 |
+ |
|---|
@@ -32,9 +30,9 @@
-
-
-
Quaestio 28
Prooemium
Quaestio 28
Prooemium
[29610] Iª q. 28 pr. Deinde considerandum est de relationibus divinis. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum in Deo sint aliquae relationes reales. Secundo, utrum illae @@ -1020,7 +1018,7 @@ converso; sed tamen respectus sunt diversi. Unde ex hoc non potest concludi quod eadem sit relatio patris ad filium, et e converso, sed posset hoc concludi de aliquo absoluto, si esset medium inter -ea.
Quaestio 29
Prooemium
Quaestio 29
Prooemium
[29648] Iª q. 29 pr. Praemissis autem his quae de processionibus et relationibus praecognoscenda videbantur, necessarium est aggredi de personis. Et primo, secundum @@ -1134,7 +1132,7 @@ idem quod essentia, significat compositum ex materia et forma. Id autem quod est compositum ex materia et forma, est individuum substantiae, quod et hypostasis et persona dicitur. Ergo omnia -praedicta nomina idem significare videntur.
[29663] Iª q. 29 a. 2 s. c. 1 Sed contra est +praedicta nomina idem significare videntur.
[29663] Iª q. 29 a. 2 s. c. 1 Sed contra est quod Boetius dicit, in libro de Duab. Natur., quod genera et species subsistunt tantum; individua vero non modo subsistunt, verum etiam substant. Sed a subsistendo dicuntur subsistentiae, @@ -1144,7 +1142,7 @@ Boetius dicit, in commento praedicamentorum, quod hypostasis dicitur materia, usiosis autem, idest subsistentia, dicitur forma. Sed neque forma neque materia potest dici persona. Ergo persona -differt a praedictis.
[29665] Iª q. 29 a. 2 co. Respondeo dicendum +differt a praedictis.
[29665] Iª q. 29 a. 2 co. Respondeo dicendum quod, secundum philosophum, in V Metaphys., substantia dicitur dupliciter. Uno modo dicitur substantia quidditas rei, quam significat definitio, secundum quod dicimus quod definitio @@ -1391,7 +1389,7 @@ non autem in significatione angelicae personae vel humanae, quod nomen personae aequivoce dicatur. Licet nec etiam dicatur univoce, cum nihil univoce de Deo dici possit et de creaturis, ut supra -ostensum est.
Quaestio 30
Prooemium
Quaestio 30
Prooemium
[29691] Iª q. 30 pr. Deinde quaeritur de pluralitate personarum. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum sint plures personae in divinis. Secundo, quot sunt. Tertio, quid @@ -1691,7 +1689,7 @@ vel species. Tum quia neque in rebus humanis communitas personae est communitas generis vel speciei. Tum quia personae divinae habent unum esse, genus autem et species, et quodlibet universale, -praedicatur de pluribus secundum esse differentibus.
Quaestio 31
Quaestio 31
Prooemium
[29730] Iª q. 31 pr. Post haec considerandum est de his quae ad unitatem vel pluralitatem pertinent in divinis. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, de ipso nomine Trinitatis. Secundo, @@ -1985,7 +1983,7 @@ patre, et ideo non est similis ratio.
[29770] Iª q. 31 a. 4 ad 4 Ad quartum dicendum quod non dicimus absolute quod solus filius sit altissimus, sed quod solus sit altissimus cum spiritu sancto, in -gloria Dei patris.
Quaestio 32
Prooemium
Quaestio 32
Prooemium
[29771] Iª q. 32 pr. Consequenter inquirendum est de cognitione divinarum personarum. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum per rationem naturalem possint cognosci divinae @@ -2252,7 +2250,7 @@ tantum, sequitur quod una earum possit de alia praedicari, ut dicamus quod, sicut bonitas divina est eius sapientia propter indifferentiam rei, ita communis spiratio sit paternitas, quod non -conceditur. Igitur non sunt quinque notiones.
[29791] Iª q. 32 a. 3 s. c. 1 Sed contra, +conceditur. Igitur non sunt quinque notiones.
[29791] Iª q. 32 a. 3 s. c. 1 Sed contra, videtur quod sint plures. Quia sicut pater a nullo est, et secundum hoc accipitur notio quae dicitur innascibilitas, ita a spiritu sancto non est alia persona. Et secundum hoc oportebit accipere @@ -2260,7 +2258,7 @@ sicut patri et filio commune est quod ab eis procedat spiritus sanctus, ita commune est filio et spiritui sancto quod procedant a patre. Ergo, sicut una notio ponitur communis patri et filio, ita -debet poni una notio communis filio et spiritui sancto.
[29793] Iª q. 32 a. 3 co. Respondeo dicendum +debet poni una notio communis filio et spiritui sancto.
[29793] Iª q. 32 a. 3 co. Respondeo dicendum quod notio dicitur id quod est propria ratio cognoscendi divinam personam. Divinae autem personae multiplicantur secundum originem. Ad originem autem pertinet a quo alius, et qui ab alio, et secundum @@ -2339,7 +2337,7 @@ intendentes sustinere aliquid contrarium fidei. Sed si quis falsum opinaretur circa notiones, considerans quod ex hoc sequatur aliquid contrarium fidei, in haeresim laberetur.
[29803] Iª q. 32 a. 4 ad arg. Et per hoc -patet responsio ad obiecta.
Quaestio 33
Prooemium
Quaestio 33
Prooemium
[29804] Iª q. 33 pr. Consequenter considerandum est de personis in speciali. Et primo de persona patris. Circa quam quaeruntur quatuor. Primo, utrum patri competat esse principium. @@ -2639,7 +2637,7 @@ patre quod non sit genitus, cum tamen sit principium generationis, sequitur consequenter quod non sit procedens processione spiritus sancti, quia spiritus sanctus non est generationis principium, sed -a genito procedens.
Quaestio 34
Prooemium
Quaestio 34
Prooemium
[29843] Iª q. 34 pr. Deinde considerandum est de persona filii. Attribuuntur autem tria nomina filio, scilicet filius, verbum et imago. Sed ratio filii ex ratione patris consideratur. @@ -2913,7 +2911,7 @@ Dei est non entium, quia non est aliquid minus in verbo Dei quam in scientia Dei, ut Augustinus dicit. Sed tamen verbum est entium ut expressivum et factivum, non entium autem, ut expressivum et -manifestativum.
Quaestio 35
Prooemium
Quaestio 35
Prooemium
[29878] Iª q. 35 pr. Deinde quaeritur de imagine. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum imago in divinis dicatur personaliter. Secundo, utrum sit proprium filii.
Articulus 1
[29879] Iª q. 35 a. 1 arg. 1 Ad primum sic @@ -3010,7 +3008,7 @@ designandam in homine imperfectionem imaginis, homo non solum dicitur imago, sed ad imaginem, per quod motus quidam tendentis in perfectionem designatur. Sed de filio Dei non potest dici quod sit -ad imaginem, quia est perfecta patris imago.
Quaestio 36
Quaestio 36
Prooemium
[29895] Iª q. 36 pr. Post haec considerandum est de his quae pertinent ad personam spiritus sancti. Qui quidem non solum dicitur spiritus sanctus, sed etiam amor et donum Dei. Circa nomen @@ -3438,7 +3436,7 @@ nomina habent numerum secundum supposita, substantiva vero a seipsis, secundum formam significatam. Quod vero Hilarius dicit, quod spiritus sanctus est a patre et filio auctoribus, exponendum -est quod ponitur substantivum pro adiectivo.
Quaestio 37
Quaestio 37
Prooemium
[29946] Iª q. 37 pr. Deinde quaeritur de nomine amoris. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum sit proprium nomen spiritus sancti. Secundo, utrum pater et filius diligant se spiritu @@ -3642,7 +3640,7 @@ Et sic etiam patet quod respectus importatur ad creaturam et in verbo et in amore procedente, quasi secundario; inquantum scilicet veritas et bonitas divina est principium intelligendi et amandi -omnem creaturam.
Quaestio 38
Prooemium
Quaestio 38
Prooemium
[29965] Iª q. 38 pr. Consequenter quaeritur de dono. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum donum possit esse nomen personale. Secundo, utrum sit proprium spiritus sancti.
Articulus 1
[29966] Iª q. 38 a. 1 arg. 1 Ad primum sic @@ -3754,7 +3752,7 @@ postquam datur, est eius cui datur. Quia igitur donum non importat dationem in actu, non potest dici quod sit donum hominis; sed donum Dei dantis. Cum autem iam datum est, tunc hominis est vel spiritus -vel datum.
Quaestio 39
Prooemium
Quaestio 39
Prooemium
[29984] Iª q. 39 pr. Post ea quae de personis divinis absolute tractata sunt, considerandum restat de personis in comparatione ad essentiam, et ad proprietates, et ad actus @@ -4491,7 +4489,7 @@ Unde et, grammatice loquendo, essentia divina, secundum quod significatur et supponitur per hoc nomen Deus, potest demonstrari hoc pronomine iste; secundum illud Exod. XV, iste Deus meus, et -glorificabo eum.
Quaestio 40
Prooemium
Quaestio 40
Prooemium
[30064] Iª q. 40 pr. Deinde quaeritur de personis in comparatione ad relationes sive proprietates. Et quaeruntur quatuor. Primo, utrum relatio sit idem quod persona. Secundo, utrum @@ -4788,7 +4786,7 @@ secundum intellectum, praecedit filiationem, etiam secundum quod est constitutiva personae filii. Sed generatio activa significatur ut progrediens a persona patris, et ideo praesupponit proprietatem -personalem patris.
Quaestio 41
Prooemium
Quaestio 41
Prooemium
[30099] Iª q. 41 pr. Deinde considerandum est de personis in comparatione ad actus notionales. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum actus notionales sint attribuendi personis. Secundo, @@ -5233,7 +5231,7 @@ dicendum quod immaterialitas et perfectio divina requirit ut non possint esse plures filii in divinis, sicut dictum est. Unde quod non sint plures filii, non est ex impotentia patris ad -generandum.
Quaestio 42
Prooemium
Quaestio 42
Prooemium
[30154] Iª q. 42 pr. Deinde considerandum est de comparatione personarum ad invicem. Et primo, quantum ad aequalitatem et similitudinem; secundo, quantum ad missionem. Circa @@ -5642,7 +5640,7 @@ alia relatione. Quia pater habet eam ut dans, et hoc significatur, cum dicitur quod potest generare. Filius autem habet eam ut accipiens, et hoc significatur, cum dicitur quod potest -generari.
Quaestio 43
Prooemium
Quaestio 43
Prooemium
[30209] Iª q. 43 pr. Deinde considerandum de missione divinarum personarum. Et circa hoc quaeruntur octo. Primo, utrum alicui divinae personae conveniat mitti. Secundo, utrum missio sit @@ -6134,14 +6132,14 @@ Trinitas mittit personam missam. Non autem propter hoc homo dat spiritum sanctum, quia nec effectum gratiae potest causare.
[30281] Iª q. 43 a. 8 ad arg. Et per hoc patet solutio ad obiecta.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
|
+ |
|---|
@@ -32,9 +30,9 @@
-
-
-
Quaestio 65
Prooemium
Quaestio 65
Prooemium
[31159] Iª q. 65 pr. Post considerationem spiritualis creaturae, considerandum est de creatura corporali. In cuius productione tria opera Scriptura commemorat, scilicet opus @@ -653,7 +651,7 @@ divini, a quibus etiam formarum semina sunt rebus creatis indita, ut per motum in actum educi possint.
[31191] Iª q. 65 a. 4 ad 3 Ad tertium dicendum quod corpora caelestia causant formas in istis -inferioribus, non influendo, sed movendo.
Quaestio 66
Quaestio 66
Prooemium
[31192] Iª q. 66 pr. Deinde considerandum est de opere distinctionis. Et primo considerandum est de ordine creationis ad distinctionem; secundo, de ipsa distinctione secundum se. Circa @@ -675,7 +673,7 @@ materia potior est accidente, quia materia est pars substantiae. Sed Deus potest facere quod accidens sit sine subiecto; ut patet in sacramento altaris. Ergo potuit facere quod materia esset sine -forma.
[31196] Iª q. 66 a. 1 s. c. 1 Sed contra, +forma.
[31196] Iª q. 66 a. 1 s. c. 1 Sed contra, imperfectio effectus attestatur imperfectioni agentis. Sed Deus est agens perfectissimum, unde de eo dicitur, Deut. XXXII, Dei perfecta sunt opera. Ergo opus ab eo creatum nunquam fuit @@ -684,7 +682,7 @@ Distinctioni autem opponitur confusio, sicut et formationi informitas. Si ergo informitas praecessit tempore formationem materiae, sequitur a principio fuisse confusionem corporalis -creaturae, quam antiqui vocaverunt chaos.
[31198] Iª q. 66 a. 1 co. Respondeo dicendum +creaturae, quam antiqui vocaverunt chaos.
[31198] Iª q. 66 a. 1 co. Respondeo dicendum quod circa hoc sunt diversae opiniones sanctorum. Augustinus enim vult quod informitas materiae corporalis non praecesserit tempore formationem ipsius, sed solum origine vel ordine naturae. Alii @@ -1055,7 +1053,7 @@ Et quia locus est de permanentibus, concreatus est totus simul. Tempus autem, quod non est permanens, concreatum est in suo principio, sicut etiam modo nihil est accipere in actu de tempore -nisi nunc.
Quaestio 67
Prooemium
Quaestio 67
Prooemium
[31236] Iª q. 67 pr. Consequenter considerandum est de opere distinctionis secundum se et primo, de opere primae diei; secundo, de opere secundae diei; tertio, de opere tertiae. Circa @@ -1325,7 +1323,7 @@ creaturae non formatae. Vel, si tota creatura simul formata fuit, facta est distinctio a tenebris spiritualibus, non quae tunc essent (quia Diabolus non fuit creatus malus); sed quas Deus futuras -praevidit.
Quaestio 68
Prooemium
Quaestio 68
Prooemium
[31269] Iª q. 68 pr. Deinde considerandum est de opere secundae diei. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum firmamentum sit factum secunda die. Secundo, utrum aliquae aquae @@ -1654,7 +1652,7 @@ universitatem creaturarum corporalium. Sic enim est unum caelum tantum.
[31300] Iª q. 68 a. 4 ad 3 Ad tertium dicendum quod in omnibus caelis invenitur communiter sublimitas et -aliqua luminositas, ut ex dictis patet.
Quaestio 69
Quaestio 69
Prooemium
[31301] Iª q. 69 pr. Deinde considerandum est de opere tertiae diei. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, de congregatione aquarum. Secundo, de productione plantarum.
Articulus 1
[31302] Iª q. 69 a. 1 arg. 1 Ad primum sic @@ -1850,7 +1848,7 @@ apparent, sicut iam dictum est. Corpora autem mineralia habent generationem occultam in visceribus terrae. Et iterum, non habent manifestam distinctionem a terra, sed quaedam terrae species -videntur. Et ideo de eis mentionem non fecit.
Quaestio 70
Quaestio 70
Prooemium
[31322] Iª q. 70 pr. Consequenter considerandum est de opere ornatus. Et primo, de singulis diebus secundum se; secundo, de omnibus sex diebus in communi. Circa primum ergo, considerandum @@ -2143,7 +2141,7 @@ quod eius motor est principium intrinsecum, ut sic etiam motus caeli possit dici naturalis ex parte principii activi; sicut motus voluntarius dicitur esse naturalis animali inquantum est animal, ut -dicitur in VIII Physic.
Quaestio 71
Quaestio 71
[31359] Iª q. 71 arg. 1 Deinde considerandum est de opere quintae diei. Et videtur quod inconvenienter hoc opus describatur. Illud enim aquae producunt, ad cuius productionem sufficit virtus @@ -2235,7 +2233,7 @@ Iª q. 71 ad 5 Ad quintum dicendum quod productio horum animalium ordinatur secundum ordinem corporum quae eis ornantur, magis quam secundum propriam dignitatem. Et tamen, in via -generationis, ab imperfectioribus ad perfectiora pervenitur.
Quaestio 72
[31371] Iª q. 72 arg. 1 Deinde quaeritur de opere sextae diei. Et videtur quod inconvenienter describatur. Sicut enim aves et pisces habent viventem animam, ita etiam et animalia terrestria; @@ -2340,7 +2338,7 @@ non vident, multa enim, etsi domui nostrae non sunt necessaria, eis tamen completur universitatis integritas. Homo autem ante peccatum ordinate fuisset usus rebus mundi. Unde animalia venenosa -ei noxia non fuissent.
