Mercurial > hg > Aquinas
diff summa/latin/sth1015.html @ 53:d777cc3962f2
div-wrapped
| author | ht |
|---|---|
| date | Mon, 28 Dec 2009 13:00:58 +0000 |
| parents | 544e12f679ad |
| children |
line wrap: on
line diff
--- a/summa/latin/sth1015.html Sun Dec 27 22:45:01 2009 +0000 +++ b/summa/latin/sth1015.html Mon Dec 28 13:00:58 2009 +0000 @@ -1,697 +1,667 @@ -<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" - "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> -<html lang="LA" xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA"> +<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?> +<!DOCTYPE html + PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "file:///c:/cygwin/usr/local/share/lib/xml/xhtml1-transitional.dtd"> +<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="LA" lang="LA"> <head> -<meta name="generator" content= -"HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" /> -<meta http-equiv="Content-Type" content= -"text/html; charset=us-ascii" /> -<meta http-equiv="Content-Style-Type" content="text/css" /> -<meta http-equiv="Content-Script-Type" content="text/javascript" /> -<meta name="keywords" content= -"Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" /> -<meta name="language" content="Latin" /> -<meta name="security" content="public" /> -<meta name="owner" content="ealarcon@unav.es" /> -<meta name="author" content="Enrique Alarcón" /> -<meta name="abstract" content="" /> -<link rel="stylesheet" media="screen" href="vscreen.css" type= -"text/css" /> -<link rel="stylesheet" media="print" href="vprint.css" type= -"text/css" /> -<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Iª q. 15-27</title> +<meta content="HTML Tidy for Windows (vers 1st February 2005), see www.w3.org" name="generator"/> +<meta content="text/html; charset=us-ascii" http-equiv="Content-Type"/> +<meta content="text/css" http-equiv="Content-Style-Type"/> +<meta content="text/javascript" http-equiv="Content-Script-Type"/> +<meta content="Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Corpus Thomisticum" name="keywords"/> +<meta content="Latin" name="language"/> +<meta content="public" name="security"/> +<meta content="ealarcon@unav.es" name="owner"/> +<meta content="Enrique Alarcón" name="author"/> +<meta content="" name="abstract"/> +<link type="text/css" href="vscreen.css" media="screen" rel="stylesheet"/> +<link type="text/css" href="vprint.css" media="print" rel="stylesheet"/> +<title>Thomas de Aquino, Summa Theologiae, Iª q. 15-27</title> </head> -<body> -<a href="http://www.corpusthomisticum.org/"></a> -<div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div> -<div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div> -<div class="uno">Summa Theologiae</div> -<div class="dos">prima pars a quaestione XV ad quaestionem -XXVII</div> -<br /> -<div class="centro"> -<table align="center" summary="Imago"> +<body><a href="http://www.corpusthomisticum.org/"/><div class="tres">CORPUS THOMISTICUM</div><div class="uno">Sancti Thomae de Aquino</div><div class="uno">Summa Theologiae</div><div class="dos">prima pars a quaestione XV ad quaestionem +XXVII</div><div class="centro"> +<table summary="Imago" align="center"> <tr> -<th><img src="icons/ghent190.jpg" width="120" height="190" border= -"0" alt="Thomas de Aquino a Justo Ghent depictus" align= -"middle" /></th> +<th><img align="middle" alt="Thomas de Aquino a Justo Ghent depictus" border="0" height="190" width="120" src="icons/ghent190.jpg"/></th> </tr> </table> -<br /> -<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1888 editum<br /> +<br/> +<span class="tres">Textum Leoninum Romae 1888 editum<br/> ac automato translatum a Roberto Busa SJ in taenias -magneticas<br /> -denuo recognovit Enrique Alarcón atque instruxit<br /> -<br /></span><br /> -<hr /> -<br /> -<p><a href="sth1003.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19" -height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> -<a href="sth1028.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19" -height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p> -<script language="JavaScript" type="text/javascript"> -//<![CDATA[ -<!-- +magneticas<br/> +denuo recognovit Enrique Alarcón atque instruxit<br/> +<br/></span><br/> +<hr/> +<br/> +<p><a href="sth1003.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a> +<a href="sth1028.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p> +<script type="text/javascript" language="JavaScript"> +// +<!-- // original code by Bill Trefzger 12/12/96; revised by Enrique Alarcon 12/9/2000 function go(){if(document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value !="none"){location=document.selecter.select1.options[document.selecter.select1.selectedIndex].value}} -document.write('<FORM NAME="selecter"><SELECT NAME="select1">'); -document.write('<OPTION VALUE="none">INDEX'); -document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------'); -document.write('<OPTION VALUE="index.html">Corpus Thomisticum'); -document.write('<OPTION VALUE="iopera.html">Opera omnia'); -document.write('<OPTION VALUE="zbiblia.html">Bibliographia Thomistica'); -document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------'); -document.write('<OPTION VALUE="#29019">Iª q. 15 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29020">Iª q. 15 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29021">Iª q. 15 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29022">Iª q. 15 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29023">Iª q. 15 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29024">Iª q. 15 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29025">Iª q. 15 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29026">Iª q. 15 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29027">Iª q. 15 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29028">Iª q. 15 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29029">Iª q. 15 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29030">Iª q. 15 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29031">Iª q. 15 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29032">Iª q. 15 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29033">Iª q. 15 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29034">Iª q. 15 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29035">Iª q. 15 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29036">Iª q. 15 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29037">Iª q. 15 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29038">Iª q. 15 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29039">Iª q. 15 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29040">Iª q. 15 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29041">Iª q. 15 a. 3 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29042">Iª q. 15 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29043">Iª q. 15 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29044">Iª q. 15 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29045">Iª q. 15 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29046">Iª q. 15 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29047">Iª q. 15 a. 3 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29048">Iª q. 16 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29049">Iª q. 16 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29050">Iª q. 16 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29051">Iª q. 16 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29052">Iª q. 16 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29053">Iª q. 16 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29054">Iª q. 16 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29055">Iª q. 16 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29056">Iª q. 16 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29057">Iª q. 16 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29058">Iª q. 16 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29059">Iª q. 16 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29060">Iª q. 16 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29061">Iª q. 16 a. 2 ad'); -document.write('<OPTION VALUE="#29062">Iª q. 16 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29063">Iª q. 16 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29064">Iª q. 16 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29065">Iª q. 16 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29066">Iª q. 16 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29067">Iª q. 16 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29068">Iª q. 16 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29069">Iª q. 16 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29070">Iª q. 16 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29071">Iª q. 16 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29072">Iª q. 16 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29073">Iª q. 16 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29074">Iª q. 16 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29075">Iª q. 16 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29076">Iª q. 16 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29077">Iª q. 16 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29078">Iª q. 16 a. 5 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29079">Iª q. 16 a. 5 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29080">Iª q. 16 a. 5 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29081">Iª q. 16 a. 5 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29082">Iª q. 16 a. 5 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29083">Iª q. 16 a. 5 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29084">Iª q. 16 a. 5 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29085">Iª q. 16 a. 5 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29086">Iª q. 16 a. 6 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29087">Iª q. 16 a. 6 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29088">Iª q. 16 a. 6 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29089">Iª q. 16 a. 6 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29090">Iª q. 16 a. 6 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29091">Iª q. 16 a. 6 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29092">Iª q. 16 a. 7 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29093">Iª q. 16 a. 7 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29094">Iª q. 16 a. 7 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29095">Iª q. 16 a. 7 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29096">Iª q. 16 a. 7 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29097">Iª q. 16 a. 7 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29098">Iª q. 16 a. 7 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29099">Iª q. 16 a. 7 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29100">Iª q. 16 a. 7 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29101">Iª q. 16 a. 7 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29102">Iª q. 16 a. 8 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29103">Iª q. 16 a. 8 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29104">Iª q. 16 a. 8 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29105">Iª q. 16 a. 8 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29106">Iª q. 16 a. 8 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29107">Iª q. 16 a. 8 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29108">Iª q. 16 a. 8 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29109">Iª q. 16 a. 8 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29110">Iª q. 16 a. 8 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29111">Iª q. 16 a. 8 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29112">Iª q. 17 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29113">Iª q. 17 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29114">Iª q. 17 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29115">Iª q. 17 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29116">Iª q. 17 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29117">Iª q. 17 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29118">Iª q. 17 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29119">Iª q. 17 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29120">Iª q. 17 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29121">Iª q. 17 a. 1 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29122">Iª q. 17 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29123">Iª q. 17 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29124">Iª q. 17 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29125">Iª q. 17 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29126">Iª q. 17 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29127">Iª q. 17 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29128">Iª q. 17 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29129">Iª q. 17 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29130">Iª q. 17 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29131">Iª q. 17 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29132">Iª q. 17 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29133">Iª q. 17 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29134">Iª q. 17 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29135">Iª q. 17 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29136">Iª q. 17 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29137">Iª q. 17 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29138">Iª q. 17 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29139">Iª q. 17 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29140">Iª q. 17 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29141">Iª q. 17 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29142">Iª q. 17 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29143">Iª q. 17 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29144">Iª q. 18 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29145">Iª q. 18 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29146">Iª q. 18 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29147">Iª q. 18 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29148">Iª q. 18 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29149">Iª q. 18 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29150">Iª q. 18 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29151">Iª q. 18 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29152">Iª q. 18 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29153">Iª q. 18 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29154">Iª q. 18 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29155">Iª q. 18 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29156">Iª q. 18 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29157">Iª q. 18 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29158">Iª q. 18 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29159">Iª q. 18 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29160">Iª q. 18 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29161">Iª q. 18 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29162">Iª q. 18 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29163">Iª q. 18 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29164">Iª q. 18 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29165">Iª q. 18 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29166">Iª q. 18 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29167">Iª q. 18 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29168">Iª q. 18 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29169">Iª q. 18 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29170">Iª q. 18 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29171">Iª q. 18 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29172">Iª q. 18 a. 4 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29173">Iª q. 18 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29174">Iª q. 18 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29175">Iª q. 18 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29176">Iª q. 18 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29177">Iª q. 18 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29178">Iª q. 18 a. 4 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29179">Iª q. 19 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29180">Iª q. 19 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29181">Iª q. 19 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29182">Iª q. 19 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29183">Iª q. 19 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29184">Iª q. 19 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29185">Iª q. 19 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29186">Iª q. 19 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29187">Iª q. 19 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29188">Iª q. 19 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29189">Iª q. 19 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29190">Iª q. 19 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29191">Iª q. 19 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29192">Iª q. 19 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29193">Iª q. 19 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29194">Iª q. 19 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29195">Iª q. 19 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29196">Iª q. 19 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29197">Iª q. 19 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29198">Iª q. 19 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29199">Iª q. 19 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29200">Iª q. 19 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29201">Iª q. 19 a. 3 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29202">Iª q. 19 a. 3 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29203">Iª q. 19 a. 3 arg. 6'); -document.write('<OPTION VALUE="#29204">Iª q. 19 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29205">Iª q. 19 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29206">Iª q. 19 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29207">Iª q. 19 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29208">Iª q. 19 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29209">Iª q. 19 a. 3 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29210">Iª q. 19 a. 3 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29211">Iª q. 19 a. 3 ad 6'); -document.write('<OPTION VALUE="#29212">Iª q. 19 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29213">Iª q. 19 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29214">Iª q. 19 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29215">Iª q. 19 a. 4 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29216">Iª q. 19 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29217">Iª q. 19 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29218">Iª q. 19 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29219">Iª q. 19 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29220">Iª q. 19 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29221">Iª q. 19 a. 4 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29222">Iª q. 19 a. 5 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29223">Iª q. 19 a. 5 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29224">Iª q. 19 a. 5 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29225">Iª q. 19 a. 5 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29226">Iª q. 19 a. 5 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29227">Iª q. 19 a. 5 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29228">Iª q. 19 a. 5 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29229">Iª q. 19 a. 5 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29230">Iª q. 19 a. 6 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29231">Iª q. 19 a. 6 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29232">Iª q. 19 a. 6 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29233">Iª q. 19 a. 6 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29234">Iª q. 19 a. 6 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29235">Iª q. 19 a. 6 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29236">Iª q. 19 a. 6 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29237">Iª q. 19 a. 6 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29238">Iª q. 19 a. 7 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29239">Iª q. 19 a. 7 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29240">Iª q. 19 a. 7 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29241">Iª q. 19 a. 7 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29242">Iª q. 19 a. 7 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29243">Iª q. 19 a. 7 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29244">Iª q. 19 a. 7 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29245">Iª q. 19 a. 7 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29246">Iª q. 19 a. 7 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29247">Iª q. 19 a. 7 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29248">Iª q. 19 a. 8 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29249">Iª q. 19 a. 8 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29250">Iª q. 19 a. 8 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29251">Iª q. 19 a. 8 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29252">Iª q. 19 a. 8 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29253">Iª q. 19 a. 8 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29254">Iª q. 19 a. 8 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29255">Iª q. 19 a. 8 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29256">Iª q. 19 a. 9 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29257">Iª q. 19 a. 9 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29258">Iª q. 19 a. 9 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29259">Iª q. 19 a. 9 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29260">Iª q. 19 a. 9 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29261">Iª q. 19 a. 9 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29262">Iª q. 19 a. 9 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29263">Iª q. 19 a. 9 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29264">Iª q. 19 a. 10 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29265">Iª q. 19 a. 10 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29266">Iª q. 19 a. 10 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29267">Iª q. 19 a. 10 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29268">Iª q. 19 a. 10 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29269">Iª q. 19 a. 10 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29270">Iª q. 19 a. 11 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29271">Iª q. 19 a. 11 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29272">Iª q. 19 a. 11 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29273">Iª q. 19 a. 11 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29274">Iª q. 19 a. 11 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29275">Iª q. 19 a. 11 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29276">Iª q. 19 a. 12 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29277">Iª q. 19 a. 12 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29278">Iª q. 19 a. 12 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29279">Iª q. 19 a. 12 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29280">Iª q. 19 a. 12 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29281">Iª q. 19 a. 12 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29282">Iª q. 19 a. 12 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29283">Iª q. 19 a. 12 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29284">Iª q. 19 a. 12 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29285">Iª q. 20 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29286">Iª q. 20 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29287">Iª q. 20 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29288">Iª q. 20 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29289">Iª q. 20 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29290">Iª q. 20 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29291">Iª q. 20 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29292">Iª q. 20 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29293">Iª q. 20 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29294">Iª q. 20 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29295">Iª q. 20 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29296">Iª q. 20 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29297">Iª q. 20 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29298">Iª q. 20 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29299">Iª q. 20 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29300">Iª q. 20 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29301">Iª q. 20 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29302">Iª q. 20 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29303">Iª q. 20 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29304">Iª q. 20 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29305">Iª q. 20 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29306">Iª q. 20 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29307">Iª q. 20 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29308">Iª q. 20 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29309">Iª q. 20 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29310">Iª q. 20 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29311">Iª q. 20 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29312">Iª q. 20 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29313">Iª q. 20 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29314">Iª q. 20 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29315">Iª q. 20 a. 4 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29316">Iª q. 20 a. 4 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29317">Iª q. 20 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29318">Iª q. 20 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29319">Iª q. 20 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29320">Iª q. 20 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29321">Iª q. 20 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29322">Iª q. 20 a. 4 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29323">Iª q. 20 a. 4 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29324">Iª q. 21 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29325">Iª q. 21 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29326">Iª q. 21 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29327">Iª q. 21 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29328">Iª q. 21 a. 1 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29329">Iª q. 21 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29330">Iª q. 21 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29331">Iª q. 21 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29332">Iª q. 21 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29333">Iª q. 21 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29334">Iª q. 21 a. 1 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29335">Iª q. 21 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29336">Iª q. 21 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29337">Iª q. 21 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29338">Iª q. 21 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29339">Iª q. 21 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29340">Iª q. 21 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29341">Iª q. 21 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29342">Iª q. 21 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29343">Iª q. 21 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29344">Iª q. 21 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29345">Iª q. 21 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29346">Iª q. 21 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29347">Iª q. 21 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29348">Iª q. 21 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29349">Iª q. 21 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29350">Iª q. 21 a. 4 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29351">Iª q. 21 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29352">Iª q. 21 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29353">Iª q. 21 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29354">Iª q. 21 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29355">Iª q. 21 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29356">Iª q. 21 a. 4 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29357">Iª q. 22 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29358">Iª q. 22 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29359">Iª q. 22 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29360">Iª q. 22 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29361">Iª q. 22 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29362">Iª q. 22 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29363">Iª q. 22 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29364">Iª q. 22 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29365">Iª q. 22 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29366">Iª q. 22 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29367">Iª q. 22 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29368">Iª q. 22 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29369">Iª q. 22 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29370">Iª q. 22 a. 2 arg. 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29371">Iª q. 22 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29372">Iª q. 22 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29373">Iª q. 22 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29374">Iª q. 22 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29375">Iª q. 22 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29376">Iª q. 22 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29377">Iª q. 22 a. 2 ad 5'); -document.write('<OPTION VALUE="#29378">Iª q. 22 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29379">Iª q. 22 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29380">Iª q. 22 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29381">Iª q. 22 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29382">Iª q. 22 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29383">Iª q. 22 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29384">Iª q. 22 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29385">Iª q. 22 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29386">Iª q. 22 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29387">Iª q. 22 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29388">Iª q. 22 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29389">Iª q. 22 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29390">Iª q. 22 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29391">Iª q. 22 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29392">Iª q. 22 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29393">Iª q. 22 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29394">Iª q. 23 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29395">Iª q. 23 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29396">Iª q. 23 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29397">Iª q. 23 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29398">Iª q. 23 a. 1 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29399">Iª q. 23 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29400">Iª q. 23 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29401">Iª q. 23 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29402">Iª q. 23 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29403">Iª q. 23 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29404">Iª q. 23 a. 1 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29405">Iª q. 23 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29406">Iª q. 23 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29407">Iª q. 23 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29408">Iª q. 23 a. 2 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29409">Iª q. 23 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29410">Iª q. 23 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29411">Iª q. 23 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29412">Iª q. 23 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29413">Iª q. 23 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29414">Iª q. 23 a. 2 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29415">Iª q. 23 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29416">Iª q. 23 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29417">Iª q. 23 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29418">Iª q. 23 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29419">Iª q. 23 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29420">Iª q. 23 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29421">Iª q. 23 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29422">Iª q. 23 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29423">Iª q. 23 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29424">Iª q. 23 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29425">Iª q. 23 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29426">Iª q. 23 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29427">Iª q. 23 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29428">Iª q. 23 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29429">Iª q. 23 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29430">Iª q. 23 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29431">Iª q. 23 a. 5 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29432">Iª q. 23 a. 5 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29433">Iª q. 23 a. 5 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29434">Iª q. 23 a. 5 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29435">Iª q. 23 a. 5 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29436">Iª q. 23 a. 5 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29437">Iª q. 23 a. 5 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29438">Iª q. 23 a. 5 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29439">Iª q. 23 a. 6 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29440">Iª q. 23 a. 6 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29441">Iª q. 23 a. 6 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29442">Iª q. 23 a. 6 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29443">Iª q. 23 a. 6 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29444">Iª q. 23 a. 6 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29445">Iª q. 23 a. 6 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29446">Iª q. 23 a. 6 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29447">Iª q. 23 a. 7 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29448">Iª q. 23 a. 7 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29449">Iª q. 23 a. 7 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29450">Iª q. 23 a. 7 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29451">Iª q. 23 a. 7 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29452">Iª q. 23 a. 7 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29453">Iª q. 23 a. 7 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29454">Iª q. 23 a. 7 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29455">Iª q. 23 a. 8 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29456">Iª q. 23 a. 8 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29457">Iª q. 23 a. 8 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29458">Iª q. 23 a. 8 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29459">Iª q. 23 a. 8 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29460">Iª q. 23 a. 8 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29461">Iª q. 23 a. 8 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29462">Iª q. 23 a. 8 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29463">Iª q. 24 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29464">Iª q. 24 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29465">Iª q. 24 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29466">Iª q. 24 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29467">Iª q. 24 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29468">Iª q. 24 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29469">Iª q. 24 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29470">Iª q. 24 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29471">Iª q. 24 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29472">Iª q. 24 a. 1 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29473">Iª q. 24 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29474">Iª q. 24 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29475">Iª q. 24 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29476">Iª q. 24 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29477">Iª q. 24 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29478">Iª q. 24 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29479">Iª q. 24 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29480">Iª q. 24 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29481">Iª q. 24 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29482">Iª q. 24 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29483">Iª q. 24 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29484">Iª q. 24 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29485">Iª q. 24 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29486">Iª q. 24 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29487">Iª q. 24 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29488">Iª q. 24 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29489">Iª q. 25 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29490">Iª q. 25 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29491">Iª q. 25 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29492">Iª q. 25 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29493">Iª q. 25 a. 1 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29494">Iª q. 25 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29495">Iª q. 25 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29496">Iª q. 25 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29497">Iª q. 25 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29498">Iª q. 25 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29499">Iª q. 25 a. 1 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29500">Iª q. 25 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29501">Iª q. 25 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29502">Iª q. 25 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29503">Iª q. 25 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29504">Iª q. 25 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29505">Iª q. 25 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29506">Iª q. 25 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29507">Iª q. 25 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29508">Iª q. 25 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29509">Iª q. 25 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29510">Iª q. 25 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29511">Iª q. 25 a. 3 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29512">Iª q. 25 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29513">Iª q. 25 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29514">Iª q. 25 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29515">Iª q. 25 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29516">Iª q. 25 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29517">Iª q. 25 a. 3 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29518">Iª q. 25 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29519">Iª q. 25 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29520">Iª q. 25 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29521">Iª q. 25 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29522">Iª q. 25 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29523">Iª q. 25 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29524">Iª q. 25 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29525">Iª q. 25 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29526">Iª q. 25 a. 5 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29527">Iª q. 25 a. 5 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29528">Iª q. 25 a. 5 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29529">Iª q. 25 a. 5 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29530">Iª q. 25 a. 5 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29531">Iª q. 25 a. 5 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29532">Iª q. 25 a. 5 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29533">Iª q. 25 a. 5 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29534">Iª q. 25 a. 6 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29535">Iª q. 25 a. 6 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29536">Iª q. 25 a. 6 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29537">Iª q. 25 a. 6 arg. 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29538">Iª q. 25 a. 6 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29539">Iª q. 25 a. 6 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29540">Iª q. 25 a. 6 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29541">Iª q. 25 a. 6 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29542">Iª q. 25 a. 6 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29543">Iª q. 25 a. 6 ad 4'); -document.write('<OPTION VALUE="#29544">Iª q. 26 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29545">Iª q. 26 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29546">Iª q. 26 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29547">Iª q. 26 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29548">Iª q. 26 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29549">Iª q. 26 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29550">Iª q. 26 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29551">Iª q. 26 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29552">Iª q. 26 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29553">Iª q. 26 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29554">Iª q. 26 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29555">Iª q. 26 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29556">Iª q. 26 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29557">Iª q. 26 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29558">Iª q. 26 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29559">Iª q. 26 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29560">Iª q. 26 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29561">Iª q. 26 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29562">Iª q. 26 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29563">Iª q. 26 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29564">Iª q. 26 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29565">Iª q. 26 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29566">Iª q. 26 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29567">Iª q. 26 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29568">Iª q. 26 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29569">Iª q. 27 pr.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29570">Iª q. 27 a. 1 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29571">Iª q. 27 a. 1 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29572">Iª q. 27 a. 1 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29573">Iª q. 27 a. 1 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29574">Iª q. 27 a. 1 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29575">Iª q. 27 a. 1 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29576">Iª q. 27 a. 1 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29577">Iª q. 27 a. 1 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29578">Iª q. 27 a. 2 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29579">Iª q. 27 a. 2 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29580">Iª q. 27 a. 2 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29581">Iª q. 27 a. 2 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29582">Iª q. 27 a. 2 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29583">Iª q. 27 a. 2 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29584">Iª q. 27 a. 2 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29585">Iª q. 27 a. 2 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29586">Iª q. 27 a. 3 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29587">Iª q. 27 a. 3 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29588">Iª q. 27 a. 3 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29589">Iª q. 27 a. 3 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29590">Iª q. 27 a. 3 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29591">Iª q. 27 a. 3 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29592">Iª q. 27 a. 3 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29593">Iª q. 27 a. 3 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29594">Iª q. 27 a. 4 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29595">Iª q. 27 a. 4 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29596">Iª q. 27 a. 4 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29597">Iª q. 27 a. 4 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29598">Iª q. 27 a. 4 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29599">Iª q. 27 a. 4 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29600">Iª q. 27 a. 4 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29601">Iª q. 27 a. 4 ad 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29602">Iª q. 27 a. 5 arg. 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29603">Iª q. 27 a. 5 arg. 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29604">Iª q. 27 a. 5 arg. 3'); -document.write('<OPTION VALUE="#29605">Iª q. 27 a. 5 s. c.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29606">Iª q. 27 a. 5 co.'); -document.write('<OPTION VALUE="#29607">Iª q. 27 a. 5 ad 1'); -document.write('<OPTION VALUE="#29608">Iª q. 27 a. 5 ad 2'); -document.write('<OPTION VALUE="#29609">Iª q. 27 a. 5 ad 3'); -document.write('<\/SELECT>'); -document.write('<BR><BR>'); -document.write('<INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()">'); -document.write('<\/FORM>'); -// --> -//]]> -</script><br /> -<hr /> -<br /></div> -<div class="D">Quaestio 15</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 15 pr."><a name="29019"><span class="ref">[29019] -Iª q. 15 pr.</span></a> Post considerationem de scientia Dei, +document.write('<FORM NAME="selecter"><SELECT NAME="select1">'); +document.write('<OPTION VALUE="none">INDEX'); +document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------'); +document.write('<OPTION VALUE="index.html">Corpus Thomisticum'); +document.write('<OPTION VALUE="iopera.html">Opera omnia'); +document.write('<OPTION VALUE="zbiblia.html">Bibliographia Thomistica'); +document.write('<OPTION VALUE="none">------------------------------------------------'); +document.write('<OPTION VALUE="#29019">I&ordf; q. 15 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29020">I&ordf; q. 15 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29021">I&ordf; q. 15 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29022">I&ordf; q. 15 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29023">I&ordf; q. 15 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29024">I&ordf; q. 15 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29025">I&ordf; q. 15 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29026">I&ordf; q. 15 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29027">I&ordf; q. 15 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29028">I&ordf; q. 15 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29029">I&ordf; q. 15 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29030">I&ordf; q. 15 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29031">I&ordf; q. 15 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29032">I&ordf; q. 15 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29033">I&ordf; q. 15 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29034">I&ordf; q. 15 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29035">I&ordf; q. 15 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29036">I&ordf; q. 15 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29037">I&ordf; q. 15 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29038">I&ordf; q. 15 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29039">I&ordf; q. 15 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29040">I&ordf; q. 15 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29041">I&ordf; q. 15 a. 3 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29042">I&ordf; q. 15 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29043">I&ordf; q. 15 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29044">I&ordf; q. 15 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29045">I&ordf; q. 15 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29046">I&ordf; q. 15 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29047">I&ordf; q. 15 a. 3 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29048">I&ordf; q. 16 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29049">I&ordf; q. 16 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29050">I&ordf; q. 16 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29051">I&ordf; q. 16 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29052">I&ordf; q. 16 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29053">I&ordf; q. 16 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29054">I&ordf; q. 16 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29055">I&ordf; q. 16 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29056">I&ordf; q. 16 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29057">I&ordf; q. 16 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29058">I&ordf; q. 16 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29059">I&ordf; q. 16 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29060">I&ordf; q. 16 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29061">I&ordf; q. 16 a. 2 ad'); +document.write('<OPTION VALUE="#29062">I&ordf; q. 16 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29063">I&ordf; q. 16 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29064">I&ordf; q. 16 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29065">I&ordf; q. 16 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29066">I&ordf; q. 16 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29067">I&ordf; q. 16 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29068">I&ordf; q. 16 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29069">I&ordf; q. 16 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29070">I&ordf; q. 16 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29071">I&ordf; q. 16 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29072">I&ordf; q. 16 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29073">I&ordf; q. 16 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29074">I&ordf; q. 16 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29075">I&ordf; q. 16 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29076">I&ordf; q. 16 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29077">I&ordf; q. 16 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29078">I&ordf; q. 16 a. 5 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29079">I&ordf; q. 16 a. 5 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29080">I&ordf; q. 16 a. 5 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29081">I&ordf; q. 16 a. 5 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29082">I&ordf; q. 16 a. 5 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29083">I&ordf; q. 16 a. 5 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29084">I&ordf; q. 16 a. 5 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29085">I&ordf; q. 16 a. 5 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29086">I&ordf; q. 16 a. 6 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29087">I&ordf; q. 16 a. 6 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29088">I&ordf; q. 16 a. 6 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29089">I&ordf; q. 16 a. 6 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29090">I&ordf; q. 16 a. 6 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29091">I&ordf; q. 16 a. 6 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29092">I&ordf; q. 16 a. 7 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29093">I&ordf; q. 16 a. 7 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29094">I&ordf; q. 16 a. 7 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29095">I&ordf; q. 16 a. 7 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29096">I&ordf; q. 16 a. 7 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29097">I&ordf; q. 16 a. 7 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29098">I&ordf; q. 16 a. 7 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29099">I&ordf; q. 16 a. 7 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29100">I&ordf; q. 16 a. 7 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29101">I&ordf; q. 16 a. 7 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29102">I&ordf; q. 16 a. 8 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29103">I&ordf; q. 16 a. 8 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29104">I&ordf; q. 16 a. 8 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29105">I&ordf; q. 16 a. 8 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29106">I&ordf; q. 16 a. 8 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29107">I&ordf; q. 16 a. 8 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29108">I&ordf; q. 16 a. 8 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29109">I&ordf; q. 16 a. 8 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29110">I&ordf; q. 16 a. 8 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29111">I&ordf; q. 16 a. 8 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29112">I&ordf; q. 17 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29113">I&ordf; q. 17 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29114">I&ordf; q. 17 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29115">I&ordf; q. 17 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29116">I&ordf; q. 17 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29117">I&ordf; q. 17 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29118">I&ordf; q. 17 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29119">I&ordf; q. 17 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29120">I&ordf; q. 17 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29121">I&ordf; q. 17 a. 1 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29122">I&ordf; q. 17 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29123">I&ordf; q. 17 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29124">I&ordf; q. 17 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29125">I&ordf; q. 17 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29126">I&ordf; q. 17 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29127">I&ordf; q. 17 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29128">I&ordf; q. 17 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29129">I&ordf; q. 17 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29130">I&ordf; q. 17 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29131">I&ordf; q. 17 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29132">I&ordf; q. 17 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29133">I&ordf; q. 17 