod relationes in divinis sunt assistentes, sive extrinsecus affixae. @@ -924,9 +872,7 @@ et non differt nisi secundum intelligentiae rationem, prout in relatione importatur respectus ad suum oppositum, qui non importatur in nomine essentiae. Patet ergo quod in Deo non est -aliud esse relationis et esse essentiae, sed unum et idem.</p> -<p title="I q. 28 a. 2 ad 1"><a name="29626"><span class= -"ref">[29626] Iª q. 28 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +aliud esse relationis et esse essentiae, sed unum et idem.</p><p title="I q. 28 a. 2 ad 1"><a name="29626"><span class="ref">[29626] Iª q. 28 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod verba illa Augustini non pertinent ad hoc, quod paternitas, vel alia relatio quae est in Deo, secundum esse suum non sit idem quod divina essentia; sed quod non praedicatur @@ -936,9 +882,7 @@ habitudinem ad id de quo dicuntur, tam secundum suum esse, quam secundum proprii generis rationem, nihil autem quod est in Deo, potest habere habitudinem ad id in quo est, vel de quo dicitur, -nisi habitudinem identitatis, propter summam Dei simplicitatem.</p> -<p title="I q. 28 a. 2 ad 2"><a name="29627"><span class= -"ref">[29627] Iª q. 28 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +nisi habitudinem identitatis, propter summam Dei simplicitatem.</p><p title="I q. 28 a. 2 ad 2"><a name="29627"><span class="ref">[29627] Iª q. 28 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, sicut in rebus creatis, in illo quod dicitur relative, non solum est invenire respectum ad alterum, sed etiam aliquid absolutum, ita et in Deo, sed tamen aliter et aliter. Nam @@ -950,9 +894,7 @@ continetur in perfectione divinae essentiae, quam aliquo nomine significari possit. Unde non sequitur quod in Deo, praeter relationem, sit aliquid aliud secundum rem; sed solum considerata -nominum ratione.</p> -<p title="I q. 28 a. 2 ad 3"><a name="29628"><span class= -"ref">[29628] Iª q. 28 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +nominum ratione.</p><p title="I q. 28 a. 2 ad 3"><a name="29628"><span class="ref">[29628] Iª q. 28 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, si in perfectione divina nihil plus contineretur quam quod significat nomen relativum, sequeretur quod esse eius esset imperfectum, utpote ad aliquid aliud se habens, sicut si non @@ -962,36 +904,24 @@ non sequitur, si nomen relativum, vel quodcumque aliud nomen dictum de Deo, non significat aliquid perfectum, quod divina essentia habeat esse imperfectum, quia divina essentia comprehendit in se -omnium generum perfectionem, ut supra dictum est.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 28 a. 3 arg. 1"><a name="29629"><span class= -"ref">[29629] Iª q. 28 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +omnium generum perfectionem, ut supra dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 28 a. 3 arg. 1"><a name="29629"><span class="ref">[29629] Iª q. 28 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod relationes quae sunt in Deo, realiter ab invicem non distinguantur. Quaecumque enim uni et eidem sunt eadem, sibi invicem sunt eadem. Sed omnis relatio in Deo existens est idem secundum rem cum divina essentia. Ergo relationes secundum rem ab -invicem non distinguuntur.</p> -<p title="I q. 28 a. 3 arg. 2"><a name="29630"><span class= -"ref">[29630] Iª q. 28 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut +invicem non distinguuntur.</p><p title="I q. 28 a. 3 arg. 2"><a name="29630"><span class="ref">[29630] Iª q. 28 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut paternitas et filiatio secundum nominis rationem distinguuntur ab essentia divina, ita et bonitas et potentia. Sed propter huiusmodi rationis distinctionem non est aliqua realis distinctio bonitatis -et potentiae divinae. Ergo neque paternitatis et filiationis.</p> -<p title="I q. 28 a. 3 arg. 3"><a name="29631"><span class= -"ref">[29631] Iª q. 28 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, in +et potentiae divinae. Ergo neque paternitatis et filiationis.</p><p title="I q. 28 a. 3 arg. 3"><a name="29631"><span class="ref">[29631] Iª q. 28 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, in divinis non est distinctio realis nisi secundum originem. Sed una relatio non videtur oriri ex alia. Ergo relationes non -distinguuntur realiter ab invicem.</p> -<p title="I q. 28 a. 3 s. c."><a name="29632"><span class= -"ref">[29632] Iª q. 28 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +distinguuntur realiter ab invicem.</p><p title="I q. 28 a. 3 s. c."><a name="29632"><span class="ref">[29632] Iª q. 28 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Boetius, in libro de Trin., quod <i>substantia in divinis continet unitatem, relatio multiplicat Trinitatem</i>. Si ergo relationes non distinguuntur ab invicem realiter, non erit in divinis Trinitas realis, sed rationis tantum, quod est Sabelliani -erroris.</p> -<p title="I q. 28 a. 3 co."><a name="29633"><span class= -"ref">[29633] Iª q. 28 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +erroris.</p><p title="I q. 28 a. 3 co."><a name="29633"><span class="ref">[29633] Iª q. 28 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod ex eo quod aliquid alicui attribuitur, oportet quod attribuantur ei omnia quae sunt de ratione illius, sicut cuicumque attribuitur homo, oportet quod attribuatur ei esse rationale. De @@ -1001,9 +931,7 @@ oppositio. Relativa autem oppositio in sui ratione includit distinctionem. Unde oportet quod in Deo sit realis distinctio, non quidem secundum rem absolutam, quae est essentia, in qua est summa -unitas et simplicitas; sed secundum rem relativam.</p> -<p title="I q. 28 a. 3 ad 1"><a name="29634"><span class= -"ref">[29634] Iª q. 28 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +unitas et simplicitas; sed secundum rem relativam.</p><p title="I q. 28 a. 3 ad 1"><a name="29634"><span class="ref">[29634] Iª q. 28 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, secundum philosophum in III Physic., argumentum illud tenet, quod quaecumque uni et eidem sunt eadem, sibi invicem sunt eadem, in his quae sunt idem re et ratione, sicut tunica et @@ -1014,52 +942,34 @@ ut qui est ab alio. Et similiter, licet paternitas sit idem secundum rem cum essentia divina, et similiter filiatio, tamen haec duo in suis propriis rationibus important oppositos respectus. Unde -distinguuntur ab invicem.</p> -<p title="I q. 28 a. 3 ad 2"><a name="29635"><span class= -"ref">[29635] Iª q. 28 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +distinguuntur ab invicem.</p><p title="I q. 28 a. 3 ad 2"><a name="29635"><span class="ref">[29635] Iª q. 28 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod potentia et bonitas non important in suis rationibus -aliquam oppositionem, unde non est similis ratio.</p> -<p title="I q. 28 a. 3 ad 3"><a name="29636"><span class= -"ref">[29636] Iª q. 28 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +aliquam oppositionem, unde non est similis ratio.</p><p title="I q. 28 a. 3 ad 3"><a name="29636"><span class="ref">[29636] Iª q. 28 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, quamvis relationes, proprie loquendo, non oriantur vel procedant ab invicem, tamen accipiuntur per oppositum secundum -processionem alicuius ab alio.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 28 a. 4 arg. 1"><a name="29637"><span class= -"ref">[29637] Iª q. 28 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +processionem alicuius ab alio.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 28 a. 4 arg. 1"><a name="29637"><span class="ref">[29637] Iª q. 28 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod in Deo non sint tantum quatuor relationes reales, scilicet paternitas, filiatio, spiratio et processio. Est enim considerare in Deo relationes intelligentis ad intellectum, et volentis ad volitum, quae videntur esse relationes reales, neque sub praedictis continentur. Non ergo sunt solum quatuor relationes -reales in Deo.</p> -<p title="I q. 28 a. 4 arg. 2"><a name="29638"><span class= -"ref">[29638] Iª q. 28 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +reales in Deo.</p><p title="I q. 28 a. 4 arg. 2"><a name="29638"><span class="ref">[29638] Iª q. 28 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, relationes reales accipiuntur in Deo secundum processionem intelligibilem verbi. Sed relationes intelligibiles multiplicantur in infinitum, ut Avicenna dicit. Ergo in Deo sunt infinitae -relationes reales.</p> -<p title="I q. 28 a. 4 arg. 3"><a name="29639"><span class= -"ref">[29639] Iª q. 28 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, ideae +relationes reales.</p><p title="I q. 28 a. 4 arg. 3"><a name="29639"><span class="ref">[29639] Iª q. 28 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, ideae sunt in Deo ab aeterno, ut supra dictum est. Non autem distinguuntur ab invicem nisi secundum respectum ad res, ut supra -dictum est. Ergo in Deo sunt multo plures relationes aeternae.</p> -<p title="I q. 28 a. 4 arg. 4"><a name="29640"><span class= -"ref">[29640] Iª q. 28 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, +dictum est. Ergo in Deo sunt multo plures relationes aeternae.</p><p title="I q. 28 a. 4 arg. 4"><a name="29640"><span class="ref">[29640] Iª q. 28 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, aequalitas et similitudo et identitas sunt relationes quaedam; et sunt in Deo ab aeterno. Ergo plures relationes sunt ab aeterno in -Deo, quam quae dictae sunt.</p> -<p title="I q. 28 a. 4 s. c."><a name="29641"><span class= -"ref">[29641] Iª q. 28 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, +Deo, quam quae dictae sunt.</p><p title="I q. 28 a. 4 s. c."><a name="29641"><span class="ref">[29641] Iª q. 28 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, videtur quod sint pauciores. Quia secundum philosophum, in III Physic., <i>eadem via est de Athenis ad Thebas, et de Thebis ad Athenas</i>. Ergo videtur quod pari ratione eadem sit relatio de patre ad filium, quae dicitur paternitas, et de filio ad patrem, quae dicitur filiatio. Et sic non sunt quatuor relationes in -Deo.</p> -<p title="I q. 28 a. 4 co."><a name="29642"><span class= -"ref">[29642] Iª q. 28 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +Deo.</p><p title="I q. 28 a. 4 co."><a name="29642"><span class="ref">[29642] Iª q. 28 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, secundum philosophum, in V Metaphys., relatio omnis fundatur vel supra quantitatem, ut duplum et dimidium; vel supra actionem et passionem, ut faciens et factum, pater et filius, dominus et @@ -1084,9 +994,7 @@ est, unde neque relationes quae secundum ipsam accipiuntur. Sed vocatur relatio principii huius processionis spiratio; relatio autem procedentis, processio; quamvis haec duo nomina ad ipsas -processiones vel origines pertineant, et non ad relationes.</p> -<p title="I q. 28 a. 4 ad 1"><a name="29643"><span class= -"ref">[29643] Iª q. 28 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +processiones vel origines pertineant, et non ad relationes.</p><p title="I q. 28 a. 4 ad 1"><a name="29643"><span class="ref">[29643] Iª q. 28 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod in his in quibus differt intellectus et intellectum, volens et volitum, potest esse realis relatio et scientiae ad rem scitam, et volentis ad rem volitam. Sed in Deo est idem omnino @@ -1096,36 +1004,24 @@ Sed tamen relatio ad verbum est realis, quia verbum intelligitur ut procedens per actionem intelligibilem, non autem ut res intellecta. Cum enim intelligimus lapidem, id quod ex re intellecta concipit -intellectus, vocatur verbum.</p> -<p title="I q. 28 a. 4 ad 2"><a name="29644"><span class= -"ref">[29644] Iª q. 28 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +intellectus, vocatur verbum.</p><p title="I q. 28 a. 4 ad 2"><a name="29644"><span class="ref">[29644] Iª q. 28 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod in nobis relationes intelligibiles in infinitum multiplicantur, quia alio actu intelligit homo lapidem, et alio actu intelligit se intelligere lapidem, et alio etiam intelligit hoc intelligere, et sic in infinitum multiplicantur actus intelligendi, et per consequens relationes intellectae. Sed hoc in -Deo non habet locum, quia uno actu tantum omnia intelligit.</p> -<p title="I q. 28 a. 4 ad 3"><a name="29645"><span class= -"ref">[29645] Iª q. 28 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +Deo non habet locum, quia uno actu tantum omnia intelligit.</p><p title="I q. 28 a. 4 ad 3"><a name="29645"><span class="ref">[29645] Iª q. 28 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod respectus ideales sunt ut intellecti a Deo. Unde ex eorum pluralitate non sequitur quod sint plures relationes in Deo, -sed quod Deus cognoscat plures relationes.</p> -<p title="I q. 28 a. 4 ad 4"><a name="29646"><span class= -"ref">[29646] Iª q. 28 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum +sed quod Deus cognoscat plures relationes.</p><p title="I q. 28 a. 4 ad 4"><a name="29646"><span class="ref">[29646] Iª q. 28 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod aequalitas et similitudo in Deo non sunt relationes -reales, sed rationis tantum, ut infra patebit.</p> -<p title="I q. 28 a. 4 ad 5"><a name="29647"><span class= -"ref">[29647] Iª q. 28 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum +reales, sed rationis tantum, ut infra patebit.</p><p title="I q. 28 a. 4 ad 5"><a name="29647"><span class="ref">[29647] Iª q. 28 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod via est eadem ab uno termino ad alterum, et e converso; sed tamen respectus sunt diversi. Unde ex hoc non potest concludi quod eadem sit relatio patris ad filium, et e converso, sed posset hoc concludi de aliquo absoluto, si esset medium inter -ea.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 29</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 29 pr."><a name="29648"><span class="ref">[29648] -Iª q. 29 pr.</span></a> Praemissis autem his quae de +ea.</p></div></div><div class="q" id="q29"><h2>Quaestio 29</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 29 pr."><a name="29648"><span class="ref">[29648] +Iª q. 29 pr.</span></a> Praemissis autem his quae de processionibus et relationibus praecognoscenda videbantur, necessarium est aggredi de personis. Et primo, secundum considerationem absolutam; et deinde secundum comparativam @@ -1139,44 +1035,30 @@ quatuor. Primo, de definitione personae. Secundo, de comparatione personae ad essentiam, subsistentiam et hypostasim. Tertio, utrum nomen personae competat in divinis. Quarto, quid ibi -significet.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 29 a. 1 arg. 1"><a name="29649"><span class= -"ref">[29649] Iª q. 29 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +significet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 29 a. 1 arg. 1"><a name="29649"><span class="ref">[29649] Iª q. 29 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod incompetens sit definitio personae quam Boetius assignat in libro de duabus naturis, quae talis est, <i>persona est rationalis naturae individua substantia</i>. Nullum enim singulare definitur. Sed persona significat quoddam singulare. -Ergo persona inconvenienter definitur.</p> -<p title="I q. 29 a. 1 arg. 2"><a name="29650"><span class= -"ref">[29650] Iª q. 29 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +Ergo persona inconvenienter definitur.</p><p title="I q. 29 a. 1 arg. 2"><a name="29650"><span class="ref">[29650] Iª q. 29 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, substantia, prout ponitur in definitione personae, aut sumitur pro substantia prima, aut pro substantia secunda. Si pro substantia prima, superflue additur individua, quia substantia prima est substantia individua. Si vero stat pro substantia secunda, falso additur, et est oppositio in adiecto, nam secundae substantiae -dicuntur genera vel species. Ergo definitio est male assignata.</p> -<p title="I q. 29 a. 1 arg. 3"><a name="29651"><span class= -"ref">[29651] Iª q. 29 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, nomen +dicuntur genera vel species. Ergo definitio est male assignata.</p><p title="I q. 29 a. 1 arg. 3"><a name="29651"><span class="ref">[29651] Iª q. 29 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, nomen intentionis non debet poni in definitione rei. Non enim esset bona assignatio, si quis diceret, homo est species animalis, homo enim est nomen rei, et species est nomen intentionis. Cum igitur persona sit nomen rei (significat enim substantiam quandam rationalis naturae), inconvenienter individuum, quod est nomen intentionis, in -eius definitione ponitur.</p> -<p title="I q. 29 a. 1 arg. 4"><a name="29652"><span class= -"ref">[29652] Iª q. 29 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, +eius definitione ponitur.</p><p title="I q. 29 a. 1 arg. 4"><a name="29652"><span class="ref">[29652] Iª q. 29 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, natura est principium motus et quietis in eo in quo est per se et non per accidens, ut dicitur in II Physic. Sed persona est in rebus immobilibus, sicut in Deo et in Angelis. Non ergo in definitione -personae debuit poni natura, sed magis essentia.</p> -<p title="I q. 29 a. 1 arg. 5"><a name="29653"><span class= -"ref">[29653] Iª q. 29 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea, anima +personae debuit poni natura, sed magis essentia.</p><p title="I q. 29 a. 1 arg. 5"><a name="29653"><span class="ref">[29653] Iª q. 29 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea, anima separata est rationalis naturae individua substantia. Non autem est -persona. Inconvenienter ergo persona sic definitur.</p> -<p title="I q. 29 a. 1 co."><a name="29654"><span class= -"ref">[29654] Iª q. 29 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +persona. Inconvenienter ergo persona sic definitur.</p><p title="I q. 29 a. 1 co."><a name="29654"><span class="ref">[29654] Iª q. 29 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, licet universale et particulare inveniantur in omnibus generibus, tamen speciali quodam modo individuum invenitur in genere substantiae. Substantia enim individuatur per seipsam, sed @@ -1192,15 +1074,11 @@ nomen est persona. Et ideo in praedicta definitione personae ponitur substantia individua, inquantum significat singulare in genere substantiae, additur autem rationalis naturae, inquantum -significat singulare in rationalibus substantiis.</p> -<p title="I q. 29 a. 1 ad 1"><a name="29655"><span class= -"ref">[29655] Iª q. 29 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +significat singulare in rationalibus substantiis.</p><p title="I q. 29 a. 1 ad 1"><a name="29655"><span class="ref">[29655] Iª q. 29 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, licet hoc singulare vel illud definiri non possit, tamen id quod pertinet ad communem rationem singularitatis, definiri potest, et sic philosophus definit substantiam primam. Et -hoc modo definit Boetius personam.</p> -<p title="I q. 29 a. 1 ad 2"><a name="29656"><span class= -"ref">[29656] Iª q. 29 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +hoc modo definit Boetius personam.</p><p title="I q. 29 a. 1 ad 2"><a name="29656"><span class="ref">[29656] Iª q. 29 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, secundum quosdam, substantia in definitione personae ponitur pro substantia prima, quae est hypostasis. Neque tamen superflue additur individua. Quia nomine hypostasis vel substantiae @@ -1211,9 +1089,7 @@ quia est assumpta a digniori, scilicet a verbo Dei. Sed melius dicendum est quod substantia accipitur communiter, prout dividitur per primam et secundam, et per hoc quod additur individua, trahitur -ad standum pro substantia prima.</p> -<p title="I q. 29 a. 1 ad 3"><a name="29657"><span class= -"ref">[29657] Iª q. 29 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +ad standum pro substantia prima.</p><p title="I q. 29 a. 1 ad 3"><a name="29657"><span class="ref">[29657] Iª q. 29 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, quia substantiales differentiae non sunt nobis notae, vel etiam nominatae non sunt, oportet interdum uti differentiis accidentalibus loco substantialium, puta si quis @@ -1223,9 +1099,7 @@ res, secundum quod accipiuntur pro aliquibus nominibus rerum quae non sunt posita. Et sic hoc nomen individuum ponitur in definitione personae, ad designandum modum subsistendi qui competit substantiis -particularibus.</p> -<p title="I q. 29 a. 1 ad 4"><a name="29658"><span class= -"ref">[29658] Iª q. 29 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum +particularibus.</p><p title="I q. 29 a. 1 ad 4"><a name="29658"><span class="ref">[29658] Iª q. 29 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod, secundum philosophum, in V Metaphys., nomen naturae primo impositum est ad significandam generationem viventium, quae dicitur nativitas. Et quia huiusmodi generatio est a principio @@ -1241,52 +1115,36 @@ sumitur a propria forma rei. Et ideo convenientius fuit quod in definitione personae, quae est singulare alicuius generis determinati, uteretur nomine naturae, quam essentiae, quae sumitur -ab esse, quod est communissimum.</p> -<p title="I q. 29 a. 1 ad 5"><a name="29659"><span class= -"ref">[29659] Iª q. 29 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum +ab esse, quod est communissimum.</p><p title="I q. 29 a. 1 ad 5"><a name="29659"><span class="ref">[29659] Iª q. 29 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod anima est pars humanae speciei, et ideo, licet sit separata, quia tamen retinet naturam unibilitatis, non potest dici substantia individua quae est hypostasis vel substantia prima; sicut nec manus, nec quaecumque alia partium hominis. Et sic non -competit ei neque definitio personae, neque nomen.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 29 a. 2 arg. 1"><a name="29660"><span class= -"ref">[29660] Iª q. 29 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +competit ei neque definitio personae, neque nomen.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 29 a. 2 arg. 1"><a name="29660"><span class="ref">[29660] Iª q. 29 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod persona sit idem quod hypostasis, subsistentia et essentia. Dicit enim Boetius, in libro de Duab. Natur., quod <i>Graeci naturae rationalis individuam substantiam hypostaseos nomine vocaverunt</i>. Sed hoc etiam, apud nos, significat nomen personae. Ergo persona omnino idem est quod -hypostasis.</p> -<p title="I q. 29 a. 2 arg. 2"><a name="29661"><span class= -"ref">[29661] Iª q. 29 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut +hypostasis.</p><p title="I q. 29 a. 2 arg. 2"><a name="29661"><span class="ref">[29661] Iª q. 29 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut in divinis dicimus tres personas, ita in divinis dicimus tres subsistentias, quod non esset, nisi persona et subsistentia idem -significarent. Ergo idem significant persona et subsistentia.</p> -<p title="I q. 29 a. 2 arg. 3"><a name="29662"><span class= -"ref">[29662] Iª q. 29 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, +significarent. Ergo idem significant persona et subsistentia.</p><p title="I q. 29 a. 2 arg. 3"><a name="29662"><span class="ref">[29662] Iª q. 29 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, Boetius dicit, in commento praedicamentorum, quod usia, quod est idem quod essentia, significat compositum ex materia et forma. Id autem quod est compositum ex materia et forma, est individuum substantiae, quod et hypostasis et persona dicitur. Ergo omnia -praedicta nomina idem significare videntur.</p> -<p title="I q. 29 a. 2 s. c. 1"><a name="29663"><span class= -"ref">[29663] Iª q. 29 a. 2 s. c. 1</span></a> Sed contra est +praedicta nomina idem significare videntur.</p><p title="I q. 29 a. 2 s. c. 1"><a name="29663"><span class="ref">[29663] Iª q. 29 a. 2 s. c. 1</span></a> Sed contra est quod Boetius dicit, in libro de Duab. Natur., quod <i>genera et species subsistunt tantum; individua vero non modo subsistunt, verum etiam substant</i>. Sed a subsistendo dicuntur subsistentiae, sicut a substando substantiae vel hypostases. Cum igitur esse hypostases vel personas non conveniat generibus vel speciebus, -hypostases vel personae non sunt idem quod subsistentiae.</p> -<p title="I q. 29 a. 2 s. c. 2"><a name="29664"><span class= -"ref">[29664] Iª q. 29 a. 2 s. c. 2</span></a> Praeterea, +hypostases vel personae non sunt idem quod subsistentiae.</p><p title="I q. 29 a. 2 s. c. 2"><a name="29664"><span class="ref">[29664] Iª q. 29 a. 2 s. c. 2</span></a> Praeterea, Boetius dicit, in commento praedicamentorum, quod hypostasis dicitur materia, usiosis autem, idest subsistentia, dicitur forma. Sed neque forma neque materia potest dici persona. Ergo persona -differt a praedictis.</p> -<p title="I q. 29 a. 2 co."><a name="29665"><span class= -"ref">[29665] Iª q. 29 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +differt a praedictis.</p><p title="I q. 29 a. 2 co."><a name="29665"><span class="ref">[29665] Iª q. 29 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, secundum philosophum, in V Metaphys., substantia dicitur dupliciter. Uno modo dicitur substantia quidditas rei, quam significat definitio, secundum quod dicimus quod definitio @@ -1305,24 +1163,18 @@ accidentibus, dicitur hypostasis vel substantia. Quod autem haec tria nomina significant communiter in toto genere substantiarum, hoc nomen persona significat in genere rationalium -substantiarum.</p> -<p title="I q. 29 a. 2 ad 1"><a name="29666"><span class= -"ref">[29666] Iª q. 29 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +substantiarum.</p><p title="I q. 29 a. 2 ad 1"><a name="29666"><span class="ref">[29666] Iª q. 29 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod hypostasis, apud Graecos, ex propria significatione nominis habet quod significet quodcumque individuum substantiae, sed ex usu loquendi habet quod sumatur pro individuo rationalis -naturae, ratione suae excellentiae.</p> -<p title="I q. 29 a. 2 ad 2"><a name="29667"><span class= -"ref">[29667] Iª q. 29 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +naturae, ratione suae excellentiae.</p><p title="I q. 29 a. 2 ad 2"><a name="29667"><span class="ref">[29667] Iª q. 29 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, sicut nos dicimus in divinis pluraliter tres personas et tres subsistentias, ita Graeci dicunt tres hypostases. Sed quia nomen substantiae, quod secundum proprietatem significationis respondet hypostasi, aequivocatur apud nos, cum quandoque significet essentiam, quandoque hypostasim; ne possit esse erroris occasio, maluerunt pro hypostasi transferre -subsistentiam, quam substantiam.</p> -<p title="I q. 29 a. 2 ad 3"><a name="29668"><span class= -"ref">[29668] Iª q. 29 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +subsistentiam, quam substantiam.</p><p title="I q. 29 a. 2 ad 3"><a name="29668"><span class="ref">[29668] Iª q. 29 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod essentia proprie est id quod significatur per definitionem. Definitio autem complectitur principia speciei, non autem principia individualia. Unde in rebus compositis ex materia @@ -1334,18 +1186,14 @@ ratione huius hominis. Et ideo hypostasis et persona addunt supra rationem essentiae principia individualia; neque sunt idem cum essentia in compositis ex materia et forma, ut supra dictum est, -cum de simplicitate divina ageretur.</p> -<p title="I q. 29 a. 2 ad 4"><a name="29669"><span class= -"ref">[29669] Iª q. 29 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +cum de simplicitate divina ageretur.</p><p title="I q. 29 a. 2 ad 4"><a name="29669"><span class="ref">[29669] Iª q. 29 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod Boetius dicit genera et species subsistere, inquantum individuis aliquibus competit subsistere, ex eo quod sunt sub generibus et speciebus in praedicamento substantiae comprehensis, non quod ipsae species vel genera subsistant, nisi secundum opinionem Platonis, qui posuit species rerum separatim subsistere a singularibus. Substare vero competit eisdem individuis in ordine ad -accidentia, quae sunt praeter rationem generum et specierum.</p> -<p title="I q. 29 a. 2 ad 5"><a name="29670"><span class= -"ref">[29670] Iª q. 29 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum +accidentia, quae sunt praeter rationem generum et specierum.</p><p title="I q. 29 a. 2 ad 5"><a name="29670"><span class="ref">[29670] Iª q. 29 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod individuum compositum ex materia et forma, habet quod substet accidenti, ex proprietate materiae. Unde et Boetius dicit, in libro de Trin., <i>forma simplex subiectum esse non potest</i>. @@ -1353,20 +1201,14 @@ non advenit rei subsistenti, sed dat esse actuale materiae, ut sic individuum subsistere possit. Propter hoc ergo hypostasim attribuit materiae, et usiosim, sive subsistentiam, formae, quia materia est -principium substandi, et forma est principium subsistendi.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 29 a. 3 arg. 1"><a name="29671"><span class= -"ref">[29671] Iª q. 29 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +principium substandi, et forma est principium subsistendi.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 29 a. 3 arg. 1"><a name="29671"><span class="ref">[29671] Iª q. 29 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod nomen personae non sit ponendum in divinis. Dicit enim Dionysius, in principio de Div. Nom. <i>universaliter non est audendum aliquid dicere nec cogitare de supersubstantiali occulta divinitate, praeter ea quae divinitus nobis ex sanctis eloquiis sunt expressa</i>. Sed nomen personae non exprimitur nobis in sacra Scriptura novi vel veteris testamenti. -Ergo non est nomine personae utendum in divinis.</p> -<p title="I q. 29 a. 3 arg. 2"><a name="29672"><span class= -"ref">[29672] Iª q. 29 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, +Ergo non est nomine personae utendum in divinis.</p><p title="I q. 29 a. 3 arg. 2"><a name="29672"><span class="ref">[29672] Iª q. 29 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, Boetius dicit, in libro de Duab. Natur., <i>nomen personae videtur traductum ex his personis quae in comoediis tragoediisque homines repraesentabant; persona enim dicta est a personando, quia @@ -1374,16 +1216,12 @@ has personas prosopa vocant, ab eo quod ponantur in facie, atque ante oculos obtegant vultum</i>. Sed hoc non potest competere in divinis, nisi forte secundum metaphoram. Ergo nomen personae non -dicitur de Deo nisi metaphorice.</p> -<p title="I q. 29 a. 3 arg. 3"><a name="29673"><span class= -"ref">[29673] Iª q. 29 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, omnis +dicitur de Deo nisi metaphorice.</p><p title="I q. 29 a. 3 arg. 3"><a name="29673"><span class="ref">[29673] Iª q. 29 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, omnis persona est hypostasis. Sed nomen hypostasis non videtur Deo competere, cum, secundum Boetium, significet id quod subiicitur accidentibus, quae in Deo non sunt. Hieronymus etiam dicit quod in hoc nomine hypostasis, venenum latet sub melle. Ergo hoc nomen -persona non est dicendum de Deo.</p> -<p title="I q. 29 a. 3 arg. 4"><a name="29674"><span class= -"ref">[29674] Iª q. 29 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, a +persona non est dicendum de Deo.</p><p title="I q. 29 a. 3 arg. 4"><a name="29674"><span class="ref">[29674] Iª q. 29 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, a quocumque removetur definitio, et definitum. Sed definitio personae supra posita non videtur Deo competere. Tum quia ratio importat discursivam cognitionem, quae non competit Deo, ut supra ostensum @@ -1391,13 +1229,9 @@ Deus dici non potest individua substantia, cum principium individuationis sit materia, Deus autem immaterialis est; neque etiam accidentibus substat, ut substantia dici possit. Nomen ergo -personae Deo attribui non debet.</p> -<p title="I q. 29 a. 3 s. c."><a name="29675"><span class= -"ref">[29675] Iª q. 29 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +personae Deo attribui non debet.</p><p title="I q. 29 a. 3 s. c."><a name="29675"><span class="ref">[29675] Iª q. 29 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur in symbolo Athanasii, <i>alia est persona patris, alia -filii, alia spiritus sancti</i>.</p> -<p title="I q. 29 a. 3 co."><a name="29676"><span class= -"ref">[29676] Iª q. 29 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +filii, alia spiritus sancti</i>.</p><p title="I q. 29 a. 3 co."><a name="29676"><span class="ref">[29676] Iª q. 29 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod persona significat id quod est perfectissimum in tota natura, scilicet subsistens in rationali natura. Unde, cum omne illud quod est perfectionis, Deo sit attribuendum, eo quod eius essentia @@ -1405,9 +1239,7 @@ persona de Deo dicatur. Non tamen eodem modo quo dicitur de creaturis, sed excellentiori modo; sicut et alia nomina quae, creaturis a nobis imposita, Deo attribuuntur; sicut supra ostensum -est, cum de divinis nominibus ageretur.</p> -<p title="I q. 29 a. 3 ad 1"><a name="29677"><span class= -"ref">[29677] Iª q. 29 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +est, cum de divinis nominibus ageretur.</p><p title="I q. 29 a. 3 ad 1"><a name="29677"><span class="ref">[29677] Iª q. 29 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, licet nomen personae in Scriptura veteris vel novi testamenti non inveniatur dictum de Deo, tamen id quod nomen significat, multipliciter in sacra Scriptura invenitur assertum de @@ -1420,9 +1252,7 @@ coegit necessitas disputandi cum haereticis. Nec haec novitas vitanda est, cum non sit profana, utpote a Scripturarum sensu non discordans, docet autem apostolus profanas vocum novitates vitare, -I ad Tim. ult.</p> -<p title="I q. 29 a. 3 ad 2"><a name="29678"><span class= -"ref">[29678] Iª q. 29 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +I ad Tim. ult.</p><p title="I q. 29 a. 3 ad 2"><a name="29678"><span class="ref">[29678] Iª q. 29 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, quamvis hoc nomen persona non conveniat Deo quantum ad id a quo impositum est nomen, tamen quantum ad id ad quod significandum imponitur, maxime Deo convenit. Quia enim in @@ -1435,9 +1265,7 @@ rationali natura subsistere, ideo omne individuum rationalis naturae dicitur persona, ut dictum est. Sed dignitas divinae naturae excedit omnem dignitatem, et secundum hoc maxime competit -Deo nomen personae.</p> -<p title="I q. 29 a. 3 ad 3"><a name="29679"><span class= -"ref">[29679] Iª q. 29 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +Deo nomen personae.</p><p title="I q. 29 a. 3 ad 3"><a name="29679"><span class="ref">[29679] Iª q. 29 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod nomen hypostasis non competit Deo quantum ad id a quo est impositum nomen, cum non substet accidentibus, competit autem ei quantum ad id, quod est impositum ad significandum rem @@ -1447,9 +1275,7 @@ confiterentur plures essentias, sicut confitentur plures hypostases; propter hoc quod nomen substantiae, cui respondet in Graeco nomen hypostasis, communiter accipitur apud nos pro -essentia.</p> -<p title="I q. 29 a. 3 ad 4"><a name="29680"><span class= -"ref">[29680] Iª q. 29 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum +essentia.</p><p title="I q. 29 a. 3 ad 4"><a name="29680"><span class="ref">[29680] Iª q. 29 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod Deus potest dici rationalis naturae, secundum quod ratio non importat discursum, sed communiter intellectualem naturam. Individuum autem Deo competere non potest quantum ad hoc @@ -1460,41 +1286,27 @@ secundum quod personas in Deo dicimus. Propter quod Ricardus de sancto Victore, corrigere volens hanc definitionem, dixit quod persona, secundum quod de Deo dicitur, est divinae naturae -incommunicabilis existentia.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 29 a. 4 arg. 1"><a name="29681"><span class= -"ref">[29681] Iª q. 29 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +incommunicabilis existentia.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 29 a. 4 arg. 1"><a name="29681"><span class="ref">[29681] Iª q. 29 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod hoc nomen persona non significet relationem, sed substantiam, in divinis. Dicit enim Augustinus, in VII de Trin., <i>cum dicimus personam patris, non aliud dicimus quam substantiam patris; ad se quippe dicitur persona, non ad -filium</i>.</p> -<p title="I q. 29 a. 4 arg. 2"><a name="29682"><span class= -"ref">[29682] Iª q. 29 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, quid +filium</i>.</p><p title="I q. 29 a. 4 arg. 2"><a name="29682"><span class="ref">[29682] Iª q. 29 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, quid quaerit de essentia. Sed, sicut dicit Augustinus in eodem loco, cum dicitur, <i>tres sunt qui testimonium dant in caelo, pater, verbum et spiritus</i> sanctus; et quaeritur, quid tres? Respondetur, tres -personae. Ergo hoc nomen persona significat essentiam.</p> -<p title="I q. 29 a. 4 arg. 3"><a name="29683"><span class= -"ref">[29683] Iª q. 29 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, +personae. Ergo hoc nomen persona significat essentiam.</p><p title="I q. 29 a. 4 arg. 3"><a name="29683"><span class="ref">[29683] Iª q. 29 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, secundum philosophum, IV Metaphys., id quod significatur per nomen, est eius definitio. Sed definitio personae est rationalis naturae individua substantia, ut dictum est. Ergo hoc nomen persona -significat substantiam.</p> -<p title="I q. 29 a. 4 arg. 4"><a name="29684"><span class= -"ref">[29684] Iª q. 29 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, +significat substantiam.</p><p title="I q. 29 a. 4 arg. 4"><a name="29684"><span class="ref">[29684] Iª q. 29 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, persona in hominibus et Angelis non significat relationem, sed aliquid absolutum. Si igitur in Deo significaret relationem, -diceretur aequivoce de Deo et hominibus et Angelis.</p> -<p title="I q. 29 a. 4 s. c."><a name="29685"><span class= -"ref">[29685] Iª q. 29 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +diceretur aequivoce de Deo et hominibus et Angelis.</p><p title="I q. 29 a. 4 s. c."><a name="29685"><span class="ref">[29685] Iª q. 29 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Boetius, in libro de Trin., quod omne nomen ad personas pertinens, relationem significat. Sed nullum nomen magis pertinet ad personas, quam hoc nomen persona. Ergo hoc nomen persona -relationem significat.</p> -<p title="I q. 29 a. 4 co."><a name="29686"><span class= -"ref">[29686] Iª q. 29 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +relationem significat.</p><p title="I q. 29 a. 4 co."><a name="29686"><span class="ref">[29686] Iª q. 29 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod circa significationem huius nominis persona in divinis, difficultatem ingerit quod pluraliter de tribus praedicatur, praeter naturam essentialium nominum; neque etiam ad aliquid @@ -1557,28 +1369,20 @@ hoc nomen persona ad standum pro relativo, ex congruentia suae significationis, ut scilicet hoc quod stat pro relativo, non solum habeat ex usu, ut prima opinio dicebat, sed etiam ex significatione -sua.</p> -<p title="I q. 29 a. 4 ad 1"><a name="29687"><span class= -"ref">[29687] Iª q. 29 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +sua.</p><p title="I q. 29 a. 4 ad 1"><a name="29687"><span class="ref">[29687] Iª q. 29 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod hoc nomen persona dicitur ad se, non ad alterum, quia significat relationem, non per modum relationis, sed per modum substantiae quae est hypostasis. Et secundum hoc Augustinus dicit quod significat essentiam, prout in Deo essentia est idem cum -hypostasi, quia in Deo non differt quod est et quo est.</p> -<p title="I q. 29 a. 4 ad 2"><a name="29688"><span class= -"ref">[29688] Iª q. 29 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +hypostasi, quia in Deo non differt quod est et quo est.</p><p title="I q. 29 a. 4 ad 2"><a name="29688"><span class="ref">[29688] Iª q. 29 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod quid quandoque quaerit de natura quam significat definitio; ut cum quaeritur, quid est homo? Et respondetur, animal rationale mortale. Quandoque vero quaerit suppositum; ut cum quaeritur, quid natat in mari? Et respondetur, piscis. Et sic -quaerentibus quid tres? Responsum est, tres personae.</p> -<p title="I q. 29 a. 4 ad 3"><a name="29689"><span class= -"ref">[29689] Iª q. 29 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +quaerentibus quid tres? Responsum est, tres personae.</p><p title="I q. 29 a. 4 ad 3"><a name="29689"><span class="ref">[29689] Iª q. 29 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod in intellectu substantiae individuae, idest distinctae vel incommunicabilis, intelligitur in divinis relatio, -ut dictum est.</p> -<p title="I q. 29 a. 4 ad 4"><a name="29690"><span class= -"ref">[29690] Iª q. 29 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum +ut dictum est.</p><p title="I q. 29 a. 4 ad 4"><a name="29690"><span class="ref">[29690] Iª q. 29 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod diversa ratio minus communium non facit aequivocationem in magis communi. Licet enim sit alia propria definitio equi et asini, tamen univocantur in nomine animalis, quia @@ -1587,56 +1391,36 @@ non autem in significatione angelicae personae vel humanae, quod nomen personae aequivoce dicatur. Licet nec etiam dicatur univoce, cum nihil univoce de Deo dici possit et de creaturis, ut supra -ostensum est.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 30</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 30 pr."><a name="29691"><span class="ref">[29691] -Iª q. 30 pr.</span></a> Deinde quaeritur de pluralitate +ostensum est.</p></div></div><div class="q" id="q30"><h2>Quaestio 30</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 30 pr."><a name="29691"><span class="ref">[29691] +Iª q. 30 pr.</span></a> Deinde quaeritur de pluralitate personarum. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum sint plures personae in divinis. Secundo, quot sunt. Tertio, quid significent termini numerales in divinis. Quarto, de communitate -huius nominis persona.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 30 a. 1 arg. 1"><a name="29692"><span class= -"ref">[29692] Iª q. 30 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +huius nominis persona.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 30 a. 1 arg. 1"><a name="29692"><span class="ref">[29692] Iª q. 30 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod non sit ponere plures personas in divinis. Persona enim est rationalis naturae individua substantia. Si ergo sunt plures personae in divinis, sequitur quod sint plures -substantiae, quod videtur haereticum.</p> -<p title="I q. 30 a. 1 arg. 2"><a name="29693"><span class= -"ref">[29693] Iª q. 30 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +substantiae, quod videtur haereticum.</p><p title="I q. 30 a. 1 arg. 2"><a name="29693"><span class="ref">[29693] Iª q. 30 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, pluralitas proprietatum absolutarum non facit distinctionem personarum, neque in Deo neque in nobis, multo igitur minus pluralitas relationum. Sed in Deo non est alia pluralitas nisi relationum, ut supra dictum est. Ergo non potest dici quod in Deo -sint plures personae.</p> -<p title="I q. 30 a. 1 arg. 3"><a name="29694"><span class= -"ref">[29694] Iª q. 30 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +sint plures personae.</p><p title="I q. 30 a. 1 arg. 3"><a name="29694"><span class="ref">[29694] Iª q. 30 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, Boetius dicit, de Deo loquens, quod hoc vere unum est, in quo nullus est numerus. Sed pluralitas importat numerum. Ergo non sunt -plures personae in divinis.</p> -<p title="I q. 30 a. 1 arg. 4"><a name="29695"><span class= -"ref">[29695] Iª q. 30 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, +plures personae in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 1 arg. 4"><a name="29695"><span class="ref">[29695] Iª q. 30 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, ubicumque est numerus, ibi est totum et pars. Si igitur in Deo sit numerus personarum, erit in Deo ponere totum et partem, quod -simplicitati divinae repugnat.</p> -<p title="I q. 30 a. 1 s. c."><a name="29696"><span class= -"ref">[29696] Iª q. 30 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +simplicitati divinae repugnat.</p><p title="I q. 30 a. 1 s. c."><a name="29696"><span class="ref">[29696] Iª q. 30 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Athanasius, <i>alia est persona patris, alia filii, alia spiritus sancti</i>. Ergo pater et filius et spiritus sanctus sunt -plures personae.</p> -<p title="I q. 30 a. 1 co."><a name="29697"><span class= -"ref">[29697] Iª q. 30 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +plures personae.</p><p title="I q. 30 a. 1 co."><a name="29697"><span class="ref">[29697] Iª q. 30 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod plures esse personas in divinis, sequitur ex praemissis. Ostensum est enim supra quod hoc nomen persona significat in divinis relationem, ut rem subsistentem in natura divina. Supra autem habitum est quod sunt plures relationes reales in divinis. Unde sequitur quod sint plures res subsistentes in divina natura. -Et hoc est esse plures personas in divinis.</p> -<p title="I q. 30 a. 1 ad 1"><a name="29698"><span class= -"ref">[29698] Iª q. 30 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +Et hoc est esse plures personas in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 1 ad 1"><a name="29698"><span class="ref">[29698] Iª q. 30 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod substantia non ponitur in definitione personae secundum quod significat essentiam, sed secundum quod significat suppositum, quod patet ex hoc quod additur individua. Ad @@ -1644,9 +1428,7 @@ hypostasis, unde sicut nos dicimus tres personas, ita ipsi dicunt tres hypostases. Nos autem non consuevimus dicere tres substantias, ne intelligerentur tres essentiae, propter nominis -aequivocationem.</p> -<p title="I q. 30 a. 1 ad 2"><a name="29699"><span class= -"ref">[29699] Iª q. 30 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +aequivocationem.</p><p title="I q. 30 a. 1 ad 2"><a name="29699"><span class="ref">[29699] Iª q. 30 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod proprietates absolutae in divinis, ut bonitas et sapientia, non opponuntur ad invicem, unde neque realiter distinguuntur. Quamvis ergo eis conveniat subsistere, non tamen @@ -1655,16 +1437,12 @@ realiter ab invicem distinguantur, ut albedo et dulcedo. Sed proprietates relativae in Deo et subsistunt, et realiter ab invicem distinguuntur, ut supra dictum est. Unde pluralitas talium -proprietatum sufficit ad pluralitatem personarum in divinis.</p> -<p title="I q. 30 a. 1 ad 3"><a name="29700"><span class= -"ref">[29700] Iª q. 30 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +proprietatum sufficit ad pluralitatem personarum in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 1 ad 3"><a name="29700"><span class="ref">[29700] Iª q. 30 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod a Deo, propter summam unitatem et simplicitatem, excluditur omnis pluralitas absolute dictorum; non autem pluralitas relationum. Quia relationes praedicantur de aliquo ut ad alterum; et sic compositionem in ipso de quo dicuntur non important, ut -Boetius in eodem libro docet.</p> -<p title="I q. 30 a. 1 ad 4"><a name="29701"><span class= -"ref">[29701] Iª q. 30 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum +Boetius in eodem libro docet.</p><p title="I q. 30 a. 1 ad 4"><a name="29701"><span class="ref">[29701] Iª q. 30 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod numerus est duplex, scilicet numerus simplex vel absolutus, ut duo et tria et quatuor; et numerus qui est in rebus numeratis, ut duo homines et duo equi. Si igitur in divinis @@ -1675,53 +1453,37 @@ numeratis, sic in rebus quidem creatis, unum est pars duorum, et duo trium, ut unus homo duorum, et duo trium, sed non est sic in Deo, quia tantus est pater quanta tota Trinitas, ut infra -patebit.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 30 a. 2 arg. 1"><a name="29702"><span class= -"ref">[29702] Iª q. 30 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +patebit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 30 a. 2 arg. 1"><a name="29702"><span class="ref">[29702] Iª q. 30 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod in Deo sint plures personae quam tres. Pluralitas enim personarum in divinis est secundum pluralitatem proprietatum relativarum, ut dictum est. Sed quatuor sunt relationes in divinis, ut supra dictum est, scilicet paternitas, filiatio, communis spiratio et processio. Ergo quatuor personae -sunt in divinis.</p> -<p title="I q. 30 a. 2 arg. 2"><a name="29703"><span class= -"ref">[29703] Iª q. 30 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, non +sunt in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 2 arg. 2"><a name="29703"><span class="ref">[29703] Iª q. 30 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, non plus differt natura a voluntate in Deo, quam natura ab intellectu. Sed in divinis est alia persona quae procedit per modum voluntatis, ut amor; et alia quae procedit per modum naturae, ut filius. Ergo est etiam alia quae procedit per modum intellectus, ut verbum; et alia quae procedit per modum naturae, ut filius. Et sic iterum -sequitur quod non sunt tantum tres personae in divinis.</p> -<p title="I q. 30 a. 2 arg. 3"><a name="29704"><span class= -"ref">[29704] Iª q. 30 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, in +sequitur quod non sunt tantum tres personae in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 2 arg. 3"><a name="29704"><span class="ref">[29704] Iª q. 30 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, in rebus creatis quod excellentius est, plures habet operationes intrinsecas, sicut homo supra alia animalia habet intelligere et velle. Sed Deus in infinitum excedit omnem creaturam. Ergo non solum est ibi persona procedens per modum voluntatis et per modum intellectus, sed infinitis aliis modis. Ergo sunt infinitae -personae in divinis.</p> -<p title="I q. 30 a. 2 arg. 4"><a name="29705"><span class= -"ref">[29705] Iª q. 30 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, ex +personae in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 2 arg. 4"><a name="29705"><span class="ref">[29705] Iª q. 30 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, ex infinita bonitate patris est, quod infinite seipsum communicet, producendo personam divinam. Sed etiam in spiritu sancto est infinita bonitas. Ergo spiritus sanctus producit divinam personam, -et illa aliam, et sic in infinitum.</p> -<p title="I q. 30 a. 2 arg. 5"><a name="29706"><span class= -"ref">[29706] Iª q. 30 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, omne +et illa aliam, et sic in infinitum.