Quaestio 73
Prooemium
Quaestio 73
Prooemium
[31385] Iª q. 73 pr. Deinde considerandum est de iis quae pertinent ad septimum diem. Et circa hoc quaeruntur tria. Primo, de completione operum. Secundo, de requie Dei. Tertio, de benedictione @@ -2513,7 +2511,7 @@ requiescit, et nos requiescere possumus, ea fruentes.
[31409] Iª q. 73 a. 3 ad 3 Ad tertium dicendum quod bonum quod in singulis diebus commemoratur, pertinet ad primam naturae institutionem, benedictio autem diei septimae -pertinet ad naturae propagationem.
Quaestio 74
Quaestio 74
Prooemium
[31410] Iª q. 74 pr. Deinde quaeritur de omnibus septem diebus in communi. Et quaeruntur tria. Primo, de sufficientia horum dierum. Secundo, utrum sint unus dies, vel plures. Tertio, de @@ -2532,14 +2530,14 @@ quaecumque animalia ab invicem. Sed alius dies deputatur productioni piscium maris, et alius productioni animalium terrae. Ergo et alius dies debet deputari productioni avium caeli, et alius -productioni hominis.
[31414] Iª q. 74 a. 1 s. c. 1 Sed contra, +productioni hominis.
[31414] Iª q. 74 a. 1 s. c. 1 Sed contra, videtur quod aliqui dies superflue assignentur. Lumen enim ad luminaria se habet ut accidens ad subiectum. Simul autem producitur subiectum cum proprio accidente. Non ergo alia die debuit produci lux, et alia luminaria.
[31415] Iª q. 74 a. 1 s. c. 2 Praeterea, dies isti deputantur primae institutioni mundi. Sed in septima die nihil primitus est institutum. Ergo septima dies non debet aliis -connumerari.
[31416] Iª q. 74 a. 1 co. Respondeo dicendum +connumerari.
[31416] Iª q. 74 a. 1 co. Respondeo dicendum quod ratio distinctionis horum dierum ex praemissis potest esse manifesta. Oportuit enim primo distingui partes mundi; et postmodum singulas partes ornari, per hoc quod quasi suis habitatoribus @@ -2811,14 +2809,14 @@ reditum solis ad unum et idem punctum. Vel quia completo septenario dierum, reditur ad primum diem, qui est unus cum octavo. Et has tres rationes Basilius assignat.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
|
+ |
|---|
@@ -32,9 +30,9 @@
-
-
-
Quaestio 84
Prooemium
Quaestio 84
Prooemium
[31948] Iª q. 84 pr. Consequenter considerandum est de actibus animae, quantum ad potentias intellectivas et appetitivas, aliae enim animae potentiae non pertinent directe ad @@ -1087,7 +1085,7 @@ aliquibus decipitur. Sic igitur per modum quo sensus solvitur et imaginatio in dormiendo, liberatur et iudicium intellectus, non tamen ex toto. Unde illi qui dormiendo syllogizant, cum excitantur, -semper recognoscunt se in aliquo defecisse.
Quaestio 85
Quaestio 85
Prooemium
[32009] Iª q. 85 pr. Deinde considerandum est de modo et ordine intelligendi. Et circa hoc quaeruntur octo. Primo, utrum intellectus noster intelligat abstrahendo species a phantasmatibus. @@ -1794,7 +1792,7 @@ in cognoscente. Et ideo non secundum similitudinem naturae ad potentiam cognoscitivam est aliquid prius cognitum, sed per convenientiam ad obiectum, alioquin magis visus cognosceret auditum -quam colorem.
Quaestio 86
Prooemium
Quaestio 86
Prooemium
[32082] Iª q. 86 pr. Deinde considerandum est quid intellectus noster in rebus materialibus cognoscat. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum cognoscat singularia. Secundo, @@ -2040,7 +2038,7 @@ dicit, in libro de Somn. et Vigil., quod quidam imprudentissimi sunt maxime praevidentes, nam intelligentia horum non est curis affecta, sed tanquam deserta et vacua ab omnibus, et mota secundum -movens ducitur.
Quaestio 87
Prooemium
Quaestio 87
Prooemium
[32116] Iª q. 87 pr. Deinde considerandum est quomodo anima intellectiva cognoscat seipsam, et ea quae in se sunt. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum cognoscat seipsam per suam @@ -2321,7 +2319,7 @@ similitudinem tantum, sicut corpora; neque per praesentiam ut in subiecto, sicut artes; sed sicut principiatum in principio, in quo habetur notio principiati. Et ideo Augustinus dicit affectus animae -esse in memoria per quasdam notiones.
Quaestio 88
Quaestio 88
Prooemium
[32149] Iª q. 88 pr. Deinde considerandum est quomodo anima humana cognoscat ea quae supra se sunt, scilicet immateriales substantias. Et circa hoc quaeruntur tria. Primo, utrum anima @@ -2609,7 +2607,7 @@ sed sicut propter primam cognoscitivae virtutis causam.
[32179] Iª q. 88 a. 3 ad 3 Ad tertium dicendum quod, si in anima nostra esset perfecta imago Dei, sicut filius est perfecta imago patris, statim mens nostra intelligeret -Deum. Est autem imago imperfecta. Unde ratio non sequitur.
Quaestio 89
Quaestio 89
Prooemium
[32180] Iª q. 89 pr. Deinde considerandum est de cognitione animae separatae. Et circa hoc quaeruntur octo. Primo, utrum anima separata a corpore possit intelligere. Secundo, utrum intelligat @@ -2797,7 +2795,7 @@ minus intelligibile. Sed anima separata intelligit substantias separatas, quae sunt maxima intelligibilium. Ergo multo magis potest intelligere omnia naturalia, quae sunt minus -intelligibilia.
[32199] Iª q. 89 a. 3 s. c. 1 Sed contra, in +intelligibilia.
[32199] Iª q. 89 a. 3 s. c. 1 Sed contra, in Daemonibus magis viget naturalis cognitio quam in anima separata. Sed Daemones non omnia naturalia cognoscunt; sed multa addiscunt per longi temporis experientiam, ut Isidorus dicit. Ergo neque @@ -2805,7 +2803,7 @@ anima statim cum est separata, omnia naturalia cognosceret, frustra homines studerent ad rerum scientiam capessendam. Hoc autem est inconveniens. Non ergo anima separata omnia naturalia -cognoscit.
[32201] Iª q. 89 a. 3 co. Respondeo dicendum +cognoscit.
[32201] Iª q. 89 a. 3 co. Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, anima separata intelligit per species quas recipit ex influentia divini luminis, sicut et Angeli, sed tamen, quia natura animae est infra naturam Angeli, cui iste modus @@ -3122,14 +3120,14 @@ inter canonicas Scripturas apud Hebraeos non habetur.
[32247] Iª q. 89 a. 8 ad 3 Ad tertium dicendum quod ignorantia huiusmodi non contingit ex locali distantia, sed propter causam praedictam.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
|
+ |
|---|
@@ -33,9 +31,9 @@
-
-
-
Quaestio 90
Prooemium
Quaestio 90
Prooemium
[32248] Iª q. 90 pr. Post praemissa considerandum est de prima hominis productione. Et circa hoc consideranda sunt quatuor, primo considerandum est de productione ipsius hominis; secundo, de @@ -710,7 +708,7 @@ ad genus animalium, ut formale principium.
[32278] Iª q. 90 a. 4 ad 3 Ad tertium dicendum quod animam remanere post corpus, accidit per defectum corporis, qui est mors. Qui quidem defectus in principio creationis -animae, esse non debuit.
Quaestio 91
Prooemium
Quaestio 91
Prooemium
[32279] Iª q. 91 pr. Deinde considerandum est de productione corporis primi hominis. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, de materia ex qua productum est. Secundo, de @@ -1029,7 +1027,7 @@ Angelis, non ponit factam ante sextum diem; sed in ipso sexto die ponit esse factam et animam primi hominis in actu, et corpus eius secundum rationes causales. Alii vero doctores ponunt et animam et -corpus hominis factum sexto die in actu.
Quaestio 92
Quaestio 92
Prooemium
[32319] Iª q. 92 pr. Deinde considerandum est de productione mulieris. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum in illa rerum productione debuerit mulier produci. Secundo, utrum @@ -1245,7 +1243,7 @@ habuit, ut sic fieri posset. Et ideo secundum causales rationes praeextitit corpus mulieris in primis operibus, non secundum potentiam activam, sed secundum potentiam passivam tantum, in -ordine ad potentiam activam creatoris.
Quaestio 93
Quaestio 93
Prooemium
[32352] Iª q. 93 pr. Deinde considerandum est de fine sive termino productionis hominis, prout dicitur factus ad imaginem et similitudinem Dei. Et circa hoc quaeruntur novem. Primo, utrum in @@ -1908,7 +1906,7 @@ similitudo.
[32434] Iª q. 93 a. 9 ad 4 Ad quartum dicendum quod dilectio verbi, quod est amata notitia, pertinet ad rationem imaginis, sed dilectio virtutis pertinet ad similitudinem, -sicut et virtus.
Quaestio 94
Prooemium
Quaestio 94
Prooemium
[32435] Iª q. 94 pr. Deinde considerandum est de statu vel conditione primi hominis. Et primo, quantum ad animam; secundo, quantum ad corpus. Circa primum consideranda sunt duo, primo, de @@ -2212,7 +2210,7 @@ habebat. Nec est instantia, quam quidam afferunt, quod in tentatione non fuit ei subventum ne deciperetur, licet tunc maxime indigeret. Quia iam praecesserat peccatum in animo, et ad divinum -auxilium recursum non habuit.
Quaestio 95
Quaestio 95
Prooemium
[32472] Iª q. 95 pr. Deinde considerandum est de his quae pertinent ad voluntatem primi hominis. Et circa hoc consideranda sunt duo, primo quidem, de gratia et iustitia primi hominis; @@ -2489,7 +2487,7 @@ sicut nec modo est meritorium non habenti gratiam. Sed in hoc est differentia, quia in primo statu nihil erat interius impellens ad malum, sicut modo est, unde magis tunc poterat homo resistere -tentationi sine gratia, quam modo.
Quaestio 96
Quaestio 96
Prooemium
[32515] Iª q. 96 pr. Deinde considerandum est de dominio quod competebat homini in statu innocentiae. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum homo in statu innocentiae @@ -2713,7 +2711,7 @@ iusti non dominandi cupiditate imperant, sed officio consulendi, hoc naturalis ordo praescribit, ita Deus hominem condidit.
[32545] Iª q. 96 a. 4 ad arg. Et per hoc patet responsio ad omnia obiecta, quae procedunt de primo modo -dominii.
Quaestio 97
Prooemium
Quaestio 97
Prooemium
[32546] Iª q. 97 pr. Deinde considerandum est de his quae pertinent ad statum primi hominis secundum corpus. Et primo, quantum ad conservationem individui; secundo, quantum ad @@ -2891,13 +2889,13 @@ causasset, fuisset illa immortalitas naturalis.
[32577] Iª q. 97 a. 4 arg. 3 Praeterea, hoc videtur redire in fabulas antiquorum, qui dixerunt quod dii qui comedebant de quodam cibo, facti sunt immortales, quos irridet -philosophus in III Metaphys.
[32578] Iª q. 97 a. 4 s. c. 1 Sed contra est +philosophus in III Metaphys.
[32578] Iª q. 97 a. 4 s. c. 1 Sed contra est quod dicitur Gen. III, ne forte mittat manum suam et sumat de ligno vitae, et comedat et vivat in aeternum.
[32579] Iª q. 97 a. 4 s. c. 2 Praeterea, Augustinus in libro de quaest. Vet. et Nov. Test., dicit, gustus arboris vitae corruptionem corporis inhibebat, denique etiam post peccatum potuit insolubilis manere, si permissum esset illi edere -de arbore vitae.
[32580] Iª q. 97 a. 4 co. Respondeo dicendum +de arbore vitae.
[32580] Iª q. 97 a. 4 co. Respondeo dicendum quod lignum vitae quodammodo immortalitatem causabat, non autem simpliciter. Ad cuius evidentiam, considerandum est quod duo remedia ad conservationem vitae habebat homo in primo statu, contra @@ -2940,7 +2938,7 @@ responsio ab obiecta. Nam primae rationes concludunt quod non causabat incorruptibilitatem simpliciter. Aliae vero concludunt quod causabat incorruptibilitatem impediendo corruptionem, secundum -modum praedictum.
Quaestio 98
Prooemium
Quaestio 98
Prooemium
[32582] Iª q. 98 pr. Deinde considerandum est de his quae pertinent ad conservationem speciei. Et primo, de ipsa generatione; secundo, de conditione prolis genitae. Circa primum quaeruntur duo. @@ -3025,7 +3023,7 @@ peccatum non fuisset maris et feminae carnalis coniunctio.
[32594] Iª q. 98 a. 2 arg. 4 Praeterea, in statu innocentiae nulla fuisset corruptio. Sed per coitum corrumpitur integritas virginalis. Ergo coitus in statu innocentiae -non fuisset.
[32595] Iª q. 98 a. 2 s. c. 1 Sed contra est +non fuisset.
[32595] Iª q. 98 a. 2 s. c. 1 Sed contra est quod Deus ante peccatum masculum et feminam fecit, ut dicitur Gen. I et II. Nihil autem est frustra in operibus Dei. Ergo etiam si homo non peccasset, fuisset coitus, ad quem distinctio sexuum @@ -3033,7 +3031,7 @@ II, dicitur mulier esse facta in adiutorium viri. Sed non ad aliud nisi ad generationem quae fit per coitum, quia ad quodlibet aliud opus, convenientius adiuvari posset vir per virum quam per feminam. -Ergo etiam in statu innocentiae fuisset generatio per coitum.
[32597] Iª q. 98 a. 2 co. Respondeo dicendum +Ergo etiam in statu innocentiae fuisset generatio per coitum.
[32597] Iª q. 98 a. 2 co. Respondeo dicendum quod quidam antiquorum doctorum, considerantes concupiscentiae foeditatem quae invenitur in coitu in isto statu, posuerunt quod in statu innocentiae non fuisset generatio per coitum. Unde Gregorius @@ -3101,7 +3099,7 @@ emitti. Ut enim ad pariendum non doloris gemitus, sed maturitatis impulsus feminea viscera relaxaret; sic ad concipiendum non libidinis appetitus, sed voluntarius usus naturam utramque -coniungeret.
Quaestio 99
Prooemium
Quaestio 99
Prooemium
[32602] Iª q. 99 pr. Deinde considerandum est de conditione prolis generandae. Et primo, quantum ad corpus; secundo, quantum ad iustitiam; tertio, quantum ad scientiam. Circa primum quaeruntur @@ -3214,7 +3212,7 @@ sicut pertinet alimento uti, sic etiam generare. Unde conveniebat quod omnes generarent, et non solum primi parentes. Ad quod consequens videtur quod tot fuissent generatae feminae, quot et -mares.
Quaestio 100
Prooemium
Quaestio 100
Prooemium
[32621] Iª q. 100 pr. Deinde considerandum est de conditione prolis generandae quantum ad iustitiam. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum homines fuissent nati cum iustitia. @@ -3322,7 +3320,7 @@ beatis.
[32639] Iª q. 100 a. 2 ad 4 Ad quartum dicendum quod non est simile de homine et Angelo. Nam homo habet liberum arbitrium vertibile et ante electionem et post, non autem -Angelus, sicut supra dictum est, cum de Angelis ageretur.
Quaestio 101
Quaestio 101
Prooemium
[32640] Iª q. 101 pr. Deinde considerandum est de conditione prolis generandae quantum ad scientiam. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum pueri nascerentur in scientia @@ -3403,7 +3401,7 @@ patet, quod aves docent volare pullos suos, et similia in aliis generibus animalium inveniuntur. Et tamen in homine est speciale impedimentum propter abundantiam humiditatis cerebri, ut supra -dictum est.
