diff summa/latin/sth1028.html @ 53:d777cc3962f2

div-wrapped
author ht
date Mon, 28 Dec 2009 13:00:58 +0000
parents 544e12f679ad
children 03759e5c1080
line wrap: on
line diff
--- a/summa/latin/sth1028.html	Sun Dec 27 22:45:01 2009 +0000
+++ b/summa/latin/sth1028.html	Mon Dec 28 13:00:58 2009 +0000
@@ -1,796 +1,764 @@
-<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN"
-    "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd">
-<html lang="LA" xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA">
+<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
+<!DOCTYPE html
+  PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "file:///c:/cygwin/usr/local/share/lib/xml/xhtml1-transitional.dtd">
+<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA" lang="LA">
 <head>
-<meta name="generator" content=
-"HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" />
-<meta http-equiv="Content-Type" content=
-"text/html; charset=us-ascii" />
-<meta http-equiv="Content-Style-Type" content="text/css" />
-<meta http-equiv="Content-Script-Type" content="text/javascript" />
-<meta name="keywords" content=
-"Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" />
-<meta name="language" content="Latin" />
-<meta name="security" content="public" />
-<meta name="owner" content="ealarcon@unav.es" />
-<meta name="author" content="Enrique Alarc&oacute;n" />
-<meta name="abstract" content="" />
-<link rel="stylesheet" media="screen" href="vscreen.css" type=
-"text/css" />
-<link rel="stylesheet" media="print" href="vprint.css" type=
-"text/css" />
-<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, I&ordf; q. 28-43</title>
+<meta content="HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" name="generator"/>
+<meta content="text/html; charset=us-ascii" http-equiv="Content-Type"/>
+<meta content="text/css" http-equiv="Content-Style-Type"/>
+<meta content="text/javascript" http-equiv="Content-Script-Type"/>
+<meta content="Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" name="keywords"/>
+<meta content="Latin" name="language"/>
+<meta content="public" name="security"/>
+<meta content="ealarcon@unav.es" name="owner"/>
+<meta content="Enrique Alarcón" name="author"/>
+<meta content="" name="abstract"/>
+<link type="text/css" href="vscreen.css" media="screen" rel="stylesheet"/>
+<link type="text/css" href="vprint.css" media="print" rel="stylesheet"/>
+<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Iª q. 28-43</title>
 </head>
-<body>
-<a href="http://www.corpusthomisticum.org/"></a>
-<div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div>
-<div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div>
-<div class="uno">Summa Theologiae</div>
-<div class="dos">prima pars a quaestione XXVIII ad quaestionem
-XLIII</div>
-<br />
-<div class="centro">
-<table align="center" summary="Imago">
+<body><a href="http://www.corpusthomisticum.org/"/><div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div><div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div><div class="uno">Summa Theologiae</div><div class="dos">prima pars a quaestione XXVIII ad quaestionem
+XLIII</div><div class="centro">
+<table summary="Imago" align="center">
 <tr>
-<th><img src="icons/ghent190.jpg" width="120" height="190" border=
-"0" alt="Thomas de Aquino a Justo Ghent depictus" align=
-"middle" /></th>
+<th><img align="middle" alt="Thomas de Aquino a Justo Ghent depictus" border="0" height="190" width="120" src="icons/ghent190.jpg"/></th>
 </tr>
 </table>
-<br />
-<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1888 editum<br />
+<br/>
+<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1888 editum<br/>
 ac automato translatum a Roberto Busa SJ in taenias
-magneticas<br />
-denuo recognovit Enrique Alarc&oacute;n atque instruxit<br />
-<br /></span><br />
-<hr />
-<br />
-<p><a href="sth1015.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth1044.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<script language="JavaScript" type="text/javascript">
-//<![CDATA[
-<!--
+magneticas<br/>
+denuo recognovit Enrique Alarcón atque instruxit<br/>
+<br/></span><br/>
+<hr/>
+<br/>
+<p><a href="sth1015.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth1044.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<script type="text/javascript" language="JavaScript">
+//
+&lt;!--
 // original code by Bill Trefzger 12/12/96; revised by Enrique Alarcon 12/9/2000
 function go(){if(document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value !="none"){location=document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value}}
-document.write('<FORM NAME="selecter"><SELECT NAME="select1">');
-document.write('<OPTION VALUE="none">INDEX');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="index.html">Corpus Thomisticum');
-document.write('<OPTION VALUE="iopera.html">Opera omnia');
-document.write('<OPTION VALUE="zbiblia.html">Bibliographia Thomistica');
-document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------');
-document.write('<OPTION VALUE="#29610">I&ordf; q. 28 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29611">I&ordf; q. 28 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29612">I&ordf; q. 28 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29613">I&ordf; q. 28 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29614">I&ordf; q. 28 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29615">I&ordf; q. 28 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29616">I&ordf; q. 28 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29617">I&ordf; q. 28 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29618">I&ordf; q. 28 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29619">I&ordf; q. 28 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29620">I&ordf; q. 28 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29621">I&ordf; q. 28 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29622">I&ordf; q. 28 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29623">I&ordf; q. 28 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29624">I&ordf; q. 28 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29625">I&ordf; q. 28 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29626">I&ordf; q. 28 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29627">I&ordf; q. 28 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29628">I&ordf; q. 28 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29629">I&ordf; q. 28 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29630">I&ordf; q. 28 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29631">I&ordf; q. 28 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29632">I&ordf; q. 28 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29633">I&ordf; q. 28 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29634">I&ordf; q. 28 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29635">I&ordf; q. 28 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29636">I&ordf; q. 28 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29637">I&ordf; q. 28 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29638">I&ordf; q. 28 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29639">I&ordf; q. 28 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29640">I&ordf; q. 28 a. 4 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29641">I&ordf; q. 28 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29642">I&ordf; q. 28 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29643">I&ordf; q. 28 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29644">I&ordf; q. 28 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29645">I&ordf; q. 28 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29646">I&ordf; q. 28 a. 4 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29647">I&ordf; q. 28 a. 4 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29648">I&ordf; q. 29 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29649">I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29650">I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29651">I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29652">I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29653">I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29654">I&ordf; q. 29 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29655">I&ordf; q. 29 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29656">I&ordf; q. 29 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29657">I&ordf; q. 29 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29658">I&ordf; q. 29 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29659">I&ordf; q. 29 a. 1 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29660">I&ordf; q. 29 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29661">I&ordf; q. 29 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29662">I&ordf; q. 29 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29663">I&ordf; q. 29 a. 2 s. c. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29664">I&ordf; q. 29 a. 2 s. c. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29665">I&ordf; q. 29 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29666">I&ordf; q. 29 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29667">I&ordf; q. 29 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29668">I&ordf; q. 29 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29669">I&ordf; q. 29 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29670">I&ordf; q. 29 a. 2 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29671">I&ordf; q. 29 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29672">I&ordf; q. 29 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29673">I&ordf; q. 29 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29674">I&ordf; q. 29 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29675">I&ordf; q. 29 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29676">I&ordf; q. 29 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29677">I&ordf; q. 29 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29678">I&ordf; q. 29 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29679">I&ordf; q. 29 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29680">I&ordf; q. 29 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29681">I&ordf; q. 29 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29682">I&ordf; q. 29 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29683">I&ordf; q. 29 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29684">I&ordf; q. 29 a. 4 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29685">I&ordf; q. 29 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29686">I&ordf; q. 29 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29687">I&ordf; q. 29 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29688">I&ordf; q. 29 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29689">I&ordf; q. 29 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29690">I&ordf; q. 29 a. 4 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29691">I&ordf; q. 30 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29692">I&ordf; q. 30 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29693">I&ordf; q. 30 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29694">I&ordf; q. 30 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29695">I&ordf; q. 30 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29696">I&ordf; q. 30 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29697">I&ordf; q. 30 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29698">I&ordf; q. 30 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29699">I&ordf; q. 30 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29700">I&ordf; q. 30 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29701">I&ordf; q. 30 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29702">I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29703">I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29704">I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29705">I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29706">I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29707">I&ordf; q. 30 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29708">I&ordf; q. 30 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29709">I&ordf; q. 30 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29710">I&ordf; q. 30 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29711">I&ordf; q. 30 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29712">I&ordf; q. 30 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29713">I&ordf; q. 30 a. 2 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29714">I&ordf; q. 30 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29715">I&ordf; q. 30 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29716">I&ordf; q. 30 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29717">I&ordf; q. 30 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29718">I&ordf; q. 30 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29719">I&ordf; q. 30 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29720">I&ordf; q. 30 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29721">I&ordf; q. 30 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29722">I&ordf; q. 30 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29723">I&ordf; q. 30 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29724">I&ordf; q. 30 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29725">I&ordf; q. 30 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29726">I&ordf; q. 30 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29727">I&ordf; q. 30 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29728">I&ordf; q. 30 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29729">I&ordf; q. 30 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29730">I&ordf; q. 31 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29731">I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29732">I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29733">I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29734">I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29735">I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29736">I&ordf; q. 31 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29737">I&ordf; q. 31 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29738">I&ordf; q. 31 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29739">I&ordf; q. 31 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29740">I&ordf; q. 31 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29741">I&ordf; q. 31 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29742">I&ordf; q. 31 a. 1 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29743">I&ordf; q. 31 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29744">I&ordf; q. 31 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29745">I&ordf; q. 31 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29746">I&ordf; q. 31 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29747">I&ordf; q. 31 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29748">I&ordf; q. 31 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29749">I&ordf; q. 31 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29750">I&ordf; q. 31 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29751">I&ordf; q. 31 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29752">I&ordf; q. 31 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29753">I&ordf; q. 31 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29754">I&ordf; q. 31 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29755">I&ordf; q. 31 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29756">I&ordf; q. 31 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29757">I&ordf; q. 31 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29758">I&ordf; q. 31 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29759">I&ordf; q. 31 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29760">I&ordf; q. 31 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29761">I&ordf; q. 31 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29762">I&ordf; q. 31 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29763">I&ordf; q. 31 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29764">I&ordf; q. 31 a. 4 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29765">I&ordf; q. 31 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29766">I&ordf; q. 31 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29767">I&ordf; q. 31 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29768">I&ordf; q. 31 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29769">I&ordf; q. 31 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29770">I&ordf; q. 31 a. 4 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29771">I&ordf; q. 32 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29772">I&ordf; q. 32 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29773">I&ordf; q. 32 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29774">I&ordf; q. 32 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29775">I&ordf; q. 32 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29776">I&ordf; q. 32 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29777">I&ordf; q. 32 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29778">I&ordf; q. 32 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29779">I&ordf; q. 32 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29780">I&ordf; q. 32 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29781">I&ordf; q. 32 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29782">I&ordf; q. 32 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29783">I&ordf; q. 32 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29784">I&ordf; q. 32 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29785">I&ordf; q. 32 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29786">I&ordf; q. 32 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29787">I&ordf; q. 32 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29788">I&ordf; q. 32 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29789">I&ordf; q. 32 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29790">I&ordf; q. 32 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29791">I&ordf; q. 32 a. 3 s. c. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29792">I&ordf; q. 32 a. 3 s. c. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29793">I&ordf; q. 32 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29794">I&ordf; q. 32 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29795">I&ordf; q. 32 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29796">I&ordf; q. 32 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29797">I&ordf; q. 32 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29798">I&ordf; q. 32 a. 3 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29799">I&ordf; q. 32 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29800">I&ordf; q. 32 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29801">I&ordf; q. 32 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29802">I&ordf; q. 32 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29803">I&ordf; q. 32 a. 4 ad');
-document.write('<OPTION VALUE="#29804">I&ordf; q. 33 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29805">I&ordf; q. 33 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29806">I&ordf; q. 33 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29807">I&ordf; q. 33 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29808">I&ordf; q. 33 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29809">I&ordf; q. 33 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29810">I&ordf; q. 33 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29811">I&ordf; q. 33 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29812">I&ordf; q. 33 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29813">I&ordf; q. 33 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29814">I&ordf; q. 33 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29815">I&ordf; q. 33 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29816">I&ordf; q. 33 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29817">I&ordf; q. 33 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29818">I&ordf; q. 33 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29819">I&ordf; q. 33 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29820">I&ordf; q. 33 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29821">I&ordf; q. 33 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29822">I&ordf; q. 33 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29823">I&ordf; q. 33 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29824">I&ordf; q. 33 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29825">I&ordf; q. 33 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29826">I&ordf; q. 33 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29827">I&ordf; q. 33 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29828">I&ordf; q. 33 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29829">I&ordf; q. 33 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29830">I&ordf; q. 33 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29831">I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29832">I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29833">I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29834">I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29835">I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29836">I&ordf; q. 33 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29837">I&ordf; q. 33 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29838">I&ordf; q. 33 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29839">I&ordf; q. 33 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29840">I&ordf; q. 33 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29841">I&ordf; q. 33 a. 4 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29842">I&ordf; q. 33 a. 4 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29843">I&ordf; q. 34 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29844">I&ordf; q. 34 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29845">I&ordf; q. 34 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29846">I&ordf; q. 34 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29847">I&ordf; q. 34 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29848">I&ordf; q. 34 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29849">I&ordf; q. 34 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29850">I&ordf; q. 34 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29851">I&ordf; q. 34 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29852">I&ordf; q. 34 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29853">I&ordf; q. 34 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29854">I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29855">I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29856">I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29857">I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29858">I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29859">I&ordf; q. 34 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29860">I&ordf; q. 34 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29861">I&ordf; q. 34 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29862">I&ordf; q. 34 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29863">I&ordf; q. 34 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29864">I&ordf; q. 34 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29865">I&ordf; q. 34 a. 2 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29866">I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29867">I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29868">I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29869">I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29870">I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29871">I&ordf; q. 34 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29872">I&ordf; q. 34 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29873">I&ordf; q. 34 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29874">I&ordf; q. 34 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29875">I&ordf; q. 34 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29876">I&ordf; q. 34 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29877">I&ordf; q. 34 a. 3 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29878">I&ordf; q. 35 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29879">I&ordf; q. 35 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29880">I&ordf; q. 35 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29881">I&ordf; q. 35 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29882">I&ordf; q. 35 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29883">I&ordf; q. 35 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29884">I&ordf; q. 35 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29885">I&ordf; q. 35 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29886">I&ordf; q. 35 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29887">I&ordf; q. 35 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29888">I&ordf; q. 35 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29889">I&ordf; q. 35 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29890">I&ordf; q. 35 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29891">I&ordf; q. 35 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29892">I&ordf; q. 35 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29893">I&ordf; q. 35 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29894">I&ordf; q. 35 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29895">I&ordf; q. 36 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29896">I&ordf; q. 36 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29897">I&ordf; q. 36 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29898">I&ordf; q. 36 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29899">I&ordf; q. 36 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29900">I&ordf; q. 36 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29901">I&ordf; q. 36 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29902">I&ordf; q. 36 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29903">I&ordf; q. 36 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29904">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29905">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29906">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29907">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29908">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29909">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#29910">I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 7');
-document.write('<OPTION VALUE="#29911">I&ordf; q. 36 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29912">I&ordf; q. 36 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29913">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29914">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29915">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29916">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29917">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29918">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#29919">I&ordf; q. 36 a. 2 ad 7');
-document.write('<OPTION VALUE="#29920">I&ordf; q. 36 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29921">I&ordf; q. 36 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29922">I&ordf; q. 36 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29923">I&ordf; q. 36 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29924">I&ordf; q. 36 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29925">I&ordf; q. 36 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29926">I&ordf; q. 36 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29927">I&ordf; q. 36 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29928">I&ordf; q. 36 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29929">I&ordf; q. 36 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29930">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29931">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29932">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29933">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29934">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29935">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#29936">I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 7');
-document.write('<OPTION VALUE="#29937">I&ordf; q. 36 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29938">I&ordf; q. 36 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29939">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29940">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29941">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29942">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29943">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29944">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#29945">I&ordf; q. 36 a. 4 ad 7');
-document.write('<OPTION VALUE="#29946">I&ordf; q. 37 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29947">I&ordf; q. 37 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29948">I&ordf; q. 37 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29949">I&ordf; q. 37 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29950">I&ordf; q. 37 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29951">I&ordf; q. 37 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29952">I&ordf; q. 37 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29953">I&ordf; q. 37 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29954">I&ordf; q. 37 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29955">I&ordf; q. 37 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29956">I&ordf; q. 37 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29957">I&ordf; q. 37 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29958">I&ordf; q. 37 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29959">I&ordf; q. 37 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29960">I&ordf; q. 37 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29961">I&ordf; q. 37 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29962">I&ordf; q. 37 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29963">I&ordf; q. 37 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29964">I&ordf; q. 37 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29965">I&ordf; q. 38 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29966">I&ordf; q. 38 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29967">I&ordf; q. 38 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29968">I&ordf; q. 38 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29969">I&ordf; q. 38 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29970">I&ordf; q. 38 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29971">I&ordf; q. 38 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29972">I&ordf; q. 38 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29973">I&ordf; q. 38 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29974">I&ordf; q. 38 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29975">I&ordf; q. 38 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29976">I&ordf; q. 38 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29977">I&ordf; q. 38 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29978">I&ordf; q. 38 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29979">I&ordf; q. 38 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29980">I&ordf; q. 38 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29981">I&ordf; q. 38 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29982">I&ordf; q. 38 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29983">I&ordf; q. 38 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29984">I&ordf; q. 39 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29985">I&ordf; q. 39 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29986">I&ordf; q. 39 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29987">I&ordf; q. 39 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29988">I&ordf; q. 39 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29989">I&ordf; q. 39 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#29990">I&ordf; q. 39 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29991">I&ordf; q. 39 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29992">I&ordf; q. 39 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29993">I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#29994">I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#29995">I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#29996">I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#29997">I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#29998">I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#29999">I&ordf; q. 39 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30000">I&ordf; q. 39 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30001">I&ordf; q. 39 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30002">I&ordf; q. 39 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30003">I&ordf; q. 39 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30004">I&ordf; q. 39 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30005">I&ordf; q. 39 a. 2 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#30006">I&ordf; q. 39 a. 2 ad 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#30007">I&ordf; q. 39 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30008">I&ordf; q. 39 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30009">I&ordf; q. 39 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30010">I&ordf; q. 39 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30011">I&ordf; q. 39 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30012">I&ordf; q. 39 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30013">I&ordf; q. 39 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30014">I&ordf; q. 39 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30015">I&ordf; q. 39 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30016">I&ordf; q. 39 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30017">I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30018">I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30019">I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30020">I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30021">I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#30022">I&ordf; q. 39 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30023">I&ordf; q. 39 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30024">I&ordf; q. 39 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30025">I&ordf; q. 39 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30026">I&ordf; q. 39 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30027">I&ordf; q. 39 a. 4 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30028">I&ordf; q. 39 a. 4 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#30029">I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30030">I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30031">I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30032">I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30033">I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#30034">I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#30035">I&ordf; q. 39 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30036">I&ordf; q. 39 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30037">I&ordf; q. 39 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30038">I&ordf; q. 39 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30039">I&ordf; q. 39 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30040">I&ordf; q. 39 a. 5 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30041">I&ordf; q. 39 a. 5 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#30042">I&ordf; q. 39 a. 5 ad 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#30043">I&ordf; q. 39 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30044">I&ordf; q. 39 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30045">I&ordf; q. 39 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30046">I&ordf; q. 39 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30047">I&ordf; q. 39 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30048">I&ordf; q. 39 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30049">I&ordf; q. 39 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30050">I&ordf; q. 39 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30051">I&ordf; q. 39 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30052">I&ordf; q. 39 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30053">I&ordf; q. 39 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30054">I&ordf; q. 39 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30055">I&ordf; q. 39 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30056">I&ordf; q. 39 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30057">I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30058">I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30059">I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30060">I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30061">I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#30062">I&ordf; q. 39 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30063">I&ordf; q. 39 a. 8 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30064">I&ordf; q. 40 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30065">I&ordf; q. 40 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30066">I&ordf; q. 40 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30067">I&ordf; q. 40 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30068">I&ordf; q. 40 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30069">I&ordf; q. 40 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30070">I&ordf; q. 40 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30071">I&ordf; q. 40 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30072">I&ordf; q. 40 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30073">I&ordf; q. 40 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30074">I&ordf; q. 40 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30075">I&ordf; q. 40 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30076">I&ordf; q. 40 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30077">I&ordf; q. 40 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30078">I&ordf; q. 40 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30079">I&ordf; q. 40 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30080">I&ordf; q. 40 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30081">I&ordf; q. 40 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30082">I&ordf; q. 40 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30083">I&ordf; q. 40 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30084">I&ordf; q. 40 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30085">I&ordf; q. 40 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30086">I&ordf; q. 40 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30087">I&ordf; q. 40 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30088">I&ordf; q. 40 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30089">I&ordf; q. 40 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30090">I&ordf; q. 40 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30091">I&ordf; q. 40 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30092">I&ordf; q. 40 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30093">I&ordf; q. 40 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30094">I&ordf; q. 40 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30095">I&ordf; q. 40 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30096">I&ordf; q. 40 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30097">I&ordf; q. 40 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30098">I&ordf; q. 40 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30099">I&ordf; q. 41 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30100">I&ordf; q. 41 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30101">I&ordf; q. 41 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30102">I&ordf; q. 41 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30103">I&ordf; q. 41 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30104">I&ordf; q. 41 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30105">I&ordf; q. 41 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30106">I&ordf; q. 41 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30107">I&ordf; q. 41 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30108">I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30109">I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30110">I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30111">I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30112">I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#30113">I&ordf; q. 41 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30114">I&ordf; q. 41 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30115">I&ordf; q. 41 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30116">I&ordf; q. 41 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30117">I&ordf; q. 41 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30118">I&ordf; q. 41 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30119">I&ordf; q. 41 a. 2 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#30120">I&ordf; q. 41 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30121">I&ordf; q. 41 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30122">I&ordf; q. 41 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30123">I&ordf; q. 41 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30124">I&ordf; q. 41 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30125">I&ordf; q. 41 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30126">I&ordf; q. 41 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30127">I&ordf; q. 41 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30128">I&ordf; q. 41 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30129">I&ordf; q. 41 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30130">I&ordf; q. 41 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30131">I&ordf; q. 41 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30132">I&ordf; q. 41 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30133">I&ordf; q. 41 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30134">I&ordf; q. 41 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30135">I&ordf; q. 41 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30136">I&ordf; q. 41 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30137">I&ordf; q. 41 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30138">I&ordf; q. 41 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30139">I&ordf; q. 41 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30140">I&ordf; q. 41 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30141">I&ordf; q. 41 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30142">I&ordf; q. 41 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30143">I&ordf; q. 41 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30144">I&ordf; q. 41 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30145">I&ordf; q. 41 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30146">I&ordf; q. 41 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30147">I&ordf; q. 41 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30148">I&ordf; q. 41 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30149">I&ordf; q. 41 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30150">I&ordf; q. 41 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30151">I&ordf; q. 41 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30152">I&ordf; q. 41 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30153">I&ordf; q. 41 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30154">I&ordf; q. 42 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30155">I&ordf; q. 42 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30156">I&ordf; q. 42 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30157">I&ordf; q. 42 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30158">I&ordf; q. 42 a. 1 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30159">I&ordf; q. 42 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30160">I&ordf; q. 42 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30161">I&ordf; q. 42 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30162">I&ordf; q. 42 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30163">I&ordf; q. 42 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30164">I&ordf; q. 42 a. 1 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30165">I&ordf; q. 42 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30166">I&ordf; q. 42 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30167">I&ordf; q. 42 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30168">I&ordf; q. 42 a. 2 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30169">I&ordf; q. 42 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30170">I&ordf; q. 42 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30171">I&ordf; q. 42 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30172">I&ordf; q. 42 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30173">I&ordf; q. 42 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30174">I&ordf; q. 42 a. 2 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30175">I&ordf; q. 42 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30176">I&ordf; q. 42 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30177">I&ordf; q. 42 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30178">I&ordf; q. 42 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30179">I&ordf; q. 42 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30180">I&ordf; q. 42 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30181">I&ordf; q. 42 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30182">I&ordf; q. 42 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30183">I&ordf; q. 42 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30184">I&ordf; q. 42 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30185">I&ordf; q. 42 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30186">I&ordf; q. 42 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30187">I&ordf; q. 42 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30188">I&ordf; q. 42 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30189">I&ordf; q. 42 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30190">I&ordf; q. 42 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30191">I&ordf; q. 42 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30192">I&ordf; q. 42 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30193">I&ordf; q. 42 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30194">I&ordf; q. 42 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30195">I&ordf; q. 42 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30196">I&ordf; q. 42 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30197">I&ordf; q. 42 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30198">I&ordf; q. 42 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30199">I&ordf; q. 42 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30200">I&ordf; q. 42 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30201">I&ordf; q. 42 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30202">I&ordf; q. 42 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30203">I&ordf; q. 42 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30204">I&ordf; q. 42 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30205">I&ordf; q. 42 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30206">I&ordf; q. 42 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30207">I&ordf; q. 42 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30208">I&ordf; q. 42 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30209">I&ordf; q. 43 pr.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30210">I&ordf; q. 43 a. 1 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30211">I&ordf; q. 43 a. 1 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30212">I&ordf; q. 43 a. 1 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30213">I&ordf; q. 43 a. 1 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30214">I&ordf; q. 43 a. 1 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30215">I&ordf; q. 43 a. 1 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30216">I&ordf; q. 43 a. 1 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30217">I&ordf; q. 43 a. 1 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30218">I&ordf; q. 43 a. 2 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30219">I&ordf; q. 43 a. 2 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30220">I&ordf; q. 43 a. 2 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30221">I&ordf; q. 43 a. 2 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30222">I&ordf; q. 43 a. 2 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30223">I&ordf; q. 43 a. 2 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30224">I&ordf; q. 43 a. 2 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30225">I&ordf; q. 43 a. 2 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30226">I&ordf; q. 43 a. 3 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30227">I&ordf; q. 43 a. 3 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30228">I&ordf; q. 43 a. 3 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30229">I&ordf; q. 43 a. 3 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30230">I&ordf; q. 43 a. 3 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30231">I&ordf; q. 43 a. 3 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30232">I&ordf; q. 43 a. 3 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30233">I&ordf; q. 43 a. 3 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30234">I&ordf; q. 43 a. 3 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30235">I&ordf; q. 43 a. 3 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30236">I&ordf; q. 43 a. 4 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30237">I&ordf; q. 43 a. 4 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30238">I&ordf; q. 43 a. 4 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30239">I&ordf; q. 43 a. 4 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30240">I&ordf; q. 43 a. 4 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30241">I&ordf; q. 43 a. 4 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30242">I&ordf; q. 43 a. 4 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30243">I&ordf; q. 43 a. 4 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30244">I&ordf; q. 43 a. 5 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30245">I&ordf; q. 43 a. 5 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30246">I&ordf; q. 43 a. 5 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30247">I&ordf; q. 43 a. 5 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30248">I&ordf; q. 43 a. 5 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30249">I&ordf; q. 43 a. 5 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30250">I&ordf; q. 43 a. 5 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30251">I&ordf; q. 43 a. 5 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30252">I&ordf; q. 43 a. 6 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30253">I&ordf; q. 43 a. 6 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30254">I&ordf; q. 43 a. 6 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30255">I&ordf; q. 43 a. 6 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30256">I&ordf; q. 43 a. 6 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30257">I&ordf; q. 43 a. 6 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30258">I&ordf; q. 43 a. 6 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30259">I&ordf; q. 43 a. 6 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30260">I&ordf; q. 43 a. 6 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30261">I&ordf; q. 43 a. 6 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30262">I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30263">I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30264">I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30265">I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30266">I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#30267">I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#30268">I&ordf; q. 43 a. 7 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30269">I&ordf; q. 43 a. 7 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30270">I&ordf; q. 43 a. 7 ad 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30271">I&ordf; q. 43 a. 7 ad 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30272">I&ordf; q. 43 a. 7 ad 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30273">I&ordf; q. 43 a. 7 ad 4');
-document.write('<OPTION VALUE="#30274">I&ordf; q. 43 a. 7 ad 5');
-document.write('<OPTION VALUE="#30275">I&ordf; q. 43 a. 7 ad 6');
-document.write('<OPTION VALUE="#30276">I&ordf; q. 43 a. 8 arg. 1');
-document.write('<OPTION VALUE="#30277">I&ordf; q. 43 a. 8 arg. 2');
-document.write('<OPTION VALUE="#30278">I&ordf; q. 43 a. 8 arg. 3');
-document.write('<OPTION VALUE="#30279">I&ordf; q. 43 a. 8 s. c.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30280">I&ordf; q. 43 a. 8 co.');
-document.write('<OPTION VALUE="#30281">I&ordf; q. 43 a. 8 ad');
-document.write('<\/SELECT>');
-document.write('<BR><BR>');
-document.write('<INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()">');
-document.write('<\/FORM>');
-// -->
-//]]>
-</script><br />
-<hr />
-<br /></div>
-<div class="D">Quaestio 28</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 28 pr."><a name="29610"><span class="ref">[29610]
-I&ordf; q. 28 pr.</span></a> Deinde considerandum est de
+document.write('&lt;FORM NAME="selecter"&gt;&lt;SELECT NAME="select1"&gt;');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;INDEX');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="index.html"&gt;Corpus Thomisticum');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="iopera.html"&gt;Opera omnia');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="zbiblia.html"&gt;Bibliographia Thomistica');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29610"&gt;I&amp;ordf; q. 28 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29611"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29612"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29613"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29614"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29615"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29616"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29617"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29618"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29619"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29620"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29621"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29622"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29623"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29624"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29625"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29626"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29627"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29628"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29629"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29630"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29631"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29632"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29633"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29634"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29635"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29636"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29637"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29638"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29639"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29640"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 4 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29641"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29642"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29643"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29644"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29645"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29646"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 4 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29647"&gt;I&amp;ordf; q. 28 a. 4 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29648"&gt;I&amp;ordf; q. 29 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29649"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29650"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29651"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29652"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29653"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 1 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29654"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29655"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29656"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29657"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29658"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29659"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 1 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29660"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29661"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29662"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29663"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 2 s. c. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29664"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 2 s. c. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29665"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29666"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29667"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29668"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29669"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29670"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 2 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29671"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29672"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29673"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29674"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29675"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29676"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29677"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29678"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29679"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29680"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29681"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29682"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29683"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29684"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 4 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29685"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29686"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29687"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29688"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29689"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29690"&gt;I&amp;ordf; q. 29 a. 4 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29691"&gt;I&amp;ordf; q. 30 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29692"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29693"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29694"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29695"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29696"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29697"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29698"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29699"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29700"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29701"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29702"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29703"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29704"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29705"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29706"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 2 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29707"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29708"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29709"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29710"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29711"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29712"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29713"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 2 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29714"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29715"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29716"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29717"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29718"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29719"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29720"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29721"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29722"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29723"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29724"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29725"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29726"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29727"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29728"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29729"&gt;I&amp;ordf; q. 30 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29730"&gt;I&amp;ordf; q. 31 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29731"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29732"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29733"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29734"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29735"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 1 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29736"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29737"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29738"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29739"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29740"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29741"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29742"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 1 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29743"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29744"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29745"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29746"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29747"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29748"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29749"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29750"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29751"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29752"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29753"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29754"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29755"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29756"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29757"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29758"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29759"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29760"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29761"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29762"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29763"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29764"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 4 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29765"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29766"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29767"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29768"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29769"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29770"&gt;I&amp;ordf; q. 31 a. 4 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29771"&gt;I&amp;ordf; q. 32 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29772"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29773"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29774"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29775"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29776"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29777"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29778"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29779"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29780"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29781"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29782"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29783"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29784"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29785"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29786"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29787"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29788"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29789"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29790"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29791"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 3 s. c. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29792"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 3 s. c. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29793"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29794"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29795"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29796"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29797"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29798"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 3 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29799"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29800"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29801"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29802"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29803"&gt;I&amp;ordf; q. 32 a. 4 ad');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29804"&gt;I&amp;ordf; q. 33 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29805"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29806"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29807"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29808"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29809"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29810"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29811"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29812"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29813"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29814"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29815"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29816"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29817"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29818"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29819"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29820"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29821"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29822"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29823"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29824"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29825"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29826"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29827"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29828"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29829"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29830"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29831"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29832"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29833"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29834"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 4 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29835"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 4 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29836"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29837"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29838"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29839"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29840"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29841"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 4 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29842"&gt;I&amp;ordf; q. 33 a. 4 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29843"&gt;I&amp;ordf; q. 34 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29844"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29845"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29846"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29847"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29848"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29849"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29850"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29851"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29852"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29853"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29854"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29855"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29856"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29857"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29858"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 2 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29859"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29860"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29861"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29862"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29863"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29864"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29865"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 2 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29866"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29867"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29868"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29869"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29870"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 3 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29871"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29872"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29873"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29874"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29875"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29876"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29877"&gt;I&amp;ordf; q. 34 a. 3 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29878"&gt;I&amp;ordf; q. 35 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29879"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29880"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29881"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29882"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29883"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29884"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29885"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29886"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29887"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29888"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29889"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29890"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29891"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29892"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29893"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29894"&gt;I&amp;ordf; q. 35 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29895"&gt;I&amp;ordf; q. 36 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29896"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29897"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29898"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29899"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29900"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29901"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29902"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29903"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29904"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29905"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29906"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29907"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29908"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29909"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 arg. 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29910"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 arg. 7');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29911"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29912"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29913"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29914"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29915"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29916"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29917"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29918"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 ad 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29919"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 2 ad 7');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29920"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29921"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29922"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29923"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29924"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29925"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29926"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29927"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29928"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29929"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29930"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29931"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29932"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29933"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29934"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29935"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 arg. 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29936"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 arg. 7');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29937"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29938"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29939"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29940"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29941"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29942"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29943"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29944"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 ad 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29945"&gt;I&amp;ordf; q. 36 a. 4 ad 7');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29946"&gt;I&amp;ordf; q. 37 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29947"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29948"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29949"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29950"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29951"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29952"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29953"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29954"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29955"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29956"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29957"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29958"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29959"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29960"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29961"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29962"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29963"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29964"&gt;I&amp;ordf; q. 37 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29965"&gt;I&amp;ordf; q. 38 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29966"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29967"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29968"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29969"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29970"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29971"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29972"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29973"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29974"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29975"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29976"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29977"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29978"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29979"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29980"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29981"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29982"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29983"&gt;I&amp;ordf; q. 38 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29984"&gt;I&amp;ordf; q. 39 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29985"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29986"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29987"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29988"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29989"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29990"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29991"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29992"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29993"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29994"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29995"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29996"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29997"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29998"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 arg. 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#29999"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30000"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30001"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30002"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30003"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30004"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30005"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30006"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 2 ad 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30007"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30008"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30009"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30010"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30011"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30012"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30013"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30014"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30015"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30016"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30017"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30018"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30019"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30020"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 4 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30021"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 4 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30022"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30023"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30024"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30025"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30026"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30027"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 4 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30028"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 4 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30029"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30030"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30031"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30032"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30033"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30034"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 arg. 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30035"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30036"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30037"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30038"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30039"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30040"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30041"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30042"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 5 ad 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30043"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30044"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30045"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30046"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30047"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30048"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30049"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30050"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30051"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30052"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30053"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30054"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30055"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30056"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30057"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30058"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30059"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30060"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 8 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30061"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 8 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30062"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30063"&gt;I&amp;ordf; q. 39 a. 8 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30064"&gt;I&amp;ordf; q. 40 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30065"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30066"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30067"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30068"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30069"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30070"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30071"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30072"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30073"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30074"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30075"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30076"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30077"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30078"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30079"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30080"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30081"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30082"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30083"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30084"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30085"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30086"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30087"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30088"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30089"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30090"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30091"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30092"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30093"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30094"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30095"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30096"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30097"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30098"&gt;I&amp;ordf; q. 40 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30099"&gt;I&amp;ordf; q. 41 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30100"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30101"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30102"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30103"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30104"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30105"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30106"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30107"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30108"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30109"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30110"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30111"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30112"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 2 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30113"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30114"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30115"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30116"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30117"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30118"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30119"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 2 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30120"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30121"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30122"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30123"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30124"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30125"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30126"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30127"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30128"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30129"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30130"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30131"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30132"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30133"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30134"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30135"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30136"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30137"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30138"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30139"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30140"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30141"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30142"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30143"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30144"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30145"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30146"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30147"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30148"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30149"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30150"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30151"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30152"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30153"&gt;I&amp;ordf; q. 41 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30154"&gt;I&amp;ordf; q. 42 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30155"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30156"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30157"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30158"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 1 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30159"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30160"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30161"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30162"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30163"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30164"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 1 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30165"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30166"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30167"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30168"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 2 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30169"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30170"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30171"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30172"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30173"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30174"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 2 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30175"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30176"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30177"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30178"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30179"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30180"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30181"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30182"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30183"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30184"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30185"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30186"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30187"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30188"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30189"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30190"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30191"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30192"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30193"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30194"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30195"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30196"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30197"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30198"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30199"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30200"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30201"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30202"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30203"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30204"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30205"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30206"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30207"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30208"&gt;I&amp;ordf; q. 42 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30209"&gt;I&amp;ordf; q. 43 pr.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30210"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 1 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30211"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 1 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30212"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 1 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30213"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 1 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30214"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 1 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30215"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 1 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30216"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 1 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30217"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 1 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30218"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 2 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30219"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 2 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30220"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 2 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30221"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 2 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30222"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 2 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30223"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 2 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30224"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 2 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30225"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 2 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30226"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 3 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30227"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 3 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30228"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 3 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30229"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 3 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30230"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 3 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30231"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 3 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30232"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 3 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30233"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 3 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30234"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 3 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30235"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 3 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30236"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 4 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30237"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 4 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30238"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 4 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30239"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 4 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30240"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 4 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30241"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 4 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30242"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 4 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30243"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 4 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30244"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 5 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30245"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 5 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30246"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 5 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30247"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 5 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30248"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 5 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30249"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 5 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30250"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 5 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30251"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 5 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30252"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 6 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30253"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 6 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30254"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 6 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30255"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 6 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30256"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 6 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30257"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 6 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30258"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 6 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30259"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 6 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30260"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 6 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30261"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 6 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30262"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30263"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30264"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30265"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 arg. 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30266"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 arg. 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30267"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 arg. 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30268"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30269"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30270"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 ad 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30271"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 ad 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30272"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 ad 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30273"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 ad 4');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30274"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 ad 5');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30275"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 7 ad 6');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30276"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 8 arg. 1');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30277"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 8 arg. 2');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30278"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 8 arg. 3');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30279"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 8 s. c.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30280"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 8 co.');
+document.write('&lt;OPTION VALUE="#30281"&gt;I&amp;ordf; q. 43 a. 8 ad');
+document.write('&lt;\/SELECT&gt;');
+document.write('&lt;BR&gt;&lt;BR&gt;');
+document.write('&lt;INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()"&gt;');
+document.write('&lt;\/FORM&gt;');
+// --&gt;
+//
+</script><br/>
+<hr/>
+<br/></div><div class="q" id="q28"><h2>Quaestio 28</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 28 pr."><a name="29610"><span class="ref">[29610]
+Iª q. 28 pr.</span></a> Deinde considerandum est de
 relationibus divinis. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum
 in Deo sint aliquae relationes reales. Secundo, utrum illae
 relationes sint ipsa essentia divina, vel sint extrinsecus affixae.
 Tertio, utrum possint esse in Deo plures relationes realiter
-distinctae ab invicem. Quarto, de numero harum relationum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 28 a. 1 arg. 1"><a name="29611"><span class=
-"ref">[29611] I&ordf; q. 28 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+distinctae ab invicem. Quarto, de numero harum relationum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 28 a. 1 arg. 1"><a name="29611"><span class="ref">[29611] Iª q. 28 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod in Deo non sint aliquae relationes reales.
 Dicit enim Boetius, in libro de Trin., quod <i>cum quis
 praedicamenta in divinam vertit praedicationem, cuncta mutantur in
 substantiam quae praedicari possunt; ad aliquid vero omnino non
 potest praedicari</i>. Sed quidquid est realiter in Deo, de ipso
-praedicari potest. Ergo relatio non est realiter in Deo.</p>
-<p title="I q. 28 a. 1 arg. 2"><a name="29612"><span class=
-"ref">[29612] I&ordf; q. 28 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, dicit
+praedicari potest. Ergo relatio non est realiter in Deo.</p><p title="I q. 28 a. 1 arg. 2"><a name="29612"><span class="ref">[29612] Iª q. 28 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, dicit
 Boetius in eodem libro, quod <i>similis est relatio in Trinitate
 patris ad filium, et utriusque ad spiritum sanctum, ut eius quod
 est idem, ad id quod est idem</i>. Sed huiusmodi relatio est
 rationis tantum, quia omnis relatio realis exigit duo extrema
 realiter. Ergo relationes quae ponuntur in divinis, non sunt reales
-relationes, sed rationis tantum.</p>
-<p title="I q. 28 a. 1 arg. 3"><a name="29613"><span class=
-"ref">[29613] I&ordf; q. 28 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+relationes, sed rationis tantum.</p><p title="I q. 28 a. 1 arg. 3"><a name="29613"><span class="ref">[29613] Iª q. 28 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 relatio paternitatis est relatio principii. Sed cum dicitur, Deus
 est principium creaturarum, non importatur aliqua relatio realis,
 sed rationis tantum. Ergo nec paternitas in divinis est relatio
 realis. Et eadem ratione nec aliae relationes quae ponuntur
-ibi.</p>
-<p title="I q. 28 a. 1 arg. 4"><a name="29614"><span class=
-"ref">[29614] I&ordf; q. 28 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
+ibi.</p><p title="I q. 28 a. 1 arg. 4"><a name="29614"><span class="ref">[29614] Iª q. 28 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
 generatio in divinis est secundum intelligibilis verbi
 processionem. Sed relationes quae consequuntur operationem
 intellectus, sunt relationes rationis. Ergo paternitas et filiatio,
 quae dicuntur in divinis secundum generationem, sunt relationes
-rationis tantum.</p>
-<p title="I q. 28 a. 1 s. c."><a name="29615"><span class=
-"ref">[29615] I&ordf; q. 28 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+rationis tantum.</p><p title="I q. 28 a. 1 s. c."><a name="29615"><span class="ref">[29615] Iª q. 28 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod pater non dicitur nisi a paternitate, et filius a filiatione.
 Si igitur paternitas et filiatio non sunt in Deo realiter, sequitur
 quod Deus non sit realiter pater aut filius, sed secundum rationem
-intelligentiae tantum, quod est haeresis Sabelliana.</p>
-<p title="I q. 28 a. 1 co."><a name="29616"><span class=
-"ref">[29616] I&ordf; q. 28 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+intelligentiae tantum, quod est haeresis Sabelliana.</p><p title="I q. 28 a. 1 co."><a name="29616"><span class="ref">[29616] Iª q. 28 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod relationes quaedam sunt in divinis realiter. Ad cuius
 evidentiam, considerandum est quod solum in his quae dicuntur ad
 aliquid, inveniuntur aliqua secundum rationem tantum, et non
@@ -813,9 +781,7 @@
 reales respectus ad invicem. Cum igitur processiones in divinis
 sint in identitate naturae, ut ostensum est, necesse est quod
 relationes quae secundum processiones divinas accipiuntur, sint
-relationes reales.</p>
-<p title="I q. 28 a. 1 ad 1"><a name="29617"><span class=
-"ref">[29617] I&ordf; q. 28 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+relationes reales.</p><p title="I q. 28 a. 1 ad 1"><a name="29617"><span class="ref">[29617] Iª q. 28 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod ad aliquid dicitur omnino non praedicari in Deo,
 secundum propriam rationem eius quod dicitur ad aliquid; inquantum
 scilicet propria ratio eius quod ad aliquid dicitur, non accipitur
@@ -823,9 +789,7 @@
 alterum. Non ergo per hoc excludere voluit quod relatio non esset
 in Deo, sed quod non praedicaretur per modum inhaerentis secundum
 propriam relationis rationem, sed magis per modum ad aliud se
-habentis.</p>
-<p title="I q. 28 a. 1 ad 2"><a name="29618"><span class=
-"ref">[29618] I&ordf; q. 28 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+habentis.</p><p title="I q. 28 a. 1 ad 2"><a name="29618"><span class="ref">[29618] Iª q. 28 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod relatio quae importatur per hoc nomen idem, est
 relatio rationis tantum, si accipiatur simpliciter idem, quia
 huiusmodi relatio non potest consistere nisi in quodam ordine quem
@@ -835,9 +799,7 @@
 relationes quae sunt in divinis, assimilat relationi identitatis,
 non quantum ad omnia, sed quantum ad hoc solum, quod per huiusmodi
 relationes non diversificatur substantia, sicut nec per relationem
-identitatis.</p>
-<p title="I q. 28 a. 1 ad 3"><a name="29619"><span class=
-"ref">[29619] I&ordf; q. 28 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+identitatis.</p><p title="I q. 28 a. 1 ad 3"><a name="29619"><span class="ref">[29619] Iª q. 28 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, cum creatura procedat a Deo in diversitate naturae,
 Deus est extra ordinem totius creaturae, nec ex eius natura est
 eius habitudo ad creaturas. Non enim producit creaturas ex
@@ -846,9 +808,7 @@
 creaturas. Sed in creaturis est realis relatio ad Deum, quia
 creaturae continentur sub ordine divino, et in earum natura est
 quod dependeant a Deo. Sed processiones divinae sunt in eadem
-natura. Unde non est similis ratio.</p>
-<p title="I q. 28 a. 1 ad 4"><a name="29620"><span class=
-"ref">[29620] I&ordf; q. 28 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+natura. Unde non est similis ratio.</p><p title="I q. 28 a. 1 ad 4"><a name="29620"><span class="ref">[29620] Iª q. 28 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod relationes quae consequuntur solam operationem
 intellectus in ipsis rebus intellectis, sunt relationes rationis
 tantum, quia scilicet eas ratio adinvenit inter duas res
@@ -858,39 +818,27 @@
 quia et ipse intellectus et ratio est quaedam res, et comparatur
 realiter ad id quod procedit intelligibiliter, sicut res corporalis
 ad id quod procedit corporaliter. Et sic paternitas et filiatio
-sunt relationes reales in divinis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 28 a. 2 arg. 1"><a name="29621"><span class=
-"ref">[29621] I&ordf; q. 28 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+sunt relationes reales in divinis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 28 a. 2 arg. 1"><a name="29621"><span class="ref">[29621] Iª q. 28 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod relatio in Deo non sit idem quod sua
 essentia. Dicit enim Augustinus, in V de Trin., quod <i>non omne
 quod dicitur in Deo, dicitur secundum substantiam. Dicitur enim ad
 aliquid, sicut pater ad filium, sed haec non secundum substantiam
-dicuntur</i>. Ergo relatio non est divina essentia.</p>
-<p title="I q. 28 a. 2 arg. 2"><a name="29622"><span class=
-"ref">[29622] I&ordf; q. 28 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+dicuntur</i>. Ergo relatio non est divina essentia.</p><p title="I q. 28 a. 2 arg. 2"><a name="29622"><span class="ref">[29622] Iª q. 28 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Augustinus dicit, VII de Trin., <i>omnis res quae relative dicitur,
 est etiam aliquid excepto relativo; sicut homo dominus, et homo
 servus</i>. Si igitur relationes aliquae sunt in Deo, oportet esse
 in Deo aliquid aliud praeter relationes. Sed hoc aliud non potest
-esse nisi essentia. Ergo essentia est aliud a relationibus.</p>
-<p title="I q. 28 a. 2 arg. 3"><a name="29623"><span class=
-"ref">[29623] I&ordf; q. 28 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, esse
+esse nisi essentia. Ergo essentia est aliud a relationibus.</p><p title="I q. 28 a. 2 arg. 3"><a name="29623"><span class="ref">[29623] Iª q. 28 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, esse
 relativi est ad aliud se habere, ut dicitur in praedicamentis. Si
 igitur relatio sit ipsa divina essentia, sequitur quod esse divinae
 essentiae sit ad aliud se habere, quod repugnat perfectioni divini
 esse, quod est maxime absolutum et per se subsistens, ut supra
-ostensum est. Non igitur relatio est ipsa essentia divina.</p>
-<p title="I q. 28 a. 2 s. c."><a name="29624"><span class=
-"ref">[29624] I&ordf; q. 28 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra, omnis
+ostensum est. Non igitur relatio est ipsa essentia divina.</p><p title="I q. 28 a. 2 s. c."><a name="29624"><span class="ref">[29624] Iª q. 28 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra, omnis
 res quae non est divina essentia, est creatura. Sed relatio
 realiter competit Deo. Si ergo non est divina essentia, erit
 creatura, et ita ei non erit adoratio latriae exhibenda, contra
 quod in praefatione cantatur, <i>ut in personis proprietas, et in
-maiestate adoretur aequalitas</i>.</p>
-<p title="I q. 28 a. 2 co."><a name="29625"><span class=
-"ref">[29625] I&ordf; q. 28 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+maiestate adoretur aequalitas</i>.</p><p title="I q. 28 a. 2 co."><a name="29625"><span class="ref">[29625] Iª q. 28 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod circa hoc dicitur Gilbertus Porretanus errasse, sed errorem
 suum postmodum in Remensi Concilio revocasse. Dixit enim quod
 relationes in divinis sunt assistentes, sive extrinsecus affixae.
@@ -924,9 +872,7 @@
 et non differt nisi secundum intelligentiae rationem, prout in
 relatione importatur respectus ad suum oppositum, qui non
 importatur in nomine essentiae. Patet ergo quod in Deo non est
-aliud esse relationis et esse essentiae, sed unum et idem.</p>
-<p title="I q. 28 a. 2 ad 1"><a name="29626"><span class=
-"ref">[29626] I&ordf; q. 28 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+aliud esse relationis et esse essentiae, sed unum et idem.</p><p title="I q. 28 a. 2 ad 1"><a name="29626"><span class="ref">[29626] Iª q. 28 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod verba illa Augustini non pertinent ad hoc, quod
 paternitas, vel alia relatio quae est in Deo, secundum esse suum
 non sit idem quod divina essentia; sed quod non praedicatur
@@ -936,9 +882,7 @@
 habitudinem ad id de quo dicuntur, tam secundum suum esse, quam
 secundum proprii generis rationem, nihil autem quod est in Deo,
 potest habere habitudinem ad id in quo est, vel de quo dicitur,
-nisi habitudinem identitatis, propter summam Dei simplicitatem.</p>
-<p title="I q. 28 a. 2 ad 2"><a name="29627"><span class=
-"ref">[29627] I&ordf; q. 28 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+nisi habitudinem identitatis, propter summam Dei simplicitatem.</p><p title="I q. 28 a. 2 ad 2"><a name="29627"><span class="ref">[29627] Iª q. 28 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut in rebus creatis, in illo quod dicitur
 relative, non solum est invenire respectum ad alterum, sed etiam
 aliquid absolutum, ita et in Deo, sed tamen aliter et aliter. Nam
@@ -950,9 +894,7 @@
 continetur in perfectione divinae essentiae, quam aliquo nomine
 significari possit. Unde non sequitur quod in Deo, praeter
 relationem, sit aliquid aliud secundum rem; sed solum considerata
-nominum ratione.</p>
-<p title="I q. 28 a. 2 ad 3"><a name="29628"><span class=
-"ref">[29628] I&ordf; q. 28 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+nominum ratione.</p><p title="I q. 28 a. 2 ad 3"><a name="29628"><span class="ref">[29628] Iª q. 28 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, si in perfectione divina nihil plus contineretur
 quam quod significat nomen relativum, sequeretur quod esse eius
 esset imperfectum, utpote ad aliquid aliud se habens, sicut si non
@@ -962,36 +904,24 @@
 non sequitur, si nomen relativum, vel quodcumque aliud nomen dictum
 de Deo, non significat aliquid perfectum, quod divina essentia
 habeat esse imperfectum, quia divina essentia comprehendit in se
-omnium generum perfectionem, ut supra dictum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I q. 28 a. 3 arg. 1"><a name="29629"><span class=
-"ref">[29629] I&ordf; q. 28 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
+omnium generum perfectionem, ut supra dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 28 a. 3 arg. 1"><a name="29629"><span class="ref">[29629] Iª q. 28 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
 proceditur. Videtur quod relationes quae sunt in Deo, realiter ab
 invicem non distinguantur. Quaecumque enim uni et eidem sunt eadem,
 sibi invicem sunt eadem. Sed omnis relatio in Deo existens est idem
 secundum rem cum divina essentia. Ergo relationes secundum rem ab
-invicem non distinguuntur.</p>
-<p title="I q. 28 a. 3 arg. 2"><a name="29630"><span class=
-"ref">[29630] I&ordf; q. 28 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut
+invicem non distinguuntur.</p><p title="I q. 28 a. 3 arg. 2"><a name="29630"><span class="ref">[29630] Iª q. 28 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut
 paternitas et filiatio secundum nominis rationem distinguuntur ab
 essentia divina, ita et bonitas et potentia. Sed propter huiusmodi
 rationis distinctionem non est aliqua realis distinctio bonitatis
-et potentiae divinae. Ergo neque paternitatis et filiationis.</p>
-<p title="I q. 28 a. 3 arg. 3"><a name="29631"><span class=
-"ref">[29631] I&ordf; q. 28 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, in
+et potentiae divinae. Ergo neque paternitatis et filiationis.</p><p title="I q. 28 a. 3 arg. 3"><a name="29631"><span class="ref">[29631] Iª q. 28 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, in
 divinis non est distinctio realis nisi secundum originem. Sed una
 relatio non videtur oriri ex alia. Ergo relationes non
-distinguuntur realiter ab invicem.</p>
-<p title="I q. 28 a. 3 s. c."><a name="29632"><span class=
-"ref">[29632] I&ordf; q. 28 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
+distinguuntur realiter ab invicem.</p><p title="I q. 28 a. 3 s. c."><a name="29632"><span class="ref">[29632] Iª q. 28 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicit Boetius, in libro de Trin., quod <i>substantia in
 divinis continet unitatem, relatio multiplicat Trinitatem</i>. Si
 ergo relationes non distinguuntur ab invicem realiter, non erit in
 divinis Trinitas realis, sed rationis tantum, quod est Sabelliani
-erroris.</p>
-<p title="I q. 28 a. 3 co."><a name="29633"><span class=
-"ref">[29633] I&ordf; q. 28 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
+erroris.</p><p title="I q. 28 a. 3 co."><a name="29633"><span class="ref">[29633] Iª q. 28 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod ex eo quod aliquid alicui attribuitur, oportet quod
 attribuantur ei omnia quae sunt de ratione illius, sicut cuicumque
 attribuitur homo, oportet quod attribuatur ei esse rationale. De
@@ -1001,9 +931,7 @@
 oppositio. Relativa autem oppositio in sui ratione includit
 distinctionem. Unde oportet quod in Deo sit realis distinctio, non
 quidem secundum rem absolutam, quae est essentia, in qua est summa
-unitas et simplicitas; sed secundum rem relativam.</p>
-<p title="I q. 28 a. 3 ad 1"><a name="29634"><span class=
-"ref">[29634] I&ordf; q. 28 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+unitas et simplicitas; sed secundum rem relativam.</p><p title="I q. 28 a. 3 ad 1"><a name="29634"><span class="ref">[29634] Iª q. 28 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, secundum philosophum in III Physic., argumentum
 illud tenet, quod quaecumque uni et eidem sunt eadem, sibi invicem
 sunt eadem, in his quae sunt idem re et ratione, sicut tunica et
@@ -1014,52 +942,34 @@
 ut qui est ab alio. Et similiter, licet paternitas sit idem
 secundum rem cum essentia divina, et similiter filiatio, tamen haec
 duo in suis propriis rationibus important oppositos respectus. Unde
-distinguuntur ab invicem.</p>
-<p title="I q. 28 a. 3 ad 2"><a name="29635"><span class=
-"ref">[29635] I&ordf; q. 28 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+distinguuntur ab invicem.</p><p title="I q. 28 a. 3 ad 2"><a name="29635"><span class="ref">[29635] Iª q. 28 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod potentia et bonitas non important in suis rationibus
-aliquam oppositionem, unde non est similis ratio.</p>
-<p title="I q. 28 a. 3 ad 3"><a name="29636"><span class=
-"ref">[29636] I&ordf; q. 28 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+aliquam oppositionem, unde non est similis ratio.</p><p title="I q. 28 a. 3 ad 3"><a name="29636"><span class="ref">[29636] Iª q. 28 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, quamvis relationes, proprie loquendo, non oriantur
 vel procedant ab invicem, tamen accipiuntur per oppositum secundum
-processionem alicuius ab alio.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I q. 28 a. 4 arg. 1"><a name="29637"><span class=
-"ref">[29637] I&ordf; q. 28 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
+processionem alicuius ab alio.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 28 a. 4 arg. 1"><a name="29637"><span class="ref">[29637] Iª q. 28 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
 proceditur. Videtur quod in Deo non sint tantum quatuor relationes
 reales, scilicet paternitas, filiatio, spiratio et processio. Est
 enim considerare in Deo relationes intelligentis ad intellectum, et
 volentis ad volitum, quae videntur esse relationes reales, neque
 sub praedictis continentur. Non ergo sunt solum quatuor relationes
-reales in Deo.</p>
-<p title="I q. 28 a. 4 arg. 2"><a name="29638"><span class=
-"ref">[29638] I&ordf; q. 28 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+reales in Deo.</p><p title="I q. 28 a. 4 arg. 2"><a name="29638"><span class="ref">[29638] Iª q. 28 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 relationes reales accipiuntur in Deo secundum processionem
 intelligibilem verbi. Sed relationes intelligibiles multiplicantur
 in infinitum, ut Avicenna dicit. Ergo in Deo sunt infinitae
-relationes reales.</p>
-<p title="I q. 28 a. 4 arg. 3"><a name="29639"><span class=
-"ref">[29639] I&ordf; q. 28 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, ideae
+relationes reales.</p><p title="I q. 28 a. 4 arg. 3"><a name="29639"><span class="ref">[29639] Iª q. 28 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, ideae
 sunt in Deo ab aeterno, ut supra dictum est. Non autem
 distinguuntur ab invicem nisi secundum respectum ad res, ut supra
-dictum est. Ergo in Deo sunt multo plures relationes aeternae.</p>
-<p title="I q. 28 a. 4 arg. 4"><a name="29640"><span class=
-"ref">[29640] I&ordf; q. 28 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
+dictum est. Ergo in Deo sunt multo plures relationes aeternae.</p><p title="I q. 28 a. 4 arg. 4"><a name="29640"><span class="ref">[29640] Iª q. 28 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
 aequalitas et similitudo et identitas sunt relationes quaedam; et
 sunt in Deo ab aeterno. Ergo plures relationes sunt ab aeterno in
-Deo, quam quae dictae sunt.</p>
-<p title="I q. 28 a. 4 s. c."><a name="29641"><span class=
-"ref">[29641] I&ordf; q. 28 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra,
+Deo, quam quae dictae sunt.</p><p title="I q. 28 a. 4 s. c."><a name="29641"><span class="ref">[29641] Iª q. 28 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra,
 videtur quod sint pauciores. Quia secundum philosophum, in III
 Physic., <i>eadem via est de Athenis ad Thebas, et de Thebis ad
 Athenas</i>. Ergo videtur quod pari ratione eadem sit relatio de
 patre ad filium, quae dicitur paternitas, et de filio ad patrem,
 quae dicitur filiatio. Et sic non sunt quatuor relationes in
-Deo.</p>
-<p title="I q. 28 a. 4 co."><a name="29642"><span class=
-"ref">[29642] I&ordf; q. 28 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
+Deo.</p><p title="I q. 28 a. 4 co."><a name="29642"><span class="ref">[29642] Iª q. 28 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, secundum philosophum, in V Metaphys., relatio omnis fundatur
 vel supra quantitatem, ut duplum et dimidium; vel supra actionem et
 passionem, ut faciens et factum, pater et filius, dominus et
@@ -1084,9 +994,7 @@
 est, unde neque relationes quae secundum ipsam accipiuntur. Sed
 vocatur relatio principii huius processionis spiratio; relatio
 autem procedentis, processio; quamvis haec duo nomina ad ipsas
-processiones vel origines pertineant, et non ad relationes.</p>
-<p title="I q. 28 a. 4 ad 1"><a name="29643"><span class=
-"ref">[29643] I&ordf; q. 28 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+processiones vel origines pertineant, et non ad relationes.</p><p title="I q. 28 a. 4 ad 1"><a name="29643"><span class="ref">[29643] Iª q. 28 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod in his in quibus differt intellectus et intellectum,
 volens et volitum, potest esse realis relatio et scientiae ad rem
 scitam, et volentis ad rem volitam. Sed in Deo est idem omnino
@@ -1096,36 +1004,24 @@
 Sed tamen relatio ad verbum est realis, quia verbum intelligitur ut
 procedens per actionem intelligibilem, non autem ut res intellecta.