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29134">I&ordf; q. 17 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29135">I&ordf; q. 17 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29136">I&ordf; q. 17 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29137">I&ordf; q. 17 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29138">I&ordf; q. 17 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29139">I&ordf; q. 17 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29140">I&ordf; q. 17 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29141">I&ordf; q. 17 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29142">I&ordf; q. 17 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29143">I&ordf; q. 17 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29144">I&ordf; q. 18 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29145">I&ordf; q. 18 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29146">I&ordf; q. 18 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29147">I&ordf; q. 18 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29148">I&ordf; q. 18 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29149">I&ordf; q. 18 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29150">I&ordf; q. 18 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29151">I&ordf; q. 18 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29152">I&ordf; q. 18 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29153">I&ordf; q. 18 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29154">I&ordf; q. 18 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29155">I&ordf; q. 18 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29156">I&ordf; q. 18 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29157">I&ordf; q. 18 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29158">I&ordf; q. 18 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29159">I&ordf; q. 18 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29160">I&ordf; q. 18 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29161">I&ordf; q. 18 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29162">I&ordf; q. 18 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29163">I&ordf; q. 18 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29164">I&ordf; q. 18 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29165">I&ordf; q. 18 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29166">I&ordf; q. 18 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29167">I&ordf; q. 18 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29168">I&ordf; q. 18 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29169">I&ordf; q. 18 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29170">I&ordf; q. 18 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29171">I&ordf; q. 18 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29172">I&ordf; q. 18 a. 4 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29173">I&ordf; q. 18 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29174">I&ordf; q. 18 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29175">I&ordf; q. 18 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29176">I&ordf; q. 18 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29177">I&ordf; q. 18 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29178">I&ordf; q. 18 a. 4 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29179">I&ordf; q. 19 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29180">I&ordf; q. 19 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29181">I&ordf; q. 19 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29182">I&ordf; q. 19 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29183">I&ordf; q. 19 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29184">I&ordf; q. 19 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29185">I&ordf; q. 19 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29186">I&ordf; q. 19 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29187">I&ordf; q. 19 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29188">I&ordf; q. 19 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29189">I&ordf; q. 19 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29190">I&ordf; q. 19 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29191">I&ordf; q. 19 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29192">I&ordf; q. 19 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29193">I&ordf; q. 19 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29194">I&ordf; q. 19 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29195">I&ordf; q. 19 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29196">I&ordf; q. 19 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29197">I&ordf; q. 19 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29198">I&ordf; q. 19 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29199">I&ordf; q. 19 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29200">I&ordf; q. 19 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29201">I&ordf; q. 19 a. 3 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29202">I&ordf; q. 19 a. 3 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29203">I&ordf; q. 19 a. 3 arg. 6'); +document.write('<OPTION VALUE="#29204">I&ordf; q. 19 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29205">I&ordf; q. 19 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29206">I&ordf; q. 19 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29207">I&ordf; q. 19 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29208">I&ordf; q. 19 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29209">I&ordf; q. 19 a. 3 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29210">I&ordf; q. 19 a. 3 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29211">I&ordf; q. 19 a. 3 ad 6'); +document.write('<OPTION VALUE="#29212">I&ordf; q. 19 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29213">I&ordf; q. 19 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29214">I&ordf; q. 19 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29215">I&ordf; q. 19 a. 4 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29216">I&ordf; q. 19 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29217">I&ordf; q. 19 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29218">I&ordf; q. 19 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29219">I&ordf; q. 19 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29220">I&ordf; q. 19 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29221">I&ordf; q. 19 a. 4 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29222">I&ordf; q. 19 a. 5 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29223">I&ordf; q. 19 a. 5 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29224">I&ordf; q. 19 a. 5 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29225">I&ordf; q. 19 a. 5 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29226">I&ordf; q. 19 a. 5 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29227">I&ordf; q. 19 a. 5 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29228">I&ordf; q. 19 a. 5 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29229">I&ordf; q. 19 a. 5 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29230">I&ordf; q. 19 a. 6 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29231">I&ordf; q. 19 a. 6 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29232">I&ordf; q. 19 a. 6 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29233">I&ordf; q. 19 a. 6 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29234">I&ordf; q. 19 a. 6 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29235">I&ordf; q. 19 a. 6 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29236">I&ordf; q. 19 a. 6 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29237">I&ordf; q. 19 a. 6 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29238">I&ordf; q. 19 a. 7 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29239">I&ordf; q. 19 a. 7 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29240">I&ordf; q. 19 a. 7 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29241">I&ordf; q. 19 a. 7 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29242">I&ordf; q. 19 a. 7 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29243">I&ordf; q. 19 a. 7 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29244">I&ordf; q. 19 a. 7 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29245">I&ordf; q. 19 a. 7 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29246">I&ordf; q. 19 a. 7 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29247">I&ordf; q. 19 a. 7 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29248">I&ordf; q. 19 a. 8 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29249">I&ordf; q. 19 a. 8 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29250">I&ordf; q. 19 a. 8 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29251">I&ordf; q. 19 a. 8 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29252">I&ordf; q. 19 a. 8 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29253">I&ordf; q. 19 a. 8 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29254">I&ordf; q. 19 a. 8 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29255">I&ordf; q. 19 a. 8 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29256">I&ordf; q. 19 a. 9 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29257">I&ordf; q. 19 a. 9 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29258">I&ordf; q. 19 a. 9 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29259">I&ordf; q. 19 a. 9 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29260">I&ordf; q. 19 a. 9 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29261">I&ordf; q. 19 a. 9 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29262">I&ordf; q. 19 a. 9 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29263">I&ordf; q. 19 a. 9 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29264">I&ordf; q. 19 a. 10 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29265">I&ordf; q. 19 a. 10 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29266">I&ordf; q. 19 a. 10 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29267">I&ordf; q. 19 a. 10 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29268">I&ordf; q. 19 a. 10 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29269">I&ordf; q. 19 a. 10 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29270">I&ordf; q. 19 a. 11 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29271">I&ordf; q. 19 a. 11 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29272">I&ordf; q. 19 a. 11 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29273">I&ordf; q. 19 a. 11 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29274">I&ordf; q. 19 a. 11 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29275">I&ordf; q. 19 a. 11 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29276">I&ordf; q. 19 a. 12 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29277">I&ordf; q. 19 a. 12 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29278">I&ordf; q. 19 a. 12 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29279">I&ordf; q. 19 a. 12 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29280">I&ordf; q. 19 a. 12 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29281">I&ordf; q. 19 a. 12 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29282">I&ordf; q. 19 a. 12 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29283">I&ordf; q. 19 a. 12 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29284">I&ordf; q. 19 a. 12 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29285">I&ordf; q. 20 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29286">I&ordf; q. 20 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29287">I&ordf; q. 20 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29288">I&ordf; q. 20 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29289">I&ordf; q. 20 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29290">I&ordf; q. 20 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29291">I&ordf; q. 20 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29292">I&ordf; q. 20 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29293">I&ordf; q. 20 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29294">I&ordf; q. 20 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29295">I&ordf; q. 20 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29296">I&ordf; q. 20 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29297">I&ordf; q. 20 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29298">I&ordf; q. 20 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29299">I&ordf; q. 20 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29300">I&ordf; q. 20 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29301">I&ordf; q. 20 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29302">I&ordf; q. 20 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29303">I&ordf; q. 20 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29304">I&ordf; q. 20 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29305">I&ordf; q. 20 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29306">I&ordf; q. 20 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29307">I&ordf; q. 20 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29308">I&ordf; q. 20 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29309">I&ordf; q. 20 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29310">I&ordf; q. 20 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29311">I&ordf; q. 20 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29312">I&ordf; q. 20 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29313">I&ordf; q. 20 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29314">I&ordf; q. 20 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29315">I&ordf; q. 20 a. 4 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29316">I&ordf; q. 20 a. 4 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29317">I&ordf; q. 20 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29318">I&ordf; q. 20 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29319">I&ordf; q. 20 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29320">I&ordf; q. 20 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29321">I&ordf; q. 20 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29322">I&ordf; q. 20 a. 4 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29323">I&ordf; q. 20 a. 4 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29324">I&ordf; q. 21 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29325">I&ordf; q. 21 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29326">I&ordf; q. 21 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29327">I&ordf; q. 21 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29328">I&ordf; q. 21 a. 1 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29329">I&ordf; q. 21 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29330">I&ordf; q. 21 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29331">I&ordf; q. 21 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29332">I&ordf; q. 21 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29333">I&ordf; q. 21 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29334">I&ordf; q. 21 a. 1 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29335">I&ordf; q. 21 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29336">I&ordf; q. 21 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29337">I&ordf; q. 21 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29338">I&ordf; q. 21 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29339">I&ordf; q. 21 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29340">I&ordf; q. 21 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29341">I&ordf; q. 21 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29342">I&ordf; q. 21 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29343">I&ordf; q. 21 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29344">I&ordf; q. 21 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29345">I&ordf; q. 21 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29346">I&ordf; q. 21 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29347">I&ordf; q. 21 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29348">I&ordf; q. 21 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29349">I&ordf; q. 21 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29350">I&ordf; q. 21 a. 4 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29351">I&ordf; q. 21 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29352">I&ordf; q. 21 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29353">I&ordf; q. 21 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29354">I&ordf; q. 21 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29355">I&ordf; q. 21 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29356">I&ordf; q. 21 a. 4 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29357">I&ordf; q. 22 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29358">I&ordf; q. 22 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29359">I&ordf; q. 22 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29360">I&ordf; q. 22 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29361">I&ordf; q. 22 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29362">I&ordf; q. 22 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29363">I&ordf; q. 22 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29364">I&ordf; q. 22 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29365">I&ordf; q. 22 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29366">I&ordf; q. 22 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29367">I&ordf; q. 22 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29368">I&ordf; q. 22 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29369">I&ordf; q. 22 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29370">I&ordf; q. 22 a. 2 arg. 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29371">I&ordf; q. 22 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29372">I&ordf; q. 22 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29373">I&ordf; q. 22 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29374">I&ordf; q. 22 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29375">I&ordf; q. 22 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29376">I&ordf; q. 22 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29377">I&ordf; q. 22 a. 2 ad 5'); +document.write('<OPTION VALUE="#29378">I&ordf; q. 22 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29379">I&ordf; q. 22 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29380">I&ordf; q. 22 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29381">I&ordf; q. 22 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29382">I&ordf; q. 22 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29383">I&ordf; q. 22 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29384">I&ordf; q. 22 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29385">I&ordf; q. 22 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29386">I&ordf; q. 22 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29387">I&ordf; q. 22 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29388">I&ordf; q. 22 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29389">I&ordf; q. 22 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29390">I&ordf; q. 22 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29391">I&ordf; q. 22 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29392">I&ordf; q. 22 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29393">I&ordf; q. 22 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29394">I&ordf; q. 23 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29395">I&ordf; q. 23 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29396">I&ordf; q. 23 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29397">I&ordf; q. 23 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29398">I&ordf; q. 23 a. 1 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29399">I&ordf; q. 23 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29400">I&ordf; q. 23 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29401">I&ordf; q. 23 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29402">I&ordf; q. 23 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29403">I&ordf; q. 23 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29404">I&ordf; q. 23 a. 1 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29405">I&ordf; q. 23 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29406">I&ordf; q. 23 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29407">I&ordf; q. 23 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29408">I&ordf; q. 23 a. 2 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29409">I&ordf; q. 23 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29410">I&ordf; q. 23 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29411">I&ordf; q. 23 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29412">I&ordf; q. 23 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29413">I&ordf; q. 23 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29414">I&ordf; q. 23 a. 2 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29415">I&ordf; q. 23 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29416">I&ordf; q. 23 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29417">I&ordf; q. 23 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29418">I&ordf; q. 23 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29419">I&ordf; q. 23 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29420">I&ordf; q. 23 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29421">I&ordf; q. 23 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29422">I&ordf; q. 23 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29423">I&ordf; q. 23 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29424">I&ordf; q. 23 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29425">I&ordf; q. 23 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29426">I&ordf; q. 23 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29427">I&ordf; q. 23 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29428">I&ordf; q. 23 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29429">I&ordf; q. 23 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29430">I&ordf; q. 23 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29431">I&ordf; q. 23 a. 5 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29432">I&ordf; q. 23 a. 5 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29433">I&ordf; q. 23 a. 5 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29434">I&ordf; q. 23 a. 5 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29435">I&ordf; q. 23 a. 5 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29436">I&ordf; q. 23 a. 5 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29437">I&ordf; q. 23 a. 5 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29438">I&ordf; q. 23 a. 5 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29439">I&ordf; q. 23 a. 6 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29440">I&ordf; q. 23 a. 6 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29441">I&ordf; q. 23 a. 6 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29442">I&ordf; q. 23 a. 6 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29443">I&ordf; q. 23 a. 6 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29444">I&ordf; q. 23 a. 6 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29445">I&ordf; q. 23 a. 6 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29446">I&ordf; q. 23 a. 6 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29447">I&ordf; q. 23 a. 7 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29448">I&ordf; q. 23 a. 7 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29449">I&ordf; q. 23 a. 7 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29450">I&ordf; q. 23 a. 7 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29451">I&ordf; q. 23 a. 7 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29452">I&ordf; q. 23 a. 7 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29453">I&ordf; q. 23 a. 7 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29454">I&ordf; q. 23 a. 7 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29455">I&ordf; q. 23 a. 8 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29456">I&ordf; q. 23 a. 8 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29457">I&ordf; q. 23 a. 8 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29458">I&ordf; q. 23 a. 8 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29459">I&ordf; q. 23 a. 8 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29460">I&ordf; q. 23 a. 8 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29461">I&ordf; q. 23 a. 8 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29462">I&ordf; q. 23 a. 8 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29463">I&ordf; q. 24 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29464">I&ordf; q. 24 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29465">I&ordf; q. 24 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29466">I&ordf; q. 24 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29467">I&ordf; q. 24 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29468">I&ordf; q. 24 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29469">I&ordf; q. 24 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29470">I&ordf; q. 24 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29471">I&ordf; q. 24 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29472">I&ordf; q. 24 a. 1 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29473">I&ordf; q. 24 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29474">I&ordf; q. 24 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29475">I&ordf; q. 24 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29476">I&ordf; q. 24 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29477">I&ordf; q. 24 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29478">I&ordf; q. 24 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29479">I&ordf; q. 24 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29480">I&ordf; q. 24 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29481">I&ordf; q. 24 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29482">I&ordf; q. 24 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29483">I&ordf; q. 24 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29484">I&ordf; q. 24 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29485">I&ordf; q. 24 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29486">I&ordf; q. 24 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29487">I&ordf; q. 24 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29488">I&ordf; q. 24 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29489">I&ordf; q. 25 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29490">I&ordf; q. 25 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29491">I&ordf; q. 25 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29492">I&ordf; q. 25 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29493">I&ordf; q. 25 a. 1 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29494">I&ordf; q. 25 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29495">I&ordf; q. 25 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29496">I&ordf; q. 25 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29497">I&ordf; q. 25 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29498">I&ordf; q. 25 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29499">I&ordf; q. 25 a. 1 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29500">I&ordf; q. 25 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29501">I&ordf; q. 25 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29502">I&ordf; q. 25 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29503">I&ordf; q. 25 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29504">I&ordf; q. 25 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29505">I&ordf; q. 25 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29506">I&ordf; q. 25 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29507">I&ordf; q. 25 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29508">I&ordf; q. 25 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29509">I&ordf; q. 25 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29510">I&ordf; q. 25 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29511">I&ordf; q. 25 a. 3 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29512">I&ordf; q. 25 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29513">I&ordf; q. 25 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29514">I&ordf; q. 25 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29515">I&ordf; q. 25 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29516">I&ordf; q. 25 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29517">I&ordf; q. 25 a. 3 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29518">I&ordf; q. 25 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29519">I&ordf; q. 25 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29520">I&ordf; q. 25 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29521">I&ordf; q. 25 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29522">I&ordf; q. 25 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29523">I&ordf; q. 25 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29524">I&ordf; q. 25 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29525">I&ordf; q. 25 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29526">I&ordf; q. 25 a. 5 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29527">I&ordf; q. 25 a. 5 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29528">I&ordf; q. 25 a. 5 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29529">I&ordf; q. 25 a. 5 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29530">I&ordf; q. 25 a. 5 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29531">I&ordf; q. 25 a. 5 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29532">I&ordf; q. 25 a. 5 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29533">I&ordf; q. 25 a. 5 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29534">I&ordf; q. 25 a. 6 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29535">I&ordf; q. 25 a. 6 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29536">I&ordf; q. 25 a. 6 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29537">I&ordf; q. 25 a. 6 arg. 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29538">I&ordf; q. 25 a. 6 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29539">I&ordf; q. 25 a. 6 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29540">I&ordf; q. 25 a. 6 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29541">I&ordf; q. 25 a. 6 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29542">I&ordf; q. 25 a. 6 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29543">I&ordf; q. 25 a. 6 ad 4'); +document.write('<OPTION VALUE="#29544">I&ordf; q. 26 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29545">I&ordf; q. 26 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29546">I&ordf; q. 26 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29547">I&ordf; q. 26 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29548">I&ordf; q. 26 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29549">I&ordf; q. 26 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29550">I&ordf; q. 26 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29551">I&ordf; q. 26 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29552">I&ordf; q. 26 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29553">I&ordf; q. 26 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29554">I&ordf; q. 26 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29555">I&ordf; q. 26 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29556">I&ordf; q. 26 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29557">I&ordf; q. 26 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29558">I&ordf; q. 26 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29559">I&ordf; q. 26 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29560">I&ordf; q. 26 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29561">I&ordf; q. 26 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29562">I&ordf; q. 26 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29563">I&ordf; q. 26 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29564">I&ordf; q. 26 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29565">I&ordf; q. 26 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29566">I&ordf; q. 26 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29567">I&ordf; q. 26 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29568">I&ordf; q. 26 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29569">I&ordf; q. 27 pr.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29570">I&ordf; q. 27 a. 1 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29571">I&ordf; q. 27 a. 1 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29572">I&ordf; q. 27 a. 1 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29573">I&ordf; q. 27 a. 1 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29574">I&ordf; q. 27 a. 1 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29575">I&ordf; q. 27 a. 1 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29576">I&ordf; q. 27 a. 1 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29577">I&ordf; q. 27 a. 1 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29578">I&ordf; q. 27 a. 2 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29579">I&ordf; q. 27 a. 2 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29580">I&ordf; q. 27 a. 2 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29581">I&ordf; q. 27 a. 2 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29582">I&ordf; q. 27 a. 2 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29583">I&ordf; q. 27 a. 2 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29584">I&ordf; q. 27 a. 2 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29585">I&ordf; q. 27 a. 2 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29586">I&ordf; q. 27 a. 3 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29587">I&ordf; q. 27 a. 3 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29588">I&ordf; q. 27 a. 3 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29589">I&ordf; q. 27 a. 3 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29590">I&ordf; q. 27 a. 3 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29591">I&ordf; q. 27 a. 3 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29592">I&ordf; q. 27 a. 3 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29593">I&ordf; q. 27 a. 3 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29594">I&ordf; q. 27 a. 4 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29595">I&ordf; q. 27 a. 4 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29596">I&ordf; q. 27 a. 4 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29597">I&ordf; q. 27 a. 4 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29598">I&ordf; q. 27 a. 4 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29599">I&ordf; q. 27 a. 4 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29600">I&ordf; q. 27 a. 4 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29601">I&ordf; q. 27 a. 4 ad 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29602">I&ordf; q. 27 a. 5 arg. 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29603">I&ordf; q. 27 a. 5 arg. 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29604">I&ordf; q. 27 a. 5 arg. 3'); +document.write('<OPTION VALUE="#29605">I&ordf; q. 27 a. 5 s. c.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29606">I&ordf; q. 27 a. 5 co.'); +document.write('<OPTION VALUE="#29607">I&ordf; q. 27 a. 5 ad 1'); +document.write('<OPTION VALUE="#29608">I&ordf; q. 27 a. 5 ad 2'); +document.write('<OPTION VALUE="#29609">I&ordf; q. 27 a. 5 ad 3'); +document.write('<\/SELECT>'); +document.write('<BR><BR>'); +document.write('<INPUT TYPE="button" VALUE="Agedum" ONCLICK="go()">'); +document.write('<\/FORM>'); +// --> +// +</script><br/> +<hr/> +<br/></div><div class="q" id="q15"><h2>Quaestio 15</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 15 pr."><a name="29019"><span class="ref">[29019] +Iª q. 15 pr.</span></a> Post considerationem de scientia Dei, restat considerare de ideis. Et circa hoc quaeruntur tria. Primo, an sint ideae. Secundo, utrum sint plures, vel una tantum. Tertio, -utrum sint omnium quae cognoscuntur a Deo.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 15 a. 1 arg. 1"><a name="29020"><span class= -"ref">[29020] Iª q. 15 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +utrum sint omnium quae cognoscuntur a Deo.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 15 a. 1 arg. 1"><a name="29020"><span class="ref">[29020] Iª q. 15 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod ideae non sint. Dicit enim Dionysius, VII cap. de Div. Nom., quod Deus non cognoscit res secundum ideam. Sed ideae non ponuntur ad aliud, nisi ut per eas cognoscantur res. Ergo -ideae non sunt.</p> -<p title="I q. 15 a. 1 arg. 2"><a name="29021"><span class= -"ref">[29021] Iª q. 15 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, Deus +ideae non sunt.</p><p title="I q. 15 a. 1 arg. 2"><a name="29021"><span class="ref">[29021] Iª q. 15 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, Deus in seipso cognoscit omnia, ut supra dictum est. Sed seipsum non -cognoscit per ideam. Ergo nec alia.</p> -<p title="I q. 15 a. 1 arg. 3"><a name="29022"><span class= -"ref">[29022] Iª q. 15 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, idea +cognoscit per ideam. Ergo nec alia.</p><p title="I q. 15 a. 1 arg. 3"><a name="29022"><span class="ref">[29022] Iª q. 15 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, idea ponitur ut principium cognoscendi et operandi. Sed essentia divina est sufficiens principium cognoscendi et operandi omnia. Non ergo -necesse est ponere ideas.</p> -<p title="I q. 15 a. 1 s. c."><a name="29023"><span class= -"ref">[29023] Iª q. 15 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +necesse est ponere ideas.</p><p title="I q. 15 a. 1 s. c."><a name="29023"><span class="ref">[29023] Iª q. 15 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Augustinus, in libro octoginta trium quaest., <i>tanta vis in ideis constituitur, ut, nisi his intellectis, sapiens esse -nemo possit</i>.</p> -<p title="I q. 15 a. 1 co."><a name="29024"><span class= -"ref">[29024] Iª q. 15 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +nemo possit</i>.</p><p title="I q. 15 a. 1 co."><a name="29024"><span class="ref">[29024] Iª q. 15 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necesse est ponere in mente divina ideas. Idea enim Graece, Latine forma dicitur, unde per ideas intelliguntur formae aliarum rerum, praeter ipsas res existentes. Forma autem alicuius rei @@ -712,43 +682,27 @@ mundus non est casu factus, sed est factus a Deo per intellectum agente, ut infra patebit, necesse est quod in mente divina sit forma, ad similitudinem cuius mundus est factus. Et in hoc -consistit ratio ideae.</p> -<p title="I q. 15 a. 1 ad 1"><a name="29025"><span class= -"ref">[29025] Iª q. 15 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +consistit ratio ideae.</p><p title="I q. 15 a. 1 ad 1"><a name="29025"><span class="ref">[29025] Iª q. 15 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod Deus non intelligit res secundum ideam extra se existentem. Et sic etiam Aristoteles improbat opinionem Platonis de ideis, secundum quod ponebat eas per se existentes, non in -intellectu.</p> -<p title="I q. 15 a. 1 ad 2"><a name="29026"><span class= -"ref">[29026] Iª q. 15 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +intellectu.</p><p title="I q. 15 a. 1 ad 2"><a name="29026"><span class="ref">[29026] Iª q. 15 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, licet Deus per essentiam suam se et alia cognoscat, tamen essentia sua est principium operativum aliorum, non autem sui ipsius, et ideo habet rationem ideae secundum quod ad alia -comparatur, non autem secundum quod comparatur ad ipsum Deum.</p> -<p title="I q. 15 a. 1 ad 3"><a name="29027"><span class= -"ref">[29027] Iª q. 15 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +comparatur, non autem secundum quod comparatur ad ipsum Deum.</p><p title="I q. 15 a. 1 ad 3"><a name="29027"><span class="ref">[29027] Iª q. 15 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod Deus secundum essentiam suam est similitudo omnium -rerum. Unde idea in Deo nihil est aliud quam Dei essentia.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 15 a. 2 arg. 1"><a name="29028"><span class= -"ref">[29028] Iª q. 15 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +rerum. Unde idea in Deo nihil est aliud quam Dei essentia.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 15 a. 2 arg. 1"><a name="29028"><span class="ref">[29028] Iª q. 15 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod non sint plures ideae. Idea enim in Deo est eius essentia. Sed essentia Dei est una tantum. Ergo et idea -est una.</p> -<p title="I q. 15 a. 2 arg. 2"><a name="29029"><span class= -"ref">[29029] Iª q. 15 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut +est una.</p><p title="I q. 15 a. 2 arg. 2"><a name="29029"><span class="ref">[29029] Iª q. 15 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut idea est principium cognoscendi et operandi, ita ars et sapientia. Sed in Deo non sunt plures artes et sapientiae. Ergo nec plures -ideae.</p> -<p title="I q. 15 a. 2 arg. 3"><a name="29030"><span class= -"ref">[29030] Iª q. 15 a. 2 arg. 3</span></a> Si dicatur quod +ideae.</p><p title="I q. 15 a. 2 arg. 3"><a name="29030"><span class="ref">[29030] Iª q. 15 a. 2 arg. 3</span></a> Si dicatur quod ideae multiplicantur secundum respectus ad diversas creaturas, contra, pluralitas idearum est ab aeterno. Si ergo ideae sunt plures, creaturae autem sunt temporales, ergo temporale erit causa -aeterni.</p> -<p title="I q. 15 a. 2 arg. 4"><a name="29031"><span class= -"ref">[29031] Iª q. 15 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, +aeterni.</p><p title="I q. 15 a. 2 arg. 4"><a name="29031"><span class="ref">[29031] Iª q. 15 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, respectus isti aut sunt secundum rem in creaturis tantum, aut etiam in Deo. Si in creaturis tantum, cum creaturae non sint ab aeterno, pluralitas idearum non erit ab aeterno, si multiplicentur solum @@ -756,18 +710,14 @@ sequitur quod alia pluralitas realis sit in Deo quam pluralitas personarum, quod est contra Damascenum, dicentem quod in divinis omnia unum sunt, praeter ingenerationem, generationem et -processionem. Sic igitur non sunt plures ideae.</p> -<p title="I q. 15 a. 2 s. c."><a name="29032"><span class= -"ref">[29032] Iª q. 15 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +processionem. Sic igitur non sunt plures ideae.</p><p title="I q. 15 a. 2 s. c."><a name="29032"><span class="ref">[29032] Iª q. 15 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Augustinus, in libro octoginta trium quaest., <i>ideae sunt principales quaedam formae vel rationes rerum stabiles atque incommutabiles, quia ipsae formatae non sunt, ac per hoc aeternae ac semper eodem modo se habentes, quae divina intelligentia continentur. Sed cum ipsae neque oriantur neque intereant, secundum eas tamen formari dicitur omne quod oriri et interire potest, et -omne quod oritur et interit</i>.</p> -<p title="I q. 15 a. 2 co."><a name="29033"><span class= -"ref">[29033] Iª q. 15 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +omne quod oritur et interit</i>.</p><p title="I q. 15 a. 2 co."><a name="29033"><span class="ref">[29033] Iª q. 15 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necesse est ponere plures ideas. Ad cuius evidentiam, considerandum est quod in quolibet effectu illud quod est ultimus finis, proprie est intentum a principali agente; sicut ordo @@ -807,15 +757,11 @@ ut sic imitabilem a tali creatura, cognoscit eam ut propriam rationem et ideam huius creaturae. Et similiter de aliis. Et sic patet quod Deus intelligit plures rationes proprias plurium rerum; -quae sunt plures ideae.</p> -<p title="I q. 15 a. 2 ad 1"><a name="29034"><span class= -"ref">[29034] Iª q. 15 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +quae sunt plures ideae.</p><p title="I q. 15 a. 2 ad 1"><a name="29034"><span class="ref">[29034] Iª q. 15 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod idea non nominat divinam essentiam inquantum est essentia, sed inquantum est similitudo vel ratio huius vel illius rei. Unde secundum quod sunt plures rationes intellectae ex una -essentia, secundum hoc dicuntur plures ideae.</p> -<p title="I q. 15 a. 2 ad 2"><a name="29035"><span class= -"ref">[29035] Iª q. 15 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +essentia, secundum hoc dicuntur plures ideae.</p><p title="I q. 15 a. 2 ad 2"><a name="29035"><span class="ref">[29035] Iª q. 15 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod sapientia et ars significantur ut quo Deus intelligit, sed idea ut quod Deus intelligit. Deus autem uno intelligit multa; et non solum secundum quod in seipsis sunt, sed @@ -827,50 +773,32 @@ intelligit multas res per essentiam suam, sed etiam intelligit se intelligere multa per essentiam suam. Sed hoc est intelligere plures rationes rerum; vel, plures ideas esse in intellectu eius ut -intellectas.</p> -<p title="I q. 15 a. 2 ad 3"><a name="29036"><span class= -"ref">[29036] Iª q. 15 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +intellectas.</p><p title="I q. 15 a. 2 ad 3"><a name="29036"><span class="ref">[29036] Iª q. 15 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod huiusmodi respectus, quibus multiplicantur ideae, non causantur a rebus, sed ab intellectu divino, comparante essentiam -suam ad res.</p> -<p title="I q. 15 a. 2 ad 4"><a name="29037"><span class= -"ref">[29037] Iª q. 15 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +suam ad res.</p><p title="I q. 15 a. 2 ad 4"><a name="29037"><span class="ref">[29037] Iª q. 15 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod respectus multiplicantes ideas, non sunt in rebus creatis, sed in Deo. Non tamen sunt reales respectus, sicut illi -quibus distinguuntur personae, sed respectus intellecti a Deo.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 15 a. 3 arg. 1"><a name="29038"><span class= -"ref">[29038] Iª q. 15 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +quibus distinguuntur personae, sed respectus intellecti a Deo.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 15 a. 3 arg. 1"><a name="29038"><span class="ref">[29038] Iª q. 15 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod non omnium quae cognoscit Deus, sint ideae in ipso. Mali enim idea non est in Deo, quia sequeretur malum esse in Deo. Sed mala cognoscuntur a Deo. Ergo non omnium quae -cognoscuntur a Deo, sunt ideae.</p> -<p title="I q. 15 a. 3 arg. 2"><a name="29039"><span class= -"ref">[29039] Iª q. 15 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, Deus +cognoscuntur a Deo, sunt ideae.</p><p title="I q. 15 a. 3 arg. 2"><a name="29039"><span class="ref">[29039] Iª q. 15 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, Deus cognoscit ea quae nec sunt nec erunt nec fuerunt, ut supra dictum est. Sed horum non sunt ideae, quia dicit Dionysius, V cap. de Div. Nom., quod <i>exemplaria sunt divinae voluntates, determinativae et effectivae rerum</i>. Ergo non omnium quae a Deo cognoscuntur, sunt -ideae in ipso.</p> -<p title="I q. 15 a. 3 arg. 3"><a name="29040"><span class= -"ref">[29040] Iª q. 15 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, Deus +ideae in ipso.</p><p title="I q. 15 a. 3 arg. 3"><a name="29040"><span class="ref">[29040] Iª q. 15 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, Deus cognoscit materiam primam, quae non potest habere ideam, cum nullam -habeat formam. Ergo idem quod prius.</p> -<p title="I q. 15 a. 3 arg. 4"><a name="29041"><span class= -"ref">[29041] Iª q. 15 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, +habeat formam. Ergo idem quod prius.</p><p title="I q. 15 a. 3 arg. 4"><a name="29041"><span class="ref">[29041] Iª q. 15 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, constat quod Deus scit non solum species, sed etiam genera et singularia et accidentia. Sed horum non sunt ideae, secundum positionem Platonis, qui primus ideas introduxit, ut dicit Augustinus. Non ergo omnium cognitorum a Deo sunt ideae in -ipso.</p> -<p title="I q. 15 a. 3 s. c."><a name="29042"><span class= -"ref">[29042] Iª q. 15 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra, ideae +ipso.</p><p title="I q. 15 a. 3 s. c."><a name="29042"><span class="ref">[29042] Iª q. 15 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra, ideae sunt rationes in mente divina existentes, ut per Augustinum patet. Sed omnium quae cognoscit, Deus habet proprias rationes. Ergo -omnium quae cognoscit, habet ideam.</p> -<p title="I q. 15 a. 3 co."><a name="29043"><span class= -"ref">[29043] Iª q. 15 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +omnium quae cognoscit, habet ideam.</p><p title="I q. 15 a. 3 co."><a name="29043"><span class="ref">[29043] Iª q. 15 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, cum ideae a Platone ponerentur principia cognitionis rerum et generationis ipsarum, ad utrumque se habet idea, prout in mente divina ponitur. Et secundum quod est principium factionis rerum, @@ -882,28 +810,20 @@ principium cognoscitivum est, se habet ad omnia quae cognoscuntur a Deo, etiam si nullo tempore fiant; et ad omnia quae a Deo cognoscuntur secundum propriam rationem, et secundum quod -cognoscuntur ab ipso per modum speculationis.</p> -<p title="I q. 15 a. 3 ad 1"><a name="29044"><span class= -"ref">[29044] Iª q. 15 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +cognoscuntur ab ipso per modum speculationis.</p><p title="I q. 15 a. 3 ad 1"><a name="29044"><span class="ref">[29044] Iª q. 15 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod malum cognoscitur a Deo non per propriam rationem, sed per rationem boni. Et ideo malum non habet in Deo ideam, neque -secundum quod idea est exemplar, neque secundum quod est ratio.</p> -<p title="I q. 15 a. 3 ad 2"><a name="29045"><span class= -"ref">[29045] Iª q. 15 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +secundum quod idea est exemplar, neque secundum quod est ratio.</p><p title="I q. 15 a. 3 ad 2"><a name="29045"><span class="ref">[29045] Iª q. 15 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod eorum quae neque sunt neque erunt neque fuerunt, Deus non habet practicam cognitionem, nisi virtute tantum. Unde respectu eorum non est idea in Deo, secundum quod idea significat exemplar, -sed solum secundum quod significat rationem.</p> -<p title="I q. 15 a. 3 ad 3"><a name="29046"><span class= -"ref">[29046] Iª q. 15 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +sed solum secundum quod significat rationem.</p><p title="I q. 15 a. 3 ad 3"><a name="29046"><span class="ref">[29046] Iª q. 15 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod Plato, secundum quosdam, posuit materiam non creatam, et ideo non posuit ideam esse materiae, sed materiae concausam. Sed quia nos ponimus materiam creatam a Deo, non tamen sine forma, habet quidem materia ideam in Deo, non tamen aliam ab idea compositi. Nam materia secundum se neque esse habet, neque -cognoscibilis est.</p> -<p title="I q. 15 a. 3 ad 4"><a name="29047"><span class= -"ref">[29047] Iª q. 15 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum +cognoscibilis est.</p><p title="I q. 15 a. 3 ad 4"><a name="29047"><span class="ref">[29047] Iª q. 15 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod genera non possunt habere ideam aliam ab idea speciei, secundum quod idea significat exemplar, quia nunquam genus fit nisi in aliqua specie. Similiter etiam est de accidentibus quae @@ -918,12 +838,8 @@ concausam ideae; tum quia intentio naturae consistit in speciebus, nec particularia producit, nisi ut in eis species salventur. Sed providentia divina non solum se extendit ad species, sed ad -singularia, ut infra dicetur.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 16</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 16 pr."><a name="29048"><span class="ref">[29048] -Iª q. 16 pr.</span></a> Quoniam autem scientia verorum est, +singularia, ut infra dicetur.</p></div></div><div class="q" id="q16"><h2>Quaestio 16</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 16 pr."><a name="29048"><span class="ref">[29048] +Iª q. 16 pr.</span></a> Quoniam autem scientia verorum est, post considerationem scientiae Dei, de veritate inquirendum est. Circa quam quaeruntur octo. Primo, utrum veritas sit in re, vel tantum in intellectu. Secundo, utrum sit tantum in intellectu @@ -931,11 +847,7 @@ Quarto, de comparatione veri ad bonum. Quinto, utrum Deus sit veritas. Sexto, utrum omnia sint vera veritate una, vel pluribus. Septimo, de aeternitate veritatis. Octavo, de incommutabilitate -ipsius.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 16 a. 1 arg. 1"><a name="29049"><span class= -"ref">[29049] Iª q. 16 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +ipsius.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 16 a. 1 arg. 1"><a name="29049"><span class="ref">[29049] Iª q. 16 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod veritas non sit tantum in intellectu, sed magis in rebus. Augustinus enim, in libro Soliloq., reprobat hanc notificationem veri, verum est id quod videtur, quia secundum hoc, @@ -944,26 +856,18 @@ ita se habet ut videtur cognitori, si velit et possit cognoscere, quia secundum hoc sequeretur quod nihil esset verum, si nullus posset cognoscere. Et definit sic verum, verum est id quod est. Et -sic videtur quod veritas sit in rebus, et non in intellectu.</p> -<p title="I q. 16 a. 1 arg. 2"><a name="29050"><span class= -"ref">[29050] Iª q. 16 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +sic videtur quod veritas sit in rebus, et non in intellectu.</p><p title="I q. 16 a. 1 arg. 2"><a name="29050"><span class="ref">[29050] Iª q. 16 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, quidquid est verum, veritate verum est. Si igitur veritas est in intellectu solo, nihil erit verum nisi secundum quod intelligitur, quod est error antiquorum philosophorum, qui dicebant omne quod videtur, esse verum. Ad quod sequitur contradictoria simul esse -vera, cum contradictoria simul a diversis vera esse videantur.</p> -<p title="I q. 16 a. 1 arg. 3"><a name="29051"><span class= -"ref">[29051] Iª q. 16 a. 1 arg. 3</span></a> <i>Praeterea, +vera, cum contradictoria simul a diversis vera esse videantur.</p><p title="I q. 16 a. 1 arg. 3"><a name="29051"><span class="ref">[29051] Iª q. 16 a. 1 arg. 3</span></a> <i>Praeterea, propter quod unumquodque, et illud magis</i>, ut patet I Poster. <i>Sed ex eo quod res est vel non est, est opinio vel oratio vera vel falsa</i>, secundum philosophum in praedicamentis. Ergo veritas -magis est in rebus quam in intellectu.</p> -<p title="I q. 16 a. 1 s. c."><a name="29052"><span class= -"ref">[29052] Iª q. 16 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +magis est in rebus quam in intellectu.</p><p title="I q. 16 a. 1 s. c."><a name="29052"><span class="ref">[29052] Iª q. 16 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod philosophus dicit, VI Metaphys., quod <i>verum et falsum non -sunt in rebus, sed in intellectu</i>.</p> -<p title="I q. 16 a. 1 co."><a name="29053"><span class= -"ref">[29053] Iª q. 16 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +sunt in rebus, sed in intellectu</i>.</p><p title="I q. 16 a. 1 co."><a name="29053"><span class="ref">[29053] Iª q. 16 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut bonum nominat id in quod tendit appetitus, ita verum nominat id in quod tendit intellectus. Hoc autem distat inter appetitum et intellectum, sive quamcumque cognitionem, quia @@ -1008,14 +912,10 @@ principio concordat. Et quaedam definitio Avicennae, <i>veritas uniuscuiusque rei est proprietas sui esse quod stabilitum est ei</i>. Quod autem dicitur quod veritas est adaequatio rei et -intellectus potest ad utrumque pertinere.