view summa/latin/sth4072.html @ 53:d777cc3962f2

div-wrapped
author ht
date Mon, 28 Dec 2009 13:00:58 +0000
parents 544e12f679ad
children
line wrap: on
line source

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE html
  PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "file:///c:/cygwin/usr/local/share/lib/xml/xhtml1-transitional.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA" lang="LA">
<head>
<meta content="HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" name="generator"/>
<meta content="text/html; charset=us-ascii" http-equiv="Content-Type"/>
<meta content="text/css" http-equiv="Content-Style-Type"/>
<meta content="text/javascript" http-equiv="Content-Script-Type"/>
<meta content="Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" name="keywords"/>
<meta content="Latin" name="language"/>
<meta content="public" name="security"/>
<meta content="ealarcon@unav.es" name="owner"/>
<meta content="Enrique Alarcón" name="author"/>
<meta content="" name="abstract"/>
<link type="text/css" href="vscreen.css" media="screen" rel="stylesheet"/>
<link type="text/css" href="vprint.css" media="print" rel="stylesheet"/>
<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, IIIª q. 72</title>
</head>
<body><a href="http://www.corpusthomisticum.org/"/><div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div><div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div><div class="uno">Summa Theologiae</div><div class="dos">tertia pars quaestio LXXII</div><div class="centro">
<table summary="Imago" align="center">
<tr>
<th><img align="middle" alt="Thomas de Aquino a Sassetta depictus" border="0" height="180" width="204" src="icons/bene180.jpg"/></th>
</tr>
</table>
<br/>
<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1906 editum<br/>
ac automato translatum a Roberto Busa SJ in taenias
magneticas<br/>
denuo recognovit Enrique Alarcón atque instruxit<br/>
<br/></span><br/>
<hr/>
<br/>
<p><a href="sth4066.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
<a href="sth4073.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
<script type="text/javascript" language="JavaScript">
//
&lt;!--
// original code by Bill Trefzger 12/12/96; revised by Enrique Alarcon 12/9/2000
function go(){if(document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value !="none"){location=document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value}}
document.write('&lt;FORM NAME="selecter"&gt;&lt;SELECT NAME="select1"&gt;');
document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;INDEX');
document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
document.write('&lt;OPTION VALUE="index.html"&gt;Corpus Thomisticum');
document.write('&lt;OPTION VALUE="iopera.html"&gt;Opera omnia');
document.write('&lt;OPTION VALUE="zbiblia.html"&gt;Bibliographia Thomistica');
document.write('&lt;OPTION VALUE="none"&gt;------------------------------------------------');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50312"&gt;III&amp;ordf; q. 72 pr.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50313"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 1 arg. 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50314"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 1 arg. 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50315"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 1 arg. 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50316"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 1 arg. 4');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50317"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 1 s. c.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50318"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 1 co.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50319"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 1 ad 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50320"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 1 ad 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50321"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 1 ad 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50322"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 1 ad 4');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50323"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 2 arg. 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50324"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 2 arg. 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50325"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 2 arg. 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50326"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 2 arg. 4');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50327"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 2 s. c.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50328"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 2 co.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50329"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 2 ad 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50330"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 2 ad 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50331"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 2 ad 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50332"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 2 ad 4');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50333"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 3 arg. 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50334"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 3 arg. 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50335"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 3 arg. 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50336"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 3 s. c.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50337"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 3 co.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50338"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 3 ad 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50339"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 3 ad 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50340"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 3 ad 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50341"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 4 arg. 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50342"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 4 arg. 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50343"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 4 arg. 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50344"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 4 s. c.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50345"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 4 co.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50346"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 4 ad 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50347"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 4 ad 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50348"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 4 ad 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50349"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 5 arg. 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50350"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 5 arg. 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50351"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 5 arg. 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50352"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 5 s. c.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50353"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 5 co.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50354"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 5 ad 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50355"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 5 ad 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50356"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 5 ad 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50357"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 6 arg. 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50358"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 6 arg. 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50359"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 6 arg. 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50360"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 6 s. c.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50361"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 6 co.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50362"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 6 ad 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50363"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 6 ad 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50364"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 6 ad 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50365"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 7 arg. 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50366"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 7 arg. 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50367"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 7 arg. 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50368"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 7 s. c.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50369"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 7 co.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50370"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 7 ad 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50371"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 7 ad 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50372"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 7 ad 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50373"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 8 arg. 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50374"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 8 arg. 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50375"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 8 arg. 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50376"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 8 arg. 4');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50377"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 8 s. c.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50378"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 8 co.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50379"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 8 ad 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50380"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 8 ad 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50381"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 8 ad 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50382"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 8 ad 4');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50383"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 9 arg. 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50384"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 9 arg. 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50385"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 9 arg. 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50386"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 9 s. c.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50387"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 9 co.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50388"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 9 ad 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50389"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 9 ad 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50390"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 9 ad 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50391"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 10 arg. 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50392"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 10 arg. 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50393"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 10 arg. 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50394"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 10 s. c.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50395"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 10 co.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50396"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 10 ad 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50397"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 10 ad 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50398"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 10 ad 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50399"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 11 arg. 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50400"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 11 arg. 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50401"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 11 arg. 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50402"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 11 s. c.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50403"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 11 co.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50404"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 11 ad 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50405"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 11 ad 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50406"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 11 ad 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50407"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 12 arg. 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50408"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 12 arg. 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50409"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 12 arg. 3');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50410"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 12 s. c.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50411"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 12 co.');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50412"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 12 ad 1');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50413"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 12 ad 2');
document.write('&lt;OPTION VALUE="#50414"&gt;III&amp;ordf; q. 72 a. 12 ad 3');
document.write('&lt;\/SELECT&gt;');
document.write('&lt;BR&gt;&lt;BR&gt;');
document.write('&lt;INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()"&gt;');
document.write('&lt;\/FORM&gt;');
// --&gt;
//
</script><br/>
<hr/>
<br/></div><div class="q" id="q72"><h2>Quaestio 72</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="III q. 72 pr."><a name="50312"><span class="ref">[50312]
IIIª q. 72 pr.</span></a> Consequenter considerandum est de
sacramento confirmationis. Et circa hoc quaeruntur duodecim. Primo,
utrum confirmatio sit sacramentum. Secundo, de materia eius.
Tertio, utrum sit de necessitate sacramenti quod chrisma fuerit
prius per episcopum consecratum. Quarto, de forma ipsius. Quinto,
utrum imprimat characterem. Sexto, utrum character confirmationis
praesupponat characterem baptismalem. Septimo, utrum conferat
gratiam. Octavo, cui competat recipere hoc sacramentum. Nono, in
qua parte. Decimo, utrum requiratur aliquis qui teneat
confirmandum. Undecimo, utrum hoc sacramentum per solos episcopos
detur. Duodecimo, de ritu eius.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="III q. 72 a. 1 arg. 1"><a name="50313"><span class="ref">[50313] IIIª q. 72 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic
proceditur. Videtur quod confirmatio non sit sacramentum.
Sacramenta enim ex divina institutione efficaciam habent, sicut
supra dictum est. Sed confirmatio non legitur a Christo instituta.