</p><p title="I q. 30 a. 2 arg. 5"><a name="29706"><span class="ref">[29706] Iª q. 30 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, omne quod continetur sub determinato numero, est mensuratum, numerus enim mensura quaedam est. Sed personae divinae sunt immensae, ut patet per Athanasium, <i>immensus pater, immensus filius, immensus -spiritus sanctus</i>. Non ergo sub numero ternario continentur.</p> -<p title="I q. 30 a. 2 s. c."><a name="29707"><span class= -"ref">[29707] Iª q. 30 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +spiritus sanctus</i>. Non ergo sub numero ternario continentur.</p><p title="I q. 30 a. 2 s. c."><a name="29707"><span class="ref">[29707] Iª q. 30 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur I Ioan. ult., <i>tres sunt qui testimonium dant in caelo, pater, verbum et spiritus sanctus</i>. Quaerentibus autem, quid tres? Respondetur, tres personae, ut Augustinus dicit, in VII -de Trin. Sunt igitur tres personae tantum in divinis.</p> -<p title="I q. 30 a. 2 co."><a name="29708"><span class= -"ref">[29708] Iª q. 30 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +de Trin. Sunt igitur tres personae tantum in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 2 co."><a name="29708"><span class="ref">[29708] Iª q. 30 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, secundum praemissa, necesse est ponere tantum tres personas in divinis. Ostensum est enim quod plures personae sunt plures relationes subsistentes, ab invicem realiter distinctae. Realis @@ -1748,9 +1510,7 @@ alteri personae, quae dicitur persona spiritus sancti, quae per modum amoris procedit, ut supra habitum est. Relinquitur ergo tantum tres personas esse in divinis, scilicet patrem et filium et -spiritum sanctum.</p> -<p title="I q. 30 a. 2 ad 1"><a name="29709"><span class= -"ref">[29709] Iª q. 30 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +spiritum sanctum.</p><p title="I q. 30 a. 2 ad 1"><a name="29709"><span class="ref">[29709] Iª q. 30 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, licet sint quatuor relationes in divinis, tamen una earum, scilicet spiratio, non separatur a persona patris et filii, sed convenit utrique. Et sic, licet sit relatio, non tamen dicitur @@ -1759,9 +1519,7 @@ relationes, paternitas, filiatio et processio, dicuntur proprietates personales, quasi personas constituentes, nam paternitas est persona patris, filiatio persona filii, processio -persona spiritus sancti procedentis.</p> -<p title="I q. 30 a. 2 ad 2"><a name="29710"><span class= -"ref">[29710] Iª q. 30 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +persona spiritus sancti procedentis.</p><p title="I q. 30 a. 2 ad 2"><a name="29710"><span class="ref">[29710] Iª q. 30 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod id quod procedit per modum intellectus, ut verbum, procedit secundum rationem similitudinis, sicut etiam id quod procedit per modum naturae, et ideo supra dictum est quod processio @@ -1769,9 +1527,7 @@ inquantum huiusmodi, non procedit ut similitudo illius a quo procedit (licet in divinis amor sit coessentialis inquantum est divinus), et ideo processio amoris non dicitur generatio in -divinis.</p> -<p title="I q. 30 a. 2 ad 3"><a name="29711"><span class= -"ref">[29711] Iª q. 30 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +divinis.</p><p title="I q. 30 a. 2 ad 3"><a name="29711"><span class="ref">[29711] Iª q. 30 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod homo, cum sit perfectior aliis animalibus, habet plures operationes intrinsecas quam alia animalia, quia eius perfectio est per modum compositionis. Unde in Angelis, qui sunt @@ -1779,9 +1535,7 @@ intrinsecae quam in homine, quia in eis non est imaginari, sentire, et huiusmodi. Sed in Deo, secundum rem, non est nisi una operatio, quae est sua essentia. Sed quomodo sunt duae processiones, supra -ostensum est.</p> -<p title="I q. 30 a. 2 ad 4"><a name="29712"><span class= -"ref">[29712] Iª q. 30 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +ostensum est.</p><p title="I q. 30 a. 2 ad 4"><a name="29712"><span class="ref">[29712] Iª q. 30 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod ratio illa procederet, si spiritus sanctus haberet aliam numero bonitatem a bonitate patris, oporteret enim quod, sicut pater per suam bonitatem producit personam divinam, ita et @@ -1791,46 +1545,32 @@ autem, sicut a quo communicatur alteri. Oppositio autem relationis non permittit ut cum relatione spiritus sancti sit relatio principii respectu divinae personae, quia ipse procedit ab aliis -personis quae in divinis esse possunt.</p> -<p title="I q. 30 a. 2 ad 5"><a name="29713"><span class= -"ref">[29713] Iª q. 30 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum +personis quae in divinis esse possunt.</p><p title="I q. 30 a. 2 ad 5"><a name="29713"><span class="ref">[29713] Iª q. 30 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod numerus determinatus, si accipiatur numerus simplex, qui est tantum in acceptione intellectus, per unum mensuratur. Si vero accipiatur numerus rerum in divinis personis, sic non competit ibi ratio mensurati, quia eadem est magnitudo trium personarum, ut -infra patebit; idem autem non mensuratur per idem.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 30 a. 3 arg. 1"><a name="29714"><span class= -"ref">[29714] Iª q. 30 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +infra patebit; idem autem non mensuratur per idem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 30 a. 3 arg. 1"><a name="29714"><span class="ref">[29714] Iª q. 30 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod termini numerales ponant aliquid in divinis. Unitas enim divina est eius essentia. Sed omnis numerus est unitas repetita. Ergo omnis terminus numeralis in divinis -significat essentiam. Ergo ponit aliquid in Deo.</p> -<p title="I q. 30 a. 3 arg. 2"><a name="29715"><span class= -"ref">[29715] Iª q. 30 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, +significat essentiam. Ergo ponit aliquid in Deo.</p><p title="I q. 30 a. 3 arg. 2"><a name="29715"><span class="ref">[29715] Iª q. 30 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, quidquid dicitur de Deo et creaturis, eminentius convenit Deo quam creaturis. Sed termini numerales in creaturis aliquid ponunt. Ergo -multo magis in Deo.</p> -<p title="I q. 30 a. 3 arg. 3"><a name="29716"><span class= -"ref">[29716] Iª q. 30 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si +multo magis in Deo.</p><p title="I q. 30 a. 3 arg. 3"><a name="29716"><span class="ref">[29716] Iª q. 30 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si termini numerales non ponunt aliquid in divinis, sed inducuntur ad removendum tantum, ut per pluralitatem removeatur unitas, et per unitatem pluralitas; sequitur quod sit circulatio in ratione, confundens intellectum et nihil certificans; quod est inconveniens. Relinquitur ergo quod termini numerales aliquid ponunt in -divinis.</p> -<p title="I q. 30 a. 3 s. c."><a name="29717"><span class= -"ref">[29717] Iª q. 30 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +divinis.</p><p title="I q. 30 a. 3 s. c."><a name="29717"><span class="ref">[29717] Iª q. 30 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod Hilarius dicit, in IV de Trin., <i>sustulit singularitatis ac solitudinis intelligentiam professio consortii</i>, quod est professio pluralitatis. Et Ambrosius dicit, in libro de fide <i>cum unum Deum dicimus, unitas pluralitatem excludit deorum, non quantitatem in Deo ponimus</i>. Ex quibus videtur quod huiusmodi nomina sunt inducta in divinis ad removendum, non ad ponendum -aliquid.</p> -<p title="I q. 30 a. 3 co."><a name="29718"><span class= -"ref">[29718] Iª q. 30 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +aliquid.</p><p title="I q. 30 a. 3 co."><a name="29718"><span class="ref">[29718] Iª q. 30 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod Magister, in sententiis, ponit quod termini numerales non ponunt aliquid in divinis, sed removent tantum. Alii vero dicunt contrarium. Ad evidentiam igitur huius, considerandum est quod @@ -1874,24 +1614,18 @@ significat essentiam indivisam, cum dicimus, persona est una, significat personam indivisam, cum dicimus, personae sunt plures, significantur illae personae, et indivisio circa unamquamque earum; -quia de ratione multitudinis est, quod ex unitatibus constet.</p> -<p title="I q. 30 a. 3 ad 1"><a name="29719"><span class= -"ref">[29719] Iª q. 30 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +quia de ratione multitudinis est, quod ex unitatibus constet.</p><p title="I q. 30 a. 3 ad 1"><a name="29719"><span class="ref">[29719] Iª q. 30 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod unum, cum sit de transcendentibus, est communius quam substantia et quam relatio, et similiter multitudo. Unde potest stare in divinis et pro substantia et pro relatione, secundum quod competit his quibus adiungitur. Et tamen per huiusmodi nomina, supra essentiam vel relationem, additur, ex eorum significatione -propria, negatio quaedam divisionis, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 30 a. 3 ad 2"><a name="29720"><span class= -"ref">[29720] Iª q. 30 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +propria, negatio quaedam divisionis, ut dictum est.</p><p title="I q. 30 a. 3 ad 2"><a name="29720"><span class="ref">[29720] Iª q. 30 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod multitudo quae ponit aliquid in rebus creatis, est species quantitatis; quae non transumitur in divinam praedicationem; sed tantum multitudo transcendens, quae non addit supra ea de quibus dicitur, nisi indivisionem circa singula. Et -talis multitudo dicitur de Deo.</p> -<p title="I q. 30 a. 3 ad 3"><a name="29721"><span class= -"ref">[29721] Iª q. 30 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +talis multitudo dicitur de Deo.</p><p title="I q. 30 a. 3 ad 3"><a name="29721"><span class="ref">[29721] Iª q. 30 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod unum non est remotivum multitudinis, sed divisionis, quae est prior, secundum rationem, quam unum vel multitudo. Multitudo autem non removet unitatem, sed removet divisionem circa @@ -1901,35 +1635,23 @@ propositum. Licet enim pluralitate excludatur solitudo, et unitate deorum pluralitas, non tamen sequitur quod his nominibus hoc solum significetur. Albedine enim excluditur nigredo, non tamen nomine -albedinis significatur sola nigredinis exclusio.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 30 a. 4 arg. 1"><a name="29722"><span class= -"ref">[29722] Iª q. 30 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +albedinis significatur sola nigredinis exclusio.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 30 a. 4 arg. 1"><a name="29722"><span class="ref">[29722] Iª q. 30 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod hoc nomen persona non possit esse commune tribus personis. Nihil enim est commune tribus personis nisi essentia. Sed hoc nomen persona non significat essentiam in recto. -Ergo non est commune tribus.</p> -<p title="I q. 30 a. 4 arg. 2"><a name="29723"><span class= -"ref">[29723] Iª q. 30 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +Ergo non est commune tribus.</p><p title="I q. 30 a. 4 arg. 2"><a name="29723"><span class="ref">[29723] Iª q. 30 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, commune opponitur incommunicabili. Sed de ratione personae est quod sit incommunicabilis, ut patet ex definitione Ricardi de s. Victore -supra posita. Ergo hoc nomen persona non est commune tribus.</p> -<p title="I q. 30 a. 4 arg. 3"><a name="29724"><span class= -"ref">[29724] Iª q. 30 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, si +supra posita. Ergo hoc nomen persona non est commune tribus.</p><p title="I q. 30 a. 4 arg. 3"><a name="29724"><span class="ref">[29724] Iª q. 30 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, si est commune tribus, aut ista communitas attenditur secundum rem, aut secundum rationem. Sed non secundum rem, quia sic tres personae essent una persona. Nec iterum secundum rationem tantum, quia sic persona esset universale, in divinis autem non est universale et particulare, neque genus neque species, ut supra ostensum est. Non -ergo hoc nomen persona est commune tribus.</p> -<p title="I q. 30 a. 4 s. c."><a name="29725"><span class= -"ref">[29725] Iª q. 30 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +ergo hoc nomen persona est commune tribus.</p><p title="I q. 30 a. 4 s. c."><a name="29725"><span class="ref">[29725] Iª q. 30 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Augustinus, VII de Trin., quod cum quaereretur, quid tres? Responsum est, tres personae; quia commune est eis id quod -est persona.</p> -<p title="I q. 30 a. 4 co."><a name="29726"><span class= -"ref">[29726] Iª q. 30 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +est persona.</p><p title="I q. 30 a. 4 co."><a name="29726"><span class="ref">[29726] Iª q. 30 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod ipse modus loquendi ostendit hoc nomen persona tribus esse commune, cum dicimus tres personas, sicut cum dicimus tres homines, ostendimus hominem esse commune tribus. Manifestum est autem quod @@ -1960,79 +1682,51 @@ natura. Hoc autem est commune secundum rationem omnibus personis divinis, ut unaquaeque earum subsistat in natura divina distincta ab aliis. Et sic hoc nomen persona, secundum rationem, est commune -tribus personis divinis.</p> -<p title="I q. 30 a. 4 ad 1"><a name="29727"><span class= -"ref">[29727] Iª q. 30 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo -dicendum quod ratio illa procedit de communitate rei.</p> -<p title="I q. 30 a. 4 ad 2"><a name="29728"><span class= -"ref">[29728] Iª q. 30 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +tribus personis divinis.</p><p title="I q. 30 a. 4 ad 1"><a name="29727"><span class="ref">[29727] Iª q. 30 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +dicendum quod ratio illa procedit de communitate rei.</p><p title="I q. 30 a. 4 ad 2"><a name="29728"><span class="ref">[29728] Iª q. 30 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, licet persona sit incommunicabilis, tamen ipse modus -existendi incommunicabiliter, potest esse pluribus communis.</p> -<p title="I q. 30 a. 4 ad 3"><a name="29729"><span class= -"ref">[29729] Iª q. 30 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +existendi incommunicabiliter, potest esse pluribus communis.</p><p title="I q. 30 a. 4 ad 3"><a name="29729"><span class="ref">[29729] Iª q. 30 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, licet sit communitas rationis et non rei tamen non sequitur quod in divinis sit universale et particulare, vel genus vel species. Tum quia neque in rebus humanis communitas personae est communitas generis vel speciei. Tum quia personae divinae habent unum esse, genus autem et species, et quodlibet universale, -praedicatur de pluribus secundum esse differentibus.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 31</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 31 pr."><a name="29730"><span class="ref">[29730] -Iª q. 31 pr.</span></a> Post haec considerandum est de his +praedicatur de pluribus secundum esse differentibus.</p></div></div><div class="q" id="q31"><h2>Quaestio 31</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 31 pr."><a name="29730"><span class="ref">[29730] +Iª q. 31 pr.</span></a> Post haec considerandum est de his quae ad unitatem vel pluralitatem pertinent in divinis. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, de ipso nomine Trinitatis. Secundo, utrum possit dici, filius est alius a patre. Tertio, utrum dictio exclusiva, quae videtur alietatem excludere, possit adiungi nomini essentiali in divinis. Quarto, utrum possit adiungi termino -personali.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 31 a. 1 arg. 1"><a name="29731"><span class= -"ref">[29731] Iª q. 31 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +personali.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 31 a. 1 arg. 1"><a name="29731"><span class="ref">[29731] Iª q. 31 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod non sit Trinitas in divinis. Omne enim nomen in divinis vel significat substantiam, vel relationem. Sed hoc nomen Trinitas non significat substantiam, praedicaretur enim de singulis personis. Neque significat relationem, quia non dicitur secundum nomen ad aliud. Ergo nomine Trinitatis non est utendum in -divinis.</p> -<p title="I q. 31 a. 1 arg. 2"><a name="29732"><span class= -"ref">[29732] Iª q. 31 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, hoc +divinis.</p><p title="I q. 31 a. 1 arg. 2"><a name="29732"><span class="ref">[29732] Iª q. 31 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, hoc nomen Trinitas videtur esse nomen collectivum, cum significet multitudinem. Tale autem nomen non convenit in divinis, cum unitas importata per nomen collectivum sit minima unitas, in divinis autem est maxima unitas. Ergo hoc nomen Trinitas non convenit in -divinis.</p> -<p title="I q. 31 a. 1 arg. 3"><a name="29733"><span class= -"ref">[29733] Iª q. 31 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, omne +divinis.</p><p title="I q. 31 a. 1 arg. 3"><a name="29733"><span class="ref">[29733] Iª q. 31 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, omne trinum est triplex. Sed in Deo non est triplicitas, cum triplicitas -sit species inaequalitatis. Ergo nec Trinitas.</p> -<p title="I q. 31 a. 1 arg. 4"><a name="29734"><span class= -"ref">[29734] Iª q. 31 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, +sit species inaequalitatis. Ergo nec Trinitas.</p><p title="I q. 31 a. 1 arg. 4"><a name="29734"><span class="ref">[29734] Iª q. 31 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, quidquid est in Deo, est in unitate essentiae divinae, quia Deus est sua essentia. Si igitur Trinitas est in Deo, erit in unitate essentiae divinae. Et sic in Deo erunt tres essentiales unitates, -quod est haereticum.</p> -<p title="I q. 31 a. 1 arg. 5"><a name="29735"><span class= -"ref">[29735] Iª q. 31 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea, in +quod est haereticum.</p><p title="I q. 31 a. 1 arg. 5"><a name="29735"><span class="ref">[29735] Iª q. 31 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea, in omnibus quae dicuntur de Deo, concretum praedicatur de abstracto, deitas enim est Deus, et paternitas est pater. Sed Trinitas non potest dici trina, quia sic essent novem res in divinis, quod est -erroneum. Ergo nomine Trinitatis non est utendum in divinis.</p> -<p title="I q. 31 a. 1 s. c."><a name="29736"><span class= -"ref">[29736] Iª q. 31 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +erroneum. Ergo nomine Trinitatis non est utendum in divinis.</p><p title="I q. 31 a. 1 s. c."><a name="29736"><span class="ref">[29736] Iª q. 31 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod Athanasius dicit, quod <i>unitas in Trinitate, et Trinitas in -unitate veneranda sit</i>.</p> -<p title="I q. 31 a. 1 co."><a name="29737"><span class= -"ref">[29737] Iª q. 31 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +unitate veneranda sit</i>.</p><p title="I q. 31 a. 1 co."><a name="29737"><span class="ref">[29737] Iª q. 31 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod nomen Trinitatis in divinis significat determinatum numerum personarum. Sicut igitur ponitur pluralitas personarum in divinis, ita utendum est nomine Trinitatis, quia hoc idem quod significat pluralitas indeterminate, significat hoc nomen Trinitas -determinate.</p> -<p title="I q. 31 a. 1 ad 1"><a name="29738"><span class= -"ref">[29738] Iª q. 31 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +determinate.</p><p title="I q. 31 a. 1 ad 1"><a name="29738"><span class="ref">[29738] Iª q. 31 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod hoc nomen Trinitas, secundum etymologiam vocabuli, videtur significare unam essentiam trium personarum, secundum quod dicitur Trinitas quasi trium unitas. Sed secundum proprietatem @@ -2040,76 +1734,54 @@ propter hoc non possumus dicere quod pater sit Trinitas, quia non est tres personae. Non autem significat ipsas relationes personarum, sed magis numerum personarum ad invicem relatarum. Et -inde est quod, secundum nomen, ad aliud non refertur.</p> -<p title="I q. 31 a. 1 ad 2"><a name="29739"><span class= -"ref">[29739] Iª q. 31 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +inde est quod, secundum nomen, ad aliud non refertur.</p><p title="I q. 31 a. 1 ad 2"><a name="29739"><span class="ref">[29739] Iª q. 31 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod nomen collectivum duo importat, scilicet pluralitatem suppositorum, et unitatem quandam, scilicet ordinis alicuius, populus enim est multitudo hominum sub aliquo ordine comprehensorum. Quantum ergo ad primum, hoc nomen Trinitas convenit cum nominibus collectivis, sed quantum ad secundum differt, quia in divina Trinitate non solum est unitas ordinis, sed cum hoc est -etiam unitas essentiae.</p> -<p title="I q. 31 a. 1 ad 3"><a name="29740"><span class= -"ref">[29740] Iª q. 31 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +etiam unitas essentiae.</p><p title="I q. 31 a. 1 ad 3"><a name="29740"><span class="ref">[29740] Iª q. 31 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod Trinitas absolute dicitur, significat enim numerum ternarium personarum. Sed triplicitas significat proportionem inaequalitatis, est enim species proportionis inaequalis, sicut patet per Boetium in arithmetica. Et ideo non est in Deo -triplicitas, sed Trinitas.</p> -<p title="I q. 31 a. 1 ad 4"><a name="29741"><span class= -"ref">[29741] Iª q. 31 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum +triplicitas, sed Trinitas.</p><p title="I q. 31 a. 1 ad 4"><a name="29741"><span class="ref">[29741] Iª q. 31 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod in Trinitate divina intelligitur et numerus, et personae numeratae. Cum ergo dicimus Trinitatem in unitate, non ponimus numerum in unitate essentiae, quasi sit ter una, sed personas numeratas ponimus in unitate naturae, sicut supposita alicuius naturae dicuntur esse in natura illa. E converso autem dicimus unitatem in Trinitate, sicut natura dicitur esse in suis -suppositis.</p> -<p title="I q. 31 a. 1 ad 5"><a name="29742"><span class= -"ref">[29742] Iª q. 31 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum +suppositis.</p><p title="I q. 31 a. 1 ad 5"><a name="29742"><span class="ref">[29742] Iª q. 31 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod, cum dicitur, Trinitas est trina, ratione numeri importati significatur multiplicatio eiusdem numeri in seipsum, cum hoc quod dico trinum, importet distinctionem in suppositis illius de quo dicitur. Et ideo non potest dici quod Trinitas sit trina, quia sequeretur, si Trinitas esset trina, quod tria essent supposita Trinitatis; sicut cum dicitur, Deus est trinus, sequitur -quod sunt tria supposita deitatis.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 31 a. 2 arg. 1"><a name="29743"><span class= -"ref">[29743] Iª q. 31 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +quod sunt tria supposita deitatis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 31 a. 2 arg. 1"><a name="29743"><span class="ref">[29743] Iª q. 31 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod filius non sit alius a patre. Alius enim est relativum diversitatis substantiae. Si igitur filius est alius a patre, videtur quod sit a patre diversus. Quod est contra Augustinum, VII de Trin., ubi dicit quod, cum dicimus tres -personas, non diversitatem intelligere volumus.</p> -<p title="I q. 31 a. 2 arg. 2"><a name="29744"><span class= -"ref">[29744] Iª q. 31 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, +personas, non diversitatem intelligere volumus.</p><p title="I q. 31 a. 2 arg. 2"><a name="29744"><span class="ref">[29744] Iª q. 31 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, quicumque sunt alii ab invicem, aliquo modo ab invicem differunt. Si igitur filius est alius a patre, sequitur quod sit differens a patre. Quod est contra Ambrosium, in I de fide, ubi ait, <i>pater et filius deitate unum sunt, nec est ibi substantiae differentia, -neque ulla diversitas</i>.</p> -<p title="I q. 31 a. 2 arg. 3"><a name="29745"><span class= -"ref">[29745] Iª q. 31 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, ab +neque ulla diversitas</i>.</p><p title="I q. 31 a. 2 arg. 3"><a name="29745"><span class="ref">[29745] Iª q. 31 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, ab alio alienum dicitur. Sed filius non est alienus a patre, dicit enim Hilarius, in VII de Trin., quod in divinis personis nihil est diversum, nihil alienum, nihil separabile. Ergo filius non est -alius a patre.</p> -<p title="I q. 31 a. 2 arg. 4"><a name="29746"><span class= -"ref">[29746] Iª q. 31 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, alius +alius a patre.</p><p title="I q. 31 a. 2 arg. 4"><a name="29746"><span class="ref">[29746] Iª q. 31 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, alius et aliud idem significant, sed sola generis consignificatione differunt. Si ergo filius est alius a patre, videtur sequi quod -filius sit aliud a patre.</p> -<p title="I q. 31 a. 2 s. c."><a name="29747"><span class= -"ref">[29747] Iª q. 31 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +filius sit aliud a patre.</p><p title="I q. 31 a. 2 s. c."><a name="29747"><span class="ref">[29747] Iª q. 31 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, in libro de fide ad Petrum, <i>una est enim essentia patris et filii et spiritus sancti, in qua non est aliud pater, aliud filius, aliud spiritus sanctus; quamvis personaliter -sit alius pater, alius filius, alius spiritus sanctus</i>.</p> -<p title="I q. 31 a. 2 co."><a name="29748"><span class= -"ref">[29748] Iª q. 31 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +sit alius pater, alius filius, alius spiritus sanctus</i>.</p><p title="I q. 31 a. 2 co."><a name="29748"><span class="ref">[29748] Iª q. 31 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, quia ex verbis inordinate prolatis incurritur haeresis, ut Hieronymus dicit, ideo cum de Trinitate loquimur, cum cautela et modestia est agendum, quia, ut Augustinus dicit, in I de Trin., @@ -2148,17 +1820,13 @@ masculine sumptum, non importat nisi distinctionem suppositi. Unde convenienter dicere possumus quod filius est alius a patre, quia scilicet est aliud suppositum divinae naturae, sicut est alia -persona, et alia hypostasis.</p> -<p title="I q. 31 a. 2 ad 1"><a name="29749"><span class= -"ref">[29749] Iª q. 31 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +persona, et alia hypostasis.</p><p title="I q. 31 a. 2 ad 1"><a name="29749"><span class="ref">[29749] Iª q. 31 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod alius, quia est sicut quoddam particulare nomen, tenet se ex parte suppositi, unde ad eius rationem sufficit distinctio substantiae quae est hypostasis vel persona. Sed diversitas requirit distinctionem substantiae quae est essentia. Et ideo non possumus dicere quod filius sit diversus a patre, licet -sit alius.</p> -<p title="I q. 31 a. 2 ad 2"><a name="29750"><span class= -"ref">[29750] Iª q. 31 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +sit alius.</p><p title="I q. 31 a. 2 ad 2"><a name="29750"><span class="ref">[29750] Iª q. 31 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod differentia importat distinctionem formae. Est autem tantum una forma in divinis, ut patet per id quod dicitur Philip. II, <i>qui cum in forma Dei esset</i>. Et ideo nomen differentis @@ -2167,14 +1835,10 @@ personis, secundum quod proprietas relativa significatur per modum formae, unde dicit quod non differunt ab invicem hypostases secundum substantiam, sed secundum determinatas proprietates. Sed -differentia sumitur pro distinctione, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 31 a. 2 ad 3"><a name="29751"><span class= -"ref">[29751] Iª q. 31 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +differentia sumitur pro distinctione, ut dictum est.</p><p title="I q. 31 a. 2 ad 3"><a name="29751"><span class="ref">[29751] Iª q. 31 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod alienum est quod est extraneum et dissimile. Sed hoc non importatur cum dicitur alius. Et ideo dicimus filium alium a -patre, licet non dicamus alienum.</p> -<p title="I q. 31 a. 2 ad 4"><a name="29752"><span class= -"ref">[29752] Iª q. 31 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +patre, licet non dicamus alienum.</p><p title="I q. 31 a. 2 ad 4"><a name="29752"><span class="ref">[29752] Iª q. 31 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod neutrum genus est informe, masculinum autem est formatum et distinctum, et similiter femininum. Et ideo convenienter per neutrum genus significatur essentia communis, per @@ -2184,27 +1848,19 @@ quaeratur, quid est iste? Respondetur, animal rationale et mortale. Et ideo, quia in divinis distinctio est secundum personas, non autem secundum essentiam, dicimus quod pater est alius a filio, sed -non aliud, et e converso dicimus quod sunt unum, sed non unus.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 31 a. 3 arg. 1"><a name="29753"><span class= -"ref">[29753] Iª q. 31 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +non aliud, et e converso dicimus quod sunt unum, sed non unus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 31 a. 3 arg. 1"><a name="29753"><span class="ref">[29753] Iª q. 31 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod dictio exclusiva solus non sit addenda termino essentiali in divinis. Quia secundum philosophum, in II Elench., <i>solus est qui cum alio non est</i>. Sed Deus est cum Angelis et sanctis animabus. Ergo non possumus dicere Deum -solum.</p> -<p title="I q. 31 a. 3 arg. 2"><a name="29754"><span class= -"ref">[29754] Iª q. 31 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, +solum.</p><p title="I q. 31 a. 3 arg. 2"><a name="29754"><span class="ref">[29754] Iª q. 31 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, quidquid adiungitur termino essentiali in divinis, potest praedicari de qualibet persona per se, et de omnibus simul, quia enim convenienter dicitur sapiens Deus, possumus dicere, pater est sapiens Deus, et Trinitas est sapiens Deus. Sed Augustinus, in VI de Trin., dicit, <i>consideranda est illa sententia, qua dicitur non esse patrem verum Deum solum</i>. Ergo non potest dici solus -Deus.</p> -<p title="I q. 31 a. 3 arg. 3"><a name="29755"><span class= -"ref">[29755] Iª q. 31 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si +Deus.</p><p title="I q. 31 a. 3 arg. 3"><a name="29755"><span class="ref">[29755] Iª q. 31 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si haec dictio solus adiungitur termino essentiali, aut hoc erit respectu praedicati personalis, aut respectu praedicati essentialis. Sed non respectu praedicati personalis, quia haec est @@ -2213,13 +1869,9 @@ Deus creat, videtur sequi quod haec esset vera, solus pater creat, quia quidquid dicitur de Deo, potest dici de patre. Haec autem est falsa, quia etiam filius est creator. Non ergo haec dictio solus -potest in divinis adiungi termino essentiali.</p> -<p title="I q. 31 a. 3 s. c."><a name="29756"><span class= -"ref">[29756] Iª q. 31 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +potest in divinis adiungi termino essentiali.</p><p title="I q. 31 a. 3 s. c."><a name="29756"><span class="ref">[29756] Iª q. 31 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur I ad Tim. I, <i>regi saeculorum immortali, invisibili, -soli Deo</i>.</p> -<p title="I q. 31 a. 3 co."><a name="29757"><span class= -"ref">[29757] Iª q. 31 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +soli Deo</i>.</p><p title="I q. 31 a. 3 co."><a name="29757"><span class="ref">[29757] Iª q. 31 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod haec dictio solus potest accipi ut categorematica vel syncategorematica. Dicitur autem dictio categorematica, quae absolute ponit rem significatam circa aliquod suppositum; ut albus @@ -2236,9 +1888,7 @@ hunc modum nihil prohibet hanc dictionem solus adiungere alicui essentiali termino in divinis, inquantum excluduntur omnia alia a Deo a consortio praedicati, ut si dicamus, solus Deus est aeternus, -quia nihil praeter Deum est aeternum.</p> -<p title="I q. 31 a. 3 ad 1"><a name="29758"><span class= -"ref">[29758] Iª q. 31 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +quia nihil praeter Deum est aeternum.</p><p title="I q. 31 a. 3 ad 1"><a name="29758"><span class="ref">[29758] Iª q. 31 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, licet Angeli et animae sanctae semper sint cum Deo, tamen, si non esset pluralitas personarum in divinis, sequeretur, quod Deus esset solus vel solitarius. Non enim tollitur solitudo @@ -2249,9 +1899,7 @@ personae plures. Consociatio igitur Angelorum et animarum non excludit solitudinem absolutam a divinis, et multo minus solitudinem respectivam, per comparationem ad aliquod -praedicatum.</p> -<p title="I q. 31 a. 3 ad 2"><a name="29759"><span class= -"ref">[29759] Iª q. 31 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +praedicatum.</p><p title="I q. 31 a. 3 ad 2"><a name="29759"><span class="ref">[29759] Iª q. 31 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod haec dictio solus, proprie loquendo, non ponitur ex parte praedicati, quod sumitur formaliter, respicit enim suppositum, inquantum excludit aliud suppositum ab eo cui @@ -2267,9 +1915,7 @@ autem, cum dicit patrem non esse solum Deum, sed Trinitatem esse solum Deum, loquitur expositive, ac si diceret, cum dicitur, regi saeculorum, invisibili, soli Deo, non est exponendum de persona -patris, sed de sola Trinitate.</p> -<p title="I q. 31 a. 3 ad 3"><a name="29760"><span class= -"ref">[29760] Iª q. 31 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +patris, sed de sola Trinitate.</p><p title="I q. 31 a. 3 ad 3"><a name="29760"><span class="ref">[29760] Iª q. 31 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod utroque modo potest haec dictio solus adiungi termino essentiali. Haec enim propositio, solus Deus est pater, est duplex. Quia ly pater potest praedicare personam patris, et sic est vera, @@ -2280,22 +1926,14 @@ dicunt, dictio exclusiva immobilitat terminum cui adiungitur, ut non possit fieri sub eo descensus pro aliquo suppositorum; non enim sequitur, solus homo est animal rationale mortale, ergo solus -Socrates.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 31 a. 4 arg. 1"><a name="29761"><span class= -"ref">[29761] Iª q. 31 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +Socrates.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 31 a. 4 arg. 1"><a name="29761"><span class="ref">[29761] Iª q. 31 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod dictio exclusiva possit adiungi termino personali, etiam si praedicatum sit commune. Dicit enim dominus, ad patrem loquens, Ioan. XVII, <i>ut cognoscant te, solum Deum -verum</i>. Ergo solus pater est Deus verus.</p> -<p title="I q. 31 a. 4 arg. 2"><a name="29762"><span class= -"ref">[29762] Iª q. 31 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +verum</i>. Ergo solus pater est Deus verus.</p><p title="I q. 31 a. 4 arg. 2"><a name="29762"><span class="ref">[29762] Iª q. 31 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, Matth. XI dicitur, nemo novit filium nisi pater; quod idem significat ac si diceretur, solus pater novit filium. Sed nosse -filium est commune. Ergo idem quod prius.</p> -<p title="I q. 31 a. 4 arg. 3"><a name="29763"><span class= -"ref">[29763] Iª q. 31 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, +filium est commune. Ergo idem quod prius.</p><p title="I q. 31 a. 4 arg. 3"><a name="29763"><span class="ref">[29763] Iª q. 31 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, dictio exclusiva non excludit illud quod est de intellectu termini cui adiungitur, unde non excludit partem, neque universale, non enim sequitur, solus Socrates est albus, ergo manus eius non est @@ -2303,18 +1941,12 @@ intellectu alterius, sicut pater in intellectu filii, et e converso. Non ergo per hoc quod dicitur, solus pater est Deus, excluditur filius vel spiritus sanctus. Et sic videtur haec locutio -esse vera.</p> -<p title="I q. 31 a. 4 arg. 4"><a name="29764"><span class= -"ref">[29764] Iª q. 31 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, ab -Ecclesia cantatur, <i>tu solus altissimus, Iesu Christe</i>.</p> -<p title="I q. 31 a. 4 s. c."><a name="29765"><span class= -"ref">[29765] Iª q. 31 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, haec +esse vera.</p><p title="I q. 31 a. 4 arg. 4"><a name="29764"><span class="ref">[29764] Iª q. 31 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, ab +Ecclesia cantatur, <i>tu solus altissimus, Iesu Christe</i>.</p><p title="I q. 31 a. 4 s. c."><a name="29765"><span class="ref">[29765] Iª q. 31 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, haec locutio, solus pater est Deus, habet duas expositivas, scilicet, pater est Deus, et, nullus alius a patre est Deus. Sed haec secunda est falsa, quia filius alius est a patre, qui est Deus. Ergo et -haec est falsa, solus pater est Deus. Et sic de similibus.</p> -<p title="I q. 31 a. 4 co."><a name="29766"><span class= -"ref">[29766] Iª q. 31 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +haec est falsa, solus pater est Deus. Et sic de similibus.</p><p title="I q. 31 a. 4 co."><a name="29766"><span class="ref">[29766] Iª q. 31 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, cum dicimus, solus pater est Deus, haec propositio potest habere multiplicem intellectum. Si enim solus ponat solitudinem circa patrem, sic est falsa, secundum quod sumitur categorematice. @@ -2334,48 +1966,32 @@ spiritus sanctus. Sed quia haec dictio solus respicit proprie subiectum, ut dictum est, magis se habet ad excludendum alium quam aliud. Unde non est extendenda talis locutio; sed pie exponenda, -sicubi inveniatur in authentica Scriptura.</p> -<p title="I q. 31 a. 4 ad 1"><a name="29767"><span class= -"ref">[29767] Iª q. 31 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +sicubi inveniatur in authentica Scriptura.</p><p title="I q. 31 a. 4 ad 1"><a name="29767"><span class="ref">[29767] Iª q. 31 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, cum dicimus, te solum Deum verum, non intelligitur de persona patris, sed de tota Trinitate, ut Augustinus exponit. Vel, si intelligatur de persona patris, non excluduntur aliae personae, propter essentiae unitatem, prout ly solus excludit -tantum aliud, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 31 a. 4 ad 2"><a name="29768"><span class= -"ref">[29768] Iª q. 31 a. 4 ad 2</span></a> Et similiter +tantum aliud, ut dictum est.</p><p title="I q. 31 a. 4 ad 2"><a name="29768"><span class="ref">[29768] Iª q. 31 a. 4 ad 2</span></a> Et similiter dicendum est ad secundum. Cum enim aliquid essentiale dicitur de patre, non excluditur filius vel spiritus sanctus, propter essentiae unitatem. Tamen sciendum est quod in auctoritate praedicta, haec dictio nemo non idem est quod nullus homo, quod videtur significare vocabulum (non enim posset excipi persona patris), sed sumitur, secundum usum loquendi, distributive pro -quacumque rationali natura.</p> -<p title="I q. 31 a. 4 ad 3"><a name="29769"><span class= -"ref">[29769] Iª q. 31 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +quacumque rationali natura.</p><p title="I q. 31 a. 4 ad 3"><a name="29769"><span class="ref">[29769] Iª q. 31 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod dictio exclusiva non excludit illa quae sunt de intellectu termini cui adiungitur, si non differunt secundum suppositum, ut pars et universale. Sed filius differt supposito a -patre, et ideo non est similis ratio.</p> -<p title="I q. 31 a. 4 ad 4"><a name="29770"><span class= -"ref">[29770] Iª q. 31 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum +patre, et ideo non est similis ratio.</p><p title="I q. 31 a. 4 ad 4"><a name="29770"><span class="ref">[29770] Iª q. 31 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod non dicimus absolute quod solus filius sit altissimus, sed quod solus sit altissimus cum spiritu sancto, in -gloria Dei patris.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 32</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 32 pr."><a name="29771"><span class="ref">[29771] -Iª q. 32 pr.</span></a> Consequenter inquirendum est de +gloria Dei patris.</p></div></div><div class="q" id="q32"><h2>Quaestio 32</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 32 pr."><a name="29771"><span class="ref">[29771] +Iª q. 32 pr.</span></a> Consequenter inquirendum est de cognitione divinarum personarum. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum per rationem naturalem possint cognosci divinae personae. Secundo, utrum sint aliquae notiones divinis personis attribuendae. Tertio, de numero notionum. Quarto, utrum liceat -diversimode circa notiones opinari.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 32 a. 1 arg. 1"><a name="29772"><span class= -"ref">[29772] Iª q. 32 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +diversimode circa notiones opinari.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 32 a. 1 arg. 1"><a name="29772"><span class="ref">[29772] Iª q. 32 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod Trinitas divinarum personarum possit per naturalem rationem cognosci. Philosophi enim non devenerunt in Dei cognitionem nisi per rationem naturalem, inveniuntur autem a @@ -2394,9 +2010,7 @@ cognoverunt. Trismegistus etiam dixit, <i>monas genuit monadem, et in se suum reflexit ardorem</i>, per quod videtur generatio filii, et spiritus sancti processio intimari. Cognitio ergo divinarum -personarum potest per rationem naturalem haberi.</p> -<p title="I q. 32 a. 1 arg. 2"><a name="29773"><span class= -"ref">[29773] Iª q. 32 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +personarum potest per rationem naturalem haberi.</p><p title="I q. 32 a. 1 arg. 2"><a name="29773"><span class="ref">[29773] Iª q. 32 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, Ricardus de sancto Victore dicit, in libro de Trin., <i>credo sine dubio quod ad quamcumque explanationem veritatis, non modo probabilia, imo etiam necessaria argumenta non desint</i>. Unde @@ -2407,15 +2021,11 @@ possessio</i>. Augustinus vero procedit ad manifestandum Trinitatem personarum, ex processione verbi et amoris in mente nostra, quam viam supra secuti sumus. Ergo per rationem naturalem potest -cognosci Trinitas personarum.</p> -<p title="I q. 32 a. 1 arg. 3"><a name="29774"><span class= -"ref">[29774] Iª q. 32 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +cognosci Trinitas personarum.</p><p title="I q. 32 a. 1 arg. 3"><a name="29774"><span class="ref">[29774] Iª q. 32 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, superfluum videtur homini tradere quod humana ratione cognosci non potest. Sed non est dicendum quod traditio divina de cognitione Trinitatis sit superflua. Ergo Trinitas personarum ratione humana -cognosci potest.</p> -<p title="I q. 32 a. 1 s. c."><a name="29775"><span class= -"ref">[29775] Iª q. 32 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +cognosci potest.</p><p title="I q. 32 a. 1 s. c."><a name="29775"><span class="ref">[29775] Iª q. 32 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod Hilarius dicit, in libro II de Trin., <i>non putet homo sua intelligentia generationis sacramentum posse consequi</i>. Ambrosius etiam dicit, <i>impossibile est generationis scire @@ -2424,9 +2034,7 @@ divinis, ut ex supra dictis patet. Cum ergo illud homo non possit scire et intelligentia consequi, ad quod ratio necessaria haberi non potest, sequitur quod Trinitas personarum per rationem cognosci -non possit.</p> -<p title="I q. 32 a. 1 co."><a name="29776"><span class= -"ref">[29776] Iª q. 32 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +non possit.</p><p title="I q. 32 a. 1 co."><a name="29776"><span class="ref">[29776] Iª q. 32 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod impossibile est per rationem naturalem ad cognitionem Trinitatis divinarum personarum pervenire. Ostensum est enim supra quod homo per rationem naturalem in cognitionem Dei pervenire non @@ -2456,9 +2064,7 @@ cap. de Div. Nom., <i>si aliquis est qui totaliter eloquiis resistit, longe erit a nostra philosophia; si autem ad veritatem eloquiorum</i>, scilicet sacrorum, respicit, hoc et nos canone -utimur.</p> -<p title="I q. 32 a. 1 ad 1"><a name="29777"><span class= -"ref">[29777] Iª q. 32 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +utimur.</p><p title="I q. 32 a. 1 ad 1"><a name="29777"><span class="ref">[29777] Iª q. 32 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod philosophi non cognoverunt mysterium Trinitatis divinarum personarum per propria, quae sunt paternitas, filiatio et processio; secundum illud apostoli, I ad Cor. II, <i>loquimur Dei @@ -2490,9 +2096,7 @@ vero Trismegistus dixit, <i>monas monadem genuit, et in se suum reflexit ardorem</i>, non est referendum ad generationem filii vel processionem spiritus sancti, sed ad productionem mundi, nam unus -Deus produxit unum mundum propter sui ipsius amorem.</p> -<p title="I q. 32 a. 1 ad 2"><a name="29778"><span class= -"ref">[29778] Iª q. 32 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +Deus produxit unum mundum propter sui ipsius amorem.</p><p title="I q. 32 a. 1 ad 2"><a name="29778"><span class="ref">[29778] Iª q. 32 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod ad aliquam rem dupliciter inducitur ratio. Uno modo, ad probandum sufficienter aliquam radicem, sicut in scientia naturali inducitur ratio sufficiens ad probandum quod motus caeli @@ -2519,9 +2123,7 @@ Similitudo autem intellectus nostri non sufficienter probat aliquid de Deo, propter hoc quod intellectus non univoce invenitur in Deo et in nobis. Et inde est quod Augustinus, super Ioan., dicit quod -per fidem venitur ad cognitionem, et non e converso.</p> -<p title="I q. 32 a. 1 ad 3"><a name="29779"><span class= -"ref">[29779] Iª q. 32 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +per fidem venitur ad cognitionem, et non e converso.</p><p title="I q. 32 a. 1 ad 3"><a name="29779"><span class="ref">[29779] Iª q. 32 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod cognitio divinarum personarum fuit necessaria nobis dupliciter. Uno modo, ad recte sentiendum de creatione rerum. Per hoc enim quod dicimus Deum omnia fecisse verbo suo, excluditur @@ -2535,40 +2137,28 @@ quod esset bona, ad ostendendum approbationem divini amoris; et similiter in aliis operibus. Alio modo, et principalius, ad recte sentiendum de salute generis humani, quae perficitur per filium -incarnatum, et per donum spiritus sancti.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 32 a. 2 arg. 1"><a name="29780"><span class= -"ref">[29780] Iª q. 32 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +incarnatum, et per donum spiritus sancti.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 32 a. 2 arg. 1"><a name="29780"><span class="ref">[29780] Iª q. 32 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod non sint ponendae notiones in divinis. Dicit enim Dionysius, in I cap. de Div. Nom., quod <i>non est audendum dicere aliquid de Deo, praeter ea quae nobis ex sacris eloquiis sunt expressa</i>. Sed de notionibus nulla fit mentio in eloquiis sacrae Scripturae. Ergo non sunt ponendae notiones in -divinis.</p> -<p title="I q. 32 a. 2 arg. 2"><a name="29781"><span class= -"ref">[29781] Iª q. 32 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, +divinis.</p><p title="I q. 32 a. 2 arg. 2"><a name="29781"><span class="ref">[29781] Iª q. 32 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, quidquid ponitur in divinis, aut pertinet ad unitatem essentiae, aut ad Trinitatem personarum. Sed notiones non pertinent ad unitatem essentiae, nec ad Trinitatem personarum. De notionibus enim neque praedicantur ea quae sunt essentiae, non enim dicimus quod paternitas sit sapiens vel creet, neque etiam ea quae sunt personae; non enim dicimus quod paternitas generet et filiatio -generetur. Ergo non sunt ponendae notiones in divinis.</p> -<p title="I q. 32 a. 2 arg. 3"><a name="29782"><span class= -"ref">[29782] Iª q. 32 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, in +generetur. Ergo non sunt ponendae notiones in divinis.</p><p title="I q. 32 a. 2 arg. 3"><a name="29782"><span class="ref">[29782] Iª q. 32 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, in simplicibus non sunt ponenda aliqua abstracta, quae sint principia cognoscendi, quia cognoscuntur seipsis. Sed divinae personae sunt simplicissimae. Ergo non sunt ponendae in divinis personis -notiones.</p> -<p title="I q. 32 a. 2 s. c."><a name="29783"><span class= -"ref">[29783] Iª q. 32 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +notiones.</p><p title="I q. 32 a. 2 s. c."><a name="29783"><span class="ref">[29783] Iª q. 32 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Ioannes Damascenus, differentiam hypostaseon, idest personarum, in tribus proprietatibus, <i>idest paternali et filiali et processionali, recognoscimus</i>. Sunt ergo ponendae -proprietates et notiones in divinis.</p> -<p title="I q. 32 a. 2 co."><a name="29784"><span class= -"ref">[29784] Iª q. 32 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +proprietates et notiones in divinis.</p><p title="I q. 32 a. 2 co."><a name="29784"><span class="ref">[29784] Iª q. 32 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod Praepositivus, attendens simplicitatem personarum, dixit non esse ponendas proprietates et notiones in divinis, et sicubi inveniantur, exponit abstractum pro concreto, sicut enim @@ -2624,14 +2214,10 @@ oportet intelligi duas relationes in patre, quibus referatur ad filium et spiritum sanctum. Unde, cum non sit nisi una patris persona, necesse fuit seorsum significari relationes in abstracto, -quae dicuntur proprietates et notiones.</p> -<p title="I q. 32 a. 2 ad 1"><a name="29785"><span class= -"ref">[29785] Iª q. 32 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +quae dicuntur proprietates et notiones.</p><p title="I q. 32 a. 2 ad 1"><a name="29785"><span class="ref">[29785] Iª q. 32 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, licet de notionibus non fiat mentio in sacra Scriptura, fit tamen mentio de personis, in quibus intelliguntur -notiones, sicut abstractum in concreto.</p> -<p title="I q. 32 a. 2 ad 2"><a name="29786"><span class= -"ref">[29786] Iª q. 32 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +notiones, sicut abstractum in concreto.</p><p title="I q. 32 a. 2 ad 2"><a name="29786"><span class="ref">[29786] Iª q. 32 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod notiones significantur in divinis, non ut res, sed ut rationes quaedam quibus cognoscuntur personae; licet ipsae notiones vel relationes realiter sint in Deo, ut supra dictum est. Et ideo @@ -2645,28 +2231,18 @@ huiusmodi. Et similiter, propter identitatem rei, possunt substantiva personalia et essentialia praedicari de notionibus, possumus enim dicere quod paternitas est Deus, et paternitas est -pater.