</p> -<p title="I q. 16 a. 1 ad 1"><a name="29054"><span class= -"ref">[29054] Iª q. 16 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +intellectus potest ad utrumque pertinere.</p><p title="I q. 16 a. 1 ad 1"><a name="29054"><span class="ref">[29054] Iª q. 16 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod Augustinus loquitur de veritate rei; et excludit a ratione huius veritatis, comparationem ad intellectum nostrum. Nam -id quod est per accidens, ab unaquaque definitione excluditur.</p> -<p title="I q. 16 a. 1 ad 2"><a name="29055"><span class= -"ref">[29055] Iª q. 16 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +id quod est per accidens, ab unaquaque definitione excluditur.</p><p title="I q. 16 a. 1 ad 2"><a name="29055"><span class="ref">[29055] Iª q. 16 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod antiqui philosophi species rerum naturalium non dicebant procedere ab aliquo intellectu, sed eas provenire a casu, et quia considerabant quod verum importat comparationem ad @@ -1023,9 +923,7 @@ intellectum nostrum. Ex quo inconvenientia sequebantur quae philosophus prosequitur in IV Metaphys. Quae quidem inconvenientia non accidunt, si ponamus veritatem rerum consistere in comparatione -ad intellectum divinum.</p> -<p title="I q. 16 a. 1 ad 3"><a name="29056"><span class= -"ref">[29056] Iª q. 16 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +ad intellectum divinum.</p><p title="I q. 16 a. 1 ad 3"><a name="29056"><span class="ref">[29056] Iª q. 16 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, licet veritas intellectus nostri a re causetur, non tamen oportet quod in re per prius inveniatur ratio veritatis, sicut neque in medicina per prius invenitur ratio sanitatis quam in @@ -1033,31 +931,21 @@ cum non sit agens univocum. Et similiter esse rei, non veritas eius, causat veritatem intellectus. Unde philosophus dicit quod opinio et oratio vera est <i>ex eo quod res est, non ex eo quod res -vera est</i>.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 16 a. 2 arg. 1"><a name="29057"><span class= -"ref">[29057] Iª q. 16 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +vera est</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 16 a. 2 arg. 1"><a name="29057"><span class="ref">[29057] Iª q. 16 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod veritas non sit solum in intellectu componente et dividente. Dicit enim philosophus, in III de anima, quod sicut sensus propriorum sensibilium semper veri sunt, ita et intellectus eius quod quid est. Sed compositio et divisio non est neque in sensu, neque in intellectu cognoscente quod quid est. Ergo -veritas non solum est in compositione et divisione intellectus.</p> -<p title="I q. 16 a. 2 arg. 2"><a name="29058"><span class= -"ref">[29058] Iª q. 16 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, Isaac +veritas non solum est in compositione et divisione intellectus.</p><p title="I q. 16 a. 2 arg. 2"><a name="29058"><span class="ref">[29058] Iª q. 16 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, Isaac dicit, in libro de definitionibus, quod veritas est adaequatio rei et intellectus. Sed sicut intellectus complexorum potest adaequari rebus, ita intellectus incomplexorum, et etiam sensus sentiens rem ut est. Ergo veritas non est solum in compositione et divisione -intellectus.</p> -<p title="I q. 16 a. 2 s. c."><a name="29059"><span class= -"ref">[29059] Iª q. 16 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +intellectus.</p><p title="I q. 16 a. 2 s. c."><a name="29059"><span class="ref">[29059] Iª q. 16 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit philosophus, in VI Metaphys., quod circa simplicia et quod quid est non est veritas, nec in intellectu neque in -rebus.</p> -<p title="I q. 16 a. 2 co."><a name="29060"><span class= -"ref">[29060] Iª q. 16 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +rebus.</p><p title="I q. 16 a. 2 co."><a name="29060"><span class="ref">[29060] Iª q. 16 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod verum, sicut dictum est, secundum sui primam rationem est in intellectu. Cum autem omnis res sit vera secundum quod habet propriam formam naturae suae, necesse est quod intellectus, @@ -1083,42 +971,26 @@ cognoscente, quod importat nomen veri; perfectio enim intellectus est verum ut cognitum. Et ideo, proprie loquendo, veritas est in intellectu componente et dividente, non autem in sensu, neque in -intellectu cognoscente quod quid est.</p> -<p title="I q. 16 a. 2 ad arg."><a name="29061"><span class= -"ref">[29061] Iª q. 16 a. 2 ad arg.</span></a> Et per hoc -patet solutio ad obiecta.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 16 a. 3 arg. 1"><a name="29062"><span class= -"ref">[29062] Iª q. 16 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +intellectu cognoscente quod quid est.</p><p title="I q. 16 a. 2 ad arg."><a name="29061"><span class="ref">[29061] Iª q. 16 a. 2 ad arg.</span></a> Et per hoc +patet solutio ad obiecta.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 16 a. 3 arg. 1"><a name="29062"><span class="ref">[29062] Iª q. 16 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod verum et ens non convertantur. Verum enim est proprie in intellectu, ut dictum est. Ens autem proprie est in -rebus. Ergo non convertuntur.</p> -<p title="I q. 16 a. 3 arg. 2"><a name="29063"><span class= -"ref">[29063] Iª q. 16 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, id +rebus. Ergo non convertuntur.</p><p title="I q. 16 a. 3 arg. 2"><a name="29063"><span class="ref">[29063] Iª q. 16 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, id quod se extendit ad ens et non ens, non convertitur cum ente. Sed verum se extendit ad ens et non ens, nam verum est quod est esse, -et quod non est non esse. Ergo verum et ens non convertuntur.</p> -<p title="I q. 16 a. 3 arg. 3"><a name="29064"><span class= -"ref">[29064] Iª q. 16 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, quae +et quod non est non esse. Ergo verum et ens non convertuntur.</p><p title="I q. 16 a. 3 arg. 3"><a name="29064"><span class="ref">[29064] Iª q. 16 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, quae se habent secundum prius et posterius, non videntur converti. Sed verum videtur prius esse quam ens, nam ens non intelligitur nisi -sub ratione veri. Ergo videtur quod non sint convertibilia.</p> -<p title="I q. 16 a. 3 s. c."><a name="29065"><span class= -"ref">[29065] Iª q. 16 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +sub ratione veri. Ergo videtur quod non sint convertibilia.</p><p title="I q. 16 a. 3 s. c."><a name="29065"><span class="ref">[29065] Iª q. 16 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit philosophus, II Metaphys., quod eadem est dispositio -rerum in esse et veritate.</p> -<p title="I q. 16 a. 3 co."><a name="29066"><span class= -"ref">[29066] Iª q. 16 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +rerum in esse et veritate.</p><p title="I q. 16 a. 3 co."><a name="29066"><span class="ref">[29066] Iª q. 16 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut bonum habet rationem appetibilis, ita verum habet ordinem ad cognitionem. Unumquodque autem inquantum habet de esse, intantum est cognoscibile. Et propter hoc dicitur in III de anima, quod anima est quodammodo omnia secundum sensum et intellectum. Et ideo, sicut bonum convertitur cum ente, ita et verum. Sed tamen, sicut bonum addit rationem appetibilis supra ens, ita et verum -comparationem ad intellectum.</p> -<p title="I q. 16 a. 3 ad 1"><a name="29067"><span class= -"ref">[29067] Iª q. 16 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +comparationem ad intellectum.</p><p title="I q. 16 a. 3 ad 1"><a name="29067"><span class="ref">[29067] Iª q. 16 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod verum est in rebus et in intellectu, ut dictum est. Verum autem quod est in rebus, convertitur cum ente secundum substantiam. Sed verum quod est in intellectu, convertitur cum @@ -1126,15 +998,11 @@ veri, ut dictum est. Quamvis posset dici quod etiam ens est in rebus et in intellectu, sicut et verum; licet verum principaliter in intellectu, ens vero principaliter in rebus. Et hoc accidit -propter hoc, quod verum et ens differunt ratione.</p> -<p title="I q. 16 a. 3 ad 2"><a name="29068"><span class= -"ref">[29068] Iª q. 16 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +propter hoc, quod verum et ens differunt ratione.</p><p title="I q. 16 a. 3 ad 2"><a name="29068"><span class="ref">[29068] Iª q. 16 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod non ens non habet in se unde cognoscatur, sed cognoscitur inquantum intellectus facit illud cognoscibile. Unde verum fundatur in ente, inquantum non ens est quoddam ens rationis, -apprehensum scilicet a ratione.</p> -<p title="I q. 16 a. 3 ad 3"><a name="29069"><span class= -"ref">[29069] Iª q. 16 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +apprehensum scilicet a ratione.</p><p title="I q. 16 a. 3 ad 3"><a name="29069"><span class="ref">[29069] Iª q. 16 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, cum dicitur quod ens non potest apprehendi sine ratione veri, hoc potest dupliciter intelligi. Uno modo, ita quod non apprehendatur ens, nisi ratio veri assequatur apprehensionem @@ -1146,33 +1014,21 @@ potest intelligi ens, quin ens sit intelligibile, sed tamen potest intelligi ens, ita quod non intelligatur eius intelligibilitas. Et similiter ens intellectum est verum, non tamen intelligendo ens, -intelligitur verum.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 16 a. 4 arg. 1"><a name="29070"><span class= -"ref">[29070] Iª q. 16 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +intelligitur verum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 16 a. 4 arg. 1"><a name="29070"><span class="ref">[29070] Iª q. 16 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod bonum secundum rationem sit prius quam verum. Quod enim est universalius, secundum rationem prius est, ut patet ex I Physic. Sed bonum est universalius quam verum, nam verum est quoddam bonum, scilicet intellectus. Ergo bonum prius est -secundum rationem quam verum.</p> -<p title="I q. 16 a. 4 arg. 2"><a name="29071"><span class= -"ref">[29071] Iª q. 16 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, bonum +secundum rationem quam verum.</p><p title="I q. 16 a. 4 arg. 2"><a name="29071"><span class="ref">[29071] Iª q. 16 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, bonum est in rebus, verum autem in compositione et divisione intellectus, ut dictum est. Sed ea quae sunt in re, sunt priora his quae sunt in -intellectu. Ergo prius est secundum rationem bonum quam verum.</p> -<p title="I q. 16 a. 4 arg. 3"><a name="29072"><span class= -"ref">[29072] Iª q. 16 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, +intellectu. Ergo prius est secundum rationem bonum quam verum.</p><p title="I q. 16 a. 4 arg. 3"><a name="29072"><span class="ref">[29072] Iª q. 16 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, veritas est quaedam species virtutis, ut patet in IV Ethic. Sed virtus continetur sub bono, est enim bona qualitas mentis, ut dicit -Augustinus. Ergo bonum est prius quam verum.</p> -<p title="I q. 16 a. 4 s. c."><a name="29073"><span class= -"ref">[29073] Iª q. 16 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, quod +Augustinus. Ergo bonum est prius quam verum.</p><p title="I q. 16 a. 4 s. c."><a name="29073"><span class="ref">[29073] Iª q. 16 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, quod est in pluribus, est prius secundum rationem. Sed verum est in quibusdam in quibus non est bonum, scilicet in mathematicis. Ergo -verum est prius quam bonum.</p> -<p title="I q. 16 a. 4 co."><a name="29074"><span class= -"ref">[29074] Iª q. 16 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +verum est prius quam bonum.</p><p title="I q. 16 a. 4 co."><a name="29074"><span class="ref">[29074] Iª q. 16 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, licet bonum et verum supposito convertantur cum ente, tamen ratione differunt. Et secundum hoc verum, absolute loquendo, prius est quam bonum. Quod ex duobus apparet. Primo quidem ex hoc, quod @@ -1182,9 +1038,7 @@ enim appetibile est. Secundo apparet ex hoc, quod cognitio naturaliter praecedit appetitum. Unde, cum verum respiciat cognitionem, bonum autem appetitum, prius erit verum quam bonum -secundum rationem.</p> -<p title="I q. 16 a. 4 ad 1"><a name="29075"><span class= -"ref">[29075] Iª q. 16 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +secundum rationem.</p><p title="I q. 16 a. 4 ad 1"><a name="29075"><span class="ref">[29075] Iª q. 16 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod voluntas et intellectus mutuo se includunt, nam intellectus intelligit voluntatem, et voluntas vult intellectum intelligere. Sic ergo inter illa quae ordinantur ad obiectum @@ -1193,16 +1047,12 @@ universale, et verum ut particulare, in ordine autem intelligibilium est e converso. Ex hoc ergo quod verum est quoddam bonum, sequitur quod bonum sit prius in ordine appetibilium, non -autem quod sit prius simpliciter.</p> -<p title="I q. 16 a. 4 ad 2"><a name="29076"><span class= -"ref">[29076] Iª q. 16 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +autem quod sit prius simpliciter.</p><p title="I q. 16 a. 4 ad 2"><a name="29076"><span class="ref">[29076] Iª q. 16 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod secundum hoc est aliquid prius ratione, quod prius cadit in intellectu. Intellectus autem per prius apprehendit ipsum ens; et secundario apprehendit se intelligere ens; et tertio apprehendit se appetere ens. Unde primo est ratio entis, secundo -ratio veri, tertio ratio boni, licet bonum sit in rebus.</p> -<p title="I q. 16 a. 4 ad 3"><a name="29077"><span class= -"ref">[29077] Iª q. 16 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +ratio veri, tertio ratio boni, licet bonum sit in rebus.</p><p title="I q. 16 a. 4 ad 3"><a name="29077"><span class="ref">[29077] Iª q. 16 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod virtus quae dicitur veritas, non est veritas communis, sed quaedam veritas secundum quam homo in dictis et factis ostendit se ut est. Veritas autem vitae dicitur @@ -1211,32 +1061,20 @@ esse in ceteris rebus. Veritas autem iustitiae est secundum quod homo servat id quod debet alteri secundum ordinem legum. Unde ex his particularibus veritatibus non est procedendum ad veritatem -communem.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 5</div> -<p title="I q. 16 a. 5 arg. 1"><a name="29078"><span class= -"ref">[29078] Iª q. 16 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic +communem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I q. 16 a. 5 arg. 1"><a name="29078"><span class="ref">[29078] Iª q. 16 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic proceditur. Videtur quod Deus non sit veritas. Veritas enim consistit in compositione et divisione intellectus. Sed in Deo non -est compositio et divisio. Ergo non est ibi veritas.</p> -<p title="I q. 16 a. 5 arg. 2"><a name="29079"><span class= -"ref">[29079] Iª q. 16 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, +est compositio et divisio. Ergo non est ibi veritas.</p><p title="I q. 16 a. 5 arg. 2"><a name="29079"><span class="ref">[29079] Iª q. 16 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, veritas, secundum Augustinum, in libro de vera Relig., est similitudo principii. Sed Dei non est similitudo ad principium. -Ergo in Deo non est veritas.</p> -<p title="I q. 16 a. 5 arg. 3"><a name="29080"><span class= -"ref">[29080] Iª q. 16 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, +Ergo in Deo non est veritas.</p><p title="I q. 16 a. 5 arg. 3"><a name="29080"><span class="ref">[29080] Iª q. 16 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, quidquid dicitur de Deo, dicitur de eo ut de prima causa omnium, sicut esse Dei est causa omnis esse, et bonitas eius est causa omnis boni. Si ergo in Deo sit veritas, ergo omne verum erit ab ipso. Sed aliquem peccare est verum. Ergo hoc erit a Deo. Quod -patet esse falsum.</p> -<p title="I q. 16 a. 5 s. c."><a name="29081"><span class= -"ref">[29081] Iª q. 16 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est +patet esse falsum.</p><p title="I q. 16 a. 5 s. c."><a name="29081"><span class="ref">[29081] Iª q. 16 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit dominus, Ioan. XIV, <i>ego sum via, veritas et -vita</i>.</p> -<p title="I q. 16 a. 5 co."><a name="29082"><span class= -"ref">[29082] Iª q. 16 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum +vita</i>.</p><p title="I q. 16 a. 5 co."><a name="29082"><span class="ref">[29082] Iª q. 16 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut dictum est, veritas invenitur in intellectu secundum quod apprehendit rem ut est, et in re secundum quod habet esse conformabile intellectui. Hoc autem maxime invenitur in Deo. Nam @@ -1244,15 +1082,11 @@ ipsum suum intelligere; et suum intelligere est mensura et causa omnis alterius esse, et omnis alterius intellectus; et ipse est suum esse et intelligere. Unde sequitur quod non solum in ipso sit -veritas, sed quod ipse sit ipsa summa et prima veritas.</p> -<p title="I q. 16 a. 5 ad 1"><a name="29083"><span class= -"ref">[29083] Iª q. 16 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo +veritas, sed quod ipse sit ipsa summa et prima veritas.</p><p title="I q. 16 a. 5 ad 1"><a name="29083"><span class="ref">[29083] Iª q. 16 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, licet in intellectu divino non sit compositio et divisio, tamen secundum suam simplicem intelligentiam iudicat de omnibus, et cognoscit omnia complexa. Et sic in intellectu eius est -veritas.</p> -<p title="I q. 16 a. 5 ad 2"><a name="29084"><span class= -"ref">[29084] Iª q. 16 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum +veritas.</p><p title="I q. 16 a. 5 ad 2"><a name="29084"><span class="ref">[29084] Iª q. 16 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod verum intellectus nostri est secundum quod conformatur suo principio, scilicet rebus, a quibus cognitionem accipit. Veritas etiam rerum est secundum quod conformantur suo @@ -1263,36 +1097,24 @@ resolvatur affirmativa in negativam, sicut cum dicitur, pater est a se, quia non est ab alio. Et similiter dici potest similitudo principii veritas divina, inquantum esse suum non est suo -intellectui dissimile.</p> -<p title="I q. 16 a. 5 ad 3"><a name="29085"><span class= -"ref">[29085] Iª q. 16 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium +intellectui dissimile.</p><p title="I q. 16 a. 5 ad 3"><a name="29085"><span class="ref">[29085] Iª q. 16 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod non ens et privationes non habent ex seipsis veritatem, sed solum ex apprehensione intellectus. Omnis autem apprehensio intellectus a Deo est, unde quidquid est veritatis in hoc quod dico, istum fornicari est verum, totum est a Deo. Sed si arguatur, ergo istum fornicari est a Deo, est fallacia -accidentis.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 6</div> -<p title="I q. 16 a. 6 arg. 1"><a name="29086"><span class= -"ref">[29086] Iª q. 16 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic +accidentis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I q. 16 a. 6 arg. 1"><a name="29086"><span class="ref">[29086] Iª q. 16 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic proceditur. Videtur quod una sola sit veritas, secundum quam omnia sunt vera. Quia, secundum Augustinum, nihil est maius mente humana, nisi Deus. Sed veritas est maior mente humana, alioquin mens iudicaret de veritate; nunc autem omnia iudicat secundum veritatem, et non secundum seipsam. Ergo solus Deus est veritas. Ergo non est -alia veritas quam Deus.</p> -<p title="I q. 16 a. 6 arg. 2"><a name="29087"><span class= -"ref">[29087] Iª q. 16 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, +alia veritas quam Deus.</p><p title="I q. 16 a. 6 arg. 2"><a name="29087"><span class="ref">[29087] Iª q. 16 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, Anselmus dicit, in libro de veritate, quod sicut tempus se habet ad temporalia, ita veritas ad res veras. Sed unum est tempus omnium -temporalium. Ergo una est veritas, qua omnia vera sunt.</p> -<p title="I q. 16 a. 6 s. c."><a name="29088"><span class= -"ref">[29088] Iª q. 16 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est +temporalium. Ergo una est veritas, qua omnia vera sunt.</p><p title="I q. 16 a. 6 s. c."><a name="29088"><span class="ref">[29088] Iª q. 16 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est quod in Psalmo XI dicitur, <i>diminutae sunt veritates a filiis -hominum</i>.</p> -<p title="I q. 16 a. 6 co."><a name="29089"><span class= -"ref">[29089] Iª q. 16 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum +hominum</i>.</p><p title="I q. 16 a. 6 co."><a name="29089"><span class="ref">[29089] Iª q. 16 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum quod quodammodo una est veritas, qua omnia sunt vera, et quodammodo non. Ad cuius evidentiam, sciendum est quod, quando aliquid praedicatur univoce de multis, illud in quolibet eorum secundum @@ -1318,9 +1140,7 @@ rebus, sic omnes sunt verae una prima veritate, cui unumquodque assimilatur secundum suam entitatem. Et sic, licet plures sint essentiae vel formae rerum, tamen una est veritas divini -intellectus, secundum quam omnes res denominantur verae.</p> -<p title="I q. 16 a. 6 ad 1"><a name="29090"><span class= -"ref">[29090] Iª q. 16 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo +intellectus, secundum quam omnes res denominantur verae.</p><p title="I q. 16 a. 6 ad 1"><a name="29090"><span class="ref">[29090] Iª q. 16 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod anima non secundum quamcumque veritatem iudicat de rebus omnibus; sed secundum veritatem primam, inquantum resultat in ea sicut in speculo, secundum prima intelligibilia. Unde sequitur @@ -1328,44 +1148,28 @@ quae est in intellectu nostro, est maior anima, non simpliciter, sed secundum quid, inquantum est perfectio eius; sicut etiam scientia posset dici maior anima. Sed verum est quod nihil -subsistens est maius mente rationali, nisi Deus.</p> -<p title="I q. 16 a. 6 ad 2"><a name="29091"><span class= -"ref">[29091] Iª q. 16 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum +subsistens est maius mente rationali, nisi Deus.</p><p title="I q. 16 a. 6 ad 2"><a name="29091"><span class="ref">[29091] Iª q. 16 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod dictum Anselmi veritatem habet, secundum quod res -dicuntur verae per comparationem ad intellectum divinum.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 7</div> -<p title="I q. 16 a. 7 arg. 1"><a name="29092"><span class= -"ref">[29092] Iª q. 16 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic +dicuntur verae per comparationem ad intellectum divinum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="I q. 16 a. 7 arg. 1"><a name="29092"><span class="ref">[29092] Iª q. 16 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic proceditur. Videtur quod veritas creata sit aeterna. Dicit enim Augustinus, in libro de libero arbitrio, quod nihil est magis aeternum quam ratio circuli, et duo et tria esse quinque. Sed horum -veritas est veritas creata. Ergo veritas creata est aeterna.</p> -<p title="I q. 16 a. 7 arg. 2"><a name="29093"><span class= -"ref">[29093] Iª q. 16 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea, omne +veritas est veritas creata. Ergo veritas creata est aeterna.</p><p title="I q. 16 a. 7 arg. 2"><a name="29093"><span class="ref">[29093] Iª q. 16 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea, omne quod est semper, est aeternum. Sed universalia sunt ubique et semper. Ergo sunt aeterna. Ergo et verum, quod est maxime -universale.</p> -<p title="I q. 16 a. 7 arg. 3"><a name="29094"><span class= -"ref">[29094] Iª q. 16 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea, id +universale.</p><p title="I q. 16 a. 7 arg. 3"><a name="29094"><span class="ref">[29094] Iª q. 16 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea, id quod est verum in praesenti, semper fuit verum esse futurum. Sed sicut veritas propositionis de praesenti est veritas creata, ita veritas propositionis de futuro. Ergo aliqua veritas creata est -aeterna.</p> -<p title="I q. 16 a. 7 arg. 4"><a name="29095"><span class= -"ref">[29095] Iª q. 16 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea, omne +aeterna.</p><p title="I q. 16 a. 7 arg. 4"><a name="29095"><span class="ref">[29095] Iª q. 16 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea, omne quod caret principio et fine, est aeternum. Sed veritas enuntiabilium caret principio et fine. Quia, si veritas incoepit cum ante non esset, verum erat veritatem non esse, et utique aliqua veritate verum erat, et sic veritas erat antequam inciperet. Et similiter si ponatur veritatem habere finem, sequitur quod sit postquam desierit, verum enim erit veritatem non esse. Ergo veritas -est aeterna.</p> -<p title="I q. 16 a. 7 s. c."><a name="29096"><span class= -"ref">[29096] Iª q. 16 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est -quod solus Deus est aeternus, ut supra habitum est.</p> -<p title="I q. 16 a. 7 co."><a name="29097"><span class= -"ref">[29097] Iª q. 16 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum +est aeterna.</p><p title="I q. 16 a. 7 s. c."><a name="29096"><span class="ref">[29096] Iª q. 16 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est +quod solus Deus est aeternus, ut supra habitum est.</p><p title="I q. 16 a. 7 co."><a name="29097"><span class="ref">[29097] Iª q. 16 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum quod veritas enuntiabilium non est aliud quam veritas intellectus. Enuntiabile enim et est in intellectu, et est in voce. Secundum autem quod est in intellectu, habet per se veritatem. Sed secundum @@ -1379,13 +1183,9 @@ solus intellectus divinus est aeternus, in ipso solo veritas aeternitatem habet. Nec propter hoc sequitur quod aliquid aliud sit aeternum quam Deus, quia veritas intellectus divini est ipse Deus, -ut supra ostensum est.</p> -<p title="I q. 16 a. 7 ad 1"><a name="29098"><span class= -"ref">[29098] Iª q. 16 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo +ut supra ostensum est.</p><p title="I q. 16 a. 7 ad 1"><a name="29098"><span class="ref">[29098] Iª q. 16 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod ratio circuli, et duo et tria esse quinque, habent -aeternitatem in mente divina.</p> -<p title="I q. 16 a. 7 ad 2"><a name="29099"><span class= -"ref">[29099] Iª q. 16 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum +aeternitatem in mente divina.</p><p title="I q. 16 a. 7 ad 2"><a name="29099"><span class="ref">[29099] Iª q. 16 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod aliquid esse semper et ubique, potest intelligi dupliciter. Uno modo, quia habet in se unde se extendat ad omne tempus et ad omnem locum, sicut Deo competit esse ubique et semper. @@ -1395,17 +1195,13 @@ remotionem omnium formarum distinguentium. Et per hunc modum, quodlibet universale dicitur esse ubique et semper, inquantum universalia abstrahunt ab hic et nunc. Sed ex hoc non sequitur ea -esse aeterna, nisi in intellectu, si quis sit aeternus.</p> -<p title="I q. 16 a. 7 ad 3"><a name="29100"><span class= -"ref">[29100] Iª q. 16 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium +esse aeterna, nisi in intellectu, si quis sit aeternus.</p><p title="I q. 16 a. 7 ad 3"><a name="29100"><span class="ref">[29100] Iª q. 16 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod illud quod nunc est, ex eo futurum fuit antequam esset, quia in causa sua erat ut fieret. Unde, sublata causa, non esset futurum illud fieri. Sola autem causa prima est aeterna. Unde ex hoc non sequitur quod ea quae sunt, semper fuerit verum ea esse futura, nisi quatenus in causa sempiterna fuit ut essent futura. -Quae quidem causa solus Deus est.</p> -<p title="I q. 16 a. 7 ad 4"><a name="29101"><span class= -"ref">[29101] Iª q. 16 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum +Quae quidem causa solus Deus est.</p><p title="I q. 16 a. 7 ad 4"><a name="29101"><span class="ref">[29101] Iª q. 16 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod, quia intellectus noster non est aeternus, nec veritas enuntiabilium quae a nobis formantur, est aeterna, sed quandoque incoepit. Et antequam huiusmodi veritas esset, non erat @@ -1417,42 +1213,28 @@ habet ex se ut sit verum, sed solummodo ex intellectu apprehendente ipsum. Unde intantum est verum dicere veritatem non fuisse, inquantum apprehendimus non esse ipsius ut praecedens esse -eius.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 8</div> -<p title="I q. 16 a. 8 arg. 1"><a name="29102"><span class= -"ref">[29102] Iª q. 16 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic +eius.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="I q. 16 a. 8 arg. 1"><a name="29102"><span class="ref">[29102] Iª q. 16 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic proceditur. Videtur quod veritas sit immutabilis. Dicit enim Augustinus, in libro II de libero arbitrio, quod veritas non est -aequalis menti, quia esset mutabilis, sicut et mens.</p> -<p title="I q. 16 a. 8 arg. 2"><a name="29103"><span class= -"ref">[29103] Iª q. 16 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea, id +aequalis menti, quia esset mutabilis, sicut et mens.</p><p title="I q. 16 a. 8 arg. 2"><a name="29103"><span class="ref">[29103] Iª q. 16 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea, id quod remanet post omnem mutationem, est immutabile, sicut prima materia est ingenita et incorruptibilis, quia remanet post omnem generationem et corruptionem. Sed veritas remanet post omnem mutationem, quia post omnem mutationem verum est dicere esse vel -non esse. Ergo veritas est immutabilis.</p> -<p title="I q. 16 a. 8 arg. 3"><a name="29104"><span class= -"ref">[29104] Iª q. 16 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea, si +non esse. Ergo veritas est immutabilis.</p><p title="I q. 16 a. 8 arg. 3"><a name="29104"><span class="ref">[29104] Iª q. 16 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea, si veritas enuntiationis mutatur, maxime mutatur ad mutationem rei. Sed sic non mutatur. Veritas enim, secundum Anselmum, est rectitudo quaedam, inquantum aliquid implet id quod est de ipso in mente divina. Haec autem propositio, Socrates sedet, accipit a mente divina ut significet Socratem sedere, quod significat etiam eo non -sedente. Ergo veritas propositionis nullo modo mutatur.</p> -<p title="I q. 16 a. 8 arg. 4"><a name="29105"><span class= -"ref">[29105] Iª q. 16 a. 8 arg. 4</span></a> Praeterea, ubi +sedente. Ergo veritas propositionis nullo modo mutatur.</p><p title="I q. 16 a. 8 arg. 4"><a name="29105"><span class="ref">[29105] Iª q. 16 a. 8 arg. 4</span></a> Praeterea, ubi est eadem causa, et idem effectus. Sed eadem res est causa veritatis harum trium propositionum Socrates sedet, sedebit, et sedit. Ergo eadem est harum veritas. Sed oportet quod alterum horum sit verum. Ergo veritas harum propositionum immutabiliter manet. Et -eadem ratione cuiuslibet alterius propositionis.</p> -<p title="I q. 16 a. 8 s. c."><a name="29106"><span class= -"ref">[29106] Iª q. 16 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra est +eadem ratione cuiuslibet alterius propositionis.</p><p title="I q. 16 a. 8 s. c."><a name="29106"><span class="ref">[29106] Iª q. 16 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur in Psalmo XI, <i>diminutae sunt veritates a filiis -hominum</i>.</p> -<p title="I q. 16 a. 8 co."><a name="29107"><span class= -"ref">[29107] Iª q. 16 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum +hominum</i>.</p><p title="I q. 16 a. 8 co."><a name="29107"><span class="ref">[29107] Iª q. 16 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, veritas proprie est in solo intellectu, res autem dicuntur verae a veritate quae est in aliquo intellectu. Unde mutabilitas veritatis consideranda est circa @@ -1471,19 +1253,13 @@ quod ipsa sit subiectum mutationis, sed inquantum intellectus noster mutatur de veritate in falsitatem; sic enim formae mutabiles dici possunt. Veritas autem intellectus divini est secundum quam -res naturales dicuntur verae, quae est omnino immutabilis.</p> -<p title="I q. 16 a. 8 ad 1"><a name="29108"><span class= -"ref">[29108] Iª q. 16 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum ergo -dicendum quod Augustinus loquitur de veritate divina.</p> -<p title="I q. 16 a. 8 ad 2"><a name="29109"><span class= -"ref">[29109] Iª q. 16 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum +res naturales dicuntur verae, quae est omnino immutabilis.</p><p title="I q. 16 a. 8 ad 1"><a name="29108"><span class="ref">[29108] Iª q. 16 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum ergo +dicendum quod Augustinus loquitur de veritate divina.</p><p title="I q. 16 a. 8 ad 2"><a name="29109"><span class="ref">[29109] Iª q. 16 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod verum et ens sunt convertibilia. Unde, sicut ens non generatur neque corrumpitur per se, sed per accidens, inquantum hoc vel illud ens corrumpitur vel generatur, ut dicitur in I Physic.; ita veritas mutatur, non quod nulla veritas remaneat, sed quia non -remanet illa veritas quae prius erat.</p> -<p title="I q. 16 a. 8 ad 3"><a name="29110"><span class= -"ref">[29110] Iª q. 16 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium +remanet illa veritas quae prius erat.</p><p title="I q. 16 a. 8 ad 3"><a name="29110"><span class="ref">[29110] Iª q. 16 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod propositio non solum habet veritatem sicut res aliae veritatem habere dicuntur, inquantum implent id quod de eis est ordinatum ab intellectu divino; sed dicitur habere veritatem quodam @@ -1494,50 +1270,32 @@ sedente vera est et veritate rei, inquantum est quaedam vox significativa; et veritate significationis, inquantum significat opinionem veram. Socrate vero surgente, remanet prima veritas, sed -mutatur secunda.</p> -<p title="I q. 16 a. 8 ad 4"><a name="29111"><span class= -"ref">[29111] Iª q. 16 a. 8 ad 4</span></a> Ad quartum +mutatur secunda.</p><p title="I q. 16 a. 8 ad 4"><a name="29111"><span class="ref">[29111] Iª q. 16 a. 8 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod sessio Socratis, quae est causa veritatis huius propositionis, Socrates sedet, non eodem modo se habet dum Socrates sedet, et postquam sederit, et antequam sederet. Unde et veritas ab hoc causata, diversimode se habet; et diversimode significatur propositionibus de praesenti, praeterito et futuro. Unde non sequitur quod, licet altera trium propositionum sit vera, quod -eadem veritas invariabilis maneat.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 17</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 17 pr."><a name="29112"><span class="ref">[29112] -Iª q. 17 pr.</span></a> Deinde quaeritur de falsitate. Et +eadem veritas invariabilis maneat.</p></div></div><div class="q" id="q17"><h2>Quaestio 17</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 17 pr."><a name="29112"><span class="ref">[29112] +Iª q. 17 pr.</span></a> Deinde quaeritur de falsitate. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum falsitas sit in rebus. Secundo, utrum sit in sensu. Tertio, utrum sit in intellectu. -Quarto, de oppositione veri et falsi.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 17 a. 1 arg. 1"><a name="29113"><span class= -"ref">[29113] Iª q. 17 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +Quarto, de oppositione veri et falsi.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 17 a. 1 arg. 1"><a name="29113"><span class="ref">[29113] Iª q. 17 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod falsitas non sit in rebus. Dicit enim Augustinus, in libro Soliloq., <i>si verum est id quod est, falsum -non esse uspiam concludetur, quovis repugnante</i>.</p> -<p title="I q. 17 a. 1 arg. 2"><a name="29114"><span class= -"ref">[29114] Iª q. 17 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +non esse uspiam concludetur, quovis repugnante</i>.</p><p title="I q. 17 a. 1 arg. 2"><a name="29114"><span class="ref">[29114] Iª q. 17 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, falsum dicitur a fallendo. Sed res non fallunt, ut dicit Augustinus in libro de vera Relig., <i>quia non ostendunt aliud quam suam -speciem</i>. Ergo falsum in rebus non invenitur.</p> -<p title="I q. 17 a. 1 arg. 3"><a name="29115"><span class= -"ref">[29115] Iª q. 17 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, verum +speciem</i>. Ergo falsum in rebus non invenitur.</p><p title="I q. 17 a. 1 arg. 3"><a name="29115"><span class="ref">[29115] Iª q. 17 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, verum dicitur in rebus per comparationem ad intellectum divinum, ut supra dictum est. Sed quaelibet res, inquantum est, imitatur Deum. Ergo quaelibet res vera est, absque falsitate. Et sic nulla res est -falsa.</p> -<p title="I q. 17 a. 1 s. c."><a name="29116"><span class= -"ref">[29116] Iª q. 17 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +falsa.</p><p title="I q. 17 a. 1 s. c."><a name="29116"><span class="ref">[29116] Iª q. 17 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Augustinus, in libro de vera Relig., quod <i>omne corpus est verum corpus et falsa unitas</i>; quia imitatur unitatem, et non est unitas. Sed quaelibet res imitatur divinam bonitatem, et ab -ea deficit. Ergo in omnibus rebus est falsitas.</p> -<p title="I q. 17 a. 1 co."><a name="29117"><span class= -"ref">[29117] Iª q. 17 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +ea deficit. Ergo in omnibus rebus est falsitas.</p><p title="I q. 17 a. 1 co."><a name="29117"><span class="ref">[29117] Iª q. 17 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, cum verum et falsum opponantur; opposita autem sunt circa idem; necesse est ut ibi prius quaeratur falsitas, ubi primo veritas invenitur, hoc est in intellectu. In rebus autem neque @@ -1588,56 +1346,36 @@ modum etiam dicitur homo falsus, inquantum est amativus falsarum opinionum vel locutionum. Non autem ex hoc quod potest eas confingere, quia sic etiam sapientes et scientes falsi dicerentur, -ut dicitur in V Metaphys.</p> -<p title="I q. 17 a. 1 ad 1"><a name="29118"><span class= -"ref">[29118] Iª q. 17 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +ut dicitur in V Metaphys.</p><p title="I q. 17 a. 1 ad 1"><a name="29118"><span class="ref">[29118] Iª q. 17 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod res comparata ad intellectum, secundum id quod est, dicitur vera, secundum id quod non est, dicitur falsa. <i>Unde verus tragoedus est falsus Hector</i>, ut dicitur in II Soliloq. Sicut igitur in his quae sunt, invenitur quoddam non esse; ita in -his quae sunt, invenitur quaedam ratio falsitatis.</p> -<p title="I q. 17 a. 1 ad 2"><a name="29119"><span class= -"ref">[29119] Iª q. 17 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +his quae sunt, invenitur quaedam ratio falsitatis.</p><p title="I q. 17 a. 1 ad 2"><a name="29119"><span class="ref">[29119] Iª q. 17 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod res per se non fallunt, sed per accidens. Dant enim occasionem falsitatis, eo quod similitudinem eorum gerunt, quorum -non habent existentiam.</p> -<p title="I q. 17 a. 1 ad 3"><a name="29120"><span class= -"ref">[29120] Iª q. 17 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +non habent existentiam.</p><p title="I q. 17 a. 1 ad 3"><a name="29120"><span class="ref">[29120] Iª q. 17 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod per comparationem ad intellectum divinum non dicuntur res falsae, quod esset eas esse falsas simpliciter, sed per comparationem ad intellectum nostrum, quod est eas esse falsas -secundum quid.</p> -<p title="I q. 17 a. 1 ad 4"><a name="29121"><span class= -"ref">[29121] Iª q. 17 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum, quod +secundum quid.</p><p title="I q. 17 a. 1 ad 4"><a name="29121"><span class="ref">[29121] Iª q. 17 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum, quod in oppositum obiicitur, dicendum quod similitudo vel repraesentatio deficiens non inducit rationem falsitatis, nisi inquantum praestat occasionem falsae opinionis. Unde non ubicumque est similitudo, dicitur res falsa, sed ubicumque est talis similitudo, quae nata -est facere opinionem falsam, non cuicumque, sed ut in pluribus.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 17 a. 2 arg. 1"><a name="29122"><span class= -"ref">[29122] Iª q. 17 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +est facere opinionem falsam, non cuicumque, sed ut in pluribus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 17 a. 2 arg. 1"><a name="29122"><span class="ref">[29122] Iª q. 17 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod in sensu non sit falsitas. Dicit enim Augustinus, in libro de vera Relig., <i>si omnes corporis sensus ita nuntiant ut afficiuntur, quid ab eis amplius exigere debemus, ignoro</i>. Et sic videtur quod ex sensibus non fallamur. Et sic -falsitas in sensu non est.</p> -<p title="I q. 17 a. 2 arg. 2"><a name="29123"><span class= -"ref">[29123] Iª q. 17 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, +falsitas in sensu non est.</p><p title="I q. 17 a. 2 arg. 2"><a name="29123"><span class="ref">[29123] Iª q. 17 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, philosophus dicit, in IV Metaphys., quod <i>falsitas non est -propria sensui, sed phantasiae</i>.</p> -<p title="I q. 17 a. 2 arg. 3"><a name="29124"><span class= -"ref">[29124] Iª q. 17 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, in +propria sensui, sed phantasiae</i>.</p><p title="I q. 17 a. 2 arg. 3"><a name="29124"><span class="ref">[29124] Iª q. 17 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, in incomplexis non est verum nec falsum, sed solum in complexis. Sed componere et dividere non pertinet ad sensum. Ergo in sensu non est -falsitas.</p> -<p title="I q. 17 a. 2 s. c."><a name="29125"><span class= -"ref">[29125] Iª q. 17 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +falsitas.</p><p title="I q. 17 a. 2 s. c."><a name="29125"><span class="ref">[29125] Iª q. 17 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Augustinus, in libro Soliloq., <i>apparet nos in omnibus -sensibus similitudine lenocinante falli</i>.</p> -<p title="I q. 17 a. 2 co."><a name="29126"><span class= -"ref">[29126] Iª q. 17 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +sensibus similitudine lenocinante falli</i>.</p><p title="I q. 17 a. 2 co."><a name="29126"><span class="ref">[29126] Iª q. 17 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod falsitas non est quaerenda in sensu, nisi sicut ibi est veritas. Veritas autem non sic est in sensu, ut sensus cognoscat veritatem; sed inquantum veram apprehensionem habet de @@ -1661,17 +1399,13 @@ sensibilibus vero communibus et per accidens, potest esse falsum iudicium etiam in sensu recte disposito, quia sensus non directe refertur ad illa, sed per accidens, vel ex consequenti, inquantum -refertur ad alia.</p> -<p title="I q. 17 a. 2 ad 1"><a name="29127"><span class= -"ref">[29127] Iª q. 17 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +refertur ad alia.</p><p title="I q. 17 a. 2 ad 1"><a name="29127"><span class="ref">[29127] Iª q. 17 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod sensum affici, est ipsum eius sentire. Unde per hoc quod sensus ita nuntiant sicut afficiuntur, sequitur quod non decipiamur in iudicio quo iudicamus nos sentire aliquid. Sed ex eo quod sensus aliter afficitur interdum quam res sit, sequitur quod nuntiet nobis aliquando rem aliter quam sit. Et ex hoc fallimur per -sensum circa rem, non circa ipsum sentire.</p> -<p title="I q. 17 a. 2 ad 2"><a name="29128"><span class= -"ref">[29128] Iª q. 17 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +sensum circa rem, non circa ipsum sentire.</p><p title="I q. 17 a. 2 ad 2"><a name="29128"><span class="ref">[29128] Iª q. 17 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod falsitas dicitur non esse propria sensui, quia non decipitur circa proprium obiectum. Unde in alia translatione planius dicitur, quod <i>sensus proprii sensibilis falsus non @@ -1680,31 +1414,19 @@ ad similitudinem rei tanquam ad rem ipsam, provenit ex tali apprehensione falsitas. Unde etiam philosophus, in V Metaphys., dicit quod umbrae et picturae et somnia dicuntur falsa, inquantum -non subsunt res quarum habent similitudinem.</p> -<p title="I q. 17 a. 2 ad 3"><a name="29129"><span class= -"ref">[29129] Iª q. 17 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +non subsunt res quarum habent similitudinem.</p><p title="I q. 17 a. 2 ad 3"><a name="29129"><span class="ref">[29129] Iª q. 17 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod ratio illa procedit, quod falsitas non sit in sensu -sicut in cognoscente verum et falsum.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 17 a. 3 arg. 1"><a name="29130"><span class= -"ref">[29130] Iª q. 17 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +sicut in cognoscente verum et falsum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 17 a. 3 arg. 1"><a name="29130"><span class="ref">[29130] Iª q. 17 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod falsitas non sit in intellectu. Dicit enim Augustinus, in libro octoginta trium quaest., <i>omnis qui fallitur, id in quo fallitur, non intelligit</i>. Sed falsum dicitur esse in aliqua cognitione, secundum quod per eam fallimur. -Ergo in intellectu non est falsitas.</p> -<p title="I q. 17 a. 3 arg. 2"><a name="29131"><span class= -"ref">[29131] Iª q. 17 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, +Ergo in intellectu non est falsitas.</p><p title="I q. 17 a. 3 arg. 2"><a name="29131"><span class="ref">[29131] Iª q. 17 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, philosophus dicit, in III de anima, quod intellectus semper est -rectus. Non ergo in intellectu est falsitas.</p> -<p title="I q. 17 a. 3 s. c."><a name="29132"><span class= -"ref">[29132] Iª q. 17 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +rectus. Non ergo in intellectu est falsitas.</p><p title="I q. 17 a. 3 s. c."><a name="29132"><span class="ref">[29132] Iª q. 17 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur in III de anima, quod <i>ubi compositio intellectuum est, ibi verum et falsum est</i>. Sed compositio intellectuum est -in intellectu. Ergo verum et falsum est in intellectu.</p> -<p title="I q. 17 a. 3 co."><a name="29133"><span class= -"ref">[29133] Iª q. 17 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +in intellectu. Ergo verum et falsum est in intellectu.</p><p title="I q. 17 a. 3 co."><a name="29133"><span class="ref">[29133] Iª q. 17 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut res habet esse per propriam formam, ita virtus cognoscitiva habet cognoscere per similitudinem rei cognitae. Unde, sicut res naturalis non deficit ab esse quod sibi competit secundum @@ -1743,51 +1465,35 @@ hanc compositionem, aliquod animal rationale est quadrupes. Et propter hoc, in cognoscendo quidditates simplices non potest esse intellectus falsus, sed vel est verus, vel totaliter nihil -intelligit.</p> -<p title="I q. 17 a. 3 ad 1"><a name="29134"><span class= -"ref">[29134] Iª q. 17 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +intelligit.</p><p title="I q. 17 a. 3 ad 1"><a name="29134"><span class="ref">[29134] Iª q. 17 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, quia quidditas rei est proprium obiectum intellectus, propter hoc tunc proprie dicimur aliquid intelligere, quando, reducentes illud in quod quid est, sic de eo iudicamus, sicut accidit in demonstrationibus, in quibus non est falsitas. Et hoc modo intelligitur verbum Augustini, quod omnis qui fallitur, non intelligit id in quo fallitur, non autem ita, quod in nulla -operatione intellectus aliquis fallatur.</p> -<p title="I q. 17 a. 3 ad 2"><a name="29135"><span class= -"ref">[29135] Iª q. 17 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +operatione intellectus aliquis fallatur.</p><p title="I q. 17 a. 3 ad 2"><a name="29135"><span class="ref">[29135] Iª q. 17 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod intellectus semper est rectus, secundum quod intellectus est principiorum, circa quae non decipitur, ex eadem causa qua non decipitur circa quod quid est. Nam principia per se nota sunt illa quae statim, intellectis terminis, cognoscuntur, ex -eo quod praedicatum ponitur in definitione subiecti.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 17 a. 4 arg. 1"><a name="29136"><span class= -"ref">[29136] Iª q. 17 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +eo quod praedicatum ponitur in definitione subiecti.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 17 a. 4 arg. 1"><a name="29136"><span class="ref">[29136] Iª q. 17 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod verum et falsum non sint contraria. Verum enim et falsum opponuntur sicut quod est et quod non est, <i>nam verum est id quod est</i>, ut dicit Augustinus. Sed quod est et quod non est, non opponuntur ut contraria. Ergo verum et falsum non -sunt contraria.</p> -<p title="I q. 17 a. 4 arg. 2"><a name="29137"><span class= -"ref">[29137] Iª q. 17 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, unum +sunt contraria.</p><p title="I q. 17 a. 4 arg. 2"><a name="29137"><span class="ref">[29137] Iª q. 17 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, unum contrariorum non est in alio. Sed falsum est in vero, quia, sicut dicit Augustinus in libro Soliloq., <i>tragoedus non esset falsus Hector, si non esset verus tragoedus</i>. Ergo verum et falsum non -sunt contraria.</p> -<p title="I q. 17 a. 4 arg. 3"><a name="29138"><span class= -"ref">[29138] Iª q. 17 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, in +sunt contraria.</p><p title="I q. 17 a. 4 arg. 3"><a name="29138"><span class="ref">[29138] Iª q. 17 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, in Deo non est contrarietas aliqua, nihil enim divinae substantiae est contrarium, ut dicit Augustinus, XII de Civit. Dei. Sed Deo opponitur falsitas, nam idolum in Scriptura mendacium nominatur, Ierem. VIII, <i>apprehenderunt mendacium</i>; Glossa, <i>idest -idola</i>. Ergo verum et falsum non sunt contraria.</p> -<p title="I q. 17 a. 4 s. c."><a name="29139"><span class= -"ref">[29139] Iª q. 17 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +idola</i>. Ergo verum et falsum non sunt contraria.</p><p title="I q. 17 a. 4 s. c."><a name="29139"><span class="ref">[29139] Iª q. 17 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit philosophus, in II Periherm., ponit enim falsam -opinionem verae contrariam.</p> -<p title="I q. 17 a. 4 co."><a name="29140"><span class= -"ref">[29140] Iª q. 17 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +opinionem verae contrariam.</p><p title="I q. 17 a. 4 co."><a name="29140"><span class="ref">[29140] Iª q. 17 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod verum et falsum opponuntur ut contraria, et non sicut affirmatio et negatio, ut quidam dixerunt. Ad cuius evidentiam, sciendum est quod negatio neque ponit aliquid, neque determinat @@ -1801,25 +1507,19 @@ IV Metaphys., ex eo quod dicitur vel videtur aliquid esse quod non est, vel non esse quod est. Sicut enim verum ponit acceptionem adaequatam rei, ita falsum acceptionem rei non adaequatam. Unde -manifestum est quod verum et falsum sunt contraria.</p> -<p title="I q. 17 a. 4 ad 1"><a name="29141"><span class= -"ref">[29141] Iª q. 17 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +manifestum est quod verum et falsum sunt contraria.</p><p title="I q. 17 a. 4 ad 1"><a name="29141"><span class="ref">[29141] Iª q. 17 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod id quod est in rebus, est veritas rei sed id quod est ut apprehensum, est verum intellectus, in quo primo est veritas. Unde et falsum est id quod non est ut apprehensum. Apprehendere autem esse et non esse, contrarietatem habet, sicut probat philosophus, in II Periherm., quod huic opinioni, bonum est bonum, -contraria est, bonum non est bonum.</p> -<p title="I q. 17 a. 4 ad 2"><a name="29142"><span class= -"ref">[29142] Iª q. 17 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +contraria est, bonum non est bonum.</p><p title="I q. 17 a. 4 ad 2"><a name="29142"><span class="ref">[29142] Iª q. 17 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod falsum non fundatur in vero sibi contrario, sicut nec malum in bono sibi contrario; sed in eo quod sibi subiicitur. Et hoc ideo in utroque accidit, quia verum et bonum communia sunt, et convertuntur cum ente, unde, sicut omnis privatio fundatur in subiecto quod est ens, ita omne malum fundatur in aliquo bono, et -omne falsum in aliquo vero.</p> -<p title="I q. 17 a. 4 ad 3"><a name="29143"><span class= -"ref">[29143] Iª q. 17 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +omne falsum in aliquo vero.</p><p title="I q. 17 a. 4 ad 3"><a name="29143"><span class="ref">[29143] Iª q. 17 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, quia contraria et opposita privative nata sunt fieri circa idem, ideo Deo, prout in se consideratur, non est aliquid contrarium, neque ratione suae bonitatis, neque ratione suae @@ -1827,45 +1527,29 @@ Sed in apprehensione nostra habet aliquid contrarium, nam verae opinioni de ipso contrariatur falsa opinio. Et sic idola mendacia dicuntur opposita veritati divinae, inquantum falsa opinio de -idolis contrariatur verae opinioni de unitate Dei.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 18</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 18 pr."><a name="29144"><span class="ref">[29144] -Iª q. 18 pr.</span></a> Quoniam autem intelligere viventium +idolis contrariatur verae opinioni de unitate Dei.</p></div></div><div class="q" id="q18"><h2>Quaestio 18</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 18 pr."><a name="29144"><span class="ref">[29144] +Iª q. 18 pr.</span></a> Quoniam autem intelligere viventium est, post considerationem de scientia et intellectu divino, considerandum est de vita ipsius. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, quorum sit vivere. Secundo, quid sit vita. Tertio, utrum -vita Deo conveniat. Quarto, utrum omnia in Deo sint vita.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 18 a. 1 arg. 1"><a name="29145"><span class= -"ref">[29145] Iª q. 18 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +vita Deo conveniat. Quarto, utrum omnia in Deo sint vita.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 18 a. 1 arg. 1"><a name="29145"><span class="ref">[29145] Iª q. 18 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod omnium rerum naturalium sit vivere. Dicit enim philosophus, in VIII Physic., quod motus est ut vita quaedam natura existentibus omnibus. Sed omnes res naturales participant -motum. Ergo omnes res naturales participant vitam.</p> -<p title="I q. 18 a. 1 arg. 2"><a name="29146"><span class= -"ref">[29146] Iª q. 18 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +motum. Ergo omnes res naturales participant vitam.</p><p title="I q. 18 a. 1 arg. 2"><a name="29146"><span class="ref">[29146] Iª q. 18 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, plantae dicuntur vivere, inquantum habent in seipsis principium motus augmenti et decrementi. Sed motus localis est perfectior et prior secundum naturam quam motus augmenti et decrementi, ut probatur in VIII Physic. Cum igitur omnia corpora naturalia habeant aliquod principium motus localis, videtur quod omnia corpora -naturalia vivant.</p> -<p title="I q. 18 a. 1 arg. 3"><a name="29147"><span class= -"ref">[29147] Iª q. 18 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, inter +naturalia vivant.</p><p title="I q. 18 a. 1 arg. 3"><a name="29147"><span class="ref">[29147] Iª q. 18 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, inter corpora naturalia imperfectiora sunt elementa. Sed eis attribuitur vita, dicuntur enim aquae vivae. Ergo multo magis alia corpora -naturalia vitam habent.</p> -<p title="I q. 18 a. 1 s. c."><a name="29148"><span class= -"ref">[29148] Iª q. 18 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +naturalia vitam habent.