Ergo non est sacramentum.</p><p title="III q. 72 a. 1 arg. 2"><a name="50314"><span class="ref">[50314] IIIª q. 72 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea,
sacramenta novae legis in veteri praefigurata fuerunt, ut apostolus
dicit, I Cor. X, quod <i>omnes in Moyse baptizati sunt in nube et
in mari, et omnes eandem spiritualem escam manducaverunt, et omnes
eundem potum spiritualem biberunt</i>. Sed confirmatio non fuit
praefigurata in veteri testamento. Ergo non est sacramentum.</p><p title="III q. 72 a. 1 arg. 3"><a name="50315"><span class="ref">[50315] IIIª q. 72 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea,
sacramenta ordinantur ad hominum salutem. Sed sine confirmatione
potest esse salus, nam pueri baptizati sine confirmatione
decedentes salvantur. Ergo confirmatio non est sacramentum.</p><p title="III q. 72 a. 1 arg. 4"><a name="50316"><span class="ref">[50316] IIIª q. 72 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, per
omnia sacramenta Ecclesiae homo Christo conformatur, qui est
sacramentorum auctor. Sed per confirmationem homo Christo
conformari non potest, qui non legitur esse confirmatus.</p><p title="III q. 72 a. 1 s. c."><a name="50317"><span class="ref">[50317] IIIª q. 72 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est
quod Melchiades Papa scribit Hispaniarum episcopis, <i>de his super
quibus rogastis nos vos informari, idest, utrum maius sit
sacramentum manus impositio episcoporum an Baptismus, scitote
utrumque magnum esse sacramentum</i>.</p><p title="III q. 72 a. 1 co."><a name="50318"><span class="ref">[50318] IIIª q. 72 a. 1 co.</span></a> Respondeo
dicendum quod sacramenta novae legis ordinantur ad speciales
gratiae effectus, et ideo, ubi occurrit aliquis specialis effectus
gratiae, ibi ordinatur speciale sacramentum. Quia vero sensibilia
et corporalia gerunt spiritualium et intelligibilium similitudinem,
ex his quae in vita corporali aguntur, percipere possumus quid in
spirituali vita speciale existat. Manifestum est autem quod in vita
corporali specialis quaedam perfectio est quod homo ad perfectam
aetatem perveniat, et perfectas actiones hominis agere possit, unde
et apostolus dicit, I Cor. XIII, <i>cum autem factus sum vir,
evacuavi quae erant parvuli</i>. Et inde etiam est quod, praeter
motum generationis, quo aliquis accipit vitam corporalem, est motus
augmenti, quo aliquis perducitur ad perfectam aetatem. Sic igitur
et vitam spiritualem homo accipit per Baptismum, qui est
spiritualis regeneratio. In confirmatione autem homo accipit quasi
quandam aetatem perfectam spiritualis vitae. Unde Melchiades Papa
dicit, <i>spiritus sanctus, qui super aquas Baptismi salutifero
descendit lapsu, in fonte plenitudinem tribuit ad innocentiam, in
confirmatione augmentum praestat ad gratiam. In Baptismo
regeneramur ad vitam, post Baptismum roboramur</i>. Et ideo
manifestum est quod confirmatio est speciale sacramentum.</p><p title="III q. 72 a. 1 ad 1"><a name="50319"><span class="ref">[50319] IIIª q. 72 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo
dicendum quod circa institutionem huius sacramenti est triplex
opinio. Quidam enim dixerunt quod hoc sacramentum non fuit
institutum nec a Christo nec ab apostolis, sed postea processu
temporis in quodam Concilio. Alii vero dixerunt quod fuit
institutum ab apostolis. Sed hoc non potest esse, quia instituere
novum sacramentum pertinet ad potestatem excellentiae, quae
competit soli Christo. Et ideo dicendum quod Christus instituit hoc
sacramentum, non exhibendo, sed promittendo, secundum illud Ioan.
XVI, <i>nisi ego abiero, Paraclitus non veniet ad vos, si autem
abiero, mittam eum ad vos</i>. Et hoc ideo quia in hoc sacramento
datur plenitudo spiritus sancti, quae non erat danda ante Christi
resurrectionem et ascensionem, secundum illud Ioan. VII, <i>nondum
erat spiritus datus, quia Iesus nondum erat glorificatus</i>.</p><p title="III q. 72 a. 1 ad 2"><a name="50320"><span class="ref">[50320] IIIª q. 72 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum
dicendum quod confirmatio est sacramentum plenitudinis gratiae, et
ideo non potuit habere aliquid respondens in veteri lege, quia
<i>nihil ad perfectum adduxit lex</i>, ut dicitur Heb. VII.</p><p title="III q. 72 a. 1 ad 3"><a name="50321"><span class="ref">[50321] IIIª q. 72 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium
dicendum quod, sicut supra dictum est, omnia sacramenta sunt
aliqualiter necessaria ad salutem, sed quaedam sine quibus non est
salus, quaedam vero sicut quae operantur ad perfectionem salutis.
Et hoc modo confirmatio est de necessitate salutis, quamvis sine ea
possit esse salus, dummodo non praetermittatur ex contemptu
sacramenti.</p><p title="III q. 72 a. 1 ad 4"><a name="50322"><span class="ref">[50322] IIIª q. 72 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum
dicendum quod illi qui confirmationem accipiunt, quae est
sacramentum plenitudinis gratiae, Christo conformantur inquantum
ipse a primo instanti suae conceptionis fuit <i>plenus gratiae et
veritatis</i>, ut dicitur Ioan. I. Quae quidem plenitudo declarata
est in Baptismo, quando <i>spiritus sanctus descendit corporali
specie super eum</i>. Unde et Luc. IV dicitur quod <i>Iesus plenus
spiritus sancto regressus est a Iordane</i>. Non autem conveniebat
dignitati Christi, qui est sacramentorum auctor, ut a sacramento
plenitudinem gratiae acciperet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="III q. 72 a. 2 arg. 1"><a name="50323"><span class="ref">[50323] IIIª q. 72 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum
sic proceditur. Videtur quod chrisma non sit conveniens materia
huius sacramenti. Hoc enim sacramentum, ut dictum est, institutum
est a Christo promittente discipulis spiritum sanctum. Sed ipse
misit eis spiritum sanctum absque chrismatis unctione. Ipsi etiam
apostoli hoc sacramentum conferebant per solam manus impositionem,
absque chrismate, dicitur enim Act. VIII quod <i>apostoli
imponebant manus super baptizatos, et accipiebant spiritum
sanctum</i>. Ergo chrisma non est materia huius sacramenti, quia
materia est de necessitate sacramenti.</p><p title="III q. 72 a. 2 arg. 2"><a name="50324"><span class="ref">[50324] IIIª q. 72 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea,
confirmatio quodammodo perficit sacramentum Baptismi, sicut supra
dictum est, et ita debet ei conformari sicut perfectio
perfectibili. Sed in Baptismo est materia simplex elementum,
scilicet aqua. Ergo huius sacramenti non est conveniens materia
chrisma, quod conficitur ex oleo et balsamo.</p><p title="III q. 72 a. 2 arg. 3"><a name="50325"><span class="ref">[50325] IIIª q. 72 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea,
oleum assumitur in materia huius sacramenti ad inungendum. Sed
quolibet oleo potest fieri inunctio, puta oleo quod fit ex nucibus,
et ex quibuscumque aliis rebus. Non ergo solum oleum olivarum debet
assumi ad huiusmodi sacramentum.</p><p title="III q. 72 a. 2 arg. 4"><a name="50326"><span class="ref">[50326] IIIª q. 72 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea,
supra dictum est quod aqua assumitur ut materia ad baptizandum quia
ubique de facili invenitur. Sed oleum olivarum non ubique
invenitur, et multo minus balsamum. Non ergo chrisma, quod ex his
conficitur, est conveniens materia huius sacramenti.</p><p title="III q. 72 a. 2 s. c."><a name="50327"><span class="ref">[50327] IIIª q. 72 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est
quod Gregorius dicit, in registro, <i>presbyteri baptizatos
infantes signare in frontibus sacro chrismate non praesumant</i>.
Ergo chrisma est materia huius sacramenti.</p><p title="III q. 72 a. 2 co."><a name="50328"><span class="ref">[50328] IIIª q. 72 a. 2 co.</span></a> Respondeo
dicendum quod chrisma est conveniens materia huius sacramenti.
Sicut enim dictum est, in hoc sacramento datur plenitudo spiritus
sancti ad robur spirituale, quod competit perfectae aetati. Homo
autem, cum ad perfectam aetatem pervenerit, incipit iam communicare
actiones suas ad alios, antea vero quasi singulariter sibi ipsi
vivit. Gratia vero spiritus sancti in oleo designatur, unde
Christus dicitur esse, unctus oleo laetitiae, propter plenitudinem
spiritus sancti quam habuit. Et ideo oleum competit materiae huius
sacramenti. Admiscetur autem balsamum propter fragrantiam odoris,
quae redundat ad alios, unde et apostolus dicit, II Cor. II,
<i>Christi bonus odor sumus</i>, et cetera. Et licet multa alia
sint odorifera, tamen praecipue accipitur balsamum, propter hoc
quod habet praecipuum odorem, et quia etiam incorruptionem
praestat, unde Eccli. XXIV dicitur, <i>quasi balsamum non mixtum
odor meus</i>.</p><p title="III q. 72 a. 2 ad 1"><a name="50329"><span class="ref">[50329] IIIª q. 72 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo
dicendum quod Christus ex potestate quam habet in sacramentis,
contulit apostolis rem huius sacramenti, idest plenitudinem
spiritus sancti, sine sacramento, eo quod ipsi <i>primitias
spiritus sancti acceperunt</i>, sicut dicitur Rom. VIII.
Nihilominus tamen aliquid conforme materiae huius sacramenti
exhibitum fuit apostolis sensibiliter in collatione spiritus
sancti. Quod enim spiritus sanctus sensibiliter super eos descendit
in specie ignis, ad eandem significationem refertur ad quam
refertur oleum, nisi quod ignis habet vim activam, oleum autem vim
passivam, inquantum est materia et fomentum ignis. Et hoc satis
competebat, nam per apostolos gratia spiritus sancti erat ad alios
derivanda. Super apostolos etiam spiritus sanctus descendit in
figura linguae. Quod ad idem refertur significandum quod significat
balsamum, nisi quod lingua per locutionem est communicativa ad
alterum, balsamum vero per odorem; quia scilicet apostoli
replebantur spiritu sancto ut fidei doctores, alii vero fideles ut
operatores eorum quae pertinent ad aedificationem fidelium.