Quaestio 102
Prooemium
Quaestio 102
Prooemium
[32655] Iª q. 102 pr. Deinde considerandum est de loco hominis, qui est Paradisus. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum Paradisus sit locus corporeus. Secundo, utrum sit conveniens @@ -3630,14 +3628,14 @@ suam, sed propter dignitatem principii ex quo corpus eius formabatur. Quia similiter et filii in Paradiso fuissent nati, in quo parentes iam erant positi.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
 |
+ |
|---|
@@ -33,9 +31,9 @@
-
-
-
Quaestio 6
Prooemium
Quaestio 6
Prooemium
[33741] Iª-IIae q. 6 pr. Quia igitur ad beatitudinem per actus aliquos necesse est pervenire, oportet consequenter de humanis actibus considerare, ut sciamus quibus actibus perveniatur @@ -1335,7 +1333,7 @@ ignorantia eorum quae quis tenetur scire. Secunda autem, de ignorantia electionis, quae quodammodo est voluntaria, ut dictum est. Tertia vero, de ignorantia quae concomitanter se habet ad -voluntatem.
Quaestio 7
Prooemium
Quaestio 7
Prooemium
[33804] Iª-IIae q. 7 pr. Deinde considerandum est de circumstantiis humanorum actuum. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, quid sit circumstantia. Secundo, utrum circumstantiae sint @@ -1550,7 +1548,7 @@ conditiones personae non ita principaliter ordinantur ad actum. Modus etiam non est substantialis forma actus, hoc enim attenditur in actu secundum obiectum et terminum vel finem, sed est quasi -quaedam qualitas accidentalis.
Quaestio 8
Quaestio 8
Prooemium
[33837] Iª-IIae q. 8 pr. Deinde considerandum est de ipsis actibus voluntariis in speciali. Et primo, de actibus qui sunt immediate ipsius voluntatis velut ab ipsa voluntate eliciti; @@ -1740,7 +1738,7 @@ sunt. Nam utile et honestum non sunt species boni ex aequo divisae, sed se habent sicut propter se et propter alterum. Unde actus voluntatis in unum potest ferri sine hoc quod feratur in alterum, -sed non e converso.
Quaestio 9
Prooemium
Quaestio 9
Prooemium
[33863] Iª-IIae q. 9 pr. Deinde considerandum est de motivo voluntatis. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum voluntas moveatur ab intellectu. Secundo, utrum moveatur ab appetitu @@ -2079,7 +2077,7 @@ rationem determinat se ad volendum hoc vel illud, quod est vere bonum vel apparens bonum. Sed tamen interdum specialiter Deus movet aliquos ad aliquid determinate volendum, quod est bonum, sicut in -his quos movet per gratiam, ut infra dicetur.
Quaestio 10
Quaestio 10
Prooemium
[33912] Iª-IIae q. 10 pr. Deinde considerandum est de modo quo voluntas movetur. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum voluntas ad aliquid naturaliter moveatur. Secundo, utrum de @@ -2323,7 +2321,7 @@ dicendum quod, si Deus movet voluntatem ad aliquid, incompossibile est huic positioni quod voluntas ad illud non moveatur. Non tamen est impossibile simpliciter. Unde non sequitur quod voluntas a Deo -ex necessitate moveatur.
Quaestio 11
Prooemium
Quaestio 11
Prooemium
[33945] Iª-IIae q. 11 pr. Deinde considerandum est de fruitione. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum frui sit actus appetitivae potentiae. Secundo, utrum soli rationali @@ -2516,7 +2514,7 @@ Finis autem ultimi non habiti, est fruitio propria quidem, sed imperfecta, propter imperfectum modum habendi ultimum finem.
[33978] Iª-IIae q. 11 a. 4 ad 3 Ad tertium dicendum quod finem accipere vel habere dicitur aliquis, non solum -secundum rem, sed etiam secundum intentionem, ut dictum est.
Quaestio 12
Quaestio 12
Prooemium
[33979] Iª-IIae q. 12 pr. Deinde considerandum est de intentione. Et circa hoc quaeruntur quinque. Primo, utrum intentio sit actus intellectus, vel voluntatis secundo, utrum sit tantum @@ -2733,7 +2731,7 @@ considerantia quod per motum suum possunt consequi finem, quod est proprie intendentis, sed concupiscentia finem naturali instinctu, moventur ad finem quasi ab alio mota, sicut et cetera quae moventur -naturaliter.
Quaestio 13
Prooemium
Quaestio 13
Prooemium
[34022] Iª-IIae q. 13 pr. Consequenter considerandum est de actibus voluntatis qui sunt in comparatione ad ea quae sunt ad finem. Et sunt tres, eligere, consentire, et uti. Electionem autem @@ -3044,7 +3042,7 @@ dicendum quod nihil prohibet, si aliqua duo aequalia proponantur secundum unam considerationem, quin circa alterum consideretur aliqua conditio per quam emineat, et magis flectatur voluntas in -ipsum quam in aliud.
Quaestio 14
Prooemium
Quaestio 14
Prooemium
[34069] Iª-IIae q. 14 pr. Deinde considerandum est de consilio. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum consilium sit inquisitio. Secundo, utrum consilium sit de fine, vel solum de his @@ -3309,7 +3307,7 @@ certum, etsi non simpliciter, tamen ut nunc, prout assumitur in operatione. Socratem enim sedere non est necessarium, sed eum sedere, dum sedet, est necessarium. Et hoc per certitudinem accipi -potest.
Quaestio 15
Prooemium
Quaestio 15
Prooemium
[34118] Iª-IIae q. 15 pr. Deinde considerandum est de consensu. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum consensus sit actus appetitivae, vel apprehensivae virtutis. Secundo, utrum @@ -3493,7 +3491,7 @@ sicut dictum est.
[34150] Iª-IIae q. 15 a. 4 ad 3 Ad tertium dicendum quod ratio superior dicitur consentire, non solum quia secundum rationes aeternas semper moveat ad agendum; sed etiam quia -secundum rationes aeternas non dissentit.
Quaestio 16
Quaestio 16
Prooemium
[34151] Iª-IIae q. 16 pr. Deinde considerandum est de usu. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum uti sit actus voluntatis. Secundo, utrum conveniat brutis animalibus. Tertio, @@ -3672,7 +3670,7 @@ voluntatis potest accipi et consensus, et electio, et usus, ut si dicatur quod voluntas consentit se eligere, et consentit se consentire, et utitur se ad consentiendum et eligendum. Et semper -isti actus ordinati ad id quod est prius, sunt priores.
Quaestio 17
Quaestio 17
Prooemium
[34182] Iª-IIae q. 17 pr. Deinde considerandum est de actibus imperatis a voluntate. Et circa hoc quaeruntur novem. Primo, utrum imperare sit actus voluntatis, vel rationis. Secundo, @@ -4129,7 +4127,7 @@ est virtute totum. Cor enim principium est sensuum, et ex membro genitali virtus exit seminalis, quae est virtute totum animal. Et ideo habent proprios motus naturaliter, quia principia oportet esse -naturalia, ut dictum est.
Quaestio 18
Prooemium
Quaestio 18
Prooemium
[34255] Iª-IIae q. 18 pr. Post hoc considerandum est de bonitate et malitia humanorum actuum. Et primo, quomodo actio humana sit bona vel mala; secundo, de his quae consequuntur ad @@ -4774,7 +4772,7 @@ aliud. Et similiter non semper addit novam perfectionem, nisi per comparationem ad aliquid aliud. Et pro tanto, licet augeat bonitatem vel malitiam, non semper variat speciem boni vel -mali.
Quaestio 19
Prooemium
Quaestio 19
Prooemium
[34346] Iª-IIae q. 19 pr. Deinde considerandum est de bonitate actus interioris voluntatis. Et circa hoc quaeruntur decem. Primo, utrum bonitas voluntatis dependeat ex obiecto. @@ -5292,7 +5290,7 @@ vellet illud quod Deus vult, hoc esset quandoque contra pietatem, puta, cum Deus vult mori patrem alicuius, si filius hoc idem vellet, contra pietatem esset. Ergo non tenetur homo conformare -voluntatem suam voluntati divinae in volito.
[34421] Iª-IIae q. 19 a. 10 s. c. 1 Sed +voluntatem suam voluntati divinae in volito.
[34421] Iª-IIae q. 19 a. 10 s. c. 1 Sed contra est quia super illud Psalmi XXXII, rectos decet collaudatio, dicit Glossa, rectum cor habet qui vult quod Deus vult. Sed quilibet tenetur habere rectum cor. Ergo @@ -5304,7 +5302,7 @@ diversa volunt. Sed quicumque habet voluntatem repugnantem divinae voluntati, habet malam voluntatem. Ergo quicumque non conformat voluntatem suam voluntati divinae in volito, habet malam -voluntatem.
[34424] Iª-IIae q. 19 a. 10 co. Respondeo +voluntatem.
[34424] Iª-IIae q. 19 a. 10 co. Respondeo dicendum quod, sicut ex praedictis patet, voluntas fertur in suum obiectum secundum quod a ratione proponitur. Contingit autem aliquid a ratione considerari diversimode, ita quod sub una ratione @@ -5386,7 +5384,7 @@ dicendum quod non est repugnantia voluntatum, quando aliqui diversa volunt non secundum eandem rationem. Sed si sub una ratione esset aliquid ab uno volitum, quod alius nollet, hoc induceret -repugnantiam voluntatum. Quod tamen non est in proposito.
Quaestio 20
Quaestio 20
Prooemium
[34431] Iª-IIae q. 20 pr. Deinde considerandum est de bonitate et malitia quantum ad exteriores actus. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum bonitas et malitia per prius sit in @@ -5712,7 +5710,7 @@ una parte inesse bonum, et ex alia malum.
[34481] Iª-IIae q. 20 a. 6 ad 3 Ad tertium dicendum quod actus servi, inquantum procedit ex voluntate servi, non est actus domini, sed solum inquantum procedit ex mandato -domini. Unde sic non facit ipsum malum mala voluntas servi.
Quaestio 21
Quaestio 21
Prooemium
[34482] Iª-IIae q. 21 pr. Deinde considerandum est de his quae consequuntur actus humanos ratione bonitatis vel malitiae. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum actus humanus, inquantum @@ -5960,14 +5958,14 @@ habet, ordinandum est ad Deum, et ideo omnis actus hominis bonus vel malus habet rationem meriti vel demeriti apud Deum, quantum est ex ipsa ratione actus.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
|
+ |
|---|
@@ -33,9 +31,9 @@
-
-
-
Quaestio 40
Prooemium
Quaestio 40
Prooemium
[35231] Iª-IIae q. 40 pr. Consequenter considerandum est de passionibus irascibilis, et primo, de spe et desperatione; secundo, de timore et audacia; tertio, de ira. Circa primum quaeruntur octo. @@ -771,7 +769,7 @@ dicendum quod desperatio in bello fit periculosa, propter aliquam spem adiunctam. Illi enim qui desperant de fuga, debilitantur in fugiendo, sed sperant mortem suam vindicare. Et ideo ex hac spe -acrius pugnant, unde periculosi hostibus fiunt.
Quaestio 41
Quaestio 41
Prooemium
[35294] Iª-IIae q. 41 pr. Consequenter considerandum est, primo, de timore; et secundo, de audacia. Circa timorem consideranda sunt quatuor, primo, de ipso timore; secundo, de @@ -984,7 +982,7 @@ quod miratur, timens defectum, sed in futurum inquirit. Stupens autem timet et in praesenti iudicare, et in futuro inquirere. Unde admiratio est principium philosophandi, sed stupor est -philosophicae considerationis impedimentum.
Quaestio 42
Quaestio 42
Prooemium
[35329] Iª-IIae q. 42 pr. Deinde considerandum est de obiecto timoris. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum bonum sit obiectum timoris, vel malum. Secundo, utrum malum naturae sit @@ -1267,7 +1265,7 @@ dicendum quod philosophus ibi loquitur de per se bono, quod est bonum secundum speciem suam. Sic autem non fit aliquid magis bonum propter diuturnitatem vel perpetuitatem, sed propter naturam ipsius -boni.
Quaestio 43
Prooemium
Quaestio 43
Prooemium
[35378] Iª-IIae q. 43 pr. Deinde considerandum est de causa timoris. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum causa timoris sit amor. Secundo, utrum causa timoris sit defectus.
Articulus 1
[35379] Iª-IIae q. 43 a. 1 arg. 1 Ad primum @@ -1360,7 +1358,7 @@ timoris.
[35394] Iª-IIae q. 43 a. 2 ad 3 Ad tertium dicendum quod decertantes timent non propter potentiam, qua decertare possunt, sed propter defectum potentiae, ex quo contingit -quod se superaturos non confidunt.
Quaestio 44
Quaestio 44
Prooemium
[35395] Iª-IIae q. 44 pr. Deinde considerandum est de effectibus timoris. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum timor faciat contractionem. Secundo, utrum faciat consiliativos. @@ -1566,7 +1564,7 @@ impedit operationem, quia retrahit voluntatem ab ipsa. Sed timor qui est de aliis rebus, intantum adiuvat operationem, inquantum inclinat voluntatem ad operandum ea per quae homo effugit id quod -timet.
Quaestio 45
Prooemium
Quaestio 45
Prooemium
[35428] Iª-IIae q. 45 pr. Deinde considerandum est de audacia. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum audacia sit contraria timori. Secundo, quomodo audacia se habeat ad spem. @@ -1774,7 +1772,7 @@ dicendum quod ex laesione non causatur ira, nisi supposita aliqua spe, ut infra dicetur. Et ideo si fuerit tantum periculum quod excedat spem victoriae, non sequetur ira. Sed verum est quod, si -ira sequatur, audacia augebitur.
Quaestio 46
Quaestio 46
Prooemium
[35461] Iª-IIae q. 46 pr. Deinde considerandum est de ira. Et primo, de ira secundum se; secundo, de causa factiva irae, et remedio eius; tertio, de effectu eius. Circa primum quaeruntur @@ -1844,13 +1842,13 @@ supra dictum est. Ergo etiam et ira.
[35472] Iª-IIae q. 46 a. 2 arg. 3 Praeterea, ira causatur ex tristitia, unde philosophus dicit, in VII Ethic., quod ira operatur cum tristitia. Sed tristitiae obiectum est malum. -Ergo et irae.
[35473] Iª-IIae q. 46 a. 2 s. c. 1 Sed contra +Ergo et irae.
[35473] Iª-IIae q. 46 a. 2 s. c. 1 Sed contra est quod Augustinus dicit, in II Confess., quod ira appetit vindictam. Sed appetitus vindictae est appetitus boni, cum vindicta ad iustitiam pertineat. Ergo obiectum irae est bonum.
[35474] Iª-IIae q. 46 a. 2 s. c. 2 Praeterea, ira semper est cum spe, unde et delectationem causat, ut dicit philosophus, in II Rhetoric. Sed spei et delectationis obiectum est -bonum. Ergo et irae.
[35475] Iª-IIae q. 46 a. 2 co. Respondeo +bonum. Ergo et irae.
[35475] Iª-IIae q. 46 a. 2 co. Respondeo dicendum quod motus appetitivae virtutis sequitur actum virtutis apprehensivae. Vis autem apprehensiva dupliciter aliquid apprehendit, uno modo, per modum incomplexi, sicut cum intelligimus @@ -2189,7 +2187,7 @@ velocitatem ad irascendum et firmitatem propositi ad puniendum.
[35524] Iª-IIae q. 46 a. 8 ad 3 Ad tertium dicendum quod gradus illi irae distinguuntur secundum effectum irae, non autem secundum diversam perfectionem ipsius motus -irae.
Quaestio 47
Prooemium
Quaestio 47
Prooemium
[35525] Iª-IIae q. 47 pr. Deinde considerandum est de causa effectiva irae, et de remediis eius. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum semper motivum irae sit aliquid factum contra @@ -2398,7 +2396,7 @@ dicendum quod etiam despectio quae est ab amicis, videtur esse magis indigna. Et ideo ex simili causa magis irascimur contra eos, si despiciant, vel nocendo vel non iuvando, sicut et contra -minores.
Quaestio 48
Prooemium
Quaestio 48
Prooemium
[35560] Iª-IIae q. 48 pr. Deinde considerandum est de effectibus irae. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum ira causet delectationem. Secundo, utrum maxime causet fervorem in @@ -2619,14 +2617,14 @@ exteriorum membrorum, et quandoque etiam mors. Si autem non fuerit tanta perturbatio, tunc ex abundantia perturbationis cordis, sequitur oris locutio.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
|
+ |
|---|
@@ -33,9 +31,9 @@
-
-
-
Quaestio 55
Prooemium
Quaestio 55
Prooemium
[35787] Iª-IIae q. 55 pr. Consequenter considerandum est de habitibus in speciali. Et quia habitus, ut dictum est, distinguuntur per bonum et malum, primo dicendum est de habitibus @@ -1008,7 +1006,7 @@ agentibus, non tamen sine nobis consentientibus. Et sic est intelligendum quod dicitur, quam Deus in nobis sine nobis operatur. Quae vero per nos aguntur, Deus in nobis causat non sine nobis -agentibus, ipse enim operatur in omni voluntate et natura.