</p> -<p title="I q. 32 a. 2 ad 3"><a name="29787"><span class= -"ref">[29787] Iª q. 32 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +pater.</p><p title="I q. 32 a. 2 ad 3"><a name="29787"><span class="ref">[29787] Iª q. 32 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, licet personae sint simplices, tamen absque praeiudicio simplicitatis possunt propriae rationes personarum in -abstracto significari, ut dictum est.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 32 a. 3 arg. 1"><a name="29788"><span class= -"ref">[29788] Iª q. 32 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +abstracto significari, ut dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 32 a. 3 arg. 1"><a name="29788"><span class="ref">[29788] Iª q. 32 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod non sint quinque notiones. Propriae enim notiones personarum sunt relationes quibus distinguuntur. Sed relationes in divinis non sunt nisi quatuor, ut supra dictum est. -Ergo et notiones sunt tantum quatuor.</p> -<p title="I q. 32 a. 3 arg. 2"><a name="29789"><span class= -"ref">[29789] Iª q. 32 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, +Ergo et notiones sunt tantum quatuor.</p><p title="I q. 32 a. 3 arg. 2"><a name="29789"><span class="ref">[29789] Iª q. 32 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, propter hoc quod in divinis est una essentia, dicitur Deus unus, propter hoc autem quod sunt tres personae, dicitur Deus trinus. Si ergo in divinis sunt quinque notiones, dicetur quinus, quod est -inconveniens.</p> -<p title="I q. 32 a. 3 arg. 3"><a name="29790"><span class= -"ref">[29790] Iª q. 32 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si, +inconveniens.</p><p title="I q. 32 a. 3 arg. 3"><a name="29790"><span class="ref">[29790] Iª q. 32 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si, tribus personis existentibus in divinis, sunt quinque notiones, oportet quod in aliqua personarum sint aliquae notiones duae vel plures; sicut in persona patris ponitur innascibilitas et @@ -2676,21 +2252,15 @@ tantum, sequitur quod una earum possit de alia praedicari, ut dicamus quod, sicut bonitas divina est eius sapientia propter indifferentiam rei, ita communis spiratio sit paternitas, quod non -conceditur. Igitur non sunt quinque notiones.</p> -<p title="I q. 32 a. 3 s. c. 1"><a name="29791"><span class= -"ref">[29791] Iª q. 32 a. 3 s. c. 1</span></a> Sed contra, +conceditur. Igitur non sunt quinque notiones.</p><p title="I q. 32 a. 3 s. c. 1"><a name="29791"><span class="ref">[29791] Iª q. 32 a. 3 s. c. 1</span></a> Sed contra, videtur quod sint plures. Quia sicut pater a nullo est, et secundum hoc accipitur notio quae dicitur innascibilitas, ita a spiritu sancto non est alia persona. Et secundum hoc oportebit accipere -sextam notionem.</p> -<p title="I q. 32 a. 3 s. c. 2"><a name="29792"><span class= -"ref">[29792] Iª q. 32 a. 3 s. c. 2</span></a> Praeterea, +sextam notionem.</p><p title="I q. 32 a. 3 s. c. 2"><a name="29792"><span class="ref">[29792] Iª q. 32 a. 3 s. c. 2</span></a> Praeterea, sicut patri et filio commune est quod ab eis procedat spiritus sanctus, ita commune est filio et spiritui sancto quod procedant a patre. Ergo, sicut una notio ponitur communis patri et filio, ita -debet poni una notio communis filio et spiritui sancto.</p> -<p title="I q. 32 a. 3 co."><a name="29793"><span class= -"ref">[29793] Iª q. 32 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +debet poni una notio communis filio et spiritui sancto.</p><p title="I q. 32 a. 3 co."><a name="29793"><span class="ref">[29793] Iª q. 32 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod notio dicitur id quod est propria ratio cognoscendi divinam personam. Divinae autem personae multiplicantur secundum originem. Ad originem autem pertinet a quo alius, et qui ab alio, et secundum @@ -2716,59 +2286,39 @@ idest constituentes personas, scilicet paternitas, filiatio et processio, nam communis spiratio et innascibilitas dicuntur notiones personarum, non autem personales, ut infra magis -patebit.</p> -<p title="I q. 32 a. 3 ad 1"><a name="29794"><span class= -"ref">[29794] Iª q. 32 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +patebit.</p><p title="I q. 32 a. 3 ad 1"><a name="29794"><span class="ref">[29794] Iª q. 32 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod praeter quatuor relationes oportet ponere aliam -notionem, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 32 a. 3 ad 2"><a name="29795"><span class= -"ref">[29795] Iª q. 32 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +notionem, ut dictum est.</p><p title="I q. 32 a. 3 ad 2"><a name="29795"><span class="ref">[29795] Iª q. 32 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod essentia in divinis significatur ut res quaedam; et similiter personae significantur ut res quaedam sed notiones significantur ut rationes notificantes personas. Et ideo, licet dicatur Deus unus propter unitatem essentiae, et trinus propter Trinitatem personarum; non tamen dicitur quinus propter quinque -notiones.</p> -<p title="I q. 32 a. 3 ad 3"><a name="29796"><span class= -"ref">[29796] Iª q. 32 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +notiones.</p><p title="I q. 32 a. 3 ad 3"><a name="29796"><span class="ref">[29796] Iª q. 32 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, cum sola oppositio relativa faciat pluralitatem realem in divinis, plures proprietates unius personae, cum non opponantur ad invicem relative, non differunt realiter. Nec tamen de invicem praedicantur, quia significantur ut diversae rationes personarum. Sicut etiam non dicimus quod attributum potentiae sit -attributum scientiae, licet dicamus quod scientia sit potentia.</p> -<p title="I q. 32 a. 3 ad 4"><a name="29797"><span class= -"ref">[29797] Iª q. 32 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum +attributum scientiae, licet dicamus quod scientia sit potentia.</p><p title="I q. 32 a. 3 ad 4"><a name="29797"><span class="ref">[29797] Iª q. 32 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod, cum persona importet dignitatem, ut supra dictum est, non potest accipi notio aliqua spiritus sancti ex hoc quod nulla persona est ab ipso. Hoc enim non pertinet ad dignitatem -ipsius; sicut pertinet ad auctoritatem patris quod sit a nullo.</p> -<p title="I q. 32 a. 3 ad 5"><a name="29798"><span class= -"ref">[29798] Iª q. 32 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum +ipsius; sicut pertinet ad auctoritatem patris quod sit a nullo.</p><p title="I q. 32 a. 3 ad 5"><a name="29798"><span class="ref">[29798] Iª q. 32 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod filius et spiritus sanctus non conveniunt in uno speciali modo existendi a patre; sicut pater et filius conveniunt in uno speciali modo producendi spiritum sanctum. Id autem quod est principium innotescendi, oportet esse aliquid speciale. Et ideo non -est simile.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 32 a. 4 arg. 1"><a name="29799"><span class= -"ref">[29799] Iª q. 32 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +est simile.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 32 a. 4 arg. 1"><a name="29799"><span class="ref">[29799] Iª q. 32 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod non liceat contrarie opinari de notionibus. Dicit enim Augustinus, in I de Trin., quod non erratur alicubi periculosius quam in materia Trinitatis, ad quam certum est notiones pertinere. Sed contrariae opiniones non possunt esse -absque errore. Ergo contrarie opinari circa notiones non licet.</p> -<p title="I q. 32 a. 4 arg. 2"><a name="29800"><span class= -"ref">[29800] Iª q. 32 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, per +absque errore. Ergo contrarie opinari circa notiones non licet.</p><p title="I q. 32 a. 4 arg. 2"><a name="29800"><span class="ref">[29800] Iª q. 32 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, per notiones cognoscuntur personae, ut dictum est. Sed circa personas -non licet contrarie opinari. Ergo nec circa notiones.</p> -<p title="I q. 32 a. 4 s. c."><a name="29801"><span class= -"ref">[29801] Iª q. 32 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, +non licet contrarie opinari. Ergo nec circa notiones.</p><p title="I q. 32 a. 4 s. c."><a name="29801"><span class="ref">[29801] Iª q. 32 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, articuli fidei non sunt de notionibus. Ergo circa notiones licet -sic vel aliter opinari.</p> -<p title="I q. 32 a. 4 co."><a name="29802"><span class= -"ref">[29802] Iª q. 32 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +sic vel aliter opinari.</p><p title="I q. 32 a. 4 co."><a name="29802"><span class="ref">[29802] Iª q. 32 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod ad fidem pertinet aliquid dupliciter. Uno modo, directe; sicut ea quae nobis sunt principaliter divinitus tradita, ut Deum esse trinum et unum, filium Dei esse incarnatum, et huiusmodi. Et circa @@ -2788,51 +2338,31 @@ aliqui absque periculo haeresis contrarie sunt opinati, non intendentes sustinere aliquid contrarium fidei. Sed si quis falsum opinaretur circa notiones, considerans quod ex hoc sequatur aliquid -contrarium fidei, in haeresim laberetur.</p> -<p title="I q. 32 a. 4 ad arg."><a name="29803"><span class= -"ref">[29803] Iª q. 32 a. 4 ad arg.</span></a> Et per hoc -patet responsio ad obiecta.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 33</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 33 pr."><a name="29804"><span class="ref">[29804] -Iª q. 33 pr.</span></a> Consequenter considerandum est de +contrarium fidei, in haeresim laberetur.</p><p title="I q. 32 a. 4 ad arg."><a name="29803"><span class="ref">[29803] Iª q. 32 a. 4 ad arg.</span></a> Et per hoc +patet responsio ad obiecta.</p></div></div><div class="q" id="q33"><h2>Quaestio 33</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 33 pr."><a name="29804"><span class="ref">[29804] +Iª q. 33 pr.</span></a> Consequenter considerandum est de personis in speciali. Et primo de persona patris. Circa quam quaeruntur quatuor. Primo, utrum patri competat esse principium. Secundo, utrum persona patris proprie significetur hoc nomine pater. Tertio, utrum per prius dicatur in divinis pater secundum quod sumitur personaliter, quam secundum quod sumitur -essentialiter. Quarto, utrum sit proprium patri esse ingenitum.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 33 a. 1 arg. 1"><a name="29805"><span class= -"ref">[29805] Iª q. 33 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +essentialiter. Quarto, utrum sit proprium patri esse ingenitum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 33 a. 1 arg. 1"><a name="29805"><span class="ref">[29805] Iª q. 33 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod pater non possit dici principium filii vel spiritus sancti. Principium enim et causa idem sunt, secundum philosophum. Sed non dicimus patrem esse causam filii. Ergo non -debet dici quod sit eius principium.</p> -<p title="I q. 33 a. 1 arg. 2"><a name="29806"><span class= -"ref">[29806] Iª q. 33 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +debet dici quod sit eius principium.</p><p title="I q. 33 a. 1 arg. 2"><a name="29806"><span class="ref">[29806] Iª q. 33 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, principium dicitur respectu principiati. Si igitur pater est principium filii, sequitur filium esse principiatum, et per -consequens esse creatum. Quod videtur esse erroneum.</p> -<p title="I q. 33 a. 1 arg. 3"><a name="29807"><span class= -"ref">[29807] Iª q. 33 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, nomen +consequens esse creatum. Quod videtur esse erroneum.</p><p title="I q. 33 a. 1 arg. 3"><a name="29807"><span class="ref">[29807] Iª q. 33 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, nomen principii a prioritate sumitur. Sed in divinis non est prius et posterius, ut Athanasius dicit. Ergo in divinis non debemus uti -nomine principii.</p> -<p title="I q. 33 a. 1 s. c."><a name="29808"><span class= -"ref">[29808] Iª q. 33 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +nomine principii.</p><p title="I q. 33 a. 1 s. c."><a name="29808"><span class="ref">[29808] Iª q. 33 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Augustinus, in IV de Trin., <i>pater est principium -totius deitatis</i>.</p> -<p title="I q. 33 a. 1 co."><a name="29809"><span class= -"ref">[29809] Iª q. 33 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +totius deitatis</i>.</p><p title="I q. 33 a. 1 co."><a name="29809"><span class="ref">[29809] Iª q. 33 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod hoc nomen principium nihil aliud significat quam id a quo aliquid procedit, omne enim a quo aliquid procedit quocumque modo, dicimus esse principium; et e converso. Cum ergo pater sit a quo -procedit alius, sequitur quod pater est principium.</p> -<p title="I q. 33 a. 1 ad 1"><a name="29810"><span class= -"ref">[29810] Iª q. 33 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +procedit alius, sequitur quod pater est principium.</p><p title="I q. 33 a. 1 ad 1"><a name="29810"><span class="ref">[29810] Iª q. 33 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod Graeci utuntur in divinis indifferenter nomine causae, sicut et nomine principii, sed Latini doctores non utuntur nomine causae, sed solum nomine principii. Cuius ratio est, quia @@ -2849,9 +2379,7 @@ nomine principii utimur etiam in his quae nullam huiusmodi differentiam habent, sed solum secundum quendam ordinem, sicut cum dicimus punctum esse principium lineae, vel etiam cum dicimus -primam partem lineae esse principium lineae.</p> -<p title="I q. 33 a. 1 ad 2"><a name="29811"><span class= -"ref">[29811] Iª q. 33 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +primam partem lineae esse principium lineae.</p><p title="I q. 33 a. 1 ad 2"><a name="29811"><span class="ref">[29811] Iª q. 33 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod apud Graecos invenitur de filio vel spiritu sancto dici quod principientur. Sed hoc non est in usu doctorum nostrorum. Quia licet attribuamus patri aliquid auctoritatis ratione @@ -2859,49 +2387,33 @@ modo pertinens, attribuimus filio vel spiritui sancto, ut vitetur omnis erroris occasio. Secundum quem modum Hilarius dicit, IX de Trin., <i>donantis auctoritate pater maior est; sed minor non est -filius, cui unum esse donatur</i>.</p> -<p title="I q. 33 a. 1 ad 3"><a name="29812"><span class= -"ref">[29812] Iª q. 33 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +filius, cui unum esse donatur</i>.</p><p title="I q. 33 a. 1 ad 3"><a name="29812"><span class="ref">[29812] Iª q. 33 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, licet hoc nomen principium, quantum ad id a quo imponitur ad significandum, videatur a prioritate sumptum; non tamen significat prioritatem, sed originem. Non enim idem est quod significat nomen, et a quo nomen imponitur, ut supra dictum -est.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 33 a. 2 arg. 1"><a name="29813"><span class= -"ref">[29813] Iª q. 33 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 33 a. 2 arg. 1"><a name="29813"><span class="ref">[29813] Iª q. 33 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod hoc nomen pater non sit proprie nomen divinae personae. Hoc enim nomen pater significat relationem. Persona autem est substantia individua. Non ergo hoc nomen pater -est proprie nomen significativum personae.</p> -<p title="I q. 33 a. 2 arg. 2"><a name="29814"><span class= -"ref">[29814] Iª q. 33 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, +est proprie nomen significativum personae.</p><p title="I q. 33 a. 2 arg. 2"><a name="29814"><span class="ref">[29814] Iª q. 33 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, generans communius est quam pater, nam omnis pater est generans, sed non e converso. Sed nomen communius magis proprie dicitur in divinis, ut dictum est. Ergo magis proprium nomen est personae -divinae generans et genitor, quam pater.</p> -<p title="I q. 33 a. 2 arg. 3"><a name="29815"><span class= -"ref">[29815] Iª q. 33 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, nihil +divinae generans et genitor, quam pater.</p><p title="I q. 33 a. 2 arg. 3"><a name="29815"><span class="ref">[29815] Iª q. 33 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, nihil quod secundum metaphoram dicitur, potest esse nomen proprium alicuius. Sed verbum metaphorice apud nos dicitur genitum vel proles, et per consequens ille cuius est verbum, metaphorice dicitur pater. Non ergo principium verbi in divinis potest proprie -dici pater.</p> -<p title="I q. 33 a. 2 arg. 4"><a name="29816"><span class= -"ref">[29816] Iª q. 33 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, omne +dici pater.</p><p title="I q. 33 a. 2 arg. 4"><a name="29816"><span class="ref">[29816] Iª q. 33 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, omne quod proprie dicitur in divinis, per prius dicitur de Deo quam de creaturis. Sed generatio per prius videtur dici de creaturis quam de Deo, verior enim ibi videtur esse generatio, ubi aliquid procedit ab alio distinctum non secundum relationem tantum, sed etiam secundum essentiam. Ergo nomen patris, quod a generatione -sumitur, non videtur esse proprium alicuius divinae personae.</p> -<p title="I q. 33 a. 2 s. c."><a name="29817"><span class= -"ref">[29817] Iª q. 33 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +sumitur, non videtur esse proprium alicuius divinae personae.</p><p title="I q. 33 a. 2 s. c."><a name="29817"><span class="ref">[29817] Iª q. 33 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur in Psalmo, <i>ipse invocabit me, pater meus es -tu</i>.</p> -<p title="I q. 33 a. 2 co."><a name="29818"><span class= -"ref">[29818] Iª q. 33 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +tu</i>.</p><p title="I q. 33 a. 2 co."><a name="29818"><span class="ref">[29818] Iª q. 33 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod nomen proprium cuiuslibet personae significat id per quod illa persona distinguitur ab omnibus aliis. Sicut enim de ratione hominis est anima et corpus, ita de intellectu huius hominis est @@ -2909,30 +2421,22 @@ hic homo ab omnibus aliis distinguitur. Id autem per quod distinguitur persona patris ab omnibus aliis, est paternitas. Unde proprium nomen personae patris est hoc nomen pater, quod significat -paternitatem.</p> -<p title="I q. 33 a. 2 ad 1"><a name="29819"><span class= -"ref">[29819] Iª q. 33 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +paternitatem.</p><p title="I q. 33 a. 2 ad 1"><a name="29819"><span class="ref">[29819] Iª q. 33 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod apud nos relatio non est subsistens persona, et ideo hoc nomen pater, apud nos, non significat personam, sed relationem personae. Non autem est ita in divinis, ut quidam falso opinati sunt, nam relatio quam significat hoc nomen pater, est subsistens persona. Unde supra dictum est quod hoc nomen persona in divinis -significat relationem ut subsistentem in divina natura.</p> -<p title="I q. 33 a. 2 ad 2"><a name="29820"><span class= -"ref">[29820] Iª q. 33 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +significat relationem ut subsistentem in divina natura.</p><p title="I q. 33 a. 2 ad 2"><a name="29820"><span class="ref">[29820] Iª q. 33 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, secundum philosophum, in II de anima, denominatio rei maxime debet fieri a perfectione et fine. Generatio autem significat ut in fieri, sed paternitas significat complementum generationis. Et ideo potius est nomen divinae personae pater, quam -generans vel genitor.</p> -<p title="I q. 33 a. 2 ad 3"><a name="29821"><span class= -"ref">[29821] Iª q. 33 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +generans vel genitor.</p><p title="I q. 33 a. 2 ad 3"><a name="29821"><span class="ref">[29821] Iª q. 33 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod verbum non est aliquid subsistens in natura humana, unde non proprie potest dici genitum vel filius. Sed verbum divinum est aliquid subsistens in natura divina, unde proprie, et non -metaphorice, dicitur filius, et eius principium, pater.</p> -<p title="I q. 33 a. 2 ad 4"><a name="29822"><span class= -"ref">[29822] Iª q. 33 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +metaphorice, dicitur filius, et eius principium, pater.</p><p title="I q. 33 a. 2 ad 4"><a name="29822"><span class="ref">[29822] Iª q. 33 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod nomen generationis et paternitatis, sicut et alia nomina quae proprie dicuntur in divinis, per prius dicuntur de Deo quam de creaturis, quantum ad rem significatam, licet non quantum @@ -2949,42 +2453,30 @@ tantum, ostendit quod generatio, et per consequens paternitas, per prius sit in Deo quam in creaturis. Unde hoc ipsum quod in divinis est distinctio geniti a generante secundum relationem tantum, ad -veritatem divinae generationis et paternitatis pertinet.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 33 a. 3 arg. 1"><a name="29823"><span class= -"ref">[29823] Iª q. 33 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +veritatem divinae generationis et paternitatis pertinet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 33 a. 3 arg. 1"><a name="29823"><span class="ref">[29823] Iª q. 33 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod hoc nomen pater non dicatur in divinis per prius secundum quod personaliter sumitur. Commune enim, secundum intellectum, est prius proprio. Sed hoc nomen pater, secundum quod personaliter sumitur, est proprium personae patris, secundum vero quod sumitur essentialiter est commune toti Trinitati, nam toti Trinitati dicimus pater noster. Ergo per prius dicitur pater -essentialiter sumptum, quam personaliter.</p> -<p title="I q. 33 a. 3 arg. 2"><a name="29824"><span class= -"ref">[29824] Iª q. 33 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, in +essentialiter sumptum, quam personaliter.</p><p title="I q. 33 a. 3 arg. 2"><a name="29824"><span class="ref">[29824] Iª q. 33 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, in his quae sunt eiusdem rationis, non est praedicatio per prius et posterius. Sed paternitas et filiatio secundum unam rationem videntur dici secundum quod persona divina est pater filii, et secundum quod tota Trinitas est pater noster vel creaturae, cum, secundum Basilium, accipere sit commune creaturae et filio. Ergo non per prius dicitur pater in divinis secundum quod sumitur -essentialiter, quam secundum quod sumitur personaliter.</p> -<p title="I q. 33 a. 3 arg. 3"><a name="29825"><span class= -"ref">[29825] Iª q. 33 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, inter +essentialiter, quam secundum quod sumitur personaliter.</p><p title="I q. 33 a. 3 arg. 3"><a name="29825"><span class="ref">[29825] Iª q. 33 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, inter ea quae non dicuntur secundum rationem unam, non potest esse comparatio. Sed filius comparatur creaturae in ratione filiationis vel generationis, secundum illud Coloss. I, <i>qui est imago Dei invisibilis, primogenitus omnis creaturae</i>. Ergo non per prius dicitur in divinis paternitas personaliter sumpta, quam -essentialiter; sed secundum rationem eandem.</p> -<p title="I q. 33 a. 3 s. c."><a name="29826"><span class= -"ref">[29826] Iª q. 33 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +essentialiter; sed secundum rationem eandem.</p><p title="I q. 33 a. 3 s. c."><a name="29826"><span class="ref">[29826] Iª q. 33 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod aeternum prius est temporali. Ab aeterno autem Deus est pater filii, ex tempore autem pater est creaturae. Ergo per prius dicitur -paternitas in Deo respectu filii, quam respectu creaturae.</p> -<p title="I q. 33 a. 3 co."><a name="29827"><span class= -"ref">[29827] Iª q. 33 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +paternitas in Deo respectu filii, quam respectu creaturae.</p><p title="I q. 33 a. 3 co."><a name="29827"><span class="ref">[29827] Iª q. 33 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod per prius dicitur nomen de illo in quo salvatur tota ratio nominis perfecte, quam de illo in quo salvatur secundum aliquid, de hoc enim dicitur quasi per similitudinem ad id in quo perfecte @@ -3015,9 +2507,7 @@ secundum illud Rom. V, <i>gloriamur in spe gloriae filiorum Dei</i>. Sic igitur patet quod per prius paternitas dicitur in divinis secundum quod importatur respectus personae ad personam, -quam secundum quod importatur respectus Dei ad creaturam.</p> -<p title="I q. 33 a. 3 ad 1"><a name="29828"><span class= -"ref">[29828] Iª q. 33 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +quam secundum quod importatur respectus Dei ad creaturam.</p><p title="I q. 33 a. 3 ad 1"><a name="29828"><span class="ref">[29828] Iª q. 33 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod communia absolute dicta, secundum ordinem intellectus nostri, sunt priora quam propria, quia includuntur in intellectu propriorum, sed non e converso; in intellectu enim personae patris @@ -3031,9 +2521,7 @@ creatura, de qua nomen filiationis dicitur secundum quod aliquid participat de similitudine filii; ut patet per illud quod dicitur Rom. VIII, <i>quos praescivit, et praedestinavit fieri conformes -imaginis filii eius</i>.</p> -<p title="I q. 33 a. 3 ad 2"><a name="29829"><span class= -"ref">[29829] Iª q. 33 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +imaginis filii eius</i>.</p><p title="I q. 33 a. 3 ad 2"><a name="29829"><span class="ref">[29829] Iª q. 33 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod accipere dicitur esse commune creaturae et filio, non secundum univocationem, sed secundum similitudinem quandam remotam, ratione cuius dicitur primogenitus creaturae. Unde in auctoritate @@ -3042,53 +2530,35 @@ filius Dei naturaliter habet quoddam singulare prae aliis, scilicet habere per naturam id quod accipit; ut idem Basilius dicit. Et secundum hoc dicitur unigenitus, ut patet Ioan. I, <i>unigenitus, -qui est in sinu patris, ipse nobis enarravit</i>.</p> -<p title="I q. 33 a. 3 ad 3"><a name="29830"><span class= -"ref">[29830] Iª q. 33 a. 3 ad 3</span></a> Et per hoc patet -solutio ad tertium.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 33 a. 4 arg. 1"><a name="29831"><span class= -"ref">[29831] Iª q. 33 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +qui est in sinu patris, ipse nobis enarravit</i>.</p><p title="I q. 33 a. 3 ad 3"><a name="29830"><span class="ref">[29830] Iª q. 33 a. 3 ad 3</span></a> Et per hoc patet +solutio ad tertium.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 33 a. 4 arg. 1"><a name="29831"><span class="ref">[29831] Iª q. 33 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod esse ingenitum non sit patri proprium. Omnis enim proprietas ponit aliquid in eo cuius est proprietas. Sed ingenitus nihil ponit in patre, sed removet tantum. Ergo non -significat proprietatem patris.</p> -<p title="I q. 33 a. 4 arg. 2"><a name="29832"><span class= -"ref">[29832] Iª q. 33 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +significat proprietatem patris.</p><p title="I q. 33 a. 4 arg. 2"><a name="29832"><span class="ref">[29832] Iª q. 33 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, ingenitum aut dicitur privative, aut negative. Si negative, tunc quidquid non est genitum, potest dici ingenitum. Sed spiritus sanctus non est genitus, neque etiam essentia divina. Ergo ingenitum etiam eis convenit, et sic non est proprium patri. Si autem privative sumatur, cum omnis privatio significet imperfectionem in privato, sequitur quod persona patris sit -imperfecta. Quod est impossibile.</p> -<p title="I q. 33 a. 4 arg. 3"><a name="29833"><span class= -"ref">[29833] Iª q. 33 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, +imperfecta. Quod est impossibile.</p><p title="I q. 33 a. 4 arg. 3"><a name="29833"><span class="ref">[29833] Iª q. 33 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, ingenitus in divinis non significat relationem, quia non dicitur relative, significat ergo substantiam. Ingenitus igitur et genitus secundum substantiam differunt. Filius autem, qui est genitus, non differt a patre secundum substantiam. Pater ergo non debet dici -ingenitus.</p> -<p title="I q. 33 a. 4 arg. 4"><a name="29834"><span class= -"ref">[29834] Iª q. 33 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, +ingenitus.</p><p title="I q. 33 a. 4 arg. 4"><a name="29834"><span class="ref">[29834] Iª q. 33 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, proprium est quod uni soli convenit. Sed cum sint plures ab alio procedentes in divinis, nihil videtur prohibere quin etiam sint plures ab alio non existentes. Non igitur est proprium patri esse -ingenitum.</p> -<p title="I q. 33 a. 4 arg. 5"><a name="29835"><span class= -"ref">[29835] Iª q. 33 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, sicut +ingenitum.</p><p title="I q. 33 a. 4 arg. 5"><a name="29835"><span class="ref">[29835] Iª q. 33 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, sicut pater est principium personae genitae, ita et personae procedentis. Si ergo propter oppositionem quam habet ad personam genitam, proprium patris ponitur esse quod sit ingenitus; etiam proprium -eius debet poni quod sit improcessibilis.</p> -<p title="I q. 33 a. 4 s. c."><a name="29836"><span class= -"ref">[29836] Iª q. 33 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +eius debet poni quod sit improcessibilis.</p><p title="I q. 33 a. 4 s. c."><a name="29836"><span class="ref">[29836] Iª q. 33 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Hilarius, IV de Trin.: <i>est unus ab uno</i>, scilicet ab ingenito genitus, <i>proprietate videlicet in unoquoque et -innascibilitatis et originis</i>.</p> -<p title="I q. 33 a. 4 co."><a name="29837"><span class= -"ref">[29837] Iª q. 33 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +innascibilitatis et originis</i>.</p><p title="I q. 33 a. 4 co."><a name="29837"><span class="ref">[29837] Iª q. 33 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut in creaturis invenitur principium primum et principium secundum, ita in personis divinis, in quibus non est prius et posterius, invenitur principium non de principio, quod est pater, @@ -3101,9 +2571,7 @@ procedentes, inquantum autem est principium non de principio, innotescit per hoc, quod non est ab alio, quod pertinet ad proprietatem innascibilitatis, quam significat hoc nomen -ingenitus.</p> -<p title="I q. 33 a. 4 ad 1"><a name="29838"><span class= -"ref">[29838] Iª q. 33 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +ingenitus.</p><p title="I q. 33 a. 4 ad 1"><a name="29838"><span class="ref">[29838] Iª q. 33 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod quidam dicunt quod innascibilitas, quam significat hoc nomen ingenitus, secundum quod est proprietas patris, non dicitur tantum negative; sed importat vel utrumque simul, scilicet @@ -3118,9 +2586,7 @@ <i>tantum valet quod dicitur ingenitus, quantum valet quod dicitur non filius</i>. Nec propter hoc sequitur quod ingenitus non debeat poni propria notio patris, quia prima et simplicia per negationes -notificantur; sicut dicimus punctum esse cuius pars non est.</p> -<p title="I q. 33 a. 4 ad 2"><a name="29839"><span class= -"ref">[29839] Iª q. 33 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +notificantur; sicut dicimus punctum esse cuius pars non est.</p><p title="I q. 33 a. 4 ad 2"><a name="29839"><span class="ref">[29839] Iª q. 33 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod ingenitum quandoque sumitur negative tantum. Et secundum hoc Hieronymus dicit spiritum sanctum esse ingenitum, idest non genitum. Alio modo potest dici ingenitum aliquo modo @@ -3145,9 +2611,7 @@ spiritui sancto convenit esse ingenitum, qui est ab alio per processionem ut persona subsistens, nec etiam divinae essentiae, de qua potest dici quod est in filio vel in spiritu sancto ab alio, -scilicet a patre.</p> -<p title="I q. 33 a. 4 ad 3"><a name="29840"><span class= -"ref">[29840] Iª q. 33 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +scilicet a patre.</p><p title="I q. 33 a. 4 ad 3"><a name="29840"><span class="ref">[29840] Iª q. 33 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, secundum Damascenum, ingenitum uno modo significat idem quod increatum, et sic secundum substantiam dicitur; per hoc enim differt substantia creata ab increata. Alio modo significat id @@ -3157,9 +2621,7 @@ divinis relationem importet, ingenitum etiam ad relationem pertinet. Et sic non sequitur quod pater ingenitus distinguatur a filio genito secundum substantiam; sed solum secundum relationem, -inquantum scilicet relatio filii negatur de patre.</p> -<p title="I q. 33 a. 4 ad 4"><a name="29841"><span class= -"ref">[29841] Iª q. 33 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum +inquantum scilicet relatio filii negatur de patre.</p><p title="I q. 33 a. 4 ad 4"><a name="29841"><span class="ref">[29841] Iª q. 33 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod, sicut in quolibet genere oportet ponere unum primum, ita in divina natura oportet ponere unum principium quod non sit ab alio, quod ingenitum dicitur. Ponere igitur duos innascibiles, est @@ -3168,9 +2630,7 @@ possunt</i>. Et hoc praecipue quia, si essent duo innascibiles, unus eorum non esset ab alio, et sic non distinguerentur oppositione relativa oporteret igitur quod distinguerentur -diversitate naturae.</p> -<p title="I q. 33 a. 4 ad 5"><a name="29842"><span class= -"ref">[29842] Iª q. 33 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum +diversitate naturae.</p><p title="I q. 33 a. 4 ad 5"><a name="29842"><span class="ref">[29842] Iª q. 33 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod proprietas patris prout non est ab alio, potius significatur per remotionem nativitatis filii, quam per remotionem processionis spiritus sancti. Tum quia processio spiritus sancti @@ -3179,54 +2639,36 @@ patre quod non sit genitus, cum tamen sit principium generationis, sequitur consequenter quod non sit procedens processione spiritus sancti, quia spiritus sanctus non est generationis principium, sed -a genito procedens.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 34</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 34 pr."><a name="29843"><span class="ref">[29843] -Iª q. 34 pr.</span></a> Deinde considerandum est de persona +a genito procedens.</p></div></div><div class="q" id="q34"><h2>Quaestio 34</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 34 pr."><a name="29843"><span class="ref">[29843] +Iª q. 34 pr.</span></a> Deinde considerandum est de persona filii. Attribuuntur autem tria nomina filio, scilicet filius, verbum et imago. Sed ratio filii ex ratione patris consideratur. Unde restat considerandum de verbo et imagine. Circa verbum quaeruntur tria. Primo, utrum verbum dicatur essentialiter in divinis, vel personaliter. Secundo, utrum sit proprium nomen filii. Tertio, utrum in nomine verbi importetur respectus ad -creaturas.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 34 a. 1 arg. 1"><a name="29844"><span class= -"ref">[29844] Iª q. 34 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +creaturas.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 34 a. 1 arg. 1"><a name="29844"><span class="ref">[29844] Iª q. 34 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod verbum in divinis non sit nomen personale. Nomina enim personalia proprie dicuntur in divinis, ut pater et filius. Sed verbum metaphorice dicitur in divinis, ut Origenes -dicit, super Ioannem. Ergo verbum non est personale in divinis.</p> -<p title="I q. 34 a. 1 arg. 2"><a name="29845"><span class= -"ref">[29845] Iª q. 34 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +dicit, super Ioannem. Ergo verbum non est personale in divinis.</p><p title="I q. 34 a. 1 arg. 2"><a name="29845"><span class="ref">[29845] Iª q. 34 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, secundum Augustinum, in libro de Trin., verbum est notitia cum amore. Et secundum Anselmum, in Monol., <i>dicere summo spiritui nihil aliud est quam cogitando intueri</i>. Sed notitia et cogitatio et intuitus in divinis essentialiter dicuntur. Ergo -verbum non dicitur personaliter in divinis.</p> -<p title="I q. 34 a. 1 arg. 3"><a name="29846"><span class= -"ref">[29846] Iª q. 34 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, de +verbum non dicitur personaliter in divinis.</p><p title="I q. 34 a. 1 arg. 3"><a name="29846"><span class="ref">[29846] Iª q. 34 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, de ratione verbi est quod dicatur. Sed, secundum Anselmum, sicut pater est intelligens, et filius est intelligens, et spiritus sanctus est intelligens; ita pater est dicens, filius est dicens, et spiritus sanctus est dicens. Et similiter quilibet eorum dicitur. Ergo nomen -verbi essentialiter dicitur in divinis, et non personaliter.</p> -<p title="I q. 34 a. 1 arg. 4"><a name="29847"><span class= -"ref">[29847] Iª q. 34 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, nulla +verbi essentialiter dicitur in divinis, et non personaliter.</p><p title="I q. 34 a. 1 arg. 4"><a name="29847"><span class="ref">[29847] Iª q. 34 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, nulla persona divina est facta. Sed verbum Dei est aliquid factum, dicitur enim in Psalmo CXLVIII, <i>ignis, grando, nix, glacies, spiritus procellarum, quae faciunt verbum eius</i>. Ergo verbum non -est nomen personale in divinis.</p> -<p title="I q. 34 a. 1 s. c."><a name="29848"><span class= -"ref">[29848] Iª q. 34 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +est nomen personale in divinis.</p><p title="I q. 34 a. 1 s. c."><a name="29848"><span class="ref">[29848] Iª q. 34 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Augustinus, in VII de Trin., <i>sicut filius refertur ad patrem, ita et verbum ad id cuius est verbum</i>. Sed filius est -nomen personale, quia relative dicitur. Ergo et verbum.</p> -<p title="I q. 34 a. 1 co."><a name="29849"><span class= -"ref">[29849] Iª q. 34 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +nomen personale, quia relative dicitur. Ergo et verbum.</p><p title="I q. 34 a. 1 co."><a name="29849"><span class="ref">[29849] Iª q. 34 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod nomen verbi in divinis, si proprie sumatur, est nomen personale, et nullo modo essentiale. Ad cuius evidentiam, sciendum est quod verbum tripliciter quidem in nobis proprie dicitur, quarto @@ -3264,9 +2706,7 @@ personalium in divinis, eo quod personae divinae distinguuntur secundum originem, ut dictum est. Unde oportet quod nomen verbi, secundum quod proprie in divinis accipitur, non sumatur -essentialiter, sed personaliter tantum.</p> -<p title="I q. 34 a. 1 ad 1"><a name="29850"><span class= -"ref">[29850] Iª q. 34 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +essentialiter, sed personaliter tantum.</p><p title="I q. 34 a. 1 ad 1"><a name="29850"><span class="ref">[29850] Iª q. 34 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod Ariani, quorum fons Origenes invenitur, posuerunt filium alium a patre esse in diversitate substantiae. Unde conati sunt, cum filius Dei verbum dicitur, astruere non esse proprie @@ -3282,9 +2722,7 @@ inquantum significant interiorem mentis conceptum, quem aliquis etiam per exteriora signa manifestat. Etsi ergo verbum aliquando dicatur metaphorice in divinis, tamen oportet ponere verbum proprie -dictum, quod personaliter dicatur.</p> -<p title="I q. 34 a. 1 ad 2"><a name="29851"><span class= -"ref">[29851] Iª q. 34 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +dictum, quod personaliter dicatur.</p><p title="I q. 34 a. 1 ad 2"><a name="29851"><span class="ref">[29851] Iª q. 34 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod nihil eorum quae ad intellectum pertinent, personaliter dicitur in divinis, nisi solum verbum, solum enim verbum significat aliquid ab alio emanans. Id enim quod intellectus @@ -3308,9 +2746,7 @@ Cogitatio enim proprie in inquisitione veritatis consistit, quae in Deo locum non habet. Cum vero intellectus iam ad formam veritatis pertingit, non cogitat, sed perfecte veritatem contemplatur. Unde -Anselmus improprie accipit cogitationem pro contemplatione.</p> -<p title="I q. 34 a. 1 ad 3"><a name="29852"><span class= -"ref">[29852] Iª q. 34 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +Anselmus improprie accipit cogitationem pro contemplatione.</p><p title="I q. 34 a. 1 ad 3"><a name="29852"><span class="ref">[29852] Iª q. 34 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, sicut, proprie loquendo, verbum dicitur personaliter in divinis et non essentialiter, ita et dicere. Unde, sicut verbum non est commune patri et filio et spiritui sancto, ita non est @@ -3337,60 +2773,40 @@ habitudinem ad rem intellectam, quae in verbo prolato manifestatur intelligenti. Et sic sola persona quae profert verbum, est dicens in divinis, cum tamen singula personarum sit intelligens et -intellecta, et per consequens verbo dicta.</p> -<p title="I q. 34 a. 1 ad 4"><a name="29853"><span class= -"ref">[29853] Iª q. 34 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum +intellecta, et per consequens verbo dicta.</p><p title="I q. 34 a. 1 ad 4"><a name="29853"><span class="ref">[29853] Iª q. 34 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod verbum sumitur ibi figurative, prout significatum vel effectus verbi dicitur verbum. Sic enim creaturae dicuntur facere verbum Dei, inquantum exequuntur effectum aliquem, ad quem ordinantur ex verbo concepto divinae sapientiae, sicut aliquis dicitur facere verbum regis, dum facit opus ad quod ex verbo regis -instigatur.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 34 a. 2 arg. 1"><a name="29854"><span class= -"ref">[29854] Iª q. 34 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +instigatur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 34 a. 2 arg. 1"><a name="29854"><span class="ref">[29854] Iª q. 34 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod verbum non sit proprium nomen filii. Filius enim est persona subsistens in divinis. Sed verbum non significat rem subsistentem, ut in nobis patet. Ergo verbum non -potest esse proprium nomen personae filii.</p> -<p title="I q. 34 a. 2 arg. 2"><a name="29855"><span class= -"ref">[29855] Iª q. 34 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, +potest esse proprium nomen personae filii.</p><p title="I q. 34 a. 2 arg. 2"><a name="29855"><span class="ref">[29855] Iª q. 34 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, verbum prolatione quadam procedit a dicente. Si ergo filius est proprie verbum, non procedit a patre nisi per modum prolationis. Quod est haeresis Valentini, ut patet per Augustinum, in libro de -haeresibus.</p> -<p title="I q. 34 a. 2 arg. 3"><a name="29856"><span class= -"ref">[29856] Iª q. 34 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, omne +haeresibus.</p><p title="I q. 34 a. 2 arg. 3"><a name="29856"><span class="ref">[29856] Iª q. 34 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, omne nomen proprium alicuius personae significat proprietatem aliquam eius. Si igitur verbum sit proprium nomen filii, significabit aliquam proprietatem eius. Et sic erunt plures proprietates in -divinis quam supra enumeratae sunt.</p> -<p title="I q. 34 a. 2 arg. 4"><a name="29857"><span class= -"ref">[29857] Iª q. 34 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, +divinis quam supra enumeratae sunt.</p><p title="I q. 34 a. 2 arg. 4"><a name="29857"><span class="ref">[29857] Iª q. 34 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, quicumque intelligit, intelligendo concipit verbum. Sed filius intelligit. Ergo filii est aliquod verbum. Et sic non est proprium -filii esse verbum.</p> -<p title="I q. 34 a. 2 arg. 5"><a name="29858"><span class= -"ref">[29858] Iª q. 34 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, Hebr. +filii esse verbum.</p><p title="I q. 34 a. 2 arg. 5"><a name="29858"><span class="ref">[29858] Iª q. 34 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, Hebr. I dicitur de filio, portans omnia verbo virtutis suae, ex quo Basilius accipit quod spiritus sanctus sit verbum filii. Non est -ergo proprium filii esse verbum.</p> -<p title="I q. 34 a. 2 s. c."><a name="29859"><span class= -"ref">[29859] Iª q. 34 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +ergo proprium filii esse verbum.</p><p title="I q. 34 a. 2 s. c."><a name="29859"><span class="ref">[29859] Iª q. 34 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, VI de Trin., <i>verbum solus filius -accipitur</i>.</p> -<p title="I q. 34 a. 2 co."><a name="29860"><span class= -"ref">[29860] Iª q. 34 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +accipitur</i>.</p><p title="I q. 34 a. 2 co."><a name="29860"><span class="ref">[29860] Iª q. 34 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod verbum proprie dictum in divinis personaliter accipitur, et est proprium nomen personae filii. Significat enim quandam emanationem intellectus, persona autem quae procedit in divinis secundum emanationem intellectus, dicitur filius, et huiusmodi processio dicitur generatio, ut supra ostensum est. Unde relinquitur quod solus filius proprie dicatur verbum in -divinis.</p> -<p title="I q. 34 a. 2 ad 1"><a name="29861"><span class= -"ref">[29861] Iª q. 34 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +divinis.</p><p title="I q. 34 a. 2 ad 1"><a name="29861"><span class="ref">[29861] Iª q. 34 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod in nobis non est idem esse et intelligere, unde illud quod habet in nobis esse intelligibile, non pertinet ad naturam nostram. Sed esse Dei est ipsum eius intelligere, unde verbum Dei @@ -3399,15 +2815,11 @@ subsistens, quia quidquid est in natura Dei, subsistit. Et ideo Damascenus dicit quod <i>verbum Dei est substantiale, et in hypostasi ens, reliqua vero verba</i>, scilicet nostra, <i>virtutes -sunt animae</i>.</p> -<p title="I q. 34 a. 2 ad 2"><a name="29862"><span class= -"ref">[29862] Iª q. 34 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +sunt animae</i>.</p><p title="I q. 34 a. 2 ad 2"><a name="29862"><span class="ref">[29862] Iª q. 34 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod non propter hoc error Valentini est damnatus, quia filium dixit prolatione natum, ut Ariani calumniabantur, sicut Hilarius refert, VI de Trin., sed propter varium modum prolationis -quem posuit, sicut patet per Augustinum in libro de haeresibus.</p> -<p title="I q. 34 a. 2 ad 3"><a name="29863"><span class= -"ref">[29863] Iª q. 34 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +quem posuit, sicut patet per Augustinum in libro de haeresibus.</p><p title="I q. 34 a. 2 ad 3"><a name="29863"><span class="ref">[29863] Iª q. 34 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod in nomine verbi eadem proprietas importatur quae in nomine filii, unde dicit Augustinus, <i>eo dicitur verbum, quo filius</i>. Ipsa enim nativitas filii, quae est proprietas @@ -3417,18 +2829,14 @@ coaeternus, dicitur splendor; ut ostendatur omnino similis, dicitur imago; ut ostendatur immaterialiter genitus, dicitur verbum. Non autem potuit unum nomen inveniri, per quod omnia ista -designarentur.</p> -<p title="I q. 34 a. 2 ad 4"><a name="29864"><span class= -"ref">[29864] Iª q. 34 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +designarentur.</p><p title="I q. 34 a. 2 ad 4"><a name="29864"><span class="ref">[29864] Iª q. 34 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod eo modo convenit filio esse intelligentem, quo convenit ei esse Deum, cum intelligere essentialiter dicatur in divinis, ut dictum est. Est autem filius Deus genitus, non autem generans Deus. Unde est quidem intelligens, non ut producens verbum, sed ut verbum procedens; prout scilicet in Deo verbum procedens secundum rem non differt ab intellectu divino, sed -relatione sola distinguitur a principio verbi.</p> -<p title="I q. 34 a. 2 ad 5"><a name="29865"><span class= -"ref">[29865] Iª q. 34 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum +relatione sola distinguitur a principio verbi.</p><p title="I q. 34 a. 2 ad 5"><a name="29865"><span class="ref">[29865] Iª q. 34 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod, cum de filio dicitur, portans omnia verbo virtutis suae, verbum figurate accipitur pro effectu verbi. Unde Glossa ibi dicit quod verbum sumitur pro imperio; inquantum scilicet ex @@ -3437,43 +2845,27 @@ Basilius interpretatur verbum pro spiritu sancto, improprie et figurate locutus est, prout verbum alicuius dici potest omne illud quod est manifestativum eius, ut sic ea ratione dicatur spiritus -sanctus verbum filii, quia manifestat filium.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 34 a. 3 arg. 1"><a name="29866"><span class= -"ref">[29866] Iª q. 34 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +sanctus verbum filii, quia manifestat filium.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 34 a. 3 arg. 1"><a name="29866"><span class="ref">[29866] Iª q. 34 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod in nomine verbi non importetur respectus ad creaturam. Omne enim nomen connotans effectum in creatura, essentialiter in divinis dicitur. Sed verbum non dicitur essentialiter, sed personaliter, ut dictum est. Ergo verbum non -importat respectum ad creaturam.</p> -<p title="I q. 34 a. 3 arg. 2"><a name="29867"><span class= -"ref">[29867] Iª q. 34 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, quae +importat respectum ad creaturam.</p><p title="I q. 34 a. 3 arg. 2"><a name="29867"><span class="ref">[29867] Iª q. 34 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, quae important respectum ad creaturas, dicuntur de Deo ex tempore, ut dominus et creator. Sed verbum dicitur de Deo ab aeterno. Ergo non -importat respectum ad creaturam.</p> -<p title="I q. 34 a. 3 arg. 3"><a name="29868"><span class= -"ref">[29868] Iª q. 34 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, +importat respectum ad creaturam.</p><p title="I q. 34 a. 3 arg. 3"><a name="29868"><span class="ref">[29868] Iª q. 34 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, verbum importat respectum ad id a quo procedit. Si ergo importat -respectum ad creaturam, sequitur quod procedat a creatura.</p> -<p title="I q. 34 a. 3 arg. 4"><a name="29869"><span class= -"ref">[29869] Iª q. 34 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, ideae +respectum ad creaturam, sequitur quod procedat a creatura.</p><p title="I q. 34 a. 3 arg. 4"><a name="29869"><span class="ref">[29869] Iª q. 34 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, ideae sunt plures secundum diversos respectus ad creaturas. Si igitur verbum importat respectum ad creaturas, sequitur quod in Deo non -sit unum verbum tantum, sed plura.</p> -<p title="I q. 34 a. 3 arg. 5"><a name="29870"><span class= -"ref">[29870] Iª q. 34 a. 3 arg. 5</span></a> Praeterea, si +sit unum verbum tantum, sed plura.