Similiter etiam ad impositionem manus apostolorum, et etiam ad
eorum praedicationem, descendebat plenitudo spiritus sancti super
fideles sub visibilibus signis, sicut a principio descenderat super
apostolos, unde Petrus dicit, Act. XI, <i>cum coepissem loqui,
cecidit spiritus sanctus super eos, sicut et in nos in initio</i>.
Et ideo non erat necessaria sensibilis materia sacramentalis, ubi
sensibilia signa miraculose exhibebantur divinitus. Utebantur tamen
apostoli communiter chrismate in exhibitione sacramenti, quando
huiusmodi visibilia signa non exhibebantur. Dicit enim Dionysius,
IV cap. Eccl. Hier., <i>est quaedam perfectiva operatio, quam duces
nostri, idest apostoli, chrismatis hostiam nominant</i>.</p><p title="III q. 72 a. 2 ad 2"><a name="50330"><span class="ref">[50330] IIIª q. 72 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum
dicendum quod Baptismus datur ad spiritualem vitam simpliciter
consequendam, et ideo competit illi sacramento materia simplex. Sed
hoc sacramentum datur ad plenitudinem consequendam spiritus sancti,
cuius est multiformis operatio, secundum illud Sap. VII, <i>est
autem in illa spiritus sanctus, unicus, multiplex</i>, et I Cor.
XII dicitur, <i>divisiones gratiarum sunt, idem autem spiritus</i>.
Et ideo convenienter huius sacramenti est materia composita.</p><p title="III q. 72 a. 2 ad 3"><a name="50331"><span class="ref">[50331] IIIª q. 72 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium
dicendum quod proprietates olei quibus significatur spiritus
sanctus, magis inveniuntur in oleo olivarum quam in quocumque alio
oleo. Unde et ipsa oliva, semper frondibus virens, virorem et
misericordiam spiritus sancti significat. Hoc etiam oleum proprie
dicitur oleum, et maxime habetur in usu ubi haberi potest. Quilibet
autem alius liquor ex similitudine huius oleum nominatur, nec est
in usu communi, nisi in supplementum apud eos quibus deest oleum
olivarum. Et ideo hoc oleum solum assumitur in usum huius et
quorundam aliorum sacramentorum.</p><p title="III q. 72 a. 2 ad 4"><a name="50332"><span class="ref">[50332] IIIª q. 72 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum
dicendum quod Baptismus est sacramentum absolutae necessitatis, et
ideo eius materia debet ubique inveniri. Sufficit autem quod
materia huius sacramenti, quod non est tantae necessitatis, possit
de facili ad omnia loca terrarum deferri.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="III q. 72 a. 3 arg. 1"><a name="50333"><span class="ref">[50333] IIIª q. 72 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic
proceditur. Videtur quod non sit de necessitate huius sacramenti
quod chrisma, quod est materia huius sacramenti, fuerit prius per
episcopum consecratum. Baptismus enim, in quo fit plena remissio
peccatorum, non est minoris efficaciae quam hoc sacramentum. Sed,
licet quaedam sanctificatio adhibeatur aquae baptismali ante
Baptismum, non tamen est de necessitate sacramenti, quia in
articulo necessitatis praeteriri potest. Ergo nec est de
necessitate huius sacramenti quod chrisma fuerit per episcopum
consecratum.</p><p title="III q. 72 a. 3 arg. 2"><a name="50334"><span class="ref">[50334] IIIª q. 72 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea,
idem non debet bis consecrari. Sed materia sacramenti sanctificatur
in ipsa collatione sacramenti per formam verborum qua confertur
sacramentum, unde et Augustinus dicit, super Ioan., <i>accedit
verbum ad elementum et fit sacramentum</i>. Non ergo debet prius
chrisma consecrari quam hoc sacramentum tradatur.</p><p title="III q. 72 a. 3 arg. 3"><a name="50335"><span class="ref">[50335] IIIª q. 72 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea,
omnis consecratio quae fit in sacramentis, ad consecutionem gratiae
ordinatur. Sed materia sensibilis confecta ex oleo et balsamo non
est capax gratiae. Ergo non debet ei aliqua consecratio
adhiberi.</p><p title="III q. 72 a. 3 s. c."><a name="50336"><span class="ref">[50336] IIIª q. 72 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est
quod Innocentius Papa dicit, <i>presbyteris, cum baptizant, ungere
baptizatos chrismate liceat, quod ab episcopo fuerat consecratum,
non tamen frontem ex eodem oleo signare, quod solis debetur
episcopis, cum tradunt Paraclitum</i>; quod quidem fit in hoc
sacramento. Ergo ad hoc sacramentum requiritur quod materia huius
sacramenti prius per episcopum consecretur.</p><p title="III q. 72 a. 3 co."><a name="50337"><span class="ref">[50337] IIIª q. 72 a. 3 co.</span></a> Respondeo
dicendum quod tota sacramentorum sanctificatio a Christo derivatur,
ut supra dictum est. Est autem considerandum quod quibusdam
sacramentis habentibus materiam corpoream Christus est usus,
scilicet Baptismo et etiam Eucharistia. Et ideo ex ipso usu Christi
materiae horum sacramentorum aptitudinem acceperunt ad perfectionem
sacramenti. Unde Chrysostomus dicit quod <i>nunquam aquae Baptismi
purgare peccata credentium possent, nisi tactu dominici corporis
sanctificatae fuissent</i>. Et ipse similiter dominus, accipiens
panem, benedixit, similiter autem et calicem, ut habetur Matth.
XXVI et Luc. XXII. Et propter hoc non est de necessitate horum
sacramentorum quod materia prius benedicatur, quia sufficit
benedictio Christi. Si qua vero benedictio adhibeatur, pertinet ad
solemnitatem sacramenti, non autem ad necessitatem. Unctionibus
autem visibilibus Christus non est usus, ne fieret iniuria
invisibili unctioni qua est unctus prae consortibus suis. Et ideo
tam chrisma quam oleum sanctum et oleum infirmorum prius
benedicuntur quam adhibeantur ad usum sacramenti.</p><p title="III q. 72 a. 3 ad 1"><a name="50338"><span class="ref">[50338] IIIª q. 72 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo
patet responsio ex dictis.</p><p title="III q. 72 a. 3 ad 2"><a name="50339"><span class="ref">[50339] IIIª q. 72 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum
dicendum quod utraque consecratio chrismatis non refertur ad idem.
Sicut enim instrumentum virtutem instrumentalem acquirit
dupliciter, scilicet quando accipit formam instrumenti, et quando
movetur a principali agente ita etiam materia sacramenti duplici
sanctificatione indiget, per quarum unam fit propria materia
sacramenti, per aliam vero applicatur ad effectum.</p><p title="III q. 72 a. 3 ad 3"><a name="50340"><span class="ref">[50340] IIIª q. 72 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium
dicendum quod materia corporalis non est capax gratiae quasi
gratiae subiectum, sed solum sicut gratiae instrumentum, ut supra
dictum est. Et ad hoc materia sacramenti consecratur, vel ab ipso
Christo, vel ab episcopo, qui gerit in Ecclesia personam
Christi.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="III q. 72 a. 4 arg. 1"><a name="50341"><span class="ref">[50341] IIIª q. 72 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic
proceditur. Videtur quod haec non sit conveniens forma huius
sacramenti, <i>consigno te signo crucis, confirmo te chrismate
salutis, in nomine patris et filii et spiritus sancti, amen</i>.
Usus enim sacramentorum a Christo et ab apostolis derivatur. Sed
neque Christus hanc formam instituit, nec apostoli ea usi leguntur.