Quaestio 56
Quaestio 56
Prooemium
[35830] Iª-IIae q. 56 pr. Deinde considerandum est de subiecto virtutis. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum virtus sit in potentia animae sicut in subiecto. Secundo, utrum una virtus @@ -1359,7 +1357,7 @@ talibus non est necessarium quod sit aliqua virtus in voluntate, cum ad hoc sufficiat natura potentiae, ut dictum est. Sed hoc solum necessarium est in illis virtutibus quae ordinantur ad aliquod -bonum extrinsecum.
Quaestio 57
Prooemium
Quaestio 57
Prooemium
[35881] Iª-IIae q. 57 pr. Deinde considerandum est de distinctione virtutum. Et primo, quantum ad virtutes intellectuales; secundo, quantum ad morales; tertio, quantum ad @@ -1766,7 +1764,7 @@ prudentiae, sicut oeconomica, regnativa, et huiusmodi. Sed praedicta tria sunt quasi partes potentiales prudentiae, quia ordinantur sicut secundarium ad principale. Et de his infra -dicetur.
Quaestio 58
Prooemium
Quaestio 58
Prooemium
[35932] Iª-IIae q. 58 pr. Deinde considerandum est de virtutibus moralibus. Et primo, de distinctione earum a virtutibus intellectualibus; secundo, de distinctione earum ab invicem, @@ -2086,7 +2084,7 @@ dicendum quod prudentia non solum est bene consiliativa, sed etiam bene iudicativa et bene praeceptiva. Quod esse non potest, nisi removeatur impedimentum passionum corrumpentium iudicium et -praeceptum prudentiae; et hoc per virtutem moralem.
Quaestio 59
Quaestio 59
Prooemium
[35975] Iª-IIae q. 59 pr. Deinde considerandum est de distinctione moralium virtutum ad invicem. Et quia virtutes morales quae sunt circa passiones, distinguuntur secundum diversitatem @@ -2369,7 +2367,7 @@ suae naturae. In Deo autem et Angelis non est appetitus sensitivus, sicut est in homine. Et ideo bona operatio Dei et Angeli est omnino sine passione, sicut et sine corpore, bona autem operatio hominis -est cum passione, sicut et cum corporis ministerio.
Quaestio 60
Quaestio 60
Prooemium
[36016] Iª-IIae q. 60 pr. Deinde considerandum est de distinctione virtutum moralium ad invicem. Et circa hoc quaeruntur quinque. Primo, utrum sit tantum una virtus moralis. Secundo, utrum @@ -2729,7 +2727,7 @@ fortitudo. Sed bonum ingerit difficultatem, quae requirit virtutem, etiam si non sit excellens in genere talis passionis. Et ideo circa concupiscentias ponuntur diversae virtutes morales, ut dictum -est.
Quaestio 61
Prooemium
Quaestio 61
Prooemium
[36057] Iª-IIae q. 61 pr. Deinde considerandum est de virtutibus cardinalibus. Et circa hoc quaeruntur quinque. Primo, utrum virtutes morales debeant dici cardinales, vel principales. @@ -3073,7 +3071,7 @@ in V Ethic. dicit philosophus. Est enim considerandum quod ad politicas virtutes, secundum quod hic dicuntur, pertinet non solum bene operari ad commune, sed etiam bene operari ad partes communis, -scilicet ad domum, vel aliquam singularem personam.
Quaestio 62
Quaestio 62
Prooemium
[36098] Iª-IIae q. 62 pr. Deinde considerandum est de virtutibus theologicis. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum sint aliquae virtutes theologicae. Secundo, utrum virtutes @@ -3285,7 +3283,7 @@ respectu huius, primo quidem spes praecedit amorem; quamvis postea ex ipso amore spes augeatur. Per hoc enim quod aliquis reputat per aliquem se posse consequi aliquod bonum, incipit amare ipsum, et ex -hoc ipso quod ipsum amat, postea fortius de eo sperat.
Quaestio 63
Quaestio 63
Prooemium
[36131] Iª-IIae q. 63 pr. Deinde considerandum est de causa virtutum. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum virtus sit in nobis a natura. Secundo, utrum aliqua virtus causetur in nobis @@ -3530,7 +3528,7 @@ formantur alii oculi secundum naturam, et ideo fuit eiusdem speciei. Et eadem ratio esset, si Deus vellet miraculose causare in homine virtutes quales acquiruntur ex actibus. Sed ita non est in -proposito, ut dictum est.
Quaestio 64
Prooemium
Quaestio 64
Prooemium
[36162] Iª-IIae q. 64 pr. Deinde considerandum est de proprietatibus virtutum. Et primo quidem, de medio virtutum; secundo, de connexione virtutum; tertio, de aequalitate earum; @@ -3767,7 +3765,7 @@ infinita. Similiter etiam fides est media inter contrarias haereses, non per comparationem ad obiectum, quod est Deus, cui non potest aliquis nimis credere, sed inquantum ipsa opinio humana est -media inter contrarias opiniones, ut ex supradictis patet.
Quaestio 65
Quaestio 65
Prooemium
[36193] Iª-IIae q. 65 pr. Deinde considerandum est de connexione virtutum. Et circa hoc quaeruntur quinque. Primo, utrum virtutes morales sint ad invicem connexae. Secundo, utrum virtutes @@ -4127,7 +4125,7 @@ dicendum quod Christo defuit fides et spes, propter id quod est imperfectionis in eis. Sed loco fidei, habuit apertam visionem; et loco spei, plenam comprehensionem. Et sic fuit perfecta caritas in -eo.
Quaestio 66
Prooemium
Quaestio 66
Prooemium
[36236] Iª-IIae q. 66 pr. Deinde considerandum est de aequalitate virtutum. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum virtus possit esse maior vel minor. Secundo, utrum omnes virtutes @@ -4556,7 +4554,7 @@ disponens. Sic enim calor ignis esset potior quam anima, ad quam disponit materiam, quod patet esse falsum. Sic autem fides generat spem, et spes caritatem, secundum scilicet quod una disponit ad -alteram.
Quaestio 67
Prooemium
Quaestio 67
Prooemium
[36287] Iª-IIae q. 67 pr. Deinde considerandum est de duratione virtutum post hanc vitam. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum virtutes morales maneant post hanc vitam. Secundo, @@ -4965,7 +4963,7 @@ aequalitatem caritatis patriae, propter differentiam quae est ex parte causae, visio enim est quaedam causa amoris, ut dicitur in IX Ethic. Deus autem quanto perfectius cognoscitur, tanto perfectius -amatur.
Quaestio 68
Prooemium
Quaestio 68
Prooemium
[36336] Iª-IIae q. 68 pr. Consequenter considerandum est de donis. Et circa hoc quaeruntur octo. Primo, utrum dona differant a virtutibus. Secundo, de necessitate donorum. Tertio, utrum dona @@ -5594,7 +5592,7 @@ intellectu et aliis huiusmodi nullus male utitur, secundum quod sunt dona spiritus sancti. Sed ad hoc quod a caritatis perfectione non recedant, unum ab altero adiuvatur. Et hoc est quod Gregorius -dicere intendit.
Quaestio 69
Prooemium
Quaestio 69
Prooemium
[36409] Iª-IIae q. 69 pr. Deinde considerandum est de beatitudinibus. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum beatitudines a donis et virtutibus distinguantur. Secundo, de @@ -5743,11 +5741,11 @@ V, dicitur, beatus homo qui corripitur a domino; et in Psalmo I, beatus vir qui non abiit in consilio impiorum; et Proverb. III, beatus vir qui invenit sapientiam. Ergo -insufficienter beatitudines enumerantur.
[36430] Iª-IIae q. 69 a. 3 s. c. 1 Sed +insufficienter beatitudines enumerantur.
[36430] Iª-IIae q. 69 a. 3 s. c. 1 Sed contra, videtur quod superflue enumerentur. Sunt enim septem dona spiritus sancti. Beatitudines autem tanguntur octo.
[36431] Iª-IIae q. 69 a. 3 s. c. 2 Praeterea, Luc. VI, ponuntur quatuor tantum beatitudines. Superflue ergo -enumerantur septem, vel octo, in Matthaeo.
[36432] Iª-IIae q. 69 a. 3 co. Respondeo +enumerantur septem, vel octo, in Matthaeo.
[36432] Iª-IIae q. 69 a. 3 co. Respondeo dicendum quod beatitudines istae convenientissime enumerantur. Ad cuius evidentiam, est considerandum quod triplicem beatitudinem aliqui posuerunt, quidam enim posuerunt beatitudinem in vita @@ -5944,7 +5942,7 @@ plus scilicet homo accipiat quam meruerit, vel desiderare potuerit. Adhuc autem maius est Deum videre, sicut maior est qui in curia regis non solum prandet, sed etiam faciem regis videt. Summam autem -dignitatem in domo regia filius regis habet.
Quaestio 70
Quaestio 70
Prooemium
[36447] Iª-IIae q. 70 pr. Deinde considerandum est de fructibus. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum fructus spiritus sancti sint actus. Secundo, utrum differant a @@ -6213,14 +6211,14 @@ uni virtuti plura vitia opponuntur. Et propter hoc, non est mirum si plura ponuntur opera carnis quam fructus spiritus.
[36480] Iª-IIae q. 70 a. 4 ad 3 Ad tertium patet solutio ex dictis.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
|
+ |
|---|
@@ -33,9 +31,9 @@
-
-
-
Quaestio 85
Prooemium
Quaestio 85
Prooemium
[37183] Iª-IIae q. 85 pr. Deinde considerandum est de effectibus peccati. Et primo quidem, de corruptione boni naturae; secundo, de macula animae; tertio, de reatu poenae. Circa primum @@ -634,7 +632,7 @@ calidum naturaliter consumit humidum. Vita autem hominis conservatur per calidum et humidum. Cum igitur operationes vitae expleantur per actum caloris naturalis, ut dicitur in II de anima, -videtur quod mors et huiusmodi defectus sint homini naturales.
[37232] Iª-IIae q. 85 a. 6 s. c. 1 Sed +videtur quod mors et huiusmodi defectus sint homini naturales.
[37232] Iª-IIae q. 85 a. 6 s. c. 1 Sed contra, quidquid est homini naturale, Deus in homine fecit. Sed Deus mortem non fecit, ut dicitur Sap. I. Ergo mors non est homini naturalis.
[37233] Iª-IIae q. 85 a. 6 s. c. 2 Praeterea, @@ -646,7 +644,7 @@ autem hominis est beatitudo perpetua, ut supra dictum est. Forma etiam humani corporis est anima rationalis, quae est incorruptibilis, ut in primo habitum est. Ergo corpus humanum est -naturaliter incorruptibile.
[37235] Iª-IIae q. 85 a. 6 co. Respondeo +naturaliter incorruptibile.
[37235] Iª-IIae q. 85 a. 6 co. Respondeo dicendum quod de unaquaque re corruptibili dupliciter loqui possumus, uno modo, secundum naturam universalem; alio modo, secundum naturam particularem. Natura quidem particularis est @@ -700,7 +698,7 @@ dedit corpori incorruptibilitatem quandam, ut in primo dictum est. Et secundum hoc dicitur quod Deus mortem non fecit, et quod mors est poena peccati.
[37236] Iª-IIae q. 85 a. 6 ad arg. Unde patet -responsio ad obiecta.
Quaestio 86
Prooemium
Quaestio 86
Prooemium
[37237] Iª-IIae q. 86 pr. Deinde considerandum est de macula peccati. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum macula animae sit effectus peccati. Secundo, utrum remaneat in anima post @@ -799,7 +797,7 @@ distantiam sequitur defectus nitoris, hoc modo sicut motus localis facit localem distantiam. Unde sicut, cessante motu, non tollitur distantia localis; ita nec, cessante actu peccati, tollitur -macula.
Quaestio 87
Prooemium
Quaestio 87
Prooemium
[37254] Iª-IIae q. 87 pr. Deinde considerandum est de reatu poenae. Et primo, de ipso reatu; secundo, de mortali et veniali peccato, quae distinguuntur secundum reatum. Circa primum @@ -1278,7 +1276,7 @@ res patris. Tum etiam quia et domestica exempla, et domesticae poenae, magis movent. Unde quando aliquis nutritus est in peccatis parentum, vehementius ea sequitur; et si ex eorum poenis non est -deterritus, obstinatior videtur; unde et maiori poena dignus.
Quaestio 88
Quaestio 88
Prooemium
[37321] Iª-IIae q. 88 pr. Deinde, quia peccatum veniale et mortale distinguuntur secundum reatum, considerandum est de eis. Et primo, considerandum est de veniali per comparationem ad mortale; @@ -1690,7 +1688,7 @@ possunt. Homicidium autem est occisio innocentis, et hoc nullo modo bene fieri potest. Sed iudex qui occidit latronem, vel miles qui occidit hostem reipublicae, non appellantur homicidae, ut -Augustinus dicit, in libro de libero arbitrio.
Quaestio 89
Quaestio 89
Prooemium
[37374] Iª-IIae q. 89 pr. Deinde considerandum est de peccato veniali secundum se. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum peccatum veniale causet maculam in anima. Secundo, de @@ -2046,14 +2044,14 @@ pro quo obligatur ex Dei praecepto affirmativo, quo dominus dicit, convertimini ad me, et ego convertar ad vos, Zachariae I.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
|
+ |
|---|
@@ -33,9 +31,9 @@
-
-
-
Quaestio 34
Prooemium
[40451] IIª-IIae q. 34 pr. Deinde
+
Quaestio 34
Prooemium
[40451] IIª-IIae q. 34 pr. Deinde considerandum est de vitiis oppositis caritati. Et primo, de odio, quod opponitur ipsi dilectioni; secundo, de acedia et invidia, quae opponuntur gaudio caritatis; tertio, de discordia et schismate, @@ -545,7 +543,7 @@ odium.
[40477] IIª-IIae q. 34 a. 4 arg. 2 Praeterea, pessimum opponitur optimo. Sed optimum eorum quae proximo exhibemus est amor, omnia enim alia ad dilectionem referuntur. Ergo et -pessimum est odium.
[40478] IIª-IIae q. 34 a. 4 s. c. 1 Sed +pessimum est odium.
[40478] IIª-IIae q. 34 a. 4 s. c. 1 Sed contra, malum dicitur quod nocet; secundum Augustinum, in Enchirid. Sed plus aliquis nocet proximo per alia peccata quam per odium, puta per furtum et homicidium et adulterium. Ergo odium non est @@ -557,7 +555,7 @@ concupiscas, in remuneratione magna sunt, in peccato autem minima. Odium autem pertinet ad interiorem motum, sicut et ira et concupiscentia. Ergo odium proximi est minus peccatum quam -homicidium.
[40480] IIª-IIae q. 34 a. 4 co. Respondeo +homicidium.
[40480] IIª-IIae q. 34 a. 4 co. Respondeo dicendum quod peccatum quod committitur in proximum habet rationem mali ex duobus, uno quidem modo, ex deordinatione eius qui peccat; alio modo, ex nocumento quod infertur ei contra quem peccatur. @@ -673,7 +671,7 @@ continuitatem irae pervenitur ad hoc quod homo malum proximi absolute desideret, quod pertinet ad rationem odii. Unde patet quod odium ex invidia causatur formaliter secundum rationem obiecti; ex -ira autem dispositive.
Quaestio 35
Prooemium
[40498] IIª-IIae q. 35 pr. Deinde +ira autem dispositive.
Quaestio 35
Prooemium
[40498] IIª-IIae q. 35 pr. Deinde considerandum est de vitiis oppositis gaudio caritatis. Quod quidem est et de bono divino, cui gaudio opponitur acedia; et de bono proximi, cui gaudio opponitur invidia. Unde primo considerandum est @@ -948,7 +946,7 @@ loco non manens, dicitur inquietudo corporis, quando scilicet aliquis per inordinatos motus membrorum vagationem indicat mentis; quantum autem ad diversa loca, dicitur instabilitas. Vel potest -accipi instabilitas secundum mutabilitatem propositi.
Quaestio 36
Prooemium
[40531] IIª-IIae q. 36 pr. Deinde +accipi instabilitas secundum mutabilitatem propositi.