</p><p title="I q. 18 a. 1 s. c."><a name="29148"><span class="ref">[29148] Iª q. 18 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Dionysius, VI cap. de Div. Nom., quod <i>plantae secundum ultimam resonantiam vitae habent vivere</i>, ex quo potest accipi quod ultimum gradum vitae obtinent plantae. Sed corpora -inanimata sunt infra plantas. Ergo eorum non est vivere.</p> -<p title="I q. 18 a. 1 co."><a name="29149"><span class= -"ref">[29149] Iª q. 18 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +inanimata sunt infra plantas. Ergo eorum non est vivere.</p><p title="I q. 18 a. 1 co."><a name="29149"><span class="ref">[29149] Iª q. 18 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod ex his quae manifeste vivunt, accipere possumus quorum sit vivere, et quorum non sit vivere. Vivere autem manifeste animalibus convenit, dicitur enim in libro de vegetabilibus, quod <i>vita in @@ -1885,9 +1569,7 @@ dicantur quaecumque se agunt ad motum vel operationem aliquam, ea vero in quorum natura non est ut se agant ad aliquem motum vel operationem, viventia dici non possunt, nisi per aliquam -similitudinem.</p> -<p title="I q. 18 a. 1 ad 1"><a name="29150"><span class= -"ref">[29150] Iª q. 18 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +similitudinem.</p><p title="I q. 18 a. 1 ad 1"><a name="29150"><span class="ref">[29150] Iª q. 18 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod verbum illud philosophi potest intelligi vel de motu primo, scilicet corporum caelestium; vel de motu communiter. Et utroque modo motus dicitur quasi vita corporum naturalium, per @@ -1898,9 +1580,7 @@ operationis. Unde, si totum universum corporale esset unum animal, ita quod iste motus esset a movente intrinseco, ut quidam posuerunt, sequeretur quod motus esset vita omnium naturalium -corporum.</p> -<p title="I q. 18 a. 1 ad 2"><a name="29151"><span class= -"ref">[29151] Iª q. 18 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +corporum.</p><p title="I q. 18 a. 1 ad 2"><a name="29151"><span class="ref">[29151] Iª q. 18 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod corporibus gravibus et levibus non competit moveri, nisi secundum quod sunt extra dispositionem suae naturae, utpote cum sunt extra locum proprium, cum enim sunt in loco proprio et @@ -1911,42 +1591,28 @@ praeterea, corpora gravia et levia moventur a motore extrinseco, vel generante, qui dat formam, vel removente prohibens, ut dicitur in VIII Physic., et ita non movent seipsa, sicut corpora -viventia.</p> -<p title="I q. 18 a. 1 ad 3"><a name="29152"><span class= -"ref">[29152] Iª q. 18 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +viventia.</p><p title="I q. 18 a. 1 ad 3"><a name="29152"><span class="ref">[29152] Iª q. 18 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod aquae vivae dicuntur, quae habent continuum fluxum, aquae enim stantes, quae non continuantur ad principium continue fluens, dicuntur mortuae, ut aquae cisternarum et lacunarum. Et hoc dicitur per similitudinem, inquantum enim videntur se movere, habent similitudinem vitae. Sed tamen non est in eis vera ratio vitae, quia hunc motum non habent a seipsis, sed a causa generante -eas; sicut accidit circa motum aliorum gravium et levium.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 18 a. 2 arg. 1"><a name="29153"><span class= -"ref">[29153] Iª q. 18 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +eas; sicut accidit circa motum aliorum gravium et levium.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 18 a. 2 arg. 1"><a name="29153"><span class="ref">[29153] Iª q. 18 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod vita sit quaedam operatio. Nihil enim dividitur nisi per ea quae sunt sui generis. Sed vivere dividitur per operationes quasdam, ut patet per philosophum in II libro de anima, qui distinguit vivere per quatuor, scilicet alimento uti, sentire, moveri secundum locum, et intelligere. Ergo vita est -operatio quaedam.</p> -<p title="I q. 18 a. 2 arg. 2"><a name="29154"><span class= -"ref">[29154] Iª q. 18 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, vita +operatio quaedam.</p><p title="I q. 18 a. 2 arg. 2"><a name="29154"><span class="ref">[29154] Iª q. 18 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, vita activa dicitur alia esse a contemplativa. Sed contemplativi ab activis non diversificantur nisi secundum operationes quasdam. Ergo -vita est quaedam operatio.</p> -<p title="I q. 18 a. 2 arg. 3"><a name="29155"><span class= -"ref">[29155] Iª q. 18 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, +vita est quaedam operatio.</p><p title="I q. 18 a. 2 arg. 3"><a name="29155"><span class="ref">[29155] Iª q. 18 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, cognoscere Deum est operatio quaedam. Haec autem est vita, ut patet per illud Ioan. XVII, <i>haec est autem vita aeterna, ut cognoscant -te solum verum Deum</i>. Ergo vita est operatio.</p> -<p title="I q. 18 a. 2 s. c."><a name="29156"><span class= -"ref">[29156] Iª q. 18 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +te solum verum Deum</i>. Ergo vita est operatio.</p><p title="I q. 18 a. 2 s. c."><a name="29156"><span class="ref">[29156] Iª q. 18 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit philosophus, in II de anima, <i>vivere viventibus est -esse</i>.</p> -<p title="I q. 18 a. 2 co."><a name="29157"><span class= -"ref">[29157] Iª q. 18 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +esse</i>.</p><p title="I q. 18 a. 2 co."><a name="29157"><span class="ref">[29157] Iª q. 18 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut ex dictis patet, intellectus noster, qui proprie est cognoscitivus quidditatis rei ut proprii obiecti, accipit a sensu, cuius propria obiecta sunt accidentia exteriora. Et inde est quod @@ -1973,9 +1639,7 @@ vivum non est praedicatum accidentale, sed substantiale. Quandoque tamen vita sumitur minus proprie pro operationibus vitae, a quibus nomen vitae assumitur; sicut dicit philosophus, IX Ethic., quod -<i>vivere principaliter est sentire vel intelligere</i>.</p> -<p title="I q. 18 a. 2 ad 1"><a name="29158"><span class= -"ref">[29158] Iª q. 18 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +<i>vivere principaliter est sentire vel intelligere</i>.</p><p title="I q. 18 a. 2 ad 1"><a name="29158"><span class="ref">[29158] Iª q. 18 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod philosophus ibi accipit vivere pro operatione vitae. Vel dicendum est melius, quod sentire et intelligere, et huiusmodi, quandoque sumuntur pro quibusdam operationibus; quandoque autem pro @@ -1988,9 +1652,7 @@ sentiendum, ut patet in animalibus immobilibus, sicut sunt ostrea; quaedam vero, cum his, ulterius ad movendum se secundum locum, sicut animalia perfecta, ut quadrupedia et volatilia et huiusmodi; -quaedam vero ulterius ad intelligendum, sicut homines.</p> -<p title="I q. 18 a. 2 ad 2"><a name="29159"><span class= -"ref">[29159] Iª q. 18 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +quaedam vero ulterius ad intelligendum, sicut homines.</p><p title="I q. 18 a. 2 ad 2"><a name="29159"><span class="ref">[29159] Iª q. 18 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod opera vitae dicuntur, quorum principia sunt in operantibus, ut seipsos inducant in tales operationes. Contingit autem aliquorum operum inesse hominibus non solum principia @@ -2003,34 +1665,20 @@ dicitur vita hominis, unde quidam dicuntur agere vitam luxuriosam, quidam vitam honestam. Et per hunc modum vita contemplativa ab activa distinguitur. Et per hunc etiam modum cognoscere Deum -dicitur vita aeterna.</p> -<p title="I q. 18 a. 2 ad 3"><a name="29160"><span class= -"ref">[29160] Iª q. 18 a. 2 ad 3</span></a> Unde patet solutio -ad tertium.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 18 a. 3 arg. 1"><a name="29161"><span class= -"ref">[29161] Iª q. 18 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +dicitur vita aeterna.</p><p title="I q. 18 a. 2 ad 3"><a name="29160"><span class="ref">[29160] Iª q. 18 a. 2 ad 3</span></a> Unde patet solutio +ad tertium.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 18 a. 3 arg. 1"><a name="29161"><span class="ref">[29161] Iª q. 18 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod Deo non conveniat vita. Vivere enim dicuntur aliqua secundum quod movent seipsa, ut dictum est. Sed Deo -non competit moveri. Ergo neque vivere.</p> -<p title="I q. 18 a. 3 arg. 2"><a name="29162"><span class= -"ref">[29162] Iª q. 18 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, in +non competit moveri. Ergo neque vivere.</p><p title="I q. 18 a. 3 arg. 2"><a name="29162"><span class="ref">[29162] Iª q. 18 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, in omnibus quae vivunt, est accipere aliquod vivendi principium, unde dicitur in II de anima, quod <i>anima est viventis corporis causa et principium</i>. Sed Deus non habet aliquod principium. Ergo sibi -non competit vivere.</p> -<p title="I q. 18 a. 3 arg. 3"><a name="29163"><span class= -"ref">[29163] Iª q. 18 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, +non competit vivere.</p><p title="I q. 18 a. 3 arg. 3"><a name="29163"><span class="ref">[29163] Iª q. 18 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, principium vitae in rebus viventibus quae apud nos sunt, est anima vegetabilis, quae non est nisi in rebus corporalibus. Ergo rebus -incorporalibus non competit vivere.</p> -<p title="I q. 18 a. 3 s. c."><a name="29164"><span class= -"ref">[29164] Iª q. 18 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +incorporalibus non competit vivere.</p><p title="I q. 18 a. 3 s. c."><a name="29164"><span class="ref">[29164] Iª q. 18 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur in Psalmo LXXXIII, <i>cor meum et caro mea -exultaverunt in Deum vivum</i>.</p> -<p title="I q. 18 a. 3 co."><a name="29165"><span class= -"ref">[29165] Iª q. 18 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +exultaverunt in Deum vivum</i>.</p><p title="I q. 18 a. 3 co."><a name="29165"><span class="ref">[29165] Iª q. 18 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod vita maxime proprie in Deo est. Ad cuius evidentiam, considerandum est quod, cum vivere dicantur aliqua secundum quod operantur ex seipsis, et non quasi ab aliis mota; quanto perfectius @@ -2082,9 +1730,7 @@ vitae. Tale autem est Deus. Unde in Deo maxime est vita. Unde philosophus, in XII Metaphys., ostenso quod Deus sit intelligens, concludit quod habeat vitam perfectissimam et sempiternam, quia -intellectus eius est perfectissimus, et semper in actu.</p> -<p title="I q. 18 a. 3 ad 1"><a name="29166"><span class= -"ref">[29166] Iª q. 18 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +intellectus eius est perfectissimus, et semper in actu.</p><p title="I q. 18 a. 3 ad 1"><a name="29166"><span class="ref">[29166] Iª q. 18 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, sicut dicitur in IX Metaphys., duplex est actio, una, quae transit in exteriorem materiam, ut calefacere et secare; alia, quae manet in agente, ut intelligere, sentire et velle. @@ -2098,59 +1744,39 @@ idest existentis in actu, ut dicitur in III de anima. Hoc igitur modo quo intelligere est motus, id quod se intelligit, dicitur se movere. Et per hunc modum etiam Plato posuit quod Deus movet -seipsum, non eo modo quo motus est actus imperfecti.</p> -<p title="I q. 18 a. 3 ad 2"><a name="29167"><span class= -"ref">[29167] Iª q. 18 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +seipsum, non eo modo quo motus est actus imperfecti.</p><p title="I q. 18 a. 3 ad 2"><a name="29167"><span class="ref">[29167] Iª q. 18 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, sicut Deus est ipsum suum esse et suum intelligere, ita est suum vivere. Et propter hoc, sic vivit, quod non habet -vivendi principium.</p> -<p title="I q. 18 a. 3 ad 3"><a name="29168"><span class= -"ref">[29168] Iª q. 18 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +vivendi principium.</p><p title="I q. 18 a. 3 ad 3"><a name="29168"><span class="ref">[29168] Iª q. 18 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod vita in istis inferioribus recipitur in natura corruptibili, quae indiget et generatione ad conservationem speciei, et alimento ad conservationem individui. Et propter hoc, in istis inferioribus non invenitur vita sine anima vegetabili. Sed -hoc non habet locum in rebus incorruptibilibus.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 18 a. 4 arg. 1"><a name="29169"><span class= -"ref">[29169] Iª q. 18 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +hoc non habet locum in rebus incorruptibilibus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 18 a. 4 arg. 1"><a name="29169"><span class="ref">[29169] Iª q. 18 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod non omnia sint vita in Deo. Dicitur enim Act. XVII, <i>in ipso vivimus, movemur et sumus</i>. Sed non omnia -in Deo sunt motus. Ergo non omnia in ipso sunt vita.</p> -<p title="I q. 18 a. 4 arg. 2"><a name="29170"><span class= -"ref">[29170] Iª q. 18 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, omnia +in Deo sunt motus. Ergo non omnia in ipso sunt vita.</p><p title="I q. 18 a. 4 arg. 2"><a name="29170"><span class="ref">[29170] Iª q. 18 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, omnia sunt in Deo sicut in primo exemplari. Sed exemplata debent conformari exemplari. Cum igitur non omnia vivant in seipsis, -videtur quod non omnia in Deo sint vita.</p> -<p title="I q. 18 a. 4 arg. 3"><a name="29171"><span class= -"ref">[29171] Iª q. 18 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, sicut +videtur quod non omnia in Deo sint vita.</p><p title="I q. 18 a. 4 arg. 3"><a name="29171"><span class="ref">[29171] Iª q. 18 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, sicut Augustinus dicit in libro de vera Relig., substantia vivens est melior qualibet substantia non vivente. Si igitur ea quae in seipsis non vivunt, in Deo sunt vita, videtur quod verius sint res in Deo quam in seipsis. Quod tamen videtur esse falsum, cum in -seipsis sint in actu, in Deo vero in potentia.</p> -<p title="I q. 18 a. 4 arg. 4"><a name="29172"><span class= -"ref">[29172] Iª q. 18 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, sicut +seipsis sint in actu, in Deo vero in potentia.</p><p title="I q. 18 a. 4 arg. 4"><a name="29172"><span class="ref">[29172] Iª q. 18 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, sicut sciuntur a Deo bona, et ea quae fiunt secundum aliquod tempus; ita mala, et ea quae Deus potest facere, sed nunquam fiunt. Si ergo omnia sunt vita in Deo, inquantum sunt scita ab ipso, videtur quod etiam mala, et quae nunquam fiunt, sunt vita in Deo, inquantum sunt -scita ab eo. Quod videtur inconveniens.</p> -<p title="I q. 18 a. 4 s. c."><a name="29173"><span class= -"ref">[29173] Iª q. 18 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +scita ab eo. Quod videtur inconveniens.</p><p title="I q. 18 a. 4 s. c."><a name="29173"><span class="ref">[29173] Iª q. 18 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Ioan. I, <i>quod factum est, in ipso vita erat</i>. -Sed omnia praeter Deum facta sunt. Ergo omnia in Deo sunt vita.</p> -<p title="I q. 18 a. 4 co."><a name="29174"><span class= -"ref">[29174] Iª q. 18 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +Sed omnia praeter Deum facta sunt. Ergo omnia in Deo sunt vita.</p><p title="I q. 18 a. 4 co."><a name="29174"><span class="ref">[29174] Iª q. 18 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut dictum est, vivere Dei est eius intelligere. In Deo autem est idem intellectus et quod intelligitur, et ipsum intelligere eius. Unde quidquid est in Deo ut intellectum, est ipsum vivere vel vita eius. Unde, cum omnia quae facta sunt a Deo, sint in ipso ut intellecta, sequitur quod omnia in ipso sunt ipsa -vita divina.</p> -<p title="I q. 18 a. 4 ad 1"><a name="29175"><span class= -"ref">[29175] Iª q. 18 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +vita divina.</p><p title="I q. 18 a. 4 ad 1"><a name="29175"><span class="ref">[29175] Iª q. 18 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod creaturae in Deo esse dicuntur dupliciter. Uno modo, inquantum continentur et conservantur virtute divina, sicut dicimus ea esse in nobis, quae sunt in nostra potestate. Et sic creaturae @@ -2162,9 +1788,7 @@ rationes, quae non sunt aliud in Deo ab essentia divina. Unde res, prout sic in Deo sunt, sunt essentia divina. Et quia essentia divina est vita, non autem motus, inde est quod res, hoc modo -loquendi, in Deo non sunt motus, sed vita.</p> -<p title="I q. 18 a. 4 ad 2"><a name="29176"><span class= -"ref">[29176] Iª q. 18 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +loquendi, in Deo non sunt motus, sed vita.</p><p title="I q. 18 a. 4 ad 2"><a name="29176"><span class="ref">[29176] Iª q. 18 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod exemplata oportet conformari exemplari secundum rationem formae, non autem secundum modum essendi. Nam alterius modi esse habet quandoque forma in exemplari et in exemplato, sicut @@ -2172,9 +1796,7 @@ intelligibile, in domo autem quae est extra animam, habet esse materiale et sensibile. Unde et rationes rerum quae in seipsis non vivunt, in mente divina sunt vita, quia in mente divina habent esse -divinum.</p> -<p title="I q. 18 a. 4 ad 3"><a name="29177"><span class= -"ref">[29177] Iª q. 18 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +divinum.</p><p title="I q. 18 a. 4 ad 3"><a name="29177"><span class="ref">[29177] Iª q. 18 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, si de ratione rerum naturalium non esset materia, sed tantum forma, omnibus modis veriori modo essent res naturales in mente divina per suas ideas, quam in seipsis. Propter quod et @@ -2188,9 +1810,7 @@ materiale, quod non habent in mente divina. Sicut domus nobilius esse habet in mente artificis, quam in materia, sed tamen verius dicitur domus quae est in materia, quam quae est in mente; quia -haec est domus in actu, illa autem domus in potentia.</p> -<p title="I q. 18 a. 4 ad 4"><a name="29178"><span class= -"ref">[29178] Iª q. 18 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum +haec est domus in actu, illa autem domus in potentia.</p><p title="I q. 18 a. 4 ad 4"><a name="29178"><span class="ref">[29178] Iª q. 18 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod, licet mala sint in Dei scientia, inquantum sub Dei scientia comprehenduntur, non tamen sunt in Deo sicut creata a Deo vel conservata ab ipso, neque sicut habentia rationem in Deo, @@ -2198,12 +1818,8 @@ quod mala sint vita in Deo. Ea vero quae secundum nullum tempus sunt, possunt dici esse vita in Deo, secundum quod vivere nominat intelligere tantum, inquantum intelliguntur a Deo, non autem -secundum quod vivere importat principium operationis.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 19</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 19 pr."><a name="29179"><span class="ref">[29179] -Iª q. 19 pr.</span></a> Post considerationem eorum quae ad +secundum quod vivere importat principium operationis.</p></div></div><div class="q" id="q19"><h2>Quaestio 19</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 19 pr."><a name="29179"><span class="ref">[29179] +Iª q. 19 pr.</span></a> Post considerationem eorum quae ad divinam scientiam pertinent, considerandum est de his quae pertinent ad voluntatem divinam, ut sit prima consideratio de ipsa Dei voluntate; secunda, de his quae ad voluntatem absolute @@ -2218,30 +1834,18 @@ imponat. Nono, utrum in Deo sit voluntas malorum. Decimo, utrum Deus habeat liberum arbitrium. Undecimo, utrum sit distinguenda in Deo voluntas signi. Duodecimo, utrum convenienter circa divinam -voluntatem ponantur quinque signa.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 19 a. 1 arg. 1"><a name="29180"><span class= -"ref">[29180] Iª q. 19 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +voluntatem ponantur quinque signa.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 19 a. 1 arg. 1"><a name="29180"><span class="ref">[29180] Iª q. 19 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod in Deo non sit voluntas. Obiectum enim voluntatis est finis et bonum. Sed Dei non est assignare aliquem -finem. Ergo voluntas non est in Deo.</p> -<p title="I q. 19 a. 1 arg. 2"><a name="29181"><span class= -"ref">[29181] Iª q. 19 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +finem. Ergo voluntas non est in Deo.</p><p title="I q. 19 a. 1 arg. 2"><a name="29181"><span class="ref">[29181] Iª q. 19 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, voluntas est appetitus quidam. Appetitus autem, cum sit rei non habitae, imperfectionem designat, quae Deo non competit. Ergo -voluntas non est in Deo.</p> -<p title="I q. 19 a. 1 arg. 3"><a name="29182"><span class= -"ref">[29182] Iª q. 19 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +voluntas non est in Deo.</p><p title="I q. 19 a. 1 arg. 3"><a name="29182"><span class="ref">[29182] Iª q. 19 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, secundum philosophum, in III de anima, voluntas est movens motum. Sed Deus est primum movens immobile. Ut probatur VIII Physic. Ergo -in Deo non est voluntas.</p> -<p title="I q. 19 a. 1 s. c."><a name="29183"><span class= -"ref">[29183] Iª q. 19 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +in Deo non est voluntas.</p><p title="I q. 19 a. 1 s. c."><a name="29183"><span class="ref">[29183] Iª q. 19 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit apostolus, Rom. XII, <i>ut probetis quae sit voluntas -Dei</i>.</p> -<p title="I q. 19 a. 1 co."><a name="29184"><span class= -"ref">[29184] Iª q. 19 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +Dei</i>.</p><p title="I q. 19 a. 1 co."><a name="29184"><span class="ref">[29184] Iª q. 19 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum in Deo voluntatem esse, sicut et in eo est intellectus, voluntas enim intellectum consequitur. Sicut enim res naturalis habet esse in actu per suam formam, ita intellectus intelligens actu per suam @@ -2257,58 +1861,38 @@ intellectum, est voluntas; sicut in quolibet habente sensum, est appetitus animalis. Et sic oportet in Deo esse voluntatem, cum sit in eo intellectus. Et sicut suum intelligere est suum esse, ita -suum velle.</p> -<p title="I q. 19 a. 1 ad 1"><a name="29185"><span class= -"ref">[29185] Iª q. 19 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +suum velle.</p><p title="I q. 19 a. 1 ad 1"><a name="29185"><span class="ref">[29185] Iª q. 19 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, licet nihil aliud a Deo sit finis Dei, tamen ipsemet est finis respectu omnium quae ab eo fiunt. Et hoc per suam essentiam, cum per suam essentiam sit bonus, ut supra ostensum est, -finis enim habet rationem boni.</p> -<p title="I q. 19 a. 1 ad 2"><a name="29186"><span class= -"ref">[29186] Iª q. 19 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +finis enim habet rationem boni.</p><p title="I q. 19 a. 1 ad 2"><a name="29186"><span class="ref">[29186] Iª q. 19 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod voluntas in nobis pertinet ad appetitivam partem, quae licet ab appetendo nominetur, non tamen hunc solum habet actum, ut appetat quae non habet; sed etiam ut amet quod habet, et delectetur in illo. Et quantum ad hoc voluntas in Deo ponitur; quae semper habet bonum quod est eius obiectum, cum sit indifferens ab -eo secundum essentiam, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 19 a. 1 ad 3"><a name="29187"><span class= -"ref">[29187] Iª q. 19 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +eo secundum essentiam, ut dictum est.</p><p title="I q. 19 a. 1 ad 3"><a name="29187"><span class="ref">[29187] Iª q. 19 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod voluntas cuius obiectum principale est bonum quod est extra voluntatem, oportet quod sit mota ab aliquo. Sed obiectum divinae voluntatis est bonitas sua, quae est eius essentia. Unde, cum voluntas Dei sit eius essentia, non movetur ab alio a se, sed a se tantum, eo modo loquendi quo intelligere et velle dicitur motus. -Et secundum hoc Plato dixit quod primum movens movet seipsum.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 19 a. 2 arg. 1"><a name="29188"><span class= -"ref">[29188] Iª q. 19 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +Et secundum hoc Plato dixit quod primum movens movet seipsum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 19 a. 2 arg. 1"><a name="29188"><span class="ref">[29188] Iª q. 19 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod Deus non velit alia a se. Velle enim divinum est eius esse. Sed Deus non est aliud a se. Ergo non vult -aliud a se.</p> -<p title="I q. 19 a. 2 arg. 2"><a name="29189"><span class= -"ref">[29189] Iª q. 19 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, +aliud a se.</p><p title="I q. 19 a. 2 arg. 2"><a name="29189"><span class="ref">[29189] Iª q. 19 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, volitum movet voluntatem, sicut appetibile appetitum, ut dicitur in III de anima. Si igitur Deus velit aliquid aliud a se, movebitur -eius voluntas ab aliquo alio, quod est impossibile.</p> -<p title="I q. 19 a. 2 arg. 3"><a name="29190"><span class= -"ref">[29190] Iª q. 19 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, +eius voluntas ab aliquo alio, quod est impossibile.</p><p title="I q. 19 a. 2 arg. 3"><a name="29190"><span class="ref">[29190] Iª q. 19 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, cuicumque voluntati sufficit aliquod volitum, nihil quaerit extra illud. Sed Deo sufficit sua bonitas, et voluntas eius ex ea -satiatur. Ergo Deus non vult aliquid aliud a se.</p> -<p title="I q. 19 a. 2 arg. 4"><a name="29191"><span class= -"ref">[29191] Iª q. 19 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, actus +satiatur. Ergo Deus non vult aliquid aliud a se.</p><p title="I q. 19 a. 2 arg. 4"><a name="29191"><span class="ref">[29191] Iª q. 19 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, actus voluntatis multiplicatur secundum volita. Si igitur Deus velit se et alia a se, sequitur quod actus voluntatis eius sit multiplex, et per consequens eius esse, quod est eius velle. Hoc autem est -impossibile. Non ergo vult alia a se.</p> -<p title="I q. 19 a. 2 s. c."><a name="29192"><span class= -"ref">[29192] Iª q. 19 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +impossibile. Non ergo vult alia a se.</p><p title="I q. 19 a. 2 s. c."><a name="29192"><span class="ref">[29192] Iª q. 19 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod apostolus dicit, I Thess. IV, <i>haec est voluntas Dei, -sanctificatio vestra</i>.</p> -<p title="I q. 19 a. 2 co."><a name="29193"><span class= -"ref">[29193] Iª q. 19 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +sanctificatio vestra</i>.</p><p title="I q. 19 a. 2 co."><a name="29193"><span class="ref">[29193] Iª q. 19 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod Deus non solum se vult, sed etiam alia a se. Quod apparet a simili prius introducto. Res enim naturalis non solum habet naturalem inclinationem respectu proprii boni, ut acquirat ipsum @@ -2324,17 +1908,13 @@ similitudinem communicet, secundum quod possibile est. Sic igitur vult et se esse, et alia. Sed se ut finem, alia vero ut ad finem, inquantum condecet divinam bonitatem etiam alia ipsam -participare.</p> -<p title="I q. 19 a. 2 ad 1"><a name="29194"><span class= -"ref">[29194] Iª q. 19 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +participare.</p><p title="I q. 19 a. 2 ad 1"><a name="29194"><span class="ref">[29194] Iª q. 19 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, licet divinum velle sit eius esse secundum rem, tamen differt ratione, secundum diversum modum intelligendi et significandi, ut ex superioribus patet. In hoc enim quod dico Deum esse, non importatur habitudo ad aliquid, sicut in hoc quod dico Deum velle. Et ideo, licet non sit aliquid aliud a se, vult tamen -aliquid aliud a se.</p> -<p title="I q. 19 a. 2 ad 2"><a name="29195"><span class= -"ref">[29195] Iª q. 19 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +aliquid aliud a se.</p><p title="I q. 19 a. 2 ad 2"><a name="29195"><span class="ref">[29195] Iª q. 19 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod in his quae volumus propter finem, tota ratio movendi est finis, et hoc est quod movet voluntatem. Et hoc maxime apparet in his quae volumus tantum propter finem. Qui enim vult sumere @@ -2345,65 +1925,43 @@ nisi propter finem qui est sua bonitas, ut dictum est, non sequitur quod aliquid aliud moveat voluntatem eius nisi bonitas sua. Et sic, sicut alia a se intelligit intelligendo essentiam suam, ita alia a -se vult, volendo bonitatem suam.</p> -<p title="I q. 19 a. 2 ad 3"><a name="29196"><span class= -"ref">[29196] Iª q. 19 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +se vult, volendo bonitatem suam.</p><p title="I q. 19 a. 2 ad 3"><a name="29196"><span class="ref">[29196] Iª q. 19 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod ex hoc quod voluntati divinae sufficit sua bonitas, non sequitur quod nihil aliud velit, sed quod nihil aliud vult nisi ratione suae bonitatis. Sicut etiam intellectus divinus, licet sit perfectus ex hoc ipso quod essentiam divinam cognoscit, tamen in ea -cognoscit alia.</p> -<p title="I q. 19 a. 2 ad 4"><a name="29197"><span class= -"ref">[29197] Iª q. 19 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +cognoscit alia.</p><p title="I q. 19 a. 2 ad 4"><a name="29197"><span class="ref">[29197] Iª q. 19 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod, sicut intelligere divinum est unum, quia multa non videt nisi in uno; ita velle divinum est unum et simplex, quia -multa non vult nisi per unum, quod est bonitas sua.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 19 a. 3 arg. 1"><a name="29198"><span class= -"ref">[29198] Iª q. 19 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +multa non vult nisi per unum, quod est bonitas sua.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 19 a. 3 arg. 1"><a name="29198"><span class="ref">[29198] Iª q. 19 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod quidquid Deus vult, ex necessitate velit. Omne enim aeternum est necessarium. Sed quidquid Deus vult, ab aeterno vult, alias, voluntas eius esset mutabilis. Ergo quidquid -vult, ex necessitate vult.</p> -<p title="I q. 19 a. 3 arg. 2"><a name="29199"><span class= -"ref">[29199] Iª q. 19 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, Deus +vult, ex necessitate vult.</p><p title="I q. 19 a. 3 arg. 2"><a name="29199"><span class="ref">[29199] Iª q. 19 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, Deus vult alia a se, inquantum vult bonitatem suam. Sed Deus bonitatem -suam ex necessitate vult. Ergo alia a se ex necessitate vult.</p> -<p title="I q. 19 a. 3 arg. 3"><a name="29200"><span class= -"ref">[29200] Iª q. 19 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, +suam ex necessitate vult. Ergo alia a se ex necessitate vult.</p><p title="I q. 19 a. 3 arg. 3"><a name="29200"><span class="ref">[29200] Iª q. 19 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, quidquid est Deo naturale, est necessarium, quia Deus est per se necesse esse, et principium omnis necessitatis, ut supra ostensum est. Sed naturale est ei velle quidquid vult, quia in Deo nihil potest esse praeter naturam, ut dicitur in V Metaphys. Ergo -quidquid vult, ex necessitate vult.</p> -<p title="I q. 19 a. 3 arg. 4"><a name="29201"><span class= -"ref">[29201] Iª q. 19 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, non +quidquid vult, ex necessitate vult.</p><p title="I q. 19 a. 3 arg. 4"><a name="29201"><span class="ref">[29201] Iª q. 19 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, non necesse esse, et possibile non esse, aequipollent. Si igitur non necesse est Deum velle aliquid eorum quae vult, possibile est eum non velle illud; et possibile est eum velle illud quod non vult. Ergo voluntas divina est contingens ad utrumlibet. Et sic -imperfecta, quia omne contingens est imperfectum et mutabile.</p> -<p title="I q. 19 a. 3 arg. 5"><a name="29202"><span class= -"ref">[29202] Iª q. 19 a. 3 arg. 5</span></a> Praeterea, ab eo +imperfecta, quia omne contingens est imperfectum et mutabile.</p><p title="I q. 19 a. 3 arg. 5"><a name="29202"><span class="ref">[29202] Iª q. 19 a. 3 arg. 5</span></a> Praeterea, ab eo quod est ad utrumlibet, non sequitur aliqua actio, nisi ab aliquo alio inclinetur ad unum, ut dicit Commentator, in II Physic. Si ergo voluntas Dei in aliquibus se habet ad utrumlibet, sequitur quod ab aliquo alio determinetur ad effectum. Et sic habet aliquam -causam priorem.</p> -<p title="I q. 19 a. 3 arg. 6"><a name="29203"><span class= -"ref">[29203] Iª q. 19 a. 3 arg. 6</span></a> Praeterea, +causam priorem.</p><p title="I q. 19 a. 3 arg. 6"><a name="29203"><span class="ref">[29203] Iª q. 19 a. 3 arg. 6</span></a> Praeterea, quidquid Deus scit, ex necessitate scit. Sed sicut scientia divina est eius essentia, ita voluntas divina. Ergo quidquid Deus vult, ex -necessitate vult.</p> -<p title="I q. 19 a. 3 s. c."><a name="29204"><span class= -"ref">[29204] Iª q. 19 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +necessitate vult.</p><p title="I q. 19 a. 3 s. c."><a name="29204"><span class="ref">[29204] Iª q. 19 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit apostolus, Ephes. I, <i>qui operatur omnia secundum consilium voluntatis suae</i>. Quod autem operamur ex consilio voluntatis, non ex necessitate volumus. Non ergo quidquid Deus -vult, ex necessitate vult.</p> -<p title="I q. 19 a. 3 co."><a name="29205"><span class= -"ref">[29205] Iª q. 19 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +vult, ex necessitate vult.</p><p title="I q. 19 a. 3 co."><a name="29205"><span class="ref">[29205] Iª q. 19 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necessarium dicitur aliquid dupliciter, scilicet absolute, et ex suppositione. Necessarium absolute iudicatur aliquid ex habitudine terminorum, utpote quia praedicatum est in definitione @@ -2432,24 +1990,16 @@ ex aliis accrescat; sequitur quod alia a se eum velle, non sit necessarium absolute. Et tamen necessarium est ex suppositione, supposito enim quod velit, non potest non velle, quia non potest -voluntas eius mutari.</p> -<p title="I q. 19 a. 3 ad 1"><a name="29206"><span class= -"ref">[29206] Iª q. 19 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +voluntas eius mutari.</p><p title="I q. 19 a. 3 ad 1"><a name="29206"><span class="ref">[29206] Iª q. 19 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod ex hoc quod Deus ab aeterno vult aliquid, non sequitur quod necesse est eum illud velle, nisi ex -suppositione.</p> -<p title="I q. 19 a. 3 ad 2"><a name="29207"><span class= -"ref">[29207] Iª q. 19 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +suppositione.</p><p title="I q. 19 a. 3 ad 2"><a name="29207"><span class="ref">[29207] Iª q. 19 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, licet Deus ex necessitate velit bonitatem suam, non tamen ex necessitate vult ea quae vult propter bonitatem suam, quia -bonitas eius potest esse sine aliis.</p> -<p title="I q. 19 a. 3 ad 3"><a name="29208"><span class= -"ref">[29208] Iª q. 19 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +bonitas eius potest esse sine aliis.</p><p title="I q. 19 a. 3 ad 3"><a name="29208"><span class="ref">[29208] Iª q. 19 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod non est naturale Deo velle aliquid aliorum, quae non ex necessitate vult. Neque tamen innaturale, aut contra naturam, -sed est voluntarium.</p> -<p title="I q. 19 a. 3 ad 4"><a name="29209"><span class= -"ref">[29209] Iª q. 19 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum +sed est voluntarium.</p><p title="I q. 19 a. 3 ad 4"><a name="29209"><span class="ref">[29209] Iª q. 19 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod aliquando aliqua causa necessaria habet non necessariam habitudinem ad aliquem effectum, quod est propter defectum effectus, et non propter defectum causae. Sicut virtus @@ -2460,15 +2010,11 @@ vult, non accidit ex defectu voluntatis divinae, sed ex defectu qui competit volito secundum suam rationem, quia scilicet est tale, ut sine eo esse possit perfecta bonitas Dei. Qui quidem defectus -consequitur omne bonum creatum.</p> -<p title="I q. 19 a. 3 ad 5"><a name="29210"><span class= -"ref">[29210] Iª q. 19 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum ergo +consequitur omne bonum creatum.</p><p title="I q. 19 a. 3 ad 5"><a name="29210"><span class="ref">[29210] Iª q. 19 a. 3 ad 5</span></a> Ad quintum ergo dicendum quod causa quae est ex se contingens, oportet quod determinetur ab aliquo exteriori ad effectum. Sed voluntas divina, quae ex se necessitatem habet, determinat seipsam ad volitum, ad -quod habet habitudinem non necessariam.</p> -<p title="I q. 19 a. 3 ad 6"><a name="29211"><span class= -"ref">[29211] Iª q. 19 a. 3 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum +quod habet habitudinem non necessariam.</p><p title="I q. 19 a. 3 ad 6"><a name="29211"><span class="ref">[29211] Iª q. 19 a. 3 ad 6</span></a> Ad sextum dicendum quod, sicut divinum esse in se est necessarium, ita et divinum velle et divinum scire, sed divinum scire habet necessariam habitudinem ad scita, non autem divinum velle ad volita. Quod ideo @@ -2478,11 +2024,7 @@ in Deo; non autem secundum quod sunt in seipsis, habent necessitatem absolutam ita quod sint per seipsa necessaria; propter hoc Deus quaecumque scit, ex necessitate scit, non autem quaecumque -vult, ex necessitate vult.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 19 a. 4 arg. 1"><a name="29212"><span class= -"ref">[29212] Iª q. 19 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +vult, ex necessitate vult.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 19 a. 4 arg. 1"><a name="29212"><span class="ref">[29212] Iª q. 19 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod voluntas Dei non sit causa rerum. Dicit enim Dionysius, cap. IV de Div. Nom., <i>sicut noster sol, non ratiocinans aut praeeligens, sed per ipsum esse illuminat omnia @@ -2490,32 +2032,22 @@ essentiam omnibus existentibus immittit bonitatis suae radios</i>. Sed omne quod agit per voluntatem, agit ut ratiocinans et praeeligens. Ergo Deus non agit per voluntatem. Ergo voluntas Dei -non est causa rerum.</p> -<p title="I q. 19 a. 4 arg. 2"><a name="29213"><span class= -"ref">[29213] Iª q. 19 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, id +non est causa rerum.</p><p title="I q. 19 a. 4 arg. 2"><a name="29213"><span class="ref">[29213] Iª q. 19 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, id quod est per essentiam, est primum in quolibet ordine sicut in ordine ignitorum est primum, quod est ignis per essentiam sed Deus est primum agens. Ergo est agens per essentiam suam, quae est natura eius. Agit igitur per naturam, et non per voluntatem. -Voluntas igitur divina non est causa rerum.</p> -<p title="I q. 19 a. 4 arg. 3"><a name="29214"><span class= -"ref">[29214] Iª q. 19 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, +Voluntas igitur divina non est causa rerum.</p><p title="I q. 19 a. 4 arg. 3"><a name="29214"><span class="ref">[29214] Iª q. 19 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, quidquid est causa alicuius per hoc quod est tale, est causa per naturam, et non per voluntatem, ignis enim causa est calefactionis, quia est calidus; sed artifex est causa domus, quia vult eam facere. Sed Augustinus dicit, in I de Doct. Christ., quod <i>quia Deus bonus est, sumus</i>. Ergo Deus per suam naturam est causa -rerum, et non per voluntatem.</p> -<p title="I q. 19 a. 4 arg. 4"><a name="29215"><span class= -"ref">[29215] Iª q. 19 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, unius +rerum, et non per voluntatem.</p><p title="I q. 19 a. 4 arg. 4"><a name="29215"><span class="ref">[29215] Iª q. 19 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, unius rei una est causa. Sed rerum creatarum est causa scientia Dei, ut -supra dictum est. Ergo voluntas Dei non debet poni causa rerum.</p> -<p title="I q. 19 a. 4 s. c."><a name="29216"><span class= -"ref">[29216] Iª q. 19 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +supra dictum est. Ergo voluntas Dei non debet poni causa rerum.</p><p title="I q. 19 a. 4 s. c."><a name="29216"><span class="ref">[29216] Iª q. 19 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Sap. XI, <i>quomodo posset aliquid permanere, nisi tu -voluisses?</i></p> -<p title="I q. 19 a. 4 co."><a name="29217"><span class= -"ref">[29217] Iª q. 19 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +voluisses?</i></p><p title="I q. 19 a. 4 co."><a name="29217"><span class="ref">[29217] Iª q. 19 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necesse est dicere voluntatem Dei esse causam rerum, et Deum agere per voluntatem, non per necessitatem naturae, ut quidam existimaverunt. Quod quidem apparere potest tripliciter. Primo @@ -2546,43 +2078,29 @@ intelligibilem. Unde et per modum intelligibilem procedunt ab eo. Et sic, per consequens, per modum voluntatis, nam inclinatio eius ad agendum quod intellectu conceptum est, pertinet ad voluntatem. -Voluntas igitur Dei est causa rerum.</p> -<p title="I q. 19 a. 4 ad 1"><a name="29218"><span class= -"ref">[29218] Iª q. 19 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +Voluntas igitur Dei est causa rerum.</p><p title="I q. 19 a. 4 ad 1"><a name="29218"><span class="ref">[29218] Iª q. 19 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod Dionysius per verba illa non intendit excludere electionem a Deo simpliciter, sed secundum quid, inquantum scilicet, non quibusdam solum bonitatem suam communicat, sed -omnibus, prout scilicet electio discretionem quandam importat.</p> -<p title="I q. 19 a. 4 ad 2"><a name="29219"><span class= -"ref">[29219] Iª q. 19 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +omnibus, prout scilicet electio discretionem quandam importat.</p><p title="I q. 19 a. 4 ad 2"><a name="29219"><span class="ref">[29219] Iª q. 19 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, quia essentia Dei est eius intelligere et velle, ex hoc ipso quod per essentiam suam agit, sequitur quod agat per modum -intellectus et voluntatis.</p> -<p title="I q. 19 a. 4 ad 3"><a name="29220"><span class= -"ref">[29220] Iª q. 19 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +intellectus et voluntatis.</p><p title="I q. 19 a. 4 ad 3"><a name="29220"><span class="ref">[29220] Iª q. 19 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod bonum est obiectum voluntatis. Pro tanto ergo dicitur, quia Deus bonus est, sumus, inquantum sua bonitas est ei -ratio volendi omnia alia, ut supra dictum est.</p> -<p title="I q. 19 a. 4 ad 4"><a name="29221"><span class= -"ref">[29221] Iª q. 19 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum +ratio volendi omnia alia, ut supra dictum est.</p><p title="I q. 19 a. 4 ad 4"><a name="29221"><span class="ref">[29221] Iª q. 19 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod unius et eiusdem effectus, etiam in nobis, est causa scientia ut dirigens, qua concipitur forma operis, et voluntas ut imperans, quia forma, ut est in intellectu tantum, non determinatur ad hoc quod sit vel non sit in effectu, nisi per voluntatem. Unde intellectus speculativus nihil dicit de operando. Sed potentia est causa ut exequens, quia nominat immediatum principium operationis. -Sed haec omnia in Deo unum sunt.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 5</div> -<p title="I q. 19 a. 5 arg. 1"><a name="29222"><span class= -"ref">[29222] Iª q. 19 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic +Sed haec omnia in Deo unum sunt.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I q. 19 a. 5 arg. 1"><a name="29222"><span class="ref">[29222] Iª q. 19 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic proceditur. Videtur quod voluntatis divinae sit assignare aliquam causam. Dicit enim Augustinus, libro octoginta trium quaest., <i>quis audeat dicere Deum irrationabiliter omnia condidisse?</i> Sed agenti voluntario, quod est ratio operandi, est etiam causa -volendi. Ergo voluntas Dei habet aliquam causam.</p> -<p title="I q. 19 a. 5 arg. 2"><a name="29223"><span class= -"ref">[29223] Iª q. 19 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, in +volendi. Ergo voluntas Dei habet aliquam causam.</p><p title="I q. 19 a. 5 arg. 2"><a name="29223"><span class="ref">[29223] Iª q. 19 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, in his quae fiunt a volente qui propter nullam causam aliquid vult, non oportet aliam causam assignare nisi voluntatem volentis. Sed voluntas Dei est causa omnium rerum, ut ostensum est. Si igitur @@ -2590,21 +2108,15 @@ rebus naturalibus aliam causam quaerere, nisi solam voluntatem divinam. Et sic omnes scientiae essent supervacuae, quae causas aliquorum effectuum assignare nituntur, quod videtur inconveniens. -Est igitur assignare aliquam causam voluntatis divinae.</p> -<p title="I q. 19 a. 5 arg. 3"><a name="29224"><span class= -"ref">[29224] Iª q. 19 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, quod +Est igitur assignare aliquam causam voluntatis divinae.</p><p title="I q. 19 a. 5 arg. 3"><a name="29224"><span class="ref">[29224] Iª q. 19 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, quod fit a volente non propter aliquam causam, dependet ex simplici voluntate eius. Si igitur voluntas Dei non habeat aliquam causam, sequitur quod omnia quae fiunt, dependeant ex simplici eius voluntate, et non habeant aliquam aliam causam. Quod est -inconveniens.</p> -<p title="I q. 19 a. 5 s. c."><a name="29225"><span class= -"ref">[29225] Iª q. 19 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est +inconveniens.</p><p title="I q. 19 a. 5 s. c."><a name="29225"><span class="ref">[29225] Iª q. 19 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Augustinus, in libro octoginta trium quaest., <i>omnis causa efficiens maior est eo quod efficitur; nihil tamen maius est -voluntate Dei; non ergo causa eius quaerenda est</i>.</p> -<p title="I q. 19 a. 5 co."><a name="29226"><span class= -"ref">[29226] Iª q. 19 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum +voluntate Dei; non ergo causa eius quaerenda est</i>.</p><p title="I q. 19 a. 5 co."><a name="29226"><span class="ref">[29226] Iª q. 19 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum quod nullo modo voluntas Dei causam habet. Ad cuius evidentiam, considerandum est quod, cum voluntas sequatur intellectum, eodem modo contingit esse causam alicuius volentis ut velit, et alicuius @@ -2628,13 +2140,9 @@ effectus in causa; ita velle finem non est ei causa volendi ea quae sunt ad finem, sed tamen vult ea quae sunt ad finem, ordinari in finem. Vult ergo hoc esse propter hoc, sed non propter hoc vult -hoc.</p> -<p title="I q. 19 a. 5 ad 1"><a name="29227"><span class= -"ref">[29227] Iª q. 19 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo +hoc.</p><p title="I q. 19 a. 5 ad 1"><a name="29227"><span class="ref">[29227] Iª q. 19 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod voluntas Dei rationabilis est, non quod aliquid sit -Deo causa volendi, sed inquantum vult unum esse propter aliud.</p> -<p title="I q. 19 a. 5 ad 2"><a name="29228"><span class= -"ref">[29228] Iª q. 19 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum +Deo causa volendi, sed inquantum vult unum esse propter aliud.</p><p title="I q. 19 a. 5 ad 2"><a name="29228"><span class="ref">[29228] Iª q. 19 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, cum velit Deus effectus sic esse, ut ex causis certis proveniant, ad hoc quod servetur ordo in rebus; non est supervacuum, etiam cum voluntate Dei, alias causas quaerere. Esset @@ -2642,9 +2150,7 @@ dependentes a divina voluntate. Et sic loquitur Augustinus in III de Trin., <i>placuit vanitati philosophorum etiam aliis causis effectus contingentes tribuere, cum omnino videre non possent -superiorem ceteris omnibus causam, idest voluntatem Dei</i>.</p> -<p title="I q. 19 a. 5 ad 3"><a name="29229"><span class= -"ref">[29229] Iª q. 19 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium +superiorem ceteris omnibus causam, idest voluntatem Dei</i>.</p><p title="I q. 19 a. 5 ad 3"><a name="29229"><span class="ref">[29229] Iª q. 19 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, cum Deus velit effectus esse propter causas, quicumque effectus praesupponunt aliquem alium effectum, non dependent ex sola Dei voluntate, sed ex aliquo alio. Sed primi @@ -2654,35 +2160,23 @@ quod esset homo, et voluit eum esse hominem, ut frueretur ipso, vel ad complementum universi. Quae quidem non est reducere ad alios fines creatos ulteriores. Unde huiusmodi dependent ex simplici -voluntate Dei, alia vero ex ordine etiam aliarum causarum.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 6</div> -<p title="I q. 19 a. 6 arg. 1"><a name="29230"><span class= -"ref">[29230] Iª q. 19 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic +voluntate Dei, alia vero ex ordine etiam aliarum causarum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I q. 19 a. 6 arg. 1"><a name="29230"><span class="ref">[29230] Iª q. 19 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic proceditur. Videtur quod voluntas Dei non semper impleatur. Dicit enim apostolus, I ad Tim. II, quod <i>Deus vult omnes homines salvos fieri, et ad agnitionem veritatis venire</i>. Sed hoc non -ita evenit. Ergo voluntas Dei non semper impletur.</p> -<p title="I q. 19 a. 6 arg. 2"><a name="29231"><span class= -"ref">[29231] Iª q. 19 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut +ita evenit. Ergo voluntas Dei non semper impletur.</p><p title="I q. 19 a. 6 arg. 2"><a name="29231"><span class="ref">[29231] Iª q. 19 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut se habet scientia ad verum, ita voluntas ad bonum. Sed Deus scit omne verum. Ergo vult omne bonum. Sed non omne bonum fit, multa enim bona possunt fieri, quae non fiunt. Non ergo voluntas Dei -semper impletur.</p> -<p title="I q. 19 a. 6 arg. 3"><a name="29232"><span class= -"ref">[29232] Iª q. 19 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, +semper impletur.</p><p title="I q. 19 a. 6 arg. 3"><a name="29232"><span class="ref">[29232] Iª q. 19 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, voluntas Dei, cum sit causa prima, non excludit causas medias, ut dictum est. Sed effectus causae primae potest impediri per defectum causae secundae, sicut effectus virtutis motivae impeditur propter debilitatem tibiae. Ergo et effectus divinae voluntatis potest impediri propter defectum secundarum causarum. Non ergo voluntas -Dei semper impletur.</p> -<p title="I q. 19 a. 6 s. c."><a name="29233"><span class= -"ref">[29233] Iª q. 19 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est +Dei semper impletur.</p><p title="I q. 19 a. 6 s. c."><a name="29233"><span class="ref">[29233] Iª q. 19 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur in Psalmo CXIII, <i>omnia quaecumque voluit Deus, -fecit</i>.</p> -<p title="I q. 19 a. 6 co."><a name="29234"><span class= -"ref">[29234] Iª q. 19 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum +fecit</i>.</p><p title="I q. 19 a. 6 co."><a name="29234"><span class="ref">[29234] Iª q. 19 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necesse est voluntatem Dei semper impleri. Ad cuius evidentiam, considerandum est quod, cum effectus conformetur agenti secundum suam formam, eadem ratio est in causis agentibus, quae est @@ -2707,9 +2201,7 @@ a divina voluntate secundum unum ordinem, relabitur in ipsam secundum alium, sicut peccator, qui, quantum est in se, recedit a divina voluntate peccando, incidit in ordinem divinae voluntatis, -dum per eius iustitiam punitur.</p> -<p title="I q. 19 a. 6 ad 1"><a name="29235"><span class= -"ref">[29235] Iª q. 19 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo +dum per eius iustitiam punitur.</p><p title="I q. 19 a. 6 ad 1"><a name="29235"><span class="ref">[29235] Iª q. 19 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod illud verbum apostoli, quod Deus vult omnes homines salvos fieri etc., potest tripliciter intelligi. Uno modo, ut sit accommoda distributio, secundum hunc sensum, Deus vult salvos fieri @@ -2745,57 +2237,39 @@ sed secundum quid vellet eum vivere, scilicet inquantum est homo. Unde magis potest dici velleitas, quam absoluta voluntas. Et sic patet quod quidquid Deus simpliciter vult, fit; licet illud quod -antecedenter vult, non fiat.</p> -<p title="I q. 19 a. 6 ad 2"><a name="29236"><span class= -"ref">[29236] Iª q. 19 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum +antecedenter vult, non fiat.</p><p title="I q. 19 a. 6 ad 2"><a name="29236"><span class="ref">[29236] Iª q. 19 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod actus cognoscitivae virtutis est secundum quod cognitum est in cognoscente, actus autem virtutis appetitivae est ordinatus ad res, secundum quod in seipsis sunt. Quidquid autem potest habere rationem entis et veri, totum est virtualiter in Deo; sed non totum existit in rebus creatis. Et ideo Deus cognoscit omne verum, non tamen vult omne bonum, nisi inquantum vult se, in quo -virtualiter omne bonum existit.</p> -<p title="I q. 19 a. 6 ad 3"><a name="29237"><span class= -"ref">[29237] Iª q. 19 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium +virtualiter omne bonum existit.</p><p title="I q. 19 a. 6 ad 3"><a name="29237"><span class="ref">[29237] Iª q. 19 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod causa prima tunc potest impediri a suo effectu per defectum causae secundae, quando non est universaliter prima, sub se omnes causas comprehendens, quia sic effectus nullo modo posset suum ordinem evadere. Et sic est de voluntate Dei, ut dictum -est.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 7</div> -<p title="I q. 19 a. 7 arg. 1"><a name="29238"><span class= -"ref">[29238] Iª q. 19 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic +est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="I q. 19 a. 7 arg. 1"><a name="29238"><span class="ref">[29238] Iª q. 19 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic proceditur. Videtur quod voluntas Dei sit mutabilis. Dicit enim dominus Genes. VI, <i>poenitet me fecisse hominem</i>. Sed quemcumque poenitet de eo quod fecit, habet mutabilem voluntatem. -Ergo Deus habet mutabilem voluntatem.</p> -<p title="I q. 19 a. 7 arg. 2"><a name="29239"><span class= -"ref">[29239] Iª q. 19 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea, +Ergo Deus habet mutabilem voluntatem.</p><p title="I q. 19 a. 7 arg. 2"><a name="29239"><span class="ref">[29239] Iª q. 19 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea, Ierem. XVIII, ex persona domini dicitur, <i>loquar adversus gentem et adversus regnum, ut eradicem et destruam et disperdam illud; sed si poenitentiam egerit gens illa a malo suo, agam et ego poenitentiam super malo quod cogitavi ut facerem ei</i>. Ergo Deus -habet mutabilem voluntatem.</p> -<p title="I q. 19 a. 7 arg. 3"><a name="29240"><span class= -"ref">[29240] Iª q. 19 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea, +habet mutabilem voluntatem.</p><p title="I q. 19 a. 7 arg. 3"><a name="29240"><span class="ref">[29240] Iª q. 19 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea, quidquid Deus facit, voluntarie facit. Sed Deus non semper eadem facit, nam quandoque praecepit legalia observari, quandoque -prohibuit. Ergo habet mutabilem voluntatem.</p> -<p title="I q. 19 a. 7 arg. 4"><a name="29241"><span class= -"ref">[29241] Iª q. 19 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea, Deus +prohibuit. Ergo habet mutabilem voluntatem.</p><p title="I q. 19 a. 7 arg. 4"><a name="29241"><span class="ref">[29241] Iª q. 19 a. 7 arg. 4</span></a> Praeterea, Deus non ex necessitate vult quod vult, ut supra dictum est. Ergo potest velle et non velle idem. Sed omne quod habet potentiam ad opposita, est mutabile, sicut quod potest esse et non esse, est mutabile secundum substantiam; et quod potest esse hic et non esse hic, est mutabile secundum locum. Ergo Deus est mutabilis secundum -voluntatem.