Ergo haec non est conveniens forma huius sacramenti.</p><p title="III q. 72 a. 4 arg. 2"><a name="50342"><span class="ref">[50342] IIIª q. 72 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea,
sicut sacramentum est idem apud omnes, ita et forma debet esse
eadem, quia quaelibet res habet unitatem, sicut et esse, a sua
forma. Sed hac forma non omnes utuntur, quidam enim dicunt,
<i>confirmo te chrismate sanctificationis</i>. Ergo haec non est
conveniens forma huius sacramenti.</p><p title="III q. 72 a. 4 arg. 3"><a name="50343"><span class="ref">[50343] IIIª q. 72 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea,
sacramentum hoc debet conformari Baptismo sicut perfectio
perfectibili, ut supra dictum est. Sed in forma Baptismi non fit
mentio de consignatione characteris; nec etiam de cruce Christi,
cum tamen per Baptismum homo Christo commoriatur, ut apostolus
dicit, Rom. VI; nec etiam fit mentio de effectu salutis, cum tamen
Baptismus sit de necessitate salutis. In forma etiam Baptismi
ponitur unus actus tantum; et exprimitur persona baptizantis, cum
dicitur, ego te baptizo; cuius contrarium apparet in forma
praedicta. Non ergo est conveniens forma huius sacramenti.</p><p title="III q. 72 a. 4 s. c."><a name="50344"><span class="ref">[50344] IIIª q. 72 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est
auctoritas Ecclesiae, quae hac forma communiter utitur.</p><p title="III q. 72 a. 4 co."><a name="50345"><span class="ref">[50345] IIIª q. 72 a. 4 co.</span></a> Respondeo
dicendum quod praedicta forma est conveniens huic sacramento. Sicut
enim forma rei naturalis dat ei speciem, ita forma sacramenti
continere debet quidquid pertinet ad speciem sacramenti. Sicut
autem ex supra dictis patet, in hoc sacramento datur spiritus
sanctus ad robur spiritualis pugnae. Et ideo in hoc sacramento tria
sunt necessaria, quae continentur in forma praedicta. Quorum primum
est causa conferens plenitudinem roboris spiritualis, quae est
sancta Trinitas. Quae exprimitur cum dicitur, in nomine patris et
cetera. Secundum est ipsum robur spirituale, quod homini confertur
per sacramentum materiae visibilis ad salutem. Quod quidem tangitur
cum dicitur, confirmo te chrismate salutis. Tertium est signum quod
pugnatori datur, sicut et in pugna corporali, sicut milites signis
ducum insigniuntur. Et quantum ad hoc dicitur, consigno te signo
crucis, in quo scilicet <i>rex noster triumphavit</i>, ut dicitur
Coloss. II.</p><p title="III q. 72 a. 4 ad 1"><a name="50346"><span class="ref">[50346] IIIª q. 72 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo
dicendum quod, sicut supra dictum est, per ministerium apostolorum
quandoque dabatur effectus huius sacramenti, scilicet plenitudo
spiritus sancti, quibusdam visibilibus signis miraculose a Deo
confectis, qui potest effectum sacramenti sine sacramento conferre.
Et tunc non erat necessaria nec materia nec forma huius sacramenti.
Quandoque autem tanquam ministri sacramentorum hoc sacramentum
praebebant. Et tunc, sicut materia, ita et forma ex mandato Christi
utebantur. Multa enim servabant apostoli in sacramentorum
collatione quae in Scripturis communiter propositis non sunt
tradita. Unde Dionysius dicit, in fine Eccl. Hier.,
<i>consummativas invocationes</i>, idest verba quibus perficiuntur
sacramenta, <i>non est iustum Scripturas interpretantibus, neque
mysticum earum, aut in ipsis operatas ex Deo virtutes, ex occulto
ad commune adducere, sed nostra sacra traditio sine pompa, idest
occulte, edocet eas</i>. Unde et apostolus dicit, loquens de
celebratione Eucharistiae, I Cor. XI, <i>cetera cum venero
disponam</i>.</p><p title="III q. 72 a. 4 ad 2"><a name="50347"><span class="ref">[50347] IIIª q. 72 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum
dicendum quod sanctitas est salutis causa. Et ideo in idem redit
quod dicitur chrismate salutis, et sanctificationis.</p><p title="III q. 72 a. 4 ad 3"><a name="50348"><span class="ref">[50348] IIIª q. 72 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium
dicendum quod Baptismus est regeneratio in spiritualem vitam, qua
homo vivit in seipso. Et ideo non ponitur in forma Baptismi nisi
ipse actus ad ipsum hominem pertinens sanctificandum. Sed hoc
sacramentum non solum ordinatur ad hoc quod homo sanctificetur in
seipso, sed exponitur cuidam pugnae exteriori. Et ideo non solum
fit mentio de interiori sanctificatione, cum dicitur, confirmo te
chrismate salutis, sed etiam consignatur homo exterius, quasi
vexillo crucis, ad pugnam exteriorem spiritualem, quod significatur
cum dicitur, consigno te signo crucis. In ipso autem verbo
baptizandi, quod ablutionem significat, potest intelligi et
materia, quae est aqua abluens, et effectus salutis. Quae non
intelliguntur in verbo confirmandi, et ideo oportuit haec ponere.
Dictum est autem supra quod hoc quod dicitur, ego, non est de
necessitate formae baptismalis, quia intelligitur in verbo primae
personae. Apponitur tamen ad exprimendam intentionem. Quod non est
ita necessarium in confirmatione, quae non exhibetur nisi ab
excellenti ministro, ut infra dicetur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="III q. 72 a. 5 arg. 1"><a name="50349"><span class="ref">[50349] IIIª q. 72 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic
proceditur. Videtur quod sacramentum confirmationis non imprimat
characterem. Character enim importat quoddam signum distinctivum.
Sed per sacramentum confirmationis non distinguitur homo ab
infidelibus, hoc enim fit per Baptismum, nec etiam ab aliis
fidelibus, quia hoc sacramentum ordinatur ad pugnam spiritualem,
quae omnibus fidelibus indicitur. Non ergo in hoc sacramento
imprimitur aliquis character.</p><p title="III q. 72 a. 5 arg. 2"><a name="50350"><span class="ref">[50350] IIIª q. 72 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea,
supra dictum est quod character est quaedam potentia spiritualis.
Potentia autem non est nisi activa vel passiva. Potentia autem
activa in sacramentis confertur per sacramentum ordinis, potentia
autem passiva, sive receptiva, per sacramentum Baptismi. Ergo per
sacramentum confirmationis nullus character imprimitur.</p><p title="III q. 72 a. 5 arg. 3"><a name="50351"><span class="ref">[50351] IIIª q. 72 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, in
circumcisione, quae est character corporalis, non imprimitur
aliquis spiritualis character. Sed in hoc sacramento imprimitur
quidam character corporalis, dum scilicet homo chrismate signatur
signo crucis in fronte. Non ergo imprimitur in hoc sacramento
character spiritualis.</p><p title="III q. 72 a. 5 s. c."><a name="50352"><span class="ref">[50352] IIIª q. 72 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra, in
omni sacramento quod non iteratur, imprimitur character. Sed hoc
sacramentum non iteratur, dicit enim Gregorius, <i>de homine qui a
pontifice confirmatus fuerit denuo, talis iteratio prohibenda
est</i>. Ergo in confirmatione imprimitur character.</p><p title="III q. 72 a. 5 co."><a name="50353"><span class="ref">[50353] IIIª q. 72 a. 5 co.</span></a> Respondeo
dicendum quod, sicut supra dictum est, character est quaedam
spiritualis potestas ad aliquas sacras actiones ordinata. Dictum
est autem supra quod, sicut Baptismus est quaedam spiritualis
generatio in vitam Christianam, ita etiam confirmatio est quoddam
spirituale augmentum promovens hominem in spiritualem aetatem
perfectam. Manifestum est autem ex similitudine corporalis vitae
quod alia est actio hominis statim nati, et alia actio competit ei
cum ad perfectam aetatem pervenerit. Et ideo per sacramentum
confirmationis datur homini potestas spiritualis ad quasdam
actiones alias sacras, praeter illas ad quas datur ei potestas in
Baptismo. Nam in Baptismo accipit potestatem ad ea agenda quae ad
propriam pertinent salutem, prout secundum seipsum vivit, sed in
confirmatione accipit potestatem ad agendum ea quae pertinent ad
pugnam spiritualem contra hostes fidei. Sicut patet exemplo
apostolorum, qui, antequam plenitudinem spiritus sancti acciperent,
erant in cenaculo perseverantes in oratione; postmodum autem
egressi non verebantur fidem publice fateri, etiam coram inimicis
fidei Christianae. Et ideo manifestum est quod in sacramento
confirmationis imprimitur character.</p><p title="III q. 72 a. 5 ad 1"><a name="50354"><span class="ref">[50354] IIIª q. 72 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo
dicendum quod pugna spiritualis contra hostes invisibiles omnibus
competit. Sed contra hostes visibiles, idest contra persecutores
fidei pugnare, nomen Christi confitendo, est confirmatorum, qui iam
sunt perducti spiritualiter ad virilem aetatem, secundum quod
dicitur I Ioan. II, <i>scribo vobis, iuvenes, quoniam fortes estis,
et verbum Dei in vobis manet, et vicistis malignum</i>. Et ideo
character confirmationis est signum distinctivum, non infidelium a
fidelibus, sed spiritualiter provectorum ab his quibus dicitur,
<i>sicut modo geniti infantes</i>.</p><p title="III q. 72 a. 5 ad 2"><a name="50355"><span class="ref">[50355] IIIª q. 72 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum
dicendum quod omnia sacramenta sunt quaedam fidei protestationes.