Quaestio 36
Prooemium
[40531] IIª-IIae q. 36 pr. Deinde considerandum est de invidia. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, quid sit invidia. Secundo, utrum sit peccatum. Tertio, utrum sit peccatum mortale. Quarto, utrum sit vitium capitale, et de @@ -1209,7 +1207,7 @@ invidentis, qui nititur impedire. Exultatio autem in adversis non est directe idem quod invidia, sed ex ea sequitur, nam ex tristitia de bono proximi, quae est invidia, sequitur exultatio de malo -eiusdem.
Quaestio 37
Prooemium
[40568] IIª-IIae q. 37 pr. Deinde +eiusdem.
Quaestio 37
Prooemium
[40568] IIª-IIae q. 37 pr. Deinde considerandum est de peccatis quae opponuntur paci. Et primo, de discordia, quae est in corde; secundo, de contentione, quae est in ore; tertio, de his quae pertinent ad opus, scilicet, de schismate, @@ -1331,7 +1329,7 @@ et per separationem diminuitur; ut dicitur in libro de causis. Unde patet quod hoc pertinet ad proprium effectum discordiae, quae est divisio voluntatum, non autem pertinet ad originem diversorum -vitiorum a discordia, per quod habeat rationem vitii capitalis.
Quaestio 38
Prooemium
[40585] IIª-IIae q. 38 pr. Deinde +vitiorum a discordia, per quod habeat rationem vitii capitalis.
Quaestio 38
Prooemium
[40585] IIª-IIae q. 38 pr. Deinde considerandum est de contentione. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum contentio sit peccatum mortale. Secundo, utrum sit filia inanis gloriae.
Articulus 1
[40586] IIª-IIae q. 38 a. 1 arg. 1 Ad primum @@ -1457,7 +1455,7 @@ accidens, secundum quem modum nihil prohibet contrarium a contrario oriri. Et ideo nihil prohibet ea quae ex superbia vel inani gloria per se et directe oriuntur causari ex contrariis eorum ex quibus -occasionaliter superbia oritur.
Quaestio 39
Prooemium
[40604] IIª-IIae q. 39 pr. Deinde +occasionaliter superbia oritur.
Quaestio 39
Prooemium
[40604] IIª-IIae q. 39 pr. Deinde considerandum est de vitiis oppositis paci pertinentibus ad opus; quae sunt schisma, rixa, seditio et bellum. Primo ergo circa schisma quaeruntur quatuor. Primo, utrum schisma sit speciale @@ -1701,7 +1699,7 @@ quando una non est efficax et ita Ecclesia, quando aliqui per excommunicationem non sufficienter reprimuntur, adhibet coercionem brachii saecularis. Sed si una poena sit sufficiens, non debet alia -adhiberi.
Quaestio 40
Prooemium
[40635] IIª-IIae q. 40 pr. Deinde +adhiberi.
Quaestio 40
Prooemium
[40635] IIª-IIae q. 40 pr. Deinde considerandum est de bello. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum aliquod bellum sit licitum. Secundo, utrum clericis sit licitum bellare. Tertio, utrum liceat bellantibus uti insidiis. @@ -1947,7 +1945,7 @@ necessitate, a bello vellet abstinere. Sed necessitate cessante, non est licitum bellare in diebus festis, propter rationes inductas.
[40667] IIª-IIae q. 40 a. 4 ad arg. Et per -hoc patet responsio ad obiecta.
Quaestio 41
Prooemium
[40668] IIª-IIae q. 41 pr. Deinde +hoc patet responsio ad obiecta.
Quaestio 41
Prooemium
[40668] IIª-IIae q. 41 pr. Deinde considerandum est de rixa. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum rixa sit peccatum. Secundo, utrum sit filia irae.
Articulus 1
[40669] IIª-IIae q. 41 a. 1 arg. 1 Ad primum sic proceditur. Videtur quod rixa non semper sit peccatum. Rixa @@ -2060,7 +2058,7 @@ aliquos seminare discordias, procurat quod ad invicem rixantur, sicut quodlibet peccatum potest imperare actum alterius peccati, ordinando illum in suum finem. Sed ex hoc non sequitur quod rixa -sit filia inanis gloriae proprie et directe.
Quaestio 42
Prooemium
[40689] IIª-IIae q. 42 pr. Deinde +sit filia inanis gloriae proprie et directe.
Quaestio 42
Prooemium
[40689] IIª-IIae q. 42 pr. Deinde considerandum est de seditione. Et circa hoc quaeruntur duo primo, utrum sit speciale peccatum. Secundo, utrum sit mortale peccatum.
Articulus 1
[40690] IIª-IIae q. 42 a. 1 arg. 1 Ad primum @@ -2158,7 +2156,7 @@ tyranni regimine. Magis autem tyrannus seditiosus est, qui in populo sibi subiecto discordias et seditiones nutrit, ut tutius dominari possit. Hoc enim tyrannicum est, cum sit ordinatum ad -bonum proprium praesidentis cum multitudinis nocumento.
Quaestio 43
Prooemium
[40706] IIª-IIae q. 43 pr. Deinde +bonum proprium praesidentis cum multitudinis nocumento.
Quaestio 43
Prooemium
[40706] IIª-IIae q. 43 pr. Deinde considerandum restat de vitiis quae beneficentiae opponuntur. Inter quae alia quidem pertinent ad rationem iustitiae, illa scilicet quibus aliquis iniuste proximum laedit, sed contra caritatem @@ -2685,14 +2683,14 @@ abstinendum erat, ut prius instruerentur hoc esse debitum. Et ex simili causa Ecclesia abstinet de decimis exigendis in terris in quibus non est consuetum decimas solvere.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
|
+ |
|---|
@@ -33,9 +31,9 @@
-
-
-
Quaestio 82
Prooemium
[42428] IIª-IIae q. 82 pr. Deinde
+
Quaestio 82
Prooemium
[42428] IIª-IIae q. 82 pr. Deinde considerandum est de actibus religionis. Et primo, de actibus interioribus, qui, secundum praedicta, sunt principaliores; secundo, de actibus exterioribus, qui sunt secundarii. Interiores @@ -814,7 +812,7 @@ delectabile cum permixtione alicuius tristabilis; sicut solent homines lacrimari ex pietatis affectu cum recuperant filios vel caros amicos quos aestimaverant se perdidisse. Et per hunc modum -lacrimae ex devotione procedunt.
Quaestio 83
Prooemium
[42461] IIª-IIae q. 83 pr. Deinde +lacrimae ex devotione procedunt.
Quaestio 83
Prooemium
[42461] IIª-IIae q. 83 pr. Deinde considerandum est de oratione. Et circa hoc quaeruntur decem et septem. Primo, utrum oratio sit actus appetitivae virtutis vel cognitivae. Secundo, utrum conveniens sit orare. Tertio, utrum @@ -1868,7 +1866,7 @@ acceptum fuerit, de eo gratiae aguntur. Postulationem autem praecedit oratio, per quam acceditur ad eum a quo petimus. Orationem autem praecedit obsecratio, quia ex consideratione -divinae bonitatis ad eum audemus accedere.
Quaestio 84
Prooemium
[42609] IIª-IIae q. 84 pr. Deinde +divinae bonitatis ad eum audemus accedere.
Quaestio 84
Prooemium
[42609] IIª-IIae q. 84 pr. Deinde considerandum est de exterioribus actibus latriae. Et primo, de adoratione, per quam aliquis suum corpus ad Deum venerandum exhibet; secundo, de illis actibus quibus aliquid de rebus @@ -2021,7 +2019,7 @@ et qui ascendit super caelum caeli ad orientem; et ab oriente etiam expectatur venturus, secundum illud Matth. XXIV, sicut fulgur exit ab oriente et paret usque ad occidentem, ita erit adventus -filii hominis.
Quaestio 85
Prooemium
[42634] IIª-IIae q. 85 pr. Deinde +filii hominis.
Quaestio 85
Prooemium
[42634] IIª-IIae q. 85 pr. Deinde considerandum est de actibus quibus aliquae res exteriores Deo offeruntur. Circa quos occurrit duplex consideratio, primo quidem, de his quae Deo a fidelibus dantur; secundo, de votis, quibus ei @@ -2239,7 +2237,7 @@ dicendum quod sacerdotes offerunt sacrificia quae sunt specialiter ordinata ad cultum divinum, non solum pro se, sed etiam pro aliis. Quaedam vero sunt alia sacrificia quae quilibet potest pro se Deo -offerre, ut ex supradictis patet.
Quaestio 86
Prooemium
[42667] IIª-IIae q. 86 pr. Deinde +offerre, ut ex supradictis patet.
Quaestio 86
Prooemium
[42667] IIª-IIae q. 86 pr. Deinde considerandum est de oblationibus et primitiis. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum aliquae oblationes sint de necessitate praecepti. Secundo, quibus oblationes debeantur. @@ -2480,7 +2478,7 @@ consuetudinem patriae. Rationabiliter tamen primitiarum quantitas non fuit determinata in lege, quia, sicut dictum est, primitiae dantur per modum oblationis, de cuius ratione est quod sint -voluntariae.
Quaestio 87
Prooemium
[42700] IIª-IIae q. 87 pr. Deinde +voluntariae.
Quaestio 87
Prooemium
[42700] IIª-IIae q. 87 pr. Deinde considerandum est de decimis. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum homines teneantur ad solvendas decimas ex necessitate praecepti. Secundo, de quibus rebus sint decimae dandae. Tertio, @@ -2838,7 +2836,7 @@ salutem.
[42740] IIª-IIae q. 87 a. 4 ad 4 Ad quartum dicendum quod decimae debent cedere in subventionem pauperum per dispensationem clericorum. Et ideo pauperes non habent causam -accipiendi decimas, sed tenentur eas dare.
Quaestio 88
Prooemium
[42741] IIª-IIae q. 88 pr. Deinde +accipiendi decimas, sed tenentur eas dare.
Quaestio 88
Prooemium
[42741] IIª-IIae q. 88 pr. Deinde considerandum est de voto, per quod aliquid Deo promittitur. Et circa hoc quaeruntur duodecim. Primo, quid sit votum. Secundo, quid cadat sub voto. Tertio, de obligatione voti. Quarto, de utilitate @@ -3501,13 +3499,13 @@ paupertatis et obedientiae. Sed in voto paupertatis et obedientiae potest dispensari, sicut patet in illis qui post professionem ad episcopatum assumuntur. Ergo videtur quod in solemni voto -continentiae possit dispensari.
[42828] IIª-IIae q. 88 a. 11 s. c. 1 Sed +continentiae possit dispensari.
[42828] IIª-IIae q. 88 a. 11 s. c. 1 Sed contra est quod dicitur Eccli. XXVI, omnis ponderatio non est digna animae continentis.
[42829] IIª-IIae q. 88 a. 11 s. c. 2 Praeterea, extra, de statu Monach., in fine illius decretalis, cum ad monasterium, dicitur, abdicatio proprietatis, sicut etiam custodia castitatis, adeo est annexa regulae monachali ut contra -eam nec summus pontifex possit indulgere.
[42830] IIª-IIae q. 88 a. 11 co. Respondeo +eam nec summus pontifex possit indulgere.
[42830] IIª-IIae q. 88 a. 11 co. Respondeo dicendum quod in solemni voto continentiae tria possunt considerari, primo quidem, materia voti, scilicet ipsa continentia; secundo, perpetuitas voti, cum scilicet aliquis voto se adstringit @@ -3679,7 +3677,7 @@ frequenti dispensatione, ut habeant de facili homines ad quem recurrant, sicut sunt vota peregrinationum et ieiuniorum et aliorum huiusmodi. Vota vero maiora, puta continentiae et peregrinationis -terrae sanctae, reservantur summo pontifici.
Quaestio 89
Prooemium
[42844] IIª-IIae q. 89 pr. Deinde +terrae sanctae, reservantur summo pontifici.
Quaestio 89
Prooemium
[42844] IIª-IIae q. 89 pr. Deinde considerandum est de actibus exterioribus latriae quibus aliquid divinum ab hominibus assumitur, quod est vel sacramentum aliquod, vel ipsum nomen divinum. Sed de sacramenti assumptione locus erit @@ -4294,7 +4292,7 @@ ostendendum id quod dicitur ex infallibili Dei dispositione procedere. Sicut etiam et Deus aliquando in Scripturis iurans inducitur, ad ostendendum immobilitatem eius quod dicitur, sicut -apostolus dicit, ad Heb. VI.
Quaestio 90
Prooemium
[42929] IIª-IIae q. 90 pr. Deinde +apostolus dicit, ad Heb. VI.
Quaestio 90
Prooemium
[42929] IIª-IIae q. 90 pr. Deinde considerandum est de assumptione divini nominis per modum adiurationis. Et circa hoc quaeruntur tria. Primo, utrum liceat adiurare homines. Secundo, utrum liceat adiurare Daemones. Tertio, @@ -4442,7 +4440,7 @@ Ecclesiae exorcismis, per quos Daemonum potestas excluditur ab irrationalibus creaturis. Adiurare autem Daemones ab eis auxilium implorando, non licet.
[42951] IIª-IIae q. 90 a. 3 ad arg. Et per -hoc patet responsio ad obiecta.
Quaestio 91
Prooemium
[42952] IIª-IIae q. 91 pr. Deinde +hoc patet responsio ad obiecta.
Quaestio 91
Prooemium
[42952] IIª-IIae q. 91 pr. Deinde considerandum est de assumptione divini nominis ad invocandum per orationem vel laudem. Et de oratione quidem iam dictum est. Unde nunc de laude restat dicendum. Circa quam quaeruntur duo. Primo, @@ -4593,14 +4591,14 @@ audientibus, in quibus, etsi aliquando non intelligant quae cantantur, intelligunt tamen propter quid cantantur, scilicet ad laudem Dei; et hoc sufficit ad devotionem excitandam.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
|
+ |
|---|
@@ -33,9 +31,9 @@
-
-
-
Quaestio 109
Prooemium
[43609] IIª-IIae q. 109 pr. Deinde
+
Quaestio 109
Prooemium
[43609] IIª-IIae q. 109 pr. Deinde considerandum est de veritate, et vitiis oppositis. Circa veritatem autem quaeruntur quatuor. Primo, utrum veritas sit virtus. Secundo, utrum sit virtus specialis. Tertio, utrum sit pars iustitiae. @@ -646,7 +644,7 @@ prudentiae, quia periculosius est et onerosius aliis, quod aliquis existimet vel iactet se habere quod non habet, quam quod non existimet, vel dicat se non habere quod habet.
[43641] IIª-IIae q. 109 a. 4 ad arg. Et per -hoc patet responsio ad obiecta.
Quaestio 110
Prooemium
[43642] IIª-IIae q. 110 pr. Deinde +hoc patet responsio ad obiecta.
Quaestio 110
Prooemium
[43642] IIª-IIae q. 110 pr. Deinde considerandum est de vitiis oppositis veritati. Et primo, de mendacio; secundo, de simulatione sive hypocrisi; tertio, de iactantia et opposito vitio. Circa mendacium quaeruntur quatuor. @@ -1047,7 +1045,7 @@ obstat quod ipsi ponuntur in statu conservandae veritatis qui ad veritatem tenentur ex suo officio in iudicio vel doctrina. Contra quae si mentiantur, erit mendacium quod est peccatum mortale. In -aliis autem non oportet quod mortaliter peccent mentiendo.
Quaestio 111
Prooemium
[43683] IIª-IIae q. 111 pr. Deinde +aliis autem non oportet quod mortaliter peccent mentiendo.
Quaestio 111
Prooemium
[43683] IIª-IIae q. 111 pr. Deinde considerandum est de simulatione et hypocrisi. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum omnis simulatio sit peccatum. Secundo, utrum hypocrisis sit simulatio. Tertio, utrum opponatur @@ -1279,7 +1277,7 @@ iram Dei, secundum illud Iob XXXVI, simulatores et callidi provocant iram Dei. Excluditur etiam hypocrita a visione Dei, secundum illud Iob XIII, non veniet in conspectu eius omnis -hypocrita. Ergo hypocrisis semper est peccatum mortale.
[43713] IIª-IIae q. 111 a. 4 s. c. 1 Sed +hypocrita. Ergo hypocrisis semper est peccatum mortale.
[43713] IIª-IIae q. 111 a. 4 s. c. 1 Sed contra est quia hypocrisis est mendacium operis, cum sit simulatio quaedam. Non autem omne mendacium oris est peccatum mortale. Ergo nec omnis hypocrisis.