</p><p title="I q. 34 a. 3 arg. 5"><a name="29870"><span class="ref">[29870] Iª q. 34 a. 3 arg. 5</span></a> Praeterea, si verbum importat respectum ad creaturam, hoc non est nisi inquantum creaturae cognoscuntur a Deo. Sed Deus non solum cognoscit entia, sed etiam non entia. Ergo in verbo importabitur respectus ad non -entia, quod videtur falsum.</p> -<p title="I q. 34 a. 3 s. c."><a name="29871"><span class= -"ref">[29871] Iª q. 34 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +entia, quod videtur falsum.</p><p title="I q. 34 a. 3 s. c."><a name="29871"><span class="ref">[29871] Iª q. 34 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Augustinus, in libro octoginta trium quaest., quod <i>in nomine verbi significatur non solum respectus ad patrem, sed etiam -ad illa quae per verbum facta sunt operativa potentia</i>.</p> -<p title="I q. 34 a. 3 co."><a name="29872"><span class= -"ref">[29872] Iª q. 34 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +ad illa quae per verbum facta sunt operativa potentia</i>.</p><p title="I q. 34 a. 3 co."><a name="29872"><span class="ref">[29872] Iª q. 34 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod in verbo importatur respectus ad creaturam. Deus enim, cognoscendo se, cognoscit omnem creaturam. Verbum autem in mente conceptum, est repraesentativum omnis eius quod actu intelligitur. @@ -3485,9 +2877,7 @@ eius quod in Deo patre est, est expressivum tantum, creaturarum vero est expressivum et operativum. Et propter hoc dicitur in Psalmo XXXII, <i>dixit, et facta sunt</i>; quia in verbo importatur -ratio factiva eorum quae Deus facit.</p> -<p title="I q. 34 a. 3 ad 1"><a name="29873"><span class= -"ref">[29873] Iª q. 34 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +ratio factiva eorum quae Deus facit.</p><p title="I q. 34 a. 3 ad 1"><a name="29873"><span class="ref">[29873] Iª q. 34 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod in nomine personae includitur etiam natura oblique, nam persona est rationalis naturae individua substantia. In nomine igitur personae divinae, quantum ad relationem personalem, non @@ -3496,9 +2886,7 @@ significatione eius essentia, quod importetur respectus ad creaturam, sicut enim proprium est filio quod sit filius, ita proprium est ei quod sit genitus Deus, vel genitus creator. Et per -hunc modum importatur relatio ad creaturam in nomine verbi.</p> -<p title="I q. 34 a. 3 ad 2"><a name="29874"><span class= -"ref">[29874] Iª q. 34 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +hunc modum importatur relatio ad creaturam in nomine verbi.</p><p title="I q. 34 a. 3 ad 2"><a name="29874"><span class="ref">[29874] Iª q. 34 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, cum relationes consequantur actiones, quaedam nomina important relationem Dei ad creaturam, quae consequitur actionem Dei in exteriorem effectum transeuntem, sicut creare et gubernare, @@ -3509,61 +2897,39 @@ verbi. Nec est verum quod nomina importantia relationem Dei ad creaturas, omnia dicantur ex tempore, sed sola illa nomina quae important relationem consequentem actionem Dei in exteriorem -effectum transeuntem, ex tempore dicuntur.</p> -<p title="I q. 34 a. 3 ad 3"><a name="29875"><span class= -"ref">[29875] Iª q. 34 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +effectum transeuntem, ex tempore dicuntur.</p><p title="I q. 34 a. 3 ad 3"><a name="29875"><span class="ref">[29875] Iª q. 34 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod creaturae non cognoscuntur a Deo per scientiam a creaturis acceptam, sed per essentiam suam. Unde non oportet quod a creaturis procedat verbum, licet verbum sit expressivum -creaturarum.</p> -<p title="I q. 34 a. 3 ad 4"><a name="29876"><span class= -"ref">[29876] Iª q. 34 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum +creaturarum.</p><p title="I q. 34 a. 3 ad 4"><a name="29876"><span class="ref">[29876] Iª q. 34 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod nomen ideae principaliter est impositum ad significandum respectum ad creaturam, et ideo pluraliter dicitur in divinis, neque est personale. Sed nomen verbi principaliter impositum est ad significandam relationem ad dicentem, et ex consequenti ad creaturas, inquantum Deus, intelligendo se, intelligit omnem creaturam. Et propter hoc in divinis est unicum -tantum verbum, et personaliter dictum.</p> -<p title="I q. 34 a. 3 ad 5"><a name="29877"><span class= -"ref">[29877] Iª q. 34 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum +tantum verbum, et personaliter dictum.</p><p title="I q. 34 a. 3 ad 5"><a name="29877"><span class="ref">[29877] Iª q. 34 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod eo modo quo scientia Dei est non entium, et verbum Dei est non entium, quia non est aliquid minus in verbo Dei quam in scientia Dei, ut Augustinus dicit. Sed tamen verbum est entium ut expressivum et factivum, non entium autem, ut expressivum et -manifestativum.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 35</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 35 pr."><a name="29878"><span class="ref">[29878] -Iª q. 35 pr.</span></a> Deinde quaeritur de imagine. Et circa +manifestativum.</p></div></div><div class="q" id="q35"><h2>Quaestio 35</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 35 pr."><a name="29878"><span class="ref">[29878] +Iª q. 35 pr.</span></a> Deinde quaeritur de imagine. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum imago in divinis dicatur -personaliter. Secundo, utrum sit proprium filii.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 35 a. 1 arg. 1"><a name="29879"><span class= -"ref">[29879] Iª q. 35 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +personaliter. Secundo, utrum sit proprium filii.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 35 a. 1 arg. 1"><a name="29879"><span class="ref">[29879] Iª q. 35 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod imago non dicatur personaliter in divinis. Dicit enim Augustinus, in libro de fide ad Petrum, <i>una est sanctae Trinitatis divinitas et imago, ad quam factus est homo</i>. -Igitur imago dicitur essentialiter, et non personaliter.</p> -<p title="I q. 35 a. 1 arg. 2"><a name="29880"><span class= -"ref">[29880] Iª q. 35 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +Igitur imago dicitur essentialiter, et non personaliter.</p><p title="I q. 35 a. 1 arg. 2"><a name="29880"><span class="ref">[29880] Iª q. 35 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, Hilarius dicit, in libro de Synod., quod <i>imago est eius rei ad quam imaginatur, species indifferens</i>. Sed species, sive forma, -in divinis dicitur essentialiter. Ergo et imago.</p> -<p title="I q. 35 a. 1 arg. 3"><a name="29881"><span class= -"ref">[29881] Iª q. 35 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, imago +in divinis dicitur essentialiter. Ergo et imago.</p><p title="I q. 35 a. 1 arg. 3"><a name="29881"><span class="ref">[29881] Iª q. 35 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, imago ab imitando dicitur, in quo importatur prius et posterius. Sed in divinis personis nihil est prius et posterius ergo imago non potest -esse nomen personale in divinis.</p> -<p title="I q. 35 a. 1 s. c."><a name="29882"><span class= -"ref">[29882] Iª q. 35 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +esse nomen personale in divinis.</p><p title="I q. 35 a. 1 s. c."><a name="29882"><span class="ref">[29882] Iª q. 35 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Augustinus, <i>quid est absurdius quam imaginem ad se dici?</i> Ergo imago in divinis relative dicitur. Et sic est nomen -personale.</p> -<p title="I q. 35 a. 1 co."><a name="29883"><span class= -"ref">[29883] Iª q. 35 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +personale.</p><p title="I q. 35 a. 1 co."><a name="29883"><span class="ref">[29883] Iª q. 35 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod de ratione imaginis est similitudo. Non tamen quaecumque similitudo sufficit ad rationem imaginis; sed similitudo quae est in specie rei, vel saltem in aliquo signo speciei. Signum autem @@ -3578,50 +2944,32 @@ requiritur quod ex alio procedat simile ei in specie, vel saltem in signo speciei. Ea vero quae processionem sive originem important in divinis, sunt personalia. Unde hoc nomen imago est nomen -personale.</p> -<p title="I q. 35 a. 1 ad 1"><a name="29884"><span class= -"ref">[29884] Iª q. 35 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +personale.</p><p title="I q. 35 a. 1 ad 1"><a name="29884"><span class="ref">[29884] Iª q. 35 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod imago proprie dicitur quod procedit ad similitudinem alterius. Illud autem ad cuius similitudinem aliquid procedit, proprie dicitur exemplar, improprie vero imago. Sic tamen Augustinus utitur nomine imaginis, cum dicit divinitatem sanctae -Trinitatis esse imaginem ad quam factus est homo.</p> -<p title="I q. 35 a. 1 ad 2"><a name="29885"><span class= -"ref">[29885] Iª q. 35 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +Trinitatis esse imaginem ad quam factus est homo.</p><p title="I q. 35 a. 1 ad 2"><a name="29885"><span class="ref">[29885] Iª q. 35 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod species, prout ponitur ab Hilario in definitione imaginis, importat formam deductam in aliquo ab alio. Hoc enim modo imago dicitur esse species alicuius, sicuti id quod assimilatur alicui, dicitur forma eius, inquantum habet formam illi -similem.</p> -<p title="I q. 35 a. 1 ad 3"><a name="29886"><span class= -"ref">[29886] Iª q. 35 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +similem.</p><p title="I q. 35 a. 1 ad 3"><a name="29886"><span class="ref">[29886] Iª q. 35 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod imitatio in divinis personis non significat -posterioritatem, sed solam assimilationem.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 35 a. 2 arg. 1"><a name="29887"><span class= -"ref">[29887] Iª q. 35 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +posterioritatem, sed solam assimilationem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 35 a. 2 arg. 1"><a name="29887"><span class="ref">[29887] Iª q. 35 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod nomen imaginis non sit proprium filio. Quia, ut dicit Damascenus, spiritus sanctus est imago filii. Non -est ergo proprium filii.</p> -<p title="I q. 35 a. 2 arg. 2"><a name="29888"><span class= -"ref">[29888] Iª q. 35 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, de +est ergo proprium filii.</p><p title="I q. 35 a. 2 arg. 2"><a name="29888"><span class="ref">[29888] Iª q. 35 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, de ratione imaginis est similitudo cum expressione, ut Augustinus dicit, in libro octoginta trium quaest. Sed hoc convenit spiritui sancto, procedit enim ab alio secundum modum similitudinis. Ergo spiritus sanctus est imago. Et ita non est proprium filii quod sit -imago.</p> -<p title="I q. 35 a. 2 arg. 3"><a name="29889"><span class= -"ref">[29889] Iª q. 35 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, homo +imago.</p><p title="I q. 35 a. 2 arg. 3"><a name="29889"><span class="ref">[29889] Iª q. 35 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, homo etiam dicitur imago Dei, secundum illud I ad Cor. XI, <i>vir non debet velare caput suum, quoniam imago et gloria Dei est</i>. Ergo -non est proprium filio.</p> -<p title="I q. 35 a. 2 s. c."><a name="29890"><span class= -"ref">[29890] Iª q. 35 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +non est proprium filio.</p><p title="I q. 35 a. 2 s. c."><a name="29890"><span class="ref">[29890] Iª q. 35 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, VI de Trin., quod <i>solus filius est imago -patris</i>.</p> -<p title="I q. 35 a. 2 co."><a name="29891"><span class= -"ref">[29891] Iª q. 35 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +patris</i>.</p><p title="I q. 35 a. 2 co."><a name="29891"><span class="ref">[29891] Iª q. 35 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod doctores Graecorum communiter dicunt spiritum sanctum esse imaginem patris et filii. Sed doctores Latini soli filio attribuunt nomen imaginis, non enim invenitur in canonica Scriptura nisi de @@ -3649,17 +2997,11 @@ speciem similem patris, non dicitur imago. Quia filius procedit ut verbum, de cuius ratione est similitudo speciei ad id a quo procedit; non autem de ratione amoris; quamvis hoc conveniat amori -qui est spiritus sanctus, inquantum est amor divinus.</p> -<p title="I q. 35 a. 2 ad 1"><a name="29892"><span class= -"ref">[29892] Iª q. 35 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +qui est spiritus sanctus, inquantum est amor divinus.</p><p title="I q. 35 a. 2 ad 1"><a name="29892"><span class="ref">[29892] Iª q. 35 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod Damascenus et alii doctores Graecorum communiter -utuntur nomine imaginis pro perfecta similitudine.</p> -<p title="I q. 35 a. 2 ad 2"><a name="29893"><span class= -"ref">[29893] Iª q. 35 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +utuntur nomine imaginis pro perfecta similitudine.</p><p title="I q. 35 a. 2 ad 2"><a name="29893"><span class="ref">[29893] Iª q. 35 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, licet spiritus sanctus sit similis patri et filio, -non tamen sequitur quod sit imago, ratione iam dicta.</p> -<p title="I q. 35 a. 2 ad 3"><a name="29894"><span class= -"ref">[29894] Iª q. 35 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +non tamen sequitur quod sit imago, ratione iam dicta.</p><p title="I q. 35 a. 2 ad 3"><a name="29894"><span class="ref">[29894] Iª q. 35 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod imago alicuius dupliciter in aliquo invenitur. Uno modo, in re eiusdem naturae secundum speciem, ut imago regis invenitur in filio suo. Alio modo, in re alterius naturae, sicut @@ -3668,23 +3010,15 @@ designandam in homine imperfectionem imaginis, homo non solum dicitur imago, sed ad imaginem, per quod motus quidam tendentis in perfectionem designatur. Sed de filio Dei non potest dici quod sit -ad imaginem, quia est perfecta patris imago.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 36</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 36 pr."><a name="29895"><span class="ref">[29895] -Iª q. 36 pr.</span></a> Post haec considerandum est de his +ad imaginem, quia est perfecta patris imago.</p></div></div><div class="q" id="q36"><h2>Quaestio 36</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 36 pr."><a name="29895"><span class="ref">[29895] +Iª q. 36 pr.</span></a> Post haec considerandum est de his quae pertinent ad personam spiritus sancti. Qui quidem non solum dicitur spiritus sanctus, sed etiam amor et donum Dei. Circa nomen ergo spiritus sancti quaeruntur quatuor. Primo, utrum hoc nomen spiritus sanctus sit proprium alicuius divinae personae. Secundo, utrum illa persona divina quae spiritus sanctus dicitur, procedat a patre et filio. Tertio, utrum procedat a patre per filium. Quarto, -utrum pater et filius sint unum principium spiritus sancti.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 36 a. 1 arg. 1"><a name="29896"><span class= -"ref">[29896] Iª q. 36 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +utrum pater et filius sint unum principium spiritus sancti.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 36 a. 1 arg. 1"><a name="29896"><span class="ref">[29896] Iª q. 36 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod hoc nomen spiritus sanctus non sit proprium nomen alicuius divinae personae. Nullum enim nomen commune tribus personis, est proprium alicuius personae. Sed hoc nomen @@ -3695,28 +3029,20 @@ Daemonia, naturae suae potestate eiicere se Daemonia demonstrans; aliquando spiritum sanctum, ut ibi, effundam de spiritu meo super omnem carnem. Ergo hoc nomen spiritus sanctus non est proprium -alicuius divinae personae.</p> -<p title="I q. 36 a. 1 arg. 2"><a name="29897"><span class= -"ref">[29897] Iª q. 36 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +alicuius divinae personae.</p><p title="I q. 36 a. 1 arg. 2"><a name="29897"><span class="ref">[29897] Iª q. 36 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, nomina divinarum personarum ad aliquid dicuntur, ut Boetius dicit, in libro de Trin. Sed hoc nomen spiritus sanctus non dicitur ad -aliquid. Ergo hoc nomen non est proprium divinae personae.</p> -<p title="I q. 36 a. 1 arg. 3"><a name="29898"><span class= -"ref">[29898] Iª q. 36 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, quia +aliquid. Ergo hoc nomen non est proprium divinae personae.</p><p title="I q. 36 a. 1 arg. 3"><a name="29898"><span class="ref">[29898] Iª q. 36 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, quia filius est nomen alicuius divinae personae, non potest dici filius huius vel illius. Dicitur autem spiritus huius vel illius hominis. Ut enim habetur Num. XI, <i>dixit dominus ad Moysen, auferam de spiritu tuo, tradamque eis</i>; et IV Reg. II, <i>requievit spiritus Eliae super Elisaeum</i>. Ergo spiritus sanctus non -videtur esse proprium nomen alicuius divinae personae.</p> -<p title="I q. 36 a. 1 s. c."><a name="29899"><span class= -"ref">[29899] Iª q. 36 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +videtur esse proprium nomen alicuius divinae personae.</p><p title="I q. 36 a. 1 s. c."><a name="29899"><span class="ref">[29899] Iª q. 36 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur I Ioan. ult., <i>tres sunt qui testimonium dant in caelo, pater, verbum et spiritus sanctus</i>. Ut autem Augustinus dicit, VII de Trin., cum quaeritur, quid tres? Dicimus, tres -personae. Ergo spiritus sanctus est nomen divinae personae.</p> -<p title="I q. 36 a. 1 co."><a name="29900"><span class= -"ref">[29900] Iª q. 36 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +personae. Ergo spiritus sanctus est nomen divinae personae.</p><p title="I q. 36 a. 1 co."><a name="29900"><span class="ref">[29900] Iª q. 36 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, cum sint duae processiones in divinis, altera earum, quae est per modum amoris, non habet proprium nomen, ut supra dictum est. Unde et relationes quae secundum huiusmodi processionem @@ -3740,9 +3066,7 @@ autem proprium amoris, quod moveat et impellat voluntatem amantis in amatum. Sanctitas vero illis rebus attribuitur, quae in Deum ordinantur. Quia igitur persona divina procedit per modum amoris -quo Deus amatur, convenienter spiritus sanctus nominatur.</p> -<p title="I q. 36 a. 1 ad 1"><a name="29901"><span class= -"ref">[29901] Iª q. 36 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +quo Deus amatur, convenienter spiritus sanctus nominatur.</p><p title="I q. 36 a. 1 ad 1"><a name="29901"><span class="ref">[29901] Iª q. 36 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod hoc quod dico spiritus sanctus, prout sumitur in virtute duarum dictionum, commune est toti Trinitati. Quia nomine spiritus significatur immaterialitas divinae substantiae, spiritus @@ -3752,66 +3076,46 @@ puritas divinae bonitatis. Si autem accipiatur hoc quod dico spiritus sanctus, in vi unius dictionis, sic ex usu Ecclesiae est accommodatum ad significandam unam trium personarum, scilicet quae -procedit per modum amoris, ratione iam dicta.</p> -<p title="I q. 36 a. 1 ad 2"><a name="29902"><span class= -"ref">[29902] Iª q. 36 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +procedit per modum amoris, ratione iam dicta.</p><p title="I q. 36 a. 1 ad 2"><a name="29902"><span class="ref">[29902] Iª q. 36 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, licet hoc quod dico spiritus sanctus, relative non dicatur, tamen pro relativo ponitur, inquantum est accommodatum ad significandam personam sola relatione ab aliis distinctam. Potest tamen intelligi etiam in nomine aliqua relatio, si spiritus -intelligatur quasi spiratus.</p> -<p title="I q. 36 a. 1 ad 3"><a name="29903"><span class= -"ref">[29903] Iª q. 36 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +intelligatur quasi spiratus.</p><p title="I q. 36 a. 1 ad 3"><a name="29903"><span class="ref">[29903] Iª q. 36 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod in nomine filii intelligitur sola relatio eius qui est a principio, ad principium, sed in nomine patris intelligitur relatio principii; et similiter in nomine spiritus, prout importat quandam vim motivam. Nulli autem creaturae competit esse principium respectu alicuius divinae personae, sed e converso. Et ideo potest dici pater noster, et spiritus noster, non tamen potest dici filius -noster.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 36 a. 2 arg. 1"><a name="29904"><span class= -"ref">[29904] Iª q. 36 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +noster.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 36 a. 2 arg. 1"><a name="29904"><span class="ref">[29904] Iª q. 36 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod spiritus sanctus non procedat a filio. Quia secundum Dionysium, <i>non est audendum dicere aliquid de substantiali divinitate, praeter ea quae divinitus nobis ex sacris eloquiis sunt expressa</i>. Sed in Scriptura sacra non exprimitur quod spiritus sanctus a filio procedat, sed solum quod procedat a patre; ut patet Ioann. XV, <i>spiritum veritatis, qui a patre -procedit</i>. Ergo spiritus sanctus non procedit a filio.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 arg. 2"><a name="29905"><span class= -"ref">[29905] Iª q. 36 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, in +procedit</i>. Ergo spiritus sanctus non procedit a filio.</p><p title="I q. 36 a. 2 arg. 2"><a name="29905"><span class="ref">[29905] Iª q. 36 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, in symbolo Constantinopolitanae synodi sic legitur, <i>credimus in spiritum sanctum, dominum et vivificantem, ex patre procedentem, cum patre et filio adorandum et glorificandum</i>. Nullo igitur modo debuit addi in symbolo nostro quod spiritus sanctus procedat a -filio, sed videntur esse anathematis rei, qui hoc addiderunt.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 arg. 3"><a name="29906"><span class= -"ref">[29906] Iª q. 36 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, +filio, sed videntur esse anathematis rei, qui hoc addiderunt.</p><p title="I q. 36 a. 2 arg. 3"><a name="29906"><span class="ref">[29906] Iª q. 36 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, Damascenus dicit, <i>spiritum sanctum ex patre dicimus, et spiritum patris nominamus, ex filio autem spiritum sanctum non dicimus, spiritum vero filii nominamus</i>. Ergo spiritus sanctus non -procedit a filio.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 arg. 4"><a name="29907"><span class= -"ref">[29907] Iª q. 36 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, nihil +procedit a filio.</p><p title="I q. 36 a. 2 arg. 4"><a name="29907"><span class="ref">[29907] Iª q. 36 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, nihil procedit ab eo in quo quiescit. Sed spiritus sanctus quiescit in filio. Dicitur enim in legenda beati Andreae, <i>pax vobis, et universis qui credunt in unum Deum patrem, et in unum filium eius, unicum dominum nostrum Iesum Christum, et in unum spiritum sanctum, procedentem ex patre, et in filio permanentem</i>. Ergo spiritus -sanctus non procedit a filio.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 arg. 5"><a name="29908"><span class= -"ref">[29908] Iª q. 36 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, +sanctus non procedit a filio.</p><p title="I q. 36 a. 2 arg. 5"><a name="29908"><span class="ref">[29908] Iª q. 36 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, filius procedit ut verbum. Sed spiritus noster in nobis non videtur procedere a verbo nostro. Ergo nec spiritus sanctus procedit a -filio.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 arg. 6"><a name="29909"><span class= -"ref">[29909] Iª q. 36 a. 2 arg. 6</span></a> Praeterea, +filio.</p><p title="I q. 36 a. 2 arg. 6"><a name="29909"><span class="ref">[29909] Iª q. 36 a. 2 arg. 6</span></a> Praeterea, spiritus sanctus perfecte procedit a patre. Ergo superfluum est -dicere quod procedit a filio.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 arg. 7"><a name="29910"><span class= -"ref">[29910] Iª q. 36 a. 2 arg. 7</span></a> Praeterea, in +dicere quod procedit a filio.</p><p title="I q. 36 a. 2 arg. 7"><a name="29910"><span class="ref">[29910] Iª q. 36 a. 2 arg. 7</span></a> Praeterea, in perpetuis non differt esse et posse, ut dicitur in III Physic.; et multo minus in divinis. Sed spiritus sanctus potest distingui a filio, etiam si ab eo non procedat. Dicit enim Anselmus, in libro @@ -3820,13 +3124,9 @@ et alter procedendo, ut alii sint per hoc ab invicem</i>. Et postea subdit, <i>nam si per aliud non essent plures filius et spiritus sanctus, per hoc solum essent diversi</i>. Ergo spiritus sanctus -distinguitur a filio, ab eo non existens.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 s. c."><a name="29911"><span class= -"ref">[29911] Iª q. 36 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +distinguitur a filio, ab eo non existens.</p><p title="I q. 36 a. 2 s. c."><a name="29911"><span class="ref">[29911] Iª q. 36 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Athanasius, <i>spiritus sanctus a patre et filio, non -factus, nec creatus, nec genitus, sed procedens</i>.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 co."><a name="29912"><span class= -"ref">[29912] Iª q. 36 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +factus, nec creatus, nec genitus, sed procedens</i>.</p><p title="I q. 36 a. 2 co."><a name="29912"><span class="ref">[29912] Iª q. 36 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necesse est dicere spiritum sanctum a filio esse. Si enim non esset ab eo, nullo modo posset ab eo personaliter distingui. Quod ex supra dictis patet. Non enim est possibile dicere quod secundum @@ -3883,9 +3183,7 @@ ad designandum qualemcumque originem; sicut quod linea procedit a puncto, radius a sole, rivus a fonte; et similiter in quibuscumque aliis. Unde ex quocumque alio ad originem pertinente, potest -concludi quod spiritus sanctus procedit a filio.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 ad 1"><a name="29913"><span class= -"ref">[29913] Iª q. 36 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +concludi quod spiritus sanctus procedit a filio.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 1"><a name="29913"><span class="ref">[29913] Iª q. 36 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod de Deo dicere non debemus quod in sacra Scriptura non invenitur vel per verba, vel per sensum. Licet autem per verba non inveniatur in sacra Scriptura quod spiritus sanctus procedit a @@ -3901,9 +3199,7 @@ procedit, etiam si adderetur quod a solo patre procedit, non excluderetur inde filius, quia quantum ad hoc quod est esse principium spiritus sancti, non opponuntur pater et filius; sed -solum quantum ad hoc, quod hic est pater et ille filius.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 ad 2"><a name="29914"><span class= -"ref">[29914] Iª q. 36 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +solum quantum ad hoc, quod hic est pater et ille filius.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 2"><a name="29914"><span class="ref">[29914] Iª q. 36 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod in quolibet Concilio institutum fuit symbolum aliquod, propter errorem aliquem qui in Concilio damnabatur. Unde sequens Concilium non faciebat aliud symbolum quam primum, sed id @@ -3921,9 +3217,7 @@ fuit auctoritate Romani pontificis; cuius auctoritate etiam antiqua Concilia congregabantur et confirmabantur. Continebatur tamen implicite in hoc ipso quod dicebatur spiritus sanctus a patre -procedere.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 ad 3"><a name="29915"><span class= -"ref">[29915] Iª q. 36 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +procedere.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 3"><a name="29915"><span class="ref">[29915] Iª q. 36 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod spiritum sanctum non procedere a filio, primo fuit a Nestorianis introductum; ut patet in quodam symbolo Nestorianorum damnato in Ephesina synodo. Et hunc errorem secutus fuit @@ -3931,72 +3225,50 @@ etiam Damascenus. Unde in hoc eius sententiae non est standum. Quamvis a quibusdam dicatur quod Damascenus, sicut non confitetur spiritum sanctum esse a filio, ita etiam non negat, ex vi illorum -verborum.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 ad 4"><a name="29916"><span class= -"ref">[29916] Iª q. 36 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +verborum.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 4"><a name="29916"><span class="ref">[29916] Iª q. 36 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod per hoc quod spiritus sanctus dicitur quiescere vel manere in filio, non excluditur quin ab eo procedat, quia et filius in patre manere dicitur, cum tamen a patre procedat. Dicitur etiam spiritus sanctus in filio quiescere, vel sicut amor amantis quiescit in amato; vel quantum ad humanam naturam Christi, propter id quod scriptum est, Ioan. I, <i>super quem videris spiritum -descendentem, et manentem super eum, hic est qui baptizat</i>.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 ad 5"><a name="29917"><span class= -"ref">[29917] Iª q. 36 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum +descendentem, et manentem super eum, hic est qui baptizat</i>.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 5"><a name="29917"><span class="ref">[29917] Iª q. 36 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod verbum in divinis non accipitur secundum similitudinem verbi vocalis, a quo non procedit spiritus, quia sic tantum metaphorice diceretur, sed secundum similitudinem verbi -mentalis, a quo amor procedit.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 ad 6"><a name="29918"><span class= -"ref">[29918] Iª q. 36 a. 2 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum +mentalis, a quo amor procedit.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 6"><a name="29918"><span class="ref">[29918] Iª q. 36 a. 2 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum quod per hoc quod spiritus sanctus perfecte procedit a patre, non solum non superfluum est dicere quod spiritus sanctus procedat a filio; sed omnino necessarium. Quia una virtus est patris et filii; et quidquid est a patre, necesse est esse a filio, nisi proprietati filiationis repugnet. Non enim filius est a seipso, licet sit a -patre.</p> -<p title="I q. 36 a. 2 ad 7"><a name="29919"><span class= -"ref">[29919] Iª q. 36 a. 2 ad 7</span></a> Ad septimum +patre.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 7"><a name="29919"><span class="ref">[29919] Iª q. 36 a. 2 ad 7</span></a> Ad septimum dicendum quod spiritus sanctus distinguitur personaliter a filio in hoc, quod origo unius distinguitur ab origine alterius. Sed ipsa differentia originis est per hoc, quod filius est solum a patre, spiritus sanctus vero a patre et filio. Non enim aliter -processiones distinguerentur, sicut supra ostensum est.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 36 a. 3 arg. 1"><a name="29920"><span class= -"ref">[29920] Iª q. 36 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +processiones distinguerentur, sicut supra ostensum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 36 a. 3 arg. 1"><a name="29920"><span class="ref">[29920] Iª q. 36 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod spiritus sanctus non procedat a patre per filium. Quod enim procedit ab aliquo per aliquem, non procedit ab eo immediate. Si igitur spiritus sanctus procedit a patre per filium, non procedit a patre immediate. Quod videtur -inconveniens.</p> -<p title="I q. 36 a. 3 arg. 2"><a name="29921"><span class= -"ref">[29921] Iª q. 36 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, si +inconveniens.</p><p title="I q. 36 a. 3 arg. 2"><a name="29921"><span class="ref">[29921] Iª q. 36 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, si spiritus sanctus procedit a patre per filium, non procedit a filio nisi propter patrem. Sed propter quod unumquodque, et illud magis. -Ergo magis procedit a patre quam a filio.</p> -<p title="I q. 36 a. 3 arg. 3"><a name="29922"><span class= -"ref">[29922] Iª q. 36 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, +Ergo magis procedit a patre quam a filio.</p><p title="I q. 36 a. 3 arg. 3"><a name="29922"><span class="ref">[29922] Iª q. 36 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, filius habet esse per generationem. Si igitur spiritus sanctus est a patre per filium, sequitur quod prius generetur filius, et postea procedat spiritus sanctus. Et sic processio spiritus sancti non est -aeterna. Quod est haereticum.</p> -<p title="I q. 36 a. 3 arg. 4"><a name="29923"><span class= -"ref">[29923] Iª q. 36 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, cum +aeterna. Quod est haereticum.</p><p title="I q. 36 a. 3 arg. 4"><a name="29923"><span class="ref">[29923] Iª q. 36 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, cum aliquis dicitur per aliquem operari, potest e converso dici, sicut enim dicimus quod rex operatur per ballivum, ita potest dici quod ballivus operatur per regem. Sed nullo modo dicimus quod filius spiret spiritum sanctum per patrem. Ergo nullo modo potest dici -quod pater spiret spiritum sanctum per filium.</p> -<p title="I q. 36 a. 3 s. c."><a name="29924"><span class= -"ref">[29924] Iª q. 36 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +quod pater spiret spiritum sanctum per filium.</p><p title="I q. 36 a. 3 s. c."><a name="29924"><span class="ref">[29924] Iª q. 36 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod Hilarius dicit, in libro de Trin., <i>conserva hanc, oro, fidei meae religionem, ut semper obtineam patrem, scilicet te; et filium tuum una tecum adorem; et spiritum sanctum tuum, qui est per -unigenitum tuum, promerear</i>.</p> -<p title="I q. 36 a. 3 co."><a name="29925"><span class= -"ref">[29925] Iª q. 36 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +unigenitum tuum, promerear</i>.</p><p title="I q. 36 a. 3 co."><a name="29925"><span class="ref">[29925] Iª q. 36 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod in omnibus locutionibus in quibus dicitur aliquis per aliquem operari, haec praepositio per designat in causali aliquam causam seu principium illius actus. Sed cum actio sit media inter faciens @@ -4017,9 +3289,7 @@ cum dicitur, ballivus operatur per regem. Quia igitur filius habet a patre quod ab eo procedat spiritus sanctus, potest dici quod pater per filium spirat spiritum sanctum; vel quod spiritus sanctus -procedat a patre per filium, quod idem est.</p> -<p title="I q. 36 a. 3 ad 1"><a name="29926"><span class= -"ref">[29926] Iª q. 36 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +procedat a patre per filium, quod idem est.</p><p title="I q. 36 a. 3 ad 1"><a name="29926"><span class="ref">[29926] Iª q. 36 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod in qualibet actione est duo considerare, scilicet suppositum agens, et virtutem qua agit; sicut ignis calefacit calore. Si igitur in patre et filio consideretur virtus qua spirant @@ -4032,25 +3302,19 @@ ab Adam, inquantum Adam fuit pater eius; et mediate, inquantum Eva fuit mater eius, quae processit ab Adam; licet hoc exemplum materialis processionis ineptum videatur ad significandam -immaterialem processionem divinarum personarum.</p> -<p title="I q. 36 a. 3 ad 2"><a name="29927"><span class= -"ref">[29927] Iª q. 36 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +immaterialem processionem divinarum personarum.</p><p title="I q. 36 a. 3 ad 2"><a name="29927"><span class="ref">[29927] Iª q. 36 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, si filius acciperet a patre aliam virtutem numero ad spirandum spiritum sanctum, sequeretur quod esset sicut causa secunda et instrumentalis, et sic magis procederet a patre quam a filio. Sed una et eadem numero virtus spirativa est in patre et filio, et ideo aequaliter procedit ab utroque. Licet aliquando dicatur principaliter vel proprie procedere de patre, propter hoc -quod filius habet hanc virtutem a patre.</p> -<p title="I q. 36 a. 3 ad 3"><a name="29928"><span class= -"ref">[29928] Iª q. 36 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +quod filius habet hanc virtutem a patre.</p><p title="I q. 36 a. 3 ad 3"><a name="29928"><span class="ref">[29928] Iª q. 36 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, sicut generatio filii est coaeterna generanti, unde non prius fuit pater quam gigneret filium; ita processio spiritus sancti est coaeterna suo principio. Unde non fuit prius filius genitus, quam spiritus sanctus procederet, sed utrumque aeternum -est.</p> -<p title="I q. 36 a. 3 ad 4"><a name="29929"><span class= -"ref">[29929] Iª q. 36 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum +est.</p><p title="I q. 36 a. 3 ad 4"><a name="29929"><span class="ref">[29929] Iª q. 36 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod, cum aliquis dicitur per aliquid operari, non semper recipitur conversio, non enim dicimus quod martellus operetur per fabrum. Dicimus autem quod ballivus operatur per regem, quia @@ -4067,11 +3331,7 @@ facit quod actio ballivi consequatur effectum. Ordo autem non attenditur inter patrem et filium quantum ad virtutem; sed solum quantum ad supposita. Et ideo dicitur quod pater spirat per filium, -et non e converso.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 36 a. 4 arg. 1"><a name="29930"><span class= -"ref">[29930] Iª q. 36 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +et non e converso.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 36 a. 4 arg. 1"><a name="29930"><span class="ref">[29930] Iª q. 36 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod pater et filius non sint unum principium spiritus sancti. Quia spiritus sanctus non videtur a patre et filio procedere inquantum sunt unum, neque in natura, quia spiritus @@ -4079,9 +3339,7 @@ natura; neque etiam inquantum sunt unum in aliqua proprietate, quia una proprietas non potest esse duorum suppositorum, ut videtur. Ergo spiritus sanctus procedit a patre et filio ut sunt plures. Non -ergo pater et filius sunt unum principium spiritus sancti.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 arg. 2"><a name="29931"><span class= -"ref">[29931] Iª q. 36 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, cum +ergo pater et filius sunt unum principium spiritus sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 arg. 2"><a name="29931"><span class="ref">[29931] Iª q. 36 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, cum dicitur, pater et filius sunt unum principium spiritus sancti, non potest ibi designari unitas personalis, quia sic pater et filius essent una persona. Neque etiam unitas proprietatis, quia si @@ -4089,48 +3347,34 @@ spiritus sancti, pari ratione, propter duas proprietates pater videtur esse duo principia filii et spiritus sancti; quod est inconveniens. Non ergo pater et filius sunt unum principium -spiritus sancti.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 arg. 3"><a name="29932"><span class= -"ref">[29932] Iª q. 36 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, +spiritus sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 arg. 3"><a name="29932"><span class="ref">[29932] Iª q. 36 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, filius non magis convenit cum patre quam spiritus sanctus. Sed spiritus sanctus et pater non sunt unum principium respectu -alicuius divinae personae. Ergo neque pater et filius.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 arg. 4"><a name="29933"><span class= -"ref">[29933] Iª q. 36 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, si +alicuius divinae personae. Ergo neque pater et filius.</p><p title="I q. 36 a. 4 arg. 4"><a name="29933"><span class="ref">[29933] Iª q. 36 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, si pater et filius sunt unum principium spiritus sancti aut unum quod est pater; aut unum quod non est pater. Sed neutrum est dare, quia si unum quod est pater, sequitur quod filius sit pater; si unum quod non est pater, sequitur quod pater non est pater. Non ergo dicendum est quod pater et filius sint unum principium spiritus -sancti.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 arg. 5"><a name="29934"><span class= -"ref">[29934] Iª q. 36 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, si +sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 arg. 5"><a name="29934"><span class="ref">[29934] Iª q. 36 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, si pater et filius sunt unum principium spiritus sancti videtur e converso dicendum quod unum principium spiritus sancti sit pater et filius. Sed haec videtur esse falsa, quia hoc quod dico principium, oportet quod supponat vel pro persona patris, vel pro persona filii; et utroque modo est falsa. Ergo etiam haec est falsa, pater -et filius sunt unum principium spiritus sancti.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 arg. 6"><a name="29935"><span class= -"ref">[29935] Iª q. 36 a. 4 arg. 6</span></a> Praeterea, unum +et filius sunt unum principium spiritus sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 arg. 6"><a name="29935"><span class="ref">[29935] Iª q. 36 a. 4 arg. 6</span></a> Praeterea, unum in substantia facit idem. Si igitur pater et filius sunt unum principium spiritus sancti, sequitur quod sint idem principium. Sed hoc a multis negatur. Ergo non est concedendum quod pater et filius -sint unum principium spiritus sancti.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 arg. 7"><a name="29936"><span class= -"ref">[29936] Iª q. 36 a. 4 arg. 7</span></a> Praeterea, pater +sint unum principium spiritus sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 arg. 7"><a name="29936"><span class="ref">[29936] Iª q. 36 a. 4 arg. 7</span></a> Praeterea, pater et filius et spiritus sanctus, quia sunt unum principium creaturae, dicuntur esse unus creator. Sed pater et filius non sunt unus spirator, sed duo spiratores, ut a multis dicitur. Quod etiam consonat dictis Hilarii, qui dicit, in II de Trin., quod spiritus sanctus a patre et filio auctoribus confitendus est. Ergo pater et -filius non sunt unum principium spiritus sancti.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 s. c."><a name="29937"><span class= -"ref">[29937] Iª q. 36 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +filius non sunt unum principium spiritus sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 s. c."><a name="29937"><span class="ref">[29937] Iª q. 36 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, in V de Trin., quod pater et filius non sunt -duo principia, sed unum principium spiritus sancti.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 co."><a name="29938"><span class= -"ref">[29938] Iª q. 36 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +duo principia, sed unum principium spiritus sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 co."><a name="29938"><span class="ref">[29938] Iª q. 36 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod pater et filius in omnibus unum sunt, in quibus non distinguit inter eos relationis oppositio. Unde, cum in hoc quod est esse principium spiritus sancti, non opponantur relative, sequitur quod @@ -4150,50 +3394,36 @@ significata, sicut et alia substantiva. Sicut igitur pater et filius sunt unus Deus, propter unitatem formae significatae per hoc nomen Deus; ita sunt unum principium spiritus sancti, propter -unitatem proprietatis significatae in hoc nomine principium.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 ad 1"><a name="29939"><span class= -"ref">[29939] Iª q. 36 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +unitatem proprietatis significatae in hoc nomine principium.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 1"><a name="29939"><span class="ref">[29939] Iª q. 36 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, si attendatur virtus spirativa, spiritus sanctus procedit a patre et filio inquantum sunt unum in virtute spirativa, quae quodammodo significat naturam cum proprietate, ut infra dicetur. Neque est inconveniens unam proprietatem esse in duobus suppositis, quorum est una natura. Si vero considerentur supposita spirationis, sic spiritus sanctus procedit a patre et filio ut sunt -plures, procedit enim ab eis ut amor unitivus duorum.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 ad 2"><a name="29940"><span class= -"ref">[29940] Iª q. 36 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +plures, procedit enim ab eis ut amor unitivus duorum.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 2"><a name="29940"><span class="ref">[29940] Iª q. 36 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, cum dicitur, pater et filius sunt unum principium spiritus sancti, designatur una proprietas, quae est forma significata per nomen. Non tamen sequitur quod propter plures proprietates possit dici pater plura principia, quia implicaretur -pluralitas suppositorum.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 ad 3"><a name="29941"><span class= -"ref">[29941] Iª q. 36 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +pluralitas suppositorum.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 3"><a name="29941"><span class="ref">[29941] Iª q. 36 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod secundum relativas proprietates non attenditur in divinis similitudo vel dissimilitudo, sed secundum essentiam. Unde, sicut pater non est similior sibi quam filio, ita nec filius -similior patri quam spiritus sanctus.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 ad 4"><a name="29942"><span class= -"ref">[29942] Iª q. 36 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum +similior patri quam spiritus sanctus.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 4"><a name="29942"><span class="ref">[29942] Iª q. 36 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod haec duo, scilicet, pater et filius sunt unum principium quod est pater, aut, unum principium quod non est pater, non sunt contradictorie opposita. Unde non est necesse alterum eorum dare. Cum enim dicimus, pater et filius sunt unum principium, hoc quod dico principium, non habet determinatam suppositionem, imo confusam pro duabus personis simul. Unde in processu est fallacia -figurae dictionis, a confusa suppositione ad determinatam.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 ad 5"><a name="29943"><span class= -"ref">[29943] Iª q. 36 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum +figurae dictionis, a confusa suppositione ad determinatam.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 5"><a name="29943"><span class="ref">[29943] Iª q. 36 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod haec etiam est vera, unum principium spiritus sancti est pater et filius. Quia hoc quod dico principium non supponit pro -una persona tantum, sed indistincte pro duabus, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 ad 6"><a name="29944"><span class= -"ref">[29944] Iª q. 36 a. 4 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum +una persona tantum, sed indistincte pro duabus, ut dictum est.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 6"><a name="29944"><span class="ref">[29944] Iª q. 36 a. 4 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum quod convenienter potest dici quod pater et filius sunt idem principium, secundum quod ly principium supponit confuse et -indistincte pro duabus personis simul.</p> -<p title="I q. 36 a. 4 ad 7"><a name="29945"><span class= -"ref">[29945] Iª q. 36 a. 4 ad 7</span></a> Ad septimum +indistincte pro duabus personis simul.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 7"><a name="29945"><span class="ref">[29945] Iª q. 36 a. 4 ad 7</span></a> Ad septimum dicendum quod quidam dicunt quod pater et filius, licet sint unum principium spiritus sancti, sunt tamen duo spiratores, propter distinctionem suppositorum, sicut etiam duo spirantes, quia actus @@ -4208,19 +3438,11 @@ nomina habent numerum secundum supposita, substantiva vero a seipsis, secundum formam significatam. Quod vero Hilarius dicit, quod spiritus sanctus est a patre et filio auctoribus, exponendum -est quod ponitur substantivum pro adiectivo.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 37</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 37 pr."><a name="29946"><span class="ref">[29946] -Iª q. 37 pr.</span></a> Deinde quaeritur de nomine amoris. Et +est quod ponitur substantivum pro adiectivo.</p></div></div><div class="q" id="q37"><h2>Quaestio 37</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 37 pr."><a name="29946"><span class="ref">[29946] +Iª q. 37 pr.</span></a> Deinde quaeritur de nomine amoris. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum sit proprium nomen spiritus sancti. Secundo, utrum pater et filius diligant se spiritu -sancto.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 37 a. 1 arg. 1"><a name="29947"><span class= -"ref">[29947] Iª q. 37 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +sancto.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 37 a. 1 arg. 1"><a name="29947"><span class="ref">[29947] Iª q. 37 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod amor non sit proprium nomen spiritus sancti. Dicit enim Augustinus, XV de Trin., <i>nescio cur, sicut sapientia dicitur et pater et filius et spiritus sanctus, et simul @@ -4228,31 +3450,21 @@ et filius et spiritus sanctus, et simul omnes una caritas</i>. Sed nullum nomen quod de singulis personis praedicatur et de omnibus in communi singulariter, est nomen proprium alicuius personae. Ergo -hoc nomen amor non est proprium spiritus sancti.</p> -<p title="I q. 37 a. 1 arg. 2"><a name="29948"><span class= -"ref">[29948] Iª q. 37 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +hoc nomen amor non est proprium spiritus sancti.</p><p title="I q. 37 a. 1 arg. 2"><a name="29948"><span class="ref">[29948] Iª q. 37 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, spiritus sanctus est persona subsistens. Sed amor non significatur ut persona subsistens, sed ut actio quaedam ab amante transiens in -amatum. Ergo amor non est proprium nomen spiritus sancti.</p> -<p title="I q. 37 a. 1 arg. 3"><a name="29949"><span class= -"ref">[29949] Iª q. 37 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, amor +amatum. Ergo amor non est proprium nomen spiritus sancti.</p><p title="I q. 37 a. 1 arg. 3"><a name="29949"><span class="ref">[29949] Iª q. 37 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, amor est nexus amantium, quia secundum Dionysium, IV cap. de Div. Nom., est quaedam vis unitiva. Sed nexus est medium inter ea quae connectit, non autem aliquid ab eis procedens. Cum igitur spiritus sanctus procedat a patre et filio, sicut ostensum est, videtur quod -non sit amor aut nexus patris et filii.</p> -<p title="I q. 37 a. 1 arg. 4"><a name="29950"><span class= -"ref">[29950] Iª q. 37 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, +non sit amor aut nexus patris et filii.