Sicut igitur baptizatus accipit potestatem spiritualem ad
protestandum fidem per susceptionem aliorum sacramentorum; ita
confirmatus accipit potestatem publice fidem Christi verbis
profitendi, quasi ex officio.</p><p title="III q. 72 a. 5 ad 3"><a name="50356"><span class="ref">[50356] IIIª q. 72 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium
dicendum quod sacramenta veteris legis dicuntur iustitia carnis, ut
patet Heb. IX, quia scilicet interius nihil efficiebant. Et ideo in
circumcisione imprimebatur character solum in corpore, non autem in
anima. Sed in confirmatione cum charactere corporali imprimitur
simul character spiritualis, eo quod est sacramentum novae
legis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="III q. 72 a. 6 arg. 1"><a name="50357"><span class="ref">[50357] IIIª q. 72 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic
proceditur. Videtur quod character confirmationis non praesupponat
ex necessitate characterem baptismalem. Sacramentum enim
confirmationis ordinatur ad confitendum publice fidem Christi. Sed
multi etiam ante Baptismum sunt fidem Christi publice confessi,
sanguinem fundentes pro fide. Ergo character confirmationis non
praesupponit characterem baptismalem.</p><p title="III q. 72 a. 6 arg. 2"><a name="50358"><span class="ref">[50358] IIIª q. 72 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, de
apostolis non legitur quod fuerint baptizati, praesertim cum
dicatur, Ioan. IV, quod <i>ipse Christus non baptizabat, sed
discipuli eius</i>. Et tamen postea fuerunt confirmati per adventum
spiritus sancti. Ergo similiter alii possunt confirmari antequam
baptizentur.</p><p title="III q. 72 a. 6 arg. 3"><a name="50359"><span class="ref">[50359] IIIª q. 72 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea,
Act. X dicitur quod, <i>adhuc loquente Petro, cecidit spiritus
sanctus super omnes qui audiebant verbum, et audiebant eos
loquentes linguis</i>, et postea iussit eos baptizari. Ergo pari
ratione possunt alii prius confirmari quam baptizentur.</p><p title="III q. 72 a. 6 s. c."><a name="50360"><span class="ref">[50360] IIIª q. 72 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est
quod Rabanus dicit, de Institut. Cleric., <i>novissime a summo
sacerdote per impositionem manus Paraclitus traditur baptizato, ut
roboretur per spiritum sanctum ad praedicandum</i>.</p><p title="III q. 72 a. 6 co."><a name="50361"><span class="ref">[50361] IIIª q. 72 a. 6 co.</span></a> Respondeo
dicendum quod character confirmationis ex necessitate praesupponit
characterem baptismalem, ita scilicet quod, si aliquis non
baptizatus confirmaretur, nihil reciperet, sed oporteret ipsum
iterato confirmari post Baptismum. Cuius ratio est quia sic se
habet confirmatio ad Baptismum sicut augmentum ad generationem, ut
ex supra dictis patet. Manifestum est autem quod nullus potest
promoveri in aetatem perfectam nisi primo fuerit natus. Et
similiter, nisi aliquis primo fuerit baptizatus, non potest
sacramentum confirmationis accipere.</p><p title="III q. 72 a. 6 ad 1"><a name="50362"><span class="ref">[50362] IIIª q. 72 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo
dicendum quod virtus divina non est alligata sacramentis. Unde
potest conferri homini spirituale robur ad confitendum publice
fidem Christi absque sacramento confirmationis, sicut etiam potest
consequi remissionem peccatorum sine Baptismo. Tamen, sicut nullus
consequitur effectum Baptismi sine voto Baptismi, ita nullus
consequitur effectum confirmationis sine voto ipsius. Quod potest
haberi etiam ante susceptionem Baptismi.</p><p title="III q. 72 a. 6 ad 2"><a name="50363"><span class="ref">[50363] IIIª q. 72 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum
dicendum quod, sicut Augustinus dicit, ex hoc quod dominus dicit,
Ioan. XIII, <i>qui lotus est, non indiget nisi ut pedes lavet,
intelligimus Petrum et alios Christi discipulos fuisse baptizatos,
sive Baptismo Ioannis, sicut nonnulli arbitrantur; sive, quod magis
credibile est, Baptismo Christi. Neque enim renuit ministerium
baptizandi, ut haberet servos per quos ceteros baptizaret</i>.</p><p title="III q. 72 a. 6 ad 3"><a name="50364"><span class="ref">[50364] IIIª q. 72 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium
dicendum quod audientes praedicationem Petri acceperunt effectum
confirmationis miraculose, non tamen sacramentum confirmationis.
Dictum est autem quod effectus confirmationis potest alicui
conferri ante Baptismum, non autem sacramentum confirmationis.
Sicut enim effectus confirmationis, qui est robur spirituale,
praesupponit effectum Baptismi, qui est iustificatio, ita
sacramentum confirmationis praesupponit sacramentum Baptismi.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="III q. 72 a. 7 arg. 1"><a name="50365"><span class="ref">[50365] IIIª q. 72 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum
sic proceditur. Videtur quod per hoc sacramentum gratia gratum
faciens non conferatur. Gratia enim gratum faciens ordinatur contra
culpam. Sed hoc sacramentum, sicut dictum est, non exhibetur nisi
baptizatis, qui sunt a culpa mundati. Ergo per hoc sacramentum
gratia gratum faciens non confertur.</p><p title="III q. 72 a. 7 arg. 2"><a name="50366"><span class="ref">[50366] IIIª q. 72 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea,
peccatores maxime indigent gratia gratum faciente, per quam solam
iustificari possunt. Si ergo per hoc sacramentum gratia gratum
faciens confertur, videtur quod deberet dari hominibus in peccato
existentibus. Quod tamen non est verum.</p><p title="III q. 72 a. 7 arg. 3"><a name="50367"><span class="ref">[50367] IIIª q. 72 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea,
gratia gratum faciens specie non differt, cum ad unum effectum
ordinetur. Sed duae formae eiusdem speciei non possunt esse in
eodem subiecto. Cum ergo gratia gratum faciens conferatur homini
per Baptismum, videtur quod per sacramentum confirmationis, quod
non exhibetur nisi baptizato, gratia gratum faciens non
conferatur.</p><p title="III q. 72 a. 7 s. c."><a name="50368"><span class="ref">[50368] IIIª q. 72 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est
quod Melchiades Papa dicit, <i>spiritus sanctus in fonte Baptismi
plenitudinem tribuit ad innocentiam, in confirmatione augmentum
praestat ad gratiam</i>.</p><p title="III q. 72 a. 7 co."><a name="50369"><span class="ref">[50369] IIIª q. 72 a. 7 co.</span></a> Respondeo
dicendum quod in hoc sacramento, sicut dictum est, datur baptizato
spiritus sanctus ad robur, sicut apostolis datus est in die
Pentecostes, ut legitur Act. II; et sicut dabatur baptizatis per
impositionem manus apostolorum, ut dicitur Act. VIII. Ostensum est
autem in prima parte quod missio seu datio spiritus sancti non est
nisi cum gratia gratum faciente. Unde manifestum est quod gratia
gratum faciens confertur in hoc sacramento.</p><p title="III q. 72 a. 7 ad 1"><a name="50370"><span class="ref">[50370] IIIª q. 72 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo
dicendum quod gratiae gratum facientis est remissio culpae, habet
tamen et alios effectus, quia sufficit ad hoc quod promoveat
hominem per omnes gradus usque in vitam aeternam. Unde et Paulo
dictum est, II Cor. XII, <i>sufficit tibi gratia mea</i>, et ipse
de se dicit, I Cor. XV, <i>gratia Dei sum id quod sum</i>. Et ideo
gratia gratum faciens non solum datur ad remissionem culpae, sed
etiam ad augmentum et firmitatem iustitiae. Et sic confertur in hoc
sacramento.</p><p title="III q. 72 a. 7 ad 2"><a name="50371"><span class="ref">[50371] IIIª q. 72 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum
dicendum quod, sicut ex ipso nomine apparet, hoc sacramentum datur
ad confirmandum quod prius invenerit. Et ideo non debet dari his
qui non habent gratiam. Et propter hoc, sicut non datur non
baptizatis, ita non debet dari adultis peccatoribus, nisi per
poenitentiam reparatis. Unde dicitur in Aurelianensi Concilio,
<i>ut ieiuni ad confirmationem veniant, ut moneantur confessionem
facere prius, ut mundi donum spiritus sancti valeant accipere</i>.