 Cum enim intelligimus lapidem, id quod ex re intellecta concipit
-intellectus, vocatur verbum.</p>
-<p title="I q. 28 a. 4 ad 2"><a name="29644"><span class=
-"ref">[29644] I&ordf; q. 28 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+intellectus, vocatur verbum.</p><p title="I q. 28 a. 4 ad 2"><a name="29644"><span class="ref">[29644] Iª q. 28 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in nobis relationes intelligibiles in infinitum
 multiplicantur, quia alio actu intelligit homo lapidem, et alio
 actu intelligit se intelligere lapidem, et alio etiam intelligit
 hoc intelligere, et sic in infinitum multiplicantur actus
 intelligendi, et per consequens relationes intellectae. Sed hoc in
-Deo non habet locum, quia uno actu tantum omnia intelligit.</p>
-<p title="I q. 28 a. 4 ad 3"><a name="29645"><span class=
-"ref">[29645] I&ordf; q. 28 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+Deo non habet locum, quia uno actu tantum omnia intelligit.</p><p title="I q. 28 a. 4 ad 3"><a name="29645"><span class="ref">[29645] Iª q. 28 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod respectus ideales sunt ut intellecti a Deo. Unde ex
 eorum pluralitate non sequitur quod sint plures relationes in Deo,
-sed quod Deus cognoscat plures relationes.</p>
-<p title="I q. 28 a. 4 ad 4"><a name="29646"><span class=
-"ref">[29646] I&ordf; q. 28 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
+sed quod Deus cognoscat plures relationes.</p><p title="I q. 28 a. 4 ad 4"><a name="29646"><span class="ref">[29646] Iª q. 28 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod aequalitas et similitudo in Deo non sunt relationes
-reales, sed rationis tantum, ut infra patebit.</p>
-<p title="I q. 28 a. 4 ad 5"><a name="29647"><span class=
-"ref">[29647] I&ordf; q. 28 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum
+reales, sed rationis tantum, ut infra patebit.</p><p title="I q. 28 a. 4 ad 5"><a name="29647"><span class="ref">[29647] Iª q. 28 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod via est eadem ab uno termino ad alterum, et e
 converso; sed tamen respectus sunt diversi. Unde ex hoc non potest
 concludi quod eadem sit relatio patris ad filium, et e converso,
 sed posset hoc concludi de aliquo absoluto, si esset medium inter
-ea.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 29</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 29 pr."><a name="29648"><span class="ref">[29648]
-I&ordf; q. 29 pr.</span></a> Praemissis autem his quae de
+ea.</p></div></div><div class="q" id="q29"><h2>Quaestio 29</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 29 pr."><a name="29648"><span class="ref">[29648]
+Iª q. 29 pr.</span></a> Praemissis autem his quae de
 processionibus et relationibus praecognoscenda videbantur,
 necessarium est aggredi de personis. Et primo, secundum
 considerationem absolutam; et deinde secundum comparativam
@@ -1139,44 +1035,30 @@
 quatuor. Primo, de definitione personae. Secundo, de comparatione
 personae ad essentiam, subsistentiam et hypostasim. Tertio, utrum
 nomen personae competat in divinis. Quarto, quid ibi
-significet.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 29 a. 1 arg. 1"><a name="29649"><span class=
-"ref">[29649] I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+significet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 29 a. 1 arg. 1"><a name="29649"><span class="ref">[29649] Iª q. 29 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod incompetens sit definitio personae quam
 Boetius assignat in libro de duabus naturis, quae talis est,
 <i>persona est rationalis naturae individua substantia</i>. Nullum
 enim singulare definitur. Sed persona significat quoddam singulare.
-Ergo persona inconvenienter definitur.</p>
-<p title="I q. 29 a. 1 arg. 2"><a name="29650"><span class=
-"ref">[29650] I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo persona inconvenienter definitur.</p><p title="I q. 29 a. 1 arg. 2"><a name="29650"><span class="ref">[29650] Iª q. 29 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 substantia, prout ponitur in definitione personae, aut sumitur pro
 substantia prima, aut pro substantia secunda. Si pro substantia
 prima, superflue additur individua, quia substantia prima est
 substantia individua. Si vero stat pro substantia secunda, falso
 additur, et est oppositio in adiecto, nam secundae substantiae
-dicuntur genera vel species. Ergo definitio est male assignata.</p>
-<p title="I q. 29 a. 1 arg. 3"><a name="29651"><span class=
-"ref">[29651] I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, nomen
+dicuntur genera vel species. Ergo definitio est male assignata.</p><p title="I q. 29 a. 1 arg. 3"><a name="29651"><span class="ref">[29651] Iª q. 29 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, nomen
 intentionis non debet poni in definitione rei. Non enim esset bona
 assignatio, si quis diceret, homo est species animalis, homo enim
 est nomen rei, et species est nomen intentionis. Cum igitur persona
 sit nomen rei (significat enim substantiam quandam rationalis
 naturae), inconvenienter individuum, quod est nomen intentionis, in
-eius definitione ponitur.</p>
-<p title="I q. 29 a. 1 arg. 4"><a name="29652"><span class=
-"ref">[29652] I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
+eius definitione ponitur.</p><p title="I q. 29 a. 1 arg. 4"><a name="29652"><span class="ref">[29652] Iª q. 29 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
 natura est principium motus et quietis in eo in quo est per se et
 non per accidens, ut dicitur in II Physic. Sed persona est in rebus
 immobilibus, sicut in Deo et in Angelis. Non ergo in definitione
-personae debuit poni natura, sed magis essentia.</p>
-<p title="I q. 29 a. 1 arg. 5"><a name="29653"><span class=
-"ref">[29653] I&ordf; q. 29 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea, anima
+personae debuit poni natura, sed magis essentia.</p><p title="I q. 29 a. 1 arg. 5"><a name="29653"><span class="ref">[29653] Iª q. 29 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea, anima
 separata est rationalis naturae individua substantia. Non autem est
-persona. Inconvenienter ergo persona sic definitur.</p>
-<p title="I q. 29 a. 1 co."><a name="29654"><span class=
-"ref">[29654] I&ordf; q. 29 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+persona. Inconvenienter ergo persona sic definitur.</p><p title="I q. 29 a. 1 co."><a name="29654"><span class="ref">[29654] Iª q. 29 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, licet universale et particulare inveniantur in omnibus
 generibus, tamen speciali quodam modo individuum invenitur in
 genere substantiae. Substantia enim individuatur per seipsam, sed
@@ -1192,15 +1074,11 @@
 nomen est persona. Et ideo in praedicta definitione personae
 ponitur substantia individua, inquantum significat singulare in
 genere substantiae, additur autem rationalis naturae, inquantum
-significat singulare in rationalibus substantiis.</p>
-<p title="I q. 29 a. 1 ad 1"><a name="29655"><span class=
-"ref">[29655] I&ordf; q. 29 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+significat singulare in rationalibus substantiis.</p><p title="I q. 29 a. 1 ad 1"><a name="29655"><span class="ref">[29655] Iª q. 29 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, licet hoc singulare vel illud definiri non possit,
 tamen id quod pertinet ad communem rationem singularitatis,
 definiri potest, et sic philosophus definit substantiam primam. Et
-hoc modo definit Boetius personam.</p>
-<p title="I q. 29 a. 1 ad 2"><a name="29656"><span class=
-"ref">[29656] I&ordf; q. 29 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+hoc modo definit Boetius personam.</p><p title="I q. 29 a. 1 ad 2"><a name="29656"><span class="ref">[29656] Iª q. 29 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, secundum quosdam, substantia in definitione personae
 ponitur pro substantia prima, quae est hypostasis. Neque tamen
 superflue additur individua. Quia nomine hypostasis vel substantiae
@@ -1211,9 +1089,7 @@
 quia est assumpta a digniori, scilicet a verbo Dei. Sed melius
 dicendum est quod substantia accipitur communiter, prout dividitur
 per primam et secundam, et per hoc quod additur individua, trahitur
-ad standum pro substantia prima.</p>
-<p title="I q. 29 a. 1 ad 3"><a name="29657"><span class=
-"ref">[29657] I&ordf; q. 29 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+ad standum pro substantia prima.</p><p title="I q. 29 a. 1 ad 3"><a name="29657"><span class="ref">[29657] Iª q. 29 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, quia substantiales differentiae non sunt nobis
 notae, vel etiam nominatae non sunt, oportet interdum uti
 differentiis accidentalibus loco substantialium, puta si quis
@@ -1223,9 +1099,7 @@
 res, secundum quod accipiuntur pro aliquibus nominibus rerum quae
 non sunt posita. Et sic hoc nomen individuum ponitur in definitione
 personae, ad designandum modum subsistendi qui competit substantiis
-particularibus.</p>
-<p title="I q. 29 a. 1 ad 4"><a name="29658"><span class=
-"ref">[29658] I&ordf; q. 29 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+particularibus.</p><p title="I q. 29 a. 1 ad 4"><a name="29658"><span class="ref">[29658] Iª q. 29 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod, secundum philosophum, in V Metaphys., nomen naturae
 primo impositum est ad significandam generationem viventium, quae
 dicitur nativitas. Et quia huiusmodi generatio est a principio
@@ -1241,52 +1115,36 @@
 sumitur a propria forma rei. Et ideo convenientius fuit quod in
 definitione personae, quae est singulare alicuius generis
 determinati, uteretur nomine naturae, quam essentiae, quae sumitur
-ab esse, quod est communissimum.</p>
-<p title="I q. 29 a. 1 ad 5"><a name="29659"><span class=
-"ref">[29659] I&ordf; q. 29 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
+ab esse, quod est communissimum.</p><p title="I q. 29 a. 1 ad 5"><a name="29659"><span class="ref">[29659] Iª q. 29 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod anima est pars humanae speciei, et ideo, licet sit
 separata, quia tamen retinet naturam unibilitatis, non potest dici
 substantia individua quae est hypostasis vel substantia prima;
 sicut nec manus, nec quaecumque alia partium hominis. Et sic non
-competit ei neque definitio personae, neque nomen.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 29 a. 2 arg. 1"><a name="29660"><span class=
-"ref">[29660] I&ordf; q. 29 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+competit ei neque definitio personae, neque nomen.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 29 a. 2 arg. 1"><a name="29660"><span class="ref">[29660] Iª q. 29 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod persona sit idem quod hypostasis,
 subsistentia et essentia. Dicit enim Boetius, in libro de Duab.
 Natur., quod <i>Graeci naturae rationalis individuam substantiam
 hypostaseos nomine vocaverunt</i>. Sed hoc etiam, apud nos,
 significat nomen personae. Ergo persona omnino idem est quod
-hypostasis.</p>
-<p title="I q. 29 a. 2 arg. 2"><a name="29661"><span class=
-"ref">[29661] I&ordf; q. 29 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut
+hypostasis.</p><p title="I q. 29 a. 2 arg. 2"><a name="29661"><span class="ref">[29661] Iª q. 29 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut
 in divinis dicimus tres personas, ita in divinis dicimus tres
 subsistentias, quod non esset, nisi persona et subsistentia idem
-significarent. Ergo idem significant persona et subsistentia.</p>
-<p title="I q. 29 a. 2 arg. 3"><a name="29662"><span class=
-"ref">[29662] I&ordf; q. 29 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+significarent. Ergo idem significant persona et subsistentia.</p><p title="I q. 29 a. 2 arg. 3"><a name="29662"><span class="ref">[29662] Iª q. 29 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Boetius dicit, in commento praedicamentorum, quod usia, quod est
 idem quod essentia, significat compositum ex materia et forma. Id
 autem quod est compositum ex materia et forma, est individuum
 substantiae, quod et hypostasis et persona dicitur. Ergo omnia
-praedicta nomina idem significare videntur.</p>
-<p title="I q. 29 a. 2 s. c. 1"><a name="29663"><span class=
-"ref">[29663] I&ordf; q. 29 a. 2 s. c. 1</span></a> Sed contra est
+praedicta nomina idem significare videntur.</p><p title="I q. 29 a. 2 s. c. 1"><a name="29663"><span class="ref">[29663] Iª q. 29 a. 2 s. c. 1</span></a> Sed contra est
 quod Boetius dicit, in libro de Duab. Natur., quod <i>genera et
 species subsistunt tantum; individua vero non modo subsistunt,
 verum etiam substant</i>. Sed a subsistendo dicuntur subsistentiae,
 sicut a substando substantiae vel hypostases. Cum igitur esse
 hypostases vel personas non conveniat generibus vel speciebus,
-hypostases vel personae non sunt idem quod subsistentiae.</p>
-<p title="I q. 29 a. 2 s. c. 2"><a name="29664"><span class=
-"ref">[29664] I&ordf; q. 29 a. 2 s. c. 2</span></a> Praeterea,
+hypostases vel personae non sunt idem quod subsistentiae.</p><p title="I q. 29 a. 2 s. c. 2"><a name="29664"><span class="ref">[29664] Iª q. 29 a. 2 s. c. 2</span></a> Praeterea,
 Boetius dicit, in commento praedicamentorum, quod hypostasis
 dicitur materia, usiosis autem, idest subsistentia, dicitur forma.
 Sed neque forma neque materia potest dici persona. Ergo persona
-differt a praedictis.</p>
-<p title="I q. 29 a. 2 co."><a name="29665"><span class=
-"ref">[29665] I&ordf; q. 29 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+differt a praedictis.</p><p title="I q. 29 a. 2 co."><a name="29665"><span class="ref">[29665] Iª q. 29 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, secundum philosophum, in V Metaphys., substantia dicitur
 dupliciter. Uno modo dicitur substantia quidditas rei, quam
 significat definitio, secundum quod dicimus quod definitio
@@ -1305,24 +1163,18 @@
 accidentibus, dicitur hypostasis vel substantia. Quod autem haec
 tria nomina significant communiter in toto genere substantiarum,
 hoc nomen persona significat in genere rationalium
-substantiarum.</p>
-<p title="I q. 29 a. 2 ad 1"><a name="29666"><span class=
-"ref">[29666] I&ordf; q. 29 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+substantiarum.</p><p title="I q. 29 a. 2 ad 1"><a name="29666"><span class="ref">[29666] Iª q. 29 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod hypostasis, apud Graecos, ex propria significatione
 nominis habet quod significet quodcumque individuum substantiae,
 sed ex usu loquendi habet quod sumatur pro individuo rationalis
-naturae, ratione suae excellentiae.</p>
-<p title="I q. 29 a. 2 ad 2"><a name="29667"><span class=
-"ref">[29667] I&ordf; q. 29 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+naturae, ratione suae excellentiae.</p><p title="I q. 29 a. 2 ad 2"><a name="29667"><span class="ref">[29667] Iª q. 29 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, sicut nos dicimus in divinis pluraliter tres
 personas et tres subsistentias, ita Graeci dicunt tres hypostases.
 Sed quia nomen substantiae, quod secundum proprietatem
 significationis respondet hypostasi, aequivocatur apud nos, cum
 quandoque significet essentiam, quandoque hypostasim; ne possit
 esse erroris occasio, maluerunt pro hypostasi transferre
-subsistentiam, quam substantiam.</p>
-<p title="I q. 29 a. 2 ad 3"><a name="29668"><span class=
-"ref">[29668] I&ordf; q. 29 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+subsistentiam, quam substantiam.</p><p title="I q. 29 a. 2 ad 3"><a name="29668"><span class="ref">[29668] Iª q. 29 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod essentia proprie est id quod significatur per
 definitionem. Definitio autem complectitur principia speciei, non
 autem principia individualia. Unde in rebus compositis ex materia
@@ -1334,18 +1186,14 @@
 ratione huius hominis. Et ideo hypostasis et persona addunt supra
 rationem essentiae principia individualia; neque sunt idem cum
 essentia in compositis ex materia et forma, ut supra dictum est,
-cum de simplicitate divina ageretur.</p>
-<p title="I q. 29 a. 2 ad 4"><a name="29669"><span class=
-"ref">[29669] I&ordf; q. 29 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+cum de simplicitate divina ageretur.</p><p title="I q. 29 a. 2 ad 4"><a name="29669"><span class="ref">[29669] Iª q. 29 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod Boetius dicit genera et species subsistere, inquantum
 individuis aliquibus competit subsistere, ex eo quod sunt sub
 generibus et speciebus in praedicamento substantiae comprehensis,
 non quod ipsae species vel genera subsistant, nisi secundum
 opinionem Platonis, qui posuit species rerum separatim subsistere a
 singularibus. Substare vero competit eisdem individuis in ordine ad
-accidentia, quae sunt praeter rationem generum et specierum.</p>
-<p title="I q. 29 a. 2 ad 5"><a name="29670"><span class=
-"ref">[29670] I&ordf; q. 29 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
+accidentia, quae sunt praeter rationem generum et specierum.</p><p title="I q. 29 a. 2 ad 5"><a name="29670"><span class="ref">[29670] Iª q. 29 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod individuum compositum ex materia et forma, habet quod
 substet accidenti, ex proprietate materiae. Unde et Boetius dicit,
 in libro de Trin., <i>forma simplex subiectum esse non potest</i>.
@@ -1353,20 +1201,14 @@
 non advenit rei subsistenti, sed dat esse actuale materiae, ut sic
 individuum subsistere possit. Propter hoc ergo hypostasim attribuit
 materiae, et usiosim, sive subsistentiam, formae, quia materia est
-principium substandi, et forma est principium subsistendi.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I q. 29 a. 3 arg. 1"><a name="29671"><span class=
-"ref">[29671] I&ordf; q. 29 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
+principium substandi, et forma est principium subsistendi.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 29 a. 3 arg. 1"><a name="29671"><span class="ref">[29671] Iª q. 29 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
 proceditur. Videtur quod nomen personae non sit ponendum in
 divinis. Dicit enim Dionysius, in principio de Div. Nom.
 <i>universaliter non est audendum aliquid dicere nec cogitare de
 supersubstantiali occulta divinitate, praeter ea quae divinitus
 nobis ex sanctis eloquiis sunt expressa</i>. Sed nomen personae non
 exprimitur nobis in sacra Scriptura novi vel veteris testamenti.
-Ergo non est nomine personae utendum in divinis.</p>
-<p title="I q. 29 a. 3 arg. 2"><a name="29672"><span class=
-"ref">[29672] I&ordf; q. 29 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo non est nomine personae utendum in divinis.</p><p title="I q. 29 a. 3 arg. 2"><a name="29672"><span class="ref">[29672] Iª q. 29 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Boetius dicit, in libro de Duab. Natur., <i>nomen personae videtur
 traductum ex his personis quae in comoediis tragoediisque homines
 repraesentabant; persona enim dicta est a personando, quia
@@ -1374,16 +1216,12 @@
 has personas prosopa vocant, ab eo quod ponantur in facie, atque
 ante oculos obtegant vultum</i>. Sed hoc non potest competere in
 divinis, nisi forte secundum metaphoram. Ergo nomen personae non
-dicitur de Deo nisi metaphorice.</p>
-<p title="I q. 29 a. 3 arg. 3"><a name="29673"><span class=
-"ref">[29673] I&ordf; q. 29 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, omnis
+dicitur de Deo nisi metaphorice.</p><p title="I q. 29 a. 3 arg. 3"><a name="29673"><span class="ref">[29673] Iª q. 29 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, omnis
 persona est hypostasis. Sed nomen hypostasis non videtur Deo
 competere, cum, secundum Boetium, significet id quod subiicitur
 accidentibus, quae in Deo non sunt. Hieronymus etiam dicit quod in
 hoc nomine hypostasis, venenum latet sub melle. Ergo hoc nomen
-persona non est dicendum de Deo.</p>
-<p title="I q. 29 a. 3 arg. 4"><a name="29674"><span class=
-"ref">[29674] I&ordf; q. 29 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, a
+persona non est dicendum de Deo.</p><p title="I q. 29 a. 3 arg. 4"><a name="29674"><span class="ref">[29674] Iª q. 29 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, a
 quocumque removetur definitio, et definitum. Sed definitio personae
 supra posita non videtur Deo competere. Tum quia ratio importat
 discursivam cognitionem, quae non competit Deo, ut supra ostensum
@@ -1391,13 +1229,9 @@
 Deus dici non potest individua substantia, cum principium
 individuationis sit materia, Deus autem immaterialis est; neque
 etiam accidentibus substat, ut substantia dici possit. Nomen ergo
-personae Deo attribui non debet.</p>
-<p title="I q. 29 a. 3 s. c."><a name="29675"><span class=
-"ref">[29675] I&ordf; q. 29 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
+personae Deo attribui non debet.</p><p title="I q. 29 a. 3 s. c."><a name="29675"><span class="ref">[29675] Iª q. 29 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicitur in symbolo Athanasii, <i>alia est persona patris, alia
-filii, alia spiritus sancti</i>.</p>
-<p title="I q. 29 a. 3 co."><a name="29676"><span class=
-"ref">[29676] I&ordf; q. 29 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
+filii, alia spiritus sancti</i>.</p><p title="I q. 29 a. 3 co."><a name="29676"><span class="ref">[29676] Iª q. 29 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod persona significat id quod est perfectissimum in tota natura,
 scilicet subsistens in rationali natura. Unde, cum omne illud quod
 est perfectionis, Deo sit attribuendum, eo quod eius essentia
@@ -1405,9 +1239,7 @@
 persona de Deo dicatur. Non tamen eodem modo quo dicitur de
 creaturis, sed excellentiori modo; sicut et alia nomina quae,
 creaturis a nobis imposita, Deo attribuuntur; sicut supra ostensum
-est, cum de divinis nominibus ageretur.</p>
-<p title="I q. 29 a. 3 ad 1"><a name="29677"><span class=
-"ref">[29677] I&ordf; q. 29 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+est, cum de divinis nominibus ageretur.</p><p title="I q. 29 a. 3 ad 1"><a name="29677"><span class="ref">[29677] Iª q. 29 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, licet nomen personae in Scriptura veteris vel novi
 testamenti non inveniatur dictum de Deo, tamen id quod nomen
 significat, multipliciter in sacra Scriptura invenitur assertum de
@@ -1420,9 +1252,7 @@
 coegit necessitas disputandi cum haereticis. Nec haec novitas
 vitanda est, cum non sit profana, utpote a Scripturarum sensu non
 discordans, docet autem apostolus profanas vocum novitates vitare,
-I ad Tim. ult.</p>
-<p title="I q. 29 a. 3 ad 2"><a name="29678"><span class=
-"ref">[29678] I&ordf; q. 29 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+I ad Tim. ult.</p><p title="I q. 29 a. 3 ad 2"><a name="29678"><span class="ref">[29678] Iª q. 29 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, quamvis hoc nomen persona non conveniat Deo quantum
 ad id a quo impositum est nomen, tamen quantum ad id ad quod
 significandum imponitur, maxime Deo convenit. Quia enim in
@@ -1435,9 +1265,7 @@
 rationali natura subsistere, ideo omne individuum rationalis
 naturae dicitur persona, ut dictum est. Sed dignitas divinae
 naturae excedit omnem dignitatem, et secundum hoc maxime competit
-Deo nomen personae.</p>
-<p title="I q. 29 a. 3 ad 3"><a name="29679"><span class=
-"ref">[29679] I&ordf; q. 29 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+Deo nomen personae.</p><p title="I q. 29 a. 3 ad 3"><a name="29679"><span class="ref">[29679] Iª q. 29 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod nomen hypostasis non competit Deo quantum ad id a quo
 est impositum nomen, cum non substet accidentibus, competit autem
 ei quantum ad id, quod est impositum ad significandum rem
@@ -1447,9 +1275,7 @@
 confiterentur plures essentias, sicut confitentur plures
 hypostases; propter hoc quod nomen substantiae, cui respondet in
 Graeco nomen hypostasis, communiter accipitur apud nos pro
-essentia.</p>
-<p title="I q. 29 a. 3 ad 4"><a name="29680"><span class=
-"ref">[29680] I&ordf; q. 29 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+essentia.</p><p title="I q. 29 a. 3 ad 4"><a name="29680"><span class="ref">[29680] Iª q. 29 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod Deus potest dici rationalis naturae, secundum quod
 ratio non importat discursum, sed communiter intellectualem
 naturam. Individuum autem Deo competere non potest quantum ad hoc
@@ -1460,41 +1286,27 @@
 secundum quod personas in Deo dicimus. Propter quod Ricardus de
 sancto Victore, corrigere volens hanc definitionem, dixit quod
 persona, secundum quod de Deo dicitur, est divinae naturae
-incommunicabilis existentia.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I q. 29 a. 4 arg. 1"><a name="29681"><span class=
-"ref">[29681] I&ordf; q. 29 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
+incommunicabilis existentia.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 29 a. 4 arg. 1"><a name="29681"><span class="ref">[29681] Iª q. 29 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
 proceditur. Videtur quod hoc nomen persona non significet
 relationem, sed substantiam, in divinis. Dicit enim Augustinus, in
 VII de Trin., <i>cum dicimus personam patris, non aliud dicimus
 quam substantiam patris; ad se quippe dicitur persona, non ad
-filium</i>.</p>
-<p title="I q. 29 a. 4 arg. 2"><a name="29682"><span class=
-"ref">[29682] I&ordf; q. 29 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, quid
+filium</i>.</p><p title="I q. 29 a. 4 arg. 2"><a name="29682"><span class="ref">[29682] Iª q. 29 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, quid
 quaerit de essentia. Sed, sicut dicit Augustinus in eodem loco, cum
 dicitur, <i>tres sunt qui testimonium dant in caelo, pater, verbum
 et spiritus</i> sanctus; et quaeritur, quid tres? Respondetur, tres
-personae. Ergo hoc nomen persona significat essentiam.</p>
-<p title="I q. 29 a. 4 arg. 3"><a name="29683"><span class=
-"ref">[29683] I&ordf; q. 29 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+personae. Ergo hoc nomen persona significat essentiam.</p><p title="I q. 29 a. 4 arg. 3"><a name="29683"><span class="ref">[29683] Iª q. 29 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 secundum philosophum, IV Metaphys., id quod significatur per nomen,
 est eius definitio. Sed definitio personae est rationalis naturae
 individua substantia, ut dictum est. Ergo hoc nomen persona
-significat substantiam.</p>
-<p title="I q. 29 a. 4 arg. 4"><a name="29684"><span class=
-"ref">[29684] I&ordf; q. 29 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
+significat substantiam.</p><p title="I q. 29 a. 4 arg. 4"><a name="29684"><span class="ref">[29684] Iª q. 29 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
 persona in hominibus et Angelis non significat relationem, sed
 aliquid absolutum. Si igitur in Deo significaret relationem,
-diceretur aequivoce de Deo et hominibus et Angelis.</p>
-<p title="I q. 29 a. 4 s. c."><a name="29685"><span class=
-"ref">[29685] I&ordf; q. 29 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
+diceretur aequivoce de Deo et hominibus et Angelis.</p><p title="I q. 29 a. 4 s. c."><a name="29685"><span class="ref">[29685] Iª q. 29 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicit Boetius, in libro de Trin., quod omne nomen ad personas
 pertinens, relationem significat. Sed nullum nomen magis pertinet
 ad personas, quam hoc nomen persona. Ergo hoc nomen persona
-relationem significat.</p>
-<p title="I q. 29 a. 4 co."><a name="29686"><span class=
-"ref">[29686] I&ordf; q. 29 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
+relationem significat.</p><p title="I q. 29 a. 4 co."><a name="29686"><span class="ref">[29686] Iª q. 29 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod circa significationem huius nominis persona in divinis,
 difficultatem ingerit quod pluraliter de tribus praedicatur,
 praeter naturam essentialium nominum; neque etiam ad aliquid
@@ -1557,28 +1369,20 @@
 hoc nomen persona ad standum pro relativo, ex congruentia suae
 significationis, ut scilicet hoc quod stat pro relativo, non solum
 habeat ex usu, ut prima opinio dicebat, sed etiam ex significatione
-sua.</p>
-<p title="I q. 29 a. 4 ad 1"><a name="29687"><span class=
-"ref">[29687] I&ordf; q. 29 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+sua.</p><p title="I q. 29 a. 4 ad 1"><a name="29687"><span class="ref">[29687] Iª q. 29 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod hoc nomen persona dicitur ad se, non ad alterum, quia
 significat relationem, non per modum relationis, sed per modum
 substantiae quae est hypostasis. Et secundum hoc Augustinus dicit
 quod significat essentiam, prout in Deo essentia est idem cum
-hypostasi, quia in Deo non differt quod est et quo est.</p>
-<p title="I q. 29 a. 4 ad 2"><a name="29688"><span class=
-"ref">[29688] I&ordf; q. 29 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+hypostasi, quia in Deo non differt quod est et quo est.</p><p title="I q. 29 a. 4 ad 2"><a name="29688"><span class="ref">[29688] Iª q. 29 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod quid quandoque quaerit de natura quam significat
 definitio; ut cum quaeritur, quid est homo? Et respondetur, animal
 rationale mortale. Quandoque vero quaerit suppositum; ut cum
 quaeritur, quid natat in mari? Et respondetur, piscis. Et sic
-quaerentibus quid tres? Responsum est, tres personae.</p>
-<p title="I q. 29 a. 4 ad 3"><a name="29689"><span class=
-"ref">[29689] I&ordf; q. 29 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+quaerentibus quid tres? Responsum est, tres personae.</p><p title="I q. 29 a. 4 ad 3"><a name="29689"><span class="ref">[29689] Iª q. 29 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in intellectu substantiae individuae, idest
 distinctae vel incommunicabilis, intelligitur in divinis relatio,
-ut dictum est.</p>
-<p title="I q. 29 a. 4 ad 4"><a name="29690"><span class=
-"ref">[29690] I&ordf; q. 29 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
+ut dictum est.</p><p title="I q. 29 a. 4 ad 4"><a name="29690"><span class="ref">[29690] Iª q. 29 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod diversa ratio minus communium non facit
 aequivocationem in magis communi. Licet enim sit alia propria
 definitio equi et asini, tamen univocantur in nomine animalis, quia
@@ -1587,56 +1391,36 @@
 non autem in significatione angelicae personae vel humanae, quod
 nomen personae aequivoce dicatur. Licet nec etiam dicatur univoce,
 cum nihil univoce de Deo dici possit et de creaturis, ut supra
-ostensum est.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 30</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 30 pr."><a name="29691"><span class="ref">[29691]
-I&ordf; q. 30 pr.</span></a> Deinde quaeritur de pluralitate
+ostensum est.</p></div></div><div class="q" id="q30"><h2>Quaestio 30</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 30 pr."><a name="29691"><span class="ref">[29691]
+Iª q. 30 pr.</span></a> Deinde quaeritur de pluralitate
 personarum. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum sint
 plures personae in divinis. Secundo, quot sunt. Tertio, quid
 significent termini numerales in divinis. Quarto, de communitate
-huius nominis persona.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 30 a. 1 arg. 1"><a name="29692"><span class=
-"ref">[29692] I&ordf; q. 30 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+huius nominis persona.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 30 a. 1 arg. 1"><a name="29692"><span class="ref">[29692] Iª q. 30 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod non sit ponere plures personas in divinis.
 Persona enim est rationalis naturae individua substantia. Si ergo
 sunt plures personae in divinis, sequitur quod sint plures
-substantiae, quod videtur haereticum.</p>
-<p title="I q. 30 a. 1 arg. 2"><a name="29693"><span class=
-"ref">[29693] I&ordf; q. 30 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+substantiae, quod videtur haereticum.</p><p title="I q. 30 a. 1 arg. 2"><a name="29693"><span class="ref">[29693] Iª q. 30 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 pluralitas proprietatum absolutarum non facit distinctionem
 personarum, neque in Deo neque in nobis, multo igitur minus
 pluralitas relationum. Sed in Deo non est alia pluralitas nisi
 relationum, ut supra dictum est. Ergo non potest dici quod in Deo
-sint plures personae.</p>
-<p title="I q. 30 a. 1 arg. 3"><a name="29694"><span class=
-"ref">[29694] I&ordf; q. 30 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+sint plures personae.</p><p title="I q. 30 a. 1 arg. 3"><a name="29694"><span class="ref">[29694] Iª q. 30 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Boetius dicit, de Deo loquens, quod hoc vere unum est, in quo
 nullus est numerus. Sed pluralitas importat numerum. Ergo non sunt
-plures personae in divinis.</p>
-<p title="I q. 30 a. 1 arg. 4"><a name="29695"><span class=
-"ref">[29695] I&ordf; q. 30 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
+plures personae in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 1 arg. 4"><a name="29695"><span class="ref">[29695] Iª q. 30 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
 ubicumque est numerus, ibi est totum et pars. Si igitur in Deo sit
 numerus personarum, erit in Deo ponere totum et partem, quod
-simplicitati divinae repugnat.</p>
-<p title="I q. 30 a. 1 s. c."><a name="29696"><span class=
-"ref">[29696] I&ordf; q. 30 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+simplicitati divinae repugnat.</p><p title="I q. 30 a. 1 s. c."><a name="29696"><span class="ref">[29696] Iª q. 30 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicit Athanasius, <i>alia est persona patris, alia filii, alia
 spiritus sancti</i>. Ergo pater et filius et spiritus sanctus sunt
-plures personae.</p>
-<p title="I q. 30 a. 1 co."><a name="29697"><span class=
-"ref">[29697] I&ordf; q. 30 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+plures personae.</p><p title="I q. 30 a. 1 co."><a name="29697"><span class="ref">[29697] Iª q. 30 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod plures esse personas in divinis, sequitur ex praemissis.
 Ostensum est enim supra quod hoc nomen persona significat in
 divinis relationem, ut rem subsistentem in natura divina. Supra
 autem habitum est quod sunt plures relationes reales in divinis.
 Unde sequitur quod sint plures res subsistentes in divina natura.
-Et hoc est esse plures personas in divinis.</p>
-<p title="I q. 30 a. 1 ad 1"><a name="29698"><span class=
-"ref">[29698] I&ordf; q. 30 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+Et hoc est esse plures personas in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 1 ad 1"><a name="29698"><span class="ref">[29698] Iª q. 30 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod substantia non ponitur in definitione personae
 secundum quod significat essentiam, sed secundum quod significat
 suppositum, quod patet ex hoc quod additur individua. Ad
@@ -1644,9 +1428,7 @@
 hypostasis, unde sicut nos dicimus tres personas, ita ipsi dicunt
 tres hypostases. Nos autem non consuevimus dicere tres substantias,
 ne intelligerentur tres essentiae, propter nominis
-aequivocationem.</p>
-<p title="I q. 30 a. 1 ad 2"><a name="29699"><span class=
-"ref">[29699] I&ordf; q. 30 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+aequivocationem.</p><p title="I q. 30 a. 1 ad 2"><a name="29699"><span class="ref">[29699] Iª q. 30 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod proprietates absolutae in divinis, ut bonitas et
 sapientia, non opponuntur ad invicem, unde neque realiter
 distinguuntur. Quamvis ergo eis conveniat subsistere, non tamen
@@ -1655,16 +1437,12 @@
 realiter ab invicem distinguantur, ut albedo et dulcedo. Sed
 proprietates relativae in Deo et subsistunt, et realiter ab invicem
 distinguuntur, ut supra dictum est. Unde pluralitas talium
-proprietatum sufficit ad pluralitatem personarum in divinis.</p>
-<p title="I q. 30 a. 1 ad 3"><a name="29700"><span class=
-"ref">[29700] I&ordf; q. 30 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+proprietatum sufficit ad pluralitatem personarum in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 1 ad 3"><a name="29700"><span class="ref">[29700] Iª q. 30 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod a Deo, propter summam unitatem et simplicitatem,
 excluditur omnis pluralitas absolute dictorum; non autem pluralitas
 relationum. Quia relationes praedicantur de aliquo ut ad alterum;
 et sic compositionem in ipso de quo dicuntur non important, ut
-Boetius in eodem libro docet.</p>
-<p title="I q. 30 a. 1 ad 4"><a name="29701"><span class=
-"ref">[29701] I&ordf; q. 30 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+Boetius in eodem libro docet.</p><p title="I q. 30 a. 1 ad 4"><a name="29701"><span class="ref">[29701] Iª q. 30 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod numerus est duplex, scilicet numerus simplex vel
 absolutus, ut duo et tria et quatuor; et numerus qui est in rebus
 numeratis, ut duo homines et duo equi. Si igitur in divinis
@@ -1675,53 +1453,37 @@
 numeratis, sic in rebus quidem creatis, unum est pars duorum, et
 duo trium, ut unus homo duorum, et duo trium, sed non est sic in
 Deo, quia tantus est pater quanta tota Trinitas, ut infra
-patebit.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 30 a. 2 arg. 1"><a name="29702"><span class=
-"ref">[29702] I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+patebit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 30 a. 2 arg. 1"><a name="29702"><span class="ref">[29702] Iª q. 30 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod in Deo sint plures personae quam tres.
 Pluralitas enim personarum in divinis est secundum pluralitatem
 proprietatum relativarum, ut dictum est. Sed quatuor sunt
 relationes in divinis, ut supra dictum est, scilicet paternitas,
 filiatio, communis spiratio et processio. Ergo quatuor personae
-sunt in divinis.</p>
-<p title="I q. 30 a. 2 arg. 2"><a name="29703"><span class=
-"ref">[29703] I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, non
+sunt in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 2 arg. 2"><a name="29703"><span class="ref">[29703] Iª q. 30 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, non
 plus differt natura a voluntate in Deo, quam natura ab intellectu.
 Sed in divinis est alia persona quae procedit per modum voluntatis,
 ut amor; et alia quae procedit per modum naturae, ut filius. Ergo
 est etiam alia quae procedit per modum intellectus, ut verbum; et
 alia quae procedit per modum naturae, ut filius. Et sic iterum
-sequitur quod non sunt tantum tres personae in divinis.</p>
-<p title="I q. 30 a. 2 arg. 3"><a name="29704"><span class=
-"ref">[29704] I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, in
+sequitur quod non sunt tantum tres personae in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 2 arg. 3"><a name="29704"><span class="ref">[29704] Iª q. 30 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, in
 rebus creatis quod excellentius est, plures habet operationes
 intrinsecas, sicut homo supra alia animalia habet intelligere et
 velle. Sed Deus in infinitum excedit omnem creaturam. Ergo non
 solum est ibi persona procedens per modum voluntatis et per modum
 intellectus, sed infinitis aliis modis. Ergo sunt infinitae
-personae in divinis.</p>
-<p title="I q. 30 a. 2 arg. 4"><a name="29705"><span class=
-"ref">[29705] I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, ex
+personae in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 2 arg. 4"><a name="29705"><span class="ref">[29705] Iª q. 30 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, ex
 infinita bonitate patris est, quod infinite seipsum communicet,
 producendo personam divinam. Sed etiam in spiritu sancto est
 infinita bonitas. Ergo spiritus sanctus producit divinam personam,
-et illa aliam, et sic in infinitum.</p>
-<p title="I q. 30 a. 2 arg. 5"><a name="29706"><span class=
-"ref">[29706] I&ordf; q. 30 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, omne
+et illa aliam, et sic in infinitum.</p><p title="I q. 30 a. 2 arg. 5"><a name="29706"><span class="ref">[29706] Iª q. 30 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, omne
 quod continetur sub determinato numero, est mensuratum, numerus
 enim mensura quaedam est. Sed personae divinae sunt immensae, ut
 patet per Athanasium, <i>immensus pater, immensus filius, immensus
-spiritus sanctus</i>. Non ergo sub numero ternario continentur.</p>
-<p title="I q. 30 a. 2 s. c."><a name="29707"><span class=
-"ref">[29707] I&ordf; q. 30 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+spiritus sanctus</i>. Non ergo sub numero ternario continentur.</p><p title="I q. 30 a. 2 s. c."><a name="29707"><span class="ref">[29707] Iª q. 30 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicitur I Ioan. ult., <i>tres sunt qui testimonium dant in
 caelo, pater, verbum et spiritus sanctus</i>. Quaerentibus autem,
 quid tres? Respondetur, tres personae, ut Augustinus dicit, in VII
-de Trin. Sunt igitur tres personae tantum in divinis.</p>
-<p title="I q. 30 a. 2 co."><a name="29708"><span class=
-"ref">[29708] I&ordf; q. 30 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+de Trin. Sunt igitur tres personae tantum in divinis.</p><p title="I q. 30 a. 2 co."><a name="29708"><span class="ref">[29708] Iª q. 30 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, secundum praemissa, necesse est ponere tantum tres personas
 in divinis. Ostensum est enim quod plures personae sunt plures
 relationes subsistentes, ab invicem realiter distinctae. Realis
@@ -1748,9 +1510,7 @@
 alteri personae, quae dicitur persona spiritus sancti, quae per
 modum amoris procedit, ut supra habitum est. Relinquitur ergo
 tantum tres personas esse in divinis, scilicet patrem et filium et
-spiritum sanctum.</p>
-<p title="I q. 30 a. 2 ad 1"><a name="29709"><span class=
-"ref">[29709] I&ordf; q. 30 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+spiritum sanctum.</p><p title="I q. 30 a. 2 ad 1"><a name="29709"><span class="ref">[29709] Iª q. 30 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, licet sint quatuor relationes in divinis, tamen una
 earum, scilicet spiratio, non separatur a persona patris et filii,
 sed convenit utrique. Et sic, licet sit relatio, non tamen dicitur
@@ -1759,9 +1519,7 @@
 relationes, paternitas, filiatio et processio, dicuntur
 proprietates personales, quasi personas constituentes, nam
 paternitas est persona patris, filiatio persona filii, processio
-persona spiritus sancti procedentis.</p>
-<p title="I q. 30 a. 2 ad 2"><a name="29710"><span class=
-"ref">[29710] I&ordf; q. 30 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+persona spiritus sancti procedentis.</p><p title="I q. 30 a. 2 ad 2"><a name="29710"><span class="ref">[29710] Iª q. 30 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod id quod procedit per modum intellectus, ut verbum,
 procedit secundum rationem similitudinis, sicut etiam id quod
 procedit per modum naturae, et ideo supra dictum est quod processio
@@ -1769,9 +1527,7 @@
 inquantum huiusmodi, non procedit ut similitudo illius a quo
 procedit (licet in divinis amor sit coessentialis inquantum est
 divinus), et ideo processio amoris non dicitur generatio in
-divinis.</p>
-<p title="I q. 30 a. 2 ad 3"><a name="29711"><span class=
-"ref">[29711] I&ordf; q. 30 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+divinis.</p><p title="I q. 30 a. 2 ad 3"><a name="29711"><span class="ref">[29711] Iª q. 30 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod homo, cum sit perfectior aliis animalibus, habet
 plures operationes intrinsecas quam alia animalia, quia eius
 perfectio est per modum compositionis. Unde in Angelis, qui sunt
@@ -1779,9 +1535,7 @@
 intrinsecae quam in homine, quia in eis non est imaginari, sentire,
 et huiusmodi. Sed in Deo, secundum rem, non est nisi una operatio,
 quae est sua essentia. Sed quomodo sunt duae processiones, supra
-ostensum est.</p>
-<p title="I q. 30 a. 2 ad 4"><a name="29712"><span class=
-"ref">[29712] I&ordf; q. 30 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+ostensum est.</p><p title="I q. 30 a. 2 ad 4"><a name="29712"><span class="ref">[29712] Iª q. 30 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod ratio illa procederet, si spiritus sanctus haberet
 aliam numero bonitatem a bonitate patris, oporteret enim quod,
 sicut pater per suam bonitatem producit personam divinam, ita et
@@ -1791,46 +1545,32 @@
 autem, sicut a quo communicatur alteri. Oppositio autem relationis
 non permittit ut cum relatione spiritus sancti sit relatio
 principii respectu divinae personae, quia ipse procedit ab aliis
-personis quae in divinis esse possunt.</p>
-<p title="I q. 30 a. 2 ad 5"><a name="29713"><span class=
-"ref">[29713] I&ordf; q. 30 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
+personis quae in divinis esse possunt.</p><p title="I q. 30 a. 2 ad 5"><a name="29713"><span class="ref">[29713] Iª q. 30 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod numerus determinatus, si accipiatur numerus simplex,
 qui est tantum in acceptione intellectus, per unum mensuratur. Si
 vero accipiatur numerus rerum in divinis personis, sic non competit
 ibi ratio mensurati, quia eadem est magnitudo trium personarum, ut
-infra patebit; idem autem non mensuratur per idem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I q. 30 a. 3 arg. 1"><a name="29714"><span class=
-"ref">[29714] I&ordf; q. 30 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
+infra patebit; idem autem non mensuratur per idem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 30 a. 3 arg. 1"><a name="29714"><span class="ref">[29714] Iª q. 30 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
 proceditur. Videtur quod termini numerales ponant aliquid in
 divinis. Unitas enim divina est eius essentia. Sed omnis numerus
 est unitas repetita. Ergo omnis terminus numeralis in divinis
-significat essentiam. Ergo ponit aliquid in Deo.</p>
-<p title="I q. 30 a. 3 arg. 2"><a name="29715"><span class=
-"ref">[29715] I&ordf; q. 30 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+significat essentiam. Ergo ponit aliquid in Deo.</p><p title="I q. 30 a. 3 arg. 2"><a name="29715"><span class="ref">[29715] Iª q. 30 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 quidquid dicitur de Deo et creaturis, eminentius convenit Deo quam
 creaturis. Sed termini numerales in creaturis aliquid ponunt. Ergo
-multo magis in Deo.</p>
-<p title="I q. 30 a. 3 arg. 3"><a name="29716"><span class=
-"ref">[29716] I&ordf; q. 30 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si
+multo magis in Deo.</p><p title="I q. 30 a. 3 arg. 3"><a name="29716"><span class="ref">[29716] Iª q. 30 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si
 termini numerales non ponunt aliquid in divinis, sed inducuntur ad
 removendum tantum, ut per pluralitatem removeatur unitas, et per
 unitatem pluralitas; sequitur quod sit circulatio in ratione,
 confundens intellectum et nihil certificans; quod est inconveniens.
 Relinquitur ergo quod termini numerales aliquid ponunt in
-divinis.</p>
-<p title="I q. 30 a. 3 s. c."><a name="29717"><span class=
-"ref">[29717] I&ordf; q. 30 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
+divinis.</p><p title="I q. 30 a. 3 s. c."><a name="29717"><span class="ref">[29717] Iª q. 30 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Hilarius dicit, in IV de Trin., <i>sustulit singularitatis ac
 solitudinis intelligentiam professio consortii</i>, quod est
 professio pluralitatis. Et Ambrosius dicit, in libro de fide <i>cum
 unum Deum dicimus, unitas pluralitatem excludit deorum, non
 quantitatem in Deo ponimus</i>. Ex quibus videtur quod huiusmodi
 nomina sunt inducta in divinis ad removendum, non ad ponendum
-aliquid.</p>
-<p title="I q. 30 a. 3 co."><a name="29718"><span class=
-"ref">[29718] I&ordf; q. 30 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
+aliquid.</p><p title="I q. 30 a. 3 co."><a name="29718"><span class="ref">[29718] Iª q. 30 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod Magister, in sententiis, ponit quod termini numerales non
 ponunt aliquid in divinis, sed removent tantum. Alii vero dicunt
 contrarium. Ad evidentiam igitur huius, considerandum est quod
@@ -1874,24 +1614,18 @@
 significat essentiam indivisam, cum dicimus, persona est una,
 significat personam indivisam, cum dicimus, personae sunt plures,
 significantur illae personae, et indivisio circa unamquamque earum;
-quia de ratione multitudinis est, quod ex unitatibus constet.</p>
-<p title="I q. 30 a. 3 ad 1"><a name="29719"><span class=
-"ref">[29719] I&ordf; q. 30 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+quia de ratione multitudinis est, quod ex unitatibus constet.</p><p title="I q. 30 a. 3 ad 1"><a name="29719"><span class="ref">[29719] Iª q. 30 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod unum, cum sit de transcendentibus, est communius quam
 substantia et quam relatio, et similiter multitudo. Unde potest
 stare in divinis et pro substantia et pro relatione, secundum quod
 competit his quibus adiungitur. Et tamen per huiusmodi nomina,
 supra essentiam vel relationem, additur, ex eorum significatione
-propria, negatio quaedam divisionis, ut dictum est.</p>
-<p title="I q. 30 a. 3 ad 2"><a name="29720"><span class=
-"ref">[29720] I&ordf; q. 30 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+propria, negatio quaedam divisionis, ut dictum est.</p><p title="I q. 30 a. 3 ad 2"><a name="29720"><span class="ref">[29720] Iª q. 30 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod multitudo quae ponit aliquid in rebus creatis, est
 species quantitatis; quae non transumitur in divinam
 praedicationem; sed tantum multitudo transcendens, quae non addit
 supra ea de quibus dicitur, nisi indivisionem circa singula. Et
-talis multitudo dicitur de Deo.</p>
-<p title="I q. 30 a. 3 ad 3"><a name="29721"><span class=
-"ref">[29721] I&ordf; q. 30 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+talis multitudo dicitur de Deo.</p><p title="I q. 30 a. 3 ad 3"><a name="29721"><span class="ref">[29721] Iª q. 30 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod unum non est remotivum multitudinis, sed divisionis,
 quae est prior, secundum rationem, quam unum vel multitudo.
 Multitudo autem non removet unitatem, sed removet divisionem circa
@@ -1901,35 +1635,23 @@
 propositum. Licet enim pluralitate excludatur solitudo, et unitate
 deorum pluralitas, non tamen sequitur quod his nominibus hoc solum
 significetur. Albedine enim excluditur nigredo, non tamen nomine
-albedinis significatur sola nigredinis exclusio.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I q. 30 a. 4 arg. 1"><a name="29722"><span class=
-"ref">[29722] I&ordf; q. 30 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
+albedinis significatur sola nigredinis exclusio.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 30 a. 4 arg. 1"><a name="29722"><span class="ref">[29722] Iª q. 30 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
 proceditur. Videtur quod hoc nomen persona non possit esse commune
 tribus personis. Nihil enim est commune tribus personis nisi
 essentia. Sed hoc nomen persona non significat essentiam in recto.