</p><p title="I q. 37 a. 1 arg. 4"><a name="29950"><span class="ref">[29950] Iª q. 37 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, cuiuslibet amantis est aliquis amor. Sed spiritus sanctus est amans. Ergo eius est aliquis amor. Si igitur spiritus sanctus est amor, erit amor amoris, et spiritus a spiritu. Quod est -inconveniens.</p> -<p title="I q. 37 a. 1 s. c."><a name="29951"><span class= -"ref">[29951] Iª q. 37 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +inconveniens.</p><p title="I q. 37 a. 1 s. c."><a name="29951"><span class="ref">[29951] Iª q. 37 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod Gregorius dicit, in homilia Pentecostes, <i>ipse spiritus -sanctus est amor</i>.</p> -<p title="I q. 37 a. 1 co."><a name="29952"><span class= -"ref">[29952] Iª q. 37 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +sanctus est amor</i>.</p><p title="I q. 37 a. 1 co."><a name="29952"><span class="ref">[29952] Iª q. 37 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod nomen amoris in divinis sumi potest et essentialiter et personaliter. Et secundum quod personaliter sumitur, est proprium nomen spiritus sancti; sicut verbum est proprium nomen filii. Ad @@ -4299,13 +3511,9 @@ principium, et e converso; ita quod per amorem intelligatur amor procedens, et per diligere intelligatur spirare amorem procedentem, sic amor est nomen personae, et diligere vel amare est verbum -notionale, sicut dicere vel generare.</p> -<p title="I q. 37 a. 1 ad 1"><a name="29953"><span class= -"ref">[29953] Iª q. 37 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +notionale, sicut dicere vel generare.</p><p title="I q. 37 a. 1 ad 1"><a name="29953"><span class="ref">[29953] Iª q. 37 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod Augustinus loquitur de caritate, secundum quod -essentialiter sumitur in divinis, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 37 a. 1 ad 2"><a name="29954"><span class= -"ref">[29954] Iª q. 37 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +essentialiter sumitur in divinis, ut dictum est.</p><p title="I q. 37 a. 1 ad 2"><a name="29954"><span class="ref">[29954] Iª q. 37 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod intelligere et velle et amare, licet significentur per modum actionum transeuntium in obiecta, sunt tamen actiones manentes in agentibus, ut supra dictum est; ita tamen quod in ipso @@ -4317,9 +3525,7 @@ est amor patris in filium, vel in quidquam aliud, non significatur aliquid transiens in alium; sed solum habitudo amoris ad rem amatam; sicut et in verbo importatur habitudo verbi ad rem verbo -expressam.</p> -<p title="I q. 37 a. 1 ad 3"><a name="29955"><span class= -"ref">[29955] Iª q. 37 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +expressam.</p><p title="I q. 37 a. 1 ad 3"><a name="29955"><span class="ref">[29955] Iª q. 37 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod spiritus sanctus dicitur esse nexus patris et filii, inquantum est amor, quia, cum pater amet unica dilectione se et filium, et e converso, importatur in spiritu sancto, prout est @@ -4328,27 +3534,19 @@ oportet quod mutuus amor, qui est spiritus sanctus, ab utroque procedat. Secundum igitur originem, spiritus sanctus non est medius, sed tertia in Trinitate persona. Secundum vero praedictam -habitudinem, est medius nexus duorum, ab utroque procedens.</p> -<p title="I q. 37 a. 1 ad 4"><a name="29956"><span class= -"ref">[29956] Iª q. 37 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum +habitudinem, est medius nexus duorum, ab utroque procedens.</p><p title="I q. 37 a. 1 ad 4"><a name="29956"><span class="ref">[29956] Iª q. 37 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod, sicut filio, licet intelligat, non tamen sibi competit producere verbum, quia intelligere convenit ei ut verbo procedenti; ita, licet spiritus sanctus amet, essentialiter accipiendo, non tamen convenit ei quod spiret amorem, quod est diligere notionaliter sumptum; quia sic diligit essentialiter ut -amor procedens, non ut a quo procedit amor.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 37 a. 2 arg. 1"><a name="29957"><span class= -"ref">[29957] Iª q. 37 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +amor procedens, non ut a quo procedit amor.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 37 a. 2 arg. 1"><a name="29957"><span class="ref">[29957] Iª q. 37 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod pater et filius non diligant se spiritu sancto. Augustinus enim, in VII de Trin., probat quod pater non est sapiens sapientia genita. Sed sicut filius est sapientia genita, ita spiritus sanctus est amor procedens, ut dictum est. Ergo pater et filius non diligunt se amore procedente, qui est spiritus -sanctus.</p> -<p title="I q. 37 a. 2 arg. 2"><a name="29958"><span class= -"ref">[29958] Iª q. 37 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, cum +sanctus.</p><p title="I q. 37 a. 2 arg. 2"><a name="29958"><span class="ref">[29958] Iª q. 37 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, cum dicitur, pater et filius diligunt se spiritu sancto, hoc verbum diligere aut sumitur essentialiter, aut notionaliter. Sed non potest esse vera secundum quod sumitur essentialiter, quia pari @@ -4356,9 +3554,7 @@ secundum quod sumitur notionaliter, quia pari ratione posset dici quod pater et filius spirant spiritu sancto, vel quod pater generat filio. Ergo nullo modo haec est vera, pater et filius diligunt se -spiritu sancto.</p> -<p title="I q. 37 a. 2 arg. 3"><a name="29959"><span class= -"ref">[29959] Iª q. 37 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, eodem +spiritu sancto.</p><p title="I q. 37 a. 2 arg. 3"><a name="29959"><span class="ref">[29959] Iª q. 37 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, eodem amore pater diligit filium, et se, et nos. Sed pater non diligit se spiritu sancto. Quia nullus actus notionalis reflectitur super principium actus, non enim potest dici quod pater generat se, vel @@ -4366,14 +3562,10 @@ sancto, secundum quod diligere sumitur notionaliter. Item, amor quo diligit nos, non videtur esse spiritus sanctus, quia importatur respectus ad creaturam, et ita ad essentiam pertinet. Ergo et haec -est falsa, pater diligit filium spiritu sancto.</p> -<p title="I q. 37 a. 2 s. c."><a name="29960"><span class= -"ref">[29960] Iª q. 37 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +est falsa, pater diligit filium spiritu sancto.</p><p title="I q. 37 a. 2 s. c."><a name="29960"><span class="ref">[29960] Iª q. 37 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, VI de Trin., quod <i>spiritus sanctus est quo genitus a generante diligitur, genitoremque suum -diligit</i>.</p> -<p title="I q. 37 a. 2 co."><a name="29961"><span class= -"ref">[29961] Iª q. 37 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +diligit</i>.</p><p title="I q. 37 a. 2 co."><a name="29961"><span class="ref">[29961] Iª q. 37 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod circa hanc quaestionem difficultatem affert quod, cum dicitur, pater diligit filium spiritu sancto, cum ablativus construatur in habitudine alicuius causae, videtur quod spiritus sanctus sit @@ -4415,17 +3607,13 @@ producere flores. Sicut ergo dicitur arbor florens floribus, ita dicitur pater dicens verbo vel filio, se et creaturam, et pater et filius dicuntur diligentes spiritu sancto, vel amore procedente, et -se et nos.</p> -<p title="I q. 37 a. 2 ad 1"><a name="29962"><span class= -"ref">[29962] Iª q. 37 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +se et nos.</p><p title="I q. 37 a. 2 ad 1"><a name="29962"><span class="ref">[29962] Iª q. 37 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod esse sapientem vel intelligentem in divinis non sumitur nisi essentialiter, et ideo non potest dici quod pater sit sapiens vel intelligens filio. Sed diligere sumitur non solum essentialiter, sed etiam notionaliter. Et secundum hoc, possumus dicere quod pater et filius diligunt se spiritu sancto, ut dictum -est.</p> -<p title="I q. 37 a. 2 ad 2"><a name="29963"><span class= -"ref">[29963] Iª q. 37 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +est.</p><p title="I q. 37 a. 2 ad 2"><a name="29963"><span class="ref">[29963] Iª q. 37 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, quando in intellectu alicuius actionis importatur determinatus effectus, potest denominari principium actionis et ab actione et ab effectu; sicut possumus dicere quod arbor est florens @@ -4441,9 +3629,7 @@ cum dicere sit producere verbum. Et similiter diligere, prout notionaliter sumitur, est producere amorem. Et ideo potest dici quod pater diligit filium spiritu sancto, tanquam persona -procedente, et ipsa dilectione, tanquam actu notionali.</p> -<p title="I q. 37 a. 2 ad 3"><a name="29964"><span class= -"ref">[29964] Iª q. 37 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +procedente, et ipsa dilectione, tanquam actu notionali.</p><p title="I q. 37 a. 2 ad 3"><a name="29964"><span class="ref">[29964] Iª q. 37 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod pater non solum filium, sed etiam se et nos diligit spiritu sancto. Quia, ut dictum est diligere, prout notionaliter sumitur, non solum importat productionem divinae personae, sed @@ -4456,48 +3642,30 @@ Et sic etiam patet quod respectus importatur ad creaturam et in verbo et in amore procedente, quasi secundario; inquantum scilicet veritas et bonitas divina est principium intelligendi et amandi -omnem creaturam.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 38</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 38 pr."><a name="29965"><span class="ref">[29965] -Iª q. 38 pr.</span></a> Consequenter quaeritur de dono. Et +omnem creaturam.</p></div></div><div class="q" id="q38"><h2>Quaestio 38</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 38 pr."><a name="29965"><span class="ref">[29965] +Iª q. 38 pr.</span></a> Consequenter quaeritur de dono. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum donum possit esse nomen -personale. Secundo, utrum sit proprium spiritus sancti.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 38 a. 1 arg. 1"><a name="29966"><span class= -"ref">[29966] Iª q. 38 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +personale. Secundo, utrum sit proprium spiritus sancti.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 38 a. 1 arg. 1"><a name="29966"><span class="ref">[29966] Iª q. 38 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod donum non sit nomen personale. Omne enim nomen personale importat aliquam distinctionem in divinis. Sed nomen doni non importat aliquam distinctionem in divinis, dicit enim Augustinus, XV de Trin., quod <i>spiritus sanctus ita datur sicut Dei donum, ut etiam seipsum det sicut Deus</i>. Ergo donum -non est nomen personale.</p> -<p title="I q. 38 a. 1 arg. 2"><a name="29967"><span class= -"ref">[29967] Iª q. 38 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +non est nomen personale.</p><p title="I q. 38 a. 1 arg. 2"><a name="29967"><span class="ref">[29967] Iª q. 38 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, nullum nomen personale convenit essentiae divinae. Sed essentia divina est donum quod pater dat filio, ut patet per Hilarium, IX de -Trin. Ergo donum non est nomen personale.</p> -<p title="I q. 38 a. 1 arg. 3"><a name="29968"><span class= -"ref">[29968] Iª q. 38 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +Trin. Ergo donum non est nomen personale.</p><p title="I q. 38 a. 1 arg. 3"><a name="29968"><span class="ref">[29968] Iª q. 38 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, secundum Damascenum, nihil est subiectum aut serviens in divinis personis. Sed donum importat quandam subiectionem et ad eum cui datur, et ad eum a quo datur. Ergo donum non est nomen -personale.</p> -<p title="I q. 38 a. 1 arg. 4"><a name="29969"><span class= -"ref">[29969] Iª q. 38 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, donum +personale.</p><p title="I q. 38 a. 1 arg. 4"><a name="29969"><span class="ref">[29969] Iª q. 38 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, donum importat respectum ad creaturam, et ita videtur de Deo dici ex tempore. Sed nomina personalia dicuntur de Deo ab aeterno, ut pater -et filius. Ergo donum non est nomen personale.</p> -<p title="I q. 38 a. 1 s. c."><a name="29970"><span class= -"ref">[29970] Iª q. 38 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +et filius. Ergo donum non est nomen personale.</p><p title="I q. 38 a. 1 s. c."><a name="29970"><span class="ref">[29970] Iª q. 38 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, XV de Trin., <i>sicut corpus carnis nihil aliud est quam caro, sic donum spiritus sancti nihil aliud est quam spiritus sanctus</i>. Sed spiritus sanctus est nomen personale. -Ergo et donum.</p> -<p title="I q. 38 a. 1 co."><a name="29971"><span class= -"ref">[29971] Iª q. 38 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +Ergo et donum.</p><p title="I q. 38 a. 1 co."><a name="29971"><span class="ref">[29971] Iª q. 38 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod in nomine doni importatur aptitudo ad hoc quod donetur. Quod autem donatur, habet habitudinem et ad id a quo datur, et ad id cui datur, non enim daretur ab aliquo nisi esset eius; et ad hoc alicui @@ -4514,9 +3682,7 @@ potest habere divinam personam. Sed ad hoc quod sic eam habeat, non potest propria virtute pervenire, unde oportet quod hoc ei desuper detur; hoc enim dari nobis dicitur, quod aliunde habemus. Et sic -divinae personae competit dari, et esse donum.</p> -<p title="I q. 38 a. 1 ad 1"><a name="29972"><span class= -"ref">[29972] Iª q. 38 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +divinae personae competit dari, et esse donum.</p><p title="I q. 38 a. 1 ad 1"><a name="29972"><span class="ref">[29972] Iª q. 38 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod nomen doni importat distinctionem personalem, secundum quod donum dicitur esse alicuius per originem. Et tamen spiritus sanctus dat seipsum, inquantum est sui ipsius, ut potens @@ -4532,54 +3698,36 @@ aliquid creatum. Tertio modo dicitur hoc esse huius per originem tantum, et sic filius est patris, et spiritus sanctus utriusque. Inquantum ergo donum hoc modo dicitur esse dantis, sic distinguitur -a dante personaliter, et est nomen personale.</p> -<p title="I q. 38 a. 1 ad 2"><a name="29973"><span class= -"ref">[29973] Iª q. 38 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +a dante personaliter, et est nomen personale.</p><p title="I q. 38 a. 1 ad 2"><a name="29973"><span class="ref">[29973] Iª q. 38 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod essentia dicitur esse donum patris primo modo, quia -essentia est patris per modum identitatis.</p> -<p title="I q. 38 a. 1 ad 3"><a name="29974"><span class= -"ref">[29974] Iª q. 38 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +essentia est patris per modum identitatis.</p><p title="I q. 38 a. 1 ad 3"><a name="29974"><span class="ref">[29974] Iª q. 38 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod donum, secundum quod est nomen personale in divinis, non importat subiectionem, sed originem tantum, in comparatione ad dantem. In comparatione vero ad eum cui datur, importat liberum -usum vel fruitionem, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 38 a. 1 ad 4"><a name="29975"><span class= -"ref">[29975] Iª q. 38 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum +usum vel fruitionem, ut dictum est.</p><p title="I q. 38 a. 1 ad 4"><a name="29975"><span class="ref">[29975] Iª q. 38 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod donum non dicitur ex eo quod actu datur, sed inquantum habet aptitudinem ut possit dari. Unde ab aeterno divina persona dicitur donum, licet ex tempore detur. Nec tamen per hoc quod importatur respectus ad creaturam, oportet quod sit essentiale, sed quod aliquid essentiale in suo intellectu includatur, sicut essentia includitur in intellectu personae, ut -supra dictum est.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 38 a. 2 arg. 1"><a name="29976"><span class= -"ref">[29976] Iª q. 38 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +supra dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 38 a. 2 arg. 1"><a name="29976"><span class="ref">[29976] Iª q. 38 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod donum non sit proprium nomen spiritus sancti. Donum enim dicitur ex eo quod datur. Sed, sicut dicitur Isa. IX, <i>filius datus est nobis</i>. Ergo esse donum convenit -filio, sicut spiritui sancto.</p> -<p title="I q. 38 a. 2 arg. 2"><a name="29977"><span class= -"ref">[29977] Iª q. 38 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, omne +filio, sicut spiritui sancto.</p><p title="I q. 38 a. 2 arg. 2"><a name="29977"><span class="ref">[29977] Iª q. 38 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, omne nomen proprium alicuius personae significat aliquam eius proprietatem. Sed hoc nomen donum non significat proprietatem aliquam spiritus sancti. Ergo donum non est proprium nomen spiritus -sancti.</p> -<p title="I q. 38 a. 2 arg. 3"><a name="29978"><span class= -"ref">[29978] Iª q. 38 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, +sancti.</p><p title="I q. 38 a. 2 arg. 3"><a name="29978"><span class="ref">[29978] Iª q. 38 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, spiritus sanctus potest dici spiritus alicuius hominis, ut supra dictum est. Sed non potest dici donum alicuius hominis, sed solum -donum Dei. Ergo donum non est proprium nomen spiritus sancti.</p> -<p title="I q. 38 a. 2 s. c."><a name="29979"><span class= -"ref">[29979] Iª q. 38 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +donum Dei. Ergo donum non est proprium nomen spiritus sancti.</p><p title="I q. 38 a. 2 s. c."><a name="29979"><span class="ref">[29979] Iª q. 38 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, in IV de Trin., <i>sicut natum esse est filio a patre esse, ita spiritui sancto donum Dei esse est a patre et filio procedere</i>. Sed spiritus sanctus sortitur proprium nomen inquantum procedit a patre et filio. Ergo et donum est -proprium nomen spiritus sancti.</p> -<p title="I q. 38 a. 2 co."><a name="29980"><span class= -"ref">[29980] Iª q. 38 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +proprium nomen spiritus sancti.</p><p title="I q. 38 a. 2 co."><a name="29980"><span class="ref">[29980] Iª q. 38 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod donum, secundum quod personaliter sumitur in divinis, est proprium nomen spiritus sancti. Ad cuius evidentiam, sciendum est quod donum proprie est datio irreddibilis, secundum philosophum, @@ -4591,33 +3739,23 @@ dona gratuita donantur. Unde, cum spiritus sanctus procedat ut amor, sicut iam dictum est, procedit in ratione doni primi. Unde dicit Augustinus, XV de Trin., quod <i>per donum quod est spiritus -sanctus, multa propria dona dividuntur membris Christi</i>.</p> -<p title="I q. 38 a. 2 ad 1"><a name="29981"><span class= -"ref">[29981] Iª q. 38 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +sanctus, multa propria dona dividuntur membris Christi</i>.</p><p title="I q. 38 a. 2 ad 1"><a name="29981"><span class="ref">[29981] Iª q. 38 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, sicut filius, quia procedit per modum verbi, quod de ratione sua habet quod sit similitudo sui principii dicitur proprie imago, licet etiam spiritus sanctus sit similis patri; ita etiam spiritus sanctus, quia a patre procedit ut amor, dicitur proprie donum, licet etiam filius detur. Hoc enim ipsum quod filius datur, est ex patris amore, secundum illud Ioan. III, <i>sic Deus dilexit -mundum, ut filium suum unigenitum daret</i>.</p> -<p title="I q. 38 a. 2 ad 2"><a name="29982"><span class= -"ref">[29982] Iª q. 38 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +mundum, ut filium suum unigenitum daret</i>.</p><p title="I q. 38 a. 2 ad 2"><a name="29982"><span class="ref">[29982] Iª q. 38 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod in nomine doni importatur quod sit dantis per originem. Et sic importatur proprietas originis spiritus sancti, -quae est processio.</p> -<p title="I q. 38 a. 2 ad 3"><a name="29983"><span class= -"ref">[29983] Iª q. 38 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +quae est processio.</p><p title="I q. 38 a. 2 ad 3"><a name="29983"><span class="ref">[29983] Iª q. 38 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod donum, antequam detur, est tantum dantis, sed postquam datur, est eius cui datur. Quia igitur donum non importat dationem in actu, non potest dici quod sit donum hominis; sed donum Dei dantis. Cum autem iam datum est, tunc hominis est vel spiritus -vel datum.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 39</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 39 pr."><a name="29984"><span class="ref">[29984] -Iª q. 39 pr.</span></a> Post ea quae de personis divinis +vel datum.</p></div></div><div class="q" id="q39"><h2>Quaestio 39</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 39 pr."><a name="29984"><span class="ref">[29984] +Iª q. 39 pr.</span></a> Post ea quae de personis divinis absolute tractata sunt, considerandum restat de personis in comparatione ad essentiam, et ad proprietates, et ad actus notionales; et de comparatione ipsarum ad invicem. Quantum igitur @@ -4631,35 +3769,23 @@ acceptis. Sexto, utrum nomina personarum praedicari possint de nominibus essentialibus concretis. Septimo, utrum essentialia attributa sint approprianda personis. Octavo, quod attributum -cuique personae debeat appropriari.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 39 a. 1 arg. 1"><a name="29985"><span class= -"ref">[29985] Iª q. 39 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +cuique personae debeat appropriari.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 39 a. 1 arg. 1"><a name="29985"><span class="ref">[29985] Iª q. 39 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod in divinis essentia non sit idem quod persona. In quibuscumque enim essentia est idem quod persona seu suppositum, oportet quod sit tantum unum suppositum unius naturae, ut patet in omnibus substantiis separatis, eorum enim quae sunt idem re, unum multiplicari non potest, quin multiplicetur et reliquum. Sed in divinis est una essentia et tres personae, ut ex -supra dictis patet. Ergo essentia non est idem quod persona.</p> -<p title="I q. 39 a. 1 arg. 2"><a name="29986"><span class= -"ref">[29986] Iª q. 39 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +supra dictis patet. Ergo essentia non est idem quod persona.</p><p title="I q. 39 a. 1 arg. 2"><a name="29986"><span class="ref">[29986] Iª q. 39 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, affirmatio et negatio simul et semel non verificantur de eodem. Sed affirmatio et negatio verificantur de essentia et persona, nam persona est distincta, essentia vero non est distincta. Ergo -persona et essentia non sunt idem.</p> -<p title="I q. 39 a. 1 arg. 3"><a name="29987"><span class= -"ref">[29987] Iª q. 39 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, nihil +persona et essentia non sunt idem.</p><p title="I q. 39 a. 1 arg. 3"><a name="29987"><span class="ref">[29987] Iª q. 39 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, nihil subiicitur sibi ipsi. Sed persona subiicitur essentiae, unde suppositum vel hypostasis nominatur. Ergo persona non est idem quod -essentia.</p> -<p title="I q. 39 a. 1 s. c."><a name="29988"><span class= -"ref">[29988] Iª q. 39 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +essentia.</p><p title="I q. 39 a. 1 s. c."><a name="29988"><span class="ref">[29988] Iª q. 39 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, VII de Trin., <i>cum dicimus personam -patris, non aliud dicimus quam substantiam patris</i>.</p> -<p title="I q. 39 a. 1 co."><a name="29989"><span class= -"ref">[29989] Iª q. 39 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +patris, non aliud dicimus quam substantiam patris</i>.</p><p title="I q. 39 a. 1 co."><a name="29989"><span class="ref">[29989] Iª q. 39 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod considerantibus divinam simplicitatem, quaestio ista in manifesto habet veritatem. Ostensum est enim supra quod divina simplicitas hoc requirit, quod in Deo sit idem essentia et @@ -4679,65 +3805,45 @@ ad essentiam comparata, non differt re, sed ratione tantum, comparata autem ad oppositam relationem, habet, virtute oppositionis, realem distinctionem. Et sic remanet una essentia, et -tres personae.</p> -<p title="I q. 39 a. 1 ad 1"><a name="29990"><span class= -"ref">[29990] Iª q. 39 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +tres personae.</p><p title="I q. 39 a. 1 ad 1"><a name="29990"><span class="ref">[29990] Iª q. 39 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod in creaturis non potest esse distinctio suppositorum per relationes, sed oportet quod sit per essentialia principia, quia relationes non sunt subsistentes in creaturis. In divinis autem relationes sunt subsistentes, et ideo, secundum quod habent oppositionem ad invicem, possunt distinguere supposita. Neque tamen distinguitur essentia, quia relationes ipsae non distinguuntur ab -invicem secundum quod sunt realiter idem cum essentia.</p> -<p title="I q. 39 a. 1 ad 2"><a name="29991"><span class= -"ref">[29991] Iª q. 39 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +invicem secundum quod sunt realiter idem cum essentia.</p><p title="I q. 39 a. 1 ad 2"><a name="29991"><span class="ref">[29991] Iª q. 39 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, inquantum essentia et persona in divinis differunt secundum intelligentiae rationem, sequitur quod aliquid possit affirmari de uno, quod negatur de altero, et per consequens quod, -supposito uno, non supponatur alterum.</p> -<p title="I q. 39 a. 1 ad 3"><a name="29992"><span class= -"ref">[29992] Iª q. 39 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +supposito uno, non supponatur alterum.</p><p title="I q. 39 a. 1 ad 3"><a name="29992"><span class="ref">[29992] Iª q. 39 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod rebus divinis nomina imponimus secundum modum rerum creatarum, ut supra dictum est. Et quia naturae rerum creatarum individuantur per materiam, quae subiicitur naturae speciei, inde est quod individua dicuntur subiecta, vel supposita, vel hypostases. Et propter hoc etiam divinae personae supposita vel hypostases nominantur, non quod ibi sit aliqua suppositio vel -subiectio secundum rem.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 39 a. 2 arg. 1"><a name="29993"><span class= -"ref">[29993] Iª q. 39 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +subiectio secundum rem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 39 a. 2 arg. 1"><a name="29993"><span class="ref">[29993] Iª q. 39 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod non sit dicendum tres personas esse unius essentiae. Dicit enim Hilarius, in libro de Synod., quod pater et filius et spiritus sanctus <i>sunt quidem per substantiam tria, per consonantiam vero unum</i>. Sed substantia Dei est eius essentia. -Ergo tres personae non sunt unius essentiae.</p> -<p title="I q. 39 a. 2 arg. 2"><a name="29994"><span class= -"ref">[29994] Iª q. 39 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, non +Ergo tres personae non sunt unius essentiae.</p><p title="I q. 39 a. 2 arg. 2"><a name="29994"><span class="ref">[29994] Iª q. 39 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, non est affirmandum aliquid de divinis, quod auctoritate Scripturae sacrae non est expressum, ut patet per Dionysium, I cap. de Div. Nom. Sed nunquam in Scriptura sacra exprimitur quod pater et filius et spiritus sanctus sunt unius essentiae. Ergo hoc non est -asserendum.</p> -<p title="I q. 39 a. 2 arg. 3"><a name="29995"><span class= -"ref">[29995] Iª q. 39 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, +asserendum.</p><p title="I q. 39 a. 2 arg. 3"><a name="29995"><span class="ref">[29995] Iª q. 39 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, natura divina est idem quod essentia. Sufficeret ergo dicere quod -tres personae sunt unius naturae.</p> -<p title="I q. 39 a. 2 arg. 4"><a name="29996"><span class= -"ref">[29996] Iª q. 39 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, non +tres personae sunt unius naturae.</p><p title="I q. 39 a. 2 arg. 4"><a name="29996"><span class="ref">[29996] Iª q. 39 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, non consuevit dici quod persona sit essentiae, sed magis quod essentia sit personae. Ergo neque convenienter videtur dici quod tres -personae sunt unius essentiae.</p> -<p title="I q. 39 a. 2 arg. 5"><a name="29997"><span class= -"ref">[29997] Iª q. 39 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, +personae sunt unius essentiae.</p><p title="I q. 39 a. 2 arg. 5"><a name="29997"><span class="ref">[29997] Iª q. 39 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, Augustinus dicit quod non dicimus tres personas esse ex una essentia, ne intelligatur in divinis aliud esse essentia et persona. Sed sicut praepositiones sunt transitivae, ita et obliqui. Ergo, pari ratione, non est dicendum quod tres personae sunt unius -essentiae.</p> -<p title="I q. 39 a. 2 arg. 6"><a name="29998"><span class= -"ref">[29998] Iª q. 39 a. 2 arg. 6</span></a> Praeterea, id +essentiae.</p><p title="I q. 39 a. 2 arg. 6"><a name="29998"><span class="ref">[29998] Iª q. 39 a. 2 arg. 6</span></a> Praeterea, id quod potest esse erroris occasio, non est in divinis dicendum. Sed cum dicuntur tres personae unius essentiae vel substantiae datur erroris occasio. Quia, ut Hilarius dicit, in libro de Synod., @@ -4745,14 +3851,10 @@ nuncupationes habeat, subsistentem significat; aut divisam unam substantiam duas imperfectas fecisse substantias; aut tertiam priorem substantiam, quae a duobus et usurpata sit et assumpta</i>. -Non est ergo dicendum tres personas esse unius substantiae.</p> -<p title="I q. 39 a. 2 s. c."><a name="29999"><span class= -"ref">[29999] Iª q. 39 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +Non est ergo dicendum tres personas esse unius substantiae.</p><p title="I q. 39 a. 2 s. c."><a name="29999"><span class="ref">[29999] Iª q. 39 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, in libro II contra Maximinum, quod hoc nomen homousion, quod in Concilio Nicaeno adversus Arianos firmatum est, -idem significat quod tres personas esse unius essentiae.</p> -<p title="I q. 39 a. 2 co."><a name="30000"><span class= -"ref">[30000] Iª q. 39 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +idem significat quod tres personas esse unius essentiae.</p><p title="I q. 39 a. 2 co."><a name="30000"><span class="ref">[30000] Iª q. 39 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, intellectus noster res divinas nominat, non secundum modum earum, quia sic eas cognoscere non potest; sed secundum modum in rebus creatis inventum. Et quia in @@ -4769,29 +3871,21 @@ similiter, quia in divinis, multiplicatis personis, non multiplicatur essentia, dicimus unam essentiam esse trium personarum; et tres personas unius essentiae, ut intelligantur isti -genitivi construi in designatione formae.</p> -<p title="I q. 39 a. 2 ad 1"><a name="30001"><span class= -"ref">[30001] Iª q. 39 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +genitivi construi in designatione formae.</p><p title="I q. 39 a. 2 ad 1"><a name="30001"><span class="ref">[30001] Iª q. 39 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod substantia sumitur pro hypostasi; et non pro -essentia.</p> -<p title="I q. 39 a. 2 ad 2"><a name="30002"><span class= -"ref">[30002] Iª q. 39 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +essentia.</p><p title="I q. 39 a. 2 ad 2"><a name="30002"><span class="ref">[30002] Iª q. 39 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, licet tres personas esse unius essentiae non inveniatur in sacra Scriptura per haec verba, invenitur tamen quantum ad hunc sensum, sicut ibi, <i>ego et pater unum sumus; et, ego in patre, et pater in me est</i>. Et per multa alia haberi -potest idem.</p> -<p title="I q. 39 a. 2 ad 3"><a name="30003"><span class= -"ref">[30003] Iª q. 39 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +potest idem.</p><p title="I q. 39 a. 2 ad 3"><a name="30003"><span class="ref">[30003] Iª q. 39 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, quia natura designat principium actus, essentia vero ab essendo dicitur, possunt dici aliqua unius naturae, quae conveniunt in aliquo actu, sicut omnia calefacientia, sed unius essentiae dici non possunt, nisi quorum est unum esse. Et ideo magis exprimitur unitas divina per hoc quod dicitur quod tres personae sunt unius essentiae, quam si diceretur quod sunt unius -naturae.</p> -<p title="I q. 39 a. 2 ad 4"><a name="30004"><span class= -"ref">[30004] Iª q. 39 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +naturae.</p><p title="I q. 39 a. 2 ad 4"><a name="30004"><span class="ref">[30004] Iª q. 39 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod forma, absolute accepta, consuevit significari ut eius cuius est forma, ut virtus Petri. E converso autem, res habens formam aliquam non consuevit significari ut eius, nisi cum volumus @@ -4804,9 +3898,7 @@ personae, convenienter essentia personae dicitur. Non autem e converso, nisi aliquid addatur ad designationem essentiae; ut si dicatur quod pater est persona divinae essentiae, vel quod tres -personae sunt unius essentiae.</p> -<p title="I q. 39 a. 2 ad 5"><a name="30005"><span class= -"ref">[30005] Iª q. 39 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum +personae sunt unius essentiae.</p><p title="I q. 39 a. 2 ad 5"><a name="30005"><span class="ref">[30005] Iª q. 39 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod haec praepositio ex vel de non designat habitudinem causae formalis, sed magis habitudinem causae efficientis vel materialis. Quae quidem causae in omnibus distinguuntur ab his @@ -4815,48 +3907,32 @@ omnibus rebus immaterialibus. Et ideo per hoc quod dicimus tres personas unius essentiae, significando essentiam in habitudine formae, non ostenditur aliud esse essentia quam persona, quod -ostenderetur, si diceremus tres personas ex eadem essentia.</p> -<p title="I q. 39 a. 2 ad 6"><a name="30006"><span class= -"ref">[30006] Iª q. 39 a. 2 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum +ostenderetur, si diceremus tres personas ex eadem essentia.</p><p title="I q. 39 a. 2 ad 6"><a name="30006"><span class="ref">[30006] Iª q. 39 a. 2 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum quod, sicut Hilarius dicit, in libro de Synod., <i>male sanctis rebus praeiudicatur, si, quia non sanctae a quibusdam habentur, esse non debeant. Sic, si male intelligitur homousion, quid ad me bene intelligentem? Sit ergo una substantia ex naturae genitae proprietate, non sit autem ex portione, aut ex unione, aut ex -communione</i>.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 39 a. 3 arg. 1"><a name="30007"><span class= -"ref">[30007] Iª q. 39 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +communione</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 39 a. 3 arg. 1"><a name="30007"><span class="ref">[30007] Iª q. 39 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod nomina essentialia, ut hoc nomen Deus, non praedicentur singulariter de tribus personis, sed pluraliter. Sicut enim homo significatur ut habens humanitatem, ita Deus significatur ut habens deitatem. Sed tres personae sunt tres habentes deitatem. -Ergo tres personae sunt tres dii.</p> -<p title="I q. 39 a. 3 arg. 2"><a name="30008"><span class= -"ref">[30008] Iª q. 39 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, Gen. +Ergo tres personae sunt tres dii.</p><p title="I q. 39 a. 3 arg. 2"><a name="30008"><span class="ref">[30008] Iª q. 39 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, Gen. I, ubi dicitur, <i>in principio creavit Deus caelum et terram</i>, Hebraica veritas habet Elohim, quod potest interpretari dii, sive iudices. Et hoc dicitur propter pluralitatem personarum. Ergo tres -personae sunt plures dii, et non unus Deus.</p> -<p title="I q. 39 a. 3 arg. 3"><a name="30009"><span class= -"ref">[30009] Iª q. 39 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, hoc +personae sunt plures dii, et non unus Deus.</p><p title="I q. 39 a. 3 arg. 3"><a name="30009"><span class="ref">[30009] Iª q. 39 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, hoc nomen res, cum absolute dicatur, videtur ad substantiam pertinere. Sed hoc nomen pluraliter praedicatur de tribus personis, dicit enim Augustinus, in libro de Doctr. Christ., <i>res quibus fruendum est, sunt pater et filius et spiritus sanctus</i>. Ergo et alia nomina -essentialia pluraliter praedicari possunt de tribus personis.</p> -<p title="I q. 39 a. 3 arg. 4"><a name="30010"><span class= -"ref">[30010] Iª q. 39 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, sicut +essentialia pluraliter praedicari possunt de tribus personis.</p><p title="I q. 39 a. 3 arg. 4"><a name="30010"><span class="ref">[30010] Iª q. 39 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, sicut hoc nomen Deus significat habentem deitatem, ita hoc nomen persona significat subsistentem in natura aliqua intellectuali. Sed dicimus -tres personas. Ergo, eadem ratione, dicere possumus tres deos.</p> -<p title="I q. 39 a. 3 s. c."><a name="30011"><span class= -"ref">[30011] Iª q. 39 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +tres personas. Ergo, eadem ratione, dicere possumus tres deos.</p><p title="I q. 39 a. 3 s. c."><a name="30011"><span class="ref">[30011] Iª q. 39 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Deut. VI, <i>audi, Israel, dominus Deus tuus, Deus -unus est</i>.</p> -<p title="I q. 39 a. 3 co."><a name="30012"><span class= -"ref">[30012] Iª q. 39 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +unus est</i>.</p><p title="I q. 39 a. 3 co."><a name="30012"><span class="ref">[30012] Iª q. 39 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod nominum essentialium quaedam significant essentiam substantive, quaedam vero adiective. Ea quidem quae substantive essentiam significant, praedicantur de tribus personis singulariter @@ -4889,77 +3965,53 @@ pluralitatem suppositorum. Dicimus enim tres existentes vel tres sapientes, aut tres aeternos et increatos et immensos, si adiective sumantur. Si vero substantive sumantur, dicimus unum increatum, -immensum et aeternum, ut Athanasius dicit.</p> -<p title="I q. 39 a. 3 ad 1"><a name="30013"><span class= -"ref">[30013] Iª q. 39 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +immensum et aeternum, ut Athanasius dicit.</p><p title="I q. 39 a. 3 ad 1"><a name="30013"><span class="ref">[30013] Iª q. 39 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, licet Deus significet habentem deitatem, est tamen alius modus significandi, nam Deus dicitur substantive, sed habens deitatem dicitur adiective. Unde, licet sint tres habentes -deitatem, non tamen sequitur quod sint tres dii.</p> -<p title="I q. 39 a. 3 ad 2"><a name="30014"><span class= -"ref">[30014] Iª q. 39 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +deitatem, non tamen sequitur quod sint tres dii.</p><p title="I q. 39 a. 3 ad 2"><a name="30014"><span class="ref">[30014] Iª q. 39 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod diversae linguae habent diversum modum loquendi. Unde, sicut propter pluralitatem suppositorum Graeci dicunt tres hypostases, ita et in Hebraeo dicitur pluraliter Elohim. Nos autem non dicimus pluraliter neque deos neque substantias, ne pluralitas -ad substantiam referatur.</p> -<p title="I q. 39 a. 3 ad 3"><a name="30015"><span class= -"ref">[30015] Iª q. 39 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +ad substantiam referatur.</p><p title="I q. 39 a. 3 ad 3"><a name="30015"><span class="ref">[30015] Iª q. 39 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod hoc nomen res est de transcendentibus. Unde, secundum quod pertinet ad relationem, pluraliter praedicatur in divinis, secundum vero quod pertinet ad substantiam, singulariter praedicatur. Unde Augustinus dicit ibidem quod <i>eadem Trinitas -quaedam summa res est</i>.</p> -<p title="I q. 39 a. 3 ad 4"><a name="30016"><span class= -"ref">[30016] Iª q. 39 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum +quaedam summa res est</i>.</p><p title="I q. 39 a. 3 ad 4"><a name="30016"><span class="ref">[30016] Iª q. 39 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod forma significata per hoc nomen persona, non est essentia vel natura, sed personalitas. Unde, cum sint tres personalitates, idest tres personales proprietates, in patre et filio et spiritu sancto, non singulariter, sed pluraliter -praedicatur de tribus.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 39 a. 4 arg. 1"><a name="30017"><span class= -"ref">[30017] Iª q. 39 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +praedicatur de tribus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 39 a. 4 arg. 1"><a name="30017"><span class="ref">[30017] Iª q. 39 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod nomina essentialia concretiva non possunt supponere pro persona, ita quod haec sit vera, Deus genuit Deum. Quia, ut sophistae dicunt, terminus singularis idem significat et supponit. Sed hoc nomen Deus videtur esse terminus singularis, cum pluraliter praedicari non possit, ut dictum est. Ergo, cum significet essentiam, videtur quod supponat pro essentia, et non -pro persona.</p> -<p title="I q. 39 a. 4 arg. 2"><a name="30018"><span class= -"ref">[30018] Iª q. 39 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +pro persona.</p><p title="I q. 39 a. 4 arg. 2"><a name="30018"><span class="ref">[30018] Iª q. 39 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, terminus in subiecto positus non restringitur per terminum positum in praedicato, ratione significationis; sed solum ratione temporis consignificati. Sed cum dico, Deus creat, hoc nomen Deus supponit pro essentia. Ergo cum dicitur, Deus genuit, non potest iste terminus Deus, ratione praedicati notionalis, supponere pro -persona.</p> -<p title="I q. 39 a. 4 arg. 3"><a name="30019"><span class= -"ref">[30019] Iª q. 39 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, si +persona.</p><p title="I q. 39 a. 4 arg. 3"><a name="30019"><span class="ref">[30019] Iª q. 39 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, si haec est vera, Deus genuit, quia pater generat; pari ratione haec erit vera, Deus non generat, quia filius non generat. Ergo est Deus generans, et Deus non generans. Et ita videtur sequi quod sint duo -dii.</p> -<p title="I q. 39 a. 4 arg. 4"><a name="30020"><span class= -"ref">[30020] Iª q. 39 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, si +dii.</p><p title="I q. 39 a. 4 arg. 4"><a name="30020"><span class="ref">[30020] Iª q. 39 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, si Deus genuit Deum, aut se Deum, aut alium Deum. Sed non se Deum, quia, ut Augustinus dicit, in I de Trin., <i>nulla res generat seipsam</i>. Neque alium Deum, quia non est nisi unus Deus. Ergo -haec est falsa, Deus genuit Deum.</p> -<p title="I q. 39 a. 4 arg. 5"><a name="30021"><span class= -"ref">[30021] Iª q. 39 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, si +haec est falsa, Deus genuit Deum.</p><p title="I q. 39 a. 4 arg. 5"><a name="30021"><span class="ref">[30021] Iª q. 39 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, si Deus genuit Deum, aut Deum qui est Deus pater, aut Deum qui non est Deus pater. Si Deum qui est Deus pater, ergo Deus pater est genitus. Si Deum qui non est Deus pater, ergo Deus est qui non est Deus pater, quod est falsum. Non ergo potest dici quod Deus genuit -Deum.</p> -<p title="I q. 39 a. 4 s. c."><a name="30022"><span class= -"ref">[30022] Iª q. 39 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est -quod in symbolo dicitur Deum de Deo.</p> -<p title="I q. 39 a. 4 co."><a name="30023"><span class= -"ref">[30023] Iª q. 39 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +Deum.</p><p title="I q. 39 a. 4 s. c."><a name="30022"><span class="ref">[30022] Iª q. 39 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +quod in symbolo dicitur Deum de Deo.</p><p title="I q. 39 a. 4 co."><a name="30023"><span class="ref">[30023] Iª q. 39 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod quidam dixerunt quod hoc nomen Deus, et similia, proprie secundum suam naturam supponunt pro essentia, sed ex adiuncto notionali trahuntur ad supponendum pro persona. Et haec opinio @@ -4977,20 +4029,14 @@ significatae, quae est deitas. Quandoque vero supponit personam, vel unam tantum, ut cum dicitur, Deus generat; vel duas, ut cum dicitur Deus spirat; vel tres, ut cum dicitur, <i>regi saeculorum -immortali, invisibili, soli Deo</i> etc., I Tim. I.</p> -<p title="I q. 39 a. 4 ad 1"><a name="30024"><span class= -"ref">[30024] Iª q. 39 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +immortali, invisibili, soli Deo</i> etc., I Tim. I.</p><p title="I q. 39 a. 4 ad 1"><a name="30024"><span class="ref">[30024] Iª q. 39 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod hoc nomen Deus, licet conveniat cum terminis singularibus in hoc, quod forma significata non multiplicatur; convenit tamen cum terminis communibus in hoc, quod forma significata invenitur in pluribus suppositis. Unde non oportet quod -semper supponat pro essentia quam significat.</p> -<p title="I q. 39 a. 4 ad 2"><a name="30025"><span class= -"ref">[30025] Iª q. 39 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +semper supponat pro essentia quam significat.</p><p title="I q. 39 a. 4 ad 2"><a name="30025"><span class="ref">[30025] Iª q. 39 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod obiectio illa procedit contra illos qui dicebant quod -hoc nomen Deus non habet naturalem suppositionem pro persona.</p> -<p title="I q. 39 a. 4 ad 3"><a name="30026"><span class= -"ref">[30026] Iª q. 39 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +hoc nomen Deus non habet naturalem suppositionem pro persona.</p><p title="I q. 39 a. 4 ad 3"><a name="30026"><span class="ref">[30026] Iª q. 39 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod aliter se habet hoc nomen Deus ad supponendum pro persona, et hoc nomen homo. Quia enim forma significata per hoc nomen homo, idest humanitas, realiter dividitur in diversis @@ -5012,9 +4058,7 @@ Deus generans et est Deus non generans, nisi ponatur aliquid pertinens ad personas; ut puta si dicamus, pater est Deus generans, et filius est Deus non generans. Et ita non sequitur quod sint -plures dii, quia pater et filius sunt unus Deus, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 39 a. 4 ad 4"><a name="30027"><span class= -"ref">[30027] Iª q. 39 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum +plures dii, quia pater et filius sunt unus Deus, ut dictum est.</p><p title="I q. 39 a. 4 ad 4"><a name="30027"><span class="ref">[30027] Iª q. 39 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod haec est falsa, pater genuit se Deum, quia ly se, cum sit reciprocum, refert idem suppositum. Neque est contrarium quod Augustinus dicit, ad maximum, quod Deus pater genuit alterum se. @@ -5029,9 +4073,7 @@ deitatis. Quidam tamen concedunt istam, genuit alium Deum, ita quod ly alius sit substantivum, et ly Deus appositive construatur cum eo. Sed hic est improprius modus loquendi, et evitandus, ne detur -occasio erroris.</p> -<p title="I q. 39 a. 4 ad 5"><a name="30028"><span class= -"ref">[30028] Iª q. 39 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum +occasio erroris.</p><p title="I q. 39 a. 4 ad 5"><a name="30028"><span class="ref">[30028] Iª q. 39 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod haec est falsa, Deus genuit Deum qui est Deus pater, quia, cum ly pater appositive construatur cum ly Deus, restringit ipsum ad standum pro persona patris; ut sit sensus, genuit Deum qui @@ -5049,50 +4091,32 @@ Negativae vero sensus est, quod esse Deum patrem non tantum removeatur a persona filii, sed etiam a divinitate eius sed hoc irrationabile videtur, cum, secundum philosophum, de eodem de quo -est affirmatio, possit etiam esse negatio.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 5</div> -<p title="I q. 39 a. 5 arg. 1"><a name="30029"><span class= -"ref">[30029] Iª q. 39 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic +est affirmatio, possit etiam esse negatio.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I q. 39 a. 5 arg. 1"><a name="30029"><span class="ref">[30029] Iª q. 39 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic proceditur. Videtur quod nomina essentialia in abstracto significata possint supponere pro persona, ita quod haec sit vera, essentia generat essentiam. Dicit enim Augustinus, VII de Trin., <i>pater et filius sunt una sapientia, quia una essentia; et singillatim sapientia de sapientia, sicut essentia de -essentia</i>.</p> -<p title="I q. 39 a. 5 arg. 2"><a name="30030"><span class= -"ref">[30030] Iª q. 39 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, +essentia</i>.</p><p title="I q. 39 a. 5 arg. 2"><a name="30030"><span class="ref">[30030] Iª q. 39 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, generatis nobis vel corruptis, generantur vel corrumpuntur ea quae in nobis sunt. Sed filius generatur. Ergo, cum essentia divina sit -in filio, videtur quod essentia divina generetur.</p> -<p title="I q. 39 a. 5 arg. 3"><a name="30031"><span class= -"ref">[30031] Iª q. 39 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, idem +in filio, videtur quod essentia divina generetur.</p><p title="I q. 39 a. 5 arg. 3"><a name="30031"><span class="ref">[30031] Iª q. 39 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, idem est Deus et essentia divina, ut ex supra dictis patet. Sed haec est vera, Deus generat Deum, sicut dictum est. Ergo haec est vera, -essentia generat essentiam.</p> -<p title="I q. 39 a. 5 arg. 4"><a name="30032"><span class= -"ref">[30032] Iª q. 39 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea, de +essentia generat essentiam.</p><p title="I q. 39 a. 5 arg. 4"><a name="30032"><span class="ref">[30032] Iª q. 39 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea, de quocumque praedicatur aliquid, potest supponere pro illo. Sed essentia divina est pater. Ergo essentia potest supponere pro -persona patris. Et sic essentia generat.</p> -<p title="I q. 39 a. 5 arg. 5"><a name="30033"><span class= -"ref">[30033] Iª q. 39 a. 5 arg. 5</span></a> Praeterea, +persona patris. Et sic essentia generat.</p><p title="I q. 39 a. 5 arg. 5"><a name="30033"><span class="ref">[30033] Iª q. 39 a. 5 arg. 5</span></a> Praeterea, essentia est res generans, quia est pater, qui est generans. Si igitur essentia non sit generans, erit essentia res generans et non -generans, quod est impossibile.</p> -<p title="I q. 39 a. 5 arg. 6"><a name="30034"><span class= -"ref">[30034] Iª q. 39 a. 5 arg. 6</span></a> Praeterea, +generans, quod est impossibile.