Et tunc per hoc sacramentum perficitur poenitentiae effectus, sicut
et Baptismi, quia per gratiam collatam in hoc sacramento
consequetur poenitens pleniorem remissionem peccati. Et si aliquis
adultus in peccato existens cuius conscientiam non habet, vel si
etiam non perfecte contritus accedat, per gratiam collatam in hoc
sacramento consequetur remissionem peccatorum.</p><p title="III q. 72 a. 7 ad 3"><a name="50372"><span class="ref">[50372] IIIª q. 72 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium
dicendum quod, sicut dictum est, gratia sacramentalis addit super
gratiam gratum facientem communiter sumptam aliquid effectivum
specialis effectus, ad quod ordinatur sacramentum. Si ergo
consideretur gratia in hoc sacramento collata quantum ad id quod
est commune, sic per hoc sacramentum non confertur aliqua alia
gratia quam per Baptismum, sed quae prius inerat, augetur. Si autem
consideretur quantum ad illud speciale quod superadditur, sic non
est eiusdem speciei cum ipsa.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="III q. 72 a. 8 arg. 1"><a name="50373"><span class="ref">[50373] IIIª q. 72 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic
proceditur. Videtur quod hoc sacramentum non sit omnibus
exhibendum. Hoc enim sacramentum ad quandam excellentiam datur, ut
dictum est. Sed id quod ad excellentiam pertinet, non competit
omnibus. Ergo hoc sacramentum non debet omnibus dari.</p><p title="III q. 72 a. 8 arg. 2"><a name="50374"><span class="ref">[50374] IIIª q. 72 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea, per
hoc sacramentum augetur aliquis spiritualiter in perfectam aetatem.
Sed perfecta aetas repugnat aetati puerili. Ergo ad minus pueris
dari non debet.</p><p title="III q. 72 a. 8 arg. 3"><a name="50375"><span class="ref">[50375] IIIª q. 72 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea,
sicut Melchiades Papa dicit, <i>post Baptismum confirmamur ad
pugnam</i>. Sed pugnare non competit mulieribus, propter
fragilitatem sexus. Ergo nec mulieribus hoc sacramentum debet
dari.</p><p title="III q. 72 a. 8 arg. 4"><a name="50376"><span class="ref">[50376] IIIª q. 72 a. 8 arg. 4</span></a> Praeterea,
Melchiades Papa dicit, <i>quamvis continuo transituris sufficiant
regenerationis beneficia, victuris tamen confirmationis beneficia
necessaria sunt. Confirmatio armat et instruit ad agones mundi
huius et praelia reservandos. Qui autem post Baptismum cum
acquisita innocentia immaculatus pervenerit ad mortem, confirmatur
morte, quia iam non potest peccare post mortem</i>. Ergo statim
morituris non debet hoc sacramentum conferri. Et sic non debet
omnibus dari.</p><p title="III q. 72 a. 8 s. c."><a name="50377"><span class="ref">[50377] IIIª q. 72 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra est
quod dicitur Act. II, quod spiritus sanctus veniens replevit totam
domum, per quam significatur Ecclesia, et postea subditur quod
repleti sunt omnes spiritu sancto. Sed ad illam plenitudinem
consequendam hoc sacramentum datur. Ergo est omnibus qui sunt in
Ecclesia exhibendum.</p><p title="III q. 72 a. 8 co."><a name="50378"><span class="ref">[50378] IIIª q. 72 a. 8 co.</span></a> Respondeo
dicendum quod, sicut dictum est, per hoc sacramentum promovetur
homo spiritualiter in aetatem perfectam. Hoc autem est de
intentione naturae, ut omnis qui corporaliter nascitur, ad
perfectam aetatem perveniat, sed hoc quandoque impeditur propter
corruptibilitatem corporis, quod morte praevenitur. Multo autem
magis de intentione Dei est omnia ad perfectionem perducere, ex
cuius imitatione hoc natura participat, unde et Deut. XXXII
dicitur, <i>Dei perfecta sunt opera</i>. Anima autem, ad quam
pertinet spiritualis nativitas et spiritualis aetatis perfectio,
immortalis est, et potest, sicut tempore senectutis spiritualem
nativitatem consequi, ita tempore iuventutis et pueritiae consequi
perfectam aetatem; quia huiusmodi corporales aetates animae non
praeiudicant. Et ideo hoc sacramentum debet omnibus exhiberi.</p><p title="III q. 72 a. 8 ad 1"><a name="50379"><span class="ref">[50379] IIIª q. 72 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum ergo
dicendum quod hoc sacramentum datur ad quandam excellentiam, non
quidem unius hominis ad alium, sicut sacramentum ordinis, sed
hominis ad seipsum, sicut idem, perfectus vir existens, habet
excellentiam ad se puerum.</p><p title="III q. 72 a. 8 ad 2"><a name="50380"><span class="ref">[50380] IIIª q. 72 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum
dicendum quod, sicut dictum est, corporalis aetas non praeiudicat
animae. Unde etiam in puerili aetate homo potest consequi
perfectionem spiritualis aetatis, de qua dicitur Sap. IV,
<i>senectus venerabilis est non diuturna, neque numero annorum
computata</i>. Et inde est quod multi in puerili aetate, propter
robur spiritus sancti perceptum, usque ad sanguinem fortiter
certaverunt pro Christo.</p><p title="III q. 72 a. 8 ad 3"><a name="50381"><span class="ref">[50381] IIIª q. 72 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium
dicendum quod, sicut Chrysostomus dicit, in homilia de Machabaeis,
<i>in mundanis agonibus aetatis et formae generisque dignitas
requiritur, et ideo servis ac mulieribus, senibus ac pueris, ad eos
aditus denegatur. In caelestibus autem omni personae et aetati et
sexui indiscreta facultate stadium patet</i>. Et in homilia de
militia spirituali dicit, <i>apud Deum femineus etiam militat
sexus, multae namque feminae animo virili spiritualem militiam
gesserunt. Quaedam enim interioris hominis virtute viros
aequaverunt in agonibus martyrum, quaedam etiam fortiores viris
exstiterunt</i>. Et ideo mulieribus hoc sacramentum conferendum
est.</p><p title="III q. 72 a. 8 ad 4"><a name="50382"><span class="ref">[50382] IIIª q. 72 a. 8 ad 4</span></a> Ad quartum
dicendum quod, sicut dictum est, anima, ad quam pertinet
spiritualis aetas, immortalis est. Et ideo morituris hoc
sacramentum dandum est, ut in resurrectione perfecti appareant,
secundum illud Ephes. IV, <i>donec occurramus in virum perfectum,
in mensuram aetatis plenitudinis Christi</i>. Et ideo Hugo de
sancto Victore dicit, <i>omnino periculosum esset, si ab hac vita
sine confirmatione migrare contingeret</i>, non quia damnaretur,
nisi forte per contemptum; sed quia detrimentum perfectionis
pateretur. Unde etiam pueri confirmati decedentes maiorem gloriam
consequuntur, sicut et hic maiorem obtinent gratiam. Auctoritas
autem illa intelligitur quantum ad hoc, quod morituris non est
necessarium hoc sacramentum propter periculum pugnae
praesentis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 9</h3><p title="III q. 72 a. 9 arg. 1"><a name="50383"><span class="ref">[50383] IIIª q. 72 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum sic
proceditur. Videtur quod hoc sacramentum non sit conferendum homini
in fronte. Hoc enim sacramentum est perfectivum Baptismi, ut supra
dictum est. Sed sacramentum Baptismi confertur homini in toto
corpore. Ergo hoc sacramentum non debet conferri solum in
fronte.</p><p title="III q. 72 a. 9 arg. 2"><a name="50384"><span class="ref">[50384] IIIª q. 72 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea, hoc
sacramentum datur ad robur spirituale, ut supra dictum est. Sed
spirituale robur maxime consistit in corde. Ergo hoc sacramentum
magis debet conferri supra cor quam in fronte.</p><p title="III q. 72 a. 9 arg. 3"><a name="50385"><span class="ref">[50385] IIIª q. 72 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea, hoc
sacramentum datur homini ad hoc quod libere fidem Christi
confiteatur. Sed <i>ore fit confessio ad salutem</i>, ut dicitur
Rom. X. Ergo hoc sacramentum magis debet conferri circa os quam in
fronte.</p><p title="III q. 72 a. 9 s. c."><a name="50386"><span class="ref">[50386] IIIª q. 72 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra est
quod Rabanus dicit, in libro de Institut. Cleric., <i>signatur
baptizatus chrismate in summitate capitis per sacerdotem, per
pontificem vero in fronte</i>.</p><p title="III q. 72 a. 9 co."><a name="50387"><span class="ref">[50387] IIIª q. 72 a. 9 co.</span></a> Respondeo
dicendum quod, sicut supra dictum est, in hoc sacramento homo
accipit spiritum sanctum ad robur spiritualis pugnae, ut fortiter
etiam inter adversarios fidei fidem Christi confiteatur. Unde
convenienter signatur chrismate signo crucis in fronte, propter
duo. Primo quidem, quia insignitur signo crucis sicut miles signo
ducis, quod quidem debet esse evidens et manifestum. Inter omnia
autem loca corporis humani maxime manifestus est frons, qui quasi
nunquam obtegitur. Et ideo linitur confirmatus chrismate in fronte,
ut in manifesto demonstraret se esse Christianum, sicut et apostoli
post receptum spiritum sanctum se manifestaverunt, qui prius in
cenaculo latebant. Secundo, quia aliquis impeditur a libera
confessione nominis Christi propter duo, scilicet propter timorem,
et propter verecundiam. Utriusque autem horum signum maxime
manifestatur in fronte, propter propinquitatem imaginationis, et
propter hoc quod spiritus a corde directe ad frontem ascendunt,
unde <i>verecundati erubescunt, timentes autem pallescunt</i>, ut
dicitur in IV Ethic. Et ideo in fronte signatur chrismate, ut neque
propter timorem neque propter erubescentiam nomen Christi confiteri
praetermittat.</p><p title="III q. 72 a. 9 ad 1"><a name="50388"><span class="ref">[50388] IIIª q. 72 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum ergo
dicendum quod per Baptismum regeneramur ad vitam spiritualem, quae
ad totum hominem pertinet. Sed in confirmatione roboramur ad
pugnam, cuius signum ferendum est in fronte, quasi in evidenti
loco.</p><p title="III q. 72 a. 9 ad 2"><a name="50389"><span class="ref">[50389] IIIª q. 72 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum
dicendum quod principium fortitudinis est in corde, sed signum
apparet in fronte, unde dicitur Ezech. III, <i>ecce, dedi frontem
tuam duriorem frontibus eorum</i>. Et ideo sacramentum
Eucharistiae, quo homo in seipso confirmatur, pertinet ad cor,
secundum illud Psalmi, <i>panis cor hominis confirmet</i>. Sed
sacramentum confirmationis requiritur in signum fortitudinis ad
alios. Et ideo exhibetur in fronte.</p><p title="III q. 72 a. 9 ad 3"><a name="50390"><span class="ref">[50390] IIIª q. 72 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium
dicendum quod hoc sacramentum datur ad libere confitendum, non
autem ad confitendum simpliciter, quia hoc fit etiam in Baptismo.