</p> -<p title="I q. 19 a. 7 s. c."><a name="29242"><span class= -"ref">[29242] Iª q. 19 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est +voluntatem.</p><p title="I q. 19 a. 7 s. c."><a name="29242"><span class="ref">[29242] Iª q. 19 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Num. XXIII, <i>non est Deus, quasi homo, ut mentiatur; -neque ut filius hominis, ut mutetur</i>.</p> -<p title="I q. 19 a. 7 co."><a name="29243"><span class= -"ref">[29243] Iª q. 19 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum +neque ut filius hominis, ut mutetur</i>.</p><p title="I q. 19 a. 7 co."><a name="29243"><span class="ref">[29243] Iª q. 19 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum quod voluntas Dei est omnino immutabilis. Sed circa hoc considerandum est, quod aliud est mutare voluntatem; et aliud est velle aliquarum rerum mutationem. Potest enim aliquis, eadem @@ -2813,9 +2287,7 @@ enim consiliamur, ut sciamus quid nobis sit bonum. Ostensum est autem supra quod tam substantia Dei quam eius scientia est omnino immutabilis. Unde oportet voluntatem eius omnino esse -immutabilem.</p> -<p title="I q. 19 a. 7 ad 1"><a name="29244"><span class= -"ref">[29244] Iª q. 19 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo +immutabilem.</p><p title="I q. 19 a. 7 ad 1"><a name="29244"><span class="ref">[29244] Iª q. 19 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod illud verbum domini metaphorice intelligendum est, secundum similitudinem nostram, cum enim nos poenitet, destruimus quod fecimus. Quamvis hoc esse possit absque mutatione voluntatis, @@ -2823,9 +2295,7 @@ aliquid facere, simul intendens postea illud destruere. Sic igitur Deus poenituisse dicitur, secundum similitudinem operationis, inquantum hominem quem fecerat, per diluvium a facie terrae -delevit.</p> -<p title="I q. 19 a. 7 ad 2"><a name="29245"><span class= -"ref">[29245] Iª q. 19 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum +delevit.</p><p title="I q. 19 a. 7 ad 2"><a name="29245"><span class="ref">[29245] Iª q. 19 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod voluntas Dei, cum sit causa prima et universalis, non excludit causas medias, in quarum virtute est ut aliqui effectus producantur. Sed quia omnes causae mediae non adaequant virtutem @@ -2847,49 +2317,33 @@ Gregorius, quod <i>Deus immutat sententiam, non tamen mutat consilium</i>, scilicet voluntatis suae. Quod ergo dicit, poenitentiam agam ego, intelligitur metaphorice dictum, nam homines -quando non implent quod comminati sunt, poenitere videntur.</p> -<p title="I q. 19 a. 7 ad 3"><a name="29246"><span class= -"ref">[29246] Iª q. 19 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium +quando non implent quod comminati sunt, poenitere videntur.</p><p title="I q. 19 a. 7 ad 3"><a name="29246"><span class="ref">[29246] Iª q. 19 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod ex ratione illa non potest concludi quod Deus habeat -mutabilem voluntatem; sed quod mutationem velit.</p> -<p title="I q. 19 a. 7 ad 4"><a name="29247"><span class= -"ref">[29247] Iª q. 19 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum +mutabilem voluntatem; sed quod mutationem velit.</p><p title="I q. 19 a. 7 ad 4"><a name="29247"><span class="ref">[29247] Iª q. 19 a. 7 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod, licet Deum velle aliquid non sit necessarium absolute, tamen necessarium est ex suppositione, propter -immutabilitatem divinae voluntatis, ut supra dictum est.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 8</div> -<p title="I q. 19 a. 8 arg. 1"><a name="29248"><span class= -"ref">[29248] Iª q. 19 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic +immutabilitatem divinae voluntatis, ut supra dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="I q. 19 a. 8 arg. 1"><a name="29248"><span class="ref">[29248] Iª q. 19 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic proceditur. Videtur quod voluntas Dei rebus volitis necessitatem imponat. Dicit enim Augustinus, in Enchirid., <i>nullus fit salvus, nisi quem Deus voluerit salvari. Et ideo rogandus est ut velit, -quia necesse est fieri, si voluerit</i>.</p> -<p title="I q. 19 a. 8 arg. 2"><a name="29249"><span class= -"ref">[29249] Iª q. 19 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea, omnis +quia necesse est fieri, si voluerit</i>.</p><p title="I q. 19 a. 8 arg. 2"><a name="29249"><span class="ref">[29249] Iª q. 19 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea, omnis causa quae non potest impediri, ex necessitate suum effectum producit, quia et natura semper idem operatur, nisi aliquid impediat, ut dicitur in II Physic. Sed voluntas Dei non potest impediri, dicit enim apostolus, ad Rom. IX, <i>voluntati enim eius quis resistit?</i> Ergo voluntas Dei imponit rebus volitis -necessitatem.</p> -<p title="I q. 19 a. 8 arg. 3"><a name="29250"><span class= -"ref">[29250] Iª q. 19 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea, illud +necessitatem.</p><p title="I q. 19 a. 8 arg. 3"><a name="29250"><span class="ref">[29250] Iª q. 19 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea, illud quod habet necessitatem ex priori, est necessarium absolute, sicut animal mori est necessarium, quia est ex contrariis compositum. Sed res creatae a Deo, comparantur ad voluntatem divinam sicut ad aliquid prius, a quo habent necessitatem, cum haec conditionalis sit vera, si aliquid Deus vult, illud est; omnis autem conditionalis vera est necessaria. Sequitur ergo quod omne quod -Deus vult, sit necessarium absolute.</p> -<p title="I q. 19 a. 8 s. c."><a name="29251"><span class= -"ref">[29251] Iª q. 19 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra, omnia +Deus vult, sit necessarium absolute.</p><p title="I q. 19 a. 8 s. c."><a name="29251"><span class="ref">[29251] Iª q. 19 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra, omnia bona quae fiunt, Deus vult fieri. Si igitur eius voluntas imponat rebus volitis necessitatem, sequitur quod omnia bona ex necessitate eveniunt. Et sic perit liberum arbitrium et consilium, et omnia -huiusmodi.</p> -<p title="I q. 19 a. 8 co."><a name="29252"><span class= -"ref">[29252] Iª q. 19 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum +huiusmodi.</p><p title="I q. 19 a. 8 co."><a name="29252"><span class="ref">[29252] Iª q. 19 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum quod divina voluntas quibusdam volitis necessitatem imponit, non autem omnibus. Cuius quidem rationem aliqui assignare voluerunt ex causis mediis quia ea quae producit per causas necessarias, sunt @@ -2919,36 +2373,24 @@ eveniunt. Non igitur propterea effectus voliti a Deo, eveniunt contingenter, quia causae proximae sunt contingentes, sed propterea quia Deus voluit eos contingenter evenire, contingentes causas ad -eos praeparavit.</p> -<p title="I q. 19 a. 8 ad 1"><a name="29253"><span class= -"ref">[29253] Iª q. 19 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum ergo +eos praeparavit.</p><p title="I q. 19 a. 8 ad 1"><a name="29253"><span class="ref">[29253] Iª q. 19 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod per illud verbum Augustini intelligenda est necessitas in rebus volitis a Deo, non absoluta, sed conditionalis, necesse est enim hanc conditionalem veram esse, si Deus hoc vult, -necesse est hoc esse.</p> -<p title="I q. 19 a. 8 ad 2"><a name="29254"><span class= -"ref">[29254] Iª q. 19 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum +necesse est hoc esse.</p><p title="I q. 19 a. 8 ad 2"><a name="29254"><span class="ref">[29254] Iª q. 19 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, ex hoc ipso quod nihil voluntati divinae resistit, sequitur quod non solum fiant ea quae Deus vult fieri; sed quod -fiant contingenter vel necessario, quae sic fieri vult.</p> -<p title="I q. 19 a. 8 ad 3"><a name="29255"><span class= -"ref">[29255] Iª q. 19 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium +fiant contingenter vel necessario, quae sic fieri vult.</p><p title="I q. 19 a. 8 ad 3"><a name="29255"><span class="ref">[29255] Iª q. 19 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod posteriora habent necessitatem a prioribus, secundum modum priorum. Unde et ea quae fiunt a voluntate divina, talem necessitatem habent, qualem Deus vult ea habere, scilicet, vel absolutam, vel conditionalem tantum. Et sic, non omnia sunt -necessaria absolute.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 9</div> -<p title="I q. 19 a. 9 arg. 1"><a name="29256"><span class= -"ref">[29256] Iª q. 19 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum sic +necessaria absolute.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 9</h3><p title="I q. 19 a. 9 arg. 1"><a name="29256"><span class="ref">[29256] Iª q. 19 a. 9 arg. 1</span></a> Ad nonum sic proceditur. Videtur quod voluntas Dei sit malorum. Omne enim bonum quod fit, Deus vult. Sed mala fieri bonum est, dicit enim Augustinus, in Enchirid., <i>quamvis ea quae mala sunt, inquantum mala sunt, non sint bona; tamen, ut non solum bona, sed etiam ut -sint mala, bonum est</i>. Ergo Deus vult mala.</p> -<p title="I q. 19 a. 9 arg. 2"><a name="29257"><span class= -"ref">[29257] Iª q. 19 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea, dicit +sint mala, bonum est</i>. Ergo Deus vult mala.</p><p title="I q. 19 a. 9 arg. 2"><a name="29257"><span class="ref">[29257] Iª q. 19 a. 9 arg. 2</span></a> Praeterea, dicit Dionysius, IV cap. de Div. Nom., erit malum ad omnis (idest universi) perfectionem conferens. Et Augustinus dicit, in Enchirid., <i>ex omnibus consistit universitatis admirabilis @@ -2956,23 +2398,17 @@ et loco suo positum, eminentius commendat bona; ut magis placeant, et laudabiliora sint, dum comparantur malis</i>. Sed Deus vult omne illud quod pertinet ad perfectionem et decorem universi, quia hoc -est quod Deus maxime vult in creaturis. Ergo Deus vult mala.</p> -<p title="I q. 19 a. 9 arg. 3"><a name="29258"><span class= -"ref">[29258] Iª q. 19 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea, mala +est quod Deus maxime vult in creaturis. Ergo Deus vult mala.</p><p title="I q. 19 a. 9 arg. 3"><a name="29258"><span class="ref">[29258] Iª q. 19 a. 9 arg. 3</span></a> Praeterea, mala fieri, et non fieri, sunt contradictorie opposita. Sed Deus non vult mala non fieri, quia, cum mala quaedam fiant, non semper -voluntas Dei impleretur. Ergo Deus vult mala fieri.</p> -<p title="I q. 19 a. 9 s. c."><a name="29259"><span class= -"ref">[29259] Iª q. 19 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra est +voluntas Dei impleretur. Ergo Deus vult mala fieri.</p><p title="I q. 19 a. 9 s. c."><a name="29259"><span class="ref">[29259] Iª q. 19 a. 9 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Augustinus, in libro octoginta trium quaest., <i>nullo sapiente homine auctore, fit homo deterior; est autem Deus omni sapiente homine praestantior; multo igitur minus, Deo auctore, fit aliquis deterior. Illo autem auctore cum dicitur, illo volente dicitur</i>. Non ergo volente Deo, fit homo deterior. Constat autem quod quolibet malo fit aliquid deterius. Ergo Deus non vult -mala.</p> -<p title="I q. 19 a. 9 co."><a name="29260"><span class= -"ref">[29260] Iª q. 19 a. 9 co.</span></a> Respondeo dicendum +mala.</p><p title="I q. 19 a. 9 co."><a name="29260"><span class="ref">[29260] Iª q. 19 a. 9 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, cum ratio boni sit ratio appetibilis, ut supra dictum est, malum autem opponatur bono; impossibile est quod aliquod malum, inquantum huiusmodi, appetatur, neque appetitu naturali, neque @@ -2993,9 +2429,7 @@ naturalis defectus, vel malum poenae vult, volendo aliquod bonum, cui coniungitur tale malum, sicut, volendo iustitiam, vult poenam; et volendo ordinem naturae servari, vult quaedam naturaliter -corrumpi.</p> -<p title="I q. 19 a. 9 ad 1"><a name="29261"><span class= -"ref">[29261] Iª q. 19 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum ergo +corrumpi.</p><p title="I q. 19 a. 9 ad 1"><a name="29261"><span class="ref">[29261] Iª q. 19 a. 9 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod quidam dixerunt quod, licet Deus non velit mala, vult tamen mala esse vel fieri, quia, licet mala non sint bona, bonum tamen est mala esse vel fieri. Quod ideo dicebant, quia ea quae in @@ -3008,40 +2442,26 @@ Et ideo non potest dici quod talis ordo ab bonum importetur per hoc quod dicitur, quod malum esse vel fieri sit bonum, quia nihil iudicatur secundum illud quod competit ei per accidens, sed -secundum illud quod competit ei per se.</p> -<p title="I q. 19 a. 9 ad 2"><a name="29262"><span class= -"ref">[29262] Iª q. 19 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum +secundum illud quod competit ei per se.</p><p title="I q. 19 a. 9 ad 2"><a name="29262"><span class="ref">[29262] Iª q. 19 a. 9 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod malum non operatur ad perfectionem et decorem universi nisi per accidens, ut dictum est. Unde et hoc quod dicit Dionysius, quod malum est ad universi perfectionem conferens, -concludit inducendo quasi ad inconveniens.</p> -<p title="I q. 19 a. 9 ad 3"><a name="29263"><span class= -"ref">[29263] Iª q. 19 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium +concludit inducendo quasi ad inconveniens.</p><p title="I q. 19 a. 9 ad 3"><a name="29263"><span class="ref">[29263] Iª q. 19 a. 9 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, licet mala fieri, et mala non fieri, contradictorie opponantur; tamen velle mala fieri, et velle mala non fieri, non opponuntur contradictorie, cum utrumque sit affirmativum. Deus igitur neque vult mala fieri, neque vult mala non fieri, sed vult -permittere mala fieri. Et hoc est bonum.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 10</div> -<p title="I q. 19 a. 10 arg. 1"><a name="29264"><span class= -"ref">[29264] Iª q. 19 a. 10 arg. 1</span></a> Ad decimum sic +permittere mala fieri. Et hoc est bonum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 10</h3><p title="I q. 19 a. 10 arg. 1"><a name="29264"><span class="ref">[29264] Iª q. 19 a. 10 arg. 1</span></a> Ad decimum sic proceditur. Videtur quod Deus non habeat liberum arbitrium. Dicit enim Hieronymus, in homilia de filio prodigo, <i>solus Deus est, in quem peccatum non cadit, nec cadere potest; cetera, cum sint liberi -arbitrii, in utramque partem flecti possunt</i>.</p> -<p title="I q. 19 a. 10 arg. 2"><a name="29265"><span class= -"ref">[29265] Iª q. 19 a. 10 arg. 2</span></a> Praeterea, +arbitrii, in utramque partem flecti possunt</i>.</p><p title="I q. 19 a. 10 arg. 2"><a name="29265"><span class="ref">[29265] Iª q. 19 a. 10 arg. 2</span></a> Praeterea, liberum arbitrium est facultas rationis et voluntatis, qua bonum et malum eligitur. Sed Deus non vult malum, ut dictum est. Ergo -liberum arbitrium non est in Deo.</p> -<p title="I q. 19 a. 10 s. c."><a name="29266"><span class= -"ref">[29266] Iª q. 19 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra est +liberum arbitrium non est in Deo.</p><p title="I q. 19 a. 10 s. c."><a name="29266"><span class="ref">[29266] Iª q. 19 a. 10 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Ambrosius, in libro de fide, <i>spiritus sanctus dividit singulis prout vult, idest pro liberae voluntatis arbitrio, non -necessitatis obsequio</i>.</p> -<p title="I q. 19 a. 10 co."><a name="29267"><span class= -"ref">[29267] Iª q. 19 a. 10 co.</span></a> Respondeo dicendum +necessitatis obsequio</i>.</p><p title="I q. 19 a. 10 co."><a name="29267"><span class="ref">[29267] Iª q. 19 a. 10 co.</span></a> Respondeo dicendum quod liberum arbitrium habemus respectu eorum quae non necessario volumus, vel naturali instinctu. Non enim ad liberum arbitrium pertinet quod volumus esse felices, sed ad naturalem instinctum. @@ -3049,44 +2469,30 @@ non dicuntur libero arbitrio moveri. Cum igitur Deus ex necessitate suam bonitatem velit, alia vero non ex necessitate, ut supra ostensum est; respectu illorum quae non ex necessitate vult, -liberum arbitrium habet.</p> -<p title="I q. 19 a. 10 ad 1"><a name="29268"><span class= -"ref">[29268] Iª q. 19 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum ergo +liberum arbitrium habet.</p><p title="I q. 19 a. 10 ad 1"><a name="29268"><span class="ref">[29268] Iª q. 19 a. 10 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod Hieronymus videtur excludere a Deo liberum arbitrium, non simpliciter, sed solum quantum ad hoc quod est deflecti in -peccatum.</p> -<p title="I q. 19 a. 10 ad 2"><a name="29269"><span class= -"ref">[29269] Iª q. 19 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum +peccatum.</p><p title="I q. 19 a. 10 ad 2"><a name="29269"><span class="ref">[29269] Iª q. 19 a. 10 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, cum malum culpae dicatur per aversionem a bonitate divina, per quam Deus omnia vult, ut supra ostensum est, manifestum est quod impossibile est eum malum culpae velle. Et tamen ad opposita se habet, inquantum velle potest hoc esse vel non esse. Sicut et nos, non peccando, possumus velle sedere, et non velle -sedere.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 11</div> -<p title="I q. 19 a. 11 arg. 1"><a name="29270"><span class= -"ref">[29270] Iª q. 19 a. 11 arg. 1</span></a> Ad undecimum +sedere.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 11</h3><p title="I q. 19 a. 11 arg. 1"><a name="29270"><span class="ref">[29270] Iª q. 19 a. 11 arg. 1</span></a> Ad undecimum sic proceditur. Videtur quod non sit distinguenda in Deo voluntas signi. Sicut enim voluntas Dei est causa rerum, ita et scientia. Sed non assignantur aliqua signa ex parte divinae scientiae. Ergo neque debent assignari aliqua signa ex parte divinae -voluntatis.</p> -<p title="I q. 19 a. 11 arg. 2"><a name="29271"><span class= -"ref">[29271] Iª q. 19 a. 11 arg. 2</span></a> Praeterea, omne +voluntatis.</p><p title="I q. 19 a. 11 arg. 2"><a name="29271"><span class="ref">[29271] Iª q. 19 a. 11 arg. 2</span></a> Praeterea, omne signum quod non concordat ei cuius est signum, est falsum. Si igitur signa quae assignantur circa voluntatem divinam, non concordant divinae voluntati, sunt falsa, si autem concordant, superflue assignantur. Non igitur sunt aliqua signa circa -voluntatem divinam assignanda.</p> -<p title="I q. 19 a. 11 s. c."><a name="29272"><span class= -"ref">[29272] Iª q. 19 a. 11 s. c.</span></a> Sed contra est +voluntatem divinam assignanda.</p><p title="I q. 19 a. 11 s. c."><a name="29272"><span class="ref">[29272] Iª q. 19 a. 11 s. c.</span></a> Sed contra est quod voluntas Dei est una, cum ipsa sit Dei essentia. Quandoque autem pluraliter significatur, ut cum dicitur, <i>magna opera domini, exquisita in omnes voluntates eius</i>. Ergo oportet quod -aliquando signum voluntatis pro voluntate accipiatur.</p> -<p title="I q. 19 a. 11 co."><a name="29273"><span class= -"ref">[29273] Iª q. 19 a. 11 co.</span></a> Respondeo dicendum +aliquando signum voluntatis pro voluntate accipiatur.</p><p title="I q. 19 a. 11 co."><a name="29273"><span class="ref">[29273] Iª q. 19 a. 11 co.</span></a> Respondeo dicendum quod in Deo quaedam dicuntur proprie, et quaedam secundum metaphoram, ut ex supradictis patet. Cum autem aliquae passiones humanae in divinam praedicationem metaphorice assumuntur, hoc fit @@ -3106,51 +2512,35 @@ proprie, et metaphorice dicta. Voluntas enim proprie dicta, vocatur voluntas beneplaciti, voluntas autem metaphorice dicta, est voluntas signi, eo quod ipsum signum voluntatis voluntas -dicitur.</p> -<p title="I q. 19 a. 11 ad 1"><a name="29274"><span class= -"ref">[29274] Iª q. 19 a. 11 ad 1</span></a> Ad primum ergo +dicitur.</p><p title="I q. 19 a. 11 ad 1"><a name="29274"><span class="ref">[29274] Iª q. 19 a. 11 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod scientia non est causa eorum quae fiunt, nisi per voluntatem, non enim quae scimus facimus, nisi velimus. Et ideo -signum non attribuitur scientiae, sicut attribuitur voluntati.</p> -<p title="I q. 19 a. 11 ad 2"><a name="29275"><span class= -"ref">[29275] Iª q. 19 a. 11 ad 2</span></a> Ad secundum +signum non attribuitur scientiae, sicut attribuitur voluntati.</p><p title="I q. 19 a. 11 ad 2"><a name="29275"><span class="ref">[29275] Iª q. 19 a. 11 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod signa voluntatis dicuntur voluntates divinae, non quia sint signa quod Deus velit, sed quia ea quae in nobis solent esse signa volendi, in Deo divinae voluntates dicuntur. Sicut punitio non est signum quod in Deo sit ira, sed punitio, ex eo ipso -quod in nobis est signum irae, in Deo dicitur ira.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 12</div> -<p title="I q. 19 a. 12 arg. 1"><a name="29276"><span class= -"ref">[29276] Iª q. 19 a. 12 arg. 1</span></a> Ad duodecimum +quod in nobis est signum irae, in Deo dicitur ira.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 12</h3><p title="I q. 19 a. 12 arg. 1"><a name="29276"><span class="ref">[29276] Iª q. 19 a. 12 arg. 1</span></a> Ad duodecimum sic proceditur. Videtur quod inconvenienter circa divinam voluntatem ponantur quinque signa, scilicet, prohibitio, praeceptum, consilium, operatio et permissio. Nam eadem quae nobis praecipit Deus vel consulit, in nobis quandoque operatur, et eadem quae prohibet, quandoque permittit. Ergo non debent ex opposito -dividi.</p> -<p title="I q. 19 a. 12 arg. 2"><a name="29277"><span class= -"ref">[29277] Iª q. 19 a. 12 arg. 2</span></a> Praeterea, +dividi.</p><p title="I q. 19 a. 12 arg. 2"><a name="29277"><span class="ref">[29277] Iª q. 19 a. 12 arg. 2</span></a> Praeterea, nihil Deus operatur, nisi volens, ut dicitur Sap. XI. Sed voluntas signi distinguitur a voluntate beneplaciti. Ergo operatio sub -voluntate signi comprehendi non debet.</p> -<p title="I q. 19 a. 12 arg. 3"><a name="29278"><span class= -"ref">[29278] Iª q. 19 a. 12 arg. 3</span></a> Praeterea, +voluntate signi comprehendi non debet.</p><p title="I q. 19 a. 12 arg. 3"><a name="29278"><span class="ref">[29278] Iª q. 19 a. 12 arg. 3</span></a> Praeterea, operatio et permissio communiter ad omnes creaturas pertinent, quia in omnibus Deus operatur, et in omnibus aliquid fieri permittit. Sed praeceptum, consilium et prohibitio pertinent ad solam rationalem creaturam. Ergo non veniunt convenienter in unam -divisionem, cum non sint unius ordinis.</p> -<p title="I q. 19 a. 12 arg. 4"><a name="29279"><span class= -"ref">[29279] Iª q. 19 a. 12 arg. 4</span></a> Praeterea, +divisionem, cum non sint unius ordinis.</p><p title="I q. 19 a. 12 arg. 4"><a name="29279"><span class="ref">[29279] Iª q. 19 a. 12 arg. 4</span></a> Praeterea, malum pluribus modis contingit quam bonum, quia bonum contingit uno modo, sed malum omnifariam, ut patet per philosophum in II Ethic., et per Dionysium in IV cap. de Div. Nom. Inconvenienter igitur respectu mali assignatur unum signum tantum, scilicet prohibitio; respectu vero boni, duo signa, scilicet consilium et -praeceptum.</p> -<p title="I q. 19 a. 12 co."><a name="29280"><span class= -"ref">[29280] Iª q. 19 a. 12 co.</span></a> Respondeo dicendum +praeceptum.</p><p title="I q. 19 a. 12 co."><a name="29280"><span class="ref">[29280] Iª q. 19 a. 12 co.</span></a> Respondeo dicendum quod huiusmodi signa voluntatis dicuntur ea, quibus consuevimus demonstrare nos aliquid velle. Potest autem aliquis declarare se velle aliquid, vel per seipsum, vel per alium. Per seipsum quidem, @@ -3174,15 +2564,11 @@ quod permissio et operatio referuntur ad praesens permissio quidem ad malum, operatio vero ad bonum. Ad futurum vero, prohibitio, respectu mali; respectu vero boni necessarii, praeceptum; respectu -vero superabundantis boni, consilium.</p> -<p title="I q. 19 a. 12 ad 1"><a name="29281"><span class= -"ref">[29281] Iª q. 19 a. 12 ad 1</span></a> Ad primum ergo +vero superabundantis boni, consilium.</p><p title="I q. 19 a. 12 ad 1"><a name="29281"><span class="ref">[29281] Iª q. 19 a. 12 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod nihil prohibet, circa eandem rem, aliquem diversimode declarare se aliquid velle, sicut inveniuntur multa nomina idem significantia. Unde nihil prohibet idem subiacere praecepto et -consilio et operationi, et prohibitioni vel permissioni.</p> -<p title="I q. 19 a. 12 ad 2"><a name="29282"><span class= -"ref">[29282] Iª q. 19 a. 12 ad 2</span></a> Ad secundum +consilio et operationi, et prohibitioni vel permissioni.</p><p title="I q. 19 a. 12 ad 2"><a name="29282"><span class="ref">[29282] Iª q. 19 a. 12 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, sicut Deus potest significari metaphorice velle id quod non vult voluntate proprie accepta, ita potest metaphorice significari velle id quod proprie vult. Unde nihil prohibet de @@ -3190,17 +2576,13 @@ operatio semper est eadem cum voluntate beneplaciti, non autem praeceptum vel consilium, tum quia haec est de praesenti, illud de futuro; tum quia haec per se est effectus voluntatis, illud autem -per alium, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 19 a. 12 ad 3"><a name="29283"><span class= -"ref">[29283] Iª q. 19 a. 12 ad 3</span></a> Ad tertium +per alium, ut dictum est.</p><p title="I q. 19 a. 12 ad 3"><a name="29283"><span class="ref">[29283] Iª q. 19 a. 12 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod creatura rationalis est domina sui actus, et ideo circa ipsam specialia quaedam signa divinae voluntatis assignantur, inquantum rationalem creaturam Deus ordinat ad agendum voluntarie et per se. Sed aliae creaturae non agunt nisi motae ex operatione divina, et ideo circa alias non habent locum nisi operatio et -permissio.</p> -<p title="I q. 19 a. 12 ad 4"><a name="29284"><span class= -"ref">[29284] Iª q. 19 a. 12 ad 4</span></a> Ad quartum +permissio.</p><p title="I q. 19 a. 12 ad 4"><a name="29284"><span class="ref">[29284] Iª q. 19 a. 12 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod omne malum culpae, licet multipliciter contingat, tamen in hoc convenit, quod discordat a voluntate divina et ideo unum signum respectu malorum assignatur, scilicet prohibitio. Sed @@ -3209,12 +2591,8 @@ respectu horum est praeceptum. Quaedam vero sunt, quibus perfectius consequimur, et respectu horum est consilium. Vel dicendum quod consilium est non solum de melioribus bonis assequendis, sed etiam -de minoribus malis vitandis.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 20</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 20 pr."><a name="29285"><span class="ref">[29285] -Iª q. 20 pr.</span></a> Deinde considerandum est de his quae +de minoribus malis vitandis.</p></div></div><div class="q" id="q20"><h2>Quaestio 20</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 20 pr."><a name="29285"><span class="ref">[29285] +Iª q. 20 pr.</span></a> Deinde considerandum est de his quae absolute ad voluntatem Dei pertinent. In parte autem appetitiva inveniuntur in nobis et passiones animae, ut gaudium, amor, et huiusmodi; et habitus moralium virtutum, ut iustitia, fortitudo, et @@ -3222,27 +2600,15 @@ iustitia Dei, et misericordia eius. Circa primum quaeruntur quatuor. Primo, utrum in Deo sit amor. Secundo, utrum amet omnia. Tertio, utrum magis amet unum quam aliud. Quarto, utrum meliora -magis amet.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 20 a. 1 arg. 1"><a name="29286"><span class= -"ref">[29286] Iª q. 20 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +magis amet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 20 a. 1 arg. 1"><a name="29286"><span class="ref">[29286] Iª q. 20 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod amor non sit in Deo. Nulla enim passio est -in Deo. Amor est passio. Ergo amor non est in Deo.</p> -<p title="I q. 20 a. 1 arg. 2"><a name="29287"><span class= -"ref">[29287] Iª q. 20 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, amor, +in Deo. Amor est passio. Ergo amor non est in Deo.</p><p title="I q. 20 a. 1 arg. 2"><a name="29287"><span class="ref">[29287] Iª q. 20 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, amor, ira, tristitia, et huiusmodi, contra se dividuntur. Sed tristitia -et ira non dicuntur de Deo nisi metaphorice. Ergo nec amor.</p> -<p title="I q. 20 a. 1 arg. 3"><a name="29288"><span class= -"ref">[29288] Iª q. 20 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +et ira non dicuntur de Deo nisi metaphorice. Ergo nec amor.</p><p title="I q. 20 a. 1 arg. 3"><a name="29288"><span class="ref">[29288] Iª q. 20 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, Dionysius dicit, IV cap. de Div. Nom., <i>amor est vis unitiva et concretiva</i>. Hoc autem in Deo locum habere non potest, cum sit -simplex. Ergo in Deo non est amor.</p> -<p title="I q. 20 a. 1 s. c."><a name="29289"><span class= -"ref">[29289] Iª q. 20 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est -quod dicitur I Ioan. IV, <i>Deus caritas est</i>.</p> -<p title="I q. 20 a. 1 co."><a name="29290"><span class= -"ref">[29290] Iª q. 20 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +simplex. Ergo in Deo non est amor.</p><p title="I q. 20 a. 1 s. c."><a name="29289"><span class="ref">[29289] Iª q. 20 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +quod dicitur I Ioan. IV, <i>Deus caritas est</i>.</p><p title="I q. 20 a. 1 co."><a name="29290"><span class="ref">[29290] Iª q. 20 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necesse est ponere amorem in Deo. Primus enim motus voluntatis, et cuiuslibet appetitivae virtutis, est amor. Cum enim actus voluntatis, et cuiuslibet appetitivae virtutis tendat in @@ -3268,9 +2634,7 @@ sicut in primum principium. Unde in quocumque est voluntas vel appetitus, oportet esse amorem, remoto enim primo, removentur alia. Ostensum est autem in Deo esse voluntatem. Unde necesse est in eo -ponere amorem.</p> -<p title="I q. 20 a. 1 ad 1"><a name="29291"><span class= -"ref">[29291] Iª q. 20 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +ponere amorem.</p><p title="I q. 20 a. 1 ad 1"><a name="29291"><span class="ref">[29291] Iª q. 20 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod vis cognitiva non movet, nisi mediante appetitiva. Et sicut in nobis ratio universalis movet mediante ratione particulari, ut dicitur in III de anima; ita appetitus @@ -3285,9 +2649,7 @@ appetitus sensitivi, passiones sunt, non autem secundum quod significant actus appetitus intellectivi. Et sic ponuntur in Deo. Unde dicit philosophus, in VII Ethic., quod <i>Deus una et simplici -operatione gaudet</i>. Et eadem ratione, sine passione amat.</p> -<p title="I q. 20 a. 1 ad 2"><a name="29292"><span class= -"ref">[29292] Iª q. 20 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +operatione gaudet</i>. Et eadem ratione, sine passione amat.</p><p title="I q. 20 a. 1 ad 2"><a name="29292"><span class="ref">[29292] Iª q. 20 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod in passionibus sensitivi appetitus, est considerare aliquid quasi materiale, scilicet corporalem transmutationem; et aliquid quasi formale, quod est ex parte appetitus. Sicut in ira, @@ -3303,9 +2665,7 @@ Deo convenire non possunt nisi metaphorice, propter similitudinem effectus, ut supra dictum est. Quae autem imperfectionem non important, de Deo proprie dicuntur, ut amor et gaudium, tamen sine -passione, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 20 a. 1 ad 3"><a name="29293"><span class= -"ref">[29293] Iª q. 20 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +passione, ut dictum est.</p><p title="I q. 20 a. 1 ad 3"><a name="29293"><span class="ref">[29293] Iª q. 20 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod actus amoris semper tendit in duo, scilicet in bonum quod quis vult alicui; et in eum cui vult bonum. Hoc enim est proprie amare aliquem, velle ei bonum. Unde in eo quod aliquis amat @@ -3318,40 +2678,26 @@ seipsum. Et pro tanto dicitur amor vis concretiva, quia alium aggregat sibi habens se ad eum sicut ad seipsum. Et sic etiam amor divinus est vis concretiva, absque compositione quae sit in Deo, -inquantum aliis bona vult.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 20 a. 2 arg. 1"><a name="29294"><span class= -"ref">[29294] Iª q. 20 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +inquantum aliis bona vult.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 20 a. 2 arg. 1"><a name="29294"><span class="ref">[29294] Iª q. 20 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod Deus non omnia amet. Quia, secundum Dionysium, IV cap. de Div. Nom., amor amantem extra se ponit, et eum quodammodo in amatum transfert. Inconveniens autem est dicere quod Deus, extra se positus, in alia transferatur. Ergo -inconveniens est dicere quod Deus alia a se amet.</p> -<p title="I q. 20 a. 2 arg. 2"><a name="29295"><span class= -"ref">[29295] Iª q. 20 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, amor +inconveniens est dicere quod Deus alia a se amet.</p><p title="I q. 20 a. 2 arg. 2"><a name="29295"><span class="ref">[29295] Iª q. 20 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, amor Dei aeternus est. Sed ea quae sunt alia a Deo, non sunt ab aeterno nisi in Deo. Ergo Deus non amat ea nisi in seipso. Sed secundum quod sunt in eo, non sunt aliud ab eo. Ergo Deus non amat alia a -seipso.</p> -<p title="I q. 20 a. 2 arg. 3"><a name="29296"><span class= -"ref">[29296] Iª q. 20 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, +seipso.</p><p title="I q. 20 a. 2 arg. 3"><a name="29296"><span class="ref">[29296] Iª q. 20 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, duplex est amor, scilicet concupiscentiae, et amicitiae. Sed Deus creaturas irrationales non amat amore concupiscentiae, quia nullius extra se eget, nec etiam amore amicitiae, quia non potest ad res irrationales haberi, ut patet per philosophum, in VIII Ethic. Ergo -Deus non omnia amat.</p> -<p title="I q. 20 a. 2 arg. 4"><a name="29297"><span class= -"ref">[29297] Iª q. 20 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, in +Deus non omnia amat.</p><p title="I q. 20 a. 2 arg. 4"><a name="29297"><span class="ref">[29297] Iª q. 20 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, in Psalmo dicitur, <i>odisti omnes qui operantur iniquitatem</i>. Nihil autem simul odio habetur et amatur. Ergo Deus non omnia -amat.</p> -<p title="I q. 20 a. 2 s. c."><a name="29298"><span class= -"ref">[29298] Iª q. 20 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +amat.</p><p title="I q. 20 a. 2 s. c."><a name="29298"><span class="ref">[29298] Iª q. 20 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Sap. XI, <i>diligis omnia quae sunt, et nihil odisti -eorum quae fecisti</i>.</p> -<p title="I q. 20 a. 2 co."><a name="29299"><span class= -"ref">[29299] Iª q. 20 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +eorum quae fecisti</i>.</p><p title="I q. 20 a. 2 co."><a name="29299"><span class="ref">[29299] Iª q. 20 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod Deus omnia existentia amat. Nam omnia existentia, inquantum sunt, bona sunt, ipsum enim esse cuiuslibet rei quoddam bonum est, et similiter quaelibet perfectio ipsius. Ostensum est autem supra @@ -3365,24 +2711,18 @@ non est causa bonitatis ipsius, sed e converso bonitas eius, vel vera vel aestimata, provocat amorem, quo ei volumus et bonum conservari quod habet, et addi quod non habet, et ad hoc operamur. -Sed amor Dei est infundens et creans bonitatem in rebus.</p> -<p title="I q. 20 a. 2 ad 1"><a name="29300"><span class= -"ref">[29300] Iª q. 20 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +Sed amor Dei est infundens et creans bonitatem in rebus.</p><p title="I q. 20 a. 2 ad 1"><a name="29300"><span class="ref">[29300] Iª q. 20 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod amans sic fit extra se in amatum translatus, inquantum vult amato bonum, et operatur per suam providentiam, sicut et sibi. Unde et Dionysius dicit, IV cap. de Div. Nom., <i>audendum est autem et hoc pro veritate dicere, quod et ipse omnium causa, per abundantiam amativae bonitatis, extra seipsum fit -ad omnia existentia providentiis</i>.</p> -<p title="I q. 20 a. 2 ad 2"><a name="29301"><span class= -"ref">[29301] Iª q. 20 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +ad omnia existentia providentiis</i>.</p><p title="I q. 20 a. 2 ad 2"><a name="29301"><span class="ref">[29301] Iª q. 20 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, licet creaturae ab aeterno non fuerint nisi in Deo, tamen per hoc quod ab aeterno in Deo fuerunt, ab aeterno Deus cognovit res in propriis naturis, et eadem ratione amavit. Sicut et nos per similitudines rerum, quae in nobis sunt, cognoscimus res in -seipsis existentes.</p> -<p title="I q. 20 a. 2 ad 3"><a name="29302"><span class= -"ref">[29302] Iª q. 20 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +seipsis existentes.</p><p title="I q. 20 a. 2 ad 3"><a name="29302"><span class="ref">[29302] Iª q. 20 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod amicitia non potest haberi nisi ad rationales creaturas, in quibus contingit esse redamationem, et communicationem in operibus vitae, et quibus contingit bene evenire @@ -3394,40 +2734,26 @@ concupiscentiae; inquantum ordinat eas ad rationales creaturas, et etiam ad seipsum; non quasi eis indigeat, sed propter suam bonitatem et nostram utilitatem. Concupiscimus enim aliquid et -nobis et aliis.</p> -<p title="I q. 20 a. 2 ad 4"><a name="29303"><span class= -"ref">[29303] Iª q. 20 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +nobis et aliis.</p><p title="I q. 20 a. 2 ad 4"><a name="29303"><span class="ref">[29303] Iª q. 20 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod nihil prohibet unum et idem secundum aliquid amari, et secundum aliquid odio haberi. Deus autem peccatores, inquantum sunt naturae quaedam, amat, sic enim et sunt, et ab ipso sunt. Inquantum vero peccatores sunt, non sunt, sed ab esse deficiunt, et hoc in eis a Deo non est. Unde secundum hoc ab ipso odio -habentur.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 20 a. 3 arg. 1"><a name="29304"><span class= -"ref">[29304] Iª q. 20 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +habentur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 20 a. 3 arg. 1"><a name="29304"><span class="ref">[29304] Iª q. 20 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod Deus aequaliter diligat omnia. Dicitur enim Sap. VI, <i>aequaliter est ei cura de omnibus</i>. Sed providentia Dei, quam habet de rebus, est ex amore quo amat res. -Ergo aequaliter amat omnia.</p> -<p title="I q. 20 a. 3 arg. 2"><a name="29305"><span class= -"ref">[29305] Iª q. 20 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, amor +Ergo aequaliter amat omnia.</p><p title="I q. 20 a. 3 arg. 2"><a name="29305"><span class="ref">[29305] Iª q. 20 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, amor Dei est eius essentia. Sed essentia Dei magis et minus non recipit. -Ergo nec amor eius. Non igitur quaedam aliis magis amat.</p> -<p title="I q. 20 a. 3 arg. 3"><a name="29306"><span class= -"ref">[29306] Iª q. 20 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, sicut +Ergo nec amor eius. Non igitur quaedam aliis magis amat.</p><p title="I q. 20 a. 3 arg. 3"><a name="29306"><span class="ref">[29306] Iª q. 20 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, sicut amor Dei se extendit ad res creatas, ita et scientia et voluntas. Sed Deus non dicitur scire quaedam magis quam alia, neque magis -velle. Ergo nec magis quaedam aliis diligit.</p> -<p title="I q. 20 a. 3 s. c."><a name="29307"><span class= -"ref">[29307] Iª q. 20 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +velle. Ergo nec magis quaedam aliis diligit.</p><p title="I q. 20 a. 3 s. c."><a name="29307"><span class="ref">[29307] Iª q. 20 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Augustinus, super Ioann., <i>omnia diligit Deus quae fecit; et inter ea magis diligit creaturas rationales; et de illis eas amplius, quae sunt membra unigeniti sui; et multo magis ipsum -unigenitum suum</i>.</p> -<p title="I q. 20 a. 3 co."><a name="29308"><span class= -"ref">[29308] Iª q. 20 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +unigenitum suum</i>.</p><p title="I q. 20 a. 3 co."><a name="29308"><span class="ref">[29308] Iª q. 20 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, cum amare sit velle bonum alicui, duplici ratione potest aliquid magis vel minus amari. Uno modo, ex parte ipsius actus voluntatis, qui est magis vel minus intensus. Et sic Deus non magis @@ -3438,43 +2764,29 @@ voluntate. Et hoc modo necesse est dicere quod Deus quaedam aliis magis amat. Cum enim amor Dei sit causa bonitatis rerum, ut dictum est, non esset aliquid alio melius, si Deus non vellet uni maius -bonum quam alteri.</p> -<p title="I q. 20 a. 3 ad 1"><a name="29309"><span class= -"ref">[29309] Iª q. 20 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +bonum quam alteri.</p><p title="I q. 20 a. 3 ad 1"><a name="29309"><span class="ref">[29309] Iª q. 20 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod dicitur Deo aequaliter esse cura de omnibus, non quia aequalia bona sua cura omnibus dispenset; sed quia ex aequali -sapientia et bonitate omnia administrat.</p> -<p title="I q. 20 a. 3 ad 2"><a name="29310"><span class= -"ref">[29310] Iª q. 20 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +sapientia et bonitate omnia administrat.</p><p title="I q. 20 a. 3 ad 2"><a name="29310"><span class="ref">[29310] Iª q. 20 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod ratio illa procedit de intensione amoris ex parte actus voluntatis, qui est divina essentia. Bonum autem quod Deus creaturae vult, non est divina essentia. Unde nihil prohibet illud -intendi vel remitti.</p> -<p title="I q. 20 a. 3 ad 3"><a name="29311"><span class= -"ref">[29311] Iª q. 20 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +intendi vel remitti.</p><p title="I q. 20 a. 3 ad 3"><a name="29311"><span class="ref">[29311] Iª q. 20 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod intelligere et velle significant solum actus, non autem in sua significatione includunt aliqua obiecta, ex quorum diversitate possit dici Deus magis vel minus scire aut velle; sicut -circa amorem dictum est.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 20 a. 4 arg. 1"><a name="29312"><span class= -"ref">[29312] Iª q. 20 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +circa amorem dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 20 a. 4 arg. 1"><a name="29312"><span class="ref">[29312] Iª q. 20 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod Deus non semper magis diligat meliora. Manifestum est enim quod Christus est melior toto genere humano, cum sit Deus et homo. Sed Deus magis dilexit genus humanum quam Christum, quia dicitur Rom. VIII, <i>proprio filio suo non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit illum</i>. Ergo Deus non -semper magis diligit meliora.</p> -<p title="I q. 20 a. 4 arg. 2"><a name="29313"><span class= -"ref">[29313] Iª q. 20 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +semper magis diligit meliora.</p><p title="I q. 20 a. 4 arg. 2"><a name="29313"><span class="ref">[29313] Iª q. 20 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, Angelus est melior homine, unde in Psalmo VIII dicitur de homine, <i>minuisti eum paulo minus ab Angelis</i>. Sed Deus plus dilexit hominem quam Angelum, dicitur enim Hebr. II, <i>nusquam Angelos apprehendit, sed semen Abrahae apprehendit</i>. Ergo Deus non -semper magis diligit meliora.</p> -<p title="I q. 20 a. 4 arg. 3"><a name="29314"><span class= -"ref">[29314] Iª q. 20 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, +semper magis diligit meliora.</p><p title="I q. 20 a. 4 arg. 3"><a name="29314"><span class="ref">[29314] Iª q. 20 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, Petrus fuit melior Ioanne, quia plus Christum diligebat. Unde dominus, sciens hoc esse verum, interrogavit Petrum, dicens, <i>Simon Ioannis, diligis me plus his?</i> Sed tamen Christus plus @@ -3482,38 +2794,28 @@ Ioan. XXI, <i>Simon Ioannis diligis me? Hoc ipso signo Ioannes a ceteris discipulis discernitur; non quod solum eum, sed quod plus eum ceteris diligebat</i>. Non ergo semper magis diligit -meliora.</p> -<p title="I q. 20 a. 4 arg. 4"><a name="29315"><span class= -"ref">[29315] Iª q. 20 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, +meliora.</p><p title="I q. 20 a. 4 arg. 4"><a name="29315"><span class="ref">[29315] Iª q. 20 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, melior est innocens poenitente; <i>cum poenitentia sit secunda tabula post naufragium</i>, ut dicit Hieronymus. Sed Deus plus diligit poenitentem quam innocentem, quia plus de eo gaudet, dicitur enim Luc. XV, <i>dico vobis quod maius gaudium erit in caelo super uno peccatore poenitentiam agente, quam super nonaginta novem iustis, qui non indigent poenitentia</i>. Ergo Deus non -semper magis diligit meliora.</p> -<p title="I q. 20 a. 4 arg. 5"><a name="29316"><span class= -"ref">[29316] Iª q. 20 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, +semper magis diligit meliora.</p><p title="I q. 20 a. 4 arg. 5"><a name="29316"><span class="ref">[29316] Iª q. 20 a. 4 arg. 5</span></a> Praeterea, melior est iustus praescitus, quam peccator praedestinatus. Sed Deus plus diligit peccatorem praedestinatum, quia vult ei maius bonum, scilicet vitam aeternam. Ergo Deus non semper magis diligit -meliora.</p> -<p title="I q. 20 a. 4 s. c."><a name="29317"><span class= -"ref">[29317] Iª q. 20 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, +meliora.</p><p title="I q. 20 a. 4 s. c."><a name="29317"><span class="ref">[29317] Iª q. 20 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra, unumquodque diligit sibi simile; ut patet per illud quod habetur Eccli. XIII, <i>omne animal diligit sibi simile</i>. Sed intantum aliquid est melius, inquantum est Deo similius. Ergo meliora magis -diliguntur a Deo.</p> -<p title="I q. 20 a. 4 co."><a name="29318"><span class= -"ref">[29318] Iª q. 20 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +diliguntur a Deo.</p><p title="I q. 20 a. 4 co."><a name="29318"><span class="ref">[29318] Iª q. 20 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necesse est dicere, secundum praedicta, quod Deus magis diligat meliora. Dictum est enim quod Deum diligere magis aliquid, nihil aliud est quam ei maius bonum velle, voluntas enim Dei est causa bonitatis in rebus. Et sic, ex hoc sunt aliqua meliora, quod Deus eis maius bonum vult. Unde sequitur quod meliora plus -amet.</p> -<p title="I q. 20 a. 4 ad 1"><a name="29319"><span class= -"ref">[29319] Iª q. 20 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +amet.</p><p title="I q. 20 a. 4 ad 1"><a name="29319"><span class="ref">[29319] Iª q. 20 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod Deus Christum diligit, non solum plus quam totum humanum genus, sed etiam magis quam totam universitatem creaturarum, quia scilicet ei maius bonum voluit, quia dedit ei @@ -3521,9 +2823,7 @@ excellentiae deperiit ex hoc quod Deus dedit eum in mortem pro salute humani generis, quinimo ex hoc factus est victor gloriosus; <i>factus enim est principatus super humerum eius</i>, ut dicitur -Isaiae IX.</p> -<p title="I q. 20 a. 4 ad 2"><a name="29320"><span class= -"ref">[29320] Iª q. 20 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +Isaiae IX.</p><p title="I q. 20 a. 4 ad 2"><a name="29320"><span class="ref">[29320] Iª q. 20 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod naturam humanam assumptam a Dei verbo in persona Christi, secundum praedicta, Deus plus amat quam omnes Angelos, et melior est, maxime ratione unionis. Sed loquendo de humana natura @@ -3535,9 +2835,7 @@ Angelus est melior homine. Nec ideo naturam humanam assumpsit Deus, quia hominem absolute plus diligeret, sed quia plus indigebat. Sicut bonus paterfamilias aliquid pretiosius dat servo aegrotanti, -quod non dat filio sano.</p> -<p title="I q. 20 a. 4 ad 3"><a name="29321"><span class= -"ref">[29321] Iª q. 20 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +quod non dat filio sano.</p><p title="I q. 20 a. 4 ad 3"><a name="29321"><span class="ref">[29321] Iª q. 20 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod haec dubitatio de Petro et Ioanne multipliciter solvitur. Augustinus namque refert hoc ad mysterium, dicens quod vita activa, quae significatur per Petrum, plus diligit Deum quam @@ -3561,9 +2859,7 @@ simpliciter Petrus fuit melior, et magis dilectus, sed Ioannes secundum quid. Praesumptuosum tamen videtur hoc diiudicare, quia, ut dicitur Prov. XVI, <i>spirituum ponderator est dominus</i>, et -non alius.</p> -<p title="I q. 20 a. 4 ad 4"><a name="29322"><span class= -"ref">[29322] Iª q. 20 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum +non alius.</p><p title="I q. 20 a. 4 ad 4"><a name="29322"><span class="ref">[29322] Iª q. 20 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod poenitentes et innocentes se habent sicut excedentia et excessa. Nam sive sint innocentes, sive poenitentes, illi sunt meliores et magis dilecti, qui plus habent de gratia. Ceteris tamen @@ -3575,54 +2871,34 @@ nunquam fugit, nec unquam fortiter fecit</i>. Vel, alia ratione, quia aequale donum gratiae plus est, comparatum poenitenti, qui meruit poenam, quam innocenti, qui non meruit. Sicut centum marcae -maius donum est, si dentur pauperi, quam si dentur regi.</p> -<p title="I q. 20 a. 4 ad 5"><a name="29323"><span class= -"ref">[29323] Iª q. 20 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum +maius donum est, si dentur pauperi, quam si dentur regi.</p><p title="I q. 20 a. 4 ad 5"><a name="29323"><span class="ref">[29323] Iª q. 20 a. 4 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod, cum voluntas Dei sit causa bonitatis in rebus, secundum illud tempus pensanda est bonitas eius qui amatur a Deo, secundum quod dandum est ei ex bonitate divina aliquod bonum. Secundum ergo illud tempus quo praedestinato peccatori dandum est ex divina voluntate maius bonum, melior est; licet secundum aliquod aliud tempus, sit peior; quia et secundum aliquod tempus, non est -nec bonus neque malus.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 21</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 21 pr."><a name="29324"><span class="ref">[29324] -Iª q. 21 pr.</span></a> Post considerationem divini amoris, de +nec bonus neque malus.</p></div></div><div class="q" id="q21"><h2>Quaestio 21</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 21 pr."><a name="29324"><span class="ref">[29324] +Iª q. 21 pr.</span></a> Post considerationem divini amoris, de iustitia et misericordia eius agendum est. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum in Deo sit iustitia. Secundo, utrum iustitia eius veritas dici possit. Tertio, utrum in Deo sit misericordia. -Quarto, utrum in omni opere Dei sit iustitia et misericordia.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 21 a. 1 arg. 1"><a name="29325"><span class= -"ref">[29325] Iª q. 21 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +Quarto, utrum in omni opere Dei sit iustitia et misericordia.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 21 a. 1 arg. 1"><a name="29325"><span class="ref">[29325] Iª q. 21 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod in Deo non sit iustitia. Iustitia enim contra temperantiam dividitur. Temperantia autem non est in Deo. -Ergo nec iustitia.</p> -<p title="I q. 21 a. 1 arg. 2"><a name="29326"><span class= -"ref">[29326] Iª q. 21 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +Ergo nec iustitia.</p><p title="I q. 21 a. 1 arg. 2"><a name="29326"><span class="ref">[29326] Iª q. 21 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, quicumque facit omnia pro libito suae voluntatis, non secundum iustitiam operatur. Sed, sicut dicit apostolus, ad Ephes. I, Deus <i>operatur omnia secundum consilium suae voluntatis</i>. Non ergo -ei iustitia debet attribui.</p> -<p title="I q. 21 a. 1 arg. 3"><a name="29327"><span class= -"ref">[29327] Iª q. 21 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, actus +ei iustitia debet attribui.</p><p title="I q. 21 a. 1 arg. 3"><a name="29327"><span class="ref">[29327] Iª q. 21 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, actus iustitiae est reddere debitum. Sed Deus nulli est debitor. Ergo Deo -non competit iustitia.</p> -<p title="I q. 21 a. 1 arg. 4"><a name="29328"><span class= -"ref">[29328] Iª q. 21 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, +non competit iustitia.</p><p title="I q. 21 a. 1 arg. 4"><a name="29328"><span class="ref">[29328] Iª q. 21 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, quidquid est in Deo, est eius essentia. Sed hoc non competit iustitiae, dicit enim Boetius, in libro de Hebdomad., quod <i>bonum essentiam, iustum vero actum respicit</i>. Ergo iustitia non -competit Deo.</p> -<p title="I q. 21 a. 1 s. c."><a name="29329"><span class= -"ref">[29329] Iª q. 21 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +competit Deo.</p><p title="I q. 21 a. 1 s. c."><a name="29329"><span class="ref">[29329] Iª q. 21 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur in Psalmo X, <i>iustus dominus, et iustitias -dilexit</i>.</p> -<p title="I q. 21 a. 1 co."><a name="29330"><span class= -"ref">[29330] Iª q. 21 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +dilexit</i>.</p><p title="I q. 21 a. 1 co."><a name="29330"><span class="ref">[29330] Iª q. 21 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod duplex est species iustitiae. Una, quae consistit in mutua datione et acceptione, ut puta quae consistit in emptione et venditione, et aliis huiusmodi communicationibus vel @@ -3640,9 +2916,7 @@ Nom., <i>oportet videre in hoc veram Dei esse iustitiam, quod omnibus tribuit propria, secundum uniuscuiusque existentium dignitatem; et uniuscuiusque naturam in proprio salvat ordine et -virtute</i>.</p> -<p title="I q. 21 a. 1 ad 1"><a name="29331"><span class= -"ref">[29331] Iª q. 21 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +virtute</i>.</p><p title="I q. 21 a. 1 ad 1"><a name="29331"><span class="ref">[29331] Iª q. 21 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod virtutum moralium quaedam sunt circa passiones; sicut temperantia circa concupiscentias, fortitudo circa timores et audacias, mansuetudo circa iram. Et huiusmodi virtutes Deo attribui @@ -3655,18 +2929,14 @@ voluntate. Unde nihil prohibet huiusmodi virtutes in Deo ponere, non tamen circa actiones civiles sed circa actiones Deo convenientes. Ridiculum est enim secundum virtutes politicas Deum -laudare, ut dicit philosophus in X Ethic.</p> -<p title="I q. 21 a. 1 ad 2"><a name="29332"><span class= -"ref">[29332] Iª q. 21 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +laudare, ut dicit philosophus in X Ethic.</p><p title="I q. 21 a. 1 ad 2"><a name="29332"><span class="ref">[29332] Iª q. 21 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, cum bonum intellectum sit obiectum voluntatis, impossibile est Deum velle nisi quod ratio suae sapientiae habet. Quae quidem est sicut lex iustitiae, secundum quam eius voluntas recta et iusta est. Unde quod secundum suam voluntatem facit, iuste facit, sicut et nos quod secundum legem facimus, iuste facimus. Sed nos quidem secundum legem alicuius superioris, Deus autem sibi ipsi -est lex.</p> -<p title="I q. 21 a. 1 ad 3"><a name="29333"><span class= -"ref">[29333] Iª q. 21 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +est lex.</p><p title="I q. 21 a. 1 ad 3"><a name="29333"><span class="ref">[29333] Iª q. 21 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod unicuique debetur quod suum est. Dicitur autem esse suum alicuius, quod ad ipsum ordinatur; sicut servus est domini, et non e converso; nam liberum est quod sui causa est. In nomine ergo @@ -3693,35 +2963,23 @@ condecentia suae bonitatis; quandoque vero retributio pro meritis. Et utrumque modum tangit Anselmus, dicens, <i>cum punis malos, iustum est, quia illorum meritis convenit; cum vero parcis malis, -iustum est, quia bonitati tuae condecens est</i>.</p> -<p title="I q. 21 a. 1 ad 4"><a name="29334"><span class= -"ref">[29334] Iª q. 21 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum +iustum est, quia bonitati tuae condecens est</i>.