</p><p title="I q. 39 a. 5 arg. 6"><a name="30034"><span class="ref">[30034] Iª q. 39 a. 5 arg. 6</span></a> Praeterea, Augustinus dicit, in IV de Trin., <i>pater est principium totius deitatis</i>. Sed non est principium nisi generando vel spirando. -Ergo pater generat vel spirat deitatem.</p> -<p title="I q. 39 a. 5 s. c."><a name="30035"><span class= -"ref">[30035] Iª q. 39 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est +Ergo pater generat vel spirat deitatem.</p><p title="I q. 39 a. 5 s. c."><a name="30035"><span class="ref">[30035] Iª q. 39 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, in I de Trin., quod <i>nulla res generat seipsam</i>. Sed si essentia generat essentiam, non generat nisi seipsam, cum nihil sit in Deo, quod distinguatur a divina essentia. -Ergo essentia non generat essentiam.</p> -<p title="I q. 39 a. 5 co."><a name="30036"><span class= -"ref">[30036] Iª q. 39 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum +Ergo essentia non generat essentiam.</p><p title="I q. 39 a. 5 co."><a name="30036"><span class="ref">[30036] Iª q. 39 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum quod circa hoc erravit abbas Ioachim, asserens quod, sicut dicitur, Deus genuit Deum, ita potest dici quod essentia genuit essentiam; considerans quod, propter divinam simplicitatem, non est aliud Deus @@ -5110,9 +4134,7 @@ quae sunt propria personarum, quibus ab invicem distinguuntur, non possunt essentiae attribui, significaretur enim quod esset distinctio in essentia divina, sicut est distinctio in -suppositis.</p> -<p title="I q. 39 a. 5 ad 1"><a name="30037"><span class= -"ref">[30037] Iª q. 39 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo +suppositis.</p><p title="I q. 39 a. 5 ad 1"><a name="30037"><span class="ref">[30037] Iª q. 39 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, ad exprimendam unitatem essentiae et personae, sancti doctores aliquando expressius locuti sunt quam proprietas locutionis patiatur. Unde huiusmodi locutiones non sunt @@ -5124,29 +4146,21 @@ quidam ordo attendendus, quia ea quae pertinent ad actum, magis propinque se habent ad personas, quia actus sunt suppositorum. Unde minus impropria est ista, natura de natura, vel sapientia de -sapientia, quam essentia de essentia.</p> -<p title="I q. 39 a. 5 ad 2"><a name="30038"><span class= -"ref">[30038] Iª q. 39 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum +sapientia, quam essentia de essentia.</p><p title="I q. 39 a. 5 ad 2"><a name="30038"><span class="ref">[30038] Iª q. 39 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod in creaturis generatum non accipit naturam eandem numero quam generans habet, sed aliam numero, quae incipit in eo esse per generationem de novo, et desinit esse per corruptionem, et ideo generatur et corrumpitur per accidens. Sed Deus genitus eandem naturam numero accipit quam generans habet. Et ideo natura divina -in filio non generatur, neque per se neque per accidens.</p> -<p title="I q. 39 a. 5 ad 3"><a name="30039"><span class= -"ref">[30039] Iª q. 39 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium +in filio non generatur, neque per se neque per accidens.</p><p title="I q. 39 a. 5 ad 3"><a name="30039"><span class="ref">[30039] Iª q. 39 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, licet Deus et divina essentia sint idem secundum rem, tamen, ratione alterius modi significandi, oportet loqui -diversimode de utroque.</p> -<p title="I q. 39 a. 5 ad 4"><a name="30040"><span class= -"ref">[30040] Iª q. 39 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum +diversimode de utroque.</p><p title="I q. 39 a. 5 ad 4"><a name="30040"><span class="ref">[30040] Iª q. 39 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod essentia divina praedicatur de patre per modum identitatis, propter divinam simplicitatem, nec tamen sequitur quod possit supponere pro patre, propter diversum modum significandi. Ratio autem procederet in illis, quorum unum praedicatur de altero -sicut universale de particulari.</p> -<p title="I q. 39 a. 5 ad 5"><a name="30041"><span class= -"ref">[30041] Iª q. 39 a. 5 ad 5</span></a> Ad quintum +sicut universale de particulari.</p><p title="I q. 39 a. 5 ad 5"><a name="30041"><span class="ref">[30041] Iª q. 39 a. 5 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod haec est differentia inter nomina substantiva et adiectiva, quia nomina substantiva ferunt suum suppositum, adiectiva vero non, sed rem significatam ponunt circa substantivum. @@ -5162,9 +4176,7 @@ Deus supponant pro persona, non autem si supponant pro essentia. Unde non est contradictio, si dicatur quod essentia est res generans, et res non generans, quia primo res tenetur pro persona, -secundo pro essentia.</p> -<p title="I q. 39 a. 5 ad 6"><a name="30042"><span class= -"ref">[30042] Iª q. 39 a. 5 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum +secundo pro essentia.</p><p title="I q. 39 a. 5 ad 6"><a name="30042"><span class="ref">[30042] Iª q. 39 a. 5 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum quod deitas, inquantum est una in pluribus suppositis, habet quandam convenientiam cum forma nominis collectivi. Unde cum dicitur, pater est principium totius deitatis, potest sumi pro @@ -5173,11 +4185,7 @@ ipsius, sicut aliquis de populo dicitur rector totius populi, non tamen sui ipsius. Vel potest dici quod est principium totius deitatis, non quia eam generet et spiret, sed quia eam, generando -et spirando, communicat.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 6</div> -<p title="I q. 39 a. 6 arg. 1"><a name="30043"><span class= -"ref">[30043] Iª q. 39 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic +et spirando, communicat.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I q. 39 a. 6 arg. 1"><a name="30043"><span class="ref">[30043] Iª q. 39 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic proceditur. Videtur quod personae non possint praedicari de nominibus essentialibus concretis, ut dicatur, Deus est tres personae, vel est Trinitas. Haec enim est falsa, homo est omnis @@ -5186,21 +4194,15 @@ similiter ista, Deus est Trinitas, pro nullo suppositorum naturae divinae verificari potest, neque enim pater est Trinitas, neque filius, neque spiritus sanctus. Ergo haec est falsa, Deus est -Trinitas.</p> -<p title="I q. 39 a. 6 arg. 2"><a name="30044"><span class= -"ref">[30044] Iª q. 39 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, +Trinitas.</p><p title="I q. 39 a. 6 arg. 2"><a name="30044"><span class="ref">[30044] Iª q. 39 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, inferiora non praedicantur de suis superioribus nisi accidentali praedicatione, ut cum dico, animal est homo, accidit enim animali esse hominem. Sed hoc nomen Deus se habet ad tres personas sicut commune ad inferiora, ut Damascenus dicit. Ergo videtur quod nomina personarum non possint praedicari de hoc nomine Deus, nisi -accidentaliter.</p> -<p title="I q. 39 a. 6 s. c."><a name="30045"><span class= -"ref">[30045] Iª q. 39 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est +accidentaliter.</p><p title="I q. 39 a. 6 s. c."><a name="30045"><span class="ref">[30045] Iª q. 39 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, in sermone de fide, <i>credimus unum Deum -unam esse divini nominis Trinitatem</i>.</p> -<p title="I q. 39 a. 6 co."><a name="30046"><span class= -"ref">[30046] Iª q. 39 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum +unam esse divini nominis Trinitatem</i>.</p><p title="I q. 39 a. 6 co."><a name="30046"><span class="ref">[30046] Iª q. 39 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut iam dictum est, licet nomina personalia vel notionalia adiectiva non possint praedicari de essentia; tamen substantiva possunt, propter realem identitatem essentiae et personae. Essentia @@ -5209,27 +4211,19 @@ praedicari; ut si dicamus, essentia est pater et filius et spiritus sanctus. Et quia hoc nomen Deus per se habet quod supponat pro essentia, ut dictum est, ideo, sicut haec est vera, essentia est -tres personae, ita haec est vera, Deus est tres personae.</p> -<p title="I q. 39 a. 6 ad 1"><a name="30047"><span class= -"ref">[30047] Iª q. 39 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo +tres personae, ita haec est vera, Deus est tres personae.</p><p title="I q. 39 a. 6 ad 1"><a name="30047"><span class="ref">[30047] Iª q. 39 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, sicut supra dictum est, hoc nomen homo per se habet supponere pro persona; sed ex adiuncto habet quod stet pro natura communi. Et ideo haec est falsa, homo est omnis homo, quia pro nullo supposito verificari potest. Sed hoc nomen Deus per se habet quod stet pro essentia. Unde, licet pro nullo suppositorum divinae naturae haec sit vera, Deus est Trinitas, est tamen vera pro -essentia. Quod non attendens, Porretanus eam negavit.</p> -<p title="I q. 39 a. 6 ad 2"><a name="30048"><span class= -"ref">[30048] Iª q. 39 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum +essentia. Quod non attendens, Porretanus eam negavit.</p><p title="I q. 39 a. 6 ad 2"><a name="30048"><span class="ref">[30048] Iª q. 39 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, cum dicitur, Deus vel divina essentia est pater, est praedicatio per identitatem, non autem sicut inferioris de superiori, quia in divinis non est universale et singulare. Unde, sicut est per se ista, pater est Deus, ita et ista, Deus est pater; -et nullo modo per accidens.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 7</div> -<p title="I q. 39 a. 7 arg. 1"><a name="30049"><span class= -"ref">[30049] Iª q. 39 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic +et nullo modo per accidens.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="I q. 39 a. 7 arg. 1"><a name="30049"><span class="ref">[30049] Iª q. 39 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic proceditur. Videtur quod nomina essentialia non sint approprianda personis. Quod enim potest vergere in errorem fidei, vitandum est in divinis, quia, ut Hieronymus dicit, <i>ex verbis inordinate @@ -5237,27 +4231,19 @@ personis appropriare alicui, potest vergere in errorem fidei, quia potest intelligi quod vel illi tantum personae conveniant cui appropriantur; vel quod magis conveniant ei quam aliis. Ergo -essentialia attributa non sunt approprianda personis.</p> -<p title="I q. 39 a. 7 arg. 2"><a name="30050"><span class= -"ref">[30050] Iª q. 39 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea, +essentialia attributa non sunt approprianda personis.</p><p title="I q. 39 a. 7 arg. 2"><a name="30050"><span class="ref">[30050] Iª q. 39 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea, essentialia attributa, in abstracto significata, significant per modum formae. Sed una persona non se habet ad aliam ut forma, cum forma ab eo cuius est forma, supposito non distinguatur. Ergo essentialia attributa, maxime in abstracto significata, non debent -appropriari personis.</p> -<p title="I q. 39 a. 7 arg. 3"><a name="30051"><span class= -"ref">[30051] Iª q. 39 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea, +appropriari personis.</p><p title="I q. 39 a. 7 arg. 3"><a name="30051"><span class="ref">[30051] Iª q. 39 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea, proprium prius est appropriato, proprium enim est de ratione appropriati. Sed essentialia attributa, secundum modum intelligendi, sunt priora personis, sicut commune est prius proprio. Ergo essentialia attributa non debent esse -appropriata.</p> -<p title="I q. 39 a. 7 s. c."><a name="30052"><span class= -"ref">[30052] Iª q. 39 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est +appropriata.</p><p title="I q. 39 a. 7 s. c."><a name="30052"><span class="ref">[30052] Iª q. 39 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est quod apostolus dicit, I Cor. I, <i>Christum, Dei virtutem et Dei -sapientiam</i>.</p> -<p title="I q. 39 a. 7 co."><a name="30053"><span class= -"ref">[30053] Iª q. 39 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum +sapientiam</i>.</p><p title="I q. 39 a. 7 co."><a name="30053"><span class="ref">[30053] Iª q. 39 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, ad manifestationem fidei, conveniens fuit essentialia attributa personis appropriari. Licet enim Trinitas personarum demonstratione probari non possit, ut supra dictum est, convenit @@ -5276,15 +4262,11 @@ appropriantur filio, qui procedit per modum intellectus ut verbum. Alio modo, per modum dissimilitudinis, sicut potentia appropriatur patri, ut Augustinus dicit, quia apud nos patres solent esse -propter senectutem infirmi; ne tale aliquid suspicemur in Deo.</p> -<p title="I q. 39 a. 7 ad 1"><a name="30054"><span class= -"ref">[30054] Iª q. 39 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo +propter senectutem infirmi; ne tale aliquid suspicemur in Deo.</p><p title="I q. 39 a. 7 ad 1"><a name="30054"><span class="ref">[30054] Iª q. 39 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod essentialia attributa non sic appropriantur personis ut eis esse propria asserantur, sed ad manifestandum personas per viam similitudinis vel dissimilitudinis, ut dictum est. Unde nullus -error fidei sequitur, sed magis manifestatio veritatis.</p> -<p title="I q. 39 a. 7 ad 2"><a name="30055"><span class= -"ref">[30055] Iª q. 39 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum +error fidei sequitur, sed magis manifestatio veritatis.</p><p title="I q. 39 a. 7 ad 2"><a name="30055"><span class="ref">[30055] Iª q. 39 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, si sic appropriarentur essentialia attributa personis, quod essent eis propria, sequeretur quod una persona se haberet ad aliam in habitudine formae. Quod excludit Augustinus, in @@ -5294,19 +4276,13 @@ filius dicitur sapientia patris, quia est sapientia de patre sapientia, uterque enim per se est sapientia, et simul ambo una sapientia. Unde pater non est sapiens sapientia quam genuit, sed -sapientia quae est sua essentia.</p> -<p title="I q. 39 a. 7 ad 3"><a name="30056"><span class= -"ref">[30056] Iª q. 39 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium +sapientia quae est sua essentia.</p><p title="I q. 39 a. 7 ad 3"><a name="30056"><span class="ref">[30056] Iª q. 39 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, licet essentiale attributum, secundum rationem propriam, sit prius quam persona, secundum, modum intelligendi; tamen, inquantum habet rationem appropriati, nihil prohibet proprium personae esse prius quam appropriatum. Sicut color posterior est corpore, inquantum est corpus, prius tamen est -naturaliter corpore albo, inquantum est album.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 8</div> -<p title="I q. 39 a. 8 arg. 1"><a name="30057"><span class= -"ref">[30057] Iª q. 39 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic +naturaliter corpore albo, inquantum est album.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="I q. 39 a. 8 arg. 1"><a name="30057"><span class="ref">[30057] Iª q. 39 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic proceditur. Videtur quod inconvenienter a sacris doctoribus sint essentialia personis attributa. Dicit enim Hilarius, in II de Trin., <i>aeternitas est in patre, species in imagine, usus in @@ -5319,9 +4295,7 @@ importat durationem essendi, species vero est essendi principium, usus vero ad operationem pertinere videtur. Sed essentia et operatio nulli personae appropriari inveniuntur. Ergo -inconvenienter videntur ista appropriata personis.</p> -<p title="I q. 39 a. 8 arg. 2"><a name="30058"><span class= -"ref">[30058] Iª q. 39 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea, +inconvenienter videntur ista appropriata personis.</p><p title="I q. 39 a. 8 arg. 2"><a name="30058"><span class="ref">[30058] Iª q. 39 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea, Augustinus in I de Doctr. Christ., sic dicit, <i>in patre est unitas, in filio aequalitas, in spiritu sancto unitatis aequalitatisque concordia</i>. Et videtur quod inconvenienter. Quia @@ -5330,26 +4304,20 @@ Sed, sicut ibidem subditur, <i>tria haec unum omnia sunt propter patrem, aequalia omnia propter filium, connexa omnia propter spiritum sanctum</i>. Non ergo convenienter appropriantur -personis.</p> -<p title="I q. 39 a. 8 arg. 3"><a name="30059"><span class= -"ref">[30059] Iª q. 39 a. 8 arg. 3</span></a> Item, secundum +personis.</p><p title="I q. 39 a. 8 arg. 3"><a name="30059"><span class="ref">[30059] Iª q. 39 a. 8 arg. 3</span></a> Item, secundum Augustinum, patri attribuitur potentia, filio sapientia, spiritui sancto bonitas. Et videtur hoc esse inconveniens. Nam virtus ad potentiam pertinet. Virtus autem invenitur appropriari filio, secundum illud I ad Cor. I, <i>Christum, Dei virtutem</i>; et etiam spiritui sancto, secundum illud Luc. VI, <i>virtus de illo exibat, -et sanabat omnes</i>. Non ergo potentia patri est approprianda.</p> -<p title="I q. 39 a. 8 arg. 4"><a name="30060"><span class= -"ref">[30060] Iª q. 39 a. 8 arg. 4</span></a> Item, +et sanabat omnes</i>. Non ergo potentia patri est approprianda.</p><p title="I q. 39 a. 8 arg. 4"><a name="30060"><span class="ref">[30060] Iª q. 39 a. 8 arg. 4</span></a> Item, Augustinus, in libro de Trin., dicit, <i>non confuse accipiendum est quod ait apostolus, ex ipso, et per ipsum, et in ipso - ex ipso dicens propter patrem; per ipsum propter filium; in ipso propter spiritum sanctum</i>. Sed videtur quod inconvenienter. Quia per hoc quod dicit in ipso, videtur importari habitudo causae finalis, quae est prima causarum. Ergo ista habitudo causae deberet appropriari -patri, qui est principium non de principio.</p> -<p title="I q. 39 a. 8 arg. 5"><a name="30061"><span class= -"ref">[30061] Iª q. 39 a. 8 arg. 5</span></a> Item, invenitur +patri, qui est principium non de principio.</p><p title="I q. 39 a. 8 arg. 5"><a name="30061"><span class="ref">[30061] Iª q. 39 a. 8 arg. 5</span></a> Item, invenitur veritas appropriari filio, secundum illud Ioan. XIV, <i>ego sum via, veritas et vita</i>. Et similiter liber vitae, secundum illud Psalmi XXXIX, <i>in capite libri scriptum est de me</i>, Glossa, @@ -5369,9 +4337,7 @@ ille qui est pater et filius et spiritus sanctus, misit me ad vos, demonstrando certam personam. Hoc autem est falsum, quia nulla persona est pater et filius et spiritus sanctus. Non ergo potest -esse commune Trinitati, sed est proprium filii.</p> -<p title="I q. 39 a. 8 co."><a name="30062"><span class= -"ref">[30062] Iª q. 39 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum +esse commune Trinitati, sed est proprium filii.</p><p title="I q. 39 a. 8 co."><a name="30062"><span class="ref">[30062] Iª q. 39 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum quod intellectus noster, qui ex creaturis in Dei cognitionem manuducitur, oportet quod Deum consideret secundum modum quem ex creaturis assumit. In consideratione autem alicuius creaturae, @@ -5495,9 +4461,7 @@ non de principio, quia personae divinae, quarum pater est principium, non procedunt ut ad finem, cum quaelibet illarum sit ultimus finis; sed naturali processione, quae magis ad rationem -naturalis potentiae pertinere videtur.</p> -<p title="I q. 39 a. 8 ad 1"><a name="30063"><span class= -"ref">[30063] Iª q. 39 a. 8 ad 1</span></a> Ad illud vero quod +naturalis potentiae pertinere videtur.</p><p title="I q. 39 a. 8 ad 1"><a name="30063"><span class="ref">[30063] Iª q. 39 a. 8 ad 1</span></a> Ad illud vero quod de aliis quaeritur, dicendum quod veritas, cum pertineat ad intellectum, ut supra dictum est, appropriatur filio, non tamen est proprium eius. Quia veritas, ut supra dictum est, considerari @@ -5527,50 +4491,34 @@ Unde et, grammatice loquendo, essentia divina, secundum quod significatur et supponitur per hoc nomen Deus, potest demonstrari hoc pronomine iste; secundum illud Exod. XV, <i>iste Deus meus, et -glorificabo eum</i>.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 40</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 40 pr."><a name="30064"><span class="ref">[30064] -Iª q. 40 pr.</span></a> Deinde quaeritur de personis in +glorificabo eum</i>.</p></div></div><div class="q" id="q40"><h2>Quaestio 40</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 40 pr."><a name="30064"><span class="ref">[30064] +Iª q. 40 pr.</span></a> Deinde quaeritur de personis in comparatione ad relationes sive proprietates. Et quaeruntur quatuor. Primo, utrum relatio sit idem quod persona. Secundo, utrum relationes distinguant et constituant personas. Tertio, utrum, abstractis per intellectum relationibus a personis, remaneant hypostases distinctae. Quarto, utrum relationes, secundum -intellectum, praesupponant actus personarum, vel e converso.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 40 a. 1 arg. 1"><a name="30065"><span class= -"ref">[30065] Iª q. 40 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +intellectum, praesupponant actus personarum, vel e converso.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 40 a. 1 arg. 1"><a name="30065"><span class="ref">[30065] Iª q. 40 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod in divinis non sit idem relatio quod persona. Quaecumque enim sunt idem, multiplicato uno eorum, multiplicatur et aliud. Sed contingit in una persona esse plures relationes, sicut in persona patris est paternitas et communis spiratio, et iterum unam relationem in duabus personis esse, sicut communis spiratio est in patre et filio. Ergo relatio non est idem -quod persona.</p> -<p title="I q. 40 a. 1 arg. 2"><a name="30066"><span class= -"ref">[30066] Iª q. 40 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, nihil +quod persona.</p><p title="I q. 40 a. 1 arg. 2"><a name="30066"><span class="ref">[30066] Iª q. 40 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, nihil est in seipso, secundum philosophum, in IV Physic. Sed relatio est in persona. Nec potest dici quod ratione identitatis, quia sic esset etiam in essentia. Ergo relatio sive proprietas et persona -non sunt idem in divinis.</p> -<p title="I q. 40 a. 1 arg. 3"><a name="30067"><span class= -"ref">[30067] Iª q. 40 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +non sunt idem in divinis.</p><p title="I q. 40 a. 1 arg. 3"><a name="30067"><span class="ref">[30067] Iª q. 40 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, quaecumque sunt idem, ita se habent, quod quidquid praedicatur de uno, praedicatur et de alio. Non autem quidquid praedicatur de persona, praedicatur de proprietate. Dicimus enim quod pater generat, sed non dicimus quod paternitas sit generans. Ergo -proprietas non est idem quod persona in divinis.</p> -<p title="I q. 40 a. 1 s. c."><a name="30068"><span class= -"ref">[30068] Iª q. 40 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra, in +proprietas non est idem quod persona in divinis.</p><p title="I q. 40 a. 1 s. c."><a name="30068"><span class="ref">[30068] Iª q. 40 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra, in divinis non differt quod est et quo est, ut habetur a Boetio in libro de Hebd. Sed pater paternitate est pater. Ergo pater idem est quod paternitas. Et eadem ratione aliae proprietates idem sunt cum -personis.</p> -<p title="I q. 40 a. 1 co."><a name="30069"><span class= -"ref">[30069] Iª q. 40 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +personis.</p><p title="I q. 40 a. 1 co."><a name="30069"><span class="ref">[30069] Iª q. 40 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod circa hoc aliqui diversimode opinati sunt. Quidam enim dixerunt proprietates neque esse personas, neque in personis. Qui fuerunt moti ex modo significandi relationum, quae quidem non @@ -5586,9 +4534,7 @@ significantur in abstracto, ut quaedam formae personarum. Unde, cum de ratione formae sit, quod sit in eo cuius est forma, oportet dicere proprietates esse in personis, et eas tamen esse personas; -sicut essentiam esse in Deo dicimus, quae tamen est Deus.</p> -<p title="I q. 40 a. 1 ad 1"><a name="30070"><span class= -"ref">[30070] Iª q. 40 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +sicut essentiam esse in Deo dicimus, quae tamen est Deus.</p><p title="I q. 40 a. 1 ad 1"><a name="30070"><span class="ref">[30070] Iª q. 40 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod persona et proprietas sunt idem re, differunt tamen secundum rationem. Unde non oportet quod, multiplicato uno, multiplicetur reliquum. Considerandum tamen est quod, propter @@ -5609,53 +4555,35 @@ illud quod attribuitur Deo, est eius essentia. Sic igitur communis spiratio est idem cum persona patris et cum persona filii, non quod sit una persona per se subsistens; sed, sicut una essentia est in -duabus personis, ita et una proprietas, ut supra dictum est.</p> -<p title="I q. 40 a. 1 ad 2"><a name="30071"><span class= -"ref">[30071] Iª q. 40 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +duabus personis, ita et una proprietas, ut supra dictum est.</p><p title="I q. 40 a. 1 ad 2"><a name="30071"><span class="ref">[30071] Iª q. 40 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod proprietates dicuntur esse in essentia, per modum identitatis tantum. In personis autem dicuntur esse per modum identitatis, non quidem secundum rem tantum, sed quantum ad modum significandi, sicut forma in supposito. Et ideo proprietates -determinant et distinguunt personas, non autem essentiam.</p> -<p title="I q. 40 a. 1 ad 3"><a name="30072"><span class= -"ref">[30072] Iª q. 40 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +determinant et distinguunt personas, non autem essentiam.</p><p title="I q. 40 a. 1 ad 3"><a name="30072"><span class="ref">[30072] Iª q. 40 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod participia et verba notionalia significant actus notionales. Actus autem suppositorum sunt. Proprietates autem non significantur ut supposita, sed ut formae suppositorum. Et ideo modus significandi repugnat, ut participia et verba notionalia de -proprietatibus praedicentur.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 40 a. 2 arg. 1"><a name="30073"><span class= -"ref">[30073] Iª q. 40 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +proprietatibus praedicentur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 40 a. 2 arg. 1"><a name="30073"><span class="ref">[30073] Iª q. 40 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod personae non distinguantur per relationes. Simplicia enim seipsis distinguuntur. Sed personae divinae sunt maxime simplices. Ergo distinguuntur seipsis, et non -relationibus.</p> -<p title="I q. 40 a. 2 arg. 2"><a name="30074"><span class= -"ref">[30074] Iª q. 40 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, nulla +relationibus.</p><p title="I q. 40 a. 2 arg. 2"><a name="30074"><span class="ref">[30074] Iª q. 40 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, nulla forma distinguitur nisi secundum suum genus, non enim album a nigro distinguitur nisi secundum qualitatem. Sed hypostasis significat individuum in genere substantiae. Non ergo relationibus hypostases -distingui possint.</p> -<p title="I q. 40 a. 2 arg. 3"><a name="30075"><span class= -"ref">[30075] Iª q. 40 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, +distingui possint.</p><p title="I q. 40 a. 2 arg. 3"><a name="30075"><span class="ref">[30075] Iª q. 40 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, absolutum est prius quam relativum. Sed prima distinctio est distinctio divinarum personarum. Ergo divinae personae non -distinguuntur relationibus.</p> -<p title="I q. 40 a. 2 arg. 4"><a name="30076"><span class= -"ref">[30076] Iª q. 40 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, id +distinguuntur relationibus.</p><p title="I q. 40 a. 2 arg. 4"><a name="30076"><span class="ref">[30076] Iª q. 40 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, id quod praesupponit distinctionem, non potest esse primum distinctionis principium. Sed relatio praesupponit distinctionem, cum in eius definitione ponatur, esse enim relativi est ad aliud se habere. Ergo primum principium distinctivum in divinis non potest -esse relatio.</p> -<p title="I q. 40 a. 2 s. c."><a name="30077"><span class= -"ref">[30077] Iª q. 40 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +esse relatio.</p><p title="I q. 40 a. 2 s. c."><a name="30077"><span class="ref">[30077] Iª q. 40 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod Boetius dicit, in libro de Trin., quod sola relatio -multiplicat Trinitatem divinarum personarum.</p> -<p title="I q. 40 a. 2 co."><a name="30078"><span class= -"ref">[30078] Iª q. 40 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +multiplicat Trinitatem divinarum personarum.</p><p title="I q. 40 a. 2 co."><a name="30078"><span class="ref">[30078] Iª q. 40 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod in quibuscumque pluribus invenitur aliquid commune, oportet quaerere aliquid distinctivum. Unde, cum tres personae conveniant secundum essentiae unitatem, necesse est quaerere aliquid quo @@ -5704,34 +4632,22 @@ nomen pater significat relationem, quae est distinctiva et constitutiva hypostasis, hoc autem nomen generans, vel genitus, significat originem, quae non est distinctiva et constitutiva -hypostasis.</p> -<p title="I q. 40 a. 2 ad 1"><a name="30079"><span class= -"ref">[30079] Iª q. 40 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +hypostasis.</p><p title="I q. 40 a. 2 ad 1"><a name="30079"><span class="ref">[30079] Iª q. 40 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod personae sunt ipsae relationes subsistentes. Unde non repugnat simplicitati divinarum personarum, quod relationibus -distinguantur.</p> -<p title="I q. 40 a. 2 ad 2"><a name="30080"><span class= -"ref">[30080] Iª q. 40 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +distinguantur.</p><p title="I q. 40 a. 2 ad 2"><a name="30080"><span class="ref">[30080] Iª q. 40 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod personae divinae non distinguuntur in esse in quo subsistunt, neque in aliquo absoluto, sed solum secundum id quod ad -aliquid dicuntur. Unde ad earum distinctionem sufficit relatio.</p> -<p title="I q. 40 a. 2 ad 3"><a name="30081"><span class= -"ref">[30081] Iª q. 40 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +aliquid dicuntur. Unde ad earum distinctionem sufficit relatio.</p><p title="I q. 40 a. 2 ad 3"><a name="30081"><span class="ref">[30081] Iª q. 40 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod quanto distinctio prior est, tanto propinquior est unitati. Et ideo debet esse minima. Et ideo distinctio personarum non debet esse nisi per id quod minimum distinguit, scilicet per -relationem.</p> -<p title="I q. 40 a. 2 ad 4"><a name="30082"><span class= -"ref">[30082] Iª q. 40 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +relationem.</p><p title="I q. 40 a. 2 ad 4"><a name="30082"><span class="ref">[30082] Iª q. 40 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod relatio praesupponit distinctionem suppositorum, quando est accidens, sed si relatio sit subsistens, non praesupponit, sed secum fert distinctionem. Cum enim dicitur quod relativi esse est ad aliud se habere, per ly aliud intelligitur -correlativum, quod non est prius, sed simul natura.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 40 a. 3 arg. 1"><a name="30083"><span class= -"ref">[30083] Iª q. 40 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +correlativum, quod non est prius, sed simul natura.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 40 a. 3 arg. 1"><a name="30083"><span class="ref">[30083] Iª q. 40 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod, abstractis per intellectum proprietatibus seu relationibus a personis, adhuc remaneant hypostases. Id enim ad quod aliquid se habet ex additione, potest intelligi remoto eo quod @@ -5739,30 +4655,22 @@ intelligi animal remoto rationali. Sed persona se habet ex additione ad hypostasim, est enim persona hypostasis proprietate distincta ad dignitatem pertinente. Ergo, remota proprietate -personali a persona, intelligitur hypostasis.</p> -<p title="I q. 40 a. 3 arg. 2"><a name="30084"><span class= -"ref">[30084] Iª q. 40 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, pater +personali a persona, intelligitur hypostasis.</p><p title="I q. 40 a. 3 arg. 2"><a name="30084"><span class="ref">[30084] Iª q. 40 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, pater non ab eodem habet quod sit pater, et quod sit aliquis. Cum enim paternitate sit pater, si paternitate esset aliquis, sequeretur quod filius, in quo non est paternitas, non esset aliquis. Remota ergo per intellectum paternitate a patre, adhuc remanet quod sit aliquis; quod est esse hypostasim. Ergo, remota proprietate a -persona, remanet hypostasis.</p> -<p title="I q. 40 a. 3 arg. 3"><a name="30085"><span class= -"ref">[30085] Iª q. 40 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, +persona, remanet hypostasis.</p><p title="I q. 40 a. 3 arg. 3"><a name="30085"><span class="ref">[30085] Iª q. 40 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, Augustinus dicit, V de Trin., <i>non hoc est dicere ingenitum, quod est dicere patrem, quia etsi filium non genuisset, nihil prohiberet eum dicere ingenitum</i>. Sed si filium non genuisset, non inesset ei paternitas. Ergo, remota paternitate, adhuc remanet hypostasis -patris ut ingenita.</p> -<p title="I q. 40 a. 3 s. c."><a name="30086"><span class= -"ref">[30086] Iª q. 40 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +patris ut ingenita.</p><p title="I q. 40 a. 3 s. c."><a name="30086"><span class="ref">[30086] Iª q. 40 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod Hilarius dicit, IV de Trin., <i>nihil habet filius nisi natum</i>. Nativitate autem est filius. Ergo, remota filiatione, non remanet hypostasis filii. Et eadem ratio est de aliis -personis.</p> -<p title="I q. 40 a. 3 co."><a name="30087"><span class= -"ref">[30087] Iª q. 40 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +personis.</p><p title="I q. 40 a. 3 co."><a name="30087"><span class="ref">[30087] Iª q. 40 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod duplex fit abstractio per intellectum. Una quidem, secundum quod universale abstrahitur a particulari, ut animal ab homine. Alia vero, secundum quod forma abstrahitur a materia; sicut forma @@ -5809,9 +4717,7 @@ definitionem Boetii, dicentis quod persona est rationalis naturae individua substantia. Unde, ad hoc quod esset hypostasis et non persona, oporteret abstrahi ex parte naturae rationalitatem; non -autem ex parte personae proprietatem.</p> -<p title="I q. 40 a. 3 ad 1"><a name="30088"><span class= -"ref">[30088] Iª q. 40 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +autem ex parte personae proprietatem.</p><p title="I q. 40 a. 3 ad 1"><a name="30088"><span class="ref">[30088] Iª q. 40 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod persona non addit supra hypostasim proprietatem distinguentem absolute, sed proprietatem distinguentem ad dignitatem pertinentem, totum enim hoc est accipiendum loco unius @@ -5820,15 +4726,11 @@ remota proprietate distinguente a persona, non remanet hypostasis, sed remaneret, si tolleretur rationalitas naturae. Tam enim persona quam hypostasis est substantia individua, unde in divinis de -ratione utriusque est relatio distinguens.</p> -<p title="I q. 40 a. 3 ad 2"><a name="30089"><span class= -"ref">[30089] Iª q. 40 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +ratione utriusque est relatio distinguens.</p><p title="I q. 40 a. 3 ad 2"><a name="30089"><span class="ref">[30089] Iª q. 40 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod paternitate pater non solum est pater, sed est persona, et est quis sive hypostasis. Nec tamen sequitur quod filius non sit quis sive hypostasis; sicut non sequitur quod non -sit persona.</p> -<p title="I q. 40 a. 3 ad 3"><a name="30090"><span class= -"ref">[30090] Iª q. 40 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +sit persona.</p><p title="I q. 40 a. 3 ad 3"><a name="30090"><span class="ref">[30090] Iª q. 40 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod intentio Augustini non fuit dicere quod hypostasis patris remaneat ingenita, remota paternitate, quasi innascibilitas constituat et distinguat hypostasim patris, hoc enim esse non @@ -5836,34 +4738,22 @@ dicit. Sed loquitur in communi, quia non omne ingenitum est pater. Remota ergo paternitate, non remanet in divinis hypostasis patris, ut distinguitur ab aliis personis; sed ut distinguitur a creaturis, -sicut Iudaei intelligunt.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 40 a. 4 arg. 1"><a name="30091"><span class= -"ref">[30091] Iª q. 40 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +sicut Iudaei intelligunt.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 40 a. 4 arg. 1"><a name="30091"><span class="ref">[30091] Iª q. 40 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod actus notionales praeintelligantur proprietatibus. Dicit enim Magister, XXVII dist. I Sent., quod <i>semper pater est, quia genuit semper filium</i>. Et ita videtur -quod generatio, secundum intellectum, praecedat paternitatem.</p> -<p title="I q. 40 a. 4 arg. 2"><a name="30092"><span class= -"ref">[30092] Iª q. 40 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, omnis +quod generatio, secundum intellectum, praecedat paternitatem.</p><p title="I q. 40 a. 4 arg. 2"><a name="30092"><span class="ref">[30092] Iª q. 40 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, omnis relatio praesupponit, in intellectu, id supra quod fundatur; sicut aequalitas quantitatem. Sed paternitas est relatio fundata super actione quae est generatio. Ergo paternitas praesupponit -generationem.</p> -<p title="I q. 40 a. 4 arg. 3"><a name="30093"><span class= -"ref">[30093] Iª q. 40 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, sicut +generationem.</p><p title="I q. 40 a. 4 arg. 3"><a name="30093"><span class="ref">[30093] Iª q. 40 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, sicut se habet generatio activa ad paternitatem, ita se habet nativitas ad filiationem. Sed filiatio praesupponit nativitatem, ideo enim filius est, quia natus est. Ergo et paternitas praesupponit -generationem.</p> -<p title="I q. 40 a. 4 s. c."><a name="30094"><span class= -"ref">[30094] Iª q. 40 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, +generationem.</p><p title="I q. 40 a. 4 s. c."><a name="30094"><span class="ref">[30094] Iª q. 40 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, generatio est operatio personae patris. Sed paternitas constituit personam patris. Ergo prius est, secundum intellectum, paternitas -quam generatio.</p> -<p title="I q. 40 a. 4 co."><a name="30095"><span class= -"ref">[30095] Iª q. 40 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +quam generatio.</p><p title="I q. 40 a. 4 co."><a name="30095"><span class="ref">[30095] Iª q. 40 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, secundum illos qui dicunt quod proprietates non distinguunt et constituunt hypostases, sed manifestant hypostases distinctas et constitutas, absolute dicendum est quod relationes, secundum modum @@ -5887,29 +4777,19 @@ praesupponit actum notionalem; quia relatio, inquantum huiusmodi, fundatur super actum. Alio modo, secundum quod est constitutiva personae, et sic oportet quod praeintelligatur relatio actui -notionali, sicut persona agens praeintelligitur actioni.</p> -<p title="I q. 40 a. 4 ad 1"><a name="30096"><span class= -"ref">[30096] Iª q. 40 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +notionali, sicut persona agens praeintelligitur actioni.</p><p title="I q. 40 a. 4 ad 1"><a name="30096"><span class="ref">[30096] Iª q. 40 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, cum Magister dicit quod quia generat est pater, accipit nomen patris secundum quod designat relationem tantum, non autem secundum quod significat personam subsistentem. Sic enim -oporteret e converso dicere quod quia pater est, generat.</p> -<p title="I q. 40 a. 4 ad 2"><a name="30097"><span class= -"ref">[30097] Iª q. 40 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +oporteret e converso dicere quod quia pater est, generat.</p><p title="I q. 40 a. 4 ad 2"><a name="30097"><span class="ref">[30097] Iª q. 40 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod obiectio illa procedit de paternitate, secundum quod -est relatio, et non secundum quod est constitutiva personae.</p> -<p title="I q. 40 a. 4 ad 3"><a name="30098"><span class= -"ref">[30098] Iª q. 40 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +est relatio, et non secundum quod est constitutiva personae.</p><p title="I q. 40 a. 4 ad 3"><a name="30098"><span class="ref">[30098] Iª q. 40 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod nativitas est via ad personam filii, et ideo, secundum intellectum, praecedit filiationem, etiam secundum quod est constitutiva personae filii. Sed generatio activa significatur ut progrediens a persona patris, et ideo praesupponit proprietatem -personalem patris.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 41</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 41 pr."><a name="30099"><span class="ref">[30099] -Iª q. 41 pr.</span></a> Deinde considerandum est de personis +personalem patris.</p></div></div><div class="q" id="q41"><h2>Quaestio 41</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 41 pr."><a name="30099"><span class="ref">[30099] +Iª q. 41 pr.</span></a> Deinde considerandum est de personis in comparatione ad actus notionales. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum actus notionales sint attribuendi personis. Secundo, utrum huiusmodi actus sint necessarii vel voluntarii. Tertio, @@ -5917,43 +4797,29 @@ aliquo. Quarto, utrum in divinis sit ponere potentiam respectu actuum notionalium. Quinto, quid significet huiusmodi potentia. Sexto, utrum actus notionalis ad plures personas terminari -possit.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 41 a. 1 arg. 1"><a name="30100"><span class= -"ref">[30100] Iª q. 41 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +possit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 41 a. 1 arg. 1"><a name="30100"><span class="ref">[30100] Iª q. 41 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod actus notionales non sint personis attribuendi. Dicit enim Boetius, in libro de Trin., quod <i>omnia genera, cum quis in divinam vertit praedicationem, in divinam mutantur substantiam, exceptis relativis</i>. Sed actio est unum de decem generibus. Si igitur actio aliqua Deo attribuitur, ad eius -essentiam pertinebit, et non ad notionem.</p> -<p title="I q. 41 a. 1 arg. 2"><a name="30101"><span class= -"ref">[30101] Iª q. 41 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +essentiam pertinebit, et non ad notionem.</p><p title="I q. 41 a. 1 arg. 2"><a name="30101"><span class="ref">[30101] Iª q. 41 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, Augustinus dicit, V de Trin., omne quod de Deo dicitur, aut dicitur secundum substantiam, aut secundum relationem. Sed ea quae ad substantiam pertinent, significantur per essentialia attributa, quae vero ad relationem, per nomina personarum et per nomina proprietatum. Non sunt ergo, praeter haec, attribuendi personis -notionales actus.</p> -<p title="I q. 41 a. 1 arg. 3"><a name="30102"><span class= -"ref">[30102] Iª q. 41 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +notionales actus.</p><p title="I q. 41 a. 1 arg. 3"><a name="30102"><span class="ref">[30102] Iª q. 41 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, proprium actionis est ex se passionem inferre. Sed in divinis non ponimus passiones. Ergo neque actus notionales ibi ponendi -sunt.</p> -<p title="I q. 41 a. 1 s. c."><a name="30103"><span class= -"ref">[30103] Iª q. 41 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +sunt.</p><p title="I q. 41 a. 1 s. c."><a name="30103"><span class="ref">[30103] Iª q. 41 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, in libro de fide ad Petrum, <i>proprium patris est, quod filium genuit</i>. Sed generatio actus quidam est. -Ergo actus notionales ponendi sunt in divinis.</p> -<p title="I q. 41 a. 1 co."><a name="30104"><span class= -"ref">[30104] Iª q. 41 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +Ergo actus notionales ponendi sunt in divinis.</p><p title="I q. 41 a. 1 co."><a name="30104"><span class="ref">[30104] Iª q. 41 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod in divinis personis attenditur distinctio secundum originem. Origo autem convenienter designari non potest nisi per aliquos actus. Ad designandum igitur ordinem originis in divinis personis, -necessarium fuit attribuere personis actus notionales.</p> -<p title="I q. 41 a. 1 ad 1"><a name="30105"><span class= -"ref">[30105] Iª q. 41 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +necessarium fuit attribuere personis actus notionales.</p><p title="I q. 41 a. 1 ad 1"><a name="30105"><span class="ref">[30105] Iª q. 41 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod omnis origo designatur per aliquem actum. Duplex autem ordo originis attribui Deo potest. Unus quidem, secundum quod creatura ab eo progreditur, et hoc commune est tribus personis. Et @@ -5962,9 +4828,7 @@ originis in divinis attenditur secundum processionem personae a persona. Unde actus designantes huius originis ordinem, notionales dicuntur, quia notiones personarum sunt personarum habitudines ad -invicem, ut ex dictis patet.</p> -<p title="I q. 41 a. 1 ad 2"><a name="30106"><span class= -"ref">[30106] Iª q. 41 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +invicem, ut ex dictis patet.</p><p title="I q. 41 a. 1 ad 2"><a name="30106"><span class="ref">[30106] Iª q. 41 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod actus notionales secundum modum significandi tantum differunt a relationibus personarum; sed re sunt omnino idem. Unde Magister dicit, in I Sent., XXVI dist., quod generatio et nativitas @@ -5988,46 +4852,28 @@ quae ex actionibus et passionibus consequuntur, oportuit seorsum significari habitudines personarum per modum actus, et seorsum per modum relationum. Et sic patet quod sunt idem secundum rem, sed -differunt solum secundum modum significandi.</p> -<p title="I q. 41 a. 1 ad 3"><a name="30107"><span class= -"ref">[30107] Iª q. 41 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +differunt solum secundum modum significandi.</p><p title="I q. 41 a. 1 ad 3"><a name="30107"><span class="ref">[30107] Iª q. 41 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod actio, secundum quod importat originem motus, infert ex se passionem, sic autem non ponitur actio in divinis personis. Unde non ponuntur ibi passiones, nisi solum grammatice loquendo, quantum ad modum significandi; sicut patri attribuimus generare, et -filio generari.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 41 a. 2 arg. 1"><a name="30108"><span class= -"ref">[30108] Iª q. 41 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +filio generari.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 41 a. 2 arg. 1"><a name="30108"><span class="ref">[30108] Iª q. 41 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod actus notionales sint voluntarii. Dicit enim Hilarius, in libro de Synod., <i>non naturali necessitate -ductus, pater genuit filium</i>.</p> -<p title="I q. 41 a. 2 arg. 2"><a name="30109"><span class= -"ref">[30109] Iª q. 41 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, +ductus, pater genuit filium</i>.</p><p title="I q. 41 a. 2 arg. 2"><a name="30109"><span class="ref">[30109] Iª q. 41 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, apostolus, Coloss. I, <i>transtulit nos in regnum filii dilectionis suae</i>. Dilectio autem voluntatis est. Ergo filius genitus est a -patre, voluntate.</p> -<p title="I q. 41 a. 2 arg. 3"><a name="30110"><span class= -"ref">[30110] Iª q. 41 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, nihil +patre, voluntate.</p><p title="I q. 41 a. 2 arg. 3"><a name="30110"><span class="ref">[30110] Iª q. 41 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, nihil magis est voluntarium quam amor. Sed spiritus sanctus procedit a -patre et filio ut amor. Ergo procedit voluntarie.</p> -<p title="I q. 41 a. 2 arg. 4"><a name="30111"><span class= -"ref">[30111] Iª q. 41 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, +patre et filio ut amor. Ergo procedit voluntarie.</p><p title="I q. 41 a. 2 arg. 4"><a name="30111"><span class="ref">[30111] Iª q. 41 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, filius procedit per modum intellectus, ut verbum. Sed omne verbum procedit a dicente per voluntatem. Ergo filius procedit a patre per -voluntatem, et non per naturam.</p> -<p title="I q. 41 a. 2 arg. 5"><a name="30112"><span class= -"ref">[30112] Iª q. 41 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, quod +voluntatem, et non per naturam.</p><p title="I q. 41 a. 2 arg. 5"><a name="30112"><span class="ref">[30112] Iª q. 41 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, quod non est voluntarium, est necessarium. Si igitur pater non genuit filium voluntate, videtur sequi quod necessitate genuerit. Quod est -contra Augustinum, in libro ad Orosium.</p> -<p title="I q. 41 a. 2 s. c."><a name="30113"><span class= -"ref">[30113] Iª q. 41 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +contra Augustinum, in libro ad Orosium.</p><p title="I q. 41 a. 2 s. c."><a name="30113"><span class="ref">[30113] Iª q. 41 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, in eodem libro, quod <i>neque voluntate -genuit pater filium, neque necessitate</i>.</p> -<p title="I q. 41 a. 2 co."><a name="30114"><span class= -"ref">[30114] Iª q. 41 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +genuit pater filium, neque necessitate</i>.</p><p title="I q. 41 a. 2 co."><a name="30114"><span class="ref">[30114] Iª q. 41 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, cum dicitur aliquid esse vel fieri voluntate, dupliciter potest intelligi. Uno modo, ut ablativus designet concomitantiam tantum, sicut possum dicere quod ego sum homo mea voluntate, quia @@ -6062,9 +4908,7 @@ filio dedit ex impassibili ac non nata substantia perfecta nativitas. Talia enim cuncta creata sunt, qualia Deus esse voluit, filius autem, natus ex Deo, talis subsistit, qualis et Deus -est</i>.</p> -<p title="I q. 41 a. 2 ad 1"><a name="30115"><span class= -"ref">[30115] Iª q. 41 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +est</i>.</p><p title="I q. 41 a. 2 ad 1"><a name="30115"><span class="ref">[30115] Iª q. 41 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod auctoritas illa inducitur contra illos qui a generatione filii etiam concomitantiam paternae voluntatis removebant, dicentes sic eum natura genuisse filium, ut inde @@ -6073,29 +4917,21 @@ huiusmodi defectus. Et hoc patet per praecedentia et subsequentia. Sic enim ibi dicitur, <i>non enim, nolente patre, vel coactus pater, vel naturali necessitate inductus cum nollet, genuit -filium</i>.</p> -<p title="I q. 41 a. 2 ad 2"><a name="30116"><span class= -"ref">[30116] Iª q. 41 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +filium</i>.</p><p title="I q. 41 a. 2 ad 2"><a name="30116"><span class="ref">[30116] Iª q. 41 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod apostolus nominat Christum filium dilectionis Dei, inquantum est a Deo superabundanter dilectus, non quod dilectio sit -principium generationis filii.