Et ideo non debet dari in ore, sed in fronte, ubi apparent signa
passionum quibus libera confessio impeditur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 10</h3><p title="III q. 72 a. 10 arg. 1"><a name="50391"><span class="ref">[50391] IIIª q. 72 a. 10 arg. 1</span></a> Ad decimum
sic proceditur. Videtur quod ille qui confirmatur non debet ab alio
teneri ad confirmationem. Hoc enim sacramentum non solum pueris,
sed etiam adultis exhibetur. Adulti autem per seipsos stare
possunt. Ergo ridiculum est quod ab alio teneantur.</p><p title="III q. 72 a. 10 arg. 2"><a name="50392"><span class="ref">[50392] IIIª q. 72 a. 10 arg. 2</span></a> Praeterea,
ille qui iam est de Ecclesia, liberum habet accessum ad Ecclesiae
principem, qui est episcopus. Sed hoc sacramentum, sicut dictum
est, non exhibetur nisi baptizato, qui iam est membrum Ecclesiae.
Ergo videtur quod non debeat per alium exhiberi episcopo ad hoc
sacramentum recipiendum.</p><p title="III q. 72 a. 10 arg. 3"><a name="50393"><span class="ref">[50393] IIIª q. 72 a. 10 arg. 3</span></a> Praeterea,
hoc sacramentum datur ad robur spirituale. Quod magis viget in
viris quam in mulieribus, secundum illud Prov. ult., <i>mulierem
fortem quis inveniet?</i> Ergo ad minus mulier non debet tenere
virum ad confirmationem.</p><p title="III q. 72 a. 10 s. c."><a name="50394"><span class="ref">[50394] IIIª q. 72 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra est
quod Innocentius Papa dicit, et habetur in decretis, XXX, qu. IV,
<i>si quis ex coniugio filium aut filiam alterius de sacro fonte
susceperit, aut ad chrisma tenuerit</i>, et cetera. Ergo, sicut
requiritur quod aliquis baptizatum de sacro fonte levet, ita debet
aliquis teneri ad sacramentum confirmationis accipiendum.</p><p title="III q. 72 a. 10 co."><a name="50395"><span class="ref">[50395] IIIª q. 72 a. 10 co.</span></a> Respondeo
dicendum quod, sicut dictum est, hoc sacramentum exhibetur homini
ad robur pugnae spiritualis. Sicut autem aliquis de novo natus
indiget instructore in his quae pertinent ad conversationem vitae,
secundum illud Heb. XII, <i>patres quidem carnis nostrae habuimus
eruditores, et obtemperabamus eis</i>; ita illi qui assumuntur ad
pugnam, indigent eruditoribus a quibus instruantur de his quae
pertinent ad modum certaminis; et ideo in bellis materialibus
constituuntur duces et centuriones, per quos alii gubernentur. Et
propter hoc etiam ille qui accipit hoc sacramentum, ab alio
tenetur, quasi per alium in pugna erudiendus. Similiter etiam, quia
per hoc sacramentum confertur homini perfectio spiritualis aetatis,
sicut dictum est; ideo ille qui ad hoc sacramentum accedit,
sustentatur, quasi adhuc spiritualiter imbecillis et puer.</p><p title="III q. 72 a. 10 ad 1"><a name="50396"><span class="ref">[50396] IIIª q. 72 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum ergo
dicendum quod, licet ille qui confirmatur sit adultus corporaliter,
nondum tamen est adultus spiritualiter.</p><p title="III q. 72 a. 10 ad 2"><a name="50397"><span class="ref">[50397] IIIª q. 72 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum
dicendum quod, licet baptizatus sit effectus membrum Ecclesiae,
nondum tamen est adscriptus militiae Christianae. Et ideo episcopo,
tanquam duci exercitus, per alium exhibetur iam militiae
Christianae adscriptum. Non enim debet alium ad confirmationem
tenere qui nondum est confirmatus.</p><p title="III q. 72 a. 10 ad 3"><a name="50398"><span class="ref">[50398] IIIª q. 72 a. 10 ad 3</span></a> Ad tertium
dicendum quod, sicut dicitur Coloss. III, <i>in Christo Iesu non
est masculus neque femina</i>. Et ideo non differt utrum masculus
vel femina teneat aliquem in confirmatione.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 11</h3><p title="III q. 72 a. 11 arg. 1"><a name="50399"><span class="ref">[50399] IIIª q. 72 a. 11 arg. 1</span></a> Ad undecimum
sic proceditur. Videtur quod non solus episcopus hoc sacramentum
conferre possit. Gregorius enim, scribens Ianuario episcopo, dicit,
<i>pervenit ad nos quosdam scandalizatos fuisse quod presbyteros
chrismate tangere eos qui baptizati sunt, prohibuimus. Et nos
quidem secundum veterem usum nostrae Ecclesiae fecimus, sed si
omnino hac de re aliqui contristantur, ubi episcopi desunt, ut
presbyteri etiam in frontibus baptizatos chrismate tangere debeant,
concedimus</i>. Sed illud quod pertinet ad necessitatem
sacramentorum, non est propter vitandum scandalum immutandum. Ergo
videtur quod non sit de necessitate huius sacramenti quod ab
episcopo conferatur.</p><p title="III q. 72 a. 11 arg. 2"><a name="50400"><span class="ref">[50400] IIIª q. 72 a. 11 arg. 2</span></a> Praeterea,
sacramentum Baptismi videtur esse maioris efficaciae quam
sacramentum confirmationis, quia per Baptismum fit plena remissio
peccatorum et quantum ad culpam et quantum ad poenam, quod non fit
in hoc sacramento. Sed simplex sacerdos ex suo officio potest
tradere sacramentum Baptismi, et in necessitate quilibet, etiam non
ordinatus, potest baptizare. Ergo non est de necessitate huius
sacramenti quod ab episcopo conferatur.</p><p title="III q. 72 a. 11 arg. 3"><a name="50401"><span class="ref">[50401] IIIª q. 72 a. 11 arg. 3</span></a> Praeterea,
summitas capitis, ubi secundum medicos est locus rationis (scilicet
particularis, quae dicitur virtus cogitativa), est nobilior fronte,
ubi est locus imaginativae virtutis. Sed simplex sacerdos potest
baptizatos chrismate ungere in vertice. Ergo multo magis potest eos
chrismate signare in fronte, quod pertinet ad hoc sacramentum.</p><p title="III q. 72 a. 11 s. c."><a name="50402"><span class="ref">[50402] IIIª q. 72 a. 11 s. c.</span></a> Sed contra est
quod Eusebius Papa dicit, <i>manus impositionis sacramentum magna
veneratione tenendum est, quod ab aliis perfici non potest nisi a
summis sacerdotibus. Nec tempore apostolorum ab aliis quam ab ipsis
apostolis legitur aut scitur peractum esse, nec ab aliis quam qui
eorum locum tenent, unquam perfici potest, aut fieri debet. Nam si
aliter praesumptum fuerit, irritum habeatur et vacuum, nec inter
ecclesiastica unquam reputabitur sacramenta</i>. Est igitur de
necessitate huius sacramenti, quod dicitur sacramentum manus
impositionis, quod ab episcopo tradatur.</p><p title="III q. 72 a. 11 co."><a name="50403"><span class="ref">[50403] IIIª q. 72 a. 11 co.</span></a> Respondeo
dicendum quod in quolibet opere ultima consummatio supremae arti
aut virtuti reservatur, sicut praeparatio materiae pertinet ad
inferiores artifices, superior autem dat formam, supremus autem est
ad quem pertinet usus, qui est finis artificiatorum; et epistola
quae a notario scribitur, a domino signatur. Fideles autem Christi
sunt quoddam divinum opus, secundum illud I Cor. III, <i>Dei
aedificatio estis</i>, sunt etiam quasi quaedam epistola spiritu
Dei scripta, sicut dicitur II Cor. III. Hoc autem confirmationis
sacramentum est quasi ultima consummatio sacramenti Baptismi, ita
scilicet quod per Baptismum aedificatur homo in domum spiritualem,
et conscribitur quasi quaedam spiritualis epistola; sed per
sacramentum confirmationis, quasi domus aedificata, dedicatur in
templum spiritus sancti; et quasi epistola conscripta, signatur
signo crucis. Et ideo collatio huius sacramenti episcopis
reservatur, qui obtinent summam potestatem in Ecclesia, sicut in
primitiva Ecclesia per impositionem manus apostolorum, quorum vicem
gerunt episcopi, plenitudo spiritus sancti dabatur, ut habetur Act.
