 |
+ |
|---|
@@ -32,9 +30,9 @@
-
-
-
Quaestio 3
Prooemium
Quaestio 3
Prooemium
[28321] Iª q. 3 pr. Cognito de aliquo an sit, inquirendum restat quomodo sit, ut sciatur de eo quid sit. Sed quia de Deo scire non possumus quid sit, sed quid non sit, non possumus @@ -1159,12 +1157,12 @@ idem. Sed materia prima intrat compositionem rerum. Ergo et Deus. Probatio mediae, quaecumque differunt, aliquibus differentiis differunt, et ita oportet ea esse composita; sed Deus et materia -prima sunt omnino simplicia; ergo nullo modo differunt.
[28375] Iª q. 3 a. 8 s. c. 1 Sed contra est +prima sunt omnino simplicia; ergo nullo modo differunt.
[28375] Iª q. 3 a. 8 s. c. 1 Sed contra est quod dicit Dionysius, II cap. de Div. Nom., quod neque tactus est eius (scilicet Dei), neque alia quaedam ad partes commiscendi communio.
[28376] Iª q. 3 a. 8 s. c. 2 Praeterea, dicitur in libro de causis, quod causa prima regit omnes res, -praeterquam commisceatur eis.
[28377] Iª q. 3 a. 8 co. Respondeo dicendum +praeterquam commisceatur eis.
[28377] Iª q. 3 a. 8 co. Respondeo dicendum quod circa hoc fuerunt tres errores. Quidam enim posuerunt quod Deus esset anima mundi, ut patet per Augustinum in Lib. VII de civitate Dei, et ad hoc etiam reducitur, quod quidam dixerunt Deum @@ -1204,7 +1202,7 @@ philosophum X Metaphys., diversum absolute dicitur, sed omne differens aliquo differt. Unde, si fiat vis in verbo, materia prima et Deus non differunt, sed sunt diversa seipsis. Unde non sequitur -quod sint idem.
Quaestio 4
Prooemium
Quaestio 4
Prooemium
[28381] Iª q. 4 pr. Post considerationem divinae simplicitatis, de perfectione ipsius Dei dicendum est. Et quia unumquodque, secundum quod perfectum est, sic dicitur bonum, primo @@ -1340,7 +1338,7 @@ similibus est mutua similitudo, nam simile est simili simile. Si igitur aliqua creatura est similis Deo, et Deus erit similis alicui creaturae. Quod est contra id quod dicitur Isaiae XL, cui -similem fecistis Deum?
+similem fecistis Deum?
[28402] Iª q. 4 a. 3 s. c. Sed contra est quod dicitur Gen. I, faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram; et I Ioann. III, cum apparuerit, @@ -1375,7 +1373,7 @@ aliqualem analogiam, sicut ipsum esse est commune omnibus. Et hoc modo illa quae sunt a Deo, assimilantur ei inquantum sunt entia, ut primo et universali principio totius esse.
-[28404] Iª q. 4 a. 3 ad 1 Ad primum ergo +
[28404] Iª q. 4 a. 3 ad 1 Ad primum ergo dicendum quod, sicut dicit Dionysius cap. IX de Div. Nom., cum sacra Scriptura dicit aliquid non esse simile Deo, non est contrarium assimilationi ad ipsum. Eadem enim sunt similia Deo, et @@ -1398,7 +1396,7 @@ ordinis sunt, recipitur mutua similitudo, non autem in causa et causato, dicimus enim quod imago sit similis homini, et non e converso. Et similiter dici potest aliquo modo quod creatura sit -similis Deo, non tamen quod Deus sit similis creaturae.
Quaestio 5
Quaestio 5
Prooemium
[28408] Iª q. 5 pr. Deinde quaeritur de bono, et primo de bono in communi; secundo de bonitate Dei. Circa primum quaeruntur sex. Primo, utrum bonum et ens sint idem secundum rem. Secundo, @@ -1747,7 +1745,7 @@ quod bonum non dividitur in ista tria sicut univocum aequaliter de his praedicatum, sed sicut analogum, quod praedicatur secundum prius et posterius. Per prius enim praedicatur de honesto; et -secundario de delectabili; tertio de utili.