</p> -<p title="I q. 41 a. 2 ad 3"><a name="30117"><span class= -"ref">[30117] Iª q. 41 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +principium generationis filii.</p><p title="I q. 41 a. 2 ad 3"><a name="30117"><span class="ref">[30117] Iª q. 41 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod etiam voluntas, inquantum est natura quaedam, aliquid naturaliter vult; sicut voluntas hominis naturaliter tendit ad beatitudinem. Et similiter Deus naturaliter vult et amat seipsum. Sed circa alia a se, voluntas Dei se habet ad utrumque quodammodo, ut dictum est. Spiritus autem sanctus procedit ut amor, inquantum Deus amat seipsum. Unde naturaliter procedit, quamvis per modum -voluntatis procedat.</p> -<p title="I q. 41 a. 2 ad 4"><a name="30118"><span class= -"ref">[30118] Iª q. 41 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +voluntatis procedat.</p><p title="I q. 41 a. 2 ad 4"><a name="30118"><span class="ref">[30118] Iª q. 41 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod etiam in conceptionibus intellectualibus fit reductio ad prima, quae naturaliter intelliguntur. Deus autem naturaliter intelligit seipsum. Et secundum hoc, conceptio verbi divini est -naturalis.</p> -<p title="I q. 41 a. 2 ad 5"><a name="30119"><span class= -"ref">[30119] Iª q. 41 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum +naturalis.</p><p title="I q. 41 a. 2 ad 5"><a name="30119"><span class="ref">[30119] Iª q. 41 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod necessarium dicitur aliquid per se, et per aliud. Per aliud quidem dupliciter. Uno modo, sicut per causam agentem et cogentem, et sic necessarium dicitur quod est violentum. Alio modo, @@ -6105,11 +4941,7 @@ necessaria, quia Deus non est propter finem, neque coactio cadit in ipsum. Per se autem dicitur aliquid necessarium, quod non potest non esse. Et sic Deum esse est necessarium. Et hoc modo patrem -generare filium est necessarium.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 41 a. 3 arg. 1"><a name="30120"><span class= -"ref">[30120] Iª q. 41 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +generare filium est necessarium.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 41 a. 3 arg. 1"><a name="30120"><span class="ref">[30120] Iª q. 41 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod actus notionales non sint de aliquo. Quia si pater generat filium de aliquo, aut de seipso, aut de aliquo alio. Si de aliquo alio, cum id de quo aliquid generatur, sit in eo @@ -6121,23 +4953,17 @@ est albus, quia homo permanet, cum de non albo fit albus, sequitur igitur quod pater vel non permaneat, genito filio, vel quod pater sit filius, quod est falsum. Non ergo pater generat filium de -aliquo, sed de nihilo.</p> -<p title="I q. 41 a. 3 arg. 2"><a name="30121"><span class= -"ref">[30121] Iª q. 41 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, id de +aliquo, sed de nihilo.</p><p title="I q. 41 a. 3 arg. 2"><a name="30121"><span class="ref">[30121] Iª q. 41 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, id de quo aliquid generatur, est principium eius quod generatur. Si ergo pater generat filium de essentia vel natura sua sequitur quod essentia vel natura patris sit principium filii. Sed non principium materiale, quia materia locum in divinis non habet. Ergo est principium quasi activum, sicut generans est principium geniti. Et -ita sequitur quod essentia generet, quod supra improbatum est.</p> -<p title="I q. 41 a. 3 arg. 3"><a name="30122"><span class= -"ref">[30122] Iª q. 41 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, +ita sequitur quod essentia generet, quod supra improbatum est.</p><p title="I q. 41 a. 3 arg. 3"><a name="30122"><span class="ref">[30122] Iª q. 41 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, Augustinus dicit quod tres personae non sunt ex eadem essentia, quia non est aliud essentia et persona. Sed persona filii non est aliud ab essentia patris. Ergo filius non est de essentia -patris.</p> -<p title="I q. 41 a. 3 arg. 4"><a name="30123"><span class= -"ref">[30123] Iª q. 41 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, omnis +patris.</p><p title="I q. 41 a. 3 arg. 4"><a name="30123"><span class="ref">[30123] Iª q. 41 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, omnis creatura est ex nihilo. Sed filius in Scripturis dicitur creatura, dicitur enim Eccli. XXIV, ex ore sapientiae genitae, <i>ego ex ore altissimi prodii, primogenita ante omnem creaturam</i>; et postea @@ -6147,13 +4973,9 @@ quod dicitur, Zac. XII <i>dixit dominus, extendens caelum et fundans terram, et creans spiritum hominis in eo</i>; et Amos IV, secundum aliam litteram, <i>ego formans montes, et creans -spiritum</i>.</p> -<p title="I q. 41 a. 3 s. c."><a name="30124"><span class= -"ref">[30124] Iª q. 41 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +spiritum</i>.</p><p title="I q. 41 a. 3 s. c."><a name="30124"><span class="ref">[30124] Iª q. 41 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, in libro de fide ad Petrum, <i>pater Deus de -sua natura sine initio genuit filium sibi aequalem</i>.</p> -<p title="I q. 41 a. 3 co."><a name="30125"><span class= -"ref">[30125] Iª q. 41 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +sua natura sine initio genuit filium sibi aequalem</i>.</p><p title="I q. 41 a. 3 co."><a name="30125"><span class="ref">[30125] Iª q. 41 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod filius non est genitus de nihilo, sed de substantia patris. Ostensum est enim supra quod paternitas, et filiatio, et nativitas, vere et proprie est in divinis. Hoc autem interest inter @@ -6186,17 +5008,13 @@ substantiam geniti. Sed divina natura impartibilis est. Unde necesse est quod pater, generando filium, non partem naturae in ipsum transfuderit, sed totam naturam ei communicaverit, remanente -distinctione solum secundum originem, ut ex dictis patet.</p> -<p title="I q. 41 a. 3 ad 1"><a name="30126"><span class= -"ref">[30126] Iª q. 41 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +distinctione solum secundum originem, ut ex dictis patet.</p><p title="I q. 41 a. 3 ad 1"><a name="30126"><span class="ref">[30126] Iª q. 41 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, cum filius dicitur natus de patre, haec praepositio de significat principium generans consubstantiale; non autem principium materiale. Quod enim producitur de materia, fit per transmutationem illius de quo producitur, in aliquam formam; divina autem essentia non est transmutabilis, neque alterius formae -susceptiva.</p> -<p title="I q. 41 a. 3 ad 2"><a name="30127"><span class= -"ref">[30127] Iª q. 41 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +susceptiva.</p><p title="I q. 41 a. 3 ad 2"><a name="30127"><span class="ref">[30127] Iª q. 41 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, cum dicitur filius genitus de essentia patris, secundum expositionem Magistri, V dist. I Sent., designat habitudinem principii quasi activi, ubi sic exponit, <i>filius est @@ -6217,16 +5035,12 @@ enim dicere quod Angelus aliquis est de natura intellectuali. Et per hunc modum dicimus quod filius est genitus de essentia patris; inquantum essentia patris, filio per generationem communicata, in -eo subsistit.</p> -<p title="I q. 41 a. 3 ad 3"><a name="30128"><span class= -"ref">[30128] Iª q. 41 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +eo subsistit.</p><p title="I q. 41 a. 3 ad 3"><a name="30128"><span class="ref">[30128] Iª q. 41 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, cum dicitur, filius est genitus de essentia patris, additur aliquid respectu cuius potest salvari distinctio. Sed cum dicitur quod tres personae sunt de essentia divina, non ponitur aliquid respectu cuius possit importari distinctio per -praepositionem significata. Et ideo non est simile.</p> -<p title="I q. 41 a. 3 ad 4"><a name="30129"><span class= -"ref">[30129] Iª q. 41 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum +praepositionem significata. Et ideo non est simile.</p><p title="I q. 41 a. 3 ad 4"><a name="30129"><span class="ref">[30129] Iª q. 41 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod, cum dicitur, sapientia est creata, potest intelligi, non de sapientia quae est filius Dei, sed de sapientia creata, quam Deus indidit creaturis, dicitur enim Eccli. I, <i>ipse creavit @@ -6247,40 +5061,28 @@ Synod. Auctoritates autem inductae non loquuntur de spiritu sancto, sed de spiritu creato; qui quandoque dicitur ventus, quandoque aer, quandoque flatus hominis, quandoque etiam anima, vel quaecumque -substantia invisibilis.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 41 a. 4 arg. 1"><a name="30130"><span class= -"ref">[30130] Iª q. 41 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +substantia invisibilis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 41 a. 4 arg. 1"><a name="30130"><span class="ref">[30130] Iª q. 41 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod in divinis non sit potentia respectu actuum notionalium. Omnis enim potentia est vel activa, vel passiva. Sed neutra hic competere potest, potentia enim passiva in Deo non est, ut supra ostensum est; potentia vero activa non competit uni personae respectu alterius, cum personae divinae non sint factae, ut ostensum est. Ergo in divinis non est potentia ad -actus notionales.</p> -<p title="I q. 41 a. 4 arg. 2"><a name="30131"><span class= -"ref">[30131] Iª q. 41 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +actus notionales.</p><p title="I q. 41 a. 4 arg. 2"><a name="30131"><span class="ref">[30131] Iª q. 41 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, potentia dicitur ad possibile. Sed divinae personae non sunt de numero possibilium, sed de numero necessariorum. Ergo respectu actuum notionalium, quibus divinae personae procedunt, non debet -poni potentia in divinis.</p> -<p title="I q. 41 a. 4 arg. 3"><a name="30132"><span class= -"ref">[30132] Iª q. 41 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, +poni potentia in divinis.</p><p title="I q. 41 a. 4 arg. 3"><a name="30132"><span class="ref">[30132] Iª q. 41 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, filius procedit ut verbum, quod est conceptio intellectus, spiritus autem sanctus procedit ut amor, qui pertinet ad voluntatem. Sed potentia in Deo dicitur per comparationem ad effectus, non autem per comparationem ad intelligere et velle, ut supra habitum est. Ergo in divinis non debet dici potentia per comparationem ad actus -notionales.</p> -<p title="I q. 41 a. 4 s. c."><a name="30133"><span class= -"ref">[30133] Iª q. 41 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +notionales.</p><p title="I q. 41 a. 4 s. c."><a name="30133"><span class="ref">[30133] Iª q. 41 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Augustinus, contra Maximinum haereticum, <i>si Deus pater non potuit generare filium sibi aequalem, ubi est omnipotentia Dei patris?</i> Est ergo in divinis potentia respectu -actuum notionalium.</p> -<p title="I q. 41 a. 4 co."><a name="30134"><span class= -"ref">[30134] Iª q. 41 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +actuum notionalium.</p><p title="I q. 41 a. 4 co."><a name="30134"><span class="ref">[30134] Iª q. 41 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut ponuntur actus notionales in divinis, ita necesse est ibi ponere potentiam respectu huiusmodi actuum, cum potentia nihil aliud significet quam principium alicuius actus. Unde, cum patrem @@ -6289,23 +5091,17 @@ potentiam generandi, et patri et filio potentiam spirandi. Quia potentia generandi significat id quo generans generat, omne autem generans generat aliquo, unde in omni generante oportet ponere -potentiam generandi, et in spirante potentiam spirandi.</p> -<p title="I q. 41 a. 4 ad 1"><a name="30135"><span class= -"ref">[30135] Iª q. 41 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +potentiam generandi, et in spirante potentiam spirandi.</p><p title="I q. 41 a. 4 ad 1"><a name="30135"><span class="ref">[30135] Iª q. 41 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, sicut secundum actus notionales non procedit aliqua persona ut facta, ita neque potentia ad actus notionales dicitur in divinis per respectum ad aliquam personam factam, sed solum per -respectum ad personam procedentem.</p> -<p title="I q. 41 a. 4 ad 2"><a name="30136"><span class= -"ref">[30136] Iª q. 41 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +respectum ad personam procedentem.</p><p title="I q. 41 a. 4 ad 2"><a name="30136"><span class="ref">[30136] Iª q. 41 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod possibile, secundum quod necessario opponitur, sequitur potentiam passivam, quae non est in divinis. Unde neque in divinis est aliquid possibile per modum istum, sed solum secundum quod possibile continetur sub necessario. Sic autem dici potest quod, sicut Deum esse est possibile, sic filium generari est -possibile.</p> -<p title="I q. 41 a. 4 ad 3"><a name="30137"><span class= -"ref">[30137] Iª q. 41 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +possibile.</p><p title="I q. 41 a. 4 ad 3"><a name="30137"><span class="ref">[30137] Iª q. 41 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod potentia significat principium. Principium autem distinctionem importat ab eo cuius est principium. Consideratur autem duplex distinctio in his quae dicuntur de Deo, una secundum @@ -6325,32 +5121,20 @@ potentiae in Deo, nisi secundum modum intelligendi et significandi tantum; prout diversimode significatur in Deo intellectus et intelligere, cum tamen ipsum intelligere Dei sit eius essentia, non -habens principium.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 5</div> -<p title="I q. 41 a. 5 arg. 1"><a name="30138"><span class= -"ref">[30138] Iª q. 41 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic +habens principium.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I q. 41 a. 5 arg. 1"><a name="30138"><span class="ref">[30138] Iª q. 41 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic proceditur. Videtur quod potentia generandi vel spirandi significet relationem, et non essentiam. Potentia enim significat principium, ut ex eius definitione patet, dicitur enim potentia activa esse principium agendi, ut patet in V Metaphys. Sed principium in divinis respectu personae dicitur notionaliter. Ergo potentia in -divinis non significat essentiam, sed relationem.</p> -<p title="I q. 41 a. 5 arg. 2"><a name="30139"><span class= -"ref">[30139] Iª q. 41 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, in +divinis non significat essentiam, sed relationem.</p><p title="I q. 41 a. 5 arg. 2"><a name="30139"><span class="ref">[30139] Iª q. 41 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, in divinis non differt posse et agere. Sed generatio in divinis -significat relationem. Ergo et potentia generandi.</p> -<p title="I q. 41 a. 5 arg. 3"><a name="30140"><span class= -"ref">[30140] Iª q. 41 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, ea +significat relationem. Ergo et potentia generandi.</p><p title="I q. 41 a. 5 arg. 3"><a name="30140"><span class="ref">[30140] Iª q. 41 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, ea quae significant essentiam in divinis, communia sunt tribus personis. Sed potentia generandi non est communis tribus personis, -sed propria patri. Ergo non significat essentiam.</p> -<p title="I q. 41 a. 5 s. c."><a name="30141"><span class= -"ref">[30141] Iª q. 41 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est +sed propria patri. Ergo non significat essentiam.</p><p title="I q. 41 a. 5 s. c."><a name="30141"><span class="ref">[30141] Iª q. 41 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est quod, sicut Deus potest generare filium, ita et vult. Sed voluntas -generandi significat essentiam. Ergo et potentia generandi.</p> -<p title="I q. 41 a. 5 co."><a name="30142"><span class= -"ref">[30142] Iª q. 41 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum +generandi significat essentiam. Ergo et potentia generandi.</p><p title="I q. 41 a. 5 co."><a name="30142"><span class="ref">[30142] Iª q. 41 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum quod quidam dixerunt quod potentia generandi significat relationem in divinis. Sed hoc esse non potest. Nam illud proprie dicitur potentia in quocumque agente, quo agens agit. Omne autem producens @@ -6378,9 +5162,7 @@ secundum hoc Damascenus dicit quod generatio est opus naturae, non sicut generantis, sed sicut eius quo generans generat. Et ideo potentia generandi significat in recto naturam divinam, sed in -obliquo relationem.</p> -<p title="I q. 41 a. 5 ad 1"><a name="30143"><span class= -"ref">[30143] Iª q. 41 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo +obliquo relationem.</p><p title="I q. 41 a. 5 ad 1"><a name="30143"><span class="ref">[30143] Iª q. 41 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod potentia non significat ipsam relationem principii, alioquin esset in genere relationis, sed significat id quod est principium; non quidem sicut agens dicitur principium, sed sicut id @@ -6392,45 +5174,29 @@ numero, non solum specie, sicut in rebus creatis. Per hoc ergo quod dicimus quod essentia divina est principium quo generans generat, non sequitur quod essentia divina distinguatur; sicut sequeretur, -si diceretur quod essentia divina generat.</p> -<p title="I q. 41 a. 5 ad 2"><a name="30144"><span class= -"ref">[30144] Iª q. 41 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum +si diceretur quod essentia divina generat.</p><p title="I q. 41 a. 5 ad 2"><a name="30144"><span class="ref">[30144] Iª q. 41 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod sic est idem in divinis potentia generandi cum generatione, sicut essentia divina cum generatione et paternitate -est idem re, sed non ratione.</p> -<p title="I q. 41 a. 5 ad 3"><a name="30145"><span class= -"ref">[30145] Iª q. 41 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium +est idem re, sed non ratione.</p><p title="I q. 41 a. 5 ad 3"><a name="30145"><span class="ref">[30145] Iª q. 41 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, cum dico potentiam generandi, potentia significatur in recto, et generatio in obliquo; sicut si dicerem essentiam patris. Unde quantum ad essentiam quae significatur, potentia generandi communis est tribus personis, sed quantum ad notionem -quae connotatur, propria est personae patris.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 6</div> -<p title="I q. 41 a. 6 arg. 1"><a name="30146"><span class= -"ref">[30146] Iª q. 41 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic +quae connotatur, propria est personae patris.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I q. 41 a. 6 arg. 1"><a name="30146"><span class="ref">[30146] Iª q. 41 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic proceditur. Videtur quod actus notionalis ad plures personas terminari possit, ita quod sint plures personae genitae vel spiratae in divinis. Cuicumque enim inest potentia generandi, potest generare. Sed filio inest potentia generandi. Ergo potest generare. Non autem seipsum. Ergo alium filium. Ergo possunt esse -plures filii in divinis.</p> -<p title="I q. 41 a. 6 arg. 2"><a name="30147"><span class= -"ref">[30147] Iª q. 41 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, +plures filii in divinis.</p><p title="I q. 41 a. 6 arg. 2"><a name="30147"><span class="ref">[30147] Iª q. 41 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, Augustinus dicit, contra Maximinum, <i>filius non genuit creatorem. -Neque enim non potuit, sed non oportuit</i>.</p> -<p title="I q. 41 a. 6 arg. 3"><a name="30148"><span class= -"ref">[30148] Iª q. 41 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, Deus +Neque enim non potuit, sed non oportuit</i>.</p><p title="I q. 41 a. 6 arg. 3"><a name="30148"><span class="ref">[30148] Iª q. 41 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, Deus pater est potentior ad generandum quam pater creatus. Sed unus homo potest generare plures filios. Ergo et Deus, praecipue cum potentia -patris, uno filio generato, non diminuatur.</p> -<p title="I q. 41 a. 6 s. c."><a name="30149"><span class= -"ref">[30149] Iª q. 41 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est +patris, uno filio generato, non diminuatur.</p><p title="I q. 41 a. 6 s. c."><a name="30149"><span class="ref">[30149] Iª q. 41 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est quod in divinis non differt esse et posse. Si igitur in divinis possent esse plures filii, essent plures filii. Et ita essent -plures personae quam tres in divinis, quod est haereticum.</p> -<p title="I q. 41 a. 6 co."><a name="30150"><span class= -"ref">[30150] Iª q. 41 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum +plures personae quam tres in divinis, quod est haereticum.</p><p title="I q. 41 a. 6 co."><a name="30150"><span class="ref">[30150] Iª q. 41 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut Athanasius dicit, <i>in divinis est tantum unus pater, unus filius, unus spiritus sanctus</i>. Cuius quidem ratio quadruplex assignari potest. Prima quidem ex parte relationum, @@ -6450,9 +5216,7 @@ determinatur ad unum. Quarta ex perfectione divinarum personarum. Ex hoc enim est perfectus filius, quod tota filiatio divina in eo continetur, et quod est tantum unus filius. Et similiter dicendum -est de aliis personis.</p> -<p title="I q. 41 a. 6 ad 1"><a name="30151"><span class= -"ref">[30151] Iª q. 41 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo +est de aliis personis.</p><p title="I q. 41 a. 6 ad 1"><a name="30151"><span class="ref">[30151] Iª q. 41 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, quamvis simpliciter concedendum sit quod potentiam quam habet pater, habeat filius; non tamen concedendum est quod filius habeat potentiam generandi, si generandi sit gerundivum @@ -6462,23 +5226,15 @@ hoc quod dico generandi, sit gerundivum verbi passivi, potentia generandi est in filio, idest ut generetur. Et similiter si sit gerundivum verbi impersonalis, ut sit sensus, potentia generandi, -idest qua ab aliqua persona generatur.</p> -<p title="I q. 41 a. 6 ad 2"><a name="30152"><span class= -"ref">[30152] Iª q. 41 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum +idest qua ab aliqua persona generatur.</p><p title="I q. 41 a. 6 ad 2"><a name="30152"><span class="ref">[30152] Iª q. 41 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod Augustinus in verbis illis non intendit dicere quod filius posset generare filium, sed quod hoc non est ex impotentia -filii, quod non generet, ut infra patebit.</p> -<p title="I q. 41 a. 6 ad 3"><a name="30153"><span class= -"ref">[30153] Iª q. 41 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium +filii, quod non generet, ut infra patebit.</p><p title="I q. 41 a. 6 ad 3"><a name="30153"><span class="ref">[30153] Iª q. 41 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod immaterialitas et perfectio divina requirit ut non possint esse plures filii in divinis, sicut dictum est. Unde quod non sint plures filii, non est ex impotentia patris ad -generandum.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 42</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 42 pr."><a name="30154"><span class="ref">[30154] -Iª q. 42 pr.</span></a> Deinde considerandum est de +generandum.</p></div></div><div class="q" id="q42"><h2>Quaestio 42</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 42 pr."><a name="30154"><span class="ref">[30154] +Iª q. 42 pr.</span></a> Deinde considerandum est de comparatione personarum ad invicem. Et primo, quantum ad aequalitatem et similitudinem; secundo, quantum ad missionem. Circa primum quaeruntur sex. Primo, utrum aequalitas locum habeat in @@ -6486,11 +5242,7 @@ a qua procedit, secundum aeternitatem. Tertio, utrum sit aliquis ordo in divinis personis. Quarto utrum personae divinae sint aequales secundum magnitudinem. Quinto, utrum una earum sit in -alia. Sexto, utrum sint aequales secundum potentiam.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 42 a. 1 arg. 1"><a name="30155"><span class= -"ref">[30155] Iª q. 42 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +alia. Sexto, utrum sint aequales secundum potentiam.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 42 a. 1 arg. 1"><a name="30155"><span class="ref">[30155] Iª q. 42 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod aequalitas non competat divinis personis. Aequalitas enim attenditur secundum unum in quantitate, ut patet per philosophum, V Metaphys. In divinis autem personis non @@ -6498,33 +5250,23 @@ magnitudo; neque quantitas continua extrinseca, quae dicitur locus et tempus; neque secundum quantitatem discretam invenitur in eis aequalitas, quia duae personae sunt plures quam una. Ergo divinis -personis non convenit aequalitas.</p> -<p title="I q. 42 a. 1 arg. 2"><a name="30156"><span class= -"ref">[30156] Iª q. 42 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +personis non convenit aequalitas.</p><p title="I q. 42 a. 1 arg. 2"><a name="30156"><span class="ref">[30156] Iª q. 42 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, divinae personae sunt unius essentiae, ut supra dictum est. Essentia autem significatur per modum formae. Convenientia autem in forma non facit aequalitatem, sed similitudinem. Ergo in divinis -personis est dicenda similitudo, et non aequalitas.</p> -<p title="I q. 42 a. 1 arg. 3"><a name="30157"><span class= -"ref">[30157] Iª q. 42 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, in +personis est dicenda similitudo, et non aequalitas.</p><p title="I q. 42 a. 1 arg. 3"><a name="30157"><span class="ref">[30157] Iª q. 42 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, in quibuscumque invenitur aequalitas, illa sunt sibi invicem aequalia, quia aequale dicitur aequali aequale. Sed divinae personae non possunt sibi invicem dici aequales. Quia, ut Augustinus dicit, VI de Trin., <i>imago, si perfecte implet illud cuius est imago, ipsa coaequatur ei, non illud imagini suae</i>. Imago autem patris est filius, et sic pater non est aequalis filio. Non ergo in divinis -personis invenitur aequalitas.</p> -<p title="I q. 42 a. 1 arg. 4"><a name="30158"><span class= -"ref">[30158] Iª q. 42 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, +personis invenitur aequalitas.</p><p title="I q. 42 a. 1 arg. 4"><a name="30158"><span class="ref">[30158] Iª q. 42 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, aequalitas relatio quaedam est. Sed nulla relatio est communis omnibus personis, cum secundum relationes personae ab invicem -distinguantur. Non ergo aequalitas divinis personis convenit.</p> -<p title="I q. 42 a. 1 s. c."><a name="30159"><span class= -"ref">[30159] Iª q. 42 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +distinguantur. Non ergo aequalitas divinis personis convenit.</p><p title="I q. 42 a. 1 s. c."><a name="30159"><span class="ref">[30159] Iª q. 42 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod Athanasius dicit, quod <i>tres personae coaeternae sibi sunt -et coaequales</i>.</p> -<p title="I q. 42 a. 1 co."><a name="30160"><span class= -"ref">[30160] Iª q. 42 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +et coaequales</i>.</p><p title="I q. 42 a. 1 co."><a name="30160"><span class="ref">[30160] Iª q. 42 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necesse est ponere aequalitatem in divinis personis. Quia secundum philosophum, in X Metaphys., aequale dicitur quasi per negationem minoris et maioris. Non autem possumus in divinis @@ -6537,9 +5279,7 @@ eius essentia. Unde relinquitur quod, si esset aliqua inaequalitas in divinis personis, quod non esset in eis una essentia, et sic non essent tres personae unus Deus, quod est impossibile. Oportet -igitur aequalitatem ponere in divinis personis.</p> -<p title="I q. 42 a. 1 ad 1"><a name="30161"><span class= -"ref">[30161] Iª q. 42 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +igitur aequalitatem ponere in divinis personis.</p><p title="I q. 42 a. 1 ad 1"><a name="30161"><span class="ref">[30161] Iª q. 42 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod duplex est quantitas. Una scilicet quae dicitur quantitas molis, vel quantitas dimensiva, quae in solis rebus corporalibus est, unde in divinis personis locum non habet. Sed @@ -6564,9 +5304,7 @@ libro de fide ad Petrum, aequalitas intelligitur in patre et filio et spiritu sancto, <i>inquantum nullus horum aut praecedit aeternitate, aut excedit magnitudine, aut superat -potestate</i>.</p> -<p title="I q. 42 a. 1 ad 2"><a name="30162"><span class= -"ref">[30162] Iª q. 42 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +potestate</i>.</p><p title="I q. 42 a. 1 ad 2"><a name="30162"><span class="ref">[30162] Iª q. 42 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod ubi attenditur aequalitas secundum quantitatem virtualem, aequalitas includit in se similitudinem, et aliquid plus, quia excludit excessum. Quaecumque enim communicant in una @@ -6576,9 +5314,7 @@ participet. Et quia non solum una est natura patris et filii, sed etiam aeque perfecte est in utroque, ideo non solum dicimus filium esse similem patri, ut excludatur error Eunomii; sed etiam dicimus -aequalem, ut excludatur error Arii.</p> -<p title="I q. 42 a. 1 ad 3"><a name="30163"><span class= -"ref">[30163] Iª q. 42 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +aequalem, ut excludatur error Arii.</p><p title="I q. 42 a. 1 ad 3"><a name="30163"><span class="ref">[30163] Iª q. 42 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod aequalitas vel similitudo dupliciter potest significari in divinis, scilicet per nomina et per verba. Secundum quidem quod significatur per nomina, mutua aequalitas dicitur in @@ -6595,9 +5331,7 @@ Et licet motus non sit in divinis, est tamen ibi accipere. Quia igitur filius accipit a patre unde est aequalis ei, et non e converso, propter hoc dicimus quod filius coaequatur patri, et non -e converso.</p> -<p title="I q. 42 a. 1 ad 4"><a name="30164"><span class= -"ref">[30164] Iª q. 42 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum +e converso.</p><p title="I q. 42 a. 1 ad 4"><a name="30164"><span class="ref">[30164] Iª q. 42 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod in divinis personis nihil est considerare nisi essentiam, in qua communicant, et relationes, in quibus distinguuntur. Aequalitas autem utrumque importat, scilicet @@ -6613,11 +5347,7 @@ relatio distincta a relationibus personalibus, sed in suo intellectu includit et relationes distinguentes personas, et essentiae unitatem. Et propterea Magister dicit, in XXXI dist. I -Sent., quod in his appellatio tantum est relativa.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 42 a. 2 arg. 1"><a name="30165"><span class= -"ref">[30165] Iª q. 42 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +Sent., quod in his appellatio tantum est relativa.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 42 a. 2 arg. 1"><a name="30165"><span class="ref">[30165] Iª q. 42 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod persona procedens non sit coaeterna suo principio, ut filius patri. Arius enim duodecim modos generationis assignat. Primus modus est iuxta fluxum lineae a puncto, ubi deest @@ -6642,32 +5372,22 @@ secundum tempus. Patet ergo quod in omni modo quo aliquid est ex altero, aut deest aequalitas naturae, aut aequalitas durationis. Si igitur filius est a patre, oportet dicere vel eum esse minorem -patre, aut posteriorem, aut utrumque.</p> -<p title="I q. 42 a. 2 arg. 2"><a name="30166"><span class= -"ref">[30166] Iª q. 42 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, omne +patre, aut posteriorem, aut utrumque.</p><p title="I q. 42 a. 2 arg. 2"><a name="30166"><span class="ref">[30166] Iª q. 42 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, omne quod est ex altero, habet principium. Sed nullum aeternum habet principium. Ergo filius non est aeternus, neque spiritus -sanctus.</p> -<p title="I q. 42 a. 2 arg. 3"><a name="30167"><span class= -"ref">[30167] Iª q. 42 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, omne +sanctus.</p><p title="I q. 42 a. 2 arg. 3"><a name="30167"><span class="ref">[30167] Iª q. 42 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, omne quod corrumpitur, desinit esse. Ergo omne quod generatur, incipit esse, ad hoc enim generatur, ut sit. Sed filius est genitus a -patre. Ergo incipit esse, et non est coaeternus patri.</p> -<p title="I q. 42 a. 2 arg. 4"><a name="30168"><span class= -"ref">[30168] Iª q. 42 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, si +patre. Ergo incipit esse, et non est coaeternus patri.</p><p title="I q. 42 a. 2 arg. 4"><a name="30168"><span class="ref">[30168] Iª q. 42 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, si filius genitus est a patre, aut semper generatur, aut est dare aliquod instans suae generationis. Si semper generatur; dum autem aliquid est in generari, est imperfectum, sicut patet in successivis, quae sunt semper in fieri, ut tempus et motus, sequitur quod filius semper sit imperfectus; quod est inconveniens. Est ergo dare aliquod instans generationis filii. Ante illud ergo -instans filius non erat.</p> -<p title="I q. 42 a. 2 s. c."><a name="30169"><span class= -"ref">[30169] Iª q. 42 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +instans filius non erat.</p><p title="I q. 42 a. 2 s. c."><a name="30169"><span class="ref">[30169] Iª q. 42 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod Athanasius dicit, quod <i>totae tres personae coaeternae sibi -sunt</i>.</p> -<p title="I q. 42 a. 2 co."><a name="30170"><span class= -"ref">[30170] Iª q. 42 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +sunt</i>.</p><p title="I q. 42 a. 2 co."><a name="30170"><span class="ref">[30170] Iª q. 42 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necesse est dicere filium esse coaeternum patri. Ad cuius evidentiam, considerandum est quod aliquid ex principio existens posterius esse suo principio, potest contingere ex duobus, uno @@ -6691,9 +5411,7 @@ quia sic filius Dei successive generaretur, et esset eius generatio materialis et cum motu, quod est impossibile. Relinquitur ergo quod filius fuit, quandocumque fuit pater. Et sic filius est coaeternus -patri, et similiter spiritus sanctus utrique.</p> -<p title="I q. 42 a. 2 ad 1"><a name="30171"><span class= -"ref">[30171] Iª q. 42 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +patri, et similiter spiritus sanctus utrique.</p><p title="I q. 42 a. 2 ad 1"><a name="30171"><span class="ref">[30171] Iª q. 42 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in libro de verbis domini, nullus modus processionis alicuius creaturae perfecte repraesentat divinam generationem, unde oportet ex multis modis colligere @@ -6704,19 +5422,13 @@ filii nomen insinuet</i>. Inter omnia tamen expressius repraesentat processio verbi ab intellectu, quod quidem non est posterius eo a quo procedit; nisi sit talis intellectus qui exeat de potentia in -actum, quod in Deo dici non potest.</p> -<p title="I q. 42 a. 2 ad 2"><a name="30172"><span class= -"ref">[30172] Iª q. 42 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +actum, quod in Deo dici non potest.</p><p title="I q. 42 a. 2 ad 2"><a name="30172"><span class="ref">[30172] Iª q. 42 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod aeternitas excludit principium durationis, sed non -principium originis.</p> -<p title="I q. 42 a. 2 ad 3"><a name="30173"><span class= -"ref">[30173] Iª q. 42 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +principium originis.</p><p title="I q. 42 a. 2 ad 3"><a name="30173"><span class="ref">[30173] Iª q. 42 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod omnis corruptio est mutatio quaedam, et ideo omne quod corrumpitur, incipit non esse, et desinit esse. Sed generatio divina non est transmutatio, ut dictum est supra. Unde filius -semper generatur, et pater semper generat.</p> -<p title="I q. 42 a. 2 ad 4"><a name="30174"><span class= -"ref">[30174] Iª q. 42 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +semper generatur, et pater semper generat.</p><p title="I q. 42 a. 2 ad 4"><a name="30174"><span class="ref">[30174] Iª q. 42 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod in tempore aliud est quod est indivisibile, scilicet instans; et aliud est quod est durans, scilicet tempus. Sed in aeternitate ipsum nunc indivisibile est semper stans, ut supra @@ -6727,37 +5439,23 @@ dicunt, melius est quod dicatur semper natus, ut ly semper designet permanentiam aeternitatis, et ly natus perfectionem geniti. Sic ergo filius nec imperfectus est, neque erat quando non erat, ut -Arius dixit.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 42 a. 3 arg. 1"><a name="30175"><span class= -"ref">[30175] Iª q. 42 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +Arius dixit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 42 a. 3 arg. 1"><a name="30175"><span class="ref">[30175] Iª q. 42 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod in divinis personis non sit ordo naturae. Quidquid enim in divinis est, vel est essentia vel persona vel notio. Sed ordo naturae non significat essentiam, neque est aliqua -personarum aut notionum. Ergo ordo naturae non est in divinis.</p> -<p title="I q. 42 a. 3 arg. 2"><a name="30176"><span class= -"ref">[30176] Iª q. 42 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, in +personarum aut notionum. Ergo ordo naturae non est in divinis.</p><p title="I q. 42 a. 3 arg. 2"><a name="30176"><span class="ref">[30176] Iª q. 42 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, in quibuscumque est ordo naturae, unum est prius altero, saltem secundum naturam et intellectum. Sed in divinis personis nihil est prius et posterius, ut Athanasius dicit. Ergo in divinis personis -non est ordo naturae.</p> -<p title="I q. 42 a. 3 arg. 3"><a name="30177"><span class= -"ref">[30177] Iª q. 42 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, +non est ordo naturae.</p><p title="I q. 42 a. 3 arg. 3"><a name="30177"><span class="ref">[30177] Iª q. 42 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, quidquid ordinatur, distinguitur. Sed natura in divinis non distinguitur. Ergo non ordinatur. Ergo non est ibi ordo -naturae.</p> -<p title="I q. 42 a. 3 arg. 4"><a name="30178"><span class= -"ref">[30178] Iª q. 42 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, +naturae.</p><p title="I q. 42 a. 3 arg. 4"><a name="30178"><span class="ref">[30178] Iª q. 42 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, natura divina est eius essentia. Sed non dicitur in divinis ordo -essentiae. Ergo neque ordo naturae.</p> -<p title="I q. 42 a. 3 s. c."><a name="30179"><span class= -"ref">[30179] Iª q. 42 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra, +essentiae. Ergo neque ordo naturae.</p><p title="I q. 42 a. 3 s. c."><a name="30179"><span class="ref">[30179] Iª q. 42 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra, ubicumque est pluralitas sine ordine, ibi est confusio. Sed in divinis personis non est confusio, ut Athanasius dicit. Ergo est -ibi ordo.</p> -<p title="I q. 42 a. 3 co."><a name="30180"><span class= -"ref">[30180] Iª q. 42 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +ibi ordo.</p><p title="I q. 42 a. 3 co."><a name="30180"><span class="ref">[30180] Iª q. 42 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod ordo semper dicitur per comparationem ad aliquod principium. Unde sicut dicitur principium multipliciter, scilicet secundum situm, ut punctus, secundum intellectum, ut principium @@ -6766,13 +5464,9 @@ prioritate, ut supra dictum est. Unde oportet ibi esse ordinem secundum originem, absque prioritate. Et hic vocatur ordo naturae, secundum Augustinum, <i>non quo alter sit prius altero, sed quo -alter est ex altero</i>.</p> -<p title="I q. 42 a. 3 ad 1"><a name="30181"><span class= -"ref">[30181] Iª q. 42 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +alter est ex altero</i>.</p><p title="I q. 42 a. 3 ad 1"><a name="30181"><span class="ref">[30181] Iª q. 42 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod ordo naturae significat notionem originis in communi, -non autem in speciali.</p> -<p title="I q. 42 a. 3 ad 2"><a name="30182"><span class= -"ref">[30182] Iª q. 42 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +non autem in speciali.</p><p title="I q. 42 a. 3 ad 2"><a name="30182"><span class="ref">[30182] Iª q. 42 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod in rebus creatis, etiam cum id quod est a principio sit suo principio coaevum secundum durationem, tamen principium est prius secundum naturam et intellectum, si consideretur id quod est @@ -6782,44 +5476,28 @@ alterius. Sed in divinis ipsae relationes sunt subsistentes personae in una natura. Unde neque ex parte naturae, neque ex parte relationum, una persona potest esse prior alia, neque etiam -secundum naturam et intellectum.</p> -<p title="I q. 42 a. 3 ad 3"><a name="30183"><span class= -"ref">[30183] Iª q. 42 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +secundum naturam et intellectum.</p><p title="I q. 42 a. 3 ad 3"><a name="30183"><span class="ref">[30183] Iª q. 42 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod ordo naturae dicitur, non quod ipsa natura ordinetur, sed quod ordo in divinis personis attenditur secundum naturalem -originem.</p> -<p title="I q. 42 a. 3 ad 4"><a name="30184"><span class= -"ref">[30184] Iª q. 42 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum +originem.</p><p title="I q. 42 a. 3 ad 4"><a name="30184"><span class="ref">[30184] Iª q. 42 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod natura quodammodo importat rationem principii, non autem essentia. Et ideo ordo originis melius nominatur ordo -naturae, quam ordo essentiae.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 42 a. 4 arg. 1"><a name="30185"><span class= -"ref">[30185] Iª q. 42 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +naturae, quam ordo essentiae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 42 a. 4 arg. 1"><a name="30185"><span class="ref">[30185] Iª q. 42 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod filius non sit aequalis patri in magnitudine. Dicit enim ipse, Ioan. XIV, <i>pater maior me est</i>; et apostolus, I Cor. XV, <i>ipse filius subiectus erit illi qui -sibi subiecit omnia</i>.</p> -<p title="I q. 42 a. 4 arg. 2"><a name="30186"><span class= -"ref">[30186] Iª q. 42 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +sibi subiecit omnia</i>.</p><p title="I q. 42 a. 4 arg. 2"><a name="30186"><span class="ref">[30186] Iª q. 42 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, paternitas pertinet ad dignitatem patris. Sed paternitas non convenit filio. Ergo non quidquid dignitatis habet pater, habet -filius. Ergo non est aequalis patri in magnitudine.</p> -<p title="I q. 42 a. 4 arg. 3"><a name="30187"><span class= -"ref">[30187] Iª q. 42 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, +filius. Ergo non est aequalis patri in magnitudine.</p><p title="I q. 42 a. 4 arg. 3"><a name="30187"><span class="ref">[30187] Iª q. 42 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, ubicumque est totum et pars, plures partes sunt aliquid maius quam una tantum vel pauciores; sicut tres homines sunt aliquid maius quam duo vel unus. Sed in divinis videtur esse totum universale et pars, nam sub relatione vel notione plures notiones continentur. Cum igitur in patre sint tres notiones, in filio autem tantum duae, -videtur quod filius non sit aequalis patri.</p> -<p title="I q. 42 a. 4 s. c."><a name="30188"><span class= -"ref">[30188] Iª q. 42 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +videtur quod filius non sit aequalis patri.</p><p title="I q. 42 a. 4 s. c."><a name="30188"><span class="ref">[30188] Iª q. 42 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Philip. II, <i>non rapinam arbitratus est esse se -aequalem Deo</i>.</p> -<p title="I q. 42 a. 4 co."><a name="30189"><span class= -"ref">[30189] Iª q. 42 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +aequalem Deo</i>.</p><p title="I q. 42 a. 4 co."><a name="30189"><span class="ref">[30189] Iª q. 42 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necesse est dicere filium esse aequalem patri in magnitudine. Magnitudo enim Dei non est aliud quam perfectio naturae ipsius. Hoc autem est de ratione paternitatis et filiationis, quod filius per @@ -6837,9 +5515,7 @@ libro de Synod., <i>tolle corporum infirmitates, tolle conceptus initium, tolle dolores et omnem humanam necessitatem, omnis filius secundum naturalem nativitatem aequalitas patris est, quia est et -similitudo naturae</i>.</p> -<p title="I q. 42 a. 4 ad 1"><a name="30190"><span class= -"ref">[30190] Iª q. 42 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +similitudo naturae</i>.</p><p title="I q. 42 a. 4 ad 1"><a name="30190"><span class="ref">[30190] Iª q. 42 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod verba illa intelliguntur dicta de Christo secundum humanam naturam, in qua minor est patre, et ei subiectus. Sed secundum naturam divinam, aequalis est patri. Et hoc est quod @@ -6848,9 +5524,7 @@ de Trin., <i>donantis auctoritate pater maior est, sed minor non est cui unum esse donatur</i>. Et in libro de Synod. dicit quod subiectio filii naturae pietas est, idest recognitio auctoritatis -paternae, subiectio autem ceterorum, creationis infirmitas.</p> -<p title="I q. 42 a. 4 ad 2"><a name="30191"><span class= -"ref">[30191] Iª q. 42 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +paternae, subiectio autem ceterorum, creationis infirmitas.</p><p title="I q. 42 a. 4 ad 2"><a name="30191"><span class="ref">[30191] Iª q. 42 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod aequalitas attenditur secundum magnitudinem. Magnitudo autem in divinis significat perfectionem naturae, ut dictum est, et ad essentiam pertinet. Et ideo aequalitas in @@ -6867,9 +5541,7 @@ paternitatem habet filius. Mutatur enim quid in ad aliquid, eadem enim est essentia et dignitas patris et filii, sed in patre est secundum relationem dantis, in filio secundum relationem -accipientis.</p> -<p title="I q. 42 a. 4 ad 3"><a name="30192"><span class= -"ref">[30192] Iª q. 42 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +accipientis.</p><p title="I q. 42 a. 4 ad 3"><a name="30192"><span class="ref">[30192] Iª q. 42 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod relatio in divinis non est totum universale, quamvis de pluribus relationibus praedicetur, quia omnes relationes sunt unum secundum essentiam et esse, quod repugnat rationi universalis, @@ -6877,31 +5549,19 @@ supra dictum est, non est universale in divinis. Unde neque omnes relationes sunt maius aliquid quam una tantum; nec omnes personae maius aliquid quam una tantum; quia tota perfectio divinae naturae -est in qualibet personarum.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 5</div> -<p title="I q. 42 a. 5 arg. 1"><a name="30193"><span class= -"ref">[30193] Iª q. 42 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic +est in qualibet personarum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I q. 42 a. 5 arg. 1"><a name="30193"><span class="ref">[30193] Iª q. 42 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic proceditur. Videtur quod filius non sit in patre, et e converso. Philosophus enim, in IV Physic., ponit octo modos essendi aliquid in aliquo; et secundum nullum horum filius est in patre, aut e converso, ut patet discurrenti per singulos modos. Ergo filius non -est in patre, nec e converso.</p> -<p title="I q. 42 a. 5 arg. 2"><a name="30194"><span class= -"ref">[30194] Iª q. 42 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, nihil +est in patre, nec e converso.</p><p title="I q. 42 a. 5 arg. 2"><a name="30194"><span class="ref">[30194] Iª q. 42 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, nihil quod exivit ab aliquo, est in eo. Sed filius ab aeterno exivit a patre, secundum illud Micheae V, <i>egressus eius ab initio, a -diebus aeternitatis</i>. Ergo filius non est in patre.</p> -<p title="I q. 42 a. 5 arg. 3"><a name="30195"><span class= -"ref">[30195] Iª q. 42 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, unum +diebus aeternitatis</i>. Ergo filius non est in patre.</p><p title="I q. 42 a. 5 arg. 3"><a name="30195"><span class="ref">[30195] Iª q. 42 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, unum oppositorum non est in altero. Sed filius et pater opponuntur -relative. Ergo unus non potest esse in alio.</p> -<p title="I q. 42 a. 5 s. c."><a name="30196"><span class= -"ref">[30196] Iª q. 42 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est +relative. Ergo unus non potest esse in alio.</p><p title="I q. 42 a. 5 s. c."><a name="30196"><span class="ref">[30196] Iª q. 42 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Ioan. XIV, <i>ego in patre, et pater in me -est</i>.</p> -<p title="I q. 42 a. 5 co."><a name="30197"><span class= -"ref">[30197] Iª q. 42 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum +est</i>.</p><p title="I q. 42 a. 5 co."><a name="30197"><span class="ref">[30197] Iª q. 42 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum quod in patre et filio tria est considerare, scilicet essentiam, relationem et originem; et secundum quodlibet istorum filius est in patre, et e converso. Secundum essentiam enim pater est in filio, @@ -6917,58 +5577,40 @@ secundum intellectum. Secundum originem etiam manifestum est quod processio verbi intelligibilis non est ad extra, sed manet in dicente. Id etiam quod verbo dicitur, in verbo continetur. Et eadem -ratio est de spiritu sancto.</p> -<p title="I q. 42 a. 5 ad 1"><a name="30198"><span class= -"ref">[30198] Iª q. 42 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo +ratio est de spiritu sancto.</p><p title="I q. 42 a. 5 ad 1"><a name="30198"><span class="ref">[30198] Iª q. 42 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod ea quae in creaturis sunt, non sufficienter repraesentant ea quae Dei sunt. Et ideo secundum nullum eorum modorum quos philosophus enumerat, filius est in patre, aut e converso. Accedit tamen magis ad hoc modus ille, secundum quem aliquid dicitur esse in principio originante, nisi quod deest unitas essentiae, in rebus creatis, inter principium et id quod est -a principio.</p> -<p title="I q. 42 a. 5 ad 2"><a name="30199"><span class= -"ref">[30199] Iª q. 42 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum +a principio.</p><p title="I q. 42 a. 5 ad 2"><a name="30199"><span class="ref">[30199] Iª q. 42 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod exitus filii a patre est secundum modum processionis interioris, prout verbum exit a corde, et manet in eo. Unde exitus iste in divinis est secundum solam distinctionem relationum, non -secundum essentialem aliquam distantiam.</p> -<p title="I q. 42 a. 5 ad 3"><a name="30200"><span class= -"ref">[30200] Iª q. 42 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium +secundum essentialem aliquam distantiam.