</p><p title="I q. 21 a. 1 ad 4"><a name="29334"><span class="ref">[29334] Iª q. 21 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod, licet iustitia respiciat actum, non tamen per hoc excluditur quin sit essentia Dei, quia etiam id quod est de essentia rei, potest esse principium actionis. Sed bonum non semper respicit actum, quia aliquid dicitur esse bonum, non solum secundum quod agit, sed etiam secundum quod in sua essentia perfectum est. Et propter hoc ibidem dicitur quod bonum comparatur ad iustum, -sicut generale ad speciale.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 21 a. 2 arg. 1"><a name="29335"><span class= -"ref">[29335] Iª q. 21 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +sicut generale ad speciale.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 21 a. 2 arg. 1"><a name="29335"><span class="ref">[29335] Iª q. 21 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod iustitia Dei non sit veritas. Iustitia enim est in voluntate, est enim rectitudo voluntatis, ut dicit Anselmus. Veritas autem est in intellectu, secundum philosophum in VI Metaphys. et in VI Ethic. Ergo iustitia non pertinet ad -veritatem.</p> -<p title="I q. 21 a. 2 arg. 2"><a name="29336"><span class= -"ref">[29336] Iª q. 21 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, +veritatem.</p><p title="I q. 21 a. 2 arg. 2"><a name="29336"><span class="ref">[29336] Iª q. 21 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, veritas, secundum philosophum in IV Ethic., est quaedam alia virtus -a iustitia. Non ergo veritas pertinet ad rationem iustitiae.</p> -<p title="I q. 21 a. 2 s. c."><a name="29337"><span class= -"ref">[29337] Iª q. 21 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +a iustitia. Non ergo veritas pertinet ad rationem iustitiae.</p><p title="I q. 21 a. 2 s. c."><a name="29337"><span class="ref">[29337] Iª q. 21 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod in Psalmo LXXXIV dicitur, <i>misericordia et veritas -obviaverunt sibi</i>; et ponitur ibi veritas pro iustitia.</p> -<p title="I q. 21 a. 2 co."><a name="29338"><span class= -"ref">[29338] Iª q. 21 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +obviaverunt sibi</i>; et ponitur ibi veritas pro iustitia.</p><p title="I q. 21 a. 2 co."><a name="29338"><span class="ref">[29338] Iª q. 21 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod veritas consistit in adaequatione intellectus et rei, sicut supra dictum est. Intellectus autem qui est causa rei, comparatur ad ipsam sicut regula et mensura, e converso autem est de @@ -3736,40 +2994,26 @@ concordant. Iustitia igitur Dei, quae constituit ordinem in rebus conformem rationi sapientiae suae, quae est lex eius, convenienter veritas nominatur. Et sic etiam dicitur in nobis veritas -iustitiae.</p> -<p title="I q. 21 a. 2 ad 1"><a name="29339"><span class= -"ref">[29339] Iª q. 21 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +iustitiae.</p><p title="I q. 21 a. 2 ad 1"><a name="29339"><span class="ref">[29339] Iª q. 21 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod iustitia, quantum ad legem regulantem, est in ratione vel intellectu, sed quantum ad imperium, quo opera regulantur -secundum legem, est in voluntate.</p> -<p title="I q. 21 a. 2 ad 2"><a name="29340"><span class= -"ref">[29340] Iª q. 21 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +secundum legem, est in voluntate.</p><p title="I q. 21 a. 2 ad 2"><a name="29340"><span class="ref">[29340] Iª q. 21 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod veritas illa de qua loquitur philosophus ibi, est quaedam virtus per quam aliquis demonstrat se talem in dictis vel factis, qualis est. Et sic consistit in conformitate signi ad significatum, non autem in conformitate effectus ad causam et -regulam, sicut de veritate iustitiae dictum est.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 21 a. 3 arg. 1"><a name="29341"><span class= -"ref">[29341] Iª q. 21 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +regulam, sicut de veritate iustitiae dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 21 a. 3 arg. 1"><a name="29341"><span class="ref">[29341] Iª q. 21 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod misericordia Deo non competat. Misericordia enim est species tristitiae, ut dicit Damascenus. Sed -tristitia non est in Deo. Ergo nec misericordia.</p> -<p title="I q. 21 a. 3 arg. 2"><a name="29342"><span class= -"ref">[29342] Iª q. 21 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, +tristitia non est in Deo. Ergo nec misericordia.</p><p title="I q. 21 a. 3 arg. 2"><a name="29342"><span class="ref">[29342] Iª q. 21 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, misericordia est relaxatio iustitiae. Sed Deus non potest praetermittere id quod ad iustitiam suam pertinet. Dicitur enim II ad Tim. II, <i>si non credimus, ille fidelis permanet, seipsum negare non potest</i>, negaret autem seipsum, ut dicit Glossa ibidem, si dicta sua negaret. Ergo misericordia Deo non -competit.</p> -<p title="I q. 21 a. 3 s. c."><a name="29343"><span class= -"ref">[29343] Iª q. 21 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +competit.</p><p title="I q. 21 a. 3 s. c."><a name="29343"><span class="ref">[29343] Iª q. 21 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur in Psalmo CX, <i>miserator et misericors -dominus</i>.</p> -<p title="I q. 21 a. 3 co."><a name="29344"><span class= -"ref">[29344] Iª q. 21 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +dominus</i>.</p><p title="I q. 21 a. 3 co."><a name="29344"><span class="ref">[29344] Iª q. 21 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod misericordia est Deo maxime attribuenda, tamen secundum effectum, non secundum passionis affectum. Ad cuius evidentiam, considerandum est quod misericors dicitur aliquis quasi habens @@ -3791,13 +3035,9 @@ vero non attribuit rebus perfectiones propter utilitatem suam, sed solum propter suam bonitatem, pertinet ad liberalitatem. Inquantum vero perfectiones datae rebus a Deo, omnem defectum expellunt, -pertinet ad misericordiam.</p> -<p title="I q. 21 a. 3 ad 1"><a name="29345"><span class= -"ref">[29345] Iª q. 21 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum igitur +pertinet ad misericordiam.</p><p title="I q. 21 a. 3 ad 1"><a name="29345"><span class="ref">[29345] Iª q. 21 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum igitur dicendum quod obiectio illa procedit de misericordia, quantum ad -passionis affectum.</p> -<p title="I q. 21 a. 3 ad 2"><a name="29346"><span class= -"ref">[29346] Iª q. 21 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +passionis affectum.</p><p title="I q. 21 a. 3 ad 2"><a name="29346"><span class="ref">[29346] Iª q. 21 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod Deus misericorditer agit, non quidem contra iustitiam suam faciendo, sed aliquid supra iustitiam operando, sicut si alicui cui debentur centum denarii, aliquis ducentos det de suo, @@ -3808,38 +3048,24 @@ <i>donate invicem, sicut et Christus vobis donavit</i>. Ex quo patet quod misericordia non tollit iustitiam, sed est quaedam iustitiae plenitudo. Unde dicitur Iac. II, quod <i>misericordia -superexaltat iudicium</i>.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 21 a. 4 arg. 1"><a name="29347"><span class= -"ref">[29347] Iª q. 21 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +superexaltat iudicium</i>.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 21 a. 4 arg. 1"><a name="29347"><span class="ref">[29347] Iª q. 21 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod non in omnibus Dei operibus sit misericordia et iustitia. Quaedam enim opera Dei attribuuntur misericordiae, ut iustificatio impii, quaedam vero iustitiae, ut damnatio impiorum. Unde dicitur Iac. II, <i>iudicium sine misericordia fiet ei qui non fecerit misericordiam</i>. Non ergo in -omni opere Dei apparet misericordia et iustitia.</p> -<p title="I q. 21 a. 4 arg. 2"><a name="29348"><span class= -"ref">[29348] Iª q. 21 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +omni opere Dei apparet misericordia et iustitia.</p><p title="I q. 21 a. 4 arg. 2"><a name="29348"><span class="ref">[29348] Iª q. 21 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, apostolus, ad Rom. XV, conversionem Iudaeorum attribuit iustitiae et veritati; conversionem autem gentium, misericordiae. Ergo non in -quolibet opere Dei est iustitia et misericordia.</p> -<p title="I q. 21 a. 4 arg. 3"><a name="29349"><span class= -"ref">[29349] Iª q. 21 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, multi +quolibet opere Dei est iustitia et misericordia.</p><p title="I q. 21 a. 4 arg. 3"><a name="29349"><span class="ref">[29349] Iª q. 21 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, multi iusti in hoc mundo affliguntur. Hoc autem est iniustum. Non ergo in -omni opere Dei est iustitia et misericordia.</p> -<p title="I q. 21 a. 4 arg. 4"><a name="29350"><span class= -"ref">[29350] Iª q. 21 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, +omni opere Dei est iustitia et misericordia.</p><p title="I q. 21 a. 4 arg. 4"><a name="29350"><span class="ref">[29350] Iª q. 21 a. 4 arg. 4</span></a> Praeterea, iustitiae est reddere debitum, misericordiae autem sublevare miseriam, et sic tam iustitia quam misericordia aliquid praesupponit in suo opere. Sed creatio nihil praesupponit. Ergo in -creatione neque misericordia est, neque iustitia.</p> -<p title="I q. 21 a. 4 s. c."><a name="29351"><span class= -"ref">[29351] Iª q. 21 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +creatione neque misericordia est, neque iustitia.</p><p title="I q. 21 a. 4 s. c."><a name="29351"><span class="ref">[29351] Iª q. 21 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur in Psalmo XXIV, <i>omnes viae domini misericordia et -veritas</i>.</p> -<p title="I q. 21 a. 4 co."><a name="29352"><span class= -"ref">[29352] Iª q. 21 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +veritas</i>.</p><p title="I q. 21 a. 4 co."><a name="29352"><span class="ref">[29352] Iª q. 21 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necesse est quod in quolibet opere Dei misericordia et veritas inveniantur; si tamen misericordia pro remotione cuiuscumque defectus accipiatur; quamvis non omnis defectus proprie possit dici @@ -3869,9 +3095,7 @@ creaturae debentur, Deus, ex abundantia suae bonitatis, largius dispensat quam exigat proportio rei. Minus enim est quod sufficeret ad conservandum ordinem iustitiae, quam quod divina bonitas -confert, quae omnem proportionem creaturae excedit.</p> -<p title="I q. 21 a. 4 ad 1"><a name="29353"><span class= -"ref">[29353] Iª q. 21 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +confert, quae omnem proportionem creaturae excedit.</p><p title="I q. 21 a. 4 ad 1"><a name="29353"><span class="ref">[29353] Iª q. 21 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod quaedam opera attribuuntur iustitiae et quaedam misericordiae, quia in quibusdam vehementius apparet iustitia, in quibusdam misericordia. Et tamen in damnatione reproborum apparet @@ -3880,34 +3104,24 @@ apparet iustitia, dum culpas relaxat propter dilectionem, quam tamen ipse misericorditer infundit, sicut de Magdalena legitur, Luc. VII, <i>dimissa sunt ei peccata multa, quoniam dilexit -multum</i>.</p> -<p title="I q. 21 a. 4 ad 2"><a name="29354"><span class= -"ref">[29354] Iª q. 21 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +multum</i>.</p><p title="I q. 21 a. 4 ad 2"><a name="29354"><span class="ref">[29354] Iª q. 21 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod iustitia et misericordia Dei apparet in conversione Iudaeorum et gentium, sed aliqua ratio iustitiae apparet in conversione Iudaeorum, quae non apparet in conversione gentium, -sicut quod salvati sunt propter promissiones patribus factas.</p> -<p title="I q. 21 a. 4 ad 3"><a name="29355"><span class= -"ref">[29355] Iª q. 21 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +sicut quod salvati sunt propter promissiones patribus factas.</p><p title="I q. 21 a. 4 ad 3"><a name="29355"><span class="ref">[29355] Iª q. 21 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod in hoc etiam quod iusti puniuntur in hoc mundo, apparet iustitia et misericordia; inquantum per huiusmodi afflictiones aliqua levia in eis purgantur, et ab affectu terrenorum in Deum magis eriguntur; secundum illud Gregorii, <i>mala quae in hoc mundo nos premunt, ad Deum nos ire -compellunt</i>.</p> -<p title="I q. 21 a. 4 ad 4"><a name="29356"><span class= -"ref">[29356] Iª q. 21 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum +compellunt</i>.</p><p title="I q. 21 a. 4 ad 4"><a name="29356"><span class="ref">[29356] Iª q. 21 a. 4 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod, licet creationi non praesupponatur aliquid in rerum natura, praesupponitur tamen aliquid in Dei cognitione. Et secundum hoc etiam salvatur ibi ratio iustitiae, inquantum res in esse producitur, secundum quod convenit divinae sapientiae et bonitati. Et salvatur quodammodo ratio misericordiae, inquantum res de non -esse in esse mutatur.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 22</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 22 pr."><a name="29357"><span class="ref">[29357] -Iª q. 22 pr.</span></a> Consideratis autem his quae ad +esse in esse mutatur.</p></div></div><div class="q" id="q22"><h2>Quaestio 22</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 22 pr."><a name="29357"><span class="ref">[29357] +Iª q. 22 pr.</span></a> Consideratis autem his quae ad voluntatem absolute pertinent, procedendum est ad ea quae respiciunt simul intellectum et voluntatem. Huiusmodi autem est providentia quidem respectu omnium; praedestinatio vero et @@ -3918,32 +3132,20 @@ quaeruntur quatuor. Primo, utrum Deo conveniat providentia. Secundo, utrum omnia divinae providentiae subsint. Tertio, utrum divina providentia immediate sit de omnibus. Quarto, utrum -providentia divina imponat necessitatem rebus provisis.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 22 a. 1 arg. 1"><a name="29358"><span class= -"ref">[29358] Iª q. 22 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +providentia divina imponat necessitatem rebus provisis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 22 a. 1 arg. 1"><a name="29358"><span class="ref">[29358] Iª q. 22 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod providentia Deo non conveniat. Providentia enim, secundum Tullium, est pars prudentiae. Prudentia autem, cum sit bene consiliativa, secundum philosophum in VI Ethic., Deo competere non potest, qui nullum dubium habet, unde eum consiliari -oporteat. Ergo providentia Deo non competit.</p> -<p title="I q. 22 a. 1 arg. 2"><a name="29359"><span class= -"ref">[29359] Iª q. 22 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +oporteat. Ergo providentia Deo non competit.</p><p title="I q. 22 a. 1 arg. 2"><a name="29359"><span class="ref">[29359] Iª q. 22 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, quidquid est in Deo, est aeternum. Sed providentia non est aliquid aeternum, est enim circa existentia, quae non sunt aeterna, -secundum Damascenum. Ergo providentia non est in Deo.</p> -<p title="I q. 22 a. 1 arg. 3"><a name="29360"><span class= -"ref">[29360] Iª q. 22 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +secundum Damascenum. Ergo providentia non est in Deo.</p><p title="I q. 22 a. 1 arg. 3"><a name="29360"><span class="ref">[29360] Iª q. 22 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, nullum compositum est in Deo. Sed providentia videtur esse aliquid compositum, quia includit in se voluntatem et intellectum. Ergo -providentia non est in Deo.</p> -<p title="I q. 22 a. 1 s. c."><a name="29361"><span class= -"ref">[29361] Iª q. 22 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +providentia non est in Deo.</p><p title="I q. 22 a. 1 s. c."><a name="29361"><span class="ref">[29361] Iª q. 22 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Sap. XIV, <i>tu autem, pater, gubernas omnia -providentia</i>.</p> -<p title="I q. 22 a. 1 co."><a name="29362"><span class= -"ref">[29362] Iª q. 22 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +providentia</i>.</p><p title="I q. 22 a. 1 co."><a name="29362"><span class="ref">[29362] Iª q. 22 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod necesse est ponere providentiam in Deo. Omne enim bonum quod est in rebus, a Deo creatum est, ut supra ostensum est. In rebus autem invenitur bonum, non solum quantum ad substantiam rerum, sed @@ -3970,9 +3172,7 @@ nominatur. Unde Boetius, IV de Consol., dicit quod <i>providentia est ipsa divina ratio in summo omnium principe constituta, quae cuncta disponit</i>. Dispositio autem potest dici tam ratio ordinis -rerum in finem, quam ratio ordinis partium in toto.</p> -<p title="I q. 22 a. 1 ad 1"><a name="29363"><span class= -"ref">[29363] Iª q. 22 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +rerum in finem, quam ratio ordinis partium in toto.</p><p title="I q. 22 a. 1 ad 1"><a name="29363"><span class="ref">[29363] Iª q. 22 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, secundum philosophum in VI Ethic., prudentia proprie est praeceptiva eorum, de quibus eubulia recte consiliatur, et synesis recte iudicat. Unde, licet consiliari non competat Deo, @@ -3984,15 +3184,11 @@ agendarum consilium in Deo dicitur; non propter inquisitionem, sed propter certitudinem cognitionis, ad quam consiliantes inquirendo perveniunt. Unde dicitur Ephes. I, <i>qui operatur omnia secundum -consilium voluntatis suae</i>.</p> -<p title="I q. 22 a. 1 ad 2"><a name="29364"><span class= -"ref">[29364] Iª q. 22 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +consilium voluntatis suae</i>.</p><p title="I q. 22 a. 1 ad 2"><a name="29364"><span class="ref">[29364] Iª q. 22 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod ad curam duo pertinent, scilicet ratio ordinis, quae dicitur providentia et dispositio; et executio ordinis, quae dicitur gubernatio. Quorum primum est aeternum, secundum -temporale.</p> -<p title="I q. 22 a. 1 ad 3"><a name="29365"><span class= -"ref">[29365] Iª q. 22 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +temporale.</p><p title="I q. 22 a. 1 ad 3"><a name="29365"><span class="ref">[29365] Iª q. 22 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod providentia est in intellectu, sed praesupponit voluntatem finis, nullus enim praecipit de agendis propter finem, nisi velit finem. Unde et prudentia praesupponit virtutes morales, @@ -4000,47 +3196,31 @@ tamen si providentia ex aequali respiceret voluntatem et intellectum divinum, hoc esset absque detrimento divinae simplicitatis; cum voluntas et intellectus in Deo sint idem, ut -supra dictum est.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 22 a. 2 arg. 1"><a name="29366"><span class= -"ref">[29366] Iª q. 22 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +supra dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 22 a. 2 arg. 1"><a name="29366"><span class="ref">[29366] Iª q. 22 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod non omnia sint subiecta divinae providentiae. Nullum enim provisum est fortuitum. Si ergo omnia sunt provisa a Deo, nihil erit fortuitum, et sic perit casus et -fortuna. Quod est contra communem opinionem.</p> -<p title="I q. 22 a. 2 arg. 2"><a name="29367"><span class= -"ref">[29367] Iª q. 22 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, omnis +fortuna. Quod est contra communem opinionem.</p><p title="I q. 22 a. 2 arg. 2"><a name="29367"><span class="ref">[29367] Iª q. 22 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, omnis sapiens provisor excludit defectum et malum, quantum potest, ab his quorum curam gerit. Videmus autem multa mala in rebus esse. Aut igitur Deus non potest ea impedire, et sic non est omnipotens, aut -non de omnibus curam habet.</p> -<p title="I q. 22 a. 2 arg. 3"><a name="29368"><span class= -"ref">[29368] Iª q. 22 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, quae +non de omnibus curam habet.</p><p title="I q. 22 a. 2 arg. 3"><a name="29368"><span class="ref">[29368] Iª q. 22 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, quae ex necessitate eveniunt, providentiam seu prudentiam non requirunt, unde, secundum philosophum in VI Ethic., prudentia est recta ratio contingentium, de quibus est consilium et electio. Cum igitur multa in rebus ex necessitate eveniant, non omnia providentiae -subduntur.</p> -<p title="I q. 22 a. 2 arg. 4"><a name="29369"><span class= -"ref">[29369] Iª q. 22 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, +subduntur.</p><p title="I q. 22 a. 2 arg. 4"><a name="29369"><span class="ref">[29369] Iª q. 22 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, quicumque dimittitur sibi, non subest providentiae alicuius gubernantis. Sed homines sibi ipsis dimittuntur a Deo, secundum illud Eccli. XV, <i>Deus ab initio constituit hominem, et reliquit eum in manu consilii sui</i>; et specialiter mali, secundum illud, <i>dimisit illos secundum desideria cordis eorum</i>. Non igitur -omnia divinae providentiae subsunt.</p> -<p title="I q. 22 a. 2 arg. 5"><a name="29370"><span class= -"ref">[29370] Iª q. 22 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, +omnia divinae providentiae subsunt.</p><p title="I q. 22 a. 2 arg. 5"><a name="29370"><span class="ref">[29370] Iª q. 22 a. 2 arg. 5</span></a> Praeterea, apostolus, I Cor. IX, dicit quod <i>non est Deo cura de bobus</i>, et eadem ratione, de aliis creaturis irrationalibus. Non igitur -omnia subsunt divinae providentiae.</p> -<p title="I q. 22 a. 2 s. c."><a name="29371"><span class= -"ref">[29371] Iª q. 22 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +omnia subsunt divinae providentiae.</p><p title="I q. 22 a. 2 s. c."><a name="29371"><span class="ref">[29371] Iª q. 22 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Sap. VIII, de divina sapientia, quod <i>attingit a -fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter</i>.</p> -<p title="I q. 22 a. 2 co."><a name="29372"><span class= -"ref">[29372] Iª q. 22 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter</i>.</p><p title="I q. 22 a. 2 co."><a name="29372"><span class="ref">[29372] Iª q. 22 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod quidam totaliter providentiam negaverunt, sicut Democritus et Epicurei, ponentes mundum factum esse casu. Quidam vero posuerunt incorruptibilia tantum providentiae subiacere; corruptibilia vero, @@ -4070,9 +3250,7 @@ et particularia. Et cum cognitio eius comparetur ad res sicut cognitio artis ad artificiata, ut supra dictum est, necesse est quod omnia supponantur suo ordini, sicut omnia artificiata -subduntur ordini artis.</p> -<p title="I q. 22 a. 2 ad 1"><a name="29373"><span class= -"ref">[29373] Iª q. 22 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +subduntur ordini artis.</p><p title="I q. 22 a. 2 ad 1"><a name="29373"><span class="ref">[29373] Iª q. 22 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod aliter est de causa universali, et de causa particulari. Ordinem enim causae particularis aliquid potest exire, non autem ordinem causae universalis. Non enim subducitur aliquid @@ -4086,9 +3264,7 @@ universalis, a cuius ordine subtrahi non potest, dicitur esse provisum. Sicut et concursus duorum servorum, licet sit casualis quantum ad eos, est tamen provisus a domino, qui eos scienter sic -ad unum locum mittit, ut unus de alio nesciat.</p> -<p title="I q. 22 a. 2 ad 2"><a name="29374"><span class= -"ref">[29374] Iª q. 22 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +ad unum locum mittit, ut unus de alio nesciat.</p><p title="I q. 22 a. 2 ad 2"><a name="29374"><span class="ref">[29374] Iª q. 22 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod aliter de eo est qui habet curam alicuius particularis, et de provisore universali. Quia provisor particularis excludit defectum ab eo quod eius curae subditur, @@ -4110,9 +3286,7 @@ ut bene faceret etiam de malo</i>. Ex his autem duabus rationibus quas nunc solvimus, videntur moti fuisse, qui divinae providentiae subtraxerunt corruptibilia, in quibus inveniuntur casualia et -mala.</p> -<p title="I q. 22 a. 2 ad 3"><a name="29375"><span class= -"ref">[29375] Iª q. 22 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +mala.</p><p title="I q. 22 a. 2 ad 3"><a name="29375"><span class="ref">[29375] Iª q. 22 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod homo non est institutor naturae, sed utitur in operibus artis et virtutis, ad suum usum, rebus naturalibus. Unde providentia humana non se extendit ad necessaria, quae ex natura @@ -4120,9 +3294,7 @@ auctor naturae. Et ex hac ratione videntur moti fuisse, qui cursum rerum naturalium subtraxerunt divinae providentiae, attribuentes ipsum necessitati materiae; ut Democritus, et alii naturales -antiqui.</p> -<p title="I q. 22 a. 2 ad 4"><a name="29376"><span class= -"ref">[29376] Iª q. 22 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +antiqui.</p><p title="I q. 22 a. 2 ad 4"><a name="29376"><span class="ref">[29376] Iª q. 22 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod in hoc quod dicitur Deum hominem sibi reliquisse, non excluditur homo a divina providentia, sed ostenditur quod non praefigitur ei virtus operativa determinata ad unum, sicut rebus @@ -4143,46 +3315,32 @@ providentia excludantur, alioquin in nihilum deciderent, nisi per eius providentiam conservarentur. Et ex hac ratione videtur motus fuisse Tullius, qui res humanas, de quibus consiliamur, divinae -providentiae subtraxit.</p> -<p title="I q. 22 a. 2 ad 5"><a name="29377"><span class= -"ref">[29377] Iª q. 22 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum +providentiae subtraxit.</p><p title="I q. 22 a. 2 ad 5"><a name="29377"><span class="ref">[29377] Iª q. 22 a. 2 ad 5</span></a> Ad quintum dicendum quod, quia creatura rationalis habet per liberum arbitrium dominium sui actus, ut dictum est, speciali quodam modo subditur divinae providentiae; ut scilicet ei imputetur aliquid ad culpam vel ad meritum, et reddatur ei aliquid ut poena vel praemium. Et quantum ad hoc curam Dei apostolus a bobus removet. Non tamen ita quod individua irrationalium creaturarum ad Dei providentiam non -pertineant, ut Rabbi Moyses existimavit.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 22 a. 3 arg. 1"><a name="29378"><span class= -"ref">[29378] Iª q. 22 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +pertineant, ut Rabbi Moyses existimavit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 22 a. 3 arg. 1"><a name="29378"><span class="ref">[29378] Iª q. 22 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod Deus non immediate omnibus provideat. Quidquid enim est dignitatis, Deo est attribuendum. Sed ad dignitatem alicuius regis pertinet, quod habeat ministros, quibus mediantibus subditis provideat. Ergo multo magis Deus non immediate -omnibus providet.</p> -<p title="I q. 22 a. 3 arg. 2"><a name="29379"><span class= -"ref">[29379] Iª q. 22 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, ad +omnibus providet.</p><p title="I q. 22 a. 3 arg. 2"><a name="29379"><span class="ref">[29379] Iª q. 22 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, ad providentiam pertinet res in finem ordinare. Finis autem cuiuslibet rei est eius perfectio et bonum. Ad quamlibet autem causam pertinet effectum suum perducere ad bonum. Quaelibet igitur causa agens est causa effectus providentiae. Si igitur Deus omnibus immediate -providet, subtrahuntur omnes causae secundae.</p> -<p title="I q. 22 a. 3 arg. 3"><a name="29380"><span class= -"ref">[29380] Iª q. 22 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, +providet, subtrahuntur omnes causae secundae.</p><p title="I q. 22 a. 3 arg. 3"><a name="29380"><span class="ref">[29380] Iª q. 22 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, Augustinus dicit, in Enchirid., quod <i>melius est quaedam nescire quam scire, ut vilia</i>, et idem dicit philosophus, in XII Metaphys. Sed omne quod est melius, Deo est attribuendum. Ergo Deus -non habet immediate providentiam quorundam vilium et malorum.</p> -<p title="I q. 22 a. 3 s. c."><a name="29381"><span class= -"ref">[29381] Iª q. 22 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +non habet immediate providentiam quorundam vilium et malorum.</p><p title="I q. 22 a. 3 s. c."><a name="29381"><span class="ref">[29381] Iª q. 22 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Iob XXXIV, <i>quem constituit alium super terram? Aut quem posuit super orbem quem fabricatus est?</i> Super quo dicit Gregorius, <i>mundum per seipsum regit, quem per seipsum -condidit</i>.</p> -<p title="I q. 22 a. 3 co."><a name="29382"><span class= -"ref">[29382] Iª q. 22 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +condidit</i>.</p><p title="I q. 22 a. 3 co."><a name="29382"><span class="ref">[29382] Iª q. 22 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod ad providentiam duo pertinent, scilicet ratio ordinis rerum provisarum in finem; et executio huius ordinis, quae gubernatio dicitur. Quantum igitur ad primum horum, Deus immediate omnibus @@ -4203,31 +3361,21 @@ substantiis separatis, quae movent corpora caelestia circulariter. Tertia vero providentia est rerum humanarum, quam attribuebat Daemonibus, quos Platonici ponebant medios inter nos et deos, ut -narrat Augustinus IX de Civ. Dei.</p> -<p title="I q. 22 a. 3 ad 1"><a name="29383"><span class= -"ref">[29383] Iª q. 22 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +narrat Augustinus IX de Civ. Dei.</p><p title="I q. 22 a. 3 ad 1"><a name="29383"><span class="ref">[29383] Iª q. 22 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod habere ministros executores suae providentiae, pertinet ad dignitatem regis, sed quod non habeat rationem eorum quae per eos agenda sunt, est ex defectu ipsius. Omnis enim scientia operativa tanto perfectior est, quanto magis particularia -considerat, in quibus est actus.</p> -<p title="I q. 22 a. 3 ad 2"><a name="29384"><span class= -"ref">[29384] Iª q. 22 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +considerat, in quibus est actus.</p><p title="I q. 22 a. 3 ad 2"><a name="29384"><span class="ref">[29384] Iª q. 22 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod per hoc quod Deus habet immediate providentiam de rebus omnibus, non excluduntur causae secundae, quae sunt -executrices huius ordinis, ut ex supra dictis patet.</p> -<p title="I q. 22 a. 3 ad 3"><a name="29385"><span class= -"ref">[29385] Iª q. 22 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +executrices huius ordinis, ut ex supra dictis patet.</p><p title="I q. 22 a. 3 ad 3"><a name="29385"><span class="ref">[29385] Iª q. 22 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod nobis melius est non cognoscere mala et vilia, inquantum per ea impedimur a consideratione meliorum, quia non possumus simul multa intelligere, et inquantum cogitatio malorum pervertit interdum voluntatem in malum. Sed hoc non habet locum in Deo, qui simul omnia uno intuitu videt, et cuius voluntas ad malum -flecti non potest.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 22 a. 4 arg. 1"><a name="29386"><span class= -"ref">[29386] Iª q. 22 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +flecti non potest.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 22 a. 4 arg. 1"><a name="29386"><span class="ref">[29386] Iª q. 22 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod divina providentia necessitatem rebus provisis imponat. Omnis enim effectus qui habet aliquam causam per se, quae iam est vel fuit, ad quam de necessitate sequitur, @@ -4235,26 +3383,18 @@ providentia Dei, cum sit aeterna, praeexistit; et ad eam sequitur effectus de necessitate; non enim potest divina providentia frustrari. Ergo providentia divina necessitatem rebus provisis -imponit.</p> -<p title="I q. 22 a. 4 arg. 2"><a name="29387"><span class= -"ref">[29387] Iª q. 22 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +imponit.</p><p title="I q. 22 a. 4 arg. 2"><a name="29387"><span class="ref">[29387] Iª q. 22 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, unusquisque provisor stabilit opus suum quantum potest, ne deficiat. Sed Deus est summe potens. Ergo necessitatis firmitatem -rebus a se provisis tribuit.</p> -<p title="I q. 22 a. 4 arg. 3"><a name="29388"><span class= -"ref">[29388] Iª q. 22 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, +rebus a se provisis tribuit.</p><p title="I q. 22 a. 4 arg. 3"><a name="29388"><span class="ref">[29388] Iª q. 22 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, Boetius dicit, IV de Consol., quod fatum, <i>ab immobilis providentiae proficiscens exordiis, actus fortunasque hominum indissolubili causarum connexione constringit</i>. Videtur ergo -quod providentia necessitatem rebus provisis imponat.</p> -<p title="I q. 22 a. 4 s. c."><a name="29389"><span class= -"ref">[29389] Iª q. 22 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +quod providentia necessitatem rebus provisis imponat.</p><p title="I q. 22 a. 4 s. c."><a name="29389"><span class="ref">[29389] Iª q. 22 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Dionysius, IV cap. de Div. Nom., quod <i>corrumpere naturam non est providentiae</i>. Hoc autem habet quarundam rerum natura, quod sint contingentia. Non igitur divina providentia -necessitatem rebus imponit, contingentiam excludens.</p> -<p title="I q. 22 a. 4 co."><a name="29390"><span class= -"ref">[29390] Iª q. 22 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +necessitatem rebus imponit, contingentiam excludens.</p><p title="I q. 22 a. 4 co."><a name="29390"><span class="ref">[29390] Iª q. 22 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod providentia divina quibusdam rebus necessitatem imponit, non autem omnibus, ut quidam crediderunt. Ad providentiam enim pertinet ordinare res in finem. Post bonitatem autem divinam, quae est finis @@ -4264,22 +3404,16 @@ pertinet omnes gradus entium producere. Et ideo quibusdam effectibus praeparavit causas necessarias, ut necessario evenirent; quibusdam vero causas contingentes, ut evenirent contingenter, -secundum conditionem proximarum causarum.</p> -<p title="I q. 22 a. 4 ad 1"><a name="29391"><span class= -"ref">[29391] Iª q. 22 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +secundum conditionem proximarum causarum.</p><p title="I q. 22 a. 4 ad 1"><a name="29391"><span class="ref">[29391] Iª q. 22 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod effectus divinae providentiae non solum est aliquid evenire quocumque modo; sed aliquid evenire vel contingenter vel necessario. Et ideo evenit infallibiliter et necessario, quod divina providentia disponit evenire infallibiliter et necessario, et evenit contingenter, quod divinae providentiae ratio habet ut -contingenter eveniat.</p> -<p title="I q. 22 a. 4 ad 2"><a name="29392"><span class= -"ref">[29392] Iª q. 22 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +contingenter eveniat.</p><p title="I q. 22 a. 4 ad 2"><a name="29392"><span class="ref">[29392] Iª q. 22 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod in hoc est immobilis et certus divinae providentiae ordo, quod ea quae ab ipso providentur, cuncta eveniunt eo modo quo -ipse providet, sive necessario sive contingenter.</p> -<p title="I q. 22 a. 4 ad 3"><a name="29393"><span class= -"ref">[29393] Iª q. 22 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +ipse providet, sive necessario sive contingenter.</p><p title="I q. 22 a. 4 ad 3"><a name="29393"><span class="ref">[29393] Iª q. 22 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod indissolubilitas illa et immutabilitas quam Boetius tangit, pertinet ad certitudinem providentiae, quae non deficit a suo effectu, neque a modo eveniendi quem providit, non autem @@ -4287,12 +3421,8 @@ necessarium et contingens proprie consequuntur ens, inquantum huiusmodi. Unde modus contingentiae et necessitatis cadit sub provisione Dei, qui est universalis provisor totius entis, non -autem sub provisione aliquorum particularium provisorum.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 23</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 23 pr."><a name="29394"><span class="ref">[29394] -Iª q. 23 pr.</span></a> Post considerationem divinae +autem sub provisione aliquorum particularium provisorum.</p></div></div><div class="q" id="q23"><h2>Quaestio 23</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 23 pr."><a name="29394"><span class="ref">[29394] +Iª q. 23 pr.</span></a> Post considerationem divinae providentiae, agendum est de praedestinatione, et de libro vitae. Et circa praedestinationem quaeruntur octo. Primo, utrum Deo conveniat praedestinatio. Secundo, quid sit praedestinatio; et @@ -4304,11 +3434,7 @@ certitudine praedestinationis; utrum scilicet praedestinati infallibiliter salventur. Septimo, utrum numerus praedestinatorum sit certus. Octavo, utrum praedestinatio possit iuvari precibus -sanctorum.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 23 a. 1 arg. 1"><a name="29395"><span class= -"ref">[29395] Iª q. 23 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +sanctorum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 23 a. 1 arg. 1"><a name="29395"><span class="ref">[29395] Iª q. 23 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod homines non praedestinentur a Deo. Dicit enim Damascenus, in II libro, <i>oportet cognoscere quod omnia quidem praecognoscit Deus, non autem omnia praedeterminat. @@ -4316,33 +3442,23 @@ ea</i>. Sed merita et demerita humana sunt in nobis, inquantum sumus nostrorum actuum domini per liberum arbitrium. Ea ergo quae pertinent ad meritum vel demeritum, non praedestinantur a Deo. Et -sic hominum praedestinatio tollitur.</p> -<p title="I q. 23 a. 1 arg. 2"><a name="29396"><span class= -"ref">[29396] Iª q. 23 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, omnes +sic hominum praedestinatio tollitur.</p><p title="I q. 23 a. 1 arg. 2"><a name="29396"><span class="ref">[29396] Iª q. 23 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, omnes creaturae ordinantur ad suos fines per divinam providentiam, ut supra dictum est. Sed aliae creaturae non dicuntur praedestinari a -Deo. Ergo nec homines.</p> -<p title="I q. 23 a. 1 arg. 3"><a name="29397"><span class= -"ref">[29397] Iª q. 23 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +Deo. Ergo nec homines.</p><p title="I q. 23 a. 1 arg. 3"><a name="29397"><span class="ref">[29397] Iª q. 23 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, Angeli sunt capaces beatitudinis, sicut et homines. Sed Angelis non competit praedestinari, ut videtur, cum in eis nunquam fuerit miseria; praedestinatio autem est propositum miserendi, ut dicit -Augustinus. Ergo homines non praedestinantur.</p> -<p title="I q. 23 a. 1 arg. 4"><a name="29398"><span class= -"ref">[29398] Iª q. 23 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, +Augustinus. Ergo homines non praedestinantur.</p><p title="I q. 23 a. 1 arg. 4"><a name="29398"><span class="ref">[29398] Iª q. 23 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, beneficia hominibus a Deo collata, per spiritum sanctum viris sanctis revelantur, secundum illud apostoli, I Cor. II, <i>nos autem non spiritum huius mundi accepimus, sed spiritum qui ex Deo est, ut sciamus quae a Deo donata sunt nobis</i>. Si ergo homines praedestinarentur a Deo, cum praedestinatio sit Dei beneficium, esset praedestinatis nota sua praedestinatio. Quod patet esse -falsum.</p> -<p title="I q. 23 a. 1 s. c."><a name="29399"><span class= -"ref">[29399] Iª q. 23 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +falsum.</p><p title="I q. 23 a. 1 s. c."><a name="29399"><span class="ref">[29399] Iª q. 23 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Rom. VIII, <i>quos praedestinavit, hos et -vocavit</i>.</p> -<p title="I q. 23 a. 1 co."><a name="29400"><span class= -"ref">[29400] Iª q. 23 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +vocavit</i>.</p><p title="I q. 23 a. 1 co."><a name="29400"><span class="ref">[29400] Iª q. 23 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod Deo conveniens est homines praedestinare. Omnia enim divinae providentiae subiacent, ut supra ostensum est. Ad providentiam autem pertinet res in finem ordinare, ut dictum est. Finis autem ad @@ -4363,22 +3479,16 @@ transmissionis creaturae rationalis in finem vitae aeternae, praedestinatio nominatur, nam destinare est mittere. Et sic patet quod praedestinatio, quantum ad obiecta, est quaedam pars -providentiae.</p> -<p title="I q. 23 a. 1 ad 1"><a name="29401"><span class= -"ref">[29401] Iª q. 23 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +providentiae.</p><p title="I q. 23 a. 1 ad 1"><a name="29401"><span class="ref">[29401] Iª q. 23 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod Damascenus nominat praedeterminationem impositionem necessitatis; sicut est in rebus naturalibus, quae sunt praedeterminatae ad unum. Quod patet ex eo quod subdit, <i>non enim vult malitiam, neque compellit virtutem</i>. Unde praedestinatio -non excluditur.</p> -<p title="I q. 23 a. 1 ad 2"><a name="29402"><span class= -"ref">[29402] Iª q. 23 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +non excluditur.</p><p title="I q. 23 a. 1 ad 2"><a name="29402"><span class="ref">[29402] Iª q. 23 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod creaturae irrationales non sunt capaces illius finis qui facultatem humanae naturae excedit. Unde non proprie dicuntur praedestinari, etsi aliquando abusive praedestinatio nominetur -respectu cuiuscumque alterius finis.</p> -<p title="I q. 23 a. 1 ad 3"><a name="29403"><span class= -"ref">[29403] Iª q. 23 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +respectu cuiuscumque alterius finis.</p><p title="I q. 23 a. 1 ad 3"><a name="29403"><span class="ref">[29403] Iª q. 23 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod praedestinari convenit Angelis, sicut et hominibus, licet nunquam fuerint miseri. Nam motus non accipit speciem a termino a quo, sed a termino ad quem, nihil enim refert, quantum ad @@ -4387,51 +3497,35 @@ praedestinationis, utrum aliquis praedestinetur in vitam aeternam a statu miseriae, vel non. Quamvis dici possit quod omnis collatio boni supra debitum eius cui confertur, ad misericordiam pertineat, -ut supra dictum est.</p> -<p title="I q. 23 a. 1 ad 4"><a name="29404"><span class= -"ref">[29404] Iª q. 23 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum +ut supra dictum est.</p><p title="I q. 23 a. 1 ad 4"><a name="29404"><span class="ref">[29404] Iª q. 23 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod, etiam si aliquibus ex speciali privilegio sua praedestinatio reveletur, non tamen convenit ut reveletur omnibus, quia sic illi qui non sunt praedestinati, desperarent; et securitas -in praedestinatis negligentiam pareret.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 23 a. 2 arg. 1"><a name="29405"><span class= -"ref">[29405] Iª q. 23 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +in praedestinatis negligentiam pareret.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 23 a. 2 arg. 1"><a name="29405"><span class="ref">[29405] Iª q. 23 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod praedestinatio ponat aliquid in praedestinato. Omnis enim actio ex se passionem infert. Si ergo praedestinatio actio est in Deo, oportet quod praedestinatio passio -sit in praedestinatis.</p> -<p title="I q. 23 a. 2 arg. 2"><a name="29406"><span class= -"ref">[29406] Iª q. 23 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, +sit in praedestinatis.</p><p title="I q. 23 a. 2 arg. 2"><a name="29406"><span class="ref">[29406] Iª q. 23 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, Origenes dicit, super illud Rom. I, <i>qui praedestinatus est etc., praedestinatio est eius qui non est, sed destinatio eius est qui est</i>. Sed Augustinus dicit, in libro de praedestinatione sanctorum, <i>quid est praedestinatio, nisi destinatio alicuius?</i> Ergo praedestinatio non est nisi alicuius existentis. -Et ita ponit aliquid in praedestinato.</p> -<p title="I q. 23 a. 2 arg. 3"><a name="29407"><span class= -"ref">[29407] Iª q. 23 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, +Et ita ponit aliquid in praedestinato.</p><p title="I q. 23 a. 2 arg. 3"><a name="29407"><span class="ref">[29407] Iª q. 23 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, praeparatio est aliquid in praeparato. Sed praedestinatio est praeparatio beneficiorum Dei, ut dicit Augustinus, in libro de Praedest. Sanct. Ergo praedestinatio est aliquid in -praedestinatis.</p> -<p title="I q. 23 a. 2 arg. 4"><a name="29408"><span class= -"ref">[29408] Iª q. 23 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, +praedestinatis.</p><p title="I q. 23 a. 2 arg. 4"><a name="29408"><span class="ref">[29408] Iª q. 23 a. 2 arg. 4</span></a> Praeterea, temporale non ponitur in definitione aeterni. Sed gratia, quae est aliquid temporale, ponitur in definitione praedestinationis, nam praedestinatio dicitur esse <i>praeparatio gratiae in praesenti, et gloriae in futuro</i>. Ergo praedestinatio non est aliquid aeternum. Et ita oportet quod non sit in Deo, sed in -praedestinatis, nam quidquid est in Deo, est aeternum.</p> -<p title="I q. 23 a. 2 s. c."><a name="29409"><span class= -"ref">[29409] Iª q. 23 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +praedestinatis, nam quidquid est in Deo, est aeternum.</p><p title="I q. 23 a. 2 s. c."><a name="29409"><span class="ref">[29409] Iª q. 23 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, quod praedestinatio est praescientia beneficiorum Dei. Sed praescientia non est in praescitis, sed in praesciente. Ergo nec praedestinatio est in praedestinatis, sed in -praedestinante.</p> -<p title="I q. 23 a. 2 co."><a name="29410"><span class= -"ref">[29410] Iª q. 23 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +praedestinante.</p><p title="I q. 23 a. 2 co."><a name="29410"><span class="ref">[29410] Iª q. 23 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod praedestinatio non est aliquid in praedestinatis, sed in praedestinante tantum. Dictum est enim quod praedestinatio est quaedam pars providentiae providentia autem non est in rebus @@ -4444,17 +3538,13 @@ autem est in Deo. Est autem executio praedestinationis vocatio et magnificatio, secundum illud apostoli, ad Rom. VIII, <i>quos praedestinavit, hos et vocavit; et quos vocavit, hos et -magnificavit</i>.</p> -<p title="I q. 23 a. 2 ad 1"><a name="29411"><span class= -"ref">[29411] Iª q. 23 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +magnificavit</i>.</p><p title="I q. 23 a. 2 ad 1"><a name="29411"><span class="ref">[29411] Iª q. 23 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod actiones in exteriorem materiam transeuntes, inferunt ex se passionem, ut calefactio et secatio, non autem actiones in agente manentes, ut sunt intelligere et velle, ut supra dictum est. Et talis actio est praedestinatio. Unde praedestinatio non ponit aliquid in praedestinato. Sed executio eius, quae transit in -exteriores res, ponit in eis aliquem effectum.</p> -<p title="I q. 23 a. 2 ad 2"><a name="29412"><span class= -"ref">[29412] Iª q. 23 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +exteriores res, ponit in eis aliquem effectum.</p><p title="I q. 23 a. 2 ad 2"><a name="29412"><span class="ref">[29412] Iª q. 23 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod destinatio aliquando sumitur pro reali missione alicuius ad aliquem terminum, et sic destinatio non est nisi eius quod est. Alio modo sumitur destinatio pro missione quam aliquis @@ -4463,53 +3553,37 @@ VI, <i>Eleazarus destinavit non admittere illicita propter vitae amorem</i>. Et sic destinatio potest esse eius quod non est. Tamen praedestinatio, ratione antecessionis quam importat, potest esse -eius quod non est, qualitercumque destinatio sumatur.</p> -<p title="I q. 23 a. 2 ad 3"><a name="29413"><span class= -"ref">[29413] Iª q. 23 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +eius quod non est, qualitercumque destinatio sumatur.</p><p title="I q. 23 a. 2 ad 3"><a name="29413"><span class="ref">[29413] Iª q. 23 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod duplex est praeparatio. Quaedam patientis, ut patiatur, et haec praeparatio est in praeparato. Quaedam alia est agentis, ut agat, et haec est in agente. Et talis praeparatio est praedestinatio; prout aliquod agens per intellectum dicitur se praeparare ad agendum, inquantum praeconcipit rationem operis fiendi. Et sic Deus ab aeterno praeparavit praedestinando, -concipiens rationem ordinis aliquorum in salutem.</p> -<p title="I q. 23 a. 2 ad 4"><a name="29414"><span class= -"ref">[29414] Iª q. 23 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum +concipiens rationem ordinis aliquorum in salutem.</p><p title="I q. 23 a. 2 ad 4"><a name="29414"><span class="ref">[29414] Iª q. 23 a. 2 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod gratia non ponitur in definitione praedestinationis, quasi aliquid existens de essentia eius, sed inquantum praedestinatio importat respectum ad gratiam, ut causae ad effectum, et actus ad obiectum. Unde non sequitur quod -praedestinatio sit aliquid temporale.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 23 a. 3 arg. 1"><a name="29415"><span class= -"ref">[29415] Iª q. 23 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +praedestinatio sit aliquid temporale.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 23 a. 3 arg. 1"><a name="29415"><span class="ref">[29415] Iª q. 23 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod Deus nullum hominem reprobet. Nullus enim reprobat quem diligit. Sed Deus omnem hominem diligit, secundum illud Sap. XI, <i>diligis omnia quae sunt, et nihil odisti eorum -quae fecisti</i>. Ergo Deus nullum hominem reprobat.</p> -<p title="I q. 23 a. 3 arg. 2"><a name="29416"><span class= -"ref">[29416] Iª q. 23 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, si +quae fecisti</i>. Ergo Deus nullum hominem reprobat.</p><p title="I q. 23 a. 3 arg. 2"><a name="29416"><span class="ref">[29416] Iª q. 23 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, si Deus aliquem hominem reprobat, oportet quod sic se habeat reprobatio ad reprobatos, sicut praedestinatio ad praedestinatos. Sed praedestinatio est causa salutis praedestinatorum. Ergo reprobatio erit causa perditionis reproborum. Hoc autem est falsum, dicitur enim Osee XIII, <i>perditio tua, Israel, ex te est; tantummodo ex me auxilium tuum</i>. Non ergo Deus aliquem -reprobat.</p> -<p title="I q. 23 a. 3 arg. 3"><a name="29417"><span class= -"ref">[29417] Iª q. 23 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, nulli +reprobat.</p><p title="I q. 23 a. 3 arg. 3"><a name="29417"><span class="ref">[29417] Iª q. 23 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, nulli debet imputari quod vitare non potest. Sed si Deus aliquem reprobat, non potest vitare quin ipse pereat, dicitur enim Eccle. VII, <i>considera opera Dei, quod nemo possit corrigere quem ipse despexerit</i>. Ergo non esset hominibus imputandum quod pereunt. -Hoc autem est falsum. Non ergo Deus aliquem reprobat.</p> -<p title="I q. 23 a. 3 s. c."><a name="29418"><span class= -"ref">[29418] Iª q. 23 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +Hoc autem est falsum. Non ergo Deus aliquem reprobat.</p><p title="I q. 23 a. 3 s. c."><a name="29418"><span class="ref">[29418] Iª q. 23 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Malach. I, <i>Iacob dilexi, Esau autem odio -habui</i>.</p> -<p title="I q. 23 a. 3 co."><a name="29419"><span class= -"ref">[29419] Iª q. 23 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +habui</i>.</p><p title="I q. 23 a. 3 co."><a name="29419"><span class="ref">[29419] Iª q. 23 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod Deus aliquos reprobat. Dictum enim est supra quod praedestinatio est pars providentiae. Ad providentiam autem pertinet permittere aliquem defectum in rebus quae providentiae @@ -4524,15 +3598,11 @@ ut supra dictum est. Sicut enim praedestinatio includit voluntatem conferendi gratiam et gloriam, ita reprobatio includit voluntatem permittendi aliquem cadere in culpam, et inferendi damnationis -poenam pro culpa.</p> -<p title="I q. 23 a. 3 ad 1"><a name="29420"><span class= -"ref">[29420] Iª q. 23 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +poenam pro culpa.</p><p title="I q. 23 a. 3 ad 1"><a name="29420"><span class="ref">[29420] Iª q. 23 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod Deus omnes homines diligit, et etiam omnes creaturas, inquantum omnibus vult aliquod bonum, non tamen quodcumque bonum vult omnibus. Inquantum igitur quibusdam non vult hoc bonum quod -est vita aeterna, dicitur eos habere odio, vel reprobare.</p> -<p title="I q. 23 a. 3 ad 2"><a name="29421"><span class= -"ref">[29421] Iª q. 23 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +est vita aeterna, dicitur eos habere odio, vel reprobare.</p><p title="I q. 23 a. 3 ad 2"><a name="29421"><span class="ref">[29421] Iª q. 23 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod aliter se habet reprobatio in causando, quam praedestinatio. Nam praedestinatio est causa et eius quod expectatur in futura vita a praedestinatis, scilicet gloriae; et @@ -4542,9 +3612,7 @@ in futuro, scilicet poenae aeternae. Sed culpa provenit ex libero arbitrio eius qui reprobatur et a gratia deseritur. Et secundum hoc verificatur dictum prophetae, scilicet, <i>perditio tua, Israel, ex -te</i>.</p> -<p title="I q. 23 a. 3 ad 3"><a name="29422"><span class= -"ref">[29422] Iª q. 23 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +te</i>.</p><p title="I q. 23 a. 3 ad 3"><a name="29422"><span class="ref">[29422] Iª q. 23 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod reprobatio Dei non subtrahit aliquid de potentia reprobati. Unde, cum dicitur quod reprobatus non potest gratiam adipisci, non est hoc intelligendum secundum impossibilitatem @@ -4553,35 +3621,23 @@ conditionata, quae non tollit libertatem arbitrii. Unde, licet aliquis non possit gratiam adipisci qui reprobatur a Deo, tamen quod in hoc peccatum vel illud labatur, ex eius libero arbitrio -contingit. Unde et merito sibi imputatur in culpam.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 23 a. 4 arg. 1"><a name="29423"><span class= -"ref">[29423] Iª q. 23 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +contingit. Unde et merito sibi imputatur in culpam.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 23 a. 4 arg. 1"><a name="29423"><span class="ref">[29423] Iª q. 23 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod praedestinati non eligantur a Deo. Dicit enim Dionysius, IV cap. de Div. Nom., quod, sicut sol corporeus non eligendo omnibus corporibus lumen immittit, ita et Deus suam bonitatem. Sed bonitas divina communicatur praecipue aliquibus secundum participationem gratiae et gloriae. Ergo Deus absque electione gratiam et gloriam communicat. Quod ad praedestinationem -pertinet.</p> -<p title="I q. 23 a. 4 arg. 2"><a name="29424"><span class= -"ref">[29424] Iª q. 23 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +pertinet.</p><p title="I q. 23 a. 4 arg. 2"><a name="29424"><span class="ref">[29424] Iª q. 23 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, electio est eorum quae sunt. Sed praedestinatio ab aeterno est etiam eorum quae non sunt. Ergo praedestinantur aliqui absque -electione.</p> -<p title="I q. 23 a. 4 arg. 3"><a name="29425"><span class= -"ref">[29425] Iª q. 23 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, +electione.</p><p title="I q. 23 a. 4 arg. 3"><a name="29425"><span class="ref">[29425] Iª q. 23 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, electio quandam discretionem importat. <i>Sed Deus vult omnes homines salvos fieri</i>, ut dicitur I Tim. II. Ergo praedestinatio, quae praeordinat homines in salutem, est absque -electione.</p> -<p title="I q. 23 a. 4 s. c."><a name="29426"><span class= -"ref">[29426] Iª q. 23 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +electione.</p><p title="I q. 23 a. 4 s. c."><a name="29426"><span class="ref">[29426] Iª q. 23 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Ephes. I, <i>elegit nos in ipso ante mundi -constitutionem</i>.</p> -<p title="I q. 23 a. 4 co."><a name="29427"><span class= -"ref">[29427] Iª q. 23 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +constitutionem</i>.