-Ergo non est commune tribus.</p>
-<p title="I q. 30 a. 4 arg. 2"><a name="29723"><span class=
-"ref">[29723] I&ordf; q. 30 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo non est commune tribus.</p><p title="I q. 30 a. 4 arg. 2"><a name="29723"><span class="ref">[29723] Iª q. 30 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 commune opponitur incommunicabili. Sed de ratione personae est quod
 sit incommunicabilis, ut patet ex definitione Ricardi de s. Victore
-supra posita. Ergo hoc nomen persona non est commune tribus.</p>
-<p title="I q. 30 a. 4 arg. 3"><a name="29724"><span class=
-"ref">[29724] I&ordf; q. 30 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, si
+supra posita. Ergo hoc nomen persona non est commune tribus.</p><p title="I q. 30 a. 4 arg. 3"><a name="29724"><span class="ref">[29724] Iª q. 30 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, si
 est commune tribus, aut ista communitas attenditur secundum rem,
 aut secundum rationem. Sed non secundum rem, quia sic tres personae
 essent una persona. Nec iterum secundum rationem tantum, quia sic
 persona esset universale, in divinis autem non est universale et
 particulare, neque genus neque species, ut supra ostensum est. Non
-ergo hoc nomen persona est commune tribus.</p>
-<p title="I q. 30 a. 4 s. c."><a name="29725"><span class=
-"ref">[29725] I&ordf; q. 30 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
+ergo hoc nomen persona est commune tribus.</p><p title="I q. 30 a. 4 s. c."><a name="29725"><span class="ref">[29725] Iª q. 30 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicit Augustinus, VII de Trin., quod cum quaereretur, quid
 tres? Responsum est, tres personae; quia commune est eis id quod
-est persona.</p>
-<p title="I q. 30 a. 4 co."><a name="29726"><span class=
-"ref">[29726] I&ordf; q. 30 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
+est persona.</p><p title="I q. 30 a. 4 co."><a name="29726"><span class="ref">[29726] Iª q. 30 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod ipse modus loquendi ostendit hoc nomen persona tribus esse
 commune, cum dicimus tres personas, sicut cum dicimus tres homines,
 ostendimus hominem esse commune tribus. Manifestum est autem quod
@@ -1960,79 +1682,51 @@
 natura. Hoc autem est commune secundum rationem omnibus personis
 divinis, ut unaquaeque earum subsistat in natura divina distincta
 ab aliis. Et sic hoc nomen persona, secundum rationem, est commune
-tribus personis divinis.</p>
-<p title="I q. 30 a. 4 ad 1"><a name="29727"><span class=
-"ref">[29727] I&ordf; q. 30 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
-dicendum quod ratio illa procedit de communitate rei.</p>
-<p title="I q. 30 a. 4 ad 2"><a name="29728"><span class=
-"ref">[29728] I&ordf; q. 30 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+tribus personis divinis.</p><p title="I q. 30 a. 4 ad 1"><a name="29727"><span class="ref">[29727] Iª q. 30 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+dicendum quod ratio illa procedit de communitate rei.</p><p title="I q. 30 a. 4 ad 2"><a name="29728"><span class="ref">[29728] Iª q. 30 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, licet persona sit incommunicabilis, tamen ipse modus
-existendi incommunicabiliter, potest esse pluribus communis.</p>
-<p title="I q. 30 a. 4 ad 3"><a name="29729"><span class=
-"ref">[29729] I&ordf; q. 30 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+existendi incommunicabiliter, potest esse pluribus communis.</p><p title="I q. 30 a. 4 ad 3"><a name="29729"><span class="ref">[29729] Iª q. 30 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, licet sit communitas rationis et non rei tamen non
 sequitur quod in divinis sit universale et particulare, vel genus
 vel species. Tum quia neque in rebus humanis communitas personae
 est communitas generis vel speciei. Tum quia personae divinae
 habent unum esse, genus autem et species, et quodlibet universale,
-praedicatur de pluribus secundum esse differentibus.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 31</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 31 pr."><a name="29730"><span class="ref">[29730]
-I&ordf; q. 31 pr.</span></a> Post haec considerandum est de his
+praedicatur de pluribus secundum esse differentibus.</p></div></div><div class="q" id="q31"><h2>Quaestio 31</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 31 pr."><a name="29730"><span class="ref">[29730]
+Iª q. 31 pr.</span></a> Post haec considerandum est de his
 quae ad unitatem vel pluralitatem pertinent in divinis. Et circa
 hoc quaeruntur quatuor. Primo, de ipso nomine Trinitatis. Secundo,
 utrum possit dici, filius est alius a patre. Tertio, utrum dictio
 exclusiva, quae videtur alietatem excludere, possit adiungi nomini
 essentiali in divinis. Quarto, utrum possit adiungi termino
-personali.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 31 a. 1 arg. 1"><a name="29731"><span class=
-"ref">[29731] I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+personali.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 31 a. 1 arg. 1"><a name="29731"><span class="ref">[29731] Iª q. 31 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod non sit Trinitas in divinis. Omne enim
 nomen in divinis vel significat substantiam, vel relationem. Sed
 hoc nomen Trinitas non significat substantiam, praedicaretur enim
 de singulis personis. Neque significat relationem, quia non dicitur
 secundum nomen ad aliud. Ergo nomine Trinitatis non est utendum in
-divinis.</p>
-<p title="I q. 31 a. 1 arg. 2"><a name="29732"><span class=
-"ref">[29732] I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, hoc
+divinis.</p><p title="I q. 31 a. 1 arg. 2"><a name="29732"><span class="ref">[29732] Iª q. 31 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, hoc
 nomen Trinitas videtur esse nomen collectivum, cum significet
 multitudinem. Tale autem nomen non convenit in divinis, cum unitas
 importata per nomen collectivum sit minima unitas, in divinis autem
 est maxima unitas. Ergo hoc nomen Trinitas non convenit in
-divinis.</p>
-<p title="I q. 31 a. 1 arg. 3"><a name="29733"><span class=
-"ref">[29733] I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, omne
+divinis.</p><p title="I q. 31 a. 1 arg. 3"><a name="29733"><span class="ref">[29733] Iª q. 31 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, omne
 trinum est triplex. Sed in Deo non est triplicitas, cum triplicitas
-sit species inaequalitatis. Ergo nec Trinitas.</p>
-<p title="I q. 31 a. 1 arg. 4"><a name="29734"><span class=
-"ref">[29734] I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
+sit species inaequalitatis. Ergo nec Trinitas.</p><p title="I q. 31 a. 1 arg. 4"><a name="29734"><span class="ref">[29734] Iª q. 31 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
 quidquid est in Deo, est in unitate essentiae divinae, quia Deus
 est sua essentia. Si igitur Trinitas est in Deo, erit in unitate
 essentiae divinae. Et sic in Deo erunt tres essentiales unitates,
-quod est haereticum.</p>
-<p title="I q. 31 a. 1 arg. 5"><a name="29735"><span class=
-"ref">[29735] I&ordf; q. 31 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea, in
+quod est haereticum.</p><p title="I q. 31 a. 1 arg. 5"><a name="29735"><span class="ref">[29735] Iª q. 31 a. 1 arg. 5</span></a> Praeterea, in
 omnibus quae dicuntur de Deo, concretum praedicatur de abstracto,
 deitas enim est Deus, et paternitas est pater. Sed Trinitas non
 potest dici trina, quia sic essent novem res in divinis, quod est
-erroneum. Ergo nomine Trinitatis non est utendum in divinis.</p>
-<p title="I q. 31 a. 1 s. c."><a name="29736"><span class=
-"ref">[29736] I&ordf; q. 31 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+erroneum. Ergo nomine Trinitatis non est utendum in divinis.</p><p title="I q. 31 a. 1 s. c."><a name="29736"><span class="ref">[29736] Iª q. 31 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Athanasius dicit, quod <i>unitas in Trinitate, et Trinitas in
-unitate veneranda sit</i>.</p>
-<p title="I q. 31 a. 1 co."><a name="29737"><span class=
-"ref">[29737] I&ordf; q. 31 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+unitate veneranda sit</i>.</p><p title="I q. 31 a. 1 co."><a name="29737"><span class="ref">[29737] Iª q. 31 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod nomen Trinitatis in divinis significat determinatum numerum
 personarum. Sicut igitur ponitur pluralitas personarum in divinis,
 ita utendum est nomine Trinitatis, quia hoc idem quod significat
 pluralitas indeterminate, significat hoc nomen Trinitas
-determinate.</p>
-<p title="I q. 31 a. 1 ad 1"><a name="29738"><span class=
-"ref">[29738] I&ordf; q. 31 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+determinate.</p><p title="I q. 31 a. 1 ad 1"><a name="29738"><span class="ref">[29738] Iª q. 31 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod hoc nomen Trinitas, secundum etymologiam vocabuli,
 videtur significare unam essentiam trium personarum, secundum quod
 dicitur Trinitas quasi trium unitas. Sed secundum proprietatem
@@ -2040,76 +1734,54 @@
 propter hoc non possumus dicere quod pater sit Trinitas, quia non
 est tres personae. Non autem significat ipsas relationes
 personarum, sed magis numerum personarum ad invicem relatarum. Et
-inde est quod, secundum nomen, ad aliud non refertur.</p>
-<p title="I q. 31 a. 1 ad 2"><a name="29739"><span class=
-"ref">[29739] I&ordf; q. 31 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+inde est quod, secundum nomen, ad aliud non refertur.</p><p title="I q. 31 a. 1 ad 2"><a name="29739"><span class="ref">[29739] Iª q. 31 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod nomen collectivum duo importat, scilicet pluralitatem
 suppositorum, et unitatem quandam, scilicet ordinis alicuius,
 populus enim est multitudo hominum sub aliquo ordine
 comprehensorum. Quantum ergo ad primum, hoc nomen Trinitas convenit
 cum nominibus collectivis, sed quantum ad secundum differt, quia in
 divina Trinitate non solum est unitas ordinis, sed cum hoc est
-etiam unitas essentiae.</p>
-<p title="I q. 31 a. 1 ad 3"><a name="29740"><span class=
-"ref">[29740] I&ordf; q. 31 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+etiam unitas essentiae.</p><p title="I q. 31 a. 1 ad 3"><a name="29740"><span class="ref">[29740] Iª q. 31 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod Trinitas absolute dicitur, significat enim numerum
 ternarium personarum. Sed triplicitas significat proportionem
 inaequalitatis, est enim species proportionis inaequalis, sicut
 patet per Boetium in arithmetica. Et ideo non est in Deo
-triplicitas, sed Trinitas.</p>
-<p title="I q. 31 a. 1 ad 4"><a name="29741"><span class=
-"ref">[29741] I&ordf; q. 31 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+triplicitas, sed Trinitas.</p><p title="I q. 31 a. 1 ad 4"><a name="29741"><span class="ref">[29741] Iª q. 31 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod in Trinitate divina intelligitur et numerus, et
 personae numeratae. Cum ergo dicimus Trinitatem in unitate, non
 ponimus numerum in unitate essentiae, quasi sit ter una, sed
 personas numeratas ponimus in unitate naturae, sicut supposita
 alicuius naturae dicuntur esse in natura illa. E converso autem
 dicimus unitatem in Trinitate, sicut natura dicitur esse in suis
-suppositis.</p>
-<p title="I q. 31 a. 1 ad 5"><a name="29742"><span class=
-"ref">[29742] I&ordf; q. 31 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
+suppositis.</p><p title="I q. 31 a. 1 ad 5"><a name="29742"><span class="ref">[29742] Iª q. 31 a. 1 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod, cum dicitur, Trinitas est trina, ratione numeri
 importati significatur multiplicatio eiusdem numeri in seipsum, cum
 hoc quod dico trinum, importet distinctionem in suppositis illius
 de quo dicitur. Et ideo non potest dici quod Trinitas sit trina,
 quia sequeretur, si Trinitas esset trina, quod tria essent
 supposita Trinitatis; sicut cum dicitur, Deus est trinus, sequitur
-quod sunt tria supposita deitatis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 31 a. 2 arg. 1"><a name="29743"><span class=
-"ref">[29743] I&ordf; q. 31 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+quod sunt tria supposita deitatis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 31 a. 2 arg. 1"><a name="29743"><span class="ref">[29743] Iª q. 31 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod filius non sit alius a patre. Alius enim
 est relativum diversitatis substantiae. Si igitur filius est alius
 a patre, videtur quod sit a patre diversus. Quod est contra
 Augustinum, VII de Trin., ubi dicit quod, cum dicimus tres
-personas, non diversitatem intelligere volumus.</p>
-<p title="I q. 31 a. 2 arg. 2"><a name="29744"><span class=
-"ref">[29744] I&ordf; q. 31 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+personas, non diversitatem intelligere volumus.</p><p title="I q. 31 a. 2 arg. 2"><a name="29744"><span class="ref">[29744] Iª q. 31 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 quicumque sunt alii ab invicem, aliquo modo ab invicem differunt.
 Si igitur filius est alius a patre, sequitur quod sit differens a
 patre. Quod est contra Ambrosium, in I de fide, ubi ait, <i>pater
 et filius deitate unum sunt, nec est ibi substantiae differentia,
-neque ulla diversitas</i>.</p>
-<p title="I q. 31 a. 2 arg. 3"><a name="29745"><span class=
-"ref">[29745] I&ordf; q. 31 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, ab
+neque ulla diversitas</i>.</p><p title="I q. 31 a. 2 arg. 3"><a name="29745"><span class="ref">[29745] Iª q. 31 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, ab
 alio alienum dicitur. Sed filius non est alienus a patre, dicit
 enim Hilarius, in VII de Trin., quod in divinis personis nihil est
 diversum, nihil alienum, nihil separabile. Ergo filius non est
-alius a patre.</p>
-<p title="I q. 31 a. 2 arg. 4"><a name="29746"><span class=
-"ref">[29746] I&ordf; q. 31 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, alius
+alius a patre.</p><p title="I q. 31 a. 2 arg. 4"><a name="29746"><span class="ref">[29746] Iª q. 31 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, alius
 et aliud idem significant, sed sola generis consignificatione
 differunt. Si ergo filius est alius a patre, videtur sequi quod
-filius sit aliud a patre.</p>
-<p title="I q. 31 a. 2 s. c."><a name="29747"><span class=
-"ref">[29747] I&ordf; q. 31 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+filius sit aliud a patre.</p><p title="I q. 31 a. 2 s. c."><a name="29747"><span class="ref">[29747] Iª q. 31 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, in libro de fide ad Petrum, <i>una est enim
 essentia patris et filii et spiritus sancti, in qua non est aliud
 pater, aliud filius, aliud spiritus sanctus; quamvis personaliter
-sit alius pater, alius filius, alius spiritus sanctus</i>.</p>
-<p title="I q. 31 a. 2 co."><a name="29748"><span class=
-"ref">[29748] I&ordf; q. 31 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+sit alius pater, alius filius, alius spiritus sanctus</i>.</p><p title="I q. 31 a. 2 co."><a name="29748"><span class="ref">[29748] Iª q. 31 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, quia ex verbis inordinate prolatis incurritur haeresis, ut
 Hieronymus dicit, ideo cum de Trinitate loquimur, cum cautela et
 modestia est agendum, quia, ut Augustinus dicit, in I de Trin.,
@@ -2148,17 +1820,13 @@
 masculine sumptum, non importat nisi distinctionem suppositi. Unde
 convenienter dicere possumus quod filius est alius a patre, quia
 scilicet est aliud suppositum divinae naturae, sicut est alia
-persona, et alia hypostasis.</p>
-<p title="I q. 31 a. 2 ad 1"><a name="29749"><span class=
-"ref">[29749] I&ordf; q. 31 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+persona, et alia hypostasis.</p><p title="I q. 31 a. 2 ad 1"><a name="29749"><span class="ref">[29749] Iª q. 31 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod alius, quia est sicut quoddam particulare nomen,
 tenet se ex parte suppositi, unde ad eius rationem sufficit
 distinctio substantiae quae est hypostasis vel persona. Sed
 diversitas requirit distinctionem substantiae quae est essentia. Et
 ideo non possumus dicere quod filius sit diversus a patre, licet
-sit alius.</p>
-<p title="I q. 31 a. 2 ad 2"><a name="29750"><span class=
-"ref">[29750] I&ordf; q. 31 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+sit alius.</p><p title="I q. 31 a. 2 ad 2"><a name="29750"><span class="ref">[29750] Iª q. 31 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod differentia importat distinctionem formae. Est autem
 tantum una forma in divinis, ut patet per id quod dicitur Philip.
 II, <i>qui cum in forma Dei esset</i>. Et ideo nomen differentis
@@ -2167,14 +1835,10 @@
 personis, secundum quod proprietas relativa significatur per modum
 formae, unde dicit quod non differunt ab invicem hypostases
 secundum substantiam, sed secundum determinatas proprietates. Sed
-differentia sumitur pro distinctione, ut dictum est.</p>
-<p title="I q. 31 a. 2 ad 3"><a name="29751"><span class=
-"ref">[29751] I&ordf; q. 31 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+differentia sumitur pro distinctione, ut dictum est.</p><p title="I q. 31 a. 2 ad 3"><a name="29751"><span class="ref">[29751] Iª q. 31 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod alienum est quod est extraneum et dissimile. Sed hoc
 non importatur cum dicitur alius. Et ideo dicimus filium alium a
-patre, licet non dicamus alienum.</p>
-<p title="I q. 31 a. 2 ad 4"><a name="29752"><span class=
-"ref">[29752] I&ordf; q. 31 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+patre, licet non dicamus alienum.</p><p title="I q. 31 a. 2 ad 4"><a name="29752"><span class="ref">[29752] Iª q. 31 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod neutrum genus est informe, masculinum autem est
 formatum et distinctum, et similiter femininum. Et ideo
 convenienter per neutrum genus significatur essentia communis, per
@@ -2184,27 +1848,19 @@
 quaeratur, quid est iste? Respondetur, animal rationale et mortale.
 Et ideo, quia in divinis distinctio est secundum personas, non
 autem secundum essentiam, dicimus quod pater est alius a filio, sed
-non aliud, et e converso dicimus quod sunt unum, sed non unus.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I q. 31 a. 3 arg. 1"><a name="29753"><span class=
-"ref">[29753] I&ordf; q. 31 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
+non aliud, et e converso dicimus quod sunt unum, sed non unus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 31 a. 3 arg. 1"><a name="29753"><span class="ref">[29753] Iª q. 31 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
 proceditur. Videtur quod dictio exclusiva solus non sit addenda
 termino essentiali in divinis. Quia secundum philosophum, in II
 Elench., <i>solus est qui cum alio non est</i>. Sed Deus est cum
 Angelis et sanctis animabus. Ergo non possumus dicere Deum
-solum.</p>
-<p title="I q. 31 a. 3 arg. 2"><a name="29754"><span class=
-"ref">[29754] I&ordf; q. 31 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+solum.</p><p title="I q. 31 a. 3 arg. 2"><a name="29754"><span class="ref">[29754] Iª q. 31 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 quidquid adiungitur termino essentiali in divinis, potest
 praedicari de qualibet persona per se, et de omnibus simul, quia
 enim convenienter dicitur sapiens Deus, possumus dicere, pater est
 sapiens Deus, et Trinitas est sapiens Deus. Sed Augustinus, in VI
 de Trin., dicit, <i>consideranda est illa sententia, qua dicitur
 non esse patrem verum Deum solum</i>. Ergo non potest dici solus
-Deus.</p>
-<p title="I q. 31 a. 3 arg. 3"><a name="29755"><span class=
-"ref">[29755] I&ordf; q. 31 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si
+Deus.</p><p title="I q. 31 a. 3 arg. 3"><a name="29755"><span class="ref">[29755] Iª q. 31 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si
 haec dictio solus adiungitur termino essentiali, aut hoc erit
 respectu praedicati personalis, aut respectu praedicati
 essentialis. Sed non respectu praedicati personalis, quia haec est
@@ -2213,13 +1869,9 @@
 Deus creat, videtur sequi quod haec esset vera, solus pater creat,
 quia quidquid dicitur de Deo, potest dici de patre. Haec autem est
 falsa, quia etiam filius est creator. Non ergo haec dictio solus
-potest in divinis adiungi termino essentiali.</p>
-<p title="I q. 31 a. 3 s. c."><a name="29756"><span class=
-"ref">[29756] I&ordf; q. 31 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
+potest in divinis adiungi termino essentiali.</p><p title="I q. 31 a. 3 s. c."><a name="29756"><span class="ref">[29756] Iª q. 31 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicitur I ad Tim. I, <i>regi saeculorum immortali, invisibili,
-soli Deo</i>.</p>
-<p title="I q. 31 a. 3 co."><a name="29757"><span class=
-"ref">[29757] I&ordf; q. 31 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
+soli Deo</i>.</p><p title="I q. 31 a. 3 co."><a name="29757"><span class="ref">[29757] Iª q. 31 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod haec dictio solus potest accipi ut categorematica vel
 syncategorematica. Dicitur autem dictio categorematica, quae
 absolute ponit rem significatam circa aliquod suppositum; ut albus
@@ -2236,9 +1888,7 @@
 hunc modum nihil prohibet hanc dictionem solus adiungere alicui
 essentiali termino in divinis, inquantum excluduntur omnia alia a
 Deo a consortio praedicati, ut si dicamus, solus Deus est aeternus,
-quia nihil praeter Deum est aeternum.</p>
-<p title="I q. 31 a. 3 ad 1"><a name="29758"><span class=
-"ref">[29758] I&ordf; q. 31 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+quia nihil praeter Deum est aeternum.</p><p title="I q. 31 a. 3 ad 1"><a name="29758"><span class="ref">[29758] Iª q. 31 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, licet Angeli et animae sanctae semper sint cum Deo,
 tamen, si non esset pluralitas personarum in divinis, sequeretur,
 quod Deus esset solus vel solitarius. Non enim tollitur solitudo
@@ -2249,9 +1899,7 @@
 personae plures. Consociatio igitur Angelorum et animarum non
 excludit solitudinem absolutam a divinis, et multo minus
 solitudinem respectivam, per comparationem ad aliquod
-praedicatum.</p>
-<p title="I q. 31 a. 3 ad 2"><a name="29759"><span class=
-"ref">[29759] I&ordf; q. 31 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+praedicatum.</p><p title="I q. 31 a. 3 ad 2"><a name="29759"><span class="ref">[29759] Iª q. 31 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod haec dictio solus, proprie loquendo, non ponitur ex
 parte praedicati, quod sumitur formaliter, respicit enim
 suppositum, inquantum excludit aliud suppositum ab eo cui
@@ -2267,9 +1915,7 @@
 autem, cum dicit patrem non esse solum Deum, sed Trinitatem esse
 solum Deum, loquitur expositive, ac si diceret, cum dicitur, regi
 saeculorum, invisibili, soli Deo, non est exponendum de persona
-patris, sed de sola Trinitate.</p>
-<p title="I q. 31 a. 3 ad 3"><a name="29760"><span class=
-"ref">[29760] I&ordf; q. 31 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+patris, sed de sola Trinitate.</p><p title="I q. 31 a. 3 ad 3"><a name="29760"><span class="ref">[29760] Iª q. 31 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod utroque modo potest haec dictio solus adiungi termino
 essentiali. Haec enim propositio, solus Deus est pater, est duplex.
 Quia ly pater potest praedicare personam patris, et sic est vera,
@@ -2280,22 +1926,14 @@
 dicunt, dictio exclusiva immobilitat terminum cui adiungitur, ut
 non possit fieri sub eo descensus pro aliquo suppositorum; non enim
 sequitur, solus homo est animal rationale mortale, ergo solus
-Socrates.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I q. 31 a. 4 arg. 1"><a name="29761"><span class=
-"ref">[29761] I&ordf; q. 31 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
+Socrates.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 31 a. 4 arg. 1"><a name="29761"><span class="ref">[29761] Iª q. 31 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
 proceditur. Videtur quod dictio exclusiva possit adiungi termino
 personali, etiam si praedicatum sit commune. Dicit enim dominus, ad
 patrem loquens, Ioan. XVII, <i>ut cognoscant te, solum Deum
-verum</i>. Ergo solus pater est Deus verus.</p>
-<p title="I q. 31 a. 4 arg. 2"><a name="29762"><span class=
-"ref">[29762] I&ordf; q. 31 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+verum</i>. Ergo solus pater est Deus verus.</p><p title="I q. 31 a. 4 arg. 2"><a name="29762"><span class="ref">[29762] Iª q. 31 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Matth. XI dicitur, nemo novit filium nisi pater; quod idem
 significat ac si diceretur, solus pater novit filium. Sed nosse
-filium est commune. Ergo idem quod prius.</p>
-<p title="I q. 31 a. 4 arg. 3"><a name="29763"><span class=
-"ref">[29763] I&ordf; q. 31 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+filium est commune. Ergo idem quod prius.</p><p title="I q. 31 a. 4 arg. 3"><a name="29763"><span class="ref">[29763] Iª q. 31 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 dictio exclusiva non excludit illud quod est de intellectu termini
 cui adiungitur, unde non excludit partem, neque universale, non
 enim sequitur, solus Socrates est albus, ergo manus eius non est
@@ -2303,18 +1941,12 @@
 intellectu alterius, sicut pater in intellectu filii, et e
 converso. Non ergo per hoc quod dicitur, solus pater est Deus,
 excluditur filius vel spiritus sanctus. Et sic videtur haec locutio
-esse vera.</p>
-<p title="I q. 31 a. 4 arg. 4"><a name="29764"><span class=
-"ref">[29764] I&ordf; q. 31 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, ab
-Ecclesia cantatur, <i>tu solus altissimus, Iesu Christe</i>.</p>
-<p title="I q. 31 a. 4 s. c."><a name="29765"><span class=
-"ref">[29765] I&ordf; q. 31 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, haec
+esse vera.</p><p title="I q. 31 a. 4 arg. 4"><a name="29764"><span class="ref">[29764] Iª q. 31 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, ab
+Ecclesia cantatur, <i>tu solus altissimus, Iesu Christe</i>.</p><p title="I q. 31 a. 4 s. c."><a name="29765"><span class="ref">[29765] Iª q. 31 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, haec
 locutio, solus pater est Deus, habet duas expositivas, scilicet,
 pater est Deus, et, nullus alius a patre est Deus. Sed haec secunda
 est falsa, quia filius alius est a patre, qui est Deus. Ergo et
-haec est falsa, solus pater est Deus. Et sic de similibus.</p>
-<p title="I q. 31 a. 4 co."><a name="29766"><span class=
-"ref">[29766] I&ordf; q. 31 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
+haec est falsa, solus pater est Deus. Et sic de similibus.</p><p title="I q. 31 a. 4 co."><a name="29766"><span class="ref">[29766] Iª q. 31 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, cum dicimus, solus pater est Deus, haec propositio potest
 habere multiplicem intellectum. Si enim solus ponat solitudinem
 circa patrem, sic est falsa, secundum quod sumitur categorematice.
@@ -2334,48 +1966,32 @@
 spiritus sanctus. Sed quia haec dictio solus respicit proprie
 subiectum, ut dictum est, magis se habet ad excludendum alium quam
 aliud. Unde non est extendenda talis locutio; sed pie exponenda,
-sicubi inveniatur in authentica Scriptura.</p>
-<p title="I q. 31 a. 4 ad 1"><a name="29767"><span class=
-"ref">[29767] I&ordf; q. 31 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+sicubi inveniatur in authentica Scriptura.</p><p title="I q. 31 a. 4 ad 1"><a name="29767"><span class="ref">[29767] Iª q. 31 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, cum dicimus, te solum Deum verum, non intelligitur
 de persona patris, sed de tota Trinitate, ut Augustinus exponit.
 Vel, si intelligatur de persona patris, non excluduntur aliae
 personae, propter essentiae unitatem, prout ly solus excludit
-tantum aliud, ut dictum est.</p>
-<p title="I q. 31 a. 4 ad 2"><a name="29768"><span class=
-"ref">[29768] I&ordf; q. 31 a. 4 ad 2</span></a> Et similiter
+tantum aliud, ut dictum est.</p><p title="I q. 31 a. 4 ad 2"><a name="29768"><span class="ref">[29768] Iª q. 31 a. 4 ad 2</span></a> Et similiter
 dicendum est ad secundum. Cum enim aliquid essentiale dicitur de
 patre, non excluditur filius vel spiritus sanctus, propter
 essentiae unitatem. Tamen sciendum est quod in auctoritate
 praedicta, haec dictio nemo non idem est quod nullus homo, quod
 videtur significare vocabulum (non enim posset excipi persona
 patris), sed sumitur, secundum usum loquendi, distributive pro
-quacumque rationali natura.</p>
-<p title="I q. 31 a. 4 ad 3"><a name="29769"><span class=
-"ref">[29769] I&ordf; q. 31 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+quacumque rationali natura.</p><p title="I q. 31 a. 4 ad 3"><a name="29769"><span class="ref">[29769] Iª q. 31 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod dictio exclusiva non excludit illa quae sunt de
 intellectu termini cui adiungitur, si non differunt secundum
 suppositum, ut pars et universale. Sed filius differt supposito a
-patre, et ideo non est similis ratio.</p>
-<p title="I q. 31 a. 4 ad 4"><a name="29770"><span class=
-"ref">[29770] I&ordf; q. 31 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
+patre, et ideo non est similis ratio.</p><p title="I q. 31 a. 4 ad 4"><a name="29770"><span class="ref">[29770] Iª q. 31 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod non dicimus absolute quod solus filius sit
 altissimus, sed quod solus sit altissimus cum spiritu sancto, in
-gloria Dei patris.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 32</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 32 pr."><a name="29771"><span class="ref">[29771]
-I&ordf; q. 32 pr.</span></a> Consequenter inquirendum est de
+gloria Dei patris.</p></div></div><div class="q" id="q32"><h2>Quaestio 32</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 32 pr."><a name="29771"><span class="ref">[29771]
+Iª q. 32 pr.</span></a> Consequenter inquirendum est de
 cognitione divinarum personarum. Et circa hoc quaeruntur quatuor.
 Primo, utrum per rationem naturalem possint cognosci divinae
 personae. Secundo, utrum sint aliquae notiones divinis personis
 attribuendae. Tertio, de numero notionum. Quarto, utrum liceat
-diversimode circa notiones opinari.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 32 a. 1 arg. 1"><a name="29772"><span class=
-"ref">[29772] I&ordf; q. 32 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+diversimode circa notiones opinari.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 32 a. 1 arg. 1"><a name="29772"><span class="ref">[29772] Iª q. 32 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod Trinitas divinarum personarum possit per
 naturalem rationem cognosci. Philosophi enim non devenerunt in Dei
 cognitionem nisi per rationem naturalem, inveniuntur autem a
@@ -2394,9 +2010,7 @@
 cognoverunt. Trismegistus etiam dixit, <i>monas genuit monadem, et
 in se suum reflexit ardorem</i>, per quod videtur generatio filii,
 et spiritus sancti processio intimari. Cognitio ergo divinarum
-personarum potest per rationem naturalem haberi.</p>
-<p title="I q. 32 a. 1 arg. 2"><a name="29773"><span class=
-"ref">[29773] I&ordf; q. 32 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+personarum potest per rationem naturalem haberi.</p><p title="I q. 32 a. 1 arg. 2"><a name="29773"><span class="ref">[29773] Iª q. 32 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Ricardus de sancto Victore dicit, in libro de Trin., <i>credo sine
 dubio quod ad quamcumque explanationem veritatis, non modo
 probabilia, imo etiam necessaria argumenta non desint</i>. Unde
@@ -2407,15 +2021,11 @@
 possessio</i>. Augustinus vero procedit ad manifestandum Trinitatem
 personarum, ex processione verbi et amoris in mente nostra, quam
 viam supra secuti sumus. Ergo per rationem naturalem potest
-cognosci Trinitas personarum.</p>
-<p title="I q. 32 a. 1 arg. 3"><a name="29774"><span class=
-"ref">[29774] I&ordf; q. 32 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+cognosci Trinitas personarum.</p><p title="I q. 32 a. 1 arg. 3"><a name="29774"><span class="ref">[29774] Iª q. 32 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 superfluum videtur homini tradere quod humana ratione cognosci non
 potest. Sed non est dicendum quod traditio divina de cognitione
 Trinitatis sit superflua. Ergo Trinitas personarum ratione humana
-cognosci potest.</p>
-<p title="I q. 32 a. 1 s. c."><a name="29775"><span class=
-"ref">[29775] I&ordf; q. 32 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+cognosci potest.</p><p title="I q. 32 a. 1 s. c."><a name="29775"><span class="ref">[29775] Iª q. 32 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Hilarius dicit, in libro II de Trin., <i>non putet homo sua
 intelligentia generationis sacramentum posse consequi</i>.
 Ambrosius etiam dicit, <i>impossibile est generationis scire
@@ -2424,9 +2034,7 @@
 divinis, ut ex supra dictis patet. Cum ergo illud homo non possit
 scire et intelligentia consequi, ad quod ratio necessaria haberi
 non potest, sequitur quod Trinitas personarum per rationem cognosci
-non possit.</p>
-<p title="I q. 32 a. 1 co."><a name="29776"><span class=
-"ref">[29776] I&ordf; q. 32 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+non possit.</p><p title="I q. 32 a. 1 co."><a name="29776"><span class="ref">[29776] Iª q. 32 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod impossibile est per rationem naturalem ad cognitionem
 Trinitatis divinarum personarum pervenire. Ostensum est enim supra
 quod homo per rationem naturalem in cognitionem Dei pervenire non
@@ -2456,9 +2064,7 @@
 cap. de Div. Nom., <i>si aliquis est qui totaliter eloquiis
 resistit, longe erit a nostra philosophia; si autem ad veritatem
 eloquiorum</i>, scilicet sacrorum, respicit, hoc et nos canone
-utimur.</p>
-<p title="I q. 32 a. 1 ad 1"><a name="29777"><span class=
-"ref">[29777] I&ordf; q. 32 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+utimur.</p><p title="I q. 32 a. 1 ad 1"><a name="29777"><span class="ref">[29777] Iª q. 32 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod philosophi non cognoverunt mysterium Trinitatis
 divinarum personarum per propria, quae sunt paternitas, filiatio et
 processio; secundum illud apostoli, I ad Cor. II, <i>loquimur Dei
@@ -2490,9 +2096,7 @@
 vero Trismegistus dixit, <i>monas monadem genuit, et in se suum
 reflexit ardorem</i>, non est referendum ad generationem filii vel
 processionem spiritus sancti, sed ad productionem mundi, nam unus
-Deus produxit unum mundum propter sui ipsius amorem.</p>
-<p title="I q. 32 a. 1 ad 2"><a name="29778"><span class=
-"ref">[29778] I&ordf; q. 32 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+Deus produxit unum mundum propter sui ipsius amorem.</p><p title="I q. 32 a. 1 ad 2"><a name="29778"><span class="ref">[29778] Iª q. 32 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ad aliquam rem dupliciter inducitur ratio. Uno modo,
 ad probandum sufficienter aliquam radicem, sicut in scientia
 naturali inducitur ratio sufficiens ad probandum quod motus caeli
@@ -2519,9 +2123,7 @@
 Similitudo autem intellectus nostri non sufficienter probat aliquid
 de Deo, propter hoc quod intellectus non univoce invenitur in Deo
 et in nobis. Et inde est quod Augustinus, super Ioan., dicit quod
-per fidem venitur ad cognitionem, et non e converso.</p>
-<p title="I q. 32 a. 1 ad 3"><a name="29779"><span class=
-"ref">[29779] I&ordf; q. 32 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+per fidem venitur ad cognitionem, et non e converso.</p><p title="I q. 32 a. 1 ad 3"><a name="29779"><span class="ref">[29779] Iª q. 32 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod cognitio divinarum personarum fuit necessaria nobis
 dupliciter. Uno modo, ad recte sentiendum de creatione rerum. Per
 hoc enim quod dicimus Deum omnia fecisse verbo suo, excluditur
@@ -2535,40 +2137,28 @@
 quod esset bona, ad ostendendum approbationem divini amoris; et
 similiter in aliis operibus. Alio modo, et principalius, ad recte
 sentiendum de salute generis humani, quae perficitur per filium
-incarnatum, et per donum spiritus sancti.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 32 a. 2 arg. 1"><a name="29780"><span class=
-"ref">[29780] I&ordf; q. 32 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+incarnatum, et per donum spiritus sancti.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 32 a. 2 arg. 1"><a name="29780"><span class="ref">[29780] Iª q. 32 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod non sint ponendae notiones in divinis.
 Dicit enim Dionysius, in I cap. de Div. Nom., quod <i>non est
 audendum dicere aliquid de Deo, praeter ea quae nobis ex sacris
 eloquiis sunt expressa</i>. Sed de notionibus nulla fit mentio in
 eloquiis sacrae Scripturae. Ergo non sunt ponendae notiones in
-divinis.</p>
-<p title="I q. 32 a. 2 arg. 2"><a name="29781"><span class=
-"ref">[29781] I&ordf; q. 32 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+divinis.</p><p title="I q. 32 a. 2 arg. 2"><a name="29781"><span class="ref">[29781] Iª q. 32 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 quidquid ponitur in divinis, aut pertinet ad unitatem essentiae,
 aut ad Trinitatem personarum. Sed notiones non pertinent ad
 unitatem essentiae, nec ad Trinitatem personarum. De notionibus
 enim neque praedicantur ea quae sunt essentiae, non enim dicimus
 quod paternitas sit sapiens vel creet, neque etiam ea quae sunt
 personae; non enim dicimus quod paternitas generet et filiatio
-generetur. Ergo non sunt ponendae notiones in divinis.</p>
-<p title="I q. 32 a. 2 arg. 3"><a name="29782"><span class=
-"ref">[29782] I&ordf; q. 32 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, in
+generetur. Ergo non sunt ponendae notiones in divinis.</p><p title="I q. 32 a. 2 arg. 3"><a name="29782"><span class="ref">[29782] Iª q. 32 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, in
 simplicibus non sunt ponenda aliqua abstracta, quae sint principia
 cognoscendi, quia cognoscuntur seipsis. Sed divinae personae sunt
 simplicissimae. Ergo non sunt ponendae in divinis personis
-notiones.</p>
-<p title="I q. 32 a. 2 s. c."><a name="29783"><span class=
-"ref">[29783] I&ordf; q. 32 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+notiones.</p><p title="I q. 32 a. 2 s. c."><a name="29783"><span class="ref">[29783] Iª q. 32 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicit Ioannes Damascenus, differentiam hypostaseon, idest
 personarum, in tribus proprietatibus, <i>idest paternali et filiali
 et processionali, recognoscimus</i>. Sunt ergo ponendae
-proprietates et notiones in divinis.</p>
-<p title="I q. 32 a. 2 co."><a name="29784"><span class=
-"ref">[29784] I&ordf; q. 32 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+proprietates et notiones in divinis.</p><p title="I q. 32 a. 2 co."><a name="29784"><span class="ref">[29784] Iª q. 32 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod Praepositivus, attendens simplicitatem personarum, dixit non
 esse ponendas proprietates et notiones in divinis, et sicubi
 inveniantur, exponit abstractum pro concreto, sicut enim
@@ -2624,14 +2214,10 @@
 oportet intelligi duas relationes in patre, quibus referatur ad
 filium et spiritum sanctum. Unde, cum non sit nisi una patris
 persona, necesse fuit seorsum significari relationes in abstracto,
-quae dicuntur proprietates et notiones.</p>
-<p title="I q. 32 a. 2 ad 1"><a name="29785"><span class=
-"ref">[29785] I&ordf; q. 32 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+quae dicuntur proprietates et notiones.</p><p title="I q. 32 a. 2 ad 1"><a name="29785"><span class="ref">[29785] Iª q. 32 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, licet de notionibus non fiat mentio in sacra
 Scriptura, fit tamen mentio de personis, in quibus intelliguntur
-notiones, sicut abstractum in concreto.</p>
-<p title="I q. 32 a. 2 ad 2"><a name="29786"><span class=
-"ref">[29786] I&ordf; q. 32 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+notiones, sicut abstractum in concreto.</p><p title="I q. 32 a. 2 ad 2"><a name="29786"><span class="ref">[29786] Iª q. 32 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod notiones significantur in divinis, non ut res, sed ut
 rationes quaedam quibus cognoscuntur personae; licet ipsae notiones
 vel relationes realiter sint in Deo, ut supra dictum est. Et ideo
@@ -2645,28 +2231,18 @@
 huiusmodi. Et similiter, propter identitatem rei, possunt
 substantiva personalia et essentialia praedicari de notionibus,
 possumus enim dicere quod paternitas est Deus, et paternitas est
-pater.</p>
-<p title="I q. 32 a. 2 ad 3"><a name="29787"><span class=
-"ref">[29787] I&ordf; q. 32 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+pater.</p><p title="I q. 32 a. 2 ad 3"><a name="29787"><span class="ref">[29787] Iª q. 32 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, licet personae sint simplices, tamen absque
 praeiudicio simplicitatis possunt propriae rationes personarum in
-abstracto significari, ut dictum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I q. 32 a. 3 arg. 1"><a name="29788"><span class=
-"ref">[29788] I&ordf; q. 32 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
+abstracto significari, ut dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 32 a. 3 arg. 1"><a name="29788"><span class="ref">[29788] Iª q. 32 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
 proceditur. Videtur quod non sint quinque notiones. Propriae enim
 notiones personarum sunt relationes quibus distinguuntur. Sed
 relationes in divinis non sunt nisi quatuor, ut supra dictum est.
-Ergo et notiones sunt tantum quatuor.</p>
-<p title="I q. 32 a. 3 arg. 2"><a name="29789"><span class=
-"ref">[29789] I&ordf; q. 32 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Ergo et notiones sunt tantum quatuor.</p><p title="I q. 32 a. 3 arg. 2"><a name="29789"><span class="ref">[29789] Iª q. 32 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
 propter hoc quod in divinis est una essentia, dicitur Deus unus,
 propter hoc autem quod sunt tres personae, dicitur Deus trinus. Si
 ergo in divinis sunt quinque notiones, dicetur quinus, quod est
-inconveniens.</p>
-<p title="I q. 32 a. 3 arg. 3"><a name="29790"><span class=
-"ref">[29790] I&ordf; q. 32 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si,
+inconveniens.</p><p title="I q. 32 a. 3 arg. 3"><a name="29790"><span class="ref">[29790] Iª q. 32 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si,
 tribus personis existentibus in divinis, sunt quinque notiones,
 oportet quod in aliqua personarum sint aliquae notiones duae vel
 plures; sicut in persona patris ponitur innascibilitas et
@@ -2676,21 +2252,15 @@
 tantum, sequitur quod una earum possit de alia praedicari, ut
 dicamus quod, sicut bonitas divina est eius sapientia propter
 indifferentiam rei, ita communis spiratio sit paternitas, quod non
-conceditur. Igitur non sunt quinque notiones.</p>
-<p title="I q. 32 a. 3 s. c. 1"><a name="29791"><span class=
-"ref">[29791] I&ordf; q. 32 a. 3 s. c. 1</span></a> Sed contra,
+conceditur. Igitur non sunt quinque notiones.</p><p title="I q. 32 a. 3 s. c. 1"><a name="29791"><span class="ref">[29791] Iª q. 32 a. 3 s. c. 1</span></a> Sed contra,
 videtur quod sint plures. Quia sicut pater a nullo est, et secundum
 hoc accipitur notio quae dicitur innascibilitas, ita a spiritu
 sancto non est alia persona. Et secundum hoc oportebit accipere
-sextam notionem.</p>
-<p title="I q. 32 a. 3 s. c. 2"><a name="29792"><span class=
-"ref">[29792] I&ordf; q. 32 a. 3 s. c. 2</span></a> Praeterea,
+sextam notionem.</p><p title="I q. 32 a. 3 s. c. 2"><a name="29792"><span class="ref">[29792] Iª q. 32 a. 3 s. c. 2</span></a> Praeterea,
 sicut patri et filio commune est quod ab eis procedat spiritus
 sanctus, ita commune est filio et spiritui sancto quod procedant a
 patre. Ergo, sicut una notio ponitur communis patri et filio, ita
-debet poni una notio communis filio et spiritui sancto.</p>
-<p title="I q. 32 a. 3 co."><a name="29793"><span class=
-"ref">[29793] I&ordf; q. 32 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
+debet poni una notio communis filio et spiritui sancto.</p><p title="I q. 32 a. 3 co."><a name="29793"><span class="ref">[29793] Iª q. 32 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod notio dicitur id quod est propria ratio cognoscendi divinam
 personam. Divinae autem personae multiplicantur secundum originem.
 Ad originem autem pertinet a quo alius, et qui ab alio, et secundum
@@ -2716,59 +2286,39 @@
 idest constituentes personas, scilicet paternitas, filiatio et
 processio, nam communis spiratio et innascibilitas dicuntur
 notiones personarum, non autem personales, ut infra magis
-patebit.</p>
-<p title="I q. 32 a. 3 ad 1"><a name="29794"><span class=
-"ref">[29794] I&ordf; q. 32 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+patebit.</p><p title="I q. 32 a. 3 ad 1"><a name="29794"><span class="ref">[29794] Iª q. 32 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod praeter quatuor relationes oportet ponere aliam
-notionem, ut dictum est.</p>
-<p title="I q. 32 a. 3 ad 2"><a name="29795"><span class=
-"ref">[29795] I&ordf; q. 32 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+notionem, ut dictum est.</p><p title="I q. 32 a. 3 ad 2"><a name="29795"><span class="ref">[29795] Iª q. 32 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod essentia in divinis significatur ut res quaedam; et
 similiter personae significantur ut res quaedam sed notiones
 significantur ut rationes notificantes personas. Et ideo, licet
 dicatur Deus unus propter unitatem essentiae, et trinus propter
 Trinitatem personarum; non tamen dicitur quinus propter quinque
-notiones.</p>
-<p title="I q. 32 a. 3 ad 3"><a name="29796"><span class=
-"ref">[29796] I&ordf; q. 32 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+notiones.</p><p title="I q. 32 a. 3 ad 3"><a name="29796"><span class="ref">[29796] Iª q. 32 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, cum sola oppositio relativa faciat pluralitatem
 realem in divinis, plures proprietates unius personae, cum non
 opponantur ad invicem relative, non differunt realiter. Nec tamen
 de invicem praedicantur, quia significantur ut diversae rationes
 personarum. Sicut etiam non dicimus quod attributum potentiae sit
-attributum scientiae, licet dicamus quod scientia sit potentia.</p>
-<p title="I q. 32 a. 3 ad 4"><a name="29797"><span class=
-"ref">[29797] I&ordf; q. 32 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+attributum scientiae, licet dicamus quod scientia sit potentia.</p><p title="I q. 32 a. 3 ad 4"><a name="29797"><span class="ref">[29797] Iª q. 32 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod, cum persona importet dignitatem, ut supra dictum
 est, non potest accipi notio aliqua spiritus sancti ex hoc quod
 nulla persona est ab ipso. Hoc enim non pertinet ad dignitatem
-ipsius; sicut pertinet ad auctoritatem patris quod sit a nullo.</p>
-<p title="I q. 32 a. 3 ad 5"><a name="29798"><span class=
-"ref">[29798] I&ordf; q. 32 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum
+ipsius; sicut pertinet ad auctoritatem patris quod sit a nullo.</p><p title="I q. 32 a. 3 ad 5"><a name="29798"><span class="ref">[29798] Iª q. 32 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod filius et spiritus sanctus non conveniunt in uno
 speciali modo existendi a patre; sicut pater et filius conveniunt
 in uno speciali modo producendi spiritum sanctum. Id autem quod est
 principium innotescendi, oportet esse aliquid speciale. Et ideo non
-est simile.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I q. 32 a. 4 arg. 1"><a name="29799"><span class=
-"ref">[29799] I&ordf; q. 32 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
+est simile.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 32 a. 4 arg. 1"><a name="29799"><span class="ref">[29799] Iª q. 32 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
 proceditur. Videtur quod non liceat contrarie opinari de
 notionibus. Dicit enim Augustinus, in I de Trin., quod non erratur
 alicubi periculosius quam in materia Trinitatis, ad quam certum est
 notiones pertinere. Sed contrariae opiniones non possunt esse
-absque errore. Ergo contrarie opinari circa notiones non licet.</p>
-<p title="I q. 32 a. 4 arg. 2"><a name="29800"><span class=
-"ref">[29800] I&ordf; q. 32 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, per
+absque errore. Ergo contrarie opinari circa notiones non licet.</p><p title="I q. 32 a. 4 arg. 2"><a name="29800"><span class="ref">[29800] Iª q. 32 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, per
 notiones cognoscuntur personae, ut dictum est. Sed circa personas
-non licet contrarie opinari. Ergo nec circa notiones.</p>
-<p title="I q. 32 a. 4 s. c."><a name="29801"><span class=
-"ref">[29801] I&ordf; q. 32 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra,
+non licet contrarie opinari. Ergo nec circa notiones.</p><p title="I q. 32 a. 4 s. c."><a name="29801"><span class="ref">[29801] Iª q. 32 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra,
 articuli fidei non sunt de notionibus. Ergo circa notiones licet
-sic vel aliter opinari.</p>
-<p title="I q. 32 a. 4 co."><a name="29802"><span class=
-"ref">[29802] I&ordf; q. 32 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
+sic vel aliter opinari.</p><p title="I q. 32 a. 4 co."><a name="29802"><span class="ref">[29802] Iª q. 32 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod ad fidem pertinet aliquid dupliciter. Uno modo, directe; sicut
 ea quae nobis sunt principaliter divinitus tradita, ut Deum esse
 trinum et unum, filium Dei esse incarnatum, et huiusmodi. Et circa
@@ -2788,51 +2338,31 @@
 aliqui absque periculo haeresis contrarie sunt opinati, non
 intendentes sustinere aliquid contrarium fidei. Sed si quis falsum
 opinaretur circa notiones, considerans quod ex hoc sequatur aliquid
-contrarium fidei, in haeresim laberetur.</p>
-<p title="I q. 32 a. 4 ad arg."><a name="29803"><span class=
-"ref">[29803] I&ordf; q. 32 a. 4 ad arg.</span></a> Et per hoc
-patet responsio ad obiecta.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 33</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 33 pr."><a name="29804"><span class="ref">[29804]
-I&ordf; q. 33 pr.</span></a> Consequenter considerandum est de
+contrarium fidei, in haeresim laberetur.</p><p title="I q. 32 a. 4 ad arg."><a name="29803"><span class="ref">[29803] Iª q. 32 a. 4 ad arg.</span></a> Et per hoc
+patet responsio ad obiecta.</p></div></div><div class="q" id="q33"><h2>Quaestio 33</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 33 pr."><a name="29804"><span class="ref">[29804]
+Iª q. 33 pr.</span></a> Consequenter considerandum est de
 personis in speciali. Et primo de persona patris. Circa quam
 quaeruntur quatuor. Primo, utrum patri competat esse principium.
 Secundo, utrum persona patris proprie significetur hoc nomine
 pater. Tertio, utrum per prius dicatur in divinis pater secundum
 quod sumitur personaliter, quam secundum quod sumitur
-essentialiter. Quarto, utrum sit proprium patri esse ingenitum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 33 a. 1 arg. 1"><a name="29805"><span class=
-"ref">[29805] I&ordf; q. 33 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+essentialiter. Quarto, utrum sit proprium patri esse ingenitum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 33 a. 1 arg. 1"><a name="29805"><span class="ref">[29805] Iª q. 33 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod pater non possit dici principium filii vel
 spiritus sancti. Principium enim et causa idem sunt, secundum
 philosophum. Sed non dicimus patrem esse causam filii. Ergo non
-debet dici quod sit eius principium.</p>
-<p title="I q. 33 a. 1 arg. 2"><a name="29806"><span class=
-"ref">[29806] I&ordf; q. 33 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+debet dici quod sit eius principium.</p><p title="I q. 33 a. 1 arg. 2"><a name="29806"><span class="ref">[29806] Iª q. 33 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 principium dicitur respectu principiati. Si igitur pater est
 principium filii, sequitur filium esse principiatum, et per
-consequens esse creatum. Quod videtur esse erroneum.</p>
-<p title="I q. 33 a. 1 arg. 3"><a name="29807"><span class=
-"ref">[29807] I&ordf; q. 33 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, nomen
+consequens esse creatum. Quod videtur esse erroneum.</p><p title="I q. 33 a. 1 arg. 3"><a name="29807"><span class="ref">[29807] Iª q. 33 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, nomen
 principii a prioritate sumitur. Sed in divinis non est prius et
 posterius, ut Athanasius dicit. Ergo in divinis non debemus uti
-nomine principii.</p>
-<p title="I q. 33 a. 1 s. c."><a name="29808"><span class=
-"ref">[29808] I&ordf; q. 33 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+nomine principii.</p><p title="I q. 33 a. 1 s. c."><a name="29808"><span class="ref">[29808] Iª q. 33 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicit Augustinus, in IV de Trin., <i>pater est principium
-totius deitatis</i>.</p>
-<p title="I q. 33 a. 1 co."><a name="29809"><span class=
-"ref">[29809] I&ordf; q. 33 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+totius deitatis</i>.</p><p title="I q. 33 a. 1 co."><a name="29809"><span class="ref">[29809] Iª q. 33 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod hoc nomen principium nihil aliud significat quam id a quo
 aliquid procedit, omne enim a quo aliquid procedit quocumque modo,
 dicimus esse principium; et e converso. Cum ergo pater sit a quo
-procedit alius, sequitur quod pater est principium.</p>
-<p title="I q. 33 a. 1 ad 1"><a name="29810"><span class=
-"ref">[29810] I&ordf; q. 33 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+procedit alius, sequitur quod pater est principium.</p><p title="I q. 33 a. 1 ad 1"><a name="29810"><span class="ref">[29810] Iª q. 33 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod Graeci utuntur in divinis indifferenter nomine
 causae, sicut et nomine principii, sed Latini doctores non utuntur
 nomine causae, sed solum nomine principii. Cuius ratio est, quia
@@ -2849,9 +2379,7 @@
 nomine principii utimur etiam in his quae nullam huiusmodi
 differentiam habent, sed solum secundum quendam ordinem, sicut cum
 dicimus punctum esse principium lineae, vel etiam cum dicimus
-primam partem lineae esse principium lineae.</p>
-<p title="I q. 33 a. 1 ad 2"><a name="29811"><span class=
-"ref">[29811] I&ordf; q. 33 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+primam partem lineae esse principium lineae.</p><p title="I q. 33 a. 1 ad 2"><a name="29811"><span class="ref">[29811] Iª q. 33 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod apud Graecos invenitur de filio vel spiritu sancto
 dici quod principientur. Sed hoc non est in usu doctorum nostrorum.
 Quia licet attribuamus patri aliquid auctoritatis ratione
@@ -2859,49 +2387,33 @@
 modo pertinens, attribuimus filio vel spiritui sancto, ut vitetur
 omnis erroris occasio. Secundum quem modum Hilarius dicit, IX de
 Trin., <i>donantis auctoritate pater maior est; sed minor non est
-filius, cui unum esse donatur</i>.</p>
-<p title="I q. 33 a. 1 ad 3"><a name="29812"><span class=
-"ref">[29812] I&ordf; q. 33 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+filius, cui unum esse donatur</i>.</p><p title="I q. 33 a. 1 ad 3"><a name="29812"><span class="ref">[29812] Iª q. 33 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, licet hoc nomen principium, quantum ad id a quo
 imponitur ad significandum, videatur a prioritate sumptum; non
 tamen significat prioritatem, sed originem. Non enim idem est quod
 significat nomen, et a quo nomen imponitur, ut supra dictum
-est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 33 a. 2 arg. 1"><a name="29813"><span class=
-"ref">[29813] I&ordf; q. 33 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 33 a. 2 arg. 1"><a name="29813"><span class="ref">[29813] Iª q. 33 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod hoc nomen pater non sit proprie nomen
 divinae personae. Hoc enim nomen pater significat relationem.