</p><p title="I q. 42 a. 5 ad 3"><a name="30200"><span class="ref">[30200] Iª q. 42 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod pater et filius opponuntur secundum relationes, non autem secundum essentiam. Et tamen oppositorum relative unum est in -altero, ut dictum est.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 6</div> -<p title="I q. 42 a. 6 arg. 1"><a name="30201"><span class= -"ref">[30201] Iª q. 42 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic +altero, ut dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I q. 42 a. 6 arg. 1"><a name="30201"><span class="ref">[30201] Iª q. 42 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic proceditur. Videtur quod filius non sit aequalis patri secundum potentiam. Dicitur enim Ioan. V, <i>non potest filius a se facere quidquam, nisi quod viderit patrem facientem</i>. Pater autem a se -potest facere. Ergo pater maior est filio secundum potentiam.</p> -<p title="I q. 42 a. 6 arg. 2"><a name="30202"><span class= -"ref">[30202] Iª q. 42 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, maior +potest facere. Ergo pater maior est filio secundum potentiam.</p><p title="I q. 42 a. 6 arg. 2"><a name="30202"><span class="ref">[30202] Iª q. 42 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, maior est potentia eius qui praecipit et docet, quam eius qui obedit et audit. Sed pater mandat filio, secundum illud Ioan. XIV, <i>sicut mandatum dedit mihi pater, sic facio</i>. Pater etiam docet filium, secundum illud Ioan. V, <i>pater diligit filium, et omnia demonstrat ei quae ipse facit</i>. Similiter et filius audit, secundum illud Ioan. V, <i>sicut audio, iudico</i>. Ergo pater est -maioris potentiae quam filius.</p> -<p title="I q. 42 a. 6 arg. 3"><a name="30203"><span class= -"ref">[30203] Iª q. 42 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, ad +maioris potentiae quam filius.</p><p title="I q. 42 a. 6 arg. 3"><a name="30203"><span class="ref">[30203] Iª q. 42 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, ad omnipotentiam patris pertinet quod possit filium generare sibi aequalem, dicit enim Augustinus, in libro contra Maximin., <i>si non potuit generare sibi aequalem, ubi est omnipotentia Dei patris?</i> Sed filius non potest generare filium, ut supra ostensum est. Non ergo quidquid pertinet ad omnipotentiam patris, -potest filius. Et ita non est ei in potestate aequalis.</p> -<p title="I q. 42 a. 6 s. c."><a name="30204"><span class= -"ref">[30204] Iª q. 42 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est +potest filius. Et ita non est ei in potestate aequalis.</p><p title="I q. 42 a. 6 s. c."><a name="30204"><span class="ref">[30204] Iª q. 42 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Ioan. V, <i>quaecumque pater facit, haec et filius -similiter facit</i>.</p> -<p title="I q. 42 a. 6 co."><a name="30205"><span class= -"ref">[30205] Iª q. 42 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum +similiter facit</i>.</p><p title="I q. 42 a. 6 co."><a name="30205"><span class="ref">[30205] Iª q. 42 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necesse est dicere quod filius est aequalis patri in potestate. Potentia enim agendi consequitur perfectionem naturae, videmus enim in creaturis quod quanto aliquid habet perfectiorem @@ -6977,26 +5619,20 @@ quod filius sit aequalis patri in magnitudine, idest in perfectione naturae. Unde relinquitur quod filius sit aequalis patri in potestate. Et eadem ratio est de spiritu sancto respectu -utriusque.</p> -<p title="I q. 42 a. 6 ad 1"><a name="30206"><span class= -"ref">[30206] Iª q. 42 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo +utriusque.</p><p title="I q. 42 a. 6 ad 1"><a name="30206"><span class="ref">[30206] Iª q. 42 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod in hoc quod dicitur quod filius non potest a se facere quidquam, non subtrahitur filio aliqua potestas quam habeat pater; cum statim subdatur quod quaecumque pater facit, filius similiter facit. Sed ostenditur quod filius habet potestatem a patre, a quo habet naturam. Unde dicit Hilarius, IX de Trin., <i>naturae divinae haec unitas est, ut ita per se agat filius, quod -non a se agat</i>.</p> -<p title="I q. 42 a. 6 ad 2"><a name="30207"><span class= -"ref">[30207] Iª q. 42 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum +non a se agat</i>.</p><p title="I q. 42 a. 6 ad 2"><a name="30207"><span class="ref">[30207] Iª q. 42 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod in demonstratione patris et auditione filii, non intelligitur nisi quod pater communicat scientiam filio, sicut et essentiam. Et ad idem potest referri mandatum patris, per hoc quod ab aeterno dedit ei scientiam et voluntatem agendorum, eum generando. Vel potius referendum est ad Christum secundum humanam -naturam.</p> -<p title="I q. 42 a. 6 ad 3"><a name="30208"><span class= -"ref">[30208] Iª q. 42 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium +naturam.</p><p title="I q. 42 a. 6 ad 3"><a name="30208"><span class="ref">[30208] Iª q. 42 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, sicut eadem essentia quae in patre est paternitas, in filio est filiatio; ita eadem est potentia qua pater generat, et qua filius generatur. Unde manifestum est quod quidquid potest @@ -7006,12 +5642,8 @@ alia relatione. Quia pater habet eam ut dans, et hoc significatur, cum dicitur quod potest generare. Filius autem habet eam ut accipiens, et hoc significatur, cum dicitur quod potest -generari.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 43</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 43 pr."><a name="30209"><span class="ref">[30209] -Iª q. 43 pr.</span></a> Deinde considerandum de missione +generari.</p></div></div><div class="q" id="q43"><h2>Quaestio 43</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 43 pr."><a name="30209"><span class="ref">[30209] +Iª q. 43 pr.</span></a> Deinde considerandum de missione divinarum personarum. Et circa hoc quaeruntur octo. Primo, utrum alicui divinae personae conveniat mitti. Secundo, utrum missio sit aeterna, vel temporalis tantum. Tertio, secundum quid divina @@ -7019,31 +5651,19 @@ conveniat mitti. Quinto, utrum invisibiliter mittatur tam filius, quam spiritus sanctus. Sexto, ad quos fiat missio invisibilis. Septimo, de missione visibili. Octavo, utrum aliqua persona mittat -seipsam, visibiliter aut invisibiliter.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 43 a. 1 arg. 1"><a name="30210"><span class= -"ref">[30210] Iª q. 43 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +seipsam, visibiliter aut invisibiliter.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 43 a. 1 arg. 1"><a name="30210"><span class="ref">[30210] Iª q. 43 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod personae divinae non conveniat mitti. Missus enim minor est mittente. Sed una persona divina non est -minor alia. Ergo una persona non mittitur ab alia.</p> -<p title="I q. 43 a. 1 arg. 2"><a name="30211"><span class= -"ref">[30211] Iª q. 43 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, omne +minor alia. Ergo una persona non mittitur ab alia.</p><p title="I q. 43 a. 1 arg. 2"><a name="30211"><span class="ref">[30211] Iª q. 43 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, omne quod mittitur, separatur a mittente, unde Hieronymus dicit, super Ezechiel., <i>quod coniunctum est, et in corpore uno copulatum, mitti non potest</i>. Sed in divinis personis nihil est separabile, -ut Hilarius dicit. Ergo una persona non mittitur ab alia.</p> -<p title="I q. 43 a. 1 arg. 3"><a name="30212"><span class= -"ref">[30212] Iª q. 43 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +ut Hilarius dicit. Ergo una persona non mittitur ab alia.</p><p title="I q. 43 a. 1 arg. 3"><a name="30212"><span class="ref">[30212] Iª q. 43 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, quicumque mittitur, ab aliquo loco discedit, et ad aliquem locum de novo vadit. Hoc autem divinae personae non convenit, cum ubique -sit. Ergo divinae personae non convenit mitti.</p> -<p title="I q. 43 a. 1 s. c."><a name="30213"><span class= -"ref">[30213] Iª q. 43 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +sit. Ergo divinae personae non convenit mitti.</p><p title="I q. 43 a. 1 s. c."><a name="30213"><span class="ref">[30213] Iª q. 43 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Ioan. VIII, <i>non sum ego solus, sed ego et qui misit -me, pater</i>.</p> -<p title="I q. 43 a. 1 co."><a name="30214"><span class= -"ref">[30214] Iª q. 43 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +me, pater</i>.</p><p title="I q. 43 a. 1 co."><a name="30214"><span class="ref">[30214] Iª q. 43 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod in ratione missionis duo importantur, quorum unum est habitudo missi ad eum a quo mittitur; aliud est habitudo missi ad terminum ad quem mittitur. Per hoc autem quod aliquis mittitur, ostenditur @@ -7059,50 +5679,32 @@ parte novum modum existendi in aliquo. Sicut filius dicitur esse missus a patre in mundum, secundum quod incoepit esse in mundo visibiliter per carnem assumptam, et tamen ante in mundo erat, ut -dicitur Ioan. I.</p> -<p title="I q. 43 a. 1 ad 1"><a name="30215"><span class= -"ref">[30215] Iª q. 43 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +dicitur Ioan. I.</p><p title="I q. 43 a. 1 ad 1"><a name="30215"><span class="ref">[30215] Iª q. 43 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod missio importat minorationem in eo qui mittitur, secundum quod importat processionem a principio mittente aut secundum imperium, aut secundum consilium, quia imperans est maior, et consilians est sapientior. Sed in divinis non importat nisi processionem originis; quae est secundum aequalitatem, ut supra -dictum est.</p> -<p title="I q. 43 a. 1 ad 2"><a name="30216"><span class= -"ref">[30216] Iª q. 43 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +dictum est.</p><p title="I q. 43 a. 1 ad 2"><a name="30216"><span class="ref">[30216] Iª q. 43 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod illud quod sic mittitur ut incipiat esse ubi prius nullo modo erat, sua missione localiter movetur, unde oportet quod loco separetur a mittente. Sed hoc non accidit in missione divinae personae, quia persona divina missa, sicut non incipit esse ubi prius non fuerat, ita nec desinit esse ubi fuerat. Unde talis missio est sine separatione; sed habet solam distinctionem -originis.</p> -<p title="I q. 43 a. 1 ad 3"><a name="30217"><span class= -"ref">[30217] Iª q. 43 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +originis.</p><p title="I q. 43 a. 1 ad 3"><a name="30217"><span class="ref">[30217] Iª q. 43 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod obiectio illa procedit de missione quae fit secundum -motum localem; quae non habet locum in divinis.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 43 a. 2 arg. 1"><a name="30218"><span class= -"ref">[30218] Iª q. 43 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +motum localem; quae non habet locum in divinis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 43 a. 2 arg. 1"><a name="30218"><span class="ref">[30218] Iª q. 43 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod missio possit esse aeterna. Dicit enim Gregorius, eo mittitur filius, quo generatur. Sed generatio filii -est aeterna. Ergo et missio.</p> -<p title="I q. 43 a. 2 arg. 2"><a name="30219"><span class= -"ref">[30219] Iª q. 43 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, +est aeterna. Ergo et missio.</p><p title="I q. 43 a. 2 arg. 2"><a name="30219"><span class="ref">[30219] Iª q. 43 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, cuicumque convenit aliquid temporaliter, illud mutatur. Sed persona divina non mutatur. Ergo missio divinae personae non est -temporalis, sed aeterna.</p> -<p title="I q. 43 a. 2 arg. 3"><a name="30220"><span class= -"ref">[30220] Iª q. 43 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, +temporalis, sed aeterna.</p><p title="I q. 43 a. 2 arg. 3"><a name="30220"><span class="ref">[30220] Iª q. 43 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, missio processionem importat. Sed processio divinarum personarum -est aeterna. Ergo et missio.</p> -<p title="I q. 43 a. 2 s. c."><a name="30221"><span class= -"ref">[30221] Iª q. 43 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +est aeterna. Ergo et missio.</p><p title="I q. 43 a. 2 s. c."><a name="30221"><span class="ref">[30221] Iª q. 43 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Galat. IV, <i>cum venit plenitudo temporis, misit Deus -filium suum</i>.</p> -<p title="I q. 43 a. 2 co."><a name="30222"><span class= -"ref">[30222] Iª q. 43 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +filium suum</i>.</p><p title="I q. 43 a. 2 co."><a name="30222"><span class="ref">[30222] Iª q. 43 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod in his quae important originem divinarum personarum, est quaedam differentia attendenda. Quaedam enim in sui significatione important solam habitudinem ad principium, ut processio et exitus. @@ -7120,20 +5722,14 @@ autem et exitus dicuntur in divinis et aeternaliter et temporaliter, nam filius ab aeterno processit ut sit Deus; temporaliter autem ut etiam sit homo, secundum missionem visibilem; -vel etiam ut sit in homine, secundum invisibilem missionem.</p> -<p title="I q. 43 a. 2 ad 1"><a name="30223"><span class= -"ref">[30223] Iª q. 43 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +vel etiam ut sit in homine, secundum invisibilem missionem.</p><p title="I q. 43 a. 2 ad 1"><a name="30223"><span class="ref">[30223] Iª q. 43 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod Gregorius loquitur de generatione temporali filii, non a patre, sed a matre. Vel, quia ex hoc ipso filius habet quod -possit mitti, quod est ab aeterno genitus.</p> -<p title="I q. 43 a. 2 ad 2"><a name="30224"><span class= -"ref">[30224] Iª q. 43 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +possit mitti, quod est ab aeterno genitus.</p><p title="I q. 43 a. 2 ad 2"><a name="30224"><span class="ref">[30224] Iª q. 43 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod divinam personam esse novo modo in aliquo, vel ab aliquo haberi temporaliter, non est propter mutationem divinae personae, sed propter mutationem creaturae, sicut et Deus -temporaliter dicitur dominus, propter mutationem creaturae.</p> -<p title="I q. 43 a. 2 ad 3"><a name="30225"><span class= -"ref">[30225] Iª q. 43 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +temporaliter dicitur dominus, propter mutationem creaturae.</p><p title="I q. 43 a. 2 ad 3"><a name="30225"><span class="ref">[30225] Iª q. 43 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod missio non solum importat processionem a principio, sed determinat processionis terminum temporalem. Unde missio solum est temporalis. Vel, missio includit processionem aeternam, et @@ -7141,47 +5737,33 @@ personae ad suum principium non est nisi ab aeterno. Unde gemina dicitur processio, aeterna scilicet et temporalis, non propter hoc quod habitudo ad principium geminetur, sed geminatio est ex parte -termini temporalis et aeterni.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 43 a. 3 arg. 1"><a name="30226"><span class= -"ref">[30226] Iª q. 43 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +termini temporalis et aeterni.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 43 a. 3 arg. 1"><a name="30226"><span class="ref">[30226] Iª q. 43 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod missio invisibilis divinae personae non sit solum secundum donum gratiae gratum facientis. Divinam enim personam mitti, est ipsam donari. Si igitur divina persona mittitur solum secundum dona gratiae gratum facientis, non donabitur ipsa persona divina, sed solum dona eius. Quod est error dicentium -spiritum sanctum non dari, sed eius dona.</p> -<p title="I q. 43 a. 3 arg. 2"><a name="30227"><span class= -"ref">[30227] Iª q. 43 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, haec +spiritum sanctum non dari, sed eius dona.</p><p title="I q. 43 a. 3 arg. 2"><a name="30227"><span class="ref">[30227] Iª q. 43 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, haec praepositio secundum denotat habitudinem alicuius causae. Sed persona divina est causa quod habeatur donum gratiae gratum facientis, et non e converso; secundum illud Rom. V, <i>caritas Dei diffusa est in cordibus nostris per spiritum sanctum, qui datus est nobis</i>. Ergo inconvenienter dicitur quod persona divina secundum -dona gratiae gratum facientis mittatur.</p> -<p title="I q. 43 a. 3 arg. 3"><a name="30228"><span class= -"ref">[30228] Iª q. 43 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, +dona gratiae gratum facientis mittatur.</p><p title="I q. 43 a. 3 arg. 3"><a name="30228"><span class="ref">[30228] Iª q. 43 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, Augustinus dicit, IV de Trin., quod <i>filius, cum ex tempore mente percipitur, mitti dicitur</i>. Sed filius cognoscitur non solum per gratiam gratum facientem, sed etiam per gratiam gratis datam, sicut per fidem et per scientiam. Non ergo persona divina mittitur -secundum solam gratiam gratum facientem.</p> -<p title="I q. 43 a. 3 arg. 4"><a name="30229"><span class= -"ref">[30229] Iª q. 43 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, +secundum solam gratiam gratum facientem.</p><p title="I q. 43 a. 3 arg. 4"><a name="30229"><span class="ref">[30229] Iª q. 43 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, Rabanus dicit quod spiritus sanctus datus est apostolis ad operationem miraculorum. Hoc autem non est donum gratiae gratum facientis, sed gratiae gratis datae. Ergo persona divina non solum -datur secundum gratiam gratum facientem.</p> -<p title="I q. 43 a. 3 s. c."><a name="30230"><span class= -"ref">[30230] Iª q. 43 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +datur secundum gratiam gratum facientem.</p><p title="I q. 43 a. 3 s. c."><a name="30230"><span class="ref">[30230] Iª q. 43 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, XV de Trin., quod spiritus sanctus procedit temporaliter ad sanctificandam creaturam. Missio autem est temporalis processio. Cum igitur sanctificatio creaturae non sit nisi per gratiam gratum facientem, sequitur quod missio divinae -personae non sit nisi per gratiam gratum facientem.</p> -<p title="I q. 43 a. 3 co."><a name="30231"><span class= -"ref">[30231] Iª q. 43 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +personae non sit nisi per gratiam gratum facientem.</p><p title="I q. 43 a. 3 co."><a name="30231"><span class="ref">[30231] Iª q. 43 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod divinae personae convenit mitti, secundum quod novo modo existit in aliquo; dari autem, secundum quod habetur ab aliquo. Neutrum autem horum est nisi secundum gratiam gratum facientem. Est @@ -7201,28 +5783,20 @@ frui. Habere autem potestatem fruendi divina persona, est solum secundum gratiam gratum facientem. Sed tamen in ipso dono gratiae gratum facientis, spiritus sanctus habetur, et inhabitat hominem. -Unde ipsemet spiritus sanctus datur et mittitur.</p> -<p title="I q. 43 a. 3 ad 1"><a name="30232"><span class= -"ref">[30232] Iª q. 43 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +Unde ipsemet spiritus sanctus datur et mittitur.</p><p title="I q. 43 a. 3 ad 1"><a name="30232"><span class="ref">[30232] Iª q. 43 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod per donum gratiae gratum facientis perficitur creatura rationalis, ad hoc quod libere non solum ipso dono creato utatur, sed ut ipsa divina persona fruatur. Et ideo missio invisibilis fit secundum donum gratiae gratum facientis, et tamen -ipsa persona divina datur.</p> -<p title="I q. 43 a. 3 ad 2"><a name="30233"><span class= -"ref">[30233] Iª q. 43 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +ipsa persona divina datur.</p><p title="I q. 43 a. 3 ad 2"><a name="30233"><span class="ref">[30233] Iª q. 43 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod gratia gratum faciens disponit animam ad habendam divinam personam, et significatur hoc, cum dicitur quod spiritus sanctus datur secundum donum gratiae. Sed tamen ipsum donum gratiae est a spiritu sancto, et hoc significatur, cum dicitur quod caritas -Dei diffunditur in cordibus nostris per spiritum sanctum.</p> -<p title="I q. 43 a. 3 ad 3"><a name="30234"><span class= -"ref">[30234] Iª q. 43 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +Dei diffunditur in cordibus nostris per spiritum sanctum.</p><p title="I q. 43 a. 3 ad 3"><a name="30234"><span class="ref">[30234] Iª q. 43 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, licet per aliquos effectus filius cognosci possit a nobis, non tamen per aliquos effectus nos inhabitat, vel etiam -habetur a nobis.</p> -<p title="I q. 43 a. 3 ad 4"><a name="30235"><span class= -"ref">[30235] Iª q. 43 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum +habetur a nobis.</p><p title="I q. 43 a. 3 ad 4"><a name="30235"><span class="ref">[30235] Iª q. 43 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod operatio miraculorum est manifestativa gratiae gratum facientis, sicut et donum prophetiae, et quaelibet gratia gratis data. Unde I Cor. XII, gratia gratis data nominatur manifestatio @@ -7233,70 +5807,46 @@ spiritus sanctus; nisi forte cum aliqua determinatione, secundum quod dicitur quod alicui datur spiritus propheticus vel miraculorum, inquantum a spiritu sancto habet virtutem prophetandi -vel miracula faciendi.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 43 a. 4 arg. 1"><a name="30236"><span class= -"ref">[30236] Iª q. 43 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +vel miracula faciendi.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 43 a. 4 arg. 1"><a name="30236"><span class="ref">[30236] Iª q. 43 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod etiam patri conveniat mitti. Mitti enim divinam personam est ipsam dari. Sed pater dat seipsum, cum haberi non possit, nisi se ipso donante. Ergo potest dici quod pater -mittat seipsum.</p> -<p title="I q. 43 a. 4 arg. 2"><a name="30237"><span class= -"ref">[30237] Iª q. 43 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +mittat seipsum.</p><p title="I q. 43 a. 4 arg. 2"><a name="30237"><span class="ref">[30237] Iª q. 43 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, persona divina mittitur secundum inhabitationem gratiae. Sed per gratiam tota Trinitas inhabitat in nobis, secundum illud Ioan. XIV, <i>ad eum veniemus, et mansionem apud eum faciemus</i>. Ergo -quaelibet divinarum personarum mittitur.</p> -<p title="I q. 43 a. 4 arg. 3"><a name="30238"><span class= -"ref">[30238] Iª q. 43 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, +quaelibet divinarum personarum mittitur.</p><p title="I q. 43 a. 4 arg. 3"><a name="30238"><span class="ref">[30238] Iª q. 43 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, quidquid convenit alicui personae, convenit omnibus, praeter notiones et personas. Sed missio non significat aliquam personam, neque etiam notionem, cum sint tantum quinque notiones, ut supra -dictum est. Ergo cuilibet personae divinae convenit mitti.</p> -<p title="I q. 43 a. 4 s. c."><a name="30239"><span class= -"ref">[30239] Iª q. 43 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +dictum est. Ergo cuilibet personae divinae convenit mitti.</p><p title="I q. 43 a. 4 s. c."><a name="30239"><span class="ref">[30239] Iª q. 43 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, in II libro de Trin., quod <i>solus pater -nunquam legitur missus</i>.</p> -<p title="I q. 43 a. 4 co."><a name="30240"><span class= -"ref">[30240] Iª q. 43 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +nunquam legitur missus</i>.</p><p title="I q. 43 a. 4 co."><a name="30240"><span class="ref">[30240] Iª q. 43 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod missio in sui ratione importat processionem ab alio; et in divinis, secundum originem, ut supra dictum est. Unde, cum pater non sit ab alio, nullo modo convenit sibi mitti; sed solum filio et -spiritui sancto, quibus convenit esse ab alio.</p> -<p title="I q. 43 a. 4 ad 1"><a name="30241"><span class= -"ref">[30241] Iª q. 43 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +spiritui sancto, quibus convenit esse ab alio.</p><p title="I q. 43 a. 4 ad 1"><a name="30241"><span class="ref">[30241] Iª q. 43 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod si dare importet liberalem communicationem alicuius, sic pater dat seipsum, inquantum se liberaliter communicat creaturae ad fruendum. Si vero importet auctoritatem dantis respectu eius quod datur, sic non convenit dari in divinis nisi -personae quae est ab alio; sicut nec mitti.</p> -<p title="I q. 43 a. 4 ad 2"><a name="30242"><span class= -"ref">[30242] Iª q. 43 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +personae quae est ab alio; sicut nec mitti.</p><p title="I q. 43 a. 4 ad 2"><a name="30242"><span class="ref">[30242] Iª q. 43 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, licet effectus gratiae sit etiam a patre, qui inhabitat per gratiam, sicut et filius et spiritus sanctus; quia tamen non est ab alio, non dicitur mitti. Et hoc est quod dicit Augustinus, IV de Trin., quod <i>pater, cum in tempore a quoquam cognoscitur, non dicitur missus, non enim habet de quo sit, aut ex -quo procedat</i>.</p> -<p title="I q. 43 a. 4 ad 3"><a name="30243"><span class= -"ref">[30243] Iª q. 43 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +quo procedat</i>.</p><p title="I q. 43 a. 4 ad 3"><a name="30243"><span class="ref">[30243] Iª q. 43 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod missio, inquantum importat processionem a mittente, includit in sui significatione notionem, non quidem in speciali, sed in generali, prout esse ab alio est commune duabus -notionibus.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 5</div> -<p title="I q. 43 a. 5 arg. 1"><a name="30244"><span class= -"ref">[30244] Iª q. 43 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic +notionibus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I q. 43 a. 5 arg. 1"><a name="30244"><span class="ref">[30244] Iª q. 43 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic proceditur. Videtur quod filio non conveniat invisibiliter mitti. Missio enim invisibilis divinae personae attenditur secundum dona gratiae. Sed omnia dona gratiae pertinent ad spiritum sanctum, secundum illud I Cor. XII, <i>omnia operatur unus atque idem spiritus</i>. Ergo invisibiliter non mittitur nisi spiritus -sanctus.</p> -<p title="I q. 43 a. 5 arg. 2"><a name="30245"><span class= -"ref">[30245] Iª q. 43 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, +sanctus.</p><p title="I q. 43 a. 5 arg. 2"><a name="30245"><span class="ref">[30245] Iª q. 43 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, missio divinae personae fit secundum gratiam gratum facientem. Sed dona quae pertinent ad perfectionem intellectus, non sunt dona gratiae gratum facientis, cum sine caritate possint haberi, @@ -7304,19 +5854,13 @@ mysteria omnia, et omnem scientiam, et si habuero omnem fidem, ita ut montes transferam, caritatem autem non habeam, nihil sum</i>. Cum ergo filius procedat ut verbum intellectus, videtur quod non -conveniat sibi invisibiliter mitti.</p> -<p title="I q. 43 a. 5 arg. 3"><a name="30246"><span class= -"ref">[30246] Iª q. 43 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, +conveniat sibi invisibiliter mitti.</p><p title="I q. 43 a. 5 arg. 3"><a name="30246"><span class="ref">[30246] Iª q. 43 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, missio divinae personae est quaedam processio, ut dictum est. Sed alia est processio filii, alia spiritus sancti. Ergo et alia missio, si uterque mittitur. Et sic altera earum superflueret, cum -una sit sufficiens ad sanctificandam creaturam.</p> -<p title="I q. 43 a. 5 s. c."><a name="30247"><span class= -"ref">[30247] Iª q. 43 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est +una sit sufficiens ad sanctificandam creaturam.</p><p title="I q. 43 a. 5 s. c."><a name="30247"><span class="ref">[30247] Iª q. 43 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est quod Sap. IX dicitur de divina sapientia, <i>mitte illam de caelis -sanctis tuis, et a sede magnitudinis tuae</i>.</p> -<p title="I q. 43 a. 5 co."><a name="30248"><span class= -"ref">[30248] Iª q. 43 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum +sanctis tuis, et a sede magnitudinis tuae</i>.</p><p title="I q. 43 a. 5 co."><a name="30248"><span class="ref">[30248] Iª q. 43 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum quod per gratiam gratum facientem tota Trinitas inhabitat mentem, secundum illud Ioan. XIV, <i>ad eum veniemus, et mansionem apud eum faciemus</i>. Mitti autem personam divinam ad aliquem per @@ -7325,9 +5869,7 @@ spiritui sancto conveniat et inhabitare per gratiam et ab alio esse, utrique convenit invisibiliter mitti. Patri autem licet conveniat inhabitare per gratiam, non tamen sibi convenit ab alio -esse; et per consequens nec mitti.</p> -<p title="I q. 43 a. 5 ad 1"><a name="30249"><span class= -"ref">[30249] Iª q. 43 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo +esse; et per consequens nec mitti.</p><p title="I q. 43 a. 5 ad 1"><a name="30249"><span class="ref">[30249] Iª q. 43 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, licet omnia dona, inquantum dona sunt, attribuantur spiritui sancto, quia habet rationem primi doni, secundum quod est amor, ut supra dictum est; aliqua tamen dona, secundum proprias @@ -7335,9 +5877,7 @@ illa quae pertinent ad intellectum et secundum illa dona attenditur missio filii. Unde Augustinus dicit, IV de Trin., quod <i>tunc invisibiliter filius cuiquam mittitur, cum a quoquam cognoscitur -atque percipitur</i>.</p> -<p title="I q. 43 a. 5 ad 2"><a name="30250"><span class= -"ref">[30250] Iª q. 43 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum +atque percipitur</i>.</p><p title="I q. 43 a. 5 ad 2"><a name="30250"><span class="ref">[30250] Iª q. 43 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod anima per gratiam conformatur Deo. Unde ad hoc quod aliqua persona divina mittatur ad aliquem per gratiam, oportet quod fiat assimilatio illius ad divinam personam quae mittitur per @@ -7355,9 +5895,7 @@ cognoscitur atque percipitur, perceptio enim experimentalem quandam notitiam significat. Et haec proprie dicitur sapientia, quasi sapida scientia, secundum illud Eccli. VI, <i>sapientia doctrinae -secundum nomen eius est</i>.</p> -<p title="I q. 43 a. 5 ad 3"><a name="30251"><span class= -"ref">[30251] Iª q. 43 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium +secundum nomen eius est</i>.</p><p title="I q. 43 a. 5 ad 3"><a name="30251"><span class="ref">[30251] Iª q. 43 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, cum missio importet originem personae missae et inhabitationem per gratiam, ut supra dictum est, si loquamur de missione quantum ad originem, sic missio filii distinguitur a @@ -7366,42 +5904,28 @@ in radice gratiae, sed distinguuntur in effectibus gratiae, qui sunt illuminatio intellectus, et inflammatio affectus. Et sic manifestum est quod una non potest esse sine alia, quia neutra est -sine gratia gratum faciente, nec una persona separatur ab alia.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 6</div> -<p title="I q. 43 a. 6 arg. 1"><a name="30252"><span class= -"ref">[30252] Iª q. 43 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic +sine gratia gratum faciente, nec una persona separatur ab alia.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I q. 43 a. 6 arg. 1"><a name="30252"><span class="ref">[30252] Iª q. 43 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic proceditur. Videtur quod missio invisibilis non fiat ad omnes qui sunt participes gratiae. Patres enim veteris testamenti gratiae participes fuerunt. Sed ad illos non videtur fuisse facta missio invisibilis, dicitur enim Ioan. VII, <i>nondum erat spiritus datus, quia nondum erat Iesus glorificatus</i>. Ergo missio invisibilis -non fit ad omnes qui sunt participes gratiae.</p> -<p title="I q. 43 a. 6 arg. 2"><a name="30253"><span class= -"ref">[30253] Iª q. 43 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, +non fit ad omnes qui sunt participes gratiae.</p><p title="I q. 43 a. 6 arg. 2"><a name="30253"><span class="ref">[30253] Iª q. 43 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, profectus in virtute non est nisi per gratiam. Sed missio invisibilis non videtur attendi secundum profectum virtutis, quia profectus virtutis videtur esse continuus, cum caritas semper aut proficiat aut deficiat; et sic missio esset continua. Ergo missio -invisibilis non fit ad omnes participes gratiae.</p> -<p title="I q. 43 a. 6 arg. 3"><a name="30254"><span class= -"ref">[30254] Iª q. 43 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, +invisibilis non fit ad omnes participes gratiae.</p><p title="I q. 43 a. 6 arg. 3"><a name="30254"><span class="ref">[30254] Iª q. 43 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, Christus et beati plenissime habent gratiam. Sed ad eos non videtur fieri missio, quia missio fit ad aliquid distans; Christus autem, secundum quod homo, et omnes beati perfecte sunt uniti Deo. Non -ergo ad omnes participes gratiae fit missio invisibilis.</p> -<p title="I q. 43 a. 6 arg. 4"><a name="30255"><span class= -"ref">[30255] Iª q. 43 a. 6 arg. 4</span></a> Praeterea, +ergo ad omnes participes gratiae fit missio invisibilis.</p><p title="I q. 43 a. 6 arg. 4"><a name="30255"><span class="ref">[30255] Iª q. 43 a. 6 arg. 4</span></a> Praeterea, sacramenta novae legis continent gratiam. Nec tamen ad ea dicitur fieri missio invisibilis. Non ergo ad omnia quae habent gratiam, -fit missio invisibilis.</p> -<p title="I q. 43 a. 6 s. c."><a name="30256"><span class= -"ref">[30256] Iª q. 43 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est +fit missio invisibilis.</p><p title="I q. 43 a. 6 s. c."><a name="30256"><span class="ref">[30256] Iª q. 43 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est quod, secundum Augustinum, missio invisibilis fit ad sanctificandam creaturam. Omnis autem creatura habens gratiam sanctificatur. Ergo -ad omnem creaturam huiusmodi fit missio invisibilis.</p> -<p title="I q. 43 a. 6 co."><a name="30257"><span class= -"ref">[30257] Iª q. 43 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum +ad omnem creaturam huiusmodi fit missio invisibilis.</p><p title="I q. 43 a. 6 co."><a name="30257"><span class="ref">[30257] Iª q. 43 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, missio de sui ratione importat quod ille qui mittitur vel incipiat esse ubi prius non fuit, sicut accidit in rebus creatis; vel incipiat esse ubi prius fuit, sed @@ -7409,17 +5933,13 @@ personis. Sic ergo in eo ad quem fit missio, oportet duo considerare, scilicet inhabitationem gratiae, et innovationem quandam per gratiam. Ad omnes ergo fit missio invisibilis, in -quibus haec duo inveniuntur.</p> -<p title="I q. 43 a. 6 ad 1"><a name="30258"><span class= -"ref">[30258] Iª q. 43 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo +quibus haec duo inveniuntur.</p><p title="I q. 43 a. 6 ad 1"><a name="30258"><span class="ref">[30258] Iª q. 43 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod missio invisibilis est facta ad patres veteris testamenti. Unde dicit Augustinus, IV de Trin., quod secundum quod filius mittitur invisibiliter, <i>fit in hominibus aut cum hominibus; hoc autem antea factum est in patribus et prophetis</i>. Quod ergo dicitur, nondum erat datus spiritus, intelligitur de illa -datione cum signo visibili, quae facta est in die Pentecostes.</p> -<p title="I q. 43 a. 6 ad 2"><a name="30259"><span class= -"ref">[30259] Iª q. 43 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum +datione cum signo visibili, quae facta est in die Pentecostes.</p><p title="I q. 43 a. 6 ad 2"><a name="30259"><span class="ref">[30259] Iª q. 43 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod etiam secundum profectum virtutis, aut augmentum gratiae, fit missio invisibilis. Unde Augustinus dicit, IV de Trin., quod <i>tunc cuiquam mittitur filius, cum a quoquam @@ -7430,9 +5950,7 @@ aliquem novum actum, vel novum statum gratiae, ut puta cum aliquis proficit in gratiam miraculorum aut prophetiae, vel in hoc quod ex fervore caritatis exponit se martyrio, aut abrenuntiat his quae -possidet, aut quodcumque opus arduum aggreditur.</p> -<p title="I q. 43 a. 6 ad 3"><a name="30260"><span class= -"ref">[30260] Iª q. 43 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium +possidet, aut quodcumque opus arduum aggreditur.</p><p title="I q. 43 a. 6 ad 3"><a name="30260"><span class="ref">[30260] Iª q. 43 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod ad beatos est facta missio invisibilis in ipso principio beatitudinis. Postmodum autem ad eos fit missio invisibilis, non secundum intensionem gratiae, sed secundum quod @@ -7441,26 +5959,18 @@ gratiae ad plura se extendentis. Ad Christum autem fuit facta invisibilis missio in principio suae conceptionis, non autem postea, cum a principio suae conceptionis fuerit plenus omni -sapientia et gratia.</p> -<p title="I q. 43 a. 6 ad 4"><a name="30261"><span class= -"ref">[30261] Iª q. 43 a. 6 ad 4</span></a> Ad quartum +sapientia et gratia.</p><p title="I q. 43 a. 6 ad 4"><a name="30261"><span class="ref">[30261] Iª q. 43 a. 6 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod gratia est in sacramentis novae legis instrumentaliter, sicut forma artificiati est in instrumentis artis, secundum quendam decursum ab agente in patiens. Missio autem non dicitur fieri nisi respectu termini. Unde missio divinae personae non fit ad sacramenta, sed ad eos qui per sacramenta -gratiam suscipiunt.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 7</div> -<p title="I q. 43 a. 7 arg. 1"><a name="30262"><span class= -"ref">[30262] Iª q. 43 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic +gratiam suscipiunt.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="I q. 43 a. 7 arg. 1"><a name="30262"><span class="ref">[30262] Iª q. 43 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic proceditur. Videtur quod spiritui sancto non conveniat visibiliter mitti. Filius enim, secundum quod visibiliter missus est in mundum, dicitur esse minor patre. Sed nunquam legitur spiritus sanctus minor patre. Ergo spiritui sancto non convenit visibiliter -mitti.</p> -<p title="I q. 43 a. 7 arg. 2"><a name="30263"><span class= -"ref">[30263] Iª q. 43 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea, +mitti.</p><p title="I q. 43 a. 7 arg. 2"><a name="30263"><span class="ref">[30263] Iª q. 43 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea, missio visibilis attenditur secundum aliquam creaturam visibilem assumptam, sicut missio filii secundum carnem. Sed spiritus sanctus non assumpsit aliquam creaturam visibilem. Unde non potest dici @@ -7468,39 +5978,27 @@ aliis, nisi forte sicut in signo; sicut est etiam in sacramentis, et in omnibus figuris legalibus. Non ergo spiritus sanctus visibiliter mittitur, vel oportet dicere quod secundum omnia -huiusmodi, eius missio visibilis attenditur.</p> -<p title="I q. 43 a. 7 arg. 3"><a name="30264"><span class= -"ref">[30264] Iª q. 43 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea, +huiusmodi, eius missio visibilis attenditur.</p><p title="I q. 43 a. 7 arg. 3"><a name="30264"><span class="ref">[30264] Iª q. 43 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea, quaelibet creatura visibilis est effectus demonstrans totam Trinitatem. Non ergo per illas creaturas visibiles magis mittitur -spiritus sanctus quam alia persona.</p> -<p title="I q. 43 a. 7 arg. 4"><a name="30265"><span class= -"ref">[30265] Iª q. 43 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea, +spiritus sanctus quam alia persona.</p><p title="I q. 43 a. 7 arg. 4"><a name="30265"><span class="ref">[30265] Iª q. 43 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea, filius visibiliter est missus secundum dignissimam visibilium creaturarum, scilicet secundum naturam humanam. Si igitur spiritus sanctus visibiliter mittitur, debuit mitti secundum aliquas -creaturas rationales.</p> -<p title="I q. 43 a. 7 arg. 5"><a name="30266"><span class= -"ref">[30266] Iª q. 43 a. 7 arg. 5</span></a> Praeterea, quae +creaturas rationales.</p><p title="I q. 43 a. 7 arg. 5"><a name="30266"><span class="ref">[30266] Iª q. 43 a. 7 arg. 5</span></a> Praeterea, quae visibiliter fiunt divinitus, dispensantur per ministerium Angelorum, ut Augustinus dicit, III de Trin. Si ergo aliquae species visibiles apparuerunt, hoc factum fuit per Angelos. Et sic -ipsi Angeli mittuntur, et non spiritus sanctus.</p> -<p title="I q. 43 a. 7 arg. 6"><a name="30267"><span class= -"ref">[30267] Iª q. 43 a. 7 arg. 6</span></a> Praeterea, si +ipsi Angeli mittuntur, et non spiritus sanctus.</p><p title="I q. 43 a. 7 arg. 6"><a name="30267"><span class="ref">[30267] Iª q. 43 a. 7 arg. 6</span></a> Praeterea, si spiritus sanctus visibiliter mittatur, hoc non est nisi ad manifestandum invisibilem missionem, quia invisibilia per visibilia manifestantur. Ergo ad quem missio invisibilis facta non fuit, nec missio visibilis fieri debuit, et ad omnes ad quos fit missio invisibilis, sive in novo sive in veteri testamento, missio visibilis fieri debet, quod patet esse falsum. Non ergo spiritus -sanctus visibiliter mittitur.</p> -<p title="I q. 43 a. 7 s. c."><a name="30268"><span class= -"ref">[30268] Iª q. 43 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est +sanctus visibiliter mittitur.</p><p title="I q. 43 a. 7 s. c."><a name="30268"><span class="ref">[30268] Iª q. 43 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Matth. III, quod spiritus sanctus descendit super -dominum baptizatum in specie columbae.</p> -<p title="I q. 43 a. 7 co."><a name="30269"><span class= -"ref">[30269] Iª q. 43 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum +dominum baptizatum in specie columbae.</p><p title="I q. 43 a. 7 co."><a name="30269"><span class="ref">[30269] Iª q. 43 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum quod Deus providet omnibus secundum uniuscuiusque modum. Est autem modus connaturalis hominis, ut per visibilia ad invisibilia manuducatur, ut ex supra dictis patet, et ideo invisibilia Dei @@ -7514,18 +6012,14 @@ inquantum est spiritus sancti principium, competit esse sanctificationis huius auctorem. Et ideo filius visibiliter missus est tanquam sanctificationis auctor, sed spiritus sanctus tanquam -sanctificationis indicium.</p> -<p title="I q. 43 a. 7 ad 1"><a name="30270"><span class= -"ref">[30270] Iª q. 43 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo +sanctificationis indicium.</p><p title="I q. 43 a. 7 ad 1"><a name="30270"><span class="ref">[30270] Iª q. 43 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod filius creaturam visibilem in qua apparuit, in unitatem personae assumpsit, sic ut quod de illa creatura dicitur, de filio Dei dici possit. Et sic, ratione naturae assumptae, filius dicitur minor patre. Sed spiritus sanctus non assumpsit creaturam visibilem in qua apparuit, in unitatem personae, ut quod illi convenit, de illo praedicetur. Unde non potest dici minor patre -propter visibilem creaturam.</p> -<p title="I q. 43 a. 7 ad 2"><a name="30271"><span class= -"ref">[30271] Iª q. 43 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum +propter visibilem creaturam.</p><p title="I q. 43 a. 7 ad 2"><a name="30271"><span class="ref">[30271] Iª q. 43 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod missio visibilis spiritus sancti non attenditur secundum visionem imaginariam, quae est visio prophetica. Quia, ut Augustinus dicit, II de Trin., <i>visio prophetica non est exhibita @@ -7547,17 +6041,13 @@ praeexistentes assumuntur ad aliquid significandum. Sed spiritus sanctus visibiliter dicitur esse missus, inquantum fuit monstratus in quibusdam creaturis, sicut in signis, ad hoc specialiter -factis.</p> -<p title="I q. 43 a. 7 ad 3"><a name="30272"><span class= -"ref">[30272] Iª q. 43 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium +factis.</p><p title="I q. 43 a. 7 ad 3"><a name="30272"><span class="ref">[30272] Iª q. 43 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, licet illas creaturas visibiles tota Trinitas operata sit, tamen factae sunt ad demonstrandum specialiter hanc vel illam personam. Sicut enim diversis nominibus significantur pater et filius et spiritus sanctus, ita etiam diversis rebus significari potuerunt; quamvis inter eos nulla sit separatio aut -diversitas.</p> -<p title="I q. 43 a. 7 ad 4"><a name="30273"><span class= -"ref">[30273] Iª q. 43 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum +diversitas.</p><p title="I q. 43 a. 7 ad 4"><a name="30273"><span class="ref">[30273] Iª q. 43 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod personam filii declarari oportuit ut sanctificationis auctorem, ut dictum est, et ideo oportuit quod missio visibilis filii fieret secundum naturam rationalem, cuius est agere, et cui @@ -7566,17 +6056,13 @@ visibilis ad hoc formata, esset assumpta a spiritu sancto in unitatem personae, cum non assumeretur ad aliquid agendum, sed ad indicandum tantum. Et propter hoc etiam non oportuit quod duraret, -nisi quandiu perageret officium suum.</p> -<p title="I q. 43 a. 7 ad 5"><a name="30274"><span class= -"ref">[30274] Iª q. 43 a. 7 ad 5</span></a> Ad quintum +nisi quandiu perageret officium suum.</p><p title="I q. 43 a. 7 ad 5"><a name="30274"><span class="ref">[30274] Iª q. 43 a. 7 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod illae creaturae visibiles formatae sunt ministerio Angelorum, non tamen ad significandum personam Angeli, sed ad significandam personam spiritus sancti. Quia igitur spiritus sanctus erat in illis creaturis visibilibus sicut signatum in signo, propter hoc secundum eas spiritus sanctus visibiliter mitti -dicitur, et non Angelus.</p> -<p title="I q. 43 a. 7 ad 6"><a name="30275"><span class= -"ref">[30275] Iª q. 43 a. 7 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum +dicitur, et non Angelus.</p><p title="I q. 43 a. 7 ad 6"><a name="30275"><span class="ref">[30275] Iª q. 43 a. 7 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum quod non est de necessitate invisibilis missionis, ut semper manifestetur per aliquod signum visibile exterius, sed, sicut dicitur I Cor. XII, <i>manifestatio spiritus datur alicui ad @@ -7609,36 +6095,24 @@ patribus veteris testamenti. Quae quidem missiones visibiles dici non possunt, quia non fuerunt factae, secundum Augustinum, ad designandum inhabitationem divinae personae per gratiam, sed ad -aliquid aliud manifestandum.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 8</div> -<p title="I q. 43 a. 8 arg. 1"><a name="30276"><span class= -"ref">[30276] Iª q. 43 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic +aliquid aliud manifestandum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="I q. 43 a. 8 arg. 1"><a name="30276"><span class="ref">[30276] Iª q. 43 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic proceditur. Videtur quod nulla persona divina mittatur nisi ab ea a qua procedit aeternaliter. Quia, sicut dicit Augustinus, IV de Trin., <i>pater a nullo mittitur, quia a nullo est</i>. Si ergo aliqua persona divina mittitur ab alia, oportet quod sit ab -illa.</p> -<p title="I q. 43 a. 8 arg. 2"><a name="30277"><span class= -"ref">[30277] Iª q. 43 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea, +illa.</p><p title="I q. 43 a. 8 arg. 2"><a name="30277"><span class="ref">[30277] Iª q. 43 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea, mittens habet auctoritatem respectu missi. Sed respectu divinae personae non potest haberi auctoritas nisi secundum originem. Ergo oportet quod divina persona quae mittitur, sit a persona -mittente.</p> -<p title="I q. 43 a. 8 arg. 3"><a name="30278"><span class= -"ref">[30278] Iª q. 43 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea, si +mittente.</p><p title="I q. 43 a. 8 arg. 3"><a name="30278"><span class="ref">[30278] Iª q. 43 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea, si persona divina potest mitti ab eo a quo non est, nihil prohibebit dicere quod spiritus sanctus detur ab homine, quamvis non sit ab eo. Quod est contra Augustinum, XV de Trin. Ergo divina persona non -mittitur nisi ab ea a qua est.</p> -<p title="I q. 43 a. 8 s. c."><a name="30279"><span class= -"ref">[30279] Iª q. 43 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra est +mittitur nisi ab ea a qua est.</p><p title="I q. 43 a. 8 s. c."><a name="30279"><span class="ref">[30279] Iª q. 43 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra est quod filius mittitur a spiritu sancto, secundum illud Isaiae XLVIII, <i>et nunc misit me dominus Deus, et spiritus eius</i>. Filius autem non est a spiritu sancto. Ergo persona divina mittitur -ab ea a qua non est.</p> -<p title="I q. 43 a. 8 co."><a name="30280"><span class= -"ref">[30280] Iª q. 43 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum +ab ea a qua non est.</p><p title="I q. 43 a. 8 co."><a name="30280"><span class="ref">[30280] Iª q. 43 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum quod circa hoc inveniuntur aliqui diversimode locuti esse. Secundum quosdam enim, persona divina non mittitur nisi ab eo a quo est aeternaliter. Et secundum hoc, cum dicitur filius Dei missus a @@ -7658,23 +6132,16 @@ autem a patre et filio. Si vero persona mittens intelligatur esse principium effectus secundum quem attenditur missio, sic tota Trinitas mittit personam missam. Non autem propter hoc homo dat -spiritum sanctum, quia nec effectum gratiae potest causare.</p> -<p title="I q. 43 a. 8 ad arg."><a name="30281"><span class= -"ref">[30281] Iª q. 43 a. 8 ad arg.</span></a> Et per hoc -patet solutio ad obiecta.</p> -<div class="centro"><br /> -<p><a href="sth1015.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19" -height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> -<a href="sth1044.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19" -height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p> -<br /> -<hr /> -<br /> -<address>© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad -hanc editionem<br /> -Iura omnia asservantur<br /> -OCLC nr. <a href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264" -style="text-decoration=none">49644264</a></address> -</div> -</body> -</html> +spiritum sanctum, quia nec effectum gratiae potest causare.</p><p title="I q. 43 a. 8 ad arg."><a name="30281"><span class="ref">[30281] Iª q. 43 a. 8 ad arg.</span></a> Et per hoc +patet solutio ad obiecta.</p></div></div><div class="centro"><br/> +<p><a href="sth1015.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a> +<a href="sth1044.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p> +<br/> +<hr/> +<br/> +<address>© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad +hanc editionem<br/> +Iura omnia asservantur<br/> +OCLC nr. <a style="text-decoration=none" href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264">49644264</a></address> +</div></body> +</html> \ No newline at end of file