VIII. Unde Urbanus Papa dicit, <i>omnes fideles per manus
impositionem episcoporum spiritum sanctum post Baptismum accipere
debent, ut pleni Christiani inveniantur</i>.</p><p title="III q. 72 a. 11 ad 1"><a name="50404"><span class="ref">[50404] IIIª q. 72 a. 11 ad 1</span></a> Ad primum ergo
dicendum quod Papa in Ecclesia habet plenitudinem potestatis, ex
qua potest quaedam quae sunt superiorum ordinum, committere
inferioribus quibusdam, sicut presbyteris concedit conferre minores
ordines, quod pertinet ad potestatem episcopalem. Et ex hac
plenitudine potestatis concessit beatus Gregorius Papa quod
simplices sacerdotes conferrent hoc sacramentum, quandiu scandalum
tolleretur.</p><p title="III q. 72 a. 11 ad 2"><a name="50405"><span class="ref">[50405] IIIª q. 72 a. 11 ad 2</span></a> Ad secundum
dicendum quod sacramentum Baptismi est efficacius quam hoc
sacramentum quantum ad remotionem mali, eo quod est spiritualis
generatio, quae est mutatio de non esse in esse. Hoc autem
sacramentum est efficacius ad proficiendum in bono, quia est
quoddam spirituale augmentum de esse imperfecto ad esse perfectum.
Et ideo hoc sacramentum digniori ministro committitur.</p><p title="III q. 72 a. 11 ad 3"><a name="50406"><span class="ref">[50406] IIIª q. 72 a. 11 ad 3</span></a> Ad tertium
dicendum quod, sicut Rabanus dicit, in libro de Institut. Cleric.,
<i>signatur baptizatus chrismate in summitate capitis per
sacerdotem, per pontificem vero in fronte, ut priori unctione
significetur super ipsum spiritus sancti descensio ad habitationem
Deo consecrandam, in secunda quoque ut eiusdem spiritus sancti
septiformis gratia, cum omni plenitudine sanctitatis et scientiae
et virtutis, venire in hominem declaretur</i>. Non ergo propter
digniorem partem, sed propter potiorem effectum, haec unctio
episcopis reservatur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 12</h3><p title="III q. 72 a. 12 arg. 1"><a name="50407"><span class="ref">[50407] IIIª q. 72 a. 12 arg. 1</span></a> Ad duodecimum
sic proceditur. Videtur quod ritus huius sacramenti non sit
conveniens. Sacramentum enim Baptismi est maioris necessitatis quam
hoc sacramentum, ut supra dictum est. Sed Baptismo deputantur certa
tempora, scilicet Pascha et Pentecoste. Ergo etiam huic sacramento
aliquod certum tempus debet praefigi.</p><p title="III q. 72 a. 12 arg. 2"><a name="50408"><span class="ref">[50408] IIIª q. 72 a. 12 arg. 2</span></a> Praeterea,
sicut hoc sacramentum requirit devotionem et dantis et recipientis,
ita etiam et sacramentum Baptismi. Sed in sacramento Baptismi non
requiritur quod a ieiunis sumatur vel conferatur. Ergo videtur
inconvenienter statutum in Aurelianensi Concilio, <i>ut ieiuni ad
confirmationem veniant</i>; et in Concilio Meldensi <i>ut episcopi
non nisi ieiuni per impositionem manus spiritum sanctum
tradant</i>.</p><p title="III q. 72 a. 12 arg. 3"><a name="50409"><span class="ref">[50409] IIIª q. 72 a. 12 arg. 3</span></a> Praeterea,
chrisma est quoddam signum plenitudinis spiritus sancti, ut supra
dictum est. Sed plenitudo spiritus sancti data est fidelibus
Christi in die Pentecostes, ut habetur Act. II. Magis ergo deberet
chrisma confici et benedici in festo Pentecostes quam in cena
domini.</p><p title="III q. 72 a. 12 s. c."><a name="50410"><span class="ref">[50410] IIIª q. 72 a. 12 s. c.</span></a> Sed contra est
usus Ecclesiae, quae a spiritu sancto gubernatur.</p><p title="III q. 72 a. 12 co."><a name="50411"><span class="ref">[50411] IIIª q. 72 a. 12 co.</span></a> Respondeo
dicendum quod dominus, Matth. XVIII, fidelibus suis promisit
dicens, <i>ubi fuerint duo vel tres congregati in nomine meo, ibi
sum in medio eorum</i>. Et ideo firmiter tenendum est quod
ordinationes Ecclesiae dirigantur secundum sapientiam Christi. Et
propter hoc certum esse debet ritus quos Ecclesia observat in hoc
et in aliis sacramentis, esse convenientes.</p><p title="III q. 72 a. 12 ad 1"><a name="50412"><span class="ref">[50412] IIIª q. 72 a. 12 ad 1</span></a> Ad primum ergo
dicendum quod, sicut Melchiades Papa dicit, <i>ita coniuncta sunt
haec duo sacramenta, scilicet Baptismi et confirmationis, ut ab
invicem nisi morte praeveniente nullatenus possint segregari, et
unum sine altero rite perfici non possit</i>. Et ideo eadem tempora
sunt praefixa Baptismo solemniter celebrando et huic sacramento.
Sed quia hoc sacramentum a solis episcopis datur, qui non sunt
semper praesentes ubi presbyteri baptizant, oportuit, quantum ad
communem usum, sacramentum confirmationis etiam in alia tempora
differri.</p><p title="III q. 72 a. 12 ad 2"><a name="50413"><span class="ref">[50413] IIIª q. 72 a. 12 ad 2</span></a> Ad secundum
dicendum quod ab illa prohibitione excipiuntur infirmi et morte
periclitantes, sicut in statuto Meldensis Concilii legitur. Et
ideo, propter multitudinem fidelium, et propter pericula
imminentia, sustinetur ut hoc sacramentum, quod non nisi ab
episcopis dari potest, etiam a non ieiunis detur vel accipiatur,
quia unus episcopus, praecipue in magna dioecesi, non sufficeret ad
omnes confirmandos, si ei tempus arctaretur. Ubi tamen congrue
observari potest, convenientius est ut a ieiunis detur et
accipiatur.</p><p title="III q. 72 a. 12 ad 3"><a name="50414"><span class="ref">[50414] IIIª q. 72 a. 12 ad 3</span></a> Ad tertium
dicendum quod, sicut ex Concilio Martini Papae habetur, <i>omni
tempore licebat chrisma conficere</i>. Sed quia solemnis Baptismus,
ad quem requiritur usus chrismatis, in vigilia Paschae celebratur,
congrue ordinatum est ut per biduum ante ab episcopo chrisma
benedicatur, ut possit per dioecesim destinari. Dies etiam ille
satis congruit ad materias sacramentorum benedicendas, in quo fuit
Eucharistiae sacramentum institutum, ad quod omnia alia sacramenta
quodammodo ordinantur, sicut dictum est.</p></div></div><div class="centro"><br/>
<p><a href="sth4066.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a>  
<a href="sth4073.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p>
<br/>
<hr/>
<br/>
<address>© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad
hanc editionem<br/>
Iura omnia asservantur<br/>
OCLC nr. <a style="text-decoration=none" href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264">49644264</a></address>
</div></body>
</html>