--- a/summa/latin/sth2006.html	Mon Jan 25 10:03:35 2016 +0000
+++ b/summa/latin/sth2006.html	Sun Apr 17 17:19:25 2016 +0000
@@ -3920,7 +3920,7 @@
 imperati.</p><p title="I-II q. 17 a. 6 co."><a name="34227"><span class="ref">[34227] Iª-IIae q. 17 a. 6 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, quia ratio supra seipsam reflectitur, sicut ordinat
 de actibus aliarum potentiarum, ita etiam potest ordinare de actu
-suo. Unde etiam actus suus potest esse imperatus. Sed attendendum
+suo. Unde etiam actus suus potest esse imperatus.</p><p> Sed attendendum
 est quod actus rationis potest considerari dupliciter. Uno modo,
 quantum ad exercitium actus. Et sic actus rationis semper imperari
 potest, sicut cum indicitur alicui quod attendat, et ratione
@@ -5264,7 +5264,7 @@
 intentione finis. Finis autem ultimus voluntatis humanae est summum
 bonum, quod est Deus, ut supra dictum est. Requiritur ergo ad
 bonitatem humanae voluntatis, quod ordinetur ad summum bonum, quod
-est Deus. Hoc autem bonum primo quidem et per se comparatur ad
+est Deus.</p><p>Hoc autem bonum primo quidem et per se comparatur ad
 voluntatem divinam ut obiectum proprium eius. Illud autem quod est
 primum in quolibet genere, est mensura et ratio omnium quae sunt
 illius generis. Unumquodque autem rectum et bonum est, inquantum
@@ -5302,7 +5302,8 @@
 diversa volunt. Sed quicumque habet voluntatem repugnantem divinae
 voluntati, habet malam voluntatem. Ergo quicumque non conformat
 voluntatem suam voluntati divinae in volito, habet malam
-voluntatem.</p></div><p title="I-II q. 19 a. 10 co."><a name="34424"><span class="ref">[34424] Iª-IIae q. 19 a. 10 co.</span></a> Respondeo
+voluntatem.</p></div>
+<div class="co"><p title="I-II q. 19 a. 10 co."><a name="34424"><span class="ref">[34424] Iª-IIae q. 19 a. 10 co.</span></a> Respondeo
 dicendum quod, sicut ex praedictis patet, voluntas fertur in suum
 obiectum secundum quod a ratione proponitur. Contingit autem
 aliquid a ratione considerari diversimode, ita quod sub una ratione
@@ -5313,7 +5314,7 @@
 iudex habet bonam voluntatem, dum vult occisionem latronis, quia
 iusta est, voluntas autem alterius, puta uxoris vel filii, qui non
 vult occidi ipsum, inquantum est secundum naturam mala occisio, est
-etiam bona. Cum autem voluntas sequatur apprehensionem rationis vel
+etiam bona.</p><p>Cum autem voluntas sequatur apprehensionem rationis vel
 intellectus, secundum quod ratio boni apprehensi fuerit communior,
 secundum hoc et voluntas fertur in bonum communius. Sicut patet in
 exemplo proposito, nam iudex habet curam boni communis, quod est
@@ -5333,7 +5334,7 @@
 secundum rationem universalem, et e converso. Et inde est etiam
 quod possunt diversae voluntates diversorum hominum circa opposita
 esse bonae, prout sub diversis rationibus particularibus volunt hoc
-esse vel non esse. Non est autem recta voluntas alicuius hominis
+esse vel non esse.</p><p>Non est autem recta voluntas alicuius hominis
 volentis aliquod bonum particulare, nisi referat illud in bonum
 commune sicut in finem, cum etiam naturalis appetitus cuiuslibet
 partis ordinetur in bonum commune totius. Ex fine autem sumitur
@@ -5343,7 +5344,7 @@
 bonum autem commune divinum sit volitum formaliter. Voluntas igitur
 humana tenetur conformari divinae voluntati in volito formaliter,
 tenetur enim velle bonum divinum et commune, sed non materialiter,
-ratione iam dicta. Sed tamen quantum ad utrumque, aliquo modo
+ratione iam dicta.</p><p>Sed tamen quantum ad utrumque, aliquo modo
 voluntas humana conformatur voluntati divinae. Quia secundum quod
 conformatur voluntati divinae in communi ratione voliti,
 conformatur ei in fine ultimo. Secundum autem quod non conformatur
@@ -5352,11 +5353,11 @@
 vel apprehensionem particularem huius rei, habet res a Deo sicut a
 causa effectiva. Unde consuevit dici quod conformatur, quantum ad
 hoc, voluntas hominis voluntati divinae, quia vult hoc quod Deus
-vult eum velle. Est et alius modus conformitatis secundum rationem
+vult eum velle.</p><p> Est et alius modus conformitatis secundum rationem
 causae formalis, ut scilicet homo velit aliquid ex caritate, sicut
 Deus vult. Et ista etiam conformitas reducitur ad conformitatem
 formalem quae attenditur ex ordine ad ultimum finem, quod est
-proprium obiectum caritatis.</p><p title="I-II q. 19 a. 10 ad 1"><a name="34425"><span class="ref">[34425] Iª-IIae q. 19 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
+proprium obiectum caritatis.</p></div><p title="I-II q. 19 a. 10 ad 1"><a name="34425"><span class="ref">[34425] Iª-IIae q. 19 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum
 ergo dicendum quod volitum divinum, secundum rationem communem,
 quale sit, scire possumus. Scimus enim quod Deus quidquid vult,
 vult sub ratione boni. Et ideo quicumque vult aliquid sub quacumque
@@ -5371,7 +5372,7 @@
 damnationis, nec mortem alicuius inquantum est mors, <i>quia ipse
 vult omnes homines salvos fieri</i>, sed vult ista sub ratione
 iustitiae. Unde sufficit circa talia quod homo velit iustitiam Dei,
-et ordinem naturae servari.</p><p title="I-II q. 19 a. 10 ad 3"><a name="34427"><span class="ref">[34427] Iª-IIae q. 19 a. 10 ad 3</span></a> Unde patet
+et ordinem naturae servari.</p><div><p title="I-II q. 19 a. 10 ad 3"><a name="34427"><span class="ref">[34427] Iª-IIae q. 19 a. 10 ad 3</span></a> Unde patet
 solutio ad tertium.</p><p title="I-II q. 19 a. 10 ad 4"><a name="34428"><span class="ref">[34428] Iª-IIae q. 19 a. 10 ad 4</span></a> Ad primum
 vero quod in contrarium obiiciebatur, dicendum quod magis vult quod
 Deus vult, qui conformat voluntatem suam voluntati divinae quantum
@@ -5384,7 +5385,7 @@
 dicendum quod non est repugnantia voluntatum, quando aliqui diversa
 volunt non secundum eandem rationem. Sed si sub una ratione esset
 aliquid ab uno volitum, quod alius nollet, hoc induceret
-repugnantiam voluntatum. Quod tamen non est in proposito.</p></div></div><div id="q20" class="q"><h2>Quaestio 20</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I-II q. 20 pr."><a name="34431"><span class="ref">[34431]
+repugnantiam voluntatum. Quod tamen non est in proposito.</p></div></div></div><div id="q20" class="q"><h2>Quaestio 20</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I-II q. 20 pr."><a name="34431"><span class="ref">[34431]
 Iª-IIae q. 20 pr.</span></a> Deinde considerandum est de
 bonitate et malitia quantum ad exteriores actus. Et circa hoc
 quaeruntur sex. Primo, utrum bonitas et malitia per prius sit in