 Persona autem est substantia individua. Non ergo hoc nomen pater
-est proprie nomen significativum personae.</p>
-<p title="I q. 33 a. 2 arg. 2"><a name="29814"><span class=
-"ref">[29814] I&ordf; q. 33 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+est proprie nomen significativum personae.</p><p title="I q. 33 a. 2 arg. 2"><a name="29814"><span class="ref">[29814] Iª q. 33 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 generans communius est quam pater, nam omnis pater est generans,
 sed non e converso. Sed nomen communius magis proprie dicitur in
 divinis, ut dictum est. Ergo magis proprium nomen est personae
-divinae generans et genitor, quam pater.</p>
-<p title="I q. 33 a. 2 arg. 3"><a name="29815"><span class=
-"ref">[29815] I&ordf; q. 33 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, nihil
+divinae generans et genitor, quam pater.</p><p title="I q. 33 a. 2 arg. 3"><a name="29815"><span class="ref">[29815] Iª q. 33 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, nihil
 quod secundum metaphoram dicitur, potest esse nomen proprium
 alicuius. Sed verbum metaphorice apud nos dicitur genitum vel
 proles, et per consequens ille cuius est verbum, metaphorice
 dicitur pater. Non ergo principium verbi in divinis potest proprie
-dici pater.</p>
-<p title="I q. 33 a. 2 arg. 4"><a name="29816"><span class=
-"ref">[29816] I&ordf; q. 33 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, omne
+dici pater.</p><p title="I q. 33 a. 2 arg. 4"><a name="29816"><span class="ref">[29816] Iª q. 33 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, omne
 quod proprie dicitur in divinis, per prius dicitur de Deo quam de
 creaturis. Sed generatio per prius videtur dici de creaturis quam
 de Deo, verior enim ibi videtur esse generatio, ubi aliquid
 procedit ab alio distinctum non secundum relationem tantum, sed
 etiam secundum essentiam. Ergo nomen patris, quod a generatione
-sumitur, non videtur esse proprium alicuius divinae personae.</p>
-<p title="I q. 33 a. 2 s. c."><a name="29817"><span class=
-"ref">[29817] I&ordf; q. 33 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+sumitur, non videtur esse proprium alicuius divinae personae.</p><p title="I q. 33 a. 2 s. c."><a name="29817"><span class="ref">[29817] Iª q. 33 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicitur in Psalmo, <i>ipse invocabit me, pater meus es
-tu</i>.</p>
-<p title="I q. 33 a. 2 co."><a name="29818"><span class=
-"ref">[29818] I&ordf; q. 33 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+tu</i>.</p><p title="I q. 33 a. 2 co."><a name="29818"><span class="ref">[29818] Iª q. 33 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod nomen proprium cuiuslibet personae significat id per quod illa
 persona distinguitur ab omnibus aliis. Sicut enim de ratione
 hominis est anima et corpus, ita de intellectu huius hominis est
@@ -2909,30 +2421,22 @@
 hic homo ab omnibus aliis distinguitur. Id autem per quod
 distinguitur persona patris ab omnibus aliis, est paternitas. Unde
 proprium nomen personae patris est hoc nomen pater, quod significat
-paternitatem.</p>
-<p title="I q. 33 a. 2 ad 1"><a name="29819"><span class=
-"ref">[29819] I&ordf; q. 33 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+paternitatem.</p><p title="I q. 33 a. 2 ad 1"><a name="29819"><span class="ref">[29819] Iª q. 33 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod apud nos relatio non est subsistens persona, et ideo
 hoc nomen pater, apud nos, non significat personam, sed relationem
 personae. Non autem est ita in divinis, ut quidam falso opinati
 sunt, nam relatio quam significat hoc nomen pater, est subsistens
 persona. Unde supra dictum est quod hoc nomen persona in divinis
-significat relationem ut subsistentem in divina natura.</p>
-<p title="I q. 33 a. 2 ad 2"><a name="29820"><span class=
-"ref">[29820] I&ordf; q. 33 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+significat relationem ut subsistentem in divina natura.</p><p title="I q. 33 a. 2 ad 2"><a name="29820"><span class="ref">[29820] Iª q. 33 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, secundum philosophum, in II de anima, denominatio
 rei maxime debet fieri a perfectione et fine. Generatio autem
 significat ut in fieri, sed paternitas significat complementum
 generationis. Et ideo potius est nomen divinae personae pater, quam
-generans vel genitor.</p>
-<p title="I q. 33 a. 2 ad 3"><a name="29821"><span class=
-"ref">[29821] I&ordf; q. 33 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+generans vel genitor.</p><p title="I q. 33 a. 2 ad 3"><a name="29821"><span class="ref">[29821] Iª q. 33 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod verbum non est aliquid subsistens in natura humana,
 unde non proprie potest dici genitum vel filius. Sed verbum divinum
 est aliquid subsistens in natura divina, unde proprie, et non
-metaphorice, dicitur filius, et eius principium, pater.</p>
-<p title="I q. 33 a. 2 ad 4"><a name="29822"><span class=
-"ref">[29822] I&ordf; q. 33 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+metaphorice, dicitur filius, et eius principium, pater.</p><p title="I q. 33 a. 2 ad 4"><a name="29822"><span class="ref">[29822] Iª q. 33 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod nomen generationis et paternitatis, sicut et alia
 nomina quae proprie dicuntur in divinis, per prius dicuntur de Deo
 quam de creaturis, quantum ad rem significatam, licet non quantum
@@ -2949,42 +2453,30 @@
 tantum, ostendit quod generatio, et per consequens paternitas, per
 prius sit in Deo quam in creaturis. Unde hoc ipsum quod in divinis
 est distinctio geniti a generante secundum relationem tantum, ad
-veritatem divinae generationis et paternitatis pertinet.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I q. 33 a. 3 arg. 1"><a name="29823"><span class=
-"ref">[29823] I&ordf; q. 33 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
+veritatem divinae generationis et paternitatis pertinet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 33 a. 3 arg. 1"><a name="29823"><span class="ref">[29823] Iª q. 33 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
 proceditur. Videtur quod hoc nomen pater non dicatur in divinis per
 prius secundum quod personaliter sumitur. Commune enim, secundum
 intellectum, est prius proprio. Sed hoc nomen pater, secundum quod
 personaliter sumitur, est proprium personae patris, secundum vero
 quod sumitur essentialiter est commune toti Trinitati, nam toti
 Trinitati dicimus pater noster. Ergo per prius dicitur pater
-essentialiter sumptum, quam personaliter.</p>
-<p title="I q. 33 a. 3 arg. 2"><a name="29824"><span class=
-"ref">[29824] I&ordf; q. 33 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, in
+essentialiter sumptum, quam personaliter.</p><p title="I q. 33 a. 3 arg. 2"><a name="29824"><span class="ref">[29824] Iª q. 33 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, in
 his quae sunt eiusdem rationis, non est praedicatio per prius et
 posterius. Sed paternitas et filiatio secundum unam rationem
 videntur dici secundum quod persona divina est pater filii, et
 secundum quod tota Trinitas est pater noster vel creaturae, cum,
 secundum Basilium, accipere sit commune creaturae et filio. Ergo
 non per prius dicitur pater in divinis secundum quod sumitur
-essentialiter, quam secundum quod sumitur personaliter.</p>
-<p title="I q. 33 a. 3 arg. 3"><a name="29825"><span class=
-"ref">[29825] I&ordf; q. 33 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, inter
+essentialiter, quam secundum quod sumitur personaliter.</p><p title="I q. 33 a. 3 arg. 3"><a name="29825"><span class="ref">[29825] Iª q. 33 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, inter
 ea quae non dicuntur secundum rationem unam, non potest esse
 comparatio. Sed filius comparatur creaturae in ratione filiationis
 vel generationis, secundum illud Coloss. I, <i>qui est imago Dei
 invisibilis, primogenitus omnis creaturae</i>. Ergo non per prius
 dicitur in divinis paternitas personaliter sumpta, quam
-essentialiter; sed secundum rationem eandem.</p>
-<p title="I q. 33 a. 3 s. c."><a name="29826"><span class=
-"ref">[29826] I&ordf; q. 33 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
+essentialiter; sed secundum rationem eandem.</p><p title="I q. 33 a. 3 s. c."><a name="29826"><span class="ref">[29826] Iª q. 33 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod aeternum prius est temporali. Ab aeterno autem Deus est pater
 filii, ex tempore autem pater est creaturae. Ergo per prius dicitur
-paternitas in Deo respectu filii, quam respectu creaturae.</p>
-<p title="I q. 33 a. 3 co."><a name="29827"><span class=
-"ref">[29827] I&ordf; q. 33 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
+paternitas in Deo respectu filii, quam respectu creaturae.</p><p title="I q. 33 a. 3 co."><a name="29827"><span class="ref">[29827] Iª q. 33 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod per prius dicitur nomen de illo in quo salvatur tota ratio
 nominis perfecte, quam de illo in quo salvatur secundum aliquid, de
 hoc enim dicitur quasi per similitudinem ad id in quo perfecte
@@ -3015,9 +2507,7 @@
 secundum illud Rom. V, <i>gloriamur in spe gloriae filiorum
 Dei</i>. Sic igitur patet quod per prius paternitas dicitur in
 divinis secundum quod importatur respectus personae ad personam,
-quam secundum quod importatur respectus Dei ad creaturam.</p>
-<p title="I q. 33 a. 3 ad 1"><a name="29828"><span class=
-"ref">[29828] I&ordf; q. 33 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+quam secundum quod importatur respectus Dei ad creaturam.</p><p title="I q. 33 a. 3 ad 1"><a name="29828"><span class="ref">[29828] Iª q. 33 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod communia absolute dicta, secundum ordinem intellectus
 nostri, sunt priora quam propria, quia includuntur in intellectu
 propriorum, sed non e converso; in intellectu enim personae patris
@@ -3031,9 +2521,7 @@
 creatura, de qua nomen filiationis dicitur secundum quod aliquid
 participat de similitudine filii; ut patet per illud quod dicitur
 Rom. VIII, <i>quos praescivit, et praedestinavit fieri conformes
-imaginis filii eius</i>.</p>
-<p title="I q. 33 a. 3 ad 2"><a name="29829"><span class=
-"ref">[29829] I&ordf; q. 33 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+imaginis filii eius</i>.</p><p title="I q. 33 a. 3 ad 2"><a name="29829"><span class="ref">[29829] Iª q. 33 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod accipere dicitur esse commune creaturae et filio, non
 secundum univocationem, sed secundum similitudinem quandam remotam,
 ratione cuius dicitur primogenitus creaturae. Unde in auctoritate
@@ -3042,53 +2530,35 @@
 filius Dei naturaliter habet quoddam singulare prae aliis, scilicet
 habere per naturam id quod accipit; ut idem Basilius dicit. Et
 secundum hoc dicitur unigenitus, ut patet Ioan. I, <i>unigenitus,
-qui est in sinu patris, ipse nobis enarravit</i>.</p>
-<p title="I q. 33 a. 3 ad 3"><a name="29830"><span class=
-"ref">[29830] I&ordf; q. 33 a. 3 ad 3</span></a> Et per hoc patet
-solutio ad tertium.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I q. 33 a. 4 arg. 1"><a name="29831"><span class=
-"ref">[29831] I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
+qui est in sinu patris, ipse nobis enarravit</i>.</p><p title="I q. 33 a. 3 ad 3"><a name="29830"><span class="ref">[29830] Iª q. 33 a. 3 ad 3</span></a> Et per hoc patet
+solutio ad tertium.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 33 a. 4 arg. 1"><a name="29831"><span class="ref">[29831] Iª q. 33 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
 proceditur. Videtur quod esse ingenitum non sit patri proprium.
 Omnis enim proprietas ponit aliquid in eo cuius est proprietas. Sed
 ingenitus nihil ponit in patre, sed removet tantum. Ergo non
-significat proprietatem patris.</p>
-<p title="I q. 33 a. 4 arg. 2"><a name="29832"><span class=
-"ref">[29832] I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+significat proprietatem patris.</p><p title="I q. 33 a. 4 arg. 2"><a name="29832"><span class="ref">[29832] Iª q. 33 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 ingenitum aut dicitur privative, aut negative. Si negative, tunc
 quidquid non est genitum, potest dici ingenitum. Sed spiritus
 sanctus non est genitus, neque etiam essentia divina. Ergo
 ingenitum etiam eis convenit, et sic non est proprium patri. Si
 autem privative sumatur, cum omnis privatio significet
 imperfectionem in privato, sequitur quod persona patris sit
-imperfecta. Quod est impossibile.</p>
-<p title="I q. 33 a. 4 arg. 3"><a name="29833"><span class=
-"ref">[29833] I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+imperfecta. Quod est impossibile.</p><p title="I q. 33 a. 4 arg. 3"><a name="29833"><span class="ref">[29833] Iª q. 33 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ingenitus in divinis non significat relationem, quia non dicitur
 relative, significat ergo substantiam. Ingenitus igitur et genitus
 secundum substantiam differunt. Filius autem, qui est genitus, non
 differt a patre secundum substantiam. Pater ergo non debet dici
-ingenitus.</p>
-<p title="I q. 33 a. 4 arg. 4"><a name="29834"><span class=
-"ref">[29834] I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
+ingenitus.</p><p title="I q. 33 a. 4 arg. 4"><a name="29834"><span class="ref">[29834] Iª q. 33 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea,
 proprium est quod uni soli convenit. Sed cum sint plures ab alio
 procedentes in divinis, nihil videtur prohibere quin etiam sint
 plures ab alio non existentes. Non igitur est proprium patri esse
-ingenitum.</p>
-<p title="I q. 33 a. 4 arg. 5"><a name="29835"><span class=
-"ref">[29835] I&ordf; q. 33 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, sicut
+ingenitum.</p><p title="I q. 33 a. 4 arg. 5"><a name="29835"><span class="ref">[29835] Iª q. 33 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, sicut
 pater est principium personae genitae, ita et personae procedentis.
 Si ergo propter oppositionem quam habet ad personam genitam,
 proprium patris ponitur esse quod sit ingenitus; etiam proprium
-eius debet poni quod sit improcessibilis.</p>
-<p title="I q. 33 a. 4 s. c."><a name="29836"><span class=
-"ref">[29836] I&ordf; q. 33 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
+eius debet poni quod sit improcessibilis.</p><p title="I q. 33 a. 4 s. c."><a name="29836"><span class="ref">[29836] Iª q. 33 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicit Hilarius, IV de Trin.: <i>est unus ab uno</i>, scilicet
 ab ingenito genitus, <i>proprietate videlicet in unoquoque et
-innascibilitatis et originis</i>.</p>
-<p title="I q. 33 a. 4 co."><a name="29837"><span class=
-"ref">[29837] I&ordf; q. 33 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
+innascibilitatis et originis</i>.</p><p title="I q. 33 a. 4 co."><a name="29837"><span class="ref">[29837] Iª q. 33 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, sicut in creaturis invenitur principium primum et principium
 secundum, ita in personis divinis, in quibus non est prius et
 posterius, invenitur principium non de principio, quod est pater,
@@ -3101,9 +2571,7 @@
 procedentes, inquantum autem est principium non de principio,
 innotescit per hoc, quod non est ab alio, quod pertinet ad
 proprietatem innascibilitatis, quam significat hoc nomen
-ingenitus.</p>
-<p title="I q. 33 a. 4 ad 1"><a name="29838"><span class=
-"ref">[29838] I&ordf; q. 33 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+ingenitus.</p><p title="I q. 33 a. 4 ad 1"><a name="29838"><span class="ref">[29838] Iª q. 33 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod quidam dicunt quod innascibilitas, quam significat
 hoc nomen ingenitus, secundum quod est proprietas patris, non
 dicitur tantum negative; sed importat vel utrumque simul, scilicet
@@ -3118,9 +2586,7 @@
 <i>tantum valet quod dicitur ingenitus, quantum valet quod dicitur
 non filius</i>. Nec propter hoc sequitur quod ingenitus non debeat
 poni propria notio patris, quia prima et simplicia per negationes
-notificantur; sicut dicimus punctum esse cuius pars non est.</p>
-<p title="I q. 33 a. 4 ad 2"><a name="29839"><span class=
-"ref">[29839] I&ordf; q. 33 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+notificantur; sicut dicimus punctum esse cuius pars non est.</p><p title="I q. 33 a. 4 ad 2"><a name="29839"><span class="ref">[29839] Iª q. 33 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ingenitum quandoque sumitur negative tantum. Et
 secundum hoc Hieronymus dicit spiritum sanctum esse ingenitum,
 idest non genitum. Alio modo potest dici ingenitum aliquo modo
@@ -3145,9 +2611,7 @@
 spiritui sancto convenit esse ingenitum, qui est ab alio per
 processionem ut persona subsistens, nec etiam divinae essentiae, de
 qua potest dici quod est in filio vel in spiritu sancto ab alio,
-scilicet a patre.</p>
-<p title="I q. 33 a. 4 ad 3"><a name="29840"><span class=
-"ref">[29840] I&ordf; q. 33 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+scilicet a patre.</p><p title="I q. 33 a. 4 ad 3"><a name="29840"><span class="ref">[29840] Iª q. 33 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, secundum Damascenum, ingenitum uno modo significat
 idem quod increatum, et sic secundum substantiam dicitur; per hoc
 enim differt substantia creata ab increata. Alio modo significat id
@@ -3157,9 +2621,7 @@
 divinis relationem importet, ingenitum etiam ad relationem
 pertinet. Et sic non sequitur quod pater ingenitus distinguatur a
 filio genito secundum substantiam; sed solum secundum relationem,
-inquantum scilicet relatio filii negatur de patre.</p>
-<p title="I q. 33 a. 4 ad 4"><a name="29841"><span class=
-"ref">[29841] I&ordf; q. 33 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
+inquantum scilicet relatio filii negatur de patre.</p><p title="I q. 33 a. 4 ad 4"><a name="29841"><span class="ref">[29841] Iª q. 33 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod, sicut in quolibet genere oportet ponere unum primum,
 ita in divina natura oportet ponere unum principium quod non sit ab
 alio, quod ingenitum dicitur. Ponere igitur duos innascibiles, est
@@ -3168,9 +2630,7 @@
 possunt</i>. Et hoc praecipue quia, si essent duo innascibiles,
 unus eorum non esset ab alio, et sic non distinguerentur
 oppositione relativa oporteret igitur quod distinguerentur
-diversitate naturae.</p>
-<p title="I q. 33 a. 4 ad 5"><a name="29842"><span class=
-"ref">[29842] I&ordf; q. 33 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum
+diversitate naturae.</p><p title="I q. 33 a. 4 ad 5"><a name="29842"><span class="ref">[29842] Iª q. 33 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod proprietas patris prout non est ab alio, potius
 significatur per remotionem nativitatis filii, quam per remotionem
 processionis spiritus sancti. Tum quia processio spiritus sancti
@@ -3179,54 +2639,36 @@
 patre quod non sit genitus, cum tamen sit principium generationis,
 sequitur consequenter quod non sit procedens processione spiritus
 sancti, quia spiritus sanctus non est generationis principium, sed
-a genito procedens.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 34</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 34 pr."><a name="29843"><span class="ref">[29843]
-I&ordf; q. 34 pr.</span></a> Deinde considerandum est de persona
+a genito procedens.</p></div></div><div class="q" id="q34"><h2>Quaestio 34</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 34 pr."><a name="29843"><span class="ref">[29843]
+Iª q. 34 pr.</span></a> Deinde considerandum est de persona
 filii. Attribuuntur autem tria nomina filio, scilicet filius,
 verbum et imago. Sed ratio filii ex ratione patris consideratur.
 Unde restat considerandum de verbo et imagine. Circa verbum
 quaeruntur tria. Primo, utrum verbum dicatur essentialiter in
 divinis, vel personaliter. Secundo, utrum sit proprium nomen filii.
 Tertio, utrum in nomine verbi importetur respectus ad
-creaturas.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 34 a. 1 arg. 1"><a name="29844"><span class=
-"ref">[29844] I&ordf; q. 34 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+creaturas.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 34 a. 1 arg. 1"><a name="29844"><span class="ref">[29844] Iª q. 34 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod verbum in divinis non sit nomen personale.
 Nomina enim personalia proprie dicuntur in divinis, ut pater et
 filius. Sed verbum metaphorice dicitur in divinis, ut Origenes
-dicit, super Ioannem. Ergo verbum non est personale in divinis.</p>
-<p title="I q. 34 a. 1 arg. 2"><a name="29845"><span class=
-"ref">[29845] I&ordf; q. 34 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+dicit, super Ioannem. Ergo verbum non est personale in divinis.</p><p title="I q. 34 a. 1 arg. 2"><a name="29845"><span class="ref">[29845] Iª q. 34 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 secundum Augustinum, in libro de Trin., verbum est notitia cum
 amore. Et secundum Anselmum, in Monol., <i>dicere summo spiritui
 nihil aliud est quam cogitando intueri</i>. Sed notitia et
 cogitatio et intuitus in divinis essentialiter dicuntur. Ergo
-verbum non dicitur personaliter in divinis.</p>
-<p title="I q. 34 a. 1 arg. 3"><a name="29846"><span class=
-"ref">[29846] I&ordf; q. 34 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, de
+verbum non dicitur personaliter in divinis.</p><p title="I q. 34 a. 1 arg. 3"><a name="29846"><span class="ref">[29846] Iª q. 34 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, de
 ratione verbi est quod dicatur. Sed, secundum Anselmum, sicut pater
 est intelligens, et filius est intelligens, et spiritus sanctus est
 intelligens; ita pater est dicens, filius est dicens, et spiritus
 sanctus est dicens. Et similiter quilibet eorum dicitur. Ergo nomen
-verbi essentialiter dicitur in divinis, et non personaliter.</p>
-<p title="I q. 34 a. 1 arg. 4"><a name="29847"><span class=
-"ref">[29847] I&ordf; q. 34 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, nulla
+verbi essentialiter dicitur in divinis, et non personaliter.</p><p title="I q. 34 a. 1 arg. 4"><a name="29847"><span class="ref">[29847] Iª q. 34 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, nulla
 persona divina est facta. Sed verbum Dei est aliquid factum,
 dicitur enim in Psalmo CXLVIII, <i>ignis, grando, nix, glacies,
 spiritus procellarum, quae faciunt verbum eius</i>. Ergo verbum non
-est nomen personale in divinis.</p>
-<p title="I q. 34 a. 1 s. c."><a name="29848"><span class=
-"ref">[29848] I&ordf; q. 34 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+est nomen personale in divinis.</p><p title="I q. 34 a. 1 s. c."><a name="29848"><span class="ref">[29848] Iª q. 34 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicit Augustinus, in VII de Trin., <i>sicut filius refertur ad
 patrem, ita et verbum ad id cuius est verbum</i>. Sed filius est
-nomen personale, quia relative dicitur. Ergo et verbum.</p>
-<p title="I q. 34 a. 1 co."><a name="29849"><span class=
-"ref">[29849] I&ordf; q. 34 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+nomen personale, quia relative dicitur. Ergo et verbum.</p><p title="I q. 34 a. 1 co."><a name="29849"><span class="ref">[29849] Iª q. 34 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod nomen verbi in divinis, si proprie sumatur, est nomen
 personale, et nullo modo essentiale. Ad cuius evidentiam, sciendum
 est quod verbum tripliciter quidem in nobis proprie dicitur, quarto
@@ -3264,9 +2706,7 @@
 personalium in divinis, eo quod personae divinae distinguuntur
 secundum originem, ut dictum est. Unde oportet quod nomen verbi,
 secundum quod proprie in divinis accipitur, non sumatur
-essentialiter, sed personaliter tantum.</p>
-<p title="I q. 34 a. 1 ad 1"><a name="29850"><span class=
-"ref">[29850] I&ordf; q. 34 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+essentialiter, sed personaliter tantum.</p><p title="I q. 34 a. 1 ad 1"><a name="29850"><span class="ref">[29850] Iª q. 34 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod Ariani, quorum fons Origenes invenitur, posuerunt
 filium alium a patre esse in diversitate substantiae. Unde conati
 sunt, cum filius Dei verbum dicitur, astruere non esse proprie
@@ -3282,9 +2722,7 @@
 inquantum significant interiorem mentis conceptum, quem aliquis
 etiam per exteriora signa manifestat. Etsi ergo verbum aliquando
 dicatur metaphorice in divinis, tamen oportet ponere verbum proprie
-dictum, quod personaliter dicatur.</p>
-<p title="I q. 34 a. 1 ad 2"><a name="29851"><span class=
-"ref">[29851] I&ordf; q. 34 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+dictum, quod personaliter dicatur.</p><p title="I q. 34 a. 1 ad 2"><a name="29851"><span class="ref">[29851] Iª q. 34 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod nihil eorum quae ad intellectum pertinent,
 personaliter dicitur in divinis, nisi solum verbum, solum enim
 verbum significat aliquid ab alio emanans. Id enim quod intellectus
@@ -3308,9 +2746,7 @@
 Cogitatio enim proprie in inquisitione veritatis consistit, quae in
 Deo locum non habet. Cum vero intellectus iam ad formam veritatis
 pertingit, non cogitat, sed perfecte veritatem contemplatur. Unde
-Anselmus improprie accipit cogitationem pro contemplatione.</p>
-<p title="I q. 34 a. 1 ad 3"><a name="29852"><span class=
-"ref">[29852] I&ordf; q. 34 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+Anselmus improprie accipit cogitationem pro contemplatione.</p><p title="I q. 34 a. 1 ad 3"><a name="29852"><span class="ref">[29852] Iª q. 34 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut, proprie loquendo, verbum dicitur personaliter
 in divinis et non essentialiter, ita et dicere. Unde, sicut verbum
 non est commune patri et filio et spiritui sancto, ita non est
@@ -3337,60 +2773,40 @@
 habitudinem ad rem intellectam, quae in verbo prolato manifestatur
 intelligenti. Et sic sola persona quae profert verbum, est dicens
 in divinis, cum tamen singula personarum sit intelligens et
-intellecta, et per consequens verbo dicta.</p>
-<p title="I q. 34 a. 1 ad 4"><a name="29853"><span class=
-"ref">[29853] I&ordf; q. 34 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+intellecta, et per consequens verbo dicta.</p><p title="I q. 34 a. 1 ad 4"><a name="29853"><span class="ref">[29853] Iª q. 34 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod verbum sumitur ibi figurative, prout significatum vel
 effectus verbi dicitur verbum. Sic enim creaturae dicuntur facere
 verbum Dei, inquantum exequuntur effectum aliquem, ad quem
 ordinantur ex verbo concepto divinae sapientiae, sicut aliquis
 dicitur facere verbum regis, dum facit opus ad quod ex verbo regis
-instigatur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 34 a. 2 arg. 1"><a name="29854"><span class=
-"ref">[29854] I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+instigatur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 34 a. 2 arg. 1"><a name="29854"><span class="ref">[29854] Iª q. 34 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod verbum non sit proprium nomen filii.
 Filius enim est persona subsistens in divinis. Sed verbum non
 significat rem subsistentem, ut in nobis patet. Ergo verbum non
-potest esse proprium nomen personae filii.</p>
-<p title="I q. 34 a. 2 arg. 2"><a name="29855"><span class=
-"ref">[29855] I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+potest esse proprium nomen personae filii.</p><p title="I q. 34 a. 2 arg. 2"><a name="29855"><span class="ref">[29855] Iª q. 34 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 verbum prolatione quadam procedit a dicente. Si ergo filius est
 proprie verbum, non procedit a patre nisi per modum prolationis.
 Quod est haeresis Valentini, ut patet per Augustinum, in libro de
-haeresibus.</p>
-<p title="I q. 34 a. 2 arg. 3"><a name="29856"><span class=
-"ref">[29856] I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, omne
+haeresibus.</p><p title="I q. 34 a. 2 arg. 3"><a name="29856"><span class="ref">[29856] Iª q. 34 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, omne
 nomen proprium alicuius personae significat proprietatem aliquam
 eius. Si igitur verbum sit proprium nomen filii, significabit
 aliquam proprietatem eius. Et sic erunt plures proprietates in
-divinis quam supra enumeratae sunt.</p>
-<p title="I q. 34 a. 2 arg. 4"><a name="29857"><span class=
-"ref">[29857] I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
+divinis quam supra enumeratae sunt.</p><p title="I q. 34 a. 2 arg. 4"><a name="29857"><span class="ref">[29857] Iª q. 34 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
 quicumque intelligit, intelligendo concipit verbum. Sed filius
 intelligit. Ergo filii est aliquod verbum. Et sic non est proprium
-filii esse verbum.</p>
-<p title="I q. 34 a. 2 arg. 5"><a name="29858"><span class=
-"ref">[29858] I&ordf; q. 34 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, Hebr.
+filii esse verbum.</p><p title="I q. 34 a. 2 arg. 5"><a name="29858"><span class="ref">[29858] Iª q. 34 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, Hebr.
 I dicitur de filio, portans omnia verbo virtutis suae, ex quo
 Basilius accipit quod spiritus sanctus sit verbum filii. Non est
-ergo proprium filii esse verbum.</p>
-<p title="I q. 34 a. 2 s. c."><a name="29859"><span class=
-"ref">[29859] I&ordf; q. 34 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+ergo proprium filii esse verbum.</p><p title="I q. 34 a. 2 s. c."><a name="29859"><span class="ref">[29859] Iª q. 34 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, VI de Trin., <i>verbum solus filius
-accipitur</i>.</p>
-<p title="I q. 34 a. 2 co."><a name="29860"><span class=
-"ref">[29860] I&ordf; q. 34 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+accipitur</i>.</p><p title="I q. 34 a. 2 co."><a name="29860"><span class="ref">[29860] Iª q. 34 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod verbum proprie dictum in divinis personaliter accipitur, et
 est proprium nomen personae filii. Significat enim quandam
 emanationem intellectus, persona autem quae procedit in divinis
 secundum emanationem intellectus, dicitur filius, et huiusmodi
 processio dicitur generatio, ut supra ostensum est. Unde
 relinquitur quod solus filius proprie dicatur verbum in
-divinis.</p>
-<p title="I q. 34 a. 2 ad 1"><a name="29861"><span class=
-"ref">[29861] I&ordf; q. 34 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+divinis.</p><p title="I q. 34 a. 2 ad 1"><a name="29861"><span class="ref">[29861] Iª q. 34 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod in nobis non est idem esse et intelligere, unde illud
 quod habet in nobis esse intelligibile, non pertinet ad naturam
 nostram. Sed esse Dei est ipsum eius intelligere, unde verbum Dei
@@ -3399,15 +2815,11 @@
 subsistens, quia quidquid est in natura Dei, subsistit. Et ideo
 Damascenus dicit quod <i>verbum Dei est substantiale, et in
 hypostasi ens, reliqua vero verba</i>, scilicet nostra, <i>virtutes
-sunt animae</i>.</p>
-<p title="I q. 34 a. 2 ad 2"><a name="29862"><span class=
-"ref">[29862] I&ordf; q. 34 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+sunt animae</i>.</p><p title="I q. 34 a. 2 ad 2"><a name="29862"><span class="ref">[29862] Iª q. 34 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod non propter hoc error Valentini est damnatus, quia
 filium dixit prolatione natum, ut Ariani calumniabantur, sicut
 Hilarius refert, VI de Trin., sed propter varium modum prolationis
-quem posuit, sicut patet per Augustinum in libro de haeresibus.</p>
-<p title="I q. 34 a. 2 ad 3"><a name="29863"><span class=
-"ref">[29863] I&ordf; q. 34 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+quem posuit, sicut patet per Augustinum in libro de haeresibus.</p><p title="I q. 34 a. 2 ad 3"><a name="29863"><span class="ref">[29863] Iª q. 34 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in nomine verbi eadem proprietas importatur quae in
 nomine filii, unde dicit Augustinus, <i>eo dicitur verbum, quo
 filius</i>. Ipsa enim nativitas filii, quae est proprietas
@@ -3417,18 +2829,14 @@
 coaeternus, dicitur splendor; ut ostendatur omnino similis, dicitur
 imago; ut ostendatur immaterialiter genitus, dicitur verbum. Non
 autem potuit unum nomen inveniri, per quod omnia ista
-designarentur.</p>
-<p title="I q. 34 a. 2 ad 4"><a name="29864"><span class=
-"ref">[29864] I&ordf; q. 34 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+designarentur.</p><p title="I q. 34 a. 2 ad 4"><a name="29864"><span class="ref">[29864] Iª q. 34 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod eo modo convenit filio esse intelligentem, quo
 convenit ei esse Deum, cum intelligere essentialiter dicatur in
 divinis, ut dictum est. Est autem filius Deus genitus, non autem
 generans Deus. Unde est quidem intelligens, non ut producens
 verbum, sed ut verbum procedens; prout scilicet in Deo verbum
 procedens secundum rem non differt ab intellectu divino, sed
-relatione sola distinguitur a principio verbi.</p>
-<p title="I q. 34 a. 2 ad 5"><a name="29865"><span class=
-"ref">[29865] I&ordf; q. 34 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
+relatione sola distinguitur a principio verbi.</p><p title="I q. 34 a. 2 ad 5"><a name="29865"><span class="ref">[29865] Iª q. 34 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod, cum de filio dicitur, portans omnia verbo virtutis
 suae, verbum figurate accipitur pro effectu verbi. Unde Glossa ibi
 dicit quod verbum sumitur pro imperio; inquantum scilicet ex
@@ -3437,43 +2845,27 @@
 Basilius interpretatur verbum pro spiritu sancto, improprie et
 figurate locutus est, prout verbum alicuius dici potest omne illud
 quod est manifestativum eius, ut sic ea ratione dicatur spiritus
-sanctus verbum filii, quia manifestat filium.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I q. 34 a. 3 arg. 1"><a name="29866"><span class=
-"ref">[29866] I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
+sanctus verbum filii, quia manifestat filium.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 34 a. 3 arg. 1"><a name="29866"><span class="ref">[29866] Iª q. 34 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
 proceditur. Videtur quod in nomine verbi non importetur respectus
 ad creaturam. Omne enim nomen connotans effectum in creatura,
 essentialiter in divinis dicitur. Sed verbum non dicitur
 essentialiter, sed personaliter, ut dictum est. Ergo verbum non
-importat respectum ad creaturam.</p>
-<p title="I q. 34 a. 3 arg. 2"><a name="29867"><span class=
-"ref">[29867] I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, quae
+importat respectum ad creaturam.</p><p title="I q. 34 a. 3 arg. 2"><a name="29867"><span class="ref">[29867] Iª q. 34 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, quae
 important respectum ad creaturas, dicuntur de Deo ex tempore, ut
 dominus et creator. Sed verbum dicitur de Deo ab aeterno. Ergo non
-importat respectum ad creaturam.</p>
-<p title="I q. 34 a. 3 arg. 3"><a name="29868"><span class=
-"ref">[29868] I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+importat respectum ad creaturam.</p><p title="I q. 34 a. 3 arg. 3"><a name="29868"><span class="ref">[29868] Iª q. 34 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 verbum importat respectum ad id a quo procedit. Si ergo importat
-respectum ad creaturam, sequitur quod procedat a creatura.</p>
-<p title="I q. 34 a. 3 arg. 4"><a name="29869"><span class=
-"ref">[29869] I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, ideae
+respectum ad creaturam, sequitur quod procedat a creatura.</p><p title="I q. 34 a. 3 arg. 4"><a name="29869"><span class="ref">[29869] Iª q. 34 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, ideae
 sunt plures secundum diversos respectus ad creaturas. Si igitur
 verbum importat respectum ad creaturas, sequitur quod in Deo non
-sit unum verbum tantum, sed plura.</p>
-<p title="I q. 34 a. 3 arg. 5"><a name="29870"><span class=
-"ref">[29870] I&ordf; q. 34 a. 3 arg. 5</span></a> Praeterea, si
+sit unum verbum tantum, sed plura.</p><p title="I q. 34 a. 3 arg. 5"><a name="29870"><span class="ref">[29870] Iª q. 34 a. 3 arg. 5</span></a> Praeterea, si
 verbum importat respectum ad creaturam, hoc non est nisi inquantum
 creaturae cognoscuntur a Deo. Sed Deus non solum cognoscit entia,
 sed etiam non entia. Ergo in verbo importabitur respectus ad non
-entia, quod videtur falsum.</p>
-<p title="I q. 34 a. 3 s. c."><a name="29871"><span class=
-"ref">[29871] I&ordf; q. 34 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
+entia, quod videtur falsum.</p><p title="I q. 34 a. 3 s. c."><a name="29871"><span class="ref">[29871] Iª q. 34 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicit Augustinus, in libro octoginta trium quaest., quod <i>in
 nomine verbi significatur non solum respectus ad patrem, sed etiam
-ad illa quae per verbum facta sunt operativa potentia</i>.</p>
-<p title="I q. 34 a. 3 co."><a name="29872"><span class=
-"ref">[29872] I&ordf; q. 34 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
+ad illa quae per verbum facta sunt operativa potentia</i>.</p><p title="I q. 34 a. 3 co."><a name="29872"><span class="ref">[29872] Iª q. 34 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod in verbo importatur respectus ad creaturam. Deus enim,
 cognoscendo se, cognoscit omnem creaturam. Verbum autem in mente
 conceptum, est repraesentativum omnis eius quod actu intelligitur.
@@ -3485,9 +2877,7 @@
 eius quod in Deo patre est, est expressivum tantum, creaturarum
 vero est expressivum et operativum. Et propter hoc dicitur in
 Psalmo XXXII, <i>dixit, et facta sunt</i>; quia in verbo importatur
-ratio factiva eorum quae Deus facit.</p>
-<p title="I q. 34 a. 3 ad 1"><a name="29873"><span class=
-"ref">[29873] I&ordf; q. 34 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+ratio factiva eorum quae Deus facit.</p><p title="I q. 34 a. 3 ad 1"><a name="29873"><span class="ref">[29873] Iª q. 34 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod in nomine personae includitur etiam natura oblique,
 nam persona est rationalis naturae individua substantia. In nomine
 igitur personae divinae, quantum ad relationem personalem, non
@@ -3496,9 +2886,7 @@
 significatione eius essentia, quod importetur respectus ad
 creaturam, sicut enim proprium est filio quod sit filius, ita
 proprium est ei quod sit genitus Deus, vel genitus creator. Et per
-hunc modum importatur relatio ad creaturam in nomine verbi.</p>
-<p title="I q. 34 a. 3 ad 2"><a name="29874"><span class=
-"ref">[29874] I&ordf; q. 34 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+hunc modum importatur relatio ad creaturam in nomine verbi.</p><p title="I q. 34 a. 3 ad 2"><a name="29874"><span class="ref">[29874] Iª q. 34 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, cum relationes consequantur actiones, quaedam nomina
 important relationem Dei ad creaturam, quae consequitur actionem
 Dei in exteriorem effectum transeuntem, sicut creare et gubernare,
@@ -3509,61 +2897,39 @@
 verbi. Nec est verum quod nomina importantia relationem Dei ad
 creaturas, omnia dicantur ex tempore, sed sola illa nomina quae
 important relationem consequentem actionem Dei in exteriorem
-effectum transeuntem, ex tempore dicuntur.</p>
-<p title="I q. 34 a. 3 ad 3"><a name="29875"><span class=
-"ref">[29875] I&ordf; q. 34 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+effectum transeuntem, ex tempore dicuntur.</p><p title="I q. 34 a. 3 ad 3"><a name="29875"><span class="ref">[29875] Iª q. 34 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod creaturae non cognoscuntur a Deo per scientiam a
 creaturis acceptam, sed per essentiam suam. Unde non oportet quod a
 creaturis procedat verbum, licet verbum sit expressivum
-creaturarum.</p>
-<p title="I q. 34 a. 3 ad 4"><a name="29876"><span class=
-"ref">[29876] I&ordf; q. 34 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+creaturarum.</p><p title="I q. 34 a. 3 ad 4"><a name="29876"><span class="ref">[29876] Iª q. 34 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod nomen ideae principaliter est impositum ad
 significandum respectum ad creaturam, et ideo pluraliter dicitur in
 divinis, neque est personale. Sed nomen verbi principaliter
 impositum est ad significandam relationem ad dicentem, et ex
 consequenti ad creaturas, inquantum Deus, intelligendo se,
 intelligit omnem creaturam. Et propter hoc in divinis est unicum
-tantum verbum, et personaliter dictum.</p>
-<p title="I q. 34 a. 3 ad 5"><a name="29877"><span class=
-"ref">[29877] I&ordf; q. 34 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum
+tantum verbum, et personaliter dictum.</p><p title="I q. 34 a. 3 ad 5"><a name="29877"><span class="ref">[29877] Iª q. 34 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod eo modo quo scientia Dei est non entium, et verbum
 Dei est non entium, quia non est aliquid minus in verbo Dei quam in
 scientia Dei, ut Augustinus dicit. Sed tamen verbum est entium ut
 expressivum et factivum, non entium autem, ut expressivum et
-manifestativum.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 35</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 35 pr."><a name="29878"><span class="ref">[29878]
-I&ordf; q. 35 pr.</span></a> Deinde quaeritur de imagine. Et circa
+manifestativum.</p></div></div><div class="q" id="q35"><h2>Quaestio 35</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 35 pr."><a name="29878"><span class="ref">[29878]
+Iª q. 35 pr.</span></a> Deinde quaeritur de imagine. Et circa
 hoc quaeruntur duo. Primo, utrum imago in divinis dicatur
-personaliter. Secundo, utrum sit proprium filii.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 35 a. 1 arg. 1"><a name="29879"><span class=
-"ref">[29879] I&ordf; q. 35 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+personaliter. Secundo, utrum sit proprium filii.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 35 a. 1 arg. 1"><a name="29879"><span class="ref">[29879] Iª q. 35 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod imago non dicatur personaliter in divinis.
 Dicit enim Augustinus, in libro de fide ad Petrum, <i>una est
 sanctae Trinitatis divinitas et imago, ad quam factus est homo</i>.
-Igitur imago dicitur essentialiter, et non personaliter.</p>
-<p title="I q. 35 a. 1 arg. 2"><a name="29880"><span class=
-"ref">[29880] I&ordf; q. 35 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Igitur imago dicitur essentialiter, et non personaliter.</p><p title="I q. 35 a. 1 arg. 2"><a name="29880"><span class="ref">[29880] Iª q. 35 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Hilarius dicit, in libro de Synod., quod <i>imago est eius rei ad
 quam imaginatur, species indifferens</i>. Sed species, sive forma,
-in divinis dicitur essentialiter. Ergo et imago.</p>
-<p title="I q. 35 a. 1 arg. 3"><a name="29881"><span class=
-"ref">[29881] I&ordf; q. 35 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, imago
+in divinis dicitur essentialiter. Ergo et imago.</p><p title="I q. 35 a. 1 arg. 3"><a name="29881"><span class="ref">[29881] Iª q. 35 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, imago
 ab imitando dicitur, in quo importatur prius et posterius. Sed in
 divinis personis nihil est prius et posterius ergo imago non potest
-esse nomen personale in divinis.</p>
-<p title="I q. 35 a. 1 s. c."><a name="29882"><span class=
-"ref">[29882] I&ordf; q. 35 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+esse nomen personale in divinis.</p><p title="I q. 35 a. 1 s. c."><a name="29882"><span class="ref">[29882] Iª q. 35 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicit Augustinus, <i>quid est absurdius quam imaginem ad se
 dici?</i> Ergo imago in divinis relative dicitur. Et sic est nomen
-personale.</p>
-<p title="I q. 35 a. 1 co."><a name="29883"><span class=
-"ref">[29883] I&ordf; q. 35 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+personale.</p><p title="I q. 35 a. 1 co."><a name="29883"><span class="ref">[29883] Iª q. 35 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod de ratione imaginis est similitudo. Non tamen quaecumque
 similitudo sufficit ad rationem imaginis; sed similitudo quae est
 in specie rei, vel saltem in aliquo signo speciei. Signum autem
@@ -3578,50 +2944,32 @@
 requiritur quod ex alio procedat simile ei in specie, vel saltem in
 signo speciei. Ea vero quae processionem sive originem important in
 divinis, sunt personalia. Unde hoc nomen imago est nomen
-personale.</p>
-<p title="I q. 35 a. 1 ad 1"><a name="29884"><span class=
-"ref">[29884] I&ordf; q. 35 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+personale.</p><p title="I q. 35 a. 1 ad 1"><a name="29884"><span class="ref">[29884] Iª q. 35 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod imago proprie dicitur quod procedit ad similitudinem
 alterius. Illud autem ad cuius similitudinem aliquid procedit,
 proprie dicitur exemplar, improprie vero imago. Sic tamen
 Augustinus utitur nomine imaginis, cum dicit divinitatem sanctae
-Trinitatis esse imaginem ad quam factus est homo.</p>
-<p title="I q. 35 a. 1 ad 2"><a name="29885"><span class=
-"ref">[29885] I&ordf; q. 35 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+Trinitatis esse imaginem ad quam factus est homo.</p><p title="I q. 35 a. 1 ad 2"><a name="29885"><span class="ref">[29885] Iª q. 35 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod species, prout ponitur ab Hilario in definitione
 imaginis, importat formam deductam in aliquo ab alio. Hoc enim modo
 imago dicitur esse species alicuius, sicuti id quod assimilatur
 alicui, dicitur forma eius, inquantum habet formam illi
-similem.</p>
-<p title="I q. 35 a. 1 ad 3"><a name="29886"><span class=
-"ref">[29886] I&ordf; q. 35 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+similem.</p><p title="I q. 35 a. 1 ad 3"><a name="29886"><span class="ref">[29886] Iª q. 35 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod imitatio in divinis personis non significat
-posterioritatem, sed solam assimilationem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 35 a. 2 arg. 1"><a name="29887"><span class=
-"ref">[29887] I&ordf; q. 35 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+posterioritatem, sed solam assimilationem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 35 a. 2 arg. 1"><a name="29887"><span class="ref">[29887] Iª q. 35 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod nomen imaginis non sit proprium filio.
 Quia, ut dicit Damascenus, spiritus sanctus est imago filii. Non
-est ergo proprium filii.</p>
-<p title="I q. 35 a. 2 arg. 2"><a name="29888"><span class=
-"ref">[29888] I&ordf; q. 35 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, de
+est ergo proprium filii.</p><p title="I q. 35 a. 2 arg. 2"><a name="29888"><span class="ref">[29888] Iª q. 35 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, de
 ratione imaginis est similitudo cum expressione, ut Augustinus
 dicit, in libro octoginta trium quaest. Sed hoc convenit spiritui
 sancto, procedit enim ab alio secundum modum similitudinis. Ergo
 spiritus sanctus est imago. Et ita non est proprium filii quod sit
-imago.</p>
-<p title="I q. 35 a. 2 arg. 3"><a name="29889"><span class=
-"ref">[29889] I&ordf; q. 35 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, homo
+imago.</p><p title="I q. 35 a. 2 arg. 3"><a name="29889"><span class="ref">[29889] Iª q. 35 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, homo
 etiam dicitur imago Dei, secundum illud I ad Cor. XI, <i>vir non
 debet velare caput suum, quoniam imago et gloria Dei est</i>. Ergo
-non est proprium filio.</p>
-<p title="I q. 35 a. 2 s. c."><a name="29890"><span class=
-"ref">[29890] I&ordf; q. 35 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+non est proprium filio.</p><p title="I q. 35 a. 2 s. c."><a name="29890"><span class="ref">[29890] Iª q. 35 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, VI de Trin., quod <i>solus filius est imago
-patris</i>.</p>
-<p title="I q. 35 a. 2 co."><a name="29891"><span class=
-"ref">[29891] I&ordf; q. 35 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+patris</i>.</p><p title="I q. 35 a. 2 co."><a name="29891"><span class="ref">[29891] Iª q. 35 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod doctores Graecorum communiter dicunt spiritum sanctum esse
 imaginem patris et filii. Sed doctores Latini soli filio attribuunt
 nomen imaginis, non enim invenitur in canonica Scriptura nisi de
@@ -3649,17 +2997,11 @@
 speciem similem patris, non dicitur imago. Quia filius procedit ut
 verbum, de cuius ratione est similitudo speciei ad id a quo
 procedit; non autem de ratione amoris; quamvis hoc conveniat amori
-qui est spiritus sanctus, inquantum est amor divinus.</p>
-<p title="I q. 35 a. 2 ad 1"><a name="29892"><span class=
-"ref">[29892] I&ordf; q. 35 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+qui est spiritus sanctus, inquantum est amor divinus.</p><p title="I q. 35 a. 2 ad 1"><a name="29892"><span class="ref">[29892] Iª q. 35 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod Damascenus et alii doctores Graecorum communiter
-utuntur nomine imaginis pro perfecta similitudine.</p>
-<p title="I q. 35 a. 2 ad 2"><a name="29893"><span class=
-"ref">[29893] I&ordf; q. 35 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+utuntur nomine imaginis pro perfecta similitudine.</p><p title="I q. 35 a. 2 ad 2"><a name="29893"><span class="ref">[29893] Iª q. 35 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, licet spiritus sanctus sit similis patri et filio,
-non tamen sequitur quod sit imago, ratione iam dicta.</p>
-<p title="I q. 35 a. 2 ad 3"><a name="29894"><span class=
-"ref">[29894] I&ordf; q. 35 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+non tamen sequitur quod sit imago, ratione iam dicta.</p><p title="I q. 35 a. 2 ad 3"><a name="29894"><span class="ref">[29894] Iª q. 35 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod imago alicuius dupliciter in aliquo invenitur. Uno
 modo, in re eiusdem naturae secundum speciem, ut imago regis
 invenitur in filio suo. Alio modo, in re alterius naturae, sicut
@@ -3668,23 +3010,15 @@
 designandam in homine imperfectionem imaginis, homo non solum
 dicitur imago, sed ad imaginem, per quod motus quidam tendentis in
 perfectionem designatur. Sed de filio Dei non potest dici quod sit
-ad imaginem, quia est perfecta patris imago.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 36</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 36 pr."><a name="29895"><span class="ref">[29895]
-I&ordf; q. 36 pr.</span></a> Post haec considerandum est de his
+ad imaginem, quia est perfecta patris imago.</p></div></div><div class="q" id="q36"><h2>Quaestio 36</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 36 pr."><a name="29895"><span class="ref">[29895]
+Iª q. 36 pr.</span></a> Post haec considerandum est de his
 quae pertinent ad personam spiritus sancti. Qui quidem non solum
 dicitur spiritus sanctus, sed etiam amor et donum Dei. Circa nomen
 ergo spiritus sancti quaeruntur quatuor. Primo, utrum hoc nomen
 spiritus sanctus sit proprium alicuius divinae personae. Secundo,
 utrum illa persona divina quae spiritus sanctus dicitur, procedat a
 patre et filio. Tertio, utrum procedat a patre per filium. Quarto,
-utrum pater et filius sint unum principium spiritus sancti.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 36 a. 1 arg. 1"><a name="29896"><span class=
-"ref">[29896] I&ordf; q. 36 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+utrum pater et filius sint unum principium spiritus sancti.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 36 a. 1 arg. 1"><a name="29896"><span class="ref">[29896] Iª q. 36 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod hoc nomen spiritus sanctus non sit
 proprium nomen alicuius divinae personae. Nullum enim nomen commune
 tribus personis, est proprium alicuius personae. Sed hoc nomen
@@ -3695,28 +3029,20 @@
 Daemonia, naturae suae potestate eiicere se Daemonia demonstrans;
 aliquando spiritum sanctum, ut ibi, effundam de spiritu meo super
 omnem carnem. Ergo hoc nomen spiritus sanctus non est proprium
-alicuius divinae personae.</p>
-<p title="I q. 36 a. 1 arg. 2"><a name="29897"><span class=
-"ref">[29897] I&ordf; q. 36 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+alicuius divinae personae.</p><p title="I q. 36 a. 1 arg. 2"><a name="29897"><span class="ref">[29897] Iª q. 36 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 nomina divinarum personarum ad aliquid dicuntur, ut Boetius dicit,
 in libro de Trin. Sed hoc nomen spiritus sanctus non dicitur ad
-aliquid. Ergo hoc nomen non est proprium divinae personae.</p>
-<p title="I q. 36 a. 1 arg. 3"><a name="29898"><span class=
-"ref">[29898] I&ordf; q. 36 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, quia
+aliquid. Ergo hoc nomen non est proprium divinae personae.</p><p title="I q. 36 a. 1 arg. 3"><a name="29898"><span class="ref">[29898] Iª q. 36 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, quia
 filius est nomen alicuius divinae personae, non potest dici filius
 huius vel illius. Dicitur autem spiritus huius vel illius hominis.
 Ut enim habetur Num. XI, <i>dixit dominus ad Moysen, auferam de
 spiritu tuo, tradamque eis</i>; et IV Reg. II, <i>requievit
 spiritus Eliae super Elisaeum</i>. Ergo spiritus sanctus non
-videtur esse proprium nomen alicuius divinae personae.</p>
-<p title="I q. 36 a. 1 s. c."><a name="29899"><span class=
-"ref">[29899] I&ordf; q. 36 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+videtur esse proprium nomen alicuius divinae personae.</p><p title="I q. 36 a. 1 s. c."><a name="29899"><span class="ref">[29899] Iª q. 36 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicitur I Ioan. ult., <i>tres sunt qui testimonium dant in
 caelo, pater, verbum et spiritus sanctus</i>. Ut autem Augustinus
 dicit, VII de Trin., cum quaeritur, quid tres? Dicimus, tres
-personae. Ergo spiritus sanctus est nomen divinae personae.</p>
-<p title="I q. 36 a. 1 co."><a name="29900"><span class=
-"ref">[29900] I&ordf; q. 36 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+personae. Ergo spiritus sanctus est nomen divinae personae.</p><p title="I q. 36 a. 1 co."><a name="29900"><span class="ref">[29900] Iª q. 36 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, cum sint duae processiones in divinis, altera earum, quae est
 per modum amoris, non habet proprium nomen, ut supra dictum est.
 Unde et relationes quae secundum huiusmodi processionem
@@ -3740,9 +3066,7 @@
 autem proprium amoris, quod moveat et impellat voluntatem amantis
 in amatum. Sanctitas vero illis rebus attribuitur, quae in Deum
 ordinantur. Quia igitur persona divina procedit per modum amoris
-quo Deus amatur, convenienter spiritus sanctus nominatur.</p>
-<p title="I q. 36 a. 1 ad 1"><a name="29901"><span class=
-"ref">[29901] I&ordf; q. 36 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+quo Deus amatur, convenienter spiritus sanctus nominatur.</p><p title="I q. 36 a. 1 ad 1"><a name="29901"><span class="ref">[29901] Iª q. 36 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod hoc quod dico spiritus sanctus, prout sumitur in
 virtute duarum dictionum, commune est toti Trinitati. Quia nomine
 spiritus significatur immaterialitas divinae substantiae, spiritus
@@ -3752,66 +3076,46 @@
 puritas divinae bonitatis. Si autem accipiatur hoc quod dico
 spiritus sanctus, in vi unius dictionis, sic ex usu Ecclesiae est
 accommodatum ad significandam unam trium personarum, scilicet quae
-procedit per modum amoris, ratione iam dicta.</p>
-<p title="I q. 36 a. 1 ad 2"><a name="29902"><span class=
-"ref">[29902] I&ordf; q. 36 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+procedit per modum amoris, ratione iam dicta.</p><p title="I q. 36 a. 1 ad 2"><a name="29902"><span class="ref">[29902] Iª q. 36 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, licet hoc quod dico spiritus sanctus, relative non
 dicatur, tamen pro relativo ponitur, inquantum est accommodatum ad
 significandam personam sola relatione ab aliis distinctam. Potest
 tamen intelligi etiam in nomine aliqua relatio, si spiritus
-intelligatur quasi spiratus.</p>
-<p title="I q. 36 a. 1 ad 3"><a name="29903"><span class=
-"ref">[29903] I&ordf; q. 36 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+intelligatur quasi spiratus.</p><p title="I q. 36 a. 1 ad 3"><a name="29903"><span class="ref">[29903] Iª q. 36 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod in nomine filii intelligitur sola relatio eius qui
 est a principio, ad principium, sed in nomine patris intelligitur
 relatio principii; et similiter in nomine spiritus, prout importat
 quandam vim motivam. Nulli autem creaturae competit esse principium
 respectu alicuius divinae personae, sed e converso. Et ideo potest
 dici pater noster, et spiritus noster, non tamen potest dici filius
-noster.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 36 a. 2 arg. 1"><a name="29904"><span class=
-"ref">[29904] I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+noster.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 36 a. 2 arg. 1"><a name="29904"><span class="ref">[29904] Iª q. 36 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod spiritus sanctus non procedat a filio.
 Quia secundum Dionysium, <i>non est audendum dicere aliquid de
 substantiali divinitate, praeter ea quae divinitus nobis ex sacris
 eloquiis sunt expressa</i>. Sed in Scriptura sacra non exprimitur
 quod spiritus sanctus a filio procedat, sed solum quod procedat a
 patre; ut patet Ioann. XV, <i>spiritum veritatis, qui a patre
-procedit</i>. Ergo spiritus sanctus non procedit a filio.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 arg. 2"><a name="29905"><span class=
-"ref">[29905] I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, in
+procedit</i>. Ergo spiritus sanctus non procedit a filio.</p><p title="I q. 36 a. 2 arg. 2"><a name="29905"><span class="ref">[29905] Iª q. 36 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, in
 symbolo Constantinopolitanae synodi sic legitur, <i>credimus in
 spiritum sanctum, dominum et vivificantem, ex patre procedentem,
 cum patre et filio adorandum et glorificandum</i>. Nullo igitur
 modo debuit addi in symbolo nostro quod spiritus sanctus procedat a
-filio, sed videntur esse anathematis rei, qui hoc addiderunt.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 arg. 3"><a name="29906"><span class=
-"ref">[29906] I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+filio, sed videntur esse anathematis rei, qui hoc addiderunt.</p><p title="I q. 36 a. 2 arg. 3"><a name="29906"><span class="ref">[29906] Iª q. 36 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Damascenus dicit, <i>spiritum sanctum ex patre dicimus, et spiritum
 patris nominamus, ex filio autem spiritum sanctum non dicimus,
 spiritum vero filii nominamus</i>. Ergo spiritus sanctus non
-procedit a filio.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 arg. 4"><a name="29907"><span class=
-"ref">[29907] I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, nihil
+procedit a filio.</p><p title="I q. 36 a. 2 arg. 4"><a name="29907"><span class="ref">[29907] Iª q. 36 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, nihil
 procedit ab eo in quo quiescit. Sed spiritus sanctus quiescit in
 filio. Dicitur enim in legenda beati Andreae, <i>pax vobis, et
 universis qui credunt in unum Deum patrem, et in unum filium eius,
 unicum dominum nostrum Iesum Christum, et in unum spiritum sanctum,
 procedentem ex patre, et in filio permanentem</i>. Ergo spiritus
-sanctus non procedit a filio.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 arg. 5"><a name="29908"><span class=
-"ref">[29908] I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea,
+sanctus non procedit a filio.</p><p title="I q. 36 a. 2 arg. 5"><a name="29908"><span class="ref">[29908] Iª q. 36 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea,
 filius procedit ut verbum. Sed spiritus noster in nobis non videtur
 procedere a verbo nostro. Ergo nec spiritus sanctus procedit a
-filio.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 arg. 6"><a name="29909"><span class=
-"ref">[29909] I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 6</span></a> Praeterea,
+filio.</p><p title="I q. 36 a. 2 arg. 6"><a name="29909"><span class="ref">[29909] Iª q. 36 a. 2 arg. 6</span></a> Praeterea,
 spiritus sanctus perfecte procedit a patre. Ergo superfluum est
-dicere quod procedit a filio.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 arg. 7"><a name="29910"><span class=
-"ref">[29910] I&ordf; q. 36 a. 2 arg. 7</span></a> Praeterea, in
+dicere quod procedit a filio.</p><p title="I q. 36 a. 2 arg. 7"><a name="29910"><span class="ref">[29910] Iª q. 36 a. 2 arg. 7</span></a> Praeterea, in
 perpetuis non differt esse et posse, ut dicitur in III Physic.; et
 multo minus in divinis. Sed spiritus sanctus potest distingui a
 filio, etiam si ab eo non procedat. Dicit enim Anselmus, in libro
@@ -3820,13 +3124,9 @@
 et alter procedendo, ut alii sint per hoc ab invicem</i>. Et postea
 subdit, <i>nam si per aliud non essent plures filius et spiritus
 sanctus, per hoc solum essent diversi</i>. Ergo spiritus sanctus
-distinguitur a filio, ab eo non existens.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 s. c."><a name="29911"><span class=
-"ref">[29911] I&ordf; q. 36 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+distinguitur a filio, ab eo non existens.</p><p title="I q. 36 a. 2 s. c."><a name="29911"><span class="ref">[29911] Iª q. 36 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicit Athanasius, <i>spiritus sanctus a patre et filio, non
-factus, nec creatus, nec genitus, sed procedens</i>.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 co."><a name="29912"><span class=
-"ref">[29912] I&ordf; q. 36 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+factus, nec creatus, nec genitus, sed procedens</i>.</p><p title="I q. 36 a. 2 co."><a name="29912"><span class="ref">[29912] Iª q. 36 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod necesse est dicere spiritum sanctum a filio esse. Si enim non
 esset ab eo, nullo modo posset ab eo personaliter distingui. Quod
 ex supra dictis patet. Non enim est possibile dicere quod secundum
@@ -3883,9 +3183,7 @@
 ad designandum qualemcumque originem; sicut quod linea procedit a
 puncto, radius a sole, rivus a fonte; et similiter in quibuscumque
 aliis. Unde ex quocumque alio ad originem pertinente, potest
-concludi quod spiritus sanctus procedit a filio.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 ad 1"><a name="29913"><span class=
-"ref">[29913] I&ordf; q. 36 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+concludi quod spiritus sanctus procedit a filio.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 1"><a name="29913"><span class="ref">[29913] Iª q. 36 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod de Deo dicere non debemus quod in sacra Scriptura non
 invenitur vel per verba, vel per sensum. Licet autem per verba non
 inveniatur in sacra Scriptura quod spiritus sanctus procedit a
@@ -3901,9 +3199,7 @@
 procedit, etiam si adderetur quod a solo patre procedit, non
 excluderetur inde filius, quia quantum ad hoc quod est esse
 principium spiritus sancti, non opponuntur pater et filius; sed
-solum quantum ad hoc, quod hic est pater et ille filius.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 ad 2"><a name="29914"><span class=
-"ref">[29914] I&ordf; q. 36 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+solum quantum ad hoc, quod hic est pater et ille filius.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 2"><a name="29914"><span class="ref">[29914] Iª q. 36 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in quolibet Concilio institutum fuit symbolum
 aliquod, propter errorem aliquem qui in Concilio damnabatur. Unde
 sequens Concilium non faciebat aliud symbolum quam primum, sed id
@@ -3921,9 +3217,7 @@
 fuit auctoritate Romani pontificis; cuius auctoritate etiam antiqua
 Concilia congregabantur et confirmabantur. Continebatur tamen
 implicite in hoc ipso quod dicebatur spiritus sanctus a patre
-procedere.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 ad 3"><a name="29915"><span class=
-"ref">[29915] I&ordf; q. 36 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+procedere.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 3"><a name="29915"><span class="ref">[29915] Iª q. 36 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod spiritum sanctum non procedere a filio, primo fuit a
 Nestorianis introductum; ut patet in quodam symbolo Nestorianorum
 damnato in Ephesina synodo. Et hunc errorem secutus fuit
@@ -3931,72 +3225,50 @@
 etiam Damascenus. Unde in hoc eius sententiae non est standum.