Quaestio 6
Quaestio 6
Prooemium
[28465] Iª q. 6 pr. Deinde quaeritur de bonitate Dei. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum esse bonum conveniat Deo. Secundo, utrum Deus sit summum bonum. Tertio, utrum ipse solus @@ -1927,7 +1925,7 @@ divinae bonitatis sibi inhaerente, quae est formaliter sua bonitas denominans ipsum. Et sic est bonitas una omnium; et etiam multae bonitates.
[28492] Iª q. 6 a. 4 ad arg. Et per hoc patet -responsio ad obiecta.
Quaestio 7
Prooemium
Quaestio 7
Prooemium
[28493] Iª q. 7 pr. Post considerationem divinae perfectionis, considerandum est de eius infinitate, et de existentia eius in rebus, attribuitur enim Deo quod sit ubique et @@ -2187,7 +2185,7 @@ in actum quod sit tota simul, ita nec multitudo figurarum.
[28527] Iª q. 7 a. 4 ad 3 Ad tertium dicendum quod, licet, quibusdam positis, alia poni non sit eis oppositum; tamen infinita poni opponitur cuilibet speciei multitudinis. Unde -non est possibile esse aliquam multitudinem actu infinitam.
Quaestio 8
Quaestio 8
Prooemium
[28528] Iª q. 8 pr. Quia vero infinito convenire videtur quod ubique et in omnibus sit, considerandum est utrum hoc Deo conveniat. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum Deus sit @@ -2451,7 +2449,7 @@ potest intelligi secundum quod adverbium determinat actum videntis, secundum quod exit a vidente. Et sic verum est quod anima ubi sentit et videt, ibi est et vivit, secundum istum modum loquendi. -Et ita non sequitur quod sit ubique.
Quaestio 9
Quaestio 9
Prooemium
[28571] Iª q. 9 pr. Consequenter considerandum est de immutabilitate et aeternitate divina, quae immutabilitatem consequitur. Circa immutabilitatem vero quaeruntur duo. Primo, @@ -2600,7 +2598,7 @@ variationis, subiiciuntur tamen variationi, inquantum subiectum secundum eas variatur. Unde patet quod secundum quod sunt, sic variantur, non enim dicuntur entia quasi sint subiectum essendi, -sed quia eis aliquid est.
Quaestio 10
Prooemium
Quaestio 10
Prooemium
[28588] Iª q. 10 pr. Deinde quaeritur de aeternitate. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, quid sit aeternitas. Secundo, utrum Deus sit aeternus. Tertio, utrum esse aeternum sit proprium @@ -2989,7 +2987,7 @@ omnia simul incipiant.
[28647] Iª q. 10 a. 6 ad 4 Ad quartum dicendum quod ad hoc quod aliqua mensurentur per aliquod unum, non requiritur quod illud unum sit causa omnium eorum; sed quod sit -simplicius.
Quaestio 11
Prooemium
Quaestio 11
Prooemium
[28648] Iª q. 11 pr. Post praemissa, considerandum est de divina unitate. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum unum addat aliquid supra ens. Secundo, utrum opponantur unum et multa. @@ -3221,7 +3219,7 @@ dicendum quod, licet omne ens sit unum per suam substantiam, non tamen se habet aequaliter substantia cuiuslibet ad causandam unitatem, quia substantia quorundam est ex multis composita, -quorundam vero non.
Quaestio 12
Prooemium
Quaestio 12
Prooemium
[28681] Iª q. 12 pr. Quia in superioribus consideravimus qualiter Deus sit secundum seipsum, restat considerandum qualiter sit in cognitione nostra, idest quomodo cognoscatur a creaturis. Et @@ -4056,7 +4054,7 @@ visione eius cui creditur. Et sic, inquantum deest visio, deficit a ratione cognitionis quae est in scientia, nam scientia determinat intellectum ad unum per visionem et intellectum primorum -principiorum.