</p><p title="I q. 23 a. 4 co."><a name="29427"><span class="ref">[29427] Iª q. 23 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod praedestinatio, secundum rationem, praesupponit electionem; et electio dilectionem. Cuius ratio est, quia praedestinatio, ut dictum est, est pars providentiae. Providentia autem, sicut et @@ -4602,65 +3658,47 @@ bonum alicui diligendo, est causa quod illud bonum ab eo prae aliis habeatur. Et sic patet quod dilectio praesupponitur electioni, secundum rationem; et electio praedestinationi. Unde omnes -praedestinati sunt electi et dilecti.</p> -<p title="I q. 23 a. 4 ad 1"><a name="29428"><span class= -"ref">[29428] Iª q. 23 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +praedestinati sunt electi et dilecti.</p><p title="I q. 23 a. 4 ad 1"><a name="29428"><span class="ref">[29428] Iª q. 23 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, si consideretur communicatio bonitatis divinae in communi, absque electione bonitatem suam communicat; inquantum scilicet nihil est, quod non participet aliquid de bonitate eius, ut supra dictum est. Sed si consideretur communicatio istius vel illius boni, non absque electione tribuit, quia quaedam bona dat aliquibus, quae non dat aliis. Et sic in collatione gratiae et -gloriae attenditur electio.</p> -<p title="I q. 23 a. 4 ad 2"><a name="29429"><span class= -"ref">[29429] Iª q. 23 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +gloriae attenditur electio.</p><p title="I q. 23 a. 4 ad 2"><a name="29429"><span class="ref">[29429] Iª q. 23 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, quando voluntas eligentis provocatur ad eligendum a bono in re praeexistente, tunc oportet quod electio sit eorum quae sunt; sicut accidit in electione nostra. Sed in Deo est aliter, ut dictum est. Et ideo, sicut dicit Augustinus, <i>eliguntur a Deo qui -non sunt, neque tamen errat qui eligit</i>.</p> -<p title="I q. 23 a. 4 ad 3"><a name="29430"><span class= -"ref">[29430] Iª q. 23 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +non sunt, neque tamen errat qui eligit</i>.</p><p title="I q. 23 a. 4 ad 3"><a name="29430"><span class="ref">[29430] Iª q. 23 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, sicut supra dictum est, Deus vult omnes homines salvos fieri antecedenter, quod non est simpliciter velle, sed secundum quid, non autem consequenter, quod est simpliciter -velle.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 5</div> -<p title="I q. 23 a. 5 arg. 1"><a name="29431"><span class= -"ref">[29431] Iª q. 23 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic +velle.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I q. 23 a. 5 arg. 1"><a name="29431"><span class="ref">[29431] Iª q. 23 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic proceditur. Videtur quod praescientia meritorum sit causa praedestinationis. Dicit enim apostolus, Rom. VIII, <i>quos praescivit, hos et praedestinavit</i>. Et Glossa Ambrosii, super illud Rom. IX, <i>miserebor cui miserebor</i> etc., dicit, <i>misericordiam illi dabo, quem praescio toto corde reversurum ad me</i>. Ergo videtur quod praescientia meritorum sit causa -praedestinationis.</p> -<p title="I q. 23 a. 5 arg. 2"><a name="29432"><span class= -"ref">[29432] Iª q. 23 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, +praedestinationis.</p><p title="I q. 23 a. 5 arg. 2"><a name="29432"><span class="ref">[29432] Iª q. 23 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, praedestinatio divina includit divinam voluntatem, quae irrationabilis esse non potest, cum praedestinatio sit propositum miserendi, ut Augustinus dicit. Sed nulla alia ratio potest esse praedestinationis nisi praescientia meritorum. Ergo praescientia -meritorum est causa vel ratio praedestinationis.</p> -<p title="I q. 23 a. 5 arg. 3"><a name="29433"><span class= -"ref">[29433] Iª q. 23 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, +meritorum est causa vel ratio praedestinationis.</p><p title="I q. 23 a. 5 arg. 3"><a name="29433"><span class="ref">[29433] Iª q. 23 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, <i>non est iniquitas apud Deum</i>, ut dicitur Rom. IX. Iniquum autem esse videtur, ut aequalibus inaequalia dentur. Omnes autem homines sunt aequales et secundum naturam, et secundum peccatum originale, attenditur autem in eis inaequalitas secundum merita vel demerita propriorum actuum. Non igitur inaequalia praeparat Deus hominibus, praedestinando et reprobando, nisi propter differentium -meritorum praescientiam.</p> -<p title="I q. 23 a. 5 s. c."><a name="29434"><span class= -"ref">[29434] Iª q. 23 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est +meritorum praescientiam.</p><p title="I q. 23 a. 5 s. c."><a name="29434"><span class="ref">[29434] Iª q. 23 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit apostolus, ad Tit. III, <i>non ex operibus iustitiae, quae fecimus nos, sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit</i>. Sicut autem salvos nos fecit, ita et praedestinavit nos salvos fieri. Non ergo praescientia meritorum est causa vel ratio -praedestinationis.</p> -<p title="I q. 23 a. 5 co."><a name="29435"><span class= -"ref">[29435] Iª q. 23 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum +praedestinationis.</p><p title="I q. 23 a. 5 co."><a name="29435"><span class="ref">[29435] Iª q. 23 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, cum praedestinatio includat voluntatem, ut supra dictum est, sic inquirenda est ratio praedestinationis, sicut inquiritur ratio divinae voluntatis. Dictum est autem supra quod non est assignare @@ -4723,18 +3761,12 @@ te, et convertemur</i>. Habet tamen hoc modo praedestinatio, ex parte effectus, pro ratione divinam bonitatem; ad quam totus effectus praedestinationis ordinatur ut in finem, et ex qua -procedit sicut ex principio primo movente.</p> -<p title="I q. 23 a. 5 ad 1"><a name="29436"><span class= -"ref">[29436] Iª q. 23 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo +procedit sicut ex principio primo movente.</p><p title="I q. 23 a. 5 ad 1"><a name="29436"><span class="ref">[29436] Iª q. 23 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod usus gratiae praescitus, non est ratio collationis -gratiae, nisi secundum rationem causae finalis, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 23 a. 5 ad 2"><a name="29437"><span class= -"ref">[29437] Iª q. 23 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum +gratiae, nisi secundum rationem causae finalis, ut dictum est.</p><p title="I q. 23 a. 5 ad 2"><a name="29437"><span class="ref">[29437] Iª q. 23 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod praedestinatio habet rationem ex parte effectus, in communi, ipsam divinam bonitatem. In particulari autem, unus -effectus est ratio alterius, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 23 a. 5 ad 3"><a name="29438"><span class= -"ref">[29438] Iª q. 23 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium +effectus est ratio alterius, ut dictum est.</p><p title="I q. 23 a. 5 ad 3"><a name="29438"><span class="ref">[29438] Iª q. 23 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod ex ipsa bonitate divina ratio sumi potest praedestinationis aliquorum, et reprobationis aliorum. Sic enim Deus dicitur omnia propter suam bonitatem fecisse, ut in rebus @@ -4778,36 +3810,24 @@ vult, plus vel minus, dummodo nulli subtrahat debitum, absque praeiudicio iustitiae. Et hoc est quod dicit paterfamilias, Matt. XX, <i>tolle quod tuum est, et vade. An non licet mihi quod volo, -facere?</i></p> -<br /> -<div class="E">Articulus 6</div> -<p title="I q. 23 a. 6 arg. 1"><a name="29439"><span class= -"ref">[29439] Iª q. 23 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic +facere?</i></p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I q. 23 a. 6 arg. 1"><a name="29439"><span class="ref">[29439] Iª q. 23 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic proceditur. Videtur quod praedestinatio non sit certa. Quia super illud Apoc. III, <i>tene quod habes, ne alius accipiat coronam tuam</i>, dicit Augustinus, quod <i>alius non est accepturus, nisi iste perdiderit</i>. Potest ergo et acquiri et perdi corona, quae est praedestinationis effectus. Non est igitur praedestinatio -certa.</p> -<p title="I q. 23 a. 6 arg. 2"><a name="29440"><span class= -"ref">[29440] Iª q. 23 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, +certa.</p><p title="I q. 23 a. 6 arg. 2"><a name="29440"><span class="ref">[29440] Iª q. 23 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, posito possibili, nullum sequitur impossibile. Possibile est autem aliquem praedestinatum, ut Petrum, peccare, et tunc occidi. Hoc autem posito, sequitur praedestinationis effectum frustrari. Hoc -igitur non est impossibile. Non ergo est praedestinatio certa.</p> -<p title="I q. 23 a. 6 arg. 3"><a name="29441"><span class= -"ref">[29441] Iª q. 23 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, +igitur non est impossibile. Non ergo est praedestinatio certa.</p><p title="I q. 23 a. 6 arg. 3"><a name="29441"><span class="ref">[29441] Iª q. 23 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, quidquid Deus potuit, potest. Sed potuit non praedestinare quem praedestinavit. Ergo nunc potest non praedestinare. Ergo -praedestinatio non est certa.</p> -<p title="I q. 23 a. 6 s. c."><a name="29442"><span class= -"ref">[29442] Iª q. 23 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est +praedestinatio non est certa.</p><p title="I q. 23 a. 6 s. c."><a name="29442"><span class="ref">[29442] Iª q. 23 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est quod super illud Rom. VIII, <i>quos praescivit, et praedestinavit</i> etc., dicit Glossa, <i>praedestinatio est praescientia et praeparatio beneficiorum Dei, qua certissime -liberantur quicumque liberantur</i>.</p> -<p title="I q. 23 a. 6 co."><a name="29443"><span class= -"ref">[29443] Iª q. 23 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum +liberantur quicumque liberantur</i>.</p><p title="I q. 23 a. 6 co."><a name="29443"><span class="ref">[29443] Iª q. 23 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum quod praedestinatio certissime et infallibiliter consequitur suum effectum, nec tamen imponit necessitatem, ut scilicet effectus eius ex necessitate proveniat. Dictum est enim supra quod praedestinatio @@ -4820,9 +3840,7 @@ contingenter provenit praedestinationis effectus. Ad hoc etiam consideranda sunt quae supra dicta sunt de divina scientia et de divina voluntate, quae contingentiam a rebus non tollunt, licet -certissima et infallibilia sint.</p> -<p title="I q. 23 a. 6 ad 1"><a name="29444"><span class= -"ref">[29444] Iª q. 23 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo +certissima et infallibilia sint.</p><p title="I q. 23 a. 6 ad 1"><a name="29444"><span class="ref">[29444] Iª q. 23 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod corona dicitur esse alicuius, dupliciter. Uno modo, ex praedestinatione divina, et sic nullus coronam suam amittit. Alio modo, ex merito gratiae, quod enim meremur, quodammodo nostrum @@ -4835,16 +3853,12 @@ locum Iudaeorum, gentiles. Substitutus autem in statum gratiae, etiam quantum ad hoc coronam cadentis accipit, quod de bonis quae alius fecit, in aeterna vita gaudebit, in qua unusquisque gaudebit -de bonis tam a se quam ab aliis factis.</p> -<p title="I q. 23 a. 6 ad 2"><a name="29445"><span class= -"ref">[29445] Iª q. 23 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum +de bonis tam a se quam ab aliis factis.</p><p title="I q. 23 a. 6 ad 2"><a name="29445"><span class="ref">[29445] Iª q. 23 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, licet sit possibile eum qui est praedestinatus, mori in peccato mortali, secundum se consideratum; tamen hoc est impossibile, posito (prout scilicet ponitur) eum esse praedestinatum. Unde non sequitur quod praedestinatio falli -possit.</p> -<p title="I q. 23 a. 6 ad 3"><a name="29446"><span class= -"ref">[29446] Iª q. 23 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium +possit.</p><p title="I q. 23 a. 6 ad 3"><a name="29446"><span class="ref">[29446] Iª q. 23 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, cum praedestinatio includat divinam voluntatem, sicut supra dictum est quod Deum velle aliquid creatum est necessarium ex suppositione, propter immutabilitatem divinae @@ -4853,25 +3867,17 @@ praedestinare quem praedestinavit, in sensu composito accipiendo; licet, absolute considerando, Deus possit praedestinare vel non praedestinare. Sed ex hoc non tollitur praedestinationis -certitudo.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 7</div> -<p title="I q. 23 a. 7 arg. 1"><a name="29447"><span class= -"ref">[29447] Iª q. 23 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic +certitudo.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 7</h3><p title="I q. 23 a. 7 arg. 1"><a name="29447"><span class="ref">[29447] Iª q. 23 a. 7 arg. 1</span></a> Ad septimum sic proceditur. Videtur quod numerus praedestinatorum non sit certus. Numerus enim cui potest fieri additio, non est certus. Sed numero praedestinatorum potest fieri additio, ut videtur, dicitur enim Deut. I, <i>dominus Deus noster addat ad hunc numerum multa millia</i>; Glossa, <i>idest definitum apud Deum, qui novit qui -sunt eius</i>. Ergo numerus praedestinatorum non est certus.</p> -<p title="I q. 23 a. 7 arg. 2"><a name="29448"><span class= -"ref">[29448] Iª q. 23 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea, non +sunt eius</i>. Ergo numerus praedestinatorum non est certus.</p><p title="I q. 23 a. 7 arg. 2"><a name="29448"><span class="ref">[29448] Iª q. 23 a. 7 arg. 2</span></a> Praeterea, non potest assignari ratio quare magis in hoc numero quam in alio, Deus homines praeordinet ad salutem. Sed nihil a Deo sine ratione disponitur. Ergo non est certus numerus salvandorum praeordinatus a -Deo.</p> -<p title="I q. 23 a. 7 arg. 3"><a name="29449"><span class= -"ref">[29449] Iª q. 23 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea, +Deo.</p><p title="I q. 23 a. 7 arg. 3"><a name="29449"><span class="ref">[29449] Iª q. 23 a. 7 arg. 3</span></a> Praeterea, operatio Dei est perfectior quam operatio naturae. Sed in operibus naturae bonum invenitur ut in pluribus, defectus autem et malum ut in paucioribus. Si igitur a Deo institueretur numerus salvandorum, @@ -4879,14 +3885,10 @@ Matt. VII, ubi dicitur, <i>lata et spatiosa est via quae ducit ad perditionem, et multi sunt qui intrant per eam, angusta est porta, et arcta via, quae ducit ad vitam, et pauci sunt qui inveniunt -eam</i>. Non ergo est praeordinatus a Deo numerus salvandorum.</p> -<p title="I q. 23 a. 7 s. c."><a name="29450"><span class= -"ref">[29450] Iª q. 23 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est +eam</i>. Non ergo est praeordinatus a Deo numerus salvandorum.</p><p title="I q. 23 a. 7 s. c."><a name="29450"><span class="ref">[29450] Iª q. 23 a. 7 s. c.</span></a> Sed contra est quod Augustinus dicit, in libro de correptione et gratia, <i>certus est praedestinatorum numerus, qui neque augeri potest, neque -minui</i>.</p> -<p title="I q. 23 a. 7 co."><a name="29451"><span class= -"ref">[29451] Iª q. 23 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum +minui</i>.</p><p title="I q. 23 a. 7 co."><a name="29451"><span class="ref">[29451] Iª q. 23 a. 7 co.</span></a> Respondeo dicendum quod numerus praedestinatorum est certus. Sed quidam dixerunt eum esse certum formaliter, sed non materialiter, ut puta si diceremus certum esse quod centum vel mille salventur, non autem quod hi vel @@ -4934,22 +3936,16 @@ tot salvabuntur, quot Angeli remanserunt. Quidam vero, quod tot ex hominibus salvabuntur, quot Angeli ceciderunt, et insuper tot, quot fuerunt Angeli creati. Sed melius dicitur quod <i>soli Deo est -cognitus numerus electorum in superna felicitate locandus</i>.</p> -<p title="I q. 23 a. 7 ad 1"><a name="29452"><span class= -"ref">[29452] Iª q. 23 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo +cognitus numerus electorum in superna felicitate locandus</i>.</p><p title="I q. 23 a. 7 ad 1"><a name="29452"><span class="ref">[29452] Iª q. 23 a. 7 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod verbum illud Deuteronomii est intelligendum de illis qui sunt praenotati a Deo respectu praesentis iustitiae. Horum enim numerus et augetur et minuitur, et non numerus -praedestinatorum.</p> -<p title="I q. 23 a. 7 ad 2"><a name="29453"><span class= -"ref">[29453] Iª q. 23 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum +praedestinatorum.</p><p title="I q. 23 a. 7 ad 2"><a name="29453"><span class="ref">[29453] Iª q. 23 a. 7 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod ratio quantitatis alicuius partis, accipienda est ex proportione illius partis ad totum. Sic enim est apud Deum ratio quare tot stellas fecerit, vel tot rerum species, et quare tot praedestinavit, ex proportione partium principalium ad bonum -universi.</p> -<p title="I q. 23 a. 7 ad 3"><a name="29454"><span class= -"ref">[29454] Iª q. 23 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium +universi.</p><p title="I q. 23 a. 7 ad 3"><a name="29454"><span class="ref">[29454] Iª q. 23 a. 7 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod bonum proportionatum communi statui naturae, accidit ut in pluribus; et defectus ab hoc bono, ut in paucioribus. Sed bonum quod excedit communem statum naturae, invenitur ut in @@ -4963,38 +3959,26 @@ quod est gratia destituta per corruptionem originalis peccati, pauciores sunt qui salvantur. Et in hoc etiam maxime misericordia Dei apparet, quod aliquos in illam salutem erigit, a qua plurimi -deficiunt secundum communem cursum et inclinationem naturae.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 8</div> -<p title="I q. 23 a. 8 arg. 1"><a name="29455"><span class= -"ref">[29455] Iª q. 23 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic +deficiunt secundum communem cursum et inclinationem naturae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 8</h3><p title="I q. 23 a. 8 arg. 1"><a name="29455"><span class="ref">[29455] Iª q. 23 a. 8 arg. 1</span></a> Ad octavum sic proceditur. Videtur quod praedestinatio non possit iuvari precibus sanctorum. Nullum enim aeternum praeceditur ab aliquo temporali, et per consequens non potest temporale iuvare ad hoc quod aliquod aeternum sit. Sed praedestinatio est aeterna. Cum igitur preces sanctorum sint temporales, non possunt iuvare ad hoc quod aliquis praedestinetur. Non ergo praedestinatio iuvatur precibus -sanctorum.</p> -<p title="I q. 23 a. 8 arg. 2"><a name="29456"><span class= -"ref">[29456] Iª q. 23 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut +sanctorum.</p><p title="I q. 23 a. 8 arg. 2"><a name="29456"><span class="ref">[29456] Iª q. 23 a. 8 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut nihil indiget consilio nisi propter defectum cognitionis, ita nihil indiget auxilio nisi propter defectum virtutis. Sed neutrum horum competit Deo praedestinanti, unde dicitur Rom. XI, <i>quis adiuvit spiritum domini? Aut quis consiliarius eius fuit?</i> Ergo -praedestinatio non iuvatur precibus sanctorum.</p> -<p title="I q. 23 a. 8 arg. 3"><a name="29457"><span class= -"ref">[29457] Iª q. 23 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea, +praedestinatio non iuvatur precibus sanctorum.</p><p title="I q. 23 a. 8 arg. 3"><a name="29457"><span class="ref">[29457] Iª q. 23 a. 8 arg. 3</span></a> Praeterea, eiusdem est adiuvari et impediri. Sed praedestinatio non potest -aliquo impediri. Ergo non potest aliquo iuvari.</p> -<p title="I q. 23 a. 8 s. c."><a name="29458"><span class= -"ref">[29458] Iª q. 23 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra est +aliquo impediri. Ergo non potest aliquo iuvari.</p><p title="I q. 23 a. 8 s. c."><a name="29458"><span class="ref">[29458] Iª q. 23 a. 8 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Genes. XXV, quod <i>Isaac rogavit Deum pro Rebecca uxore sua, et dedit conceptum Rebeccae</i>. Ex illo autem conceptu natus est Iacob, qui praedestinatus fuit. Non autem fuisset impleta praedestinatio, si natus non fuisset. Ergo praedestinatio iuvatur -precibus sanctorum.</p> -<p title="I q. 23 a. 8 co."><a name="29459"><span class= -"ref">[29459] Iª q. 23 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum +precibus sanctorum.</p><p title="I q. 23 a. 8 co."><a name="29459"><span class="ref">[29459] Iª q. 23 a. 8 co.</span></a> Respondeo dicendum quod circa hanc quaestionem diversi errores fuerunt. Quidam enim, attendentes certitudinem divinae praedestinationis, dixerunt superfluas esse orationes, vel quidquid aliud fiat ad salutem @@ -5026,13 +4010,9 @@ Unde praedestinatis conandum est ad bene operandum et orandum, quia per huiusmodi praedestinationis effectus certitudinaliter impletur. Propter quod dicitur II Petr. I, <i>satagite, ut per bona opera -certam vestram vocationem et electionem faciatis</i>.</p> -<p title="I q. 23 a. 8 ad 1"><a name="29460"><span class= -"ref">[29460] Iª q. 23 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum ergo +certam vestram vocationem et electionem faciatis</i>.</p><p title="I q. 23 a. 8 ad 1"><a name="29460"><span class="ref">[29460] Iª q. 23 a. 8 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod ratio illa ostendit quod praedestinatio non iuvatur -precibus sanctorum, quantum ad ipsam praeordinationem.</p> -<p title="I q. 23 a. 8 ad 2"><a name="29461"><span class= -"ref">[29461] Iª q. 23 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum +precibus sanctorum, quantum ad ipsam praeordinationem.</p><p title="I q. 23 a. 8 ad 2"><a name="29461"><span class="ref">[29461] Iª q. 23 a. 8 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod aliquis dicitur adiuvari per alium, dupliciter. Uno modo, inquantum ab eo accipit virtutem, et sic adiuvari infirmi est, unde Deo non competit. Et sic intelligitur illud, <i>quis @@ -5043,48 +4023,30 @@ adiutores sumus</i>. Neque hoc est propter defectum divinae virtutis, sed quia utitur causis mediis, ut ordinis pulchritudo servetur in rebus, et ut etiam creaturis dignitatem causalitatis -communicet.</p> -<p title="I q. 23 a. 8 ad 3"><a name="29462"><span class= -"ref">[29462] Iª q. 23 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium +communicet.</p><p title="I q. 23 a. 8 ad 3"><a name="29462"><span class="ref">[29462] Iª q. 23 a. 8 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod secundae causae non possunt egredi ordinem causae primae universalis, ut supra dictum est; sed ipsum exequuntur. Et ideo praedestinatio per creaturas potest adiuvari, sed non -impediri.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 24</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 24 pr."><a name="29463"><span class="ref">[29463] -Iª q. 24 pr.</span></a> Deinde considerandum est de libro +impediri.</p></div></div><div class="q" id="q24"><h2>Quaestio 24</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 24 pr."><a name="29463"><span class="ref">[29463] +Iª q. 24 pr.</span></a> Deinde considerandum est de libro vitae. Et circa hoc quaeruntur tria. Primo, quid sit liber vitae. Secundo, cuius vitae sit liber. Tertio, utrum aliquis possit deleri -de libro vitae.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 24 a. 1 arg. 1"><a name="29464"><span class= -"ref">[29464] Iª q. 24 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +de libro vitae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 24 a. 1 arg. 1"><a name="29464"><span class="ref">[29464] Iª q. 24 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod liber vitae non sit idem quod praedestinatio. Dicitur enim Eccli. XXIV, <i>haec omnia liber vitae</i>; Glossa, <i>idest novum et vetus testamentum</i>. Hoc autem non est praedestinatio. Ergo liber vitae non est idem quod -praedestinatio.</p> -<p title="I q. 24 a. 1 arg. 2"><a name="29465"><span class= -"ref">[29465] Iª q. 24 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +praedestinatio.</p><p title="I q. 24 a. 1 arg. 2"><a name="29465"><span class="ref">[29465] Iª q. 24 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, Augustinus, in libro XX de Civ. Dei, ait quod liber vitae est quaedam vis divina, qua fiet <i>ut cuique opera sua bona vel mala in memoriam reducantur</i>. Sed vis divina non videtur pertinere ad praedestinationem, sed magis ad attributum potentiae. Ergo liber -vitae non est idem quod praedestinatio.</p> -<p title="I q. 24 a. 1 arg. 3"><a name="29466"><span class= -"ref">[29466] Iª q. 24 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +vitae non est idem quod praedestinatio.</p><p title="I q. 24 a. 1 arg. 3"><a name="29466"><span class="ref">[29466] Iª q. 24 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, praedestinationi opponitur reprobatio. Si igitur liber vitae esset -praedestinatio, inveniretur liber mortis, sicut liber vitae.</p> -<p title="I q. 24 a. 1 s. c."><a name="29467"><span class= -"ref">[29467] Iª q. 24 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +praedestinatio, inveniretur liber mortis, sicut liber vitae.</p><p title="I q. 24 a. 1 s. c."><a name="29467"><span class="ref">[29467] Iª q. 24 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur in Glossa, super illud Psalmi LXVIII, <i>deleantur de libro viventium, liber iste est notitia Dei, qua praedestinavit ad -vitam, quos praescivit</i>.</p> -<p title="I q. 24 a. 1 co."><a name="29468"><span class= -"ref">[29468] Iª q. 24 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +vitam, quos praescivit</i>.</p><p title="I q. 24 a. 1 co."><a name="29468"><span class="ref">[29468] Iª q. 24 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod liber vitae in Deo dicitur metaphorice, secundum similitudinem a rebus humanis acceptam. Est enim consuetum apud homines, quod illi qui ad aliquid eliguntur, conscribuntur in libro; utpote @@ -5102,9 +4064,7 @@ quae fienda sunt ita Dei notitia est quoddam signum apud ipsum, eorum qui sunt perducendi ad vitam aeternam; secundum illud II Tim. II, <i>firmum fundamentum Dei stat, habens signaculum hoc, novit -dominus qui sunt eius</i>.</p> -<p title="I q. 24 a. 1 ad 1"><a name="29469"><span class= -"ref">[29469] Iª q. 24 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +dominus qui sunt eius</i>.</p><p title="I q. 24 a. 1 ad 1"><a name="29469"><span class="ref">[29469] Iª q. 24 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod liber vitae potest dici dupliciter. Uno modo, conscriptio eorum qui sunt electi ad vitam, et sic loquimur nunc de libro vitae. Alio modo potest dici liber vitae, conscriptio eorum @@ -5114,50 +4074,32 @@ reducantur facta sua, dicitur liber vitae. Sicut etiam liber militiae potest dici, vel in quo scribuntur electi ad militiam, vel in quo traditur ars militaris, vel in quo recitantur facta -militum.</p> -<p title="I q. 24 a. 1 ad 2"><a name="29470"><span class= -"ref">[29470] Iª q. 24 a. 1 ad 2</span></a> Unde patet solutio -ad secundum.</p> -<p title="I q. 24 a. 1 ad 3"><a name="29471"><span class= -"ref">[29471] Iª q. 24 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +militum.</p><p title="I q. 24 a. 1 ad 2"><a name="29470"><span class="ref">[29470] Iª q. 24 a. 1 ad 2</span></a> Unde patet solutio +ad secundum.</p><p title="I q. 24 a. 1 ad 3"><a name="29471"><span class="ref">[29471] Iª q. 24 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod non est consuetum conscribi eos qui repudiantur, sed eos qui eliguntur. Unde reprobationi non respondet liber mortis, -sicut praedestinationi liber vitae.</p> -<p title="I q. 24 a. 1 ad 4"><a name="29472"><span class= -"ref">[29472] Iª q. 24 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum +sicut praedestinationi liber vitae.</p><p title="I q. 24 a. 1 ad 4"><a name="29472"><span class="ref">[29472] Iª q. 24 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod secundum rationem differt liber vitae a praedestinatione. Importat enim notitiam praedestinationis, sicut -etiam ex Glossa inducta apparet.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 24 a. 2 arg. 1"><a name="29473"><span class= -"ref">[29473] Iª q. 24 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +etiam ex Glossa inducta apparet.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 24 a. 2 arg. 1"><a name="29473"><span class="ref">[29473] Iª q. 24 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod liber vitae non sit solum respectu vitae gloriae praedestinatorum. Liber enim vitae est notitia vitae. Sed Deus per vitam suam cognoscit omnem aliam vitam. Ergo liber vitae praecipue dicitur respectu vitae divinae; et non solum respectu -vitae praedestinatorum.</p> -<p title="I q. 24 a. 2 arg. 2"><a name="29474"><span class= -"ref">[29474] Iª q. 24 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut +vitae praedestinatorum.</p><p title="I q. 24 a. 2 arg. 2"><a name="29474"><span class="ref">[29474] Iª q. 24 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut vita gloriae est a Deo, ita vita naturae. Si igitur notitia vitae gloriae dicitur liber vitae, etiam notitia vitae naturae dicetur -liber vitae.</p> -<p title="I q. 24 a. 2 arg. 3"><a name="29475"><span class= -"ref">[29475] Iª q. 24 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, +liber vitae.</p><p title="I q. 24 a. 2 arg. 3"><a name="29475"><span class="ref">[29475] Iª q. 24 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, aliqui eliguntur ad gratiam, qui non eliguntur ad vitam gloriae; ut patet per id quod dicitur Ioan. VI, <i>nonne duodecim vos elegi, et unus ex vobis Diabolus est?</i> Sed liber vitae est conscriptio electionis divinae, ut dictum est. Ergo etiam est respectu vitae -gratiae.</p> -<p title="I q. 24 a. 2 s. c."><a name="29476"><span class= -"ref">[29476] Iª q. 24 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +gratiae.</p><p title="I q. 24 a. 2 s. c."><a name="29476"><span class="ref">[29476] Iª q. 24 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod liber vitae est notitia praedestinationis, ut dictum est. Sed praedestinatio non respicit vitam gratiae, nisi secundum quod ordinatur ad gloriam, non enim sunt praedestinati, qui habent gratiam et deficiunt a gloria. Liber igitur vitae non dicitur nisi -respectu gloriae.</p> -<p title="I q. 24 a. 2 co."><a name="29477"><span class= -"ref">[29477] Iª q. 24 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +respectu gloriae.</p><p title="I q. 24 a. 2 co."><a name="29477"><span class="ref">[29477] Iª q. 24 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod liber vitae, ut dictum est, importat conscriptionem quandam sive notitiam electorum ad vitam. Eligitur autem aliquis ad id quod non competit sibi secundum suam naturam. Et iterum, id ad quod @@ -5165,19 +4107,13 @@ conscribitur ad hoc quod armetur, sed ad hoc quod pugnet; hoc enim est proprium officium ad quod militia ordinatur. Finis autem supra naturam existens, est vita gloriae, ut supra dictum est. Unde -proprie liber vitae respicit vitam gloriae.</p> -<p title="I q. 24 a. 2 ad 1"><a name="29478"><span class= -"ref">[29478] Iª q. 24 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +proprie liber vitae respicit vitam gloriae.</p><p title="I q. 24 a. 2 ad 1"><a name="29478"><span class="ref">[29478] Iª q. 24 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod vita divina, etiam prout est vita gloriosa, est Deo naturalis. Unde respectu eius non est electio, et per consequens neque liber vitae. Non enim dicimus quod aliquis homo eligatur ad -habendum sensum, vel aliquid eorum quae consequuntur naturam.</p> -<p title="I q. 24 a. 2 ad 2"><a name="29479"><span class= -"ref">[29479] Iª q. 24 a. 2 ad 2</span></a> Unde per hoc etiam +habendum sensum, vel aliquid eorum quae consequuntur naturam.</p><p title="I q. 24 a. 2 ad 2"><a name="29479"><span class="ref">[29479] Iª q. 24 a. 2 ad 2</span></a> Unde per hoc etiam patet solutio ad secundum. Respectu enim vitae naturalis non est -electio, neque liber vitae.</p> -<p title="I q. 24 a. 2 ad 3"><a name="29480"><span class= -"ref">[29480] Iª q. 24 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +electio, neque liber vitae.</p><p title="I q. 24 a. 2 ad 3"><a name="29480"><span class="ref">[29480] Iª q. 24 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod vita gratiae non habet rationem finis, sed rationem eius quod est ad finem. Unde ad vitam gratiae non dicitur aliquis eligi, nisi inquantum vita gratiae ordinatur ad gloriam. Et propter @@ -5186,31 +4122,19 @@ dicuntur esse scripti simpliciter in libro vitae sed secundum quid; prout scilicet de eis in ordinatione et notitia divina existit, quod sint habituri aliquem ordinem ad vitam aeternam, secundum -participationem gratiae.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 24 a. 3 arg. 1"><a name="29481"><span class= -"ref">[29481] Iª q. 24 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +participationem gratiae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 24 a. 3 arg. 1"><a name="29481"><span class="ref">[29481] Iª q. 24 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod nullus deleatur de libro vitae. Dicit enim Augustinus, in XX de Civ. Dei, quod <i>praescientia Dei, quae non potest falli, liber vitae est</i>. Sed a praescientia Dei non potest aliquid subtrahi, similiter neque a praedestinatione. Ergo -nec de libro vitae potest aliquis deleri.</p> -<p title="I q. 24 a. 3 arg. 2"><a name="29482"><span class= -"ref">[29482] Iª q. 24 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, +nec de libro vitae potest aliquis deleri.</p><p title="I q. 24 a. 3 arg. 2"><a name="29482"><span class="ref">[29482] Iª q. 24 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, quidquid est in aliquo, est in eo per modum eius in quo est. Sed liber vitae est quid aeternum et immutabile. Ergo quidquid est in -eo, est ibi non temporaliter, sed immobiliter et indelebiliter.</p> -<p title="I q. 24 a. 3 arg. 3"><a name="29483"><span class= -"ref">[29483] Iª q. 24 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, +eo, est ibi non temporaliter, sed immobiliter et indelebiliter.</p><p title="I q. 24 a. 3 arg. 3"><a name="29483"><span class="ref">[29483] Iª q. 24 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, deletio Scripturae opponitur. Sed aliquis non potest de novo scribi -in libro vitae. Ergo neque inde deleri potest.</p> -<p title="I q. 24 a. 3 s. c."><a name="29484"><span class= -"ref">[29484] Iª q. 24 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +in libro vitae. Ergo neque inde deleri potest.</p><p title="I q. 24 a. 3 s. c."><a name="29484"><span class="ref">[29484] Iª q. 24 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur in Psalmo LXVIII, <i>deleantur de libro -viventium</i>.</p> -<p title="I q. 24 a. 3 co."><a name="29485"><span class= -"ref">[29485] Iª q. 24 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +viventium</i>.</p><p title="I q. 24 a. 3 co."><a name="29485"><span class="ref">[29485] Iª q. 24 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod quidam dicunt quod de libro vitae nullus potest deleri secundum rei veritatem, potest tamen aliquis deleri secundum opinionem hominum. Est enim consuetum in Scripturis ut aliquid @@ -5244,68 +4168,44 @@ referatur ad notitiam Dei, quasi Deus aliquid praesciat, et postea nesciat; sed ad rem scitam, quia scilicet Deus scit aliquem prius ordinari in vitam aeternam, et postea non ordinari, cum deficit a -gratia.</p> -<p title="I q. 24 a. 3 ad 1"><a name="29486"><span class= -"ref">[29486] Iª q. 24 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +gratia.</p><p title="I q. 24 a. 3 ad 1"><a name="29486"><span class="ref">[29486] Iª q. 24 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod deletio, ut dictum est, non refertur ad librum vitae ex parte praescientiae, quasi in Deo sit aliqua mutabilitas, sed ex -parte praescitorum, quae sunt mutabilia.</p> -<p title="I q. 24 a. 3 ad 2"><a name="29487"><span class= -"ref">[29487] Iª q. 24 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +parte praescitorum, quae sunt mutabilia.</p><p title="I q. 24 a. 3 ad 2"><a name="29487"><span class="ref">[29487] Iª q. 24 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, licet res in Deo sint immutabiliter, tamen in -seipsis mutabiles sunt. Et ad hoc pertinet deletio libri vitae.</p> -<p title="I q. 24 a. 3 ad 3"><a name="29488"><span class= -"ref">[29488] Iª q. 24 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +seipsis mutabiles sunt. Et ad hoc pertinet deletio libri vitae.</p><p title="I q. 24 a. 3 ad 3"><a name="29488"><span class="ref">[29488] Iª q. 24 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod eo modo quo aliquis dicitur deleri de libro vitae, potest dici quod ibi scribatur de novo; vel secundum opinionem hominum, vel secundum quod de novo incipit habere ordinem ad vitam aeternam per gratiam. Quod etiam sub divina notitia comprehenditur, -licet non de novo.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 25</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 25 pr."><a name="29489"><span class="ref">[29489] -Iª q. 25 pr.</span></a> Post considerationem divinae scientiae +licet non de novo.</p></div></div><div class="q" id="q25"><h2>Quaestio 25</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 25 pr."><a name="29489"><span class="ref">[29489] +Iª q. 25 pr.</span></a> Post considerationem divinae scientiae et voluntatis, et eorum quae ad hoc pertinent, restat considerandum de divina potentia. Et circa hoc quaeruntur sex. Primo, utrum in Deo sit potentia. Secundo, utrum eius potentia sit infinita. Tertio, utrum sit omnipotens. Quarto, utrum possit facere quod ea quae sunt praeterita, non fuerint. Quinto, utrum Deus possit facere quae non facit, vel praetermittere quae facit. Sexto, utrum quae -facit, possit facere meliora.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 25 a. 1 arg. 1"><a name="29490"><span class= -"ref">[29490] Iª q. 25 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +facit, possit facere meliora.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 25 a. 1 arg. 1"><a name="29490"><span class="ref">[29490] Iª q. 25 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod in Deo non sit potentia. Sicut enim prima materia se habet ad potentiam, ita Deus, qui est agens primum, se habet ad actum. Sed prima materia, secundum se considerata, est absque omni actu. Ergo agens primum, quod est Deus, est absque -potentia.</p> -<p title="I q. 25 a. 1 arg. 2"><a name="29491"><span class= -"ref">[29491] Iª q. 25 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +potentia.</p><p title="I q. 25 a. 1 arg. 2"><a name="29491"><span class="ref">[29491] Iª q. 25 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, secundum philosophum, in IX Metaphys., qualibet potentia melior est eius actus, nam forma est melior quam materia, et actio quam potentia activa; est enim finis eius. Sed nihil est melius eo quod est in Deo, quia quidquid est in Deo, est Deus, ut supra ostensum -est. Ergo nulla potentia est in Deo.</p> -<p title="I q. 25 a. 1 arg. 3"><a name="29492"><span class= -"ref">[29492] Iª q. 25 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +est. Ergo nulla potentia est in Deo.</p><p title="I q. 25 a. 1 arg. 3"><a name="29492"><span class="ref">[29492] Iª q. 25 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, potentia est principium operationis. Sed operatio divina est eius essentia, cum in Deo nullum sit accidens. Essentiae autem divinae non est aliquod principium. Ergo ratio potentiae Deo non -convenit.</p> -<p title="I q. 25 a. 1 arg. 4"><a name="29493"><span class= -"ref">[29493] Iª q. 25 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, supra +convenit.</p><p title="I q. 25 a. 1 arg. 4"><a name="29493"><span class="ref">[29493] Iª q. 25 a. 1 arg. 4</span></a> Praeterea, supra ostensum est quod scientia Dei et voluntas eius sunt causa rerum. Causa autem et principium idem sunt. Ergo non oportet in Deo -assignare potentiam, sed solum scientiam et voluntatem.</p> -<p title="I q. 25 a. 1 s. c."><a name="29494"><span class= -"ref">[29494] Iª q. 25 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +assignare potentiam, sed solum scientiam et voluntatem.</p><p title="I q. 25 a. 1 s. c."><a name="29494"><span class="ref">[29494] Iª q. 25 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur in Psalmo LXXXVIII, <i>potens es, domine, et veritas -tua in circuitu tuo</i>.</p> -<p title="I q. 25 a. 1 co."><a name="29495"><span class= -"ref">[29495] Iª q. 25 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +tua in circuitu tuo</i>.</p><p title="I q. 25 a. 1 co."><a name="29495"><span class="ref">[29495] Iª q. 25 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod duplex est potentia, scilicet passiva, quae nullo modo est in Deo; et activa, quam oportet in Deo summe ponere. Manifestum est enim quod unumquodque, secundum quod est actu et perfectum, @@ -5318,23 +4218,17 @@ Nam potentia activa est principium agendi in aliud, potentia vero passiva est principium patiendi ab alio, ut philosophus dicit, V Metaphys. Relinquitur ergo quod in Deo maxime sit potentia -activa.</p> -<p title="I q. 25 a. 1 ad 1"><a name="29496"><span class= -"ref">[29496] Iª q. 25 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +activa.</p><p title="I q. 25 a. 1 ad 1"><a name="29496"><span class="ref">[29496] Iª q. 25 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod potentia activa non dividitur contra actum, sed fundatur in eo, nam unumquodque agit secundum quod est actu. Potentia vero passiva dividitur contra actum, nam unumquodque patitur secundum quod est in potentia. Unde haec potentia -excluditur a Deo, non autem activa.</p> -<p title="I q. 25 a. 1 ad 2"><a name="29497"><span class= -"ref">[29497] Iª q. 25 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +excluditur a Deo, non autem activa.</p><p title="I q. 25 a. 1 ad 2"><a name="29497"><span class="ref">[29497] Iª q. 25 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod, quandocumque actus est aliud a potentia, oportet quod actus sit nobilior potentia. Sed actio Dei non est aliud ab eius potentia, sed utrumque est essentia divina, quia nec esse eius est aliud ab eius essentia. Unde non oportet quod aliquid sit -nobilius quam potentia Dei.</p> -<p title="I q. 25 a. 1 ad 3"><a name="29498"><span class= -"ref">[29498] Iª q. 25 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +nobilius quam potentia Dei.</p><p title="I q. 25 a. 1 ad 3"><a name="29498"><span class="ref">[29498] Iª q. 25 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod potentia in rebus creatis non solum est principium actionis, sed etiam effectus. Sic igitur in Deo salvatur ratio potentiae quantum ad hoc, quod est principium effectus, non autem @@ -5343,9 +4237,7 @@ essentia, quae in se simpliciter praehabet quidquid perfectionis est in rebus creatis, potest intelligi et sub ratione actionis, et sub ratione potentiae; sicut etiam intelligitur et sub ratione -suppositi habentis naturam, et sub ratione naturae.</p> -<p title="I q. 25 a. 1 ad 4"><a name="29499"><span class= -"ref">[29499] Iª q. 25 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum +suppositi habentis naturam, et sub ratione naturae.</p><p title="I q. 25 a. 1 ad 4"><a name="29499"><span class="ref">[29499] Iª q. 25 a. 1 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod potentia non ponitur in Deo ut aliquid differens a scientia et voluntate secundum rem, sed solum secundum rationem; inquantum scilicet potentia importat rationem principii exequentis @@ -5354,34 +4246,22 @@ voluntas divina, secundum quod est principium effectivum, habet rationem potentiae. Unde consideratio scientiae et voluntatis praecedit in Deo considerationem potentiae, sicut causa praecedit -operationem et effectum.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 25 a. 2 arg. 1"><a name="29500"><span class= -"ref">[29500] Iª q. 25 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +operationem et effectum.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 25 a. 2 arg. 1"><a name="29500"><span class="ref">[29500] Iª q. 25 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod potentia Dei non sit infinita. Omne enim infinitum est imperfectum, secundum philosophum, in III Physic. Sed -potentia Dei non est imperfecta. Ergo non est infinita.</p> -<p title="I q. 25 a. 2 arg. 2"><a name="29501"><span class= -"ref">[29501] Iª q. 25 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, omnis +potentia Dei non est imperfecta. Ergo non est infinita.</p><p title="I q. 25 a. 2 arg. 2"><a name="29501"><span class="ref">[29501] Iª q. 25 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, omnis potentia manifestatur per effectum, alias frustra esset. Si igitur potentia Dei esset infinita, posset facere effectum infinitum. Quod -est impossibile.</p> -<p title="I q. 25 a. 2 arg. 3"><a name="29502"><span class= -"ref">[29502] Iª q. 25 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, +est impossibile.</p><p title="I q. 25 a. 2 arg. 3"><a name="29502"><span class="ref">[29502] Iª q. 25 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, philosophus probat in VIII Physic., quod si potentia alicuius corporis esset infinita, moveret in instanti. Deus autem non movet in instanti, sed movet creaturam spiritualem <i>per tempus, creaturam vero corporalem per locum et tempus</i>, secundum Augustinum, VIII super Genesim ad litteram. Non ergo est eius -potentia infinita.</p> -<p title="I q. 25 a. 2 s. c."><a name="29503"><span class= -"ref">[29503] Iª q. 25 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +potentia infinita.</p><p title="I q. 25 a. 2 s. c."><a name="29503"><span class="ref">[29503] Iª q. 25 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit Hilarius, VIII de Trin., quod Deus est immensae virtutis, vivens, potens. Omne autem immensum est infinitum. Ergo -virtus divina est infinita.</p> -<p title="I q. 25 a. 2 co."><a name="29504"><span class= -"ref">[29504] Iª q. 25 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +virtus divina est infinita.</p><p title="I q. 25 a. 2 co."><a name="29504"><span class="ref">[29504] Iª q. 25 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut iam dictum est, secundum hoc potentia activa invenitur in Deo, secundum quod ipse actu est. Esse autem eius est infinitum, inquantum non est limitatum per aliquid recipiens; ut patet per ea @@ -5393,16 +4273,12 @@ potentiam ad calefaciendum, et haberet utique potentiam infinitam ad calefaciendum, si eius calor esset infinitus. Unde, cum ipsa essentia divina, per quam Deus agit, sit infinita, sicut supra -ostensum est, sequitur quod eius potentia sit infinita.</p> -<p title="I q. 25 a. 2 ad 1"><a name="29505"><span class= -"ref">[29505] Iª q. 25 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +ostensum est, sequitur quod eius potentia sit infinita.</p><p title="I q. 25 a. 2 ad 1"><a name="29505"><span class="ref">[29505] Iª q. 25 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod philosophus loquitur de infinito quod est ex parte materiae non terminatae per formam; cuiusmodi est infinitum quod congruit quantitati. Sic autem non est infinita divina essentia, ut supra ostensum est; et per consequens nec eius potentia. Unde non -sequitur quod sit imperfecta.</p> -<p title="I q. 25 a. 2 ad 2"><a name="29506"><span class= -"ref">[29506] Iª q. 25 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +sequitur quod sit imperfecta.</p><p title="I q. 25 a. 2 ad 2"><a name="29506"><span class="ref">[29506] Iª q. 25 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod potentia agentis univoci tota manifestatur in suo effectu, potentia enim generativa hominis nihil potest plus quam generare hominem. Sed potentia agentis non univoci non tota @@ -5416,9 +4292,7 @@ infinitum. Et tamen, etiam si nullum effectum produceret, non esset Dei potentia frustra. Quia frustra est quod ordinatur ad finem, quem non attingit, potentia autem Dei non ordinatur ad effectum -sicut ad finem, sed magis ipsa est finis sui effectus.</p> -<p title="I q. 25 a. 2 ad 3"><a name="29507"><span class= -"ref">[29507] Iª q. 25 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +sicut ad finem, sed magis ipsa est finis sui effectus.</p><p title="I q. 25 a. 2 ad 3"><a name="29507"><span class="ref">[29507] Iª q. 25 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod philosophus in VIII Physic., probat, quod si aliquod corpus haberet potentiam infinitam, quod moveret in non tempore. Et tamen ostendit, quod potentia motoris caeli est infinita, quia @@ -5433,28 +4307,18 @@ movens incorporeum est agens non univocum. Unde non oportet, quod tota virtus eius manifestetur in motu ita, quod moveat in non tempore. Et praesertim, quia movet secundum dispositionem suae -voluntatis.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 25 a. 3 arg. 1"><a name="29508"><span class= -"ref">[29508] Iª q. 25 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +voluntatis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 25 a. 3 arg. 1"><a name="29508"><span class="ref">[29508] Iª q. 25 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod Deus non sit omnipotens. Moveri enim et pati aliquid omnium est. Sed hoc Deus non potest, est enim -immobilis, ut supra dictum est. Non igitur est omnipotens.</p> -<p title="I q. 25 a. 3 arg. 2"><a name="29509"><span class= -"ref">[29509] Iª q. 25 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, +immobilis, ut supra dictum est. Non igitur est omnipotens.</p><p title="I q. 25 a. 3 arg. 2"><a name="29509"><span class="ref">[29509] Iª q. 25 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, peccare aliquid agere est. Sed Deus non potest peccare, neque seipsum negare, ut dicitur II Tim. II. Ergo Deus non est -omnipotens.</p> -<p title="I q. 25 a. 3 arg. 3"><a name="29510"><span class= -"ref">[29510] Iª q. 25 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, de +omnipotens.</p><p title="I q. 25 a. 3 arg. 3"><a name="29510"><span class="ref">[29510] Iª q. 25 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, de Deo dicitur quod <i>omnipotentiam suam parcendo maxime et miserando manifestat</i>. Ultimum igitur quod potest divina potentia, est parcere et misereri. Aliquid autem est multo maius quam parcere et misereri; sicut creare alium mundum, vel aliquid huiusmodi. Ergo -Deus non est omnipotens.</p> -<p title="I q. 25 a. 3 arg. 4"><a name="29511"><span class= -"ref">[29511] Iª q. 25 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, super +Deus non est omnipotens.</p><p title="I q. 25 a. 3 arg. 4"><a name="29511"><span class="ref">[29511] Iª q. 25 a. 3 arg. 4</span></a> Praeterea, super illud I Cor. I, <i>stultam fecit Deus sapientiam huius mundi</i>, dicit Glossa, <i>sapientiam huius mundi fecit Deus stultam, ostendendo possibile, quod illa impossibile iudicabat</i>. Unde @@ -5465,13 +4329,9 @@ impossibili, tollitur necessarium, nam quod necesse est esse, impossibile est non esse. Nihil ergo erit necessarium in rebus, si Deus est omnipotens. Hoc autem est impossibile. Ergo Deus non est -omnipotens.</p> -<p title="I q. 25 a. 3 s. c."><a name="29512"><span class= -"ref">[29512] Iª q. 25 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +omnipotens.</p><p title="I q. 25 a. 3 s. c."><a name="29512"><span class="ref">[29512] Iª q. 25 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Luc. I, <i>non erit impossibile apud Deum omne -verbum</i>.</p> -<p title="I q. 25 a. 3 co."><a name="29513"><span class= -"ref">[29513] Iª q. 25 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +verbum</i>.</p><p title="I q. 25 a. 3 co."><a name="29513"><span class="ref">[29513] Iª q. 25 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod communiter confitentur omnes Deum esse omnipotentem. Sed rationem omnipotentiae assignare videtur difficile. Dubium enim potest esse quid comprehendatur sub ista distributione, cum dicitur @@ -5515,14 +4375,10 @@ potest ea facere. Neque hoc est contra verbum Angeli dicentis, <i>non erit impossibile apud Deum omne verbum</i>. Id enim quod contradictionem implicat, verbum esse non potest, quia nullus -intellectus potest illud concipere.</p> -<p title="I q. 25 a. 3 ad 1"><a name="29514"><span class= -"ref">[29514] Iª q. 25 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +intellectus potest illud concipere.</p><p title="I q. 25 a. 3 ad 1"><a name="29514"><span class="ref">[29514] Iª q. 25 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod Deus dicitur omnipotens secundum potentiam activam, non secundum potentiam passivam, ut dictum est. Unde, quod non -potest moveri et pati, non repugnat omnipotentiae.</p> -<p title="I q. 25 a. 3 ad 2"><a name="29515"><span class= -"ref">[29515] Iª q. 25 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +potest moveri et pati, non repugnat omnipotentiae.</p><p title="I q. 25 a. 3 ad 2"><a name="29515"><span class="ref">[29515] Iª q. 25 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod peccare est deficere a perfecta actione, unde posse peccare est posse deficere in agendo, quod repugnat omnipotentiae. Et propter hoc, Deus peccare non potest, qui est omnipotens. @@ -5535,9 +4391,7 @@ intelligatur quod Deus potest aliqua agere, quae nunc prava videntur; quae tamen si ageret, bona essent. Vel loquitur secundum communem opinionem gentilium, qui homines dicebant transferri in -deos, ut Iovem vel Mercurium.</p> -<p title="I q. 25 a. 3 ad 3"><a name="29516"><span class= -"ref">[29516] Iª q. 25 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +deos, ut Iovem vel Mercurium.</p><p title="I q. 25 a. 3 ad 3"><a name="29516"><span class="ref">[29516] Iª q. 25 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod Dei omnipotentia ostenditur maxime in parcendo et miserando, quia per hoc ostenditur Deum habere summam potestatem, quod libere peccata dimittit, eius enim qui superioris legi @@ -5548,9 +4402,7 @@ divinorum operum, nihil enim debetur alicui nisi propter id quod est datum ei a Deo non debitum. In hoc autem maxime divina omnipotentia manifestatur, quod ad ipsam pertinet prima institutio -omnium bonorum.</p> -<p title="I q. 25 a. 3 ad 4"><a name="29517"><span class= -"ref">[29517] Iª q. 25 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum +omnium bonorum.</p><p title="I q. 25 a. 3 ad 4"><a name="29517"><span class="ref">[29517] Iª q. 25 a. 3 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod possibile absolutum non dicitur neque secundum causas superiores, neque secundum causas inferiores sed secundum seipsum. Possibile vero quod dicitur secundum aliquam potentiam, nominatur @@ -5563,11 +4415,7 @@ In hoc autem reputatur stulta mundi sapientia, quod ea quae sunt impossibilia naturae, etiam Deo impossibilia iudicabat. Et sic patet quod omnipotentia Dei impossibilitatem et necessitatem a -rebus non excludit.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 25 a. 4 arg. 1"><a name="29518"><span class= -"ref">[29518] Iª q. 25 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +rebus non excludit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 25 a. 4 arg. 1"><a name="29518"><span class="ref">[29518] Iª q. 25 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod Deus possit facere quod praeterita non fuerint. Quod enim est impossibile per se, magis est impossibile quam quod est impossibile per accidens. Sed Deus potest facere id @@ -5576,25 +4424,17 @@ impossibile per accidens. Sed praeterita non fuisse, est impossibile per accidens, accidit enim Socratem non currere esse impossibile, ex hoc quod praeteriit. Ergo Deus potest facere quod -praeterita non fuerint.</p> -<p title="I q. 25 a. 4 arg. 2"><a name="29519"><span class= -"ref">[29519] Iª q. 25 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +praeterita non fuerint.</p><p title="I q. 25 a. 4 arg. 2"><a name="29519"><span class="ref">[29519] Iª q. 25 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, quidquid Deus facere potuit, potest, cum eius potentia non minuatur. Sed Deus potuit facere, antequam Socrates curreret, quod non curreret. Ergo, postquam cucurrit, potest Deus facere quod non -cucurrerit.</p> -<p title="I q. 25 a. 4 arg. 3"><a name="29520"><span class= -"ref">[29520] Iª q. 25 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, +cucurrerit.