 Quamvis a quibusdam dicatur quod Damascenus, sicut non confitetur
 spiritum sanctum esse a filio, ita etiam non negat, ex vi illorum
-verborum.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 ad 4"><a name="29916"><span class=
-"ref">[29916] I&ordf; q. 36 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+verborum.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 4"><a name="29916"><span class="ref">[29916] Iª q. 36 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod per hoc quod spiritus sanctus dicitur quiescere vel
 manere in filio, non excluditur quin ab eo procedat, quia et filius
 in patre manere dicitur, cum tamen a patre procedat. Dicitur etiam
 spiritus sanctus in filio quiescere, vel sicut amor amantis
 quiescit in amato; vel quantum ad humanam naturam Christi, propter
 id quod scriptum est, Ioan. I, <i>super quem videris spiritum
-descendentem, et manentem super eum, hic est qui baptizat</i>.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 ad 5"><a name="29917"><span class=
-"ref">[29917] I&ordf; q. 36 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
+descendentem, et manentem super eum, hic est qui baptizat</i>.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 5"><a name="29917"><span class="ref">[29917] Iª q. 36 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod verbum in divinis non accipitur secundum
 similitudinem verbi vocalis, a quo non procedit spiritus, quia sic
 tantum metaphorice diceretur, sed secundum similitudinem verbi
-mentalis, a quo amor procedit.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 ad 6"><a name="29918"><span class=
-"ref">[29918] I&ordf; q. 36 a. 2 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum
+mentalis, a quo amor procedit.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 6"><a name="29918"><span class="ref">[29918] Iª q. 36 a. 2 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum
 quod per hoc quod spiritus sanctus perfecte procedit a patre, non
 solum non superfluum est dicere quod spiritus sanctus procedat a
 filio; sed omnino necessarium. Quia una virtus est patris et filii;
 et quidquid est a patre, necesse est esse a filio, nisi proprietati
 filiationis repugnet. Non enim filius est a seipso, licet sit a
-patre.</p>
-<p title="I q. 36 a. 2 ad 7"><a name="29919"><span class=
-"ref">[29919] I&ordf; q. 36 a. 2 ad 7</span></a> Ad septimum
+patre.</p><p title="I q. 36 a. 2 ad 7"><a name="29919"><span class="ref">[29919] Iª q. 36 a. 2 ad 7</span></a> Ad septimum
 dicendum quod spiritus sanctus distinguitur personaliter a filio in
 hoc, quod origo unius distinguitur ab origine alterius. Sed ipsa
 differentia originis est per hoc, quod filius est solum a patre,
 spiritus sanctus vero a patre et filio. Non enim aliter
-processiones distinguerentur, sicut supra ostensum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I q. 36 a. 3 arg. 1"><a name="29920"><span class=
-"ref">[29920] I&ordf; q. 36 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
+processiones distinguerentur, sicut supra ostensum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 36 a. 3 arg. 1"><a name="29920"><span class="ref">[29920] Iª q. 36 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
 proceditur. Videtur quod spiritus sanctus non procedat a patre per
 filium. Quod enim procedit ab aliquo per aliquem, non procedit ab
 eo immediate. Si igitur spiritus sanctus procedit a patre per
 filium, non procedit a patre immediate. Quod videtur
-inconveniens.</p>
-<p title="I q. 36 a. 3 arg. 2"><a name="29921"><span class=
-"ref">[29921] I&ordf; q. 36 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, si
+inconveniens.</p><p title="I q. 36 a. 3 arg. 2"><a name="29921"><span class="ref">[29921] Iª q. 36 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, si
 spiritus sanctus procedit a patre per filium, non procedit a filio
 nisi propter patrem. Sed propter quod unumquodque, et illud magis.
-Ergo magis procedit a patre quam a filio.</p>
-<p title="I q. 36 a. 3 arg. 3"><a name="29922"><span class=
-"ref">[29922] I&ordf; q. 36 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Ergo magis procedit a patre quam a filio.</p><p title="I q. 36 a. 3 arg. 3"><a name="29922"><span class="ref">[29922] Iª q. 36 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 filius habet esse per generationem. Si igitur spiritus sanctus est
 a patre per filium, sequitur quod prius generetur filius, et postea
 procedat spiritus sanctus. Et sic processio spiritus sancti non est
-aeterna. Quod est haereticum.</p>
-<p title="I q. 36 a. 3 arg. 4"><a name="29923"><span class=
-"ref">[29923] I&ordf; q. 36 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, cum
+aeterna. Quod est haereticum.</p><p title="I q. 36 a. 3 arg. 4"><a name="29923"><span class="ref">[29923] Iª q. 36 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, cum
 aliquis dicitur per aliquem operari, potest e converso dici, sicut
 enim dicimus quod rex operatur per ballivum, ita potest dici quod
 ballivus operatur per regem. Sed nullo modo dicimus quod filius
 spiret spiritum sanctum per patrem. Ergo nullo modo potest dici
-quod pater spiret spiritum sanctum per filium.</p>
-<p title="I q. 36 a. 3 s. c."><a name="29924"><span class=
-"ref">[29924] I&ordf; q. 36 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
+quod pater spiret spiritum sanctum per filium.</p><p title="I q. 36 a. 3 s. c."><a name="29924"><span class="ref">[29924] Iª q. 36 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Hilarius dicit, in libro de Trin., <i>conserva hanc, oro,
 fidei meae religionem, ut semper obtineam patrem, scilicet te; et
 filium tuum una tecum adorem; et spiritum sanctum tuum, qui est per
-unigenitum tuum, promerear</i>.</p>
-<p title="I q. 36 a. 3 co."><a name="29925"><span class=
-"ref">[29925] I&ordf; q. 36 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
+unigenitum tuum, promerear</i>.</p><p title="I q. 36 a. 3 co."><a name="29925"><span class="ref">[29925] Iª q. 36 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod in omnibus locutionibus in quibus dicitur aliquis per aliquem
 operari, haec praepositio per designat in causali aliquam causam
 seu principium illius actus. Sed cum actio sit media inter faciens
@@ -4017,9 +3289,7 @@
 cum dicitur, ballivus operatur per regem. Quia igitur filius habet
 a patre quod ab eo procedat spiritus sanctus, potest dici quod
 pater per filium spirat spiritum sanctum; vel quod spiritus sanctus
-procedat a patre per filium, quod idem est.</p>
-<p title="I q. 36 a. 3 ad 1"><a name="29926"><span class=
-"ref">[29926] I&ordf; q. 36 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+procedat a patre per filium, quod idem est.</p><p title="I q. 36 a. 3 ad 1"><a name="29926"><span class="ref">[29926] Iª q. 36 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod in qualibet actione est duo considerare, scilicet
 suppositum agens, et virtutem qua agit; sicut ignis calefacit
 calore. Si igitur in patre et filio consideretur virtus qua spirant
@@ -4032,25 +3302,19 @@
 ab Adam, inquantum Adam fuit pater eius; et mediate, inquantum Eva
 fuit mater eius, quae processit ab Adam; licet hoc exemplum
 materialis processionis ineptum videatur ad significandam
-immaterialem processionem divinarum personarum.</p>
-<p title="I q. 36 a. 3 ad 2"><a name="29927"><span class=
-"ref">[29927] I&ordf; q. 36 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+immaterialem processionem divinarum personarum.</p><p title="I q. 36 a. 3 ad 2"><a name="29927"><span class="ref">[29927] Iª q. 36 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, si filius acciperet a patre aliam virtutem numero ad
 spirandum spiritum sanctum, sequeretur quod esset sicut causa
 secunda et instrumentalis, et sic magis procederet a patre quam a
 filio. Sed una et eadem numero virtus spirativa est in patre et
 filio, et ideo aequaliter procedit ab utroque. Licet aliquando
 dicatur principaliter vel proprie procedere de patre, propter hoc
-quod filius habet hanc virtutem a patre.</p>
-<p title="I q. 36 a. 3 ad 3"><a name="29928"><span class=
-"ref">[29928] I&ordf; q. 36 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+quod filius habet hanc virtutem a patre.</p><p title="I q. 36 a. 3 ad 3"><a name="29928"><span class="ref">[29928] Iª q. 36 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut generatio filii est coaeterna generanti, unde
 non prius fuit pater quam gigneret filium; ita processio spiritus
 sancti est coaeterna suo principio. Unde non fuit prius filius
 genitus, quam spiritus sanctus procederet, sed utrumque aeternum
-est.</p>
-<p title="I q. 36 a. 3 ad 4"><a name="29929"><span class=
-"ref">[29929] I&ordf; q. 36 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+est.</p><p title="I q. 36 a. 3 ad 4"><a name="29929"><span class="ref">[29929] Iª q. 36 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod, cum aliquis dicitur per aliquid operari, non semper
 recipitur conversio, non enim dicimus quod martellus operetur per
 fabrum. Dicimus autem quod ballivus operatur per regem, quia
@@ -4067,11 +3331,7 @@
 facit quod actio ballivi consequatur effectum. Ordo autem non
 attenditur inter patrem et filium quantum ad virtutem; sed solum
 quantum ad supposita. Et ideo dicitur quod pater spirat per filium,
-et non e converso.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I q. 36 a. 4 arg. 1"><a name="29930"><span class=
-"ref">[29930] I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
+et non e converso.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 36 a. 4 arg. 1"><a name="29930"><span class="ref">[29930] Iª q. 36 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
 proceditur. Videtur quod pater et filius non sint unum principium
 spiritus sancti. Quia spiritus sanctus non videtur a patre et filio
 procedere inquantum sunt unum, neque in natura, quia spiritus
@@ -4079,9 +3339,7 @@
 natura; neque etiam inquantum sunt unum in aliqua proprietate, quia
 una proprietas non potest esse duorum suppositorum, ut videtur.
 Ergo spiritus sanctus procedit a patre et filio ut sunt plures. Non
-ergo pater et filius sunt unum principium spiritus sancti.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 arg. 2"><a name="29931"><span class=
-"ref">[29931] I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, cum
+ergo pater et filius sunt unum principium spiritus sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 arg. 2"><a name="29931"><span class="ref">[29931] Iª q. 36 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, cum
 dicitur, pater et filius sunt unum principium spiritus sancti, non
 potest ibi designari unitas personalis, quia sic pater et filius
 essent una persona. Neque etiam unitas proprietatis, quia si
@@ -4089,48 +3347,34 @@
 spiritus sancti, pari ratione, propter duas proprietates pater
 videtur esse duo principia filii et spiritus sancti; quod est
 inconveniens. Non ergo pater et filius sunt unum principium
-spiritus sancti.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 arg. 3"><a name="29932"><span class=
-"ref">[29932] I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+spiritus sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 arg. 3"><a name="29932"><span class="ref">[29932] Iª q. 36 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 filius non magis convenit cum patre quam spiritus sanctus. Sed
 spiritus sanctus et pater non sunt unum principium respectu
-alicuius divinae personae. Ergo neque pater et filius.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 arg. 4"><a name="29933"><span class=
-"ref">[29933] I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, si
+alicuius divinae personae. Ergo neque pater et filius.</p><p title="I q. 36 a. 4 arg. 4"><a name="29933"><span class="ref">[29933] Iª q. 36 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, si
 pater et filius sunt unum principium spiritus sancti aut unum quod
 est pater; aut unum quod non est pater. Sed neutrum est dare, quia
 si unum quod est pater, sequitur quod filius sit pater; si unum
 quod non est pater, sequitur quod pater non est pater. Non ergo
 dicendum est quod pater et filius sint unum principium spiritus
-sancti.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 arg. 5"><a name="29934"><span class=
-"ref">[29934] I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, si
+sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 arg. 5"><a name="29934"><span class="ref">[29934] Iª q. 36 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, si
 pater et filius sunt unum principium spiritus sancti videtur e
 converso dicendum quod unum principium spiritus sancti sit pater et
 filius. Sed haec videtur esse falsa, quia hoc quod dico principium,
 oportet quod supponat vel pro persona patris, vel pro persona
 filii; et utroque modo est falsa. Ergo etiam haec est falsa, pater
-et filius sunt unum principium spiritus sancti.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 arg. 6"><a name="29935"><span class=
-"ref">[29935] I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 6</span></a> Praeterea, unum
+et filius sunt unum principium spiritus sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 arg. 6"><a name="29935"><span class="ref">[29935] Iª q. 36 a. 4 arg. 6</span></a> Praeterea, unum
 in substantia facit idem. Si igitur pater et filius sunt unum
 principium spiritus sancti, sequitur quod sint idem principium. Sed
 hoc a multis negatur. Ergo non est concedendum quod pater et filius
-sint unum principium spiritus sancti.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 arg. 7"><a name="29936"><span class=
-"ref">[29936] I&ordf; q. 36 a. 4 arg. 7</span></a> Praeterea, pater
+sint unum principium spiritus sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 arg. 7"><a name="29936"><span class="ref">[29936] Iª q. 36 a. 4 arg. 7</span></a> Praeterea, pater
 et filius et spiritus sanctus, quia sunt unum principium creaturae,
 dicuntur esse unus creator. Sed pater et filius non sunt unus
 spirator, sed duo spiratores, ut a multis dicitur. Quod etiam
 consonat dictis Hilarii, qui dicit, in II de Trin., quod spiritus
 sanctus a patre et filio auctoribus confitendus est. Ergo pater et
-filius non sunt unum principium spiritus sancti.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 s. c."><a name="29937"><span class=
-"ref">[29937] I&ordf; q. 36 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
+filius non sunt unum principium spiritus sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 s. c."><a name="29937"><span class="ref">[29937] Iª q. 36 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, in V de Trin., quod pater et filius non sunt
-duo principia, sed unum principium spiritus sancti.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 co."><a name="29938"><span class=
-"ref">[29938] I&ordf; q. 36 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
+duo principia, sed unum principium spiritus sancti.</p><p title="I q. 36 a. 4 co."><a name="29938"><span class="ref">[29938] Iª q. 36 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod pater et filius in omnibus unum sunt, in quibus non distinguit
 inter eos relationis oppositio. Unde, cum in hoc quod est esse
 principium spiritus sancti, non opponantur relative, sequitur quod
@@ -4150,50 +3394,36 @@
 significata, sicut et alia substantiva. Sicut igitur pater et
 filius sunt unus Deus, propter unitatem formae significatae per hoc
 nomen Deus; ita sunt unum principium spiritus sancti, propter
-unitatem proprietatis significatae in hoc nomine principium.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 ad 1"><a name="29939"><span class=
-"ref">[29939] I&ordf; q. 36 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+unitatem proprietatis significatae in hoc nomine principium.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 1"><a name="29939"><span class="ref">[29939] Iª q. 36 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, si attendatur virtus spirativa, spiritus sanctus
 procedit a patre et filio inquantum sunt unum in virtute spirativa,
 quae quodammodo significat naturam cum proprietate, ut infra
 dicetur. Neque est inconveniens unam proprietatem esse in duobus
 suppositis, quorum est una natura. Si vero considerentur supposita
 spirationis, sic spiritus sanctus procedit a patre et filio ut sunt
-plures, procedit enim ab eis ut amor unitivus duorum.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 ad 2"><a name="29940"><span class=
-"ref">[29940] I&ordf; q. 36 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+plures, procedit enim ab eis ut amor unitivus duorum.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 2"><a name="29940"><span class="ref">[29940] Iª q. 36 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, cum dicitur, pater et filius sunt unum principium
 spiritus sancti, designatur una proprietas, quae est forma
 significata per nomen. Non tamen sequitur quod propter plures
 proprietates possit dici pater plura principia, quia implicaretur
-pluralitas suppositorum.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 ad 3"><a name="29941"><span class=
-"ref">[29941] I&ordf; q. 36 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+pluralitas suppositorum.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 3"><a name="29941"><span class="ref">[29941] Iª q. 36 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod secundum relativas proprietates non attenditur in
 divinis similitudo vel dissimilitudo, sed secundum essentiam. Unde,
 sicut pater non est similior sibi quam filio, ita nec filius
-similior patri quam spiritus sanctus.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 ad 4"><a name="29942"><span class=
-"ref">[29942] I&ordf; q. 36 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
+similior patri quam spiritus sanctus.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 4"><a name="29942"><span class="ref">[29942] Iª q. 36 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod haec duo, scilicet, pater et filius sunt unum
 principium quod est pater, aut, unum principium quod non est pater,
 non sunt contradictorie opposita. Unde non est necesse alterum
 eorum dare. Cum enim dicimus, pater et filius sunt unum principium,
 hoc quod dico principium, non habet determinatam suppositionem, imo
 confusam pro duabus personis simul. Unde in processu est fallacia
-figurae dictionis, a confusa suppositione ad determinatam.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 ad 5"><a name="29943"><span class=
-"ref">[29943] I&ordf; q. 36 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum
+figurae dictionis, a confusa suppositione ad determinatam.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 5"><a name="29943"><span class="ref">[29943] Iª q. 36 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod haec etiam est vera, unum principium spiritus sancti
 est pater et filius. Quia hoc quod dico principium non supponit pro
-una persona tantum, sed indistincte pro duabus, ut dictum est.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 ad 6"><a name="29944"><span class=
-"ref">[29944] I&ordf; q. 36 a. 4 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum
+una persona tantum, sed indistincte pro duabus, ut dictum est.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 6"><a name="29944"><span class="ref">[29944] Iª q. 36 a. 4 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum
 quod convenienter potest dici quod pater et filius sunt idem
 principium, secundum quod ly principium supponit confuse et
-indistincte pro duabus personis simul.</p>
-<p title="I q. 36 a. 4 ad 7"><a name="29945"><span class=
-"ref">[29945] I&ordf; q. 36 a. 4 ad 7</span></a> Ad septimum
+indistincte pro duabus personis simul.</p><p title="I q. 36 a. 4 ad 7"><a name="29945"><span class="ref">[29945] Iª q. 36 a. 4 ad 7</span></a> Ad septimum
 dicendum quod quidam dicunt quod pater et filius, licet sint unum
 principium spiritus sancti, sunt tamen duo spiratores, propter
 distinctionem suppositorum, sicut etiam duo spirantes, quia actus
@@ -4208,19 +3438,11 @@
 nomina habent numerum secundum supposita, substantiva vero a
 seipsis, secundum formam significatam. Quod vero Hilarius dicit,
 quod spiritus sanctus est a patre et filio auctoribus, exponendum
-est quod ponitur substantivum pro adiectivo.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 37</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 37 pr."><a name="29946"><span class="ref">[29946]
-I&ordf; q. 37 pr.</span></a> Deinde quaeritur de nomine amoris. Et
+est quod ponitur substantivum pro adiectivo.</p></div></div><div class="q" id="q37"><h2>Quaestio 37</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 37 pr."><a name="29946"><span class="ref">[29946]
+Iª q. 37 pr.</span></a> Deinde quaeritur de nomine amoris. Et
 circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum sit proprium nomen spiritus
 sancti. Secundo, utrum pater et filius diligant se spiritu
-sancto.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 37 a. 1 arg. 1"><a name="29947"><span class=
-"ref">[29947] I&ordf; q. 37 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+sancto.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 37 a. 1 arg. 1"><a name="29947"><span class="ref">[29947] Iª q. 37 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod amor non sit proprium nomen spiritus
 sancti. Dicit enim Augustinus, XV de Trin., <i>nescio cur, sicut
 sapientia dicitur et pater et filius et spiritus sanctus, et simul
@@ -4228,31 +3450,21 @@
 et filius et spiritus sanctus, et simul omnes una caritas</i>. Sed
 nullum nomen quod de singulis personis praedicatur et de omnibus in
 communi singulariter, est nomen proprium alicuius personae. Ergo
-hoc nomen amor non est proprium spiritus sancti.</p>
-<p title="I q. 37 a. 1 arg. 2"><a name="29948"><span class=
-"ref">[29948] I&ordf; q. 37 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+hoc nomen amor non est proprium spiritus sancti.</p><p title="I q. 37 a. 1 arg. 2"><a name="29948"><span class="ref">[29948] Iª q. 37 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 spiritus sanctus est persona subsistens. Sed amor non significatur
 ut persona subsistens, sed ut actio quaedam ab amante transiens in
-amatum. Ergo amor non est proprium nomen spiritus sancti.</p>
-<p title="I q. 37 a. 1 arg. 3"><a name="29949"><span class=
-"ref">[29949] I&ordf; q. 37 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, amor
+amatum. Ergo amor non est proprium nomen spiritus sancti.</p><p title="I q. 37 a. 1 arg. 3"><a name="29949"><span class="ref">[29949] Iª q. 37 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, amor
 est nexus amantium, quia secundum Dionysium, IV cap. de Div. Nom.,
 est quaedam vis unitiva. Sed nexus est medium inter ea quae
 connectit, non autem aliquid ab eis procedens. Cum igitur spiritus
 sanctus procedat a patre et filio, sicut ostensum est, videtur quod
-non sit amor aut nexus patris et filii.</p>
-<p title="I q. 37 a. 1 arg. 4"><a name="29950"><span class=
-"ref">[29950] I&ordf; q. 37 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
+non sit amor aut nexus patris et filii.</p><p title="I q. 37 a. 1 arg. 4"><a name="29950"><span class="ref">[29950] Iª q. 37 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
 cuiuslibet amantis est aliquis amor. Sed spiritus sanctus est
 amans. Ergo eius est aliquis amor. Si igitur spiritus sanctus est
 amor, erit amor amoris, et spiritus a spiritu. Quod est
-inconveniens.</p>
-<p title="I q. 37 a. 1 s. c."><a name="29951"><span class=
-"ref">[29951] I&ordf; q. 37 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+inconveniens.</p><p title="I q. 37 a. 1 s. c."><a name="29951"><span class="ref">[29951] Iª q. 37 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Gregorius dicit, in homilia Pentecostes, <i>ipse spiritus
-sanctus est amor</i>.</p>
-<p title="I q. 37 a. 1 co."><a name="29952"><span class=
-"ref">[29952] I&ordf; q. 37 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+sanctus est amor</i>.</p><p title="I q. 37 a. 1 co."><a name="29952"><span class="ref">[29952] Iª q. 37 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod nomen amoris in divinis sumi potest et essentialiter et
 personaliter. Et secundum quod personaliter sumitur, est proprium
 nomen spiritus sancti; sicut verbum est proprium nomen filii. Ad
@@ -4299,13 +3511,9 @@
 principium, et e converso; ita quod per amorem intelligatur amor
 procedens, et per diligere intelligatur spirare amorem procedentem,
 sic amor est nomen personae, et diligere vel amare est verbum
-notionale, sicut dicere vel generare.</p>
-<p title="I q. 37 a. 1 ad 1"><a name="29953"><span class=
-"ref">[29953] I&ordf; q. 37 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+notionale, sicut dicere vel generare.</p><p title="I q. 37 a. 1 ad 1"><a name="29953"><span class="ref">[29953] Iª q. 37 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod Augustinus loquitur de caritate, secundum quod
-essentialiter sumitur in divinis, ut dictum est.</p>
-<p title="I q. 37 a. 1 ad 2"><a name="29954"><span class=
-"ref">[29954] I&ordf; q. 37 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+essentialiter sumitur in divinis, ut dictum est.</p><p title="I q. 37 a. 1 ad 2"><a name="29954"><span class="ref">[29954] Iª q. 37 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod intelligere et velle et amare, licet significentur
 per modum actionum transeuntium in obiecta, sunt tamen actiones
 manentes in agentibus, ut supra dictum est; ita tamen quod in ipso
@@ -4317,9 +3525,7 @@
 est amor patris in filium, vel in quidquam aliud, non significatur
 aliquid transiens in alium; sed solum habitudo amoris ad rem
 amatam; sicut et in verbo importatur habitudo verbi ad rem verbo
-expressam.</p>
-<p title="I q. 37 a. 1 ad 3"><a name="29955"><span class=
-"ref">[29955] I&ordf; q. 37 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+expressam.</p><p title="I q. 37 a. 1 ad 3"><a name="29955"><span class="ref">[29955] Iª q. 37 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod spiritus sanctus dicitur esse nexus patris et filii,
 inquantum est amor, quia, cum pater amet unica dilectione se et
 filium, et e converso, importatur in spiritu sancto, prout est
@@ -4328,27 +3534,19 @@
 oportet quod mutuus amor, qui est spiritus sanctus, ab utroque
 procedat. Secundum igitur originem, spiritus sanctus non est
 medius, sed tertia in Trinitate persona. Secundum vero praedictam
-habitudinem, est medius nexus duorum, ab utroque procedens.</p>
-<p title="I q. 37 a. 1 ad 4"><a name="29956"><span class=
-"ref">[29956] I&ordf; q. 37 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+habitudinem, est medius nexus duorum, ab utroque procedens.</p><p title="I q. 37 a. 1 ad 4"><a name="29956"><span class="ref">[29956] Iª q. 37 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod, sicut filio, licet intelligat, non tamen sibi
 competit producere verbum, quia intelligere convenit ei ut verbo
 procedenti; ita, licet spiritus sanctus amet, essentialiter
 accipiendo, non tamen convenit ei quod spiret amorem, quod est
 diligere notionaliter sumptum; quia sic diligit essentialiter ut
-amor procedens, non ut a quo procedit amor.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 37 a. 2 arg. 1"><a name="29957"><span class=
-"ref">[29957] I&ordf; q. 37 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+amor procedens, non ut a quo procedit amor.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 37 a. 2 arg. 1"><a name="29957"><span class="ref">[29957] Iª q. 37 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod pater et filius non diligant se spiritu
 sancto. Augustinus enim, in VII de Trin., probat quod pater non est
 sapiens sapientia genita. Sed sicut filius est sapientia genita,
 ita spiritus sanctus est amor procedens, ut dictum est. Ergo pater
 et filius non diligunt se amore procedente, qui est spiritus
-sanctus.</p>
-<p title="I q. 37 a. 2 arg. 2"><a name="29958"><span class=
-"ref">[29958] I&ordf; q. 37 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, cum
+sanctus.</p><p title="I q. 37 a. 2 arg. 2"><a name="29958"><span class="ref">[29958] Iª q. 37 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, cum
 dicitur, pater et filius diligunt se spiritu sancto, hoc verbum
 diligere aut sumitur essentialiter, aut notionaliter. Sed non
 potest esse vera secundum quod sumitur essentialiter, quia pari
@@ -4356,9 +3554,7 @@
 secundum quod sumitur notionaliter, quia pari ratione posset dici
 quod pater et filius spirant spiritu sancto, vel quod pater generat
 filio. Ergo nullo modo haec est vera, pater et filius diligunt se
-spiritu sancto.</p>
-<p title="I q. 37 a. 2 arg. 3"><a name="29959"><span class=
-"ref">[29959] I&ordf; q. 37 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, eodem
+spiritu sancto.</p><p title="I q. 37 a. 2 arg. 3"><a name="29959"><span class="ref">[29959] Iª q. 37 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, eodem
 amore pater diligit filium, et se, et nos. Sed pater non diligit se
 spiritu sancto. Quia nullus actus notionalis reflectitur super
 principium actus, non enim potest dici quod pater generat se, vel
@@ -4366,14 +3562,10 @@
 sancto, secundum quod diligere sumitur notionaliter. Item, amor quo
 diligit nos, non videtur esse spiritus sanctus, quia importatur
 respectus ad creaturam, et ita ad essentiam pertinet. Ergo et haec
-est falsa, pater diligit filium spiritu sancto.</p>
-<p title="I q. 37 a. 2 s. c."><a name="29960"><span class=
-"ref">[29960] I&ordf; q. 37 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+est falsa, pater diligit filium spiritu sancto.</p><p title="I q. 37 a. 2 s. c."><a name="29960"><span class="ref">[29960] Iª q. 37 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, VI de Trin., quod <i>spiritus sanctus est
 quo genitus a generante diligitur, genitoremque suum
-diligit</i>.</p>
-<p title="I q. 37 a. 2 co."><a name="29961"><span class=
-"ref">[29961] I&ordf; q. 37 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+diligit</i>.</p><p title="I q. 37 a. 2 co."><a name="29961"><span class="ref">[29961] Iª q. 37 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod circa hanc quaestionem difficultatem affert quod, cum dicitur,
 pater diligit filium spiritu sancto, cum ablativus construatur in
 habitudine alicuius causae, videtur quod spiritus sanctus sit
@@ -4415,17 +3607,13 @@
 producere flores. Sicut ergo dicitur arbor florens floribus, ita
 dicitur pater dicens verbo vel filio, se et creaturam, et pater et
 filius dicuntur diligentes spiritu sancto, vel amore procedente, et
-se et nos.</p>
-<p title="I q. 37 a. 2 ad 1"><a name="29962"><span class=
-"ref">[29962] I&ordf; q. 37 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+se et nos.</p><p title="I q. 37 a. 2 ad 1"><a name="29962"><span class="ref">[29962] Iª q. 37 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod esse sapientem vel intelligentem in divinis non
 sumitur nisi essentialiter, et ideo non potest dici quod pater sit
 sapiens vel intelligens filio. Sed diligere sumitur non solum
 essentialiter, sed etiam notionaliter. Et secundum hoc, possumus
 dicere quod pater et filius diligunt se spiritu sancto, ut dictum
-est.</p>
-<p title="I q. 37 a. 2 ad 2"><a name="29963"><span class=
-"ref">[29963] I&ordf; q. 37 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+est.</p><p title="I q. 37 a. 2 ad 2"><a name="29963"><span class="ref">[29963] Iª q. 37 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, quando in intellectu alicuius actionis importatur
 determinatus effectus, potest denominari principium actionis et ab
 actione et ab effectu; sicut possumus dicere quod arbor est florens
@@ -4441,9 +3629,7 @@
 cum dicere sit producere verbum. Et similiter diligere, prout
 notionaliter sumitur, est producere amorem. Et ideo potest dici
 quod pater diligit filium spiritu sancto, tanquam persona
-procedente, et ipsa dilectione, tanquam actu notionali.</p>
-<p title="I q. 37 a. 2 ad 3"><a name="29964"><span class=
-"ref">[29964] I&ordf; q. 37 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+procedente, et ipsa dilectione, tanquam actu notionali.</p><p title="I q. 37 a. 2 ad 3"><a name="29964"><span class="ref">[29964] Iª q. 37 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod pater non solum filium, sed etiam se et nos diligit
 spiritu sancto. Quia, ut dictum est diligere, prout notionaliter
 sumitur, non solum importat productionem divinae personae, sed
@@ -4456,48 +3642,30 @@
 Et sic etiam patet quod respectus importatur ad creaturam et in
 verbo et in amore procedente, quasi secundario; inquantum scilicet
 veritas et bonitas divina est principium intelligendi et amandi
-omnem creaturam.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 38</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 38 pr."><a name="29965"><span class="ref">[29965]
-I&ordf; q. 38 pr.</span></a> Consequenter quaeritur de dono. Et
+omnem creaturam.</p></div></div><div class="q" id="q38"><h2>Quaestio 38</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 38 pr."><a name="29965"><span class="ref">[29965]
+Iª q. 38 pr.</span></a> Consequenter quaeritur de dono. Et
 circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum donum possit esse nomen
-personale. Secundo, utrum sit proprium spiritus sancti.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 38 a. 1 arg. 1"><a name="29966"><span class=
-"ref">[29966] I&ordf; q. 38 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+personale. Secundo, utrum sit proprium spiritus sancti.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 38 a. 1 arg. 1"><a name="29966"><span class="ref">[29966] Iª q. 38 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod donum non sit nomen personale. Omne enim
 nomen personale importat aliquam distinctionem in divinis. Sed
 nomen doni non importat aliquam distinctionem in divinis, dicit
 enim Augustinus, XV de Trin., quod <i>spiritus sanctus ita datur
 sicut Dei donum, ut etiam seipsum det sicut Deus</i>. Ergo donum
-non est nomen personale.</p>
-<p title="I q. 38 a. 1 arg. 2"><a name="29967"><span class=
-"ref">[29967] I&ordf; q. 38 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+non est nomen personale.</p><p title="I q. 38 a. 1 arg. 2"><a name="29967"><span class="ref">[29967] Iª q. 38 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 nullum nomen personale convenit essentiae divinae. Sed essentia
 divina est donum quod pater dat filio, ut patet per Hilarium, IX de
-Trin. Ergo donum non est nomen personale.</p>
-<p title="I q. 38 a. 1 arg. 3"><a name="29968"><span class=
-"ref">[29968] I&ordf; q. 38 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+Trin. Ergo donum non est nomen personale.</p><p title="I q. 38 a. 1 arg. 3"><a name="29968"><span class="ref">[29968] Iª q. 38 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 secundum Damascenum, nihil est subiectum aut serviens in divinis
 personis. Sed donum importat quandam subiectionem et ad eum cui
 datur, et ad eum a quo datur. Ergo donum non est nomen
-personale.</p>
-<p title="I q. 38 a. 1 arg. 4"><a name="29969"><span class=
-"ref">[29969] I&ordf; q. 38 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, donum
+personale.</p><p title="I q. 38 a. 1 arg. 4"><a name="29969"><span class="ref">[29969] Iª q. 38 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, donum
 importat respectum ad creaturam, et ita videtur de Deo dici ex
 tempore. Sed nomina personalia dicuntur de Deo ab aeterno, ut pater
-et filius. Ergo donum non est nomen personale.</p>
-<p title="I q. 38 a. 1 s. c."><a name="29970"><span class=
-"ref">[29970] I&ordf; q. 38 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+et filius. Ergo donum non est nomen personale.</p><p title="I q. 38 a. 1 s. c."><a name="29970"><span class="ref">[29970] Iª q. 38 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, XV de Trin., <i>sicut corpus carnis nihil
 aliud est quam caro, sic donum spiritus sancti nihil aliud est quam
 spiritus sanctus</i>. Sed spiritus sanctus est nomen personale.
-Ergo et donum.</p>
-<p title="I q. 38 a. 1 co."><a name="29971"><span class=
-"ref">[29971] I&ordf; q. 38 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+Ergo et donum.</p><p title="I q. 38 a. 1 co."><a name="29971"><span class="ref">[29971] Iª q. 38 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod in nomine doni importatur aptitudo ad hoc quod donetur. Quod
 autem donatur, habet habitudinem et ad id a quo datur, et ad id cui
 datur, non enim daretur ab aliquo nisi esset eius; et ad hoc alicui
@@ -4514,9 +3682,7 @@
 potest habere divinam personam. Sed ad hoc quod sic eam habeat, non
 potest propria virtute pervenire, unde oportet quod hoc ei desuper
 detur; hoc enim dari nobis dicitur, quod aliunde habemus. Et sic
-divinae personae competit dari, et esse donum.</p>
-<p title="I q. 38 a. 1 ad 1"><a name="29972"><span class=
-"ref">[29972] I&ordf; q. 38 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+divinae personae competit dari, et esse donum.</p><p title="I q. 38 a. 1 ad 1"><a name="29972"><span class="ref">[29972] Iª q. 38 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod nomen doni importat distinctionem personalem,
 secundum quod donum dicitur esse alicuius per originem. Et tamen
 spiritus sanctus dat seipsum, inquantum est sui ipsius, ut potens
@@ -4532,54 +3698,36 @@
 aliquid creatum. Tertio modo dicitur hoc esse huius per originem
 tantum, et sic filius est patris, et spiritus sanctus utriusque.
 Inquantum ergo donum hoc modo dicitur esse dantis, sic distinguitur
-a dante personaliter, et est nomen personale.</p>
-<p title="I q. 38 a. 1 ad 2"><a name="29973"><span class=
-"ref">[29973] I&ordf; q. 38 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+a dante personaliter, et est nomen personale.</p><p title="I q. 38 a. 1 ad 2"><a name="29973"><span class="ref">[29973] Iª q. 38 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod essentia dicitur esse donum patris primo modo, quia
-essentia est patris per modum identitatis.</p>
-<p title="I q. 38 a. 1 ad 3"><a name="29974"><span class=
-"ref">[29974] I&ordf; q. 38 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+essentia est patris per modum identitatis.</p><p title="I q. 38 a. 1 ad 3"><a name="29974"><span class="ref">[29974] Iª q. 38 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod donum, secundum quod est nomen personale in divinis,
 non importat subiectionem, sed originem tantum, in comparatione ad
 dantem. In comparatione vero ad eum cui datur, importat liberum
-usum vel fruitionem, ut dictum est.</p>
-<p title="I q. 38 a. 1 ad 4"><a name="29975"><span class=
-"ref">[29975] I&ordf; q. 38 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+usum vel fruitionem, ut dictum est.</p><p title="I q. 38 a. 1 ad 4"><a name="29975"><span class="ref">[29975] Iª q. 38 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod donum non dicitur ex eo quod actu datur, sed
 inquantum habet aptitudinem ut possit dari. Unde ab aeterno divina
 persona dicitur donum, licet ex tempore detur. Nec tamen per hoc
 quod importatur respectus ad creaturam, oportet quod sit
 essentiale, sed quod aliquid essentiale in suo intellectu
 includatur, sicut essentia includitur in intellectu personae, ut
-supra dictum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 38 a. 2 arg. 1"><a name="29976"><span class=
-"ref">[29976] I&ordf; q. 38 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+supra dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 38 a. 2 arg. 1"><a name="29976"><span class="ref">[29976] Iª q. 38 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod donum non sit proprium nomen spiritus
 sancti. Donum enim dicitur ex eo quod datur. Sed, sicut dicitur
 Isa. IX, <i>filius datus est nobis</i>. Ergo esse donum convenit
-filio, sicut spiritui sancto.</p>
-<p title="I q. 38 a. 2 arg. 2"><a name="29977"><span class=
-"ref">[29977] I&ordf; q. 38 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, omne
+filio, sicut spiritui sancto.</p><p title="I q. 38 a. 2 arg. 2"><a name="29977"><span class="ref">[29977] Iª q. 38 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, omne
 nomen proprium alicuius personae significat aliquam eius
 proprietatem. Sed hoc nomen donum non significat proprietatem
 aliquam spiritus sancti. Ergo donum non est proprium nomen spiritus
-sancti.</p>
-<p title="I q. 38 a. 2 arg. 3"><a name="29978"><span class=
-"ref">[29978] I&ordf; q. 38 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+sancti.</p><p title="I q. 38 a. 2 arg. 3"><a name="29978"><span class="ref">[29978] Iª q. 38 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 spiritus sanctus potest dici spiritus alicuius hominis, ut supra
 dictum est. Sed non potest dici donum alicuius hominis, sed solum
-donum Dei. Ergo donum non est proprium nomen spiritus sancti.</p>
-<p title="I q. 38 a. 2 s. c."><a name="29979"><span class=
-"ref">[29979] I&ordf; q. 38 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+donum Dei. Ergo donum non est proprium nomen spiritus sancti.</p><p title="I q. 38 a. 2 s. c."><a name="29979"><span class="ref">[29979] Iª q. 38 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, in IV de Trin., <i>sicut natum esse est
 filio a patre esse, ita spiritui sancto donum Dei esse est a patre
 et filio procedere</i>. Sed spiritus sanctus sortitur proprium
 nomen inquantum procedit a patre et filio. Ergo et donum est
-proprium nomen spiritus sancti.</p>
-<p title="I q. 38 a. 2 co."><a name="29980"><span class=
-"ref">[29980] I&ordf; q. 38 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+proprium nomen spiritus sancti.</p><p title="I q. 38 a. 2 co."><a name="29980"><span class="ref">[29980] Iª q. 38 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod donum, secundum quod personaliter sumitur in divinis, est
 proprium nomen spiritus sancti. Ad cuius evidentiam, sciendum est
 quod donum proprie est datio irreddibilis, secundum philosophum,
@@ -4591,33 +3739,23 @@
 dona gratuita donantur. Unde, cum spiritus sanctus procedat ut
 amor, sicut iam dictum est, procedit in ratione doni primi. Unde
 dicit Augustinus, XV de Trin., quod <i>per donum quod est spiritus
-sanctus, multa propria dona dividuntur membris Christi</i>.</p>
-<p title="I q. 38 a. 2 ad 1"><a name="29981"><span class=
-"ref">[29981] I&ordf; q. 38 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+sanctus, multa propria dona dividuntur membris Christi</i>.</p><p title="I q. 38 a. 2 ad 1"><a name="29981"><span class="ref">[29981] Iª q. 38 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, sicut filius, quia procedit per modum verbi, quod de
 ratione sua habet quod sit similitudo sui principii dicitur proprie
 imago, licet etiam spiritus sanctus sit similis patri; ita etiam
 spiritus sanctus, quia a patre procedit ut amor, dicitur proprie
 donum, licet etiam filius detur. Hoc enim ipsum quod filius datur,
 est ex patris amore, secundum illud Ioan. III, <i>sic Deus dilexit
-mundum, ut filium suum unigenitum daret</i>.</p>
-<p title="I q. 38 a. 2 ad 2"><a name="29982"><span class=
-"ref">[29982] I&ordf; q. 38 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+mundum, ut filium suum unigenitum daret</i>.</p><p title="I q. 38 a. 2 ad 2"><a name="29982"><span class="ref">[29982] Iª q. 38 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in nomine doni importatur quod sit dantis per
 originem. Et sic importatur proprietas originis spiritus sancti,
-quae est processio.</p>
-<p title="I q. 38 a. 2 ad 3"><a name="29983"><span class=
-"ref">[29983] I&ordf; q. 38 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+quae est processio.</p><p title="I q. 38 a. 2 ad 3"><a name="29983"><span class="ref">[29983] Iª q. 38 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod donum, antequam detur, est tantum dantis, sed
 postquam datur, est eius cui datur. Quia igitur donum non importat
 dationem in actu, non potest dici quod sit donum hominis; sed donum
 Dei dantis. Cum autem iam datum est, tunc hominis est vel spiritus
-vel datum.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 39</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 39 pr."><a name="29984"><span class="ref">[29984]
-I&ordf; q. 39 pr.</span></a> Post ea quae de personis divinis
+vel datum.</p></div></div><div class="q" id="q39"><h2>Quaestio 39</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 39 pr."><a name="29984"><span class="ref">[29984]
+Iª q. 39 pr.</span></a> Post ea quae de personis divinis
 absolute tractata sunt, considerandum restat de personis in
 comparatione ad essentiam, et ad proprietates, et ad actus
 notionales; et de comparatione ipsarum ad invicem. Quantum igitur
@@ -4631,35 +3769,23 @@
 acceptis. Sexto, utrum nomina personarum praedicari possint de
 nominibus essentialibus concretis. Septimo, utrum essentialia
 attributa sint approprianda personis. Octavo, quod attributum
-cuique personae debeat appropriari.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 39 a. 1 arg. 1"><a name="29985"><span class=
-"ref">[29985] I&ordf; q. 39 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+cuique personae debeat appropriari.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 39 a. 1 arg. 1"><a name="29985"><span class="ref">[29985] Iª q. 39 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod in divinis essentia non sit idem quod
 persona. In quibuscumque enim essentia est idem quod persona seu
 suppositum, oportet quod sit tantum unum suppositum unius naturae,
 ut patet in omnibus substantiis separatis, eorum enim quae sunt
 idem re, unum multiplicari non potest, quin multiplicetur et
 reliquum. Sed in divinis est una essentia et tres personae, ut ex
-supra dictis patet. Ergo essentia non est idem quod persona.</p>
-<p title="I q. 39 a. 1 arg. 2"><a name="29986"><span class=
-"ref">[29986] I&ordf; q. 39 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+supra dictis patet. Ergo essentia non est idem quod persona.</p><p title="I q. 39 a. 1 arg. 2"><a name="29986"><span class="ref">[29986] Iª q. 39 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 affirmatio et negatio simul et semel non verificantur de eodem. Sed
 affirmatio et negatio verificantur de essentia et persona, nam
 persona est distincta, essentia vero non est distincta. Ergo
-persona et essentia non sunt idem.</p>
-<p title="I q. 39 a. 1 arg. 3"><a name="29987"><span class=
-"ref">[29987] I&ordf; q. 39 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, nihil
+persona et essentia non sunt idem.</p><p title="I q. 39 a. 1 arg. 3"><a name="29987"><span class="ref">[29987] Iª q. 39 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, nihil
 subiicitur sibi ipsi. Sed persona subiicitur essentiae, unde
 suppositum vel hypostasis nominatur. Ergo persona non est idem quod
-essentia.</p>
-<p title="I q. 39 a. 1 s. c."><a name="29988"><span class=
-"ref">[29988] I&ordf; q. 39 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+essentia.</p><p title="I q. 39 a. 1 s. c."><a name="29988"><span class="ref">[29988] Iª q. 39 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, VII de Trin., <i>cum dicimus personam
-patris, non aliud dicimus quam substantiam patris</i>.</p>
-<p title="I q. 39 a. 1 co."><a name="29989"><span class=
-"ref">[29989] I&ordf; q. 39 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+patris, non aliud dicimus quam substantiam patris</i>.</p><p title="I q. 39 a. 1 co."><a name="29989"><span class="ref">[29989] Iª q. 39 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod considerantibus divinam simplicitatem, quaestio ista in
 manifesto habet veritatem. Ostensum est enim supra quod divina
 simplicitas hoc requirit, quod in Deo sit idem essentia et
@@ -4679,65 +3805,45 @@
 ad essentiam comparata, non differt re, sed ratione tantum,
 comparata autem ad oppositam relationem, habet, virtute
 oppositionis, realem distinctionem. Et sic remanet una essentia, et
-tres personae.</p>
-<p title="I q. 39 a. 1 ad 1"><a name="29990"><span class=
-"ref">[29990] I&ordf; q. 39 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+tres personae.</p><p title="I q. 39 a. 1 ad 1"><a name="29990"><span class="ref">[29990] Iª q. 39 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod in creaturis non potest esse distinctio suppositorum
 per relationes, sed oportet quod sit per essentialia principia,
 quia relationes non sunt subsistentes in creaturis. In divinis
 autem relationes sunt subsistentes, et ideo, secundum quod habent
 oppositionem ad invicem, possunt distinguere supposita. Neque tamen
 distinguitur essentia, quia relationes ipsae non distinguuntur ab
-invicem secundum quod sunt realiter idem cum essentia.</p>
-<p title="I q. 39 a. 1 ad 2"><a name="29991"><span class=
-"ref">[29991] I&ordf; q. 39 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+invicem secundum quod sunt realiter idem cum essentia.</p><p title="I q. 39 a. 1 ad 2"><a name="29991"><span class="ref">[29991] Iª q. 39 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, inquantum essentia et persona in divinis differunt
 secundum intelligentiae rationem, sequitur quod aliquid possit
 affirmari de uno, quod negatur de altero, et per consequens quod,
-supposito uno, non supponatur alterum.</p>
-<p title="I q. 39 a. 1 ad 3"><a name="29992"><span class=
-"ref">[29992] I&ordf; q. 39 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+supposito uno, non supponatur alterum.</p><p title="I q. 39 a. 1 ad 3"><a name="29992"><span class="ref">[29992] Iª q. 39 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod rebus divinis nomina imponimus secundum modum rerum
 creatarum, ut supra dictum est. Et quia naturae rerum creatarum
 individuantur per materiam, quae subiicitur naturae speciei, inde
 est quod individua dicuntur subiecta, vel supposita, vel
 hypostases. Et propter hoc etiam divinae personae supposita vel
 hypostases nominantur, non quod ibi sit aliqua suppositio vel
-subiectio secundum rem.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 39 a. 2 arg. 1"><a name="29993"><span class=
-"ref">[29993] I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+subiectio secundum rem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 39 a. 2 arg. 1"><a name="29993"><span class="ref">[29993] Iª q. 39 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod non sit dicendum tres personas esse unius
 essentiae. Dicit enim Hilarius, in libro de Synod., quod pater et
 filius et spiritus sanctus <i>sunt quidem per substantiam tria, per
 consonantiam vero unum</i>. Sed substantia Dei est eius essentia.
-Ergo tres personae non sunt unius essentiae.</p>
-<p title="I q. 39 a. 2 arg. 2"><a name="29994"><span class=
-"ref">[29994] I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, non
+Ergo tres personae non sunt unius essentiae.</p><p title="I q. 39 a. 2 arg. 2"><a name="29994"><span class="ref">[29994] Iª q. 39 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, non
 est affirmandum aliquid de divinis, quod auctoritate Scripturae
 sacrae non est expressum, ut patet per Dionysium, I cap. de Div.
 Nom. Sed nunquam in Scriptura sacra exprimitur quod pater et filius
 et spiritus sanctus sunt unius essentiae. Ergo hoc non est
-asserendum.</p>
-<p title="I q. 39 a. 2 arg. 3"><a name="29995"><span class=
-"ref">[29995] I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+asserendum.</p><p title="I q. 39 a. 2 arg. 3"><a name="29995"><span class="ref">[29995] Iª q. 39 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 natura divina est idem quod essentia. Sufficeret ergo dicere quod
-tres personae sunt unius naturae.</p>
-<p title="I q. 39 a. 2 arg. 4"><a name="29996"><span class=
-"ref">[29996] I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, non
+tres personae sunt unius naturae.</p><p title="I q. 39 a. 2 arg. 4"><a name="29996"><span class="ref">[29996] Iª q. 39 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, non
 consuevit dici quod persona sit essentiae, sed magis quod essentia
 sit personae. Ergo neque convenienter videtur dici quod tres
-personae sunt unius essentiae.</p>
-<p title="I q. 39 a. 2 arg. 5"><a name="29997"><span class=
-"ref">[29997] I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea,
+personae sunt unius essentiae.</p><p title="I q. 39 a. 2 arg. 5"><a name="29997"><span class="ref">[29997] Iª q. 39 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea,
 Augustinus dicit quod non dicimus tres personas esse ex una
 essentia, ne intelligatur in divinis aliud esse essentia et
 persona. Sed sicut praepositiones sunt transitivae, ita et obliqui.
 Ergo, pari ratione, non est dicendum quod tres personae sunt unius
-essentiae.</p>
-<p title="I q. 39 a. 2 arg. 6"><a name="29998"><span class=
-"ref">[29998] I&ordf; q. 39 a. 2 arg. 6</span></a> Praeterea, id
+essentiae.</p><p title="I q. 39 a. 2 arg. 6"><a name="29998"><span class="ref">[29998] Iª q. 39 a. 2 arg. 6</span></a> Praeterea, id
 quod potest esse erroris occasio, non est in divinis dicendum. Sed
 cum dicuntur tres personae unius essentiae vel substantiae datur
 erroris occasio. Quia, ut Hilarius dicit, in libro de Synod.,
@@ -4745,14 +3851,10 @@
 nuncupationes habeat, subsistentem significat; aut divisam unam
 substantiam duas imperfectas fecisse substantias; aut tertiam
 priorem substantiam, quae a duobus et usurpata sit et assumpta</i>.
-Non est ergo dicendum tres personas esse unius substantiae.</p>
-<p title="I q. 39 a. 2 s. c."><a name="29999"><span class=
-"ref">[29999] I&ordf; q. 39 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+Non est ergo dicendum tres personas esse unius substantiae.</p><p title="I q. 39 a. 2 s. c."><a name="29999"><span class="ref">[29999] Iª q. 39 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, in libro II contra Maximinum, quod hoc nomen
 homousion, quod in Concilio Nicaeno adversus Arianos firmatum est,
-idem significat quod tres personas esse unius essentiae.</p>
-<p title="I q. 39 a. 2 co."><a name="30000"><span class=
-"ref">[30000] I&ordf; q. 39 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+idem significat quod tres personas esse unius essentiae.</p><p title="I q. 39 a. 2 co."><a name="30000"><span class="ref">[30000] Iª q. 39 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, sicut supra dictum est, intellectus noster res divinas
 nominat, non secundum modum earum, quia sic eas cognoscere non
 potest; sed secundum modum in rebus creatis inventum. Et quia in
@@ -4769,29 +3871,21 @@
 similiter, quia in divinis, multiplicatis personis, non
 multiplicatur essentia, dicimus unam essentiam esse trium
 personarum; et tres personas unius essentiae, ut intelligantur isti
-genitivi construi in designatione formae.</p>
-<p title="I q. 39 a. 2 ad 1"><a name="30001"><span class=
-"ref">[30001] I&ordf; q. 39 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+genitivi construi in designatione formae.</p><p title="I q. 39 a. 2 ad 1"><a name="30001"><span class="ref">[30001] Iª q. 39 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod substantia sumitur pro hypostasi; et non pro
-essentia.</p>
-<p title="I q. 39 a. 2 ad 2"><a name="30002"><span class=
-"ref">[30002] I&ordf; q. 39 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+essentia.</p><p title="I q. 39 a. 2 ad 2"><a name="30002"><span class="ref">[30002] Iª q. 39 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, licet tres personas esse unius essentiae non
 inveniatur in sacra Scriptura per haec verba, invenitur tamen
 quantum ad hunc sensum, sicut ibi, <i>ego et pater unum sumus; et,
 ego in patre, et pater in me est</i>. Et per multa alia haberi
-potest idem.</p>
-<p title="I q. 39 a. 2 ad 3"><a name="30003"><span class=
-"ref">[30003] I&ordf; q. 39 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+potest idem.</p><p title="I q. 39 a. 2 ad 3"><a name="30003"><span class="ref">[30003] Iª q. 39 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, quia natura designat principium actus, essentia vero
 ab essendo dicitur, possunt dici aliqua unius naturae, quae
 conveniunt in aliquo actu, sicut omnia calefacientia, sed unius
 essentiae dici non possunt, nisi quorum est unum esse. Et ideo
 magis exprimitur unitas divina per hoc quod dicitur quod tres
 personae sunt unius essentiae, quam si diceretur quod sunt unius
-naturae.</p>
-<p title="I q. 39 a. 2 ad 4"><a name="30004"><span class=
-"ref">[30004] I&ordf; q. 39 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+naturae.</p><p title="I q. 39 a. 2 ad 4"><a name="30004"><span class="ref">[30004] Iª q. 39 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod forma, absolute accepta, consuevit significari ut
 eius cuius est forma, ut virtus Petri. E converso autem, res habens
 formam aliquam non consuevit significari ut eius, nisi cum volumus
@@ -4804,9 +3898,7 @@
 personae, convenienter essentia personae dicitur. Non autem e
 converso, nisi aliquid addatur ad designationem essentiae; ut si
 dicatur quod pater est persona divinae essentiae, vel quod tres
-personae sunt unius essentiae.</p>
-<p title="I q. 39 a. 2 ad 5"><a name="30005"><span class=
-"ref">[30005] I&ordf; q. 39 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
+personae sunt unius essentiae.</p><p title="I q. 39 a. 2 ad 5"><a name="30005"><span class="ref">[30005] Iª q. 39 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod haec praepositio ex vel de non designat habitudinem
 causae formalis, sed magis habitudinem causae efficientis vel
 materialis. Quae quidem causae in omnibus distinguuntur ab his
@@ -4815,48 +3907,32 @@
 omnibus rebus immaterialibus. Et ideo per hoc quod dicimus tres
 personas unius essentiae, significando essentiam in habitudine
 formae, non ostenditur aliud esse essentia quam persona, quod
-ostenderetur, si diceremus tres personas ex eadem essentia.</p>
-<p title="I q. 39 a. 2 ad 6"><a name="30006"><span class=
-"ref">[30006] I&ordf; q. 39 a. 2 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum
+ostenderetur, si diceremus tres personas ex eadem essentia.</p><p title="I q. 39 a. 2 ad 6"><a name="30006"><span class="ref">[30006] Iª q. 39 a. 2 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum
 quod, sicut Hilarius dicit, in libro de Synod., <i>male sanctis
 rebus praeiudicatur, si, quia non sanctae a quibusdam habentur,
 esse non debeant. Sic, si male intelligitur homousion, quid ad me
 bene intelligentem? Sit ergo una substantia ex naturae genitae
 proprietate, non sit autem ex portione, aut ex unione, aut ex
-communione</i>.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I q. 39 a. 3 arg. 1"><a name="30007"><span class=
-"ref">[30007] I&ordf; q. 39 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
+communione</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 39 a. 3 arg. 1"><a name="30007"><span class="ref">[30007] Iª q. 39 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
 proceditur. Videtur quod nomina essentialia, ut hoc nomen Deus, non
 praedicentur singulariter de tribus personis, sed pluraliter. Sicut
 enim homo significatur ut habens humanitatem, ita Deus significatur
 ut habens deitatem. Sed tres personae sunt tres habentes deitatem.