[43714] IIª-IIae q. 111 a. 4 s. c. 2 @@ -1288,7 +1286,7 @@ peccatum mortale.
[43715] IIª-IIae q. 111 a. 4 s. c. 3 Praeterea, hypocrisis nascitur ex inani gloria, ut Gregorius dicit, XXXI Moral. Sed inanis gloria non semper est peccatum mortale. Ergo -neque hypocrisis.
[43716] IIª-IIae q. 111 a. 4 co. Respondeo +neque hypocrisis.
[43716] IIª-IIae q. 111 a. 4 co. Respondeo dicendum quod in hypocrisi duo sunt, scilicet defectus sanctitatis, et simulatio ipsius. Si ergo hypocrita dicatur ille cuius intentio fertur ad utrumque, ut scilicet aliquis non curet sanctitatem @@ -1311,7 +1309,7 @@ sanctitatis, quae non est de necessitate salutis. Et talis simulatio nec semper est peccatum mortale, nec semper est cum peccato mortali.
[43717] IIª-IIae q. 111 a. 4 ad arg. Et per -hoc patet responsio ad obiecta.
Quaestio 112
Prooemium
[43718] IIª-IIae q. 112 pr. Deinde +hoc patet responsio ad obiecta.
Quaestio 112
Prooemium
[43718] IIª-IIae q. 112 pr. Deinde considerandum est de iactantia et ironia, quae sunt partes mendacii, secundum philosophum, in IV Ethic. Primo autem circa iactantiam quaeruntur duo. Primo, cui virtuti opponatur. Secundo, @@ -1443,7 +1441,7 @@ sicut in ultimo fine. Videtur autem ad mendacium officiosum pertinere cum aliquis ad hoc se iactat ut gloriam vel lucrum acquirat, dummodo hoc sit sine damno aliorum; quia hoc iam -pertineret ad mendacium perniciosum.
Quaestio 113
Prooemium
[43735] IIª-IIae q. 113 pr. Deinde +pertineret ad mendacium perniciosum.
Quaestio 113
Prooemium
[43735] IIª-IIae q. 113 pr. Deinde considerandum est de ironia. Circa quam quaeruntur duo. Primo, utrum ironia sit peccatum. Secundo, de comparatione eius ad iactantiam.
Articulus 1
[43736] IIª-IIae q. 113 a. 1 arg. 1 Ad primum @@ -1549,7 +1547,7 @@ dicendum quod, sicut dicitur Eccli. XIX, est qui nequiter se humiliat, et interiora eius plena sunt dolo. Et secundum hoc, Salomon loquitur de eo qui ex dolosa humilitate vocem suam -submittit.
Quaestio 114
Prooemium
[43752] IIª-IIae q. 114 pr. Deinde +submittit.
Quaestio 114
Prooemium
[43752] IIª-IIae q. 114 pr. Deinde considerandum est de amicitia quae affabilitas dicitur; et de vitiis oppositis, quae sunt adulatio et litigium. Circa amicitiam autem seu affabilitatem quaeruntur duo. Primo, utrum sit specialis @@ -1665,7 +1663,7 @@ aliquis eodem modo debeat colloqui et convivere notis et ignotis, quia, ut ipse ibidem subdit, non similiter convenit consuetos et extraneos curare aut contristare. Sed in hoc attenditur -similitudo, quod ad omnes oportet facere quod decet.
Quaestio 115
Prooemium
[43769] IIª-IIae q. 115 pr. Deinde +similitudo, quod ad omnes oportet facere quod decet.
Quaestio 115
Prooemium
[43769] IIª-IIae q. 115 pr. Deinde considerandum est de vitiis oppositis praedictae virtuti. Et primo, de adulatione; secundo, de litigio. Circa adulationem quaeruntur duo. Primo, utrum adulatio sit peccatum. Secundo, utrum sit @@ -1786,7 +1784,7 @@ tanquam sufficiens causa peccandi, aliis autem occasionaliter tantum.
[43785] IIª-IIae q. 115 a. 2 ad 3 Ad tertium dicendum quod auctoritas illa loquitur de eo qui proditorie alteri -adulatur ut eum decipiat.
Quaestio 116
Prooemium
[43786] IIª-IIae q. 116 pr. Deinde +adulatur ut eum decipiat.
Quaestio 116
Prooemium
[43786] IIª-IIae q. 116 pr. Deinde considerandum est de litigio. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum opponatur virtuti amicitiae. Secundo, de comparatione eius ad adulationem.
Articulus 1
[43787] IIª-IIae q. 116 a. 1 arg. 1 Ad primum @@ -1878,7 +1876,7 @@ peccati. Unde non semper magis verecundatur homo de graviori peccato, sed de magis turpi peccato. Et inde est quod magis verecundatur homo de adulatione quam de litigio, quamvis litigium -sit gravius.
Quaestio 117
Prooemium
[43803] IIª-IIae q. 117 pr. Deinde +sit gravius.
Quaestio 117
Prooemium
[43803] IIª-IIae q. 117 pr. Deinde considerandum est de liberalitate, et vitiis oppositis, scilicet avaritia et prodigalitate. Circa liberalitatem quaeruntur sex. Primo, utrum liberalitas sit virtus. Secundo, quae sit materia @@ -2211,7 +2209,7 @@ dicendum quod liberales maxime amantur, non quidem amicitia honesti, quasi sint meliores; sed amicitia utilis, quia sunt utiliores in exterioribus bonis, quae communiter homines maxime -cupiunt. Et etiam propter eandem causam clari redduntur.
Quaestio 118
Prooemium
[43854] IIª-IIae q. 118 pr. Deinde +cupiunt. Et etiam propter eandem causam clari redduntur.
Quaestio 118
Prooemium
[43854] IIª-IIae q. 118 pr. Deinde considerandum est de vitiis oppositis liberalitati. Et primo, de avaritia; secundo, de prodigalitate. Circa primum quaeruntur octo. Primo, utrum avaritia sit peccatum. Secundo, utrum sit speciale @@ -2684,7 +2682,7 @@ aleatores.
[43924] IIª-IIae q. 118 a. 8 ad 5 Ad quintum dicendum quod sicut liberalitas est circa mediocres pecunias, ita et illiberalitas. Unde tyranni, qui magna per violentiam auferunt, -non dicuntur illiberales, sed iniusti.
Quaestio 119
Prooemium
[43925] IIª-IIae q. 119 pr. Deinde +non dicuntur illiberales, sed iniusti.
Quaestio 119
Prooemium
[43925] IIª-IIae q. 119 pr. Deinde considerandum est de prodigalitate. Et circa hoc quaeruntur tria. Primo, utrum prodigalitas avaritiae opponatur. Secundo, utrum prodigalitas sit peccatum. Tertio, utrum sit gravius peccatum quam @@ -2857,7 +2855,7 @@ cogatur aliis dare.
[43949] IIª-IIae q. 119 a. 3 ad 3 Ad tertium dicendum quod omnia vitia prudentiae opponuntur, sicut et omnes virtutes a prudentia diriguntur. Et ideo vitium ex hoc ipso quod -opponitur soli prudentiae, levius reputatur.
Quaestio 120
Prooemium
[43950] IIª-IIae q. 120 pr. Deinde +opponitur soli prudentiae, levius reputatur.
Quaestio 120
Prooemium
[43950] IIª-IIae q. 120 pr. Deinde considerandum est de epieikeia. Circa quam quaeruntur duo. Primo, utrum epieikeia sit virtus. Secundo, utrum sit pars iustitiae.
Articulus 1
[43951] IIª-IIae q. 120 a. 1 arg. 1 Ad primum sic proceditur. Videtur quod epieikeia non sit virtus. Nulla enim @@ -2960,14 +2958,14 @@ vel habitu, vel aliis huiusmodi. Potest tamen esse quod nomen epieikeiae, apud Graecos, per quandam similitudinem transfertur ad omnes moderationes.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
|
+ |
|---|
@@ -33,9 +31,9 @@
-
-
-
Quaestio 123
Prooemium
[44045] IIª-IIae, q. 123 pr. Consequenter,
+
Quaestio 123
Prooemium
[44045] IIª-IIae, q. 123 pr. Consequenter, post iustitiam, considerandum est de fortitudine. Et primo, de ipsa virtute fortitudinis; secundo, de partibus eius; tertio, de dono ei correspondente; quarto, de praeceptis ad ipsam pertinentibus. Circa @@ -1221,12 +1219,12 @@ est circa personam hominis, quam aliquis periculo mortis exponit propter bonum virtutis, iustitia autem et aliae virtutes morales sunt circa alias res exteriores. Ergo fortitudo est praecipua inter -virtutes morales.
[44134] IIª-IIae, q. 123 a. 12 s. c. 1 Sed +virtutes morales.
[44134] IIª-IIae, q. 123 a. 12 s. c. 1 Sed contra est quod Tullius dicit, in I de Offic., in iustitia virtutis splendor est maximus, ex qua viri boni nominantur.
[44135] IIª-IIae, q. 123 a. 12 s. c. 2 Praeterea, philosophus dicit, in I Rhet., necesse est maximas esse virtutes quae maxime aliis utiles sunt. Sed liberalitas -videtur magis utilis quam fortitudo. Ergo est maior virtus.
[44136] IIª-IIae, q. 123 a. 12 co. Respondeo +videtur magis utilis quam fortitudo. Ergo est maior virtus.
[44136] IIª-IIae, q. 123 a. 12 co. Respondeo dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in VI de Trin., in his quae non mole magna sunt, idem est esse maius quod melius. Unde tanto aliqua virtus maior est quanto melior est. Bonum autem @@ -1265,7 +1263,7 @@ particularibus beneficiis. Sed fortitudo habet utilitatem generalem ad conservandum totum iustitiae ordinem. Et ideo philosophus dicit, in I Rhet., quod iusti et fortes maxime amantur, quia sunt -maxime utiles et in bello et in pace.
Quaestio 124
Prooemium
[44142] IIª-IIae, q. 124 pr. Deinde +maxime utiles et in bello et in pace.
Quaestio 124
Prooemium
[44142] IIª-IIae, q. 124 pr. Deinde considerandum est de martyrio. Et circa hoc quaeruntur quinque. Primo, utrum martyrium sit actus virtutis. Secundo, cuius virtutis sit actus. Tertio, de perfectione huius actus. Quarto, de poena @@ -1590,7 +1588,7 @@ Sed bonum divinum, quod est propria causa martyrii, est potius quam humanum. Quia tamen bonum humanum potest effici divinum, ut si referatur in Deum; potest esse quodcumque bonum humanum martyrii -causa secundum quod in Deum refertur.
Quaestio 125
Prooemium
[44185] IIª-IIae, q. 125 pr. Deinde +causa secundum quod in Deum refertur.
Quaestio 125
Prooemium
[44185] IIª-IIae, q. 125 pr. Deinde considerandum est de vitiis oppositis fortitudini. Et primo, de timore; secundo, de intimiditate; tertio, de audacia. Circa primum quaeruntur quatuor. Primo, utrum timor sit peccatum. Secundo, utrum @@ -1798,7 +1796,7 @@ secundum Augustinum, in libro de Lib. Arbit., huiusmodi temporalia sunt minima bona. Quod etiam Peripatetici senserunt. Et ideo contraria eorum sunt quidem timenda, non tamen multum, ut pro eis -recedatur ab eo quod est bonum secundum virtutem.
Quaestio 126
Prooemium
[44218] IIª-IIae, q. 126 pr. Deinde +recedatur ab eo quod est bonum secundum virtutem.
Quaestio 126
Prooemium
[44218] IIª-IIae, q. 126 pr. Deinde considerandum est de vitio intimiditatis. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum intimidum esse sit peccatum. Secundo, utrum opponatur fortitudini.
Articulus 1
[44219] IIª-IIae, q. 126 a. 1 arg. 1 Ad @@ -1898,7 +1896,7 @@ dicendum quod vitium audaciae opponitur fortitudini secundum excessum audaciae, impaviditas autem secundum defectum timoris. Fortitudo autem in utraque passione medium ponit. Unde non est -inconveniens quod secundum diversa habeat diversa extrema.
Quaestio 127
Prooemium
[44235] IIª-IIae, q. 127 pr. Deinde +inconveniens quod secundum diversa habeat diversa extrema.
Quaestio 127
Prooemium
[44235] IIª-IIae, q. 127 pr. Deinde considerandum est de audacia. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum audacia sit peccatum. Secundo, utrum opponatur fortitudini.
Articulus 1
[44236] IIª-IIae, q. 127 a. 1 arg. 1 Ad @@ -1985,7 +1983,7 @@ timiditatem tantum. Sed audacia non semper concomitatur tantum defectum timiditatis. Quia sicut philosophus dicit, in III Ethic., audaces sunt praevolantes et volentes ante pericula, sed in -ipsis discedunt, scilicet prae timore.
Quaestio 128
Prooemium
[44252] IIª-IIae, q. 128 pr. Deinde +ipsis discedunt, scilicet prae timore.
Quaestio 128
Prooemium
[44252] IIª-IIae, q. 128 pr. Deinde considerandum est de partibus fortitudinis. Et primo considerandum est quae sint fortitudinis partes; secundo, de singulis partibus est agendum.
[44253] IIª-IIae, q. 128 arg. 1 Ad primum sic @@ -2143,7 +2141,7 @@ dicendum quod illa quinque quae ponit Aristoteles, deficiunt a vera ratione virtutis, quia etsi conveniant in actu fortitudinis, differunt tamen in motivo, ut supra habitum est. Et ideo non -ponuntur partes fortitudinis, sed quidam fortitudinis modi.
Quaestio 129
Prooemium
[44268] IIª-IIae, q. 129 pr. Deinde +ponuntur partes fortitudinis, sed quidam fortitudinis modi.
Quaestio 129
Prooemium
[44268] IIª-IIae, q. 129 pr. Deinde considerandum est de singulis fortitudinis partibus, ita tamen ut sub quatuor principalibus quas Tullius ponit, alias comprehendamus; nisi quod magnanimitatem, de qua etiam Aristoteles tractat, loco @@ -2679,7 +2677,7 @@ gaudet si illud obtineat, neque multum tristatur si illud amittat. Et ideo, quia magnanimus non aestimat exteriora bona fortunae quasi aliqua magna, inde est quod nec de eis multum extollitur si adsint, -neque in eorum amissione multum deiicitur.
Quaestio 130
Prooemium
[44337] IIª-IIae, q. 130 pr. Deinde +neque in eorum amissione multum deiicitur.
Quaestio 130
Prooemium
[44337] IIª-IIae, q. 130 pr. Deinde considerandum est de vitiis oppositis magnanimitati. Et primo, de illis quae opponuntur sibi per excessum, quae sunt tria, scilicet praesumptio, ambitio, inanis gloria. Secundo, de pusillanimitate, @@ -2807,7 +2805,7 @@ excellentias dictorum factorumque, neglecta honestate, festinum. Et sic patet quod praesumptuosus secundum rei veritatem quandoque deficit a magnanimo, sed secundum apparentiam -in excessu se habet.
Quaestio 131
Prooemium
[44354] IIª-IIae, q. 131 pr. Deinde +in excessu se habet.
Quaestio 131
Prooemium
[44354] IIª-IIae, q. 131 pr. Deinde considerandum est de ambitione. Et circa hoc quaeruntur duo primo, utrum ambitio sit peccatum. Secundo, utrum opponatur magnanimitati per excessum.
Articulus 1
[44355] IIª-IIae, q. 131 a. 1 arg. 1 Ad @@ -2914,7 +2912,7 @@ significatur Iac. II, si introierit in conventum vestrum vir anulum habens aureum, in veste candida, et dixeritis ei, tu sede hic bene, et cetera. Unde ambitio non est circa exteriorem -cultum nisi secundum quod pertinet ad honorem.
Quaestio 132
Prooemium
[44371] IIª-IIae, q. 132 pr. Deinde +cultum nisi secundum quod pertinet ad honorem.
Quaestio 132
Prooemium
[44371] IIª-IIae, q. 132 pr. Deinde considerandum est de inani gloria. Et circa hoc quaeruntur quinque. Primo, utrum appetitus gloriae sit peccatum. Secundo, utrum inanis gloria magnanimitati opponatur. Tertio, utrum sit peccatum mortale. @@ -3226,7 +3224,7 @@ defectum caritatis, qui videtur esse in eo qui praefert inanem gloriam utilitati proximi, dum hoc propter illud facit. Non autem vituperatur aliquis ex hoc quod praesumat eleemosynam facere quasi -aliquid novum.