</p><p title="I q. 25 a. 4 arg. 3"><a name="29520"><span class="ref">[29520] Iª q. 25 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, caritas est maior virtus quam virginitas. Sed Deus potest reparare caritatem amissam. Ergo et virginitatem. Ergo potest facere quod -illa quae corrupta fuit, non fuerit corrupta.</p> -<p title="I q. 25 a. 4 s. c."><a name="29521"><span class= -"ref">[29521] Iª q. 25 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +illa quae corrupta fuit, non fuerit corrupta.</p><p title="I q. 25 a. 4 s. c."><a name="29521"><span class="ref">[29521] Iª q. 25 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod Hieronymus dicit, <i>cum Deus omnia possit, non potest de corrupta facere incorruptam</i>. Ergo eadem ratione non potest -facere de quocumque alio praeterito quod non fuerit.</p> -<p title="I q. 25 a. 4 co."><a name="29522"><span class= -"ref">[29522] Iª q. 25 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +facere de quocumque alio praeterito quod non fuerit.</p><p title="I q. 25 a. 4 co."><a name="29522"><span class="ref">[29522] Iª q. 25 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, sub omnipotentia Dei non cadit aliquid quod contradictionem implicat. Praeterita autem non fuisse, contradictionem implicat. Sicut enim contradictionem implicat @@ -5607,9 +4447,7 @@ fuerint, non videt hoc se dicere, si Deus omnipotens est, faciat ut ea quae vera sunt, eo ipso quod vera sunt, falsa sint</i>. Et philosophus dicit, in VI Ethic., quod <i>hoc solo privatur Deus, -ingenita facere quae sunt facta</i>.</p> -<p title="I q. 25 a. 4 ad 1"><a name="29523"><span class= -"ref">[29523] Iª q. 25 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +ingenita facere quae sunt facta</i>.</p><p title="I q. 25 a. 4 ad 1"><a name="29523"><span class="ref">[29523] Iª q. 25 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, licet praeterita non fuisse sit impossibile per accidens, si consideretur id quod est praeteritum, idest cursus Socratis; tamen, si consideretur praeteritum sub ratione @@ -5617,48 +4455,32 @@ absolute, contradictionem implicans. Et sic est magis impossibile quam mortuum resurgere, quod non implicat contradictionem, quod dicitur impossibile secundum aliquam potentiam, scilicet naturalem. -Talia enim impossibilia divinae potentiae subduntur.</p> -<p title="I q. 25 a. 4 ad 2"><a name="29524"><span class= -"ref">[29524] Iª q. 25 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +Talia enim impossibilia divinae potentiae subduntur.</p><p title="I q. 25 a. 4 ad 2"><a name="29524"><span class="ref">[29524] Iª q. 25 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod sicut Deus, quantum est ad perfectionem divinae potentiae, omnia potest, sed quaedam non subiacent eius potentiae, quia deficiunt a ratione possibilium; ita, si attendatur immutabilitas divinae potentiae, quidquid Deus potuit, potest; aliqua tamen olim habuerunt rationem possibilium, dum erant fienda, quae iam deficiunt a ratione possibilium, dum sunt facta. Et sic -dicitur Deus ea non posse, quia ea non possunt fieri.</p> -<p title="I q. 25 a. 4 ad 3"><a name="29525"><span class= -"ref">[29525] Iª q. 25 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +dicitur Deus ea non posse, quia ea non possunt fieri.</p><p title="I q. 25 a. 4 ad 3"><a name="29525"><span class="ref">[29525] Iª q. 25 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod omnem corruptionem mentis et corporis Deus auferre potest a muliere corrupta, hoc tamen ab ea removeri non poterit, quod corrupta non fuerit. Sicut etiam ab aliquo peccatore auferre -non potest quod non peccaverit, et quod caritatem non amiserit.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 5</div> -<p title="I q. 25 a. 5 arg. 1"><a name="29526"><span class= -"ref">[29526] Iª q. 25 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic +non potest quod non peccaverit, et quod caritatem non amiserit.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I q. 25 a. 5 arg. 1"><a name="29526"><span class="ref">[29526] Iª q. 25 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic proceditur. Videtur quod Deus non possit facere nisi ea quae facit. Deus enim non potest facere quae non praescivit et praeordinavit se facturum. Sed non praescivit neque praeordinavit se facturum, nisi -ea quae facit. Ergo non potest facere nisi ea quae facit.</p> -<p title="I q. 25 a. 5 arg. 2"><a name="29527"><span class= -"ref">[29527] Iª q. 25 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, Deus +ea quae facit. Ergo non potest facere nisi ea quae facit.</p><p title="I q. 25 a. 5 arg. 2"><a name="29527"><span class="ref">[29527] Iª q. 25 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, Deus non potest facere nisi quod debet, et quod iustum est fieri. Sed Deus non debet facere quae non facit, nec iustum est ut faciat quae -non facit. Ergo Deus non potest facere nisi quae facit.</p> -<p title="I q. 25 a. 5 arg. 3"><a name="29528"><span class= -"ref">[29528] Iª q. 25 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, Deus +non facit. Ergo Deus non potest facere nisi quae facit.</p><p title="I q. 25 a. 5 arg. 3"><a name="29528"><span class="ref">[29528] Iª q. 25 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, Deus non potest facere nisi quod bonum est, et conveniens rebus factis. Sed rebus factis a Deo non est bonum nec conveniens aliter esse -quam sint. Ergo Deus non potest facere nisi quae facit.</p> -<p title="I q. 25 a. 5 s. c."><a name="29529"><span class= -"ref">[29529] Iª q. 25 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est +quam sint. Ergo Deus non potest facere nisi quae facit.</p><p title="I q. 25 a. 5 s. c."><a name="29529"><span class="ref">[29529] Iª q. 25 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur Matt. XXVI, <i>an non possum rogare patrem meum, et exhibebit mihi modo plus quam duodecim legiones Angelorum?</i> Neque autem ipse rogabat, neque pater exhibebat ad repugnandum -Iudaeis. Ergo Deus potest facere quod non facit.</p> -<p title="I q. 25 a. 5 co."><a name="29530"><span class= -"ref">[29530] Iª q. 25 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum +Iudaeis. Ergo Deus potest facere quod non facit.</p><p title="I q. 25 a. 5 co."><a name="29530"><span class="ref">[29530] Iª q. 25 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum quod circa hoc quidam dupliciter erraverunt. Quidam enim posuerunt Deum agere quasi ex necessitate naturae; ut sicut ex actione rerum naturalium non possunt alia provenire nisi quae eveniunt, utpote ex @@ -5685,9 +4507,7 @@ finis improportionabiliter excedens res creatas. Unde divina sapientia non determinatur ad aliquem certum ordinem rerum, ut non possit alius cursus rerum ab ipsa effluere. Unde dicendum est -simpliciter quod Deus potest alia facere quam quae facit.</p> -<p title="I q. 25 a. 5 ad 1"><a name="29531"><span class= -"ref">[29531] Iª q. 25 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo +simpliciter quod Deus potest alia facere quam quae facit.</p><p title="I q. 25 a. 5 ad 1"><a name="29531"><span class="ref">[29531] Iª q. 25 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod in nobis, in quibus est aliud potentia et essentia a voluntate et intellectu, et iterum intellectus aliud a sapientia, et voluntas aliud a iustitia, potest esse aliquid in potentia, quod @@ -5713,9 +4533,7 @@ se facturum. Quia ipsum facere subiacet praescientiae et praeordinationi, non autem ipsum posse, quod est naturale. Ideo enim Deus aliquid facit, quia vult, non tamen ideo potest, quia -vult, sed quia talis est in sua natura.</p> -<p title="I q. 25 a. 5 ad 2"><a name="29532"><span class= -"ref">[29532] Iª q. 25 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum +vult, sed quia talis est in sua natura.</p><p title="I q. 25 a. 5 ad 2"><a name="29532"><span class="ref">[29532] Iª q. 25 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod Deus non debet aliquid alicui nisi sibi. Unde, cum dicitur quod Deus non potest facere nisi quod debet nihil aliud significatur nisi quod Deus non potest facere nisi quod ei est @@ -5729,53 +4547,37 @@ vim ampliandi, et postmodum cum hoc verbo est, significabitur quoddam praesens confusum, et erit locutio vera, sub hoc sensu, Deus non potest facere nisi id quod, si faceret, esset conveniens -et iustum.</p> -<p title="I q. 25 a. 5 ad 3"><a name="29533"><span class= -"ref">[29533] Iª q. 25 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium +et iustum.</p><p title="I q. 25 a. 5 ad 3"><a name="29533"><span class="ref">[29533] Iª q. 25 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, licet iste cursus rerum sit determinatus istis rebus quae nunc sunt, non tamen ad hunc cursum limitatur divina sapientia et potestas. Unde, licet istis rebus quae nunc sunt, nullus alius cursus esset bonus et conveniens, tamen Deus posset alias res -facere, et alium eis imponere ordinem.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 6</div> -<p title="I q. 25 a. 6 arg. 1"><a name="29534"><span class= -"ref">[29534] Iª q. 25 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic +facere, et alium eis imponere ordinem.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 6</h3><p title="I q. 25 a. 6 arg. 1"><a name="29534"><span class="ref">[29534] Iª q. 25 a. 6 arg. 1</span></a> Ad sextum sic proceditur. Videtur quod Deus non possit meliora facere ea quae facit. Quidquid enim Deus facit, potentissime et sapientissime facit. Sed tanto fit aliquid melius, quanto fit potentius et sapientius. Ergo Deus non potest aliquid facere melius quam -facit.</p> -<p title="I q. 25 a. 6 arg. 2"><a name="29535"><span class= -"ref">[29535] Iª q. 25 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, +facit.</p><p title="I q. 25 a. 6 arg. 2"><a name="29535"><span class="ref">[29535] Iª q. 25 a. 6 arg. 2</span></a> Praeterea, Augustinus, contra Maximinum, sic argumentatur, <i>si Deus potuit, et noluit, gignere filium sibi aequalem, invidus fuit</i>. Eadem ratione, si Deus potuit res meliores facere quam fecerit, et noluit, invidus fuit. Sed invidia est omnino relegata a Deo. Ergo Deus unumquodque fecit optimum. Non ergo Deus potest aliquid facere -melius quam fecit.</p> -<p title="I q. 25 a. 6 arg. 3"><a name="29536"><span class= -"ref">[29536] Iª q. 25 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, id +melius quam fecit.</p><p title="I q. 25 a. 6 arg. 3"><a name="29536"><span class="ref">[29536] Iª q. 25 a. 6 arg. 3</span></a> Praeterea, id quod est maxime et valde bonum, non potest melius fieri, quia maximo nihil est maius. Sed, sicut Augustinus dicit in Enchirid., <i>bona sunt singula quae Deus fecit, sed simul universa valde bona, quia ex omnibus consistit universitatis admirabilis pulchritudo</i>. Ergo bonum universi non potest melius fieri a -Deo.</p> -<p title="I q. 25 a. 6 arg. 4"><a name="29537"><span class= -"ref">[29537] Iª q. 25 a. 6 arg. 4</span></a> Praeterea, homo +Deo.</p><p title="I q. 25 a. 6 arg. 4"><a name="29537"><span class="ref">[29537] Iª q. 25 a. 6 arg. 4</span></a> Praeterea, homo Christus est plenus gratia et veritate, et spiritum habet non ad mensuram, et sic non potest esse melior. Beatitudo etiam creata dicitur esse summum bonum, et sic non potest esse melius. Beata etiam virgo Maria est super omnes choros Angelorum exaltata, et sic non potest esse melior. Non igitur omnia quae fecit Deus, potest -facere meliora.</p> -<p title="I q. 25 a. 6 s. c."><a name="29538"><span class= -"ref">[29538] Iª q. 25 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est +facere meliora.</p><p title="I q. 25 a. 6 s. c."><a name="29538"><span class="ref">[29538] Iª q. 25 a. 6 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicitur ad Ephes. III, quod <i>Deus potens est omnia facere -abundantius quam petimus aut intelligimus</i>.</p> -<p title="I q. 25 a. 6 co."><a name="29539"><span class= -"ref">[29539] Iª q. 25 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum +abundantius quam petimus aut intelligimus</i>.</p><p title="I q. 25 a. 6 co."><a name="29539"><span class="ref">[29539] Iª q. 25 a. 6 co.</span></a> Respondeo dicendum quod bonitas alicuius rei est duplex. Una quidem, quae est de essentia rei; sicut esse rationale est de essentia hominis. Et quantum ad hoc bonum, Deus non potest facere aliquam rem meliorem @@ -5787,9 +4589,7 @@ quae est extra essentiam rei; sicut bonum hominis est esse virtuosum vel sapientem. Et secundum tale bonum, potest Deus res a se factas facere meliores. Simpliciter autem loquendo, qualibet re -a se facta potest Deus facere aliam meliorem.</p> -<p title="I q. 25 a. 6 ad 1"><a name="29540"><span class= -"ref">[29540] Iª q. 25 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo +a se facta potest Deus facere aliam meliorem.</p><p title="I q. 25 a. 6 ad 1"><a name="29540"><span class="ref">[29540] Iª q. 25 a. 6 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod, cum dicitur Deum posse aliquid facere melius quam facit, si ly melius sit nomen, verum est, qualibet enim re potest facere aliam meliorem. Eandem vero potest facere meliorem @@ -5799,106 +4599,72 @@ maiori sapientia et bonitate. Si autem importet modum ex parte facti, sic potest facere melius, quia potest dare rebus a se factis meliorem modum essendi quantum ad accidentalia, licet non quantum -ad essentialia.</p> -<p title="I q. 25 a. 6 ad 2"><a name="29541"><span class= -"ref">[29541] Iª q. 25 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum +ad essentialia.</p><p title="I q. 25 a. 6 ad 2"><a name="29541"><span class="ref">[29541] Iª q. 25 a. 6 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod de ratione filii est quod aequetur patri, cum ad perfectum venerit, non est autem de ratione creaturae alicuius, quod sit melior quam a Deo facta est. Unde non est similis -ratio.</p> -<p title="I q. 25 a. 6 ad 3"><a name="29542"><span class= -"ref">[29542] Iª q. 25 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium +ratio.</p><p title="I q. 25 a. 6 ad 3"><a name="29542"><span class="ref">[29542] Iª q. 25 a. 6 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod universum, suppositis istis rebus, non potest esse melius; propter decentissimum ordinem his rebus attributum a Deo, in quo bonum universi consistit. Quorum si unum aliquod esset melius, corrumperetur proportio ordinis, sicut, si una chorda plus debito intenderetur, corrumperetur citharae melodia. Posset tamen Deus alias res facere, vel alias addere istis rebus factis, et sic -esset illud universum melius.</p> -<p title="I q. 25 a. 6 ad 4"><a name="29543"><span class= -"ref">[29543] Iª q. 25 a. 6 ad 4</span></a> Ad quartum +esset illud universum melius.</p><p title="I q. 25 a. 6 ad 4"><a name="29543"><span class="ref">[29543] Iª q. 25 a. 6 ad 4</span></a> Ad quartum dicendum quod humanitas Christi ex hoc quod est unita Deo, et beatitudo creata ex hoc quod est fruitio Dei, et beata virgo ex hoc quod est mater Dei, habent quandam dignitatem infinitam, ex bono infinito quod est Deus. Et ex hac parte non potest aliquid fieri -melius eis, sicut non potest aliquid melius esse Deo.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 26</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 26 pr."><a name="29544"><span class="ref">[29544] -Iª q. 26 pr.</span></a> Ultimo autem, post considerationem +melius eis, sicut non potest aliquid melius esse Deo.</p></div></div><div class="q" id="q26"><h2>Quaestio 26</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 26 pr."><a name="29544"><span class="ref">[29544] +Iª q. 26 pr.</span></a> Ultimo autem, post considerationem eorum quae ad divinae essentiae unitatem pertinent, considerandum est de divina beatitudine. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum beatitudo Deo competat. Secundo, secundum quid dicitur Deus esse beatus, utrum secundum actum intellectus. Tertio, utrum sit essentialiter beatitudo cuiuslibet beati. Quarto, utrum in eius -beatitudine omnis beatitudo includatur.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 26 a. 1 arg. 1"><a name="29545"><span class= -"ref">[29545] Iª q. 26 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +beatitudine omnis beatitudo includatur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 26 a. 1 arg. 1"><a name="29545"><span class="ref">[29545] Iª q. 26 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod beatitudo Deo non conveniat. <i>Beatitudo enim</i>, secundum Boetium, in III de Consol., <i>est status omnium bonorum aggregatione perfectus</i>. Sed aggregatio bonorum non habet locum in Deo, sicut nec compositio. Ergo Deo non convenit -beatitudo.</p> -<p title="I q. 26 a. 1 arg. 2"><a name="29546"><span class= -"ref">[29546] Iª q. 26 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, +beatitudo.</p><p title="I q. 26 a. 1 arg. 2"><a name="29546"><span class="ref">[29546] Iª q. 26 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, beatitudo, sive felicitas, est praemium virtutis, secundum philosophum, in I Ethic. Sed Deo non convenit praemium, sicut nec -meritum. Ergo nec beatitudo.</p> -<p title="I q. 26 a. 1 s. c."><a name="29547"><span class= -"ref">[29547] Iª q. 26 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +meritum. Ergo nec beatitudo.</p><p title="I q. 26 a. 1 s. c."><a name="29547"><span class="ref">[29547] Iª q. 26 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est quod dicit apostolus, I ad Tim. ultimo, <i>quem suis temporibus ostendet Deus beatus et solus potens, rex regum et dominus -dominantium</i>.</p> -<p title="I q. 26 a. 1 co."><a name="29548"><span class= -"ref">[29548] Iª q. 26 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +dominantium</i>.</p><p title="I q. 26 a. 1 co."><a name="29548"><span class="ref">[29548] Iª q. 26 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod beatitudo maxime Deo competit. Nihil enim aliud sub nomine beatitudinis intelligitur, nisi bonum perfectum intellectualis naturae; cuius est suam sufficientiam cognoscere in bono quod habet; et cui competit ut ei contingat aliquid vel bene vel male, et sit suarum operationum domina. Utrumque autem istorum excellentissime Deo convenit, scilicet perfectum esse, et -intelligentem. Unde beatitudo maxime convenit Deo.</p> -<p title="I q. 26 a. 1 ad 1"><a name="29549"><span class= -"ref">[29549] Iª q. 26 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +intelligentem. Unde beatitudo maxime convenit Deo.</p><p title="I q. 26 a. 1 ad 1"><a name="29549"><span class="ref">[29549] Iª q. 26 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod aggregatio bonorum est in Deo non per modum compositionis, sed per modum simplicitatis, quia quae in creaturis multiplicia sunt, in Deo praeexistunt simpliciter et unite, ut -supra dictum est.</p> -<p title="I q. 26 a. 1 ad 2"><a name="29550"><span class= -"ref">[29550] Iª q. 26 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +supra dictum est.</p><p title="I q. 26 a. 1 ad 2"><a name="29550"><span class="ref">[29550] Iª q. 26 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod esse praemium virtutis accidit beatitudini vel felicitati, inquantum aliquis beatitudinem acquirit, sicut esse terminum generationis accidit enti, inquantum exit de potentia in actum. Sicut igitur Deus habet esse, quamvis non generetur; ita -habet beatitudinem, quamvis non mereatur.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 26 a. 2 arg. 1"><a name="29551"><span class= -"ref">[29551] Iª q. 26 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +habet beatitudinem, quamvis non mereatur.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 26 a. 2 arg. 1"><a name="29551"><span class="ref">[29551] Iª q. 26 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod Deus non dicatur beatus secundum intellectum. Beatitudo enim est summum bonum. Sed bonum dicitur in Deo secundum essentiam, quia bonum respicit esse, quod est secundum essentiam, secundum Boetium, in libro de Hebdomad. Ergo et beatitudo dicitur in Deo secundum essentiam, et non secundum -intellectum.</p> -<p title="I q. 26 a. 2 arg. 2"><a name="29552"><span class= -"ref">[29552] Iª q. 26 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, +intellectum.</p><p title="I q. 26 a. 2 arg. 2"><a name="29552"><span class="ref">[29552] Iª q. 26 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, beatitudo habet rationem finis. Finis autem est obiectum voluntatis, sicut et bonum. Ergo beatitudo dicitur in Deo secundum -voluntatem, et non secundum intellectum.</p> -<p title="I q. 26 a. 2 s. c."><a name="29553"><span class= -"ref">[29553] Iª q. 26 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +voluntatem, et non secundum intellectum.</p><p title="I q. 26 a. 2 s. c."><a name="29553"><span class="ref">[29553] Iª q. 26 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est quod Gregorius dicit, XXXII Moralium, <i>ipse gloriosus est, qui, dum seipso perfruitur, accedentis laudis indigens non est</i>. Esse autem gloriosum significat esse beatum. Cum igitur Deo fruamur secundum intellectum, quia visio est tota merces, ut dicit Augustinus, videtur quod beatitudo dicatur in Deo secundum -intellectum.</p> -<p title="I q. 26 a. 2 co."><a name="29554"><span class= -"ref">[29554] Iª q. 26 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +intellectum.</p><p title="I q. 26 a. 2 co."><a name="29554"><span class="ref">[29554] Iª q. 26 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod beatitudo, sicut dictum est, significat bonum perfectum intellectualis naturae. Et inde est quod, sicut unaquaeque res appetit suam perfectionem, ita et intellectualis natura naturaliter @@ -5909,41 +4675,27 @@ aliud esse et intelligere secundum rem, sed tantum secundum intelligentiae rationem. Attribuenda ergo est Deo beatitudo secundum intellectum, sicut et aliis beatis, qui per assimilationem -ad beatitudinem ipsius, beati dicuntur.</p> -<p title="I q. 26 a. 2 ad 1"><a name="29555"><span class= -"ref">[29555] Iª q. 26 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +ad beatitudinem ipsius, beati dicuntur.</p><p title="I q. 26 a. 2 ad 1"><a name="29555"><span class="ref">[29555] Iª q. 26 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod ex illa ratione probatur quod Deus sit beatus secundum suam essentiam, non autem quod beatitudo ei conveniat secundum rationem essentiae, sed magis secundum rationem -intellectus.</p> -<p title="I q. 26 a. 2 ad 2"><a name="29556"><span class= -"ref">[29556] Iª q. 26 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +intellectus.</p><p title="I q. 26 a. 2 ad 2"><a name="29556"><span class="ref">[29556] Iª q. 26 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod beatitudo, cum sit bonum, est obiectum voluntatis. Obiectum autem praeintelligitur actui potentiae. Unde, secundum modum intelligendi, prius est beatitudo divina, quam actus voluntatis in ea requiescentis. Et hoc non potest esse nisi actus -intellectus. Unde in actu intellectus attenditur beatitudo.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 26 a. 3 arg. 1"><a name="29557"><span class= -"ref">[29557] Iª q. 26 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +intellectus. Unde in actu intellectus attenditur beatitudo.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 26 a. 3 arg. 1"><a name="29557"><span class="ref">[29557] Iª q. 26 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod Deus sit beatitudo cuiuslibet beati. Deus enim est summum bonum, ut supra ostensum est. Impossibile est autem esse plura summa bona, ut etiam ex superioribus patet. Cum igitur de ratione beatitudinis sit, quod sit summum bonum, videtur quod -beatitudo non sit aliud quam Deus.</p> -<p title="I q. 26 a. 3 arg. 2"><a name="29558"><span class= -"ref">[29558] Iª q. 26 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, +beatitudo non sit aliud quam Deus.</p><p title="I q. 26 a. 3 arg. 2"><a name="29558"><span class="ref">[29558] Iª q. 26 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, beatitudo est finis rationalis naturae ultimus. Sed esse ultimum finem rationalis naturae, soli Deo convenit. Ergo beatitudo -cuiuslibet beati est solus Deus.</p> -<p title="I q. 26 a. 3 s. c."><a name="29559"><span class= -"ref">[29559] Iª q. 26 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra, +cuiuslibet beati est solus Deus.</p><p title="I q. 26 a. 3 s. c."><a name="29559"><span class="ref">[29559] Iª q. 26 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra, beatitudo unius est maior beatitudine alterius, secundum illud I Cor. XV, <i>stella differt a stella in claritate</i>. Sed Deo nihil -est maius. Ergo beatitudo est aliquid aliud quam Deus.</p> -<p title="I q. 26 a. 3 co."><a name="29560"><span class= -"ref">[29560] Iª q. 26 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +est maius. Ergo beatitudo est aliquid aliud quam Deus.</p><p title="I q. 26 a. 3 co."><a name="29560"><span class="ref">[29560] Iª q. 26 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod beatitudo intellectualis naturae consistit in actu intellectus. In quo duo possunt considerari, scilicet obiectum actus, quod est intelligibile; et ipse actus, qui est intelligere. @@ -5952,41 +4704,27 @@ intelligit; secundum illud Augustini, in V libro Confess., <i>beatus est qui te novit, etiam si alia ignoret</i>. Sed ex parte actus intelligentis, beatitudo est quid creatum in creaturis -beatis, in Deo autem est etiam secundum hoc, aliquid increatum.</p> -<p title="I q. 26 a. 3 ad 1"><a name="29561"><span class= -"ref">[29561] Iª q. 26 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +beatis, in Deo autem est etiam secundum hoc, aliquid increatum.</p><p title="I q. 26 a. 3 ad 1"><a name="29561"><span class="ref">[29561] Iª q. 26 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod beatitudo, quantum ad obiectum, est summum bonum simpliciter, sed quantum ad actum, in creaturis beatis, est summum bonum, non simpliciter, sed in genere bonorum participabilium a -creatura.</p> -<p title="I q. 26 a. 3 ad 2"><a name="29562"><span class= -"ref">[29562] Iª q. 26 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +creatura.</p><p title="I q. 26 a. 3 ad 2"><a name="29562"><span class="ref">[29562] Iª q. 26 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod finis est duplex, scilicet cuius et quo, ut philosophus dicit, scilicet ipsa res, et usus rei, sicut avaro est finis pecunia, et acquisitio pecuniae. Creaturae igitur rationalis est quidem Deus finis ultimus ut res; beatitudo autem creata ut -usus, vel magis fruitio, rei.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 26 a. 4 arg. 1"><a name="29563"><span class= -"ref">[29563] Iª q. 26 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +usus, vel magis fruitio, rei.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 26 a. 4 arg. 1"><a name="29563"><span class="ref">[29563] Iª q. 26 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod beatitudo divina non complectatur omnes beatitudines. Sunt enim quaedam beatitudines falsae. Sed in Deo nihil potest esse falsum. Ergo divina beatitudo non complectitur -omnem beatitudinem.</p> -<p title="I q. 26 a. 4 arg. 2"><a name="29564"><span class= -"ref">[29564] Iª q. 26 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, +omnem beatitudinem.</p><p title="I q. 26 a. 4 arg. 2"><a name="29564"><span class="ref">[29564] Iª q. 26 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, quaedam beatitudo, secundum quosdam, consistit in rebus corporalibus, sicut in voluptatibus, divitiis, et huiusmodi, quae quidem Deo convenire non possunt, cum sit incorporeus. Ergo -beatitudo eius non complectitur omnem beatitudinem.</p> -<p title="I q. 26 a. 4 s. c."><a name="29565"><span class= -"ref">[29565] Iª q. 26 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +beatitudo eius non complectitur omnem beatitudinem.</p><p title="I q. 26 a. 4 s. c."><a name="29565"><span class="ref">[29565] Iª q. 26 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quod beatitudo est perfectio quaedam. Divina autem perfectio complectitur omnem perfectionem, ut supra ostensum est. Ergo divina -beatitudo complectitur omnem beatitudinem.</p> -<p title="I q. 26 a. 4 co."><a name="29566"><span class= -"ref">[29566] Iª q. 26 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +beatitudo complectitur omnem beatitudinem.</p><p title="I q. 26 a. 4 co."><a name="29566"><span class="ref">[29566] Iª q. 26 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod quidquid est desiderabile in quacumque beatitudine, vel vera vel falsa, totum eminentius in divina beatitudine praeexistit. De contemplativa enim felicitate, habet continuam et certissimam @@ -5997,23 +4735,15 @@ omnibus aliis, pro delectatione, pro divitiis, habet omnimodam sufficientiam, quam divitiae promittunt, pro potestate, omnipotentiam, pro dignitate, omnium regimen, pro fama vero, -admirationem totius creaturae.</p> -<p title="I q. 26 a. 4 ad 1"><a name="29567"><span class= -"ref">[29567] Iª q. 26 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +admirationem totius creaturae.</p><p title="I q. 26 a. 4 ad 1"><a name="29567"><span class="ref">[29567] Iª q. 26 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod beatitudo aliqua secundum hoc est falsa, secundum quod deficit a ratione verae beatitudinis, et sic non est in Deo. Sed quidquid habet de similitudine, quantumcumque tenui, -beatitudinis, totum praeexistit in divina beatitudine.</p> -<p title="I q. 26 a. 4 ad 2"><a name="29568"><span class= -"ref">[29568] Iª q. 26 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +beatitudinis, totum praeexistit in divina beatitudine.</p><p title="I q. 26 a. 4 ad 2"><a name="29568"><span class="ref">[29568] Iª q. 26 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod bona quae sunt in corporalibus corporaliter, in Deo sunt spiritualiter, secundum modum suum. Et haec dicta sufficiant -de his quae pertinent ad divinae essentiae unitatem.</p> -<br /> -<div class="D">Quaestio 27</div> -<div class="G">Prooemium</div> -<p title="I q. 27 pr."><a name="29569"><span class="ref">[29569] -Iª q. 27 pr.</span></a> Consideratis autem his quae ad divinae +de his quae pertinent ad divinae essentiae unitatem.</p></div></div><div class="q" id="q27"><h2>Quaestio 27</h2><div class="p"><h3>Prooemium</h3><p title="I q. 27 pr."><a name="29569"><span class="ref">[29569] +Iª q. 27 pr.</span></a> Consideratis autem his quae ad divinae essentiae unitatem pertinent, restat considerare de his quae pertinent ad Trinitatem personarum in divinis. Et quia personae divinae secundum relationes originis distinguuntur, secundum @@ -6024,29 +4754,17 @@ divinis generatio dici possit. Tertio, utrum praeter generationem aliqua alia processio possit esse in divinis. Quarto, utrum illa alia processio possit dici generatio. Quinto, utrum in divinis sint -plures processiones quam duae.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 1</div> -<p title="I q. 27 a. 1 arg. 1"><a name="29570"><span class= -"ref">[29570] Iª q. 27 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic +plures processiones quam duae.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 1</h3><p title="I q. 27 a. 1 arg. 1"><a name="29570"><span class="ref">[29570] Iª q. 27 a. 1 arg. 1</span></a> Ad primum sic proceditur. Videtur quod in Deo non possit esse aliqua processio. Processio enim significat motum ad extra. Sed in divinis nihil est -mobile, neque extraneum. Ergo neque processio.</p> -<p title="I q. 27 a. 1 arg. 2"><a name="29571"><span class= -"ref">[29571] Iª q. 27 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, omne +mobile, neque extraneum. Ergo neque processio.</p><p title="I q. 27 a. 1 arg. 2"><a name="29571"><span class="ref">[29571] Iª q. 27 a. 1 arg. 2</span></a> Praeterea, omne procedens est diversum ab eo a quo procedit. Sed in Deo non est aliqua diversitas, sed summa simplicitas. Ergo in Deo non est -processio aliqua.</p> -<p title="I q. 27 a. 1 arg. 3"><a name="29572"><span class= -"ref">[29572] Iª q. 27 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, +processio aliqua.</p><p title="I q. 27 a. 1 arg. 3"><a name="29572"><span class="ref">[29572] Iª q. 27 a. 1 arg. 3</span></a> Praeterea, procedere ab alio videtur rationi primi principii repugnare. Sed Deus est primum principium, ut supra ostensum est. Ergo in Deo -processio locum non habet.</p> -<p title="I q. 27 a. 1 s. c."><a name="29573"><span class= -"ref">[29573] Iª q. 27 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est -quod dicit dominus, Ioan. VIII, <i>ego ex Deo processi</i>.</p> -<p title="I q. 27 a. 1 co."><a name="29574"><span class= -"ref">[29574] Iª q. 27 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum +processio locum non habet.</p><p title="I q. 27 a. 1 s. c."><a name="29573"><span class="ref">[29573] Iª q. 27 a. 1 s. c.</span></a> Sed contra est +quod dicit dominus, Ioan. VIII, <i>ego ex Deo processi</i>.</p><p title="I q. 27 a. 1 co."><a name="29574"><span class="ref">[29574] Iª q. 27 a. 1 co.</span></a> Respondeo dicendum quod divina Scriptura, in rebus divinis, nominibus ad processionem pertinentibus utitur. Hanc autem processionem diversi diversimode acceperunt. Quidam enim acceperunt hanc processionem secundum quod @@ -6087,15 +4805,11 @@ vel per actionem alicuius causae in exteriorem effectum, ut calor a calefaciente in calefactum; sed secundum emanationem intelligibilem, utpote verbi intelligibilis a dicente, quod manet -in ipso. Et sic fides Catholica processionem ponit in divinis.</p> -<p title="I q. 27 a. 1 ad 1"><a name="29575"><span class= -"ref">[29575] Iª q. 27 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo +in ipso. Et sic fides Catholica processionem ponit in divinis.</p><p title="I q. 27 a. 1 ad 1"><a name="29575"><span class="ref">[29575] Iª q. 27 a. 1 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod obiectio illa procedit de processione quae est motus localis, vel quae est secundum actionem tendentem in exteriorem materiam, vel in exteriorem effectum, talis autem processio non est -in divinis, ut dictum est.</p> -<p title="I q. 27 a. 1 ad 2"><a name="29576"><span class= -"ref">[29576] Iª q. 27 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum +in divinis, ut dictum est.</p><p title="I q. 27 a. 1 ad 2"><a name="29576"><span class="ref">[29576] Iª q. 27 a. 1 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod id quod procedit secundum processionem quae est ad extra, oportet esse diversum ab eo a quo procedit. Sed id quod procedit ad intra processu intelligibili, non oportet esse @@ -6106,9 +4820,7 @@ intelligit, secundum hoc fit unum cum intellecto. Unde, cum divinum intelligere sit in fine perfectionis, ut supra dictum est, necesse est quod verbum divinum sit perfecte unum cum eo a quo procedit, -absque omni diversitate.</p> -<p title="I q. 27 a. 1 ad 3"><a name="29577"><span class= -"ref">[29577] Iª q. 27 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium +absque omni diversitate.</p><p title="I q. 27 a. 1 ad 3"><a name="29577"><span class="ref">[29577] Iª q. 27 a. 1 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod procedere a principio ut extraneum et diversum, repugnat rationi primi principii, sed procedere ut intimum et absque diversitate, per modum intelligibilem, includitur in ratione @@ -6116,33 +4828,21 @@ in ratione huius principii includitur conceptio suae artis, et includeretur in ratione primi principii, si aedificator esset primum principium. Deus autem, qui est primum principium rerum, -comparatur ad res creatas ut artifex ad artificiata.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 2</div> -<p title="I q. 27 a. 2 arg. 1"><a name="29578"><span class= -"ref">[29578] Iª q. 27 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic +comparatur ad res creatas ut artifex ad artificiata.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 2</h3><p title="I q. 27 a. 2 arg. 1"><a name="29578"><span class="ref">[29578] Iª q. 27 a. 2 arg. 1</span></a> Ad secundum sic proceditur. Videtur quod processio quae est in divinis, non possit dici generatio. Generatio enim est mutatio de non esse in esse, corruptioni opposita; et utriusque subiectum est materia. Sed nihil horum competit divinis. Ergo non potest generatio esse in -divinis.</p> -<p title="I q. 27 a. 2 arg. 2"><a name="29579"><span class= -"ref">[29579] Iª q. 27 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, in +divinis.</p><p title="I q. 27 a. 2 arg. 2"><a name="29579"><span class="ref">[29579] Iª q. 27 a. 2 arg. 2</span></a> Praeterea, in Deo est processio secundum modum intelligibilem, ut dictum est. Sed in nobis talis processio non dicitur generatio. Ergo neque in -Deo.</p> -<p title="I q. 27 a. 2 arg. 3"><a name="29580"><span class= -"ref">[29580] Iª q. 27 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, omne +Deo.</p><p title="I q. 27 a. 2 arg. 3"><a name="29580"><span class="ref">[29580] Iª q. 27 a. 2 arg. 3</span></a> Praeterea, omne genitum accipit esse a generante. Esse ergo cuiuslibet geniti est esse receptum. Sed nullum esse receptum est per se subsistens. Cum igitur esse divinum sit esse per se subsistens, ut supra probatum est, sequitur quod nullius geniti esse sit esse divinum. Non est -ergo generatio in divinis.</p> -<p title="I q. 27 a. 2 s. c."><a name="29581"><span class= -"ref">[29581] Iª q. 27 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est -quod dicitur in Psalmo II, <i>ego hodie genui te</i>.</p> -<p title="I q. 27 a. 2 co."><a name="29582"><span class= -"ref">[29582] Iª q. 27 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum +ergo generatio in divinis.</p><p title="I q. 27 a. 2 s. c."><a name="29581"><span class="ref">[29581] Iª q. 27 a. 2 s. c.</span></a> Sed contra est +quod dicitur in Psalmo II, <i>ego hodie genui te</i>.</p><p title="I q. 27 a. 2 co."><a name="29582"><span class="ref">[29582] Iª q. 27 a. 2 co.</span></a> Respondeo dicendum quod processio verbi in divinis dicitur generatio. Ad cuius evidentiam, sciendum est quod nomine generationis dupliciter utimur. Uno modo, communiter ad omnia generabilia et corruptibilia, @@ -6170,14 +4870,10 @@ conceptio intellectus est similitudo rei intellectae, et in eadem natura existens, quia in Deo idem est intelligere et esse, ut supra ostensum est. Unde processio verbi in divinis dicitur generatio, et -ipsum verbum procedens dicitur filius.</p> -<p title="I q. 27 a. 2 ad 1"><a name="29583"><span class= -"ref">[29583] Iª q. 27 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo +ipsum verbum procedens dicitur filius.</p><p title="I q. 27 a. 2 ad 1"><a name="29583"><span class="ref">[29583] Iª q. 27 a. 2 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod obiectio illa procedit de generatione secundum rationem primam, prout importat exitum de potentia in actum. Et sic -non invenitur in divinis, ut supra dictum est.</p> -<p title="I q. 27 a. 2 ad 2"><a name="29584"><span class= -"ref">[29584] Iª q. 27 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum +non invenitur in divinis, ut supra dictum est.</p><p title="I q. 27 a. 2 ad 2"><a name="29584"><span class="ref">[29584] Iª q. 27 a. 2 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod intelligere in nobis non est ipsa substantia intellectus, unde verbum quod secundum intelligibilem operationem procedit in nobis, non est eiusdem naturae cum eo a quo procedit. @@ -6192,9 +4888,7 @@ ante colles ego parturiebar</i>. Sed in intellectu nostro utimur nomine conceptionis, secundum quod in verbo nostri intellectus invenitur similitudo rei intellectae, licet non inveniatur naturae -identitas.</p> -<p title="I q. 27 a. 2 ad 3"><a name="29585"><span class= -"ref">[29585] Iª q. 27 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium +identitas.</p><p title="I q. 27 a. 2 ad 3"><a name="29585"><span class="ref">[29585] Iª q. 27 a. 2 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod non omne acceptum est receptum in aliquo subiecto, alioquin non posset dici quod tota substantia rei creatae sit accepta a Deo, cum totius substantiae non sit aliquod subiectum @@ -6205,40 +4899,28 @@ habet esse divinum, non quasi aliud ab esse divino existens. In ipsa enim perfectione divini esse continetur et verbum intelligibiliter procedens, et principium verbi; sicut et -quaecumque ad eius perfectionem pertinent, ut supra dictum est.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 3</div> -<p title="I q. 27 a. 3 arg. 1"><a name="29586"><span class= -"ref">[29586] Iª q. 27 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic +quaecumque ad eius perfectionem pertinent, ut supra dictum est.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 3</h3><p title="I q. 27 a. 3 arg. 1"><a name="29586"><span class="ref">[29586] Iª q. 27 a. 3 arg. 1</span></a> Ad tertium sic proceditur. Videtur quod non sit in divinis alia processio a generatione verbi. Eadem enim ratione erit aliqua alia processio ab illa alia processione, et sic procederetur in infinitum, quod est inconveniens. Standum est igitur in primo, ut sit una tantum -processio in divinis.</p> -<p title="I q. 27 a. 3 arg. 2"><a name="29587"><span class= -"ref">[29587] Iª q. 27 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, in +processio in divinis.</p><p title="I q. 27 a. 3 arg. 2"><a name="29587"><span class="ref">[29587] Iª q. 27 a. 3 arg. 2</span></a> Praeterea, in omni natura invenitur tantum unus modus communicationis illius naturae, et hoc ideo est, quia operationes secundum terminos habent unitatem et diversitatem. Sed processio in divinis non est nisi secundum communicationem divinae naturae. Cum igitur sit una tantum natura divina, ut supra ostensum est, relinquitur quod una sit -tantum processio in divinis.</p> -<p title="I q. 27 a. 3 arg. 3"><a name="29588"><span class= -"ref">[29588] Iª q. 27 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si +tantum processio in divinis.</p><p title="I q. 27 a. 3 arg. 3"><a name="29588"><span class="ref">[29588] Iª q. 27 a. 3 arg. 3</span></a> Praeterea, si sit in divinis alia processio ab intelligibili processione verbi, non erit nisi processio amoris, quae est secundum voluntatis operationem. Sed talis processio non potest esse alia a processione intellectus intelligibili, quia voluntas in Deo non est aliud ab intellectu, ut supra ostensum est. Ergo in Deo non est alia -processio praeter processionem verbi.</p> -<p title="I q. 27 a. 3 s. c."><a name="29589"><span class= -"ref">[29589] Iª q. 27 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est +processio praeter processionem verbi.</p><p title="I q. 27 a. 3 s. c."><a name="29589"><span class="ref">[29589] Iª q. 27 a. 3 s. c.</span></a> Sed contra est quod spiritus sanctus procedit a patre, ut dicitur Ioan. XV. Ipse autem est alius a filio, secundum illud Ioan. XIV, <i>rogabo patrem meum, et alium Paracletum dabit vobis</i>. Ergo in divinis est alia -processio praeter processionem verbi.</p> -<p title="I q. 27 a. 3 co."><a name="29590"><span class= -"ref">[29590] Iª q. 27 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum +processio praeter processionem verbi.</p><p title="I q. 27 a. 3 co."><a name="29590"><span class="ref">[29590] Iª q. 27 a. 3 co.</span></a> Respondeo dicendum quod in divinis sunt duae processiones, scilicet processio verbi, et quaedam alia. Ad cuius evidentiam, considerandum est quod in divinis non est processio nisi secundum actionem quae non tendit in @@ -6250,20 +4932,14 @@ quam amatum est in amante, sicut per conceptionem verbi res dicta vel intellecta, est in intelligente. Unde et praeter processionem verbi, ponitur alia processio in divinis, quae est processio -amoris.</p> -<p title="I q. 27 a. 3 ad 1"><a name="29591"><span class= -"ref">[29591] Iª q. 27 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo +amoris.</p><p title="I q. 27 a. 3 ad 1"><a name="29591"><span class="ref">[29591] Iª q. 27 a. 3 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod non est necessarium procedere in divinis processionibus in infinitum. Processio enim quae est ad intra in -intellectuali natura, terminatur in processione voluntatis.</p> -<p title="I q. 27 a. 3 ad 2"><a name="29592"><span class= -"ref">[29592] Iª q. 27 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum +intellectuali natura, terminatur in processione voluntatis.</p><p title="I q. 27 a. 3 ad 2"><a name="29592"><span class="ref">[29592] Iª q. 27 a. 3 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod quidquid est in Deo, est Deus, ut supra ostensum est, quod non contingit in aliis rebus. Et ideo per quamlibet processionem quae non est ad extra, communicatur divina natura, non -autem aliae naturae.</p> -<p title="I q. 27 a. 3 ad 3"><a name="29593"><span class= -"ref">[29593] Iª q. 27 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium +autem aliae naturae.</p><p title="I q. 27 a. 3 ad 3"><a name="29593"><span class="ref">[29593] Iª q. 27 a. 3 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, licet in Deo non sit aliud voluntas et intellectus, tamen de ratione voluntatis et intellectus est, quod processiones quae sunt secundum actionem utriusque, se habeant secundum quendam @@ -6274,39 +4950,27 @@ intellectus et conceptio intellectus; ita, licet in Deo sit idem voluntas et intellectus, tamen, quia de ratione amoris est quod non procedat nisi a conceptione intellectus, habet ordinis -distinctionem processio amoris a processione verbi in divinis.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 4</div> -<p title="I q. 27 a. 4 arg. 1"><a name="29594"><span class= -"ref">[29594] Iª q. 27 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic +distinctionem processio amoris a processione verbi in divinis.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 4</h3><p title="I q. 27 a. 4 arg. 1"><a name="29594"><span class="ref">[29594] Iª q. 27 a. 4 arg. 1</span></a> Ad quartum sic proceditur. Videtur quod processio amoris in divinis sit generatio. Quod enim procedit in similitudine naturae in viventibus, dicitur generatum et nascens. Sed id quod procedit in divinis per modum amoris, procedit in similitudine naturae, alias esset extraneum a natura divina, et sic esset processio ad extra. Ergo quod procedit -in divinis per modum amoris, procedit ut genitum et nascens.</p> -<p title="I q. 27 a. 4 arg. 2"><a name="29595"><span class= -"ref">[29595] Iª q. 27 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut +in divinis per modum amoris, procedit ut genitum et nascens.</p><p title="I q. 27 a. 4 arg. 2"><a name="29595"><span class="ref">[29595] Iª q. 27 a. 4 arg. 2</span></a> Praeterea, sicut similitudo est de ratione verbi, ita est etiam de ratione amoris, unde dicitur Eccli. XIII, quod <i>omne animal diligit simile sibi</i>. Si igitur ratione similitudinis verbo procedenti convenit generari et nasci, videtur etiam quod amori procedenti convenit -generari.</p> -<p title="I q. 27 a. 4 arg. 3"><a name="29596"><span class= -"ref">[29596] Iª q. 27 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, non +generari.</p><p title="I q. 27 a. 4 arg. 3"><a name="29596"><span class="ref">[29596] Iª q. 27 a. 4 arg. 3</span></a> Praeterea, non est in genere quod non est in aliqua eius specie. Si igitur in divinis sit quaedam processio amoris, oportet quod, praeter hoc nomen commune, habeat aliquod nomen speciale. Sed non est aliud nomen dare nisi generatio. Ergo videtur quod processio amoris in -divinis sit generatio.</p> -<p title="I q. 27 a. 4 s. c."><a name="29597"><span class= -"ref">[29597] Iª q. 27 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est +divinis sit generatio.</p><p title="I q. 27 a. 4 s. c."><a name="29597"><span class="ref">[29597] Iª q. 27 a. 4 s. c.</span></a> Sed contra est quia secundum hoc sequeretur quod spiritus sanctus, qui procedit ut amor, procederet ut genitus. Quod est contra illud Athanasii, <i>spiritus sanctus a patre et filio non factus nec creatus nec -genitus, sed procedens</i>.</p> -<p title="I q. 27 a. 4 co."><a name="29598"><span class= -"ref">[29598] Iª q. 27 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum +genitus, sed procedens</i>.</p><p title="I q. 27 a. 4 co."><a name="29598"><span class="ref">[29598] Iª q. 27 a. 4 co.</span></a> Respondeo dicendum quod processio amoris in divinis non debet dici generatio. Ad cuius evidentiam, sciendum est quod haec est differentia inter intellectum et voluntatem, quod intellectus fit in actu per hoc @@ -6323,9 +4987,7 @@ procedit ut genitum vel ut filius, sed magis procedit ut spiritus, quo nomine quaedam vitalis motio et impulsio designatur, prout aliquis ex amore dicitur moveri vel impelli ad aliquid -faciendum.</p> -<p title="I q. 27 a. 4 ad 1"><a name="29599"><span class= -"ref">[29599] Iª q. 27 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo +faciendum.</p><p title="I q. 27 a. 4 ad 1"><a name="29599"><span class="ref">[29599] Iª q. 27 a. 4 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod quidquid est in divinis, est unum cum divina natura. Unde ex parte huius unitatis non potest accipi propria ratio huius processionis vel illius, secundum quam una distinguatur ab alia, @@ -6335,50 +4997,34 @@ Unde secundum horum propriam rationem sortitur in divinis nomen utraque processio, quod imponitur ad propriam rationem rei significandam. Et inde est quod procedens per modum amoris et -divinam naturam accipit, et tamen non dicitur natum.</p> -<p title="I q. 27 a. 4 ad 2"><a name="29600"><span class= -"ref">[29600] Iª q. 27 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum +divinam naturam accipit, et tamen non dicitur natum.</p><p title="I q. 27 a. 4 ad 2"><a name="29600"><span class="ref">[29600] Iª q. 27 a. 4 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod similitudo aliter pertinet ad verbum, et aliter ad amorem. Nam ad verbum pertinet inquantum ipsum est quaedam similitudo rei intellectae, sicut genitum est similitudo generantis, sed ad amorem pertinet, non quod ipse amor sit similitudo, sed inquantum similitudo est principium amandi. Unde non sequitur quod amor sit genitus, sed quod genitum sit principium -amoris.</p> -<p title="I q. 27 a. 4 ad 3"><a name="29601"><span class= -"ref">[29601] Iª q. 27 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium +amoris.</p><p title="I q. 27 a. 4 ad 3"><a name="29601"><span class="ref">[29601] Iª q. 27 a. 4 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod Deum nominare non possumus nisi ex creaturis, ut dictum est supra. Et quia in creaturis communicatio naturae non est nisi per generationem, processio in divinis non habet proprium vel speciale nomen nisi generationis. Unde processio quae non est generatio, remansit sine speciali nomine. Sed potest nominari -spiratio, quia est processio spiritus.</p> -<br /> -<div class="E">Articulus 5</div> -<p title="I q. 27 a. 5 arg. 1"><a name="29602"><span class= -"ref">[29602] Iª q. 27 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic +spiratio, quia est processio spiritus.</p></div><div class="a"><h3>Articulus 5</h3><p title="I q. 27 a. 5 arg. 1"><a name="29602"><span class="ref">[29602] Iª q. 27 a. 5 arg. 1</span></a> Ad quintum sic proceditur. Videtur quod sint plures processiones in divinis quam duae. Sicut enim scientia et voluntas attribuitur Deo, ita et potentia. Si igitur secundum intellectum et voluntatem accipiuntur in Deo duae processiones, videtur quod tertia sit accipienda -secundum potentiam.</p> -<p title="I q. 27 a. 5 arg. 2"><a name="29603"><span class= -"ref">[29603] Iª q. 27 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, +secundum potentiam.</p><p title="I q. 27 a. 5 arg. 2"><a name="29603"><span class="ref">[29603] Iª q. 27 a. 5 arg. 2</span></a> Praeterea, bonitas maxime videtur esse principium processionis, cum bonum dicatur diffusivum sui esse. Videtur igitur quod secundum bonitatem -aliqua processio in divinis accipi debeat.</p> -<p title="I q. 27 a. 5 arg. 3"><a name="29604"><span class= -"ref">[29604] Iª q. 27 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, maior +aliqua processio in divinis accipi debeat.</p><p title="I q. 27 a. 5 arg. 3"><a name="29604"><span class="ref">[29604] Iª q. 27 a. 5 arg. 3</span></a> Praeterea, maior est fecunditatis virtus in Deo quam in nobis. Sed in nobis non est tantum una processio verbi, sed multae, quia ex uno verbo in nobis procedit aliud verbum; et similiter ex uno amore alius amor. Ergo -et in Deo sunt plures processiones quam duae.</p> -<p title="I q. 27 a. 5 s. c."><a name="29605"><span class= -"ref">[29605] Iª q. 27 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est +et in Deo sunt plures processiones quam duae.</p><p title="I q. 27 a. 5 s. c."><a name="29605"><span class="ref">[29605] Iª q. 27 a. 5 s. c.</span></a> Sed contra est quod in Deo non sunt nisi duo procedentes, scilicet filius et -spiritus sanctus. Ergo sunt ibi tantum duae processiones.</p> -<p title="I q. 27 a. 5 co."><a name="29606"><span class= -"ref">[29606] Iª q. 27 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum +spiritus sanctus. Ergo sunt ibi tantum duae processiones.</p><p title="I q. 27 a. 5 co."><a name="29606"><span class="ref">[29606] Iª q. 27 a. 5 co.</span></a> Respondeo dicendum quod processiones in divinis accipi non possunt nisi secundum actiones quae in agente manent. Huiusmodi autem actiones in natura intellectuali et divina non sunt nisi duae, scilicet intelligere et @@ -6386,42 +5032,31 @@ est extra naturam intellectualem, neque totaliter est remotum a genere actionum quae sunt ad extra; nam sentire perficitur per actionem sensibilis in sensum. Relinquitur igitur quod nulla alia -processio possit esse in Deo, nisi verbi et amoris.</p> -<p title="I q. 27 a. 5 ad 1"><a name="29607"><span class= -"ref">[29607] Iª q. 27 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo +processio possit esse in Deo, nisi verbi et amoris.</p><p title="I q. 27 a. 5 ad 1"><a name="29607"><span class="ref">[29607] Iª q. 27 a. 5 ad 1</span></a> Ad primum ergo dicendum quod potentia est principium agendi in aliud, unde secundum potentiam accipitur actio ad extra. Et sic secundum attributum potentiae non accipitur processio divinae personae, sed -solum processio creaturarum.</p> -<p title="I q. 27 a. 5 ad 2"><a name="29608"><span class= -"ref">[29608] Iª q. 27 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum +solum processio creaturarum.</p><p title="I q. 27 a. 5 ad 2"><a name="29608"><span class="ref">[29608] Iª q. 27 a. 5 ad 2</span></a> Ad secundum dicendum quod bonum, sicut dicit Boetius in libro de Hebd., pertinet ad essentiam et non ad operationem, nisi forte sicut obiectum voluntatis. Unde, cum processiones divinas secundum aliquas actiones necesse sit accipere, secundum bonitatem et huiusmodi alia attributa non accipiuntur aliae processiones nisi verbi et amoris, secundum quod Deus suam essentiam, veritatem et -bonitatem intelligit et amat.</p> -<p title="I q. 27 a. 5 ad 3"><a name="29609"><span class= -"ref">[29609] Iª q. 27 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium +bonitatem intelligit et amat.</p><p title="I q. 27 a. 5 ad 3"><a name="29609"><span class="ref">[29609] Iª q. 27 a. 5 ad 3</span></a> Ad tertium dicendum quod, sicut supra habitum est, Deus uno simplici actu omnia intelligit, et similiter omnia vult. Unde in eo non potest esse processio verbi ex verbo, neque amoris ex amore, sed est in eo solum unum verbum perfectum, et unus amor perfectus. Et in hoc eius -perfecta fecunditas manifestatur.</p> -<div class="centro"><br /> -<p><a href="sth1003.html"><img src="icons/ageretro.gif" width="19" -height="19" align="middle" border="0" alt="age retro" /></a> -<a href="sth1028.html"><img src="icons/ageultra.gif" width="19" -height="19" align="middle" border="0" alt="age ultra" /></a></p> -<br /> -<hr /> -<br /> -<address>© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad -hanc editionem<br /> -Iura omnia asservantur<br /> -OCLC nr. <a href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264" -style="text-decoration=none">49644264</a></address> -</div> -</body> -</html> +perfecta fecunditas manifestatur.</p></div></div><div class="centro"><br/> +<p><a href="sth1003.html"><img alt="age retro" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageretro.gif"/></a> +<a href="sth1028.html"><img alt="age ultra" border="0" align="middle" height="19" width="19" src="icons/ageultra.gif"/></a></p> +<br/> +<hr/> +<br/> +<address>© 2006 Fundación Tomás de Aquino quoad +hanc editionem<br/> +Iura omnia asservantur<br/> +OCLC nr. <a style="text-decoration=none" href="http://worldcatlibraries.org/wcpa/oclc/49644264">49644264</a></address> +</div></body> +</html> \ No newline at end of file