-Ergo tres personae sunt tres dii.</p>
-<p title="I q. 39 a. 3 arg. 2"><a name="30008"><span class=
-"ref">[30008] I&ordf; q. 39 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, Gen.
+Ergo tres personae sunt tres dii.</p><p title="I q. 39 a. 3 arg. 2"><a name="30008"><span class="ref">[30008] Iª q. 39 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, Gen.
 I, ubi dicitur, <i>in principio creavit Deus caelum et terram</i>,
 Hebraica veritas habet Elohim, quod potest interpretari dii, sive
 iudices. Et hoc dicitur propter pluralitatem personarum. Ergo tres
-personae sunt plures dii, et non unus Deus.</p>
-<p title="I q. 39 a. 3 arg. 3"><a name="30009"><span class=
-"ref">[30009] I&ordf; q. 39 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, hoc
+personae sunt plures dii, et non unus Deus.</p><p title="I q. 39 a. 3 arg. 3"><a name="30009"><span class="ref">[30009] Iª q. 39 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, hoc
 nomen res, cum absolute dicatur, videtur ad substantiam pertinere.
 Sed hoc nomen pluraliter praedicatur de tribus personis, dicit enim
 Augustinus, in libro de Doctr. Christ., <i>res quibus fruendum est,
 sunt pater et filius et spiritus sanctus</i>. Ergo et alia nomina
-essentialia pluraliter praedicari possunt de tribus personis.</p>
-<p title="I q. 39 a. 3 arg. 4"><a name="30010"><span class=
-"ref">[30010] I&ordf; q. 39 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, sicut
+essentialia pluraliter praedicari possunt de tribus personis.</p><p title="I q. 39 a. 3 arg. 4"><a name="30010"><span class="ref">[30010] Iª q. 39 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, sicut
 hoc nomen Deus significat habentem deitatem, ita hoc nomen persona
 significat subsistentem in natura aliqua intellectuali. Sed dicimus
-tres personas. Ergo, eadem ratione, dicere possumus tres deos.</p>
-<p title="I q. 39 a. 3 s. c."><a name="30011"><span class=
-"ref">[30011] I&ordf; q. 39 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
+tres personas. Ergo, eadem ratione, dicere possumus tres deos.</p><p title="I q. 39 a. 3 s. c."><a name="30011"><span class="ref">[30011] Iª q. 39 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicitur Deut. VI, <i>audi, Israel, dominus Deus tuus, Deus
-unus est</i>.</p>
-<p title="I q. 39 a. 3 co."><a name="30012"><span class=
-"ref">[30012] I&ordf; q. 39 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
+unus est</i>.</p><p title="I q. 39 a. 3 co."><a name="30012"><span class="ref">[30012] Iª q. 39 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod nominum essentialium quaedam significant essentiam
 substantive, quaedam vero adiective. Ea quidem quae substantive
 essentiam significant, praedicantur de tribus personis singulariter
@@ -4889,77 +3965,53 @@
 pluralitatem suppositorum. Dicimus enim tres existentes vel tres
 sapientes, aut tres aeternos et increatos et immensos, si adiective
 sumantur. Si vero substantive sumantur, dicimus unum increatum,
-immensum et aeternum, ut Athanasius dicit.</p>
-<p title="I q. 39 a. 3 ad 1"><a name="30013"><span class=
-"ref">[30013] I&ordf; q. 39 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+immensum et aeternum, ut Athanasius dicit.</p><p title="I q. 39 a. 3 ad 1"><a name="30013"><span class="ref">[30013] Iª q. 39 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, licet Deus significet habentem deitatem, est tamen
 alius modus significandi, nam Deus dicitur substantive, sed habens
 deitatem dicitur adiective. Unde, licet sint tres habentes
-deitatem, non tamen sequitur quod sint tres dii.</p>
-<p title="I q. 39 a. 3 ad 2"><a name="30014"><span class=
-"ref">[30014] I&ordf; q. 39 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+deitatem, non tamen sequitur quod sint tres dii.</p><p title="I q. 39 a. 3 ad 2"><a name="30014"><span class="ref">[30014] Iª q. 39 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod diversae linguae habent diversum modum loquendi.
 Unde, sicut propter pluralitatem suppositorum Graeci dicunt tres
 hypostases, ita et in Hebraeo dicitur pluraliter Elohim. Nos autem
 non dicimus pluraliter neque deos neque substantias, ne pluralitas
-ad substantiam referatur.</p>
-<p title="I q. 39 a. 3 ad 3"><a name="30015"><span class=
-"ref">[30015] I&ordf; q. 39 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+ad substantiam referatur.</p><p title="I q. 39 a. 3 ad 3"><a name="30015"><span class="ref">[30015] Iª q. 39 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod hoc nomen res est de transcendentibus. Unde, secundum
 quod pertinet ad relationem, pluraliter praedicatur in divinis,
 secundum vero quod pertinet ad substantiam, singulariter
 praedicatur. Unde Augustinus dicit ibidem quod <i>eadem Trinitas
-quaedam summa res est</i>.</p>
-<p title="I q. 39 a. 3 ad 4"><a name="30016"><span class=
-"ref">[30016] I&ordf; q. 39 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+quaedam summa res est</i>.</p><p title="I q. 39 a. 3 ad 4"><a name="30016"><span class="ref">[30016] Iª q. 39 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod forma significata per hoc nomen persona, non est
 essentia vel natura, sed personalitas. Unde, cum sint tres
 personalitates, idest tres personales proprietates, in patre et
 filio et spiritu sancto, non singulariter, sed pluraliter
-praedicatur de tribus.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I q. 39 a. 4 arg. 1"><a name="30017"><span class=
-"ref">[30017] I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
+praedicatur de tribus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 39 a. 4 arg. 1"><a name="30017"><span class="ref">[30017] Iª q. 39 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
 proceditur. Videtur quod nomina essentialia concretiva non possunt
 supponere pro persona, ita quod haec sit vera, Deus genuit Deum.
 Quia, ut sophistae dicunt, terminus singularis idem significat et
 supponit. Sed hoc nomen Deus videtur esse terminus singularis, cum
 pluraliter praedicari non possit, ut dictum est. Ergo, cum
 significet essentiam, videtur quod supponat pro essentia, et non
-pro persona.</p>
-<p title="I q. 39 a. 4 arg. 2"><a name="30018"><span class=
-"ref">[30018] I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+pro persona.</p><p title="I q. 39 a. 4 arg. 2"><a name="30018"><span class="ref">[30018] Iª q. 39 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 terminus in subiecto positus non restringitur per terminum positum
 in praedicato, ratione significationis; sed solum ratione temporis
 consignificati. Sed cum dico, Deus creat, hoc nomen Deus supponit
 pro essentia. Ergo cum dicitur, Deus genuit, non potest iste
 terminus Deus, ratione praedicati notionalis, supponere pro
-persona.</p>
-<p title="I q. 39 a. 4 arg. 3"><a name="30019"><span class=
-"ref">[30019] I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, si
+persona.</p><p title="I q. 39 a. 4 arg. 3"><a name="30019"><span class="ref">[30019] Iª q. 39 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, si
 haec est vera, Deus genuit, quia pater generat; pari ratione haec
 erit vera, Deus non generat, quia filius non generat. Ergo est Deus
 generans, et Deus non generans. Et ita videtur sequi quod sint duo
-dii.</p>
-<p title="I q. 39 a. 4 arg. 4"><a name="30020"><span class=
-"ref">[30020] I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, si
+dii.</p><p title="I q. 39 a. 4 arg. 4"><a name="30020"><span class="ref">[30020] Iª q. 39 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, si
 Deus genuit Deum, aut se Deum, aut alium Deum. Sed non se Deum,
 quia, ut Augustinus dicit, in I de Trin., <i>nulla res generat
 seipsam</i>. Neque alium Deum, quia non est nisi unus Deus. Ergo
-haec est falsa, Deus genuit Deum.</p>
-<p title="I q. 39 a. 4 arg. 5"><a name="30021"><span class=
-"ref">[30021] I&ordf; q. 39 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, si
+haec est falsa, Deus genuit Deum.</p><p title="I q. 39 a. 4 arg. 5"><a name="30021"><span class="ref">[30021] Iª q. 39 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, si
 Deus genuit Deum, aut Deum qui est Deus pater, aut Deum qui non est
 Deus pater. Si Deum qui est Deus pater, ergo Deus pater est
 genitus. Si Deum qui non est Deus pater, ergo Deus est qui non est
 Deus pater, quod est falsum. Non ergo potest dici quod Deus genuit
-Deum.</p>
-<p title="I q. 39 a. 4 s. c."><a name="30022"><span class=
-"ref">[30022] I&ordf; q. 39 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
-quod in symbolo dicitur Deum de Deo.</p>
-<p title="I q. 39 a. 4 co."><a name="30023"><span class=
-"ref">[30023] I&ordf; q. 39 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
+Deum.</p><p title="I q. 39 a. 4 s. c."><a name="30022"><span class="ref">[30022] Iª q. 39 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
+quod in symbolo dicitur Deum de Deo.</p><p title="I q. 39 a. 4 co."><a name="30023"><span class="ref">[30023] Iª q. 39 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod quidam dixerunt quod hoc nomen Deus, et similia, proprie
 secundum suam naturam supponunt pro essentia, sed ex adiuncto
 notionali trahuntur ad supponendum pro persona. Et haec opinio
@@ -4977,20 +4029,14 @@
 significatae, quae est deitas. Quandoque vero supponit personam,
 vel unam tantum, ut cum dicitur, Deus generat; vel duas, ut cum
 dicitur Deus spirat; vel tres, ut cum dicitur, <i>regi saeculorum
-immortali, invisibili, soli Deo</i> etc., I Tim. I.</p>
-<p title="I q. 39 a. 4 ad 1"><a name="30024"><span class=
-"ref">[30024] I&ordf; q. 39 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+immortali, invisibili, soli Deo</i> etc., I Tim. I.</p><p title="I q. 39 a. 4 ad 1"><a name="30024"><span class="ref">[30024] Iª q. 39 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod hoc nomen Deus, licet conveniat cum terminis
 singularibus in hoc, quod forma significata non multiplicatur;
 convenit tamen cum terminis communibus in hoc, quod forma
 significata invenitur in pluribus suppositis. Unde non oportet quod
-semper supponat pro essentia quam significat.</p>
-<p title="I q. 39 a. 4 ad 2"><a name="30025"><span class=
-"ref">[30025] I&ordf; q. 39 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+semper supponat pro essentia quam significat.</p><p title="I q. 39 a. 4 ad 2"><a name="30025"><span class="ref">[30025] Iª q. 39 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod obiectio illa procedit contra illos qui dicebant quod
-hoc nomen Deus non habet naturalem suppositionem pro persona.</p>
-<p title="I q. 39 a. 4 ad 3"><a name="30026"><span class=
-"ref">[30026] I&ordf; q. 39 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+hoc nomen Deus non habet naturalem suppositionem pro persona.</p><p title="I q. 39 a. 4 ad 3"><a name="30026"><span class="ref">[30026] Iª q. 39 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod aliter se habet hoc nomen Deus ad supponendum pro
 persona, et hoc nomen homo. Quia enim forma significata per hoc
 nomen homo, idest humanitas, realiter dividitur in diversis
@@ -5012,9 +4058,7 @@
 Deus generans et est Deus non generans, nisi ponatur aliquid
 pertinens ad personas; ut puta si dicamus, pater est Deus generans,
 et filius est Deus non generans. Et ita non sequitur quod sint
-plures dii, quia pater et filius sunt unus Deus, ut dictum est.</p>
-<p title="I q. 39 a. 4 ad 4"><a name="30027"><span class=
-"ref">[30027] I&ordf; q. 39 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
+plures dii, quia pater et filius sunt unus Deus, ut dictum est.</p><p title="I q. 39 a. 4 ad 4"><a name="30027"><span class="ref">[30027] Iª q. 39 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod haec est falsa, pater genuit se Deum, quia ly se, cum
 sit reciprocum, refert idem suppositum. Neque est contrarium quod
 Augustinus dicit, ad maximum, quod Deus pater genuit alterum se.
@@ -5029,9 +4073,7 @@
 deitatis. Quidam tamen concedunt istam, genuit alium Deum, ita quod
 ly alius sit substantivum, et ly Deus appositive construatur cum
 eo. Sed hic est improprius modus loquendi, et evitandus, ne detur
-occasio erroris.</p>
-<p title="I q. 39 a. 4 ad 5"><a name="30028"><span class=
-"ref">[30028] I&ordf; q. 39 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum
+occasio erroris.</p><p title="I q. 39 a. 4 ad 5"><a name="30028"><span class="ref">[30028] Iª q. 39 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod haec est falsa, Deus genuit Deum qui est Deus pater,
 quia, cum ly pater appositive construatur cum ly Deus, restringit
 ipsum ad standum pro persona patris; ut sit sensus, genuit Deum qui
@@ -5049,50 +4091,32 @@
 Negativae vero sensus est, quod esse Deum patrem non tantum
 removeatur a persona filii, sed etiam a divinitate eius sed hoc
 irrationabile videtur, cum, secundum philosophum, de eodem de quo
-est affirmatio, possit etiam esse negatio.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="I q. 39 a. 5 arg. 1"><a name="30029"><span class=
-"ref">[30029] I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic
+est affirmatio, possit etiam esse negatio.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I q. 39 a. 5 arg. 1"><a name="30029"><span class="ref">[30029] Iª q. 39 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic
 proceditur. Videtur quod nomina essentialia in abstracto
 significata possint supponere pro persona, ita quod haec sit vera,
 essentia generat essentiam. Dicit enim Augustinus, VII de Trin.,
 <i>pater et filius sunt una sapientia, quia una essentia; et
 singillatim sapientia de sapientia, sicut essentia de
-essentia</i>.</p>
-<p title="I q. 39 a. 5 arg. 2"><a name="30030"><span class=
-"ref">[30030] I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+essentia</i>.</p><p title="I q. 39 a. 5 arg. 2"><a name="30030"><span class="ref">[30030] Iª q. 39 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 generatis nobis vel corruptis, generantur vel corrumpuntur ea quae
 in nobis sunt. Sed filius generatur. Ergo, cum essentia divina sit
-in filio, videtur quod essentia divina generetur.</p>
-<p title="I q. 39 a. 5 arg. 3"><a name="30031"><span class=
-"ref">[30031] I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, idem
+in filio, videtur quod essentia divina generetur.</p><p title="I q. 39 a. 5 arg. 3"><a name="30031"><span class="ref">[30031] Iª q. 39 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, idem
 est Deus et essentia divina, ut ex supra dictis patet. Sed haec est
 vera, Deus generat Deum, sicut dictum est. Ergo haec est vera,
-essentia generat essentiam.</p>
-<p title="I q. 39 a. 5 arg. 4"><a name="30032"><span class=
-"ref">[30032] I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea, de
+essentia generat essentiam.</p><p title="I q. 39 a. 5 arg. 4"><a name="30032"><span class="ref">[30032] Iª q. 39 a. 5 arg. 4</span></a> Praeterea, de
 quocumque praedicatur aliquid, potest supponere pro illo. Sed
 essentia divina est pater. Ergo essentia potest supponere pro
-persona patris. Et sic essentia generat.</p>
-<p title="I q. 39 a. 5 arg. 5"><a name="30033"><span class=
-"ref">[30033] I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 5</span></a> Praeterea,
+persona patris. Et sic essentia generat.</p><p title="I q. 39 a. 5 arg. 5"><a name="30033"><span class="ref">[30033] Iª q. 39 a. 5 arg. 5</span></a> Praeterea,
 essentia est res generans, quia est pater, qui est generans. Si
 igitur essentia non sit generans, erit essentia res generans et non
-generans, quod est impossibile.</p>
-<p title="I q. 39 a. 5 arg. 6"><a name="30034"><span class=
-"ref">[30034] I&ordf; q. 39 a. 5 arg. 6</span></a> Praeterea,
+generans, quod est impossibile.</p><p title="I q. 39 a. 5 arg. 6"><a name="30034"><span class="ref">[30034] Iª q. 39 a. 5 arg. 6</span></a> Praeterea,
 Augustinus dicit, in IV de Trin., <i>pater est principium totius
 deitatis</i>. Sed non est principium nisi generando vel spirando.
-Ergo pater generat vel spirat deitatem.</p>
-<p title="I q. 39 a. 5 s. c."><a name="30035"><span class=
-"ref">[30035] I&ordf; q. 39 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est
+Ergo pater generat vel spirat deitatem.</p><p title="I q. 39 a. 5 s. c."><a name="30035"><span class="ref">[30035] Iª q. 39 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, in I de Trin., quod <i>nulla res generat
 seipsam</i>. Sed si essentia generat essentiam, non generat nisi
 seipsam, cum nihil sit in Deo, quod distinguatur a divina essentia.
-Ergo essentia non generat essentiam.</p>
-<p title="I q. 39 a. 5 co."><a name="30036"><span class=
-"ref">[30036] I&ordf; q. 39 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum
+Ergo essentia non generat essentiam.</p><p title="I q. 39 a. 5 co."><a name="30036"><span class="ref">[30036] Iª q. 39 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod circa hoc erravit abbas Ioachim, asserens quod, sicut dicitur,
 Deus genuit Deum, ita potest dici quod essentia genuit essentiam;
 considerans quod, propter divinam simplicitatem, non est aliud Deus
@@ -5110,9 +4134,7 @@
 quae sunt propria personarum, quibus ab invicem distinguuntur, non
 possunt essentiae attribui, significaretur enim quod esset
 distinctio in essentia divina, sicut est distinctio in
-suppositis.</p>
-<p title="I q. 39 a. 5 ad 1"><a name="30037"><span class=
-"ref">[30037] I&ordf; q. 39 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+suppositis.</p><p title="I q. 39 a. 5 ad 1"><a name="30037"><span class="ref">[30037] Iª q. 39 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, ad exprimendam unitatem essentiae et personae,
 sancti doctores aliquando expressius locuti sunt quam proprietas
 locutionis patiatur. Unde huiusmodi locutiones non sunt
@@ -5124,29 +4146,21 @@
 quidam ordo attendendus, quia ea quae pertinent ad actum, magis
 propinque se habent ad personas, quia actus sunt suppositorum. Unde
 minus impropria est ista, natura de natura, vel sapientia de
-sapientia, quam essentia de essentia.</p>
-<p title="I q. 39 a. 5 ad 2"><a name="30038"><span class=
-"ref">[30038] I&ordf; q. 39 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+sapientia, quam essentia de essentia.</p><p title="I q. 39 a. 5 ad 2"><a name="30038"><span class="ref">[30038] Iª q. 39 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in creaturis generatum non accipit naturam eandem
 numero quam generans habet, sed aliam numero, quae incipit in eo
 esse per generationem de novo, et desinit esse per corruptionem, et
 ideo generatur et corrumpitur per accidens. Sed Deus genitus eandem
 naturam numero accipit quam generans habet. Et ideo natura divina
-in filio non generatur, neque per se neque per accidens.</p>
-<p title="I q. 39 a. 5 ad 3"><a name="30039"><span class=
-"ref">[30039] I&ordf; q. 39 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+in filio non generatur, neque per se neque per accidens.</p><p title="I q. 39 a. 5 ad 3"><a name="30039"><span class="ref">[30039] Iª q. 39 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, licet Deus et divina essentia sint idem secundum
 rem, tamen, ratione alterius modi significandi, oportet loqui
-diversimode de utroque.</p>
-<p title="I q. 39 a. 5 ad 4"><a name="30040"><span class=
-"ref">[30040] I&ordf; q. 39 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
+diversimode de utroque.</p><p title="I q. 39 a. 5 ad 4"><a name="30040"><span class="ref">[30040] Iª q. 39 a. 5 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod essentia divina praedicatur de patre per modum
 identitatis, propter divinam simplicitatem, nec tamen sequitur quod
 possit supponere pro patre, propter diversum modum significandi.
 Ratio autem procederet in illis, quorum unum praedicatur de altero
-sicut universale de particulari.</p>
-<p title="I q. 39 a. 5 ad 5"><a name="30041"><span class=
-"ref">[30041] I&ordf; q. 39 a. 5 ad 5</span></a> Ad quintum
+sicut universale de particulari.</p><p title="I q. 39 a. 5 ad 5"><a name="30041"><span class="ref">[30041] Iª q. 39 a. 5 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod haec est differentia inter nomina substantiva et
 adiectiva, quia nomina substantiva ferunt suum suppositum,
 adiectiva vero non, sed rem significatam ponunt circa substantivum.
@@ -5162,9 +4176,7 @@
 Deus supponant pro persona, non autem si supponant pro essentia.
 Unde non est contradictio, si dicatur quod essentia est res
 generans, et res non generans, quia primo res tenetur pro persona,
-secundo pro essentia.</p>
-<p title="I q. 39 a. 5 ad 6"><a name="30042"><span class=
-"ref">[30042] I&ordf; q. 39 a. 5 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum
+secundo pro essentia.</p><p title="I q. 39 a. 5 ad 6"><a name="30042"><span class="ref">[30042] Iª q. 39 a. 5 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum
 quod deitas, inquantum est una in pluribus suppositis, habet
 quandam convenientiam cum forma nominis collectivi. Unde cum
 dicitur, pater est principium totius deitatis, potest sumi pro
@@ -5173,11 +4185,7 @@
 ipsius, sicut aliquis de populo dicitur rector totius populi, non
 tamen sui ipsius. Vel potest dici quod est principium totius
 deitatis, non quia eam generet et spiret, sed quia eam, generando
-et spirando, communicat.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="I q. 39 a. 6 arg. 1"><a name="30043"><span class=
-"ref">[30043] I&ordf; q. 39 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic
+et spirando, communicat.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I q. 39 a. 6 arg. 1"><a name="30043"><span class="ref">[30043] Iª q. 39 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic
 proceditur. Videtur quod personae non possint praedicari de
 nominibus essentialibus concretis, ut dicatur, Deus est tres
 personae, vel est Trinitas. Haec enim est falsa, homo est omnis
@@ -5186,21 +4194,15 @@
 similiter ista, Deus est Trinitas, pro nullo suppositorum naturae
 divinae verificari potest, neque enim pater est Trinitas, neque
 filius, neque spiritus sanctus. Ergo haec est falsa, Deus est
-Trinitas.</p>
-<p title="I q. 39 a. 6 arg. 2"><a name="30044"><span class=
-"ref">[30044] I&ordf; q. 39 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+Trinitas.</p><p title="I q. 39 a. 6 arg. 2"><a name="30044"><span class="ref">[30044] Iª q. 39 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 inferiora non praedicantur de suis superioribus nisi accidentali
 praedicatione, ut cum dico, animal est homo, accidit enim animali
 esse hominem. Sed hoc nomen Deus se habet ad tres personas sicut
 commune ad inferiora, ut Damascenus dicit. Ergo videtur quod nomina
 personarum non possint praedicari de hoc nomine Deus, nisi
-accidentaliter.</p>
-<p title="I q. 39 a. 6 s. c."><a name="30045"><span class=
-"ref">[30045] I&ordf; q. 39 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est
+accidentaliter.</p><p title="I q. 39 a. 6 s. c."><a name="30045"><span class="ref">[30045] Iª q. 39 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, in sermone de fide, <i>credimus unum Deum
-unam esse divini nominis Trinitatem</i>.</p>
-<p title="I q. 39 a. 6 co."><a name="30046"><span class=
-"ref">[30046] I&ordf; q. 39 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum
+unam esse divini nominis Trinitatem</i>.</p><p title="I q. 39 a. 6 co."><a name="30046"><span class="ref">[30046] Iª q. 39 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, sicut iam dictum est, licet nomina personalia vel notionalia
 adiectiva non possint praedicari de essentia; tamen substantiva
 possunt, propter realem identitatem essentiae et personae. Essentia
@@ -5209,27 +4211,19 @@
 praedicari; ut si dicamus, essentia est pater et filius et spiritus
 sanctus. Et quia hoc nomen Deus per se habet quod supponat pro
 essentia, ut dictum est, ideo, sicut haec est vera, essentia est
-tres personae, ita haec est vera, Deus est tres personae.</p>
-<p title="I q. 39 a. 6 ad 1"><a name="30047"><span class=
-"ref">[30047] I&ordf; q. 39 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+tres personae, ita haec est vera, Deus est tres personae.</p><p title="I q. 39 a. 6 ad 1"><a name="30047"><span class="ref">[30047] Iª q. 39 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, sicut supra dictum est, hoc nomen homo per se habet
 supponere pro persona; sed ex adiuncto habet quod stet pro natura
 communi. Et ideo haec est falsa, homo est omnis homo, quia pro
 nullo supposito verificari potest. Sed hoc nomen Deus per se habet
 quod stet pro essentia. Unde, licet pro nullo suppositorum divinae
 naturae haec sit vera, Deus est Trinitas, est tamen vera pro
-essentia. Quod non attendens, Porretanus eam negavit.</p>
-<p title="I q. 39 a. 6 ad 2"><a name="30048"><span class=
-"ref">[30048] I&ordf; q. 39 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+essentia. Quod non attendens, Porretanus eam negavit.</p><p title="I q. 39 a. 6 ad 2"><a name="30048"><span class="ref">[30048] Iª q. 39 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, cum dicitur, Deus vel divina essentia est pater, est
 praedicatio per identitatem, non autem sicut inferioris de
 superiori, quia in divinis non est universale et singulare. Unde,
 sicut est per se ista, pater est Deus, ita et ista, Deus est pater;
-et nullo modo per accidens.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="I q. 39 a. 7 arg. 1"><a name="30049"><span class=
-"ref">[30049] I&ordf; q. 39 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic
+et nullo modo per accidens.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="I q. 39 a. 7 arg. 1"><a name="30049"><span class="ref">[30049] Iª q. 39 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic
 proceditur. Videtur quod nomina essentialia non sint approprianda
 personis. Quod enim potest vergere in errorem fidei, vitandum est
 in divinis, quia, ut Hieronymus dicit, <i>ex verbis inordinate
@@ -5237,27 +4231,19 @@
 personis appropriare alicui, potest vergere in errorem fidei, quia
 potest intelligi quod vel illi tantum personae conveniant cui
 appropriantur; vel quod magis conveniant ei quam aliis. Ergo
-essentialia attributa non sunt approprianda personis.</p>
-<p title="I q. 39 a. 7 arg. 2"><a name="30050"><span class=
-"ref">[30050] I&ordf; q. 39 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+essentialia attributa non sunt approprianda personis.</p><p title="I q. 39 a. 7 arg. 2"><a name="30050"><span class="ref">[30050] Iª q. 39 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 essentialia attributa, in abstracto significata, significant per
 modum formae. Sed una persona non se habet ad aliam ut forma, cum
 forma ab eo cuius est forma, supposito non distinguatur. Ergo
 essentialia attributa, maxime in abstracto significata, non debent
-appropriari personis.</p>
-<p title="I q. 39 a. 7 arg. 3"><a name="30051"><span class=
-"ref">[30051] I&ordf; q. 39 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+appropriari personis.</p><p title="I q. 39 a. 7 arg. 3"><a name="30051"><span class="ref">[30051] Iª q. 39 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 proprium prius est appropriato, proprium enim est de ratione
 appropriati. Sed essentialia attributa, secundum modum
 intelligendi, sunt priora personis, sicut commune est prius
 proprio. Ergo essentialia attributa non debent esse
-appropriata.</p>
-<p title="I q. 39 a. 7 s. c."><a name="30052"><span class=
-"ref">[30052] I&ordf; q. 39 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est
+appropriata.</p><p title="I q. 39 a. 7 s. c."><a name="30052"><span class="ref">[30052] Iª q. 39 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod apostolus dicit, I Cor. I, <i>Christum, Dei virtutem et Dei
-sapientiam</i>.</p>
-<p title="I q. 39 a. 7 co."><a name="30053"><span class=
-"ref">[30053] I&ordf; q. 39 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum
+sapientiam</i>.</p><p title="I q. 39 a. 7 co."><a name="30053"><span class="ref">[30053] Iª q. 39 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, ad manifestationem fidei, conveniens fuit essentialia
 attributa personis appropriari. Licet enim Trinitas personarum
 demonstratione probari non possit, ut supra dictum est, convenit
@@ -5276,15 +4262,11 @@
 appropriantur filio, qui procedit per modum intellectus ut verbum.
 Alio modo, per modum dissimilitudinis, sicut potentia appropriatur
 patri, ut Augustinus dicit, quia apud nos patres solent esse
-propter senectutem infirmi; ne tale aliquid suspicemur in Deo.</p>
-<p title="I q. 39 a. 7 ad 1"><a name="30054"><span class=
-"ref">[30054] I&ordf; q. 39 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+propter senectutem infirmi; ne tale aliquid suspicemur in Deo.</p><p title="I q. 39 a. 7 ad 1"><a name="30054"><span class="ref">[30054] Iª q. 39 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod essentialia attributa non sic appropriantur personis
 ut eis esse propria asserantur, sed ad manifestandum personas per
 viam similitudinis vel dissimilitudinis, ut dictum est. Unde nullus
-error fidei sequitur, sed magis manifestatio veritatis.</p>
-<p title="I q. 39 a. 7 ad 2"><a name="30055"><span class=
-"ref">[30055] I&ordf; q. 39 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+error fidei sequitur, sed magis manifestatio veritatis.</p><p title="I q. 39 a. 7 ad 2"><a name="30055"><span class="ref">[30055] Iª q. 39 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, si sic appropriarentur essentialia attributa
 personis, quod essent eis propria, sequeretur quod una persona se
 haberet ad aliam in habitudine formae. Quod excludit Augustinus, in
@@ -5294,19 +4276,13 @@
 filius dicitur sapientia patris, quia est sapientia de patre
 sapientia, uterque enim per se est sapientia, et simul ambo una
 sapientia. Unde pater non est sapiens sapientia quam genuit, sed
-sapientia quae est sua essentia.</p>
-<p title="I q. 39 a. 7 ad 3"><a name="30056"><span class=
-"ref">[30056] I&ordf; q. 39 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+sapientia quae est sua essentia.</p><p title="I q. 39 a. 7 ad 3"><a name="30056"><span class="ref">[30056] Iª q. 39 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, licet essentiale attributum, secundum rationem
 propriam, sit prius quam persona, secundum, modum intelligendi;
 tamen, inquantum habet rationem appropriati, nihil prohibet
 proprium personae esse prius quam appropriatum. Sicut color
 posterior est corpore, inquantum est corpus, prius tamen est
-naturaliter corpore albo, inquantum est album.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="I q. 39 a. 8 arg. 1"><a name="30057"><span class=
-"ref">[30057] I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic
+naturaliter corpore albo, inquantum est album.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="I q. 39 a. 8 arg. 1"><a name="30057"><span class="ref">[30057] Iª q. 39 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic
 proceditur. Videtur quod inconvenienter a sacris doctoribus sint
 essentialia personis attributa. Dicit enim Hilarius, in II de
 Trin., <i>aeternitas est in patre, species in imagine, usus in
@@ -5319,9 +4295,7 @@
 importat durationem essendi, species vero est essendi principium,
 usus vero ad operationem pertinere videtur. Sed essentia et
 operatio nulli personae appropriari inveniuntur. Ergo
-inconvenienter videntur ista appropriata personis.</p>
-<p title="I q. 39 a. 8 arg. 2"><a name="30058"><span class=
-"ref">[30058] I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+inconvenienter videntur ista appropriata personis.</p><p title="I q. 39 a. 8 arg. 2"><a name="30058"><span class="ref">[30058] Iª q. 39 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Augustinus in I de Doctr. Christ., sic dicit, <i>in patre est
 unitas, in filio aequalitas, in spiritu sancto unitatis
 aequalitatisque concordia</i>. Et videtur quod inconvenienter. Quia
@@ -5330,26 +4304,20 @@
 Sed, sicut ibidem subditur, <i>tria haec unum omnia sunt propter
 patrem, aequalia omnia propter filium, connexa omnia propter
 spiritum sanctum</i>. Non ergo convenienter appropriantur
-personis.</p>
-<p title="I q. 39 a. 8 arg. 3"><a name="30059"><span class=
-"ref">[30059] I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 3</span></a> Item, secundum
+personis.</p><p title="I q. 39 a. 8 arg. 3"><a name="30059"><span class="ref">[30059] Iª q. 39 a. 8 arg. 3</span></a> Item, secundum
 Augustinum, patri attribuitur potentia, filio sapientia, spiritui
 sancto bonitas. Et videtur hoc esse inconveniens. Nam virtus ad
 potentiam pertinet. Virtus autem invenitur appropriari filio,
 secundum illud I ad Cor. I, <i>Christum, Dei virtutem</i>; et etiam
 spiritui sancto, secundum illud Luc. VI, <i>virtus de illo exibat,
-et sanabat omnes</i>. Non ergo potentia patri est approprianda.</p>
-<p title="I q. 39 a. 8 arg. 4"><a name="30060"><span class=
-"ref">[30060] I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 4</span></a> Item,
+et sanabat omnes</i>. Non ergo potentia patri est approprianda.</p><p title="I q. 39 a. 8 arg. 4"><a name="30060"><span class="ref">[30060] Iª q. 39 a. 8 arg. 4</span></a> Item,
 Augustinus, in libro de Trin., dicit, <i>non confuse accipiendum
 est quod ait apostolus, ex ipso, et per ipsum, et in ipso - ex ipso
 dicens propter patrem; per ipsum propter filium; in ipso propter
 spiritum sanctum</i>. Sed videtur quod inconvenienter. Quia per hoc
 quod dicit in ipso, videtur importari habitudo causae finalis, quae
 est prima causarum. Ergo ista habitudo causae deberet appropriari
-patri, qui est principium non de principio.</p>
-<p title="I q. 39 a. 8 arg. 5"><a name="30061"><span class=
-"ref">[30061] I&ordf; q. 39 a. 8 arg. 5</span></a> Item, invenitur
+patri, qui est principium non de principio.</p><p title="I q. 39 a. 8 arg. 5"><a name="30061"><span class="ref">[30061] Iª q. 39 a. 8 arg. 5</span></a> Item, invenitur
 veritas appropriari filio, secundum illud Ioan. XIV, <i>ego sum
 via, veritas et vita</i>. Et similiter liber vitae, secundum illud
 Psalmi XXXIX, <i>in capite libri scriptum est de me</i>, Glossa,
@@ -5369,9 +4337,7 @@
 ille qui est pater et filius et spiritus sanctus, misit me ad vos,
 demonstrando certam personam. Hoc autem est falsum, quia nulla
 persona est pater et filius et spiritus sanctus. Non ergo potest
-esse commune Trinitati, sed est proprium filii.</p>
-<p title="I q. 39 a. 8 co."><a name="30062"><span class=
-"ref">[30062] I&ordf; q. 39 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum
+esse commune Trinitati, sed est proprium filii.</p><p title="I q. 39 a. 8 co."><a name="30062"><span class="ref">[30062] Iª q. 39 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod intellectus noster, qui ex creaturis in Dei cognitionem
 manuducitur, oportet quod Deum consideret secundum modum quem ex
 creaturis assumit. In consideratione autem alicuius creaturae,
@@ -5495,9 +4461,7 @@
 non de principio, quia personae divinae, quarum pater est
 principium, non procedunt ut ad finem, cum quaelibet illarum sit
 ultimus finis; sed naturali processione, quae magis ad rationem
-naturalis potentiae pertinere videtur.</p>
-<p title="I q. 39 a. 8 ad 1"><a name="30063"><span class=
-"ref">[30063] I&ordf; q. 39 a. 8 ad 1</span></a> Ad illud vero quod
+naturalis potentiae pertinere videtur.</p><p title="I q. 39 a. 8 ad 1"><a name="30063"><span class="ref">[30063] Iª q. 39 a. 8 ad 1</span></a> Ad illud vero quod
 de aliis quaeritur, dicendum quod veritas, cum pertineat ad
 intellectum, ut supra dictum est, appropriatur filio, non tamen est
 proprium eius. Quia veritas, ut supra dictum est, considerari
@@ -5527,50 +4491,34 @@
 Unde et, grammatice loquendo, essentia divina, secundum quod
 significatur et supponitur per hoc nomen Deus, potest demonstrari
 hoc pronomine iste; secundum illud Exod. XV, <i>iste Deus meus, et
-glorificabo eum</i>.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 40</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 40 pr."><a name="30064"><span class="ref">[30064]
-I&ordf; q. 40 pr.</span></a> Deinde quaeritur de personis in
+glorificabo eum</i>.</p></div></div><div class="q" id="q40"><h2>Quaestio 40</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 40 pr."><a name="30064"><span class="ref">[30064]
+Iª q. 40 pr.</span></a> Deinde quaeritur de personis in
 comparatione ad relationes sive proprietates. Et quaeruntur
 quatuor. Primo, utrum relatio sit idem quod persona. Secundo, utrum
 relationes distinguant et constituant personas. Tertio, utrum,
 abstractis per intellectum relationibus a personis, remaneant
 hypostases distinctae. Quarto, utrum relationes, secundum
-intellectum, praesupponant actus personarum, vel e converso.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 40 a. 1 arg. 1"><a name="30065"><span class=
-"ref">[30065] I&ordf; q. 40 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+intellectum, praesupponant actus personarum, vel e converso.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 40 a. 1 arg. 1"><a name="30065"><span class="ref">[30065] Iª q. 40 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod in divinis non sit idem relatio quod
 persona. Quaecumque enim sunt idem, multiplicato uno eorum,
 multiplicatur et aliud. Sed contingit in una persona esse plures
 relationes, sicut in persona patris est paternitas et communis
 spiratio, et iterum unam relationem in duabus personis esse, sicut
 communis spiratio est in patre et filio. Ergo relatio non est idem
-quod persona.</p>
-<p title="I q. 40 a. 1 arg. 2"><a name="30066"><span class=
-"ref">[30066] I&ordf; q. 40 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, nihil
+quod persona.</p><p title="I q. 40 a. 1 arg. 2"><a name="30066"><span class="ref">[30066] Iª q. 40 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, nihil
 est in seipso, secundum philosophum, in IV Physic. Sed relatio est
 in persona. Nec potest dici quod ratione identitatis, quia sic
 esset etiam in essentia. Ergo relatio sive proprietas et persona
-non sunt idem in divinis.</p>
-<p title="I q. 40 a. 1 arg. 3"><a name="30067"><span class=
-"ref">[30067] I&ordf; q. 40 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+non sunt idem in divinis.</p><p title="I q. 40 a. 1 arg. 3"><a name="30067"><span class="ref">[30067] Iª q. 40 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quaecumque sunt idem, ita se habent, quod quidquid praedicatur de
 uno, praedicatur et de alio. Non autem quidquid praedicatur de
 persona, praedicatur de proprietate. Dicimus enim quod pater
 generat, sed non dicimus quod paternitas sit generans. Ergo
-proprietas non est idem quod persona in divinis.</p>
-<p title="I q. 40 a. 1 s. c."><a name="30068"><span class=
-"ref">[30068] I&ordf; q. 40 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra, in
+proprietas non est idem quod persona in divinis.</p><p title="I q. 40 a. 1 s. c."><a name="30068"><span class="ref">[30068] Iª q. 40 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra, in
 divinis non differt quod est et quo est, ut habetur a Boetio in
 libro de Hebd. Sed pater paternitate est pater. Ergo pater idem est
 quod paternitas. Et eadem ratione aliae proprietates idem sunt cum
-personis.</p>
-<p title="I q. 40 a. 1 co."><a name="30069"><span class=
-"ref">[30069] I&ordf; q. 40 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+personis.</p><p title="I q. 40 a. 1 co."><a name="30069"><span class="ref">[30069] Iª q. 40 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod circa hoc aliqui diversimode opinati sunt. Quidam enim
 dixerunt proprietates neque esse personas, neque in personis. Qui
 fuerunt moti ex modo significandi relationum, quae quidem non
@@ -5586,9 +4534,7 @@
 significantur in abstracto, ut quaedam formae personarum. Unde, cum
 de ratione formae sit, quod sit in eo cuius est forma, oportet
 dicere proprietates esse in personis, et eas tamen esse personas;
-sicut essentiam esse in Deo dicimus, quae tamen est Deus.</p>
-<p title="I q. 40 a. 1 ad 1"><a name="30070"><span class=
-"ref">[30070] I&ordf; q. 40 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+sicut essentiam esse in Deo dicimus, quae tamen est Deus.</p><p title="I q. 40 a. 1 ad 1"><a name="30070"><span class="ref">[30070] Iª q. 40 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod persona et proprietas sunt idem re, differunt tamen
 secundum rationem. Unde non oportet quod, multiplicato uno,
 multiplicetur reliquum. Considerandum tamen est quod, propter
@@ -5609,53 +4555,35 @@
 illud quod attribuitur Deo, est eius essentia. Sic igitur communis
 spiratio est idem cum persona patris et cum persona filii, non quod
 sit una persona per se subsistens; sed, sicut una essentia est in
-duabus personis, ita et una proprietas, ut supra dictum est.</p>
-<p title="I q. 40 a. 1 ad 2"><a name="30071"><span class=
-"ref">[30071] I&ordf; q. 40 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+duabus personis, ita et una proprietas, ut supra dictum est.</p><p title="I q. 40 a. 1 ad 2"><a name="30071"><span class="ref">[30071] Iª q. 40 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod proprietates dicuntur esse in essentia, per modum
 identitatis tantum. In personis autem dicuntur esse per modum
 identitatis, non quidem secundum rem tantum, sed quantum ad modum
 significandi, sicut forma in supposito. Et ideo proprietates
-determinant et distinguunt personas, non autem essentiam.</p>
-<p title="I q. 40 a. 1 ad 3"><a name="30072"><span class=
-"ref">[30072] I&ordf; q. 40 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+determinant et distinguunt personas, non autem essentiam.</p><p title="I q. 40 a. 1 ad 3"><a name="30072"><span class="ref">[30072] Iª q. 40 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod participia et verba notionalia significant actus
 notionales. Actus autem suppositorum sunt. Proprietates autem non
 significantur ut supposita, sed ut formae suppositorum. Et ideo
 modus significandi repugnat, ut participia et verba notionalia de
-proprietatibus praedicentur.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 40 a. 2 arg. 1"><a name="30073"><span class=
-"ref">[30073] I&ordf; q. 40 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+proprietatibus praedicentur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 40 a. 2 arg. 1"><a name="30073"><span class="ref">[30073] Iª q. 40 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod personae non distinguantur per relationes.
 Simplicia enim seipsis distinguuntur. Sed personae divinae sunt
 maxime simplices. Ergo distinguuntur seipsis, et non
-relationibus.</p>
-<p title="I q. 40 a. 2 arg. 2"><a name="30074"><span class=
-"ref">[30074] I&ordf; q. 40 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, nulla
+relationibus.</p><p title="I q. 40 a. 2 arg. 2"><a name="30074"><span class="ref">[30074] Iª q. 40 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, nulla
 forma distinguitur nisi secundum suum genus, non enim album a nigro
 distinguitur nisi secundum qualitatem. Sed hypostasis significat
 individuum in genere substantiae. Non ergo relationibus hypostases
-distingui possint.</p>
-<p title="I q. 40 a. 2 arg. 3"><a name="30075"><span class=
-"ref">[30075] I&ordf; q. 40 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+distingui possint.</p><p title="I q. 40 a. 2 arg. 3"><a name="30075"><span class="ref">[30075] Iª q. 40 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 absolutum est prius quam relativum. Sed prima distinctio est
 distinctio divinarum personarum. Ergo divinae personae non
-distinguuntur relationibus.</p>
-<p title="I q. 40 a. 2 arg. 4"><a name="30076"><span class=
-"ref">[30076] I&ordf; q. 40 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, id
+distinguuntur relationibus.</p><p title="I q. 40 a. 2 arg. 4"><a name="30076"><span class="ref">[30076] Iª q. 40 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, id
 quod praesupponit distinctionem, non potest esse primum
 distinctionis principium. Sed relatio praesupponit distinctionem,
 cum in eius definitione ponatur, esse enim relativi est ad aliud se
 habere. Ergo primum principium distinctivum in divinis non potest
-esse relatio.</p>
-<p title="I q. 40 a. 2 s. c."><a name="30077"><span class=
-"ref">[30077] I&ordf; q. 40 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+esse relatio.</p><p title="I q. 40 a. 2 s. c."><a name="30077"><span class="ref">[30077] Iª q. 40 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Boetius dicit, in libro de Trin., quod sola relatio
-multiplicat Trinitatem divinarum personarum.</p>
-<p title="I q. 40 a. 2 co."><a name="30078"><span class=
-"ref">[30078] I&ordf; q. 40 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+multiplicat Trinitatem divinarum personarum.</p><p title="I q. 40 a. 2 co."><a name="30078"><span class="ref">[30078] Iª q. 40 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod in quibuscumque pluribus invenitur aliquid commune, oportet
 quaerere aliquid distinctivum. Unde, cum tres personae conveniant
 secundum essentiae unitatem, necesse est quaerere aliquid quo
@@ -5704,34 +4632,22 @@
 nomen pater significat relationem, quae est distinctiva et
 constitutiva hypostasis, hoc autem nomen generans, vel genitus,
 significat originem, quae non est distinctiva et constitutiva
-hypostasis.</p>
-<p title="I q. 40 a. 2 ad 1"><a name="30079"><span class=
-"ref">[30079] I&ordf; q. 40 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+hypostasis.</p><p title="I q. 40 a. 2 ad 1"><a name="30079"><span class="ref">[30079] Iª q. 40 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod personae sunt ipsae relationes subsistentes. Unde non
 repugnat simplicitati divinarum personarum, quod relationibus
-distinguantur.</p>
-<p title="I q. 40 a. 2 ad 2"><a name="30080"><span class=
-"ref">[30080] I&ordf; q. 40 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+distinguantur.</p><p title="I q. 40 a. 2 ad 2"><a name="30080"><span class="ref">[30080] Iª q. 40 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod personae divinae non distinguuntur in esse in quo
 subsistunt, neque in aliquo absoluto, sed solum secundum id quod ad
-aliquid dicuntur. Unde ad earum distinctionem sufficit relatio.</p>
-<p title="I q. 40 a. 2 ad 3"><a name="30081"><span class=
-"ref">[30081] I&ordf; q. 40 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+aliquid dicuntur. Unde ad earum distinctionem sufficit relatio.</p><p title="I q. 40 a. 2 ad 3"><a name="30081"><span class="ref">[30081] Iª q. 40 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod quanto distinctio prior est, tanto propinquior est
 unitati. Et ideo debet esse minima. Et ideo distinctio personarum
 non debet esse nisi per id quod minimum distinguit, scilicet per
-relationem.</p>
-<p title="I q. 40 a. 2 ad 4"><a name="30082"><span class=
-"ref">[30082] I&ordf; q. 40 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+relationem.</p><p title="I q. 40 a. 2 ad 4"><a name="30082"><span class="ref">[30082] Iª q. 40 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod relatio praesupponit distinctionem suppositorum,
 quando est accidens, sed si relatio sit subsistens, non
 praesupponit, sed secum fert distinctionem. Cum enim dicitur quod
 relativi esse est ad aliud se habere, per ly aliud intelligitur
-correlativum, quod non est prius, sed simul natura.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I q. 40 a. 3 arg. 1"><a name="30083"><span class=
-"ref">[30083] I&ordf; q. 40 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
+correlativum, quod non est prius, sed simul natura.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 40 a. 3 arg. 1"><a name="30083"><span class="ref">[30083] Iª q. 40 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
 proceditur. Videtur quod, abstractis per intellectum proprietatibus
 seu relationibus a personis, adhuc remaneant hypostases. Id enim ad
 quod aliquid se habet ex additione, potest intelligi remoto eo quod
@@ -5739,30 +4655,22 @@
 intelligi animal remoto rationali. Sed persona se habet ex
 additione ad hypostasim, est enim persona hypostasis proprietate
 distincta ad dignitatem pertinente. Ergo, remota proprietate
-personali a persona, intelligitur hypostasis.</p>
-<p title="I q. 40 a. 3 arg. 2"><a name="30084"><span class=
-"ref">[30084] I&ordf; q. 40 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, pater
+personali a persona, intelligitur hypostasis.</p><p title="I q. 40 a. 3 arg. 2"><a name="30084"><span class="ref">[30084] Iª q. 40 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, pater
 non ab eodem habet quod sit pater, et quod sit aliquis. Cum enim
 paternitate sit pater, si paternitate esset aliquis, sequeretur
 quod filius, in quo non est paternitas, non esset aliquis. Remota
 ergo per intellectum paternitate a patre, adhuc remanet quod sit
 aliquis; quod est esse hypostasim. Ergo, remota proprietate a
-persona, remanet hypostasis.</p>
-<p title="I q. 40 a. 3 arg. 3"><a name="30085"><span class=
-"ref">[30085] I&ordf; q. 40 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+persona, remanet hypostasis.</p><p title="I q. 40 a. 3 arg. 3"><a name="30085"><span class="ref">[30085] Iª q. 40 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Augustinus dicit, V de Trin., <i>non hoc est dicere ingenitum, quod
 est dicere patrem, quia etsi filium non genuisset, nihil prohiberet
 eum dicere ingenitum</i>. Sed si filium non genuisset, non inesset
 ei paternitas. Ergo, remota paternitate, adhuc remanet hypostasis
-patris ut ingenita.</p>
-<p title="I q. 40 a. 3 s. c."><a name="30086"><span class=
-"ref">[30086] I&ordf; q. 40 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
+patris ut ingenita.</p><p title="I q. 40 a. 3 s. c."><a name="30086"><span class="ref">[30086] Iª q. 40 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Hilarius dicit, IV de Trin., <i>nihil habet filius nisi
 natum</i>. Nativitate autem est filius. Ergo, remota filiatione,
 non remanet hypostasis filii. Et eadem ratio est de aliis
-personis.</p>
-<p title="I q. 40 a. 3 co."><a name="30087"><span class=
-"ref">[30087] I&ordf; q. 40 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
+personis.</p><p title="I q. 40 a. 3 co."><a name="30087"><span class="ref">[30087] Iª q. 40 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod duplex fit abstractio per intellectum. Una quidem, secundum
 quod universale abstrahitur a particulari, ut animal ab homine.
 Alia vero, secundum quod forma abstrahitur a materia; sicut forma
@@ -5809,9 +4717,7 @@
 definitionem Boetii, dicentis quod persona est rationalis naturae
 individua substantia. Unde, ad hoc quod esset hypostasis et non
 persona, oporteret abstrahi ex parte naturae rationalitatem; non
-autem ex parte personae proprietatem.</p>
-<p title="I q. 40 a. 3 ad 1"><a name="30088"><span class=
-"ref">[30088] I&ordf; q. 40 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+autem ex parte personae proprietatem.</p><p title="I q. 40 a. 3 ad 1"><a name="30088"><span class="ref">[30088] Iª q. 40 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod persona non addit supra hypostasim proprietatem
 distinguentem absolute, sed proprietatem distinguentem ad
 dignitatem pertinentem, totum enim hoc est accipiendum loco unius
@@ -5820,15 +4726,11 @@
 remota proprietate distinguente a persona, non remanet hypostasis,
 sed remaneret, si tolleretur rationalitas naturae. Tam enim persona
 quam hypostasis est substantia individua, unde in divinis de
-ratione utriusque est relatio distinguens.</p>
-<p title="I q. 40 a. 3 ad 2"><a name="30089"><span class=
-"ref">[30089] I&ordf; q. 40 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+ratione utriusque est relatio distinguens.</p><p title="I q. 40 a. 3 ad 2"><a name="30089"><span class="ref">[30089] Iª q. 40 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod paternitate pater non solum est pater, sed est
 persona, et est quis sive hypostasis. Nec tamen sequitur quod
 filius non sit quis sive hypostasis; sicut non sequitur quod non
-sit persona.</p>
-<p title="I q. 40 a. 3 ad 3"><a name="30090"><span class=
-"ref">[30090] I&ordf; q. 40 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+sit persona.</p><p title="I q. 40 a. 3 ad 3"><a name="30090"><span class="ref">[30090] Iª q. 40 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod intentio Augustini non fuit dicere quod hypostasis
 patris remaneat ingenita, remota paternitate, quasi innascibilitas
 constituat et distinguat hypostasim patris, hoc enim esse non
@@ -5836,34 +4738,22 @@
 dicit. Sed loquitur in communi, quia non omne ingenitum est pater.
 Remota ergo paternitate, non remanet in divinis hypostasis patris,
 ut distinguitur ab aliis personis; sed ut distinguitur a creaturis,
-sicut Iudaei intelligunt.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I q. 40 a. 4 arg. 1"><a name="30091"><span class=
-"ref">[30091] I&ordf; q. 40 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
+sicut Iudaei intelligunt.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 40 a. 4 arg. 1"><a name="30091"><span class="ref">[30091] Iª q. 40 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
 proceditur. Videtur quod actus notionales praeintelligantur
 proprietatibus. Dicit enim Magister, XXVII dist. I Sent., quod
 <i>semper pater est, quia genuit semper filium</i>. Et ita videtur
-quod generatio, secundum intellectum, praecedat paternitatem.</p>
-<p title="I q. 40 a. 4 arg. 2"><a name="30092"><span class=
-"ref">[30092] I&ordf; q. 40 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, omnis
+quod generatio, secundum intellectum, praecedat paternitatem.</p><p title="I q. 40 a. 4 arg. 2"><a name="30092"><span class="ref">[30092] Iª q. 40 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, omnis
 relatio praesupponit, in intellectu, id supra quod fundatur; sicut
 aequalitas quantitatem. Sed paternitas est relatio fundata super
 actione quae est generatio. Ergo paternitas praesupponit
-generationem.</p>
-<p title="I q. 40 a. 4 arg. 3"><a name="30093"><span class=
-"ref">[30093] I&ordf; q. 40 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, sicut
+generationem.</p><p title="I q. 40 a. 4 arg. 3"><a name="30093"><span class="ref">[30093] Iª q. 40 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, sicut
 se habet generatio activa ad paternitatem, ita se habet nativitas
 ad filiationem. Sed filiatio praesupponit nativitatem, ideo enim
 filius est, quia natus est. Ergo et paternitas praesupponit
-generationem.</p>
-<p title="I q. 40 a. 4 s. c."><a name="30094"><span class=
-"ref">[30094] I&ordf; q. 40 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra,
+generationem.</p><p title="I q. 40 a. 4 s. c."><a name="30094"><span class="ref">[30094] Iª q. 40 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra,
 generatio est operatio personae patris. Sed paternitas constituit
 personam patris. Ergo prius est, secundum intellectum, paternitas
-quam generatio.</p>
-<p title="I q. 40 a. 4 co."><a name="30095"><span class=
-"ref">[30095] I&ordf; q. 40 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
+quam generatio.</p><p title="I q. 40 a. 4 co."><a name="30095"><span class="ref">[30095] Iª q. 40 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, secundum illos qui dicunt quod proprietates non distinguunt
 et constituunt hypostases, sed manifestant hypostases distinctas et
 constitutas, absolute dicendum est quod relationes, secundum modum
@@ -5887,29 +4777,19 @@
 praesupponit actum notionalem; quia relatio, inquantum huiusmodi,
 fundatur super actum. Alio modo, secundum quod est constitutiva
 personae, et sic oportet quod praeintelligatur relatio actui
-notionali, sicut persona agens praeintelligitur actioni.</p>
-<p title="I q. 40 a. 4 ad 1"><a name="30096"><span class=
-"ref">[30096] I&ordf; q. 40 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+notionali, sicut persona agens praeintelligitur actioni.</p><p title="I q. 40 a. 4 ad 1"><a name="30096"><span class="ref">[30096] Iª q. 40 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, cum Magister dicit quod quia generat est pater,
 accipit nomen patris secundum quod designat relationem tantum, non
 autem secundum quod significat personam subsistentem. Sic enim
-oporteret e converso dicere quod quia pater est, generat.</p>
-<p title="I q. 40 a. 4 ad 2"><a name="30097"><span class=
-"ref">[30097] I&ordf; q. 40 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+oporteret e converso dicere quod quia pater est, generat.</p><p title="I q. 40 a. 4 ad 2"><a name="30097"><span class="ref">[30097] Iª q. 40 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod obiectio illa procedit de paternitate, secundum quod
-est relatio, et non secundum quod est constitutiva personae.</p>
-<p title="I q. 40 a. 4 ad 3"><a name="30098"><span class=
-"ref">[30098] I&ordf; q. 40 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+est relatio, et non secundum quod est constitutiva personae.</p><p title="I q. 40 a. 4 ad 3"><a name="30098"><span class="ref">[30098] Iª q. 40 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod nativitas est via ad personam filii, et ideo,
 secundum intellectum, praecedit filiationem, etiam secundum quod
 est constitutiva personae filii. Sed generatio activa significatur
 ut progrediens a persona patris, et ideo praesupponit proprietatem
-personalem patris.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 41</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 41 pr."><a name="30099"><span class="ref">[30099]
-I&ordf; q. 41 pr.</span></a> Deinde considerandum est de personis
+personalem patris.</p></div></div><div class="q" id="q41"><h2>Quaestio 41</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 41 pr."><a name="30099"><span class="ref">[30099]
+Iª q. 41 pr.</span></a> Deinde considerandum est de personis
 in comparatione ad actus notionales. Et circa hoc quaeruntur sex.