Quaestio 133
Prooemium
[44412] IIª-IIae, q. 133 pr. Deinde +aliquid novum.
Quaestio 133
Prooemium
[44412] IIª-IIae, q. 133 pr. Deinde considerandum est de pusillanimitate. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum pusillanimitas sit peccatum. Secundo, cui virtuti opponatur.
Articulus 1
[44413] IIª-IIae, q. 133 a. 1 arg. 1 Ad @@ -3362,7 +3360,7 @@ dicendum quod pusillanimitas est gravius peccatum, secundum propriam speciem, quam praesumptio, quia per ipsam recedit homo a bonis, quod est pessimum, ut dicitur in IV Ethic. Sed praesumptio -dicitur esse nequissima ratione superbiae, ex qua procedit.
Quaestio 134
Prooemium
[44433] IIª-IIae, q. 134 pr. Deinde +dicitur esse nequissima ratione superbiae, ex qua procedit.
Quaestio 134
Prooemium
[44433] IIª-IIae, q. 134 pr. Deinde considerandum est de magnificentia et vitiis oppositis. Circa magnificentiam autem quaeruntur quatuor. Primo, utrum magnificentia sit virtus. Secundo, utrum sit virtus specialis. Tertio, quae sit @@ -3606,7 +3604,7 @@ pertinet bene uti ratione in attendendo proportionem sumptus ad opus quod faciendum est. Et hoc praecipue necessarium est propter magnitudinem utriusque, quia nisi diligens consideratio -adhiberetur, immineret periculum magni damni.
Quaestio 135
Prooemium
[44470] IIª-IIae, q. 135 pr. Deinde +adhiberetur, immineret periculum magni damni.
Quaestio 135
Prooemium
[44470] IIª-IIae, q. 135 pr. Deinde considerandum est de vitiis oppositis magnificentiae. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum parvificentia sit vitium. Secundo, de vitio ei opposito.
Articulus 1
[44471] IIª-IIae, q. 135 a. 1 arg. 1 Ad @@ -3714,7 +3712,7 @@ dicendum quod consumptor ex ipsa specie actus opponitur parvifico, inquantum transcendit regulam rationis, a qua parvificus deficit. Nihil tamen prohibet quin hoc ad finem alterius vitii ordinetur, -puta inanis gloria, vel cuiuscumque alterius.
Quaestio 136
Prooemium
[44487] IIª-IIae, q. 136 pr. Deinde +puta inanis gloria, vel cuiuscumque alterius.
Quaestio 136
Prooemium
[44487] IIª-IIae, q. 136 pr. Deinde considerandum est de patientia. Et circa hoc quaeruntur quinque. Primo, utrum patientia sit virtus. Secundo, utrum sit maxima virtutum. Tertio, utrum possit haberi sine gratia. Quarto, utrum @@ -4007,7 +4005,7 @@ videtur importabile, quod diu perseverant in malo, et ideo dicitur quod ex longanimitate supportantur. Sed hoc ipsum quod aliquis ex superbia peccat, importabile videtur, et ideo per patientiam -dicuntur sustineri illi qui ex superbia peccant.
Quaestio 137
Prooemium
[44528] IIª-IIae, q. 137 pr. Deinde +dicuntur sustineri illi qui ex superbia peccant.
Quaestio 137
Prooemium
[44528] IIª-IIae, q. 137 pr. Deinde considerandum est de perseverantia, et de vitiis oppositis. Circa perseverantiam autem quaeruntur quatuor. Primo, utrum perseverantia sit virtus. Secundo, utrum sit pars fortitudinis. Tertio, quomodo @@ -4246,7 +4244,7 @@ ipso quod homo cadit in peccatum, inquantum est de se, facit se in peccato perseverantem, nisi gratia Dei liberetur. Non autem ex hoc quod facit bonum facit se perseverantem in bono, quia de se potens -est peccare. Et ideo ad hoc indiget auxilio gratiae.
Quaestio 138
Prooemium
[44561] IIª-IIae, q. 138 pr. Deinde +est peccare. Et ideo ad hoc indiget auxilio gratiae.
Quaestio 138
Prooemium
[44561] IIª-IIae, q. 138 pr. Deinde considerandum est de vitiis oppositis perseverantiae. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, de mollitie. Secundo, de pertinacia.
Articulus 1
[44562] IIª-IIae, q. 138 a. 1 arg. 1 Ad primum sic proceditur. Videtur quod mollities non opponatur @@ -4356,7 +4354,7 @@ passionum, non tamen proprie laus earum est ex persistendo, sicut laus perseverantiae. Laus vero continentiae magis videtur ex vincendo delectationes. Et ideo pertinacia directe opponitur -perseverantiae.
Quaestio 139
Prooemium
[44578] IIª-IIae, q. 139 pr. Deinde +perseverantiae.
Quaestio 139
Prooemium
[44578] IIª-IIae, q. 139 pr. Deinde considerandum est de dono quod respondet fortitudini, quod est fortitudinis donum. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum fortitudo sit donum. Secundo, quid respondeat ei in beatitudinibus @@ -4448,7 +4446,7 @@ dicendum quod inter fructus ponuntur duo quae sufficienter correspondent dono fortitudinis, scilicet patientia, quae respicit sustinentiam malorum; et longanimitas, quae respicere potest -diuturnam expectationem et operationem bonorum.
Quaestio 140
Prooemium
[44595] IIª-IIae, q. 140 pr. Deinde +diuturnam expectationem et operationem bonorum.
Quaestio 140
Prooemium
[44595] IIª-IIae, q. 140 pr. Deinde considerandum est de praeceptis fortitudinis. Et primo, de praeceptis ipsius fortitudinis. Secundo, de praeceptis partium eius.
Articulus 1
[44596] IIª-IIae, q. 140 a. 1 arg. 1 Ad @@ -4553,14 +4551,14 @@ faciendum. Sed patientia et perseverantia sunt circa minores afflictiones et labores. Et ideo magis sine periculo potest in eis determinari quid sit agendum, maxime in universali.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
|
+ |
|---|
@@ -33,9 +31,9 @@
-
-
-
Quaestio 146
Prooemium
[44802] IIª-IIae, q. 146 pr. Deinde
+
Quaestio 146
Prooemium
[44802] IIª-IIae, q. 146 pr. Deinde considerandum est de partibus subiectivis temperantiae. Et primo, de his quae sunt circa delectationes ciborum; secundo, de his quae sunt circa delectationes venereorum. Circa primum, considerandum @@ -614,7 +612,7 @@ dicendum quod usus vestimentorum est introductus ab arte, usus autem ciborum a natura. Et ideo magis debet esse virtus specialis circa moderationem ciborum quam circa moderationem -vestimentorum.
Quaestio 147
Prooemium
[44821] IIª-IIae, q. 147 pr. Deinde +vestimentorum.
Quaestio 147
Prooemium
[44821] IIª-IIae, q. 147 pr. Deinde considerandum est de ieiunio. Et circa hoc quaeruntur octo. Primo, utrum ieiunium sit actus virtutis. Secundo, cuius virtutis sit actus. Tertio, utrum cadat sub praecepto. Quarto, utrum aliqui @@ -1146,7 +1144,7 @@ consuetudines existunt apud diversos, quas quisque observare debet, secundum morem eorum inter quos conversatur. Unde Hieronymus dicit, de ieiuniis loquens, unaquaeque provincia abundet in suo sensu, -et praecepta maiorum leges apostolicas arbitretur.
Quaestio 148
Prooemium
[44889] IIª-IIae, q. 148 pr. Deinde +et praecepta maiorum leges apostolicas arbitretur.
Quaestio 148
Prooemium
[44889] IIª-IIae, q. 148 pr. Deinde considerandum est de gula. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum gula sit peccatum. Secundo, utrum sit peccatum mortale. Tertio, utrum sit maximum peccatorum. Quarto, de speciebus eius. @@ -1457,7 +1455,7 @@ languoris.
[44938] IIª-IIae, q. 148 a. 6 ad 3 Ad tertium dicendum quod scurrilitas procedit quidem ex actu gulae, non autem ex actu luxuriae, sed ex eius voluntate. Et ideo ad utrumque vitium -potest pertinere.
Quaestio 149
Prooemium
[44939] IIª-IIae, q. 149 pr. Deinde +potest pertinere.
Quaestio 149
Prooemium
[44939] IIª-IIae, q. 149 pr. Deinde considerandum est de sobrietate, et vitio opposito, scilicet ebrietate. Et circa sobrietatem quaeruntur quatuor. Primo, quae sit materia sobrietatis. Secundo, utrum sit specialis virtus. Tertio, @@ -1639,7 +1637,7 @@ Ecclesiae ministris, qui mente devota debent spiritualibus officiis insistere; et regibus, qui per sapientiam debent populum subditum gubernare, specialiter sobrietas indicitur.
[44969] IIª-IIae, q. 149 a. 4 ad arg. Et per -hoc patet responsio ad obiecta.
Quaestio 150
Prooemium
[44970] IIª-IIae, q. 150 pr. Deinde +hoc patet responsio ad obiecta.
Quaestio 150
Prooemium
[44970] IIª-IIae, q. 150 pr. Deinde considerandum est de ebrietate. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum ebrietas sit peccatum. Secundo, utrum sit peccatum mortale. Tertio, utrum sit gravissimum peccatorum. Quarto, utrum @@ -1839,7 +1837,7 @@ dicendum quod concupiscentia non totaliter ligat rationem, sicut ebrietas, nisi forte sit tanta quod faciat hominem insanire. Et tamen passio concupiscentiae diminuit peccatum, quia levius est ex -infirmitate quam ex malitia peccare.
Quaestio 151
Prooemium
[45005] IIª-IIae, q. 151 pr. Deinde +infirmitate quam ex malitia peccare.
Quaestio 151
Prooemium
[45005] IIª-IIae, q. 151 pr. Deinde considerandum est de castitate. Et primo, de ipsa virtute castitatis; secundo, de virginitate, quae est pars castitatis; tertio, de luxuria, quae est vitium oppositum. Circa primum @@ -2042,7 +2040,7 @@ dicendum quod inter vitia intemperantiae praecipue sunt exprobrabilia peccata venerea. Tum propter inobedientiam genitalium membrorum. Tum propter hoc quod ratio ab huiusmodi maxime -absorbetur.
Quaestio 152
Prooemium
[45040] IIª-IIae, q. 152 pr. Deinde +absorbetur.
Quaestio 152
Prooemium
[45040] IIª-IIae, q. 152 pr. Deinde considerandum est de virginitate. Et circa hoc quaeruntur quinque. Primo, in quo consistit virginitas. Secundo, utrum sit licita. Tertio, utrum sit virtus. Quarto, de excellentia eius respectu @@ -2439,7 +2437,7 @@ ideo in pluribus sequuntur agnum. Non tamen oportet quod magis de propinquo, quia aliae virtutes faciunt propinquius inhaerere Deo per imitationem mentis. Canticum autem novum quod solae virgines -cantant, est gaudium quod habent de integritate carnis servata.
Quaestio 153
Prooemium
[45087] IIª-IIae, q. 153 pr. Deinde +cantant, est gaudium quod habent de integritate carnis servata.
Quaestio 153
Prooemium
[45087] IIª-IIae, q. 153 pr. Deinde considerandum est de vitio luxuriae, quod opponitur castitati. Et primo, de ipsa in generali; secundo, de speciebus eius. Circa primum quaeruntur quinque. Primo, quid sit materia luxuriae. @@ -2570,12 +2568,12 @@ peccatum. Et ita luxuria non erit peccatum.
[45106] IIª-IIae, q. 153 a. 3 arg. 3 Praeterea, omne peccatum habet vitium oppositum. Sed luxuriae nullum vitium videtur esse oppositum. Ergo luxuria non est -peccatum.
[45107] IIª-IIae, q. 153 a. 3 s. c. 1 Sed +peccatum.
[45107] IIª-IIae, q. 153 a. 3 s. c. 1 Sed contra est quod causa est potior effectu. Sed vinum prohibetur propter luxuriam, secundum illud apostoli, Ephes. V, nolite inebriari vino, in quo est luxuria. Ergo luxuria est prohibita.
[45108] IIª-IIae, q. 153 a. 3 s. c. 2 -Praeterea, Galat. V, enumeratur inter opera carnis.
[45109] IIª-IIae, q. 153 a. 3 co. Respondeo +Praeterea, Galat. V, enumeratur inter opera carnis.
[45109] IIª-IIae, q. 153 a. 3 co. Respondeo dicendum quod quanto aliquid est magis necessarium, tanto magis oportet ut circa illud rationis ordo servetur. Unde per consequens magis est vitiosum si ordo rationis praetermittatur. Usus autem @@ -2734,7 +2732,7 @@ in verba ludicra. Quarto, quantum ad sententiam verborum, quam pervertit luxuria, propter caecitatem mentis quam causat. Et sic prorumpit in stultiloquia, utpote cum suis verbis praefert -delectationes quas appetit, quibuscumque aliis rebus.
Quaestio 154
Prooemium
[45131] IIª-IIae, q. 154 pr. Deinde +delectationes quas appetit, quibuscumque aliis rebus.
Quaestio 154
Prooemium
[45131] IIª-IIae, q. 154 pr. Deinde considerandum est de luxuriae partibus. Et circa hoc quaeruntur duodecim. Primo, de divisione partium luxuriae. Secundo, utrum fornicatio simplex sit peccatum mortale. Tertio, utrum sit maximum @@ -2869,7 +2867,7 @@ salutem generis. Sed non omnis inordinatus usus ciborum est peccatum mortale. Ergo nec omnis inordinatus concubitus. Quod maxime videtur de fornicatione simplici, quae minima est inter -species enumeratas.
[45152] IIª-IIae, q. 154 a. 2 s. c. 1 Sed +species enumeratas.
[45152] IIª-IIae, q. 154 a. 2 s. c. 1 Sed contra est quod dicitur Tobiae IV, attende tibi ab omni fornicatione, et praeter uxorem tuam, non patiaris crimen scire. Crimen autem importat peccatum mortale. Ergo fornicatio, @@ -2884,7 +2882,7 @@ talem de periurio poenitentiam imponi debere qualem de adulterio et fornicatione, et de homicidio sponte commisso, et de ceteris criminalibus vitiis. Ergo fornicatio simplex est peccatum -criminale, sive mortale.
[45155] IIª-IIae, q. 154 a. 2 co. Respondeo +criminale, sive mortale.
[45155] IIª-IIae, q. 154 a. 2 co. Respondeo dicendum quod absque omni dubio tenendum est quod fornicatio simplex sit peccatum mortale, non obstante quod Deut. XXIII, super illud, non erit meretrix etc., dicit Glossa, ad eas prohibet @@ -3055,7 +3053,7 @@ Praeterea, illa quae sunt secundum se peccata mortalia, nunquam possunt bene fieri. Sed oscula et tactus et huiusmodi possunt quandoque fieri absque peccato. Ergo non sunt secundum se peccata -mortalia.
[45173] IIª-IIae, q. 154 a. 4 s. c. 1 Sed +mortalia.
[45173] IIª-IIae, q. 154 a. 4 s. c. 1 Sed contra, minus est aspectus libidinosus quam tactus, amplexus vel osculum. Sed aspectus libidinosus est peccatum mortale, secundum illud Matth. V, qui viderit mulierem ad concupiscendum eam, iam @@ -3065,7 +3063,7 @@ ipse concubitus, ipse amplexus, ipsa confabulatio et osculatio, et coniacentium duorum turpis et foeda dormitio, quantum dedecoris et criminis confitentur. Ergo per praedicta homo fit reus -criminis, idest peccati mortalis.
[45175] IIª-IIae, q. 154 a. 4 co. Respondeo +criminis, idest peccati mortalis.
[45175] IIª-IIae, q. 154 a. 4 co. Respondeo dicendum quod aliquid dicitur esse peccatum mortale dupliciter. Uno modo, secundum speciem suam. Et hoc modo osculum, amplexus vel tactus, secundum suam rationem non nominant peccatum mortale. @@ -3657,14 +3655,14 @@ concumbendi. Magis autem si non sit debitum vas, quam si sit inordinatio secundum aliqua alia pertinentia ad modum concubitus.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
 |
+ |
|---|
@@ -33,9 +31,9 @@
-
-
-
Quaestio 16
Prooemium
Quaestio 16
Prooemium
[47555] IIIª q. 16 pr. Deinde considerandum est de his quae consequuntur unionem. Et primo, quantum ad ea quae conveniunt Christo secundum se; secundo, de his quae conveniunt Christo per @@ -1251,7 +1249,7 @@ persona filii, ita etiam non est per se hypostasis vel suppositum vel res naturae. Et ideo in sensu in quo negatur ista, Christus, secundum quod homo, est persona, oportet etiam negari omnes -alias.