Quaestio 13
Prooemium
Quaestio 13
Prooemium
[28788] Iª q. 13 pr. Consideratis his quae ad divinam cognitionem pertinent, procedendum est ad considerationem divinorum nominum, unumquodque enim nominatur a nobis, secundum quod ipsum @@ -4364,7 +4362,7 @@ mensura est homogenea mensurato, ut dicitur in X Metaphys. Sed Deus est prima mensura omnium entium, ut ibidem dicitur. Ergo Deus est homogeneus creaturis. Et ita aliquid univoce de Deo et creaturis -dici potest.
[28824] Iª q. 13 a. 5 s. c. 1 Sed contra, +dici potest.
[28824] Iª q. 13 a. 5 s. c. 1 Sed contra, quidquid praedicatur de aliquibus secundum idem nomen et non secundum eandem rationem, praedicatur de eis aequivoce. Sed nullum nomen convenit Deo secundum illam rationem, secundum quam dicitur @@ -4376,7 +4374,7 @@ propter distantiam quarundam creaturarum, contingit quod nihil univoce de eis praedicari potest; sicut de his quae non conveniunt in aliquo genere. Ergo multo minus de Deo et creaturis aliquid -univoce praedicatur, sed omnia praedicantur aequivoce.
[28826] Iª q. 13 a. 5 co. Respondeo dicendum +univoce praedicatur, sed omnia praedicantur aequivoce.
[28826] Iª q. 13 a. 5 co. Respondeo dicendum quod impossibile est aliquid praedicari de Deo et creaturis univoce. Quia omnis effectus non adaequans virtutem causae agentis, recipit similitudinem agentis non secundum eandem rationem, sed @@ -4815,7 +4813,7 @@ univoca dicuntur quorum est ratio una. Sed Catholicus, cum dicit unum esse Deum, intelligit nomine Dei rem omnipotentem, et super omnia venerandam, et hoc idem intelligit gentilis, cum dicit idolum -esse Deum. Ergo hoc nomen Deus univoce dicitur utrobique.
[28870] Iª q. 13 a. 10 s. c. 1 Sed contra, +esse Deum. Ergo hoc nomen Deus univoce dicitur utrobique.
[28870] Iª q. 13 a. 10 s. c. 1 Sed contra, illud quod est in intellectu, est similitudo eius quod est in re, ut dicitur in I Periherm. Sed animal, dictum de animali vero et de animali picto, aequivoce dicitur. Ergo hoc nomen Deus, dictum de @@ -4824,7 +4822,7 @@ cognoscit naturam divinam, ergo, cum dicit idolum est Deus, non significat veram deitatem. Hanc autem significat Catholicus dicens unum esse Deum. Ergo hoc nomen Deus non dicitur univoce, sed -aequivoce, de Deo vero, et de Deo secundum opinionem.
[28872] Iª q. 13 a. 10 co. Respondeo dicendum +aequivoce, de Deo vero, et de Deo secundum opinionem.
[28872] Iª q. 13 a. 10 co. Respondeo dicendum quod hoc nomen Deus, in praemissis tribus significationibus, non accipitur neque univoce neque aequivoce, sed analogice. Quod ex hoc patet. Quia univocorum est omnino eadem ratio, aequivocorum est @@ -5004,7 +5002,7 @@ intelligit simplicia quae sunt supra se, intelligit ea secundum modum suum, scilicet composite, non tamen ita quod intelligat ea esse composita. Et sic intellectus noster non est falsus, formans -compositionem de Deo.
Quaestio 14
Prooemium
Quaestio 14
Prooemium
[28893] Iª q. 14 pr. Post considerationem eorum quae ad divinam substantiam pertinent, restat considerandum de his quae pertinent ad operationem ipsius. Et quia operatio quaedam est quae @@ -6069,14 +6067,14 @@ seipso, seipsum autem speculative cognoscit; et sic in speculativa sui ipsius scientia, habet cognitionem et speculativam et practicam omnium aliorum.