 Primo, utrum actus notionales sint attribuendi personis. Secundo,
 utrum huiusmodi actus sint necessarii vel voluntarii. Tertio,
@@ -5917,43 +4797,29 @@
 aliquo. Quarto, utrum in divinis sit ponere potentiam respectu
 actuum notionalium. Quinto, quid significet huiusmodi potentia.
 Sexto, utrum actus notionalis ad plures personas terminari
-possit.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 41 a. 1 arg. 1"><a name="30100"><span class=
-"ref">[30100] I&ordf; q. 41 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+possit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 41 a. 1 arg. 1"><a name="30100"><span class="ref">[30100] Iª q. 41 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod actus notionales non sint personis
 attribuendi. Dicit enim Boetius, in libro de Trin., quod <i>omnia
 genera, cum quis in divinam vertit praedicationem, in divinam
 mutantur substantiam, exceptis relativis</i>. Sed actio est unum de
 decem generibus. Si igitur actio aliqua Deo attribuitur, ad eius
-essentiam pertinebit, et non ad notionem.</p>
-<p title="I q. 41 a. 1 arg. 2"><a name="30101"><span class=
-"ref">[30101] I&ordf; q. 41 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+essentiam pertinebit, et non ad notionem.</p><p title="I q. 41 a. 1 arg. 2"><a name="30101"><span class="ref">[30101] Iª q. 41 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Augustinus dicit, V de Trin., omne quod de Deo dicitur, aut dicitur
 secundum substantiam, aut secundum relationem. Sed ea quae ad
 substantiam pertinent, significantur per essentialia attributa,
 quae vero ad relationem, per nomina personarum et per nomina
 proprietatum. Non sunt ergo, praeter haec, attribuendi personis
-notionales actus.</p>
-<p title="I q. 41 a. 1 arg. 3"><a name="30102"><span class=
-"ref">[30102] I&ordf; q. 41 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+notionales actus.</p><p title="I q. 41 a. 1 arg. 3"><a name="30102"><span class="ref">[30102] Iª q. 41 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 proprium actionis est ex se passionem inferre. Sed in divinis non
 ponimus passiones. Ergo neque actus notionales ibi ponendi
-sunt.</p>
-<p title="I q. 41 a. 1 s. c."><a name="30103"><span class=
-"ref">[30103] I&ordf; q. 41 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+sunt.</p><p title="I q. 41 a. 1 s. c."><a name="30103"><span class="ref">[30103] Iª q. 41 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, in libro de fide ad Petrum, <i>proprium
 patris est, quod filium genuit</i>. Sed generatio actus quidam est.
-Ergo actus notionales ponendi sunt in divinis.</p>
-<p title="I q. 41 a. 1 co."><a name="30104"><span class=
-"ref">[30104] I&ordf; q. 41 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+Ergo actus notionales ponendi sunt in divinis.</p><p title="I q. 41 a. 1 co."><a name="30104"><span class="ref">[30104] Iª q. 41 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod in divinis personis attenditur distinctio secundum originem.
 Origo autem convenienter designari non potest nisi per aliquos
 actus. Ad designandum igitur ordinem originis in divinis personis,
-necessarium fuit attribuere personis actus notionales.</p>
-<p title="I q. 41 a. 1 ad 1"><a name="30105"><span class=
-"ref">[30105] I&ordf; q. 41 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+necessarium fuit attribuere personis actus notionales.</p><p title="I q. 41 a. 1 ad 1"><a name="30105"><span class="ref">[30105] Iª q. 41 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod omnis origo designatur per aliquem actum. Duplex
 autem ordo originis attribui Deo potest. Unus quidem, secundum quod
 creatura ab eo progreditur, et hoc commune est tribus personis. Et
@@ -5962,9 +4828,7 @@
 originis in divinis attenditur secundum processionem personae a
 persona. Unde actus designantes huius originis ordinem, notionales
 dicuntur, quia notiones personarum sunt personarum habitudines ad
-invicem, ut ex dictis patet.</p>
-<p title="I q. 41 a. 1 ad 2"><a name="30106"><span class=
-"ref">[30106] I&ordf; q. 41 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+invicem, ut ex dictis patet.</p><p title="I q. 41 a. 1 ad 2"><a name="30106"><span class="ref">[30106] Iª q. 41 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod actus notionales secundum modum significandi tantum
 differunt a relationibus personarum; sed re sunt omnino idem. Unde
 Magister dicit, in I Sent., XXVI dist., quod generatio et nativitas
@@ -5988,46 +4852,28 @@
 quae ex actionibus et passionibus consequuntur, oportuit seorsum
 significari habitudines personarum per modum actus, et seorsum per
 modum relationum. Et sic patet quod sunt idem secundum rem, sed
-differunt solum secundum modum significandi.</p>
-<p title="I q. 41 a. 1 ad 3"><a name="30107"><span class=
-"ref">[30107] I&ordf; q. 41 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+differunt solum secundum modum significandi.</p><p title="I q. 41 a. 1 ad 3"><a name="30107"><span class="ref">[30107] Iª q. 41 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod actio, secundum quod importat originem motus, infert
 ex se passionem, sic autem non ponitur actio in divinis personis.
 Unde non ponuntur ibi passiones, nisi solum grammatice loquendo,
 quantum ad modum significandi; sicut patri attribuimus generare, et
-filio generari.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 41 a. 2 arg. 1"><a name="30108"><span class=
-"ref">[30108] I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+filio generari.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 41 a. 2 arg. 1"><a name="30108"><span class="ref">[30108] Iª q. 41 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod actus notionales sint voluntarii. Dicit
 enim Hilarius, in libro de Synod., <i>non naturali necessitate
-ductus, pater genuit filium</i>.</p>
-<p title="I q. 41 a. 2 arg. 2"><a name="30109"><span class=
-"ref">[30109] I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+ductus, pater genuit filium</i>.</p><p title="I q. 41 a. 2 arg. 2"><a name="30109"><span class="ref">[30109] Iª q. 41 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 apostolus, Coloss. I, <i>transtulit nos in regnum filii dilectionis
 suae</i>. Dilectio autem voluntatis est. Ergo filius genitus est a
-patre, voluntate.</p>
-<p title="I q. 41 a. 2 arg. 3"><a name="30110"><span class=
-"ref">[30110] I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, nihil
+patre, voluntate.</p><p title="I q. 41 a. 2 arg. 3"><a name="30110"><span class="ref">[30110] Iª q. 41 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, nihil
 magis est voluntarium quam amor. Sed spiritus sanctus procedit a
-patre et filio ut amor. Ergo procedit voluntarie.</p>
-<p title="I q. 41 a. 2 arg. 4"><a name="30111"><span class=
-"ref">[30111] I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
+patre et filio ut amor. Ergo procedit voluntarie.</p><p title="I q. 41 a. 2 arg. 4"><a name="30111"><span class="ref">[30111] Iª q. 41 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
 filius procedit per modum intellectus, ut verbum. Sed omne verbum
 procedit a dicente per voluntatem. Ergo filius procedit a patre per
-voluntatem, et non per naturam.</p>
-<p title="I q. 41 a. 2 arg. 5"><a name="30112"><span class=
-"ref">[30112] I&ordf; q. 41 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, quod
+voluntatem, et non per naturam.</p><p title="I q. 41 a. 2 arg. 5"><a name="30112"><span class="ref">[30112] Iª q. 41 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, quod
 non est voluntarium, est necessarium. Si igitur pater non genuit
 filium voluntate, videtur sequi quod necessitate genuerit. Quod est
-contra Augustinum, in libro ad Orosium.</p>
-<p title="I q. 41 a. 2 s. c."><a name="30113"><span class=
-"ref">[30113] I&ordf; q. 41 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+contra Augustinum, in libro ad Orosium.</p><p title="I q. 41 a. 2 s. c."><a name="30113"><span class="ref">[30113] Iª q. 41 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, in eodem libro, quod <i>neque voluntate
-genuit pater filium, neque necessitate</i>.</p>
-<p title="I q. 41 a. 2 co."><a name="30114"><span class=
-"ref">[30114] I&ordf; q. 41 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+genuit pater filium, neque necessitate</i>.</p><p title="I q. 41 a. 2 co."><a name="30114"><span class="ref">[30114] Iª q. 41 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, cum dicitur aliquid esse vel fieri voluntate, dupliciter
 potest intelligi. Uno modo, ut ablativus designet concomitantiam
 tantum, sicut possum dicere quod ego sum homo mea voluntate, quia
@@ -6062,9 +4908,7 @@
 filio dedit ex impassibili ac non nata substantia perfecta
 nativitas. Talia enim cuncta creata sunt, qualia Deus esse voluit,
 filius autem, natus ex Deo, talis subsistit, qualis et Deus
-est</i>.</p>
-<p title="I q. 41 a. 2 ad 1"><a name="30115"><span class=
-"ref">[30115] I&ordf; q. 41 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+est</i>.</p><p title="I q. 41 a. 2 ad 1"><a name="30115"><span class="ref">[30115] Iª q. 41 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod auctoritas illa inducitur contra illos qui a
 generatione filii etiam concomitantiam paternae voluntatis
 removebant, dicentes sic eum natura genuisse filium, ut inde
@@ -6073,29 +4917,21 @@
 huiusmodi defectus. Et hoc patet per praecedentia et subsequentia.
 Sic enim ibi dicitur, <i>non enim, nolente patre, vel coactus
 pater, vel naturali necessitate inductus cum nollet, genuit
-filium</i>.</p>
-<p title="I q. 41 a. 2 ad 2"><a name="30116"><span class=
-"ref">[30116] I&ordf; q. 41 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+filium</i>.</p><p title="I q. 41 a. 2 ad 2"><a name="30116"><span class="ref">[30116] Iª q. 41 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod apostolus nominat Christum filium dilectionis Dei,
 inquantum est a Deo superabundanter dilectus, non quod dilectio sit
-principium generationis filii.</p>
-<p title="I q. 41 a. 2 ad 3"><a name="30117"><span class=
-"ref">[30117] I&ordf; q. 41 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+principium generationis filii.</p><p title="I q. 41 a. 2 ad 3"><a name="30117"><span class="ref">[30117] Iª q. 41 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod etiam voluntas, inquantum est natura quaedam, aliquid
 naturaliter vult; sicut voluntas hominis naturaliter tendit ad
 beatitudinem. Et similiter Deus naturaliter vult et amat seipsum.
 Sed circa alia a se, voluntas Dei se habet ad utrumque quodammodo,
 ut dictum est. Spiritus autem sanctus procedit ut amor, inquantum
 Deus amat seipsum. Unde naturaliter procedit, quamvis per modum
-voluntatis procedat.</p>
-<p title="I q. 41 a. 2 ad 4"><a name="30118"><span class=
-"ref">[30118] I&ordf; q. 41 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+voluntatis procedat.</p><p title="I q. 41 a. 2 ad 4"><a name="30118"><span class="ref">[30118] Iª q. 41 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod etiam in conceptionibus intellectualibus fit reductio
 ad prima, quae naturaliter intelliguntur. Deus autem naturaliter
 intelligit seipsum. Et secundum hoc, conceptio verbi divini est
-naturalis.</p>
-<p title="I q. 41 a. 2 ad 5"><a name="30119"><span class=
-"ref">[30119] I&ordf; q. 41 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
+naturalis.</p><p title="I q. 41 a. 2 ad 5"><a name="30119"><span class="ref">[30119] Iª q. 41 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod necessarium dicitur aliquid per se, et per aliud. Per
 aliud quidem dupliciter. Uno modo, sicut per causam agentem et
 cogentem, et sic necessarium dicitur quod est violentum. Alio modo,
@@ -6105,11 +4941,7 @@
 necessaria, quia Deus non est propter finem, neque coactio cadit in
 ipsum. Per se autem dicitur aliquid necessarium, quod non potest
 non esse. Et sic Deum esse est necessarium. Et hoc modo patrem
-generare filium est necessarium.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I q. 41 a. 3 arg. 1"><a name="30120"><span class=
-"ref">[30120] I&ordf; q. 41 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
+generare filium est necessarium.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 41 a. 3 arg. 1"><a name="30120"><span class="ref">[30120] Iª q. 41 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
 proceditur. Videtur quod actus notionales non sint de aliquo. Quia
 si pater generat filium de aliquo, aut de seipso, aut de aliquo
 alio. Si de aliquo alio, cum id de quo aliquid generatur, sit in eo
@@ -6121,23 +4953,17 @@
 est albus, quia homo permanet, cum de non albo fit albus, sequitur
 igitur quod pater vel non permaneat, genito filio, vel quod pater
 sit filius, quod est falsum. Non ergo pater generat filium de
-aliquo, sed de nihilo.</p>
-<p title="I q. 41 a. 3 arg. 2"><a name="30121"><span class=
-"ref">[30121] I&ordf; q. 41 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, id de
+aliquo, sed de nihilo.</p><p title="I q. 41 a. 3 arg. 2"><a name="30121"><span class="ref">[30121] Iª q. 41 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, id de
 quo aliquid generatur, est principium eius quod generatur. Si ergo
 pater generat filium de essentia vel natura sua sequitur quod
 essentia vel natura patris sit principium filii. Sed non principium
 materiale, quia materia locum in divinis non habet. Ergo est
 principium quasi activum, sicut generans est principium geniti. Et
-ita sequitur quod essentia generet, quod supra improbatum est.</p>
-<p title="I q. 41 a. 3 arg. 3"><a name="30122"><span class=
-"ref">[30122] I&ordf; q. 41 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+ita sequitur quod essentia generet, quod supra improbatum est.</p><p title="I q. 41 a. 3 arg. 3"><a name="30122"><span class="ref">[30122] Iª q. 41 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Augustinus dicit quod tres personae non sunt ex eadem essentia,
 quia non est aliud essentia et persona. Sed persona filii non est
 aliud ab essentia patris. Ergo filius non est de essentia
-patris.</p>
-<p title="I q. 41 a. 3 arg. 4"><a name="30123"><span class=
-"ref">[30123] I&ordf; q. 41 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, omnis
+patris.</p><p title="I q. 41 a. 3 arg. 4"><a name="30123"><span class="ref">[30123] Iª q. 41 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, omnis
 creatura est ex nihilo. Sed filius in Scripturis dicitur creatura,
 dicitur enim Eccli. XXIV, ex ore sapientiae genitae, <i>ego ex ore
 altissimi prodii, primogenita ante omnem creaturam</i>; et postea
@@ -6147,13 +4973,9 @@
 quod dicitur, Zac. XII <i>dixit dominus, extendens caelum et
 fundans terram, et creans spiritum hominis in eo</i>; et Amos IV,
 secundum aliam litteram, <i>ego formans montes, et creans
-spiritum</i>.</p>
-<p title="I q. 41 a. 3 s. c."><a name="30124"><span class=
-"ref">[30124] I&ordf; q. 41 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
+spiritum</i>.</p><p title="I q. 41 a. 3 s. c."><a name="30124"><span class="ref">[30124] Iª q. 41 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, in libro de fide ad Petrum, <i>pater Deus de
-sua natura sine initio genuit filium sibi aequalem</i>.</p>
-<p title="I q. 41 a. 3 co."><a name="30125"><span class=
-"ref">[30125] I&ordf; q. 41 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
+sua natura sine initio genuit filium sibi aequalem</i>.</p><p title="I q. 41 a. 3 co."><a name="30125"><span class="ref">[30125] Iª q. 41 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod filius non est genitus de nihilo, sed de substantia patris.
 Ostensum est enim supra quod paternitas, et filiatio, et nativitas,
 vere et proprie est in divinis. Hoc autem interest inter
@@ -6186,17 +5008,13 @@
 substantiam geniti. Sed divina natura impartibilis est. Unde
 necesse est quod pater, generando filium, non partem naturae in
 ipsum transfuderit, sed totam naturam ei communicaverit, remanente
-distinctione solum secundum originem, ut ex dictis patet.</p>
-<p title="I q. 41 a. 3 ad 1"><a name="30126"><span class=
-"ref">[30126] I&ordf; q. 41 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+distinctione solum secundum originem, ut ex dictis patet.</p><p title="I q. 41 a. 3 ad 1"><a name="30126"><span class="ref">[30126] Iª q. 41 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, cum filius dicitur natus de patre, haec praepositio
 de significat principium generans consubstantiale; non autem
 principium materiale. Quod enim producitur de materia, fit per
 transmutationem illius de quo producitur, in aliquam formam; divina
 autem essentia non est transmutabilis, neque alterius formae
-susceptiva.</p>
-<p title="I q. 41 a. 3 ad 2"><a name="30127"><span class=
-"ref">[30127] I&ordf; q. 41 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+susceptiva.</p><p title="I q. 41 a. 3 ad 2"><a name="30127"><span class="ref">[30127] Iª q. 41 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, cum dicitur filius genitus de essentia patris,
 secundum expositionem Magistri, V dist. I Sent., designat
 habitudinem principii quasi activi, ubi sic exponit, <i>filius est
@@ -6217,16 +5035,12 @@
 enim dicere quod Angelus aliquis est de natura intellectuali. Et
 per hunc modum dicimus quod filius est genitus de essentia patris;
 inquantum essentia patris, filio per generationem communicata, in
-eo subsistit.</p>
-<p title="I q. 41 a. 3 ad 3"><a name="30128"><span class=
-"ref">[30128] I&ordf; q. 41 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+eo subsistit.</p><p title="I q. 41 a. 3 ad 3"><a name="30128"><span class="ref">[30128] Iª q. 41 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, cum dicitur, filius est genitus de essentia patris,
 additur aliquid respectu cuius potest salvari distinctio. Sed cum
 dicitur quod tres personae sunt de essentia divina, non ponitur
 aliquid respectu cuius possit importari distinctio per
-praepositionem significata. Et ideo non est simile.</p>
-<p title="I q. 41 a. 3 ad 4"><a name="30129"><span class=
-"ref">[30129] I&ordf; q. 41 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+praepositionem significata. Et ideo non est simile.</p><p title="I q. 41 a. 3 ad 4"><a name="30129"><span class="ref">[30129] Iª q. 41 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod, cum dicitur, sapientia est creata, potest intelligi,
 non de sapientia quae est filius Dei, sed de sapientia creata, quam
 Deus indidit creaturis, dicitur enim Eccli. I, <i>ipse creavit
@@ -6247,40 +5061,28 @@
 Synod. Auctoritates autem inductae non loquuntur de spiritu sancto,
 sed de spiritu creato; qui quandoque dicitur ventus, quandoque aer,
 quandoque flatus hominis, quandoque etiam anima, vel quaecumque
-substantia invisibilis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I q. 41 a. 4 arg. 1"><a name="30130"><span class=
-"ref">[30130] I&ordf; q. 41 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
+substantia invisibilis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 41 a. 4 arg. 1"><a name="30130"><span class="ref">[30130] Iª q. 41 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
 proceditur. Videtur quod in divinis non sit potentia respectu
 actuum notionalium. Omnis enim potentia est vel activa, vel
 passiva. Sed neutra hic competere potest, potentia enim passiva in
 Deo non est, ut supra ostensum est; potentia vero activa non
 competit uni personae respectu alterius, cum personae divinae non
 sint factae, ut ostensum est. Ergo in divinis non est potentia ad
-actus notionales.</p>
-<p title="I q. 41 a. 4 arg. 2"><a name="30131"><span class=
-"ref">[30131] I&ordf; q. 41 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+actus notionales.</p><p title="I q. 41 a. 4 arg. 2"><a name="30131"><span class="ref">[30131] Iª q. 41 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 potentia dicitur ad possibile. Sed divinae personae non sunt de
 numero possibilium, sed de numero necessariorum. Ergo respectu
 actuum notionalium, quibus divinae personae procedunt, non debet
-poni potentia in divinis.</p>
-<p title="I q. 41 a. 4 arg. 3"><a name="30132"><span class=
-"ref">[30132] I&ordf; q. 41 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+poni potentia in divinis.</p><p title="I q. 41 a. 4 arg. 3"><a name="30132"><span class="ref">[30132] Iª q. 41 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 filius procedit ut verbum, quod est conceptio intellectus, spiritus
 autem sanctus procedit ut amor, qui pertinet ad voluntatem. Sed
 potentia in Deo dicitur per comparationem ad effectus, non autem
 per comparationem ad intelligere et velle, ut supra habitum est.
 Ergo in divinis non debet dici potentia per comparationem ad actus
-notionales.</p>
-<p title="I q. 41 a. 4 s. c."><a name="30133"><span class=
-"ref">[30133] I&ordf; q. 41 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
+notionales.</p><p title="I q. 41 a. 4 s. c."><a name="30133"><span class="ref">[30133] Iª q. 41 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicit Augustinus, contra Maximinum haereticum, <i>si Deus
 pater non potuit generare filium sibi aequalem, ubi est
 omnipotentia Dei patris?</i> Est ergo in divinis potentia respectu
-actuum notionalium.</p>
-<p title="I q. 41 a. 4 co."><a name="30134"><span class=
-"ref">[30134] I&ordf; q. 41 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
+actuum notionalium.</p><p title="I q. 41 a. 4 co."><a name="30134"><span class="ref">[30134] Iª q. 41 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, sicut ponuntur actus notionales in divinis, ita necesse est
 ibi ponere potentiam respectu huiusmodi actuum, cum potentia nihil
 aliud significet quam principium alicuius actus. Unde, cum patrem
@@ -6289,23 +5091,17 @@
 potentiam generandi, et patri et filio potentiam spirandi. Quia
 potentia generandi significat id quo generans generat, omne autem
 generans generat aliquo, unde in omni generante oportet ponere
-potentiam generandi, et in spirante potentiam spirandi.</p>
-<p title="I q. 41 a. 4 ad 1"><a name="30135"><span class=
-"ref">[30135] I&ordf; q. 41 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+potentiam generandi, et in spirante potentiam spirandi.</p><p title="I q. 41 a. 4 ad 1"><a name="30135"><span class="ref">[30135] Iª q. 41 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, sicut secundum actus notionales non procedit aliqua
 persona ut facta, ita neque potentia ad actus notionales dicitur in
 divinis per respectum ad aliquam personam factam, sed solum per
-respectum ad personam procedentem.</p>
-<p title="I q. 41 a. 4 ad 2"><a name="30136"><span class=
-"ref">[30136] I&ordf; q. 41 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+respectum ad personam procedentem.</p><p title="I q. 41 a. 4 ad 2"><a name="30136"><span class="ref">[30136] Iª q. 41 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod possibile, secundum quod necessario opponitur,
 sequitur potentiam passivam, quae non est in divinis. Unde neque in
 divinis est aliquid possibile per modum istum, sed solum secundum
 quod possibile continetur sub necessario. Sic autem dici potest
 quod, sicut Deum esse est possibile, sic filium generari est
-possibile.</p>
-<p title="I q. 41 a. 4 ad 3"><a name="30137"><span class=
-"ref">[30137] I&ordf; q. 41 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+possibile.</p><p title="I q. 41 a. 4 ad 3"><a name="30137"><span class="ref">[30137] Iª q. 41 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod potentia significat principium. Principium autem
 distinctionem importat ab eo cuius est principium. Consideratur
 autem duplex distinctio in his quae dicuntur de Deo, una secundum
@@ -6325,32 +5121,20 @@
 potentiae in Deo, nisi secundum modum intelligendi et significandi
 tantum; prout diversimode significatur in Deo intellectus et
 intelligere, cum tamen ipsum intelligere Dei sit eius essentia, non
-habens principium.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="I q. 41 a. 5 arg. 1"><a name="30138"><span class=
-"ref">[30138] I&ordf; q. 41 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic
+habens principium.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I q. 41 a. 5 arg. 1"><a name="30138"><span class="ref">[30138] Iª q. 41 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic
 proceditur. Videtur quod potentia generandi vel spirandi significet
 relationem, et non essentiam. Potentia enim significat principium,
 ut ex eius definitione patet, dicitur enim potentia activa esse
 principium agendi, ut patet in V Metaphys. Sed principium in
 divinis respectu personae dicitur notionaliter. Ergo potentia in
-divinis non significat essentiam, sed relationem.</p>
-<p title="I q. 41 a. 5 arg. 2"><a name="30139"><span class=
-"ref">[30139] I&ordf; q. 41 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, in
+divinis non significat essentiam, sed relationem.</p><p title="I q. 41 a. 5 arg. 2"><a name="30139"><span class="ref">[30139] Iª q. 41 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, in
 divinis non differt posse et agere. Sed generatio in divinis
-significat relationem. Ergo et potentia generandi.</p>
-<p title="I q. 41 a. 5 arg. 3"><a name="30140"><span class=
-"ref">[30140] I&ordf; q. 41 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, ea
+significat relationem. Ergo et potentia generandi.</p><p title="I q. 41 a. 5 arg. 3"><a name="30140"><span class="ref">[30140] Iª q. 41 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, ea
 quae significant essentiam in divinis, communia sunt tribus
 personis. Sed potentia generandi non est communis tribus personis,
-sed propria patri. Ergo non significat essentiam.</p>
-<p title="I q. 41 a. 5 s. c."><a name="30141"><span class=
-"ref">[30141] I&ordf; q. 41 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est
+sed propria patri. Ergo non significat essentiam.</p><p title="I q. 41 a. 5 s. c."><a name="30141"><span class="ref">[30141] Iª q. 41 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod, sicut Deus potest generare filium, ita et vult. Sed voluntas
-generandi significat essentiam. Ergo et potentia generandi.</p>
-<p title="I q. 41 a. 5 co."><a name="30142"><span class=
-"ref">[30142] I&ordf; q. 41 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum
+generandi significat essentiam. Ergo et potentia generandi.</p><p title="I q. 41 a. 5 co."><a name="30142"><span class="ref">[30142] Iª q. 41 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod quidam dixerunt quod potentia generandi significat relationem
 in divinis. Sed hoc esse non potest. Nam illud proprie dicitur
 potentia in quocumque agente, quo agens agit. Omne autem producens
@@ -6378,9 +5162,7 @@
 secundum hoc Damascenus dicit quod generatio est opus naturae, non
 sicut generantis, sed sicut eius quo generans generat. Et ideo
 potentia generandi significat in recto naturam divinam, sed in
-obliquo relationem.</p>
-<p title="I q. 41 a. 5 ad 1"><a name="30143"><span class=
-"ref">[30143] I&ordf; q. 41 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+obliquo relationem.</p><p title="I q. 41 a. 5 ad 1"><a name="30143"><span class="ref">[30143] Iª q. 41 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod potentia non significat ipsam relationem principii,
 alioquin esset in genere relationis, sed significat id quod est
 principium; non quidem sicut agens dicitur principium, sed sicut id
@@ -6392,45 +5174,29 @@
 numero, non solum specie, sicut in rebus creatis. Per hoc ergo quod
 dicimus quod essentia divina est principium quo generans generat,
 non sequitur quod essentia divina distinguatur; sicut sequeretur,
-si diceretur quod essentia divina generat.</p>
-<p title="I q. 41 a. 5 ad 2"><a name="30144"><span class=
-"ref">[30144] I&ordf; q. 41 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+si diceretur quod essentia divina generat.</p><p title="I q. 41 a. 5 ad 2"><a name="30144"><span class="ref">[30144] Iª q. 41 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod sic est idem in divinis potentia generandi cum
 generatione, sicut essentia divina cum generatione et paternitate
-est idem re, sed non ratione.</p>
-<p title="I q. 41 a. 5 ad 3"><a name="30145"><span class=
-"ref">[30145] I&ordf; q. 41 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+est idem re, sed non ratione.</p><p title="I q. 41 a. 5 ad 3"><a name="30145"><span class="ref">[30145] Iª q. 41 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, cum dico potentiam generandi, potentia significatur
 in recto, et generatio in obliquo; sicut si dicerem essentiam
 patris. Unde quantum ad essentiam quae significatur, potentia
 generandi communis est tribus personis, sed quantum ad notionem
-quae connotatur, propria est personae patris.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="I q. 41 a. 6 arg. 1"><a name="30146"><span class=
-"ref">[30146] I&ordf; q. 41 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic
+quae connotatur, propria est personae patris.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I q. 41 a. 6 arg. 1"><a name="30146"><span class="ref">[30146] Iª q. 41 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic
 proceditur. Videtur quod actus notionalis ad plures personas
 terminari possit, ita quod sint plures personae genitae vel
 spiratae in divinis. Cuicumque enim inest potentia generandi,
 potest generare. Sed filio inest potentia generandi. Ergo potest
 generare. Non autem seipsum. Ergo alium filium. Ergo possunt esse
-plures filii in divinis.</p>
-<p title="I q. 41 a. 6 arg. 2"><a name="30147"><span class=
-"ref">[30147] I&ordf; q. 41 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+plures filii in divinis.</p><p title="I q. 41 a. 6 arg. 2"><a name="30147"><span class="ref">[30147] Iª q. 41 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 Augustinus dicit, contra Maximinum, <i>filius non genuit creatorem.
-Neque enim non potuit, sed non oportuit</i>.</p>
-<p title="I q. 41 a. 6 arg. 3"><a name="30148"><span class=
-"ref">[30148] I&ordf; q. 41 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, Deus
+Neque enim non potuit, sed non oportuit</i>.</p><p title="I q. 41 a. 6 arg. 3"><a name="30148"><span class="ref">[30148] Iª q. 41 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, Deus
 pater est potentior ad generandum quam pater creatus. Sed unus homo
 potest generare plures filios. Ergo et Deus, praecipue cum potentia
-patris, uno filio generato, non diminuatur.</p>
-<p title="I q. 41 a. 6 s. c."><a name="30149"><span class=
-"ref">[30149] I&ordf; q. 41 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est
+patris, uno filio generato, non diminuatur.</p><p title="I q. 41 a. 6 s. c."><a name="30149"><span class="ref">[30149] Iª q. 41 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod in divinis non differt esse et posse. Si igitur in divinis
 possent esse plures filii, essent plures filii. Et ita essent
-plures personae quam tres in divinis, quod est haereticum.</p>
-<p title="I q. 41 a. 6 co."><a name="30150"><span class=
-"ref">[30150] I&ordf; q. 41 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum
+plures personae quam tres in divinis, quod est haereticum.</p><p title="I q. 41 a. 6 co."><a name="30150"><span class="ref">[30150] Iª q. 41 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, sicut Athanasius dicit, <i>in divinis est tantum unus pater,
 unus filius, unus spiritus sanctus</i>. Cuius quidem ratio
 quadruplex assignari potest. Prima quidem ex parte relationum,
@@ -6450,9 +5216,7 @@
 determinatur ad unum. Quarta ex perfectione divinarum personarum.
 Ex hoc enim est perfectus filius, quod tota filiatio divina in eo
 continetur, et quod est tantum unus filius. Et similiter dicendum
-est de aliis personis.</p>
-<p title="I q. 41 a. 6 ad 1"><a name="30151"><span class=
-"ref">[30151] I&ordf; q. 41 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+est de aliis personis.</p><p title="I q. 41 a. 6 ad 1"><a name="30151"><span class="ref">[30151] Iª q. 41 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, quamvis simpliciter concedendum sit quod potentiam
 quam habet pater, habeat filius; non tamen concedendum est quod
 filius habeat potentiam generandi, si generandi sit gerundivum
@@ -6462,23 +5226,15 @@
 hoc quod dico generandi, sit gerundivum verbi passivi, potentia
 generandi est in filio, idest ut generetur. Et similiter si sit
 gerundivum verbi impersonalis, ut sit sensus, potentia generandi,
-idest qua ab aliqua persona generatur.</p>
-<p title="I q. 41 a. 6 ad 2"><a name="30152"><span class=
-"ref">[30152] I&ordf; q. 41 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+idest qua ab aliqua persona generatur.</p><p title="I q. 41 a. 6 ad 2"><a name="30152"><span class="ref">[30152] Iª q. 41 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod Augustinus in verbis illis non intendit dicere quod
 filius posset generare filium, sed quod hoc non est ex impotentia
-filii, quod non generet, ut infra patebit.</p>
-<p title="I q. 41 a. 6 ad 3"><a name="30153"><span class=
-"ref">[30153] I&ordf; q. 41 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+filii, quod non generet, ut infra patebit.</p><p title="I q. 41 a. 6 ad 3"><a name="30153"><span class="ref">[30153] Iª q. 41 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod immaterialitas et perfectio divina requirit ut non
 possint esse plures filii in divinis, sicut dictum est. Unde quod
 non sint plures filii, non est ex impotentia patris ad
-generandum.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 42</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 42 pr."><a name="30154"><span class="ref">[30154]
-I&ordf; q. 42 pr.</span></a> Deinde considerandum est de
+generandum.</p></div></div><div class="q" id="q42"><h2>Quaestio 42</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 42 pr."><a name="30154"><span class="ref">[30154]
+Iª q. 42 pr.</span></a> Deinde considerandum est de
 comparatione personarum ad invicem. Et primo, quantum ad
 aequalitatem et similitudinem; secundo, quantum ad missionem. Circa
 primum quaeruntur sex. Primo, utrum aequalitas locum habeat in
@@ -6486,11 +5242,7 @@
 a qua procedit, secundum aeternitatem. Tertio, utrum sit aliquis
 ordo in divinis personis. Quarto utrum personae divinae sint
 aequales secundum magnitudinem. Quinto, utrum una earum sit in
-alia. Sexto, utrum sint aequales secundum potentiam.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 42 a. 1 arg. 1"><a name="30155"><span class=
-"ref">[30155] I&ordf; q. 42 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+alia. Sexto, utrum sint aequales secundum potentiam.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 42 a. 1 arg. 1"><a name="30155"><span class="ref">[30155] Iª q. 42 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod aequalitas non competat divinis personis.
 Aequalitas enim attenditur secundum unum in quantitate, ut patet
 per philosophum, V Metaphys. In divinis autem personis non
@@ -6498,33 +5250,23 @@
 magnitudo; neque quantitas continua extrinseca, quae dicitur locus
 et tempus; neque secundum quantitatem discretam invenitur in eis
 aequalitas, quia duae personae sunt plures quam una. Ergo divinis
-personis non convenit aequalitas.</p>
-<p title="I q. 42 a. 1 arg. 2"><a name="30156"><span class=
-"ref">[30156] I&ordf; q. 42 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
+personis non convenit aequalitas.</p><p title="I q. 42 a. 1 arg. 2"><a name="30156"><span class="ref">[30156] Iª q. 42 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
 divinae personae sunt unius essentiae, ut supra dictum est.
 Essentia autem significatur per modum formae. Convenientia autem in
 forma non facit aequalitatem, sed similitudinem. Ergo in divinis
-personis est dicenda similitudo, et non aequalitas.</p>
-<p title="I q. 42 a. 1 arg. 3"><a name="30157"><span class=
-"ref">[30157] I&ordf; q. 42 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, in
+personis est dicenda similitudo, et non aequalitas.</p><p title="I q. 42 a. 1 arg. 3"><a name="30157"><span class="ref">[30157] Iª q. 42 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, in
 quibuscumque invenitur aequalitas, illa sunt sibi invicem aequalia,
 quia aequale dicitur aequali aequale. Sed divinae personae non
 possunt sibi invicem dici aequales. Quia, ut Augustinus dicit, VI
 de Trin., <i>imago, si perfecte implet illud cuius est imago, ipsa
 coaequatur ei, non illud imagini suae</i>. Imago autem patris est
 filius, et sic pater non est aequalis filio. Non ergo in divinis
-personis invenitur aequalitas.</p>
-<p title="I q. 42 a. 1 arg. 4"><a name="30158"><span class=
-"ref">[30158] I&ordf; q. 42 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
+personis invenitur aequalitas.</p><p title="I q. 42 a. 1 arg. 4"><a name="30158"><span class="ref">[30158] Iª q. 42 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea,
 aequalitas relatio quaedam est. Sed nulla relatio est communis
 omnibus personis, cum secundum relationes personae ab invicem
-distinguantur. Non ergo aequalitas divinis personis convenit.</p>
-<p title="I q. 42 a. 1 s. c."><a name="30159"><span class=
-"ref">[30159] I&ordf; q. 42 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+distinguantur. Non ergo aequalitas divinis personis convenit.</p><p title="I q. 42 a. 1 s. c."><a name="30159"><span class="ref">[30159] Iª q. 42 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Athanasius dicit, quod <i>tres personae coaeternae sibi sunt
-et coaequales</i>.</p>
-<p title="I q. 42 a. 1 co."><a name="30160"><span class=
-"ref">[30160] I&ordf; q. 42 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+et coaequales</i>.</p><p title="I q. 42 a. 1 co."><a name="30160"><span class="ref">[30160] Iª q. 42 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod necesse est ponere aequalitatem in divinis personis. Quia
 secundum philosophum, in X Metaphys., aequale dicitur quasi per
 negationem minoris et maioris. Non autem possumus in divinis
@@ -6537,9 +5279,7 @@
 eius essentia. Unde relinquitur quod, si esset aliqua inaequalitas
 in divinis personis, quod non esset in eis una essentia, et sic non
 essent tres personae unus Deus, quod est impossibile. Oportet
-igitur aequalitatem ponere in divinis personis.</p>
-<p title="I q. 42 a. 1 ad 1"><a name="30161"><span class=
-"ref">[30161] I&ordf; q. 42 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+igitur aequalitatem ponere in divinis personis.</p><p title="I q. 42 a. 1 ad 1"><a name="30161"><span class="ref">[30161] Iª q. 42 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod duplex est quantitas. Una scilicet quae dicitur
 quantitas molis, vel quantitas dimensiva, quae in solis rebus
 corporalibus est, unde in divinis personis locum non habet. Sed
@@ -6564,9 +5304,7 @@
 libro de fide ad Petrum, aequalitas intelligitur in patre et filio
 et spiritu sancto, <i>inquantum nullus horum aut praecedit
 aeternitate, aut excedit magnitudine, aut superat
-potestate</i>.</p>
-<p title="I q. 42 a. 1 ad 2"><a name="30162"><span class=
-"ref">[30162] I&ordf; q. 42 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+potestate</i>.</p><p title="I q. 42 a. 1 ad 2"><a name="30162"><span class="ref">[30162] Iª q. 42 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod ubi attenditur aequalitas secundum quantitatem
 virtualem, aequalitas includit in se similitudinem, et aliquid
 plus, quia excludit excessum. Quaecumque enim communicant in una
@@ -6576,9 +5314,7 @@
 participet. Et quia non solum una est natura patris et filii, sed
 etiam aeque perfecte est in utroque, ideo non solum dicimus filium
 esse similem patri, ut excludatur error Eunomii; sed etiam dicimus
-aequalem, ut excludatur error Arii.</p>
-<p title="I q. 42 a. 1 ad 3"><a name="30163"><span class=
-"ref">[30163] I&ordf; q. 42 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+aequalem, ut excludatur error Arii.</p><p title="I q. 42 a. 1 ad 3"><a name="30163"><span class="ref">[30163] Iª q. 42 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod aequalitas vel similitudo dupliciter potest
 significari in divinis, scilicet per nomina et per verba. Secundum
 quidem quod significatur per nomina, mutua aequalitas dicitur in
@@ -6595,9 +5331,7 @@
 Et licet motus non sit in divinis, est tamen ibi accipere. Quia
 igitur filius accipit a patre unde est aequalis ei, et non e
 converso, propter hoc dicimus quod filius coaequatur patri, et non
-e converso.</p>
-<p title="I q. 42 a. 1 ad 4"><a name="30164"><span class=
-"ref">[30164] I&ordf; q. 42 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
+e converso.</p><p title="I q. 42 a. 1 ad 4"><a name="30164"><span class="ref">[30164] Iª q. 42 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod in divinis personis nihil est considerare nisi
 essentiam, in qua communicant, et relationes, in quibus
 distinguuntur. Aequalitas autem utrumque importat, scilicet
@@ -6613,11 +5347,7 @@
 relatio distincta a relationibus personalibus, sed in suo
 intellectu includit et relationes distinguentes personas, et
 essentiae unitatem. Et propterea Magister dicit, in XXXI dist. I
-Sent., quod in his appellatio tantum est relativa.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 42 a. 2 arg. 1"><a name="30165"><span class=
-"ref">[30165] I&ordf; q. 42 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+Sent., quod in his appellatio tantum est relativa.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 42 a. 2 arg. 1"><a name="30165"><span class="ref">[30165] Iª q. 42 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod persona procedens non sit coaeterna suo
 principio, ut filius patri. Arius enim duodecim modos generationis
 assignat. Primus modus est iuxta fluxum lineae a puncto, ubi deest
@@ -6642,32 +5372,22 @@
 secundum tempus. Patet ergo quod in omni modo quo aliquid est ex
 altero, aut deest aequalitas naturae, aut aequalitas durationis. Si
 igitur filius est a patre, oportet dicere vel eum esse minorem
-patre, aut posteriorem, aut utrumque.</p>
-<p title="I q. 42 a. 2 arg. 2"><a name="30166"><span class=
-"ref">[30166] I&ordf; q. 42 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, omne
+patre, aut posteriorem, aut utrumque.</p><p title="I q. 42 a. 2 arg. 2"><a name="30166"><span class="ref">[30166] Iª q. 42 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, omne
 quod est ex altero, habet principium. Sed nullum aeternum habet
 principium. Ergo filius non est aeternus, neque spiritus
-sanctus.</p>
-<p title="I q. 42 a. 2 arg. 3"><a name="30167"><span class=
-"ref">[30167] I&ordf; q. 42 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, omne
+sanctus.</p><p title="I q. 42 a. 2 arg. 3"><a name="30167"><span class="ref">[30167] Iª q. 42 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, omne
 quod corrumpitur, desinit esse. Ergo omne quod generatur, incipit
 esse, ad hoc enim generatur, ut sit. Sed filius est genitus a
-patre. Ergo incipit esse, et non est coaeternus patri.</p>
-<p title="I q. 42 a. 2 arg. 4"><a name="30168"><span class=
-"ref">[30168] I&ordf; q. 42 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, si
+patre. Ergo incipit esse, et non est coaeternus patri.</p><p title="I q. 42 a. 2 arg. 4"><a name="30168"><span class="ref">[30168] Iª q. 42 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, si
 filius genitus est a patre, aut semper generatur, aut est dare
 aliquod instans suae generationis. Si semper generatur; dum autem
 aliquid est in generari, est imperfectum, sicut patet in
 successivis, quae sunt semper in fieri, ut tempus et motus,
 sequitur quod filius semper sit imperfectus; quod est inconveniens.
 Est ergo dare aliquod instans generationis filii. Ante illud ergo
-instans filius non erat.</p>
-<p title="I q. 42 a. 2 s. c."><a name="30169"><span class=
-"ref">[30169] I&ordf; q. 42 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+instans filius non erat.</p><p title="I q. 42 a. 2 s. c."><a name="30169"><span class="ref">[30169] Iª q. 42 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Athanasius dicit, quod <i>totae tres personae coaeternae sibi
-sunt</i>.</p>
-<p title="I q. 42 a. 2 co."><a name="30170"><span class=
-"ref">[30170] I&ordf; q. 42 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+sunt</i>.</p><p title="I q. 42 a. 2 co."><a name="30170"><span class="ref">[30170] Iª q. 42 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod necesse est dicere filium esse coaeternum patri. Ad cuius
 evidentiam, considerandum est quod aliquid ex principio existens
 posterius esse suo principio, potest contingere ex duobus, uno
@@ -6691,9 +5411,7 @@
 quia sic filius Dei successive generaretur, et esset eius generatio
 materialis et cum motu, quod est impossibile. Relinquitur ergo quod
 filius fuit, quandocumque fuit pater. Et sic filius est coaeternus
-patri, et similiter spiritus sanctus utrique.</p>
-<p title="I q. 42 a. 2 ad 1"><a name="30171"><span class=
-"ref">[30171] I&ordf; q. 42 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+patri, et similiter spiritus sanctus utrique.</p><p title="I q. 42 a. 2 ad 1"><a name="30171"><span class="ref">[30171] Iª q. 42 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in libro de verbis domini,
 nullus modus processionis alicuius creaturae perfecte repraesentat
 divinam generationem, unde oportet ex multis modis colligere
@@ -6704,19 +5422,13 @@
 filii nomen insinuet</i>. Inter omnia tamen expressius repraesentat
 processio verbi ab intellectu, quod quidem non est posterius eo a
 quo procedit; nisi sit talis intellectus qui exeat de potentia in
-actum, quod in Deo dici non potest.</p>
-<p title="I q. 42 a. 2 ad 2"><a name="30172"><span class=
-"ref">[30172] I&ordf; q. 42 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+actum, quod in Deo dici non potest.</p><p title="I q. 42 a. 2 ad 2"><a name="30172"><span class="ref">[30172] Iª q. 42 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod aeternitas excludit principium durationis, sed non
-principium originis.</p>
-<p title="I q. 42 a. 2 ad 3"><a name="30173"><span class=
-"ref">[30173] I&ordf; q. 42 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+principium originis.</p><p title="I q. 42 a. 2 ad 3"><a name="30173"><span class="ref">[30173] Iª q. 42 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod omnis corruptio est mutatio quaedam, et ideo omne
 quod corrumpitur, incipit non esse, et desinit esse. Sed generatio
 divina non est transmutatio, ut dictum est supra. Unde filius
-semper generatur, et pater semper generat.</p>
-<p title="I q. 42 a. 2 ad 4"><a name="30174"><span class=
-"ref">[30174] I&ordf; q. 42 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
+semper generatur, et pater semper generat.</p><p title="I q. 42 a. 2 ad 4"><a name="30174"><span class="ref">[30174] Iª q. 42 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod in tempore aliud est quod est indivisibile, scilicet
 instans; et aliud est quod est durans, scilicet tempus. Sed in
 aeternitate ipsum nunc indivisibile est semper stans, ut supra
@@ -6727,37 +5439,23 @@
 dicunt, melius est quod dicatur semper natus, ut ly semper designet
 permanentiam aeternitatis, et ly natus perfectionem geniti. Sic
 ergo filius nec imperfectus est, neque erat quando non erat, ut
-Arius dixit.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I q. 42 a. 3 arg. 1"><a name="30175"><span class=
-"ref">[30175] I&ordf; q. 42 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
+Arius dixit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 42 a. 3 arg. 1"><a name="30175"><span class="ref">[30175] Iª q. 42 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
 proceditur. Videtur quod in divinis personis non sit ordo naturae.
 Quidquid enim in divinis est, vel est essentia vel persona vel
 notio. Sed ordo naturae non significat essentiam, neque est aliqua
-personarum aut notionum. Ergo ordo naturae non est in divinis.</p>
-<p title="I q. 42 a. 3 arg. 2"><a name="30176"><span class=
-"ref">[30176] I&ordf; q. 42 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, in
+personarum aut notionum. Ergo ordo naturae non est in divinis.</p><p title="I q. 42 a. 3 arg. 2"><a name="30176"><span class="ref">[30176] Iª q. 42 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, in
 quibuscumque est ordo naturae, unum est prius altero, saltem
 secundum naturam et intellectum. Sed in divinis personis nihil est
 prius et posterius, ut Athanasius dicit. Ergo in divinis personis
-non est ordo naturae.</p>
-<p title="I q. 42 a. 3 arg. 3"><a name="30177"><span class=
-"ref">[30177] I&ordf; q. 42 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+non est ordo naturae.</p><p title="I q. 42 a. 3 arg. 3"><a name="30177"><span class="ref">[30177] Iª q. 42 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quidquid ordinatur, distinguitur. Sed natura in divinis non
 distinguitur. Ergo non ordinatur. Ergo non est ibi ordo
-naturae.</p>
-<p title="I q. 42 a. 3 arg. 4"><a name="30178"><span class=
-"ref">[30178] I&ordf; q. 42 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
+naturae.</p><p title="I q. 42 a. 3 arg. 4"><a name="30178"><span class="ref">[30178] Iª q. 42 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
 natura divina est eius essentia. Sed non dicitur in divinis ordo
-essentiae. Ergo neque ordo naturae.</p>
-<p title="I q. 42 a. 3 s. c."><a name="30179"><span class=
-"ref">[30179] I&ordf; q. 42 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
+essentiae. Ergo neque ordo naturae.</p><p title="I q. 42 a. 3 s. c."><a name="30179"><span class="ref">[30179] Iª q. 42 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra,
 ubicumque est pluralitas sine ordine, ibi est confusio. Sed in
 divinis personis non est confusio, ut Athanasius dicit. Ergo est
-ibi ordo.</p>
-<p title="I q. 42 a. 3 co."><a name="30180"><span class=
-"ref">[30180] I&ordf; q. 42 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
+ibi ordo.</p><p title="I q. 42 a. 3 co."><a name="30180"><span class="ref">[30180] Iª q. 42 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod ordo semper dicitur per comparationem ad aliquod principium.
 Unde sicut dicitur principium multipliciter, scilicet secundum
 situm, ut punctus, secundum intellectum, ut principium
@@ -6766,13 +5464,9 @@
 prioritate, ut supra dictum est. Unde oportet ibi esse ordinem
 secundum originem, absque prioritate. Et hic vocatur ordo naturae,
 secundum Augustinum, <i>non quo alter sit prius altero, sed quo
-alter est ex altero</i>.</p>
-<p title="I q. 42 a. 3 ad 1"><a name="30181"><span class=
-"ref">[30181] I&ordf; q. 42 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+alter est ex altero</i>.</p><p title="I q. 42 a. 3 ad 1"><a name="30181"><span class="ref">[30181] Iª q. 42 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod ordo naturae significat notionem originis in communi,
-non autem in speciali.</p>
-<p title="I q. 42 a. 3 ad 2"><a name="30182"><span class=
-"ref">[30182] I&ordf; q. 42 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+non autem in speciali.</p><p title="I q. 42 a. 3 ad 2"><a name="30182"><span class="ref">[30182] Iª q. 42 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in rebus creatis, etiam cum id quod est a principio
 sit suo principio coaevum secundum durationem, tamen principium est
 prius secundum naturam et intellectum, si consideretur id quod est
@@ -6782,44 +5476,28 @@
 alterius. Sed in divinis ipsae relationes sunt subsistentes
 personae in una natura. Unde neque ex parte naturae, neque ex parte
 relationum, una persona potest esse prior alia, neque etiam
-secundum naturam et intellectum.</p>
-<p title="I q. 42 a. 3 ad 3"><a name="30183"><span class=
-"ref">[30183] I&ordf; q. 42 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+secundum naturam et intellectum.</p><p title="I q. 42 a. 3 ad 3"><a name="30183"><span class="ref">[30183] Iª q. 42 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ordo naturae dicitur, non quod ipsa natura ordinetur,
 sed quod ordo in divinis personis attenditur secundum naturalem
-originem.</p>
-<p title="I q. 42 a. 3 ad 4"><a name="30184"><span class=
-"ref">[30184] I&ordf; q. 42 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+originem.</p><p title="I q. 42 a. 3 ad 4"><a name="30184"><span class="ref">[30184] Iª q. 42 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod natura quodammodo importat rationem principii, non
 autem essentia. Et ideo ordo originis melius nominatur ordo
-naturae, quam ordo essentiae.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I q. 42 a. 4 arg. 1"><a name="30185"><span class=
-"ref">[30185] I&ordf; q. 42 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
+naturae, quam ordo essentiae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 42 a. 4 arg. 1"><a name="30185"><span class="ref">[30185] Iª q. 42 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
 proceditur. Videtur quod filius non sit aequalis patri in
 magnitudine. Dicit enim ipse, Ioan. XIV, <i>pater maior me est</i>;
 et apostolus, I Cor. XV, <i>ipse filius subiectus erit illi qui
-sibi subiecit omnia</i>.</p>
-<p title="I q. 42 a. 4 arg. 2"><a name="30186"><span class=
-"ref">[30186] I&ordf; q. 42 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+sibi subiecit omnia</i>.</p><p title="I q. 42 a. 4 arg. 2"><a name="30186"><span class="ref">[30186] Iª q. 42 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 paternitas pertinet ad dignitatem patris. Sed paternitas non
 convenit filio. Ergo non quidquid dignitatis habet pater, habet
-filius. Ergo non est aequalis patri in magnitudine.</p>
-<p title="I q. 42 a. 4 arg. 3"><a name="30187"><span class=
-"ref">[30187] I&ordf; q. 42 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+filius. Ergo non est aequalis patri in magnitudine.</p><p title="I q. 42 a. 4 arg. 3"><a name="30187"><span class="ref">[30187] Iª q. 42 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 ubicumque est totum et pars, plures partes sunt aliquid maius quam
 una tantum vel pauciores; sicut tres homines sunt aliquid maius
 quam duo vel unus. Sed in divinis videtur esse totum universale et
 pars, nam sub relatione vel notione plures notiones continentur.
 Cum igitur in patre sint tres notiones, in filio autem tantum duae,
-videtur quod filius non sit aequalis patri.</p>
-<p title="I q. 42 a. 4 s. c."><a name="30188"><span class=
-"ref">[30188] I&ordf; q. 42 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
+videtur quod filius non sit aequalis patri.</p><p title="I q. 42 a. 4 s. c."><a name="30188"><span class="ref">[30188] Iª q. 42 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicitur Philip. II, <i>non rapinam arbitratus est esse se
-aequalem Deo</i>.</p>
-<p title="I q. 42 a. 4 co."><a name="30189"><span class=
-"ref">[30189] I&ordf; q. 42 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
+aequalem Deo</i>.</p><p title="I q. 42 a. 4 co."><a name="30189"><span class="ref">[30189] Iª q. 42 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod necesse est dicere filium esse aequalem patri in magnitudine.
 Magnitudo enim Dei non est aliud quam perfectio naturae ipsius. Hoc
 autem est de ratione paternitatis et filiationis, quod filius per
@@ -6837,9 +5515,7 @@
 libro de Synod., <i>tolle corporum infirmitates, tolle conceptus
 initium, tolle dolores et omnem humanam necessitatem, omnis filius
 secundum naturalem nativitatem aequalitas patris est, quia est et
-similitudo naturae</i>.</p>
-<p title="I q. 42 a. 4 ad 1"><a name="30190"><span class=
-"ref">[30190] I&ordf; q. 42 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+similitudo naturae</i>.</p><p title="I q. 42 a. 4 ad 1"><a name="30190"><span class="ref">[30190] Iª q. 42 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod verba illa intelliguntur dicta de Christo secundum
 humanam naturam, in qua minor est patre, et ei subiectus. Sed
 secundum naturam divinam, aequalis est patri. Et hoc est quod
@@ -6848,9 +5524,7 @@
 de Trin., <i>donantis auctoritate pater maior est, sed minor non
 est cui unum esse donatur</i>. Et in libro de Synod. dicit quod
 subiectio filii naturae pietas est, idest recognitio auctoritatis
-paternae, subiectio autem ceterorum, creationis infirmitas.</p>
-<p title="I q. 42 a. 4 ad 2"><a name="30191"><span class=
-"ref">[30191] I&ordf; q. 42 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+paternae, subiectio autem ceterorum, creationis infirmitas.</p><p title="I q. 42 a. 4 ad 2"><a name="30191"><span class="ref">[30191] Iª q. 42 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod aequalitas attenditur secundum magnitudinem.
 Magnitudo autem in divinis significat perfectionem naturae, ut
 dictum est, et ad essentiam pertinet. Et ideo aequalitas in
@@ -6867,9 +5541,7 @@
 paternitatem habet filius. Mutatur enim quid in ad aliquid, eadem
 enim est essentia et dignitas patris et filii, sed in patre est
 secundum relationem dantis, in filio secundum relationem
-accipientis.</p>
-<p title="I q. 42 a. 4 ad 3"><a name="30192"><span class=
-"ref">[30192] I&ordf; q. 42 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+accipientis.</p><p title="I q. 42 a. 4 ad 3"><a name="30192"><span class="ref">[30192] Iª q. 42 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod relatio in divinis non est totum universale, quamvis
 de pluribus relationibus praedicetur, quia omnes relationes sunt
 unum secundum essentiam et esse, quod repugnat rationi universalis,
@@ -6877,31 +5549,19 @@
 supra dictum est, non est universale in divinis. Unde neque omnes
 relationes sunt maius aliquid quam una tantum; nec omnes personae
 maius aliquid quam una tantum; quia tota perfectio divinae naturae
-est in qualibet personarum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="I q. 42 a. 5 arg. 1"><a name="30193"><span class=
-"ref">[30193] I&ordf; q. 42 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic
+est in qualibet personarum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I q. 42 a. 5 arg. 1"><a name="30193"><span class="ref">[30193] Iª q. 42 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic
 proceditur. Videtur quod filius non sit in patre, et e converso.