Quaestio 17
Prooemium
Quaestio 17
Prooemium
[47656] IIIª q. 17 pr. Deinde considerandum est de his quae pertinent ad unitatem in Christo in communi. Nam de his quae pertinent ad unitatem vel pluralitatem in speciali, suis locis @@ -1466,7 +1464,7 @@ quod est, sed ut quo aliquid est. Et ideo ipsum esse est personae subsistentis, secundum quod habet habitudinem ad talem naturam, cuius habitudinis causa est anima inquantum perficit humanam -naturam informando corpus.
Quaestio 18
Prooemium
Quaestio 18
Prooemium
[47683] IIIª q. 18 pr. Deinde considerandum est de unitate quantum ad voluntatem. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum in Christo sit alia voluntas divina, et alia humana. Secundo, utrum in @@ -1884,7 +1882,7 @@ melius quod per eius passionem impleretur voluntas divina circa salutem generis humani. Fuit tamen in Christo agonia quantum ad partem sensitivam, secundum quod importat timorem infortunii -imminentis, ut dicit Damascenus, in III libro.
Quaestio 19
Quaestio 19
Prooemium
[47734] IIIª q. 19 pr. Deinde considerandum est de unitate operationis Christi. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum in Christo sit una operatio divinitatis et humanitatis, vel plures. @@ -2240,7 +2238,7 @@ Christo incorporamur, secundum illud Galat. III, omnes quotquot in Christo baptizati estis, Christum induistis. Et hoc ipsum est gratiae, quod homini conceditur regenerari in Christo. Et sic -salus hominis est ex gratia.
Quaestio 20
Quaestio 20
Prooemium
[47772] IIIª q. 20 pr. Deinde considerandum est de his quae conveniunt Christo per comparationem ad patrem. Quorum quaedam dicuntur de ipso secundum habitudinem ipsius ad patrem, puta quod @@ -2356,7 +2354,7 @@ subiectus sibi ipsi, vel servus sui ipsius, aut maior seipso, propter hoc quod corpus eius subiectum est animae. Ergo neque Christus dicitur subiectus sibi ipsi propter hoc quod eius -humanitas subiecta est divinitati ipsius.
[47784] IIIª q. 20 a. 2 s. c. 1 Sed contra +humanitas subiecta est divinitati ipsius.
[47784] IIIª q. 20 a. 2 s. c. 1 Sed contra est quod Augustinus dicit, in I de Trin., veritas ostendit, secundum istum modum, quo scilicet pater maior est Christo secundum humanam naturam, etiam seipso minorem filium.
[47785] IIIª q. 20 a. 2 s. c. 2 Praeterea, @@ -2369,7 +2367,7 @@ illud Ioan. XX, ascendo ad patrem meum et patrem vestrum, Deum meum et Deum vestrum. Sed quicumque est servus patris, est servus filii, alioquin non omnia quae sunt patris essent filii. -Ergo Christus est servus sui ipsius, et sibi subditus.
[47787] IIIª q. 20 a. 2 co. Respondeo +Ergo Christus est servus sui ipsius, et sibi subditus.
[47787] IIIª q. 20 a. 2 co. Respondeo dicendum quod, sicut dictum est, esse dominum et servum attribuitur personae vel hypostasi secundum aliquam naturam. Cum ergo Christus dicitur esse dominus vel servus sui ipsius, vel quod verbum Dei est @@ -2414,7 +2412,7 @@ partes.
[47791] IIIª q. 20 a. 2 ad 4 Ad alia autem argumenta patet responsio ex dictis. Nam Augustinus asserit filium seipso minorem, vel sibi subiectum, secundum humanam naturam, non -secundum diversitatem suppositorum.
Quaestio 21
Quaestio 21
Prooemium
[47792] IIIª q. 21 pr. Deinde considerandum est de oratione Christi. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum Christo conveniat orare. Secundo, utrum conveniat sibi secundum suam @@ -2662,7 +2660,7 @@ dicendum quod, cum dicit, clamabo et non exaudies, intelligendum est quantum ad affectum sensualitatis, quae mortem refugiebat. Exauditur tamen quantum ad affectum rationis, ut dictum -est.
Quaestio 22
Prooemium
Quaestio 22
Prooemium
[47827] IIIª q. 22 pr. Deinde considerandum est de sacerdotio Christi. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum conveniat Christo esse sacerdotem. Secundo, de hostia huius @@ -3031,7 +3029,7 @@ est filio Dei, qui in terris est sine patre, et in caelis sine matre et sine genealogia, secundum illud Isaiae LIII, generationem eius quis enarrabit? Et secundum divinitatem -neque principium neque finem habet dierum.
Quaestio 23
Quaestio 23
Prooemium
[47875] IIIª q. 23 pr. Deinde considerandum est an adoptio Christo conveniat. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum Deo conveniat filios adoptare. Secundo, utrum hoc conveniat soli @@ -3235,7 +3233,7 @@ veritatis.
[47907] IIIª q. 23 a. 4 ad 3 Ad tertium dicendum quod esse creaturam, et etiam servitus vel subiectio ad Deum, non solum respicit personam, sed etiam naturam, quod non -potest dici de filiatione. Et ideo non est similis ratio.
Quaestio 24
Quaestio 24
Prooemium
[47908] IIIª q. 24 pr. Deinde considerandum est de praedestinatione Christi. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum sit praedestinatus. Secundo, utrum sit praedestinatus @@ -3480,7 +3478,7 @@ dicendum quod, si Christus non fuisset incarnandus, Deus praeordinasset homines salvari per aliam causam. Sed quia praeordinavit incarnationem Christi, simul cum hoc praeordinavit ut -esset causa nostrae salutis.
Quaestio 25
Quaestio 25
Prooemium
[47940] IIIª q. 25 pr. Deinde considerandum est de his quae pertinent ad Christum in comparatione ad nos. Et primo, de adoratione Christi, qua scilicet nos eum adoramus; secundo, de hoc @@ -3835,7 +3833,7 @@ dicendum quod corpus mortuum alicuius sancti non est idem numero quod primo fuerit dum viveret, propter diversitatem formae, quae est anima, est tamen idem identitate materiae, quae est iterum suae -formae unienda.
Quaestio 26
Prooemium
Quaestio 26
Prooemium
[47990] IIIª q. 26 pr. Deinde considerandum est de hoc quod Christus dicitur mediator Dei et hominum. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, utrum esse mediatorem Dei et hominum sit proprium @@ -3964,14 +3962,14 @@ Christo secundum quod est Deus, tamen satisfacere pro peccato humani generis convenit ei secundum quod homo. Et secundum hoc dicitur Dei et hominum mediator.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
|
+ |
|---|
@@ -33,9 +31,9 @@
-
-
-
Quaestio 60
Prooemium
Quaestio 60
Prooemium
[49539] IIIª q. 60 pr. Post considerationem eorum quae pertinent ad mysteria verbi incarnati, considerandum est de Ecclesiae sacramentis, quae ab ipso verbo incarnato efficaciam @@ -904,7 +902,7 @@ sicut patet de negatione praeposita vel postposita signo. Si autem sit talis transpositio quae sensum locutionis non variat, non tollitur veritas sacramenti, secundum quod philosophus dicit quod -nomina et verba transposita idem significant.
Quaestio 61
Quaestio 61
Prooemium
[49604] IIIª q. 61 pr. Deinde considerandum est de necessitate sacramentorum. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum sacramenta sint necessaria ad salutem humanam. Secundo, utrum @@ -1131,7 +1129,7 @@ non ostenditur aliqua mutatio esse circa Deum ex hoc quod alia sacramenta instituit post Christi adventum, et alia tempore legis; quia illa fuerunt congrua gratiae praefigurandae, haec autem sunt -congrua gratiae praesentialiter demonstrandae.
Quaestio 62
Quaestio 62
Prooemium
[49637] IIIª q. 62 pr. Deinde considerandum est de effectu sacramentorum. Et primo, de effectu eius principali, qui est gratia; secundo de effectu secundario, qui est character. Circa @@ -1540,7 +1538,7 @@ iustificantis, unde apostolus dicit, Rom. IV, quod Abraham accepit signum circumcisionis, signaculum iustitiae fidei. Et ideo in circumcisione conferebatur gratia inquantum erat signum -passionis Christi futurae, ut infra patebit.
Quaestio 63
Quaestio 63
Prooemium
[49688] IIIª q. 63 pr. Deinde considerandum est de alio effectu sacramentorum, qui est character. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum ex sacramentis causetur character aliquis in @@ -1926,7 +1924,7 @@ dicendum quod, licet character sit res et sacramentum, non tamen oportet id quod est res et sacramentum, esse characterem. Quid autem sit res et sacramentum in aliis sacramentis, infra -dicetur.
Quaestio 64
Prooemium
Quaestio 64
Prooemium
[49739] IIIª q. 64 pr. Deinde considerandum est de causis sacramentorum, sive per auctoritatem sive per ministerium. Et circa hoc quaeruntur decem. Primo, utrum solus Deus interius operetur in @@ -2532,7 +2530,7 @@ pervertitur id quod agit in sacramentis inquantum est opus eius, non inquantum est opus Christi, cuius est minister. Et est simile si minister alicuius hominis prava intentione deferret pauperibus -eleemosynam, quam dominus recta intentione mandaret.
Quaestio 65
Quaestio 65
Prooemium
[49820] IIIª q. 65 pr. Deinde considerandum est de numero sacramentorum. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum sint septem sacramenta. Secundo, de ordine eorum ad invicem. Tertio, de @@ -2559,7 +2557,7 @@ luxuria non est gravius inter cetera peccata, ut patet ex his quae in secunda parte dicta sunt. Sed contra alia peccata non instituitur aliquod sacramentum. Ergo neque contra luxuriam debuit -institui sacramentum matrimonii.
[49826] IIIª q. 65 a. 1 s. c. 1 Sed contra, +institui sacramentum matrimonii.
[49826] IIIª q. 65 a. 1 s. c. 1 Sed contra, videtur quod sint plura sacramenta. Sacramenta enim dicuntur quaedam sacra signa. Sed multae aliae sanctificationes fiunt in Ecclesia secundum sensibilia signa, sicut aqua benedicta, @@ -2572,7 +2570,7 @@ tria sunt genera peccatorum, originale, mortale et veniale. Sed contra originale peccatum ordinatur Baptismus; contra mortale autem poenitentia. Ergo deberet esse aliud, praeter septem, quod -ordinetur contra veniale.
[49829] IIIª q. 65 a. 1 co. Respondeo +ordinetur contra veniale.
[49829] IIIª q. 65 a. 1 co. Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, ordinantur sacramenta Ecclesiae ad duo, scilicet, ad perficiendum hominem in his quae pertinent ad cultum Dei secundum religionem Christianae vitae; et @@ -2868,14 +2866,14 @@ non curat accipere sacramentum quod non est de necessitate salutis. Alioquin qui non accipiunt ordinem, et qui non contrahunt matrimonium, contemnerent huiusmodi sacramenta.
-
-
+
© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad hanc editionem
Iura omnia asservantur
-OCLC nr. 49644264 +OCLC nr. 49644264
|
+ |
|---|
@@ -33,9 +31,9 @@
-
-
-
Quaestio 84
Prooemium
Quaestio 84
Prooemium
[51204] IIIª q. 84 pr. Consequenter considerandum est de sacramento poenitentiae. Circa quod primo considerandum est de ipsa poenitentia; secundo, de effectu ipsius; tertio, de partibus eius; @@ -1185,7 +1183,7 @@ dicendum quod Augustinus, in libro de poenitentia, dicit quod constat Deo multum displicere peccata, qui semper praesto est ea destruere, ne solvatur quod creavit, ne corrumpatur quod -amavit, scilicet per desperationem.
Quaestio 85
Quaestio 85
Prooemium
[51297] IIIª q. 85 pr. Deinde considerandum est de poenitentia secundum quod est virtus. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum poenitentia sit virtus. Secundo, utrum sit virtus @@ -1536,7 +1534,7 @@ ipsa, nam in iustificatione impii simul cum motu liberi arbitrii in Deum et in peccatum, est remissio culpae et infusio gratiae, cum qua simul infunduntur omnes virtutes, ut in secunda parte habitum -est.
Quaestio 86
Prooemium
Quaestio 86
Prooemium
[51350] IIIª q. 86 pr. Deinde considerandum est de effectu poenitentiae. Et primo, quantum ad remissionem peccatorum mortalium; secundo, quantum ad remissionem peccatorum venialium; @@ -1951,7 +1949,7 @@ est principalior causa remissionis culpae quam poenitentiae sacramentum. Sciendum tamen quod etiam in veteri lege et in lege naturae erat aliqualiter sacramentum poenitentiae, ut supra dictum -est.
Quaestio 87
Prooemium
Quaestio 87
Prooemium
[51404] IIIª q. 87 pr. Deinde considerandum est de remissione venialium peccatorum. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum sine poenitentia peccatum veniale possit dimitti. @@ -2162,7 +2160,7 @@ per quem possunt omnia peccata venialia dimitti. Sed peccatum mortale excludit totaliter habitum gratiae, sine quo nullum peccatum mortale vel veniale remittitur. Et ideo non est similis -ratio.
Quaestio 88
Prooemium
Quaestio 88
Prooemium
[51437] IIIª q. 88 pr. Deinde considerandum est de reditu peccatorum post poenitentiam dimissorum. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum peccata per poenitentiam dimissa redeant @@ -2194,7 +2192,7 @@ Rom. IV, inducentem illud Psalmi, beati quorum remissae sunt iniquitates et quorum tecta sunt peccata. Sed per peccatum mortale sequens gratia tollitur. Ergo peccata quae fuerant prius -commissa, remanent detecta. Et ita videtur quod redeant.
[51442] IIIª q. 88 a. 1 s. c. 1 Sed contra +commissa, remanent detecta. Et ita videtur quod redeant.
[51442] IIIª q. 88 a. 1 s. c. 1 Sed contra est quod apostolus dicit, Rom. XI, sine poenitentia sunt dona Dei, et vocatio. Sed peccata poenitentis sunt remissa per donum Dei. Ergo per peccatum sequens non redeunt dimissa peccata, quasi @@ -2202,7 +2200,7 @@ Augustinus dicit, in libro responsionum prosperi, qui recedit a Christo et alienatus a gratia finit hanc vitam, quid nisi in perditionem vadit? Sed non in id quod dimissum est recidit, nec pro -originali peccato damnabitur.
[51444] IIIª q. 88 a. 1 co. Respondeo +originali peccato damnabitur.
[51444] IIIª q. 88 a. 1 co. Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, in peccato mortali sunt duo, scilicet aversio a Deo, et conversio ad bonum creatum. Quidquid autem est aversionis in peccato mortali secundum se consideratum, @@ -2460,7 +2458,7 @@ responsio ad obiecta. Nam primae rationes concludunt quod ingratitudo secundum se sit quaedam species peccati. Ultima autem ratio concludit quod ingratitudo secundum quod invenitur in omni -peccato, non sit speciale peccatum.
Quaestio 89
Quaestio 89
Prooemium
[51471] IIIª q. 89 pr. Deinde considerandum est de recuperatione virtutum per poenitentiam. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum per poenitentiam restituantur virtutes. Secundo, @@ -2861,7 +2859,7 @@ si tradidero corpus meum ita ut ardeam, caritatem autem non habuero, nihil mihi prodest, intelligatur ad regnum caelorum obtinendum, non ad extremi iudicii supplicium tolerabilius -subeundum.
Quaestio 90
Prooemium
Quaestio 90
Prooemium
[51521] IIIª q. 90 pr. Deinde considerandum est de partibus poenitentiae. Et primo, in generali; secundo, in speciali de singulis. Circa primum quaeruntur quatuor. Primo, utrum poenitentia @@ -3071,14 +3069,14 @@ mortalibus. Et quia veniale sine mortali dimitti non potest, ut supra dictum est; ideo ante Baptismum non distinguitur poenitentia mortalium et venialium.