 Philosophus enim, in IV Physic., ponit octo modos essendi aliquid
 in aliquo; et secundum nullum horum filius est in patre, aut e
 converso, ut patet discurrenti per singulos modos. Ergo filius non
-est in patre, nec e converso.</p>
-<p title="I q. 42 a. 5 arg. 2"><a name="30194"><span class=
-"ref">[30194] I&ordf; q. 42 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, nihil
+est in patre, nec e converso.</p><p title="I q. 42 a. 5 arg. 2"><a name="30194"><span class="ref">[30194] Iª q. 42 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, nihil
 quod exivit ab aliquo, est in eo. Sed filius ab aeterno exivit a
 patre, secundum illud Micheae V, <i>egressus eius ab initio, a
-diebus aeternitatis</i>. Ergo filius non est in patre.</p>
-<p title="I q. 42 a. 5 arg. 3"><a name="30195"><span class=
-"ref">[30195] I&ordf; q. 42 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, unum
+diebus aeternitatis</i>. Ergo filius non est in patre.</p><p title="I q. 42 a. 5 arg. 3"><a name="30195"><span class="ref">[30195] Iª q. 42 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, unum
 oppositorum non est in altero. Sed filius et pater opponuntur
-relative. Ergo unus non potest esse in alio.</p>
-<p title="I q. 42 a. 5 s. c."><a name="30196"><span class=
-"ref">[30196] I&ordf; q. 42 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est
+relative. Ergo unus non potest esse in alio.</p><p title="I q. 42 a. 5 s. c."><a name="30196"><span class="ref">[30196] Iª q. 42 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicitur Ioan. XIV, <i>ego in patre, et pater in me
-est</i>.</p>
-<p title="I q. 42 a. 5 co."><a name="30197"><span class=
-"ref">[30197] I&ordf; q. 42 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum
+est</i>.</p><p title="I q. 42 a. 5 co."><a name="30197"><span class="ref">[30197] Iª q. 42 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod in patre et filio tria est considerare, scilicet essentiam,
 relationem et originem; et secundum quodlibet istorum filius est in
 patre, et e converso. Secundum essentiam enim pater est in filio,
@@ -6917,58 +5577,40 @@
 secundum intellectum. Secundum originem etiam manifestum est quod
 processio verbi intelligibilis non est ad extra, sed manet in
 dicente. Id etiam quod verbo dicitur, in verbo continetur. Et eadem
-ratio est de spiritu sancto.</p>
-<p title="I q. 42 a. 5 ad 1"><a name="30198"><span class=
-"ref">[30198] I&ordf; q. 42 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+ratio est de spiritu sancto.</p><p title="I q. 42 a. 5 ad 1"><a name="30198"><span class="ref">[30198] Iª q. 42 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod ea quae in creaturis sunt, non sufficienter
 repraesentant ea quae Dei sunt. Et ideo secundum nullum eorum
 modorum quos philosophus enumerat, filius est in patre, aut e
 converso. Accedit tamen magis ad hoc modus ille, secundum quem
 aliquid dicitur esse in principio originante, nisi quod deest
 unitas essentiae, in rebus creatis, inter principium et id quod est
-a principio.</p>
-<p title="I q. 42 a. 5 ad 2"><a name="30199"><span class=
-"ref">[30199] I&ordf; q. 42 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+a principio.</p><p title="I q. 42 a. 5 ad 2"><a name="30199"><span class="ref">[30199] Iª q. 42 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod exitus filii a patre est secundum modum processionis
 interioris, prout verbum exit a corde, et manet in eo. Unde exitus
 iste in divinis est secundum solam distinctionem relationum, non
-secundum essentialem aliquam distantiam.</p>
-<p title="I q. 42 a. 5 ad 3"><a name="30200"><span class=
-"ref">[30200] I&ordf; q. 42 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+secundum essentialem aliquam distantiam.</p><p title="I q. 42 a. 5 ad 3"><a name="30200"><span class="ref">[30200] Iª q. 42 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod pater et filius opponuntur secundum relationes, non
 autem secundum essentiam. Et tamen oppositorum relative unum est in
-altero, ut dictum est.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="I q. 42 a. 6 arg. 1"><a name="30201"><span class=
-"ref">[30201] I&ordf; q. 42 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic
+altero, ut dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I q. 42 a. 6 arg. 1"><a name="30201"><span class="ref">[30201] Iª q. 42 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic
 proceditur. Videtur quod filius non sit aequalis patri secundum
 potentiam. Dicitur enim Ioan. V, <i>non potest filius a se facere
 quidquam, nisi quod viderit patrem facientem</i>. Pater autem a se
-potest facere. Ergo pater maior est filio secundum potentiam.</p>
-<p title="I q. 42 a. 6 arg. 2"><a name="30202"><span class=
-"ref">[30202] I&ordf; q. 42 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, maior
+potest facere. Ergo pater maior est filio secundum potentiam.</p><p title="I q. 42 a. 6 arg. 2"><a name="30202"><span class="ref">[30202] Iª q. 42 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, maior
 est potentia eius qui praecipit et docet, quam eius qui obedit et
 audit. Sed pater mandat filio, secundum illud Ioan. XIV, <i>sicut
 mandatum dedit mihi pater, sic facio</i>. Pater etiam docet filium,
 secundum illud Ioan. V, <i>pater diligit filium, et omnia
 demonstrat ei quae ipse facit</i>. Similiter et filius audit,
 secundum illud Ioan. V, <i>sicut audio, iudico</i>. Ergo pater est
-maioris potentiae quam filius.</p>
-<p title="I q. 42 a. 6 arg. 3"><a name="30203"><span class=
-"ref">[30203] I&ordf; q. 42 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, ad
+maioris potentiae quam filius.</p><p title="I q. 42 a. 6 arg. 3"><a name="30203"><span class="ref">[30203] Iª q. 42 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, ad
 omnipotentiam patris pertinet quod possit filium generare sibi
 aequalem, dicit enim Augustinus, in libro contra Maximin., <i>si
 non potuit generare sibi aequalem, ubi est omnipotentia Dei
 patris?</i> Sed filius non potest generare filium, ut supra
 ostensum est. Non ergo quidquid pertinet ad omnipotentiam patris,
-potest filius. Et ita non est ei in potestate aequalis.</p>
-<p title="I q. 42 a. 6 s. c."><a name="30204"><span class=
-"ref">[30204] I&ordf; q. 42 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est
+potest filius. Et ita non est ei in potestate aequalis.</p><p title="I q. 42 a. 6 s. c."><a name="30204"><span class="ref">[30204] Iª q. 42 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicitur Ioan. V, <i>quaecumque pater facit, haec et filius
-similiter facit</i>.</p>
-<p title="I q. 42 a. 6 co."><a name="30205"><span class=
-"ref">[30205] I&ordf; q. 42 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum
+similiter facit</i>.</p><p title="I q. 42 a. 6 co."><a name="30205"><span class="ref">[30205] Iª q. 42 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod necesse est dicere quod filius est aequalis patri in
 potestate. Potentia enim agendi consequitur perfectionem naturae,
 videmus enim in creaturis quod quanto aliquid habet perfectiorem
@@ -6977,26 +5619,20 @@
 quod filius sit aequalis patri in magnitudine, idest in perfectione
 naturae. Unde relinquitur quod filius sit aequalis patri in
 potestate. Et eadem ratio est de spiritu sancto respectu
-utriusque.</p>
-<p title="I q. 42 a. 6 ad 1"><a name="30206"><span class=
-"ref">[30206] I&ordf; q. 42 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+utriusque.</p><p title="I q. 42 a. 6 ad 1"><a name="30206"><span class="ref">[30206] Iª q. 42 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod in hoc quod dicitur quod filius non potest a se
 facere quidquam, non subtrahitur filio aliqua potestas quam habeat
 pater; cum statim subdatur quod quaecumque pater facit, filius
 similiter facit. Sed ostenditur quod filius habet potestatem a
 patre, a quo habet naturam. Unde dicit Hilarius, IX de Trin.,
 <i>naturae divinae haec unitas est, ut ita per se agat filius, quod
-non a se agat</i>.</p>
-<p title="I q. 42 a. 6 ad 2"><a name="30207"><span class=
-"ref">[30207] I&ordf; q. 42 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+non a se agat</i>.</p><p title="I q. 42 a. 6 ad 2"><a name="30207"><span class="ref">[30207] Iª q. 42 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod in demonstratione patris et auditione filii, non
 intelligitur nisi quod pater communicat scientiam filio, sicut et
 essentiam. Et ad idem potest referri mandatum patris, per hoc quod
 ab aeterno dedit ei scientiam et voluntatem agendorum, eum
 generando. Vel potius referendum est ad Christum secundum humanam
-naturam.</p>
-<p title="I q. 42 a. 6 ad 3"><a name="30208"><span class=
-"ref">[30208] I&ordf; q. 42 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+naturam.</p><p title="I q. 42 a. 6 ad 3"><a name="30208"><span class="ref">[30208] Iª q. 42 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, sicut eadem essentia quae in patre est paternitas,
 in filio est filiatio; ita eadem est potentia qua pater generat, et
 qua filius generatur. Unde manifestum est quod quidquid potest
@@ -7006,12 +5642,8 @@
 alia relatione. Quia pater habet eam ut dans, et hoc significatur,
 cum dicitur quod potest generare. Filius autem habet eam ut
 accipiens, et hoc significatur, cum dicitur quod potest
-generari.</p>
-<br />
-<div class="D">Quaestio 43</div>
-<div class="G">Prooemium</div>
-<p title="I q. 43 pr."><a name="30209"><span class="ref">[30209]
-I&ordf; q. 43 pr.</span></a> Deinde considerandum de missione
+generari.</p></div></div><div class="q" id="q43"><h2>Quaestio 43</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 43 pr."><a name="30209"><span class="ref">[30209]
+Iª q. 43 pr.</span></a> Deinde considerandum de missione
 divinarum personarum. Et circa hoc quaeruntur octo. Primo, utrum
 alicui divinae personae conveniat mitti. Secundo, utrum missio sit
 aeterna, vel temporalis tantum. Tertio, secundum quid divina
@@ -7019,31 +5651,19 @@
 conveniat mitti. Quinto, utrum invisibiliter mittatur tam filius,
 quam spiritus sanctus. Sexto, ad quos fiat missio invisibilis.
 Septimo, de missione visibili. Octavo, utrum aliqua persona mittat
-seipsam, visibiliter aut invisibiliter.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 1</div>
-<p title="I q. 43 a. 1 arg. 1"><a name="30210"><span class=
-"ref">[30210] I&ordf; q. 43 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
+seipsam, visibiliter aut invisibiliter.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 43 a. 1 arg. 1"><a name="30210"><span class="ref">[30210] Iª q. 43 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
 proceditur. Videtur quod personae divinae non conveniat mitti.
 Missus enim minor est mittente. Sed una persona divina non est
-minor alia. Ergo una persona non mittitur ab alia.</p>
-<p title="I q. 43 a. 1 arg. 2"><a name="30211"><span class=
-"ref">[30211] I&ordf; q. 43 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, omne
+minor alia. Ergo una persona non mittitur ab alia.</p><p title="I q. 43 a. 1 arg. 2"><a name="30211"><span class="ref">[30211] Iª q. 43 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, omne
 quod mittitur, separatur a mittente, unde Hieronymus dicit, super
 Ezechiel., <i>quod coniunctum est, et in corpore uno copulatum,
 mitti non potest</i>. Sed in divinis personis nihil est separabile,
-ut Hilarius dicit. Ergo una persona non mittitur ab alia.</p>
-<p title="I q. 43 a. 1 arg. 3"><a name="30212"><span class=
-"ref">[30212] I&ordf; q. 43 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
+ut Hilarius dicit. Ergo una persona non mittitur ab alia.</p><p title="I q. 43 a. 1 arg. 3"><a name="30212"><span class="ref">[30212] Iª q. 43 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quicumque mittitur, ab aliquo loco discedit, et ad aliquem locum de
 novo vadit. Hoc autem divinae personae non convenit, cum ubique
-sit. Ergo divinae personae non convenit mitti.</p>
-<p title="I q. 43 a. 1 s. c."><a name="30213"><span class=
-"ref">[30213] I&ordf; q. 43 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
+sit. Ergo divinae personae non convenit mitti.</p><p title="I q. 43 a. 1 s. c."><a name="30213"><span class="ref">[30213] Iª q. 43 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicitur Ioan. VIII, <i>non sum ego solus, sed ego et qui misit
-me, pater</i>.</p>
-<p title="I q. 43 a. 1 co."><a name="30214"><span class=
-"ref">[30214] I&ordf; q. 43 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
+me, pater</i>.</p><p title="I q. 43 a. 1 co."><a name="30214"><span class="ref">[30214] Iª q. 43 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod in ratione missionis duo importantur, quorum unum est habitudo
 missi ad eum a quo mittitur; aliud est habitudo missi ad terminum
 ad quem mittitur. Per hoc autem quod aliquis mittitur, ostenditur
@@ -7059,50 +5679,32 @@
 parte novum modum existendi in aliquo. Sicut filius dicitur esse
 missus a patre in mundum, secundum quod incoepit esse in mundo
 visibiliter per carnem assumptam, et tamen ante in mundo erat, ut
-dicitur Ioan. I.</p>
-<p title="I q. 43 a. 1 ad 1"><a name="30215"><span class=
-"ref">[30215] I&ordf; q. 43 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+dicitur Ioan. I.</p><p title="I q. 43 a. 1 ad 1"><a name="30215"><span class="ref">[30215] Iª q. 43 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod missio importat minorationem in eo qui mittitur,
 secundum quod importat processionem a principio mittente aut
 secundum imperium, aut secundum consilium, quia imperans est maior,
 et consilians est sapientior. Sed in divinis non importat nisi
 processionem originis; quae est secundum aequalitatem, ut supra
-dictum est.</p>
-<p title="I q. 43 a. 1 ad 2"><a name="30216"><span class=
-"ref">[30216] I&ordf; q. 43 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
+dictum est.</p><p title="I q. 43 a. 1 ad 2"><a name="30216"><span class="ref">[30216] Iª q. 43 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod illud quod sic mittitur ut incipiat esse ubi prius
 nullo modo erat, sua missione localiter movetur, unde oportet quod
 loco separetur a mittente. Sed hoc non accidit in missione divinae
 personae, quia persona divina missa, sicut non incipit esse ubi
 prius non fuerat, ita nec desinit esse ubi fuerat. Unde talis
 missio est sine separatione; sed habet solam distinctionem
-originis.</p>
-<p title="I q. 43 a. 1 ad 3"><a name="30217"><span class=
-"ref">[30217] I&ordf; q. 43 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
+originis.</p><p title="I q. 43 a. 1 ad 3"><a name="30217"><span class="ref">[30217] Iª q. 43 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod obiectio illa procedit de missione quae fit secundum
-motum localem; quae non habet locum in divinis.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 2</div>
-<p title="I q. 43 a. 2 arg. 1"><a name="30218"><span class=
-"ref">[30218] I&ordf; q. 43 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
+motum localem; quae non habet locum in divinis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 43 a. 2 arg. 1"><a name="30218"><span class="ref">[30218] Iª q. 43 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic
 proceditur. Videtur quod missio possit esse aeterna. Dicit enim
 Gregorius, eo mittitur filius, quo generatur. Sed generatio filii
-est aeterna. Ergo et missio.</p>
-<p title="I q. 43 a. 2 arg. 2"><a name="30219"><span class=
-"ref">[30219] I&ordf; q. 43 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
+est aeterna. Ergo et missio.</p><p title="I q. 43 a. 2 arg. 2"><a name="30219"><span class="ref">[30219] Iª q. 43 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
 cuicumque convenit aliquid temporaliter, illud mutatur. Sed persona
 divina non mutatur. Ergo missio divinae personae non est
-temporalis, sed aeterna.</p>
-<p title="I q. 43 a. 2 arg. 3"><a name="30220"><span class=
-"ref">[30220] I&ordf; q. 43 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
+temporalis, sed aeterna.</p><p title="I q. 43 a. 2 arg. 3"><a name="30220"><span class="ref">[30220] Iª q. 43 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
 missio processionem importat. Sed processio divinarum personarum
-est aeterna. Ergo et missio.</p>
-<p title="I q. 43 a. 2 s. c."><a name="30221"><span class=
-"ref">[30221] I&ordf; q. 43 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
+est aeterna. Ergo et missio.</p><p title="I q. 43 a. 2 s. c."><a name="30221"><span class="ref">[30221] Iª q. 43 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicitur Galat. IV, <i>cum venit plenitudo temporis, misit Deus
-filium suum</i>.</p>
-<p title="I q. 43 a. 2 co."><a name="30222"><span class=
-"ref">[30222] I&ordf; q. 43 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
+filium suum</i>.</p><p title="I q. 43 a. 2 co."><a name="30222"><span class="ref">[30222] Iª q. 43 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod in his quae important originem divinarum personarum, est
 quaedam differentia attendenda. Quaedam enim in sui significatione
 important solam habitudinem ad principium, ut processio et exitus.
@@ -7120,20 +5722,14 @@
 autem et exitus dicuntur in divinis et aeternaliter et
 temporaliter, nam filius ab aeterno processit ut sit Deus;
 temporaliter autem ut etiam sit homo, secundum missionem visibilem;
-vel etiam ut sit in homine, secundum invisibilem missionem.</p>
-<p title="I q. 43 a. 2 ad 1"><a name="30223"><span class=
-"ref">[30223] I&ordf; q. 43 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+vel etiam ut sit in homine, secundum invisibilem missionem.</p><p title="I q. 43 a. 2 ad 1"><a name="30223"><span class="ref">[30223] Iª q. 43 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod Gregorius loquitur de generatione temporali filii,
 non a patre, sed a matre. Vel, quia ex hoc ipso filius habet quod
-possit mitti, quod est ab aeterno genitus.</p>
-<p title="I q. 43 a. 2 ad 2"><a name="30224"><span class=
-"ref">[30224] I&ordf; q. 43 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
+possit mitti, quod est ab aeterno genitus.</p><p title="I q. 43 a. 2 ad 2"><a name="30224"><span class="ref">[30224] Iª q. 43 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod divinam personam esse novo modo in aliquo, vel ab
 aliquo haberi temporaliter, non est propter mutationem divinae
 personae, sed propter mutationem creaturae, sicut et Deus
-temporaliter dicitur dominus, propter mutationem creaturae.</p>
-<p title="I q. 43 a. 2 ad 3"><a name="30225"><span class=
-"ref">[30225] I&ordf; q. 43 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
+temporaliter dicitur dominus, propter mutationem creaturae.</p><p title="I q. 43 a. 2 ad 3"><a name="30225"><span class="ref">[30225] Iª q. 43 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod missio non solum importat processionem a principio,
 sed determinat processionis terminum temporalem. Unde missio solum
 est temporalis. Vel, missio includit processionem aeternam, et
@@ -7141,47 +5737,33 @@
 personae ad suum principium non est nisi ab aeterno. Unde gemina
 dicitur processio, aeterna scilicet et temporalis, non propter hoc
 quod habitudo ad principium geminetur, sed geminatio est ex parte
-termini temporalis et aeterni.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 3</div>
-<p title="I q. 43 a. 3 arg. 1"><a name="30226"><span class=
-"ref">[30226] I&ordf; q. 43 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
+termini temporalis et aeterni.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 43 a. 3 arg. 1"><a name="30226"><span class="ref">[30226] Iª q. 43 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
 proceditur. Videtur quod missio invisibilis divinae personae non
 sit solum secundum donum gratiae gratum facientis. Divinam enim
 personam mitti, est ipsam donari. Si igitur divina persona mittitur
 solum secundum dona gratiae gratum facientis, non donabitur ipsa
 persona divina, sed solum dona eius. Quod est error dicentium
-spiritum sanctum non dari, sed eius dona.</p>
-<p title="I q. 43 a. 3 arg. 2"><a name="30227"><span class=
-"ref">[30227] I&ordf; q. 43 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, haec
+spiritum sanctum non dari, sed eius dona.</p><p title="I q. 43 a. 3 arg. 2"><a name="30227"><span class="ref">[30227] Iª q. 43 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, haec
 praepositio secundum denotat habitudinem alicuius causae. Sed
 persona divina est causa quod habeatur donum gratiae gratum
 facientis, et non e converso; secundum illud Rom. V, <i>caritas Dei
 diffusa est in cordibus nostris per spiritum sanctum, qui datus est
 nobis</i>. Ergo inconvenienter dicitur quod persona divina secundum
-dona gratiae gratum facientis mittatur.</p>
-<p title="I q. 43 a. 3 arg. 3"><a name="30228"><span class=
-"ref">[30228] I&ordf; q. 43 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
+dona gratiae gratum facientis mittatur.</p><p title="I q. 43 a. 3 arg. 3"><a name="30228"><span class="ref">[30228] Iª q. 43 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Augustinus dicit, IV de Trin., quod <i>filius, cum ex tempore mente
 percipitur, mitti dicitur</i>. Sed filius cognoscitur non solum per
 gratiam gratum facientem, sed etiam per gratiam gratis datam, sicut
 per fidem et per scientiam. Non ergo persona divina mittitur
-secundum solam gratiam gratum facientem.</p>
-<p title="I q. 43 a. 3 arg. 4"><a name="30229"><span class=
-"ref">[30229] I&ordf; q. 43 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
+secundum solam gratiam gratum facientem.</p><p title="I q. 43 a. 3 arg. 4"><a name="30229"><span class="ref">[30229] Iª q. 43 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea,
 Rabanus dicit quod spiritus sanctus datus est apostolis ad
 operationem miraculorum. Hoc autem non est donum gratiae gratum
 facientis, sed gratiae gratis datae. Ergo persona divina non solum
-datur secundum gratiam gratum facientem.</p>
-<p title="I q. 43 a. 3 s. c."><a name="30230"><span class=
-"ref">[30230] I&ordf; q. 43 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
+datur secundum gratiam gratum facientem.</p><p title="I q. 43 a. 3 s. c."><a name="30230"><span class="ref">[30230] Iª q. 43 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, XV de Trin., quod spiritus sanctus procedit
 temporaliter ad sanctificandam creaturam. Missio autem est
 temporalis processio. Cum igitur sanctificatio creaturae non sit
 nisi per gratiam gratum facientem, sequitur quod missio divinae
-personae non sit nisi per gratiam gratum facientem.</p>
-<p title="I q. 43 a. 3 co."><a name="30231"><span class=
-"ref">[30231] I&ordf; q. 43 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
+personae non sit nisi per gratiam gratum facientem.</p><p title="I q. 43 a. 3 co."><a name="30231"><span class="ref">[30231] Iª q. 43 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod divinae personae convenit mitti, secundum quod novo modo
 existit in aliquo; dari autem, secundum quod habetur ab aliquo.
 Neutrum autem horum est nisi secundum gratiam gratum facientem. Est
@@ -7201,28 +5783,20 @@
 frui. Habere autem potestatem fruendi divina persona, est solum
 secundum gratiam gratum facientem. Sed tamen in ipso dono gratiae
 gratum facientis, spiritus sanctus habetur, et inhabitat hominem.
-Unde ipsemet spiritus sanctus datur et mittitur.</p>
-<p title="I q. 43 a. 3 ad 1"><a name="30232"><span class=
-"ref">[30232] I&ordf; q. 43 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+Unde ipsemet spiritus sanctus datur et mittitur.</p><p title="I q. 43 a. 3 ad 1"><a name="30232"><span class="ref">[30232] Iª q. 43 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod per donum gratiae gratum facientis perficitur
 creatura rationalis, ad hoc quod libere non solum ipso dono creato
 utatur, sed ut ipsa divina persona fruatur. Et ideo missio
 invisibilis fit secundum donum gratiae gratum facientis, et tamen
-ipsa persona divina datur.</p>
-<p title="I q. 43 a. 3 ad 2"><a name="30233"><span class=
-"ref">[30233] I&ordf; q. 43 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
+ipsa persona divina datur.</p><p title="I q. 43 a. 3 ad 2"><a name="30233"><span class="ref">[30233] Iª q. 43 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod gratia gratum faciens disponit animam ad habendam
 divinam personam, et significatur hoc, cum dicitur quod spiritus
 sanctus datur secundum donum gratiae. Sed tamen ipsum donum gratiae
 est a spiritu sancto, et hoc significatur, cum dicitur quod caritas
-Dei diffunditur in cordibus nostris per spiritum sanctum.</p>
-<p title="I q. 43 a. 3 ad 3"><a name="30234"><span class=
-"ref">[30234] I&ordf; q. 43 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
+Dei diffunditur in cordibus nostris per spiritum sanctum.</p><p title="I q. 43 a. 3 ad 3"><a name="30234"><span class="ref">[30234] Iª q. 43 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, licet per aliquos effectus filius cognosci possit a
 nobis, non tamen per aliquos effectus nos inhabitat, vel etiam
-habetur a nobis.</p>
-<p title="I q. 43 a. 3 ad 4"><a name="30235"><span class=
-"ref">[30235] I&ordf; q. 43 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
+habetur a nobis.</p><p title="I q. 43 a. 3 ad 4"><a name="30235"><span class="ref">[30235] Iª q. 43 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod operatio miraculorum est manifestativa gratiae gratum
 facientis, sicut et donum prophetiae, et quaelibet gratia gratis
 data. Unde I Cor. XII, gratia gratis data nominatur manifestatio
@@ -7233,70 +5807,46 @@
 spiritus sanctus; nisi forte cum aliqua determinatione, secundum
 quod dicitur quod alicui datur spiritus propheticus vel
 miraculorum, inquantum a spiritu sancto habet virtutem prophetandi
-vel miracula faciendi.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 4</div>
-<p title="I q. 43 a. 4 arg. 1"><a name="30236"><span class=
-"ref">[30236] I&ordf; q. 43 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
+vel miracula faciendi.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 43 a. 4 arg. 1"><a name="30236"><span class="ref">[30236] Iª q. 43 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
 proceditur. Videtur quod etiam patri conveniat mitti. Mitti enim
 divinam personam est ipsam dari. Sed pater dat seipsum, cum haberi
 non possit, nisi se ipso donante. Ergo potest dici quod pater
-mittat seipsum.</p>
-<p title="I q. 43 a. 4 arg. 2"><a name="30237"><span class=
-"ref">[30237] I&ordf; q. 43 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
+mittat seipsum.</p><p title="I q. 43 a. 4 arg. 2"><a name="30237"><span class="ref">[30237] Iª q. 43 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
 persona divina mittitur secundum inhabitationem gratiae. Sed per
 gratiam tota Trinitas inhabitat in nobis, secundum illud Ioan. XIV,
 <i>ad eum veniemus, et mansionem apud eum faciemus</i>. Ergo
-quaelibet divinarum personarum mittitur.</p>
-<p title="I q. 43 a. 4 arg. 3"><a name="30238"><span class=
-"ref">[30238] I&ordf; q. 43 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
+quaelibet divinarum personarum mittitur.</p><p title="I q. 43 a. 4 arg. 3"><a name="30238"><span class="ref">[30238] Iª q. 43 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quidquid convenit alicui personae, convenit omnibus, praeter
 notiones et personas. Sed missio non significat aliquam personam,
 neque etiam notionem, cum sint tantum quinque notiones, ut supra
-dictum est. Ergo cuilibet personae divinae convenit mitti.</p>
-<p title="I q. 43 a. 4 s. c."><a name="30239"><span class=
-"ref">[30239] I&ordf; q. 43 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
+dictum est. Ergo cuilibet personae divinae convenit mitti.</p><p title="I q. 43 a. 4 s. c."><a name="30239"><span class="ref">[30239] Iª q. 43 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Augustinus dicit, in II libro de Trin., quod <i>solus pater
-nunquam legitur missus</i>.</p>
-<p title="I q. 43 a. 4 co."><a name="30240"><span class=
-"ref">[30240] I&ordf; q. 43 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
+nunquam legitur missus</i>.</p><p title="I q. 43 a. 4 co."><a name="30240"><span class="ref">[30240] Iª q. 43 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod missio in sui ratione importat processionem ab alio; et in
 divinis, secundum originem, ut supra dictum est. Unde, cum pater
 non sit ab alio, nullo modo convenit sibi mitti; sed solum filio et
-spiritui sancto, quibus convenit esse ab alio.</p>
-<p title="I q. 43 a. 4 ad 1"><a name="30241"><span class=
-"ref">[30241] I&ordf; q. 43 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+spiritui sancto, quibus convenit esse ab alio.</p><p title="I q. 43 a. 4 ad 1"><a name="30241"><span class="ref">[30241] Iª q. 43 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod si dare importet liberalem communicationem alicuius,
 sic pater dat seipsum, inquantum se liberaliter communicat
 creaturae ad fruendum. Si vero importet auctoritatem dantis
 respectu eius quod datur, sic non convenit dari in divinis nisi
-personae quae est ab alio; sicut nec mitti.</p>
-<p title="I q. 43 a. 4 ad 2"><a name="30242"><span class=
-"ref">[30242] I&ordf; q. 43 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
+personae quae est ab alio; sicut nec mitti.</p><p title="I q. 43 a. 4 ad 2"><a name="30242"><span class="ref">[30242] Iª q. 43 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod, licet effectus gratiae sit etiam a patre, qui
 inhabitat per gratiam, sicut et filius et spiritus sanctus; quia
 tamen non est ab alio, non dicitur mitti. Et hoc est quod dicit
 Augustinus, IV de Trin., quod <i>pater, cum in tempore a quoquam
 cognoscitur, non dicitur missus, non enim habet de quo sit, aut ex
-quo procedat</i>.</p>
-<p title="I q. 43 a. 4 ad 3"><a name="30243"><span class=
-"ref">[30243] I&ordf; q. 43 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
+quo procedat</i>.</p><p title="I q. 43 a. 4 ad 3"><a name="30243"><span class="ref">[30243] Iª q. 43 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod missio, inquantum importat processionem a mittente,
 includit in sui significatione notionem, non quidem in speciali,
 sed in generali, prout esse ab alio est commune duabus
-notionibus.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 5</div>
-<p title="I q. 43 a. 5 arg. 1"><a name="30244"><span class=
-"ref">[30244] I&ordf; q. 43 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic
+notionibus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I q. 43 a. 5 arg. 1"><a name="30244"><span class="ref">[30244] Iª q. 43 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic
 proceditur. Videtur quod filio non conveniat invisibiliter mitti.
 Missio enim invisibilis divinae personae attenditur secundum dona
 gratiae. Sed omnia dona gratiae pertinent ad spiritum sanctum,
 secundum illud I Cor. XII, <i>omnia operatur unus atque idem
 spiritus</i>. Ergo invisibiliter non mittitur nisi spiritus
-sanctus.</p>
-<p title="I q. 43 a. 5 arg. 2"><a name="30245"><span class=
-"ref">[30245] I&ordf; q. 43 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
+sanctus.</p><p title="I q. 43 a. 5 arg. 2"><a name="30245"><span class="ref">[30245] Iª q. 43 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
 missio divinae personae fit secundum gratiam gratum facientem. Sed
 dona quae pertinent ad perfectionem intellectus, non sunt dona
 gratiae gratum facientis, cum sine caritate possint haberi,
@@ -7304,19 +5854,13 @@
 mysteria omnia, et omnem scientiam, et si habuero omnem fidem, ita
 ut montes transferam, caritatem autem non habeam, nihil sum</i>.
 Cum ergo filius procedat ut verbum intellectus, videtur quod non
-conveniat sibi invisibiliter mitti.</p>
-<p title="I q. 43 a. 5 arg. 3"><a name="30246"><span class=
-"ref">[30246] I&ordf; q. 43 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
+conveniat sibi invisibiliter mitti.</p><p title="I q. 43 a. 5 arg. 3"><a name="30246"><span class="ref">[30246] Iª q. 43 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea,
 missio divinae personae est quaedam processio, ut dictum est. Sed
 alia est processio filii, alia spiritus sancti. Ergo et alia
 missio, si uterque mittitur. Et sic altera earum superflueret, cum
-una sit sufficiens ad sanctificandam creaturam.</p>
-<p title="I q. 43 a. 5 s. c."><a name="30247"><span class=
-"ref">[30247] I&ordf; q. 43 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est
+una sit sufficiens ad sanctificandam creaturam.</p><p title="I q. 43 a. 5 s. c."><a name="30247"><span class="ref">[30247] Iª q. 43 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod Sap. IX dicitur de divina sapientia, <i>mitte illam de caelis
-sanctis tuis, et a sede magnitudinis tuae</i>.</p>
-<p title="I q. 43 a. 5 co."><a name="30248"><span class=
-"ref">[30248] I&ordf; q. 43 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum
+sanctis tuis, et a sede magnitudinis tuae</i>.</p><p title="I q. 43 a. 5 co."><a name="30248"><span class="ref">[30248] Iª q. 43 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod per gratiam gratum facientem tota Trinitas inhabitat mentem,
 secundum illud Ioan. XIV, <i>ad eum veniemus, et mansionem apud eum
 faciemus</i>. Mitti autem personam divinam ad aliquem per
@@ -7325,9 +5869,7 @@
 spiritui sancto conveniat et inhabitare per gratiam et ab alio
 esse, utrique convenit invisibiliter mitti. Patri autem licet
 conveniat inhabitare per gratiam, non tamen sibi convenit ab alio
-esse; et per consequens nec mitti.</p>
-<p title="I q. 43 a. 5 ad 1"><a name="30249"><span class=
-"ref">[30249] I&ordf; q. 43 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+esse; et per consequens nec mitti.</p><p title="I q. 43 a. 5 ad 1"><a name="30249"><span class="ref">[30249] Iª q. 43 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod, licet omnia dona, inquantum dona sunt, attribuantur
 spiritui sancto, quia habet rationem primi doni, secundum quod est
 amor, ut supra dictum est; aliqua tamen dona, secundum proprias
@@ -7335,9 +5877,7 @@
 illa quae pertinent ad intellectum et secundum illa dona attenditur
 missio filii. Unde Augustinus dicit, IV de Trin., quod <i>tunc
 invisibiliter filius cuiquam mittitur, cum a quoquam cognoscitur
-atque percipitur</i>.</p>
-<p title="I q. 43 a. 5 ad 2"><a name="30250"><span class=
-"ref">[30250] I&ordf; q. 43 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
+atque percipitur</i>.</p><p title="I q. 43 a. 5 ad 2"><a name="30250"><span class="ref">[30250] Iª q. 43 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod anima per gratiam conformatur Deo. Unde ad hoc quod
 aliqua persona divina mittatur ad aliquem per gratiam, oportet quod
 fiat assimilatio illius ad divinam personam quae mittitur per
@@ -7355,9 +5895,7 @@
 cognoscitur atque percipitur, perceptio enim experimentalem quandam
 notitiam significat. Et haec proprie dicitur sapientia, quasi
 sapida scientia, secundum illud Eccli. VI, <i>sapientia doctrinae
-secundum nomen eius est</i>.</p>
-<p title="I q. 43 a. 5 ad 3"><a name="30251"><span class=
-"ref">[30251] I&ordf; q. 43 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
+secundum nomen eius est</i>.</p><p title="I q. 43 a. 5 ad 3"><a name="30251"><span class="ref">[30251] Iª q. 43 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, cum missio importet originem personae missae et
 inhabitationem per gratiam, ut supra dictum est, si loquamur de
 missione quantum ad originem, sic missio filii distinguitur a
@@ -7366,42 +5904,28 @@
 in radice gratiae, sed distinguuntur in effectibus gratiae, qui
 sunt illuminatio intellectus, et inflammatio affectus. Et sic
 manifestum est quod una non potest esse sine alia, quia neutra est
-sine gratia gratum faciente, nec una persona separatur ab alia.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 6</div>
-<p title="I q. 43 a. 6 arg. 1"><a name="30252"><span class=
-"ref">[30252] I&ordf; q. 43 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic
+sine gratia gratum faciente, nec una persona separatur ab alia.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I q. 43 a. 6 arg. 1"><a name="30252"><span class="ref">[30252] Iª q. 43 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic
 proceditur. Videtur quod missio invisibilis non fiat ad omnes qui
 sunt participes gratiae. Patres enim veteris testamenti gratiae
 participes fuerunt. Sed ad illos non videtur fuisse facta missio
 invisibilis, dicitur enim Ioan. VII, <i>nondum erat spiritus datus,
 quia nondum erat Iesus glorificatus</i>. Ergo missio invisibilis
-non fit ad omnes qui sunt participes gratiae.</p>
-<p title="I q. 43 a. 6 arg. 2"><a name="30253"><span class=
-"ref">[30253] I&ordf; q. 43 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
+non fit ad omnes qui sunt participes gratiae.</p><p title="I q. 43 a. 6 arg. 2"><a name="30253"><span class="ref">[30253] Iª q. 43 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea,
 profectus in virtute non est nisi per gratiam. Sed missio
 invisibilis non videtur attendi secundum profectum virtutis, quia
 profectus virtutis videtur esse continuus, cum caritas semper aut
 proficiat aut deficiat; et sic missio esset continua. Ergo missio
-invisibilis non fit ad omnes participes gratiae.</p>
-<p title="I q. 43 a. 6 arg. 3"><a name="30254"><span class=
-"ref">[30254] I&ordf; q. 43 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
+invisibilis non fit ad omnes participes gratiae.</p><p title="I q. 43 a. 6 arg. 3"><a name="30254"><span class="ref">[30254] Iª q. 43 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
 Christus et beati plenissime habent gratiam. Sed ad eos non videtur
 fieri missio, quia missio fit ad aliquid distans; Christus autem,
 secundum quod homo, et omnes beati perfecte sunt uniti Deo. Non
-ergo ad omnes participes gratiae fit missio invisibilis.</p>
-<p title="I q. 43 a. 6 arg. 4"><a name="30255"><span class=
-"ref">[30255] I&ordf; q. 43 a. 6 arg. 4</span></a> Praeterea,
+ergo ad omnes participes gratiae fit missio invisibilis.</p><p title="I q. 43 a. 6 arg. 4"><a name="30255"><span class="ref">[30255] Iª q. 43 a. 6 arg. 4</span></a> Praeterea,
 sacramenta novae legis continent gratiam. Nec tamen ad ea dicitur
 fieri missio invisibilis. Non ergo ad omnia quae habent gratiam,
-fit missio invisibilis.</p>
-<p title="I q. 43 a. 6 s. c."><a name="30256"><span class=
-"ref">[30256] I&ordf; q. 43 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est
+fit missio invisibilis.</p><p title="I q. 43 a. 6 s. c."><a name="30256"><span class="ref">[30256] Iª q. 43 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod, secundum Augustinum, missio invisibilis fit ad sanctificandam
 creaturam. Omnis autem creatura habens gratiam sanctificatur. Ergo
-ad omnem creaturam huiusmodi fit missio invisibilis.</p>
-<p title="I q. 43 a. 6 co."><a name="30257"><span class=
-"ref">[30257] I&ordf; q. 43 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum
+ad omnem creaturam huiusmodi fit missio invisibilis.</p><p title="I q. 43 a. 6 co."><a name="30257"><span class="ref">[30257] Iª q. 43 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod, sicut supra dictum est, missio de sui ratione importat quod
 ille qui mittitur vel incipiat esse ubi prius non fuit, sicut
 accidit in rebus creatis; vel incipiat esse ubi prius fuit, sed
@@ -7409,17 +5933,13 @@
 personis. Sic ergo in eo ad quem fit missio, oportet duo
 considerare, scilicet inhabitationem gratiae, et innovationem
 quandam per gratiam. Ad omnes ergo fit missio invisibilis, in
-quibus haec duo inveniuntur.</p>
-<p title="I q. 43 a. 6 ad 1"><a name="30258"><span class=
-"ref">[30258] I&ordf; q. 43 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+quibus haec duo inveniuntur.</p><p title="I q. 43 a. 6 ad 1"><a name="30258"><span class="ref">[30258] Iª q. 43 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod missio invisibilis est facta ad patres veteris
 testamenti. Unde dicit Augustinus, IV de Trin., quod secundum quod
 filius mittitur invisibiliter, <i>fit in hominibus aut cum
 hominibus; hoc autem antea factum est in patribus et prophetis</i>.
 Quod ergo dicitur, nondum erat datus spiritus, intelligitur de illa
-datione cum signo visibili, quae facta est in die Pentecostes.</p>
-<p title="I q. 43 a. 6 ad 2"><a name="30259"><span class=
-"ref">[30259] I&ordf; q. 43 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
+datione cum signo visibili, quae facta est in die Pentecostes.</p><p title="I q. 43 a. 6 ad 2"><a name="30259"><span class="ref">[30259] Iª q. 43 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod etiam secundum profectum virtutis, aut augmentum
 gratiae, fit missio invisibilis. Unde Augustinus dicit, IV de
 Trin., quod <i>tunc cuiquam mittitur filius, cum a quoquam
@@ -7430,9 +5950,7 @@
 aliquem novum actum, vel novum statum gratiae, ut puta cum aliquis
 proficit in gratiam miraculorum aut prophetiae, vel in hoc quod ex
 fervore caritatis exponit se martyrio, aut abrenuntiat his quae
-possidet, aut quodcumque opus arduum aggreditur.</p>
-<p title="I q. 43 a. 6 ad 3"><a name="30260"><span class=
-"ref">[30260] I&ordf; q. 43 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
+possidet, aut quodcumque opus arduum aggreditur.</p><p title="I q. 43 a. 6 ad 3"><a name="30260"><span class="ref">[30260] Iª q. 43 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod ad beatos est facta missio invisibilis in ipso
 principio beatitudinis. Postmodum autem ad eos fit missio
 invisibilis, non secundum intensionem gratiae, sed secundum quod
@@ -7441,26 +5959,18 @@
 gratiae ad plura se extendentis. Ad Christum autem fuit facta
 invisibilis missio in principio suae conceptionis, non autem
 postea, cum a principio suae conceptionis fuerit plenus omni
-sapientia et gratia.</p>
-<p title="I q. 43 a. 6 ad 4"><a name="30261"><span class=
-"ref">[30261] I&ordf; q. 43 a. 6 ad 4</span></a> Ad quartum
+sapientia et gratia.</p><p title="I q. 43 a. 6 ad 4"><a name="30261"><span class="ref">[30261] Iª q. 43 a. 6 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod gratia est in sacramentis novae legis
 instrumentaliter, sicut forma artificiati est in instrumentis
 artis, secundum quendam decursum ab agente in patiens. Missio autem
 non dicitur fieri nisi respectu termini. Unde missio divinae
 personae non fit ad sacramenta, sed ad eos qui per sacramenta
-gratiam suscipiunt.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 7</div>
-<p title="I q. 43 a. 7 arg. 1"><a name="30262"><span class=
-"ref">[30262] I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic
+gratiam suscipiunt.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="I q. 43 a. 7 arg. 1"><a name="30262"><span class="ref">[30262] Iª q. 43 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic
 proceditur. Videtur quod spiritui sancto non conveniat visibiliter
 mitti. Filius enim, secundum quod visibiliter missus est in mundum,
 dicitur esse minor patre. Sed nunquam legitur spiritus sanctus
 minor patre. Ergo spiritui sancto non convenit visibiliter
-mitti.</p>
-<p title="I q. 43 a. 7 arg. 2"><a name="30263"><span class=
-"ref">[30263] I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
+mitti.</p><p title="I q. 43 a. 7 arg. 2"><a name="30263"><span class="ref">[30263] Iª q. 43 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
 missio visibilis attenditur secundum aliquam creaturam visibilem
 assumptam, sicut missio filii secundum carnem. Sed spiritus sanctus
 non assumpsit aliquam creaturam visibilem. Unde non potest dici
@@ -7468,39 +5978,27 @@
 aliis, nisi forte sicut in signo; sicut est etiam in sacramentis,
 et in omnibus figuris legalibus. Non ergo spiritus sanctus
 visibiliter mittitur, vel oportet dicere quod secundum omnia
-huiusmodi, eius missio visibilis attenditur.</p>
-<p title="I q. 43 a. 7 arg. 3"><a name="30264"><span class=
-"ref">[30264] I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
+huiusmodi, eius missio visibilis attenditur.</p><p title="I q. 43 a. 7 arg. 3"><a name="30264"><span class="ref">[30264] Iª q. 43 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
 quaelibet creatura visibilis est effectus demonstrans totam
 Trinitatem. Non ergo per illas creaturas visibiles magis mittitur
-spiritus sanctus quam alia persona.</p>
-<p title="I q. 43 a. 7 arg. 4"><a name="30265"><span class=
-"ref">[30265] I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea,
+spiritus sanctus quam alia persona.</p><p title="I q. 43 a. 7 arg. 4"><a name="30265"><span class="ref">[30265] Iª q. 43 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea,
 filius visibiliter est missus secundum dignissimam visibilium
 creaturarum, scilicet secundum naturam humanam. Si igitur spiritus
 sanctus visibiliter mittitur, debuit mitti secundum aliquas
-creaturas rationales.</p>
-<p title="I q. 43 a. 7 arg. 5"><a name="30266"><span class=
-"ref">[30266] I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 5</span></a> Praeterea, quae
+creaturas rationales.</p><p title="I q. 43 a. 7 arg. 5"><a name="30266"><span class="ref">[30266] Iª q. 43 a. 7 arg. 5</span></a> Praeterea, quae
 visibiliter fiunt divinitus, dispensantur per ministerium
 Angelorum, ut Augustinus dicit, III de Trin. Si ergo aliquae
 species visibiles apparuerunt, hoc factum fuit per Angelos. Et sic
-ipsi Angeli mittuntur, et non spiritus sanctus.</p>
-<p title="I q. 43 a. 7 arg. 6"><a name="30267"><span class=
-"ref">[30267] I&ordf; q. 43 a. 7 arg. 6</span></a> Praeterea, si
+ipsi Angeli mittuntur, et non spiritus sanctus.</p><p title="I q. 43 a. 7 arg. 6"><a name="30267"><span class="ref">[30267] Iª q. 43 a. 7 arg. 6</span></a> Praeterea, si
 spiritus sanctus visibiliter mittatur, hoc non est nisi ad
 manifestandum invisibilem missionem, quia invisibilia per visibilia
 manifestantur. Ergo ad quem missio invisibilis facta non fuit, nec
 missio visibilis fieri debuit, et ad omnes ad quos fit missio
 invisibilis, sive in novo sive in veteri testamento, missio
 visibilis fieri debet, quod patet esse falsum. Non ergo spiritus
-sanctus visibiliter mittitur.</p>
-<p title="I q. 43 a. 7 s. c."><a name="30268"><span class=
-"ref">[30268] I&ordf; q. 43 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est
+sanctus visibiliter mittitur.</p><p title="I q. 43 a. 7 s. c."><a name="30268"><span class="ref">[30268] Iª q. 43 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod dicitur Matth. III, quod spiritus sanctus descendit super
-dominum baptizatum in specie columbae.</p>
-<p title="I q. 43 a. 7 co."><a name="30269"><span class=
-"ref">[30269] I&ordf; q. 43 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum
+dominum baptizatum in specie columbae.</p><p title="I q. 43 a. 7 co."><a name="30269"><span class="ref">[30269] Iª q. 43 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod Deus providet omnibus secundum uniuscuiusque modum. Est autem
 modus connaturalis hominis, ut per visibilia ad invisibilia
 manuducatur, ut ex supra dictis patet, et ideo invisibilia Dei
@@ -7514,18 +6012,14 @@
 inquantum est spiritus sancti principium, competit esse
 sanctificationis huius auctorem. Et ideo filius visibiliter missus
 est tanquam sanctificationis auctor, sed spiritus sanctus tanquam
-sanctificationis indicium.</p>
-<p title="I q. 43 a. 7 ad 1"><a name="30270"><span class=
-"ref">[30270] I&ordf; q. 43 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo
+sanctificationis indicium.</p><p title="I q. 43 a. 7 ad 1"><a name="30270"><span class="ref">[30270] Iª q. 43 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo
 dicendum quod filius creaturam visibilem in qua apparuit, in
 unitatem personae assumpsit, sic ut quod de illa creatura dicitur,
 de filio Dei dici possit. Et sic, ratione naturae assumptae, filius
 dicitur minor patre. Sed spiritus sanctus non assumpsit creaturam
 visibilem in qua apparuit, in unitatem personae, ut quod illi
 convenit, de illo praedicetur. Unde non potest dici minor patre
-propter visibilem creaturam.</p>
-<p title="I q. 43 a. 7 ad 2"><a name="30271"><span class=
-"ref">[30271] I&ordf; q. 43 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
+propter visibilem creaturam.</p><p title="I q. 43 a. 7 ad 2"><a name="30271"><span class="ref">[30271] Iª q. 43 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
 dicendum quod missio visibilis spiritus sancti non attenditur
 secundum visionem imaginariam, quae est visio prophetica. Quia, ut
 Augustinus dicit, II de Trin., <i>visio prophetica non est exhibita
@@ -7547,17 +6041,13 @@
 praeexistentes assumuntur ad aliquid significandum. Sed spiritus
 sanctus visibiliter dicitur esse missus, inquantum fuit monstratus
 in quibusdam creaturis, sicut in signis, ad hoc specialiter
-factis.</p>
-<p title="I q. 43 a. 7 ad 3"><a name="30272"><span class=
-"ref">[30272] I&ordf; q. 43 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
+factis.</p><p title="I q. 43 a. 7 ad 3"><a name="30272"><span class="ref">[30272] Iª q. 43 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
 dicendum quod, licet illas creaturas visibiles tota Trinitas
 operata sit, tamen factae sunt ad demonstrandum specialiter hanc
 vel illam personam. Sicut enim diversis nominibus significantur
 pater et filius et spiritus sanctus, ita etiam diversis rebus
 significari potuerunt; quamvis inter eos nulla sit separatio aut
-diversitas.</p>
-<p title="I q. 43 a. 7 ad 4"><a name="30273"><span class=
-"ref">[30273] I&ordf; q. 43 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum
+diversitas.</p><p title="I q. 43 a. 7 ad 4"><a name="30273"><span class="ref">[30273] Iª q. 43 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum
 dicendum quod personam filii declarari oportuit ut sanctificationis
 auctorem, ut dictum est, et ideo oportuit quod missio visibilis
 filii fieret secundum naturam rationalem, cuius est agere, et cui
@@ -7566,17 +6056,13 @@
 visibilis ad hoc formata, esset assumpta a spiritu sancto in
 unitatem personae, cum non assumeretur ad aliquid agendum, sed ad
 indicandum tantum. Et propter hoc etiam non oportuit quod duraret,
-nisi quandiu perageret officium suum.</p>
-<p title="I q. 43 a. 7 ad 5"><a name="30274"><span class=
-"ref">[30274] I&ordf; q. 43 a. 7 ad 5</span></a> Ad quintum
+nisi quandiu perageret officium suum.</p><p title="I q. 43 a. 7 ad 5"><a name="30274"><span class="ref">[30274] Iª q. 43 a. 7 ad 5</span></a> Ad quintum
 dicendum quod illae creaturae visibiles formatae sunt ministerio
 Angelorum, non tamen ad significandum personam Angeli, sed ad
 significandam personam spiritus sancti. Quia igitur spiritus
 sanctus erat in illis creaturis visibilibus sicut signatum in
 signo, propter hoc secundum eas spiritus sanctus visibiliter mitti
-dicitur, et non Angelus.</p>
-<p title="I q. 43 a. 7 ad 6"><a name="30275"><span class=
-"ref">[30275] I&ordf; q. 43 a. 7 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum
+dicitur, et non Angelus.</p><p title="I q. 43 a. 7 ad 6"><a name="30275"><span class="ref">[30275] Iª q. 43 a. 7 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum
 quod non est de necessitate invisibilis missionis, ut semper
 manifestetur per aliquod signum visibile exterius, sed, sicut
 dicitur I Cor. XII, <i>manifestatio spiritus datur alicui ad
@@ -7609,36 +6095,24 @@
 patribus veteris testamenti. Quae quidem missiones visibiles dici
 non possunt, quia non fuerunt factae, secundum Augustinum, ad
 designandum inhabitationem divinae personae per gratiam, sed ad
-aliquid aliud manifestandum.</p>
-<br />
-<div class="E">Articulus 8</div>
-<p title="I q. 43 a. 8 arg. 1"><a name="30276"><span class=
-"ref">[30276] I&ordf; q. 43 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic
+aliquid aliud manifestandum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="I q. 43 a. 8 arg. 1"><a name="30276"><span class="ref">[30276] Iª q. 43 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic
 proceditur. Videtur quod nulla persona divina mittatur nisi ab ea a
 qua procedit aeternaliter. Quia, sicut dicit Augustinus, IV de
 Trin., <i>pater a nullo mittitur, quia a nullo est</i>. Si ergo
 aliqua persona divina mittitur ab alia, oportet quod sit ab
-illa.</p>
-<p title="I q. 43 a. 8 arg. 2"><a name="30277"><span class=
-"ref">[30277] I&ordf; q. 43 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
+illa.</p><p title="I q. 43 a. 8 arg. 2"><a name="30277"><span class="ref">[30277] Iª q. 43 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea,
 mittens habet auctoritatem respectu missi. Sed respectu divinae
 personae non potest haberi auctoritas nisi secundum originem. Ergo
 oportet quod divina persona quae mittitur, sit a persona
-mittente.</p>
-<p title="I q. 43 a. 8 arg. 3"><a name="30278"><span class=
-"ref">[30278] I&ordf; q. 43 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea, si
+mittente.</p><p title="I q. 43 a. 8 arg. 3"><a name="30278"><span class="ref">[30278] Iª q. 43 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea, si
 persona divina potest mitti ab eo a quo non est, nihil prohibebit
 dicere quod spiritus sanctus detur ab homine, quamvis non sit ab
 eo. Quod est contra Augustinum, XV de Trin. Ergo divina persona non
-mittitur nisi ab ea a qua est.</p>
-<p title="I q. 43 a. 8 s. c."><a name="30279"><span class=
-"ref">[30279] I&ordf; q. 43 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra est
+mittitur nisi ab ea a qua est.</p><p title="I q. 43 a. 8 s. c."><a name="30279"><span class="ref">[30279] Iª q. 43 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra est
 quod filius mittitur a spiritu sancto, secundum illud Isaiae
 XLVIII, <i>et nunc misit me dominus Deus, et spiritus eius</i>.
 Filius autem non est a spiritu sancto. Ergo persona divina mittitur
-ab ea a qua non est.</p>
-<p title="I q. 43 a. 8 co."><a name="30280"><span class=
-"ref">[30280] I&ordf; q. 43 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum
+ab ea a qua non est.</p><p title="I q. 43 a. 8 co."><a name="30280"><span class="ref">[30280] Iª q. 43 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum
 quod circa hoc inveniuntur aliqui diversimode locuti esse. Secundum
 quosdam enim, persona divina non mittitur nisi ab eo a quo est
 aeternaliter. Et secundum hoc, cum dicitur filius Dei missus a
@@ -7658,23 +6132,16 @@
 autem a patre et filio. Si vero persona mittens intelligatur esse
 principium effectus secundum quem attenditur missio, sic tota
 Trinitas mittit personam missam. Non autem propter hoc homo dat
-spiritum sanctum, quia nec effectum gratiae potest causare.</p>
-<p title="I q. 43 a. 8 ad arg."><a name="30281"><span class=
-"ref">[30281] I&ordf; q. 43 a. 8 ad arg.</span></a> Et per hoc
-patet solutio ad obiecta.</p>
-<div class="centro"><br />
-<p><a href="sth1015.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> &nbsp;
-<a href="sth1044.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19"
-height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p>
-<br />
-<hr />
-<br />
-<address>&copy; 2006 Fundaci&oacute;n Tom&aacute;s de Aquino quoad
-hanc editionem<br />
-Iura omnia asservantur<br />
-OCLC nr. <a href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264"
-style="text-decoration=none">49644264</a></address>
-</div>
-</body>
-</html>
+spiritum sanctum, quia nec effectum gratiae potest causare.</p><p title="I q. 43 a. 8 ad arg."><a name="30281"><span class="ref">[30281] Iª q. 43 a. 8 ad arg.</span></a> Et per hoc
+patet solutio ad obiecta.</p></div></div><div class="centro"><br/>
+<p><a href="sth1015.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
+<a href="sth1044.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
+<br/>
+<hr/>
+<br/>
+<address>© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad
+hanc editionem<br/>
+Iura omnia asservantur<br/>
+OCLC nr. <a style="text-decoration=none" href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264">49644264</a></address>
+</div></body>
+</html>
\ No newline at end of file